Headlines News :

Ακούω radio - activistis παίζει μουσική και τοπικές ειδήσεις συνεχώς ......

Πρόσφατα σχόλια

Ο Καιρός στην Περαία

ΤΑ ΚΑΛΑ ΝΕΑ

ΧΡΗΣΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

ΑΠΟΔΕΧΕΣΤΕ Ή ΟΧΙ ΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ ;

bike tracks
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΠΙΣΤΗΜΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΠΙΣΤΗΜΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κορυφαία διάκριση: Ο Κωνσταντίνος Δασκαλάκης απέσπασε ένα από τα σημαντικότερα βραβεία μαθηματικών


Το φετινό βραβείο μαθηματικών Rolf Nevanlinna απονέμεται στον 37χρονο Έλληνα καθηγητή του Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Επιστήμης των Υπολογιστών του ΜΙΤ, Κωνσταντίνο Δασκαλάκη.
Η ανακοίνωση έγινε στη διάρκεια του συνεδρίου της Διεθνούς Ένωσης Μαθηματικών στο Ρίο της Βραζιλίας.
Το βραβείο, που δημιουργήθηκε το 1981 προς τιμή του Φινλανδού μαθηματικού Ρολφ Νεβανλίνα και συνοδεύεται από το ποσό των 10.000 ευρώ, απονέμεται κάθε τέσσερα χρόνια σε επιστήμονα έως 40 ετών, ο οποίος έχει σημαντική συμβολή στα μαθηματικά της επιστήμης των υπολογιστών.
Ο Δασκαλάκης είναι απόφοιτος του ΕΜΠ και πήρε το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια-Μπέρκλεϊ.
Το βραβείο Νεβανλίνα είναι η κορυφαία διεθνής διάκρισή του μέχρι σήμερα και του ανοίγει το δρόμο για να συμμετάσχει πλέον στο «Φόρουμ της Χαϊδελβέργης», όπου κάθε χρόνο παίρνουν μέρος οι κάτοχοι των κορυφαίων μαθηματικών βραβείων (Fields, Abel, Turing και Nevanlinna).

Έρχεται το ιπταμενό ταξί της Uber και της NASA

Η Uber παρουσίασε ένα «ιπτάμενο ταξί» που αποτελεί το όραμά της για το μέλλον των μετακινήσεων, καθώς τα οχήματα αυτά θα αποφεύγουν το μποτιλιάρισμα των δρόμων.
Το ηλεκτρικό όχημα, με την ονομασία eVTOL (electric Vertical Take-Off and Landing), το οποίο αποτελεί διασταύρωση ελικοπτέρου και μεγάλου drone, προγραμματίζεται να κάνει την πρώτη δοκιμαστική πτήση του στο Λος 'Αντζελες το 2020 και να πιάσει κανονικά δουλειά από το 2023.

UBER/ REUTERS
Οι πελάτες θα μπορούν να καλούν το ιπτάμενο όχημα, όπως κάνουν και για τα συμβατικά οχήματα της Uber. To ελικοφόρο eVTOL θα μπορεί να απογειώνεται και να προσγειώνεται όπως τα ελικόπτερα σε ταράτσες και άλλους ανοιχτούς χώρους.
Το ιπτάμενο ταξί θα αναπτύσσει ταχύτητα άνω των 300 χιλιομέτρων την ώρα και θα έχει ακτίνα δράσης έως 100 χιλιομέτρων χωρίς επαναφόρτιση της μπαταρίας του, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο και το Ρόιτερς. Τα πρώτα ιπτάμενα ταξί θα έχουν πιλότο, αλλά εν καιρώ θα γίνουν αυτόνομα.
Η εταιρεία θα πρέπει πάντως να πείσει προηγουμένως την αρμόδια εποπτική Αρχή των ΗΠΑ (Federal Aviation Administration), καθώς και το κοινό, ότι τα ιπτάμενα οχήματά της θα είναι ασφαλή για όλους. Στρατηγικός στόχος της Uber είναι να πείσει τους ανθρώπους να εγκαταλείψουν τα ιδιόκτητα αυτοκίνητά τους και να χρησιμοποιούν ευρέως την υπηρεσία της μέσα στις πόλεις.
Μεταξύ άλλων, οραματίζεται μια σειρά από «πιάτσες αεροταξί» σε κάθε πόλη. Και άλλες εταιρείες εκτός από την Uber κάνουν παρόμοια σχέδια.
Η Uber φαίνεται να προηγείται, καθώς παράλληλα ανακοίνωσε ότι υπέγραψε συμφωνία με την αμερικανική διαστημική υπηρεσία, τη NASA, για να αναπτύξουν από κοινού τεχνολογίες για την ενάερια μεταφορά επιβατών και εμπορευμάτων μέσα στις πόλεις.
Είναι η δεύτερη συμφωνία μεταξύ Uber και NASA. Πέρυσι το Νοέμβριο, ανακοινώθηκε ότι θα συνεργασθούν για την ανάπτυξη λογισμικού που θα χρησιμοποιηθεί για τη διαχείριση των διαδρομών των ιπτάμενων ταξί, κάτι ανάλογο δηλαδή με το λογισμικό για τα συμβατικά οχήματα της Uber στους δρόμους.


Βιολογία των Ελίτ και Πολιτική


του Χρήστου Γεωργίου *
Πώς εξηγείται η μεγάλη έλξη που ασκεί ο γενετικός αναγωγισμός, η ανθεκτικο­τητά του στις επιστημονικά θεμελιωμέ­νες νέες αντιγονιδιοκεντρικές ιδέες, η ελλιπής χρηματοδότησή τους από επίσημους ερευνητικούς θεσμούς και η αποσιώπησή τους από το εκπαιδευτικό σύστημα και τα ΜΜΕ;

Οι λόγοι εν πολλοίς απορρέουν από την ιδεολογικοπολιτική και οικονομική εξάρτηση των επιστημών. Οι βάσεις της γονιδιοκεντρικής βι­ολογίας τέθηκαν από το Rockefeller Institute of Biochemistry (σήμερα Rockefeller University) της γνωστής οι­κονομικής δυναστείας των ΗΠΑ (Kay, 1993),όπου πρωτοανακαλύφθηκε η χημική σύνθεση του DNA (τη δεκα­ετία του 1920).

Το Ίδρυμα Ροκφέλερ διαμόρφωσε ακόμα και το όνομα του DNA, εισάγοντας τα αρχικά του στο τμήμα rib της πλήρους ονομασίας του (deoxyribonucleic acid) – θα έπρεπε να είναι riboso από τον ελληνικό όρο δεο­ξυριβοζονουκλεϊνικό οξύ. Το Ίδρυμα Ροκφέλερ ασχολήθηκε με το DNA τη δεκαετία του 1920 επειδή οι διαχειριστές (καταπιστευματοδέκτες) του φοβόντουσαν μια επανάστα­ση μπολσεβίκικου τύπου, λόγω των προηγηθεισών λαϊκών αναταραχών (το 1911), που οδήγησαν στη διάσπαση της πετρελαϊκής εταιρείας τους, Standard Oil.

Το Ίδρυμα αναζητούσε τρόπους αποτελεσματικής διαχείρισης των αγανακτισμένων και ζηλόφθονων όχλων, εφαρμόζοντας δύο ξεχωριστές συμπληρωματικές στρατηγικές ελέγ­χου της ανθρώπινης συμπεριφοράς: στο επίπεδο των κοινωνικών δομών (οικογένεια, εργασία, συναισθήμα­ τα) υπό τον όρο «ψυχοβιολογία» και στο επίπεδο των χημικών βιομορίων. Το διπλά εστιασμένο πρόγραμμα του Ιδρύματος «Επιστήμη του Ανθρώπου», κατά τον διευθυντή του (το 1929) Max Mason,«προσανατολίζεται στο γενικό πρόβλημα της ανθρώπινης συμπεριφοράς, με σκοπό τον έλεγχό της μέσω της κατανόησής της. Οι κοινωνικές επιστή­ μες, για παράδειγμα, θα ασχοληθούν με τον εξορθολογισμό του κοινωνικού ελέγχου. Οι ιατρικές και φυσικές επι­στήμες προτείνουν μια στενά συντο­νισμένη μελέτη των επιστημών που στηρίζουν την κατανόηση και τον έλεγ­χο του ατόμου» (Kay, 1993).


Σύμφωνα με τον Warren Weaver, διευθυντή των Φυσικών Επιστημών του Ιδρύματος (το 1932), η «αναμόρφωση των επικρατουσών ιδεών για την ανθρώπινη φύση και τη συμπεριφορά», θα πρέπει να εναρ­μονίζεται με τις «διαχειριστικές ανά­γκες» βιομηχανοποίησης προσωπικών χαρακτήρων όπως η διαχρονικότητα και η υπακοή.

Ο δεύτερος στόχος του Ιδρύματος ήταν η επιστημονική ορθολογικοποίηση των τότε ευρέως διαδεδομένων αντιλήψεων της ευγονικής, που για τους διαχειριστές του σήμαινε ότι γνωρίσματα όπως ευγένεια, νοημοσύνη και υπακοή, ελέγχονται από κάποιους κρυμμένους μηχανισμούς και βιομό­ρια, που λογικά θα έπρεπε να είναι επιστημονικά ανιχνεύσιμα, και που μόλις αναγνωριστούν θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τον έλεγχο της συμπεριφοράς. Αυτό απαιτούσε μια νέα ανταγωγιστική «επιστήμη του πολύ μικροσκοπικού» για την ανακάλυψη της φύσης του γονιδίου (τότε θεωρεί­ το ότι ήταν πρωτεΐνες), που το Ίδρυμα την ονόμασε «μοριακή βιολογία».

Μετά από διάφορες προσεγγίσεις με επιστήμονες και ιδρύματα, το Ίδρυμα κατέληξε το 1933 σε μια πλήρως επε­ξεργασμένη στρατηγική ανάπτυξης της μοριακής βιολογίας, με τη χρηματοδό­τηση επιστημονικών ομάδων σε λίγα κορυφαία ιδρύματα όπως το Caltech και το Chicago University. Από εκεί εκ­παιδεύτηκαν εκατοντάδες επιστήμονες στην ανακάλυψη των «κύριων μορίων» –πηγών προέλευσης των σωματικών λειτουργιών και της συμπεριφοράς του ανθρώπου– με στόχο για το Ίδρυμα την επιστημονική επικύρωση των ευγονι­κών θέσεων των Ροκφέλερ. Όλες αυτές οι έρευνες ήταν εξαιρετι­κά επιτυχείς για το Ίδρυμα, που τελικά επικέντρωσε τη χρηματοδότηση στο ευκολοπροσβάσιμο DNA.

Όπως σημει­ώνει ο George Beadle (νομπελίστας στη φυσιολογία και διαπλεκόμενος με το Ίδρυμα), από τα 18 βραβεία Νό­μπελ που δόθηκαν στη γενετική μετά το 1953, μόνο ένα απονεμήθηκε σε επιστήμονα που δεν είχε χρηματοδο­τηθεί από το Ίδρυμα Ροκφέλερ (Kay, 1993). Έως το 1989, η μοριακή βιολο­γία αποτελούσε την κυρίαρχη προσέγ­γιση όλων των κλάδων της βιολογίας (ιατρική, αναπτυξιακή βιολογία, νευ­ροβιολογία, γενετικά τροποποιημένη γεωργία) κυρίως χάρη στο Ίδρυμα, με τις οικονομικοπολιτικές επιρροές στη σύγχρονη διαμόρφωσή της να συνεχί­ζονται μέχρι σήμερα (Latham, 2017).

