Headlines News :

Ακούω radio - activistis παίζει μουσική και τοπικές ειδήσεις συνεχώς ......

Πρόσφατα σχόλια

Ο Καιρός στην Περαία

ΤΑ ΚΑΛΑ ΝΕΑ

Διαφθορά - Διαπλοκή

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΠΟΨΕΙΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΠΟΨΕΙΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πότε ξεκινάει το «νέο εξοικονομώ ΙΙ»

Μια φορά και έναν καιρό, (για την ακρίβεια τον Ιανουάριο του 2016), θα ξεκινούσε το πολυαναμενόμενο «νέο εξοικονομώ ΙΙ» που οι επαγγελματίες του χώρου της θέρμανσης, του κλιματισμού και της ενέργειας περιμένουν πως και πως για να «κινηθεί η αγορά». ..

Ο Ιανουάριος δυστυχώς έγινε Απρίλιος, ο Απρίλιος έγινε Ιούλιος (μιλάμε πάντα για το 2016), ο Ιούλιος Σεπτέμβριος, και το παραμύθι συνεχίζεται μέχρι τις μέρες μας (Οκτώβριος 2017), οπότε και οι ανακοινώσεις έγιναν πιο «επίσημες», και το θέμα προβλήθηκε από τα κανάλια της τηλεόρασης, τα ραδιόφωνα, τα περιοδικά ενέργειας και όποιον άλλον έχει συμφέρον και κερδίζει χρήματα από την προβολή ενός «πιασάρικου» θέματος που αφορά πολύ κόσμο.

Εντωμεταξύ οι καθυστερήσεις και οι αναβολές του «νέου εξοικονομώ ΙΙ» έχουν παραλύσει την αγορά της ενέργειας, αφού οι ενδιαφερόμενοι περιμένουν από μέρα σε μέρα και από στιγμή σε στιγμή το άνοιγμα του νέου προγράμματος και αναβάλλουν τις εργασίες που θέλουν να εκτελέσουν για να ωφεληθούν από το νέο πρόγραμμα.

Την αναβλητικότητα αυτή ενισχύουν οι συνεχείς ανακοινώσεις από τα ΜΜΕ ότι το πρόγραμμα άνοιξε, ανοίγει, θα ανοίξει και ούτω κάθε εξής.

Κανένα βέβαια από τα λαγωνικά της ενημέρωσης δεν μπήκε στον κόπο να κάνει μια βασική έρευνα για το θέμα πριν ανακοινώσει το άνοιγμα του προγράμματος. Αν έμπαινε σε τέτοιο κόπο, θα διαπίστωνε ότι για το νέο πρόγραμμα δεν υπάρχει μέχρι σήμερα έτοιμη ούτε καν η διαδικτυακή πλατφόρμα υποβολής των αιτήσεων, πόσο μάλλον άνοιγμα του προγράμματος.

Για του λόγου το αληθές, μπορείτε να επισκεφθείτε την διαδικτυακή διεύθυνση

http://www.etean.gr/PublicPages/OpenTender.aspx?ID=95

όπου θα βρείτε αναρτημένο τον διαγωνισμό για την ανάδειξη αναδόχου για το έργο «Παροχή Υπηρεσιών Αναβάθμισης και Συντήρησης του Πληροφοριακού Συστήματος για την υλοποίηση της Δράσης ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΗΣΗ ΚΑΤ’ ΟΙΚΟΝ ΙΙ»

Όπως θα διαβάσετε, ο διαγωνισμός λήγει στις 02/11/2017 και ώρα 11:30

Μετά την λήξη του διαγωνισμού, και εφόσον δεν υπάρξουν ενστάσεις, ο ανάδοχος θα πρέπει να υλοποιήσει την πλατφόρμα, να την ανεβάσει στο διαδίκτυο, να την δοκιμάσει και να παραδώσει το έργο στην αρμόδια υπηρεσία, προκειμένου αυτή να αρχίσει να δέχεται αιτήσεις. (Καλό Πάσχα 2018 και βλέπουμε).

Παρά το γεγονός ότι ο διαγωνισμός είναι αναρτημένος σε κοινή θέα, οι αρμόδιοι πολιτικοί και οι ιθύνοντες του προγράμματος εξακολουθούν τις ανακοινώσεις, τα ΜΜΕ εξακολουθούν να προβάλλουν τις ανακοινώσεις αυτές, όπως επίσης εξακολουθεί και το μαρτύριο των επαγγελματιών του χώρου και των ενδιαφερομένων να μπουν στο πρόγραμμα.

Τέλος, μια έρευνα στο διαδίκτυο για τον όρο «εξοικονομώ ΙΙ» θα σας αποκαλύψει τα λαγωνικά της ενημέρωσης που σπεύδουν να αναδημοσιεύσουν οτιδήποτε τους στέλνουν οι έγκριτοι δημοσιογράφοι χωρίς την παραμικρή έρευνα από πλευράς τους.

πηγή

Κούρδοι της Συρίας, Σύμμαχοι των ΗΠΑ, Παρέδωσαν Πηγές Αερίου στους Ρώσους Μετά Μυστικές Συνομιλίες

Ζero Hedge, Oct.20,2017

Σε μια κίνηση που προκάλεσε κατάπληξη σε πολλούς παρατηρητές του συνεχιζόμενου πολέμου, οι υποστηριζόμενες από τις ΗΠΑ Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF) παρέδωσαν στις ρωσικές δυνάμεις τα μεγαλύτερα πεδία πηγών φυσικού αερίου της Συρίας, πιθανώς κατόπιν των χωρίς προηγούμενο απ’ ευθείας συνομιλιών μεταξύ υψηλόβαθμων Ρώσων αξιωματούχων και Κούρδων ηγετών, στο Κουαμισλί της βόρειο-ανατολικής Συρίας.

Το εργοστάσιο αερίου Κονόκο ( που τοπικά ονομάζεται επίσης Αλ-Ταμπίγια, από την ονομασία της περιοχής της πηγής αερίου που το τροφοδοτεί) βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του Ευφράτη, έξω από την πόλη Ντέϊρ Εζόρ – η οποία ελευθερώθηκε τελευταία από τους Τζιχαντιστές με την προώθηση του Συριακού Στρατού και ρωσικών δυνάμεων από την δυτική πλευρά του Ευφράτη. Το πεδίο Κονόκο ήταν υπό τον έλεγχο των Τζιχαντιστών από το 2014 και καταλήφθηκε από τους SDFστις 23 Σεπτεμβρίου, με την προέλαση της κυρίως κουρδικής δύναμης από τα ανατολικά. Το σε κατάρρευση τώρα «Ισλαμικό Κράτος» αντλούσε μέγα μέρος των χρηματικών πόρων του από την εκμετάλλευση πολλών πηγών πετρελαίου και αερίου στην πλούσια σε πηγές επαρχία Ντέϊρ Εζόρ.

Φωτογραφία από αέρος του εργοστασίου Κονόκο-Ταμπίγια.

Το πεδίο αερίου, που είχε την μεγαλύτερη περιεκτικότητα όλων στη Συρία πριν από τον πόλεμο, μπορεί να παράγει 13 εκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου την ημέρα. Φέρει το όνομα της αμερικανικής εταιρείας που ανακάλυψε τα αποθέματα αερίου και εγκατέστησε το εργοστάσιο επεξεργασίας του. Το 2005, η Κονόκο- Φίλιπς μετεβίβασε τις εγκαταστάσεις στην κρατική Εταιρεία Αερίου της Συρίας και δεν έχει πλέον σχέση με την επιχείρηση.

Την είδηση παράδοσης στους Ρώσους από τους Κούρδους SDF μετέδωσε από την Βηρυτό το al-Masdar News, επικαλούμενο στρατιωτικές πηγές:

Στρατιωτικές πηγές της Συρίας αναφέρουν ότι, με συμφωνία κατόπιν διαπραγματεύσεων μεταξύ Ρωσίας και Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων υποστηριζόμενων από τις ΗΠΑ, ο έλεγχος του πεδίου πηγών αερίου θα περιέλθει στον έλεγχο της συριακής κυβέρνησης.

Εάν αληθεύει η είδηση, τότε το εύρος οποιασδήποτε παρασκηνιακής συμφωνίας που επιτεύχθηκε μεταξύ Ουάσιγκτον και Μόσχας για την μεταβίβαση των ενεργειακών πόρων που κατέλαβαν οι Κούρδοι πολιτοφύλακες πίσω στην νόμιμη ιδιοκτησία της κυβέρνησης της Δαμασκού μπορεί να έχει μεγαλύτερες διαστάσεις (μελλοντικές μεταβιβάσεις) – αν και δεν υπάρχουν στοιχεία που να δείχνουν ότι αυτό πράγματι ισχύει.

Μολαταύτα, η απροσδόκητη μεταβίβαση των πηγών αερίου Κονόκο από τους SDF στη κυβέρνηση της Συρίας γεννά το ερώτημα εάν συνεχίζεται ή όχι ο μέχρι σήμερα συναγωνισμός μεταξύ του Συριακού Αραβικού Στρατού και των Κουρδικών κυρίων δυνάμεων να αποκτήσουν τον έλεγχο του πολύ μεγαλύτερου πεδίου πηγών φυσικού αερίου νοτιότερα, στο Αλ-Ομάρ, από το «Ισλαμικό Κράτος».

Την Τετάρτη ο Ρώσος υφυπουργός των Εξωτερικών Μιχαήλ Μπογκντάνωφ επισημάνθηκε στην ανακηρυγμένη αυτόνομη ζώνη της Ροζάβα, όπου θα συναντούσε Κούρδους και Σύρους ηγέτες στην βόρεια πόλη Κουαμισλί (βάσει πληροφοριών πηγών του Zero Hedge, που επίσης επιβεβαιώνονται από τρίτους αναλυτές.) Είναι πολύ πιθανό ότι η μεταβίβαση του Κονόκο την Πέμπτη ήταν το αποτέλεσμα αυτής της ιστορικής αν και ανεπίσημης συνάντησης πρόσωπο με πρόσωπο.

Ο Ρώσος υφυπουργός των Εξωτερικών Μπογκντάνωφ είναι ο Ειδικός Προεδρικός Εκπρόσωπος στην Μέση Ανατολή –έτσι, ότι συζητήθηκε ήταν αναμφίβολα τεράστιας σημασίας. Αυτό έρχεται μετά την «μυστική» και χωρίς προηγούμενο αμερικανο-ρωσική συνάντηση μεταξύ στρατιωτικών για την Συρία, τον περασμένο μήνα, κάπου στην Μέση Ανατολή.

Στο μεταξύ, γοργές εξελίξεις στην περιοχή εξακολουθούν να δείχνουν προς μια τελική πλήρη σύρο-ρωσική στρατιωτική και στρατηγική νίκη. Μετά την περιέλευση της κουρδικής πόλης του Κιρκούκ στο Ιράκ υπό τον πλήρη ιρακινό εθνικό έλεγχο αυτήν την εβδομάδα, οι ΗΠΑ είναι τώρα υποχρεωμένες να επανεξετάσουν την παρουσία τους στην βόρειο-ανατολική Συρία, καθώς οι κουρδικές φιλοδοξίες στο Ιράκ ματαιώθηκαν, οι ΗΠΑ αναγκάστηκαν να ευθυγραμμιστούν με την νικήτρια Βαγδάτη όπως και άλλες χώρες σαν την Σαουδική Αραβία, που έσπευσαν να στείλουν συγχαρητήρια στην κυβέρνηση του Ιράκ. Φαίνεται πως η εθνική κυριαρχία θα βγεί νικήτρια αντί της προηγούμενης ροπής προς τον εθνο-θρησκευτικό διαμελισμό του Ιράκ και της Συρίας.

Αυτήν της εβδομάδα ο αμερικανικός συνασπισμός ανακοίνωσε πως τα 98% της Ράκα απελευθερώθηκαν και οι SDF συνεχίζουν να γιορτάζουν τη νίκη υψώνοντας πανό στην πόλη. Αλλά, καθώς οι Τζιχαντιστές έχουν ουσιαστικά νικηθεί, το ερώτημα παραμένει ποιοι θα είναι οι στρατιωτικοί στόχοι των ΗΠΑ στη Συρία και εάν η «Επιχείρηση Σύμφυτη Αποφασιστικότητα» ήταν πράγματι και αποκλειστικά για να νικηθεί το «Ισλαμικό Κράτος».



Όπως είχαμε και άλλοτε σημειώσει, τα κουρδικά συμφέροντα δεν είναι με την Ουάσιγκτον, αλλά με την Δαμασκό και την έναρξη ενός εποικοδομητικού διαλόγου με την κυβέρνηση της Συρίας- εάν πάψουν να τελούν υπό τη γοητεία του προσωρινού αμερικανικού ενδιαφέροντος για την περιοχή. ΄Ετσι η παράδοση του πεδίου πηγών αερίου Κονόκο μπορεί να σημαίνει ότι είτε οι Κούρδοι άρχισαν να συλλαμβάνουν το μήνυμα των καιρών (παρατηρώντας τα γεγονότα στο Ιράκ), φαίνεται πως ξέρουν ότι οι ΗΠΑ τελικά θα τους εγκαταλείψουν (και βλέπουν πως πρέπει να αρχίσουν να συνεννοούνται απ’ ευθείας με Συρία-Ρωσία), ή ίσως ότι οι ΗΠΑ αναγκάσθηκαν να διασώσουν το γόητρό τους και να κεφαλαιοποιήσουν την πραγματοποίηση των διακηρυγμένων στόχων τους εναντίον του «Ισλαμικού Κράτους».

