Headlines News :

Ακούω radio - activistis παίζει μουσική και τοπικές ειδήσεις συνεχώς ......

Πρόσφατα σχόλια

Ο Καιρός στην Περαία

ΤΑ ΚΑΛΑ ΝΕΑ

Διαφθορά - Διαπλοκή

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αστροφυσική-Διάστημα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αστροφυσική-Διάστημα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες: NASA και ESA θα στείλουν αστροναύτες στο Φεγγάρι

Με μια νέα κοινή αποστολή, η Εθνική Αεροδιαστημική Υπηρεσία των ΗΠΑ (NASA) και η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος (ESA) σχεδιάζουν να στείλουν αστροναύτες σε τροχιά γύρω από το φεγγάρι, για πρώτη φορά εδώ και πάνω από τέσσερις δεκαετίες.
Για το φιλόδοξο εγχείρημα, το οποίο αναμένεται να ξεκινήσει το 2018 και nα ολοκληρωθεί αν όλα πάνε καλά ως το 2021, θα χρησιμοποιηθεί το νέο διαστημικό σκάφος Orion της NASA, σύμφωνα με την Daily Mail. 
Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος (ESA) και η εταιρεία αεροδιαστημικής Airbus, οι οποίες έχουν ήδη προμηθεύσει τη μονάδα πρόωσης και τα σχέδια για την επερχόμενη δοκιμαστική μη επανδρωμένη πτήση του Orion του χρόνου το 2018, έχουν επιβεβαιώσει ότι θα προμηθεύσουν τα βασικά εφόδια και για την επανδρωμένη αποστολή.
Αν όλα πάνε καλά, θα είναι η πρώτη φορά που ο άνθρωπος θα έχει αφήσει την τροχιά της Γης από το 1972, τότε που η NASA σταμάτησε το διαστημικό πρόγραμμα «Απόλλων».
Η αποστολή θα στείλει το πλήρωμα γύρω από την πίσω πλευρά του φεγγαριού και μετά σε μια πτήση που θα «δημιουργήσει» ένα σχήμα σαν το οκτώ, το διαστημικό σκάφος Orion θα επιστρέψει στη Γη. Και αυτό γιατί το σκάφος δεν θα χρησιμοποιήσει το σύστημα πρόωσης, αλλά την βαρυτική έλξη της Σελήνης, που σαν σφεντόνα θα επιστρέψει το Orion πίσω στη Γη.
«Είμαστε ενθουσιασμένοι που αποτελούμε μέρος αυτής της ιστορικής αποστολής και εκτιμούμε την εμπιστοσύνη της NASA προς εμάς, ώστε να την βοηθήσουμε να επεκταθεί η εξερεύνηση της ανθρωπότητας ακόμα πιο μακριά στο Ηλιακό μας Σύστημα», δήλωσε ο Dave Parker της ESA.

Πέθανε η αστρονόμος που έλυσε ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια του σύμπαντος: Τη σκοτεινή ύλη


Η αμερικανίδα αστρονόμος Βίρα Ρούμπιν, η οποία επιβεβαίωσε την ύπαρξη της σκοτεινής ύλης, ενός από τα μεγαλύτερα μυστήρια του σύμπαντος, απεβίωσε την Κυριακή στο Πρίνστον (βορειοανατολικές ΗΠΑ) σε ηλικία 88 ετών.

«Η Βίρα Ρούμπιν ήταν εθνικός θησαυρός κι η ποιότητά της ως φτασμένης αστρονόμου είναι ένα εξαίρετο παράδειγμα για τους νέους επιστήμονες», τόνισε ο πρόεδρος του Ινστιτούτου Κάρνεγκι για την Επιστήμη, ο Μάθιου Σκοτ, σε μια ανακοίνωση που δημοσιοποιήθηκε χθες.

Η Ρούμπιν, η οποία είχε προσληφθεί από το τμήμα του Ινστιτούτου που μελετούσε τα γήινα μαγνητικά πεδία το 1965, πολύ γρήγορα έστρεψε την προσοχή της στην κίνηση των γαλαξιών και την περιστροφή τους.

Κατά τη διάρκεια ερευνών μαζί με τον συνάδελφό της Κεντ Φορντ, η Ρούμπιν κατέγραψε πως στους γαλαξίες που μπόρεσε να μελετήσει, η ταχύτητα των αστεριών δεν υπάκουε αυστηρά στους νόμους της βαρύτητας.

Αφιερώθηκε στη μελέτη μιας αόρατης μάζας, της σκοτεινής ύλης, από την οποία εκτιμάται πως αποτελείται το 90% του σύμπαντος.

Η θεωρία της σκοτεινής ύλης είχε ήδη διατυπωθεί από τον ελβετοαμερικανό αστροφυσικό Φριτς Τσβίκι το 1933, αλλά η αμερικανίδα ερευνήτρια απέδειξε την ύπαρξή της.



Η Ρούμπιν, που απορρίφθηκε από το τμήμα αστρονομίας του πανεπιστημίου Πρίνστον—δεν δεχόταν γυναίκες—πήρε πτυχία από τα πανεπιστήμια Κορνέλ και Τζόρτζταουν, πριν εμπλακεί κατόπιν στους αγώνες για τη γυναικεία υπόθεση.

Έγινε η πρώτη γυναίκα στην οποία παραχωρήθηκε πρόσβαση στο Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, στην Καλιφόρνια, το 1965.

Το 1993 της απονεμήθηκε το εθνικό μετάλλιο επιστημών από τον τότε πρόεδρο των ΗΠΑ, Μπιλ Κλίντον.

Επιστημονικά επιτεύγματα και ανακαλύψεις που σημάδεψαν το 2016


Τα όρια της ανθρωπότητας δοκιμάστηκαν για μια ακόμη χρονιά, και το διάστημα δείχνει να συναρπάζει όλο και περισσότερο την επιστημονική κοινότητα.

Η χρονιά που περνά επέδειξε μια σειρά από επιστημονικές ανακαλύψεις και τεχνολογικά επιτεύγματα που επέκτειναν τα σύνορα της ανθρωπότητας στο χρόνο και στο σύμπαν, δίνοντάς μας απαντήσεις σε αρκετά ερωτήματα που αφορούν το παρελθόν αλλά και το μέλλον μας.

Από την πιθανότητα να έρθουμε κοντά σε έναν άγνωστο εξωγήινο κόσμο, το άνοιγμα των διαστημικών ταξιδιών σε νέα επίπεδα, τη γνώση για την προέλευση της ζωής όπως την ξέρουμε και τη μορφή των δεινοσαύρων όπως δεν την είχαμε φανταστεί ποτέ, ιδού μερικές από τις ανακαλύψεις της χρονιάς που θα μείνουν αξέχαστες:


ΕΝΤΟΠΙΣΤΗΚΑΝ ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΚΥΜΑΤΙΣΜΟΙ ΣΤΟ ΧΩΡΟΧΡΟΝΟ

100 χρόνια μετά την πρόβλεψη του Αϊνστάιν για την ύπαρξη τους, οι αμυδροί κυματισμοί της δομής του σύμπαντος έκαναν την εμφάνισή τους στα μάτια των επιστημόνων. Ονομάζονται βαρυτικά κύματα και στην ουσία αποτελούν κυματισμούς που δημιουργήθηκαν από εξαιρετικά βίαια γεγονότα στο σύμπαν – όπως για παράδειγμα την ένωση δύο μαύρων τρυπών μέσα σε ένα θανατηφόρο σπιράλ. Παρότι η παρουσία τους θεωρείται ανεπαίσθητη, επιστήμονες από τη Λουιζιάνα και την Ουάισνγκτον κατάφεραν με τη βοήθεια εξαιρετικά ευαίσθητων αισθητήρων να εντοπίσουν βαρυτικά κύματα που περνούσαν από τη Γη τον περασμένο Φεβρουάριο. Η σημασία της ανακάλυψής τους είναι μεγάλη, καθώς αποτελούν έναν νέο τρόπο παρατήρησης κοσμικών αντικειμένων τα οποία μέχρι τώρα θεωρούνταν αόρατα.


ΦΤΕΡΩΤΗ ΟΥΡΑ ΔΕΙΝΟΣΑΥΡΟΥ ΠΑΓΙΔΕΥΜΕΝΗ ΣΕ ΚΕΧΡΙΜΠΑΡΙ

Παραλίγο να είχε χρησιμοποιηθεί για να γίνει κόσμημα, όμως ένα μικρό κομμάτι κεχριμπαριού που βρέθηκε σε αγορά της Βιρμανίας έμελλε να κρύβει μέσα του ένα τεράστιο μυστικό. Καταλήγοντας μετά από λίγη τύχη σε χέρια παλαιοντολόγων, ανακαλύφθηκε ότι μέσα του υπήρχαν απομεινάρια ουράς δεινοσαύρου όπου πάνω της είχε ιστό και λεπτά φτερά! Ο συγκεκριμένος «φτερωτός» δεινόσαυρος έζησε πριν από περίπου 99 εκατ. χρόνια και αποτελεί έναν τύπο δίποδου δεινόσαυρου που έμοιαζε με πουλί και που ανήκει στην κατηγορία maniraptora, μία από αρκετές κατηγορίες δεινοσαύρων με φτερά. Τα πουλιά εμφανίστηκαν στη Γη πριν από περίπου 150 εκατομμύρια χρόνια, κατά την Ιουράσια γεωλογική περίοδο, και εξελίχθηκαν από μικρούς, φτερωτούς δεινόσαυρους. Η ουρά αποτελείται από οκτώ σπονδύλους, μαλακούς ιστούς, και φτερά που είναι άπταιστα διατηρημένα σε τρεις διαστάσεις.


ΚΑΤΟΙΚΗΣΙΜΟΣ ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΔΙΠΛΑ ΣΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΜΑΣ;

Τον περασμένο Αύγουστο η ανθρωπότητα έφτασε πιο κοντά στην ελπίδα να βρει έναν πλανήτη ο οποίος μπορεί να συντηρήσει ζωή όπως η Γη. Επιστήμονες ανακάλυψαν στοιχεία για έναν κόσμο που περιστρέφεται γύρω από τον δικό του Ήλιο σε απόσταση «μόλις» 4,24 ετών φωτός μακριά μας. Βρίσκεται στον αστερισμό του Κενταύρου· ενός συστήματος το οποίο εδώ και χρόνια προκαλεί τη φαντασία επιστημόνων αλλά και συγγραφέων επιστημονικής φαντασίας. Το άστρο ονομάστηκε Proxima b και έχει περίπου το ίδιο μέγεθος με τη Γη. Η τροχιά του γύρω από τον δικό του Ήλιο πραγματοποιείται σε τέτοια απόσταση η οποία θεωρητικά επιτρέπει την ύπαρξη υδάτων σε υγρή μορφή στην επιφάνειά του. Μπορεί ακόμη να μην υπάρχει η δυνατότητα να διαπιστωθεί εάν όντως έχει τις κατάλληλες συνθήκες διατήρησης ζωής, όμως ήδη αποτελεί τεράστια πρόκληση για τους αστρο-βιολόγους όλου του κόσμου.


ΕΝΑΣ ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ ΑΡΧΑΙΟΣ ΚΡΟΚΟΔΕΙΛΟΣ ΠΟΥ ΣΟΚΑΡΕΙ

Τον Ιανουάριο επιστήμονες αποκάλυψαν τα ευρήματα ενός κροκόδειλου ο οποίος πραγματικά σόκαρε με το μέγεθός του. Αποτελεί το μεγαλύτερο θαλάσσιο είδος του συγκεκριμένου ερπετού που βρέθηκε ποτέ, με μήκος μεγαλύτερο από 9 μέτρα και βάρος τουλάχιστον 3 τόνους. Ονομάστηκε Machimosaurus rex και υπολογίζεται ότι έζησε πριν από 120 εκατ. χρόνια. Η ανακάλυψη απολιθωμένων οστών του στην έρημο της Τυνησίας προσφέρει πολύτιμες πληροφορίες για τις συνθήκες που επικρατούσαν κατά το τέλος της Ιουράσιας Περιόδου, και συγκεκριμένα τη διάψευση ότι ένα βίαιο περιστατικό πριν από 145 εκατ. χρόνια στάθηκε η αιτία της πλήρους εξαφάνισης των ερπετών της συγκεκριμένης κατηγορίας.