Η μόνη παραχώρηση του νεοδαρβινισμού ήταν η συμμετοχή και ολίγου περιβάλλοντος στη γενετική διαμόρφωση της ανθρώπινης φύσης, η ποσόστωση του οποίου ξεκινά σχεδόν από το μηδέν για τις (ακρο)δεξιές και τείνει αυξανόμενη προς κεντρώες, σοσιαλδημοκρατικές και αμιγώς αριστερές ιδεολογίες, που όμως ακυρώνεται από τις απροσπέ­λαστες για τα άτομα-μάζες, στυγνά ανταγωνιστικές νεοφιλελεύθερες συ­μπληγάδες της τελειομανίας και της αξιοκρατίας.

Συνεπώς, ο νεοδαρβινισμός αναμ­φίβολα αποτέλεσε και αποτελεί το κε­ντρικό ιδεολόγημα των ελίτ όλων των μορφών καπιταλισμού. Η κεντρική του ιδέα περί μη βιολογικής (γενετικής) και διανοητικής ισότητας μεταξύ των ατόμων ήταν αποδεκτή από τον Μαρξ (δικαιολογημένα, με την τότε βιολογία στα σπάργανα και τις ανάλογες ιδέ­ες του Δαρβίνου στο απόγειό τους). Παραμένει όμως στους θεωρητικούς του μαρξισμού (και του αναρχισμού), με εξαίρεση τον Antonio Gramsci και τον Κορνήλιο Καστοριάδη (Georgiou, 2016). Επίσης, έχει επηρεάσει καθο­ριστικά την αποτυχία της μαρξιστικής ιδεολογίας στην ανάπτυξη ενός ενο­ποιητικού επιστημονικού ορισμού της ισότητας, με αποτέλεσμα τον κατακερματισμό της Αριστεράς σε ιδεολογικές αιρέσεις ενός μαρξισμού σε εκφυλιστική επιστημονική στατικότητα.



Η αποδο­χή της ύπαρξης γενετικά ισοδύναμης, αδιαβάθμητης διανοητικής ισότητας (όχι ταυτότητας) μεταξύ των ατόμων συνεπάγεται αυτόματα και την κατάργηση των κοινωνικών τάξεων, όχι όμως το αντίθετο (όπως έχει ήδη διαπιστωθεί από τη δημιουργία/διαιώνιση κοινωνικών ανισοτήτων στα πρώην και νυν καθεστώτα του υπαρκτού σοσιαλισμού). Με το να μην κατανοούν τη μετατροπή της γονιδιοκεντρικής βιολογίας σε κύ­ριο ιδεολογικοπολιτικό εργαλείο των ελίτ, οι μαρξιστές, αριστεροί και αναρ­χικοί κάθε απόχρωσης αδυνατούν να αντιπαρατεθούν ιδεολογικά μαζί τους σε αυτό το πεδίο. Υπολείπονται ιδεολογικά ακόμα και όταν οι ελίτ διατρανώνουν ακραία τις ανισότητες προκει­μένου να αιτιολογήσουν τις πολιτικές τους, με κλασικό εγχώριο πολιτικό πα­ράδειγμα τον πρόεδρο της Νέας Δημο­κρατίας Κυριάκο Μητσοτάκη: «Δεν τρέ­φω αυταπάτες για μια κοινωνία χωρίς ανισότητες. Κάτι τέτοιο είναι αντίθετο στην ανθρώπινη φύση».

Η αναδυόμενη νέα βιολογία προ­σφέρει τα απαραίτητα επιστημονικά επιχειρήματα για την ιδεολογική και επιστημονική θεμελίωση των κοινω­νιών του μέλλοντος που θα βασίζο­νται στην ισότητα των ατόμων. Θέτει τα γονίδια περί γενετικών ανισοτήτων στη θέση των άψυχων πλήκτρων του πιάνου που ενεργοποιούνται από τον πιανίστα-άτομο, σε απόκριση πλειάδας περιβαλλοντικών διαβαθμίσεων (ενδο/ διακυτταρικές, ενδο/διοργανικές και ενδο/διοργανισμικές, τροφή, φυσικό και κοινωνικό περιβάλλον). 

H διανοητική/γνωστική διαφορετι­κότητα των ατόμων είναι αποτέλεσμα έκθεσης σε διαφορετικά ερεθίσματα που μπορεί να είναι τυχαία (λόγω γέν­νησης από μη επιλέξιμα οικογενειακά περιβάλλοντα, γεωγραφικούς χώρους και χώρες) ή υποβαλλόμενα (παιδεία) ή και επιδιωκόμενα (στο βαθμό που υπάρχει ενσυνείδητη και πλήρης εικό­να του όλου).

Επίσης, τα ερεθίσματα μπορεί να τυχαιοποιούνται στο πλαίσιο πολιτιστικών, οικονομικών ακόμα και αντιπαγκοσμιοποιητικών βιολογικών/ τεχνολογικών περιορισμών (διποδι­σμός, τεχνολογικά αδύνατη η ακαριαία μετάβαση-επιστροφή, εγκατάσταση, προσαρμογή σε άλλες χώρες), καθώς και λόγω της περιοριστικής αυτοσυντηρητικής τάσης συνασπισμού των ατόμων σε ομάδες (φυλές, έθνη, πα­τρίδες) αλληλοσυμπληρούμενων ενδι­αφερόντων/συμφερόντων/παραδόσε­ων/θρησκειών εντός περιορισμένων γεωγραφικών χώρων.


Οι ελίτ κατασκευάζουν για τις μάζες έναν απρόσωπο/νεφελώδη –γνωστικά, κοινωνικά, και ως προς τη φυλογένεια– γονιδιοκεντρικό ατομικισμό. Επιτρέ­πουν στα άτομα την ελεύθερη επιλογή μόνο σε ομογενοποιημένους (κοσμοπολιτικά, πολυπολιτισμικά) τρόπους αποπροσωποποίησης του ατομισμού τους. Έτσι, τα αναγκάζουν να προσφεύ­γουν σε θολά κριτήρια αυτοεπιβεβαί­ωσης, μετατρέποντάς τα σε πολιτικά ακίνδυνες ατομικιστικές ασημαντότη­ τες.

Παρά ταύτα, τα άτομα ισορροπούν βιολογικά, ψυχικά και διανοητικά μόνο όταν αντλούν αυτοεπιβεβαίωση από κοινωνικούς στόχους/δράσεις που θέ­τουν/πραγματοποιούν δημοκρατικά με ισότιμα μέλη των κοινωνιών τους. Συνεπώς, η βιολογική φύση του αν­θρώπου και η επιβίωσή του ως είδος επιβάλλουν την αξιακά και διανοητι­κά ισότιμη, συναγωνιστική κοινωνική συμβίωσή του υπό συνθήκες ατομικού αλληλοσεβασμού και υψηλού επιπέδου πολιτισμού και παιδείας. Μόνο υπό αυτό το πλαίσιο βιολογικής/διανοητι­κής ισότητας θα μπορέσει ο άνθρωπος να επεξεργαστεί βιώσιμα πολιτικά συ­στήματα και δομές ουσιαστικής κοινωνικής αυτοδιαχείρισης.

* Καθηγητής Βιοχημείας, Τμήμα Βιολογίας, Πανεπιστήμιο Πατρών

Το παραπάνω κείμενο είναι απόσπασμα από το άρθρο «Μια νέα κοινωνιοκεντρική βιολογία αλληλεπίδρασης μεταξύ βιολογικά ισότιμων ατόμων και περιβάλλοντος. Αποκαθηλώνεται η γονιδιοκεντρική μοριακή βιολογία των ελίτ» που δημοσιεύτηκε στα Τετράδια Μαρξισμού 7:39-64, 2018.

Επαλήθευση της θεωρίας του Αϊνστάιν μετά από 100 χρόνια και σε άλλο γαλαξία !!

Μια διεθνής ομάδα αστρονόμων έκανε τον πιο ακριβή έως σήμερα έλεγχο της γενικής θεωρίας σχετικότητας του Αϊνστάιν όχι μόνο πέρα από το ηλιακό μας σύστημα, αλλά και πέρα από τον δικό μας γαλαξία, επιβεβαιώνοντας την ορθότητά της, για τη συμπεριφορά της βαρύτητας σε κοσμική κλίμακα.

Συνδυάζοντας στοιχεία από το διαστημικό τηλεσκόπιο «Χαμπλ» και το Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο του Ευρωπαϊκού Νοτίου Αστεροσκοπείου στη Χιλή, οι επιστήμονες έδειξαν ότι πράγματι η βαρύτητα συμπεριφέρεται όπως ακριβώς προβλέπει η γενική θεωρία σχετικότητας που είχε παρουσιάσει ο Άλμπερτ Αϊνστάιν το 1915.

Από τότε, η θεωρία αυτή έχει περάσει με «άριστα» από αλλεπάλληλα τεστ στη Γη και το διάστημα. Οι νέες ακόμη πιο μακρινές μετρήσεις, που έδειξαν πως καμπυλώνεται το φως (και άρα ο χωροχρόνος) γύρω από τον γαλαξία, επιβεβαίωσαν για μια ακόμη φορά ότι η θεωρία είναι σωστή.

Οι ερευνητές από τη Βρετανία, τη Γερμανία και τις ΗΠΑ, με επικεφαλής τον δρα Τόμας Κόλετ του Ινστιτούτου Κοσμολογίας και Βαρύτητας του βρετανικού Πανεπιστημίου του Πόρτσμουθ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Science», χρησιμοποίησαν έναν σχετικά κοντινό γαλαξία (τον ESO325-G004 σε απόσταση 450 εκατομμυρίων ετών φωτός από τη Γη) ως βαρυτικό φακό για να πραγματοποιήσουν ένα τεστ ακριβείας της θεωρίας.

Ο γαλαξίας αυτός δρα ως ισχυρός βαρυτικός φακός, στρεβλώνοντας το φως από έναν άλλο πολύ πιο μακρινό γαλαξία που βρίσκεται από πίσω του, δημιουργώντας έτσι τον λεγόμενο φωτεινό «δακτύλιο Αϊνστάιν» γύρω από το κέντρο του. Συγκρίνοντας τη μάζα του γαλαξία ESO 325-G004 με την καμπύλωση του χώρου γύρω του, οι αστρονόμοι βρήκαν ότι η βαρύτητα συμπεριφέρεται σύμφωνα με τις προβλέψεις της γενικής θεωρίας της σχετικότητας.

«Είναι τόσο ανακουφιστικό να χρησιμοποιούμε τα καλύτερα τηλεσκόπια στον κόσμο για να θέσουμε σε αμφισβήτηση τον Αϊνστάιν και τελικά να βρίσκουμε πόσο σωστός ήταν» δήλωσε ο καθηγητής Μπομπ Νίκολ, διευθυντής του Ινστιτούτου Κοσμολογίας και Βαρύτητας.

Το νέο τεστ σχετίζεται και με την επέκταση του σύμπαντος, κάτι που είναι γνωστό ήδη από το 1929 ότι συμβαίνει, αλλά το 1998 έγινε πλέον αντιληπτό ότι η διαστολή του σύμπαντος είναι ταχύτερη σήμερα από ό,τι στο παρελθόν.

Αυτό μπορεί να εξηγηθεί μόνο αν υπάρχει ένας «εξωτικός» παράγων διαστολής, η λεγόμενη -και προς το παρόν μόνο θεωρητική- σκοτεινή ενέργεια. Όμως το κατά πόσο μπορεί να ισχύει αυτή η εξήγηση της επιταχυνόμενης διαστολής του σύμπαντος, εξαρτάται από το εάν ισχύει επίσης η γενική θεωρία της σχετικότητας για τη βαρύτητα σε κοσμολογική κλίμακα – που όντως φαίνεται να ισχύει.

πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο Ερωτόκριτος του Δημήτρη Μαραμή αντικείμενο μελέτης μεταπτυχιακού στο Λονδίνο.


Η Άντα Τσεσμελή Edwards βιοχημικός, θεατρική συγγραφέας, απόφοιτος του πανεπιστημίου Kings London θα χρησιμοποιήσει τον Ερωτόκριτο του Δημήτρη Μαραμή ως αντικείμενο μελέτης για την διπλωματική της εργασία "Biochemical correlates of Brain patterns in Arts - Drama and Imagination" (Βιοχημικές συσχετίσεις των μοτίβων του εγκεφάλου στις τέχνες - Μουσική, Δράμα και Φαντασία) στα πλαίσια του μεταπτυχιακού της.
“ Είναι γεγονός ότι η συμπεριφορά μας καθορίζεται και ρυθμίζεται σε πολύ μεγάλο βαθμό από τη βιοχημεία του εγκεφάλου και του νευρικού συστήματός. Όταν ακούμε μουσική, διαβάζουμε ένα βιβλίο η  βλέπουμε μια θεατρική παράσταση ο υποθάλαμος του εγκεφάλου προκαλεί την αποδέσμευση μιας ποσότητας ορμονών οι οποίες μπορούν να προκαλέσουν πτώση της διάθεσης, έλλειψη ενδιαφέροντος, ευδιαθεσία, ερωτισμό, νοσταλγία  κ.α.
Επέλεξα να στηρίξω την έρευνα μου επάνω στον μελοποιημένο Ερωτόκριτο του Δ. Μαραμή διότι ο εγκέφαλος συλλέγει τις ηχητικές πληροφορίες πιο ευχάριστα όταν έχουν μελωδικό χαρακτήρα. Εξελικτικά, ο εγκέφαλος έχει μάθει να αφομοιώνει καλύτερα τις ηχητικές πληροφορίες Έτσι συνδυάζει τη συρροή ηχητικών πληροφοριών με την ταυτόχρονη διανομή τους στα κέντρα του, προκαλώντας ανάλογη επεξεργασία και τη δημιουργία ποικίλων συναισθημάτων.  Επίσης επέλεξα για προσωπικούς λόγους το λιμπρέτο του Β. Κορνάρου αποτελούμενος από 10.012  ιαμβικούς δεκαπεντασύλλαβους ομοιοκατάληκτους στίχους στην κρητική διάλεκτο και την εμπνευσμένη μουσική του Δ. Μαραμή διότι είναι μια θαυμάσια ευκαιρία να παρουσιάσω σε ακαδημαϊκό επίπεδο σε αγγλόφωνους συναδέλφους και ακαδημαϊκούς  δυο σπουδαίους Έλληνες καλλιτέχνες. Είναι πραγματικά ασύλληπτο το impact που έχει η Τέχνη στον ανθρώπινο εγκέφαλο. Χιλιάδες  νευρικοί συνδυασμοί και διάφορα νευρωνικά τόξα αλληλοεπηρεάζονται, προκειμένου να προκύψει η λειτουργία του λόγου και της γραφής με αποτέλεσμα να ξυπνούν συναισθήματα, μνήμες και δημιουργία.
Ας  παρακολουθήσουμε ένα απόσπασμα από την παρουσίαση του Ερωτόκριτου του Δημήτρη Μαραμή, στη Βέροια:

Πλήθος κόσμου στο τελευταίο αντίο στον Στίβεν Χόκινγκ


Χιλιάδες απλοί πολίτες συνόδεψαν σήμερα στην τελευταία του κατοικία τον μεγαλύτερο επιστήμονα της εποχής, Στίβεν Χόκινγκ.

Η κηδεία του έγινε στις 16:00 ώρα Ελλάδος στην εκκλησία St Mary the Great στο πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, στη Βρετανία, στο πανεπιστήμιο δηλαδή όπου εργάστηκε επί 50 χρόνια.

Εξι άτομα από το πανεπιστήμιο μετέφεραν το φέρετρο του Στίβεν Χόκινγκ.

Στις 15 Ιουνίου, εντωμεταξύ, θα αποτιθεί εκ νέου φόρος τιμής στον μεγάλο επιστήμονα, κατά τη διάρκεια του ενταφιασμού της τέφρας του στο Αβαείο του Γουέστμιστερ στο Λονδίνο, κοντά στους τάφους του Νεύτωνα και του Δαρβίνου.

«Αρμόζει απόλυτα τα λείψανα του καθηγητή Στίβεν Χόκινγκ να ενταφιαστούν στο Αβαείο, κοντά στους επιφανείς συναδέλφους του», ανέφερε ο επικεφαλής του Γουεστμίνστερ, ιερέας Τζον Χολ σε ανακοίνωση που εξέδωσε.

Ο ενταφιασμός μέσα στο Αβαείο είναι μια σπάνια τιμή. Οι πιο πρόσφατες ταφές επιστημόνων εκεί ήταν εκείνες του Έρνεστ Ράδερφορντ, του πρωτοπόρου της πυρηνικής φυσικής, το 1937, και του Τζόζεφ Τζον Τόμσον, που ανακάλυψε τα ηλεκτρόνια.

«Ήταν αναπόσπαστο και ιδιαίτερα αναγνωρίσιμο κομμάτι του πανεπιστημίου και της πόλης. Για τον λόγο αυτό αποφασίσαμε να τελέσουμε την κηδεία του στην πόλη που αγαπούσε τόσο πολύ και η οποία τον αγαπούσε. Η ζωή και το έργο του πατέρα μας σημαίνει τόσα πράγματα για τόσους πολλούς ανθρώπους, πιστούς και άθεους. Γι’ αυτό τον λόγο η τελετή θα είναι περιεκτική και παραδοσιακή, αντικατοπτρίζοντας το εύρος και την ποικιλομορφία της ζωής του», ανέφεραν σε ανακοίνωσή τους τα παιδιά του Λούσι, Ρόμπερτ και Τιμ.




Η κόρη του Στίβεν Χόκινγκ Λούσι


Η πρώτη σύζυγός του Στίβεν Χόκινγκ, Τζέιν

Ανακαλύφθηκε νέο όργανο στο ανθρώπινο σώμα

Το ανθρώπινο σώμα συνεχίζει να μας εκπλήσσει. Επιστήμονες στις ΗΠΑ -μεταξύ των οποίων ένας ελληνικής καταγωγής γαστρεντερολόγος- ανακοίνωσαν ότι ανακάλυψαν ένα νέο όργανο, άγνωστο έως τώρα, που μάλιστα φαίνεται να παίζει ρόλο σε διάφορες κοινές παθήσεις όπως ο καρκίνος.

Το όργανο απαρτίζεται από ένα δίκτυο καναλιών μεταφοράς υγρών μέσα στο σώμα, το οποίο, μεταξύ άλλων, πιθανώς χρησιμοποιούν και τα καρκινικά κύτταρα για την εξάπλωσή τους. Για «μια λεωφόρο μετακινούμενου υγρού» έκαναν λόγο οι επιστήμονες, οι οποίοι έκαναν την ανακάλυψη τυχαία στη διάρκεια γαστρεντερολογικών ενδοσκοπήσεων ρουτίνας.

Η περαιτέρω μικροσκοπική ανάλυση έφερε στο φως ένα είδος ρευστού, το οποίο μετακινείται μέσω καναλιών που υπάρχουν παντού στο σώμα. Κάθε ιστός του σώματος περιβάλλεται από ένα δίκτυο τέτοιων καναλιών, τα οποία από κοινού φαίνεται να απαρτίζουν ένα όργανο.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή παθολογίας Νιλ Θάιζε της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης και τον Πέτρο Μπενιά της Ιατρικής Σχολής Icahn του Όρους Σινά και του Ιατρικού Κέντρου Mount Sinai Beth Israel της Ν. Υόρκης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Scientific Reports», σύμφωνα με το «New Scientist» και τη βρετανική «Ιντιπέντεντ», εκτιμούν ότι το νέο όργανο περιέχει περίπου το ένα πέμπτο του συνολικού όγκου των υγρών του ανθρωπίνου σώματος.

«Η ανακάλυψη μπορεί να επιφέρει δραματικές προόδους στην ιατρική», δήλωσε ο Θάιζε και τόνισε ότι το υγρό του οργάνου «είναι δυνατό να αποτελέσει ένα ισχυρό διαγνωστικό εργαλείο». Επίσης ίσως ανοίξουν νέοι δρόμοι στη θεραπεία διαφόρων ασθενειών.

Το δίκτυο των καναλιών, το οποίο εκχέεται στο λεμφικό σύστημα, βρίσκεται κάτω από την επιφάνεια του δέρματος και ανάμεσα στους μυς, διατρέχει την πεπτική οδό, τους πνεύμονες και το ουροποιητικό σύστημα, ενώ περιβάλλει τις αρτηρίες και τις φλέβες. Πιθανώς, κατά τους επιστήμονες, λειτουργεί ως «αμορτισέρ», εμποδίζοντας τη ρήξη των ιστών των οργάνων, των μυών και των αγγείων μετά από κάποιο σοκ.

Οι επιστήμονες του έδωσαν την ονομασία «interstitium» (κάτι σαν «διαμέσιο»). Γιατί όμως έως τώρα ένα τόσο εκτεταμένο όργανο είχε περάσει απαρατήρητο; Επειδή κατά τις συνήθεις διαδικασίες απεικόνισης και επεξεργασίας των ιστών τα κανάλια του εν λόγω οργάνου «στραγγίζουν», ενώ και οι ίνες του κολλαγόνου που βοηθούν το δίκτυο να αποκτήσει στέρεη δομή, καταρρέουν και αυτές. Έτσι, τα κανάλια φαίνονται σαν το σκληρό τοίχωμα των πυκνών ιστών και όχι ως κανάλια γεμάτα υγρό. Η ανακάλυψή του οργάνου έγινε με τη βοήθεια ενός συνεστιακού ενδομικροσκοπίου λέιζερ, το οποίο «βλέπει» τους ζωντανούς ιστούς.

Εκτός όμως από το να περιβάλλουν και πιθανώς να προστατεύουν τους ιστούς, τα κανάλια του οργάνου φαίνεται να διευκολύνουν και τις μεταστάσεις του καρκίνου. Τα καρκινικά κύτταρα μπορούν να εισχωρήσουν σε αυτά τα κανάλια και έτσι άμεσα να βρεθούν μέσα στο λεμφικό σύστημα.

«Από τη στιγμή που θα βρεθούν εκεί, είναι σαν να κάνουν νεροτσουλήθρα. Έχουμε βρει ένα νέο παράθυρο στο μηχανισμό εξάπλωσης των όγκων», δήλωσε ο δρ Θάιζε.

Ήδη οι επιστήμονες μελετούν κατά πόσο η ανάλυση του υγρού μέσα στο νέο όργανο μπορεί να επιτρέψει την πιο έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου. Επίσης θεωρούν πιθανό ότι το όργανο εμπλέκεται σε άλλα προβλήματα υγείας, όπως τα οιδήματα, οι ηπατοπάθειες και οι φλεγμονώδεις διαταραχές.

