Headlines News :

Ακούω radio - activistis παίζει μουσική και τοπικές ειδήσεις συνεχώς ......

Πρόσφατα σχόλια

Ο Καιρός στην Περαία

ΤΑ ΚΑΛΑ ΝΕΑ

ΧΡΗΣΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

ΑΠΟΔΕΧΕΣΤΕ Ή ΟΧΙ ΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ ;

bike tracks
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Βαλκάνια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Βαλκάνια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Η Ευρώπη Πέθανε Στην Πρίστινα

του Colonel Jacques Hogard , Geo Strategy, R.Insider, 7-1-19

[Είναι ο τίτλος του βιβλίου του Διοικητή των Γαλλικών Ειδικών Δυνάμεων στην Γιουγκοσλαβία, κατά την εκστρατεία του ΝΑΤΟ εναντίον της Σερβίας το 1999. Την προσωπική μαρτυρία του για όσα συνέβησαν τότε εναντίον μιας παλαιάς συμμάχου της Γαλλίας συνώψισε σε πρόσφατη ομιλία του στα πλαίσια του Ευρωκοινοβουλίου στις Βρυξέλλες, με πρόσκληση του Κέντρου Γεωστρατηγικών Μελετών του Βελιγραδίου, που δημοσιεύεται με τίτλο « Η Ευρώπη πέθανε όταν το ΝΑΤΟ παράνομα ξερίζωσε την καρδιά της Σερβίας». Υπενθυμίζουμε ότι και ο τότε αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων της Γαλλίας, στρατηγός Γκαλουά, είχε προ του θανάτου του, προ τριετίας, προβεί σε αποκαλυπτική συνέντευξη/εξομολόγηση, στην οποία καταδίκαζε το «σφάλμα» της γαλλική συμμετοχής στο έγκλημα, που συνέβη επί προεδρίας του βραβευμένου από τον Πεταίν, «σοσιαλιστή» Φρανσουά Μιτεράν. Την θρυαλλίδα για το ολοκαύτωμα της Γιουγκοσλαβίας έθεσε βέβαια ο γερμανικός εγκέφαλος, με την υποκίνηση ανεξαρτητοποίησης της Κροατίας.                  Η μαρτυρία του συνταγματάρχη Ζακ Ογκάρντ παρουσιάζει επίκαιρο ενδιαφέρον με τα εξελισσόμενα μαγειρέματα μεταξύ ΝΑΤΟ-Ράμα-Χαραντινάϊ- Ζάεφ-Μέρκελ και Σία… Ιδού τι είπε:]

Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού

«Ως ανώτερος Γάλλος αξιωματικός υπηρέτησα στην «Μακεδονία» και έπειτα στο Κόσσοβο, το πρώτο εξάμηνο του 1999. Όταν μετατέθηκα στην διοίκηση των ειδικών δυνάμεων, τοποθετήθηκα επικεφαλής της ομάδας ειδικών δυνάμεων που επενέβη πριν την γαλλική ταξιαρχία της δύναμης ΚFOR του ΝΑΤΟ.
Όταν μιλάμε για το Κοσσυφοπέδιο, το πλήρες όνομα είναι Κόσσοβο-Μετόχια και δεν μπορείς να αγνοείς το παρελθόν αυτής της περιοχής, το απώτερο παρελθόν, την πολιτισμική και θρησκευτική ιστορία, την ιστορία της Σερβικής και Ορθόδοξης ταυτότητας, πάντοτε παρούσας σε αμέτρητα και πολύ παλαιά μνημεία, εκκλησίες, σερβικά μοναστήρια, που συναντάς σε όλη την επαρχία, αλλά επίσης και στο πρόσφατο παρελθόν της περιοχής  και ιδιαίτερα στα γεγονότα της δεκαετίας 1990, που αποκορυφώθηκαν το 1999, με τον πόλεμο που επιβλήθηκε στην Σερβία, με την υποστήριξη του  ΝΑΤΟ και της  Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης στους Αλβανούς  του Ου Τσε Κα . Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο ήταν που βρέθηκα και εγώ στο Κόσσοβο, επικεφαλής γαλλικών ειδικών δυνάμεων, υπό βρετανική διοίκηση.


Αυτό που με εντυπωσίασε στο Κόσσοβο το 1999 ήταν, πρώτα από όλα, η πολύ μεγάλη ψευδόλογη πληροφόρηση που προηγήθηκε και δικαιολόγησε την επιδρομή του ΝΑΤΟ. ΄Ηταν πράγματι η λέξη «γενοκτονία», που εξεστόμισε ο Αμερικανός πρόεδρος Κλίντον
και εξειδίκευσε η υπουργός του των Εξωτερικών Μαντλέν Ωλμπράϊτ – η οποία ανήγγειλε και τον μοιραίο και ψεύτικο αριθμό «100 χιλιάδες νεκροί» στο Κόσσοβο- που  υποτίθεται κίνησε την επίθεση του  ΝΑΤΟ στην Σερβία, τον Μάρτιο του 1999, μετά τις απαράδεκτες απαιτήσεις που διατύπωσαν οι σύμμαχοι στους Σέρβους, στην διάσκεψη στο Ραμπουγιέ, οι οποίες τους ανάγκασαν να απορρίψουν τους όρους (υποδούλωσης) που τους έθεταν.
 Αλλά, όπως αποδείχτηκε μετά τον πόλεμο του 1999, ο αριθμός των θυμάτων κάθε προέλευσης, όλων των εθνικών ομάδων, στρατιωτικών και αμάχων, ήταν μικρότερος από 6.000. Που είναι μεγάλος φυσικά, αλλά που καμιά σχέση δεν έχει με «γενοκτονία».
Το δεύτερο που με εντυπωσίασε ήταν η δυσαναλογία των στρατιωτικών μέσων που χρησιμοποιήθηκαν από τον συμμαχικό συνασπισμό εναντίον της μικρής Σερβίας. Ειδικότερα θυμάμαι τους μαζικούς και ατέλειωτους αεροπορικούς βομβαρδισμούς, ο οποίοι προκάλεσαν πάρα πολλά θύματα, για να μην αναφέρουμε τα φυσικά και ψυχικά τραύματα.


΄Ηταν φανερό ότι σκοπός ήταν η  βίαιη αποκοπή της Σερβίας από την επαρχία της του Κοσσόβου, θα μπορούσε να πει κανείς ο ακρωτηριασμός της χώρας από μια από τις σημαντικότερες εδαφικές εκτάσεις της. Και όχι οποιασδήποτε, επειδή ενώ το Κόσσοβο-Μετόχια κατοικείται σήμερα κυρίως  από Αλβανούς, αυτό δεν ήταν πάντοτε έτσι. Η επαρχία αυτή παραμένει πάντοτε για τους Σέρβους ο ιστορικός, πνευματικός και πολιτιστικός πυρήνας της εθνικής τους ταυτότητας.
Η απόφαση 1244 των Ηνωμένων Εθνών του 1999, ( που δεν ανατράπηκε ποτέ και ισχύει πάντοτε) επέτρεψε μεν έναν «ντε φάκτο» διαχωρισμό, μιαν ξεχωριστή διοίκηση για μιαν απροσδιόριστη περίοδο, αλλά σαφώς θυμίζοντας την συμμετοχή του Κοσσόβου στην Σερβική Δημοκρατία. Παρά ταύτα, ο στόχος είχε επιτευχθεί και μετά τους διωγμούς των Σέρβων του 2004, που απέβλεπαν να συνεχίσουν και να επιταχύνουν την εθνοκάθαρση, το σενάριο που εφαρμόστηκε το 2008 απέβλεπε στην πραγματοποίηση  του στόχου που είχε θέσει η αλβανική εξέγερση του Ου Τσε Κα με την συνενοχή του ΝΑΤΟ: Την μονομερή ανακήρυξη «ανεξαρτησίας», της λεγόμενης «Δημοκρατίας του Κοσσόβου».
Το νέο «κράτος» γεννήθηκε έτσι από έναν άδικο  πόλεμο, που προκλήθηκε στην  ευρωπαϊκή ήπειρο εναντίον ενός ευρωπαϊκού κράτους  από  άλλα ευρωπαϊκά κράτη, ελεγχόμενα εξ αποστάσεως από τις ΗΠΑ, για να «τιμωρήσουν» την Σερβία επειδή θέλησε να διατηρήσει την κυριαρχία της και την εδαφική της ακεραιότητα, αγωνιζόμενη εναντίον μιας ένοπλης εξέγερσης σε μιαν επαρχία της.
Τι θα λέγαμε αύριο στην Γαλλία εάν η περιφέρεια του Seine Saint Denis, που τώρα κατοικείται από Βόρειο-Αφρικανούς, αποφάσιζε να ανακηρυχτεί σε «ανεξάρτητη δημοκρατία»;
Αυτό είναι βασικά το πρόβλημα του Κοσσόβου.
Αυτή η επίθεση του ΝΑΤΟ εναντίον της Σερβίας για το Κόσσοβο το 1999 αποτελεί μιαν παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου, μια παραβίαση του σεβασμού της κυριαρχίας των κρατών, μια καταπάτηση του απαραβίαστου των συνόρων.
Και αυτό το κράτος μαριονέτα  -χωρίς φανερούς πόρους- μη βιώσιμο καθεαυτό- είναι τώρα μια εστία ισχυρών εντάσεων στα Βαλκάνια. Το βλέπουμε κάθε μέρα, η σχεδόν.
Τα Ηνωμένα Έθνη δεν αναγνωρίζουν την λεγόμενη « Δημοκρατία του Κοσσόβου», η οποία δεν αναγνωρίζεται ακόμη από μεγάλο αριθμό κρατών στον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων ευρωπαϊκών κρατών, μελών της ΕΕ. Και σχεδόν 10 κράτη που είχαν αναγνωρίσει την  λεγόμενη «Δημοκρατία του Κοσσόβου» τελικά ακύρωσαν την αναγνώρισή της.
Η  απόφαση 1244 των Ηνωμένων Εθνών, η οποία υπενθύμιζε τις βασικές αρχές  της αναπαλλοτρίωτης  ιδιότητας του Κοσσόβου  ως  εδάφους της Δημοκρατίας της Σερβίας, κληρονόμου της Ομοσπονδιακής  Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας και  της εντολής αφοπλισμού του Ου Τσε Κα, βιάσθηκε έτσι δύο φορές:
Πρώτα με την μονομερή ανακήρυξη «ανεξαρτησίας» των Αλβανών ανταρτών του Ου Τσε Κα. Και τώρα με την ενέργειά τους να μετατρέψουν την τοπική αστυνομική δύναμή τους σε πραγματικό στρατό. Αυτό το απαγορεύει αυστηρά η πάντοτε ισχύουσα απόφαση 1244 του ΟΗΕ.
Σήμερα οι αρχές του Κοσσόβου εφαρμόζουν μιαν ύπουλη πολιτική διωγμού σε βάρος των μειονοτήτων, Σερβικής, Ρομά και Γκοράνι, ιδιαίτερα εχθρική κατά της διατήρησης ορθοδόξων μοναστηριών και θρησκευτικών κοινοτήτων. Σε καθημερινή βάση  είναι μαρτύριο να είσαι Σέρβος, Ρομά ή Γκοράνι στην επαρχία του Κοσμέτ σήμερα. Κάθε είδους διωγμοί, ενοχλήσεις, αρπαγές και φυσική βία απειλούνται ανά κάθε στιγμή.
Το είδαμε πολλές φορές τελευταία, όπως κατά την επίσκεψη του Σέρβου επίσημου απεσταλμένου Μάρκο Τζούριτς, ο οποίος συνελήφθη αυθαίρετα από την κοσοβάρικη αστυνομία, κατά την επίσκεψη του σε σερβική κοινότητα, όπως και με την σύλληψη του Γάλλου  Αρνώ Γκουγιόν, προέδρου της γαλλικής ΜΚΟ «Αλληλεγγύη Κοσσόβου» και το ξαναείδαμε προ ημερών με την βίαιη επίθεση, ξημερώματα, της ίδιας «αστυνομίας», εναντίον Σέρβων κατοίκων της Κόσσοβκα Μιτρόβιτσα, των οποίων η τύχη αγνοείται μέχρι σήμερα. Και επιπλέον, οι αρχές του Κοσσόβου εισήγαγαν τελευταία υψηλούς φόρους σε όλα τα εισαγόμενα από την κεντρική Σερβία προϊόντα, ακόμη και φάρμακα και τρόφιμα, θέτοντας σε κίνδυνο την ζωή πολλών Σέρβων στην επαρχία.
Είναι ολοφάνερο ότι η καλούμενη «Δημοκρατία του Κοσσόβου» είναι κάθε άλλο παρά ένα κράτος δικαίου, η δημοκρατικό κράτος, όπου τα δικαιώματα και η αξιοπρέπεια του ανθρώπου είναι σεβαστά.
Το γεγονός ότι αυτό το «κράτος-μαριονέτα» συντηρείται με μεγάλα ποσά δημοσίου χρήματος από την Ευρωπαϊκή ΄Ενωση είναι για μένα αιτία ντροπής και αγανάκτησης. Και αληθινά, βλέποντας τον «πρόεδρο» του Κοσσόβου να γίνεται αντικείμενο επίσημης υποδοχής στο Παρίσι, στις τελετές της εκατονταετηρίδας της νίκης του 1918, ήταν λόγος ντροπής για μένα, εγγονό δυο Γάλλων αξιωματικών βαριά πληγωμένων στον Μεγάλο Πόλεμο και μικρανεψιό ενός νέου αξιωματικού που σκοτώθηκε το 1917 στα βόρεια τη Μακεδονίας.
Επιπλέον, έμαθα προχθές ότι ο Αλβανός πρωθυπουργός ΄Εντι Ράμα παρουσίασε, σε μια συγκέντρωση των κυβερνήσεων της Αλβανίας και του Κοσσόβου στο Πετς την ιδέα ενός «εθνικού σχεδίου ενώσεως της Αλβανίας και του Κοσσόβου». Ο ΄Εντι Ράμα προσκάλεσε τον πρωθυπουργό του Κοσσόβου Ραμούς Χαραντινάι να αρχίσει  την κατάστρωση μιας «κοινής στρατηγικής για την ενοποίηση των Αλβανών μέχρι το 2025». Πάμε για την πραγματοποίηση του παλαιού ονείρου του Πρίζρεν;
Σε κάθε περίπτωση, εγώ προσωπικά ποτέ δεν πίστεψα ότι η «Δημοκρατία του Κοσσόβου» θα έχει μέλλον. Το είπα και το έχω γράψει: Αυτό το κράτος μαριονέτα δεν έχει άλλη διέξοδο, παρά να επανενταχτεί  στην Πατρίδα, Σερβία, ή να συγχωνευτεί με την Αλβανία. Αλλά το δεύτερο θα αποτελούσε μια τόσο  άνομη και απίστευτη  -πραγματική γκανγκστερική αρπαγή (hold-up)- που θα μπορούσε  να γίνει, από τις μαφιόζικες συμμορίες του Κοσσόβου, μόνο με τις ευλογίες των διεθνών οργανισμών. Εάν συμβεί αυτό, τότε θα είναι η αρχή μιας περιόδου μεγάλης αναταραχής σε όλα τα Βαλκάνια.
Εμείς οι Γάλλοι είδαμε τι έγινε το 1871 με την προσάρτηση της Αλσατίας-Λορένης από την Γερμανία. Χρειάστηκαν πενήντα χρόνια, έπειτα ένας πόλεμος και εκατομμύρια νεκρών, για να επιστρέψουν τελικά αυτές οι επαρχίες στην Γαλλία, την πατρίδα τους. Το ίδιο θα γίνει τελικά με το Κόσσοβο. Γι’ αυτό, αν θέλουμε να αποφύγουμε μιαν νέα ανάφλεξη της περιοχής, είναι απαραίτητο να επιστρέψουμε στα θεμελιώδη, που η απόφαση 1244 του ΟΗΕ εκφράζει πολύ καλά με τον τρόπο της.
Το Κόσσοβο-Μετόχια αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της Δημοκρατίας της Σερβίας. Το να έχει καθεστώς αυτονομίας είναι απολύτως νοητό, αλλά με σεβασμό της κυριαρχίας του σερβικού κράτους. Το οποίο πρέπει να αποκατασταθεί και η Ε.Ε. θα κερδίσει  σε ανάστημα, βοηθώντας το με όλη την επιρροή της. Αυτό είναι ο μόνος πραγματικός τρόπος να εγγυηθεί μια δίκαιη και ανθεκτική ειρήνη στις μέλλουσες γενεές αυτού του κομματιού της Ευρώπης.

