Headlines News :

Ακούω radio - activistis παίζει μουσική και τοπικές ειδήσεις συνεχώς ......

Πρόσφατα σχόλια

Ο Καιρός στην Περαία

ΤΑ ΚΑΛΑ ΝΕΑ

Διαφθορά - Διαπλοκή

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εθνικά θέματα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εθνικά θέματα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΠΛΕΥΣΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΣΙΠΡΑ-ΖΑΕΦ ΠΟΥ ΥΠΟΓΡΑΦΗΚΕ ΣΤΙΣ ΠΡΕΣΠΕΣ

Η «συμφωνία» που φέρνει η Κυβέρνηση Τσίπρα αποτελεί την κατάληξη μιας εξάμηνης κρυφής διαπραγμάτευσης που καθοδηγήθηκε παρασκηνιακά, βήμα προς βήμα, από την κυβέρνηση των ΗΠΑ.
Δεν είναι συμφωνία των λαών, αλλά το αποτέλεσμα εξωτερικών πιέσεων και εντολών και δεν εκφράζει την ελεύθερη βούληση των ελλήνων πολιτών και του ελληνικού λαού. Αντίθετα, την παραβιάζει.
Το είπαμε τον Γενάρη, το επαναλαμβάνουμε και σήμερα: «Τα εθνικά ζητήματα νομιμοποιούνται να τα χειρίζονται μόνο ανεξάρτητες και αυτεξούσιες κυβερνήσεις που εκπροσωπούν και υπηρετούν το λαό». Η υποτελής Κυβέρνηση Τσίπρα δεν είχε ούτε την νομιμοποίηση να διαπραγματευτεί ούτε την νομιμοποίηση να υπογράψει οποιαδήποτε συμφωνία. 
Η διμερής συμφωνία που δέχθηκε ο κ. Τσίπρας είναι για τα εθνικά μας θέματα και την εθνική και εδαφική μας ακεραιότητα ό,τι υπήρξε το 3ο Μνημόνιο για την δημοκρατία: ένα κείμενο υποτέλειας και παραχωρήσεων, που μας ακρωτηριάζει την ήδη απενεργοποιημένη κυριαρχία της χώρας. Εκτός από την Γερμανική Ε.Ε. και το ΔΝΤ, η κυβέρνηση Τσίπρα-ΑΝΕΛ παραδίδει τη χώρα και στο ΝΑΤΟ και τους Αμερικανούς, ολοκληρώνοντας το έγκλημα που ξεκίνησε με την υπογραφή της συμφωνίας Ε.Ε.-Τουρκίας.
Η συμφωνία Τσίπρα-Ζάεφ δεν παρέχει κανένα εχέγγυο διεθνούς συμβάσεως, δεν αντικατοπτρίζει τη βούληση των μερών, δηλαδή των κρατών που θέλει να δεσμεύσει.
Η συμφωνία δεν έχει κανένα κύρος, είναι επιζήμια για την Ελλάδα και τους Έλληνες και δεν πρέπει να κυρωθεί ούτε να εφαρμοσθεί από την Ελλάδα, για τους εξής λόγους:
1. Διότι ο κ. Τσίπρας έχει προ πολλού χάσει τη στήριξη της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, αλλά και έχει εκχωρήσει την κυριαρχία της χώρας. Δεν διαθέτει την απαιτούμενη νομιμοποίηση για να δεσμεύσει τη χώρα με συμφωνίες τόσο καθοριστικές για το μέλλον της.

2. Η «συμφωνία» όχι απλώς δεν εξαλείφει τις αλυτρωτικές διεκδικήσεις της FYROM εις βάρος της χώρας μας, αλλά θέτει το θέμα του αλυτρωτισμού συμψηφιστικά, σαν να έχει η Ελλάδα αλυτρωτικές βλέψεις εναντίον της γείτονος.

3. Η αναγνώριση Μακεδονικής Εθνότητας ή Ιθαγένειας ή Υπηκοότητας αλλά και Μακεδονικής γλώσσας προσφέρει το έδαφος για την ανάπτυξη και εξάπλωση και όχι για τον περιορισμό του αλυτρωτισμού. Κανένας και ποτέ μέχρι σήμερα δεν τόλμησε να προβεί σε τέτοιες αναγνωρίσεις, που αντιστρατεύονται ευθέως τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της χώρας μας.

4. Οι διατάξεις της συμφωνίας που αναφέρονται στα σύμβολα και στην ιστορία είναι, εσκεμμένα, εντελώς αόριστες: καμμία αναφορά στον Μέγα Αλέξανδρο και το Αστέρι της Βεργίνας ως στοιχεία του ελληνικού πολιτισμού και των ελληνιστικών χρόνων, γεγονός που αποδεικνύει ότι ο κ. Τσίπρας δεν τόλμησε καν να διεκδικήσει ρητά να μη χρησιμοποιούνται ο Μέγας Αλέξανδρος και το αστέρι της Βεργίνας ως σύμβολα της γείτονος. Ένας πρωθυπουργός που δεν διεκδικεί ούτε αυτό το στοιχειώδες, αλλά και κατορθώνει να υπογράψει μια συμφωνία που δεν αναφέρει την Μακεδονία ως ελληνική σε κανένα σημείο της, είναι συνολικά επικίνδυνος για τη χώρα και είναι δεδομένο ότι δεν υπηρετεί τα εθνικά συμφέροντα.

5. Με την υπογραφή της συμφωνίας, που ήδη αμφισβητείται στο εσωτερικό της γείτονος και είναι αμφίβολο εάν θα κυρωθεί και εάν θα εφαρμοσθεί από την γείτονα χώρα, η χώρα μας αίρει το βέτο για την ένταξη της FYROM στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε. Έτσι, επιτυγχάνεται ο στόχος των Αμερικανών και των Γερμανών, χωρίς να χρειάζεται καν να κυρωθεί η συμφωνία από κανένα από τα δύο κράτη. Για την περίπτωση που η γειτονική χώρα δεν κυρώσει ή παραβιάσει τη συμφωνία, δεν προβλέπεται καμμία συνέπεια, παρά μόνο...νέα διαπραγμάτευση. Έτσι, αν σε πέντε χρόνια μια νέα κυβέρνηση της FYROM μετονομάσει το αεροδρόμιο των Σκοπίων ξανά σε «Μέγας Αλέξανδρος» ή επαναφέρει τα αλυτρωτικά άρθρα του Συντάγματος, η Ελλάδα δεν θα έχει κανένα όπλο. Φυσικά, η αποβολή της FYROM τότε από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ θα είναι αδύνατη. 

6. Η διμερής συμφωνία υπογράφηκε με σκοπό τη μετατροπή της FYROM σε προτεκτοράτο του ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια. Και αποτελεί το άλλοθι του κ. Τσίπρα για να άρει το βέτο της χώρας. Η είσοδος των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ έρχεται σε αντίθεση με τα εθνικά μας συμφέροντα: αφενός, θα οξύνει τη σύγκρουση ΝΑΤΟ-Ρωσίας γύρω από τα σύνορά μας. Αφετέρου, η ιστορία διδάσκει ότι τις τελευταίες δεκαετίες οι σοβαρότερες γεωπολιτικές απειλές κατά της χώρας μας δεν προέρχονται από κράτη εκτός του ΝΑΤΟ, αλλά από τους ίδιους τους "συμμάχους" μας μέσα στο ΝΑΤΟ.

7. Από το κείμενο της συμφωνίας προκύπτει ότι εκ των βασικών λόγων υπογραφής της είναι η εξυπηρέτηση διεθνών συμφερόντων γύρω από την Ενέργεια, χωρίς το παραμικρό όφελος της χώρας μας, αφού και ο τομέας της ενέργειας εκχωρείται-ρευστοποιείται, με βάση το 3ο Μνημόνιο

8. Επίσης από το κείμενο της συμφωνίας προκύπτει ότι εκ των βασικών λόγων υπογραφής της είναι η οικονομική-επιχειρηματική ενίσχυση των συμφερόντων που σήμερα νέμονται, ελέω Μνημονίων, τα στρατηγικά εργαλεία της χώρας, όπως τα λιμάνια και οι σιδηρόδρομοι.

9. Από το κείμενο της συμφωνίας προκύπτει ότι η αναγνώριση της FYROM ως περίκλειστου κράτους προετοιμάζει το έδαφος για παροχή διευκολύνσεων από τα ελληνικά λιμάνια και δη το λιμάνι της Θεσσαλονίκης, χωρίς καμμία εγγύηση άρσης των σχετικών αλυτρωτικών τοποθετήσεων που έχουν διατυπωθεί

10. Η συμφωνία, ως προϊόν μυστικής διπλωματίας που εσκεμμένα απεκρύβη από τους πολίτες, αποτελεί ντοκουμέντο υπονόμευσης των εθνικών συμφερόντων από εκείνους που θα έπρεπε να τα προστατεύουν.
Η Πλεύση Ελευθερίας δεν αναγνωρίζει την συμφωνία και θα πράξει ό,τι επιβάλλει το πατριωτικό καθήκον και το Σύνταγμα για την ακύρωσή της.
Η ιστορία είναι βέβαιο ότι θα καταγράψει τον κ. Τσίπρα ως έναν από τους μεγαλύτερους προδότες που διαχειρίστηκαν την τύχη της χώρας μας.

Εκδήλωση Σύριζα στην Τούμπα για να γίνουν κατανοητά τα "οφέλη της συμφωνίας για το Μακεδονικό"


Το πρωί χθες, ο Κοτζιάς σε τηλεοπτική εκπομπή ισχυρίστηκε με περίσσιο θράσος πως η πλειοψηφία των Ελλήνων είναι υπέρ της συμφωνίας παράδοσης του ονόματος, της εθνικότητας και της γλώσσας στους Σκοπιανούς. Και ίσως γιατί τον πίστεψαν οι συριζαίοι οργανώνουν για την προσεχή Δευτέρα 25 Ιουνίου στις 19.30 εκδήλωση με θέμα "Μακεδονικό τα οφέλη της συμφωνίας και οι προοπτικές στα Βαλκάνια", στην Τούμπα.

Την εκδήλωση που θα γίνει στο Πολιτιστικό Κέντρο Τούμπας διοργανώνουν οι Οργανώσεις Μελών Τούμπας, Φαλήρου, Χαριλάου του ΣΥΡΙΖΑ και ομιλητές θα είναι οι Τριαντάφυλλος Μηταφίδης. Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Α' Θεσσαλονίκης, Γιώργος Βερβέρης. Συντονιστής Ευρωπαϊκής Πολιτικής ΣΥΡΙΖΑ και Βέμουντ Ώρμπακκε. Επίκουρος Καθηγητής Πολ. Επιστημών ΑΠΘ.