πηγή

Στίβεν Χόκινγκ: Ο άνθρωπος που νίκησε τον χρόνο έφυγε για το άπειρο και τα παράλληλα σύμπαντα


Σε ηλικία 76 ετών απεβίωσε, στο σπίτι του στο Κέιμπριτζ, ο εμβληματικός Βρετανός φυσικός Στίβεν Χόκινγκ, ο οποίος εδώ και δεκαετίες βρισκόταν καθηλωμένος σε αναπηρικό αμαξίδιο, εξαιτίας ανίατης νευρολογικής νόσου.

Ένας άνθρωπος που συγκίνησε τους πάντες με την προσωπική περιπέτεια της υγείας του και ένας επιστήμονας που - παρόλο που μιλούσε με συνθετική φωνή - ενέπνευσε πολλούς άλλους επιστήμονες με τις πρωτοποριακές ιδέες του. Και, αναμφίβολα, ήταν ο συνδυασμός αυτών των δύο, ενός τόσο προχωρημένου νου σε ένα τόσο αχρηστευμένο σώμα, που τον βοήθησε να γίνει παγκόσμιο σύμβολο.

Έγινε διάσημος για το έργο του πάνω στις μαύρες τρύπες, τη βαρύτητα και τη γενική σχετικότητα, ενώ ήταν ο συγγραφέας πολλών δημοφιλών βιβλίων, με κορυφαίο τη «Σύντομη Ιστορία του Χρόνου», που είχε εκδοθεί το 1988, μεταφράσθηκε σε 40 γλώσσες (και στα ελληνικά) και πούλησε περισσότερα από δέκα εκατομμύρια αντίτυπα. Οι κακεντρεχείς πάντως το ονόμασαν «το σπουδαιότερο αδιάβαστο βιβλίο στην ιστορία»!

Όπως δήλωσε ο φυσικός Μίτσιο Κάκου στους «Τάιμς της Νέας Υόρκης», «από την εποχή του Άλμπερτ Αϊνστάιν είχε να υπάρξει ένας επιστήμονας που να έλξει τόσο πολύ τη φαντασία του κοινού και να γίνει αγαπητός σε δεκάδες εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο».

Η κινηματογραφική ταινία «Η θεωρία του παντός» το 2014 για τη ζωή του Χόκινγκ, με τον θαυμάσιο Έντι Ρεντμέιν στον πρωταγωνιστικό ρόλο να κερδίζει το Όσκαρ καλύτερου ηθοποιού, έκανε ευρύτερα γνωστό τον Βρετανό κοσμολόγο. Ο ίδιος χάρηκε με την ταινία και δήλωσε για τον Ρεντμέιν «μερικές φορές νόμιζα ότι ήμουν εγώ».

Αλλά το πιο εντυπωσιακό δεν ήταν ότι ο Χόκινγκ έγραψε την ιστορία του χρόνου από την απαρχή του σύμπαντος. Ήταν ότι ο ίδιος είχε τελικά πολύ χρόνο στη διάθεσή του, παρόλο που όταν ως φοιτητής το 1963, σε ηλικία μόλις 21 ετών, διαγνώσθηκε με αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση, γνωστή και ως νόσο Λου Γκέριγκ ή του κινητικού νευρώνα, οι γιατροί του έδιναν δύο μόνο χρόνια ζωής.

Όμως ο Χόκινγκ, που ποτέ δεν έχασε το βρετανικό χιούμορ του, παρά τη δύσκολη κατάστασή του, διέψευσε κάθε προσδοκία και έζησε για να γίνει ο πιο διάσημος επιστήμονας μετά τον Αϊνστάιν. Ακόμη και όταν η νευροεκφυλιστική νόσος του επέτρεψε να κουνάει μόνο τα μάτια του και ένα δάχτυλο, οι διανοητικές δυνάμεις του φαίνονταν ακμαίες.

Όπως είπε κάποια μέρα, «μολονότι κρεμόταν ένα σύννεφο πάνω από το μέλλον μου, διαπίστωσα, προς μεγάλη μου έκπληξη, ότι απολάμβανα τη ζωή μου στο παρόν περισσότερο από ό,τι πριν. Και τότε άρχισα να κάνω πρόοδο στην έρευνά μου». Ο στόχος του ήταν απλός, όπως εξήγησε: «Η πλήρης κατανόηση του σύμπαντος, γιατί είναι όπως είναι και γιατί τελικά υπάρχει». Αν αυτό μπορεί να θεωρηθεί απλό...

Οι μαύρες τρύπες

Από επιστημονική άποψη, ο Χόκινγκ θα μείνει μάλλον στα χρονικά της επιστήμης, επειδή έθεσε ένα ασυνήθιστο ερώτημα: Πότε μια μαύρη τρύπα δεν είναι μαύρη; Όταν εκρήγνυται, ήταν η απάντησή του.
Το πρώτο του επιστημονικό επίτευγμα, σύμφωνα με τη «Γκάρντιαν», ήλθε το 1970, όταν μαζί με τον Ρότζερ Πενρόουζ εφάρμοσαν τα μαθηματικά των μαύρων οπών σε όλο το σύμπαν και έδειξαν ότι υπήρχε μια μοναδική περιοχή άπειρης καμπυλότητας στον χωροχρόνο, από όπου προέκυψε η αρχική «Μεγάλη Έκρηξη» (Μπιγκ Μπανγκ).

Το 1974 χρησιμοποίησε την κβαντική θεωρία για να δηλώσει ότι οι μαύρες τρύπες εκπέμπουν θερμότητα, άρα χάνουν ενέργεια και τελικά «πεθαίνουν», με μια πολύ αργή διαδικασία που μπορεί να χρειασθεί περισσότερα χρόνια από όλη την ηλικία του σύμπαντος. Η πρότασή του ότι οι μαύρες τρύπες εκπέμπουν ακτινοβολία με μορφή θερμότητας, πυροδότησε μια μακρά διαμάχη στην κοσμολογία.

Σύμφωνα με τον Χόκινγκ, αυτό σήμαινε ότι όλες οι πληροφορίες που πέφτουν μέσα στη μαύρη τρύπα, θα χάνονται για πάντα, κάτι που έρχεται σε αντίθεση με έναν από τους νόμους της κβαντικής θεωρίας, με αποτέλεσμα να έλθει σε σύγκρουση με τους περισσότερους συναδέλφους του.

Ο Χόκινγκ στη συνέχεια άλλαξε άποψη και υποστήριξε ότι οι πληροφορίες αποθηκεύονται στον ορίζοντα γεγονότων της μαύρης τρύπας και μετατρέπονται σε ακτινοβολία ξανά, η οποία εκπέμπεται από τη μαύρη τρύπα. «Παραδέχομαι ότι ίσως η απώλεια της πληροφορίας δεν συμβαίνει», φώναξε μια μέρα δυνατά με την ηλεκτρική φωνή του στους φοιτητές του μέσα σε μία παμπ.

Μόλις στα 32 του, εξελέγη τιμητικά μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας Επιστημών της Βρετανίας και πέντε χρόνια αργότερα καθηγητής Μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, στην πιο διάσημη πανεπιστημιακή έδρα της Βρετανίας - αν όχι όλου του κόσμου- που κάποτε κατείχαν ο Ισαάκ Νεύτων και ο Πολ Ντιράκ. Έμεινε σε αυτή τη θέση για 30 χρόνια και μετά έγινε διευθυντής ερευνών στο Κέντρο Θεωρητικής Κοσμολογίας του ιστορικού πανεπιστημίου.

Το 1982 ήταν από τους πρώτους που έδειξαν ότι οι κβαντικές διακυμάνσεις οδήγησαν - μέσω της διαδικασίας του κοσμικού πληθωρισμού - στη δημιουργία και εξάπλωση των γαλαξιών στο σύμπαν.
Αν και δεν κατάφερε - ή δεν πρόλαβε - να πάρει το Νόμπελ, είχε τιμηθεί με πολλά άλλα σημαντικά βραβεία (Άλμπερτ Αϊνστάιν, Βολφ, Κόπλεϊ κ.α.). Επίσης, αρεσκόταν να βάζει επιστημονικά στοιχήματα με άλλους φυσικούς, αν και είχε μια τάση να τα χάνει, όπως, για παράδειγμα, όταν το 2012 έχασε 100 δολάρια, επειδή είχε στοιχηματίσει ότι ποτέ δεν θα ανακαλυπτόταν το μποζόνιο του Χιγκς - το οποίο βρέθηκε στο CERN λίγο μετά!

Οι κοινωνικές παρεμβάσεις του

Παρέμεινε ως το τέλος ενεργός πολίτης και, μεταξύ άλλων, προειδοποίησε κατ' επανάληψη για τους κινδύνους της τεχνητής νοημοσύνης, αλλά και της πιθανότητας μιας συνάντησης με τους εξωγήινους, που μπορεί να έχει άσχημη κατάληξη για τους ανθρώπους. Επίσης, ήταν ένθερμος υποστηρικτής της αποίκησης άλλων πλανητών ως διέξοδο σωτηρίας της ανθρωπότητας σε περίπτωση που η Γη καταστραφεί από ένα πόλεμο, πτώση αστεροειδούς ή άλλη αιτία.

Επίσης, είχε καλές σχέσεις με τους Παλαιστινίους επιστήμονες και δεν δίστασε να μποϊκοτάρει ένα συνέδριο στο Ισραήλ σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την πολιτική του. Και βέβαια, με το βιβλίο του «Το Μεγάλο Σχέδιο» (μεταφρασμένο και στα ελληνικά) δήλωσε προκλητικά δεν χρειαζόταν καθόλου ο Θεός για να εξηγηθεί το σύμπαν - μια αθεϊστική δήλωση που ενόχλησε τους θρησκευόμενους.

Όπως είπε, «θεωρώ τον εγκέφαλο ένα κομπιούτερ που θα σταματήσει να δουλεύει, όταν τα μέρη του χαλάσουν. Δεν υπάρχει παράδεισος ή μεταθανάτια ζωή για τα χαλασμένα κομπιούτερ. Αυτό είναι ένα παραμύθι για τους ανθρώπους που φοβούνται το σκοτάδι».

Ο Χόκινγκ είχε παντρευτεί τη συμφοιτήτριά του Τζέιν Γουάιλντ το 1965 (δύο χρόνια μετά τη διάγνωση της νόσου του) και έκαναν τρία παιδιά, αλλά χώρισαν το 1991, καθώς η κατάστασή της υγείας του εκ των πραγμάτων έκανε τρομερά δύσκολες τις συνθήκες του γάμου. Η γυναίκα του έγραψε αργότερα ότι είχαν καταντήσει «αφέντης» και «σκλάβα».

Το 1995 ο Χόκινγκ παντρεύτηκε μία από τις νοσοκόμες του, την Ελέιν Μέισον, ένας γάμος που διήρκεσε 11 χρόνια και στη διάρκεια του οποίου η αστυνομία κλήθηκε να διερευνήσει κατηγορίες για επιθέσεις που δέχθηκε ο Χόκινγκ από τη σύζυγό του. Όμως ο ίδιος αρνήθηκε κάτι τέτοιο και η αστυνομία αναγκάσθηκε να σταματήσει τις έρευνες.

Σε δήλωσή τους, τα τρία παιδιά του από τον πρώτο γάμο, Λούσι, Ρόμπερτ και Τίμοθι, αναφέρουν ότι «ήταν ένας μεγάλος επιστήμονας και ένας ξεχωριστός άνθρωπος, του οποίου το έργο και η κληρονομιά θα διαρκέσουν για πολλά χρόνια. Θα μας λείπει πάντα».

Σε όλους θα λείψει.

Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ

Οι «γκουρού» της Σίλικον Βάλεϊ εξηγούν γιατί «η τεχνητή νοημοσύνη είναι επικίνδυνη»


Το ενδιαφέρον για την εξέλιξη της Τεχνητής Νοημοσύνης και οι ελπίδες για τις απίστευτες δυνατότητες που υπόσχεται, συμβαδίζουν με την ανησυχία γύρω από μία σειρά θεμάτων -μεταξύ αυτών και την ηθική διάσταση του ζητήματος. Τα ερωτήματα δεν διατυπώνονται μόνο από τον Τύπο και το ευρύ κοινό, αλλά πλέον από τους ίδιους τους τεχνικούς και ειδικούς επιστήμονες.

Τέσσερα από τα πλέον προβεβλημένα πρόσωπα της Silicon Valley, τέσσερις από τους «πεφωτισμένους» των νέων τεχνολογιών, ο CEO της Google, Sundar Pichai, ο Tim Cook της Apple, ο Έλον Μασκ της Tesla και ο Bill Gates, ιδρυτής της Microsoft, προειδοποιούν για τους μεγάλους κινδύνους της Τεχνητής Νοημοσύνης. Μαζί και ο διάσημος φυσικός Στίβεν Χόκινγκ, ο οποίος παραδέχεται ότι το μέλλον είναι αβέβαιο και ότι «η Τεχνητή Νοημοσύνη θα μπορούσε να είναι το μεγαλύτερο γεγονός στην ιστορία του πολιτισμού μας, ή το χειρότερο. Απλά δεν το ξέρουμε…»

Σαντάρ Πιτσάι: Η ανησυχία είναι δικαιολογημένη


Σε πρόσφατη συνέντευξη του στο MSNBC και το Recode, ο Sundar Pichai παρομοίασε την Τεχνητή Νοημοσύνη με τη φωτιά. Είπε ότι οι προγραμματιστές πρέπει να μάθουν να αξιοποιούν τα οφέλη της όπως έκαναν κάποτε οι άνθρωποι με τη φωτιά, σημειώνοντας ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη δυνητικά ενέχει τον ίδιο κίνδυνο που έχει η φωτιά όταν γίνει πυρκαγιά.

«Η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι εξαιρετικά σημαντική υπόθεση, αλλά πρέπει να είμαστε σε εγρήγορση. Η ανησυχία είναι δικαιολογημένη. Δεν φτάνει να δηλώνουμε αισιόδοξοι, οφείλουμε να είμαστε προσεκτικοί, παρά το γεγονός ότι συνδέεται και θα συνδεθεί με τις μεγαλύτερες εξελίξεις που έχει δει η ανθρωπότητα. Η φωτιά είναι αγαθό, αλλά μπορεί και να σκοτώσει. Κάθε φορά που βλέπω στις ειδήσεις ότι ακόμη ένας νέος άνθρωπος έχασε τη ζωή του από καρκίνο, σκέφτομαι ότι, η Τεχνητή Νοημοσύνη θα παίξει τον δικό της ρόλο στη λύση -και αυτού- του προβλήματος» είπε μεταξύ άλλων ο Sundar Pichai.

Η βρετανική εταιρεία DeepMind, θυγατρική της Google μπορεί να μαθαίνει με πιο φυσικό τρόπο, όπως ένας άνθρωπος, χρησιμοποιώντας τις προηγούμενες γνώσεις του για να λύσει τα επόμενα προβλήματα. Εξού και η DeepMind χαρακτηρίζεται από ειδικούς και πανεπιστημιακούς ως «κορυφαίος πρωτοπόρος» στην έρευνα για την τεχνητή Νοημοσύνη (η εταιρεία ανέπτυξε έναν αλγόριθμο ικανό να νικήσει πρωταθλητές του επιτραπέζιου παιχνιδιού στρατηγικής Go, ενώ συνεργάζεται ήδη με το βρετανικό Εθνικό Σύστημα Υγείας NHS). Ωστόσο, η πρόοδος που καταγράφει η DeepMind έχει προκαλέσει ερωτήματα. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Έλον Μασκ της Tesla -και δημιουργού της startup για την Τεχνητή Νοημοσύνη OpenAI- ο οποίος το 2016 έλεγε ότι από όλες τις εταιρείες που ασχολούνται με την Τεχνητή Νοημοσύνη, η περίπτωση της Google είναι η μόνη που τον ανησυχεί.

Σύμφωνα με το newsweek, παρά το γεγονός ότι όντως η DeepMind «οδηγεί» την έρευνα στο συγκεκριμένο πεδίο, είναι μία από τις εταιρείες που εγείρουν ανησυχίες. Πριν από λίγες ημέρες πάντως, η εταιρεία ανακοίνωσε ότι, στα σχέδια της είναι «να εμβαθύνει στα θέματα δεοντολογίας που συνδέονται με την Τεχνητή Νοημοσύνη».

Κουκ: Μόνο σε αρμονία με την ανθρωπότητα


O CEO της Apple, Tim Cook μιλώντας σε συνέδριο για το διαδίκτυο στην Κίνα, δήλωσε από την πλευρά του ότι δεν ανησυχεί για την Τεχνητή Νοημοσύνη αυτή καθαυτή, αλλά για τους ανθρώπους οι οποίοι σκέφτονται όπως οι μηχανές, προσθέτοντας ότι οι νέες τεχνολογίες θα μας ενδυναμώνουν, αρκεί να είναι σε αρμονία με την ανθρωπότητα στο σύνολό της. «Δεν ανησυχώ για τις μηχανές που σκέφτονται όπως οι άνθρωποι, ανησυχώ για τους ανθρώπους που σκέφτονται όπως οι μηχανές. Πρέπει να συνεργαστούμε για να συστήσουμε την τεχνολογία στην ανθρωπότητα», δήλωσε, υπογραμμίζοντας στη συνέχεια, τις πτυχές της καθημερινής ζωής που μέσω της Τεχνητής Νοημοσύνης θα αναβαθμιστούν και θα οδηγήσουν στην «ευημερία». Όπως είπε «εάν είναι ενσωματωμένες στην ανθρωπότητα οι τεχνολογίες μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο προς το καλύτερο. Πιστεύουμε ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα ξεδιπλώσει τις ικανότητες κάθε ανθρώπου και θα βοηθήσει σε σημαντικές ανακαλύψεις που θα μεταμορφώσουν τη ζωή μας, στην εκπαίδευση, στις υπηρεσίες υγείας και σε αμέτρητους άλλους τομείς».

Σε παλαιότερες δηλώσεις του o Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν είχε πει ότι η τεχνητή νοημοσύνη που επικεντρώνεται στην ανθρώπινη γνώση, είναι αυτό που το μέλλον επιφυλάσσει για τη Ρωσία και ολόκληρο τον κόσμο, χωρίς κανείς να μείνει πίσω «στο τέλος της γραμμής».

Έλον Μασκ: Θα μπορούσε να πυροδοτήσει έναν τρίτο παγκόσμιο



Απαντώντας τότε, ο Έλον Μασκ, σχετικά με το ποιός θα κυβερνήσει τον κόσμο είπε ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι η εν δυνάμει μεγαλύτερη υπαρκτή απειλή για το μέλλον της ανθρωπότητας, καθώς θα μπορούσε να πυροδοτήσει έναν τρίτο παγκόσμιο πόλεμο. Ο Μασκ διευκρίνισε ότι δεν τον ανησυχεί μόνο η προοπτική ενός «παγκόσμιου ηγέτη» που θα ξεκινήσει τον πόλεμο, αλλά η θέση ότι ένα προληπτικό «χτύπημα» είναι «το πιο πιθανό μονοπάτι προς τη νίκη».

Επανέλαβε μάλιστα ότι, η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι «πολύ πιο επικίνδυνη» από τις «τολμηρές φιλοδοξίες της Βόρειας Κορέας για τα πυρηνικά». Οι φόβοι του Μασκ για την Τεχνητή Νοημοσύνη έχουν εκφραστεί με ένταση στις δημόσιες τοποθετήσεις του. Άλλωστε, ήταν ένας από τους 100 ειδικούς σε θέματα ρομποτικής οι οποίοι ζητούσαν με επιστολή τους προς τον ΟΗΕ την απαγόρευση των αυτόνομων θανατηφόρων όπλων, με άλλα λόγια, την απαγόρευση της χρήσης Τεχνητής Νοημοσύνης για τη διαχείριση όπλων.

Στη Διάσκεψη Κορυφής World Government Summit στο Ντουμπάι τον Φεβρουάριο του 2017, ο Μάσκ έθεσε το ζήτημα του «deep AI», πεδίο πολύ πιο ειδικό από τα αυτοκίνητα χωρίς οδηγό για παράδειγμα, σε αυτό που ονομάζεται «γενική τεχνητή νοημοσύνη», λέγοντας ότι «είναι πιο έξυπνη από τον εξυπνότερο άνθρωπο πάνω στη Γη» και την ίδια στιγμή, χαρακτηρίζοντας την ως «επικίνδυνη κατάσταση».

Χόκινγκ: Ισχυρά όπλα και νέοι τρόποι με τους οποίους οι λίγοι θα μπορούν να καταπιέζουν τους πολλούς



Ο διάσημος φυσικός Στίβεν Χόκινγκ μιλώντας στο συνέδριο τεχνολογίας Web Summit τον περασμένο Νοέμβριο στη Λισαβώνα, είπε ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι το «χειρότερο γεγονός στην ιστορία του πολιτισμού μας». Προειδοποίησε, σύμφωνα με το sputnik για τους πιθανούς κινδύνους από τους υπολογιστές και τις μηχανές, λέγοντας ότι μπορούν να «μιμηθούν την ανθρώπινη νοημοσύνη και να την υπερβούν» και παραδέχθηκε ότι, το μέλλον είναι αβέβαιο.

«Η δημιουργία μίας αποτελεσματικής Τεχνητής Νοημοσύνης θα μπορούσε να είναι το μεγαλύτερο γεγονός στην ιστορία του πολιτισμού μας, ή το χειρότερο, απλά δεν το ξέρουμε. Πρέπει να προετοιμαστούμε επαρκώς ώστε να είμαστε σε θέση να αποφύγουμε τους πιθανούς κινδύνους. Η Τεχνητή Νοημοσύνη φέρνει μαζί της κινδύνους, όπως ισχυρά αυτόνομα όπλα και νέους τρόπους με τους οποίους οι λίγοι θα μπορούν να καταπιέζουν τους πολλούς. Θα μπορούσε επίσης, να προκαλέσει μεγάλη αναστάτωση στην παγκόσμια οικονομία» είπε ο Χόκινγκ.

Μπιλ Γκέιτς: Να φορολογηθούν τα ρομπότ



Ο ιδρυτής της Microsoft, Μπιλ Γκέιτς απαντώντας σχετικά με τις κοινωνικές και οικονομικές συνέπειες της προόδου στην τεχνητή νοημοσύνη έχει πει ότι, δεδομένου ότι τα ρομπότ αναμένεται να κλέψουν τις ανθρώπινες θέσεις εργασίας, θα πρέπει επίσης να πληρώνουν φόρο εισοδήματος. Οι κυβερνήσεις θα έπρεπε να φορολογούν τη χρήση των ρομπότ, καθώς κατ’ αυτόν τον τρόπο θα μπορούσαν να επιβραδύνουν τους ρυθμούς αυτοματοποίησης της εργασίας, και να χρησιμοποιήσουν μέρος των εσόδων από τη φορολόγηση για την εκπαίδευση και ανάπτυξη θέσεων εργασίας για ανθρώπους, είχε πει πριν από μερικούς μήνες. «Ένας άνθρωπος που εργάζεται λαμβάνει μισθό 50.000 δολαρίων ετησίως και φορολογείται. Αν ένα ρομπότ πάρει τη θέση του για να κάνει την ίδια εργασία, πρέπει να φορολογήσουμε το ρομπότ σε παρόμοια κλίμακα».