Στα τέλη Σεπτεμβρίου, ο εκπρόσωπος του αμερικανικού συνασπισμού, συνταγματάρχης Ράϊαν Ντίλον δήλωσε στο Ρώϋτερ: «Από την οπτική του Συνασπισμού δεν πρόκειται για αγώνα ταχύτητας, δεν είμαστε σε αποστολή κατάκτησης εδαφών.» Και πρόσθεσε: «Σκοπός μας, όπως δήλωσα τόσες φορές, είναι να πολεμήσουμε το «Ισλαμικό Κράτος». Δεν έχουμε να πολεμήσουμε το (συριακό) καθεστώς. Και δεν είμαστε για να πολεμήσουμε τους Ρώσους. Είμαστε εδώ για να πολεμήσουμε τους Τζιχαντιστές και αυτό θα κάνουμε.»

Φαίνεται πως οι ΗΠΑ θα αναγκαστούν να τηρήσουν αυτές (τις αρχικά κενές) υποσχέσεις, κάνοντας μια εύσχημη έξοδο ( θα μπορούν να ισχυρισθούν ότι νίκησαν το Ισλαμικό Κράτος). Παραμένει όμως το γεγονός ότι το πληρεξούσιο των ΗΠΑ SDF εξακολουθεί να ελέγχει πολύ σημαντικούς ενεργειακούς πόρους της Συρίας και ότι οι ειδικές αμερικανικές δυνάμεις διατηρούν πάντοτε ίσως και δώδεκα προκεχωρημένες βάσεις επιχειρήσεων σε όλη τη βόρειο χώρα.

Μετάφραση: Μ.Στυλιανού

Πούτιν: Η Ε.Ε. Ευθύνεται Για Την Κρίση της Καταλονίας. ΄Ανοιξε στο Κόσσοβο τους Ασκούς του Αιόλου.


Reseau International, Sputnik, Oct. 20,2017

Υποστηρίζοντας την ανεξαρτησία του Κοσσόβου για να είναι ευχάριστη στον «μεγαλύτερο αδελφό της στην Ουάσιγκτον» η Ευρώπη έδωσε κέντρισμα στις διάφορες χωριστικές τάσεις, μεταξύ των οποίων και στο κίνημα ανεξαρτησίας της Καταλονίας, δήλωσε ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν στην σύνοδο της Λέσχης Συζητήσεων Βαλντάϊ, στη λουτρόπολη Σόχι.

Η κατάσταση στην Καταλονία προκλήθηκε από την ευρωπαϊκή πολιτική των δύο μέτρων και δύο σταθμών, που εφαρμόστηκε στην εποχή της απόσχισης του Κοσσόβου, δήλωσε ο Ρώσος ηγέτης:

« Η κατάσταση με την Καταλονία μας έδειξε με ποιο τρόπο η Ευρωπαϊκή ΄Ενωση και αριθμός άλλων χωρών καταδίκασαν τους οπαδούς της ανεξαρτησίας. Σχετικά μ’ αυτό οφείλω να σας πω ένα πράγμα: Θα έπρεπε να το είχαν σκεφτεί νωρίτερα! […] Μα κανένας τους δεν ήξερε πως αντιθέσεις στους κόλπους της Ευρώπης υπάρχουν από αιώνες; Το ήξεραν!» υπογράμμισε Ο Βλαντιμίρ Πούτιν.

«Ωστόσο –συνέχισε- η Ευρώπη χαιρέτησε την διάλυση ορισμένων κρατών, χωρίς να κρύβει και την χαρά της γι’ αυτήν.»

« Και για ποιον καλό λόγο έπρεπε, με την δεδομένη πολιτική κατάσταση και την επιθυμία να αρέσουν, ας το πούμε καθαρά, στον μεγάλο Αδελφό στην Ουάσιγκτον, να υποστηρίξουν ανεπιφύλακτα την απόσχιση του Κοσσόβου, προκαλώντας παρόμοιες διαδικασίες σε άλλες περιοχές της Ευρώπης και του κόσμου;»

Γι’ αυτό η κατάσταση στην Καταλονία αποτελεί άλλην μιαν απόδειξη της πολιτικής των δύο μέτρων και δύο σταθμών που εφαρμόζει η Δύση.

«Και τώρα ‘όταν «άλλα σημαντικά προβλήματα» έκαναν την εμφάνισή τους, όπως στην Καταλονία, κανείς δεν τους αγαπά. Είναι αυτό που λέω τα δύο μέτρα κρίσεως. Το κουτί της Πανδώρας το έχουν ανοίξει. ΄Εχουν πια βγάλει το τζίνι (δαιμόνιο) από το μπουκάλι», κατέληξε ο Πρόεδρος της Ρωσίας.

Οι εντάσεις μεταξύ Μαδρίτης και Βαρκελώνης έχουν φθάσει στο αποκορύφωμα, μετά το δημοψήφισμα για την ανεξαρτησίας της Καταλονίας, όπου περισσότεροι τοθ 90% των ψηφισάντων τάχθηκαν υπέρ της ανεξαρτησίας.

Με την λήξη του τελεσιγράφου του Ισπανού πρωθυπουργού Ραχόϊ την Πέμπτη, ο ηγέτης της Καταλονίας Πουιτζεμόντ ανακοίνωσε στην Μαδρίτη ότι δεν είχε ανακηρύξει την ανεξαρτησία αλλά θα το κάνει αν η κυβέρνηση συνεχίσει την καταπίεση με μέτρα όπως η αναστολή της αυτονομίας της Καταλονίας.

Σημ. μτφρ: Σήμερα –όπως είχε προαναγγείλει η Μαδρίτη και έμμεσα επιβεβαίωσε χθες ο Ραχόϊ στις Βρυξέλλες - μετά τις συνομιλίες του με τους Μέρκελ-Μακρόν και τους ηλεκτρονικούς εγκεφάλους της ΕΕ, Γιούνκερ-Τουσκ-Μογκερίνι- αναμένεται η ενεργοποίηση του άρθρου 155 του μετά-Φραγκικού Συντάγματος της Ισπανίας , η αναστολή της καταλανικής αυτονομίας , η ισπανική προκήρυξη εκλογών στην Καταλονία και μεγάλες από το βράδυ διαδηλώσεις αντίστασης των οπαδών της ανεξαρτησίας στα νέα καταπιεστικά σε βάρος τους μέτρα.]


Μετάφραση: Μ.Στυλιανού

Η μετακοινωνική φιλοσοφία της νέας πολιτικής εκκλησίας της Ελλάδας...

Διάβασα την ομιλία του κ. Μητσοτάκη στο Ελληνογερμανικό Επιμελητήριο και εκείνη του κ. Στουρνάρα στην Ελληνοαμερικανική Ένωση για να διαπιστώσω πως πράγματι υπάρχει κάτι που τους συνδέει με τον κ. Τσίπρα και πως είναι αυτό ακριβώς που επιφέρει σταδιακή σύγκλιση των πολιτικών δυνάμεων της Ελλάδας σε μια μορφή "μεταμνημονιακού" παραμιλητού, το οποίο δομεί φαντασιακά μια νέα κατηγορία πολιτικών - ως πολιτική εκκλησία - που ορίζονται ως "αναγκαίες πολιτικές". 
Οι πολιτικές (μεταρρυθμίσεις) δεν ορίζονται πλέον στον ιστορικό άξονα δεξιά-αριστερά, αλλά σε έναν μάλλον θρησκευτικό άξονα, εκείνον του αναγκαίου, που για τους κυρίους Μητσοτάκη και Στουρνάρα είναι καί επιθυμητό, ενώ για τον κ. Τσίπρα ανεπιθύμητο.
Ποιό είναι το αναγκαίο; Η αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της χώρας. Τι σημαίνει αυτό; Αερολογία με απορητικό κατακερματισμό και ψέλλισμα διαφόρων πολιτικώς ορθών στερεοτύπων από τον χώρο της οικονομίας της σύγχρονης ανάπτυξης, χωρίς να λαμβάνονται υπόψιν τα πραγματικά χαρακτηριστικά της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας και χωρίς επίγνωση των δεδομένων της σύγχρονης παγκοσμιοποίησης.
Πρόκειται για ένα παραμιλητό μέσα σε ένα όνειρο ανάπτυξης, το οποίο θα ήταν εφιάλτης αν μελετούσε κάποιος στοιχειωδώς σοβαρά τα θεσμικά και μακροοικονομικά δεδομένα που ορίζονται από την επιτροπεία των λεγόμενων "θεσμών" και του ΔΝΤ στις ελληνικές πολιτικές. Παραμιλούν - όπως ακριβώς και ο κ. Τσίπρας - αγνοώντας την απόλυτη αδυναμία της ελληνικής πολιτείας να ασκήσει αυτόνομες πολιτικές. Όλα αποτελούν και θα αποτελούν στο μέλλον ετερόνομες και εξωκοινωνικές πολιτικές, αν η χώρα δεν απελευθερωθεί από το θεσμικό περίβλημα που την καθιστά "αποικία χρέους" - Υποτελή Πολιτεία.
Πέραν αυτού μιλούν για αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου, παραμένοντας στο επίπεδο της ιδιοκτησίας των μέσων παραγωγής και θεωρώντας πως αν ιδιωτικοποιηθεί πλήρως η παραγωγή όλα τα διαρθρωτικά προβλήματα θα επιλυθούν αυτομάτως, καθώς αυτό αναφέρεται στο ευαγγέλιο των αυτορυθμιζόμενων αγορών. Έτσι λένε τα βιβλία μιας μορφής οικονομικού στοχασμού που καμία σχέση δεν έχει με τον βαθύτερα επιστημονικό στοχασμό, ο οποίος βασίζεται στην κριτική θεωρία. Στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα μετακοινωνικό φιλοσόφημα που συστήνει εξωκοινωνικά και εξωανθρώπινα μια νέα πολιτική εκκλησία της Ελλάδας.
Στο βαθμό που συσταθεί αυτή η "εκκλησία", η συναίνεση των πολιτικών δυνάμεων θα λάβει αυτονόητα, δηλαδή αναγκαία χαρακτηριστικά! Και ο στόχος της εξαφάνισης της ελληνικής κοινωνίας με την μετατροπή της σε μια απολύτως ετερόνομη αγορά θα έχει επιτευχθεί. Μετά από αυτό οι κανόνες θα είναι αποτέλεσμα των συγκυριακών αναγκών της αγοράς και όχι ασφαλώς της κοινωνίας και του ανθρώπου σε αυτήν. Και ποιος ορίζει αυτές τις ανάγκες; Μα, το "αόρατο χέρι" της αγοράς (: ένα άτομο που δρα για το προσωπικό του συμφέρον τείνει να προωθεί και το συμφέρον της κοινότητάς του -  Άνταμ Σμιθ). Πρόκειται για μια παράδοξη αρχή που ωστόσο μια χαρά συστήνει πολιτική εκκλησία στον νεοφιλελευθερισμό, κατά ανάλογο τρόπο που συστήθηκαν και κατέρρευσαν οι εκκλησίες του "υπαρκτού σοσιαλισμού" στις οποίες το ρόλο της  Αόρατης Χείρας έπαιζε η Χείρα του Κόμματος.
Στην πραγματικότητα κανείς δεν μιλά επί μιας μεθοδολογίας αλλαγής του παραγωγικού μοντέλου της χώρας (που είναι ασφαλώς ζητούμενο και κατά την δική μου γνώμη), αλλά για άναρχες ιδιωτικοποιήσεις και για εκποίηση της δημόσιας περιουσίας που καμία σχέση δεν έχουν με την εξωστρέφεια την οποία επικαλούνται με έναν απατηλό τρόπο. Ούτε παραγωγική αναδιάρθρωση στον βιομηχανικό κλάδο πραγματοποιείται, ούτε ασφαλώς στον πρωτογενή τομέα της οικονομίας. Για να γίνει κάτι τέτοιο θα απαιτείτο αυτόνομη, ελληνική στρατηγική με έμμεσες ή / και άμεσες επιδοτήσεις και φορολογικές μεταρρυθμίσεις, οι οποίες ωστόσο απαγορεύονται αυστηρά από το καθεστώς επιτροπείας της χώρας μας.