Ήδη οργανώνεται αντισυγκέντρωση από πατριώτες που θεωρούν ξεπούλημα την συμφωνία Τσίπρα - Ζάεφ.
Παράλληλα για την Τετάρτη 27 Ιουνίου ανακοινώθηκε συλλαλητήριο για την Μακεδονία στις 19:00 στο Υπουργείο Μακεδονίας - Θράκης στη Θεσσαλονίκη.
Από το σημείωμα της εκδήλωσης στο fb (εδώ) διαβάζουμε:
Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΕΛΛΗΝΙΚΗΕνάντια στο ξεπούλημα και στη βία διαδηλώνουμε την αντίθεσή μας. Ήρθε η ώρα να ακουστεί ο Ελληνικός λαός. Σεβόμαστε την δημοκρατία, η οποία επιβάλλει να μην υπάρχει κομματικό χρώμα σε ένα εθνικό θέμα, προς αποφυγή παρεξηγήσεων. Για αυτό το λόγο δεν θα υπάρξουν τοποθετήσεις πολιτευτών ή επίδοξων πολιτευτών, ούτε χαιρετισμοί κομμάτων. Καλούνται όλοι οι Έλληνες, οι φιλέλληνες ,και όποιος άνθρωπος αγαπάει την αλήθεια και το δίκαιο να συμμετάσχουν στην ειρηνική διαμαρτυρία ενάντια στο ξεπούλημα, στους επίβουλους του γένους μας, και στους παραχαράκτες της ιστορίας μας.Υπουργείο Μακεδονίας Θράκης , Θεσσαλονίκη, Τετάρτη 27 Ιουνίου 2018, ώρα 19:00.

Απορρίφθηκε η πρόταση μομφής κατά της κυβέρνησης Τσίπρα για το Σκοπιανό


Με ψήφους 127 «υπέρ» και 153 «κατά» η Βουλή των Ελλήνων καταψήφισε την πρόταση δυσπιστίας εναντόν της κυβέρνησης για τη συμφωνία στο Σκοπιανό - Διαφοροποιήθηκε ο βουλευτής Δημήτρης Καμμένος που καταψήφισε και διεγράφη από το κόμμα των ΑΝΕΛ
Απορρίφθηκε η πρόταση δυσπιστίας που κατέθεσε η ΝΔ εναντίον της κυβέρνησης για τη συμφωνία στο Σκοπιανό.

Συνολικά ψήφισαν 280 βουλευτές: 153 είπαν «όχι», και 127 δήλωσαν «ναι» καταψηφίζοντας την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Απείχαν οι 15 βουλευτές του ΚΚΕ, που αποχώρησαν από τη διαδικασία, ένας βουλευτής της ΧΑ και οι ανεξάρτητοι Κατερίνα Παπακώστα, Χάρης Θεοχάρης, Νίκος Νικολόπουλος και Κώστας Μπαρμπαρούσης.

Ο ανεξάρτητος βουλευτής Κατσιαντώνης ψήφισε «ναι», συντασσόμενος με την άποψη της ΝΔ.

Καταψήφισε ο Δημήτρης Καμμένος και διεγράφη από τους ΑΝΕΛ

Ο βουλευτής Δημήτρης Καμμένος καταψήφισε την κυβέρνηση ψηφίζοντας «ναι» στην πρόταση δυσπιστίας. Αμέσως μετά τη διαφοροποίηση του βουλευτή του, ο Πάνος Καμμένος με επιστολή του στον πρόεδρο της Βουλής δήλωσε ότι «ο βουλευτής Δημήτρης Καμμένος του Κωνσταντίνου δεν ανήκει πλέον στην ΚΟ των ΑΝΕΛ».

Εκχωρήθηκε το όνομα - Τσίπρας: Βόρεια Μακεδονία, μακεδονική γλώσσα και υπηκοότητα


Ιστορικό διάγγελμα εκχώρησης του ονόματος της Μακεδονίας - «Η Ελλάδα θα αναγνωρίζει την υπηκοότητα των γειτόνων πολιτών ως «πολίτες της Βόρειας Μακεδονίας» είπε ο πρωθυπουργός

Oι βόρειοι γείτονες μας συμφώνησαν να αλλάξουν τη Συνταγματική τους ονομασία για όλες τις χρήσεις και έναντι όλων, "συμφώνησαν να μετονομάσουν τη χώρα τους σε Δημοκρατία της Severna Makedonija (Σεβέρνα Μακεντόνιγια), δηλαδή στη γλώσσα μας σε Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας", είπε ο Αλέξης Τσίπρας στην τηλεοπτική του δήλωση προς τον ελληνικό λαό.

Σημείωσε ότι "η αλλαγή του ονόματος θα υλοποιηθεί τόσο σε ότι αφορά τις διεθνείς και διμερείς τους σχέσεις όσο όμως και στο εσωτερικό", δηλαδή το όνομα αυτό θα ισχύει erga omnes - έναντι όλων, τόσο στο εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό, γεγονός που συνεπάγεται ότι οι γείτονές μας ανέλαβαν την υποχρέωση να αναθεωρήσουν σχετικά το Σύνταγμα τους.
Με τη Συμφωνία, τόνισε ο Αλ. Τσίπρας, "επιτυγχάνεται ένας σαφής διαχωρισμός μεταξύ της Ελληνικής Μακεδονίας και των Βόρειων Γειτόνων μας και μπαίνει οριστικό τέλος στον αλυτρωτισμό που ενέχει η σημερινή Συνταγματική τους ονομασία".
Με τη Συμφωνία, τόνισε ο Αλ. Τσίπρας, "επιτυγχάνεται ένας σαφής διαχωρισμός μεταξύ της Ελληνικής Μακεδονίας και των Βόρειων Γειτόνων μας και μπαίνει οριστικό τέλος στον αλυτρωτισμό που ενέχει η σημερινή Συνταγματική τους ονομασία".
Εφόσον η Συνταγματική Αναθεώρηση δεν ευδοκιμήσει τότε αυτοδικαίως ακυρώνεται η πρόσκληση για ένταξη στο ΝΑΤΟ και δεν εκκινούν οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την ΕΕ, τόνισε ο Αλ. Τσίπρας.
"Είμαι βαθύτατα πεπεισμένος ότι η Συμφωνία αυτή αποτελεί μια μεγάλη διπλωματική νίκη αλλά και μια μεγάλη ιστορική ευκαιρία", σημείωσε ο Αλ. Τσίπρας.

Υπογράμμισε ότι "η Ελληνική κυβέρνηση υπερασπίστηκε στο ακέραιο όλες τις κόκκινες γραμμές της, όλες τις κόκκινες γραμμές της εθνικής μας θέσης, όπως αυτή διαμορφώθηκε τα τελευταία 20 και πλέον χρόνια".

Τόνισε ότι "πρόκειται για μια ιστορική στιγμή για τα Βαλκάνια, και τους λαούς μας" και πως "με τη Συμφωνία αυτή η πατρίδα μας εδραιώνεται ως ηγέτιδα δύναμη στα Βαλκάνια και ως πραγματικός πυλώνας σταθερότητας σε μια βαθειά πληγωμένη περιοχή".