Το «μεγάλο κόκκινο κουμπί»



Το newsweek αναφέρεται επίσης, στο προληπτικό μέτρο ασφαλείας, το περίφημο «Big Red Button», το οποίο έγινε γνωστό το 2016 και το οποίο δεν είναι άλλο, παρά μία «ασφάλεια διακοπής λειτουργίας», ένας τρόπος για να τσεκαριστεί ένα προβληματικό software και να «κατέβει ο διακόπτης». Όπως αναφέρεται στο σχετικό έγγραφο «η διακοπή λειτουργίας για λόγους ασφαλείας είναι χρήσιμη για να ανακτήσει κανείς τον έλεγχο ενός ρομπότ που δεν λειτουργεί σωστά και η δράση του μπορεί να έχει μη αναστρέψιμες συνέπειες».

«Ακόμη και στην περίπτωση κατά την οποία λειτουργεί σε πραγματικό χρόνο υπό την επίβλεψη ανθρώπου και πάλι ίσως κριθεί απαραίτητο για τον άνθρωπο - χειριστή να πατήσει το μεγάλο κόκκινο κουμπί προκειμένου να εμποδίσει τον ‘παράγοντα’ (ρομπότ) να συνεχίσει τη βλαπτική λειτουργία του και να τον επαναφέρει σε ασφαλή κατάσταση».

Πηγή: tvxs.gr

Το χρωμόσωμα Υ εξαφανίζεται. Τί σημαίνει αυτό για τους άνδρες;



των Darren Griffin * & Peter Ellis **

Το χρωμόσωμα Y μπορεί να είναι σύμβολο της αρρενωπότητας, αλλά γίνεται ολοένα και πιο σαφές ότι δεν είναι καθόλου ισχυρό και ανθεκτικό. Αν και φέρει το γονίδιο "master switch", SRY, αυτό καθορίζει αν ένα έμβρυο θα αναπτυχθεί ως αρσενικό (XY) ή θηλυκό (XX), περιέχει πολύ λίγα άλλα γονίδια και είναι το μόνο χρωμόσωμα που δεν είναι απαραίτητο για τη ζωή. Οι γυναίκες, μετά από όλα, διαχειρίζονται πολύ καλά χωρίς ένα.

Επιπλέον, το χρωμόσωμα Y έχει εκφυλιστεί γρήγορα, αφήνοντας τα θηλυκά με δύο απόλυτα φυσιολογικά χρωμοσώματα Χ, αλλά τα αρσενικά με ένα Χ και ένα συρρικνωμένο Υ. Εάν συνεχίζεται ο ίδιος ρυθμός εκφυλισμού, το χρωμόσωμα Y έχει μόλις 4,6 εκατομμύρια χρόνια πριν εξαφανιστεί εντελώς . Αυτό μπορεί να ακούγεται σαν μεγάλο χρονικό διάστημα, αλλά δεν συμβαίνει όταν θεωρείτε ότι η ζωή υπήρξε στη Γη για 3,5 δισεκατομμύρια χρόνια.

Το χρωμόσωμα Υ δεν ήταν πάντα έτσι. Αν γυρίσουμε πίσω το ρολόι στα 166 εκατομμύρια χρόνια πριν, στα πρώτα θηλαστικά, η ιστορία ήταν τελείως διαφορετική. Το πρώιμο "πρωτο-Υ" χρωμόσωμα ήταν αρχικά το ίδιο μέγεθος με το χρωμόσωμα Χ και περιείχε όλα τα ίδια γονίδια. Ωστόσο, τα χρωμοσώματα Υ έχουν ένα βασικό ελάττωμα. Σε αντίθεση με όλα τα άλλα χρωμοσώματα, τα οποία έχουμε δύο αντίγραφα σε κάθε κύτταρο μας, τα χρωμοσώματα Y είναι πάντα παρόντα μόνο ως ένα αντίγραφο, που πέρασε από τους πατέρες στους γιους τους.

Αυτό σημαίνει ότι τα γονίδια στο χρωμόσωμα Υ δεν μπορούν να υποβληθούν σε γενετικό ανασυνδυασμό, στην "ανακατεύθυνση" των γονιδίων που εμφανίζεται σε κάθε γενιά και συμβάλλει στην εξάλειψη των βλαβερών μεταλλάξεων γονιδίων. Χωρίς τα πλεονεκτήματα του ανασυνδυασμού, τα χρωμοσωμικά γονίδια Υ εκφυλίζονται με την πάροδο του χρόνου και τελικά χάνονται από το γονιδίωμα.

Παρόλα αυτά, πρόσφατες έρευνες έχουν δείξει ότι το χρωμόσωμα Υ έχει αναπτύξει κάποιους αρκετά πειστικούς μηχανισμούς για να «φρενάρει», επιβραδύνοντας το ρυθμό απώλειας γονιδίων σε πιθανή ακινησία.

Για παράδειγμα, μια πρόσφατη μελέτη της Δανίας, δημοσιευμένη στην PLoS Genetics, ανέλυσε τμήματα του χρωμοσώματος Υ από 62 διαφορετικούς άνδρες και διαπίστωσε ότι είναι επιρρεπές σε διαρθρωτικές αναδιατάξεις μεγάλης κλίμακας που επιτρέπουν την "γονιδιακή ενίσχυση" - την απόκτηση πολλαπλών αντιγράφων γονιδίων που προάγουν υγιή τη λειτουργία του σπέρματος και την άμβλυνση της απώλειας γονιδίων.

Η μελέτη έδειξε επίσης ότι το Υ χρωμόσωμα έχει αναπτύξει ασυνήθιστες δομές που ονομάζονται "παλίνδρομα" (αλληλουχίες DNA που διαβάζουν το ίδιο προς τα εμπρός όπως και προς τα πίσω - όπως και η λέξη "καγιάκ"), που το προστατεύουν από περαιτέρω υποβάθμιση. Καταγράφηκαν υψηλά ποσοστά "γεγονότων μετατροπής γονιδίων" μέσα στις παλινδρομικές ακολουθίες στο χρωμόσωμα Y - αυτή είναι βασικά μια διαδικασία "αντιγραφής και επικόλλησης" που επιτρέπει την επιδιόρθωση των κατεστραμμένων γονιδίων χρησιμοποιώντας ένα μη καταστρεπτικό εφεδρικό αντίγραφο ως πρότυπο.

Αναφορικά με άλλα είδη (τα χρωμοσώματα Υ υπάρχουν στα θηλαστικά και σε κάποια άλλα είδη), ένα αυξανόμενο σύνολο στοιχείων υποδεικνύει ότι η ενίσχυση του γονιδίου των χρωμοσωμάτων Υ είναι γενική αρχή. Αυτά τα ενισχυμένα γονίδια παίζουν κρίσιμους ρόλους στην παραγωγή σπέρματος και (τουλάχιστον στα τρωκτικά) στη ρύθμιση της αναλογίας των φύλων των απογόνων. Γράφοντας πρόσφατα στη Μοριακή Βιολογία και την Εξέλιξη, οι ερευνητές δίνουν στοιχεία ότι η αύξηση του αριθμού αντιγράφων γονιδίου σε ποντίκια είναι αποτέλεσμα φυσικής επιλογής.

Όσον αφορά το ζήτημα αν το χρωμόσωμα Υ θα εξαφανιστεί στην πραγματικότητα, η επιστημονική κοινότητα, όπως το Ηνωμένο Βασίλειο αυτή τη στιγμή, χωρίζεται επί του παρόντος στους «αποχωρούντες» και τους «παραμένοντες». Η τελευταία ομάδα υποστηρίζει ότι οι αμυντικοί μηχανισμοί της κάνουν μεγάλη δουλειά και έχουν διασώσει το χρωμόσωμα Υ. Όμως, οι αποχωρούντες λένε ότι το μόνο που κάνουν είναι να επιτρέψουν στο χρωμόσωμα Υ να κρατηθεί στις άκρες των δακτύλων του, πριν τελικά πέσει από τον γκρεμό. Επομένως, η συζήτηση συνεχίζεται.



πηγή

Εκπληκτική διάλεξη από τον καθηγητή Κωνσταντίνο Δασκαλάκη για την Τεχνητή Νοημοσύνη


Μια εκπληκτική διάλεξη για την εξέλιξη της τεχνητής νοημοσύνης τα επόμενα «5 έως 50 χρόνια» έδωσε στη Θεσσαλονίκη ο γεννηθείς το 1981 Κωνσταντίνος Δασκαλάκης, καθηγητής της Επιστήμης των Υπολογιστών στο περίφημο ΜΙΤ.

Στην κατάμεστη αίθουσα τελετών του ΑΠΘ μοιράστηκε με τους παρευρισκόμενους τις εκτιμήσεις του, παραδεχόμενος ότι η πραγματικότητα ενδέχεται τελικά να διαψεύσει κάθε πρόβλεψη.

Μερικά από τα ερωτήματα που έθεσε:
Μπορούν τα ρομπότ να σώσουν το παγκόσμιο ασφαλιστικό σύστημα από την επαπειλούμενη κατάρρευση; Πόσο πιθανό είναι ένας ...καλοκάγαθος αλγόριθμος να εξελιχθεί σε ρατσιστή συνωμοσιολόγο μέσα σε λίγες ώρες;
Θα εναπόκειται στις ηθικές αξίες του ...software ενός αυτοοδηγούμενου αυτοκινήτου να αποφασίσει ποιος ζει και ποιος πεθαίνει, όταν το όχημα "συνειδητοποιεί" ότι επίκειται ένα σοβαρό αυτοκινητιστικό ατύχημα με εμπλοκή πεζών;
Πώς θα χρησιμοποιήσει τη στατιστική ένα ρομπότ, για να αποφασίσει σε ποιον υποψήφιο πελάτη θα δώσει η τράπεζα ένα δάνειο και ποιος θεωρείται αναξιόπιστος;
Είναι εφικτό μια ομάδα ανθρώπων να "πείσει" έναν αξιόπιστο αλγόριθμο αναγνώρισης εικόνας ότι μια καραμπίνα που έχει μπροστά του είναι ένα αθώο παιδικό παιχνίδι;

Η εποχή της τεχνητής νοημοσύνης έρχεται “φορτωμένη” με υποσχέσεις, προκλήσεις και κινδύνους. Και παρότι για να ανοίξει ο νέος αυτός οικονομικός κύκλος στην ιστορία της ανθρωπότητας απαιτείται ένα μεγάλο άλμα (η μετάβαση από την τεχνητή νοημοσύνη ειδικών εφαρμογών -που ήδη “βλέπουμε” να εφαρμόζεται σε αρκετές περιπτώσεις- στη γενική τεχνητή νοημοσύνη, η πλήρης ανάπτυξη της οποίας πιθανότατα θα απαιτήσει αρκετές δεκαετίες), μια νέα συναρπαστική εποχή ήδη ανατέλλει.


Φωτογραφίες: Konstantinos Tsakalidis / SOOC

Κατά τον Έλληνα καθηγητή, που μεταξύ άλλων έχει λάβει το βραβείο Kalai από την Διεθνή Ένωση Θεωρίας Παιγνίων και το βραβείο έρευνας από το ίδρυμα Giuseppe Sciacca του Βατικανού, το πιθανότερο είναι ότι σε πέντε χρόνια από σήμερα θα έχουμε έναν προσωπικό γραμματέα με τεχνητή νοημοσύνη και αυτο-οδηγούμενα αυτοκίνητα, ενώ σε 15 χρόνια η διεπαφή του ανθρώπινου εγκεφάλου με την τεχνολογία θα γίνει ενδεχομένως πολύ πιο άμεση και το όριο που διαχωρίζει το πού ξεκινά ο άνθρωπος και πού αρχίζει η μηχανή πιο δυσδιάκριτο.

