Headlines News :

Ακούω radio - activistis παίζει μουσική και τοπικές ειδήσεις συνεχώς ......

Πρόσφατα σχόλια

Ο Καιρός στην Περαία

ΤΑ ΚΑΛΑ ΝΕΑ

Διαφθορά - Διαπλοκή

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Απόψεις για την Οικονομία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Απόψεις για την Οικονομία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πυρά Στίγκλιτς κατά της παγκοσμιοποίησης


«Πρέπει να δοθεί ξανά η (χαμένη) αξιοπρέπεια στους οικονομικά παραγκωνισμένους. Η επιτυχία του Ντόναλντ Τραμπ στις ΗΠΑ και του Κόμματος Εναλλακτική για την Γερμανία (ΑfD) oφείλεται στην εξέγερση των θυμάτων της παγκοσμιοποίησης.

Οι πολίτες αντιλαμβάνονται ότι η παγκοσμιοποίηση λειτουργεί τέλεια για τις επιχειρήσεις και τους πλούσιους, αλλά όχι και για τους υπόλοιπους. Εάν συγκρίνουμε τους οικονομικά παραγκωνισμένους (στην Γερμανία) με τους ψηφοφόρους του Ντόναλντ Τραμπ, θα δούμε μεγάλες ομοιότητες», είπε μεταξύ άλλων ο αμερικανός νομπελίστας οικονομολόγος Γιόζεφ Στίγκλιτς σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Süddeutsche Zeitung».

Ειδικά για την Γερμανία επισήμανε ότι «υπάρχει ένας οικονομικά δικαιολογημένος φόβος. Υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι, οι οποίοι κερδίζουν ελάχιστα, των οποίων το εισόδημα εδώ και χρόνια παραμένει στάσιμο και είναι πολύ δυστυχισμένοι.

Η οικονομική ανασφάλεια και οι φόβοι δημιουργούν με τη σειρά τους φόβο μπροστά στο ξένο: Γι΄ αυτό και η ξενοφοβία και το μίσος κατά των προσφύγων έχει λάβει τρομερές διαστάσεις. Οι κυβερνήσεις υποτίμησαν πόσο σημαντικός είναι ένας ευπρεπής μισθός για την αξιοπρέπεια των πολιτών. Γι' αυτό είναι αναγκαία μια αλλαγή πολιτικής, ώστε να βοηθηθούν οι οικονομικά παραγκωνισμένοι. Η Γερμανία θα πρέπει να αυξήσει το εισόδημα των πολιτών οι οποίοι κερδίζουν λίγα ή μέτρια. Πρέπει, επομένως, να αυξηθούν οι βασικοί μισθοί, διότι είναι πολύ χαμηλότεροι από εκείνους της Μ. Βρετανίας και των ΗΠΑ. Δεν αποτελεί, όμως, πειστική απάντηση στα προβλήματά μας η άνευ όρων αύξησή τους», πρόσθεσε ο Γιόζεφ Στίγκλιτς.

Ο Αμερικανός νομπελίστας τόνισε, επίσης, ότι «μία δυνατότητα για να συμμετάσχουν οι παραγκωνισμένοι στην αναπτυσσόμενη οικονομία είναι ένα επενδυτικό πρόγραμμα στις υποδομές, αφού λεφτά για επενδύσεις υπάρχουν στην Γερμανία, δεδομένου ότι έχει πλεονάσματα στον προϋπολογισμό της».

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ: Ένας δισεκατομμυριούχος «αξίζει» όσο 2.950.000 φτωχοί!

Ο Άνταμ Σμιθ, ο θεμελιωτής της θεωρίας της «ελεύθερης αγοράς», έλεγε ότι «για να υπάρχει ένας πάμπλουτος πρέπει να υπάρχουν τουλάχιστον πεντακόσιοι φτωχοί».
Αυτά έλεγε ο Σμιθ, το 1776, στο έργο του «Ο πλούτος των εθνών», το ευαγγέλιο του καπιταλισμού.
Σήμερα, μετά από 241 χρόνια, το 2017, για να υπάρχει ένας δισεκατομμυριούχος πρέπει να υπάρχουν 2.950.000 φτωχοί! Και αυτό ονομάζεται πρόοδος…
Aυτό και άλλα εντυπωσιακά στοιχεία αποκαλύπτει η έρευνα του Boston Consulting Group (BCG) για το πως μοιράζεται ο πλούτος (και η φτώχεια) στο σημερινό κόσμο.
Τα στοιχεία της έρευνας δημοσιεύτηκαν στο «Βήμα της Κυριακής», σε άρθρο του δημοσιογράφου Τάσου Μαντικίδη, και σε συνδυασμό με τα στοιχεία της Credit Suisse και της  Wealth-Χ, δίνουν έναν ανάγλυφο χάρτη της τεράστιας κοινωνικής ανισότητας.   
Βέβαια, για τον Άνταμ Σμιθ, και τους σημερινούς υποστηρικτές του, ο πλούτος και η φτώχεια είναι φυσικά φαινόμενα, όπως η καταιγίδα, ή ο σεισμός. Άρα και η εκμετάλλευση, και η αδικία και η κοινωνική ανισότητα, υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν, ως απόρροια αυτών των φαινομένων και της ανθρώπινη φύσης, η οποία χαρακτηρίζεται (απ΄τους ίδιους) από την ιδιοτέλεια και την «ιερότητα» της ιδιοκτησίας.
Θεωρίες που βρίσκουν την απάντηση τους, στην απλή υπόμνηση: Είναι ο καπιταλισμός ηλίθιοι!
Ας δούμε λοιπόν ορισμένα χαρακτηριστικά στοιχεία από το άρθρο:
  • Από το 2000 ως σήμερα, ο αριθμός των εκατομμυριούχων αυξήθηκε κατά 155% και ο αριθμός των δισεκατομμυριούχων κατά 216%.
  • Σύμφωνα με την απογραφή του 2017 της Wealth-Χ οι «υπερπλούσιοι»  (με ατομική περιουσία άνω των 30 εκατ. δολαρίων), διαθέτουν συνολικά κινητή περιουσία 27 τρισ. δολαρίων.
  • Μόνο μέσα στο τελευταίο δωδεκάμηνο, οι «υπερπλούσιοι»  αυξήθηκαν κατά 3,5%, φθάνοντας τα 226.450 άτομα, αντιστοιχώντας στο 0,003% του παγκόσμιου ενήλικου πληθυσμού.
  • Ο αριθμός των δισεκατομμυριούχων υπολογίζεται σε 2.397, με συνολική περιουσία 7,37 τρισ δολαρίων. Πλούτος που ξεπερνά το εισόδημα που συγκεντρώνουν 3,5 δισεκατομμύρια άνθρωποι (6,1 τρισ δολάρια) στον πλανήτη.

Που τα «κρύβουν»

Εξίσου ενδιαφέροντα (και εξοργιστικά) είναι τα όσα αποκαλύπτουν οι έρευνες για το που «κρύβουν» τα λεφτά τους οι σημερινοί «Κροίσοι».
Βέβαια, δεν πέφτουμε από τα σύννεφα διαβάζοντας ότι οι δύο βασικοί αποταμιευτήρες αυτού του αμύθητου πλούτου είναι οι «φορολογικοί παράδεισοι» και οι offshore εταιρείες.
Θα πρέπει όμως να σημειώσουμε ότι και στις δύο περιπτώσεις η νομιμότητα εξασφαλίζεται από εθνικούς νόμους και διεθνείς συμφωνίες, καθόλα εντάξει με τις αρχές του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος.
Δηλαδή, αυτό που κατά καιρούς εμφανίζεται ως «παράνομο», «σκανδαλώδες», ή «ανήθικο», είναι, για τους καπιταλιστές, απολύτως νόμιμο, άρα και… ηθικό.
Έχουμε και λέμε, λοιπόν:
  • Το συνολικό ύψος των κεφαλαίων που είναι τοποθετημένα σε «φορολογικούς παραδείσους» και offshore εταιρείες υπολογίζεται σε 10,3 τρισ δολάρια (περίπου 9 τρισ ευρώ).
  • Υπολογίζεται ότι οι ιδιοκτήτες αυτών των κεφαλαίων γλυτώνουν φόρους 3,5 τρισ δολαρίων ετησίως, που θα πλήρωναν αν τα κεφάλαια αυτά φορολογούνταν σύμφωνα με τα ισχύοντα στις χώρες του ΟΟΣΑ.