ΔΙΑΣΤΗΜΟΠΛΟΙΟ ΤΗΣ ΝΑΣΑ ΕΦΤΑΣΕ ΣΤΟΝ ΔΙΑ

Χρειάστηκαν 5 χρόνια και 1,7 δισ. μίλια για το διαστημόπλοιο Juno της ΝΑΣΑ για να ολοκληρώσει μια εξαιρετικά επικίνδυνη μανούβρα και να μπει σε τροχιά γύρω από τον μεγαλύτερο πλανήτη του Ηλιακού μας συστήματος. Το διαστημόπλοιο αυτό αποτελεί το πρώτο ανθρώπινο κατασκεύασμα που μπήκε σε τροχιά γύρω από τον Δία μετά το τέλος της αποστολής του Galileo το 2003, κι έχει κατασκευαστεί για να μελετήσει τη δομή του γιγαντιαίου πλανήτη και το ισχυρό μαγνητικό του πεδίο, ανοίγοντας πιθανότατα το δρόμο για τη μελέτη του παγωμένου φεγγαριού του με την ονομασία Europa.


Η ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ ΤΗ ΖΩΗ ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΞΕΡΟΥΜΕ

Ερευνητές ανακάλυψαν ότι το μόριο με την ονομασία GK-PID αποτελεί το λόγο για τον οποίο οι μονοκύτταροι οργανισμοί ξεκίνησαν να εξελίσσονται σε τέτοιο βαθμό ώστε να μετατραπούν σε πολυκύτταρους πριν από περίπου 800 εκατ. χρόνια. Αυτό το «θαύμα» της εξέλιξης λειτούργησε σαν «μοριακός γάντζος» ο οποίος στάθηκε ικανός να τραβήξει χρωμοσώματα το ένα κοντά στο άλλο και τα έσυρε στο εσωτερικό μέρος του τείχους μιας κυτταρικής μεμβράνης κατά τη διαδικασία της μίτωσης. Αυτό επιτρέπει στα κύτταρα να διαχωριστούν σωστά και να μην εξελιχθούν σε καρκινικά. Αυτή η συναρπαστική ανακάλυψη έδειξε ότι η αρχαία μορφή του GK-PID δεν συμπεριφερόταν όπως σήμερα. Ο μόνος λόγος που κατάφερε να μετατραπεί στον μοριακό αυτό «γάντζο» ήταν μια και μόνο μετάλλαξη η οποία επέτρεψε την αντιγραφή του εαυτού του. Κάτι το οποίο πιθανότατα καταδεικνύει ότι η πολυκυτταρική ζωή είναι το αποτέλεσμα μιας μοναδικής, ταυτοποιημένης, μετάλλαξης.


Η ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ

Ο μεγαλύτερος πρώτος αριθμός ανακαλύφθηκε στις αρχές του 2016 από έναν υπολογιστή του Πανεπιστημίου του Μιζούρι στις ΗΠΑ. Οι πρώτοι αριθμοί -όπως το 2, 3, 5 και 7- είναι οι αριθμοί που διαιρούνται μόνο με τον εαυτό τους και τη μονάδα και παίζουν σημαντικό ρόλο στην κρυπτογράφηση στους υπολογιστές. Πρόκειται για τον 2^74,207,281 – 1 και απαρτίζεται συνολικά από τουλάχιστον 22 εκατομμύρια ψηφία, δηλαδή είναι 5 εκατομμύρια ψηφία μακρύτερος από τον προηγούμενο γνωστό πρώτο αριθμό. Οι μεγάλοι πρώτοι αριθμοί αποτελούν σημαντικό κομμάτι στον τομέα της κρυπτογράφησης στους υπολογιστές, καθώς βοηθούν στο να είναι αδύνατη η ανάγνωση δεδομένων από οποιονδήποτε δεν κατέχει κάποια συγκεκριμένη πληροφορία (password). Αυτό έχει εφαρμογή ιδιαίτερα στις ηλεκτρονικές τραπεζικές συναλλαγές και αγορές καθώς και στην ανταλλαγή ηλεκτρονικών προσωπικών μηνυμάτων.


ΒΡΕΘΗΚΕ Ο ΕΝΑΤΟΣ ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΤΟΥ ΗΛΙΑΚΟΥ ΜΑΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ;

Από την ανακάλυψη του Πλούτωνα τον 20ο αιώνα, η ανθρωπότητα απασχολείται διαρκώς με το μύθο του λεγόμενου Πλανήτη Χ. Ενός ακόμη πλανήτη ο οποίος δεν έχει ανακαλυφθεί αλλά βρίσκεται κάπου εκεί έξω, κι αν όντως είναι υπαρκτός τότε θα αποτελέσει τον ένατο κατά σειρά πλανήτη του ηλιακού μας συστήματος. Επιστήμονες από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνια παρουσίασαν δεδομένα τα οποία εξηγούν ότι ο λεγόμενος “ένατος πλανήτης” όντως υπάρχει, και η ολοκληρωμένη περιστροφή του γύρω από τον Ήλιο διαρκεί 15.000 χρόνια. Σύμφωνα, μάλιστα, με τους συγκεκριμένους επιστήμονες, η πιθανότητα να έκαναν λάθος υπολογισμούς είναι μόλις 0,007%. Η ανακάλυψή τους δεν έχει ακόμη επιβεβαιωθεί, όμως εάν υπήρχε αυτό το ουράνιο σώμα, τότε υπολογίζεται ότι το μέγεθός του θα ήταν 2-15 φορές μεγαλύτερο της Γης, και θα βρισκόταν σε τροχιά 200-1600 Αστρονομικών Μονάδων μακριά από τον Ήλιο. Η Αστρονομική Μονάδα (α.μ.) είναι μονάδα μέτρησης αποστάσεων και ισούται με 149.597.870.700 μέτρα.


Ο ΣΚΛΗΡΟΣ ΔΙΣΚΟΣ ΠΟΥ ΖΕΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ

Τα πάντα κάποια στιγμή καταστρέφονται, κι αυτό συμβαίνει και με τους σκληρούς δίσκους και κάθε είδους συσκευής αποθήκευσης ψηφιακών δεδομένων. Αυτό ήρθε να διαψεύσει μια ανακάλυψη του Πανεπιστημίου του Σαουθάμπτον. Επιστήμονες κατάφεραν να χρησιμοποιήσουν γυαλί από νανο-υλικό το οποίο εκτέλεσε μια κανονική διαδικασία καταγραφής και ανάκτησης δεδομένων. Αυτή η περίεργη συσκευή αποθήκευσης ψηφιακών δεδομένων με το μέγεθος ενός κέρματος, έχει χωρητικότητα 360ΤΒ και μένει ανέπαφη ακόμη και σε θερμοκρασία 1.000 βαθμών Κελσίου. Υπολογίζεται ότι ο μέσος χρόνος ζωής της, εάν διατηρηθεί σε θερμοκρασία δωματίου, φτάνει τα 13,8 δισ. χρόνια. Όσο περίπου και η ηλικία του σύμπαντος!


Η SPACEX ΠΡΟΣΓΕΙΩΝΕΙ ΚΑΘΕΤΑ ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΟ ΠΥΡΑΥΛΟ

Σε ταινίες επιστημονικής φαντασίας ή κομικς, είναι συνηθισμένο να βλέπουμε διαστημόπλοια να εκτοξεύονται στο διάστημα και να προσγειώνονται σε άλλους πλανήτες χωρίς κανένα πρόβλημα. Στην πραγματικότητα είμαστε ακόμη αρκετά μακριά από αυτού του είδους την τεχνολογία. ΝΑΣΑ και Ευρωπαϊκή Διαστημική Υπηρεσία έχουν αναπτύξει διαστημικούς πυραύλους οι οποίοι είτε προσθαλασσώνονται είτε καταστρέφονται στην ατμόσφαιρα. Όμως η εταιρεία του Έλον Μασκ, η SpaceX, κατάφερε στις 8 Απριλίου να προσγειώσει κάθετα έναν πύραυλο. Μια διαδικασία η οποία γλιτώνει πάρα πολλά χρήματα και χρόνο μεταξύ των εκτοξεύσεων. Όπως είπε ο Μασκ, η συγκεκριμένη τεχνολογία, παρότι αποτελεί κτήμα μιας ιδιωτικής εταιρείας, θα περάσει και στα χέρια της ΝΑΣΑ για περαιτέρω ανάπτυξη.


πηγή

Ύλη: Το Φάντασμα της Ανθρώπινης Αυταπάτης

Από τα παιδικά μας χρόνια, πολλές φορές, η κοινωνία μέσα στην οποία ζούμε και αποκτούμε εμπειρίες, δημιουργεί μέσα μας ένα πλήθος εννοιών και πεποιθήσεων τις οποίες δεν μπορούμε να ορίσουμε επακριβώς και να αποδείξουμε με ένα χειροπιαστό και πρακτικό τρόπο αλλά απλά τις καταλαβαίνουμε διαισθητικά.
Κάποια από τα διαισθητικά αυτά υπονοούμενα αφορούν τον τρόπο με τον οποίο ένας πολιτισμός αντιλαμβάνεται κάποιες θεμελιώδεις επιστημονικές έννοιες.
Μέσα σ’ αυτές τις έννοιες συγκαταλέγεται και η έννοια της ύλης η οποία ναι μεν είναι διαισθητικά παρούσα παντού γύρω μας, αλλά ωστόσο κανένας μέχρι σήμερα δεν μπόρεσε να της δώσει έναν επιστημονικά αντικειμενικό ορισμό.
Όπως λέει και ο καθηγητής φιλοσοφίας Ευτύχης Μπιτσάκης: «H έννοια της ύλης είναι ένα φιλοσοφικό κατηγόρημα και όχι κάτι χειροπιαστό και αντικειμενικά προσδιορισμένο».
Και όμως πάνω σ’ αυτή την μη αντικειμενικά προσδιορισμένη έννοια δομήθηκαν οι θετικές επιστήμες.
Όπως είναι φυσικό λοιπόν αν οι απόψεις μας για το τι είναι ύλη αλλάξουν, θα αλλάξει συγχρόνως ολόκληρο το οικοδόμημα των θετικών επιστημών.
Αυτή η μεγάλη αλλαγή της επιστημονικής άποψης μας για το τι είναι ύλη έχει συντελεστεί και πάνω σ’ αυτή τη νέα αντίληψη για το τι είναι ύλη έχει στηριχτεί η μεγάλη επιστημονική επανάσταση του 20ου αιώνα. Μια επανάσταση που όταν γίνει γνωστή στο ευρύτερο κοινό είναι σίγουρο ότι θα ανατρέψει την σημερινή κλασική «Ανθρώπινη κοινή λογική».
Ας δούμε λοιπόν τι είναι αυτό που η ψευδαίσθηση των ανθρώπινων αισθήσεών μας ονομάζει και αντιλαμβάνεται ως ύλη.

Η Κλασσική Έννοια της Ύλης

Αρχικά η αντίληψη μας για το τι είναι ύλη υπήρξε πολύ πρακτική, εφόσον με τον όρο αυτόν περιγράφονταν τα φυσικά αντικείμενα τα οποία είχαν την δυνατότητα να τα επεξεργάζονται οι τεχνίτες και οι καλλιτέχνες.
Ύλη ήταν αυτό που μπορούσα να βλέπω, να ακουμπάω, να σμιλεύω και να χρησιμοποιώ για τις καθημερινές μου ανάγκες.
Ύλη ήταν ένα βουνό, ένα λουλούδι, ένα τραπέζι, ένα σύννεφο, το σώμα ενός ανθρώπου, το νερό που κυλάει στο ποτάμι.
Μπορούσαμε να υποδείξουμε άπειρα υλικά αντικείμενα και να συμφωνήσουμε όλοι για την υλικότητά τους όμως λίγοι συνειδητοποιούσαν ότι κανένας δεν μπορούσε να δώσει έναν αντικειμενικό ορισμό του τι είναι ύλη.
Η ύλη είχε γνωστές και υπολογιζόμενες ιδιότητες, είχε όρια καθορισμένα, χρώμα, βάρος, σκληρότητα δεν είχε όμως έναν επιστημονικά αντικειμενικό ορισμό. Οριζόταν μόνο έμμεσα μέσω των ιδιοτήτων που γίνονταν αντιληπτές από τις ανθρώπινες αισθήσεις και τα όργανα μέτρησης.
Με βάση αυτές τις αντιλήψεις συγκροτήθηκε το οικοδόμημα των θετικών επιστημών στη δύση αλλά και ένα σύνολο φιλοσοφικών ρευμάτων τα οποία με ένα κοινό όνομα ονομάζουμε υλιστικά.
Ολόκληρο δηλαδή το οικοδόμημα της επιστήμης και της τεχνολογίας στηρίχθηκε πάνω σε ένα φιλοσοφικό κατηγόρημα και όχι σε κάτι πρακτικά καθορισμένο.
Έτσι η ύλη αποτέλεσε μία από τις πιο θεμελιώδεις έννοιες του Διαλεκτικού Yλισμού, του φιλοσοφικού συστήματος που θεμελίωσε ο Kάρολος Mαρξ.
H ύλη στον Mαρξισμό αντιπροσωπεύει την αντικειμενική πραγματικότητα, η οποία είναι διάφορη και ανεξάρτητη από την ανθρώπινη συνείδηση.