Τέλος, πρέπει να προσθέσω ότι η συμφιλίωση μεταξύ των διαφόρων κοινοτήτων που κατοικούν στο Κόσσοβο θα καταστεί δυνατή μόνο εάν όλη η αλήθεια της ιστορίας αποκατασταθεί και οι ευθύνες του καθενός καταμερισθούν ακριβοδίκαια. Γι’ αυτό πιστεύω ότι είναι αναγκαίο, η δικαστική έρευνα που άρχισε το 2013 μέσα στην Ευρωπαϊκή ΄Ενωση για τα εγκλήματα πολέμου του Ου Τσε Κα και ειδικώτερα το αποτρόπαιο εμπόριο οργάνων, που κατήγγειλε η Έκθεση Dick Marti -και η οποία δικαστική έρευνα αναμενόταν να καταλήξει σε συμπεράσματα το  2015- θα πρέπει να αναδραστηριοποιηθεί και να ολοκληρωθεί.*                                                                              
Επειδή διακυβεύεται η αξιοπιστία της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

ΑΔΙΑΝΤΡΟΠΙΑ ΔΙΧΩΣ ΤΕΛΟΣ: ΥΦΑΡΠΑΞΑΝ ΤΑ ΟΙΚΟΠΕΔΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΤΗ ΧΕΙΜΑΡΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΕΣ ΜΠΙΖΝΕΣ

Με περίσσιο θράσος και με κυνισμό που δεν έχει προηγούμενο, το υπουργείο Εξωτερικών της Αλβανίαςκουνάει το δάχτυλο στης ελληνική πλευρά, «για αντικειμενική ανάγνωση των γεγονότων και της πραγματικότητας», σχετικά με την απόφαση της αλβανικής κυβέρνησης που παραχωρεί για τουριστική εκμετάλλευση οικόπεδα που ανήκουν σε Έλληνες ομογενείς.

«Θέλουμε να διευκρινίσουμε ότι η εν λόγω υπουργική απόφαση, έχει ως στόχο την καταγραφή περιοχών με προοπτική τουριστικής ανάπτυξης οι οποίες υπάγονται σε καθεστώς "κρατικής ιδιοκτησίας"», αναφέρει, μεταξύ άλλων, το αλβανικό υπουργείο Εξωτερικών.
Το ΥΠΕΞ της Αλβανίας εκφράζει επίσης την έκπληξη του για τη δήλωση του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών, κάνοντας λόγο για «διαστρέβλωση» των γεγονότων, ενώ σημειώνει πως εφαρμόζει αποφάσεις του δικαστηρίου του Στρασβούργου.
Με απλά λόγια, το αλβανικό ΥΠΕΞ, ζητάει και... ρέστα από την Ελλάδα, επειδή τόλμησε (!) να επικρίνει τις απαράδεκτες κινήσεις των Τιράνων, οι οποίες συνιστούν από μόνες τους κατάφωρη παραβίαση κάθε συμφωνίας και διεθνούς συνθήκης που άπτεται των ανθρωπίνων δικαωμάτων!

Ολόκληρη η ανακοίνωση του αλβανικού ΥΠΕΞ αναφέρει τα εξής:

«Το υπουργείο για την Ευρώπη και Εξωτερικών της Δημοκρατίας της Αλβανίας εκφράζει την έκπληξή της για τη δήλωση του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών με ημερομηνία 11.12.2018.
Ως ευρωπαϊκή χώρα, μέλος της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η Αλβανία αναγνωρίζει τη δικαιοδοσία του δικαστηρίου του Στρασβούργου και εφαρμόζει τις αποφάσεις του.
Το δικαίωμα ιδιοκτησίας είναι ένα συνταγματικό δικαίωμα το οποίο απολαμβάνει αδιακρίτως και εξίσου κάθε πολίτης, ανεξάρτητα από την εθνικότητά του. Επιπλέον, όλοι οι πολίτες απολαμβάνουν το δικαίωμα προσφυγής σε δικαστήρια σε περίπτωση εικαζόμενων παραβιάσεων αυτών των δικαιωμάτων.
Το υπουργείο για την Ευρώπη και Εξωτερικών, εκφράζει τη λύπη του για τη δήλωση του ελληνικού ΥΠΕΞ η οποία στηρίζεται σε διαστρέβλωση των γεγονότων. Θέλουμε να διευκρινίσουμε ότι η εν λόγω υπουργική απόφαση, έχει ως στόχο την καταγραφή περιοχών με προοπτική τουριστικής ανάπτυξης οι οποίες υπάγονται σε καθεστώς "κρατικής ιδιοκτησίας".
Ο υπουργός Εξωτερικών επαναλαμβάνει ότι το αλβανικό κράτος τελούσε και θα τελεί πάντοτε υπό την δέσμευση της προστασίας και του σεβασμού των δικαιωμάτων των μειονοτήτων.
Η δέσμευση αυτή αποδεικνύεται από την ένταξή μας στην Σύμβαση-Πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρώπης για την προστασία των εθνικών μειονοτήτων, συνταγματικές εγγυήσεις σε αυτόν τον τομέα, καθώς και τη θέσπιση ειδικής νομοθεσίας για την προστασία των εθνικών μειονοτήτων στην Αλβανία.
Απευθύνοντας έκκληση προς την ελληνική πλευρά για αντικειμενική ανάγνωση των γεγονότων και της πραγματικότητας, θα θέλαμε να υπενθυμίσουμε ότι το ευρύ νομικό πλαίσιο, εναρμονισμένο με την ευρωπαϊκή πρακτική, καθώς η μεγάλη παράδοση της κοινωνικής συνύπαρξης στην Αλβανία αποτελεί ένα θετικό παράδειγμα προς μίμηση στην περιοχή».

πηγή

«Σκότωσε και κανέναν Έλληνα» - Σάλος στο Στρατό με φαντάρο που σχηματίζει τον αλβανικό αετό

Τις τελευταίες ώρες, κάνει το γύρο του διαδικτύου φωτογραφία με νεαρό που υπηρετεί στον Ελληνικό Στρατό και σχηματίζει με τα χέρια του το αλυτρωτικό σήμα του αλβανικού αετού.