«Φορολογικοί παράδεισοι»

Θα περίμενε κανείς, με τα όσα κατά καιρούς δημοσιεύονται στα μέσα ενημέρωσης, ότι όταν μιλάμε για «φορολογικούς παραδείσους» και offshore εταιρείες, εννοούμε κάποιους εξωτικούς προορισμούς, κάποια νησάκια στη μέση του Ατλαντικού, ή του Ειρηνικού, κάποια κρατίδια που παρέχουν άσυλο σε φοροφυγάδες. Και όμως…
  • Η Ελβετία, με 2,4 τρισ. δολάρια, παραμένει ηγέτιδα δύναμη στον κόσμο των offshore, καθώς καταλαμβάνει μερίδιο αγοράς που ξεπερνά το 24% των συνολικών «κρυμμένων» κεφαλαίων.
  • Τα «υπεράκτια» κεφάλαια από τη Δυτική Ευρώπη βρίσκονται, στη μεγάλη τους πλειοψηφία, εντός Ευρώπης, αφού το 35% βρίσκεται στην Ελβετία, το 25% στα νησιά της Μάγχης και το Δουβλίνο (όπου είναι τοποθετημένα 1,1 τρισ δολάρια), και ένα 9% (400 δισ δολάρια) στο Λουξεμβούργο του αξιότιμου κυρίου Γιουνγκέρ.
Ιδού, λοιπόν, και τα άλλα ευυπόληπτα «υπεράκτια» κέντρα όπου «κρύβουν» τα δισεκατομμύρια τους οι σύγχρονοι «Κροίσοι», σε παρένθεση τα ποσά:
  • Ηνωμένο Βασίλειο (1,2 τρισ δολ)
  • Σιγκαπούρη (1,2 τρισ δολ)
  • Καραϊβική- Παναμάς (1,3 τρισ δολ)
  • ΗΠΑ (900 δισ δολ)
  • Χονγκ Κονγκ (800 δισ δολ)
   Αξίζει να σημειωθεί ότι για ορισμένους παρατηρητές, οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι ανερχόμενος φορολογικός παράδεισος, «η νέα Ελβετία», κάτι που είναι εμφανές π.χ. στην περίπτωση της Πολιτείας της Νότιας Ντακότα.
Τέλος αν ενδιαφέρεστε να μάθετε που «κρύβουν» τα κεφάλαια του οι «δικοί μας», οι Έλληνες «Κροίσοι», το δημοσίευμα αναφέρει ότι προτιμούν την Ελβετία. Μάλιστα, σύμφωνα με εσωτερικές έρευνες ελβετικών τραπεζών και εξειδικευμένων οίκων κυμαίνονταν στα 100-120 δισ. ευρώ, με το 60% εξ αυτών να βρίσκεται τοποθετημένο σε διάφορα επενδυτικά προϊόντα.

Η νομιμοποίηση της εσωτερικής υποτίμησης σκοτώνει κάθε έννοια δημοκρατίας...

Αν ρωτήσεις τον επιπόλαιο οικονομολόγο θα σου πει πως η εσωτερική υποτίμηση, με έμφαση στη μείωση των συντάξεων και των μισθών, είναι η άλλη όψη του πληθωρισμού, της εξωτερικής υποτίμησης.

Αν ρωτήσεις τον δικαστή του Στρασβούργου (Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου) θα σου πει πως είναι νόμιμες οι περικοπές ακόμη και των συντάξεων, όταν επιβάλλονται στο πλαίσιο υπεράσπισης ενός ανώτερου αγαθού, που είναι το οριζόμενο από την πολιτική ηγεσία μιας χώρας κοινό (εθνικό) συμφέρον, το οποίο εδράζεται στις πολιτικές λιτότητας για την αντιμετώπιση κάποιας σοβαρής οικονομικής κρίσης. Και για την ακρίβεια, όπωςδιατυπώνεται στα αγγλικά στην ιστοσελίδα του European Court of Human Rights: "The Court has declared the application in the case of Mockienė v. Lithuania inadmissible. The case concerned a reduction in the retirement pension paid to the applicant, a former prison officer, during the economic crisis in Lithuania. The Court had regard to the serious economic difficulties facing Lithuania at the time of the global financial crisis and to the limited and temporary nature of the measure, which had been part of a broader austerity programme".

Αν, ωστόσο, ρωτήσεις οποιονδήποτε επιστήμονα έχει ως κύριο ή έστω δευτερεύον αντικείμενο έρευνας το δημοκρατικό φαινόμενο ή ευρύτερα το φαινόμενο ηγεμονίας, θα σου απαντούσε πως η πολιτική φύση της εσωτερικής υποτίμησης δεν αποτελεί αντίστοιχο φαινόμενο της εξωτερικής υποτίμησης. Την αναλογία που βρίσκουν κάποιοι οικονομολόγοι - αν αρκεστούν στην λογιστική της υπόθεσης - δεν την βρίσκουν πολιτικοί επιστήμονες, ιστορικοί, δημοκράτες νομικοί, κοινωνιολόγοι κ.α. Αυτοί δεν αμφιβάλλουν καθόλου πως η νομιμοποίηση της εσωτερικής υποτίμησης με κύριο μοχλό τις συντάξεις και τους μισθούς, αποτελεί στρατηγική κατάλυσης της ίδιας της (αστικής) δημοκρατίας.

Η εσωτερική υποτίμηση, σε αντίθεση με την εξωτερική, αποκρυσταλλώνει οπωσδήποτε μορφή αυταρχικής ηγεμονίας. Μια σαφή μορφή ολοκληρωτισμού που δεν έχει καμία σχέση (: είναι αντίθετη) με τον φιλελευθερισμό των αγορών (στην οικονομική λειτουργία) και προφανώς απολύτως αντίθετη με την ισότητα. Στην πραγματικότητα η πολιτική εσωτερικής υποτίμησης, μέσω γενικευμένης και ασφαλώς βίαιης συμπίεσης του εργασιακού κόστους, στρέφεται εναντίον του φιλελεύθερου οικονομικού αφηγήματος των ελεύθερων, αυτορρυθμιζόμενων αγορών και της ύστερης κοινοβουλευτικής δημοκρατίας που δομήθηκε στρεβλά, αλλά ιστορικά, πάνω σε αυτήν - πάνω σε αυτόν τον οικονομισμό που θεμελιώνεται στην έννοια της ανταγωνιστικότητας.

Πέραν του ότι δεν είναι το απόλυτο ύψος μισθών και συντάξεων που έχει σημασία για την ανταγωνιστικότητα μιας καπιταλιστικής οικονομίας, αλλά η σχέση των αμοιβών και των παροχών με την παραγωγικότητα, που είναι μια άλλη ιστορία σαφώς πιο σύνθετη και απόλυτα συνυφασμένη με την ανάπτυξη δημοκρατικών, υψηλών τεχνολογικών και αντιγραφειοκρατικών θεσμών και όχι με το ακριβώς αντίθετο που προνοούν τα μνημόνια στο ακραίο πείραμα εσωτερικής και δραματικά αντιφατικής (: αύξηση έμμεσων και άμεσων φόρων, χαράτσια κλπ) υποτίμησης, που αφορά στο παρελθόν, στο παρόν και στο μέλλον του προγράμματος προσαρμογής της Ελλάδας στην Ευρωζώνη.

Το ελληνικό πολιτικό σύστημα νομιμοποίησε μια ιδιόμορφη διαδικασία εσωτερικής υποτίμησης, στοχεύοντας κυρίως στην δραματική περικοπή συντάξεων και μισθών και μάλιστα στο πλαίσιο μιας πρωτοφανούς στην ιστορία σε χρονική διάρκεια, περιόδου! Αυτή η διαδικασία ήταν προφανές πως παραβίαζε την λεγόμενη ευρωπαϊκή νομιμότητα και τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Ελλάδα. Σήμερα και μετά από την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου που προανέφερα, η κατάλυση του Δημοκρατικού Πολιτεύματος διά του οικονομικού αυταρχισμού των προγραμμάτων της τρόικας αποκτά αυτονόητα χαρακτηριστικά! Κάπως έτσι κτίζεται το δίκαιο του νέου ολοκληρωτισμού στην Ευρώπη με πρώτο πεδίο εφαρμογής την ευρωζώνη.

Είναι σαφές πλέον πως η μη ολοκληρωμένη οικονομική και νομισματική ένωση που θα μπορούσε να έχει δημοκρατική έννοια μόνο στο πλαίσιο μιας δημοκρατικής Πολιτικής Ένωσης, μετατρέπει τον χώρο της ευρωζώνης σε ένα ολοκληρωτικό σύστημα ηγεμονίας, σε έναν ολοκληρωτισμό όπου τα δικαιώματα του ανθρώπου και ασφαλώς τα κοινωνικά δικαιώματα, ετεροκαθορίζονται (συγκριτικά και συγκυριακά) από τις επιδόσεις των επιμέρους οικονομιών του ευρώ σε σχέση με την Γερμανία. Όποιος δεν μπορεί να σταθεί στο ύψος της ανταγωνιστικότητας της Γερμανίας θα βιώνει έμμεσα ή άμεσα τον περιορισμό της δημοκρατίας στο εθνικό (του) περιβάλλον.

Αν αυτό θεωρείται πλέον αυτονόητο, νόμιμο και ηθικό, τότε η ίδια η δημοκρατία θα πρέπει να θεωρείται ένα ανήθικο φαινόμενο, που εντέλει μπορεί να στρέφεται εναντίον της ευημερίας και της αξιοπρέπειας των ανθρώπων, στον βαθμό που δεν συνοδεύεται από υψηλή ανταγωνιστικότητα στην οικονομία. Πράγμα που στα καθ' ημάς σημαίνει στον βαθμό που η επέμβαση επί της ανταγωνιστικότητας κριθεί επιτυχής, η ασθενής δημοκρατία μας θα πρέπει να θεωρηθεί νεκρή!

Στο πλαίσιο αυτής της εξέλιξης μία "οικουμενική κυβέρνηση" - που κυοφορείται αυτή την περίοδο από πολλούς εσωτερικούς και εξωτερικούς παράγοντες - δεν θα εμποδίσει αυτόν τον θάνατο, αλλά μάλλον θα αποσκοπούσε στο να τον διασκεδάσει.

Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος είναι διδάκτωρ Πολιτικής Επιστήμης, ειδικός σε θέματα πολιτικής και διακυβέρνησης στην Ευρασία.

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΡΩΤΕ ΚΟΥΤΟΧΟΡΤΟ :


Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) έχει : το κύριο επιτόκιο αναχρηματοδότησης στο 0%, το επιτόκιο οριακής χρηματοδότησης στο 0,25% και το επιτόκιο καταθέσεων στο -0,40%. Η ΕΚΤ λοιπόν, αντί να μας δανείσει με μηδενικό επιτόκιο, μας …συνέστησε, λέει, να βγούμε στις αγορές, αναπαλαιώνοντας ομόλογο του 14 στο 102,6% της ονομαστικής του αξίας. 