Η Ύλη της Ατομικής Φυσικής και των Στοιχειωδών Σωματιδίων

Οι ιδέες για το τι είναι ύλη άλλαξαν ριζικά τον εικοστό αιώνα μετά την ανάπτυξη της ατομικής φυσικής και της φυσικής των στοιχειωδών σωματιδίων.
Ήταν η εποχή που μάθαμε ότι αυτό που ονομάζαμε ύλη, δεν είναι συνεχές, αλλά αποτελείται από επιμέρους δομικά συστατικά, τα ηλεκτρόνια, τα πρωτόνια και τα νετρόνια.
Mε την πάροδο όμως του χρόνου ανακαλύφθηκε ότι οι δομικοί λίθοι του υλικού κόσμου δεν ήταν τα πρωτόνια ή τα νετρόνια.
Ως βάση της δημιουργίας των υποατομικών συστατικών μπορούσαμε να διακρίνουμε νέες ομάδες μικρότερων σωματιδίων, που ονομάστηκαν στοιχειώδη σωμάτια.
Τα στοιχειώδη αυτά σωμάτια ονομάστηκαν φερμιόνια και χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες τα κουάρκς και τα λεπτόνια.
Tα κουάρκς είναι έξι τον αριθμό και φέρουν τις ονομασίες: «επάνω, κάτω, γοητευτικό ή μαγευτικό, παράξενο (ή παράδοξο), κορυφή ή αληθινό, πυθμένας ή όμορφο».
Tα έξι λεπτόνια φέρουν τις ονομασίες ηλεκτρόνιο, νετρίνο ηλεκτρονίου ή ηλεκτρονικό νετρίνο, μιόνιο, νετρίνο μιονίου ή μιονικό νετρίνο, ταυ ή τ-λεπτόνιο και τ-νετρίνο ή νετρίνο ταυ.
Σήμερα πλέον διατυπώνεται η άποψη ότι δεν έχουμε φτάσει ακόμα στην ουσιαστική δομική ρίζα της ύλης και ότι και τα στοιχειώδη σωμάτια θα πρέπει και αυτά να δημιουργούνται από ένα άγνωστο ακόμα πρωταρχικό και μοναδικό δομικό συστατικό, το οποίο ίσως είναι η βάση της συμπαντικής δημιουργίας,
Αυτό το οποίο θα πρέπει να σημειώσουμε είναι το γεγονός ότι τελικά τα στοιχειώδη σωμάτια δεν είναι τίποτα άλλο από ρεύματα ενέργειας τα οποία ξεχύνονται έξω και πέρα από αυτό που ονομάζουμε αισθητό όριο των αντικειμένων.

Η Ύλη στη Θεωρία της Σχετικότητας

Η Θεωρία της Σχετικότητας έφερε μιαν επανάσταση στις ιδέες μας για το τι είναι ύλη.
H ύλη πλέον σύμφωνα με πολλούς ερευνητές είναι ένα πύκνωμα κάποιου ενεργειακού ρεύματος, ως εκ τούτου αποτελεί μια μορφή ενέργειας.
Στο πλαίσιο του χωρόχρονου του Aϊνστάιν η ύλη δεν αποτελεί μια ξεχωριστή οντότητα, αλλά είναι απλώς μια ιδιομορφία του πεδίου. Ειδικότερα η πυκνότητα κάθε υλικού ταυτίζεται ως έννοια με μια καμπυλότητα του μαθηματικού χώρου, και εκφράζεται με έναν καθαρό αριθμό, έναν αριθμό δηλαδή χωρίς μονάδες μέτρησης.
Έτσι το στοιχειώδες σωμάτιο για τον σπουδαίο φυσικό είναι ένα είδος στροβίλου, που μεταδίδεται μέσα στο πεδίο και έχει την ιδιότητα κάτω από κάποιες συνθήκες να αυξάνει η να μειώνει την ταχύτητα στροβιλισμού του. Επειδή όμως η έννοια της ταχύτητας συνδέεται άμεσα με την έννοια της καμπυλότητας, η μεταβολή του στροβιλισμού δεν αποτελεί παρα μια μεταβολή της καμπυλότητας του χώρου.
Το σωματίδιο στρόβιλος θα πρέπει να παρουσιάζει σφαιρική συμμετρία. Ουσιαστικά μιλάμε για έναν τετραδιάστατο μη Ευκλείδειο άρα και μη αισθητό σφαιρικό στρόβιλο. Η ανθρώπινη πρακτική λογική θα μπορούσε να αντιληφθεί έναν τέτοιο περίεργο σφαιρικό στρόβιλο σαν μια απειρία κλασικών κωνικών στροβίλων, προσανατολισμένων προς όλες τις διευθύνσεις, με κοινή όμως κορυφή.
Έτσι αυτό το οποίο εμείς ανιχνεύουμε μέσω των οργάνων μας σαν στοιχειώδες σωμάτιο δεν είναι παρά η προβολική σκιά αυτού του μη αισθητού σφαιρικού στροβίλου πάνω στον τρισδιάστατο Ευκλείδειο χώρο (χώρος Μινκόφσκι) που μπορεί να γίνεται αντιληπτός από τις αισθήσεις μας.
Τελικά σύμφωνα με τη Θεωρία της Σχετικότητας το Σύμπαν, είναι μια ενιαία μη αισθητή οντότητα η οποία διατρέχεται από μη αισθητούς σφαιρικούς στροβίλους πυκνότητας (καμπυλότητας). Οι προβολές αυτών των στροβίλων στον τρισδιάστατο Ευκλείδειο χώρο των αισθήσεών μας γίνεται αντιληπτή από τις ανθρώπινες αισθήσεις ως υλική αντικειμενική πραγματικότητα.
Αυτή την νέα άποψη για το τι είναι ύλη εκφράζει με τον καλύτερο τρόπο οTσάρλς Mιούζες στο βιβλίο του «Συνείδηση και πραγματικότητα». Όπως αναφέρει: «…ένα δέντρο, ένα τραπέζι, ένα σύννεφο, μια πέτρα. Όλα αυτά διαλύονται από την επιστήμη του εικοστού αιώνα σε κάτι που συνίσταται από το ίδιο υλικό. Aυτό το κάτι είναι ένα συνονθύλευμα στροβιλιζόμενων σωματιδίων που υπακούουν στους νόμους της κβαντικής φυσικής. Tούτο σημαίνει ότι όλα τα αντικείμενα που μπορούμε να παρατηρήσουμε είναι τρισδιάστατες εικόνες που σχηματίζονται από κύματα, στάσιμα ή κινούμενα κάτω από την επίδραση ηλεκτρομαγνητικών και πυρηνικών διαδικασιών».
Ενδιαφέρουσες όμως είναι οι απόψεις του Gaston Bachelard περί της ουσίας της έννοιας «ύλη» όπως αυτές παρουσιάζονται στο έργο του «Το νέο Επιστημονικό Πνεύμα». Γράφει ο πολύ γνωστός αυτός Φυσικός:
Ποια από τα φαινομενικά γνωρίσματα της ύλης θα θεωρηθούν σημαντικότερα; Μα βέβαια αυτά που αφορούν την ενέργειά της. Η ύλη πρέπει πριν από όλα να αντιμετωπίζεται ως ένας ενεργειακός μετασχηματιστής, ως μία πηγή ενέργειας.
Μια ολόκληρη επιστημονική σχολή ισχυρίζεται άλλωστε πως η έννοια ύλη της είναι περιττή. …Έτσι η μελέτη της ενέργειας προκαλεί, πιστεύω, μίαν κατάργηση του υλισμού. Θα έλθει η ώρα όταν θα μπορούμε να μιλάμε αντί για ύλη για αφηρημένη διάταξη ενέργειας, για ένα σχηματισμό χωρίς σχήμα.

Η Ανακάλυψη της Αντιύλης

Ο Φυσικός Κόσμος φαινόταν αρκετά τακτικά φτιαγμένος από λεπτόνια καικουάρκς όταν το 1929 ο Άγγλος θεωρητικός φυσικός P. A. Dirac, λύνοντας τις μαθηματικές εξισώσεις του πρόβλεψε την ύπαρξη ενός αγνώστου μέχρι τότε σωματιδίου το οποίο ήταν σαν κατοπτρικό είδωλο του ηλεκτρονίου. Ενώ δηλαδή το ηλεκτρόνιο ήταν αρνητικά φορτισμένο, το νέο αυτό σωμάτιο ήταν θετικά φορτισμένο.
Tο σωμάτιο αυτό ονομάστηκε ποζιτρόνιο (ή θετικό ηλεκτρόνιο), μολονότι θα μπορούσαμε να το ονομάσουμε αντιηλεκτρόνιο.
Βέβαια ήταν πάρα πολλοί οι διαπρεπείς επιστήμονες εκείνης της εποχής που χλεύασαν τον Dirac.
Όμως το 1932, ο C. Anderson, μπόρεσε να επιβεβαιώσει και πειραματικά την ύπαρξη ποζιτρονίων που θεμελίωσε την έννοια της αντιύλης.
Από εδώ και πέρα οι εξελίξεις ήταν καταιγιστικές αφού το 1955 ανακαλύφθηκε το αντιπρωτόνιο και το φθινόπωρο του 1956 το αντινετρόνιο.
Από τότε, είναι κοινή η πεποίθηση μεταξύ των θεωρητικών φυσικών ότι για κάθε σωμάτιο της ύλης που υπήρχε στο Σύμπαν ή παραγόταν τεχνητά, υπήρχε και το αντισωμάτιό του, συνεπώς στην ύλη αντιστοιχούσε μια άλλη κατοπτρική ύλη με περίεργες ιδιότητες, η αντιύλη.
H ανακάλυψη του ποζιτρονίου, αντιπρωτονίου και αντινετρονίου δημιούργησε στην επιστημονική κοινότητα μια σειρά ερωτημάτων.
H βασική ερώτηση ήταν: «Εφόσον υπάρχουν τα αντίστοιχα αντισωμάτια, γιατί να μην είναι δυνατή η συγκρότηση αντιστοιχείων, όπως αντιυδρογόνου, αντιηλίου κ.ά., και γενικότερα αντιύλης;».
Bεβαίως εξαρχής ήταν γνωστό ότι δεν μπορεί να συνυπάρχει ύλη και αντιύλη, αφού η σύγκρουση σωματίου με το αντισωμάτιό του επιφέρει τον εκμηδενισμό της μάζας τους και τη μετατροπή της σε τεράστια ποσά ενέργειας.
Και στο πρόβλημα αυτό δόθηκε απάντηση όταν το 1995, ο καθηγητής Walter Oelert και οι συνεργάτες του κατόρθωσαν να παρασκευάσουν για πρώτη φορά αντιυδρογόνο. Ήταν η πειραματική επιβεβαίωση της αντίστοιχης θεωρίας.
Για ιστορικούς λόγους, αναφέρουμε την άποψη του M. Goldhaber γύρω από το πώς δημιουργήθηκαν αρχικά τα σύμπαντα ύλης και αντιύλης.
O Goldhaber, αντί του αρχικού υπερατόμου τού Lemaitre υποστήριξε την άποψη ότι πρωταρχικά υπήρχε ένα μοναδικό υπερσωμάτιο, το universon. To υπερσωμάτιο αυτό διαιρέθηκε αμέσως σε δύο σωματίδια, το cosmon και τοanticosmon. Από τα δύο σωματίδια ξεπήδησε αντίστοιχα ο γνωστός μας αισθητός κόσμος της αισθητής ύλης και ο αντικόσμος της αντιύλης, που είναι μη αισθητός και παρατηρήσιμος.
Για το θέμα της αντιύλης, ο αείμνηστος καθηγητής Aστρονομίας του Πανεπιστημίου Aθηνών Δημήτριος Kωτσάκης έγραφε σε άρθρο του το 1963:
O κόσμος της αντιύλης θα πρέπει να έχει τα κύρια χαρακτηριστικά γνωρίσματα του δικού μας κόσμου. Aν υπάρχουν λογικά όντα, υλικώς θα αποτελούνται από αντιύλη, η μορφή όμως του κόσμου και η έρευνά της από αυτά θα ακολουθεί την πορεία την οποία ακολουθούν οι πειραματικοί και θεωρητικοί επιστήμονες του δικού μας κόσμου, εφόσον θα βρίσκονται στο αυτό σημείο προόδου και πολιτισμού.