Άρα, τα τροπάρια που ψάλλονται στο πλαίσιο της κατασκευής της νέας πολιτικής εκκλησίας της Ελλάδας, ή από δεξιά, ή από το κέντρο, ή από την αριστερά του κ. Τσίπρα, έρχονται απλώς να νομιμοποιήσουν πολιτικώς την σοβαρή πολιτική εξασθένηση της ελληνικής κοινωνίας και παραγωγής και να διασκεδάσουν την απόλυτη ετερονομία στην άσκηση των ελληνικών πολιτικών στο παρόν και στο μέλλον. Για να διασκεδάσουν, με άλλα λόγια, τον δικό τους αντιπαραγωγικό και τραγικά αντικοινωνικό ρόλο. Και αυτό δεξιοί και κεντρώοι αρέσκονται να αποκαλούν ρεαλισμό, ενώ τα καλαμπούρια της αριστράς Realpolitik! Μεσιανικοί και εσχατολόγοι είναι στην ουσία όλοι αυτοί. Φάρσες της ιστορίας που δεν τελείωσε, ούτε θα τελειώσει, καθώς "η εξέλιξη είναι ασυνεχής, μεταπτωτική, ανεπανόρθωτη, παράδοξη, για να γεννήσει όχι το γνωστό αλλά το άγνωστο" (Ζαν-Φρανσουά Λυοτάρ). Αυτή η εξέλιξη φοβίζει κάθε είδους εκκλησίες και τους αυθαίρετους ιερείς τους. Είναι αυτός ο φόβος που τους οδήγησε, τους οδηγεί και θα τους οδηγεί να τρομοκρατούν, όταν δεν υπνωτίζουν, τις κοινωνίες, στον βαθμό που αντιλαμβάνονται οτι η κρίση στα συστήματα παραγωγής είναι αντικειμενικά η δική τους προσωπική κρίση.

Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος είναι διδάκτωρ Πολιτικής Επιστήμης, ειδικός σε θέματα πολιτικής και διακυβέρνησης στην Ευρασία.

Ε… Εσύ Ποιητή!


του Βασίλη Λιόγκαρη

Ας έρθουμε στις σημερινές μέρες που η κυριαρχία και η παντοδυναμία των ΜΜΕ ευτελίζει και υποβαθμίζει την κοινωνική και πολιτιστική μας ζωή με προϊόντα υποκουλτούρας. Με την παραπληροφόρηση και την διαστρέβλωση εννοιών και αξιών μας έχει δώσει καινούργια πρότυπα, χωρίς ήθος και ηθική, βουτηγμένα πολλές φορές μέσα στην διαφθορά και την εμπορευματοποίηση των πάντων.

Καινούργιες συμπεριφορές, γεμάτες life style, οι εικόνες των πετυχημένων, μεγαλοεπιχειρηματιών, μεγαλοδικηγόρων, μεγαλοχρηματιστών, μεγαλοκομπιναδόρων, μεγαλοπαρουσιαστών και μεγαλομοντέλων.

Ναρκωτικά και εκπόρνευση από την μία, ανεργία και λιτότητα από την άλλη. Η καθαρότητα του νερού (λες και μπορούμε να ζήσουμε χωρίς καθαρό νερό), της γης και του αέρα θυσιασμένες στον βωμό του κέρδους και αυτές. Σαν να μην έφταναν αυτά, να και ο έρποντας φασισμός που ξεχύνεται σταθερά μέσα από το αυγό του φιδιού με το πρόσωπο της ξενοφοβίας και του ρατσισμού.

Όσο επιβάλλουν την παρακμή, τόσο θέλουν τον λογοτέχνη, τον κάθε καλλιτέχνη παροπλισμένο και χωρίς φωνή. Όσο η οργή μας ξεχειλίζει και όσο ο δρόμος επιστροφής σε έναν νέο σκοταδισμό και μεσαίωνα είναι ορατός, τόσο μέσα στην Τέχνη ανατρέπονται οι γενεσιουργικές της δομές και για αυτό επιβάλλεται να πάρει πρωτοβουλίες. Να βγει και να χαράξει δρόμους αντίστασης και να αρνηθεί να συμμετέχει σε αυτή την οπισθοδρόμηση. Να πει αντισταθείτε, εμπνευστείτε και εμπνεύστε!

Σε αυτές λοιπόν τις σημερινές δύσκολες συνθήκες ο ρόλος της Τέχνης πρέπει να είναι πρωταγωνιστικός. Αυθεντικός, πρωτοποριακός, εποικοδομητικά επιθετικός στην σήψη του πολιτισμού μας και εμπνευστικός. Είναι όμως; Υπάρχουν τόσες ενστάσεις από απλούς ανθρώπους της εργατιάς, της αγροτιάς, από άνεργους, από χαμηλά αμειβόμενους, από συνταξιούχους που εκλιπαρούν και ικετεύουν.

«Κάντε κάτι. Γράψτε. Μιλήστε. Διαμαρτυρηθείτε. Καταγγείλετε. Βάλτε μπροστά την πένα σας, το χρωστήρα, το καλλιτεχνικό σας κύρος και ηγηθείτε… Δεν μπορούμε άλλο. Δεν αντέχουμε άλλο. Βουλιάζουμε σε μολυσμένους βάλτους. Πνιγόμαστε σε βρωμερές θάλασσες και ποτάμια. Πεθαίνουμε στο πρώτο χιόνι και στην πρώτη καταιγίδα. Μας τσαλαπατούν πέταλα αφηνιασμένων αλόγων και σπιρούνια αδίστακτων καβαλάρηδων. Μας μαστουρώνουν, μετατρέποντας σε χαμαιτυπεία τα ίδια μας τα σπίτια και τις ζωές των παιδιών μας μέσα από τα διάφορα τύπου reality. Αφουγκραστείτε τις φωνές μας, ακούστε τις κραυγές μας, είναι από την απελπισία μας, από την απόγνωση μας και την καθημερινή μας αγωνία».

Ε… εσύ Ποιητή. Δεν βλέπεις; Δεν ακούς; Δεν ζεις εδώ; Σπαταλάς το ταλέντο σου, να ξεσκονίζεις τις βρωμιές αρχομανών, αχόρταγων και ανάξιων με δημιουργίες της μίας χρήσης; Μίλα μας όχι μόνο για αστέρια μακρινά και ηλιοβασιλέματα, για νύχτες μαγικές και λάγνες, μίλα μας για τα παγωμένα πρόσωπα που συναντάς τις νύχτες και τους ξεθεωμένους στις ουρές των νοσοκομείων, αφουγκράσου τον παλμό του ανθρώπου που ζει δίπλα σου, γιατί αυτή την στιγμή μας πολεμούν και μας ζώνουν με χιλιάδες προβλήματα. Γιατί ξέρεις η μόρφωση, η γνώση, ο αληθινός πολιτισμός έχουν πάντα ταξική μορφή και ανάλυση!

Aν Χάσουν οι Καταλανοί Εχουμε Όλοι Χάσει


του Mike Krieger, Oct.18, 2017

[Πυρετώδεις συζητήσεις σε ηγετικό επίπεδο, με συμμετοχή Μέρκελ-Μακρόν στις Βρυξέλλες και εξξημένων σχολιαστών σε έκτακτα προγράμματα ευρωπαϊκών καναλιών, μεταφέρουν από χθες μιαν αίσθηση πανικού για τις άγνωστης έκτασης συνέπειες τής αναμενόμενης για αύριο έκρηξης βραδείας καύσης στην Ισπανία, με την αναστολή της καταλανικής αυτονομίας από την ισπανική κυβέρνηση και την κήρυξη της ανεξαρτησίας από την κυβέρνηση της Βαρκελώνης. Τη σημασία του γεγονότος για τη Καταλονία, την Ισπανία και την Ευρώπη πραγματεύεται στο πιο κάτω άρθρο –από την δική του σκοπιά- ο Μάϊκ Κρίγκερ, Βραζιλιάνος μηχανικός ηλεκτρονικών συστημάτων, εφευρέτης του Ινσταγκράμ με συμφοιτητή του στο περίφημο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ, επιχειρηματίας στα 25 του με περιουσία 300 εκατομμυρίων, που τα εγκατέλειψε όλα για να επιδοθεί στον αγώνα εναντίον του Συστήματος και –σε ηλικία 31 χρόνων-έχει καθιερωθεί ως πρωτότυπος, οξύς και αξιοπρόσεκτος σχολιαστής-Μπλόγκερ.]

Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού

Μολονότι έχω ξαναγράψει για το κίνημα ανεξαρτησίας της Καταλονίας, θέλω να καταστήσω σαφές εξ αρχής το εξής: Δεν έχω σταθερή άποψη για το εάν η όχι η ανεξαρτησία είναι η σωστή επιλογή για την περιοχή και τον λαό της. Θα ήταν εντελώς άπρεπο για μένα, έναν Αμερικανό πολίτη, που ζει στο Κολοράντο, να δίνω μαθήματα σε ανθρώπους που ζουν 5.000 μίλια μακριά για το πώς θα έπρεπε να οργανώσουν τον πολιτικό βίο τους.

Ενώ δεν έχω γνώμη για το τι πρέπει να επιλέξουν οι Καταλανοί, υποστηρίζω αταλάντευτα το δικαίωμά τους να αποφασίσουν οι ίδιοι. Όταν τίθεται θέμα ψήφου και δημοψηφίσματος μπαίνουμε σε ένα ζήτημα πολύ μεγαλύτερο από την Καταλονία, την Ισπανία και την ίδιαν της Ευρώπη ακόμη. Όταν τίθεται θέμα πολιτικής αυτοδιάθεσης, μιλάμε για ένα θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα που θα όφειλε να θεωρείται σύμφυτο σε όλους μας, παντού.




Η καταλανική αξίωση για το δικαίωμα στην ψήφο για την ανεξαρτησία θα πρέπει να αντιμετωπίζεται σαν μέρος μιας πολύ ευρύτερης αξίωσης για μεγαλύτερη αυτοδιάθεση από συνεχώς μεγαλύτερο αριθμό ανθρώπων στα ερχόμενα χρόνια. Έχει ωριμάσει ο χρόνος για μας ως είδος να επιμείνουμε για μια μετάβαση προς μιαν περισσότερο αυτόβουλη, υγιή, ειρηνική και αποκεντρωμένη διαδικασία πολιτικής οργάνωσης. Αυτή είναι μια ιδέα που η ώρα της ήρθε και ευχαριστώ από βάθος καρδιάς τον Καταλανικό λαό που την έφερε προς συζήτηση και επίσης γιατί συμπεριφέρθηκε με τόσο ευγενή, θαρραλέο και σώφρονα τρόπο. Οδηγείτε τον δρόμο για όλους μας.

Ο κρίσιμος λόγος για τον οποίο η Μαδρίτη κάνει λάθος σ’ αυτό το ζήτημα έχει σχέση με την επιμονή της ότι η Ισπανία πρέπει να διατηρηθεί στην σημερινή της μορφή για πάντα.

Δεδομένου ότι η Ισπανία είναι μια ανθρώπινη πολιτική κατασκευή, αυτή η θέση ισοδυναμεί με την μεταφορά του αρχαϊκού δόγματος της «βασιλείας Δικαίω Θεού» στο επίπεδο της κρατικής επικράτειας.

Όποιος πέρασε κάποιον χρόνο στην Ισπανία αντιλαμβάνεται πόσο διαφορετικές πολιτιστικά και γλωσσικά είναι πολλές επαρχίες, συγκρινόμενες με την Μαδρίτη. Αυτές είναι διαφορές που πηγαίνουν αιώνες πίσω και δεν μπορούν να σκουπιστούν στα σκουπίδια από ένα Σύνταγμα που ψηφίστηκε πριν μερικές δεκαετίες. Η ιδέα ότι αυτές οι διάφορες επαρχίες πρέπει να αποτελούν τμήματα μιας συγκεντρωτικής Ισπανίας, ακόμη και αν ο κόσμος που ζει σ’ αυτές επιθυμεί την πολιτική αυτονομία του, είναι ηθικά αβάσιμος, όσο και αυταρχικός και κάκιστος υπό κάθε έννοια. Η σωστή ανθρώπινη διακυβέρνηση οφείλει να είναι πάντοτε μια εθελούσια διευθέτηση. Εάν μια συντριπτική πλειοψηφία πολιτιστικά διαφορετικών πολιτών αποφασίσει ότι το υπερκράτος έχει πάψει να φροντίζει γι’ αυτούς θα πρέπει να έχουν κάθε δικαίωμα να φύγουν. Οτιδήποτε άλλο είναι δουλεία.
Εάν πρόκειται οι άνθρωποι να εξελιχθούν σε μορφές καλύτερης πολιτικής οργάνωσης, βασισμένες σε εθελούσιες οργανώσεις συμβίωσης, θα πρέπει πρώτα να απορρίψουμε την καθαρά αυταρχική φύση του σημερινού πολιτικού περιβάλλοντός μας. Ο λαός της Καταλονίας αντιλαμβάνεται τον παραλογισμό της υποχρέωσης να ζει σε ένα κρατικό δόμημα που προβάλλεται ως αιώνιο και πήρε μια γενναία θέση απέναντί του. Όποιος γνήσια πιστεύει στα ανθρώπινα δικαιώματα θα πρέπει να συμπαρασταθεί στον λαό της Καταλονίας και να υποστηρίξει το δικαίωμά του στο δημοψήφισμα.

Αφήνοντας κατά μέρος την πολιτική φιλοσοφία, θα ήθελα να προχωρήσω στη συζήτηση της στρατηγικής και στο γιατί νομίζω ότι αυτοί που ηγούνται του κινήματος για την ανεξαρτησία της Καταλονίας ενήργησαν ως τώρα κατά τρόπο αξιοθαύμαστο.

