Headlines News :

Ακούω radio - activistis παίζει μουσική και τοπικές ειδήσεις συνεχώς ......

Πρόσφατα σχόλια

Ο Καιρός στην Περαία

ΤΑ ΚΑΛΑ ΝΕΑ

Διαφθορά - Διαπλοκή

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αστροφυσική-Διάστημα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αστροφυσική-Διάστημα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

21 συγκλονιστικά μεγάλες αλήθειες για το σύμπαν

Υπήρξε μια περίοδος στην παιδική ηλικία σχεδόν όλων μας που θέλαμε να γίνουμε αστροναύτες. Δεν γνωρίζαμε το γιατί. Ίσως ήταν η πρώτη μας επαφή με κάτι τόσο άγνωστο, όπως είναι το σύμπαν, που μας εξίταρε την περιέργεια.
Μετά από λίγους μήνες ή χρόνια, ο 'επαγγελματικός' μας προσανατολισμός άρχιζε να στρέφεται προς πιο συμβατικά επαγγέλματα, όπως είναι αυτά του δασκάλου, του τραγουδιστή και του ποδοσφαιριστή. Οτιδήποτε, όμως, είχε σχέση με το σύμπαν δεν έπαυε να μας σαγηνεύει. Είτε αυτό λεγόταν 'X-Files' είτε μια εκδρομή με το σχολείο στο Πλανητάριο.
Ακόμα και από όταν ενηλικιωθήκαμε, το γεγονός πως 'η αλήθεια βρίσκεται εκεί έξω', δεν σταμάτησενα μας απασχολεί. Κάθε νέα ανακάλυψη, κάθε νέα θεωρία, κάθε νέα πρόταση σχετικά με το σύμπαν (είτε πρόκειται για μύθο είτε για πραγματικότητα) μας εξάπτει το ενδιαφέρον. Εδώ, όμως, θα βάλουμε στην άκρη τους μύθους και θα μιλήσουμε για 21 μεγάλες αλήθειες που αφορούν στο σύμπαν που μας φιλοξενεί.
1. Το σύμπαν είναι περίπου 15 δισ. ετών.
2. Ένα βασικό πρόβλημα σχετικά με τον υπολογισμό της ηλικίας του σύμπαντος είναι πως υπάρχουν άστρα στο γαλαξία μας με ηλικία που υπολογίζεται μεταξύ 14 δισ. και 18 δισ. ετών. Οπότε ή τα άστρα είναι νεώτερα ή το σύμπαν γηραιότερο από τους αρχικούς υπολογισμούς.
3. Μία μέρα στον Ερμή διαρκεί όσο περίπου 59 μέρες στη Γη.
4. Η ατμόσφαιρα της Γης έχει δημιουργηθεί από αέρια που προήλθαν από ηφαίστεια.
5. Το καλοκαίρι στον πλανήτη Ουρανό ο ήλιος δεν δύει για 20 χρόνια. Το χειμώνα, το σκοτάδι διαρκεί για 20 χρόνια. Το φθινόπωρο ο ήλιος ανατέλλει και δύει κάθε 9 ώρες.
6. Οι αστροναύτες κάνουν μαθήματα scuba diving, τα οποία τους βοηθούν στους 'περιπάτους' στο διάστημα.
7. Η καρδιά ενός αστεριού φτάνει μέχρι και τους 16.000.000 βαθμούς κελσίου. Ένας κόκκος άμμου με τέτοια θερμοκρασία θα μπορούσε να σκοτώσει άνθρωπο σε απόσταση 150 χιλιομέτρων.
8. Ο ήλιος είναι 300.000 φορές πιο βαρύς από τη Γη, παρόλο που το μεγαλύτερος μέρος του είναι φτιαγμένο από υδρογόνο και ήλιο, δύο από τα πιο ελαφριά αέρια στο σύμπαν.
9. Η βαρύτητα της Σελήνης είναι ίση με το 17% της βαρύτητας της Γης. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι αστροναύτες στο φεγγάρι να μπορούν να κάνουν άλματα μέχρι και 4 μέτρα ύψος.
10. Στην επιφάνεια του φεγγαριού υπάρχουν μεγάλες μαύρες κηλίδες που ονομάζονται 'θάλασσες' γιατί αυτό νομίζαμε ότι ήταν παλιότερα. Πρόκειται, όμως, για λάβα προερχόμενη από αρχαία ηφαίστεια.
11. Τα φωτεινότερα αστέρια του ουρανού δεν είναι στα αλήθεια αστέρια, αλλά πλανήτες. Είναι ο Δίας, η Αφροδίτη, ο Άρης και ο Ερμής.
12. Υπάρχουν πάνω από 20 τρις γαλαξίες στο σύμπαν.
13. Λέμε ότι το ηλιακό μας σύστημα αποτελείται από 9 πλανήτες μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνουμε και τον Πλούτωνα. Ο Πλούτωνας, όμως, δεν είναι πλανήτης. Είτε πρόκειται για φεγγάρι που έχει φύγει από την αρχική του τροχιά είτε για αστεροειδή.
14. Ένας δορυφόρος ή ένα διαστημόπλοιο το οποίο θέλει να μπει σε τροχιά 200 χλμ από τη Γη, θα πρέπει να πετάξει με 8 χλμ/δευτερόλεπτο.
15. Ο ήλιος μας χρειάζεται 225.000.000 χρόνια για να κάνει το γύρο του γαλαξία.
16. Το μεγαλύτερο βουνό του ηλιακού μας συστήματος βρίσκεται στον Άρη και λέγεται 'Όλυμπος'. Αποτελείται από βράχια και κόκκινη σκόνη. Το πλάτωμα της κορυφής του βρίσκεται σε υψόμετρο 27 χιλιομέτρων, παραπάνω από 3 φορές από το αντίστοιχο υψόμετρο του Έβερεστ (8.848 μέτρα).
17. Αν συμπυκνώναμε χρονικά την ηλικία του σύμπαντος σε 1 ημερολογιακό έτος, τότε συγκριτικά η ιστορία της ανθρωπότητας θα ανερχόταν στα 14 δευτερόλεπτα.
18. Τα βραδύπορα είναι ίσως το μοναδικό έμβιο ον που έχει επιβιώσει από τις πέντε μαζικές εξαφανίσεις της ζωής από τη Γη. Τα βραδύπορα έχουν οχτώ πόδια και το μέγεθος τους κυμαίνεται από 1,5 μέχρι 0,1 χιλιοστά. Επιβιώνουν σε θερμοκρασίες ως και 151, αλλά και -272 βαθμών Κελσίου.
19. Ένα χρόνος στην Αφροδίτη διαρκεί λιγότερο από μία μέρα στον ίδιο πλανήτη. Όλως περιέργως, η Αφροδίτη ολοκληρώνει μια πλήρη περιστροφή γύρω από τον 'Ηλιο πιο γρήγορα από ότι γύρω από τον εαυτό της.
20. Υπάρχουν πάνω από 8.000 αντικείμενα που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από τη Γη. Τα περισσότερα είναι διαστημικά σκουπίδια ή συντρίμμια διαστημοπλοίων ή παλιότερων διαστημικών αποστολών.
21. Δεν υπάρχει μόνο ένα, αλλά πάρα πολλά σύμπαντα – συγκεκριμένα δέκα εις την πεντακοσιοστή- και δεν αποκλείεται στο μέλλον να δημιουργούμε σύμπαντα στο εργαστήριο, ενώ δεν αντιλαμβανόμαστε ότι πιθανότατα ζούμε σε δέκα διαστάσεις. Αυτή είναι μία νέα επιστημονική ιδέα που ανέπτυξε ο Δημήτρης Νανόπουλος, διακεκριμένος καθηγητής Φυσικής Υψηλών Ενεργειών του πανεπιστημίου του Τέξας A&M και τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.

Πηγή..., το είδαμε εδώ

Αύριο βράδυ η μεγαλύτερη βροχή πεφταστεριών του φετινού καλοκαιριού

Οι Περσείδες -που καταγράφηκαν για πρώτη φορά από Κινέζους αστρονόμους το 36 μ.Χ. - προκαλούνται από τα σωματίδια σκόνης που αφήνει πίσω της η τεράστια ουρά, μήκους δεκάδων εκατομμυρίων χιλιομέτρων, του κομήτη 109Ρ/Σουίφτ-Τατλ
Αποτέλεσμα εικόνας για Οι Περσείδες είναι μια από τις πιο εντυπωσιακές βροχές διαττόντων του

Όπως συμβαίνει κάθε χρόνο στην καρδιά του καλοκαιριού, το βράδυ του Σαββάτου 12 Αυγούστου προς τα χαράματα της Κυριακής, στο νυχτερινό ουρανό της χώρας μας και γενικότερα του βορείου ημισφαιρίου θα κορυφωθεί η πιο θεαματική θερινή βροχή από «πεφταστέρια», οι διάττοντες Περσείδες.
   
Όσοι μείνουν ξύπνιοι, θα έχουν την ευκαιρία -εάν ο ουρανός δεν έχει σύννεφα- να δουν το φαινόμενο. Όμως η λάμψη από το 19 ημερών φεγγάρι, που θα είναι φωτεινό κατά περίπου 80%, θα εμποδίσει σε ένα βαθμό την παρατήρηση των μετεώρων, με συνέπεια να γίνουν ορατά μόνο τα πιο φωτεινά από αυτά.
   
Η NASA διέψευσε φήμες στο διαδίκτυο ότι οι φετινές Περσείδες «θα είναι οι πιο φωτεινές στην ιστορία», ενώ εκτιμά ότι μπορεί να φθάσουν τα 150 μετέωρα την ώρα, αλλά δεν θα είναι όλα ορατά λόγω της λάμψης του φεγγαριού. Ο ομότιμος καθηγητής του Τμήματος Φυσικής του ΑΠΘ Ιωάννης Σειραδάκης δήλωσε προ ημερών στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι αναμένει περίπου έναν ορατό διάττοντα αστέρα κάθε ενάμισι έως δύο λεπτά, άρα 30 έως 40 ανά λεπτό.
   