Η Ύλη στην Αρχαία Ελληνική Γραμματεία

Όμως το ότι η έννοια της ύλης δεν είναι κάτι το απτό και αντικειμενικά ορισμένο αλλά έξω από την εποπτεία των ανθρώπινων αισθήσεων, το διατύπωσαν πρώτοι οι αρχαίοι Έλληνες της κλασικής περιόδου.
Ο Αναξίμανδρος θεωρεί ότι αρχικά υπήρχε μια πρωταρχική υλική ουσία, έξω από την εποπτεία των ανθρώπινων αισθήσεων η οποία ήταν αθάνατη, και ανώλεθρη. Από την ουσία αυτή δημιουργείται η υλική αντικειμενική πραγματικότητα η οποία αφού διατρέξει έναν κύκλο ζωής επιστρέφει σ’ αυτήν. Την πρωταρχική αυτή ουσία την ταύτισε με την έννοια του απείρου.
Ο Πλάτωνας δίδασκε ότι αρχικά υπήρχε μια πρωταρχική αγαθοποιός ουσία η οποία δεν ήταν δυνατόν να γίνει αντιληπτή από τις ανθρώπινες αισθήσεις παρά μόνο από τον Νου. Την ουσία αυτή την ονόμασε Πρώτη Ιδέα η οποία εκδηλώνεται πρωτογενώς μέσα σε έναν μη αισθητό αλλά νοητικά προσεγγίσιμο Κόσμο των Ιδεών.
Από αυτήν την Πρώτη Ιδέα μέσω κάποιων αιτίων γεννήθηκε η εμπειρική και αντικειμενικά προσεγγίσιμη από τις ανθρώπινες αισθήσεις ύλη.
Τέλος η ύλη κατά τον Αριστοτέλη ήταν κάτι διάφορο από την πραγματωμένη και αισθητή μορφή του κάθε αντικειμένου και αποτελούσε το ακαθόριστο και μη αισθητό στοιχείο που ενυπάρχει δυνάμει μέσα του.
Τι είναι λοιπόν αυτό που οι αισθήσεις μας αντιλαμβάνονται σαν υλική πραγματικότητα;
Κάθε τι γύρω μας το οποίο ονομάζουμε υλικό αντικείμενο δεν είναι τίποτα άλλο από έναν ωκεανό στροβιλιζόμενης μη αισθητής ενέργειας η οποία ξεχύνεται πέρα από τα όρια του σχήματός του μέχρι το άπειρο.
Η ενέργεια αυτή ενώνεται και μπλέκεται με την ενέργεια όλων των σωμάτων του σύμπαντος δημιουργώντας μια ενιαία και αδιάσπαστη ενότητα.
Τα όρια των υλικών αντικειμένων που τα διακρίνουν μεταξύ τους, το χρώμα τους, η σκληρότητά τους, η γεύση τους δεν είναι παρά κατασκευάσματα των ατελών αισθήσεών μας. Μια πλάνη των αισθήσεων.
Το Σύμπαν κι εμείς είμαστε ένα.
Ευτυχισμένες οι γενιές που θα νιώσουν με την Ψυχή και το Νου αυτή την ενότητα. Μια ενότητα Ειρήνης, Γαλήνης και συμπαντικής Αγάπης.

Δρ Μάνος Δανέζης
Επίκουρος Καθηγητής Αστροφυσικής
Τμήμα Φυσικής ΕΚΠΑ (Από τα βιβλία των Μ. Δανέζη και Σ. Θεοδοσίου: «Το Σύμπαν που Αγάπησα», «Η Κοσμολογία της Νόησης» και «Έτσι βλέπω τον Κόσμο», Εκδόσεις Δίαυλος).


πηγή, το είδαμε εδώ εδώ 

Τρομοκρατημένος δηλώνει ο πρώτος Κινέζος αστροναύτης από τους ήχους που άκουσε στο διάστημα


Ο Γιανγκ Λιουέι, ο πρώτος Κινέζος που πραγματοποίησε ποτέ διαστημική πτήση για 21 ώρες, στις 16 Οκτωβρίου του 2003, ακόμη νιώθει τρομοκρατημένος από τους μυστηριώδης ήχους που άκουσε στο διάστημα.

Επρόκειτο για ήχους όπως όταν κάποιος χτυπάει ένα μεταλλικό κουβά με ένα σφυρί, αποκάλυψε ο ίδιος σε μια πρόσφατη συνέντευξή του.

Ο Γιάνγκ Λιουέι άκουσε αυτούς τους ήχους ενώ ήταν στο διαστημόπλοιο Shenzhen 5. Αν και ο ίδιος είπε πως κατά την επιστροφή του στη Γη οι θόρυβοι δεν συνεχίστηκαν, ωστόσο σημείωσε πως και σε άλλες αποστολές στο Shenzhou 6 και στο Shenzhou 7 οι αστροναύτες ανέφεραν παρόμοιους ήχους ενώ βρίσκονταν στο διάστημα.

Ο Γιάνγκ Λιουέι στη συνέντευξη που έδωσε στο κρατικό πρακτορείο ειδήσεων της Κίνας, το Xinhua, είπε πως επρόκειτο για κάτι πολύ σοβαρό.

«Ο ήχος από το χτύπημα εμφανιζόταν ξαφνικά χωρίς κάποιον συγκεκριμένο ρυθμό ή αιτία. Δεν ερχόταν ούτε από το εσωτερικό του σκάφους, αλλά ούτε και από το εξωτερικό του, αλλά ήταν σαν κάποιος να χτυπούσε το σώμα του διαστημοπλοίου, σαν κάποιος να χτυπούσε έναν μεταλλικό κουβά με ένα ξύλινο σφυρί.

Ο Γιάνγκ αποκάλυψε πως αυτό τον έκανε ιδιαίτερα νευρικό. Όσο και εάν προσπάθησε να εντοπίσει την πηγή του ήχου δεν βρήκε τίποτα.

Όταν επέστρεψε στη Γη ενημέρωσε τους αρμόδιους και στη συνέχεια έκαναν διάφορες δοκιμές για να αναπαράγουν τον ήχο από το χτύπημα χωρίς ωστόσο να τον πετύχουν.



πηγή

Υπάρχουν οργανισμοί που τρέφονται με ραδιενέργεια και κοσμική ακτινοβολία ; Έρευνα το αποδεικνύει !!!


Ένα είδος βακτηρίου που βρέθηκε να ζει βαθιά στο υπέδαφος αποκαλύπτεται ότι έχει τη μοναδική ικανότητα να αντλεί ενέργεια από τη ραδιενεργό διάσπαση του ουρανίου. Η ανακάλυψη, λένε αμερικανοί ερευνητές, αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο ύπαρξης εξωγήινων που τρέφονται με καθαρή ακτινοβολία.

Το μοναδικό βακτήριο, με την ονομασία Desulforudis audaxviator, βρέθηκε να ζει σε ένα παλιό χρυσωρυχείο στη Νότιο Αφρική, σε βάθος 2,8 χιλιομέτρων. «Τράβηξε την προσοχή μου επειδή αντλεί ενέργεια αποκλειστικά από ραδιενεργές ουσίες» λέει στο δικτυακό τόπο του Science ο Ντιμίτρα Άτρι, αστροβιολόγος του Διαστημικού Ινστιτούτου Επιστήμης «Blue Marble» στο Σιάτλ. «Ποιος ξέρει αν συμβαίνει το ίδιο με τη ζωή σε άλλους κόσμους;» εικάζει.

Οι περισσότεροι οργανισμοί στη Γη είτε εκμεταλλεύονται το φως του ήλιου για να φωτοσυνθέσουν την τροφή τους, είτε τρέφονται με φωτοσυνθετικούς οργανισμούς. Το Desulforudis audaxviator ανήκει σε μια διαφορετική, σπάνια κατηγορία οργανισμών, οι οποίοι αντλούν ενέργεια απευθείας από ανόργανες χημικές ουσίες του περιβάλλοντος.

Το ουράνιο και άλλα ραδιενεργά στοιχεία που υπάρχουν σε μικρές ποσότητες στον γήινο φλοιό εκπέμπουν ακτινοβολία, η οποία διασπά άλλα μόρια στο έδαφος. Διασπά για παράδειγμα ενώσεις που περιέχουν οξυγόνο και θείο, παράγοντας έτσι θειικά ιόντα, υπεροξείδιο του υδρογόνου και άλλα προϊόντα που διατηρούν αποθηκευμένη χημική ενέργεια.

Αυτή είναι η ενέργεια που αξιοποιεί για την επιβίωσή του το θαυμαστό βακτήριο: απορροφά τα μόρια και τα ιόντα που προκύπτουν, ρουφά την ενέργειά τους και στη συνέχεια τα φτύνει πίσω στο περιβάλλον.

Ο Άτρι υποψιάζεται ότι η ίδια διαδικασία θα μπορούσε να κρατά ταϊσμένα εξωγήινα μικρόβια ακόμα και σε κόσμους που στερούνται ατμόσφαιρας. Τα μικρόβια αυτά θα μπορούσαν να αξιοποιούν όχι την ακτινοβολία της ραδιενεργού διάσπασης, αλλά την ενέργεια των λεγόμενων κοσμικών ακτίνων, μιας βροχής από σωματίδια υψηλής ενέργειας που λούζει τα πάντα στο Διάστημα.

Η Γη διαθέτει μαγνητικό πεδίο που λειτουργεί ως ασπίδα προστασίας για την κοσμική ακτινοβολία. Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο με τον Άρη ή άλλα «αφιλόξενα» σώματα του Ηλιακού Συστήματος.

Χρησιμοποιώντας τα διαθέσιμα δεδομένα για την κοσμική ακτινοβολία, ο ερευνητές προσομοίωσε τις συνθήκες σε άλλα ουράνια σώματα, και διαπίστωσε ότι, σε όλους τους πλανήτες εκτός από τη Γη, η συνεχής ροή σωματιδίων από το Διάστημα θα προσέφερε αρκετή ενέργεια για την επιβίωση μικρών, σχετικά απλών οργανισμών όπως τα βακτήρια.

Αν ο Άτρι έχει δίκιο, οι προσπάθειες αναζήτησης εξωγήινης ζωής θα πρέπει να διευρυνθούν, και να συμπεριλάβουν κόσμους που δεν διαθέτουν μαγνητικό πεδίο και θεωρούνταν μέχρι σήμερα εχθρικοί για την υποστήριξη ζωντανών οργανισμών.

Ποιος ξέρει; Βαθιά στο υπέδαφος του Άρη ίσως κρύβεται το εξωγήινο ανάλογο του απίθανου Desulforudis audaxviator.

H μελέτη του Ντιμίτρ Άτρι δημοσιεύεται στο Journal of the Royal Society Institute.

πηγή

Η κόμη της Βερενίκης (ο μύθος της Βερενίκης)

Ανάμεσα στη Μεγάλη Άρκτο και στον αστερισμό της Παρθένου υπάρχει ένας αστερισμός που ονομάζεται «Η κόμη (τα μαλλιά) της Βερενίκης». 


Η Βερενίκη ήταν κόρη του ηγεμόνα της Κυρήνης της Αφρικής, του Μάγα. Ήταν φημισμένη για την ομορφιά της και ιδιαίτερα για τα πλούσια και μακριά μαλλιά της. Παντρεύτηκε το 246 π.Χ. τον Έλληνα βασιλιά της Αιγύπτου, τον Πτολεμαίο τον Ευεργέτη. Λίγο μετά το γάμο τους ο Πτολεμαίος έφυγε για μια εκστρατεία στην Συρία. Ο χωρισμός τους στοίχισε πολύ στη Βερενίκη και η αγωνία για την τύχη του άντρα της την βασάνιζε μέρα και νύχτα. Μια μέρα μπήκε στο ναό της Αφροδίτης και ορκίστηκε στη θεά ότι αν βοηθούσε τον άντρα της να γυρίσει πίσω σώος και νικητής από τον πόλεμο, θα έκοβε τα υπέροχα μαλλιά της και θα τα αφιέρωνε στον βωμό της.

Ο Πτολεμαίος γύρισε πράγματι στην Αλεξάνδρεια σώος και νικητής από τον πόλεμο. Η Βερενίκη, συνεπής στην υπόσχεσή της, έκοψε τα μαλλιά της και τα αφιέρωσε στο ναό της Αφροδίτης. Όμως την επόμενη μέρα συνέβη κάτι τρομερό. Τα μαλλιά της Βερενίκης έγιναν άφαντα από το ναό! Ο Πτολεμαίος έγινε έξω φρενών! Απειλούσε να σκοτώσει πολύ κόσμο για να μάθει ποιος έκανε αυτή τη μεγάλη και θρασύτατη ιεροσυλία. Και τότε ένας από τους πιο γνωστούς αστρονόμους της εποχής, ο Κόνων ο Σάμιος, αποφάσισε να μεσολαβήσει για να κατευνάσει την οργή του Πτολεμαίου, που μπορεί να τον οδηγούσε σε πράξεις βίας εναντίον αθώων ανθρώπων. Ζήτησε λοιπόν ακρόαση και ο Πτολεμαίος τον δέχτηκε αμέσως στο παλάτι του.