Πρώτον, η έμφαση της ηγεσίας στον ειρηνικό χαρακτήρα του κινήματος απέναντι στην βία τραμπούκων κατά την επίθεση του ισπανικού κράτους είναι εξαιρετικής σπουδαιότητας. Για να επιτύχει ένα κίνημα ανεξαρτησίας και να δημιουργήσει στη συνέχεια μια καλύτερη, μια πιο ελεύθερη κοινωνία, οι ενέργειες πρέπει να γίνουν κατά συνετό τρόπο. Το αποτέλεσμα δεν δικαιώνει τα μέσα. Τα μέσα είναι το παν. Επιπλέον, εκθέτοντας τους αντιπάλους ως βάρβαρους τραμπούκους αυξάνεις την αλληλεγγύη μεταξύ των γειτόνων που μπορεί να ήταν αναποφάσιστοι σε ότι αφορά την ανεξαρτησία. Επίσης δημιουργείς φανατικούς συμμάχους σε όλο τον κόσμο. Ο καταλανικός λαός πέτυχε και στα τρία μέτωπα

Αμέσως μετά το δημοψήφισμα της 1ης Οκτωβρίου ανησυχούσα ότι ο Πρόεδρος της Καταλονίας Κάρλε Πουιτζεμόντ θα διέπραττε το λάθος να κηρύξει πρόωρα την ανεξαρτησία. Αυτό θα αποτελούσε ένα τεράστιο λάθος επειδή ενώ το 90% ψήφισαν υπέρ της ανεξαρτησίας, μόνο κάπου 40% είχαν ψηφίσει. Ενώ ένα τόσο ανισοβαρές αποτέλεσμα ασφαλώς στηρίζει την διεκδίκηση του δικαιώματος της αυτοδιάθεσης από τους Καταλανούς, η χαμηλή συμμετοχή στην ψηφοφορία δεν δίνει μιαν καθαρή εντολή. Εάν ο λαός της Καταλονίας θέλει να πετύχει στην επιδίωξή του, η Μαδρίτη πρέπει να φανεί –και πολύ δημόσια- ως ο άλογος επιτιθέμενος και σε κάθε κίνηση της στην διεθνή σκηνή. Με το να μη κηρύξει πρόωρα την ανεξαρτησία, η Καταλονία έσπρωξε την ευθύνη της κίνησης πίσω στην πλευρά της Μαδρίτης, ενεργώντας σοφά αφού η εκεί κυβέρνηση έχει τη συνήθεια να παίρνει πραγματικά βλακώδεις αποφάσεις.

Και δεν απετέλεσε έκπληξη ότι η ισπανική κυβέρνηση δεν άργησε να διαπράξει άλλη μια γκάφα, με την χθεσινή σύλληψη, χωρίς το δικαίωμα της προσωρινής εξόδου με εγγύηση, των δύο από τους ηγέτες του καταλανικού κινήματος ανεξαρτησίας.

Το Ρώυτερ μετέδιδε:

Η μεγαλύτερη πολιτική κρίση της Ισπανίας επιδεινώθηκε την νύχτα της Δευτέρας, όταν το Ανώτατο Δικαστήριο της Μαδρίτης διέταξε την σύλληψη των ηγετών των δύο κυριότερων οργανώσεων υπέρ της καταλανικής ανεξαρτησίας, στην ανάκριση με την κατηγορία της στάσεως.

Η καταλανική κυβέρνηση κατηγόρησε την Μαδρίτη ότι δημιουργεί «πολιτικούς κρατουμένους» και μια από τις οργανώσεις κάλεσε σε ειρηνικές διαδηλώσεις διαμαρτυρίας την Τρίτη, με την μεγαλύτερη να αναμένεται απόψε στην Βαρκελώνη.

Ο Καταλανός ηγέτης Κάρλες Πουιτζεμόντ, σε μήνυμα στο Τουίτερ μετά τις συλλήψεις, είπε: «Δυστυχώς, έχουμε πάλι πολιτικούς κρατουμένους».

Η φράση αποτελεί έμμεση αναφορά στην στρατιωτική δικτατορία υπό τον Φραντσίσκο Φράνκο, όταν οι καταλανικές παραδόσεις και γλώσσα υφίσταντο συστηματική καταπίεση. Η φράση έχει και συναισθηματική απήχηση, δεδομένου ότι ο φασισμός εξακολουθεί να είναι ζωντανή ανάμνηση για πολλούς Ισπανούς.

Ξέροντας ότι είναι πιθανή η σύλληψή του, ο ηγέτης της οργάνωσης ΄Ομνιουμ, Γιόρντι Κουίξαρτ, είχε εγγράψει σε βίντεο ένα μήνυμα. Είναι σύντομο, ισχυρό και εμπνέει. Αν νομίζετε ότι είδατε αρκετά, πάρτε το απόφαση, γιατί η κατάσταση μπορεί να γίνει πιο χαώδης στις μέρες που έρχονται. Εάν ο πρωθυπουργός της Ισπανίας Μαριάνο Ραχόϊ προχωρήσει στην απειλή του να χρησιμοποιήσει το άρθρο 155 την Πέμπτη, εάν η Καταλονία αρνηθεί να αποσαφηνίσει την στάση της για την ανεξαρτησία (δεν θα το κάνει) το αποτέλεσμα θα ισοδυναμεί με την πολιτική έκρηξη πυρηνικής βόμβας στην Ευρώπη.

Το Ασοσιέϊτετ Πρες μετέδιδε:

Ο αντιπρόεδρος της ισπανικής κυβέρνησης δηλώνει ότι ηγέτης της Καταλονίας δεν έδωσε μιαν επαρκή απάντηση στην επιστολή του για την ανεξαρτησία και ότι έχει προθεσμία μέχρι την Πέμπτη για να συμμορφωθεί με τους νόμους του κράτους.

Η επιστολή του Κάρλες Πουιτζεμόντ, που εκδόθηκε δυο ώρες πριν την εκπνοή της προθεσμίας της Δευτέρας δεν αποσαφήνιζε εάν είχε κηρύξει την ανεξαρτησία της Καταλονίας από την Ισπανία. Καλούσε σε συνομιλίες με την ισπανική κυβέρνηση.

Η αντιπρόεδρος της ισπανικής κυβέρνησης Σοράγια Σάενζ ντε Σανταμαρία δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι (ο ηγέτης Καταλονίας) θα πρέπει να συμμορφωθεί μέχρι την Πέμπτη με τους νόμους της Ισπανίας, αλλιώς αντιμετωπίζει την ενεργοποίηση του άρθρου 155 του Συντάγματος, που εξουσιοδοτεί την ισπανική κυβέρνηση να ανακαλέσει τομείς της καταλανικής αυτονομίας.

Η ενεργοποίηση του άρθρου 155 από την ισπανική κυβέρνηση θα σημειώσει το αποκορύφωμα ενός τέλειου χειρισμού του κινήματος της ανεξαρτησίας από τους Καταλανούς. Αυτό δεν θέλει να πει ότι ο δρόμος προς την ανεξαρτησία ή προς μεγαλύτερη αυτονομία θα είναι εύκολος από αυτό το σημείο και μετά. Αλλά θα δημιουργήσει ένα συναίσθημα ενισχυμένης αλληλεγγύης μεταξύ του καταλανικού λαού, που δεν ήταν τόσο διαδεδομένο πριν την 1η Οκτωβρίου. Πολλοί από αυτούς ήταν προηγουμένως αντίθετοι προς την ανεξαρτησία, ή δεν είχαν κάνει την επιλογή τους, θα έρθουν να συμπαραταχθούν με τους φίλους και γείτονές τους απέναντι στην απαράδεκτη βίαιη επίθεση της Μαδρίτης. Ο δρόμος μπορεί να είναι μακρύς, αλλά η ενεργοποίηση του άρθρου 155 θα σημάνει την αρχή του τέλους για την κυβέρνηση της Μαδρίτης.

Όπως σημείωσα στην αρχή του άρθρου η υπόθεση της αυτοδιάθεσης είναι πολύ μεγαλύτερη από την Καταλονία και την Ισπανία. Ο καταλανικός αγώνας είναι απλώς μια μάχη στην συνολική ανθρώπινη απαίτηση για ελευθερία και εθελούσιες οργανώσεις συμβίωσης και συνεργασίας. Είναι μια μάχη σε έναν πολύ μεγαλύτερο πόλεμο και πρέπει να κερδηθεί προκειμένου η ελευθερία και η πρόοδος να ανθίσει σ’ αυτόν τον πλανήτη. Μια μάχη για την αποκέντρωση, την ελευθερία και την εθελοντική δράση, εναντίον του συγκεντρωτισμού, της αυταρχικότητας και της βίαιης επιβολής.

Τώρα ξέρετε τις θέσεις μου.

Αερομεταφορά Τζιχαντιστών στο Μέτωπο Εναντίον Σύρων και Ρώσων Καταγγέλλει Τoυς Αμερικανούς η Ρωσική Τηλεόραση

Έχοντας μεταβάλει την Ράκα σε μπάζα ερειπίων, όπως την Δρέσδη στον 2ο Π.Π., οι ΗΠΑ άφησαν να διαφύγουν 1.000 Τζιχαντιστές και τους μετέφεραν αεροπορικώς (!)στο Ντέιρ εζ-Ζορ, σε ενίσχυση των δικών τους, εναντίον Σύρων και Ρώσων.

Δρέσδη έκαναν την Ράκα οι αμερικανικοί βομβαρδισμοί

του Justin Huebner, Russia Insider, 17-10-2017

Η Ρωσική τηλεόραση βομβαρδίζει τις ΗΠΑ με καταγγελίες για ύπουλο διπλό παιχνίδι και προδοσία, με την κρυφή βοήθεια στους Τζιχαντιστές του «Ισλαμικού Κράτους» να συνεχίσουν τον πόλεμο στη Συρία, παρά την στρατιωτικά απελπιστική θέση τους.

Η αμερικανική βοήθεια στο «Ισλαμικό Κράτος» έχει γίνει το κραυγαλέο ρεφραίν στις εκπομπές των ρωσικών καναλιών (του εσωτερικού) με καθημερινές λεπτομερειακές περιγραφές.

Σχόλια του ρωσικού Υπουργείου Αμύνης και κορυφαίων σχολιαστών στάζουν οργίλο σαρκασμό.

« Μόνο για λόγους στρατιωτικού ήθους δεν δημοσιεύουμε φωτογραφίες που πήραμε από την αμερικανική στρατιωτική βάση στο Αλ-Τανφ, κυριολεκτικά φορτωμένη με οπλισμό μη χρησιμοποιούμενο από τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις (όπλα που μόνο για τους Τζιχαντιστές μπορούν να προορίζονται)». Ρωσικό Υπουργείο Αμύνης.

Στις 13 Οκτωβρίου, σύμφωνα με το Voltaire,net:

«Ο Αρχηγός του Ρωσικού Επιτελείου, στρατηγός Σεργκέι Ρουτσκόι δήλωσε πως οι αμερικανικοί βομβαρδισμοί στο Ιράκ είναι σπάνιοι. Λόγω αυτής της τακτικής, χίλιοι Τζιχαντιστές του «Ισλαμικού Κράτους» μπόρεσαν να μεταφερθούν στη Συρία, όπου μαζί με άλλους δύο χιλιάδες τρομοκράτες έλαβαν μέρος σε επίθεση εναντίον του Συριακού Αραβικού Στρατού. Ο Συριακός Στρατός κατόρθωσε να τους απωθήσει.

΄Ενας από τους λόγους για τους οποίους αξίζει να βλέπεις ρωσικές ειδήσεις είναι γιατί μεταδίδουν γεγονότα παγκόσμιας σημασίας, που τα δυτικά καθεστωτικά ΜΜΕ ουδέποτε αναφέρουν. Στην συγκεκριμένη περίπτωση, όπως και σε πλήθος άλλες, έχουμε μιαν ιστορία ανθρώπινου ενδιαφέροντος που σπρώχνεται κάτω από το χαλί.

Ενώ οι Αμερικανοί εισπράττουν μόνο απόμακρες πληροφορίες για ανώνυμα «στρατεύματα» που πολεμούν τους Τζιχαντιστές του «Ισλαμικού Κράτους», Ρώσοι ρεπόρτερ βρίσκονται επί τόπου, μακριά από την πρώτη γραμμή του μετώπου, και αυτό που μας έδειξαν είναι τραγικό αλλά όχι εκπληκτικό.

Αντίθετα με την φροντίδα που δείχνουν Σύροι και Ρώσοι για τους αμάχους, με το τέλος των αμερικανικών βομβαρδισμών δεν υπάρχει πια Ράκα.

Κισελιώφ, ο καλύτερος Ρώσος τηλε-παρουσιαστής:

Πριν δυο βδομάδες είχαμε πει ότι οι Αμερικανοί -και όχι οι μαχητικές ικανότητες των βάρβαρων τρομοκρατών του ψευτο-Χαλιφάτου- είναι αυτοί που έχουν γίνει το κύριο εμπόδιο για τον τερματισμό του πολέμου στη Συρία.