Οι Περσείδες είναι μια από τις πιο εντυπωσιακές βροχές διαττόντων του έτους, καθώς τα «πεφταστέρια» τους είναι γρήγορα και φωτεινά, διαθέτοντας συνήθως μακριές πύρινες «ουρές». Σύμφωνα με τη NASA, το ρεκόρ τους ήταν το 1993, όταν είχαν καταγραφεί περίπου 300 μετέωρα την ώρα, ενώ και πέρυσι έφθασαν κατά τόπους έως τα 200 μετέωρα την ώρα.
   
Εμφανίζονται σε όλα σχεδόν τα σημεία του ουρανού και όχι σε ένα συγκεκριμένο, μολονότι φαίνεται να προέρχονται κυρίως από τα βόρεια-βορειοανατολικά, από την περιοχή του αστερισμού του Περσέα, από όπου πήραν και το όνομά τους.
   
Τα μετέωρα αρχίζουν να πέφτουν αραιά από τις 17 Ιουλίου περίπου, πυκνώνουν σταδιακά και διαρκούν έως τις 24 Αυγούστου. Όσο πιο κοντά στην ώρα που χαράζει, τόσο πιθανότερο είναι να δει κανείς με γυμνά μάτια τα συγκεκριμένα «πεφταστέρια» οπουδήποτε στον ουρανό.
   
Οι Περσείδες -που καταγράφηκαν για πρώτη φορά από Κινέζους αστρονόμους το 36 μ.Χ. - προκαλούνται από τα σωματίδια σκόνης που αφήνει πίσω της η τεράστια ουρά, μήκους δεκάδων εκατομμυρίων χιλιομέτρων, του κομήτη 109Ρ/Σουίφτ-Τατλ, που διασταυρώνεται με την τροχιά της Γης. Ο κομήτης, ο οποίος ανακαλύφθηκε το 1862 από τους αστρονόμους Λιούις Σουίφτ και Χόρας Τατλ (των οποίων φέρει το όνομα), διαθέτει ένα τεράστιο πυρήνα διαμέτρου περίπου 26 χιλιομέτρων, πολύ μεγαλύτερο από τον αστεροειδή με διάμετρο δέκα χιλιομέτρων, ο οποίος έπεσε στη Γη πριν από 66 εκατ. χρόνια και εξαφάνισε τους δεινόσαυρους.
   
Ο κομήτης 109Ρ/Σουίφτ-Τατλ είναι το μεγαλύτερο γνωστό ουράνιο σώμα που περνάει από τη Γη κατά τακτά χρονικά διαστήματα. Για τελευταία φορά εισήλθε στην εσωτερική περιοχή του ηλιακού μας συστήματος το Δεκέμβριο του 1992, ενώ χρειάζεται περίπου 133 χρόνια για να πραγματοποιήσει μια πλήρη περιφορά γύρω από τον Ήλιο. Σήμερα βρίσκεται σε απόσταση σχεδόν πέντε δισεκατομμυρίων χιλιομέτρων και το επόμενο κοντινό πέρασμα του από τη Γη αναμένεται το 2126, ενώ δεν φαίνεται να αποτελεί απειλή για τον πλανήτη μας στο προβλέψιμο μέλλον.
   
Τα μετέωρα, που συνήθως έχουν βάρος μικρότερο από ένα γραμμάριο, εισέρχονται στη γήινη ατμόσφαιρα με ταχύτητα σχεδόν 60 χλμ. το δευτερόλεπτο και αναφλέγονται σε ύψος περίπου 100 χλμ., οπότε και αρχίζουν να γίνονται ορατά από τους παρατηρητές. Καθώς πλησιάζουν προς το έδαφος με μεγάλη ταχύτητα, διαλύονται από την τριβή και την υπερθέρμανση (1.650 βαθμοί Κελσίου), αφήνοντας πίσω τους φωτεινά ίχνη. 
   
Το «κλειδί», σύμφωνα με τους ειδικούς, για να δει κανείς μια βροχή διαττόντων, είναι το οπτικό πεδίο του να περιλαμβάνει ένα όσο γίνεται μεγαλύτερο τμήμα σκοτεινού ουρανού. Και ασφαλώς να έχει ελεύθερο χρόνο και υπομονή, καθώς μπορεί να χρειασθεί να περιμένει.
   
Οι διάττοντες είναι δυνατό -με λίγη τύχη- να φωτογραφηθούν. Χρειάζεται μια φωτογραφική μηχανή DSLR με ευρυγώνιο φακό, η οποία θα κάνει διαδοχικές προγραμματισμένες λήψεις μεγάλης διάρκειας.

Ετοιμαστείτε για την μεγαλύτερη βροχή Περσείδων που έχει καταγραφεί ως τώρα στην ιστορία της ανθρωπότητας!


Στις 12 Αυγούστου του 2017 θα υπάρξει μια φαντασμαγορική «βροχή» μετεώρων, ή βροχή διαττόντων όπως είναι και η επίσημη ονομασία τους. Σύμφωνα λοιπόν με τους αστρονόμους, θα είναι η πιο λαμπερή ουράνια βροχή στην ιστορία της ανθρωπότητας που έχει καταγραφεί ως τώρα. Ο νυχτερινός ουρανός θα λάμψει και μερικά από αυτά τα ουράνια σώματα μπορεί να είναι ορατά ακόμα και κατά τη διάρκεια της ημέρας. Η ευκαιρία να απολαύσετε αυτή τη «βροχή» μετεωρειδών είναι μοναδική, καθώς σύμφωνα με τους υπολογισμούς των επιστημόνων το φαινόμενο θα επαναληφθεί σε 96 χρόνια!
Η ουράνια αυτή κοσμική βροχή μετεωρειδών εντάσσεται στην εμφάνιση των λεγόμενων «Περσείδων» κάθε χρόνο μεταξύ 17 Ιουλίου και 24 Αυγούστου. Το φαινόμενο συνήθως κορυφώνεται γύρω στις 9-13 Αυγούστου.
Ο κατάλληλος χρόνος για να δείτε τις Περσείδες, καθώς και τα περισσότερα παρόμοια φαινόμενα όπως αυτό, είναι όταν ο ουρανός είναι πάρα πολύ σκοτεινός.
Ένας καλός τρόπος να προετοιμαστείτε είναι να βρείτε μια απομακρυσμένη τοποθεσία, χωρίς φωτορύπανση στον ουρανό. Στο σκοτάδι θα δείτε τα αστέρια να πέφτουν καλύτερα. Δεν χρειάζευαι τηλεσκόπιο αφού είναι ορατά με γυμνό μάτι. Μπορείτε να πάρετε μαζί σας σνακ και μια κουβερτούλα για να χουχουλιάσετε με τους αγαπημένους σας.
Ετοιμαστείτε για την μεγαλύτερη βροχή Περσείδων που έχει καταγραφεί ως τώρα στην ιστορία της ανθρωπότητας!
Η βαθμονόμηση του νυκτερινού ουρανού ανάλογα με τον βαθμό της φωτορύπανσης

Οι περισσότεροι αστρονόμοι προτείνουν ότι, ανάλογα με τη φάση της Σελήνης, ο καλύτερος χρόνος για να δείτε τις βροχές μετεώρων   είναι λίγο πριν από την αυγή.

Ετοιμαστείτε για την μεγαλύτερη βροχή Περσείδων που έχει καταγραφεί ως τώρα στην ιστορία της ανθρωπότητας!
Η βαθμονόμηση των ουράνιων… επισκεπτών της Γης.
Οι Περσείδες  είναι ορατές από το Βόρειο Ημισφαίριο και συνεπώς και από τη χώρα μας. Παρατηρήστε ανάμεσα στο ακτινοβόλο σημείο, το οποίο θα βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα του ουρανού και στο ζενίθ (το σημείο στον ουρανό που βρίσκεται ακριβώς από πάνω σας).
Μπορείτε λοιπόν εύκολα να δείτε ένα από αυτά τα …πεφταστέρια με γυμνό μάτι απλά κοιτάζοντας κατ’ ευθείαν προς τα επάνω. Η παρακάτω εικόνα δείχνει την ακριβή κατεύθυνση των Περσείδων όπως θα εμφανίζονται από τη τοποθεσία σας.

Ετοιμαστείτε για την μεγαλύτερη βροχή Περσείδων που έχει καταγραφεί ως τώρα στην ιστορία της ανθρωπότητας!
Οι Περσείδες αναφέρονται στην παράδοση και ως «πεφταστέρια» και σύμφωνα με την λαϊκή δεισιδαιμονία, όταν τα βλέπεις να πέφτουν μπορείς να κάνεις μια ευχή που θα πραγματοποιηθεί. Στην πραγματικότητα δεν είναι αστέρια που «πέφτουν». Πρόκειται για μικρά κομμάτια (μέχρι και σε μορφή σκόνης) τα οποία είναι απομεινάρια του κομήτη 109P/Swift-Tuttle, τα οποία εισέρχονται στην ατμόσφαιρα της Γης με τεράστιες ταχύτητες και καίγονται εξαιτίας της τριβής με την ατμόσφαιρα μέσα σε δευτερόλεπτα.
Όποια από αυτά είναι αρκετά μεγάλα ώστε να φτάσουν στην επιφάνεια της Γης ονομάζονται μετέωρα, ενώ όσα είναι τόσο λαμπρά που φαίνονται να σχίζουν τον ουρανό ονομάζονται βολίδες. Συνήθως στο μέγιστο της βροχής πέφτει ένα μετέωρο το λεπτό.
Ονομάζονται Περσείδες, επειδή το ακτινοβόλο σημείο τους προβάλλεται στον αστερισμό Περσέα, φαίνεται δηλαδή σαν να έρχονται από την κατεύθυνση αυτή.
Το μεγαλύτερο μέρος του υλικού αυτού από τον κομήτη Swift-Tuttle περιπλανάται στον διαπλανητικό χώρο εδώ και χίλια περίπου χρόνια αφότου εγκατέλειψε τον κομήτη. Υπάρχει ωστόσο και μία σχετικώς νέα συνιστώσα, μία λωρίδα υλικού που αποσπάσθηκε από τον κομήτη το έτος 1862. Ο ρυθμός των μετεώρων όταν η Γη συναντήσει αυτή την, πυκνή ακόμα, λωρίδα είναι πολύ υψηλότερος από ό,τι κατά την υπόλοιπη βροχή.
Αναφέρονται παρατηρήσεις των Περσείδων εδώ και περίπου 20 αιώνες, με αρχαιότερη αναφερόμενη από την Άπω Ανατολή. Μία λαϊκή ονομασία της βροχής αυτής σε Ρωμαιοκαθολικές χώρες είναι «Δάκρυα του Αγίου Λαυρεντίου», καθώς στις 10 Αυγούστου τιμάται η μνήμη του μαρτυρίου του.
Η αρχή της «βροχής» είναι ορατή από τα μέσα Ιουλίου κάθε χρόνο, με την κορύφωση μεταξύ 9 και 14 Αυγούστου, οπότε ο ρυθμός των μετεώρων φθάνει τα 60 και πλέον ανά ώρα. Εξαιτίας της τροχιάς του κομήτη, από την οποία εξαρτάται η θέση του ακτινοβόλου σημείου, οι Περσείδες παρατηρούνται κυρίως να διασχίζουν το Βόρειο Ημισφαίριο της ουράνιας σφαίρας.
Όπως συμβαίνει με πολλούς διάττοντες η δυνατότητα παρατήρησης είναι μεγαλύτερη τις ώρες πριν την αυγή, καθώς περισσότεροι από αυτούς παρασύρονται από την πλευρά της Γης που κινείται προς το ρεύμα τους, κάτι που αντιστοιχεί σε τοπικές ώρες μεταξύ μεσάνυχτα και μεσημέρι.
Ενώ πολλοί διάττοντες φτάνουν μεταξύ αυγής και μεσημεριού, δεν είναι συνήθως ορατοί λόγω του φωτός του ήλιου. Μπορούμε να δούμε κάποιους και πριν τα μεσάνυχτα, συχνά δημιουργώντας διάπυρες τροχιές καθώς περνάνε από την ατμόσφαιρα, αφήνοντας μεγάλα φωτεινά ίχνη. Το 2009, ο μέγιστος Ζενίθιος Ωριαίος Ρυθμός προβλέφθηκε σε περίπου 120.
το είδαμε εδώ