Ο Πτολεμαίος ήταν γεμάτος θυμό και ισχυριζόταν ότι αυτός που έκλεψε τα μαλλιά της γυναίκας του από το ναό ήταν δύο φορές ιερόσυλος, απέναντι στη θεά Αφροδίτη και απέναντι σε αυτόν και στη Βερενίκη. Ο Κόνων τον καθησύχασε λέγοντάς του ότι δεν τα έκλεψε κάποιος άνθρωπος, αλλά ότι τα πήρε η θεά Αφροδίτη ή κάποιος άλλος από τους θεούς. Ο Πτολεμαίος όπως ήταν αναμενόμενο ,ζήτησε περισσότερες εξηγήσεις από τον Κόνωνα για το συμπέρασμά του αυτό. Ο Κόνων τον πληροφόρησε λοιπόν, ότι πριν λίγες μέρες που μελετούσε τα αστέρια στον ουρανό, όπως έκανε κάθε βράδυ άλλωστε, ανακάλυψε έναν καινούργιο αστερισμό, που για πρώτη φορά φάνηκε στον ουρανό. Ο αστερισμός αυτός δεν ήταν ζωηρός και τα αστέρια του είχαν απαλό χρώμα, σαν το απαλό χρώμα που έχουν τα μαλλιά της Βερενίκης.



Έβγαλε λοιπόν το συμπέρασμα ότι η Αφροδίτη ή ο Δίας πήρε τα πλούσια μαλλιά της όμορφης γυναίκας του Πτολεμαίου από το βωμό και τα ανέβασε στον ουρανό, όπου θα μείνουν για πάντα άφθαρτα και αθάνατα! Ο Πτολεμαίος βρήκε λογικό τον συλλογισμό του Κόνωνα και καταχάρηκε που δεν βεβήλωσε ανθρώπινο χέρι τα μαλλιά της γυναίκας του. Κι έτσι, από τότε ο αστερισμός εκείνος που ανακάλυψε πρώτος ο Κόνων ο Σάμιος, ονομάστηκε «Κόμη της Βερενίκης»

Το Juno τράβηξε τις πρώτες θεαματικές φωτογραφίες του βορείου πόλου του Δία

Το διαστημικό σκάφος Juno (Ήρα) της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA) έστειλε στη Γη τις πρώτες κοντινές φωτογραφίες που έχουν τραβηχτεί ποτέ από το βόρειο πόλο του Δία.

Οι θεαματικές εικόνες αποκαλύπτουν νέφη, καταιγίδες και μετεωρολογικές συνθήκες που δεν έχουν παρατηρηθεί ποτέ σε κανέναν άλλο από τους αέριους γίγαντες πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος, από τους οποίους ο Δίας είναι ο μεγαλύτερος.

Το σκάφος πραγματοποίησε το πρώτο κοντινό πέρασμά του από τον Δία (θα ακολουθήσουν άλλα 35), κατεβαίνοντας σε ύψος περίπου 4.200 χιλιομέτρων πάνω από τα πολύχρωμα πυκνά σύννεφα του πλανήτη.

«Η πρώτη εικόνα που έχουμε από το βόρειο πόλο του Δία, δεν μοιάζει με τίποτε που έχουμε δει ή φανταστεί έως τώρα», δήλωσε ο επικεφαλής επιστήμων της αποστολής Σκοτ Μπόλτον του Νοτιοδυτικού Ινστιτούτου Ερευνών στο Σαν Αντόντιο του Τέξας.

«Ο βόρειος πόλος είναι πιο μπλε από τα άλλα μέρη του πλανήτη και μαίνονται εκεί πολλές καταιγίδες. Δεν διακρίνονται καθόλου οι συνήθεις διαμήκεις ζώνες και λωρίδες, έτσι η όλη εικόνα δύσκολα αναγνωρίζεται ως Δίας. Βλέπουμε επίσης ενδείξεις σκιών που δημιουργούν τα νέφη», πρόσθεσε.

Ακόμη, τα υπέρυθρα όργανα του Juno ανίχνευσαν μυστηριώδη θερμά και ψυχρά σημεία τόσο στο βόρειο όσο και στο νότιο πόλο, που δεν έχουν παρατηρηθεί στο παρελθόν. Επίσης, για πρώτη φορά οι επιστήμονες είδαν σε όλο το μεγαλείο του το πολύ φωτεινό σέλας του νοτίου πόλου του Δία.

Το Juno, κόστους 1,1 δισ. δολαρίων, εκτοξεύθηκε από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ της Φλόριντα το 2011 και έφθασε στον Δία στις 4 Ιουλίου 2016.

Το σκάφος διαγράφει πλέον μια ελλειπτική τροχιά γύρω από τον πλανήτη, η οποία ολοκληρώνεται σε 53 μέρες. Η επόμενη στενή προσέγγιση του Δία θα συμβεί στις 19 Οκτωβρίου, οπότε το σκάφος θα τεθεί σε ακόμα πιο κοντινή τροχιά διάρκειας 14 ημερών.

Το Φεβρουάριο του 2018 θα αυτοκαταστραφεί «βουτώντας» στον γιγάντιο πλανήτη.

Έως τότε, οι επιστήμονες ελπίζουν να έχουν δώσει απάντηση στο κεντρικό ερώτημα αν ο Δίας -που έχει διάμετρο 11 φορές και μάζα 300 φορές μεγαλύτερη από τη Γη- διαθέτει ή όχι στερεό πυρήνα κάτω από τη νεφελώδη «πανοπλία» του ή αν απλώς τα αέριά του γίνονται όλο και πιο πυκνά, όσο κανείς κατεβαίνει προς το κέντρο του.

Ο Δίας μοιάζει αρκετά με άστρο, καθώς αποτελείται κυρίως από υδρογόνο και ήλιο, όπως ο Ήλιος.

Λόγω της μεγάλης πίεσης, το υδρογόνο εκτιμάται ότι μετατρέπεται σε ηλεκτρικά αγώγιμο υγρό και αυτό το «μεταλλικό» υδρογόνο γεννά το ισχυρό μαγνητικό πεδίο του.

Το πιο γνωστό χαρακτηριστικό του πλανήτη είναι η "Μεγάλη Ερυθρά Κηλίδα" του, μια γιγάντια θύελλα με πλάτος διπλάσιο της Γης.

Μυστηριώδες σήμα από το διάστημα προκαλεί παγκόσμιο επιστημονικό ενδιαφέρον.Εξωγήινοι ή παρεμβολή;


Ρώσοι ραδιοαστρονόμοι «έπιασαν» ένα μυστηριώδες σήμα που προερχόταν από την περιοχή του άστρου HD-164595, σε απόσταση 95 ετών φωτός από τη Γη. Το περιστατικό συνέβη πέρυσι τον Μάιο, αλλά μόλις τώρα ενημερώθηκαν οι αστρονόμοι στον υπόλοιπο κόσμο. Αμέσως μετά την είδηση για το σήμα, ξεκίνησαν και οι πρώτες θεωρίες πως ίσως να προήλθε από κάποιο εξωγήινο πολιτισμό. Όμως οι αναζητήσεις που έκαναν τα αμερικανικά ραδιοτηλεσκόπια των προγραμμάτων SETI και Breakthrough, που αναζητούν ίχνη εξωγήινης νοημοσύνης, δεν κατάφεραν να βρουν κάτι - προς το παρόν τουλάχιστον. 

Το άστρο HD-164595 βρίσκεται στον αστερισμό του Ηρακλή και είναι γνωστό ότι έχει τουλάχιστον έναν εξωπλανήτη γύρω του, χωρίς να αποκλείεται η ύπαρξη και άλλων. Το ρωσικό ραδιοτηλεσκόπιο RATAN-600, διαμέτρου 577 μέτρων, που έκανε την ανακάλυψη, βρίσκεται στον βόρειο Καύκασο και στελεχώνεται από επιστήμονες της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών. 

Οι Ρώσοι ερευνητές θεωρούνται σοβαροί, παρόλο που αδικαιολόγητα, σύμφωνα με δυτικούς συναδέλφους τους, άργησαν υπερβολικά να ενημερώσουν για το τι παρατήρησαν. Όμως η αδυναμία να ανιχνευθεί κάτι ανάλογο από τα ραδιοτηλεσκόπια στις ΗΠΑ, σημαίνει ότι είτε οι Ρώσοι ήσαν πολύ τυχεροί εκείνη τη στιγμή (παραδέχθηκαν ότι, παρά τις 39 προσπάθειές τους, δεν «έπιασαν» ξανά το σήμα), είτε ότι επρόκειτο για κάποια γήινη παρεμβολή, π.χ. από κάποιο δορυφόρο, που παραπλάνησε τους Ρώσους αστρονόμους. 

Η υπόθεση του ραδιοσήματος θα συζητηθεί τον επόμενο μήνα σε διεθνές αστρονομικό συνέδριο στο Μεξικό, ενώ αναμένεται και σχετική επιστημονική δημοσίευση. Στο μεταξύ διάφορα ραδιοτηλεσκόπια συνεχίζουν να «χτενίζουν» τον ουρανό. Υπενθυμίζεται ότι ανάλογη έξαψη είχε δημιουργήσει ένα μυστηριώδες ραδιοσήμα -γνωστό ως «Ουάου»- που είχε εντοπιστεί το 1977, αλλά και εκείνο δεν είχε ανιχνευθεί ξανά στη συνέχεια. 

Έληξε το πείραμα - "Ελεύθεροι" οι εθελοντές της ΝΑΣΑ

Αφού πέρασαν έναν χρόνο απομονωμένοι από τον κόσμο, κλεισμένοι μέσα σε έναν θόλο στην πλαγιά του ηφαιστείου Μάουνα Λόα, οι έξι εθελοντές που είχαν αναλάβει να συγκεντρώσουν δεδομένα για λογαριασμό της Nasa, προκειμένου να χρησιμοποιηθούν σε ενδεχόμενη επανδρωμένη αποστολή στον Άρη, ολοκλήρωσαν την Κυριακή το έργο τους και ξαναβγήκαν στον κόσμο.

Οι τρεις άνδρες και οι τρεις γυναίκεςεθελοντές είχαν κλειστεί από τις 28 Αυγούστου 2015 σε έναν θόλο διαμέτρου 11 μέτρων και ύψους 6 μέτρων στη βόρεια, άνυδρη πλευρά του Μάουνα Λόα, στη Χαβάη. Το "πλήρωμα" αποτελείτο από έναν Γάλλο βιοαστρονόμο, μια Γερμανίδα φυσικό και τέσσερις Αμερικανούς: έναν πιλότο, έναν αρχιτέκτονα, μια γιατρό/δημοσιογράφο και μια εδαφολόγο.

Σε ένα βίντεο εκονίζονται οι έξι να βγαίνουν από τον θόλο και να ποζάρουν για μια σέλφι με τους επισκέπτες. Οι οργανωτές του εγχειρήματος τους πρόσφεραν αμέσωςφρέσκα φρούτα και λαχανικά.

Ο Γάλλος Σιπριάν Βερσέ δήλωσε "ενθουσιασμένος" που του δίνεται ξανά η ευκαιρία "να κάνει βόλτες στον καθαρό αέρα, να συναντά αγνώστους και να τρώει φρέσκα προϊόντα". Το δυσκολότερο πράγμα που αντιμετώπισε στην αποστολή ήταν η "μονοτονία", εξήγησε σε συνέντευξη που παραχώρησε στοPeriscope, προτρέποντας τους επόμενους πιθανούς εθελοντές να πάρουν μαζί τους πολλά βιβλία.

Ο Βερσέ τόνισε πάντως ότι είναι ικανοποιημένος από τα αποτελέσματα και την εμπειρία που αποκόμισε. "Μια αποστολή στον Άρη είναι ρεαλιστικός στόχος για το εγγύς μέλλον. Τα τεχνολογικά και τα ψυχολογικά προβλήματα μπορούμε να τα υπερβούμε", υποστήριξε.

Ένας άλλος εθελοντής, ο Αμερικανός Τρίσταν Μπασινγκθγουέιτ αφηγήθηκε ότι στον ελεύθερο χρόνο τους διασκέδαζαν χορεύοντας σάλσα ή παίζοντας γιουκαλίλι. "Αν μπορείς να ασχοληθείς με κάτι που συμβάλλει στην προσωπική ανάπτυξή σου, τότε δεν τρελαίνεσαι", συμπέρανε.

Οι συμμετέχοντες δεν βίωσαν καμία αλλαγή των εποχών στο διάστημα αυτό και μπορούσαν να βγουν έξω μόνο αν φορούσαν διαστημική στολή. Ο θόλος βρίσκεται σε μια ζώνη με ελάχιστη βλάστηση και πολύ λίγα ζώα. Οι έξι εθελοντές είχαν στη διάθεσή τους ένα μικρό δωμάτιο ο καθένας που χωρούσε ένα κρεβάτι εκστρατείας και ένα γραφείο. Έτρωγαν τυρί σκόνη και τόννο σε κονσέρβα και είχαν περιορισμένη πρόσβαση στο διαδίκτυο.