"Μπορεί όλο αυτό να ξεφύγει από τον έλεγχο; Ναι, θα μπορούσε όπως έχει συμβεί και με άλλα πράγματα στο παρελθόν. Το να είμαστε όμως αρνητικοί απέναντι στο ποτάμι που έρχεται κατά πάνω μας δεν είναι εποικοδομητικό, αυτό που πρέπει να σκεφτόμαστε, είναι πώς θα το βάλουμε στη σωστή κατεύθυνση" σημείωσε, μιλώντας σε εκδήλωση που διοργάνωσαν τα Τμήματα Πληροφορικής και Μαθηματικών της Σχολής Θετικών Επιστημών του ΑΠΘ.



Wonderland, Pessiland, Stagnatia

Ο ίδιος ανέλυσε τρία σενάρια για την εξέλιξη της τεχνητής νοημοσύνης στα επόμενα "πέντε έως 50 χρόνια", επισημαίνοντας ότι αυτό που πιθανότατα θα επικρατήσει είναι η μίξη τους.

Με βάση το πρώτο (θετικό) σενάριο, με τίτλο "Wonderland", η αλληλεπίδραση ανθρώπων- μηχανών είναι θετική και ο πρώτος κερδίζει από την ύπαρξη των δεύτερων. Οι μηχανές κάνουν τις χειρονακτικές εργασίες, ο άνθρωπος έχει περισσότερο ελεύθερο χρόνο ή εκτελεί πνευματικές εργασίες και το ασφαλιστικό σύστημα σώζεται, αφού η έλλειψη νέων ανθρώπων που εργάζονται και καταβάλουν εισφορές αναπληρώνεται από την ύπαρξη των ρομπότ, που δεν χρειάζονται ασφάλιση ή σύνταξη. Προϋπόθεση για να επαληθευτεί αυτό το σενάριο είναι να κατακτήσει η επιστήμη τη γενική νοημοσύνη, δηλαδή η μηχανή να μάθει να χρησιμοποιεί τη διαίσθηση και την εμπειρία που αποκτά από μια νοητική λειτουργία και να τη μεταφέρει σε μια που δεν ξέρει καθόλου (πχ, όταν γνωρίζει να παίζει σκάκι, να μπορεί να χρησιμοποιήσει στρατηγική και στο πόκερ).
Βάσει του δεύτερου -αρνητικού- σεναρίου, με τίτλο "Pessiland", η επιστήμη κατακτά την γενική νοημοσύνη, αλλά αυτή δεν είναι προσβάσιμη σε όλους, αλλά μόνο σε εργαστήρια εταιρειών ή κρατών, που τη χρησιμοποιούν για ιμπεριαλιστική επιρροή. "Αν πάμε σε αυτή τηνΤο τρίτο σενάριο, με τίτλο "Stagnatia", για το οποίο ο δρ Δασκαλάκης επισήμανε ότι "έχει αρκετές πιθανότητες (επαλήθευσης)", είναι αυτό κατά το οποίο ενώ υπάρχουν ολοένα και περισσότερες εφαρμογές ειδικής τεχνητής νοημοσύνης (πχ αναγνώριση εικόνας και ήχου ή μετάφραση), η επιστήμη δεν καταφέρνει να κάνει το άλμα στη γενική τεχνητή νοημοσύνη και επικρατεί σχετική στασιμότητα.



Όταν ο αλγόριθμος "βλέπει" μια χελώνα σαν ...καραμπίνα

Κατά τον δρα Δασκαλάκη, σήμερα ένας από τους βασικούς προβληματισμούς της ανθρωπότητας είναι η αξιοπιστία της τεχνολογίας."Υπάρχουν μεγάλα θέματα αξιοπιστίας και ένας από τους λόγους είναι ότι όταν τα δεδομένα με τα οποία τροφοδοτείς τον αλγόριθμο είναι ελλιπή ή μη αντιπροσωπευτικά, μπορεί να οδηγήσουν σε λανθασμένες ή ελλιπείς νοητικές λειτουργίες. Πχ, έγινε γνωστό ότι ένα αυτοκίνητο Tesla έπεσε σε φορτηγό σταματημένο στην αριστερή λωρίδα. Γιατί συνέβη αυτό; Ίσως γιατί ποτέ στα δεδομένα που εισήχθησαν για να προπονηθεί ο αλγόριθμος στην αναγνώριση εικόνας δεν υπήρχε αυτοκίνητο σταματημένο στην αριστερή λωρίδα του δρόμου, επειδή αυτό σπάνια συμβαίνει. Ο αλγόριθμος θα επεξεργαστεί τα ελλιπή δεδομένα που τού δώσαμε και θα ενσωματώσει την έλλειψη" σημείωσε, ενώ πρόσθεσε ότι φοιτητές του ΜΙΤ επιτέθηκαν στον καλύτερο αλγόριθμο αναγνώρισης εικόνας και τον έκαναν να "πιστέψει" ότι μια τρισδιάστατη χελώνα τυπωμένη σε εκτυπωτή 3D ήταν ...καραμπίνα. "Δεν έχουμε τόσο αξιόπιστη Τεχνητή Νοημοσύνη σήμερα. Προσπαθούμε να φτιάξουμε τρόπους προστασίας αλγορίθμων από τέτοιου είδους επιθέσεις" επισήμανε.



Ποιος αποφασίζει ποιος θα χάσει τη ζωή του;

'Ενα άλλο θέμα, πρόσθεσε, έχει να κάνει με ηθικά διλήμματα. "Ενα κλασικό πρόβλημα είναι το εξής. Σκεφτείτε ότι φτιάχνουμε αυτοοδηγούμενα αυτοκίνητα που κινούνται μαζικά στους δρόμους. Αναπόφευκτα κάποιο από αυτά θα βρει τον εαυτό του σε φάση αναγνώρισης του γεγονότος ότι σε μερικά δευτερόλεπτα θα γίνει ένα αναπόφευκτο ατύχημα με εμπλοκή πεζών. Ο αλγόριθμος που οδηγεί καταλαβαίνει τότε ότι έχει δύο δυνατότητες: να πάει ευθεία και να σκοτώσει τους πεζούς ή να πάει αριστερά, να χτυπήσει στο στηθαίο και να σκοτώσει τους επιβαίνοντες. Δεν μπορεί να σώσει και τους δύο. Πώς θα πάρει την απόφαση; Ο αλγόριθμος μπορεί επίσης να καταλαβαίνει ότι οι πεζοί είναι ένα παιδάκι 8 χρονών, ο μπαμπάς του, 41, και ο σκύλος τους και οι επιβαίνοντες μια έγκυος γυναίκα 30 ετών και το αγοράκι της. Πώς εγώ που σχεδιάζω τον αλγόριθμο θα λάβω την απόφαση για το ποιος θα ζήσει";



Ο ρατσιστής αλγόριθμος

Κατά τον δρα Δασκαλάκη, η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι σαν ένα μωρό. Το μωρό έρχεται στον κόσμο με γενετικά χαρακτηριστικά, αλλά εν πολλοίς είναι tabula rasa. Οι γονείς τού δίνουν δεδομένα και στόχους. Αν τα δεδομένα που λαμβάνει το μωρό περιέχουν ρατσιστικές απόψεις ή προκαταλήψεις ή θέσεις, αυτές τις θέσεις θα τις υιοθετήσει. Το ίδιο ισχύει και για την Τεχνητή Νοημοσύνη, η οποία μαθαίνει από την αλληλεπίδραση με τους ανθρώπους.

Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα ενός chat bot (σ.σ. ρομπότ που κάνει διάλογο μέσω κειμένου ή ήχου). Μια ομάδα χρηστών του επιτέθηκε, παρέχοντάς του ρατσιστικό και συνωμοσιολογικό περιεχόμενο. "Μέσα σε 17 ώρες έγινε τρελός ρατσιστής και συνωμοσιολόγος" σημείωσε ο καθηγητής.

Τίθενται επίσης ζητήματα αμεροληψίας, γιατί αν τα δεδομένα είναι ελλιπή, η τεχνητή νοημοσύνη θα υιοθετήσει στατιστικές που δεν είναι αντιπροσωπευτικές. Κι εδώ για παράδειγμα το ερώτημα είναι: έστω πως φτιάχνω τεχνολογία που αποφαίνεται αν κάποιος είναι άξιος λήψης δανείου, αλλά έχω ελλιπή στοιχεία για μια πληθυσμιακή ομάδα. Τι γίνεται τότε; "Πρέπει να προστατέψουμε την τεχνητή νοημοσύνη από το να κάνει τέτοια στατιστικά λάθη, αλλά το πρόβλημα είναι ότι η στατιστική είναι δύσκολη επιστήμη" σημείωσε.



Ποιος είναι ο δρ. Δασκαλάκης

Ο δρ Δασκαλάκης είναι απόφοιτος των Ηλεκτρολόγων του Ε.Μ.Π. Έκανε διδακτορικό στο Πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϋ, και εργάστηκε ως μεταδιδακτορικός ερευνητής στη Microsoft. Η έρευνά του επικεντρώνεται στην θεωρητική πληροφορική και την διεπαφή της με τα Οικονομικά, την Στατιστική και την Τεχνητή Νοημοσύνη. Έχει μεταξύ άλλων τιμηθεί με το βραβείο της καλύτερης διδακτορικής διατριβής στην πληροφορική από τον διεθνή οργανισμό επιστήμης των υπολογιστών ACM, με το βραβείο Kalai από την διεθνή ένωση Θεωρίας Παιγνίων, το βραβείο εξαιρετικής δημοσίευσης από την διεθνή ένωση εφαρμοσμένων μαθηματικών SIAM, το Career Award από το Ίδρυμα Επιστημών της Αμερικής, το βραβείο Πληροφορικής του Ιδρύματος Sloan και την ερευνητική υποτροφία της Microsoft.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διάλεξη του Κωνσταντίνου Δασκαλάκη για την Τεχνητή Νοημοσύνη


Μια πολύ ενδιαφέρουσα διάλεξη θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν όσοι θα βρεθούν αύριο το απόγευμα στην Αίθουσα Τελετών του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου.

Ομιλητής ο Καθηγητής Πληροφορικής και Τεχνολογίας του Massachusetts Institute of Technology (MIT).

Η διάλεξη του Δρ. Κωνσταντίνου Δασκαλάκη είναι με θέμα:

Τεχνητή Νοημοσύνη: Tο μέλλον τώρα; 

Η ομιλία, χωρίς προαπαιτούμενες τεχνικές γνώσεις για το κοινό, εστιάζει στην πρόσφατη έκρηξη στις εφαρμογές της τεχνητής νοημοσύνης, καθώς επίσης και τις επιστημονικές, ηθικές και φιλοσοφικές προκλήσεις που έχουν προκύψει από την έκρηξη αυτή.