Αυτό σημαίνει πρώτον ότι θα επιβαρυνθούμε το 2,6% στο δημόσιο χρέος και δεύτερον τα χρήματα που θα εισπράξουμε θα είναι κλάσμα αυτών που ακούτε, αφού, το μισό σχεδόν του ομολόγου, απλά, καλύπτεται από την ανταλλαγή ομολόγων του 2014. 

Με λίγα λόγια δανειζόμαστε ένα ποσό από τις "αγορές" (στις οποίες, αν δεν το ξέρετε, συμμετέχουν ΤΥΧΑΙΑ και οι δικές μας τράπεζες και η ΕΚΤ…(!?)) με 4,625 % και τελικά παίρνουμε μικρό κλάσμα του ποσού (3 δις λέει ψευδώς η κυβέρνηση) το οποίο στη συνέχεια δίνουμε στους ίδιους δανειστές (στις αγορές δηλαδή) ενώ αυτοί δανείζουν με μηδενικό σχεδόν επιτόκιο. 

Ξαφνικά, παρά τη συγκυρία που θέλει χαμηλότατα επιτόκια δανεισμού η Ελλάδα – εκβιαζόμενη προφανώς από τις ύαινες της "ΕΕ" – τρελάθηκε και βγήκε στις αγορές να κάνει… πρωταθλητισμό στα επιτόκια δανεισμού, αγοράζοντας ακριβότερο χρήμα ,επιβαρύνοντας το δημόσιο χρέος της και δίνοντας ευκαιρία στους τραπεζίτες στις αγορές δηλαδή να βουλώσουν κάποια από τις αβούλωτες τρύπες του κοπανιστού αέρα που παράγουν για χρήμα και έτσι να καθυστερήσουν λίγο περισσότερο, τη νομοτελειακή κατάρρευση του συστήματος ! 

Αφού ο τσίπρας θέλει να κρατηθεί πάση θυσία στην εξουσία, εμφανίζοντας την μπάφα της εξόδου στις αγορές, ως επιστροφή στην… κανονικότητα, γιατί να μην τον αναγκάσουν να χρεωθεί και άρα να αποδυναμωθεί περισσότερο και αυτοί να οικονομήσουν "λίγα" ακόμη στην αργή και βασανιστική πορεία προς την ολοκληρωτική κλοπή του δημόσιου και ιδιωτικού πλούτου της Ελλάδας ;

ΚΑΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΑΠΟ ΜΙΑ "ΑΡΙΣΤΕΡΑ" ΠΟΥ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΤΑΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ, ΠΑΡΑ Η 5η ΦΑΛΑΓΓΑ ΤΩΝ ΙΔΙΩΝ ΔΙΕΘΝΩΝ ΤΡΑΠΕΖΙΤΩΝ !

ΑΠΙΘΑΝΑ ΣΤΗ ΣΥΛΛΗΨΗ ΤΟΥΣ ΑΛΛΑ ΕΞΟΦΘΑΛΜΑ ΚΟΛΠΑ, ΟΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΞΑΠΑΤΗΣΟΥΝ ΓΙΑ ΑΚΟΜΑ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΤΟ ΛΑΟ ΣΤΗΡΙΖΟΜΕΝΟΙ ΣΤΟΝ ΣΧΕΔΙΑΣΜΕΝΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΠΛΗΡΗ ΑΝΑΛΦΑΒΗΤΙΣΜΟ ΤΟΥ ΕΠΙ ΤΩΝ ΒΑΣΙΚΩΝ ΜΑΚΡΟΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΤΑ ΟΠΟΙΑ - Σ΄ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΥΓΚΥΡΙΑ ΝΑΙ ! - ΕΧΟΥΝ ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΕΙ ΑΠΟ ΤΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΠΟΥΔΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΓΕΝΙΚΑ.

Ακριβές ιστορίες επιτυχίας....

"Όλα εδώ πληρώνονται", συνήθιζε να λέει ο κυρ Αντρέας - και αυτός δεν ήξερε τίποτε άλλο παρά το τι είναι και πώς λειτουργεί η αγορά, ο προμηθευτής και ο πελάτης, το χοντρεμπόριο και το λιανεμπόριο.
Δεν μου άρεσε η φράση αυτή του πατέρα μου. Ανατρίχιαζα όταν την εκστόμιζε. Άλλα μάθαινα στο σχολείο, άλλα διάβαζα στις ρομαντικές ιστορίες και ιδεολογίες των άλλων. Δεν είχα καταλάβει ακόμη πως ο μοναδικός ρομαντισμός της αγοράς αποκρυσταλλώνεται αποκλειστικά σε αυτή τη φράση: "Όλα εδώ πληρώνονται"!
Αυτό και μόνον αυτό διαμορφώνει την αίσθηση και πρακτική της ηθικής στην κατά τα άλλα αήθη αγορά.
Ωστόσο, ο κύριος Τσίπρας χθες πλήρωσε κάτι παραπάνω - από το "όλα εδώ πληρώνονται". Ήταν βλέπεις πολύ μεγάλη η ανάγκη του για επιτυχή έκδοση του πενταετούς ομολόγου, μια και απέτυχε απολύτως στο κεντρικό αφήγημα του χρέους και των υποστηρικτικών σε αυτό επιμέρους αφηγημάτων περί ρευστότητας και μέτρων εσωτερικής υποτίμησης και δημοσιονομικών περικοπών έναντι χρηματοπιστωτικών ελαφρύνσεων και δομικών επενδύσεων.
Αγωνιούσε ο πρωθυπουργός μας για μια ιστορία επιτυχίας και πλήρωσε ακριβά εκείνους τους παράγοντες της αγοράς που (επέλεξε) κατασκευάζουν "επιτυχημένες εκδόσεις ομολόγων". Αν συνυπολογίσεις προμήθεια (φανερή και κρυφή - επικοινωνιακής υποστήριξης) και πραγματικό κόστος δανεισμού, θα διαπιστώσεις πως ενώ το επιτόκιο εμφανίζεται ελαφρώς μειωμένο σε σχέση με την παρωδία εξόδου στην αγορά του 2014, το συνολικό κόστος είναι ελαφρώς αυξημένο. Με τη διαφορά μεταξύ του επιτοκίου του ελληνικού πενταετούς ομολόγου που εκδόθηκε χθες και του αντίστοιχου γερμανικού να διαμορφώνεται στις 4,81 μονάδες, έναντι 4,41 μονάδων που ήταν η αντίστοιχη διαφορά του επιτοκίου του ομολόγου του 2014.
Άρα, όσοι αγόρασαν χθες ή αντάλλαξαν το ομόλογο που λήγει τον Απρίλιο του 2019 με το νέο, θα έχουν λόγους να ανοίγουν σαμπάνιες σήμερα, με την κυβέρνηση να εκτοξεύεται από αυτές σαν φελλός! Κατασκευάστηκε πράγματι μια ιστορία επιτυχίας για την ελληνική κυβέρνηση με καλό κέρδος για τους λομπίστες και την κλειστή ομάδα των επενδυτών της συγκεκριμένης εκδόσεως.
Πρόκειται, αναγνώστη μου, για άλλη μια ακριβή ιστορία επιτυχίας, μιας ακόμη κυβέρνησης της ελληνικής κρίσης, η οποία διαφέρει πρακτικά από τις προηγούμενες μόνον σε ό, τι αφορά στο κόστος για τον ελληνικό λαό: Καταλήγει να κάνει τελικώς ότι έκαναν οι προηγούμενοι με μεγαλύτερα, ωστόσο, έξοδα και αντίστοιχα αυξημένα κέρδη για όσους επενδύουν στις επιτυχίες της.
Τελικά είναι επικερδέστερο φαινόμενο για τους λομπίστες και τους επιτήδειους θεσμικούς επενδυτές της χρηματαγοράς η αριστερά στην εξουσία, από ότι η κεντροδεξιά ή η κεντροαριστερά. Οι ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ συμφέρουν και βολεύουν καλύτερα. Αυτό θέλησε να δείξει στην αγορά ο Αλέξης Τσίπρας και ως προς αυτό έχει πράγματι πραγματοποιήσει σημαντικά βήματα επιτυχίας, ή με άλλους όρους, σημαντικά βήματα πολιτικής διείσδυσης.
Μόνον που τα απλά μαθήματα προσαρμογής στην σύγχρονη χρηματαγορά μιας παιδαριώδους και όχι σοβαρής μεταρρυθμιστικής αριστεράς κοστίζουν ακριβά. Έχει μεγάλο κόστος για τον ελληνικό λαό η υπόθεση ενηλικίωσης - που κάποιοι εσφαλμένα αποκαλούν "ρεαλιστική στροφή Τσίπρα" - της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ.

Όλα εδώ πληρώνονται, λοιπόν, αλλά το κόστος διαμορφώνεται κάθε φορά διαφορετικά. Ο βαθμός ανωριμότητας, επιπολαιότητας και τυχοδιωκτισμού ορίζει τελικώς το πραγματικό κόστος οποιασδήποτε προσαρμογής. Μόνον που σήμερα την προσαρμογή του ΣΥΡΙΖΑ πληρώνει ακριβά ο ελληνικός λαός, ενώ αύριο θα "πληρώσει" ανάλογα με πολιτικό και οικονομικό αντίτιμο η προοδευτική κοινωνία, η οποία παραβλέποντας πολλά, πίστεψε για μια στιγμή πως ψηφίζει κάτι διαφορετικό και κάποιους διαφορετικούς, για να κυβερνήσουν διαφορετικά, κτίζοντας μια λιγότερο υποκριτική και περισσότερο δημοκρατική νέα μεταπολίτευση μέσα από την μακρά οικονομική κρίση της χώρας.

Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος είναι διδάκτωρ Πολιτικής Επιστήμης, ειδικός σε θέματα πολιτικής και διακυβέρνησης στην Ευρασία.

Μνημείο στον Άγνωστο Ιδιώτη


Τιμής Ένεκεν στους αφανείς ήρωες της Ιδιωτικής Οικονομίας που έπεσαν από πλείστες αιτίες συσχετιζόμενες με την Οικονομική κρίση, ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ - κατ’ αντιστοιχία των συζητήσεων περί Μνημείων, Μνημόσυνων και Μνημονίων - το εικονιζόμενο έργο να στηθεί στην οδό Ερμού, συμβολικά στο κέντρο του Εμπορικού δρόμου για να θυμίζει όλους αυτούς που:
  • έλιωσαν και λιώνουν τα κορμιά και τις ψυχές στα βαριά ωράρια των μαγαζιών, στις αλυσίδες και στα καταστήματα, στα ταξί και στις μικρές επιχειρήσεις…
     
  • έθεσαν και θέτουν την υγεία τους σε άμεσο κίνδυνο για ένα πικρό μισθό χωρίς εξασφαλίσεις και χωρίς εγγυήσεις…
     
  • έκαψαν και καίνε τη χαρά της ξεκούρασης στα λιοπύρια του καλοκαιριού, δουλεύοντας σκληρά για να κρατήσουν το σπίτι τους όρθιο, για μια αξιοπρέπεια, για έναν καλώς εννοούμενο εγωισμό χωρίς να περιμένουν επιδόματα και ωφελήματα ειδικού τύπου…
Προτείνουμε το εικονιζόμενο έργο να στηθεί στην οδό Ερμού, συμβολικά στο κέντρο του Εμπορικού δρόμου για να θυμίζει όλους:
  • τους άνεργους που δε βρήκαν στον ήλιο μοίρα γιατί δεν είχαν μπάρμπες στην Κορώνη και δεν είχαν ποτέ διαπραγματευτική δύναμη…
     
  • όσους μόχθησαν και μοχθούν για να ικανοποιήσουν τις δίκαιες και άδικες απαιτήσεις των πελατών χωρίς να απολαμβάνουν ειδικό καθεστώς με τη Δαμόκλειο Σπάθη της απόλυσης πάνω απ’ τα κεφάλια τους…
     
  • τις συζύγους που είδαν τον άνθρωπό τους να πέφτει την ώρα της δουλειάς από ένα πρόβλημα υγείας, αυτόν που το ’χε παρακάνει για να τα βγάλει πέρα…
     
  • τους συζύγους που είδαν τη γυναίκα τους να πιέζεται να φέρει βόλτα τις απαιτήσεις του σπιτιού και τα παιδιά για μια σκληρή μικρή καριέρα στην άγρια πιάτσα της ιδιωτικής Οικονομίας…
     
  • τις γυναίκες που δεν είδαν άσπρη μέρα στην εγκυμοσύνη τους και δούλευαν μέχρι το τελευταίο λεπτό, χωρίς νομικά παράθυρα διεξόδου…
     
  • όσους πόνεσαν επί χρόνια στα μαρμαρένια αλώνια της επιχειρηματικότητας για να βρεθούν χρεωκοπημένοι από φόρους και εισφορές…
     
  • τους ιδιώτες που είχαν όνειρα και τα είδαν να μηδενίζονται μέσα στα μνημόνια που τους θεώρησαν φοροφυγάδες και αλητήριους…
     
  • τα υποζύγια που στηρίζουν τα προνόμια όσων είχαν τη δύναμη της οργανωμένης πίεσης… 
     
  • όλους αυτούς που κάθε αύξηση στο εισόδημά τους είχε και έχει συνοδευτεί από Αίμα, Ιδρώτα και Άγχος πραγματικό που σου τρώει τα σωθικά…
     
  • εκείνους που άκουσαν το μαζί τα φάγαμε με απορία γιατί πάντοτε πάλευαν στη φουσκοθαλασσιά και εύκολο ψωμί δεν είδαν… 
     
  • τα μικρά παιδιά που δεν έβλεπαν και δε βλέπουν τους πατεράδες τους επειδή αυτοί βαράνε τα 12ωρα για την επιβίωση χωρίς να περιμένουν κάποιο ανταποδοτικό όφελος…
     
  • τους συνανθρώπους μας που έφυγαν μέσα στην απόγνωση όταν η ζωή τους ξεφτιλίστηκε, χωρίς ποτέ να δούνε κάποιον να παλεύει για τα δικά τους δίκαια στις διαδηλώσεις…
Σ’ όλους αυτούς που αυτήν τη στιγμή που μιλάμε παλεύουν σαν τα κακά σκυλιά να πληρώσουν τα χαράτσια και φθείρουν την ύπαρξή τους για μια απλή επιβίωση χωρίς καν την ελπίδα διακοπών και αργιών.
Είναι πολλοί αυτοί που υποφέρουν, είναι πάρα πολλοί αυτοί που χάθηκαν στο βωμό του Χρέους που άλλοι δημιούργησαν. Και ενώ στη ζωή τους ποτέ δεν πέρασαν καλά, ποτέ δεν είδαν προνόμια και οφέλη, έχουν βρεθεί να πληρώνουν κάθε μέρα χωρίς να φταίνε.
Γιατί όσοι αγάπησαν την περηφάνια τους και κυνήγησαν τη χίμαιρα έφαγαν χτυπήματα που δε χωνεύονται … και ακόμη περισσότερο σήμερα τρώνε ΒΡΩΜΙΚΟ ΨΩΜΙ.
Για όλους αυτούς στην οδό Ερμού του Εμπορίου και της ιδιώτευσης το σύμβολο να στηθεί ως μέγα Μνημείο σε ανάμνηση όσων πέρασαν οι καθημερινοί αυτοί άνθρωποι - εκατομμύρια τον αριθμό - στην Ελλάδα των Ταξικών διακρίσεων, όπου αν ιδιωτεύεις είσαι όχι μόνο στην πρώτη γραμμή του χαρακώματος αλλά και στοχευμένο υποζύγιο που πληρώνει τα πολιτικά παιχνίδια του Πολιτικού Κόστους!!!

Μικρά Mαθήματα Mάρκετινγκ σε Καιρό Κρίσης



Στη χώρα μας κλείνουν πολλές μικρομεσαίες επιχειρήσεις, ο θάνατος του εμποράκου είναι πλέον γεγονός. Πολλές από αυτές κλείνουν γιατί δεν υπάρχει επαρκής ζήτηση για τα προϊόντα τους λόγω της κρίσης και της μειωμένης αγοραστικής ζήτησης ενώ  άλλες κλείνουν γιατί οι επιχειρηματίες απλά δεν είναι καλοί επιχειρηματίες συνεπώς το «λουκέτο» είναι μία φυσιολογική κατάληξη. Και στις δύο περιπτώσεις το πρόβλημα έχει και μάρκετινγκ διάσταση στην οποία θα εστιάσω αποκλειστικά στο παρόν κείμενο.

Είναι γεγονός ότι οι καταναλωτές σε καιρό κρίσης αλλάζουν τις αγοραστικές τους προτιμήσεις δηλαδή στρέφονται σε φτηνότερα προϊόντα και σε εγχώρια προϊόντα, συνεπώς οι επιχειρήσεις που κλείνουν γιατί δεν υπάρχει επαρκής ζήτηση για τα προϊόντα τους, διέπραξαν το «λάθος» να μην αλλάξουν εγκαίρως την προϊοντική τους γραμμή και τις υπηρεσίες τους έτσι ώστε να γίνουν ανταγωνιστικές εκ νέου.

Στην περίπτωση του «λουκέτου» λόγω κακού επιχειρείν, θα πρέπει να τονίσουμε ότι το επιχειρείν μπορεί να είναι μία διέξοδος στην ανεργία αλλά προϋποθέτει ότι ο επιχειρηματίας  έχει δεξιότητες μάρκετινγκ δηλαδή έχει βρει τμήματα της αγοράς τα οποία δεν εξυπηρετούνται, προσφέρει προϊόντα και υπηρεσίες που τον διαφοροποιούν από τους άλλους (π.χ. γιατί κάποιος να προτιμήσει τη δική μου επιχείρηση και όχι αυτή του ανταγωνιστή;),μπορεί να προωθήσει το προϊόν του μέσω έξυπνης διαφήμισης, έχει βασικές γνώσεις προϋπολογισμού, λογιστικής, logistics και ανθρωπίνων πόρων. 


Δυστυχώς αρκετοί στη χώρα μας που έχουν ασχοληθεί με το επιχειρείν δεν διαθέτουν τις παραπάνω γνώσεις, κάτι που είναι αδιανόητο για το σημερινό παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον όπου τα εμπορικά σύνορα είναι ανοικτά και η ψηφιακή οικονομία  αλλά και τα καινοτόμα προϊόντα και υπηρεσίες εξελίσσονται διαρκώς. Σίγουρα η εχθρική αντιμετώπιση από το ελληνικό κράτος για το επιχειρείν, η μέχρι πρότινος απαξίωση  των σπουδών  στη διοίκηση επιχειρήσεων αλλά και η υπέρμετρη φορολόγηση λόγω εξωτερικού χρέους δεν ευνοούν ούτε την καινοτομία ούτε γενικότερα το επιχειρείν, αυτό όμως δεν αναιρεί και την προσωπική έλλειψη δεξιοτήτων από πολλούς.