Σοκαριστική προειδοποίηση του Στίβεν Χόκινγκ: Αν επικοινωνήσουμε με τους εξωγήινους, θα μας σκοτώσουν!



Η αναζήτηση εξωγήινης ζωής έχει βρίσκεται για πολλά χρόνια στο επίκεντρο επιστημονικών ερευνών. Ωστόσο, ο Στίβεν Χόκινγκ βάζει... φρένο στον ενθουσιασμό και την περιέργεια, προχωρώντας σε μια σοκαριστική προειδοποίηση.
Στο ντοκιμαντέρ με τίτλο “Τα αγαπημένα μέρη του Χόκινγκ”, που προβλήθηκε από το BBC, ο διάσημος αστροφυσικός τονίζει πως οι άνθρωποι θα πρέπει να είναι πιο διστακτικοί , όσον αφορά στην... επικοινωνία τους με τους εξωγήινους.
Όπως τόνισε για τον πλανήτη Gliese 832c -που ανακαλύφθηκε πρόσφατα και χαρακτηρίστηκε ως μία νέα Γη από την άποψη ότι μπορεί να υποστηρίξει εξωγήινη ζωή- αν υπάρχουν εκεί εξωγήινοι, μάλλον δεν θα χαρούν καθόλου να έρθουν σε επαφή μαζί μας.
“Μια μέρα μπορεί να φτάσει σε εμάς σήμα από έναν τέτοιο πλανήτη, θα ήταν όμως καλύτερο να το σκεφτούμε πριν απαντήσουμε. Το να συναντήσουμε έναν ανώτερο πολιτισμό μπορεί να εξελιχθεί όπως η συνάντηση των Ιθαγενών Αμερικανών με τον Κολόμβο. Αυτό δεν εξελίχθηκε τόσο καλά...».
Και συνέχισε: “Ισως οι εξωγήινοι να είναι αδίστακτοι επιδρομείς, που περιπλανώνται στον κόσμο, αναζητώντας πόρους για να λεηλατήσουν και πλανήτες για να κατακτήσουν και να αποικίσουν”.
Τόνισε επίσης πως όσο μεγαλώνει τόσο περισσότερο πείθεται ότι δεν είμαστε μόνοι στο σύμπαν. 
Ο Στίβεν Χόκινγκ αναφέρθηκε επίσης και στην κλιματική αλλαγή, προειδοποιώντας πως η Γη τείνει να γίνει τόσο ζεστή, όσο ο πλανήτης Αφροδίτη. Μάλιστα, άφησε αιχμές κατά του Ντόναλντ Τραμπ, τονίζοντας πως "η απόφαση του προέδρου των ΗΠΑ να αποχωρήσει από τη συμφωνία του Παρισιού θα μπορούσε να επιταχύνει την απειλή και να οδηγήσει τη Γη στο χείλος της καταστροφής, με θερμοκρασία στους 250 βαθμούς Κελσίου και βροχή θειικού οξέως"!
Πηγή: Express

ΕΚΤΟΞΕΥΤΗΚΕ Ο ΕΛΛΗΝΟΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ΔΟΡΥΦΟΡΟΣ HELLAS SAT 3


Η εκτόξευση έγινε από το διαστημικό κέντρο Arianespace στο Κουρού της γαλλικής Γουιάνας.

Ο Hellas Sat 3 έχει μήκος 7,5 μέτρα και βάρος μερικά κιλά λιγότερο από έξι τόνους.

Ήταν τοποθετημένος σε ειδικό κουβούκλιο στην κορυφή ενός από τους ισχυρότερους πυραύλους εκτόξευσης, του ευρωπαϊκού πύραυλου Arianne 5.

Στο διαστημικό κέντρο βρίσκονταν ο υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής, Νίκος Παππάς, ο οποίος, το βράδυ της Τρίτης παρακολούθησε την πολύπλοκη και ιδιαίτερης σημασίας «roll out» του πυραύλου ARIANE 5 ECA, που μετέφερε τον δορυφόρο από τις εγκαταστάσεις της κατασκευάστριας Thales Alenia Space, στο ανατολικό άκρο της Γαλλικής Ριβιέρας στη Νίκαια.

Σε δηλώσεις στο Αθηναϊκό Πρακτορείο, εξήρε τη συνεργασία Ελλάδας-Κύπρου και τη συμβολή του διευθύνοντος συμβούλου της HELLAS SAT Χριστόδουλου Πρωτοπαπά, ο οποίος είναι Κύπριος.

Από σήμερα «η Ελλάδα γυρίζει πλέον σελίδα συνολικά, σε ό,τι αφορά στην πολιτική της για την αξιοποίηση του διαστήματος και των διαστημικών εφαρμογών» τόνισε ο κ. Παππάς. Με τη συγκρότηση της Εθνικής Διαστημικής Υπηρεσίας, είπε, θα είμαστε σε θέση να έχουμε έναν στρατηγικό σχεδιασμό για το διάστημα, «να προσελκύσουμε ξανά τα λαμπρά ελληνικά μυαλά, τα οποία εργάζονται, δουλεύουν, ερευνούν και παράγουν στο εξωτερικό και να αποδώσουμε στη χώρα μας αυτό που δικαιούται και αυτό που της αξίζει».

Επισήμανε ότι με τον νέο δορυφόρο θα μπορέσουν να αξιοποιηθούν στο μέγιστο όλες οι νέες δυνατότητες, που ανοίγονται και που αφορούν πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων, όπως σημείωσε, την εξυπηρέτηση αμυντικών πτυχών της χώρας, την πρόληψη καιρικών φαινομένων, την πρόληψη πλημμυρών, τον έλεγχο συνόρων και ακόμα, την παρακολούθηση πυρκαγιών, γιατί ο Hellas Sat 3 έχει τη δυνατότητα να ενώσει κάμερες για την παρακολούθησή τους.

Με τον νέο δορυφόρο, επισήμανε ο κ. Παππάς, ενισχύεται η τροχιακή θέση της Ελλάδας, γιατί θα υπάρξουν περισσότερες κεραίες στον κόσμο, που θα στραφούν στη θέση 39 μοίρες και επομένως θα μπορούν να προσφέρονται περισσότερες υπηρεσίες από αυτήν την τροχιακή θέση.

«Η Ελλάδα επανατοποθετείται στον παγκόσμιο χάρτη των διαστημικών εφαρμογών και καλλιεργεί παράλληλα μια διεθνή αναγνώριση» τόνισε ο κ. Παππάς, για να προσθέσει ότι οι εφαρμογές ενός τέτοιου δορυφόρου μπορούν να βελτιώσουν ραγδαία την παραγωγικότητα και να δοθεί μια ραγδαία αναγέννηση της πρωτογενούς παραγωγής στη Ελλάδα.

Ο HELLAS SAT 3 τοποθετήθηκε σε ειδικά κοντέινερ, μαζί με τον απαραίτητο πρόσθετο εξοπλισμό για τη μεταφορά του, όπως είναι τα συστήματα κλιματισμού, διατήρησης επιπέδων υγρασίας και αποκλεισμού εισδοχής σωματιδίων σκόνης κ.τ.λ. Φορτώθηκε στο μεγαλύτερο φορτηγό αεροσκάφος στον κόσμο, ένα Antonov, και από την Νίκαια μεταφέρθηκε στο διαστημικό κέντρο Κουρού στη Γαλλική Γουιάνα.

Ο διευθύνων σύμβουλος της HELLAS SAT, Χριστόδουλος Πρωτοπαπάς δήλωσε, ότι η μεταφορά έγινε με καθυστέρηση περίπου τριών ωρών, λόγω ξαφνικής καταιγίδας, κάτι σύνηθες, όπως είπε, για την περιοχή της γαλλικής Γουιάνας την περίοδο αυτή.

Ο διευθύνων σύμβουλος της HELLAS SAT, Χριστόδουλος Πρωτοπαπάς, χαρακτήρισε «σημαντικό επίτευγμα» την κατασκευή και εκτόξευση του νέου δορυφόρου, ο οποίος είναι «ο μεγαλύτερος ευρωπαϊκός τηλεπικοινωνιακός δορυφόρος, πολύπλοκος τεχνικά, που κατασκευάστηκε εντός του προβλεπόμενου χρόνου» όπως είπε χαρακτηριστικά, μιλώντας στο Αθηναϊκό Πρακτορείο.