Ντυμένος στα χακί και έχοντας στα χέρια του ένα ημιαυτόματο G3A4, ο νεαρός, προφανώς αλβανικής καταγωγής, σχηματίζει με τα χέρια του το σύμβολο της Μεγάλης Αλβανίας και ανεβάζει τη φωτογραφία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Έχει καλυμμένα τα χαρακτηριστικά του προσώπου του και – όπως υποστηρίζει με ανάρτηση του – βρίσκεται στα ελληνοτουρκικά σύνορα
«Σας χαιρετώ από τα σύνορα Ελλάδας – Τουρκίας .Υπηρετούμε σε άλλο κράτος αλλά ποτέ δεν ξεχνάμε τις ρίζες μας».
Αλβανοί εθνικιστές βρίσουν την ευκαιρία και επικροτούν την πράξη του βγάζοντας απίστευτο μίσος κατά της Ελλάδας. Ένας μάλιστα καλεί τον στρατιώτη να σκοτώσει Έλληνες. «Αν προτιμάς την Αλβανία τότε σκότωσε και κανέναν Έλληνα».

 ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΟ ΔΕΛΤΙΟ ΤΟΥ STAR: 
Η φωτογραφία είναι άραγε αληθινή ή είναι μια ακόμη στημένη προκλητική ενέργεια;
Σημειώνεται ότι η 28η Νοεμβρίου 1912 είναι γνωστή στην Αλβανία και ως “Ήμερα της Σημαίας” και γιορτάζεται κάθε χρόνο με ιδιαίτερη λαμπρότητα από όλους τους Αλβανούς ανά την υφήλιο.
Η εικόνα είναι καθαρή και δεν φαίνεται να υπάρχει photoshop. Πρόκειται για μία ενέργεια, που έρχεται να προστεθεί στις τελευταίες προκλήσεις των Αλβανών μετά τη δολοφονία Κατσίφα.
Ελπίζουμε να γίνει άμεσα έρευνα από το υπουργείο Άμυνας και να διαλευκανθεί η υπόθεση. Τέτοιες ενέργειες και τέτοια άτομα δεν χωράνε στις Ένοπλες Δυνάμεις.


πηγή

Σεργκέι Λαβρώφ: Οι Ατλαντιστές επιχειρούν να μετατρέψουν τα Βαλκάνια σε νέο ορμητήριο εναντίον της Ρωσίας

του Paul Antonopoulos, Fort-Russ

Η Δύση καταβάλλει επίμονες προσπάθειες να μετατρέψει τις χώρες των Βαλκανίων σε ένα ακόμη ορμητήριο εναντίον της Ρωσίας, δήλωσε ο  Ρώσος υπουργός των Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρώφ στη σερβική εφημερίδα Srpski Telegraf.
Ο υπουργός τόνισε ότι μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, η Δυτική Ευρώπη αρνήθηκε να συνεργαστεί στην κοινή δημιουργία μιας κοινής αρχιτεκτονικής ασφαλείας στην Ευρω-Ατλαντική περιοχή, παρά τις επανειλημμένες προτάσεις της Ρωσίας. Αντίθετα, οι Δυτικές χώρες επέλεξαν την καταστροφική οδό της επέκτασης του γεωπολιτικού χώρου υπό τον έλεγχό τους αλλά και την δημιουργία νέων γραμμών γεωγραφικής διαίρεσης στην ευρωπαϊκή ήπειρο, σημείωσε ο Λαβρώφ.
«Για παράδειγμα, το 1999, με βάναυση παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου, η Σερβία βομβαρδιζόταν επί δυόμισι μήνες και κατόπιν, σε μιαν απόπειρα νομιμοποίησης της επιδρομής, μονομερώς αναγνώρισαν την ανεξαρτησία του Κοσσόβου», ανέφερε ο Ρώσος υπουργός.
Στην εφαρμογή της ίδιας αντί-ρωσικής πολιτικής εντάσσεται το σχέδιο «που διηύθυναν και υποστήριξαν» οι ΗΠΑ και μερικές ευρωπαϊκές χώρες, το οποίο οδήγησε στο ουκρανικό πραξικόπημα, τον Φεβρουάριο του 2014.
« Φαίνεται ότι τα διδάγματα της ουκρανικής τραγωδίας δεν έγιναν μαθήματα για την Δύση. Καταβάλλουν τώρα επίμονες προσπάθειες να μετατρέψουν τις χώρες των Βαλκανίων σε ένα άλλο ορμητήριο εναντίον της Ρωσίας και οι χώρες της περιοχής υποβάλλονται σε έμμονες πιέσεις να διαλέξουν, είτε με την Μόσχα είτε με την Ουάσιγκτον και τις Βρυξέλλες», τόνισε ο Ρώσος υπουργός.
Ο Λαβρώφ πρόσθεσε ότι η Ρωσία έχει γνώση της πίεσης που ασκείται στο Βελιγράδι για να κόψουν οι Σέρβοι κάθε συνεργασία τους με την Μόσχα και ότι η Σερβία αντιτίθεται σθεναρά σε αυτό.
«Η Μόσχα εκτιμά ιδιαίτερα την πολυδιάστατη και ανεξάρτητη πολιτική της Σερβίας, η οποία υπηρετεί τα θεμελιώδη συμφέροντα του λαού της», δήλωσε ο Λαβρώφ.
Aυτά επίσης συμβαίνουν ενώ στο Κόσσοβο εξελίσσεται αυξανόμενη αναταραχή, με ορισμένους μάλιστα να μιλούν για «αναπόφευκτη» σύγκρουση των Σέρβων με το ημι-ανεξάρτητο Κόσσοβο. Στο Κόσσοβο κυριαρχούν οι Αλβανοί, οι οποίοι έγιναν πλειοψηφία στην ιστορική επαρχία της Σερβίας κατά την εποχή της Οθωμανικής κυριαρχίας.

Mετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού


Σημείωση: Οι δηλώσεις Λαβρώφ έρχονται -τελείως συμπτωματικά- ως αντίδραση στην ευχή που διατύπωσε ο Αμερικανός πρεσβευτής Πάϊατ στην (μελλοντικά «κοσμοπολίτικη») Θεσσαλονίκη, η συμφωνία Τσίπρα- Ζάεφ στις Πρέσπες να γίνει παράδειγμα για μιαν αντίστοιχη μεταξύ Σερβίας-Κοσσόβου.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η Δυτική Όχθη των Βαλκανίων


της Αθανασίας Πέτσα *

Ένα τραγικό γεγονός φούντωσε για άλλη μια φορά τα πάθη και δίχασε την -πάντα έτοιμη να διχαστεί- κοινή γνώμη. Ο φόνος του βορειοηπειρώτη Κωνσταντίνου Κατσίφα από τα πυρά της Αλβανικής αστυνομίας. Και τι δεν ακούστηκε, αμέσως μόλις έγινε γνωστό το συμβάν και προτού ακόμα έρθει στο φως η παραμικρή λεπτομέρεια για τις συνθήκες και τον τρόπο με τον οποίο σκοτώθηκε.

Τα δυο στρατόπεδα -όχι «σαν», αλλά πραγματικά- έτοιμα από καιρό, όμως καθόλου «θαρραλέα», σχηματίστηκαν εν ριπή οφθαλμού, κραυγάζοντας: «εθνικιστής!», «φασίστας!», «χρυσαυγίτης!» από τη μια μεριά και «ήρωας!», «παλικάρι!», «θάνατος στους Αλβανούς!» από την άλλη. Οι δυο αυτοί πόλοι που εδώ και πολύ καιρό έχουν καταφέρει να κυριαρχούν σε οποιαδήποτε συζήτηση για οποιοδήποτε εθνικό μας θέμα. Τα δυο -φαινομενικά- αντίθετα στρατόπεδα, που όμως συνεργάζονται τόσο αρμονικά για τη συσκότιση της αλήθειας και την αλλοίωση κάθε εθνικής μας υπόθεσης, κάθε πατριωτικού προτάγματος.

Από τη μια μεριά λοιπόν, οι γνωστοί μας «αριστερούληδες», της συνωμοταξίας των «αντίφα». Η ετυμηγορία βγήκε αμέσως: «ήταν χρυσαυγίτης!». Χαρακτηρισμός που είναι τουλάχιστον αστείος, αν σκεφτεί κανείς το τρόπο δράσης του εν λόγω μορφώματος. Στα σοβαρά, τώρα, έχετε δει ποτέ χρυσαυγίτη να βγαίνει ΜΟΝΟΣ του και να υπερασπίζεται τα -όποια- πιστεύω του μέχρις εσχάτων, και μάλιστα με κίνδυνο της ζωής του; Όσο κι αν ψάξουμε, δεν θα βρούμε ούτε έναν. Όλη τους η «παλικαροσύνη» εξαντλείται στο να μαζεύονται τουλάχιστον καμιά δεκαριά μαζί, για να πλακώσουν στο ξύλο κανέναν δύσμοιρο Πακιστανό! Από πού προέκυψε ο χαρακτηρισμός του χρυσαυγίτη; Μήπως το είχε δηλώσει ο ίδιος ο Κατσίφας; Όχι, απ’ όσο ξέρουμε, δεν φαίνεται πουθενά κάτι τέτοιο. Ο μόνος λόγος για τον οποίο χαρακτηρίστηκε έτσι, είναι επειδή οτιδήποτε φέρει ελληνική σημαία, ή υπερασπίζεται εθνικά προτάγματα, αυτομάτως χαρίζεται από τους λεγόμενους διεθνιστές, στο νεοναζιστικό μόρφωμα.  

Αυτό το «δωράκι», το δέχεται ευχαρίστως η πλευρά των εθνικοφρόνων-φιλοφασιστών-φιλοναζί-φιλοχουντικών (και λοιπών συμπαρομαρτούντων) και φροντίζει να το εκμεταλλεύεται με τον χειρότερο τρόπο. Κραυγές, βρισιές, ρατσιστικό παραλήρημα εναντίον των Αλβανών, συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας όπου κυριαρχούν συνθήματα... μεστά πολιτικού νοήματος, όπως «1, 2, 3, γ***ται η Αλβανία!» Πού αποσκοπούν, αλήθεια, όλα αυτά; Μήπως στο να φωτίσουν καλύτερα τις, εν πολλοίς, άγνωστες πτυχές των εθνικών μας ζητημάτων; Μήπως στο να υπερασπιστούν δυναμικά τα δίκια του ελληνισμού, να συσπειρώσουν τον λαό για να αγωνιστεί για την κατάκτησή τους; Ούτε κατά διάνοια.

Μάλλον το αντίθετο συμβαίνει. Γιατί, ποιος λογικός άνθρωπος, με δημοκρατικά αισθήματα και με αγάπη γι’ αυτήν τη χώρα θα μπορούσε να ταυτιστεί και να κινητοποιηθεί με αυτόν τον οχετό; Έτσι λοιπόν, το καθένα από αυτά τα δυο στρατόπεδα αυτοδικαιώνεται μέσα από την αντιπαράθεσή του με το άλλο, αλλά και τα δυο μαζί, σε αγαστή συνεργασία, φροντίζουν να κάνουν τόση φασαρία, που να μην μπορεί να ακουστεί καμία άλλη φωνή.