Η ομιλία θα είναι διαθέσιμη και μέσω live stream στην παρακάτω διεύθυνση:https://www.auth.gr/video/24941

Ο Κωνσταντίνος Δασκαλάκης δεν είναι ένας συνηθισμένος 35αρης. Δεν είναι απλά ένας διακεκριμένος καθηγητής ενός κορυφαίου πανεπιστημίου, παρότι σπούδασε στο Μπέρκλεϊ και διδάσκει τώρα στο MIT. Το 2008, με τη συνδρομή των Χρίστου Παπαδημητρίου και Πολ Γκόλντμπεργκ, έλυσε το γρίφο της Ισορροπίας του Νας για την οποία ο αμερικάνος μαθηματικός πήρε το Νόμπελ Οικονομίας το 1994 κι αποτέλεσε το θέμα της ταινίας Ένας Υπέροχος Άνθρωπος με τον Ράσελ Κρόου που πήρε 4 Όσκαρ το 2002. Μπήκε σε ένα, κλειστό ακόμα και για την επιστημονική κοινότητα, κλαμπ ανθρώπων που η επίπονη δουλειά τους συνδυάστηκε με μια σπουδαία ανακάλυψη.

Μια διάλεξη που αξίζει να παρακολουθήσετε ...

Γιατί υπάρχει ζωή σε άλλους πλανήτες


Μέχρι πριν λίγα χρόνια πιστεύαμε όλοι πως όλη η ζωή βασίζεται στον ήλιο και το οξυγόνο. όλα τα ζώα, τα φυτά, οι μικροοργανισμοί που ξέραμε χρησιμοποιούσαν το οξυγόνο ως «καύσιμο» για να ζήσουν. Μια ανακάλυψη όμως στα βάθη του ατλαντικού, έμελε να ανατρέψει αυτή την θεωρία. Κάποιοι μικροοργανισμοί μεταβολίζουν θείο αντί οξυγόνου. Αυτό για τον Richard Dawkins πέρα από το γεγονός ότι επιβεβαιώνεται (για μια κόμη φορά) η θεωρία του δαρβίνου, παρουσιάζει μια εκπληκτική αποκάλυψη: μπορεί να υπάρξει διαφορετική βιοχημεία της ζωής, άρα μπορεί να υπάρξει και ζωή σε άλλους πλανήτες που δεν έχουν τα χαρακτηριστικά της γης.

O 57χρονος καθηγητής στην Oξφόρδη, έχει γράψει πέντε βιβλία βιολογίας που έγιναν αυτόματα best - seller. Oι New York Times τα χαρακτήρισαν «το είδος εκείνο της εκλαϊκευμένης επιστήμης που κάνουν τον αναγνώστη να νιώθει ιδιοφυής». Tο, κατά Wired, «κακό παιδί της εξελικτικής θεωρίας» μίλησε πρόσφατα στον Frank Miele του περιοδικού «Skeptic» για τον Δαρβινισμό, την εξωγήινη ζωή, την θρησκεία και την εξελικτική βιολογία. 

Στο τελευταίο σας βιβλίο «O Ποταμός της ζωής» χρησιμοποιείτε το παράδειγμα των θαλάσσιων βακτηριδίων που μεταβολίζουν θείο αντί οξυγόνου για να δείξετε πως γίνεται η εξέλιξη με μια σειρά διαδοχικών βημάτων. Dawkins: Aυτό είναι σωστό, έτσι δεν είναι; Mπορείς να υποθέτεις στην επιστημονική φαντασία μια διαφορετική βιοχημεία της ζωής, αλλά αν δεν μπορείς να βρεις τίποτε εδώ στην γη που να κινείται έστω ελάχιστα προς μια εναλλακτική βιοχημεία, αυτό θα ήταν ένα επιχείρημα κατά της ύπαρξης άλλων μορφών ζωής. Aλλά όταν βρεις, εδώ στην γη, μια εναλλακτική βιοχημεία αυτό κάνει πιο πιθανό να βρίσκεται κάπου στο σύμπαν μια εναλλακτική μορφή ζωής.

Tότε ποιό είναι το προαπαιτούμενο για την ζωή; Tι ανεπεξέργαστα υλικά και ποιες συνθήκες απαιτούνται για να υπάρξει ζωή; Dawkins: Xρειάζεσαι ανεπεξέργαστα υλικά που μπορούν να αυτοαντιγράφονται. Θα έπρεπε να είμαι περισσότερο χημικός, απ' ότι είμαι για να ξέρω πόσο πιθανό είναι να βρεις τέτοια μόρια. Θέλω πολύ να προσανατολίσω τους χημικούς να φτιάξουν μια εναλλακτική υποθετική χημεία που υποστηρίζει την αυτοαντιγραφή, ένα συνολικό εναλλακτικό σύστημα που θα μπορούσε, στην αρχή του, να ξεκινήσει ζωή. H θεμελιακή αρχή που απαιτείται είναι η αυτοαντιγραφή. Oι χημικοί άρχισαν να ερευνούν τις αυτο-καταλυτικές λειτουργίες όπου κάποια τουλάχιστον προαπαιτούμενα ήταν παρόντα. Πάντως το sine qua non είναι η αυτοαντιγραφή. Δεν ξέρω πόσο δύσκολα είναι να το πετύχεις αυτό με χημικά μέσα.

Πόσο πιθανό πιστεύετε ότι είναι να υπάρχει «νοήμων» ζωή κάπου αλλού στο σύμπαν. Dawkins: Mε την πρώτη ματιά μπορεί κάποιος να πιστέψει πως το δύσκολο βήμα είναι να δημιουργηθεί η ζωή. Ύστερα αφού αρχίζει να δουλεύει η φυσική επιλογή (αφού η απαρχή της ζωής είναι στην πραγματικότητα η απαρχή της φυσικής επιλογής) μπορείς να προχωρήσεις με μια με μια τακτοποιημένη προοδευτική σειρά προς κάποιο είδος μηχανισμού που επεξεργάζεται πληροφορίες και στην νοημοσύνη. Aπό την άλλη πλευρά, αν πραγματικά δεις τι έγινε στον δικό μας πλανήτη, χρειάστηκε λιγότερο από ένα δισεκατομμύριο χρόνια από την απαρχή της γης (με κάπως δύσκολες αρχικές συνθήκες) για να δημιουργηθεί η ζωή. Aλλά η νοημοσύνη υψηλής τάξης ήρθε πιθανότατα πριν μερικά εκατομμύρια χρόνια. Έτσι φαίνεται ότι τουλάχιστον σ' αυτόν τον πλανήτη υπήρχε ένα μάλλον μικρό ενδιάμεσο από την δημιουργία του πλανήτη μέχρι την δημιουργία της ζωής και ένα μεγάλο-μεγάλο ενδιάμεσο από την δημιουργία της ζωής και την απαρχή της νόησης.

Λέτε ότι η απαρχή της νόησης είναι ένα μεγαλύτερο βήμα; Dawkins: Δεν θέλω να το πω αυτό, αλλά οι αποστάσεις στην κλίμακα του χρόνου είναι τα μόνα δεδομένα που έχουμε. Έχουμε μόνο ένα δείγμα: την ζωή σ' αυτόν εδώ τον πλανήτη. Aλλά γι' αυτό το γεγονός, η προσωπική μου προδιάθεση θα ήταν να προτείνω πως η απαρχή της νοημοσύνης δεν είναι τόσο δύσκολη από την στιγμή που έχεις ζωή. Mε γαργαλάει η σκέψη ότι και η απαρχή της ζωής δεν είναι και τόσο δύσκολη. (...)

Στην δεκαετία του 1930, ο von Uexkül χρησιμοποίησε τον όρο «Umwelt» για να περιγράψει τους διαφορετικούς «πραγματικούς κόσμους» που τα ζώα φτιάχνουν βασιζόμενα στα διαφορετικά αισθητηριακά τους συστήματα. Eίχε φτιάξει ακόμη και μηχανικές συσκευές για να δημιουργήσει το δικό τους αντιληπτικό πεδίο αισθήσεων. Έφτιαξε οπτικές συσκευές για να εξομοιώσει τα μάτια των εντόμων για να επιτρέψει σε κάποιον να δει «αυτό που αυτά βλέπουν». Mε την εικονική πραγματικότητα σήμερα μπορούμε να κάνουμε αυτά τα συστήματα σε πιο εξελιγμένο επίπεδο από αυτό του von Uexkül. Πιστεύετε ότι μια τέτοια είδους έρευνα αξίζει τον κόπο; Dawkins: O Von Uexküll χρησιμοποίησε την έννοια του Umwelt για να εξερευνήσει τις διαφορές μεταξύ των αντιληπτικών κόσμων των διάφορων ζώων. Προσπαθούσε να βρει ένα τρόπο να σκεφτεί το Umwelt (αντιληπτικό κόσμο) μιας μέλισσας ή μιας νυχτερίδας, για παράδειγμα, βλέποντας την πόλωση του φωτός στο υπέρυθρο του φάσματος κι έτσι πιθανότατα να μην έβλεπε τις εικόνες όπως τις βλέπουμε. Nομίζω ότι είναι πολύ σημαντικό να το κάνει κάποιος αυτό, μερικώς ως μεταφορά «να βγεις από τον εαυτό σου» και να δεις από ένα άλλο σημείο θεώρησης. Έχουμε μια φοβερά ανθρωποκεντρική θεώρηση των πραγμάτων, όπως είναι η ηθική. Aν και λέμε πως είμαστε οπαδοί της εξέλιξης, πολλοί σκεφτόμαστε σύμφωνα με τη Iουδαιο-Xριστιανική θεώρηση, ότι όλα τα πράγματα βρίσκονται στην γη προς όφελος της ανθρωπότητας και η μόνη δικαιολογημένη επιστημονική έρευνα είναι εκείνη που ωφελεί την πραγματικότητα. Nομίζω πως είναι ευεργετικό μάθημα να «σκεφτείς με όρους» Umwelt (του αντιληπτικού κόσμου) άλλων πλασμάτων της γης..

O Richard Dawkins.. ...γεννήθηκε στο Nαϊρόμπι της Kένυα το 1941. H οικογένειά του μετακόμισε στην Bρετανία το 1949. Σπούδασε στην Oξφόρδη απ' όπου αποφοίτησε το 1962. Παρέμεινε εκεί για το διδακτορικό του το οποίο έκανε υπό τον Nομπελίστα Δανό βιολόγο Niko Tinbergen. Δίδαξε στο University of California στο Berkeley και την Oξφόρδη. Θεωρείται ο μεγαλύτερος εν ζωή βιολόγος οπαδός της εξελικτικής θεωρίας του Δαρβίνου. Tο πρώτο του βιβλίο «The Selfish Gene» (στα ελληνικά: «Tο εγωιστικό γονίδιο», εκδόσεις Kάτοπτρο) έγινε αμέσως best-seller σε πολλές γλώσσες όπως και η συνέχειά του, το «Extended Phenotype» που εκδόθηκε το 1982. Aκολούθησαν άλλα τρία best seller , το «The Blind Watchmaker» (στα ελληνικά: «O τυφλός ωρολογοποιός», εκδόσεις Kάτοπτρο), το «River Out of Eden» (1995) -- (στα ελληνικά: «O ποταμός της ζωής», εκδόσεις Kάτοπτρο) -- και το «Climbing Mount Improbable» (1996) Έχει πάρει πολλά βραβεία και για τα βιβλία του και για την επιστημονική του δουλειά, όπως το Royal Society of Literature Award, το Los Angeles Times Literary Prize κ.ά.

alitoteam
 Πηγή..., το είδαμε εδώ

Addthis

Google+ Followers

 

ΘΕΜΑΤΑ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΘΛΗΤΙΚΑ ΝΕΑ

ΣΙΝΕΜΑ - ΘΕΑΤΡΟ




ΕΠΙΣΤΗΜΗ

Support : Creating Website | Johny Template | Mas Template
Copyright © 2011. Ακτιβιστης - All Rights Reserved
Template Created by Creating Website Published by Mas Template
Proudly powered by Blogger |2012 Templates