Αυτή τη βδομάδα, ο στρατηγός Κονασένκωφ, εκπρόσωπος του υπουργείου Αμύνης, χαρακτήρισε τις ενέργειες των ΗΠΑ και του συνασπισμού τους στη Συρία και το Ιράκ ως μια «μίμηση πολέμου εναντίον του «ισλαμικού Κράτους».

Στην πραγματικότητα οι Αμερικανοί συναγελάζονται με τους τρομοκράτες, στην παράνομα εγκατεστημένη στρατιωτική βάση τους στο Αλ-Τανφ, στη Νότια Συρία.

Κισελιώφ:

Μολαταύτα, η διαδικασία απελευθέρωσης της Συρίας βαίνει προς την ολοκλήρωσή της. Τώρα το «Ισλαμικό Κράτος» ελέγχει λιγότερο από το 8% της συριακής επικράτειας.

Στο μεταξύ, οι Αμερικανοί έχουν ουσιαστικά σβήσει την πρωτεύουσα του χαλιφάτου, Ράκα, από τον χάρτη.

Τα ερείπια κληροδοτούνται στους Κούρδους. Οι απομένοντες Τζιχαντιστές τρομοκράτες μεταφέρθηκαν προσεκτικά, για να βοηθήσουν τους συντρόφους τους που υπερασπίζονται το Ντέϊρ εζ-Ζορ, χωρίς επιτυχία.

Τόσο κυνικά.


Μετάφραση: Μ.Σ.

Η ομορφιά της Ανατολικής Ακτής του Θερμαϊκού (και με εικόνες)


του ακτιβιστή

Φυσικά και είναι θελκτική η ανατολική ακτή του Θερμαϊκού. Και δεν θα καταφύγουμε σε στατιστικά στοιχεία που αποδεικνύουν με ψυχρούς αριθμούς την  αύξηση των καλοκαιρινών τουριστών ή της κατακόρυφης αύξησης των επισκεπτών του Σαββατοκύριακου ή ακόμα και των καθημερινών απογευματινών εξορμήσεων από τη γειτονική μας αγαπημένη Θεσσαλονίκη.
Θα επικαλεστούμε τα προσωπικά μας συναισθήματα με λιακάδα ή βροχή ή βαρδάρη στα όμορφα παραθαλάσσια καφέ της Περαίας, τις πολλαπλές ενδορφίνες που μας φέρνουν το αίσθημα της πληρότητας και ικανοποίησης μετά από τον σχεδόν καθημερινό μας περίπατο από την Αγία Τριάδα μέχρι την Περαία ή και το ΚΑΠΠΑ ή την τέλεια απόλαυση στα υπέροχα τσιπουράδικα και όμορφα ταβερνάκια όλου του ανατολικού μετώπου του Θερμαϊκού.
Και δεν θα μπούμε  στον πειρασμό να αντικρούσουμε μελαγχολίες και πεσιμισμούς αρθρογράφων που τους δημιουργεί θλίψη η ασυνέχεια του μη ενοποιημένου παραλιακού μετώπου Θερμαϊκού.
Φυσικά θα επιθυμούσαμε χθες, πόσο μάλλον σήμερα, να είχαμε προέκταση του πεζόδρομου της Περαίας-Μπαξέ μέχρι και το Μεγάλο Καράμπουρνο και να είχαμε μια όαση 8 χιλιομέτρων περιπατητικής διαδρομής απέναντι στη μπουκαδούρα του Θερμαϊκού κόλπου.
Και φυσικά θα θέλαμε οι δύο  -τρεις κηλίδες εγκατάλειψης, έτσι ως δια μαγείας, να είχαν εξαφανιστεί από την οπτική μας και στη θέση τους να φανερώνονταν πλακόστρωτοι δρόμοι ήπιας κυκλοφορίας.
Δυστυχώς όμως όσο κι αν επί χρόνια ξορκίζουμε τα κακώς κείμενα το θηρίο της εγκατάλειψης είναι ζωντανό και οφείλεται κυρίως στο ευρύ κράτος.
Έτσι ρήμαξε το κάμπινγκ της Αγίας Τριάδας, και το πρόβλημα δεν βρίσκεται στην μελαγχολική ανατολική ακτή αλλά στους ανίκανους ή ξεπουλημένους κυβερνήτες που το κατάντησαν σκόπιμα κουφάρι.
Αλλά ακόμα κι έτσι, και μέχρι να "αξιοποιηθεί" όπως λέγεται, μας αρέσει εμάς τους κατοίκους της ανατολικής ακτής, που άνοιξε επιτέλους  ο δρόμος (έστω χωματόδρομος)  και τον περπατάμε δίπλα στην ακρογιαλιά ρουφώντας τα χρώματα της καλύτερης δύσης στην Ελλάδα, του δειλινού στο μεγάλο καράμπουρνο πακέτο με τον ζωογόνο βαρδάρη του χειμώνα που έρχεται.
Μπορεί να βλέπουμε σε εγκατάλειψη το άλλοτε ένδοξο ΑΚΤΙΟ, αλλά πιστεύουμε ότι δεν είναι μακριά η ώρα που μπορεί να αλλάξει όψη και να δώσει ξανά  την χαμένη αίγλη της Αγίας Τριάδας.
Θέλει δουλειά, θέλει όραμα, θέλει προσπάθεια.... ΘΑ ΓΙΝΕΙ !
Και μην ξεχνάτε πως εμείς οι κάτοικοι της Ανατολικής ακτής, οι κάτοικοι του Δήμου Θερμαϊκού έχουμε αγάπη για τον τόπο μας. Κι αυτό φαίνεται από την φιλόξενη και χαμογελαστή υποδοχή που επιφυλάσσουμε στους επισκέπτες μας. Αυτούς που έρχονται από όλες τις χώρες, που μιλούν όλες τις γλώσσες και έχουν τις διαφορετικές κουλτούρες. Και που κάθε χρόνο γίνονται περισσότεροι. Γιατί τους αρέσει ο τόπος, τους αρέσουν οι άνθρωποι, τους αρέσουν οι παραλίες, τους αρέσουν τα καφέ, τους αρέσουν τα εστιατόρια, τους αρέσουν τα ταβερνάκια μας.

Και να ξέρετε κάποιοι πεσιμιστές φίλοι μας, δεν φοβόμαστε την επόμενη μέρα. Την περιμένουμε με προσδοκία. Γιατί ξέρουμε ότι θα είναι καλύτερη για την ανατολική ακτή του Θερμαϊκού, γιατί ζούμε ίσως στον ομορφότερο τόπο. Είμαστε εργατικοί και δημιουργικοί. Και μπορούμε να τον κάνουμε καλύτερο. Και θα τον κάνουμε !!!


Η Ελλάδα ανήκει στις ΗΠΑ, είναι το δόγμα της ελληνικής νεοαριστεράς...


Η αριστερά στην Ελλάδα έκτισε την μεταπολεμική της ταυτότητα στον αντιαμερικανισμό. Και προφανώς υπήρχε ιστορική και μεθοδολογική βάση σε αυτό το δόγμα. Όπως μεθοδολογική συνάφεια υπάρχει στην αντιστροφή αυτού του δόγματος από την νεοαριστερά που εκπροσωπεί σήμερα ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας.
Η σύντηξη του αριστερού αφηγήματος και ύφους με την πολιτική και οικονομική πρακτική του νεοφιλελευθερισμού, διαμορφώνει αντικειμενικά συνθήκες επιστροφής της Ελλάδας στην αγκαλιά των ΗΠΑ. Ακόμη και των ΗΠΑ του Ντόναλντ Τραμπ! Η τάση αυτή ενισχύεται από τις πιέσεις που ασκεί το ευρωπαϊκό πρόγραμμα προσαρμογής (: μνημόνια) και κυρίως από τις σαρωτικές για την ελληνική κοινωνία παράπλευρες απώλειες αυτής της βίαιης και αυθαίρετης προσαρμογής, της οποίας ηγήθηκε και ηγείται η Γερμανική κυβέρνηση.
Ο μύθος της (νεο)αριστεράς, όπως διαμορφώθηκε από την κυβέρνηση Τσίπρα - Καμμένου, καταρρέει μέσα στις αντιφάσεις του καθημερινά εντός του ευρωπαϊκού πλαισίου πολιτικής, όπως και εντός του ελληνικού πλαισίου διακυβέρνησης, στο βαθμό που διακηρύσσεται η αναστολή των λεγόμενων αριστερών πολιτικών - από την ίδια την κυβέρνηση των αριστερών - μέχρι τουλάχιστον να ολοκληρωθεί το πρόγραμμα Σόιμπλε-ΔΝΤ και μεταβληθούν οι συσχετισμοί πολιτικής ισχύος στην ΕΕ!
Δεν υπάρχει πλέον ο μύθος της αριστερής μεταρρύθμισης για την Ελλάδα. Υπάρχει μόνον η πραγματικότητα της δεξιάς (νεοφιλελεύθερης με άκρως αυταρχική και συγκεντρωτική μάλιστα μεθοδολογία) μεταρρύθμισης και ασφαλώς η ανεκδοτολογία περί επανάστασης. Η κυβέρνηση Τσίπρα - Καμμένου αποδείχθηκε η πλέον αποτελεσματική κυβέρνηση της οκταετούς κρίσης στο ζήτημα της πολιτικής νομιμοποίησης του προγράμματος Σόιμπλε-ΔΝΤ. Πέτυχε χωρίς μείζονες αντιδράσεις να περάσει και να εφαρμόσει μέτρα που δομούν ένα σαφές νεοφιλελεύθερο Κοινωνικό Μοντέλο και να διασκεδάσει το καθεστώς Υποτελούς Πολιτείας που έχει επιβληθεί στην χώρα από την γενική θεσμική υπόσταση της ΕΕ. Πέτυχε, με άλλα λόγια, να νομιμοποιήσει ευρύτερα πολιτικά την μεγαλύτερη πολιτική ανωμαλία που έχει βιώσει η Ελλάδα μετά τον εμφύλιο. Και αυτό δεν έγινε τυχαία. Έγινε με σχέδιο, άφθονο "θέατρο" και καπατσοσύνη από μια ομάδα ανθρώπων και ένα κόμμα (ΣΥΡΙΖΑ), το οποίο κατάφερε στην αρχή να ξεγελάσει ακόμη και υψηλού κύρους διανοητές με την στάση του. Ξεγέλασε όσους είχαν πιστέψει πως η φιλελεύθερη αριστερά ήταν μια ανώτερη και ώριμη πολιτισμικά οντότητα, η οποία είχε ξεπεράσει την χυδαιότητα (: ανηθικότητα) και τον τυχοδιωκτισμό του "ο σκοπός της εξουσίας αγιάζει τα μέσα". Σε ό, τι με αφορά έχω ζητήσει συγνώμη από τον αναγνώστη των σημειωμάτων μου, καθώς δεν μπόρεσα να αντιληφθώ από την αρχή την ποιότητα νέων και άφθαρτων πολιτικών που επαγγέλθηκαν αυτά για τα οποία αγωνίστηκε και συνεχίζει να μιλά η λεγόμενη μη-λενινιστική αριστερά, απλώς και μόνον για να έρθουν αυτοί στα πράγματα, καταλαμβάνοντας τις θέσεις των προηγούμενων - τους οποίους μάλλον ζήλευαν και στους οποίους τελικά φαίνεται πως ήθελαν να μοιάσουν, αν και τους κατηγορούσαν ως "παλιό" και "παρηκμασμένο".
Δυστυχώς, τμήμα αυτής της παρακμής είναι και η ίδια η νεοαριστερά. Και στοιχείο της είναι το πέρασμα από τον αντιαμερικανισμό στην αμερικανολαγνεία, την ίδια στιγμή που η υπόλοιπη Ευρώπη κρατά αποστάσεις από την διοίκηση Τραμπ και αναζητεί μια νέα ταυτότητα που θα την ξεχωρίζει από τις ΗΠΑ.
Η "Δύση" δεν είναι όπως τότε που ο Καραμανλής αποφαινόταν δογματικά: Η Ελλάδα ανήκει στην Δύση! Η "Δύση" σήμερα και ασφαλώς πολιτικώς έχει μια εντελώς διαφορετική οντολογία και βρίσκεται σε καθεστώς αναθεώρησης σχεδόν σε όλους του τομείς άρθρωσης του συμφέροντος και της ισχύος. Η νεοαριστερά στον τόπο μας αντιμετωπίζει καί αυτήν την σύγχρονη διάσταση στις παγκόσμιες πολιτικές τυχοδιωκτικά. Η Ελλάδα ανήκει στις ΗΠΑ, μοιάζει να είναι το νέο ευκαιριακό δόγμα "Τσίπρα - Καμμένου", για να διασκεδαστούν τα αδιέξοδα που προκαλούνται από την συμμόρφωσή τους σε ένα καταστροφικό για την ελληνική κοινωνία και οικονομία ευρωπαϊκό πρόγραμμα, για την διατήρηση της Ελλάδας, έστω και υπό καραντίνα και υπό αυστηρή επιτήρηση και αυταρχική διακυβέρνηση, στην ευρωζώνη. Αυτό το μήνυμα πέρασε από την επίσκεψη Τσίπρα στην Ουάσιγκτον, ενώ αυτό το μήνυμα αρθρώνει εδώ και καιρό ο κ. Καμμένος.
Και το πρόβλημα που προκαλεί αυτό το δόγμα στην διεθνή και ευρωπαϊκή υπόσταση της Ελλάδας ήταν μικρό, σχεδόν ανύπαρκτο επί Ομπάμα, ενώ αντίθετα δεν θα είναι έτσι καί επί Τραμπ. Ο τελευταίος είναι κυνικός επιχειρηματίας και δεν θα διστάσει να χρησιμοποιήσει τον κ. Τσίπρα για να κάνει κινήσεις αντιπερισπασμού στην ευρωπαϊκή σκακιέρα ή / και στην ευρύτερη γεωπολιτικώς περιοχή μας. Ο Ομπάμα δεν θέλησε να "παίξει" με την Ελλάδα, αλλά δεν είναι καθόλου βέβαιο πως θα ακολουθήσει την ίδια τακτική ο νέος Πρόεδρος των ΗΠΑ, που βρίσκεται ήδη σε μεγάλη απόσταση από την σημαντικότερη φιλοαμερικανική δύναμη της Ευρώπης, την κεντροαριστερά, ενώ τον βλέπει με καχυποψία και ένα μεγάλο τμήμα της κεντροδεξιάς. Ο Τραμπ βρήκε έναν ιδανικό σύμμαχο για τις δύσκολες μέρες του στο πρόσωπο του Αλέξη, αλλά ο κ. Τσίπρας ίσως αισθανθεί πολύ σύντομα την ασφυξία που θα του προκαλέσει η αγκαλιά του πρώτου.