Περίσσια είναι και η υποκρισία και από τις δύο πλευρές. Οι μεν εθνικιστές κόπτονται για τα δεινά της σκλαβωμένης Βόρειας Ηπείρου, αλλά δεν θα τολμήσουν να πουν κουβέντα για τις μεγάλες δυνάμεις που, για τα δικά τους συμφέροντα, πίεσαν ώστε το πρωτόκολλο της Κέρκυρας να μείνει στα χαρτιά και να μην εφαρμοστεί ποτέ. Ούτε βέβαια θα πουν λέξη τώρα, που οι ίδιες αυτές μεγάλες δυνάμεις έχουν θέσει όλη την Ελλάδα υπό κατοχή, σε συνεργασία με τις ντόπιες μαριονέτες τους που παριστάνουν τις ελληνικές κυβερνήσεις. Οι ίδιες αυτές μεγάλες δυνάμεις ανακατεύουν πάλι την τράπουλα στην «πυριτιδαποθήκη της Ευρώπης», τα Βαλκάνια, διαλύοντας τα κράτη είτε με τα όπλα, όπως στη Γιουγκοσλαβία, είτε με οικονομικά μέσα, όπως στην Ελλάδα. Θα τους ακούσετε να ωρύονται με μένος «γουρούνια Αλβανοί», αλλά για τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, την ΕΕ, θα λένε πάντα τα καλύτερα! Κατά τ’ άλλα, «Ζήτω η Ελλάς»!

Οι δε «αγωνιστές της αριστεράς και των δικαιωμάτων» έχουν αναπτύξει μια... υπερφυσική ικανότητα να ανακαλύπτουν τον φασισμό στην κάθε παραμικρή πτυχή της καθημερινότητας, σε κάθε αποστροφή του καθημερινού λόγου και να μάχονται με πάθος για να τον εξοβελίσουν, αλλά είναι εντελώς ανίκανοι να τον δουν όταν ορθώνεται ολοφάνερα μπροστά στα μάτια τους και στρέφεται εναντίον των Ελλήνων. Τότε, όχι μόνο δεν στρέφονται ενάντιά του, αλλά και υιοθετούν άκριτα τη λογική και τα επιχειρήματά του. Έτσι και τώρα, στην περίπτωση του Κατσίφα, δεν διστάζουν να αναπαράγουν την εκδοχή της αλβανικής αστυνομίας, που ενοχοποιεί για τον φόνο το ίδιο το θύμα!

Το πιο ενδιαφέρον στην περίπτωσή τους -και εδώ θα σταθούμε- είναι ότι αυτή η πλευρά εμφανίζεται ως υπέρμαχη του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα των Παλαιστινίων. Φυσικά, αυτό είναι προς τιμήν τους, ο αγώνας των Παλαιστινίων είναι δίκαιος και αξίζει κάθε δυνατή υποστήριξη, αλλά αυτό που εντυπωσιάζει είναι τα δυο μέτρα και δυο σταθμά στις απόψεις που εκφράζουν. Ο Παλαιστίνιος που υψώνει περήφανα τη σημαία του μπροστά στα ισραηλινά πυρά, είναι ήρωας και δοξάζεται. Ο Έλληνας που ύψωσε τη σημαία στους Βουλιαράτες και δέχτηκε τη σφαίρα κατάστηθα, είναι φασίστας και «πήγαινε γυρεύοντας». Ο ισραηλινός στρατός που σκοτώνει τους Παλαιστίνιους διαδηλωτές είναι φασιστικός και απάνθρωπος. Στην περίπτωση όμως του Βορειοηπειρώτη, ο «φασίστας» είναι το θύμα, άρα, προφανώς, το κράτος που τον δολοφόνησε είναι «δημοκρατικό» και «προοδευτικό», άσε που γλίτωσε τον κόσμο από ένα ακόμα «εθνίκι». Και ο κατάλογος των αντιφάσεων δεν έχει τέλος...

Οι Έλληνες φίλοι του Παλαιστινιακού αγώνα γνωρίζουν πολύ καλά την ιστορία πίσω από τις χρονολογίες 1948 και 1967. Δύο χρονιές που σημάδεψαν την τύχη της Παλαιστίνης. Το 1948: η χρονιά της μεγάλης καταστροφής, της «Νάκμπα», του μεγάλου διωγμού και της σφαγής που σηματοδότησε την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ. Το 1967, μετά τον πόλεμο των 6 ημερών, διαμορφώθηκαν τα λεγόμενα «σύνορα του 1967», ανάμεσα στο κράτος του Ισραήλ και το υπό διαμόρφωση Παλαιστινιακό κράτος. Η απόφαση για ίδρυση δύο κρατών στην περιοχή είχε παρθεί από τον ΟΗΕ ήδη από το 1947 και όριζε ως Παλαιστινιακό κράτος τρεις εδαφικές περιοχές, μεταξύ των οποίων η Λωρίδα της Γάζας και η Δυτική Όχθη, με πρόβλεψη για ανεξαρτητοποίησή τους τον Αύγουστο του 1948. Αλλά ακόμα και αυτό, το «κουτσουρεμένο» κράτος της Παλαιστίνης, δεν ανεξαρτητοποιήθηκε ποτέ, αντίθετα κουτσουρεύτηκε ακόμα περισσότερο, μέχρις εξαφανίσεως. Με τη Νάκμπα του 1948, με τον πόλεμο των 6 ημερών του 1967, με τις συνεχείς επεκτάσεις των Ισραηλινών εποικισμών, με τις κατεδαφίσεις σπιτιών, αλλά και ολόκληρων χωριών, με τη συνεχή, βάναυση καταπάτηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων των Παλαιστινίων, έχουμε φτάσει στο σήμερα, όπου από τα λεγόμενα «σύνορα του 1967» δεν έχουν μείνει παρά σκόρπιες κουκίδες στον χάρτη...

Αυτά είναι λίγο πολύ γνωστά, όπως και η ζοφερή κατάσταση την οποία βιώνουν καθημερινά οι Παλαιστίνιοι, υπό το φασιστικό καθεστώς του Ισραήλ, και γι’ αυτό δίκαια οι φίλοι του Παλαιστινιακού εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα υψώνουν με περηφάνια τη σημαία της Παλαιστίνης.

Ωστόσο, η σημαία της Αυτόνομης Βόρειας Ηπείρου, με την εμβληματική χρονολογία 1914, για πολλούς δεν είναι παρά μια σημαία «που την υπερασπίζονται οι χρυσαυγίτες»!

Στις αρχές του 1914 και, αφού οι μεγάλες δυνάμεις είχαν επιδικάσει τη Βόρεια Ήπειρο στο υπό διαμόρφωση Αλβανικό κράτος, η ελληνική κυβέρνηση -μάλλον μετά από «σκληρή διαπραγμάτευση»- αποδέχθηκε να αποχωρήσει ο ελληνικός στρατός από την περιοχή, με αντάλλαγμα τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου. Η εξέλιξη αυτή προκάλεσε την ισχυρή αντίδραση των Βορειοηπειρωτών, οι οποίοι οργανώθηκαν και εξεγέρθηκαν για την απελευθέρωσή τους. Μετά από έντονες συγκρούσεις, στις 17 Φεβρουαρίου 1914, ανακηρύχθηκε η αυτονομία της Βόρειας Ηπείρου και υψώθηκε για πρώτη φορά η σημαία με τον δικέφαλο αετό και τον γαλανόλευκο σταυρό στο Αργυρόκαστρο. Οι μάχες συνεχίστηκαν, μέχρι που τον Μάιο του 1914 υπογράφηκε το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας, που αναγνώριζε την Αυτόνομη Βόρεια Ήπειρο, υπό τη διοίκηση του Αλβανικού κράτους, και έγινε αποδεκτό και από τις μεγάλες δυνάμεις τον Ιούλιο του ίδιου έτους.

Βέβαια, τα βάσανα της Βόρειας Ηπείρου δεν τελείωσαν εδώ. Παρότι οι μεγάλες δυνάμεις προέτρεψαν την Ελλάδα να ανακαταλάβει τη Β. Ήπειρο -το οποίο και έγινε στις 17 Οκτωβρίου του 1914- παρότι «έταξαν» τη Βόρεια Ήπειρο στην Ελλάδα αν η τελευταία συμμετείχε στο πλευρό τους στον Α’ΠΠ, παρότι η Ελλάδα συμμετείχε στο πλευρό των «συμμάχων» και στους δύο Παγκόσμιους Πολέμους και παρότι απελευθέρωσε για άλλη μια φορά τη Βόρεια Ήπειρο το 1940-41, κατά το Αλβανικό Έπος, η Β. Ήπειρος δεν προσαρτήθηκε ποτέ στην επικράτεια του ελληνικού κράτους, παρά για ένα πολύ σύντομο διάστημα που έληξε άδοξα. Όσο για την «αυτονομία» της και τα δικαιώματα της ελληνικής κοινότητας, καταπατήθηκαν κατάφωρα από το αλβανικό κράτος.

Στην Αλβανία δεν χτίστηκε τείχος γαι να χωρίσει τους Έλληνες από τους Αλβανούς, όπως έγινε στην Παλαιστίνη. Δεν υπάρχουν σε κάθε γωνιά πάνοπλοι στρατιώτες, έτοιμοι να πυροβολήσουν ακόμα και μικρά παιδιά με την παραμικρή αφορμή. Δεν υπάρχουν ακόμη και τα πάμπολλα «σημεία ελέγχου» που εμποδίζουν τους Παλαιστίνιους να μετακινηθούν στην ίδια τους τη χώρα. Ούτε βέβαια υπάρχει περιοχή αντίστοιχη της μαρτυρικής Γάζας, η οποία υφίσταται μια συστηματική γενοκτονία.

Η Αλβανία, η Ήπειρος, όπως και όλη η Ελλάδα υπέφερε τους αιώνες της σκληρής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Οι Ηπειρώτες, από την εποχή του Σκεντέρμπεη μέχρι και το 1821, έκαναν πάνω από 30 ένοπλες εξεγέρσεις, ενώ όταν ξεκίνησε η Επανάσταση, την υποστήριξαν με κάθε τρόπο και πολέμησαν για τη λευτεριά της Ελλάδας. Όμως, η απελευθέρωση της Ελλάδας δεν έφερε και την απελευθέρωση της Ηπείρου, η οποία συνέχισε να πολεμά: Βαλκανικοί Πόλεμοι, Α’ Παγκόσμιος, Β’ Παγκόσμιος... τρεις ελπιδοφόρες απελευθερώσεις από τον ελληνικό στρατό... απανωτές απογοητεύσεις και προδομένες ελπίδες, για να βρεθεί και πάλι, ως μέρος του αλβανικού κράτους απομονωμένη, όχι με πέτρινο τοίχο, αλλά με αγκαθωτό συρματόπλεγμα στα χρόνια του καθεστώτος του Χότζα.

Διώξεις, φυλακές, εξορίες, στέρηση των πολιτικών και θρησκευτικών ελευθεριών, πλήρης αγνόηση του γεγονότος ότι εκεί υπάρχει μια αναγνωρισμένη εθνική μειονότητα, αγνόηση τόσο από το αλβανικό κράτος, όσο και από τις ελληνικές κυβερνήσεις.
Στη Δυτική Όχθη της Παλαιστίνης, οι ισραηλινές δυνάμεις κατοχής συνηθίζουν να πυροβολούν και να εκτελούν επί τόπου τον Παλαιστίνιο «παραβάτη», χωρίς να μπουν στον κόπο να τον συλλάβουν, να σχηματίσουν κατηγορητήριο, να περάσει από μια δίκαιη δίκη, όπως ορίζει το δικαιακό σύστημα κάθε ευνομούμενης πολιτείας. Μια πρακτική, η οποία από τον καιρό του Στάλιν, που τη χρησιμοποιούσε κατά κόρον για την εξόντωση των «εχθρών του λαού», πολιτογραφήθηκε με τον όρο «εξωδικαστική εκτέλεση». Μήπως αυτή η πρακτική μας θυμίζει κάτι από τα πρόσφατα γεγονότα στους Βουλιαράτες της Βόρειας Ηπείρου;

Συνηθίζουν επίσης οι ισραηλινές αρχές να παρακρατούν για πολύ καιρό τη σορό του θύματός τους και να μην την παραδίδουν στους συγγενείς για ταφή. Μήπως και αυτό μας θυμίζει κάτι;

Όχι, η Αλβανία δεν δημιουργήθηκε εκ του μη όντος με εισαγόμενους εποίκους από τις τέσσερις γωνιές της γης, όπως το Ισραήλ, αλλά, είτε μας αρέσει είτε όχι, είτε ταιριάζει στα ιδεολογήματά μας είτε όχι, στη Δυτική Όχθη των Βαλκανίων υπάρχει μια αναγνωρισμένη εθνική μειονότητα, η οποία στερείται το πιο θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα: το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση.          