Αναλυτικά το διάγγελμα του Πρωθυπουργού

«Ελληνίδες Έλληνες,

Πριν από λίγη ώρα και μετά από πολύμηνες και επίμονες διαπραγματεύσεις, καταφέραμε να καταλήξουμε σε Συμφωνία με τον Πρωθυπουργό της πΓΔΜ, για την επίλυση της χρόνιας διαφοράς μας σε ό,τι αφορά την ονομασία της γείτονος.
Εδώ και πάνω από εβδομήντα χρόνια, από την ίδρυση του γειτονικού ομόσπονδου Κράτους της Γιουγκοσλαβίας, και ιδιαίτερα μετά την ανεξαρτητοποίησή της το 1992, η γειτονική χώρα έφερε την ονομασία «Δημοκρατία της Μακεδονίας», με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την οικειοποίηση της βαριάς πολιτισμικής κληρονομιάς της ελληνικής Μακεδονίας.
Θέλω να σας ενημερώσω ότι προκειμένου να αποκατασταθούν σχέσεις εποικοδομητικής συνεργασίας και ειλικρινούς φιλίας ανάμεσα στους λαούς μας και προκειμένου η Ελλάδα όχι μόνο να δεχθεί, αλλά και να πρωτοστατήσει στην ευρωπαϊκή και ευρωατλαντική προοπτική των γειτόνων μας, οι τελευταίοι συμφώνησαν να αλλάξουν τη συνταγματική τους ονομασία για όλες τις χρήσεις και έναντι όλων.
Συμφώνησαν να μετονομάσουν τη χώρα τους σε Δημοκρατία της Severna Makedonija (Σεβέρνα Μακεντόνιγια), δηλαδή στη γλώσσα μας σε Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας.
Η αλλαγή του ονόματος θα υλοποιηθεί τόσο σε ό,τι αφορά τις διεθνείς και διμερείς τους σχέσεις όσο όμως και στο εσωτερικό.
Με δύο λόγια, το όνομα αυτό θα ισχύει erga omnes – έναντι όλων, τόσο στο εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό, γεγονός που συνεπάγεται ότι οι γείτονές μας ανέλαβαν την υποχρέωση να αναθεωρήσουν σχετικά το Σύνταγμά τους.
Με τον τρόπο αυτό και υπό τους όρους που προβλέπονται στη συμφωνία, οι 140 χώρες που σήμερα αναγνωρίζουν τους γείτονες μας ως Μακεδονία, θα τους αναγνωρίζουν εφεξής με το όνομα «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας».
Έτσι επιτυγχάνεται ένας σαφής διαχωρισμός μεταξύ της ελληνικής Μακεδονίας και των Βόρειων Γειτόνων μας και μπαίνει οριστικό τέλος στον αλυτρωτισμό που ενέχει η σημερινή Συνταγματική τους ονομασία.
Την ίδια στιγμή -και ίσως αυτό να έχει τη μεγαλύτερη ιστορική βαρύτητα και αξία για την Ελλάδα- στη Συμφωνία που καταλήξαμε, για πρώτη φορά προβλέπεται ότι οι Βόρειοι Γείτονές μας δεν έχουν και δεν μπορούν να διεκδικήσουν στο μέλλον καμία σχέση με τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό της Μακεδονίας.
Ο όρος Μακεδόνας της ελληνικής ιστορικής κληρονομιάς, ο οποίος έλκει την καταγωγή του από τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό διαχωρίζεται ρητά και κατηγορηματικά από τον όρο Μακεδόνας, όπως τον χρησιμοποιούν και στη βάση του οποίου αυτοπροσδιορίζονται οι πολίτες της γειτονικής μας χώρας.
Στο ίδιο πλαίσιο, η Συμφωνία αναγνωρίζει τις σχετικές αποφάσεις του ΟΗΕ από το 1977 για την καταγραφή της γλώσσας των γειτόνων μας ως Μακεδονικής γλώσσας, με την πρόσθετη, όμως, και σαφή διατύπωση ότι αυτή ανήκει στην οικογένεια των νοτιοσλαβικών γλωσσών, γεγονός που, όπως ρητά αναγνωρίζεται, τη διαχωρίζει απολύτως από την ελληνομακεδονική γλωσσική κληρονομιά και τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό.
Η Συμφωνία, επίσης, προβλέπει ότι η υπηκοότητα που θα αναγράφεται στα ταξιδιωτικά έγγραφα των γειτόνων μας δεν θα είναι: Μακεδόνας σκέτο, όπως μέχρι σήμερα, αλλά: Μακεδόνας / Πολίτης της Βόρειας Μακεδονίας.
Η Ελλάδα θα αναγνωρίζει την υπηκοότητα των γειτόνων πολιτών ως «πολίτες της Βόρειας Μακεδονίας».
Αλλά πέραν αυτών, μεγάλη σημασία έχει και το γεγονός ότι συμφωνήσαμε οι γείτονές μας στην επικείμενη Συνταγματική Αναθεώρηση να αναλάβουν την υποχρέωση να αφαιρέσουν από το Σύνταγμα τους οποιαδήποτε αναφορά θα μπορούσε να ερμηνευτεί ως αλυτρωτική.
Συγκεκριμένα:
Απαλείφονται οι αναφορές σε Μακεδονική Μειονότητα, καθώς και στην ανάγκη προστασίας της.
Αντικαθίσταται το άρθρο για την προστασία των συνόρων με απάλειψη των προβληματικών σημερινών αναφορών.
Τέλος, αφαιρούνται οποιεσδήποτε έστω και έμμεσα ιστορικές - αλυτρωτικές αναφορές από το προοίμιο του Συντάγματός τους.
Με τον κ. Ζάεφ καταλήξαμε, επίσης, σε ένα σαφές χρονοδιάγραμμα για την υπογραφή – κύρωση και θέση σε ισχύ της Συμφωνίας.
Η Συμφωνία, αφού υπογραφεί από τους υπουργούς Εξωτερικών, θα πρέπει να κυρωθεί από τη Βουλή των γειτόνων μας.
Στη συνέχεια, η Ελλάδα θα υποστηρίξει απόφαση για την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Βόρειας Μακεδονίας, με την Ε.Ε. στο επικείμενο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.
Και ταυτόχρονα θα υποστηρίξει την αποστολή πρόσκλησης από τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ για ένταξή της στον οργανισμό.
Και οι δύο αυτές προσκλήσεις θα τελούν υπό την αίρεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης της Συνταγματικής Αναθεώρησης, που κατοχυρώνει τη χρήση του ονόματος έναντι όλων.
Με απλά λόγια, εφόσον η Συνταγματική Αναθεώρηση δεν ευδοκιμήσει τότε αυτοδικαίως ακυρώνεται η πρόσκληση για ένταξη στο ΝΑΤΟ και δεν εκκινούν οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Ε.Ε.
Η Ελλάδα, τέλος, θα κυρώσει τη μεταξύ μας Σύμβαση στο ελληνικό κοινοβούλιο θέτοντας την σε ισχύ, καθώς και το Πρωτόκολλο ένταξης των γειτόνων μας στο ΝΑΤΟ, μετά την επιτυχή ολοκλήρωση της συνταγματικής αναθεώρησης στη γειτονική χώρα.
Με τον τρόπο αυτό η χώρα μας διασφαλίζει πλήρως και απόλυτα τα συμφέροντα της και δεν απεμπολεί το σχετικό διαπραγματευτικό της πλεονέκτημα.

Ελληνίδες, Έλληνες,
Είμαι βαθύτατα πεπεισμένος ότι η Συμφωνία αυτή αποτελεί μια μεγάλη διπλωματική νίκη, αλλά και μια μεγάλη ιστορική ευκαιρία.
Η Ελληνική Κυβέρνηση υπερασπίστηκε στο ακέραιο όλες τις κόκκινες γραμμές της, όλες τις κόκκινες γραμμές της εθνικής μας θέσης, όπως αυτή διαμορφώθηκε τα τελευταία 20 και πλέον χρόνια.
Το σημαντικότερο, όμως, όλων είναι ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια ιστορική ευκαιρία που αφορά όχι μόνο το έθνος μας, αλλά συνολικότερα την περιοχή μας.
Πρόκειται για μια ιστορική στιγμή για τα Βαλκάνια και τους λαούς μας.
Κλείνει οριστικά μια διένεξη που υπονόμευσε τον κοινό βηματισμό και τη σταθερότητα στην ευρύτερη περιοχή.
Και ανοίγει ένα παράθυρο στο μέλλον.
Ένα παράθυρο αλληλεγγύης, φιλίας και συνεργασίας, ευημερίας και συνανάπτυξης μεταξύ των λαών μας.
Με τη Συμφωνία αυτή η πατρίδα μας εδραιώνεται ως ηγέτιδα δύναμη στα Βαλκάνια και ως πραγματικός πυλώνας σταθερότητας σε μια βαθιά πληγωμένη περιοχή.
Σε μια περίοδο που χώρες γύρω μας βυθίζονται στον εαυτό τους, χτυπημένες από το μικρόβιο του εθνικισμού, η Ελλάδα πρωταγωνιστεί και πάλι στα Βαλκάνια, ως η χώρα που ανοίγει δρόμους για την ειρηνική επίλυση διαφορών και τη δημιουργική συνύπαρξη των λαών.
Και είμαι βαθιά περήφανος για αυτό.
Και πέρα από μικροπολιτικές σκοπιμότητες και εσωτερικούς υπολογισμούς, σήμερα μπορούμε όλες οι Ελληνίδες και όλοι οι Έλληνες να είμαστε περήφανοι.
Όχι μόνο για την ιστορία και την πολιτισμική μας κληρονομιά που με τη Συμφωνία κατοχυρώνουμε, όχι μόνο για το εθνικό μας παρελθόν, αλλά και για το παρόν και το μέλλον μας.
Μιας ισχυρής Ελλάδας, φάρου πολιτισμού, ιστορίας αλλά και αξιών, μιας Ελλάδας Πυλώνα σταθερότητας στα Βαλκάνια, στην Ανατολική Μεσόγειο, στην Ευρώπη.
Αυτή την Ελλάδα οραματιζόμαστε και σήμερα κάνουμε ένα ιστορικό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση.
Σας ευχαριστώ».

πηγή

Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΘΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΥΧΗ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ



Από ότι φαίνεται, και όσο μπορεί κανείς να κρίνει από τις "γκρίζες ειδήσεις", που κυκλοφορούν γύρω από το Σκοπιανό, η Κυβέρνηση και τμήμα ή και το σύνολο της Αντιπολίτευσης (γκρίζες ζώνες, προς το παρόν), ξεπουλούν τη Μακεδονία.
 
Δεδομένου ότι ο ελληνικός λαός, έδειξε με όλα τα μέσα που είχε στη διάθεσή του, την απόλυτη αντίθεσή του για την αρπαγή του   ονόματος  "Μακεδονία" από το γειτονικό σλαβικό κρατίδιο, η απόφαση αυτή ξεπουλήματος, από την ελληνική κυβέρνηση πάρθηκε (αν πάρθηκε) εν γνώσει της ότι καταπατεί τη σχετική βούληση του λαού. Για ένα τόσο σημαντικό, και τόσο υψηλής επικινδυνότητας ζήτημα, η αυθαίρετη απόφαση των κυβερνώντων, παραπέμπει σε γνωστό αποκρουστικό επίθετο, που θα τους ακολουθεί, όχι απλώς ως το τέλος της ζωής τους, αλλά και  εντός της  αέναης ιστορίας αυτού του τόπου.
 
Αποτελεί ασύγγνωστη αφέλεια, αν όχι κάτι χειρότερο, ο εφησυχασμός  της κυβέρνησης, σχετικά με  την απάλειψη των "αλυτρωτικών δεδομένων" του σλαβικού κρατιδίου, δεδομένου ότι ακριβώς το όνομα, αυτό καθαυτό  είναι η κορύφωση του αλυτρωτισμού. Παραδόξως, όμως,  η κυβέρνηση δείχνει να πιστεύει ότι "προστατεύεται η χώρα" αν οι Σκοπιανοί δεχτούν να σπάσουν τα πόδια από τα γελοία αγάλματα που φέρουν έφιππο το Μ. Αλέξανδρο, και που έχουν στηθεί στις πλατείες τους, ή αν δεχτούν (που ούτε αυτό φαίνεται να δέχονται  οι Σκοπιανοί) να σβήσουν από το Σύνταγμα ότι σχετικά αυτό περιέχει ως "αλυτρωτισμό". Εκτός από το ότι, αυτά τα σύμβολα του αλυτρωτισμού μπορούν να αναπαραχθούν κάθε στιγμή στο μέλλον, και αφού θα έχει εξασφαλιστεί  το ποθητό όνομα,  ο αλυτρωτισμός  έχει βαθιά χαραχθεί στη συνείδηση των Σκοπιανών, ακόμη και  αυτών που δεν έχουν γεννηθεί.
 
Ο αλυτρωτισμός, που εμπεριέχεται στο όνομα "Μακεδονία" αποδεικνύεται περίτρανα αν ανατρέξει κανείς στην απαρχή αυτής της εθνικής ιλαροτραγωδίας. Και τότε, όπως και τώρα, η Ελλάδα πιέστηκε αφόρητα από την Αμερική, να δεχθεί να παραχωρήσει το όνομα "Μακεδονία" στα Σκόπια, που τότε ήταν μια απλή επαρχία της πρώην Γιουγκοσλαβίας, προκειμένου  να ικανοποιηθεί  ο Τίτο και να "διατηρήσει το ένα του  πόδι στη Δύση" (να μην το μεταφέρει και αυτό στη Σοβιετική Ένωση). Και εμείς κακώς, κάκιστα υποχωρήσαμε τότε.
 