Σκοπός της Nasa ήταν να συγκεντρώσει όσο το δυνατόν περισσότερες πληροφορίες για τη συνοχή της ομάδας και την ψυχική κατάσταση των μελών σε τέτοιου είδους αποστολές, αποκομμένες από τον κόσμο. Τα πειράματα απομόνωσης στη Γη εντάσσονται στο πλαίσιο ενός προγράμματος που αποκαλείται HI-SEAS. Η αμερικανική διαστημική υπηρεσία ελπίζει ότι θα καταφέρει να στείλει μια επανδρωμένη αποστολή στον Άρη τη δεκαετία του 2030.

Άλλες δύο "αποστολές" του HI-SEAS πρόκειται να γίνουν το 2017 και το 2018 και αναμένεται να διαρκέσουν τουλάχιστον οκτώ μήνες. Οι οργανωτές έχουν ήδη ξεκινήσει την αναζήτηση εθελοντών.

Βρέθηκε πλανήτης που μοιάζει με τη Γη!


Μία εξαιρετικά σημαντική ανακάλυψη πραγματοποίησαν οι αστρονόμοι που αναζητούν πλανήτες όμοιους με τη Γη, στο πλαίσιο του προγράμματος εντοπισμού εξωγήινης ζωής.

Η εγγύτητα του πλανήτη που ονομάζεται «Proxima b», δίνει στους επιστήμονες την ευκαιρία να λάβουν μια καλύτερης ανάλυσης φωτογραφία.

Το τηλεσκόπιο σάρωσε την περιοχή των λεγόμενων «κατοικήσιμων άστρων», στην οποία περιλαμβάνεται και ο «κόκκινος νάνος» του Κενταύρου.

«Αρχικά εντοπίσαμε το άστρο το 2013, αλλά τότε δεν ήταν δυνατόν να το μελετήσουμε. Προετοιμαστήκαμε δύο χρόνια και καταφέραμε να κάνουμε σημαντικές παρατηρήσεις από τον Ιανουάριο έως τον Απρίλιο του 2016», δήλωσε ο εκπρόσωπος του προγράμματος.

Ο πλανήτης αυτός υπολογίζεται πως διαθέτει μία θερμοκρασία που επιτρέπει την ύπαρξη νερού.

Αν αυτό επιβεβαιωθεί, τότε η πιθανότητα να έχει αναπτυχθεί ζωή, σε άγνωστη μορφή, είναι πολύ μεγάλη. Εντούτοις, η επιφάνειά του δείχνει να επηρεάζεται σημαντικά από την υπεριώδη ακτινοβολία του άστρου του, καθώς, σύμφωνα με την τροχιά του, περνάει σε πολύ κοντινή απόσταση. Η έρευνα θα συνεχιστεί με τη νέα γενιά τηλεσκοπίων, μέσω των οποίων θα γίνει δυνατή πιο αναλυτική παρατήρηση των πλανητών και των εξωπλανητών που έχουν καταγραφεί.

«Το κύριο ερώτημα της πρωτοβουλίας μας ήταν να εξακριβώσουμε την πιθανότητα ύπαρξης πλανητών με ζωή σε τροχιές γύρω από αυτά τα άστρα. Τώρα ξέρουμε ότι υπάρχει τουλάχιστον ένας πλανήτης με χαρακτηριστικά παρόμοια με της Γης», τονίζει ο Πίτ Ουόρντεν, πρώην διευθυντής της NASA.

Ανακαλύφθηκε ο μεγαλύτερος εξωγήινος κόσμος με δύο ήλιους


Ένα νέο εξωγήινο κόσμο, το μεγαλύτερο που έχει ποτέ ανακαλυφθεί, ανακοίνωσαν ότι εντόπισαν οι αστρονόμοι.

Πρόκειται για ένα πλανήτη, στο μέγεθος του δικού μας Δία. Ο νέος αυτός κόσμος δεν έχει μόνο έναν, αλλά δύο ήλιους (άστρα), και περιστρέφεται γύρω από αυτούς σε 1,107 γήινες ημέρες.

Ο ονομαζόμενος Kepler-1647b βρίσκεται σε μια απόσταση από τους ήλιους του που θεωρείται κατοικήσιμη, όπου δηλαδή το νερό θα μπορούσε να είναι σε υγρή μορφή και άρα ίσως να φιλοξενεί κάποιου είδους ζωή.

Σημειώνεται ωστόσο ότι ο Kepler-1647b είναι ένας αέριος γίγαντας δηλαδή μη στερεός πλανήτης, που δεν αποτελείται πρωτίστως από πετρώματα ή από κάποια άλλη στερεή ύλη. Παρά το ότι δεν έχει επιφάνεια, οι δορυφόροι που περιστρέφονται γύρω από αυτόν θα μπορούσαν να φιλοξενούν ζωή.

Στο δικό μας ηλιακό σύστημα υπάρχουν τέσσερις τέτοιοι αέριοι πλανήτες, ο Δίας, ο Κρόνος, ο Ουρανός και ο Ποσειδώνας.

Ο νέος πλανήτης βρίσκεται σε απόσταση 3,700 ετών φωτός από τη Γη και έχει μια ηλικία σχεδόν ίση με της Γης, δηλαδή 4.4 δισεκατομμυρίων ετών.

Ανακαλύφθηκε από τον τηλεσκόπιο Κέπλερ της ΝΑΣΑ, το οποίο από το 2009 όταν εκτοξεύθηκε βρίσκεται σε μια αποστολή ανακάλυψης πλανητών όμοιων με την Γη.

Μέχρι σήμερα το Κέπλερ έχει ανακαλύψει 2,327 επιβεβαιωμένους εξωπλανήτες.

Ο συνολικός αριθμός των εξωπλανητών που έχουν ανακαλυφθεί και από άλλα τηλεσκόπια είναι 3.200.

Σύμφωνα με υπολογισμούς, οι πλανήτες που υπάρχουν στο δικό μας Γαλαξία και έχουν παρόμοια χαρακτηριστικά με τη Γη και άρα είναι πιθανοί κατοικήσιμοι πλανήτες ανέρχονται σε 40 δισεκατομμύρια, με τις στατιστικές πιθανότητες για ύπαρξης κάποιας μορφής ζωής σε αυτούς τους πλανήτες να αυξάνονται.

Το τηλεσκόπιο, το οποίο φωτογράφησε μέχρι στιγμής 150,000 από τα 300 δισεκατομμύρια άστρα που βρίσκονται στο Γαλαξία μας, προσέφερε πολύτιμες πληροφορίες, οι οποίες επέτρεψαν στους επιστήμονες να προβούν σε εκτιμήσεις. Υπολόγισαν ότι πλανήτες όπως η Γη πρέπει να περιστρέφονται γύρω από το 22% των άστρων στον Γαλαξία μας που ομοιάζουν με τον δικό μας Ήλιο.

Υπολογίζεται ότι υπάρχουν 500 δισεκατομμύρια γαλαξίες στο ορατό και αόρατο σύμπαν.

Στίβεν Χόκινγκ: Οι μαύρες τρύπες είναι πύλες σε άλλα σύμπαντα


Ο διάσημος αστροφυσικός και καθηγητής Στίβεν Χόκινγκ προχώρησε στην επέκταση της θεωρίας του για τις μαύρες τρύπες του διαστήματος, υποστηρίζοντας ότι οι μαύρες τρύπες είναι πύλες σε ένα άλλο σύμπαν.


Συγκεκριμένα, ο Χόκινγκ προχώρησε σε περαιτέρω ανάλυση της προηγούμενης θεωρίας του, επισημαίνοντας ότι οι τρύπες αυτές δεν είναι αυτό που νομίζαμε, δεν αποτελούν δηλαδή παγίδες και φυλακές για τα αντικείμενα που χάνονται στο σκοτάδι.

Σύμφωνα με τους νέους ισχυρισμούς του, κάποιος που ταξιδεύει μέσα από μια μαύρη τρύπα θα μπορούσε να επιβιώσει και να βγει από την άλλη πλευρά σε ένα διαφορετικό σύμπαν.



Η νέα επανατοποθέτηση στην θεωρία του, σε συνδυασμό με τις έρευνες των θεωρητικών συναδέλφων του Andrew Strominger του Χάρβαρντ και Malcolm Perry του Πανεπιστημίου του Cambridge, αναφέρει πως κάτι τέτοιο είναι πολύ πιθανό. Οι επιστήμονες τονίζουν πως η απάντηση βρίσκεται στα σωματίδια μηδενικής ενέργειας, τα οποία ονομάζονται και διαφορετικά "soft hair" και ρόλος τους είναι να αποθηκεύουν πληροφορίες σχετικά με τον ορίζοντα της μαύρης τρύπας, δηλαδή το αόρατο όριο που είναι το σημείο χωρίς επιστροφή.

Μάλιστα, σε ένα άρθρο τους στο επιστημονικό περιοδικό Physical Review Letters οι αστροφυσικοί - ερευνητές αναλύουν έναν μηχανισμό διατήρησης των πληροφοριών, που κατά τους ίδιους λειτουργεί ως "έξοδος διαφυγής" στο σύμπαν με τον "θάνατο" της μαύρης τρύπας.



Έτσι, οι επιστήμονες πιστεύουν πως τα σωματίδια "soft hair" θα μπορούσαν να δημιουργήσουν αντίγραφα ασφαλείας των βασικών νόμων του σύμπαντος που δηλώνουν ότι κάτι που έχει κάποτε υπάρξει διατηρείται μέσω των πληροφοριών αυτών.

Η κβαντική μηχανική θεωρεί ότι οι πληροφορίες αυτές χάνονται γιατί οι μαύρες τρύπες δεν έχουν "τρίχες", ωστόσο ο Χόκινγκ στη νέα θεωρία του αναφέρει ότι αυτά τα "soft hair" υπάρχουν, επομένως υπάρχει ενδεχομένως και ο μηχανισμός που αποθηκεύει τις πληροφορίες και αυτές συνεχίζουν να υπάρχουν.

Παράλληλα, η ομάδα των επιστημόνων αναφέρουν πως με το θάνατο της μαύρης τρύπας εκπέμπεται ακτινοβολία, που έχει πάρει και το όνομα του αστροφυσικού και λέγεται ακτινοβολία Χόκινγκ, με την οποία δημιουργούνται αντίγραφα των πληροφοριών και μεταφέρονται και στο σύμπαν.

Τέλος, επισημαίνεται πως οι "τρίχες" δεν αποκαλύπτουν που ακριβώς καταλήγει η ύλη που χάνεται στις μαύρες τρύπες.

(ΠΗΓΗ: Independent), το είδαμε εδώ

Ντομάτες θα καλλιεργούνται στο διάστημα από ούρα αστροναυτών


Τί θα τρώνε οι αστροναύτες στις μελλοντικές αποστολές μακράς διάρκειας όπως στον πλανήτη Αρη;

Το ερώτημα αυτό προσπαθούν εδώ και χρόνια να απαντήσουν επιστήμονες σε εργαστήρια ανά τον κόσμο, οι οποίοι προβαίνουν σε σειρά πειραμάτων που σχετίζονται όχι μόνο με την βοτανολογία αλλά και με τη βαρύτητα.

Στα εργαστήρια αυτά παράγονται διάφορα λαχανικά και φρούτα υπό συνθήκες έλλειψης βαρύτητας. Ενεκα του ότι τα διαστημόπλοια δεν θα μπορούν να κουβαλούν τις τεράστιες ποσότητες νερού που θα χρειάζονται οι αστροναύτες για τα μακρινά τους ταξίδια, οι επιστήμονες επιστρατεύουν τα ούρα των αστροναυτών. Σημειώνεται ότι ήδη τα ούρα των αστροναυτών ανακυκλώνονται και φιλτράρονται στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό και χρησιμοποιούνται από τους αστροναύτες τόσο για πόση όσο και για όλες τις καθημερινές τους ανάγκες.

Μέχρι τώρα, στους αστροναύτες που βρίσκονται σε τροχιά δίνουν τρόφιμα που ετοιμάζονται στη Γη και στη συνέχεια στέλλονται με πύραυλο στο διάστημα. Πρόκειται κυρίως για αποξηραμένα τρόφιμα στα οποία οι αστροναύτες προσθέτουν ζεστό νερό για να τα ετοιμάσουν.

Ωστόσο, καθώς η ανθρωπότητα ετοιμάζεται για μακρινές διαστημικές επανδρωμένες αποστολές, θεωρείται λογικό να βρεθούν άλλες λύσεις για να απεξαρτητοποιηθούν οι αστροναύτες από τις προμήθειες από τη Γη.