Στο «χωνευτήρι των φυλών» που υπήρξε για αιώνες η Οθωμανική Αυτοκρατορία, οι λαοί επιβίωσαν ως διακριτές οντότητες, διαμορφώθηκαν ή εξαφανίστηκαν, με βάση το αν αντιστάθηκαν ή αν συμπορεύτηκαν με τον κατακτητή. Στην εποχή της Επανάστασης, η διάκριση ήταν μία: είτε πολεμούσες για την ελευθερία, ασχέτως εθνικής καταγωγής, είτε «τούρκευες», υποτασσόσουν στον αγά και στρεφόσουν ενάντια στους ίδιους τους συμπατριώτες σου. Οι εθνικές συνειδήσεις διαμορφώθηκαν μέσα από τον αγώνα για την ελευθερία του κάθε έθνους και οι μορφές που ξεχώρισαν ως ηρωικές στην ιστορία του κάθε λαού και συνέβαλαν στην αίσθηση συνοχής της ιστορικής του πορείας,  ήταν αυτές που πρωτοστάτησαν σ’ αυτόν τον αγώνα και όχι αυτές που είχαν την «γνησιότερη» εθνική καταγωγή, ή αιματολογική συγγένεια. Ταυτόχρονα, αυτές οι μορφές λειτουργούν για τον κάθε λαό και ως πρότυπα συμπεριφοράς και στάσης ζωής.

Ασχέτως του τρόπου και των συνθηκών που οδήγησαν στη δημιουργία του αλβανικού κράτους, οι Αλβανοί επέλεξαν ως εθνικό τους ήρωα τον Σκεντέρμπεη και όχι κάποιον άλλο, υπάκουο διοικητή του σουλτάνου, όσο καλός διοικητής και αν υπήρξε. Οι Έλληνες διαμόρφωσαν την εθνική τους συνείδηση, επιλέγοντας ως πρότυπα τον Καραϊσκάκη, τον Μπότσαρη, τον Κολοκοτρώνη και τις άλλες εμβληματικές μορφές του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα και όχι τον οποιοδήποτε «γνήσια» ελληνικής καταγωγής εκτουρκισμένο γενίτσαρο, όσο γενναία και αν πολέμησε ο τελευταίος στο πλευρό πχ του Ομέρ Βρυώνη. Όσο για την Παλαιστίνη, είναι μάλλον απίθανο να γράψει με χρυσά γράμματα στην ιστορία της το όνομα του Μαχμούτ Αμπάς, παρότι κανείς δεν αμφισβητεί την καταγωγή του.

Ας το θυμόμαστε αυτό, τώρα που η νέα αυτοκρατορία απειλεί να εδραιωθεί, σε παγκόσμιο αυτή τη φορά επίπεδο, καταπίνοντας στο διάβα της, χώρες, λαούς και συνειδήσεις.


* Μέλος του ΕΠΑΜ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Πατέντα Άψογων Δημοκρατικών Διαδικασιών Διδάχτηκε -υπό αδιάβλητη εποπτεία- σε γειτονική βαλκανική χώρα

(Αναμένεται η εφαρμογή της στην ελληνική λαϊκή αντιπροσωπεία)

του Αlexandar Pavic, Strategic Culture, 31-10-2018

[Το συναρπαστικό στοιχείο του προκείμενου άρθρου βρίσκεται στο αφήγημα, από τον Ρώσο υπουργό Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρώφ (με συμπληρώματα του Σέρβου συντάκτη) της όλης - με άγνωστες σπαρταριστές λεπτομέρειες- παράστασης τσίρκου, στην τραγελαφική διαδικασία υιοθέτησης της Συμφωνίας των Πρεσπών «από τον Λαό των Σκοπίων», σε εφαρμογή της υπαγορευμένης συνταγής δημοκρατικών διαδικασιών, που χαιρετίστηκε στην συνέχεια με ενθουσιασμό από τους αναμένοντες υποψηφίους συμμάχους της χώρας. Τον συναρπαστικό χαρακτήρα του αφηγήματος ( που επιβεβαιώνεται σε μήνυμα του κ. Πάνου Καμμένου) ενισχύει η προσδοκία αναπαράστασης του θεάματος στην ελλαδική πρωτεύουσα -άνευ απροόπτου.]