Από τότε δεν έπαψε να καλλιεργείται   ο αλυτρωτισμός με όλα τα μέσα, σε ολόκληρη την υφήλιο, με τη βοήθεια του ονόματος που είχε δοθεί στα Σκόπια,   με την εξασφάλιση αδρής χρηματοδότησης από διάφορα ανθελληνικά κέντρα και με σαφέστατο, σταθερό και αναλλοίωτο στόχο τη δημιουργία "Μακεδονικού Κράτους". Έχουν ιδρυθεί, για το σκοπό αυτό πολυάριθμα ερευνητικά ινστιτούτα σε διάφορες πόλεις της υφηλίου και έχουν δει το φως της δημοσιότητας αναρίθμητοι τόμοι με περιεχόμενο εσκεμμένης παραποίησης της ιστορίας. Και αναφορικά με το εσωτερικό των Σκοπίων, η προπαγάνδα "πάει σύννεφο" αρχίζοντας συστηματικά από την πρώτη δημοτικού να ευαισθητοποιούν τα παιδάκια με τον "αλυτρωτισμό". Θέματα γνωστά σε όλους…..όχι, όμως, όπως φαίνεται και στις ελληνικές κυβερνήσεις;
 
Πως λοιπόν, εμείς, βαυκαλιζόμαστε ότι θα "προστατευτούμε", επειδή ο κ. Ζάεβ, (που οπωσδήποτε σέβεται αυτός το λαό του και ομιλεί περί της ανάγκης δημοψηφίσματος) δίνει κάποιες αόριστες υποσχέσεις περί κατάργησης συμβόλων, τα οποία σύμβολα αποτελούν  ακριβώς το περίβλημα του ονόματος, που  μανιακώς επιζητείται. Τι αξία, λοιπόν, μπορεί να έχουν αυτές οι κινήσεις, όταν ανά πάσα στιγμή όλα αυτά μπορεί να επανέλθουν, αλλά και χωρίς αυτά όταν η μακρά και απολύτως συνεπής μάχη του αλυτρωτισμού του γειτονικού σλαβικού κρατιδίου θα συνεχίσει σίγουρα, και μάλιστα έντονα ενισχυμένη, έχοντας κατακτήσει και το τόσο επιθυμητό όνομα;
 
Αναμφίβολα, οι πιέσεις που δέχονται οι κυβερνώντες από την Αμερική και από τους  Ευρωπαίους εταίρους μας πρέπει να είναι αφόρητες. Εξηγούνται, αν έτσι είναι, από την προσπάθεια αναχαίτισης της Ρωσίας να "αποκτήσει" επιρροή στα Βαλκάνια,  χάρη στη σωτηρία των Σκοπίων!
 
Αλλά, είναι αρκετά δυσνόητη αυτή η προσπάθεια των Μεγάλων Δυνάμεων, να "σώσει" τα Σκόπια από τη Ρωσία, όταν αυτή η τελευταία έχει εισβάλλει ήδη "με τα τσαρούχια" στα Βαλκάνια, ως υπασπιστής της Κίνας, αλλά και όταν ο ίδιος ο πλανητάρχης Donald Trump δηλώνει και πράττει με τρόπους, που επιδιώκουν σαφέστατα την ύπαρξη καλών σχέσεων με τη Ρωσία. Και να προσθέσω, ακόμη, ότι στα Βαλκάνια, υπάρχουν ήδη αρκετές κυβερνήσεις, που αποκαλούνται υποτιμητικά από τους πανικόβλητους παραδοσιακούς  πολιτικούς "λαϊκίστικες", και οι οποίες δηλώνουν ότι είναι  εναντίον της Δύσης και υπέρ της Ρωσίας.  Πως μπορεί να αναμένεται, λογικά, η αποδυνάμωση της Ρωσίας, χάρη στην υφαρπαγή του ονόματος της Μακεδονίας από τα Σκόπια; Και πως είναι νοητό να εξακολουθεί, ως ουτοπία πια, ο ψυχρός πόλεμος;
 
Θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο  ότι τα Σκόπια, αν γίνουν "Μακεδονία" θα εξακολουθήσουν τον αλυτρωτικό τους αγώνα ενισχυμένοι από το όνομα και με   τελικό στόχο το "Κράτος ή το Έθνος της Μακεδονίας". Δεν θα είναι  αυτή η τραγική εξέλιξη για αύριο, αλλά προβλέπεται να ολοκληρωθεί σε μικρό διάστημα από τώρα, και μόλις η διεθνής συγκυρία εμφανιστεί ευνοϊκή για την επιχείρηση αυτή. Περιττό να υπενθυμίσω, ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς τη  Μακεδονία.
 
Όσοι, λοιπόν, από τους Έλληνες  πολιτικούς, συναινέσουν σε αυτό το τερατούργημα υπογράφουν το τέλος του Έθνους των Ελλήνων.
 
Να συνειδητοποιήσουμε, ακόμη, ότι ασφαλώς, δεν είναι διόλου τυχαίο  το ότι φθάσαμε στο έσχατο αυτό σκαλοπάτι της διεθνούς ανυποληψίας. Διότι, η εθνική αυτή συμφορά είναι, δυστυχώς, άμεσα συνδεδεμένη με την αποδοχή, χωρίς αντίδραση, χωρίς αναζήτηση άλλου δρόμου, από το σύνολο των κυβερνήσεων μας,  τα απάνθρωπα, τα καταστρεπτικά  και τα  χωρίς καμιά απολύτως προοπτική οικονομικά μέτρα. Χώρες που οι ιθύνοντες τους  προχωρούν διπλωμένοι στα δύο, που αδιαφορούν για τα δεινά που οι επιλογές τους προκαλούν στο λαό τους, που συμφωνούν να εφαρμόσουν εκτρωματικές/νεοαποικιοκρατικές  πρακτικές εναντίον των πολιτών, για να εξασφαλίσουν τα συγχαρητήρια ΕΧΘΡΩΝ και ΦΙΛΩΝ (η διάκριση, ανέκαθεν, δυσδιάκριτη), είναι καταδικασμένες  να σβήσουν από το διεθνές προσκήνιο.
 
Ωστόσο, υπάρχει ένας ελληνικός λαός. Λαβωμένος, εξουθενωμένος και προδομένος, αλλά,  όμως, αποφασισμένος  όπως  όλα δείχνουν να μην  ενδώσει στην εθνική ΠΡΟΔΟΣΙΑ. Το ακριβό μας όνομα, λοιπόν, περνά στα χέρια του ελληνικού λαού, και αυτός, και μόνο αυτός θα αποφασίσει για την τύχη του.

Ο Βαρουφάκης ομιλεί την εξωτερική πολιτική καλύτερα από την οικονομική!...



Διάβασα την ανάρτηση του Γιάννη Βαρουφάκη με την οποία ασκεί κριτική στην εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης, προτείνοντας μια εντελώς διαφορετική προσέγγιση στα ελληνοτουρκικά. Πρόκειται για μια σοβαρή προσέγγιση για την ειρήνη και την ευημερία στην γεωπολιτική περιοχή μας που δυστυχώς δεν φαίνεται να εξετάζεται εξίσου σοβαρά από τα ελληνικά ΜΜΕ και τον πολιτικό κόσμο.

Με δυο λόγια ο ΓΒ προτείνει μια στρατηγική εκμετάλλευσης των υδρογονανθράκων της υποθαλάσσιας περιοχής μας, μέσω της δημιουργίας ενός ευρύτερου συνεταιρισμού Ελλάδας, Κύπρου, Τουρκίας, Λιβάνου, Ισραήλ, Αιγύπτου και Παλαιστινιακής Αρχής. Ενός συνεταιρισμού με σαφή προοδευτικά πολιτικά χαρακτηριστικά που στη συνέχεια θα διαμόρφωνε μια προοπτική ευρύτερης αλληλοκατανόησης και αλληλοενίσχυσης μεταξύ αυτών των χωρών, περιθωριοποιώντας τον τυχοδιωκτισμό, τους τυχοδιώκτες πολιτικούς και τον καταστροφικό-πρόστυχο εθνικισμό, που εν τέλει υποστηρίζει και ενισχύει την εξάρτηση από Μεγάλες Δυνάμεις και την πάκτωση στον ιμπεριαλισμό, στο όνομα μάλιστα του εθνικού συμφέροντος και της εθνικής κυριαρχίας!

Έτσι, ο ΓΒ μέσω της πρότασής του αυτής για την αναθεώρηση της εξωτερικής μας πολιτικής - που βρίσκεται σε απόλυτη αρμονία με τις απόψεις που διακονώ προσωπικώς εδώ και πολλά χρόνια, όπως ίσως ξέρεις αναγνώστη μου - κάνει ένα σημαντικό βήμα κάλυψης του μεθοδολογικού κενού της οικονομικής του θεωρίας. Περνά από τον κονστρουκτιβιστικό ρεαλισμό (constructivist realism) στον ρεαλιστικό κονστρουκτιβισμό (realist-constructivism), μιλώντας πλέον σαφώς την γλώσσα του προοδευτικού πραγματισμού. Δηλαδή, περνά από τον ρεαλισμό που θεωρεί τους κανόνες και τις ιδέες σαν αντικείμενα ανάλυσης, αγνοώντας, ωστόσο, τις αντικειμενικές σχέσεις ισχύος που τις διαμορφώνουν, στον ρεαλισμό που δεν επιχειρεί μέσω του κονστρουκτιβισμού να υπερβεί το ζήτημα της ισχύος (power in world politics ή Machttheori). Και έτσι καλύπτεται μάλλον ικανοποιητικά, μέσω αυτής της αντίληψης των διεθνών σχέσεων και διεθνών πολιτικών, η «ουτοπία» που χαρακτήριζε σε κάποιο βαθμό και μέχρι σήμερα το οικονομικό-γνωστικό σύστημα του Βαρουφάκη.

Είναι σίγουρα απλοϊκό αυτό που ισχυρίζομαι, αλλά δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά στο πλαίσιο αυτού του σημειώματος: Ο Βαρουφάκης τολμά να απαντήσει με ρεαλισμό στο αλληλοδραστικό, εξουσιαστικό πρόβλημα μιας περιοχής που βιώνει την εμπειρία σύγχρονων διενέξεων και συγκρούσεων σαν ιστορική φάρσα. Και κάνει καλά. Είναι αντιιμπεριαλιστική και προοδευτική αυτή η προσέγγιση, χωρίς να εντάσσεται (σε) ή να υπαινίσσεται μια μεγάλη αλήθεια ή κάποια θεωρία στις διεθνείς σχέσεις που έρχεται -δήθεν - να επιλύσει ιδεαλιστικά το ζήτημα των διενέξεων. Αποτελεί απλώς μια προσγειωμένη άποψη ειρήνης και προοδευτικής συνύπαρξης των λαών της περιοχής, λαμβάνοντας υπόψιν τον αναμεταξύ τους ανταγωνισμό.