Θα προσφέρει και μια νέα σημαντική υπηρεσία στους ταξιδιώτες, αφού θα είναι ο μοναδικός δορυφόρος που θα δίνει ίντερνετ στα αεροπλάνα στην Ευρώπη, πρόσθεσε.

Ο δορυφόρος έχει δημιουργηθεί από κοινού με τον οργανισμό Immarsat (δορυφορική τηλεφωνία) που έχει έδρα το Λονδίνο, ο έλεγχος όμως θα γίνεται από το κέντρο της Hellas Sat στο Κορωπί και στην Κακορατζιά μεταξύ Λάρνακας -Λεμεσού.
Ο δορυφόρος θα είναι συμπληρωματικός και του επίγειου δικτύου Immarsat.
Ο Hellas Sat 3 κατασκευάστηκε στη Γαλλία, με την πλατφόρμα TAS 4000 C4, μετά από 35 μήνες δουλειάς. 'Εχει βάρος εκτόξευσης 5,8 τόνους και ηλεκτρική ισχύ 16 KW, ενώ προγραμματίζεται να σταθεροποιηθεί στην τροχιακή θέση 39 μοίρες ανατολικά, όπου τα δικαιώματα σε συχνότητες ανήκουν σε Ελλάδα και Κύπρο.
Εκτός από την παροχή τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών στους επιβάτες των αεροσκαφών, που υπερίπτανται της επικράτειας των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα επεκταθούν οι εργασίες της Hellas Sat με τους 47 αναμεταδότες Ku.

Επίσης, ο Hellas Sat 3 διαθέτει έναν αναμεταδότη στη ζώνη Ka και το σύστημα επικοινωνίας με επίγειους σταθμούς κινητής τηλεφωνίας και αεροπλάνων μέσω του συγκεκριμένου δορυφόρου στη ζώνη συχνοτήτων S/Ka.

Συνολικά, η κατασκευή και εκτόξευση του Hellas Sat 3, αλλά και του Hellas Sat 4 που κατασκευάζεται στο Ντένβερ των ΗΠΑ, απαιτεί επένδυση πολύ μεγαλύτερη των 300 εκατ. ευρώ που εξασφαλίστηκαν μέσω της εμπιστοσύνης που έδειξε στη θυγατρική της εταιρεία ο οργανισμός Arabsat, δήλωσε ο κ. Πρωτοπαπάς.



Πηγή...

Για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες: NASA και ESA θα στείλουν αστροναύτες στο Φεγγάρι

Με μια νέα κοινή αποστολή, η Εθνική Αεροδιαστημική Υπηρεσία των ΗΠΑ (NASA) και η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος (ESA) σχεδιάζουν να στείλουν αστροναύτες σε τροχιά γύρω από το φεγγάρι, για πρώτη φορά εδώ και πάνω από τέσσερις δεκαετίες.
Για το φιλόδοξο εγχείρημα, το οποίο αναμένεται να ξεκινήσει το 2018 και nα ολοκληρωθεί αν όλα πάνε καλά ως το 2021, θα χρησιμοποιηθεί το νέο διαστημικό σκάφος Orion της NASA, σύμφωνα με την Daily Mail. 
Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος (ESA) και η εταιρεία αεροδιαστημικής Airbus, οι οποίες έχουν ήδη προμηθεύσει τη μονάδα πρόωσης και τα σχέδια για την επερχόμενη δοκιμαστική μη επανδρωμένη πτήση του Orion του χρόνου το 2018, έχουν επιβεβαιώσει ότι θα προμηθεύσουν τα βασικά εφόδια και για την επανδρωμένη αποστολή.
Αν όλα πάνε καλά, θα είναι η πρώτη φορά που ο άνθρωπος θα έχει αφήσει την τροχιά της Γης από το 1972, τότε που η NASA σταμάτησε το διαστημικό πρόγραμμα «Απόλλων».
Η αποστολή θα στείλει το πλήρωμα γύρω από την πίσω πλευρά του φεγγαριού και μετά σε μια πτήση που θα «δημιουργήσει» ένα σχήμα σαν το οκτώ, το διαστημικό σκάφος Orion θα επιστρέψει στη Γη. Και αυτό γιατί το σκάφος δεν θα χρησιμοποιήσει το σύστημα πρόωσης, αλλά την βαρυτική έλξη της Σελήνης, που σαν σφεντόνα θα επιστρέψει το Orion πίσω στη Γη.
«Είμαστε ενθουσιασμένοι που αποτελούμε μέρος αυτής της ιστορικής αποστολής και εκτιμούμε την εμπιστοσύνη της NASA προς εμάς, ώστε να την βοηθήσουμε να επεκταθεί η εξερεύνηση της ανθρωπότητας ακόμα πιο μακριά στο Ηλιακό μας Σύστημα», δήλωσε ο Dave Parker της ESA.

Πέθανε η αστρονόμος που έλυσε ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια του σύμπαντος: Τη σκοτεινή ύλη


Η αμερικανίδα αστρονόμος Βίρα Ρούμπιν, η οποία επιβεβαίωσε την ύπαρξη της σκοτεινής ύλης, ενός από τα μεγαλύτερα μυστήρια του σύμπαντος, απεβίωσε την Κυριακή στο Πρίνστον (βορειοανατολικές ΗΠΑ) σε ηλικία 88 ετών.

«Η Βίρα Ρούμπιν ήταν εθνικός θησαυρός κι η ποιότητά της ως φτασμένης αστρονόμου είναι ένα εξαίρετο παράδειγμα για τους νέους επιστήμονες», τόνισε ο πρόεδρος του Ινστιτούτου Κάρνεγκι για την Επιστήμη, ο Μάθιου Σκοτ, σε μια ανακοίνωση που δημοσιοποιήθηκε χθες.

Η Ρούμπιν, η οποία είχε προσληφθεί από το τμήμα του Ινστιτούτου που μελετούσε τα γήινα μαγνητικά πεδία το 1965, πολύ γρήγορα έστρεψε την προσοχή της στην κίνηση των γαλαξιών και την περιστροφή τους.

Κατά τη διάρκεια ερευνών μαζί με τον συνάδελφό της Κεντ Φορντ, η Ρούμπιν κατέγραψε πως στους γαλαξίες που μπόρεσε να μελετήσει, η ταχύτητα των αστεριών δεν υπάκουε αυστηρά στους νόμους της βαρύτητας.

Αφιερώθηκε στη μελέτη μιας αόρατης μάζας, της σκοτεινής ύλης, από την οποία εκτιμάται πως αποτελείται το 90% του σύμπαντος.

Η θεωρία της σκοτεινής ύλης είχε ήδη διατυπωθεί από τον ελβετοαμερικανό αστροφυσικό Φριτς Τσβίκι το 1933, αλλά η αμερικανίδα ερευνήτρια απέδειξε την ύπαρξή της.



Η Ρούμπιν, που απορρίφθηκε από το τμήμα αστρονομίας του πανεπιστημίου Πρίνστον—δεν δεχόταν γυναίκες—πήρε πτυχία από τα πανεπιστήμια Κορνέλ και Τζόρτζταουν, πριν εμπλακεί κατόπιν στους αγώνες για τη γυναικεία υπόθεση.

Έγινε η πρώτη γυναίκα στην οποία παραχωρήθηκε πρόσβαση στο Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, στην Καλιφόρνια, το 1965.

Το 1993 της απονεμήθηκε το εθνικό μετάλλιο επιστημών από τον τότε πρόεδρο των ΗΠΑ, Μπιλ Κλίντον.

Επιστημονικά επιτεύγματα και ανακαλύψεις που σημάδεψαν το 2016


Τα όρια της ανθρωπότητας δοκιμάστηκαν για μια ακόμη χρονιά, και το διάστημα δείχνει να συναρπάζει όλο και περισσότερο την επιστημονική κοινότητα.

Η χρονιά που περνά επέδειξε μια σειρά από επιστημονικές ανακαλύψεις και τεχνολογικά επιτεύγματα που επέκτειναν τα σύνορα της ανθρωπότητας στο χρόνο και στο σύμπαν, δίνοντάς μας απαντήσεις σε αρκετά ερωτήματα που αφορούν το παρελθόν αλλά και το μέλλον μας.

Από την πιθανότητα να έρθουμε κοντά σε έναν άγνωστο εξωγήινο κόσμο, το άνοιγμα των διαστημικών ταξιδιών σε νέα επίπεδα, τη γνώση για την προέλευση της ζωής όπως την ξέρουμε και τη μορφή των δεινοσαύρων όπως δεν την είχαμε φανταστεί ποτέ, ιδού μερικές από τις ανακαλύψεις της χρονιάς που θα μείνουν αξέχαστες:


ΕΝΤΟΠΙΣΤΗΚΑΝ ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΚΥΜΑΤΙΣΜΟΙ ΣΤΟ ΧΩΡΟΧΡΟΝΟ

100 χρόνια μετά την πρόβλεψη του Αϊνστάιν για την ύπαρξη τους, οι αμυδροί κυματισμοί της δομής του σύμπαντος έκαναν την εμφάνισή τους στα μάτια των επιστημόνων. Ονομάζονται βαρυτικά κύματα και στην ουσία αποτελούν κυματισμούς που δημιουργήθηκαν από εξαιρετικά βίαια γεγονότα στο σύμπαν – όπως για παράδειγμα την ένωση δύο μαύρων τρυπών μέσα σε ένα θανατηφόρο σπιράλ. Παρότι η παρουσία τους θεωρείται ανεπαίσθητη, επιστήμονες από τη Λουιζιάνα και την Ουάισνγκτον κατάφεραν με τη βοήθεια εξαιρετικά ευαίσθητων αισθητήρων να εντοπίσουν βαρυτικά κύματα που περνούσαν από τη Γη τον περασμένο Φεβρουάριο. Η σημασία της ανακάλυψής τους είναι μεγάλη, καθώς αποτελούν έναν νέο τρόπο παρατήρησης κοσμικών αντικειμένων τα οποία μέχρι τώρα θεωρούνταν αόρατα.