Στο μάρκετινγκ παίρνουμε ως βάση τα περίφημα 4Ρ (προϊόν, τιμή, τόπος διανομής και προώθηση) στα οποία προσθέτουμε άλλα 3 Ρ για τις υπηρεσίες (άνθρωποι, διαδικασίες, φυσικό περιβάλλον).

Εάν εξετάσουμε το πρώτο Ρ δηλαδή το προϊόν θα δούμε ότι αρκετά ελληνικά προϊόντα δεν διαφοροποιούνται από τον ανταγωνισμό τους, εγχώριο και διεθνή.
Δεν είναι επώνυμα (στη χώρα μας δεν δώσαμε ποτέ τη δέουσα προσοχή στη δημιουργία επωνυμίας πλην ελαχίστων αλλά άκρως επιτυχημένων εξαιρέσεων βλ. KorresApivitaFolli-Follie κτλ.) αλλά ούτε προσφέρουν ιδιαίτερη αξία στον πελάτη γιατί όταν αγοράζουμε ένα προϊόν δεν το αγοράζουμε μόνο για τη χρήση του αλλά για το σύνολο της αξίας που αποκομίζουμε από αυτό. Για παράδειγμα, αγοράζουμε ένα συγκεκριμένο αυτοκίνητο όχι μόνο για να μετακινηθούμε από το ένα μέρος στο άλλο αλλά και για άλλους λόγους όπως είναι η καλή σχέση κόστους – οφέλους, το γόητρο (ιδιαίτερα στις ισχυρές επωνυμίες π.χ. αγοράζω μία Ferrari γιατί θεωρώ ότι η απόκτησή της αυξάνει το προσωπικό μου γόητρο) καπ.

Η δημιουργία αξίας σημαίνει ότι προσπαθούμε το προϊόν που παράγουμε να έχει κορυφαία ποιότητα και να είναι καλύτερο από αυτό του ανταγωνιστή αλλά και να έχουμε δημιουργήσει σχέση οικειότητας με τον πελάτη (μάρκετινγκ σχέσεων). Στα πλαίσια αυτά η επιχείρηση θα πρέπει να εστιάσει σε συγκεκριμένες διαδικασίες όπως είναι η ανάπτυξη των υφιστάμενων προϊόντων και η πιθανή δημιουργία νέων, να διαχειρίζεται τη σχέση με τον πελάτη αλλά και την αλυσίδα αξίας. Η αλυσίδα αξίας περιλαμβάνει όλες τις πρωταρχικές δραστηριότητες της επιχείρησης όπως είναι οι πωλήσεις και το μάρκετινγκ, τα logistics, οι λειτουργίες, οι διαδικασίες και η εξυπηρέτηση δηλαδή με άλλα λόγια οτιδήποτε σχετίζεται με την παραγωγή, πώληση, συντήρηση και υποστήριξη ενός προϊόντος/υπηρεσίας. 

Πέραν των πρωταρχικών δραστηριοτήτων που προαναφέραμε θα πρέπει η επιχείρηση να προσέξει και τις υποστηρικτικές δραστηριότητες των παραπάνω όπως είναι η διαχείριση του προσωπικού, η εύρεση προμηθευτών με καλές τιμές και καλές πρώτες ύλες, η τεχνολογία της παραγωγής (ένας από τους βασικούς λόγους παρακμής της κλωστοϋφαντουργίας στην Ελλάδα ήταν ότι δεν μπόρεσε να εξελίξει την τεχνολογία παραγωγής της) και τέλος οι διαδικασίες που έχει η επιχείρηση όπως είναι π.χ. το πληροφοριακό σύστημα που διαθέτει κτλ.

Βασικό στοιχείο όμως για τη στρατηγική μάρκετινγκ της επιχείρησης είναι η επιλογή του τμήματος αγοράς δηλαδή σε ποιους πελάτες απευθύνεται. Στην Ευρώπη, δυστυχώς, έχουμε σημαντική αύξηση των νεόπτωχων, τάση που θα συνεχισθεί λόγω της αυτοματοποίησης της παραγωγής βλ. τεχνητή νοημοσύνη που θα περικόψει περαιτέρω θέσεις εργασίας και οι οποίες δεν θα αναπληρωθούν δηλαδή οι άνθρωποι που θα μείνουν άνεργοι θα είναι δια παντός. 


Τα προβλήματα που δημιουργούνται είναι τεράστια και αφορούν ολόκληρη την κοινωνία. Το μάρκετινγκ δεν μπορεί να δώσει απάντηση σε αυτό το πρόβλημα μπορεί να προτείνει όμως κάποιους τρόπους δράσης στην επιχείρηση. Ένας από αυτούς είναι η αλλαγή στρατηγικής μέσω της στροφής σε φτηνότερα προϊόντα και υπηρεσίες για τα τμήματα αυτά του πληθυσμού.


Αρκετά  ελληνικά όμως προϊόντα δεν είναι φτηνότερα, οι δε υπηρεσίες πολλές φορές είναι ακριβότερες από αυτές που δικαιολογεί η τρέχουσα οικονομική κατάσταση των Ελλήνων. 
Υπάρχει δε ανταγωνισμός και από τα διαδικτυακά καταστήματα τα οποία συμπιέζουν τις τιμές και σε πολλές περιπτώσεις προσφέρουν ακόμα και «επώνυμα» προϊόντα σε ανταγωνιστικές τιμές. Η δε ταχύτητα παράδοσης των αγαθών είναι αρκετά γρήγορη και η εξυπηρέτηση σχεδόν αυτοματοποιημένη.

Στον τουρισμό ο οποίος ανήκει στον τομέα της παροχής υπηρεσιών και αποτελεί τη βαριά βιομηχανία της Ελλάδας (κακώς γιατί θα έπρεπε να αποτελεί συμπληρωματική βιομηχανία και όχι την αιχμή του δόρατος για λόγους που θα εξηγήσω σε άλλο κείμενο), ο καταναλωτής κλείνει αεροπορικά εισιτήρια, δωμάτια ξενοδοχείων σε ηλεκτρονική μορφή. Ενημερώνεται δε για το κατάλυμα αλλά και για τον προορισμό από τις περιγραφές και τις κριτικές των άλλων ταξιδιωτών που τις γράφουν σε ιστοσελίδες όπως είναι το TripadvisorΟι κριτικές είναι καθοριστικές για την επιλογή του και αντιλαμβανόμαστε πόσο σημαντική είναι πλέον η φήμη αλλά και η εξυπηρέτηση του πελάτη.

Δυστυχώς στην Ελλάδα σε πολλές περιπτώσεις, οι υπηρεσίες που προσφέρονται είναι κακής ποιότητας, με έλλειψη συνέπειας, ευγένειας (η ευγένεια για πολλούς είναι πλέον άγνωστη λέξη) επαγγελματισμού και κυρίως υπερτιμημένες. Αρκετές δε φορές οι υπερβολικά υψηλές τιμές είναι αποτέλεσμα μίας «περίεργης» νοοτροπίας σύμφωνα με την οποία αρκεί ένας πελάτης για να κάνει τον τζίρο του μήνα, να «βγάλει κοινώς τα σπασμένα». Είναι μία νοοτροπία που έχουμε συναντήσει και σε πολλές τουριστικές περιοχές με την υπερτιμολόγηση αγαθών και υπηρεσιών στους τουρίστες, η νοοτροπία του «σήμερα» και της «αρπαχτής» και καμίας μέριμνας για το μέλλον. Η δικαιολογία που συνήθως προβάλλεται είναι ότι τον υπόλοιπο χρόνο δεν υπάρχει δουλειά άρα οι τρεις μήνες του καλοκαιριού θα καλύψουν και τους υπόλοιπους εννέα. 

Ξεχνάμε όμως ότι για να τιμολογεί κάποιος ακριβά πρέπει πρώτα να απευθύνεται σε έναν πελάτη που να είναι διατεθειμένος να πληρώσει την τιμή, να προτιμά τον συγκεκριμένο πάροχο γιατί είναι γνωστός για τις καλές υπηρεσίες και τα καλά του προϊόντα και να προσφέρει κάτι που είναι μοναδικό και τον διαφοροποιεί από τον ανταγωνισμό (η γνωστή ερώτηση γιατί να προτιμήσουν εμένα και όχι τον ανταγωνιστή μου).  Θα πρέπει όχι απλώς να ανταποκρίνεται στις προσδοκίες του πελάτη αλλά να τις υπερβαίνει γιατί σήμερα δεν μιλάμε απλώς για τον ευχαριστημένο πελάτη αλλά για τον υπερευχαριστημένο.

Τις βασικές αυτές αρχές του μάρκετινγκ ξεχνούν δυστυχώς και οι μικρομεσαίες ελληνικές επιχειρήσεις αλλά και πολλές πολυεθνικές που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα αλλά και οι τράπεζες. Οι τελευταίοι το κάνουν λόγω της ολιγοπωλιακής συγκέντρωσης της αγοράς δηλαδή ο πελάτης είναι αναγκασμένος να απευθύνεται σε λίγες τηλεπικοινωνιακές επιχειρήσεις, σε λίγες τράπεζες κοκ.  Οι υπόλοιποι όμως που δραστηριοποιούνται στο επιχειρείν πιέζονται από τη φορολογία, τη συγκέντρωση της τοπικής αγοράς, την κυριαρχία των πολυεθνικών αλλά και από τον εντεινόμενο ανταγωνισμό του παγκόσμιου περιβάλλοντος.