Με αυτή την έννοια συμφωνώ απολύτως με τον κύριο Βαρουφάκη, την πατριωτική στάση του οποίου δεν θα έπρεπε κανείς Έλληνας να αμφισβητεί, ούτε φυσικά ο ίδιος να πασχίζει να «αποδείξει». Αυτό τουλάχιστον …το απέδειξε όσο κανείς άλλος πολιτικός την μακρά περίοδο της κρίσης.



Στο ευρωπαϊκό Game of Love οι Μαριονέτες των Βαλκανίων…



Τι είναι το ευρωπαϊκό Game of Love; Ένα πολιτικό ριάλιτι σόου που διεξάγεται αυτή την περίοδο στα Βαλκάνια υπό το ΝΑΤΟ και την ενθάρρυνση (: ωραία λέξη) της ΕΕ, με μηχανισμό προσαρμογής, εναρμόνισης και έμπνευσης στις σχέσεις την αναθεωρημένη για την περίσταση «open method of coordination».

Ποιες είναι οι Μαριονέτες που λαμβάνουν μέρος σε αυτό το παιχνίδι, δίνοντας παράλληλα εξετάσεις ευρωπαϊκότητας; Οι σημερινοί ηγέτες των Βαλκανίων, συμπεριλαμβανομένου ασφαλώς του Έλληνα πρωθυπουργού, ο οποίος γνωρίζει καλά τι σημαίνει Μαριονέτα με αυτή την έννοια, καθώς ήταν αυτός που τον Μάιο του 2014 είχε αναπτύξει στην Μόσχα τη συγκεκριμένη «θεωρία» (Αλ. Τσίπρας: Η ευρωπαϊκή ηγεσία θέλει υποτελείς κυβερνήσεις), χαρακτηρίζοντας τον Αντ. Σαμαρά «μαριονέτα του κ. Μπαρόζο».

Στο πλαίσιο αυτού του παιγνίου (Game of Love)  θα πρέπει αναγνώστη μου να εντάξεις και εξετάσεις την διαδικασία επίλυσης του λεγόμενου «Σκοπιανού Ζητήματος», το οποίο μετονομάστηκε προσφάτως και κουτοπόνηρα σε «Μακεδονικό Ζήτημα», παραπέμποντας ψευδώς σε άλλες εποχές, σχέσεις και καταστάσεις αναθεώρησης του status quo της περιοχής. Κατά την απατηλή αυτή διαδικασία, μάλλον λογικό ακούγεται το όνομα «Δημοκρατία της Ίλιντεν Μακεδονίας» (Ilindenska Republika Makedonija), το οποίο εμφανίσθηκε να προτείνει αιφνιδιαστικά σε αυτήν την τελική φάση των διαπραγματεύσεων η ηγεσία της ΠΓΔΜ, με το Ilindenska απλώς να χαρακτηρίζει πολιτικώς και όχι ασφαλώς γεωγραφικώς ή αλλιώς την «Δημοκρατία της Μακεδονίας»!

Σε αυτόν τον εμφανιζόμενο ως διπλωματικό ελιγμό δεν φάνηκε να αντιδρά αυτόματα - όπως θα φανταζόταν οποιοσδήποτε λογικός, μη-μαριονέτα Έλληνας πολιτικός -  ο Έλληνας πρωθυπουργός, παρότι η προτεινόμενη ονομασία έχει πολιτικό σημαινόμενο που αφορά στην ενοποίηση μιας περιοχής η οποία περιλαμβάνει και ελληνικά εδάφη – μέχρι τις παρυφές του Ολύμπου! Είναι αυτό «επιτομή του αλυτρωτισμού», όπως δήλωσε ο κύριος Βενιζέλος; Όχι. Είναι, ωστόσο, σαφής υποδήλωση επεκτατισμού στη βάση μιας επαναστατικής ιδέας ολοκλήρωσης, με σημαίνουσα ιστορική αναφορά. Πρόκειται στην κυριολεξία για μια φάρσα της ιστορίας που σαν τέτοια έπρεπε αμέσως να απορριφθεί …. με γέλια! Το Ilindenska θα ενίσχυε πολιτικώς το «Δημοκρατία της Μακεδονίας» αντί να το (την) περιορίσει γεωγραφικώς ή/και ιστορικώς, εξασθενώντας την πολιτική και νομική του (της) διάσταση  - σήμερα και για το μέλλον. 

Δεν μετέβαλα άποψη. Διατηρώ την ίδια - που καθόλου δεν άρεσε στους υποστηρικτές των συλλαλητηρίων - πως το ζήτημα της τελικής ονομασίας της γείτονος, θα πρέπει να επιλυθεί στο πλαίσιο μιας οντολογίας που από την μια θα αποκηρύσσει τον αλυτρωτισμό, ενώ από την άλλη δεν θα προκαλεί πολιτική ή εμπορική σύγχυση μεταξύ του κράτους ΠΓΔΜ και της ελληνικής εθνικής / διοικητικής περιοχής της Μακεδονίας. H erga omnesονομασία «Δημοκρατία της Νέας Μακεδονίας» (Republika Nova Makedonija –  Republic of New Macedonia), με συντομογραφία:  Нова Македонија - Nova Makedonija (ΝΜK), διαθέτει αυτές τις ιδιότητες /αρετές και θα έπρεπε να ικανοποιεί οποιονδήποτε πολίτη στην ΠΓΔΜ ή στην Ελλάδα, ο οποίος δεν εμφορείται από την παθολογία εθνικιστικού πάθους ή εθνικιστικής φοβίας με στοιχεία μάλιστα εθνικιστικού σουρεαλισμού.

Αυτή είναι μια λογική και έντιμη πολιτικώς πρόταση, ως μέρος μιας συνολικής λύσης στο ζήτημα, που έχει ήδη συμφωνηθεί και που τελικά θα εμφανιστεί ξανά ως «τελικός συμβιβασμός», αφού ολοκληρωθούν τα παιχνίδια εντυπώσεων που αφορούν στις ηγεσίες των Μαριονετών, οι οποίες  εμφανίζονται τυπικώς να κυβερνούν την Ελλάδα και την ΠΓΔΜ αντιστοίχως.

Ιδού, γιατί δεν αντέδρασα αμέσως στο άκουσμα του παράδοξου και κουτοπόνηρου «Ilindenska Republika Makedonija». Θα ήμουν μάλλον αφελής, αν παρακολουθούσα τα επικοινωνιακά κόλπα που αποσκοπούν στην πολιτική νομιμοποίηση του «Δημοκρατία της Νέας Μακεδονίας», αφού προηγουμένως πειστούν όλοι ό, τι αυτό αποτελεί το «μικρότερο κακό» και ό, τι περιέχει το μικρότερο δυναμικό αποσταθεροποίησης, καπηλείας, παρεξήγησης και τριβών μεταξύ των δύο όμορων χωρών.

Πέραν αυτού, θα ήταν κάποιος ιδιαίτερα αφελής αν δεν έβλεπε πως το ζήτημα έχει λάβει πλέον σαφή χαρακτηριστικά προσαρμογής των Βαλκανίων στην ΕΕ και στο νέο δόγμα του ΝΑΤΟ και με αυτή την έννοια δεν παίρνει αναβολή. Η διοίκηση των ΗΠΑ και οι ηγεσίες των χωρών που διευθύνουν την ΕΕ πέτυχαν αυτήν την περίοδο να ενισχύσουν άμεσα ή έμμεσα (όπως για παράδειγμα στην Ελλάδα) κυβερνήσεις Μαριονετών, οι οποίες ως όρο εθνικής επιβίωσης και προόδου εμφανίζουν το αναμεταξύ τους φλερτ.

Καλά κάνουν, μόνον που το πράττουν ως Μαριονέτες και όχι ως πολιτικές οντότητες και προσωπικότητες που με την διαδικασία σύσφιξης των σχέσεών τους υπηρετούν υψηλές αξίες και ιδανικά. Τίποτε δεν υπηρετούν και δεν υπερασπίζονται έξω από τον ρόλο της Μαριονέτας. Αυτός και μόνον αυτός τους προκαλεί ασφάλεια και ευδοκίμηση. Αυτόν και μόνον γνωρίζουν, σε αντίθεση με παλαιότερες γενιές πολιτικών στα Βαλκάνια, τους οποίους τόσο αμετροεπώς αυτοί οι σημερινοί «performers της πολιτικής» αποκαλούσαν …. Μαριονέτες. Και μπορεί βαθύτερα να μην είχαν εντελώς άδικο τότε! Πράγματι, η μορφή εξάρτησης καθιστούσε και τους προηγούμενους εν τέλει Μαριονέτες. Όχι, ωστόσο, τόσο εμφατικά, εξόφθαλμα, αυθεντικά και αντιαισθητικά σαν τους σημερινούς!

Κάπως έτσι και το «σκοπιανό» επιλύεται στο πλαίσιο του Game of Love Μαριονετών των Βαλκανίων και όχι στο πλαίσιο μια σοβαρής, ακηδεμόνευτης πολιτικής οντολογίας που θα δημιουργούσε με αυθεντικό τρόπο στενούς δεσμούς φιλίας και συνεργασίας μεταξύ των βαλκανικών λαών και των πολιτικών ηγεσιών της περιοχής, ώστε από κοινού να ισχυροποιηθούν και να μειώσουν τον βαθμό χειραγώγησής τους από το ιμπεριαλιστικό κέντρο. ‘Έτσι, και μόνον έτσι, θα υπηρετείτο σε βάθος και μακροχρονίως καί η ειρήνη καί η δημοκρατία στην περιοχή και όχι όπως εξελίσσεται αυτό το άσχημο Game of Love εκ Μαριονετών σήμερα!