Οσο μακρύτερη είναι η αποστολή, τόσο πιο αναγκαίες και οι λύσεις.

Δεν είναι εύκολο να παραχθούν τρόφιμα στο διάστημα ωστόσο αυτό έχει γίνει ήδη και οι έρευνες προχωρούν.

Ας μην ξεχνάμε ότι οι Ρώσοι κοσμοναύτες ήταν οι πρώτοι που πειραματίστηκαν καταναλώνοντας διαστημικές καλλιέργειες το 2003 ενώ τον περασμένο Αύγουστο Αμερικανοί αστροναύτες δοκίμασαν το πρώτο μαρούλι που καλλιέργησαν στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.

Καλλιέργεια ντομάτας εντός δορυφόρου

Την ίδια ώρα οι Γερμανοί αστρομηχανικοί κατασκευάζουν ένα δορυφόρο όπου θα καλλιεργούνται ντομάτες στο διάστημα. Το διαστημόπλοιο CROPIS της Ε.Ε θα εκτοξευτεί το επόμενο καλοκαίρι, και θα περιστρέφεται γύρω από τη Γη, καθώς οι σπόροι θα φυτρώνουν εντός του σκάφους.

Η περιστροφή του διαστημικού σκάφους θα δώσει στους σπόρους μια ιδέα προς τα πού να αναπτυχθούν οι ρίζες ή τα φύλλα.

«Έχουμε ένα θερμοκήπιο που καλλιεργεί ντομάτες στο εξωτερικό περίβλημα του δορυφόρου, και όταν περιστρέψουμε το δορυφόρο, τότε εισάγουμε διάφορα επίπεδα βαρύτητας στο εξωτερικό του δορυφόρου. Ετσι, προσπαθούμε να προσομοιώσουμε τη βαρύτητα στη Σελήνη και στον Άρη», λέει ο Χάρτμουτ Μίλερ,διευθυντής προγράμματος δορυφόρων της Γερμανικής Υπηρεσίας Διαστήματος.

Σειρά έχουν οι βοτανολόγοι του διαστήματος. Προτιμούν τα φυτά με υψηλή περιεκτικότητα σε νερό και κυρίως τα φρούτα. Επέλεξαν τις ντομάτες για το ευρωπαϊκό CROPIS για έναν απλό λόγο: Το κόκκινο είναι εύκολο να εντοπιστεί στην κάμερα.

«Στο εργαστήριο Eden στη Βρέμη του "Κέντρου Αεροδιαστημικής της Γερμανίας" ερευνούμε τις τεχνικές γύρω από τα φυτά. Ελέγχουμε την υγρασία, τη θερμοκρασία, το διάλυμα λιπάσματος. Πώς να καλλιεργήσουμε φυτά σε διαφορετικούς πλανήτες, για να βοηθήσουμε στην εξερεύνηση του διαστήματος», υπογραμμίζει ο Γιανς Χάουσλατζ, επικεφαλής ερευνητής για το CROPIS της Γερμανικής Υπηρεσίας Διαστήματος.

Στα εργαστήρια έχει καλλιεργηθεί μια ντομάτα που αναπτύσσεται με γρήγορους ρυθμούς.

«Αυτή είναι η micro-tina, μία γρήγορα αναπτυσσόμενη ντομάτα,με ταχύτατη ανθοφορία και καρποφορία. Με τα πειράματα εδώ, ελέγχουμε το συστατικό των καλλιεργειών για την ανάπτυξη της ντομάτας micro-tina», πρόσθεσε ο Χάουσλατζ.

Αν και ακούγεται παράξενο, οι διαστημικές ντομάτες θα πρέπει να ποτίζονται από ένα φυσικό υπο-προϊόν των αστροναυτών.

«Χρησιμοποιούμε ούρα. Tα ούρα θα είναι ο «κίτρινος χρυσός» για τα φυτά όταν θα παράγεται τροφή για τον άνθρωπο στην Σελήνη και στον Άρη.», πρόσθεσε.

Στο εργαστήριο υπάρχουν διαφορετικές καλλιέργειες, ντομάτα micro-tina, πιπεριά, αγγούρια.

"Μην τα φάτε, γιατί είναι μια επιστημονική καλλιέργεια αγγουριού, αλλά μπορώ να σας πω ότι έχει υπέροχη γεύση” είπε.

Τρόφιμα που καλλιεργούνται στο διάστημα θα μπορούσαν μια ημέρα να αποτελούν το ένα τέταρτο ή ακόμη και το ήμισυ των καθημερινών αναγκών ενός αστροναύτη, ενώ το οξυγόνο και τα ποσοστά ανακύκλωσης του νερού θα είναι αυξημένα.

Οι έρευνες χρηματοδοτούνται από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος.

πηγή

Η ανακάλυψη του αιώνα





Αυτός ο ήχος είναι η «ανάσα» του σύμπαντος και αποτελεί την μεγαλύτερη επιστημονική ανακάλυψη των τελευταίων χρόνων!


Χθες, 11 Φεβρουαρίου 2016, σε μια συναισθηματικά φορτισμένη συνέντευξη τύπου, οι επιστήμονες του ερευνητικού προγράμματος LIGO (Laser Interferometer Gravitational-Wave Observatory) επιβεβαίωσαν με απτές αποδείξεις την θεωρία του Αϊνστάιν περί βαρυτικών κυμάτων και μεταβολής του χωροχρόνου!

Το 1916, ο Αϊνστάιν μαζί με την Θεωρία της Σχετικότητας ανέφερε την θεωρητική ύπαρξη αυτών των κυμάτων και μάλιστα απέδειξε την ύπαρξή τους χρησιμοποιώντας μαθηματικά μοντέλα. Η θεωρία αναφέρει ότι η βαρύτητα είναι ένα φαινόμενο που προέρχεται από την καμπή του χωροχρόνου. Η καμπή αυτή είναι, με την σειρά της, αποτέλεσμα της μάζας των αντικειμένων που υπάρχουν στο σύμπαν. Όσο μεγαλύτερη μάζα έχει ένα αντικείμενο, τόσο μεγαλύτερη βαρυτική έλξη ασκεί. Όταν αυτά τα αντικείμενα μετακινούνται στο κενό του σύμπαντος, επηρεάζουν την βαρύτητα γύρω τους. Σε εξαιρετικά σπάνιες συνθήκες όμως, απότομες επιταχύνσεις στην τροχιά των αντικειμένων αυτών δημιουργεί αναταράξεις στην καμπύλη του χωροχρόνου – μια ανατάραξη η οποία μεταδίδεται με την μορφή κυμάτων όπως ακριβώς όταν πετάμε ένα βότσαλο σε μια ήρεμη λίμνη.



Αυτήν ακριβώς την σπάνια στιγμή εντόπισαν τα συστήματα του LIGO, στις 14 Σεπτέμβρη 2015, και απέδειξαν την ορθότητα της θεωρίας του Αϊνστάιν. Πιο συγκεκριμένα, πριν 1.3 δισεκατομμύρια χρόνια, στο μακρινό μας σύμπαν, 2 μαύρες τρύπες ήρθαν τόσο κοντά που η σύγκρουση ήταν αναπόφευκτη. Εν τέλει, οι δυο αυτές τρύπες συγκρούστηκαν και ενώθηκαν σε μια ενιαία μαύρη τρύπα. Η ένωση τους ήταν τόσο «εκκωφαντική» που προκάλεσε μια, σημαντικού μεγέθους, αναταραχή στον χωροχρόνο και εξαπέλυσε βαρυτικά κύματα προς όλες τις κατευθύνσεις. Και τα νούμερα που περιβάλλουν αυτό το συμβάν είναι από μόνα τους «εκκωφαντικά»! Κάθε μαύρη τρύπα είχε διάμετρο 150 χιλιόμετρα και μάζα ίση με το άθροισμα της μάζας του ήλιου μας, επί 30! Συγκρούστηκαν με ταχύτητα που πλησίαζε αυτή του φωτός και η διατάραξη του χωροχρόνου που «γέννησε» τα κύματα είχε δύναμη ίση με το άθροισμα όλων των πλανητών, αστεριών και γαλαξιών του σύμπαντος, επί 50!! Είναι αδύνατο να μην εντυπωσιαστεί κανείς από την απίθανη δύναμη του σύμπαντος και να μην νοιώσει δέος γνωρίζοντας πως και εμείς είμαστε ένα κομμάτι αυτής της εκπληκτικής «μηχανής»!


Είναι επίσης αδύνατο να μην εντυπωσιαστεί κανείς και από την τεχνολογία που κατέχει πλέον η ανθρωπότητα και που της δίνει την δυνατότητα να μπορεί να ανιχνεύσει τέτοιες σημαντικές αλλαγές στο σύμπαν. Τα συστήματα μέτρησης που διαθέτει το LIGO είναι τόσο ευαίσθητα και καινοτόμα που κατάφεραν και μέτρησαν μεταβολή μεγέθους 1/1000 του πρωτονίου!! Και μιλάμε για ένα γεγονός που συνέβη πριν 1.3 δισεκατομμύρια χρόνια!!

Το LIGO είναι ένα ερευνητικό πρόγραμμα που χρηματοδοτείται με 1 δισεκατομμύριο δολάρια από το Εθνικό Ίδρυμα Επιστήμης των Η.Π.Α (National Science Foundation) και αυτή τη στιγμή έχει πάνω από 1000 επιστήμονες από όλο τον κόσμο στην ομάδα του. Το πείραμα για την εύρεση των κυμμάτων ξεκίνησε το 2002 αλλά σταμάτησε το 2010 προκειμένου οι ανιχνευτές να λάβουν μια εντυπωσιακή αναβάθμιση μιας και αποφασίστηκε ότι δεν ήταν αρκετά ευαίσθητοι για να συλλάβουν τέτοιες αλλαγές στον χωροχρόνο. Το νέο LIGO πήρε την ονομασία Advanced LIGO και είναι 3 φορές πιο ισχυρό από το προηγούμενο. Αναμένεται μάλιστα να γίνει 10 φορές πιο ισχυρό στα επόμενα χρόνια. Η αρχή λειτουργίας του είναι αρκετά απλή: κάθε βάση LIGO αποτελείται από δυο ανιχνευτές σε σχήμα L. Ο κάθε βραχίονας έχει μήκος 4 χιλιόμετρα και μέσα στον καθένα μια πηγή laser στέλνει ένα φως από την μια μεριά στην άλλη, ασταμάτητα. Όταν το σύστημα δουλεύει χωρίς διαταραχές, το φως κάνει τον ίδιο χρόνο να ταξιδέψει από το ένα άκρο του σωλήνα στο άλλο. Ένας υπερσύγχρονος υπολογιστής μετράει τον χρόνο που κάνει το φως να ταξιδέψι από την μια μεριά στην άλλη και επιβεβαίωνει ότι και οι δυο σωλήνες έχουν τον ίδιο χρόνο. Όταν υπάρξει διαταραχή στον χωροχρόνο όμως, ένας από τους σωλήνες διαστέλλεται ή συστέλλεται και αυτό προκαλεί διαταραχή του συγχρονισμού. Ξαφνικά, το φως κάνει λιγότερο ή περισσότερο χρόνο να ταξιδέψει στον ένα σωλήνα σε σχέση με τον άλλο και αυτό είναι η ένδειξη του βαρυτικού κύμματος! Φυσικά, ιδαίτερα εξελιγμένοι υπολογισμοί πραγματοποιούνται ώστε να αποφευχθεί κάθε πιθανότητα η μεταβολή αυτή να έχει προκληθεί από κάποιον άλλο παράγοντα και επίσης ο LIGO δεν αποτελείται από ένα μόνο μετρητή αλλά από δυο στρατηγικά τοποθετημένους έτσι ώστε όχι μόνο να μπορούν να επιβεβαιώνουν ο ένας τις μετρήσεις του άλλου αλλά και να μπορούν να εντοπίσουν την ακριβή πηγή της διαταραχής χρησιμοποιόντας εξελιγμένες μεθόδους τριγωνομετρίας.





Τι σημαίνει όμως αυτή η ανακάλυψη για την επιστημονική κοινότητα; Τέτοιες καινοτόμες ανακαλύψεις γίνονται μια φορά στα 30 χρόνια (και αν!) και η συγκεκριμένη ανοίγει ένα ακόμα παράθυρο στην εξερεύνηση του σύμπαντος. Όταν ο Γαλιλαίος έστρεψε το πρώτο τηλεσκόπιο στον ουρανό μπόρεσε να παρατηρήσει κάποιος πλανήτες και αστέρια. Μετά, ήρθαν τα ραδιοτηλεσκόπια και οι ακτίνες Χ και μας έδωσαν ακόμα καλύτερη εικόνα του σύμπαντος. Τώρα, με τα βαρυτικά κύμματα ανοίγουμε ένα ακόμα παράθυρο και μπορούμε να πάμε ακόμα πιο μακρυά και να δούμε ακόμα πιο εντυπωσιακά πράματα.