Ανάδειξη: Μιχαήλ Στυλιανού

Ο Ρώσος υπουργός των Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρώφ, σε συνέντευξή του στο  δίκτυο «Russia 1» της ρωσικής τηλεόρασης, αποκάλυψε ότι κατά την συνάντησή του με τον Αμερικανό Σύμβουλο Εθνικής Ασφάλειας Τζων Μπόλτον, κατά την πρόσφατη επίσκεψή του τελευταίου  στην Μόσχα, αναφέρθηκε στο θέμα της απροκάλυπτης Δυτικής επέμβασης στο πρόσφατο (30 Σεπτεμβρίου) δημοψήφισμα και στην κοινοβουλευτική ψηφοφορία (19 Οκτωβρίου) στα Σκόπια για την επιβολή αλλαγής στο όνομα  και το Σύνταγμα της χώρας, προκειμένου να γίνει στα γρήγορα η εισδοχή της στο ΝΑΤΟ (και πολύ αργότερα, εάν ποτέ, στην Ε.Ε.).
«Του είπα –ανέφερε οΛαβρώφ- ότι μας κατηγορούν ότι επεμβαίνουμε όχι μόνο στις ΗΠΑ, αλλά στην Ισπανία, στο βρετανικό δημοψήφισμα για έξοδο από την Ε.Ε. και σε οτιδήποτε συμβαίνει στα Δυτικά Βαλκάνια… Του υπενθύμισα  πως μείναμε σιωπηλοί στο Μακεδονικό, ενώ τα Σκόπια δέχονταν τις επισκέψεις του Γ.Γ. του ΝΑΤΟ Στόλτεμπεργκ, του Αμερικανού υπουργού ΄Αμυνας, Μάτις, της Γερμανίδας Καγκελαρίου Μέρκελ… που δημόσια και ωμά συνιστούσαν στους πολίτες « να ψηφίσουν για το μέλλον τους» και να δηλώσουν «ναι» σε ένα δημοψήφισμα για την συμμετοχή τους στην Ε.Ε. και στο ΝΑΤΟ, με «μόνο την αλλαγή του ονόματος της χώρας τους». Ο Λαβρώφ υπέμνησε ακόμη ότι το δημοψήφισμα  εξόκειλε, αλλά  η Βουλή προχώρησε σε ψηφοφορία για την αναθεώρηση του Συντάγματος και η πλειοψηφία των δύο τρίτων «εξασφαλίστηκε με δωροδοκίες και υποσχέσεις για την μη άσκηση ποινικών διώξεων με κατηγορίες εγκλημάτων», σε διαδικασία που εξελίχθηκε υπό την εποπτεία του Αμερικανού πρεσβευτή στη χώρα, ο οποίος ήταν εκεί παρών  και « όχι ως απλός και αδρανής παρατηρητής».
Και η αντίδραση του Μπόλτον; Όπως είπε ο Λαβρώφ, ο Μπόλτον απλά χαμογέλασε και απάντησε πως η «Μακεδονία» είναι «μια πολύ περίπλοκη χώρα».
Ορίστε λοιπόν, τώρα το ξέρετε. ΄Εχουμε επισήμως το μπάτε σκύλοι αλέστε, σε όλου του κόσμου τις «περίπλοκες» χώρες ( και μαντέψτε ποιος ορίζει ποιες είναι «περίπλοκες») εάν ποτέ σκεφτούν να ψηφίσουν «με λάθος τρόπο» κατά την κρίση των Δυτικών θεσμοφυλάκων της Δημοκρατίας, ακόμη και των διακηρυγμένων, στον Λευκό Οίκο, διωκτών των εξωτερικών παρεμβάσεων.
Αλλά στην πραγματικότητα τα όσα είπε ο Λαβρώφ ωχριούσαν μπροστά σε αυτά που ορισμένοι παρατηρητές  χαρακτήρισαν ως βιασμό των δημοκρατικών (sic) θεσμών από το Δυτικό κατεστημένο βαθύ κράτος, αφηνιασμένο να σύρει το μικροσκοπικό κρατίδιο μέσα στο ΝΑΤΟ (με την ουτοπιστική προοπτική της ένταξης του στην ΕΕ απλά να χρησιμοποιείται ως δέλεαρ, για τον κατευνασμό της τοπικής και διεθνούς κοινής γνώμης), μόνο και μόνο για να περικυκλώσουν πλήρως τις μόνες ανένδοτες προς το ΝΑΤΟ οντότητες στην Ευρώπη (εκτός της Ρωσίας και της Λευκορωσίας), την Σερβία και τους Σέρβους στην γειτονική Βοσνία-Ερζεγοβίνη.
Δεν άρκεσε βέβαια στη Δυτική Νομενκλατούρα ότι απλά αγνόησε την λαϊκή βούληση και υποκρίθηκε πως το 36,91% συμμετοχής στο δημοψήφισμα πράγματι «εξέφρασε την βούληση της πλειοψηφίας» και ότι αρκούσε ως νομιμοποίηση της προώθησης του θέματος  στην Βουλή, όπου μια πλειοψηφία των δύο τρίτων ήταν αναγκαία για την αναθεώρηση του Συντάγματος. Και αυτό παρά το γεγονός ότι ο επίλεκτος της Δύσης πρωθυπουργός Ζόραν Ζάεφ είχε διαβεβαιώσει προ του δημοψηφίσματος ότι « οι πολίτες θα αποφασίσουν» και ότι η Βουλή θα ψηφίσει, για τις απαιτούμενες τροποποιήσεις στο Σύνταγμα, μόνον εφόσον το δημοψήφισμα είναι επιτυχές (δηλαδή με συμμετοχή 50+1% των ψηφοφόρων και πλειοψηφία του «Ναι»).
΄Ετσι, πέντε μέρες πριν από την ψηφοφορία στην Βουλή, ο Αμερικανός αντιπρόεδρος Μάικ Πενς έστειλε μιαν «επιστολή στήριξης» στον πρωθυπουργό  Ζάεφ, διακηρύσσοντας ότι οι «Μακεδόνες» είχαν πράγματι εγκρίνει τελικά την συμφωνημένη με την Ελλάδα αλλαγή ονόματος, εφόσον το 90% των ψηφισάντων ( σημ. συντάκτη: δηλαδή λιγότερο του ενός τρίτου των ψηφοφόρων της χώρας) ενέκριναν την συμφωνία των Πρεσπών.» Δυο μέρες αργότερα, ο Αμερικανός Υφυπουργός Εξωτερικών για τις Ευρωπαϊκές και Ευρασιατικές Υποθέσεις Γουές Μίτσελ, (διάδοχος της Βίκης Νούλαντ), εκσφενδόνισε ένα γράμμα στο αρχηγό του μεγαλύτερου κόμματος της αντιπολίτευσης VMRO-DPMNE, Χριστιγιάν Μικόσκι, εκφράζοντας την «απογοήτευσή του» για την αρνητική στάση του κόμματός του στο δημοψήφισμα και στην επικείμενη κοινοβουλευτική ψηφοφορία και καλώντας τον να «αφήσει χώρο»  στους βουλευτές του κόμματος να ψηφίσουν «ελεύθεροι από απειλές βίας, εκδίκησης και άλλες μορφές καταναγκασμού».
Όπως αποδείχτηκε, ο Μίτσελ ήθελε απλά να εξασφαλίσει ότι  «απειλές βίας, εκδίκησης και καταναγκασμού» θα έμεναν αποκλειστικό εργαλείο στα χέρια της κυβέρνησης-ανδρείκελο του Ζάεφ και της αμερικανικής πρεσβείας. Και έτσι, τέσσερεις μέρες πριν από την ψηφοφορία στην Βουλή, ο Ζάεφ διατύπωσε μιαν «άσεμνη πρόταση» στην αντιπολίτευση: «Αμνηστία για τα μέλη της που δικάζονται για τις ταραχές που συνέβησαν πέρυσι στις 27 Απριλίου στο Κοινοβούλιο», όταν ένας Αλβανός, τέως διοικητής τρομοκρατικής ομάδας ανταρτών,  εκλέχθηκε πρόεδρος της Βουλής, κάτω από ισχυρές αμερικανικές και ευρωπαϊκές πιέσεις. Ο Ζάεφ εξήγησε λακωνικά: «Ξέρω πως όλα έχουν το τίμημά τους. Είμαι έτοιμος να το πληρώσω.»
Την ημέρα της ψήφου, στις 19 Οκτωβρίου, η ψηφοφορία αναβλήθηκε τρεις φορές μέχρι να εξασφαλιστεί η πλειοψηφία των δύο τρίτων. Για τον τρόπο που εξασφαλίστηκε αυτή η πλειοψηφία  η συνοπτική δήλωση του Ρώσου υπουργού των Εξωτερικών είναι κατατοπιστική:
« Θεωρούμε ό,τι συνέβη ως μιαν βάναυση παραβίαση κάθε κανόνα                          -τόσο από την άποψη του Δικαίου όσο και της ηθικής... Οκτώ ψήφοι που απαιτούνταν για την εξασφάλιση της αναγκαίας πλειοψηφίας εξασφαλίσθηκαν με εκβιασμούς, απειλές και δωροδοκία βουλευτών της αντιπολίτευσης. Τρείς από αυτούς, προφυλακισμένοι, αφέθηκαν ελεύθεροι, τελείως τυχαία, την ίδια ημέρα.  Σε δύο άλλους, με υποθέσεις εξεταζόμενες από ειδικόν ανακριτή, δόθηκαν υποσχέσεις απαλλαγής από την κατηγορία. ΄Αλλοι δέχτηκαν χρηματικές προσφορές σε αντάλλαγμα για την σωστή ψήφο τους. Βουλευτές κλειδώθηκαν στα γραφεία τους, τα κινητά τηλέφωνά τους κατασχέθηκαν –όλα αυτά βέβαια απολύτως σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά δημοκρατικά ήθη… Ο Αμερικανός πρεσβευτής ήταν παρών, μέσα στο μέγαρο της Βουλής, μέχρι το τέλος της συνεδρίασης, μην αφήνοντας αμφιβολίες για το ποιός διηύθυνε την διαδικασία… Τέτοιου είδους βρώμικες χειραγωγήσεις δεν μπορούν να θεωρούνται έκφραση της ελεύθερης βούλησης των μελών κοινοβουλίου…»
Ότι οι Ρώσοι δεν έλεγαν υπερβολές επιβεβαιώθηκε, μεταξύ άλλων, από ένα μήνυμα στο Τουίτερ του ΄Ελληνα υπουργού Αμύνης Πάνου Καμμένου: «Ποιος θα το πίστευε πως στην Ευρώπη των αξιών και της Δημοκρατίας αυτοί που δεν ψηφίζουν σύμφωνα με τις οδηγίες φυλακίζονται και αυτοί που συμμορφώνονται εισπράττουν δύο εκατομμύρια δώρο σε μαύρο χρήμα;»
Ο αρχηγός της αντιπολίτευσης Μικόσκι κατήγγειλε το κοινοβουλευτικό τσίρκο ως «Μαύρη Παρασκευή» στην ιστορία της χώρας και κρούσμα «κλασσικού βιασμού». Και προχώρησε στην εκδίωξη από το κόμμα των επτά βουλευτών πού άλλαξαν παράταξη και συνέβαλαν στην εξασφάλιση των δύο τρίτων στην ψηφοφορία. Η βουλγαρική εφημερίδα “Sliven Now” κατήγγειλε την CIA και τα ταμεία του Σόρος στην Ελλάδα για την δωροδοκία των  αποστατών της αντιπολίτευσης. ( Οι δεσμοί μεταξύ Αμερικανών διπλωματών                             –ιδιαίτερα του σημερινού πρεσβευτή στα Σκόπια, Τζες Μπέηλυ- και του δισεκατομμυριούχου και μακροχέρη Τζωρτζ Σόρος και της κοινής δράσης τους για την αποσταθεροποίηση της χώρας, με την χρήση χρήματος των Αμερικανών φορολογουμένων, είναι κοινό μυστικό εδώ και δυο χρόνια.) Σύμφωνα με την δήλωση πρώην συμβούλου του Προέδρου της χώρας, «την ημέρα της ψηφοφορίας, το κτίριο του κοινοβουλίου ήταν σε κατάσταση πολιορκίας, γεμάτο πολιτικούς, αστυνομικούς και αξιωματούχους της Εισαγγελίας.  Οι ηγέτες της αντιπολίτευσης δήλωναν ότι στους βουλευτές τους γίνονταν προσφορές από 250.000 έως δύο εκατομμυρίων ευρώ για να αλλάξουν την ψήφο τους.
Φυσικά, όπως με το αποτυχημένο δημοψήφισμα, η κοινοβουλευτική παντομίμα χαιρετίστηκε από τους γνωστούς αστέρες του ΝΑΤΟ/Ε.Ε..  Ο Ευρωπαίος Επίτροπος για τις  Διαπραγματεύσεις Ευρωπαϊκής Διεύρυνσης και Καλής Γειτονίας, Γιοχάνες Χαν, αποφάνθηκε ότι «ήταν μια μεγάλη ημέρα για την Δημοκρατία στα Σκόπια», προσθέτοντας σε επίμετρο ότι «η ελεύθερη επιλογή όλων των βουλευτών κέρδισε τον γενικό σεβασμό». Ο Χαν επίσης εξέδωσε μιαν κοινή ανακοίνωση με την Φεντερίκα Μογκερίνι, Υψηλή Εκπρόσωπο της Ε.Ε. για τις Εξωτερικές Υποθέσεις και Αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Και ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Γενς Στόλτεμπεργκ, αδίστακτα «χαιρέτησε» τα κοινοβουλευτικά καμώματα στα Σκόπια και κάλεσε τους βουλευτές «να δράξουν αυτήν την ιστορική ευκαιρία».
Η διαδικασία δεν τέλειωσε, αφού δυο ακόμη ψηφοφορίες ( ή «ψηφοφορίες») εκκρεμούν σε ότι απομένει από την Βουλή των Σκοπίων – για ένα σχέδιο πρότασης  με αναγκαίες τροπολογίες στο Σύνταγμα (όπου απαιτείται απλή πλειοψηφία) και για την υιοθέτηση της τελικής αναθεώρησης, για την οποία απαιτείται και πάλι πλειοψηφία των δύο τρίτων μαζί με την υπογραφή του Προέδρου Γιόργκε  Ιβανώφ, ο οποίος μποϋκοτάρισε το δημοψήφισμα. Εάν όλα πάνε  όπως σχεδιάστηκαν και/ή πληρώθηκαν, η παράσταση τότε θα μεταφερθεί  στην ελληνική Βουλή, η οποία επίσης θα πρέπει να ψηφίσει τις αλλαγές. Σύμφωνα με την Συμφωνία των Πρεσπών  η σκοπιανή πλευρά θα πρέπει να τελειώσει την δουλειά της μέχρι το τέλος του 2018 και το ελληνικό κοινοβούλιο αναμένεται να κάνει τα δικά του στις αρχές του 2019. Αναμφίβολα με λίγη βοήθεια από τους Δυτικούς φίλους τους.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Νεκρός από πυρά αστυνομικών ο Έλληνας που ύψωσε την ελληνική σημαία στην Αλβανία


Στον θάνατο ενός 35χρονου Έλληνα ομογενή στην Αλβανία κατέληξε η ένταση με τις ειδικές δυνάμεις της αστυνομίας. 

Ο ομογενής ύψωσε την ελληνική σημαία στο στρατιωτικό νεκροταφείο των Ελλήνων πεσόντων στο πλαίσιο της επετείου της 28ης Οκτωβρίου στους Βουλιαράτες. 

Στη συνέχεια, όμως η αλβανική αστυνομία την κατέβασε με αποτέλεσμα ο ομογενής ν’ αρχίσει να πυροβολεί με καλάσνικοφ. 

Δεν έχει αποσαφηνιστεί, εάν έβαλε εναντίον των αστυνομικών ή πυροβόλησε στον αέρα αν και τα αλβανικά μέσα ενημέρωσης ισχυρίζονται, πως έστρεψε το όπλο του εναντίον των αστυνομικών. 

Σύμφωνα με το himara.gr, o 35χρονος προσπάθησε να διαφύγει και βρήκε καταφύγιο στο υδραγωγείο της πόλης, όπου περικυκλώθηκε από αστυνομικούς.

Οι πληροφορίες των αλβανικών ΜΜΕ αναφέρουν ότι τα μέλη των ειδικών δυνάμεων του ζήτησαν να πετάξει το όπλο του και να παραδοθεί, όμως εκείνος αντ΄ αυτού άρχισε να πυροβολεί στον αέρα, με αποτέλεσμα οι αστυνομικοί να τον σκοτώσουν, με σφαίρες που τον βρήκαν στο κεφάλι και στο στήθος. 

Νεκρός είναι σύμφωνα με όσα μεταδίδουν τα αλβανικά ΜΜΕ ο 35χρονος Κωνσταντίνος Κατσίφας, τον οποίο τα μέσα ενημέρωσης της γειτονικής χώρας χαρακτηρίζουν εξτρεμιστή.

Όπως αναφέρει το himara.gr, κάθε χρόνο την 28η Οκτωβρίου, τα μέλη της Ελληνικής μειονότητας στην Αλβανία στολίζουν τους δρόμους με την ελληνική σημαία. 

Το γεγονός αυτό τα αλβανικά μέσα το προβάλουν ως πρόκληση κατά της Αλβανίας με αποτέλεσμα να ξεσηκώνουν την κοινή γνώμη αλλά και την αστυνομία.