ΑΙΓΑΙΟ-ΚΥΠΡΟΣ-ΕΥΡΩΠΗ ΕΘΝΙΚΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ

ΕΙΣΗΓΗΤΕΣ : 
ΣIZOΠOYΛOΣ ΜΑΡΙΝΟΣ, ΠPOEΔPOΣ KINHMATOΣ ΣOΣIAΛΔHMOKPATΩN EΔEK

KOYΣKOYBEΛHΣ HΛIAΣ, ΚΟΣΜΗΤΟΡΑΣ, KAΘHΓHTHΣ ΔIEΘNΩN ΣXEΣEΩN, ΠANEΠIΣTHMIO MAKEΔONIA

ΣABBIΔHΣ ΠANTEΛHΣ, ΔHMOΣIOΓPAΦOΣ

ΣYNTONIΣMOΣ-ΠAPEMBAΣEIΣ : KATΣANTΩNHΣ ΔHMHTPHΣ

EIΣAΓΩΓH : MAKPIΔHΣ XPONHΣ

ΤΕΤΑΡΤΗ 23 ΜΑΪ́ΟΥ 
7μμ
ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, (ΑΙΘ. ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ)

Έντιμη συμφωνία ή επισφαλής συμβιβασμός;

του Βενιαμίν Καρακωστάνογλου

Τα δύο ογκώδη συλλαλητήρια στην Θεσσαλονίκη και την Αθήνα και άλλα που έγιναν στο εξωτερικό αλλά και δημοσκοπήσεις επιβεβαίωσαν τη συνεχιζόμενη πατριωτική προσήλωση των Ελλήνων στην υπεράσπιση του ονόματος της Μακεδονίας και τη μη εκχώρησή του στα Σκόπια.

Εκφράστηκαν όμως και απόψεις για συμβιβαστικές λύσεις, που επιδιώκουν την αποδοχή από την Ελλάδα ενός σύνθετου γεωγραφικού ονόματος με συμπεριλαμβανόμενη την λέξη Μακεδονία και άλλες ενδεχομένως υποχωρήσεις της χώρας μας. Ώστε στο πλαίσιο ενός «πολιτικού ρεαλισμού», να λήξει η «εκκρεμότητα» αυτή που διαρκεί από το 1991 και να εξομαλυνθούν οι διμερείς σχέσεις Ελλάδας-ΠΓΔΜ, να ενταχθεί η γειτονική χώρα στο ΝΑΤΟ, να προχωρήσει η ένταξή της στην ΕΕ και να σταματήσει η παγίωση της διεθνούς χρήσης του σημερινού σφετεριστικού συνταγματικού ονόματος των Σκοπίων.

Ένας σοβαρός εκφραστής αυτών των απόψεων είναι και ο γνωστός δημοσιογράφος, συγγραφέας και πρώην πρόεδρος της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών ως το 2015, κ. Νικόλαος Μέρτζος, ο οποίος με αρθρογραφία του στις εφημερίδες Καθημερινή, Real News, κ.α., αλλά και πρόσφατα στις 09.04.2018 σε συνέντευξή του στο Κρατικό Πρακτορείο Ειδήσεων των Σκοπίων (ΜΙΑ), η οποία έλαβε ευρύτατη δημοσιότητα στην γειτονική χώρα, εξέφρασε τις σχετικές απόψεις του.


Ο κύριος τίτλος που προβλήθηκε από τις δηλώσεις του στο ΜΙΑ ήταν «Με μία έντιμη συμφωνία σε 20 χρόνια δεν θα υπάρχουν αμφιβολίες». Δήλωσε: «Είναι ανάγκη να βρεθεί λύση. Όλο αυτό έπρεπε να είχε τελειώσει ήδη από 1992-1993. Πρέπει να σταθεροποιηθεί και η χώρα σας και η χώρα μας. Πρέπει να βρούμε μία λύση, ώστε το ένα Έθνος να μη προσβάλλει το άλλο. Ειδικά το ισχυρότερο να μην προσβάλλει το αδύναμο, αλλά και οι αδύναμοι να δείξουν κατανόηση, να δείξουν αληθινή φιλία. Είμαι πεπεισμένος ότι εάν επιτευχθεί μία έντιμη συμφωνία, δεν θα υπάρχει καμία αμφιβολία σε 20 χρόνια. Η λύση πρέπει να είναι με σύνθετη ονομασία. Εμείς λέμε ότι η Μακεδονία είναι ελληνική. Εσείς θέλετε το μονοπώλιο. Αυτοπροσδιορισθείτε όπως θέλετε, αλλά να υπάρχει διαφορά μεταξύ μας».
Οι προτάσεις Μέρτζου

Αναζητώντας στην πρόσφατη αρθρογραφία του κ. Μέρτζου το πως προδιορίζει την «έντιμη συμφωνία» με τα Σκόπια, βρήκα τους 4 όρους που θέτει γι’ αυτήν, σε άρθρο του της 28.01.2018 στην Εφημερίδα Real News.

Γράφει λοιπόν ότι ένας συμβιβασμός Αθηνών-Σκοπίων προϋποθέτει τους εξής απαράβατους όρους:


1. Το σύνθετο όνομα να ισχύει έναντι όλων, erga omnes, και με αυτό το οριστικό όνομα να εγγραφεί στον ΟΗΕ η χώρα.

2. Να αναθεωρηθεί το Σύνταγμα. Συνεχίζει όμως εξηγώντας ότι δεν υπάρχει σχετική κοινοβουλευτική πλειοψηφία γι’ αυτό, χωρίς να είναι σαφές αν εξ αυτού αναιρεί αυτόν τον όρο ή αν επιμένει στην επίτευξή του ως προϋπόθεση συμφωνίας.

3. Να καταργηθούν όσα σχολικά βιβλία, νόμοι, μνημεία, μουσεία, κ.α., διδάσκουν τον αλυτρωτισμό σε βάρος της ελληνικής Μακεδονίας.

4. Να δηλώσουν δεσμευτικά τα Σκόπια ότι στην ελληνική Μακεδονία δεν υπάρχει ούτε διεκδικούν «μακεδονική μειονότητα» (όπως έπραξαν ήδη για την Βουλγαρία). Επίσης ο κ. Μέρτζος παραθέτει πολλά στοιχεία για τις οικονομικές δοσοληψίες Ελλάδας-ΠΓΔΜ, καθώς και στοιχεία της εσωτερικής πολιτικο-οικονομικής κατάστασης στα Σκόπια, όπως και γεωπολιτικά στοιχεία για την Νοτιοανατολική Ευρώπη. Βασική του επισήμανση επίσης είναι ότι όπως γνωρίζουν οι επαΐοντες, «μία έντιμη συμφωνία με τα Σκόπια θίγει τα αισθήματα, αλλά εξυπηρετεί τα Εθνικά Συμφέροντα. Αναβαθμίζει κατακόρυφα τη γεωπολιτική αξία, την ασφάλεια και την ανάπτυξη της Ελλάδος με επίκεντρο την ελληνική Μακεδονία».


Συνεπώς, αν αυτοί οι όροι ικανοποιηθούν ο κ. Μέρτζος φρονεί ότι μπορεί να υπάρξει μία «έντιμη συμφωνία» προφανώς με ένα σύνθετο όνομα.
Ο αντίλογος

Ας δούμε όμως ποιος μπορεί να είναι ο αντίλογος στα παραπάνω και ποιες διευκρινίσεις απαιτούνται για τις θέσεις του.

1. Πως προσδιορίζει την «έντιμη συμφωνία»; Προφανώς, συμβιβαστική με σύνθετη ονομασία. Αυτό όμως που δεν μας λέει είναι ότι π.χ. η «Άνω Μακεδονία», θα είναι όνομα Κράτους και διεθνούς υποκειμένου, με έδρα στους Διεθνείς Οργανισμούς, ενώ η ελληνική Μακεδονία θα αποτελεί μία εσωτερική διοικητική υποδιαίρεση της Ελλάδος χωρίς διεθνή υπόσταση. Αυτό δίνει ακαταμάχητο πλεονέκτημα στα Σκόπια, απέναντι στην Ελλάδα, ώστε να μονοπωλήσουν τελικά τον «Μακεδονισμό» τους διεθνώς, όπως έπραξαν από το 1991 και ιδίως από το 1995 και μετά, έως σήμερα.

2. Γιατί «σε 20 χρόνια δεν θα υπάρχουν αμφιβολίες»; Μήπως μετά το 1995 δεν πέρασαν 22 χρόνια και τα πράγματα όχι μόνο δεν βελτιώθηκαν αλλά χειροτέρεψαν; Τόσο στο κυρίως θέμα, δηλαδή της διαπραγμάτευσης για το όνομα, όσο και στα ειδικότερα που ρύθμιζε η Ενδιάμεση Συμφωνία (όχι αλυτρωτισμός, φιλικές σχέσεις, όχι εχθρική προπαγάνδα, όχι μεροληπτικά σχολικά εγχειρίδια).

Ενώ αντίθετα προωθήθηκαν από τα Σκόπια σε πλήρη αντίθεση με το πνεύμα και τους στόχους της Ενδιάμεσης Συμφωνίας: α) Πάνω από 100 αναγνωρίσεις με το σφετεριστικό όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας», β) Η ένταξή τους σε Διεθνείς Οργανισμούς, με την συναίνεση μάλιστα της Ελλάδος η οποία γινόταν με το όνομα FYROM αλλά μετά εχρησιμοποιείτο το «Δημοκρατία της Μακεδονίας» που υποτίθεται ήταν υπό αλλαγήν! Έτσι έγινε και με την παροχή στα Σκόπια του καθεστώτος της υπό ένταξιν χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση για την οποία συναίνεσε η Ελλάδα τον Δεκέμβριο του 2005.
Ο λαός πως θα λέγεται;

3. Γιατί σιγεί ο κ. Μέρτζος για τα θέματα της ονομασίας της εθνότητας, της ιθαγένειας και της γλώσσας; Οι κάτοικοι της αυριανής «Άνω Μακεδονίας» (Gorna Makedonija), που από το 1944 διδάχθηκαν να ονομάζονται «Μακεδόνες», θα πάψουν τώρα να αυτοαποκαλούνται και να προβάλλονται έτσι διεθνώς; Ή θα ονομάζονται Ανω Μακεδόνες; Όταν βέβαια εμείς οι Έλληνες Μακεδόνες θα ονομαζόμαστε έτσι μόνο εντός της χώρας μας! Το θέμα της ονομασίας του λαού των Σκοπίων που ούτε το αγγίζει ο κ. Μέρτζος και που αρνούνται να εντάξουν στην διαπραγμάτευση τόσο οι ηγέτες των Σκοπίων όσο και ο ίδιος ο διαμεσολαβητής κ. Μάθιου Νίμιτς, είναι σπουδαιότερο ακόμη και από το κρατικό όνομα!