ΦΤΕΡΩΤΗ ΟΥΡΑ ΔΕΙΝΟΣΑΥΡΟΥ ΠΑΓΙΔΕΥΜΕΝΗ ΣΕ ΚΕΧΡΙΜΠΑΡΙ

Παραλίγο να είχε χρησιμοποιηθεί για να γίνει κόσμημα, όμως ένα μικρό κομμάτι κεχριμπαριού που βρέθηκε σε αγορά της Βιρμανίας έμελλε να κρύβει μέσα του ένα τεράστιο μυστικό. Καταλήγοντας μετά από λίγη τύχη σε χέρια παλαιοντολόγων, ανακαλύφθηκε ότι μέσα του υπήρχαν απομεινάρια ουράς δεινοσαύρου όπου πάνω της είχε ιστό και λεπτά φτερά! Ο συγκεκριμένος «φτερωτός» δεινόσαυρος έζησε πριν από περίπου 99 εκατ. χρόνια και αποτελεί έναν τύπο δίποδου δεινόσαυρου που έμοιαζε με πουλί και που ανήκει στην κατηγορία maniraptora, μία από αρκετές κατηγορίες δεινοσαύρων με φτερά. Τα πουλιά εμφανίστηκαν στη Γη πριν από περίπου 150 εκατομμύρια χρόνια, κατά την Ιουράσια γεωλογική περίοδο, και εξελίχθηκαν από μικρούς, φτερωτούς δεινόσαυρους. Η ουρά αποτελείται από οκτώ σπονδύλους, μαλακούς ιστούς, και φτερά που είναι άπταιστα διατηρημένα σε τρεις διαστάσεις.


ΚΑΤΟΙΚΗΣΙΜΟΣ ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΔΙΠΛΑ ΣΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΜΑΣ;

Τον περασμένο Αύγουστο η ανθρωπότητα έφτασε πιο κοντά στην ελπίδα να βρει έναν πλανήτη ο οποίος μπορεί να συντηρήσει ζωή όπως η Γη. Επιστήμονες ανακάλυψαν στοιχεία για έναν κόσμο που περιστρέφεται γύρω από τον δικό του Ήλιο σε απόσταση «μόλις» 4,24 ετών φωτός μακριά μας. Βρίσκεται στον αστερισμό του Κενταύρου· ενός συστήματος το οποίο εδώ και χρόνια προκαλεί τη φαντασία επιστημόνων αλλά και συγγραφέων επιστημονικής φαντασίας. Το άστρο ονομάστηκε Proxima b και έχει περίπου το ίδιο μέγεθος με τη Γη. Η τροχιά του γύρω από τον δικό του Ήλιο πραγματοποιείται σε τέτοια απόσταση η οποία θεωρητικά επιτρέπει την ύπαρξη υδάτων σε υγρή μορφή στην επιφάνειά του. Μπορεί ακόμη να μην υπάρχει η δυνατότητα να διαπιστωθεί εάν όντως έχει τις κατάλληλες συνθήκες διατήρησης ζωής, όμως ήδη αποτελεί τεράστια πρόκληση για τους αστρο-βιολόγους όλου του κόσμου.


ΕΝΑΣ ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ ΑΡΧΑΙΟΣ ΚΡΟΚΟΔΕΙΛΟΣ ΠΟΥ ΣΟΚΑΡΕΙ

Τον Ιανουάριο επιστήμονες αποκάλυψαν τα ευρήματα ενός κροκόδειλου ο οποίος πραγματικά σόκαρε με το μέγεθός του. Αποτελεί το μεγαλύτερο θαλάσσιο είδος του συγκεκριμένου ερπετού που βρέθηκε ποτέ, με μήκος μεγαλύτερο από 9 μέτρα και βάρος τουλάχιστον 3 τόνους. Ονομάστηκε Machimosaurus rex και υπολογίζεται ότι έζησε πριν από 120 εκατ. χρόνια. Η ανακάλυψη απολιθωμένων οστών του στην έρημο της Τυνησίας προσφέρει πολύτιμες πληροφορίες για τις συνθήκες που επικρατούσαν κατά το τέλος της Ιουράσιας Περιόδου, και συγκεκριμένα τη διάψευση ότι ένα βίαιο περιστατικό πριν από 145 εκατ. χρόνια στάθηκε η αιτία της πλήρους εξαφάνισης των ερπετών της συγκεκριμένης κατηγορίας.


ΔΙΑΣΤΗΜΟΠΛΟΙΟ ΤΗΣ ΝΑΣΑ ΕΦΤΑΣΕ ΣΤΟΝ ΔΙΑ

Χρειάστηκαν 5 χρόνια και 1,7 δισ. μίλια για το διαστημόπλοιο Juno της ΝΑΣΑ για να ολοκληρώσει μια εξαιρετικά επικίνδυνη μανούβρα και να μπει σε τροχιά γύρω από τον μεγαλύτερο πλανήτη του Ηλιακού μας συστήματος. Το διαστημόπλοιο αυτό αποτελεί το πρώτο ανθρώπινο κατασκεύασμα που μπήκε σε τροχιά γύρω από τον Δία μετά το τέλος της αποστολής του Galileo το 2003, κι έχει κατασκευαστεί για να μελετήσει τη δομή του γιγαντιαίου πλανήτη και το ισχυρό μαγνητικό του πεδίο, ανοίγοντας πιθανότατα το δρόμο για τη μελέτη του παγωμένου φεγγαριού του με την ονομασία Europa.


Η ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ ΤΗ ΖΩΗ ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΞΕΡΟΥΜΕ

Ερευνητές ανακάλυψαν ότι το μόριο με την ονομασία GK-PID αποτελεί το λόγο για τον οποίο οι μονοκύτταροι οργανισμοί ξεκίνησαν να εξελίσσονται σε τέτοιο βαθμό ώστε να μετατραπούν σε πολυκύτταρους πριν από περίπου 800 εκατ. χρόνια. Αυτό το «θαύμα» της εξέλιξης λειτούργησε σαν «μοριακός γάντζος» ο οποίος στάθηκε ικανός να τραβήξει χρωμοσώματα το ένα κοντά στο άλλο και τα έσυρε στο εσωτερικό μέρος του τείχους μιας κυτταρικής μεμβράνης κατά τη διαδικασία της μίτωσης. Αυτό επιτρέπει στα κύτταρα να διαχωριστούν σωστά και να μην εξελιχθούν σε καρκινικά. Αυτή η συναρπαστική ανακάλυψη έδειξε ότι η αρχαία μορφή του GK-PID δεν συμπεριφερόταν όπως σήμερα. Ο μόνος λόγος που κατάφερε να μετατραπεί στον μοριακό αυτό «γάντζο» ήταν μια και μόνο μετάλλαξη η οποία επέτρεψε την αντιγραφή του εαυτού του. Κάτι το οποίο πιθανότατα καταδεικνύει ότι η πολυκυτταρική ζωή είναι το αποτέλεσμα μιας μοναδικής, ταυτοποιημένης, μετάλλαξης.


Η ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ

Ο μεγαλύτερος πρώτος αριθμός ανακαλύφθηκε στις αρχές του 2016 από έναν υπολογιστή του Πανεπιστημίου του Μιζούρι στις ΗΠΑ. Οι πρώτοι αριθμοί -όπως το 2, 3, 5 και 7- είναι οι αριθμοί που διαιρούνται μόνο με τον εαυτό τους και τη μονάδα και παίζουν σημαντικό ρόλο στην κρυπτογράφηση στους υπολογιστές. Πρόκειται για τον 2^74,207,281 – 1 και απαρτίζεται συνολικά από τουλάχιστον 22 εκατομμύρια ψηφία, δηλαδή είναι 5 εκατομμύρια ψηφία μακρύτερος από τον προηγούμενο γνωστό πρώτο αριθμό. Οι μεγάλοι πρώτοι αριθμοί αποτελούν σημαντικό κομμάτι στον τομέα της κρυπτογράφησης στους υπολογιστές, καθώς βοηθούν στο να είναι αδύνατη η ανάγνωση δεδομένων από οποιονδήποτε δεν κατέχει κάποια συγκεκριμένη πληροφορία (password). Αυτό έχει εφαρμογή ιδιαίτερα στις ηλεκτρονικές τραπεζικές συναλλαγές και αγορές καθώς και στην ανταλλαγή ηλεκτρονικών προσωπικών μηνυμάτων.


ΒΡΕΘΗΚΕ Ο ΕΝΑΤΟΣ ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΤΟΥ ΗΛΙΑΚΟΥ ΜΑΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ;

Από την ανακάλυψη του Πλούτωνα τον 20ο αιώνα, η ανθρωπότητα απασχολείται διαρκώς με το μύθο του λεγόμενου Πλανήτη Χ. Ενός ακόμη πλανήτη ο οποίος δεν έχει ανακαλυφθεί αλλά βρίσκεται κάπου εκεί έξω, κι αν όντως είναι υπαρκτός τότε θα αποτελέσει τον ένατο κατά σειρά πλανήτη του ηλιακού μας συστήματος. Επιστήμονες από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνια παρουσίασαν δεδομένα τα οποία εξηγούν ότι ο λεγόμενος “ένατος πλανήτης” όντως υπάρχει, και η ολοκληρωμένη περιστροφή του γύρω από τον Ήλιο διαρκεί 15.000 χρόνια. Σύμφωνα, μάλιστα, με τους συγκεκριμένους επιστήμονες, η πιθανότητα να έκαναν λάθος υπολογισμούς είναι μόλις 0,007%. Η ανακάλυψή τους δεν έχει ακόμη επιβεβαιωθεί, όμως εάν υπήρχε αυτό το ουράνιο σώμα, τότε υπολογίζεται ότι το μέγεθός του θα ήταν 2-15 φορές μεγαλύτερο της Γης, και θα βρισκόταν σε τροχιά 200-1600 Αστρονομικών Μονάδων μακριά από τον Ήλιο. Η Αστρονομική Μονάδα (α.μ.) είναι μονάδα μέτρησης αποστάσεων και ισούται με 149.597.870.700 μέτρα.