Συνεπώς για να έχουν ελπίδες επιβίωσης θα πρέπει να ξεχωρίσουν αποκτώντας, μεταξύ άλλων, σημαντικές δεξιότητες μάρκετινγκ και αυτό γίνεται μόνο με την προσφορά καλών και καινοτόμων προϊόντων και υπηρεσιών που να απευθύνονται σε πελάτες που τα έχουν ανάγκη αλλά και μπορούν να τα αγοράσουν,τον επαγγελματισμό, τη συνέπεια, τον τεχνολογικό εκσυγχρονισμό, τη δημιουργία επωνυμίας και την άψογη εξυπηρέτηση του πελάτη με ευγένεια και σεβασμό.  
Ο ευχαριστημένος πελάτης μιλά για τηνεμπειρία του σε άλλους εννέα ενώ ο δυσαρεστημένος σε άλλους δεκαέξι και ως γνωστόν επιχείρηση χωρίς πελάτες απλά δεν υφίσταται.

Οικονομολόγος, καθ. ΜΒΑ, συγγραφέας

Προτεινόμενα αναγνώσματα

Anderson, J.C., Narus, J.A. και van Rossum, W. 2006,Customer value propositions in business markets, Harvard Business Review, Vol. 84 No. 3, σελ. 90-99.


Markidan, L. 2017. 22 Customer Support Statistics That You Absolutely Need to Know. Διαθέσιμο στο: <https://www.groovehq.com/support/customer-support-statistics>

Mastroianni, F. 2011. Consumer behavior in Greece during economic crisis. Munich: Grin Verlag.

75 Customer Service Facts, Quotes and Statistics. How your business can deliver with the best of the best. Διαθέσιμο στο: https://www.helpscout.net/75-customer-service-facts-quotes-statistics/

Porter's Value Chain Understanding How Value Is Created Within Organizations. Διαθέσιμο στο: <https://www.mindtools.com/pages/article/newSTR_66.htm>

Η Ελλάδα Αυτοκτονεί με το Δηλητήριο των Δανείων


του Peter Koening, Global Research, 20-5-17

[O κ. Πήτερ Κένινγκ είναι οικονομολόγος, τέως στέλεχος της Διεθνούς Τραπέζης, συγγραφέας, γεωπολιτικός αναλυτής συχνά προσκεκλημένος για διαλέξεις σε αμερικανικά, ευρωπαϊκά και νοτιοαμερικανικά πανεπιστήμια και είναι επίσης από τους ξένους που αγαπούν και πονούν την Ελλάδα περισσότερο από πολλούς κορδακιζόμενους τής ιθαγενούς και ομογενούς «ελίτ» . Γράφει σε πολλά και πολυδιάβαστα μέσα της κοινωνικής ενημέρωσης της Αμερικής, της Ευρώπης και της Ασίας. Δυο από τα τελευταία άρθρα του αφορούν την Ελλάδα, το ένα εμμέσως, στο οποίο αποκαλύπτει ότι Γερμανία και ΝΑΤΟ ετοιμάζουν στρατιωτικό σώμα για την κατάπνιξη εξεγέρσεων, που προβλέπονται στις χώρες της Ε. Ε. Kαι το άλλο, που δημοσιεύθηκε χθες στην αγγλική γλώσσα, και που –συχνά με τη μορφή ανοιχτής επιστολής στον Αλέξη Τσίπρα και στον ελληνικό λαό- εκφράζει απόγνωση για την αυτοκτονική παράδοση των Ελλήνων στην καταλήστευση και στην εξόντωσή τους. Αυτό το άρθρο -μιας αναγνωρισμένης οικονομικής αυθεντίας, διεθνώς διάσημου δημοσιολόγου και φίλου της χώρας μας- ίσως δεν πρέπει να μείνει απρόσιτο σε όσους δεν διαβάζουν ή έχουν ατελή γνώση της αγγλικής. Ιδού, λοιπόν, τι γράφει (με τον τίτλο «Financial Suicide” σε ελεύθερη απόδοση)]:

Μετάφραση Μιχαήλ Στυλιανού


Tην Πέμπτη 18 Μαΐου 1917 τη νύχτα, η ελληνική βουλή ψήφισε να δεχτεί άλλη μια κατεδαφιστική μάζα όρων της Τρόικα ( Ε.Ε.- ΔΝΤ- ΕΚΤ) για ένα ακόμη πακέτο δανεισμού σχεδόν 5 δις ευρώ. Όλοι οι 153 βουλευτές του συνασπισμού Σύριζα-ΑΝΕΛ του Αλέξη Τσίπρα ψήφισαν «εν σώματι» το πακέτο αυτοκτονίας, όλοι οι 128 της αντιπολίτευσης ψήφισαν εναντίον. Δεκαεννέα απουσίασαν. ΄Ισως δεν τολμούσαν να καταψηφίσουν. ΄Ετσι για να θυμόμαστε, ο πρωθυπουργός Τσίπρας, σοσιαλιστής, είναι επικεφαλής του Σύριζα, του προεξάρχοντος αριστερού κόμματος στην Ελλάδα, που για να εξασφαλίσει πλειοψηφία συμμάχησε με τε δεξιό ΑΝΕΛ, το οποίο διαθέτει μόνο 10 έδρες στη Βουλή.

Και άλλη μια υπόμνηση: Ο Αλέξης Τσίπρας, στα τελευταία δυόμιση χρόνια, από τις 26 Ιανουαρίου 2015 για την ακρίβεια, πουλάει την ψυχή του (εάν έχει ψυχή) και -το σημαντικότερο- την χώρα που τον εμπιστεύτηκε, στους δυτικούς ολιγάρχες του εγκλήματος, τουτέστιν το ΔΝΤ, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ομόαιμη της Ευρωπαϊκής Μη-ένωσης , της υπό διεύθυνση Γκόλντμαν Σακς Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και της Γερμανίας. Ο Τζέϊμς Πετράς τον αποκαλεί «ο προδότης του έτους». Και αυτό μπορεί να είναι και λίγο.

Το νέο απεχθές και επονείδιστο χρέος - ο Τσίπρας και η φατρία του ξέρουν ότι είναι απάτη- αυτό το νέο χρέος θα στρώσει τον δρόμο για νέα «πακέτα διάσωσης» (νέο-φιλελεύθερος νεολογισμός για τη νόμιμη ληστεία) που θα συμβάλουν στις δόσεις εξόφλησης του απεχθούς χρέους, δηλαδή του χρέους που αποκτήθηκε και επιβλήθηκε παράνομα. Απεχθές χρέος σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και τα διεθνώς καθιερωμένα κριτήρια είναι, χρέος παράνομο και μπορεί να υποβληθεί σε χρεωκοπία ή να ακυρωθεί οποτεδήποτε από την υπόχρεη χώρα.

Αυτό το νέο χρέος υποτίθεται πως θα ελαφρύνει το μνημειώδες και τερατώδες φορτίο χρέους, σχεδόν 200% του Εθνικού Προϊόντος. Η εξόφλησή του είναι αδύνατο να επιτευχθεί ποτέ, όπως παραδέχτηκε ακόμη και το ΔΝΤ. Ούτε δεκάρα από το νέο δάνειο δεν πρόκειται να ωφελήσει τους φτωχούς και τους απογυμνωμένους, αυτούς που έχουν χάσει τα πάντα –αυτούς του 30 και πλέον τοις εκατό που βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας, από τους οποίους το ενάμιση εκατομμύριο ζει σε άκρα δυστυχία, δηλαδή το 13% του ελληνικού πληθυσμού. Λιμνάζουν στο χρόνο, πολλοί σαν ζήτουλες στην έσχατη ανάγκη, χωρίς δουλειά, χωρίς εισόδημα, χωρίς σύνταξη –όλα χαμένα από την εγκληματική επιβολή χρέους και μέτρων λιτότητας της Τρόικας.

Το νέο χρέος των 5 δις ευρώ έρχεται με ακόμη σκληρότερους όρους λιτότητας, νέες περικοπές συντάξεων, μειώσεις μισθών και των ισχνών κοινωνικών υπηρεσιών που είχαν απομείνει, ιδιωτικοποίηση του εναπομένοντος κοινωνικού κεφαλαίου και της κρατικής υποδομής –συνολικά ψαλίδισμα περίπου 4,9 δις ευρώ μέχρι το 2020. Αυτές οι περικοπές θα αυξήσουν ακόμη περισσότερο τη φτώχεια, τη δυστυχία, την πείνα, την παιδική θνησιμότητα, τις αρρώστιες χωρίς θεραπεία, χωρίς φάρμακα, χωρίς νοσοκομεία, την απελπισία, τα ποσοστά των αυτοκτονιών. Και η οικονομία που κατέρρευσε κατά 25% από το 2011 θα συρρικνωθεί ακόμη περισσότερο –στο σημείο χωρίς επιστροφή.