Πηγή: bankingnews.gr


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η θέση της γυναίκας στην Τουρκία του Ερντογάν



Μία στις τέσσερις Τουρκάλες παντρεύεται πριν ενηλικιωθεί, σύμφωνα με έκθεση της Κομισιόν 

Εκτεταμένο είναι στην Τουρκία το φαινόμενο των καταναγκαστικών γάμων που αφορά ιδιαίτερα τα ανήλικα κορίτσια, καθώς σύμφωνα με έκθεση του Συμβουλίου της Ευρώπης, πέραν του 25% των γυναικών στη χώρα (μία στις τέσσερις γυναίκες) έχει αναφερθεί ότι παντρεύτηκε πριν συμπληρώσει την ηλικία των 18 ετών. Το ποσοστό εκτοξεύεται στο 32% στις αγροτικές περιοχές, δηλαδή επηρεάζει σχεδόν μια στις τρεις γυναίκες.

Σύμφωνα με την πρώτη έκθεση αναφορικά με την υλοποίηση από την Τουρκία των προνοιών της Σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών – γνωστή ως Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης –, η Ομάδα εμπειρογνωμόνων για τη δράση κατά της βίας κατά των γυναικών (GREVIO) καταγράφει και θετικά βήματα στη χώρα, λέει όμως ότι παραμένουν κενά στη νομοθεσία για την πλήρη εξάλειψη της βίας.

Σε σχετική ανακοίνωση αναφέρεται ότι η GREVIO καλωσορίζει τις νομοθετικές αλλαγές που αποσκοπούν στην ευθυγράμμιση της ποινικής νομοθεσίας με τις απαιτήσεις της Σύμβασης, ενώ σημειώνονται οι προσπάθειες που γίνονται για να διασφαλιστεί ότι επωφελούνται όλες οι ομάδες των θυμάτων από τα μέτρα για τερματισμό της βίας, κυρίως οι γυναίκες και τα παιδιά. Στα θετικά συγκαταλέγεται και η συνεργασία των αρχών με ΜΚΟ για την παροχή υπηρεσιών στις γυναίκες, αλλά και η πρόοδος για την ενημέρωση του πληθυσμού για τους υπάρχοντες θεσμικούς μηχανισμούς για προστασία και υποστήριξη των θυμάτων βίας.


Στην έκθεση εκφράζονται, ωστόσο, σοβαρές ανησυχίες σε σχέση με την επιμονή βαθιά ριζωμένων, περιοριστικών και στερεοτυπικών αντιλήψεων αναφορικά με τον ρόλο της γυναίκας, που συνεχίζει να επικρατεί στην τουρκική κοινωνία, ακόμη και στο υψηλότερο πολιτικό επίπεδο και στη δημόσια σφαίρα, κάτι που, όπως αναφέρεται, «υποθάλπει τη βία κατά των γυναικών».

Οι εμπειρογνώμονες της GREVIO αναγνωρίζουν παράλληλα την πρόοδο που καταγράφεται στην υιοθέτηση μέτρων για προστασία των γυναικών από τη βία, σημειώνουν ωστόσο ότι η ατιμωρησία συνεχίζει να προκαλεί ανησυχία, καθώς απουσιάζουν στοιχεία ή αποδείξεις που να καταδεικνύουν ότι περιπτώσεις βίας διερευνώνται αποτελεσματικά, διώκονται και τιμωρούνται.

Σύμφωνα με την έκθεση, πρέπει να γίνουν περισσότερα για να διασφαλιστεί ότι η αντίδραση της Τουρκίας σε φαινόμενα βίας κατά των γυναικών τυγχάνει χειρισμού σύμφωνα με τις πρόνοιες της Σύμβασης, για πρόληψη, προστασία, δίωξη και εφαρμογή ολοκληρωμένων πολιτικών.

Η GREVIO υποστηρίζει παράλληλα ότι δεν υπάρχει επαρκής καταγραφή των περιπτώσεων έμφυλης βίας, ενώ τα εμπόδια για την αναφορά των περιστατικών αυτών σχετίζονται με τον στιγματισμό, τον φόβο για αντίποινα, την οικονομική εξάρτηση από τον δράστη, την έλλειψη νομικών γνώσεων, γλωσσικά εμπόδια ή και την έλλειψη εμπιστοσύνης προς τις αρχές επιβολής του νόμου.

Όσον αφορά τους βιασμούς και άλλες μορφές σεξουαλικής βίας, η GREVIO λέει ότι «δεν αναφέρονται σχεδόν ποτέ από τα θύματα», καθώς επικρατεί η λανθασμένη αντίληψη ότι το θύμα έχει υποπέσει σε «σφάλμα» ή έχει «ατιμάσει την οικογένεια». Μέσα από μια τέτοια «διαστρεβλωμένη αντίληψη της βίας» τα θύματα βιασμού κινδυνεύουν να τιμωρηθούν περαιτέρω και να εκτεθούν σε περιστατικά βίας, σημειώνουν οι εμπειρογνώμονες.

Αναφέρονται παράλληλα με ανησυχία στις περιπτώσεις ψυχολογικής βίας ως «την επικρατούσα μορφή βίας στο σπίτι» που επιβάλλεται στις γυναίκες στην Τουρκία. Η παρενοχλητική παρακολούθηση (stalking) καταγράφεται ως μια ακόμη μορφή βίας που ανησυχεί τους εμπειρογνώμονες, καθώς σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία, το 27% των γυναικών στην Τουρκία έχουν πέσει θύματα αυτού του είδους παρακολούθησης τουλάχιστον μια φορά στη ζωή τους, χωρίς ωστόσο το αδίκημα να καταγράφεται ξεχωριστά στον τουρκικό ποινικό κώδικα.

Η GREVIO ζητά από τις τουρκικές αρχές να εντείνουν τα μέτρα για να εντοπίσουν και να διορθώσουν τα κενά αναφορικά με την θεσμική αντιμετώπιση περιστατικών έμφυλης βίας, αλλά και να αναγνωρίσουν τα περιστατικά καταναγκαστικών γάμων ως μια μορφή αδικήματος που εμπίπτει στις πρόνοιες του ποινικού κώδικα. Παράλληλα, ζητά να διασφαλίσουν ότι τα θύματα βιασμού ή παρενόχλησης δεν θα αναγκάζονται να παντρεύονται με τον θύτη και ότι η πράξη του γάμου δεν θα ακυρώνει την βιαιοπραγία.

Επίσης, ζητά να καταγραφεί η παρενοχλητική παρακολούθηση ως ξεχωριστό αδίκημα, λαμβάνοντας υπόψη τυχόν εκδηλώσεις του και στο ψηφιακό περιβάλλον, ενώ λέει ότι πρέπει να τίθενται ενώπιον των ευθυνών τους κρατικοί αξιωματούχοι που ασκούν, ανέχονται ή υποτιμούν περιστατικά βίας ή κατηγορούν τα θύματα, αποτυγχάνοντας έτσι να εκπληρώσουν τα καθήκοντά τους.

HellasJournal

ΝΑΤΟϊκό Αεροδρόμιο Προς Μεγάλη Αλβανία;


του PETER KORZUN | Strategic Culture, 06.08.2018 |

[Προϊόν επίπονης και σχολαστικής μελέτης, το πιο κάτω άρθρο σοβαρού στρατηγικού αναλυτή είναι κυριολεκτικά αποκαλυπτικό των όσων αινιγματικών συντελούνται στον άμεσο γειτονικό μας περίγυρο και όσων πυρετωδώς ετοιμάζονται (ή και βυσσοδομούνται) -όλων καθόλου χαρμόσυνων για την χώρα μας. Ο αρθρογράφος παραπέμπει σε εκθέσεις, ανακοινώσεις και εισηγήσεις κρατικών και Ατλαντικών συμμαχικών φορέων και συμβουλευτικών οργανισμών που προανήγγειλαν την σημερινή επιχείρηση συμμόρφωσης της περιοχής σε μιαν αρχιτεκτονική συμπαγούς στρατοπέδου. Τα στοιχεία που επικαλείται ήσαν βέβαια προσιτά και διαθέσιμα στις υπηρεσίες υπουργείων των Εξωτερικών, προς μελέτην και χάραξιν γραμμής πορείας. Αυτά ασφαλώς ισχύουν για χώρες σοβαρές, με κυβερνήσεις, υπουργούς και υπηρεσίες υπό κυρίαρχη την φροντίδα προστασίας της χώρας, των συμφερόντων της και του λαού που υπηρετούν.]

Ανάδειξη: Μιχαήλ Στυλιανού

Το ΝΑΤΟ πιστεύει ότι τα Δυτικά Βαλκάνια είναι μια περιοχή στρατηγικής σπουδαιότητας. Η Διάσκεψη Κορυφής που πραγματοποιήθηκε στις 11 και 12 Ιουλίου εξέφρασε ειδική υποστήριξη για τις ατλαντικές φιλοδοξίες των βαλκανικών χωρών. Η Μακεδονία προσκλήθηκε επίσημα να ενταχτεί στην συμμαχία.

Την παραμονή της διάσκεψης, ο Αναπληρωτής Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Rose Gottemoeller εξέφρασε την υποστήριξή του στην διαδικασία μεταρρύθμισης του Κοσσόβου, περιλαμβανόμενης της συγκρότησης των δικών του τακτικών ενόπλων δυνάμεων. Αυτή η ιδέα απολαμβάνει ισχυρής υποστήριξης στην Ουάσιγκτον, μολονότι με τη δημιουργία δικού του στρατού το Κόσσοβο θα διέπραττε βαριά παραβίαση των ισχυουσών διεθνών συμφωνιών. Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, με την απόφαση 1244 δηλώνει απερίφραστα ότι εκτός της KFOR (Δύναμης για το Κόσσοβο, εντολοδόχου του ΟΗΕ) και του Σερβικού Στρατού, δεν επιτρέπεται η παρουσία καμιάς άλλης στρατιωτικής δύναμης χωρίς την εντολή του ΟΗΕ.

Και η Συμφωνία της Φλωρεντίας (άρθρο 4 των Συμφωνιών ειρήνης του 1996 στο Νταίητον) τονίζει ότι η σταθερότητα στην περιοχή θα πρέπει να διατηρείται με την βοήθεια της Οργάνωσης Ασφαλείας και Συνεργασίας στην Ευρώπη –Όχι του ΝΑΤΟ. Η συγκρότηση στρατού του Κοσσόβου θα σήμαινε πως μια στρατιωτική δύναμη εγκαθίσταται στην επικράτεια της Σερβίας, που είναι μια από τις συμβαλλόμενες χώρες στην Συμφωνία της Φλωρεντίας.

Το ΝΑΤΟ επέτρεψε ήδη στο Κόσσοβο να έχει την δική του επαγγελματική Δύναμη Ασφάλειας, η οποία πρόκειται να ενταχτεί στο πρόγραμμα Συνεταιρισμός για την Ειρήνη και στην συνέχεια να εξελιχτεί σε κανονικές ένοπλες δυνάμεις στα μέτρα του ΝΑΤΟ. Αυτή η ιδέα προτείνεται σε μια περίοδο όπου βαθμιαία  διαμορφώνεται ένα σχέδιο Μεγάλης Αλβανίας, η οποία θα περιλαμβάνει το Κόσσοβο, τμήματα της Μακεδονίας, όπως το Τέτοβο, η Κοιλάδα Πρέσεβο της Σερβίας και τμήματα του Μαυροβουνίου, όπως η Μαλεσίγια.

Στην επίθεση έχει επίσης περάσει και η Ε. Ε. Η Κροατία εντάχτηκε το 2013. Η Αλβανία, η Μακεδονία, το Μαυροβούνιο, και η Σερβία είναι υποψήφια κράτη. Η Βοσνία και Ερζεγοβίνη και το Κόσσοβο έχουν υπογράψει συμφωνίες Σταθεροποίησης και Συνεργασίας με την Ε.Ε. Η Βοσνία- Ερζεγοβίνη υπέβαλε επίσημα αίτηση ένταξής το 2916.