4. Θα υπάρξει συνταγματική αλλαγή του ονόματος των Σκοπίων και άρση των αλυτρωτικών διατάξεων στο Σύνταγμα; Βοήθησε άραγε καθόλου η διμερής-διακρατική (Διεθνής) Ενδιάμεση Συμφωνία του 1995 που προέβλεπε αυθεντική ερμηνεία για τις συγκεκριμένες αλυτρωτικές διατάξεις του Συντάγματος; Βεβαίως και όχι. Ούτε οι χάρτες της ενιαίας Μακεδονίας έφυγαν, ούτε οι θεωρίες περί σκλαβωμένης «Μακεδονίας του Αιγαίου», ούτε η μειονοτική προπαγάνδα, ούτε τα προκλητικά και ανιστόρητα σχολικά εγχειρίδια. Ή μήπως πιστεύει αφελώς ο κ. Μέρτζος ότι 100 (ή ακόμη και 1.000) φοιτητές της ΠΓΔΜ φιλοξενούμενοι στην Ελλάδα, θα μπορέσουν (αν βέβαια πεισθούν…) να ανατρέψουν μία επί δεκαετίες ενορχηστρωμένη κρατική προπαγάνδα για την «μακεδονική» ταυτότητα της γειτονικής χώρας;


5. Θα ισχύσει το όποιο νέο όνομα erga omnes; Δηλαδή και στο εσωτερικό της ΠΓΔΜ και διεθνώς, τόσο διμερώς με όλα τα Κράτη του κόσμου όσο και πολυμερώς και στους Διεθνείς Οργανισμούς και Συνδιασκέψεις; Ή θα καταλήξει σκέτο Μακεδονία; Οι δηλώσεις της ηγεσίας των Σκοπίων δεν αφήνουν αμφιβολία ότι δεν πρόκειται να ισχύσει στο εσωτερικό της χώρας ούτε για κράτη που τους αναγνώρισαν διμερώς ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας».

6. Ποιος φταίει που δεν βρέθηκε λύση από το 1992-1993; Εμείς που τότε (κακώς) συζητούσαμε και για σύνθετη ονομασία ή αυτοί που τα ήθελαν όλα (όπως και τώρα); Δηλαδή, μονοπώλιο του Μακεδονισμού διεθνώς.
To κλεψίτυπο «Δημοκρατία της Μακεδονίας»

7. Πως θα αποτρέψουμε τις παρασπονδίες; Ποιες εγγυήσεις θα μας δοθούν; Ήδη η ΕE, και Κράτη της όπως και το ΝΑΤΟ, χρησιμοποιούν συχνά για λόγους απλούστευσης το Δημοκρατία της Μακεδονίας ή σκέτο Μακεδονία, μολονότι υποχρεούνται από τις αποφάσεις του ΟΗΕ αλλά και των ιδίων των Οργανισμών αυτών να χρησιμοποιούν το FYROM. Τι μας διδάσκει αυτό; Να μην τους εμπιστευόμαστε, να αντιδρούμε και να εξασφαλίσουμε εγγυήσεις.

8. Έδειξαν επί 22 χρόνια (μετά το 1995) αληθινή φιλία τα Σκόπια; Τι κάναμε εμείς και τι αυτοί; Εμείς ευρύτατες οικονομικές σχέσεις και επενδύσεις, που δημιούργησαν 18.000 νέες θέσεις εργασίες εκεί, στρατιωτική βοήθεια, οικονομική βοήθεια, ένταξή τους σε Διεθνείς Οργανισμούς. Αυτοί: Διεθνή χρήση του «Δημοκρατία της Μακεδονίας», πάνω από 100 διμερείς αναγνωρίσεις με το όνομα αυτό, που υποτίθεται έπρεπε να αλλάξει, αφαίρεση των πινακίδων FYROM των ΙΧ αυτοκινήτων τους που έρχονταν στην Ελλάδα, επιθετικά και ανιστόρητα εγχειρίδια στα σχολεία τους και μειονοτική προπαγάνδα, την τελευταία δεκαετία δε, αγάλματα Μακεδόνων και μετονομασία οδών-αεροδρομίων στα πλαίσια του «εξαρχαϊσμού».


Ποιος μας λέει άραγε ότι ένας άλλος Γκρούεφσκι δεν θα ανέλθει στο μέλλον στην εξουσία; Η Ελλάδα έδειξε υπερβάλλουσα γενναιοδωρία και καλή θέληση και απέφυγε να καταγγείλει την ενδιάμεση συμφωνία παρά τις συνεχείς παρασπονδίες των Σκοπιανών. Το πλήρωσε βέβαια με μία καταδικαστική, ήπια ευτυχώς, απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης.

9. Πως θα διασφαλίσουμε τον «αυτοπροσδιορισμό με διαφορά μεταξύ μας», όπως ζητάει ο κ. Μέρτζος, όταν το Σύνταγμά τους δεν θα αλλάξει (καθώς επιμένουν σε αυτό επικαλούμενοι την ανυπαρξία πλειοψηφίας) και θα τους δίνει το νομικό έρεισμα να λένε ότι είναι Μακεδόνες;

Η αλλαγή του Συντάγματος της ΠΓΔΜ με το νέο όνομα του Κράτους και με αφαίρεση των αλυτρωτικών διατάξεων είναι απαραίτητη για το εσωτερικό των Σκοπίων, ώστε να αντιληφθούν οι ίδιοι οι πολίτες τους την ιστορική απάτη και υποκλοπή με την οποία είχαν γαλουχηθεί επί χρόνια και η οποία πρέπει επιτέλους να εγκαταλειφθεί, ώστε να υπάρξει γνήσια, εκούσια και ειλικρινής, διαρκής και επωφελής γειτονία με την Ελλάδα (αλλά και με την Βουλγαρία). Επίσης, θα συμβάλλει καθοριστικά και στην αλλαγή των διμερών αναγνωρίσεων με το κλεψίτυπο «Δημοκρατία της Μακεδονίας» από όσα Κράτη έχουν προβεί σε αυτήν.

Βεβαίως δεν αποτελεί επαρκή εγγύηση η ενδεχόμενη μελλοντική αλλαγή του Συντάγματος της ΠΓΔΜ όταν και εάν (και με απαραίτητη την Ελληνική συναίνεση) θα ενταχθεί η χώρα αυτή στην ΕE, οπότε θα χρειαστούν πολλές συνταγματικές τροποποιήσεις, μαζί με τις οποίες θα μπορούσαν να γίνουν και αυτές για το νέο όνομα της χώρας και τα υπόλοιπα στοιχεία αλυτρωτισμού. Αυτό, σύμφωνα με εκτιμήσεις, με τις καλύτερες προϋποθέσεις δεν πρόκειται να γίνει πριν το 2025. Θα τους δεχθούμε λοιπόν από τώρα στο ΝΑΤΟ, θα συνάψουμε νέα συμφωνία μαζί τους και επί τουλάχιστον 7.5 χρόνια θα συνεχίζουν τη σημερινή συνταγματική τους ονομασία και τον αλυτρωτισμό;
Άνθρακες ο θησαυρός

10. Μια και μιλάμε για erga omnes, δηλαδή και διεθνώς, πως οι ξένοι θα διακρίνουν την «Άνω Μακεδονία» (δηλαδή Κράτος) από την Μακεδονία (δηλαδή Περιφέρεια) της Ελλάδος και πως θα αποσυνδέσουν την Άνω Μακεδονία από την ιστορική Μακεδονία που ανήκει πλήρως ιστορικά και πολιτιστικά στην Ελλάδα; Εφόσον δηλαδή θα υπάρχει σύμπτωση ονομάτων θα λειτουργεί υπέρ των Σκοπίων!

11. Γιατί οι συνεχιζόμενες ομαλά από το 1995 και μέχρι τώρα διμερείς οικονομικές σχέσεις Ελλάδας – Σκοπίων, δεν άμβλυναν ή δεν έλυσαν τα προβλήματα, αλλά τα ενέτειναν, οδηγώντας στην μονοπώληση της «Μακεδονίας – Μακεδόνων»; «Άνθρακες ο θησαυρός» λοιπόν από το οικονομικό επιχείρημα που προσπαθεί να αρθρώσει ο κ. Μέρτζος.


12. Η ένταξη της Αλβανίας στο ΝΑΤΟ δεν βοήθησε τις Ελληνοαλβανικές σχέσεις! Τις επιδείνωσε! Γιατί να είναι διαφορετικά με την ΠΓΔΜ; Αυτό τονίζει σε άρθρο του ο Πρέσβης ε.τ. κος Αλέξανδρος Μαλλιάς. Άλλωστε ο Γεν. Γραμματέας του ΝΑΤΟ κος Στόλτενμπεργκ πρόσφατα είπε ότι η Συμμαχία δεν ασχολείται με τις διαφορές μετάξύ Κρατών-Μελών της!

13. Η Ελλάδα δεν χρειάζεται γεωπολιτική αναβάθμιση, πέρα από αυτή που της προσδίδει πληθωρικά η στρατηγική γεωγραφική της θέση. Τα Σκόπια χρειάζονται δραματικά αναβάθμιση και σταθεροποίηση που μόνον η Ελλάδα μπορεί να τους παράσχει όχι όμως με την αποδοχή ενός ψεύδους και μίας πλαστής εθνικής ταυτότητας. Άλλο πράγμα η καλοπιστία και άλλο η άνευ όρων παράδοση.