Πως μπορεί κανείς με καθαρό μυαλό να σκεφτεί ή να υποκριθεί πως αυτό θα βοηθήσει την Ελλάδα να βγει από τον στραγγαλισμό; Είναι σε καθαρή αυτοκτονία που εσύ κ. Τσίπρα και οι ασπόνδυλοι συνεργάτες σου βουλευτές ωθείτε τη χώρα σας: ένα αργό και οδυνηρό χαρακίρι. Όχι εσύ προσωπικά, κ. Τσίπρα. Εσύ θα συνωθείσαι με την «ελίτ» που καταστρέφει τη χώρα σου. ΄Εχεις δώσει στον λαό σου μια λογική δικαιολογία γιατί θα πρέπει να συνεχίσει να υποφέρει; Γιατί είσαι πάντοτε απρόθυμος, αντίθετος μάλιστα να μιλήσεις για έξοδο από αυτό το φριχτά διεφθαρμένο κατασκεύασμα που λέγεται Ευρωπαϊκή ΄Ενωση, με το απατηλό και εντελώς ετοιμόρροπο νόμισμά της που βασίζεται στο δολάριο και ονομάζεται ευρώ;

Μπορείς να πάρεις αυτή την απόφαση οποτεδήποτε. Θα μπορούσες να την είχες προετοιμάσεις, ώστε η μετάβαση να είναι ομαλή. Και αν δεν το έχεις κάνει, ποτέ δεν είναι αργά. Δώσε μόνο στον λαό σου ελπίδα να μπορέσει να στηριχτεί. Μπορείς να ανακτήσεις την υπερηφάνεια και την κυριαρχία –μιας χώρας και ενός λαού που είναι το σύμβολο του δυτικού πολιτισμού και όχι από μια, αλλά από πολλές πλευρές.

Γιατί νομίζεις πως είσαι τόσο σημαντικός, ότι το εγώ σου αξίζει περισσότερο από την ανόρθωση και την ευημερία ενός λαού που αγαπά τη χώρα του και που σε εξέλεξε γιατί σε πίστεψε; Γιατί προδίδεις τον λαό σου, κύριε Τσίπρα;

Που είναι η αγάπη σου για τη χώρα σου, για τους συμπατριώτες σου που σου έδωσαν την εντολή να τους βγάλεις από το δεινό αδιέξοδο; Είναι μήπως αυτές οι σκοτεινές δυνάμεις πίσω από τα καρτέλ του χρήματος που σε απειλούν; Την οικογένειά σου; -Αν δεν υπακούσεις μπορεί να «σπαταληθείς», στο γλωσσικό ιδίωμα των μυστικών υπηρεσιών; Συνέβη στο παρελθόν και εξακολουθεί να συμβαίνει. Σαν άξιος του έθνους σήκω και πες το στον κόσμο, σώζοντας την Ελλάδα.

Και στον λαό της Ελλάδος;

Γιατί δέχεστε αυτή την ταπείνωση, αυτή την προδοσία, αυτόν τον σφετερισμό των πλουτοπαραγωγικών πηγών σας, την ληστεία του κοινωνικού κεφαλαίου σας –της όμορφης χώρας σας- την καταστροφή, και τον υποβιβασμό της πλούσιας πολιτιστικής σας κληρονομιάς, της φιλοσοφίας, των μαθηματικών που οι πρόγονοί σας δημιούργησαν και μοίρασαν σε όλο τον πλανήτη. Γιατί επιτρέπετε αυτό το έγκλημα να γίνεται εναντίον σας – των παιδιών σας και των παιδιών των παιδιών σας; Αυτό το κολοσσιαίο έγκλημα απειλεί και τις μέλλουσες γενεές.

Βγείτε από τον ζουρλομανδύα του χρέους και της μιζέριας, αποκηρύξτε το παράνομο χρέος, φέρτε πίσω το εθνικό σας νόμισμα, τη δραχμή και ξαναρχίστε από την αρχή σαν κυρίαρχη χώρα. Περισσότερος από τον μισό κόσμο είναι αλληλέγγυος μαζί σας. Πολλές χώρες θα ήθελαν να σε στηρίξουν, Ελλάδα. Η γροθιά της διαβολικής δυτικής Αδελφότητας στον σβέρκο τους τις εμποδίζει. Στην Ανατολή δεν υπάρχει φόβος. Θα σταθούν δίπλα σου. Πάρτε το είδηση. Η Ανατολή είναι το Μέλλον.

Η δαιμόνια σύλληψη του Προέδρου Ξι Ζι Πινγκ, η πρωτοβουλία «οικονομία για την ειρήνη», με το γιγαντιαίο πρόγραμμα Μια Ζώνη ΄Ενας Δρόμος, που μετονομάσθηκε σε Πρωτοβουλία «Ζώνη και Δρόμος» (BRI), αποτελεί την απάντηση της Κίνας στην οικονομική κατάρρευση του Δυτικού Κόσμου από την απληστία και την επιθετικότητα. Είναι η μεγαλύτερη οικονομική πλατφόρμα στον κόσμο, που αγκαλιάζει ήδη περισσότερες από δώδεκα χώρες, περισσότερο από το μισό του παγκόσμιου πληθυσμού και τουλάχιστον το ένα τρίτο του ακαθάριστου παγκόσμιου εισοδήματος. Το πρόγραμμα BRI προάγει την οικονομική ανάπτυξη, τις συγκοινωνίες, τις υποδομές, την ενέργεια, την εκπαίδευση και την έρευνα, σε διαστάσεις ανείδωτες στο παρελθόν.

Η ιδέα είναι να συνδεθούν όλα τα έθνη και οι λαοί από το Βλαδιβοστόκ ως τη Λισσαβώνα και από τη Σαγκάη μέχρι το Αμβούργο. ΄Ολοι είναι ευπρόσδεκτοι και κανένας δεν είναι αναγκασμένος να ενταχθεί. Ελλάδα- ανοίξτε τη σκέψη σας, τα μάτια σας και την καρδιά σας και θα δείτε ένα φωτεινό μέλλον, μια γοργή ανάρρωση από την σημερινή επιθανάτια κατάσταση. Πάρτε Κουράγιο. Φτάνει πια, αρκετά.

Συγγνώμη Τζιχαντιστών στο Ισραήλ Για Πυροβολισμούς εκ Λάθους…


Το αμερικανικό οικονομικό δελτίο Zero Hedge μετέδωσε τα ακόλουθα:

«Σε ένα περίεργο συμβάν, που είναι βέβαιο πως θα προκαλέσει ερωτήματα για την εγγύτητα, για να μην αναφέρουμε τη ροή χρημάτων, μεταξύ Ισραήλ και Ισλαμικού Κράτους, ο πρώην υπουργός Αμύνης του Ισραήλ δήλωσε, όπως καταγράφεται στους «Τάϊμς του Ισραήλ», ότι οι τρομοκράτες του Ισλαμικού Κράτους, τουλάχιστον σε μια περίπτωση, «απολογήθηκαν» στο Ισραήλ επειδή επιτέθηκαν κατά λάθος σε Ισραηλινούς στρατιώτες στα υπό κατάληψη Υψώματα του Γκολάν.

Η αποκάλυψη μπορεί επίσης να διαφωτίζει γιατί, ενώ έχουν επιτεθεί εναντίον κάθε εθνότητας και θρησκείας στην περιοχή, δεν υπάρχουν στοιχεία για επιθέσεις του Ισλαμικού Κράτους εναντίον του Ισραήλ και των πολιτών του.

Συζητώντας για την ευρύτερη ισραηλινή πολιτική «ουδετερότητας» στη Συρία, ο τέως υπουργός Αμύνης Μοσέ Γιααλόν, τυχαία ομολόγησε πως το Ισραήλ έχει μιαν ανοιχτή γραμμή επικοινωνίας με έναν πυρήνα του Ισλαμικού Κράτους, που λειτουργεί στα Υψώματα του Γκολάν.

« Υπήρξε μια περίπτωση πρόσφατα όπου το Νταές (τζιχαντιστές του Ι.Κ.) άνοιξαν πυρ και απολογήθηκαν», δήλωσε ο Γιααλόν , γράφουν οι Τάϊμς του Ισραήλ.

Όταν του ζητήθηκε να επεκταθεί στην επίμαχη δήλωσή του, το γραφείο του Γιααλόν αρνήθηκε. Ο Ισραηλινός στρατός επίσης αρνήθηκε να σχολιάσει. Κατά την ισραηλινή νομοθεσία κάθε επικοινωνία με τρομοκράτες είναι παράνομη -εκτός φυσικά εάν το κράτος του Ισραήλ δεν θεωρεί το Ισλαμικό Κράτος τρομοκράτες.

Ο Γιααλόν διετέλεσε υπουργός Αμύνης από το 2013 έως την παραίτησή του τον Μάιο 2016 και τα σχόλιά του λέγεται πως αναφέρονταν στο πρώτο επεισόδιο μεταξύ Ισραήλ και Ισλαμιστών τρομοκρατών.

Σ’ αυτό το επεισόδιο, που συνέβη τον περασμένο Νοέμβριο, ο πυρήνας Σουχάντα αλ-Γιαρμούκ, που έχει ορκιστεί πίστη στο Ισλαμικό Κράτος, αντάλλαξε πυρά με ισραηλινές δυνάμεις, όταν η ισραηλινή ταξιαρχία του Γκολάν επιχείρησε να περάσει τον φράχτη ασφαλείας των συνόρων με τη Συρία για να διεξαγάγει «μιαν επιχείρηση ενέδρας».

Ο τέως Υπουργός Αμύνης Μοσέ Γιααλόν

Ενώ η επίσημη θέση του Ισραήλ είναι ουδετερότητας στον εμφύλιο της Συρίας, σε αρκετές περιπτώσεις το Τελ Αβίβ επιτέθηκε εναντίον συριακών στρατιωτικών στόχων -πιο πρόσφατα την περασμένη Τετάρτη- συνήθως με το πρόσχημα της παρεμπόδισης υποτιθέμενης μεταφοράς οπλισμού στην Εσμπολά, που το Ισραήλ θεωρεί τρομοκρατική οργάνωση.

Τον περασμένο μήνα το Τελ Αβίβ επιβεβαίωσε ότι πραγματοποιεί βομβαρδισμούς στη Συρία, όταν η Δαμασκός κινητοποίησε την αντιαεροπορική άμυνα κατά των αεριωθουμένων του Ισραήλ.