Είναι ίσως ανορθολογισμός σήμερα το "ανήκουμε στην Δύση", αλλά αποτελεί απόλυτη τρέλα και μοιραίο τυχωδιωκτσμό το "ανήκουμε στις ΗΠΑ". Αλλά για τη νεοαριστερά δεν μοιάζει να υπάρχει πρόβλημα, καθώς έχει ξεπεράσει το ζήτημα της "ιδιοκτησίας" και "παλαιά" στερεότυπα που χαρακτήριζαν τις σχέσεις κρατών και ηγετών. Για την νεοαριστερά, που με δέος ανακαλύπτει τον κόσμο των μπίζνες, όλα είναι ένα winwin game. Έτσι φαντάζεται! Και έτσι φαντάζονται όσοι αναλύουν την συνάντηση Τραμπ-Τσίπρα στον σημερινό ελληνικό Τύπο. Μάλλον βρίσκονται σε σύγχυση, δεν είναι ο Αλέξης Τσίπρας ο Σι Τσινπίνγκ, ο οποίος αν δεν ήταν σεμνός και ευγενής θα μπορούσε να πει: οι ΗΠΑ ανήκουν στην Κίνα!

Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος είναι διδάκτωρ Πολιτικής Επιστήμης, ειδικός σε θέματα πολιτικής και διακυβέρνησης στην Ευρασία.

Το νέο θλιβερό ολίσθημα της διοίκησης Μαυρομάτη

του Σπύρου Κουζινόπουλου

Η δημοτική αρχή του δήμου Θερμαϊκού διέπραξε έναν ακόμη «άθλο», με την εκ νέου παράδοση της υπηρεσίας καθαριότητας σε μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα. Μία ενέργεια ακατανόητη στους πολλούς, που εκτός των άλλων αποβαίνει εις βάρος των συμφερόντων του Δήμου και των δημοτών του.

Το εξοργιστικό είναι ότι η δημοτική αρχή του κ. Μαυρομάτη έσπευσε να προχωρήσει για μία ακόμη φορά στο ξεπούλημα της καθαριότητας σε εργολάβους, χωρίς να φροντίσει να αξιοποιήσει τη δυνατότητα που δίνει στους ΟΤΑ ο πρόσφατος νόμος του υπουργού Εσωτερικών κ.Σκουρλέτη για προσλήψεις του αναγκαίου προσωπικού στην καθαριότητα, ώστε μετά από τις 31-3-2018 να μπορεί να λειτουργήσει με δικά του μέσα ο Δήμος την αποκομιδή των απορριμμάτων.

Είναι χαρακτηριστικό ότι αντί για την πρόσληψη των 80 εργαζομένων που ζήτησε η αρμόδια διεύθυνση για την κάλυψη των αναγκών της δημοτικής υπηρεσίας καθαριότητας, προκειμένου να λειτουργήσει αυτή αυτοτελώς το επόμενο διάστημα, η δημοτική αρχή προέβη στην πρόσληψη, με βάση το νόμο 4479/2017 μόλις 39 εργαζομένων από τους οποίους οι 22 ήταν για την τακτοποίηση υπαρχόντων συμβασιούχων. Έτσι λοιπόν, με βάση αυτή τη μεθόδευση, η διοίκηση του Δήμου επικαλέστηκε «αδυναμία εκτέλεσης αποκομιδής απορριμμάτων με ίδια μέσα λόγω ελλιπούς προσωπικού».

Την ίδια «αδυναμία» επικαλέστηκε και με βάση την υστέρηση σε υλικοτεχνική υποδομής. Αποφεύγοντας να απαντήσει στις συνεχείς ερωτήσεις της «Συμπολιτείας Θερμαϊκού» και των εργαζομένων στο Δήμο, γιατί όλα αυτά τα χρόνια, δεν αγοράστηκε ούτε μία βίδα μηχανήματος, αν και κάθε χρόνο εγγράφεται στον προϋπολογισμό κονδύλιο για την αγορά απορριμματοφόρων.

Αξίζει να σημειωθεί ότι αν και πριν από οκτώ μήνες το δημοτικό συμβούλιο Θερμαϊκού αποφάσισε ομόφωνα την αγορά 5 ελαφρώς μεταχειρισμένων απορριμματοφόρων, μέχρι σήμερα δεν έγινε ούτε καν η προκήρυξη των όρων προμήθειάς τους, την ώρα που η διοίκηση Μαυρομάτη επικαλείται την «αδυναμία να ανταποκριθεί στην καθαριότητα με ίδια μέσα». Και μόνο για να «χρυσώσει το χάπι» εμφανίστηκε ο κ. δήμαρχος να δηλώνει στα κανάλια και τα ραδιόφωνα ότι ΘΑ φέρει την ερχόμενη Τρίτη στην Οικονομική Επιτροπή του Δήμου νέα εισήγηση για την προμήθεια σκουπιδιάρικων! Σκέτη κοροϊδία δηλαδή.

Ο διεθνής ηλεκτρονικός διαγωνισμός τον οποίο διενήργησε η επιτροπή-φάντασμα, έφερε για μία ακόμη φορά στην επιφάνεια το ανεξήγητο μέχρι στιγμής από τη διοίκηση του Δήμου γεγονός: Ότι ενώ στην αρχική εισήγηση που είχε παρουσιάσει στο δημοτικό συμβούλιο η διοίκηση Μαυρομάτη, στις 20 Ιουνίου 2017, αποτιμούσε το συγκεκριμένο έργο της αποκομιδής των απορριμμάτων από ιδιώτες στο ποσό των 1.489.239,53 ευρώ, το ίδιο ακριβώς έργο, με την ίδια ακριβώς χρονική διάρκεια και με τον ίδιο τρόπο αποκομιδής των απορριμμάτων, ψηφίστηκε ένα ακριβώς μήνα αργότερα στο υπερδιπλάσιο της αρχικής μελέτης. «Τι ακριβώς συνέβη και ποιοι παράγοντες υπεισήλθαν ώστε το κόστος του έργου, έναν ακριβώς μήνα μετά να υπερδιπλασιαστεί και να εκτιναχτεί στα 3.043.158,40 ευρώ;», ρώτησε η δημοτική παράταξη «Συμπολιτεία Θερμαϊκού», χωρίς φυσικά να λάβει καμία απάντηση.

Τέλος πρέπει να επισημάνουμε την περίεργη επιμονή της δημοτικής αρχής του κ. Μαυρομάτη στην εκχώρηση, για μία ακόμη διετία, της υπηρεσίας καθαριότητας στους εργολάβους, αν και η εμπειρία αυτά τα 3,5 χρόνια από την ιδιωτικοποίηση της αποκομιδής των απορριμμάτων στο δήμο Θερμαϊκού είναι τελείως αρνητική. Δεδομένου ότι η περιοχή μεταβλήθηκε σε «σκουπιδούπολη» και αποτελεί σήμερα τον πιο βρώμικο Δήμο σε όλο το πολεοδομικό συγκρότημα Θεσσαλονίκης, με εξοργιστικές συνέπειες που τις βιώνουν οι κάτοικοι σε όλες τις δημοτικές ενότητες και κοινότητες αλλά και οι δεκάδες χιλιάδες επισκέπτες της περιοχής.



Σε μία εποχή που η διοίκηση του Δήμου επικαλείται οικονομική στενότητα και δηλώνει ότι δεν έχει χρήματα για να βάλει βενζίνη στα δημοτικά οχήματα ή για να αγοράσει χαρτί για τα φωτοτυπικά και εκτυπωτικά μηχανήματα του Δήμου, το να πετάει έτσι στο δρόμο αυτά τα τρία και πλέον εκατομμύρια ευρώ, λες και πρόκειται για… στραγάλια, μόνο σαν ένα ακόμη θλιβερό ολίσθημα μπορεί να εκληφθεί. Μία ασέβεια που οι δημότες του Δήμου Θερμαϊκού δεν πρόκειται να την συγχωρήσουν. Και πολύ φοβόμαστε ότι με την ενέργεια αυτή η δημοτική αρχή πέταξε την αξιοπιστία της στα σκουπίδια.

Εκτίμηση για τεράστια κοιτάσματα φυσικού αερίου στον Θερμαϊκό κόλπο


Στο προσκήνιο επαναφέρει τα κοιτάσματα φυσικού αερίου που εκτιμάται ότι υπάρχουν στον Θερμαϊκό ο καθηγητής του Πολυτεχνείου Κρήτης, Αντώνης Φώσκολος, με άρθρο του στο defence-point.gr. Διαβάστε παρακάτω το άρθρο του καθηγητή:
"Μπορεί για τους πολλούς να αποτελεί κάτι εντελώς καινούργιο, όμως αποτελεί κοινό μυστικό στους κόλπους των ειδικών, ότι η Θεσσαλονίκη και συγκεκριμένα ο Θερμαϊκός κόλπος, μπορεί να αναδειχθεί στον ενεργειακό τροφοδότη ολόκληρης της Βαλκανικής χερσονήσου για πολύ μεγάλο διάστημα, όπως μαρτυρούν εξειδικευμένες έρευνες στη γεωλογική μορφολογία του εν λόγω θαλάσσιου χώρου.
Ο Θερμαϊκός φιλοξενεί κοίτασμα αβιογενούς φυσικού αερίου το οποίο προέρχεται από ηφαιστειακές εκρήξεις και αποτελεί ένα μείγμα μεθανίου και διοξειδίου του άνθρακα. Και δεν είναι μόνο ο Θερμαϊκός που φιλοξενεί τη μικρή «λεκάνη», υπάρχει μια μεγάλη κι άλλη μια μικρή, με το κοίτασμα να εκτείνεται πιο μακριά και από τα πόδια της Χαλκιδικής…
Παρεμφερές κοίτασμα υπάρχει στην ηφαιστειογενή λίμνη Kivu της κεντρικής Αφρικής, μεταξύ της Ρουάντας και της Δημοκρατίας του Κονγκό! Πρόκειται για μια λίμνη, η οποία, όπως και ο Θερμαϊκός, περιέχει μεθάνιο και διοξείδιο του άνθρακα.
Το μεθάνιο (φυσικό αέριο) που εκλύεται μπορεί να αξιοποιηθεί μετά από τον διαχωρισμό του από το διοξείδιο του άνθρακα, με βάση μια μέθοδο που αναπτύχθηκε στο διάσημο αμερικανικό τεχνολογικό πανεπιστήμιο MIT (Massachusetts Institute of Technology) στη Μασαχουσέτη των ΗΠΑ.
Με βάση αυτή τη μέθοδο, τόσο η Ρουάντα όσο και η Δημοκρατία του Κονγκό διατηρούν δύο σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, έκαστος ισχύος 1000 MW (μεγαβάτ), ο ένας στις όχθες της λίμνης που ανήκουν στη μια χώρα και ο άλλος στις όχθες της άλλης χώρας. Οι δυο χώρες ασφαλώς έχουν μοιράσει τη λίμνη με βάση τους κανόνες του διεθνούς δικαίου.
Θα πρέπει να υπενθυμιστεί εδώ, ότι το 2014 η ελληνική εταιρία Energean και η ισραηλινή Ratio, έδωσαν προσφορές στην τότε κυβέρνηση με στόχο την εκμετάλλευση του κοιτάσματος. Πληροφορίες αναφέρουν ότι η πεποίθηση που έχει διαμορφωθεί στις δυο αυτές εταιρίες, είναι ότι το κοίτασμα έχει το μέγεθος τουλάχιστον του Λεβιάθαν στην ισραηλινή Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ)!
Με απλά λόγια, όποιος επιθυμεί την πρόοδο αυτού του τόπου, το πρώτο πράγμα που θα πρέπει να ρωτήσει τον πολιτικό κόσμο της χώρας, είναι να εξηγήσει για ποιον λόγο δεν έδωσε τελικά την άδεια που ζητούσαν οι εταιρίες αυτές. Υπήρχε μήπως εναλλακτικός προτιμητέος επενδυτής», σαν κι αυτούς που επιλέγονται με «πολιτικά» κριτήρια;
Διότι εάν δεν υπάρχει πειστική εξήγηση, τότε απλώς καθυστερήσαμε άλλα τρία χρόνια, σε ένα ακόμα επενδυτικό πρόγραμμα που θα μπορούσε να γεμίσει αισιοδοξία τη Βόρεια Ελλάδα τουλάχιστον και να δημιουργήσει πολλές νέες θέσεις εργασία. Κι εάν πιστέψει κανείς τις υπάρχουσες πληροφορίες, η πρώτη γεώτρηση έγινε στην ευρύτερη περιοχή το 1989.
Κι όλα αυτά, χωρίς να αναφερθεί κανείς στα γεωπολιτικά και γεωστρατηγικά οφέλη για τον Ελληνισμό, που θα επανέκαμπτε σε μια περιοχή από την οποία οδηγήθηκε σε βίαιη αναδίπλωση λόγω της κρίσης, με συγκεκριμένες χώρες να σπεύδουν να καλύψουν ένα κενό στη δημιουργία του οποίου βοήθησαν καθοριστικά, ασχέτως αν υπάρχουν και σημαντικές ελλαδικές ευθύνες επί τούτου.
Πιο αισιόδοξοι για το εν λόγω κοίτασμα είναι και οι διακεκριμένοι καθηγητές, Ζελιλίδης και Παπαθεοδώρου, που έχουν εντοπίσει αβιογενές φυσικό αέριο σε όλη την Κεντρική Μακεδονία, όπου υπάρχουν υπερβασικά πετρώματα / οφιόλιθοι. Μήπως τελικά η Ελλάδα αν είχε κινηθεί εγκαίρως δεν θα χρειαζόταν ούτε ρωσικό ούτε αμερικανικό φυσικό αέριο;"
*Ο καθηγητής κ. Αντώνης Φώσκολος, είναι ομότιμος καθηγητής του Πολυτεχνείου Κρήτης, Σχολή Μηχανικών Ορυκτών Πόρων, Τομέας Ανίχνευσης και Εντοπισμού Κοιτασμάτων και ομότιμος ερευνητής της Γεωλογικής Υπηρεσίας του Καναδά (Emeritus Research Scientist, Geological Survey of Canada-Calgary) / tfoscolo@NRCan.gc.ca (Natural Resources Canada = Υπουργείο Εθνικών Πόρων Καναδά) και foscolos@mred.tuc.gr