Ο ΣΚΛΗΡΟΣ ΔΙΣΚΟΣ ΠΟΥ ΖΕΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ

Τα πάντα κάποια στιγμή καταστρέφονται, κι αυτό συμβαίνει και με τους σκληρούς δίσκους και κάθε είδους συσκευής αποθήκευσης ψηφιακών δεδομένων. Αυτό ήρθε να διαψεύσει μια ανακάλυψη του Πανεπιστημίου του Σαουθάμπτον. Επιστήμονες κατάφεραν να χρησιμοποιήσουν γυαλί από νανο-υλικό το οποίο εκτέλεσε μια κανονική διαδικασία καταγραφής και ανάκτησης δεδομένων. Αυτή η περίεργη συσκευή αποθήκευσης ψηφιακών δεδομένων με το μέγεθος ενός κέρματος, έχει χωρητικότητα 360ΤΒ και μένει ανέπαφη ακόμη και σε θερμοκρασία 1.000 βαθμών Κελσίου. Υπολογίζεται ότι ο μέσος χρόνος ζωής της, εάν διατηρηθεί σε θερμοκρασία δωματίου, φτάνει τα 13,8 δισ. χρόνια. Όσο περίπου και η ηλικία του σύμπαντος!


Η SPACEX ΠΡΟΣΓΕΙΩΝΕΙ ΚΑΘΕΤΑ ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΟ ΠΥΡΑΥΛΟ

Σε ταινίες επιστημονικής φαντασίας ή κομικς, είναι συνηθισμένο να βλέπουμε διαστημόπλοια να εκτοξεύονται στο διάστημα και να προσγειώνονται σε άλλους πλανήτες χωρίς κανένα πρόβλημα. Στην πραγματικότητα είμαστε ακόμη αρκετά μακριά από αυτού του είδους την τεχνολογία. ΝΑΣΑ και Ευρωπαϊκή Διαστημική Υπηρεσία έχουν αναπτύξει διαστημικούς πυραύλους οι οποίοι είτε προσθαλασσώνονται είτε καταστρέφονται στην ατμόσφαιρα. Όμως η εταιρεία του Έλον Μασκ, η SpaceX, κατάφερε στις 8 Απριλίου να προσγειώσει κάθετα έναν πύραυλο. Μια διαδικασία η οποία γλιτώνει πάρα πολλά χρήματα και χρόνο μεταξύ των εκτοξεύσεων. Όπως είπε ο Μασκ, η συγκεκριμένη τεχνολογία, παρότι αποτελεί κτήμα μιας ιδιωτικής εταιρείας, θα περάσει και στα χέρια της ΝΑΣΑ για περαιτέρω ανάπτυξη.


πηγή

Ύλη: Το Φάντασμα της Ανθρώπινης Αυταπάτης

Από τα παιδικά μας χρόνια, πολλές φορές, η κοινωνία μέσα στην οποία ζούμε και αποκτούμε εμπειρίες, δημιουργεί μέσα μας ένα πλήθος εννοιών και πεποιθήσεων τις οποίες δεν μπορούμε να ορίσουμε επακριβώς και να αποδείξουμε με ένα χειροπιαστό και πρακτικό τρόπο αλλά απλά τις καταλαβαίνουμε διαισθητικά.
Κάποια από τα διαισθητικά αυτά υπονοούμενα αφορούν τον τρόπο με τον οποίο ένας πολιτισμός αντιλαμβάνεται κάποιες θεμελιώδεις επιστημονικές έννοιες.
Μέσα σ’ αυτές τις έννοιες συγκαταλέγεται και η έννοια της ύλης η οποία ναι μεν είναι διαισθητικά παρούσα παντού γύρω μας, αλλά ωστόσο κανένας μέχρι σήμερα δεν μπόρεσε να της δώσει έναν επιστημονικά αντικειμενικό ορισμό.
Όπως λέει και ο καθηγητής φιλοσοφίας Ευτύχης Μπιτσάκης: «H έννοια της ύλης είναι ένα φιλοσοφικό κατηγόρημα και όχι κάτι χειροπιαστό και αντικειμενικά προσδιορισμένο».
Και όμως πάνω σ’ αυτή την μη αντικειμενικά προσδιορισμένη έννοια δομήθηκαν οι θετικές επιστήμες.
Όπως είναι φυσικό λοιπόν αν οι απόψεις μας για το τι είναι ύλη αλλάξουν, θα αλλάξει συγχρόνως ολόκληρο το οικοδόμημα των θετικών επιστημών.
Αυτή η μεγάλη αλλαγή της επιστημονικής άποψης μας για το τι είναι ύλη έχει συντελεστεί και πάνω σ’ αυτή τη νέα αντίληψη για το τι είναι ύλη έχει στηριχτεί η μεγάλη επιστημονική επανάσταση του 20ου αιώνα. Μια επανάσταση που όταν γίνει γνωστή στο ευρύτερο κοινό είναι σίγουρο ότι θα ανατρέψει την σημερινή κλασική «Ανθρώπινη κοινή λογική».
Ας δούμε λοιπόν τι είναι αυτό που η ψευδαίσθηση των ανθρώπινων αισθήσεών μας ονομάζει και αντιλαμβάνεται ως ύλη.

Η Κλασσική Έννοια της Ύλης

Αρχικά η αντίληψη μας για το τι είναι ύλη υπήρξε πολύ πρακτική, εφόσον με τον όρο αυτόν περιγράφονταν τα φυσικά αντικείμενα τα οποία είχαν την δυνατότητα να τα επεξεργάζονται οι τεχνίτες και οι καλλιτέχνες.
Ύλη ήταν αυτό που μπορούσα να βλέπω, να ακουμπάω, να σμιλεύω και να χρησιμοποιώ για τις καθημερινές μου ανάγκες.
Ύλη ήταν ένα βουνό, ένα λουλούδι, ένα τραπέζι, ένα σύννεφο, το σώμα ενός ανθρώπου, το νερό που κυλάει στο ποτάμι.
Μπορούσαμε να υποδείξουμε άπειρα υλικά αντικείμενα και να συμφωνήσουμε όλοι για την υλικότητά τους όμως λίγοι συνειδητοποιούσαν ότι κανένας δεν μπορούσε να δώσει έναν αντικειμενικό ορισμό του τι είναι ύλη.
Η ύλη είχε γνωστές και υπολογιζόμενες ιδιότητες, είχε όρια καθορισμένα, χρώμα, βάρος, σκληρότητα δεν είχε όμως έναν επιστημονικά αντικειμενικό ορισμό. Οριζόταν μόνο έμμεσα μέσω των ιδιοτήτων που γίνονταν αντιληπτές από τις ανθρώπινες αισθήσεις και τα όργανα μέτρησης.
Με βάση αυτές τις αντιλήψεις συγκροτήθηκε το οικοδόμημα των θετικών επιστημών στη δύση αλλά και ένα σύνολο φιλοσοφικών ρευμάτων τα οποία με ένα κοινό όνομα ονομάζουμε υλιστικά.
Ολόκληρο δηλαδή το οικοδόμημα της επιστήμης και της τεχνολογίας στηρίχθηκε πάνω σε ένα φιλοσοφικό κατηγόρημα και όχι σε κάτι πρακτικά καθορισμένο.
Έτσι η ύλη αποτέλεσε μία από τις πιο θεμελιώδεις έννοιες του Διαλεκτικού Yλισμού, του φιλοσοφικού συστήματος που θεμελίωσε ο Kάρολος Mαρξ.
H ύλη στον Mαρξισμό αντιπροσωπεύει την αντικειμενική πραγματικότητα, η οποία είναι διάφορη και ανεξάρτητη από την ανθρώπινη συνείδηση.

Η Ύλη της Ατομικής Φυσικής και των Στοιχειωδών Σωματιδίων

Οι ιδέες για το τι είναι ύλη άλλαξαν ριζικά τον εικοστό αιώνα μετά την ανάπτυξη της ατομικής φυσικής και της φυσικής των στοιχειωδών σωματιδίων.
Ήταν η εποχή που μάθαμε ότι αυτό που ονομάζαμε ύλη, δεν είναι συνεχές, αλλά αποτελείται από επιμέρους δομικά συστατικά, τα ηλεκτρόνια, τα πρωτόνια και τα νετρόνια.
Mε την πάροδο όμως του χρόνου ανακαλύφθηκε ότι οι δομικοί λίθοι του υλικού κόσμου δεν ήταν τα πρωτόνια ή τα νετρόνια.
Ως βάση της δημιουργίας των υποατομικών συστατικών μπορούσαμε να διακρίνουμε νέες ομάδες μικρότερων σωματιδίων, που ονομάστηκαν στοιχειώδη σωμάτια.
Τα στοιχειώδη αυτά σωμάτια ονομάστηκαν φερμιόνια και χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες τα κουάρκς και τα λεπτόνια.
Tα κουάρκς είναι έξι τον αριθμό και φέρουν τις ονομασίες: «επάνω, κάτω, γοητευτικό ή μαγευτικό, παράξενο (ή παράδοξο), κορυφή ή αληθινό, πυθμένας ή όμορφο».
Tα έξι λεπτόνια φέρουν τις ονομασίες ηλεκτρόνιο, νετρίνο ηλεκτρονίου ή ηλεκτρονικό νετρίνο, μιόνιο, νετρίνο μιονίου ή μιονικό νετρίνο, ταυ ή τ-λεπτόνιο και τ-νετρίνο ή νετρίνο ταυ.
Σήμερα πλέον διατυπώνεται η άποψη ότι δεν έχουμε φτάσει ακόμα στην ουσιαστική δομική ρίζα της ύλης και ότι και τα στοιχειώδη σωμάτια θα πρέπει και αυτά να δημιουργούνται από ένα άγνωστο ακόμα πρωταρχικό και μοναδικό δομικό συστατικό, το οποίο ίσως είναι η βάση της συμπαντικής δημιουργίας,
Αυτό το οποίο θα πρέπει να σημειώσουμε είναι το γεγονός ότι τελικά τα στοιχειώδη σωμάτια δεν είναι τίποτα άλλο από ρεύματα ενέργειας τα οποία ξεχύνονται έξω και πέρα από αυτό που ονομάζουμε αισθητό όριο των αντικειμένων.