Αναπτύσσονται επίσης προσπάθειες μείωσης της ενεργειακής «εξάρτησης» των Βαλκανίων από την Ρωσία, ως στοιχείο της πολιτικής έξωσης της Μόσχας από την περιοχή. Το πρόγραμμα του Δια-Αδριατικού Αγωγού (ΤΑΡ) είναι στο στάδιο της κατασκευής και μελλοντικά θα εκτείνεται από την Κασπία Θάλασσα στην Αλβανία και βορειότερα σε άλλες Δυτικό-Βαλκανικές χώρες -όπως και στην Ιταλία. Το επόμενο βήμα είναι η εγκατάσταση ενός πλωτού τερματικού σταθμού μεταφοράς αμερικανικού Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου σε νήσο της Κροατίας, που θα καταστήσει τις χώρες της περιοχής πελάτες αμερικανικής ενέργειας, μεταφερόμενης διά θαλάσσης, πολύ ακριβότερης από το ρωσικό αέριο πού φέρνει ο αγωγός. Το πρόγραμμα του πλωτού σταθμού μεταφοράς αμερικανικού υγραερίου στην κροατική νήσο Κρκ προβλέπει τον εφοδιασμό της Σλοβενίας, Ουγγαρίας, Βοσνίας και Σερβίας.

Η Ανακοίνωση ΝΑΤΟ-Ε.Ε. για την εφαρμογή της Κοινής Διακήρυξης (Statement on the Implementation of the Joint Declaration) προβλέπει την στενή συνεργασία μεταξύ των δύο συγκροτημάτων, η οποία θα ενισχύσει την Δυτική επιρροή στην περιοχή. Σε αυτό η Ρωσία αντιτίθεται. Απορρίπτει την λογική (rejects the wisdom )* μιας προσέγγισης που βλέπει την περιοχή ως πεδίο μάχης μεταξύ Δύσης και Ρωσίας (η οποία υποτίθεται πως συναγωνίζεται για επιρροή), αναγκάζοντας τα έθνη της περιοχής να διαλέξουν με ποιον θα πάνε .Η αλήθεια είναι πως δεν είναι υποχρεωμένα να διαλέξουν. Για παράδειγμα, η Σερβία μπορεί να εξασφαλίσει σημαντικά οφέλη, αναπτύσσοντας συμπληρωματικές σχέσεις με την Ευρωπαϊκή ΄Ενωση και με την υπό ρωσική ηγεσία Ευρασιατική ΄Ενωση ( EAEU.) 

Η έκθεση του Ατλαντικού Συμβουλίου ( report ) , με τίτλο «Βαλκάνια Εμπρός: Μια Νέα Αμερικανική Στρατηγική για την Περιοχή», που εκδόθηκε στα τέλη του 2017, προκάλεσε μεγάλη προσοχή. Καλεί την Δύση να διπλασιάσει τις προσπάθειές της για την αντιμετώπιση της ρωσικής επιρροής στην περιοχή, με μέσα που περιλαμβάνουν την μόνιμη αμερικανική στρατιωτική παρουσία στα Βαλκάνια, η οποία «θα προσδέσει σταθερά την αμερικανική ικανότητα ελέγχου των εξελίξεων». Το «Στρατόπεδο Χαλύβδινος Δεσμός» (." Camp Bondsteel») , το οποίο συγκροτήθηκε σε σερβικό έδαφος, χωρίς να ερωτηθεί τη κυβέρνηση της χώρας, δεν είναι αρκετό. Αυτή την άποψη διατυπώνει η αμερικανική συμβουλευτική Οργάνωση ΄Ιδρυμα της Κληρονομιάς (Heritage Foundation) και προσφέρει συμβουλευτικές οδηγίες για την εντατικοποίηση των αμερικανικών διπλωματικών, οικονομικών και στρατιωτικών προσπαθειών για να θέσουν την Ρωσία εκτός (Βαλκανίων) και να φέρουν τις ΗΠΑ Εντός. Οι «δεξαμενές σκέψης», από την Εθνική Πολιτική Αμερικανικής Εξωτερικής Πολιτικής και το Ινστιτούτο Ανατολής-Δύσης συντονίστηκαν στην ίδια γραμμή με την κοινή έκθεσή τους «Καιρός για Δράση στα Δυτικά Βαλκάνια» (“Time for Action in the Western Balkans,”)που δημοσιεύτηκε τον Μάιο.

Οι συστάσεις των «δεξαμενών σκέψεις» ακολουθούνται από προτάσεις κυβερνήσεων. Να και το τελευταίο παράδειγμα: Στις 4 Αυγούστου, ο Αλβανός πρωθυπουργός ΄Εντι Ράμα ανακοίνωσε ότι το ΝΑΤΟ αποφάσισε να εγκαταστήσει την πρώτη αεροπορική βάση του στα Δυτικά Βαλκάνια ( first air base) πλησίον του Δήμου Κούτσοβε, στην νότιο-κεντρική Αλβανία. Τα έργα κατασκευής θα αρχίσουν εντός του χρόνου.

Η νέα βάση θα χρησιμεύσει για αεροπορικό εφοδιασμό, οργανωτική υποστήριξη, αεροπορικές περιπολίες και εκπαίδευση. Η βάση θα χρησιμοποιείται επίσης από τις αλβανικές αεροπορικές δυνάμεις. Η αμερικανική βάση «Χαλύβδινος Δεσμός» στο Κόσσοβο χρησιμοποιείται από την Νατοϊκή Δύναμη για το Κόσσοβο αλλά στερείται διαδρόμου προσγείωσης αεροπλάνων.

Στις 2 Αυγούστου ο Πρόεδρος του Κοσσόβου Χασίμ Θάτσι δήλωσε σε συνέντευξη στη αλβανική εκπομπή της Φωνής της Αμερικής: « Τα σύνορα του Κοσσόβου με την Σερβία πρέπει να επανακαθοριστούν, ή να διορθωθούν.» Ότι και να εννοούσε, καμιά αναφορά δεν έγινε σε συγκατάθεση της Σερβίας η σε διαδικασίες έγκρισης των Ηνωμένων Εθνών. Ο κ Θάτσι αισθάνεται άνετος να κάνει τέτοιες δηλώσεις επειδή νοιώθει πίσω του την αμέριστη υποστήριξη της Δύσης.

Στο μεταξύ αυξάνονται οι εντάσεις στο Βόρειο Κόσσοβο, μετά την εκπνοή στις 4 Αυγούστου της προθεσμίας για την καθιέρωση Δημαρχιών Σερβικής Πλειοψηφίας στο Κόσσοβο, με εξουσίες περιορισμένης αυτονομίας. Η επαρχιακή διοίκηση του Κοσσόβου δεν τήρησε τις υποσχέσεις της. Αυτό το μέτρο ήταν αναγκαίο για την τήρηση της Συμφωνίας των Βρυξελών του 2013, που επιτεύχθηκε υπό την διαιτησία της Ε.Ε. για την εξομάλυνση των σχέσεων μεταξύ Σερβίας και Κοσσόβου.

Οι Σέρβοι του Κοσσόβου δηλώνουν πως θα κηρύξουν αυτονομία, εάν οι κυβερνώντες το Κόσσοβο δεν παρουσιάσουν ένα σχέδιο καθεστώτος για την κοινότητα των Σερβικών δήμων. Αυτή η συμφωνία ( agreement) προβλέπει την συγχώνευση των τεσσάρων σερβικών δήμων του βορρά ( Βόρεια Μιτρόβιτσα, Ζβέκαν, Ζούμπιν Πότοκ και Λεπόσαβιτς), που υπόκεινται στους νόμους του Κοσσόβου. Αυτός ο αστικός τομέας θα είχε εξουσίες στην οικονομική ανάπτυξη, την εκπαίδευση, την ιατρική περίθαλψη και τον αστικό σχεδιασμό.

Στις 4 Αυγούστου, ο Κοσσοβάρος πρωθυπουργός Ραμούς Χαραντινάϊ προειδοποίησε τους Σέρβους του βόρειου τμήματος της επαρχίας ότι η ενδεχόμενη «απόπειρα να κηρύξουν αυτονομία» θα αντιμετωπιστεί, προφανώς εννοώντας την χρήση βίας. Ο Σέρβος Πρόεδρος Αλεξάνταρ Βούτσιτς υποσχέθηκε δράση (vowed action) για την προστασία των συμπατριωτών του που ζουν στο Κόσσοβο. Η Στρατιωτική Δύναμη για το Κόσσοβο KFOR βρίσκεται σε κατάσταση ετοιμότητας, επειδή το ΝΑΤΟ αμέλησε να εμποδίσει μια σύγκρουση Κοσσόβου-Σερβίας.

Η KFOR μπήκε στο Κόσσοβο το 1999. Η αλβανική κυβέρνηση της σερβικής επαρχίας εξαρτάται πλήρως από την Δύση. Όπως πειστικά αποδεικνύουν τα πρόσφατα γεγονότα, όλα αυτά τα χρόνια δεν έγινε τίποτα για την λύση των προβλημάτων της Σερβικής μειονότητας, ή έστω για την προσέγγιση λύσης τους. Οι εθνικές διαιρέσεις στην Μακεδονία και στο Μαυροβούνιο μένουν ανεπίλυτες. Η Βοσνία-Ερζεγοβίνη παραμένει μια χώρα διαιρεμένη, στο χείλος μιας ένοπλης σύρραξης. Τα Δυτικά Βαλκάνια δεν έγιναν ένα δεύτερο ΧογκΚόγκ ή Σιγκαπούρη, ακόμη και όταν ορισμένες από τις χώρες αυτές εντάχτηκαν στην Ε.Ε. Ούτε οι εθνικές, ούτε οι θρησκευτικές διαιρέσεις αντιμετωπίστηκαν με επιτυχία, μετά την ένταξη αρκετών βαλκανικών χωρών στο ΝΑΤΟ. Εάν υπάρχει κάποια εξωτερική απειλή για την ασφάλεια αυτών των χωρών, αυτή προέρχεται από την Βόρειο-Ατλαντική Συμμαχία, η οποία απέδειξε πως είναι έτοιμη να χρησιμοποιήσει την βία για να επιτύχει τους σκοπούς της στην περιοχή.

Μια αεροπορική βάση του ΝΑΤΟ στην Αλβανία ασφαλώς δεν πρόκειται να κάνει καλύτερη ή ασφαλέστερη τη ζωή των απλών ανθρώπων που ζουν στα Δυτικά Βαλκάνια. Αλλά ασφαλώς θα φέρει πιο κοντά στην πραγματοποίηση το σχέδιο μιας Μεγαλύτερης Αλβανίας.


Σημειώσεις:

1.-Φράσεις με κόκκινα στοιχεία, εντός παρενθέσεων υποδεικνύουν δυνατότητα πρόσβασης στο σχετικό επίσημο κείμενο ή πηγή.

2.-Η επισήμανση με αστερίσκο* οδηγεί σε σχετική ομιλία του Ρώσου υπουργού Εξωτερικών στο Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου.

Addthis

Google+ Followers

 

ΘΕΜΑΤΑ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΘΛΗΤΙΚΑ ΝΕΑ

ΣΙΝΕΜΑ - ΘΕΑΤΡΟ




ΕΠΙΣΤΗΜΗ

Support : Creating Website | Johny Template | Mas Template
Copyright © 2011. Ακτιβιστης - All Rights Reserved
Template Created by Creating Website Published by Mas Template
Proudly powered by Blogger |2012 Templates