Συμπεράσματα με οικονομικά στοιχεία της παραχώρησης της αποκομιδής των απορριμμάτων στον ΦΟΔΣΑ


του Στέφανου Σταμέλλου

Εντάξει. Η δημοτική αρχή προχώρησε στην σύμβαση με τον ΦΟΔΣΑ ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΕ για την αποκομιδή των απορριμμάτων, παρά τις διαμαρτυρίες της αντιπολίτευσης και τις ως τώρα μη νόμιμες διαδικασίες/αποφάσεις, όπως έκρινε ο Ελεγκτής Νομιμότητας της Αποκεντρωμένης. Μια προσέγγιση με τα οικονομικά στοιχεία και τους υπολογισμούς θα μας βοηθήσει να κατανοήσουμε και την απόφαση αυτή της ανάθεσης στον ΦΟΔΣΑ ΑΕ

Η εκτίμηση των υπολογισμών: Η συνολική δαπάνη - λέει η απόφαση - για την παροχή των εν λόγω υπηρεσιών θα είναι έως του ποσού των 198.600,00€ - κι αυτό για να αποφύγουν τον προσυμβατικό έλεγχο - πλέον ΦΠΑ, για όλη τη διάρκεια της σύμβασης των έξι(6) μηνών, ήτοι 246.264€ με τον ΦΠΑ, και ανά μήνα θα έχουμε:

Συνολική μηνιαία δαπάνη 33.100Χ1,24=41.044€ με τον ΦΠΑ(ΦΠΑ 7.944 €)
Δαπάνη για τα 3 απορριμματοφόρα 5.000Χ3=15.000€
Δαπάνη για τους 18 εργαζομένων 18Χ1.200=21.600€
Δαπάνες καυσίμων περίπου 1.000€
Δαπάνες ασφάλισης, συντήρησης, επισκευές 1.000€

Άρα 41.044 - (15.000+21.600+1.000+1.000)= 2.444 τον μήνα για τον ΦΟΔΣΑ και τον εργολάβο. Με το ποσό 7.944(ΦΠΑ) + 2.444(ΦΟΔΣΑ)= 10.388€ θα μπορούσε να απασχοληθούν άλλοι 10 ΙΔΟΧ (Δεν απαιτείται ΦΠΑ για πρόσληψη από τον Δήμο). Και επιπλέον, αν ο δήμος χρησιμοποιούσε τα δικά του απορριμματοφόρα, θα απασχολούσε άλλους 15 εργαζόμενους με το κόστος μίσθωσης των 15.000€

Άρα οι εργαζόμενοι που μπορούσε να απασχολήσει με τον προϋπολογισμό της σύμβασης είναι: 18 + 10 (από ΦΠΑ και κέρδος) + 15 (αν χρησιμοποιούσε τα δικά του απορριμματοφόρα) = 43, ο αριθμός δηλαδή περίπου των συμβασιούχων που απολύθηκαν… Οι 25 θέσεις εργασίας λιγότερες για την πόλη της Λαμίας.

Ένα σημαντικό επίσης συμπέρασμα είναι, κι αυτό είναι πιο κατανοητό, ότι από τα 41.044€ μηνιαία ανταποδοτικά τέλη, τα 10.388(ΦΠΑ και κέρδος) + 15.000 (μίσθωση απορριμματοφόρων) = 25.388€, ποσοστό 62%, δεν γυρνάνε στην αγορά και στην κοινωνία της Λαμίας, ενώ τα οχήματα του δήμου θα σκουριάζουν στις υπαίθριες αποθήκες και θα αχρηστεύονται σιγά σιγά.

Για κάποιους βέβαια είναι σημαντικό το γεγονός ότι μπαίνουν στην «παραγωγική διαδικασία» τα απορριμματοφόρα τους, τη στιγμή που τα έχουν να κάθονται και να απαξιώνονται. Για κάποιους άλλους όλα τα παραπάνω είναι ψιλά γράμματα∙ και το σημαντικότερο γι’ αυτούς είναι να μπορούν να προσλαμβάνουν χωρίς ΑΣΕΠ όποιον θέλουν ή να υπόσχονται, πράγμα που θα τους βοηθήσει στις επόμενες εκλογές. Όμως για τους εργαζόμενους είναι θέμα επιβίωσης και αξιοπρέπειας…

Λαμία, 16.10.2017


http://www.e-ecology.gr/

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ –ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΥΝΕΔΡΙΑΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΕΠΑΜ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ


Ολοκληρώθηκε με επιτυχία  εχθές, 14 Οκτώβρη 2017, η προγραμματισμένη συνάντηση μελών και φίλων της  Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας του Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου, στο πλαίσιο του  Προσυνεδριακού Διαλόγου.
Στη συνάντηση, που έγινε στον 4ο όροφο της ΕΔΟΘ  και ώρα 18:00,  παρευρέθηκαν μέλη και φίλοι των Τ.Ο. του ΕΠΑΜ Θεσσαλονίκης και συζήτησαν τα ζητήματα  που θα απασχολήσουν το 60 Συνέδριο του ΕΠΑΜ, που θα πραγματοποιηθεί στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Μοσχάτου «Θεόδωρος Αγγελόπουλος» στις 20, 21 και 22 Οκτώβρη 2017.
Στη συζήτηση που έγινε, οι τοποθετήσεις των συναγωνιστών – πολλοί εκ των οποίων είναι και σύνεδροι -  κινήθηκαν γύρω από την ανάλυση της τρέχουσας πολιτικής κατάστασης  και εξέφρασαν τις απόψεις και τις θέσεις τους σχετικά με το πώς θα πρέπει να κινηθεί το ΕΠΑΜ  για κάνει γνωστές τις θέσεις του σε ευρύτερα στρώματα του λαού, επαγγελματικών ομάδων και συνολικότερα στη κοινωνία.
Τέθηκε το ζήτημα της εντατικοποίησης της εξειδίκευσης του κυβερνητικού προγράμματος του ΕΠΑΜ  ανά τομέα ενδιαφέροντος, με σκοπό να αποτελέσει μια αξιόπιστη πρόταση, με εξειδικευμένο περιεχόμενο και  να αποκτήσει σταθερά ερείσματα μέσα στην κοινωνία.
Μια άλλη θεματική προβληματισμού που αναδείχθηκε από τους ομιλητές ήταν το πώς το Μέτωπο θα αποκτήσει τη μέγιστη συνοχή, έτσι ώστε να εκπληρώσει του στόχους του. Διατυπώθηκαν θέσεις σχετικά με τη  δουλειά στη γειτονιά, τη δουλειά μέσα στις επιτροπές κυβερνητικού έργου και τον τρόπο με τον οποίο πρέπει αυτή να οργανωθεί, καθώς και θέσεις για την αλλαγή του Καταστατικού μας. Οι προτάσεις που κατέθεσαν και θα μεταφέρουν οι σύνεδροι για συζήτηση, ήταν ενδιαφέρουσες, δημιουργικές και σε κάθε περίπτωση ενισχυτικές του διαλόγου προς την κατεύθυνση της παραγωγής πολιτικής και της πρακτικής δουλειάς.
Το γενικό συμπέρασμα που προέκυψε απ αυτήν τη συνάντηση είναι ότι οι ΕΠΑΜιτες, περισσότερο από ποτέ ώριμοι πολιτικά, κατεβαίνουν στο 60 Συνέδριο για να συμβάλουν στο παραπέρα δυνάμωμα της ενότητας του μετώπου και στην εμπλουτισμό της πολιτικής δράσης του, έτσι ώστε να ανακτηθεί η Εθνική μας  Κυριαρχία και να γίνει ο Λαός αφέντης στον τόπο του, ανατρέποντας  τη σύγχρονη κατοχή που μας έχουν επιβάλει Ευρωπαϊκή Ένωση και Ευρωζώνη, με όπλα το χρέος και τα μνημόνια.


60 ΣΥΝΕΔΡΙΟ Ε.ΠΑ.Μ. – ΑΠΑΝΤΑΜΕ ΣΤΙΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ!

Στο πλευρό των εργαζομένων η Λαϊκή Συσπείρωση Θερμαϊκού - Ανακοίνωση

Έξω οι επιχειρηματικοί όμιλοι από τις υπηρεσίες του δήμου. 
Όχι άλλα βάρη στις πλάτες των λαϊκών στρωμάτων μέσα από τα ανταποδοτικά τέλη.
Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους τους εργαζόμενους.

Χαιρετίζουμε τον αγώνα των εργαζομένων ενάντια στην νέα ανάθεση της αποκομιδής απορριμμάτων σε ιδιώτη με  το άνοιγμα των προσφορών που επιχειρείται  από τη δημοτική αρχή.
Η Λαϊκή Συσπείρωση όλα αυτά τα χρόνια στάθηκε στο πλευρό των εργαζομένων ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις και στο δικαίωμα για μόνιμη και σταθερή δουλειά.
Καταδίκασε κάθε προσπάθεια τόσο της παλιάς όσο  και της  σημερινής  δημοτικής αρχής που στο όνομα δήθεν καλύτερων υπηρεσιών και της «ανάπτυξης» παρέδωσε τομείς υπηρεσιών και ακίνητη περιουσία σε ιδιώτες αξιοποιώντας το νομοθετικό πλαίσιο και τις Οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Οι εργαζόμενοι, οι λαϊκές οικογένειες όλα αυτά τα χρόνια  γνώρισαν τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής,  έβαλαν βαθύτερα το χέρι στην τσέπη για κάθε υπηρεσία που τους παρέχονταν στο όνομα της «ανταποδοτικότητας».
Που είναι όμως οι καλύτερες υπηρεσίες και ειδικά στον τομέα της καθαριότητας, αποκομιδής – ανακύκλωσης που όλα παραδόθηκαν σε ιδιώτες με βάση το ΤΣΔΑ και τον Εθνικό Σχεδιασμό;    Ξεχειλισμένοι κάδοι, κατεστραμμένοι, υλικοτεχνική υποδομή που δεν ανανεώνεται για να αποτελέσει το άλλοθι για την παράδοση σε ιδιώτες.
Τίποτα τυχαία αφού «τα απορρίμματα είναι χρυσός» για τους επιχειρηματικούς ομίλους που θα δραστηριοποιηθούν σε αυτό τον τομέα και χρηματοδοτούνται με  ένα πακτωλό χρημάτων  από το ΕΣΠΑ.