Η Ύλη στη Θεωρία της Σχετικότητας

Η Θεωρία της Σχετικότητας έφερε μιαν επανάσταση στις ιδέες μας για το τι είναι ύλη.
H ύλη πλέον σύμφωνα με πολλούς ερευνητές είναι ένα πύκνωμα κάποιου ενεργειακού ρεύματος, ως εκ τούτου αποτελεί μια μορφή ενέργειας.
Στο πλαίσιο του χωρόχρονου του Aϊνστάιν η ύλη δεν αποτελεί μια ξεχωριστή οντότητα, αλλά είναι απλώς μια ιδιομορφία του πεδίου. Ειδικότερα η πυκνότητα κάθε υλικού ταυτίζεται ως έννοια με μια καμπυλότητα του μαθηματικού χώρου, και εκφράζεται με έναν καθαρό αριθμό, έναν αριθμό δηλαδή χωρίς μονάδες μέτρησης.
Έτσι το στοιχειώδες σωμάτιο για τον σπουδαίο φυσικό είναι ένα είδος στροβίλου, που μεταδίδεται μέσα στο πεδίο και έχει την ιδιότητα κάτω από κάποιες συνθήκες να αυξάνει η να μειώνει την ταχύτητα στροβιλισμού του. Επειδή όμως η έννοια της ταχύτητας συνδέεται άμεσα με την έννοια της καμπυλότητας, η μεταβολή του στροβιλισμού δεν αποτελεί παρα μια μεταβολή της καμπυλότητας του χώρου.
Το σωματίδιο στρόβιλος θα πρέπει να παρουσιάζει σφαιρική συμμετρία. Ουσιαστικά μιλάμε για έναν τετραδιάστατο μη Ευκλείδειο άρα και μη αισθητό σφαιρικό στρόβιλο. Η ανθρώπινη πρακτική λογική θα μπορούσε να αντιληφθεί έναν τέτοιο περίεργο σφαιρικό στρόβιλο σαν μια απειρία κλασικών κωνικών στροβίλων, προσανατολισμένων προς όλες τις διευθύνσεις, με κοινή όμως κορυφή.
Έτσι αυτό το οποίο εμείς ανιχνεύουμε μέσω των οργάνων μας σαν στοιχειώδες σωμάτιο δεν είναι παρά η προβολική σκιά αυτού του μη αισθητού σφαιρικού στροβίλου πάνω στον τρισδιάστατο Ευκλείδειο χώρο (χώρος Μινκόφσκι) που μπορεί να γίνεται αντιληπτός από τις αισθήσεις μας.
Τελικά σύμφωνα με τη Θεωρία της Σχετικότητας το Σύμπαν, είναι μια ενιαία μη αισθητή οντότητα η οποία διατρέχεται από μη αισθητούς σφαιρικούς στροβίλους πυκνότητας (καμπυλότητας). Οι προβολές αυτών των στροβίλων στον τρισδιάστατο Ευκλείδειο χώρο των αισθήσεών μας γίνεται αντιληπτή από τις ανθρώπινες αισθήσεις ως υλική αντικειμενική πραγματικότητα.
Αυτή την νέα άποψη για το τι είναι ύλη εκφράζει με τον καλύτερο τρόπο οTσάρλς Mιούζες στο βιβλίο του «Συνείδηση και πραγματικότητα». Όπως αναφέρει: «…ένα δέντρο, ένα τραπέζι, ένα σύννεφο, μια πέτρα. Όλα αυτά διαλύονται από την επιστήμη του εικοστού αιώνα σε κάτι που συνίσταται από το ίδιο υλικό. Aυτό το κάτι είναι ένα συνονθύλευμα στροβιλιζόμενων σωματιδίων που υπακούουν στους νόμους της κβαντικής φυσικής. Tούτο σημαίνει ότι όλα τα αντικείμενα που μπορούμε να παρατηρήσουμε είναι τρισδιάστατες εικόνες που σχηματίζονται από κύματα, στάσιμα ή κινούμενα κάτω από την επίδραση ηλεκτρομαγνητικών και πυρηνικών διαδικασιών».
Ενδιαφέρουσες όμως είναι οι απόψεις του Gaston Bachelard περί της ουσίας της έννοιας «ύλη» όπως αυτές παρουσιάζονται στο έργο του «Το νέο Επιστημονικό Πνεύμα». Γράφει ο πολύ γνωστός αυτός Φυσικός:
Ποια από τα φαινομενικά γνωρίσματα της ύλης θα θεωρηθούν σημαντικότερα; Μα βέβαια αυτά που αφορούν την ενέργειά της. Η ύλη πρέπει πριν από όλα να αντιμετωπίζεται ως ένας ενεργειακός μετασχηματιστής, ως μία πηγή ενέργειας.
Μια ολόκληρη επιστημονική σχολή ισχυρίζεται άλλωστε πως η έννοια ύλη της είναι περιττή. …Έτσι η μελέτη της ενέργειας προκαλεί, πιστεύω, μίαν κατάργηση του υλισμού. Θα έλθει η ώρα όταν θα μπορούμε να μιλάμε αντί για ύλη για αφηρημένη διάταξη ενέργειας, για ένα σχηματισμό χωρίς σχήμα.

Η Ανακάλυψη της Αντιύλης

Ο Φυσικός Κόσμος φαινόταν αρκετά τακτικά φτιαγμένος από λεπτόνια καικουάρκς όταν το 1929 ο Άγγλος θεωρητικός φυσικός P. A. Dirac, λύνοντας τις μαθηματικές εξισώσεις του πρόβλεψε την ύπαρξη ενός αγνώστου μέχρι τότε σωματιδίου το οποίο ήταν σαν κατοπτρικό είδωλο του ηλεκτρονίου. Ενώ δηλαδή το ηλεκτρόνιο ήταν αρνητικά φορτισμένο, το νέο αυτό σωμάτιο ήταν θετικά φορτισμένο.
Tο σωμάτιο αυτό ονομάστηκε ποζιτρόνιο (ή θετικό ηλεκτρόνιο), μολονότι θα μπορούσαμε να το ονομάσουμε αντιηλεκτρόνιο.
Βέβαια ήταν πάρα πολλοί οι διαπρεπείς επιστήμονες εκείνης της εποχής που χλεύασαν τον Dirac.
Όμως το 1932, ο C. Anderson, μπόρεσε να επιβεβαιώσει και πειραματικά την ύπαρξη ποζιτρονίων που θεμελίωσε την έννοια της αντιύλης.
Από εδώ και πέρα οι εξελίξεις ήταν καταιγιστικές αφού το 1955 ανακαλύφθηκε το αντιπρωτόνιο και το φθινόπωρο του 1956 το αντινετρόνιο.
Από τότε, είναι κοινή η πεποίθηση μεταξύ των θεωρητικών φυσικών ότι για κάθε σωμάτιο της ύλης που υπήρχε στο Σύμπαν ή παραγόταν τεχνητά, υπήρχε και το αντισωμάτιό του, συνεπώς στην ύλη αντιστοιχούσε μια άλλη κατοπτρική ύλη με περίεργες ιδιότητες, η αντιύλη.
H ανακάλυψη του ποζιτρονίου, αντιπρωτονίου και αντινετρονίου δημιούργησε στην επιστημονική κοινότητα μια σειρά ερωτημάτων.
H βασική ερώτηση ήταν: «Εφόσον υπάρχουν τα αντίστοιχα αντισωμάτια, γιατί να μην είναι δυνατή η συγκρότηση αντιστοιχείων, όπως αντιυδρογόνου, αντιηλίου κ.ά., και γενικότερα αντιύλης;».
Bεβαίως εξαρχής ήταν γνωστό ότι δεν μπορεί να συνυπάρχει ύλη και αντιύλη, αφού η σύγκρουση σωματίου με το αντισωμάτιό του επιφέρει τον εκμηδενισμό της μάζας τους και τη μετατροπή της σε τεράστια ποσά ενέργειας.
Και στο πρόβλημα αυτό δόθηκε απάντηση όταν το 1995, ο καθηγητής Walter Oelert και οι συνεργάτες του κατόρθωσαν να παρασκευάσουν για πρώτη φορά αντιυδρογόνο. Ήταν η πειραματική επιβεβαίωση της αντίστοιχης θεωρίας.
Για ιστορικούς λόγους, αναφέρουμε την άποψη του M. Goldhaber γύρω από το πώς δημιουργήθηκαν αρχικά τα σύμπαντα ύλης και αντιύλης.
O Goldhaber, αντί του αρχικού υπερατόμου τού Lemaitre υποστήριξε την άποψη ότι πρωταρχικά υπήρχε ένα μοναδικό υπερσωμάτιο, το universon. To υπερσωμάτιο αυτό διαιρέθηκε αμέσως σε δύο σωματίδια, το cosmon και τοanticosmon. Από τα δύο σωματίδια ξεπήδησε αντίστοιχα ο γνωστός μας αισθητός κόσμος της αισθητής ύλης και ο αντικόσμος της αντιύλης, που είναι μη αισθητός και παρατηρήσιμος.
Για το θέμα της αντιύλης, ο αείμνηστος καθηγητής Aστρονομίας του Πανεπιστημίου Aθηνών Δημήτριος Kωτσάκης έγραφε σε άρθρο του το 1963:
O κόσμος της αντιύλης θα πρέπει να έχει τα κύρια χαρακτηριστικά γνωρίσματα του δικού μας κόσμου. Aν υπάρχουν λογικά όντα, υλικώς θα αποτελούνται από αντιύλη, η μορφή όμως του κόσμου και η έρευνά της από αυτά θα ακολουθεί την πορεία την οποία ακολουθούν οι πειραματικοί και θεωρητικοί επιστήμονες του δικού μας κόσμου, εφόσον θα βρίσκονται στο αυτό σημείο προόδου και πολιτισμού.