Ενώ ο πρωθυπουργός Νετανιάχου δικαιολόγησε τις επανειλημμένες εισβολές, λέγοντας ότι τα ισραηλιτικά βομβαρδιστικά στόχευαν αυτοκινητοπομπές οπλισμού της Εσμπολά, η Δαμασκός δήλωσε ότι οι ισραηλιτικές επιθέσεις εξυπηρετούν το Ισλαμικό Κράτος και τις άλλες τρομοκρατικές ομάδες. Στις αρχές του μηνός ο Σύρος Πρόεδρος ΄Ασαντ κατήγγειλε και πάλι το Ισραήλ ότι βοηθεί τους τρομοκράτες.

«Μπορεί να συμπεράνετε ότι αυτοί οι τρομοκράτες πολεμούν για το Ισραήλ. Αν δεν αποτελούν τμήμα του τακτικού ισραηλινού στρατού, πολεμούν για το Ισραήλ. Το Ισραήλ έχει κοινούς στόχους με την Τουρκία, με τις ΗΠΑ, με τη Γαλλία, τη Βρετανία, τη Σαουδική Αραβία, το Κατάρ και άλλες χώρες,» δήλωσε ο Πρόεδρος ΄Ασαντ, όπως μετέδωσε το Ynet.

«Το Ισραήλ επεμβαίνει σε βοήθεια αυτών των τρομοκρατών κάθε φορά που ο συριακός στρατός προελαύνει. Επιτίθεται, κατά τον ένα ή τον άλλο τρόπο, για να τους παράσχει βοήθεια και να ανακόψει την ορμή του συριακού στρατού απέναντι στους τρομοκράτες,» πρόσθεσε ο Σύρος ηγέτης.

Υπό το φως των σχολίων του Γιααλόν, ο ΄Ασαντ ίσως να έχει δίκαιο», καταλήγει το δημοσίευμα του αμερικανικού εξω-συστημικού οικονομικού δελτίου.


Μετάφραση: Μιχ. Στυλιανού

«Η Ελλάδα χρειάζεται κούρεμα χρέους όπως το 1953 η Γερμανία»

Ομάδα βρετανών και αμερικανών επιστημόνων καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η Γερμανία οφείλει το οικονομικό θαύμα στο κούρεμα χρέους. «Σημασία δεν έχει τόσο αν πληροί μια χώρα τους όρους, αλλά εάν χρειάζεται κούρεμα».

Με αφορμή τις ατέρμονες διαπραγματεύσεις για να κλείσει η αξιολόγηση η εφημερίδα Handelsblatt επαναφέρει τη συζήτηση στη δυσεπίλυτη διαφωνία μεταξύ ΔΝΤ και Βόλφγκανγκ Σόιμπλε για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους, διαφωνία που δυσκολεύει την επίτευξη συμφωνίας ανάμεσα στους δανειστές και την Αθήνα. Επικαλούμενη διεθνείς οικονομολόγους, όπως τον γάλλο Τομά Πικετί και τον αμερικανό Τζέφρι Σαξ, η εφημερίδα υπενθυμίζει τη Συμφωνία του Λονδίνου, το 1953, με την οποία διαγράφηκαν τα χρέη της Γερμανίας και υποστηρίζει ότι η σημερινή κατάσταση της Ελλάδας θυμίζει σε πολλά εκείνη της μεταπολεμικής Γερμανίας, όταν η χώρα δεν μπορούσε να ξεπληρώσει τα χρέη της.

«Η Γερμανία οφείλει το οικονομικό θαύμα στο κούρεμα χρέους»
Υπογραφή της Συμφωνίας του Λονδίνου, το 1953, όπου αποφασίστηκε δραστικό κούρεμα του γερμανικού χρέους
Υπογραφή της Συμφωνίας του Λονδίνου, το 1953, όπου αποφασίστηκε δραστικό κούρεμα του γερμανικού χρέους
«Ιστορικοί της οικονομίας είναι πεπεισμένοι ότι το κούρεμα χρέους συνέβαλε αποφασιστικά στο να ξεπεράσει η οικονομικά γονατισμένη Γερμανία τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες παρά το ότι επωφελήθηκαν περισσότερο από το σχέδιο Μάρσαλ, όπως τονίζει βρετανοαμερικανική ερευνητική ομάδα» σημειώνεται στο άρθρο, που παραπέμπει σε διαπιστώσεις του ΄Αλμπρεχτ Ρίτσι από το London School of Economics ότι η Γερμανία οφείλει το οικονομικό θαύμα, το σταθερό μάρκο και την ευνοϊκή θέση των δημοσιονομικών της στο δραστικό κούρεμα χρέους.
Η ερευνητική ομάδα εξέτασε με ποιο τρόπο η Συμφωνία του Λονδίνου επηρέασε τις δημόσιες δαπάνες και διαπίστωσε ότι με το κούρεμα του χρέους βελτιώθηκε η πιστοληπτική αξιοπιστία της χώρας. Η κυβέρνηση ήταν σε θέση να παίρνει νέα δάνεια με χαμηλά επιτόκια, ενώ από την έναρξη των διαπραγματεύσεων στα μέσα του 1951  μέχρι την κατάληξή τους τα επιτόκια κρατικών ομολόγων δεκαετούς διάρκειας έπεσαν από 3 σε 1,8%. Από αυτήν τη μείωση επωφελήθηκαν επίσης και οι επιχειρήσεις μειώνοντας παράλληλα τα έξοδά τους σε ξένο νόμισμα.
Και ο γερμανός δημοσιογράφος επισημαίνει: «Αυτό που η Γερμανία έπραξε με επιτυχία, δηλαδή να χρησιμοποιήσει την αυξημένη πιστοληπτική αξιοπιστία της για να πάρει νέα δάνεια, χρησιμοποιείται σήμερα από τη γερμανική πλευρά ως ένα από τα βασικά επιχειρήματα εναντίον ενός κουρέματος του ελληνικού χρέους, επειδή δεν υπάρχει εμπιστοσύνη ότι η Αθήνα θα χρησιμοποιήσει τα χρήματα επωφελώς. Αλλά και τότε υπήρχαν επικριτές της συμφωνίας που εξέφραζαν τον φόβο ότι το κούρεμα χρέους θα οδηγούσε τη γερμανική κυβέρνηση σε ασταθή δημοσιονομική πολιτική».
«Σημασία έχει εάν χρειάζεται ένα κούρεμα»
Η πρωθυπουργός της Ρηνανίας Βεστφαλίας στο πάρτι με αφορμή της έναρξη της θερμής προεκλογικής περιόδου. Πρωταθλήτρια στα χρέη το κρατίδιο, όπως η Ελλάδα στην ευρωζώνη
Η πρωθυπουργός της Ρηνανίας Βεστφαλίας στο πάρτι με αφορμή της έναρξη της θερμής προεκλογικής περιόδου. Πρωταθλήτρια στα χρέη το κρατίδιο, όπως η Ελλάδα στην ευρωζώνη
Στην έρευνα επισημαίνονται ωστόσο και οι διαφορές ανάμεσα στην μεταπολεμική Γερμανία και τη σημερινή Ελλάδα.  Ότι τότε στο επίκεντρο τέθηκε η αποδοτικότητα της γερμανικής οικονομίας, ενώ σήμερα κυριαρχούν η εξυπηρέτηση του χρέους και η εφαρμογή των μέτρων λιτότητας και των μεταρρυθμίσεων. Οι διαφορές οφείλονται επίσης στο ότι τότε η Γερμανία ήταν σημαντικός εταίρος των ΗΠΑ κατά τον Ψυχρό Πόλεμο με τους Σοβιετικούς, ενώ η Ελλάδα δεν είναι τόσο σημαντική χώρα στη σημερινή παγκόσμια συγκυρία. Ωστόσο, κατά τον οικονομολόγο Τζέφρι Σαξ το αποφασιστικό δεν είναι εάν αξίζει μια χώρα ένα κούρεμα κι αν πληροί του όρους, κάτι δευτερεύον στις διαπραγματεύσεις στην περίπτωση της Γερμανίας, αλλά εάν μια χώρα χρειάζεται ένα κούρεμα, όπως ακριβώς τότε η Γερμανία – και σήμερα η Ελλάδα. 
Γερμανοελληνικές συγκρίσεις κάνει και η εφημερίδα Bild, αυτή τη φορά με αφορμή την έναρξη της θερμής φάσης του προεκλογικού αγώνα στη Ρηνανία Βεστφαλία. Ο αρθρογράφος της επισημαίνει ότι το κρατίδιο με 180 εκ. χρέος είναι ο βασιλιάς του χρέους στη Γερμανία, όπως είναι και η Ελλάδα στην ευρωζώνη. Και επικαλείται τον επικεφαλής του Ινστιτούτου IFO του Μονάχου Κλέμενς Φουστ που καταλογίζει αδυναμίες στην ανάπτυξη, όπως ακριβώς συμβαίνει και στην Ελλάδα.

Τέλος η ελβετική Neue Zürcher Zeitung παρουσιάζει τη ζωή του Αργύρη Σφουντούρη, του τετράχρονου τότε επιζώντα από τη σφαγή του Διστόμου το 1944,  με αφορμή την παρουσίαση αύριο από τον ίδιο του βιβλίου του «Είμαι ακόμη εκείνο το τετράχρονο αγόρι» στο θέατρο Stock της Ζυρίχης.
Ειρήνη Αναστασοπούλου, πηγή: dw.com

Addthis

Google+ Followers

 
Support : Creating Website | Johny Template | Mas Template
Copyright © 2011. Ακτιβιστης - All Rights Reserved
Template Created by Creating Website Published by Mas Template
Proudly powered by Blogger |2012 Templates