Για την ανθρωπότητα, πρακτικά, ίσως αυτό να μην σημαίνει τίποτα. Σίγουρα δεν πρόκειται να θεραπεύσει τον καρκίνο, ούτε να φέρει παγκόσμια ειρήνη, ούτε να λύσει το πρόβλημα της σίτησης του πληθυσμού. Και αυτό, ίσως, να κάνει αρκετούς να την αγνοήσουν την ανακάλυψη αυτή ή ακόμα περισσότερο να την μειώσουν. Ξεχνάμε όμως ότι ένα από τα κεφαλαιώδη ερωτήματα της ανθρωπότητας, κάτι που βασανίζει τα μυαλά όλων μας από τότε που περπατήσαμε για πρώτη φορά στην Γη, κάτι που δεν έχει σχέση με θρησκείες, πολιτικές και γεωπολιτικές συνθήκες είναι το: «Ποιοί είμαστε; Από πού προερχόμαστε; Τι υπάρχει εκεί έξω;». Αυτή η ανακάλυψη μας φέρνει ένα βήμα πιο κοντά στην απάντηση!!

Σημείωση 1: Το άρθρο αυτό γράφτηκε για να τονίσει την σημαντική σχέση της τεχνολογίας με τα επιστημονικά επιτεύγματα. Μπορεί να μην είναι καθαρά «Επιστήμη της τεχνολογίας», αλλά χωρίς την τεχνολογία δεν θα είχαμεLIGO.

Σημείωση 2: Γράφτηκε επίσης λόγω του προσωπικού μου πάθους με αυτό το κομμάτι της επιστήμης και με την κρυφή ελπίδα ότι μια τέτοια ανακάλυψη θα μας βοηθήσει να δούμε μέσα σε μια μαύρη τρύπα ή ακόμα καλύτερα θα μας επιτρέψει να κάνουμε πλάνα για ταξίδια στον χρόνο. Δυστυχώς, όπως επιβεβαίωσε ο Kip Thorne, ένας από τους επιστήμονες του προγράμματος LIGO, τίποτα από τα δυο δεν πρόκειται να βοηθηθεί από την ανακάλυψη αυτή.

Σημείωση 3: Όποιος θέλει να ακούσει το απόσπασμα ήχου την στιγμή ακριβώς που οι δυο τρύπες συγκρούστηκαν μπορεί να ακολουθήσει αυτόν τον σύνδεσμο: http://www.ligo.org/science/GW-Overview/sounds/chirp40-1300Hz.wav

Ένα είναι σίγουρο όμως: νομίζω ότι γνωρίζω ήδη ποιος θα πάρει το Νόμπελ Φυσικής φέτος...

+Vassilis Anastasiadis

αναδημοσίευση από yannidakis.net

Αστροφυσικοί χρονολογούν με ακρίβεια την Οδύσσεια


Μια νέα απόπειρα χρονολόγησης των Ομηρικών Επών, η ακριβέστερη μέχρι στιγμής, συγκρίνει τα φυσικά φαινόμενα που περιγράφονται στα έπη με αστρονομικά φαινόμενα, και ελέγχει την ιστορική αλήθεια της αφήγησης.

Αποτέλεσμα, ο εντοπισμός ημερομηνιών για συμβάντα που αποτυπώνονται στα έπη, και μια νέα αντίληψη για την ιστορικότητά τους, η οποία φιλοδοξεί να παρέμβει στο Ομηρικό ζήτημα.

Την ημερομηνία κατά την οποία ο μυθικός Οδυσσέας σκότωσε τους μνηστήρες της Πηνελόπης εντόπισε μία ομάδα αστροφυσικών. Σύμφωνα με την kathimerini.gr, η νέα αυτή απόπειρα χρονολόγησης των Ομηρικών Επών,συγκρίνει τα φυσικά φαινόμενα που περιγράφονται στα έπη με αστρονομικά φαινόμενα, και ελέγχει την ιστορική αλήθεια της αφήγησης. Αποτέλεσμα, ο εντοπισμός ημερομηνιών για συμβάντα που αποτυπώνονται στα έπη, και μια νέα αντίληψη για την ιστορικότητά τους, η οποία φιλοδοξεί να παρέμβει στο Ομηρικό ζήτημα.

«Πιστεύουμε ότι ο μύθος εξυφαίνεται γύρω από πραγματικά γεγονότα», λέει ευθέως η κ. Παναγιώτα Πρέκα-Παπαδήμα, καθηγήτρια Αστροφυσικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Η ίδια μαζί με διεπιστημονική ομάδα, η οποία και έκανε σχετικές δημοσιεύσεις σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά, πιστεύουν ότι μερικά από τα γεγονότα που περιγράφονται συνέβησαν στ’ αλήθεια και αποδεικνύουν ότι τα φυσικά φαινόμενα που αναφέρονται συμπίπτουν με τον χρόνο της αφήγησής τους.

«Ο Οδυσσέας έφτασε στην Ιθάκη στις 25 Οκτωβρίου 1207 π.Χ. Πέντε μέρες αργότερα έγινε έκλειψη ηλίου σε ποσοστό 75%, η οποία σκέπασε το Ιόνιο Πέλαγος και τότε συνέβη και η μνηστηροφονία», λέει η κ. Παπαδήμα, διευκρινίζοντας ότι η πεποίθηση για την αλήθεια του συμβάντος είναι προσωπική. Η έκλειψη ηλίου όπως και μερικά από τα γεγονότα που αναφέρονται αποδείχθηκαν με χάρτες της NASA, οι οποίοι περιγράφουν τα προβλέψιμα φυσικά φαινόμενα από το 4500 π.Χ. έως το 10.000 μ.Χ.

«Από το 1300 π.Χ. ώς το 1130, που είναι τα χρόνια στα οποία τοποθετούνται τα δύο έπη, έγιναν 14 εκλείψεις ηλίου. Ορατές στο Ιόνιο ήταν μόνο πέντε και δύο από αυτές είχαν ποσοστό απόκρυψης του ηλίου 2%, επομένως δεν έγιναν αντιληπτές. Αλλη μία έγινε με τη Δύση του ηλίου, επομένως μας αφορούν μόνο δύο» εξηγεί η κ. Παπαδήμα. Μια ολική έκλειψη ηλίου έγινε το 1143, δηλαδή πολύ κοντά στην παρακμή των Μυκηναϊκών κέντρων και γι’ αυτό αποκλείσθηκε από τους επιστήμονες. Η δεύτερη όμως έγινε στις 30 Οκτωβρίου του 1207, από τις δυόμισι το μεσημέρι ώς τις πέντε και μισή το απόγευμα και αυτή θεωρούν ότι αποτυπώνεται στην Οδύσσεια.

Στη ραψωδία Υ, λίγο πριν από το φονικό, ο Ομηρος βάζει τον Θεοκλύμενο τον «θεοδιωματάρη», όπως τον αποκαλεί ο Καζαντζάκης στη μετάφραση, να λέει στους μνηστήρες: «Σαν τι κακό σας δέρνει, δύστυχοι, κι έχουν ζωστεί με νύχτα και οι κεφαλές σας και τα πρόσωπα και χαμηλά τα γόνα; Κι άναψε σύθρηνο, και γέμισαν τα μάγουλά σας δάκρυα, και ραντισμένοι οι τοίχοι μ’ αίματα και τα ώρια μεσοδόκια• ίσκιους πλημμύρισε κι η αυλόπορτα, κι η αυλή πλημμύρισε ίσκιους, που ξεκινούν στα μαύρα Τρίσκοτα να κατεβούν, κι ο γήλιος από τα ουράνια εχάθη, κι άπλωσε βαριά καταχνιά ολούθε!».

«Πρόκειται για μια περιγραφή της έκλειψης η οποία έκρυβε τα 3/4 του ηλιακού δίσκου» λέει η κ. Παπαδήμα. «Η ημερομηνία της έκλειψης, 30 Οκτωβρίου 1207 π.Χ., είναι σε απόλυτη συμφωνία με τις ομηρικές περιγραφές για τις καιρικές συνθήκες, τη φθινοπωρινή αγροτική ζωή και τη μεσημεριανή ώρα δολοφονίας των μνηστήρων», σύμφωνα με την κ. Παπαδήμα.

Η διεπιστημονική ομάδα που ερευνά τα έπη αποτελείται από τους καθηγητές Σ. Παπαμαρινόπουλο, Π. Πρέκα-Παπαδήμα, επίκουρη καθηγήτρια Αστροφυσικής στο ΕΚΠΑ και τους ερευνητές Π. Αντωνόπουλο, Φυσικό και ερασιτέχνη αστρονόμο, Π. Μητροπέτρο, φιλόλογο και εκπαιδευτικό, Ε. Μητροπέτρου, φιλόλογο και αρχαιολόγο, Α. Τσιρώνη, επίσης φιλόλογο-αρχαιολόγο και Γ. Σαραντίτη, συγγραφέα, ηλεκτρ. μηχανικό.

«Υπάρχει ιστορικός πυρήνας στον μύθο»

Το βασανιστικό ερώτημα είναι αν τα γεγονότα που περιγράφονται στα έπη είναι μεταφορικά ή κυριολεκτικά. Την απάντηση για την κ. Πρέκα-Παπαδήμα τη δίνει ο Πλούταρχος, ο οποίος εξηγεί ότι Φυσική Επιστήμη, Θεολογία και Μυθολογία ταυτίζονται στην Αρχαία Ελλάδα. «Το φαινόμενο στην Οδύσσεια το δημιουργεί η Αθηνά και στην Ιλιάδα ο Απόλλωνας. Πιστεύουμε ότι υπάρχει ιστορικός πυρήνας στον μύθο», λέει η ίδια.

Προς επίρρωσιν, αναφέρει την εμφάνιση μιας βροχής πεφταστεριών που περιγράφεται ως εξής: «Ως άρα οι ειπόντι επέπτατο δεξιός όρνις, κίρκος, Απόλλωνος ταχύς άγγελος• εν δε πόδεσσι τίλλε πέλειαν έχων, κατά δε πτερά χεύεν έραζε μεσσηγύς νηός τε και αυτού Τηλεμάχοιο».

«Το γεράκι που περιγράφει ο Ομηρος, το οποίο είναι αδύνατον να είδε με λεπτομέρεια μέσα στο σκοτάδι, και μάλιστα από μακριά, τοποθετείται στη θέση που βρίσκεται ο αστερισμός Κόρακας. Βρίσκεται ανατολικά (δεξιά το βλέπει) και είναι αγγελιοφόρος του Απόλλωνα, σύμφωνα με τον Ερατοσθένη. Στα πόδια του –δηλαδή αντιδιαμετρικά από τον Κόρακα– βρίσκεται το σμήνος των πλειάδων (πελειάδες στα αρχαιοελληνικά, που σημαίνει αγριοπεριστέρες), που βρίσκονται στον αστερισμό του Ταύρου. Από εκεί λέει ότι πέφτουν πούπουλα, δηλαδή αστέρια, μια ποιητική περιγραφή του ουρανού και της πορείας του ταξιδιού», εξηγεί η ίδια.

Ανατρέχοντας στους χάρτες της NASA, οι επιστήμονες βρήκαν ότι πράγματι υπήρξε βροχή διαττόντων αστέρων στις 28 Οκτωβρίου, ημέρα της επιστροφής του Τηλέμαχου από το ταξίδι στην Πύλο και τη Σπάρτη. Ο Κόρακας, όμως, είναι απεσταλμένος του Απόλλωνα και καλός οιωνός για τον Τηλέμαχο, που αναζητάει τον πατέρα του.

Η 30ή Οκτωβρίου ήταν ημέρα της γιορτής του Απόλλωνα, κατά την οποία μάλιστα λάμβανε χώρα εκατόμβη (θυσία εκατό βοδιών), πράγμα που σημαίνει ότι όλο το νησί είχε πάει να την παρακολουθήσει. Οι μνηστήρες βρέθηκαν στην τέλεια παγίδα και φονεύθηκαν με τη βοήθεια των δύο θεών, της Αθηνάς και του Απόλλωνα. Κατά τους επιστήμονες, δύο τόσο σημαντικές ειδήσεις, όπως η δολοφονία όλων των διαδόχων στην Ιθάκη και η έκλειψη, δεν μπορεί παρά να διαδόθηκαν ταχύτατα σε όλη την Ελλάδα ως ένα εξαιρετικά σημαντικό γεγονός.


πηγή

Google+ Followers

Addthis

 
Support : Creating Website | Johny Template | Mas Template
Copyright © 2011. Ακτιβιστης - All Rights Reserved
Template Created by Creating Website Published by Mas Template
Proudly powered by Blogger |2012 Templates