Ενώ Νέα οικονομικά βάρη περιμένουν  τους εργαζόμενους, τις λαϊκές οικογένειες  στο όνομα της περιβαλλοντικής συνείδησης!   

Μήπως Ακυρώθηκαν από το Λόμπυ του Ισραήλ τα Δικαιώματα της 1ης Τροπολογίας*

του Paul Craig Roberts

«Είναι ανειλικρίνεια να αρνούνται την επιρροή αυτής της μικρής μειονότητας στην αμερικανική ζωή. Αυτή η επιρροή γίνεται πρόβλημα όταν χρησιμοποιείται για την φίμωση του ελεύθερου λόγου»
[Το κατωτέρω άρθρο του διεθνώς διάσημου Αμερικανού καθηγητή, συγγραφέα, τέως υπουργού και τέως αρχισυντάκτη της Wall Street Journal, πραγματεύεται ένα θέμα ταμπού, που διεθνώς αποφεύγεται με φόβο, αλλά είναι ωστόσο πολύ υπαρκτό, υποκαίον και απειλητικά διογκούμενο.

Το θέμα-ταμπού με το οποίο καταπιάνεται εδώ ο Δρ. Ρόμπερτς αφορά στο μοναδικό προνόμιο του ακαταδίωκτου και της πλήρους ασυλίας και από την απλή κριτική που έχει κατορθώσει να επιβάλει ευρύτατα ένα έθνος, χάρις στην οικονομική και πολιτικήν ισχύ των ομογενειακών δορυφόρων του σε διάφορες χώρες της Δύσης και κυρίως στις ΗΠΑ. Οποιαδήποτε κριτική ενεργειών αυτού του κράτους ή ομοεθνών του σε ξένη χώρα στιγματίζεται άμεσα, από συγχορδία οργάνων, ως βαρύτατο ηθικό αμάρτημα και επισύρει συντριπτικές κοινωνικές, οικονομικές και ποινικές ενίοτε κυρώσεις.

Το κατωτέρω άρθρο αποτελεί κρούσμα των αυξανομένων εκρήξεων μιας καταπιεσμένης δυσφορίας για τον ακρωτηριασμό της ελευθερίας του λόγου -αισθήματος που παροξύνεται τώρα με την εμπρηστική εκστρατεία του προέδρου Τραμπ εναντίον του Ιράν και της διεθνούς πυρηνικής συμφωνίας με την Τεχεράνη]


Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού

Το κατά πολύ ισχυρότερο συγκρότημα πίεσης στην Αμερική.

Το Λόμπυ του Ισραήλ έδειξε την δύναμή του, πάνω στις αντιλήψεις και την ικανότητα άσκησης της ελευθερίας του λόγου, μέσω της επιρροής του στα ΜΜΕ, την Ψυχαγωγία και την ικανότητα να εμποδίζει διορισμούς στα πανεπιστήμια, όπως των καθηγητών Νorman Finkelstein και Steven Salaita.

Πράγματι η ισχύς του Ισραηλινού Λόμπυ είναι τόσο ευρύτατα αναγνωρισμένη και εμπνέουσα φόβο, ώστε εκδότες, παραγωγοί (ταινιών) και επιτροπές προσλήψεων στα πανεπιστήμια προδικάζουν τις αντιρρήσεις του λόμπυ και αποφεύγουν συγγραφείς, θέματα (βιβλίων ή ταινιών) και καθηγητών που είναι απαράδεκτοι σ’ αυτό το συγκρότημα πίεσης.

Το τελευταίο παράδειγμα είναι της επιθεώρησης «Αμερικανός Συντηρητικός» που απέλυσε τον πρώην αξιωματικό της CIA Phillip Giraldi, ο οποίος είχε γράψει ένα άρθρο στην ιστοσελίδα Unz Revιew για την επιρροή του Ισραήλ στην διαμόρφωση της αμερικανικής πολιτικής στην Μέση Ανατολή. Το άρθρο δεν έλεγε τίποτα περισσότερο από αυτά που είχε γράψει προηγουμένως η ισραηλινή εφημερίδα Haaretz.

Ο εκδότης του περιοδικού, του οποίου ο Τζιράλντι ήταν τακτικός συνεργάτης από δεκαπενταετίας, τρομοκρατήθηκε ότι το περιοδικό του συνεργαζόταν με έναν επικριτή του Ισραήλ και γρήγορα έβαλε τέρμα στην συνεργασία. Η εξευτελιστική δειλία που επέδειξε ο εκδότης του American Conservative δίνει το ακριβές μέτρο της ισχύος του Ισραηλινού Λόμπυ.

Πολλοί ψημένοι εμπειρογνώμονες πιστεύουν ότι χωρίς την επιρροή του Ισραηλινού Λόμπυ, ιδιαίτερα όπως ασκείται από τους Ισραηλίτες Νέο-συντηρητικούς, οι ΗΠΑ δεν θα βρίσκονταν σε πόλεμο στην Μέση Ανατολή και στην Αφρική τα τελευταία 16 χρόνια. Αυτοί οι πόλεμοι δεν έκαναν στις ΗΠΑ τίποτα εκτός από ζημιά: κόστισαν στους φορολογουμένους τρισεκατομμύρια δολάρια και προκάλεσαν μεγάλην έκταση θανάτου και καταστροφής και ένα τεράστιο κύμα προσφύγων στην Ευρώπη.

Για μιαν υπερδύναμη όπως οι ΗΠΑ το να μην ελέγχει την εξωτερική πολιτική της είναι ένα σοβαρό πρόβλημα. Ο Τζιράλντι έχει δίκιο και ενήργησε πατριωτικά εκφράζοντας αυτή την ανησυχία.

Ο Τζιράλντι προβαίνει σε σώφρονες υποδείξεις για την διόρθωση της απουσίας ελέγχου της Ουάσιγκτον στην ίδια την πολιτική της. Αλλά αντί ανάλυσης και συζήτησης των προτάσεων του Τζιράλντι, το αποτέλεσμα ήταν η τιμωρία του από τον εκδότη ενός συντηρητικού οργάνου που πρόλαβε τις επιθυμίες του Ισραηλινού Λόμπυ.

Οι Αμερικανοί θα πρέπει να αναλογιστούν πως το Ισραήλ είναι η μόνη χώρα στη γη που απαγορεύεται να επικρίνεις.

Οποιοδήποτε επικρίνει την πολιτική του Ισραήλ, ειδικότερα με τους Παλαιστινίους, ή σχολιάζει την επιρροή του Ισραήλ, στιγματίζεται ως «αντί-σημίτης». Ακόμη και ήπιοι επικριτές, που προσπαθούν να οδηγήσουν το Ισραήλ μακριά από την διάπραξη σφαλμάτων, όπως ο πρώην Πρόεδρος Τζίμη Κάρτερ, στιγματίζονται ως «αντί-σημίτες».

Με τον χαρακτηρισμό «αντί-σημίτης» αυτό που επιδιώκει το Ισραηλινό Λόμπυ είναι να στιγματίσει την κριτική σαν μιαν εκδήλωση απέχθειας ή μίσους για τους Εβραίους. Με άλλα λόγια η κριτική παρουσιάζεται ως απλή έκφραση της προσωπικής αποστροφής προς τον Εβραϊσμό. ΄Ενας επίμονος κριτής θα κατηγορηθεί πιθανότατα ότι προσπαθεί να προκαλέσει ένα νέο ολοκαύτωμα.

Μπορείτε να επικρίνετε την πολιτική της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Ισπανίας, της Βρετανίας, της Ιταλίας, της Βραζιλίας, του Μεξικού, της Ρωσίας, της Κίνας, του Ιράν, των ΗΠΑ και οποιασδήποτε άλλης χώρας, χωρίς να χαρακτηριστείτε αντί-Γερμανός, αντί-Γάλλος, αντί-Βρετανός, αντί-Αμερικανός κοκ.. -αν και η αμερικανική πολιτική στην Μέση Ανατολή είναι τόσο πιστά ευθυγραμμισμένη με του Ισραήλ ώστε το Ισραηλινό Λόμπυ θεωρεί τους επικριτές της αμερικανικής πολιτικής στην Μέση Ανατολή ως εχθρούς του Ισραήλ.

Παρά τις αποτυχίες της αμερικανικής πολιτικής στην Μέση Ανατολή, γίνεται ολοένα πιο δύσκολο να την επικρίνεις, χωρίς να κατηγορηθείς για έλλειψη πατριωτισμού ή ως «ισλαμόφιλος» και «αντί-σημίτης».

Η δύναμη του Ισραηλινού Λόμπυ φαίνεται σε πολλές εκδηλώσεις. Για παράδειγμα, το αμερικανικό Κογκρέσο ζητεί το τηλεοπτικό δίκτυο R T (Russia Today), μια ειδησεογραφική υπηρεσία, να καταγραφεί ως πράκτορας (εντολοδόχος) της Ρωσίας, αλλά η AIPAC (American Israel Public Affairs Committee), προ της οποίας κάθε χρόνο το Αμερικανικό Κογκρέσο ομνύει πίστη και υποταγή, δεν έχει καταγραφεί ως πράκτορας του Ισραήλ.

Οι πολλές ανωμαλίες στην εξουσία του Ισραηλινού Λόμπυ περνούν απαρατήρητες. Για παράδειγμα ο Αντιδυσφημιστικός Σύνδεσμος (ADL) ορίζει την επίκριση των πολιτικών ενεργειών του Ισραήλ ως δυσφήμηση και στιγματίζει τους επικριτές ως «αντί-σημίτες». Με άλλα λόγια ο ίδιος ο αντιδυσφημιστικός σύνδεσμος επιδίδεται συστηματικά στο έργο της δυσφήμησης και της εξύβρισης. Το οξύμωρο ενός οργανισμού που συστήθηκε για την καταπολέμηση της δυσφήμησης και ωστόσο έχει την άσκηση της δυσφήμησης ως αποκλειστικό έργο του περνά ωστόσο απαρατήρητο.

Το Ισραήλ είναι πολύ υπερήφανο για την εξουσία του πάνω στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι Ισραηλινοί πολιτικοί ηγέτες έχουν μιαν ιστορία κομπασμών για την εξουσία τους επί της Αμερικής. Αλλά εάν ένας Αμερικανός διαμαρτυρηθεί γι’ αυτό, είναι «εχθρός των Εβραίων». Ο μόνος ασφαλής τρόπος για έναν Αμερικανό να επισύρει την προσοχή στην εξουσία του Ισραήλ πάνω στις ΗΠΑ είναι να καυχηθεί γι’ αυτό. Είναι εντάξει να αναγνωρίζεις την ισχύ επιρροής του Ισραήλ επί των ΗΠΑ, εάν το παρουσιάσεις υπό θετικό φωτισμό, αλλά όχι αν διαμαρτύρεσαι γι’ αυτό.

΄Ετσι, ας το θέσω με την ακόλουθη διατύπωση: Η μοναδική ικανότητα του Ισραήλ να στιγματίζει κάθε επίκριση της πολιτικής του ως μια ωμή έκφραση αντί-εβραϊκού αισθήματος είναι η μεγίστη επιτυχία της τεχνικής των δημοσίων σχέσεων στην ιστορία των δημοσίων σχέσεων. Η βλακεία του «γκόυ» (μη Εβραίου) εύκολα υποτάσσεται από τον ικανότερο. Μπράβο στο Ισραήλ για το περδίκλωμα των χοντροκέφαλων Αμερικάνων και την υφαρπαγή της εξωτερικής πολιτικής τους.

΄Ισως θα έπρεπε το Ισραήλ να αναλάβει και την εσωτερική αμερικανική πολιτική. ΄Η μήπως το έχει ήδη κάνει; ΄Εχουν περάσει τριάντα χρόνια από τότε που η Ομοσπονδιακή Τράπεζα είχε ένα μη-Ισραηλίτη διοικητή και κατά τελευταία τρία χρόνια ο Στάνλεϋ Φίσερ, πρώην πρόεδρος της Κεντρικής Τράπεζας του Ισραήλ είναι υποδιοικητής της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ.

Από την περίοδο του καθεστώτος Κλίντον, οι υπουργοί Οικονομικών κατά πλειονότητα Ισραηλίτες. Μπορούμε να πούμε ότι το χρηματιστηριακό ταλέντο τους τούς καθιστά φυσικούς υποψηφίους γι’ αυτές τις θέσεις, αλλά θα ήταν ανειλικρίνεια να αρνηθεί κανείς την επιρροή αυτής της μικρής μειονότητας στη ζωή της Αμερικής. Και αυτή η επιρροή γίνεται πρόβλημα όταν χρησιμοποιείται για την φίμωση του ελεύθερου λόγου.

Και ιδού του άρθρο του Τζιράλντι «Πως με απέλυσαν»: http://www.unz.com/pgiraldi/how-i-got-fired/


*Η Πρώτη τροπολογία του Αμερικανικού Συντάγματος κατοχυρώνει τα Δικαιώματα της Ελευθερίας του Λόγου, του Τύπου και του Θρησκεύματος.

Addthis

Google+ Followers

 
Support : Creating Website | Johny Template | Mas Template
Copyright © 2011. Ακτιβιστης - All Rights Reserved
Template Created by Creating Website Published by Mas Template
Proudly powered by Blogger |2012 Templates