Η Ύλη στην Αρχαία Ελληνική Γραμματεία

Όμως το ότι η έννοια της ύλης δεν είναι κάτι το απτό και αντικειμενικά ορισμένο αλλά έξω από την εποπτεία των ανθρώπινων αισθήσεων, το διατύπωσαν πρώτοι οι αρχαίοι Έλληνες της κλασικής περιόδου.
Ο Αναξίμανδρος θεωρεί ότι αρχικά υπήρχε μια πρωταρχική υλική ουσία, έξω από την εποπτεία των ανθρώπινων αισθήσεων η οποία ήταν αθάνατη, και ανώλεθρη. Από την ουσία αυτή δημιουργείται η υλική αντικειμενική πραγματικότητα η οποία αφού διατρέξει έναν κύκλο ζωής επιστρέφει σ’ αυτήν. Την πρωταρχική αυτή ουσία την ταύτισε με την έννοια του απείρου.
Ο Πλάτωνας δίδασκε ότι αρχικά υπήρχε μια πρωταρχική αγαθοποιός ουσία η οποία δεν ήταν δυνατόν να γίνει αντιληπτή από τις ανθρώπινες αισθήσεις παρά μόνο από τον Νου. Την ουσία αυτή την ονόμασε Πρώτη Ιδέα η οποία εκδηλώνεται πρωτογενώς μέσα σε έναν μη αισθητό αλλά νοητικά προσεγγίσιμο Κόσμο των Ιδεών.
Από αυτήν την Πρώτη Ιδέα μέσω κάποιων αιτίων γεννήθηκε η εμπειρική και αντικειμενικά προσεγγίσιμη από τις ανθρώπινες αισθήσεις ύλη.
Τέλος η ύλη κατά τον Αριστοτέλη ήταν κάτι διάφορο από την πραγματωμένη και αισθητή μορφή του κάθε αντικειμένου και αποτελούσε το ακαθόριστο και μη αισθητό στοιχείο που ενυπάρχει δυνάμει μέσα του.
Τι είναι λοιπόν αυτό που οι αισθήσεις μας αντιλαμβάνονται σαν υλική πραγματικότητα;
Κάθε τι γύρω μας το οποίο ονομάζουμε υλικό αντικείμενο δεν είναι τίποτα άλλο από έναν ωκεανό στροβιλιζόμενης μη αισθητής ενέργειας η οποία ξεχύνεται πέρα από τα όρια του σχήματός του μέχρι το άπειρο.
Η ενέργεια αυτή ενώνεται και μπλέκεται με την ενέργεια όλων των σωμάτων του σύμπαντος δημιουργώντας μια ενιαία και αδιάσπαστη ενότητα.
Τα όρια των υλικών αντικειμένων που τα διακρίνουν μεταξύ τους, το χρώμα τους, η σκληρότητά τους, η γεύση τους δεν είναι παρά κατασκευάσματα των ατελών αισθήσεών μας. Μια πλάνη των αισθήσεων.
Το Σύμπαν κι εμείς είμαστε ένα.
Ευτυχισμένες οι γενιές που θα νιώσουν με την Ψυχή και το Νου αυτή την ενότητα. Μια ενότητα Ειρήνης, Γαλήνης και συμπαντικής Αγάπης.

Δρ Μάνος Δανέζης
Επίκουρος Καθηγητής Αστροφυσικής
Τμήμα Φυσικής ΕΚΠΑ (Από τα βιβλία των Μ. Δανέζη και Σ. Θεοδοσίου: «Το Σύμπαν που Αγάπησα», «Η Κοσμολογία της Νόησης» και «Έτσι βλέπω τον Κόσμο», Εκδόσεις Δίαυλος).


πηγή, το είδαμε εδώ εδώ 

Τρομοκρατημένος δηλώνει ο πρώτος Κινέζος αστροναύτης από τους ήχους που άκουσε στο διάστημα


Ο Γιανγκ Λιουέι, ο πρώτος Κινέζος που πραγματοποίησε ποτέ διαστημική πτήση για 21 ώρες, στις 16 Οκτωβρίου του 2003, ακόμη νιώθει τρομοκρατημένος από τους μυστηριώδης ήχους που άκουσε στο διάστημα.

Επρόκειτο για ήχους όπως όταν κάποιος χτυπάει ένα μεταλλικό κουβά με ένα σφυρί, αποκάλυψε ο ίδιος σε μια πρόσφατη συνέντευξή του.

Ο Γιάνγκ Λιουέι άκουσε αυτούς τους ήχους ενώ ήταν στο διαστημόπλοιο Shenzhen 5. Αν και ο ίδιος είπε πως κατά την επιστροφή του στη Γη οι θόρυβοι δεν συνεχίστηκαν, ωστόσο σημείωσε πως και σε άλλες αποστολές στο Shenzhou 6 και στο Shenzhou 7 οι αστροναύτες ανέφεραν παρόμοιους ήχους ενώ βρίσκονταν στο διάστημα.

Ο Γιάνγκ Λιουέι στη συνέντευξη που έδωσε στο κρατικό πρακτορείο ειδήσεων της Κίνας, το Xinhua, είπε πως επρόκειτο για κάτι πολύ σοβαρό.

«Ο ήχος από το χτύπημα εμφανιζόταν ξαφνικά χωρίς κάποιον συγκεκριμένο ρυθμό ή αιτία. Δεν ερχόταν ούτε από το εσωτερικό του σκάφους, αλλά ούτε και από το εξωτερικό του, αλλά ήταν σαν κάποιος να χτυπούσε το σώμα του διαστημοπλοίου, σαν κάποιος να χτυπούσε έναν μεταλλικό κουβά με ένα ξύλινο σφυρί.

Ο Γιάνγκ αποκάλυψε πως αυτό τον έκανε ιδιαίτερα νευρικό. Όσο και εάν προσπάθησε να εντοπίσει την πηγή του ήχου δεν βρήκε τίποτα.

Όταν επέστρεψε στη Γη ενημέρωσε τους αρμόδιους και στη συνέχεια έκαναν διάφορες δοκιμές για να αναπαράγουν τον ήχο από το χτύπημα χωρίς ωστόσο να τον πετύχουν.



πηγή

Υπάρχουν οργανισμοί που τρέφονται με ραδιενέργεια και κοσμική ακτινοβολία ; Έρευνα το αποδεικνύει !!!


Ένα είδος βακτηρίου που βρέθηκε να ζει βαθιά στο υπέδαφος αποκαλύπτεται ότι έχει τη μοναδική ικανότητα να αντλεί ενέργεια από τη ραδιενεργό διάσπαση του ουρανίου. Η ανακάλυψη, λένε αμερικανοί ερευνητές, αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο ύπαρξης εξωγήινων που τρέφονται με καθαρή ακτινοβολία.

Το μοναδικό βακτήριο, με την ονομασία Desulforudis audaxviator, βρέθηκε να ζει σε ένα παλιό χρυσωρυχείο στη Νότιο Αφρική, σε βάθος 2,8 χιλιομέτρων. «Τράβηξε την προσοχή μου επειδή αντλεί ενέργεια αποκλειστικά από ραδιενεργές ουσίες» λέει στο δικτυακό τόπο του Science ο Ντιμίτρα Άτρι, αστροβιολόγος του Διαστημικού Ινστιτούτου Επιστήμης «Blue Marble» στο Σιάτλ. «Ποιος ξέρει αν συμβαίνει το ίδιο με τη ζωή σε άλλους κόσμους;» εικάζει.

Οι περισσότεροι οργανισμοί στη Γη είτε εκμεταλλεύονται το φως του ήλιου για να φωτοσυνθέσουν την τροφή τους, είτε τρέφονται με φωτοσυνθετικούς οργανισμούς. Το Desulforudis audaxviator ανήκει σε μια διαφορετική, σπάνια κατηγορία οργανισμών, οι οποίοι αντλούν ενέργεια απευθείας από ανόργανες χημικές ουσίες του περιβάλλοντος.

Το ουράνιο και άλλα ραδιενεργά στοιχεία που υπάρχουν σε μικρές ποσότητες στον γήινο φλοιό εκπέμπουν ακτινοβολία, η οποία διασπά άλλα μόρια στο έδαφος. Διασπά για παράδειγμα ενώσεις που περιέχουν οξυγόνο και θείο, παράγοντας έτσι θειικά ιόντα, υπεροξείδιο του υδρογόνου και άλλα προϊόντα που διατηρούν αποθηκευμένη χημική ενέργεια.

Αυτή είναι η ενέργεια που αξιοποιεί για την επιβίωσή του το θαυμαστό βακτήριο: απορροφά τα μόρια και τα ιόντα που προκύπτουν, ρουφά την ενέργειά τους και στη συνέχεια τα φτύνει πίσω στο περιβάλλον.

Ο Άτρι υποψιάζεται ότι η ίδια διαδικασία θα μπορούσε να κρατά ταϊσμένα εξωγήινα μικρόβια ακόμα και σε κόσμους που στερούνται ατμόσφαιρας. Τα μικρόβια αυτά θα μπορούσαν να αξιοποιούν όχι την ακτινοβολία της ραδιενεργού διάσπασης, αλλά την ενέργεια των λεγόμενων κοσμικών ακτίνων, μιας βροχής από σωματίδια υψηλής ενέργειας που λούζει τα πάντα στο Διάστημα.

Η Γη διαθέτει μαγνητικό πεδίο που λειτουργεί ως ασπίδα προστασίας για την κοσμική ακτινοβολία. Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο με τον Άρη ή άλλα «αφιλόξενα» σώματα του Ηλιακού Συστήματος.

Χρησιμοποιώντας τα διαθέσιμα δεδομένα για την κοσμική ακτινοβολία, ο ερευνητές προσομοίωσε τις συνθήκες σε άλλα ουράνια σώματα, και διαπίστωσε ότι, σε όλους τους πλανήτες εκτός από τη Γη, η συνεχής ροή σωματιδίων από το Διάστημα θα προσέφερε αρκετή ενέργεια για την επιβίωση μικρών, σχετικά απλών οργανισμών όπως τα βακτήρια.

Αν ο Άτρι έχει δίκιο, οι προσπάθειες αναζήτησης εξωγήινης ζωής θα πρέπει να διευρυνθούν, και να συμπεριλάβουν κόσμους που δεν διαθέτουν μαγνητικό πεδίο και θεωρούνταν μέχρι σήμερα εχθρικοί για την υποστήριξη ζωντανών οργανισμών.

Ποιος ξέρει; Βαθιά στο υπέδαφος του Άρη ίσως κρύβεται το εξωγήινο ανάλογο του απίθανου Desulforudis audaxviator.

H μελέτη του Ντιμίτρ Άτρι δημοσιεύεται στο Journal of the Royal Society Institute.

πηγή

Addthis

Google+ Followers

 
Support : Creating Website | Johny Template | Mas Template
Copyright © 2011. Ακτιβιστης - All Rights Reserved
Template Created by Creating Website Published by Mas Template
Proudly powered by Blogger |2012 Templates