Όταν μάλιστα τους λέμε (ο κ. Μέρτζος) «αυτοπροσδιοριστείτε όπως θέλετε, αλλά να υπάρχει διαφορά μεταξύ μας», τότε βεβαίως αυτοί θα αυτοπροσδιοριστούν όπως συνήθισαν, ως Μακεδόνες, και θα βρουν κάποια μορφή διαφοροποίησης (π.χ. Έλληνες Μακεδόνες) για τον δικό μας αυτοπροσδιορισμό στην Ελληνική Μακεδονία. Ο όρος Σλαβομακεδόνες έχει υποστηριχθεί ότι ίσως αποτελεί μία λύση. Πώς όμως θα διασφαλίσουμε ότι το συνθετικό – μακεδόνες δεν θα αφορά εθνική ταυτότητα αλλά γεωγραφική εγκατάσταση μόνον; Όταν μάλιστα μόνον ένα μικρό μέρος του εδάφους των Σκοπίων ανήκει στην γεωγραφική Μακεδονία;
Παράνομη «χρησικτησία» της ελληνικής ιστορίας

14. Η ΠΓΔΜ βασίζεται στη διεθνή στήριξη που διαθέτει (ΗΠΑ, χώρες της ΕΕ, Τουρκία, κ.λπ.) και στις πιέσεις που αυτές ασκούν κατά της Ελλάδας, είτε από υποτίμηση της σοβαρότητας του ζητήματος, είτε από τα δικά τους, στρατηγικά και οικονομικά, συμφέροντα στα Σκόπια. Αλλά επίσης και στα τετελεσμένα που (νομίζουν ότι) δημιούργησαν με τις πολλές διμερείς αναγνωρίσεις τους, δηλαδή όπως συνέβη με τα τετελεσμένα της Κατοχής των Τούρκων στη Κύπρο. Άλλωστε στον Τούρκο νεοσουλτάνο έσπευσε για βοήθεια πρόσφατα ο Σκοπιανός Πρωθυπουργός κ. Ζάεφ! Μήπως πρέπει να αναγνωρίσουμε, με την ίδια λογική, και τα «τετελεσμένα» της Κατοχής στην Κύπρο;

15. Ας μην επιβραβεύσουμε λοιπόν την παράνομη «χρησικτησία» που επιχείρησαν επί της Ελληνικής ιστορίας και του ονόματος της Μακεδονίας, ας μην ενισχύσουμε με αδιανόητες υποχωρήσεις την σαφή εδαφική διεκδίκηση κατά του Ελληνικού Μακεδονικού εδάφους (γης ποτισμένης με αίμα ηρώων) στην οποία βασίζεται η εθνική ιδεολογία των Σκοπίων (που αύριο, υπό νέους συσχετισμούς ίσως, μπορεί να στηρίζεται και από τους Αλβανούς ή και τους Βούλγαρους, όπως ήδη στηρίζεται από τους Τούρκους), ας μην αποκόψουμε τον ένδοξο Μακεδονικό βραχίονα της Ελληνικής ιστορίας μας!

Ας μην εκχωρήσουμε μία πολύτιμη πολιτιστική πτυχή της εθνικής μας αυτοδιάθεσης, που υπάρχει κατοχυρωμένη για περισσότερα από 2.500 χρόνια επειδή οι Σκοπιανοί (αν και Σλάβοι) την διεκδικούν και την σφετερίζονται παράνομα τα τελευταία 27 ή έστω και 73 χρόνια! Ας μην ξεχνάμε και την ομολογία του Προέδρου Γκλιγκόροφ των Σκοπίων για την ανυπαρξία σχέσης των Σκοπιανών-Σλάβων με την προ του 6ου μ.Χ. αιώνος, Μακεδονική Ιστορία!

Τέλος, να υπογραμμίσω ότι η επιδειχθείσα, ιδίως μετά το 1995 αφερεγγυότητα και αναξιοπιστία των Σκοπίων, απαιτεί για οποιαδήποτε Συμφωνία (ιδίως αν γίνει το τραγικό λάθος να εκχωρηθεί ως σύνθετο το ιερό ελληνικό όνομα της Μακεδονίας), σοβαρότατες διεθνείς εγγυήσεις, μηχανισμούς εποπτείας και επαλήθευσης της εφαρμογής των συμφωνηθέντων και κυρίως κυρώσεις για ενδεχόμενες παραβιάσεις των υποχρεώσεών τους. Ας είμαστε όμως προμηθείς παρά επιμηθείς!

Η Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, στο Δ.Σ. της οποίας είχα την τιμή να εκλεγώ πρόσφατα ως μέλος, έπραξε το καθήκον της αυτή την κρίσιμη περίοδο, κι έτσι στις 16.01.2018 με ομόφωνο Ψήφισμα του Διοικητικού Συμβουλίου της, ζήτησε να μην εκχωρηθεί υπό οποιαδήποτε μορφή το ελληνικό όνομα της Μακεδονίας! Αυτή η θέση εκφράζει και καθοδηγεί, είμαι βέβαιος, τους χιλίους και πλέον εταίρους της και σήμερα.

πηγή  

Εκδήλωση-Συζήτηση: Η Ελλάδα απέναντι στην επιθετικότητα της Τουρκίας και τις γεωπολιτικές προκλήσεις


Σάββατο 28/4 | 19:00
ΕΔΟΘ(προξ. Κορομηλά 51)

Ομιλητές:
Παναγιώτης Δόικος
(Αναπληρωτής Καθηγητής Φιλοσοφίας)
Ρούντι Ρινάλντι
(εκδότης εφημ. Δρόμος)

Νυχτερινό τεστ στη Ρω – το θερμό επεισόδιο στην ατζέντα


Γράφει η Νεφέλη Λυγερού

Αυτή τη φορά η τουρκική πρόκληση δεν έμεινε αναπάντητη. οι φρουρές στα ακριτικά νησιά, άλλωστε, έχουν λάβει ειδικές εντολές για τον τρόπο αντίδρασής τους για διάφορα σενάρια τουρκικών προκλήσεων που μπορούν να εξελιχθούν σε θερμό επεισόδιο. Έτσι, όταν λίγο πριν τα μεσάνυχτα της Δευτέρας προς Τρίτη του Πάσχα ελικόπτερο (μάλλον της τουρκικής Ακτοφυλακής) πραγματοποίησε χαμηλή νυχτερινή πτήση πάνω από τη νησίδα Ρω στο σύμπλεγμα του Καστελορίζου, η ελληνική φρουρά απάντησε -σύμφωνα με πληροφορίες- με πυρά που είχαν στόχο σε πρώτη φάση να απομακρύνουν κι όχι να καταρρίψουν το ελικόπτερο. Έτσι και έγινε. Το ελικόπτερο απομακρύνθηκε. Κατά τις ίδιες πληροφορίες, η είσοδος του ελικοπτέρου στον ελληνικό εναέριο χώρο έχει καταγραφεί από τα ραντάρ της Πολεμικής Αεροπορίας ελληνικό εναέριο χώρο.

Αν και η ρίψη πυρών μετατρέπει το επεισόδιο σε «ολίγον θερμό» δεν πρόκειται για κάτι που παραπέμπει στην κρίση στα Ίμια το 1996. Ο όρος «θερμό επεισόδιο», πάντως, αιωρείται το τελευταίο διάστημα στην επικαιρότητα, λόγω ακριβώς της κλιμάκωσης της τουρκικής επεκτατικής πίεσης. Ο παρ’ ολίγον εμβολισμός του «Γαύδος» στα Ίμια το επιβεβαιώνει. Όπως το επιβεβαιώνει και το επεισόδιο με το πλωτό γεωτρύπανο της ΕΝΙ στην κυπριακή ΑΟΖ.

Το τελευταίο επεισόδιο με το σκάφος της τουρκικής Ακτοφυλακής στη Χίο, μάλιστα, είναι μία πρόσθετη απόδειξη ότι βρισκόμαστε ήδη εν μέσω ενός «υβριδικού πολέμου», τον οποίον έχει εξαπολύσει η Τουρκία εναντίον της Ελλάδας. Οι ένοπλες δυνάμεις, πάντως, βρίσκονται σε επιφυλακή, έτοιμοι να αντιμετωπίσουν τουρκικές προκλήσεις με βάση οδηγίες αντίδρασης για σενάρια που έχουν εκπονήσει.

Σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, πρωταρχικός στόχος της Τουρκίας είναι η κυπριακή ΑΟΖ. Η πίεση που ασκεί η Άγκυρα στο Αιγαίο έχει ιστορικά την αυτοδύναμη δυναμική της, αλλά στην παρούσα συγκυρία οι επιθετικές κινήσεις της έχουν κύριο στόχο να καθηλώσουν την Ελλάδα και να την αποκόψουν από τα τεκταινόμενα στην κυπριακή ΑΟΖ.

Δεν μπορεί, άλλωστε, κανείς να αποκλείσει το ενδεχόμενο οι Τούρκοι να επιδιώξουν κάποιου είδους αντιπερισπασμό, τη στιγμή που ο διεθνής παράγοντας φαίνεται να μην λειτουργεί ανασταλτικά. Οι Δυτικοί πνέουν μένεα εναντίον του Ταγίπ Ερντογάν, αλλά δεν θέλουν να χάσουν την Τουρκία. Το φλέρτ με τον Βλαντιμίρ Πούτιν, που τις προηγούμενες μέρες κυριάρχησε στη διεθνή σκηνή, είναι εφιάλτης και για τις ΗΠΑ και για την Ευρώπη. Μέσα σ’ αυτές τις ασταθείς συνθήκες, το θερμό επεισόδιο δεν είναι απίθανο.

Τρεις «ύποπτες» περιοχές

Σύμφωνα με πληροφορίες, όλες τις προηγούμενες μέρες η ανησυχία ήταν πολύ μεγάλη. Στο Γενικό Επιτελείο ανάμεναν τουρκική πρόκληση τις ημέρες του Πάσχα. Αυτό ήταν και το συμπέρασμα της σύσκεψης του υπουργού Άμυνας με τους αρχηγούς. Είχαν, μάλιστα, εντοπιστεί τρεις περιοχές, οι οποίες θεωρούνται πιθανότερος τουρκικό στόχος.
Η πρώτη «ύποπτη» περιοχή είναι το σύμπλεγμα του Καστελόριζου. Το τελευταίο χρονικό διάστημα το νησί τελεί διαρκώς κάτω από ένα ιδιότυπο ναυτικό αποκλεισμό με τουρκικά σκάφη να πραγματοποιούν συνεχώς ασκήσεις στην περιοχή και φυσικά να διατηρούν το επίπεδο της έντασης ψηλά. Διόλου τυχαίο δεν είναι ότι στρατιώτες που υπηρετούν στο σύμπλεγμα του Καστελορίζου και ετοιμάζονταν για αναχώρηση, είδαν τις μεταθέσεις τους να παγώνουν. Αυτός είναι, επίσης, ο λόγος της μόνιμης σχεδόν παρουσίας ελληνικών υποβρυχίων στην ακριτική αυτή θαλάσσια περιοχή.
Η δεύτερη είναι η ευρύτερη περιοχή που βρίσκονται τα Ίμια. Το Αγαθονήσι και το Φαρμακονήσι συχνά βρίσκονται σε συνθήκες άτυπου ναυτικού αποκλεισμού εκ μέρους των Τούρκων.
Η τρίτη είναι στο κεντρικό Αιγαίο. Πρόκειται για την περιοχή των Οινουσσών στη Χίο και συγκεκριμένα για τη νησίδα Παναγιά.

Και στα τρία αυτά σημεία υπάρχει έντονη τουρκική κινητικότητα και διάχυτη προκλητικότητα. Έχουν ήδη σημειωθεί αμέτρητες παραβιάσεις του εναέριου χώρου, των χωρικών υδάτων, αλλά και εντάσεις στη θάλασσα μεταξύ σκαφών της τουρκικής ακτοφυλακής και του ελληνικού Λιμενικού ή και του Πολεμικού Ναυτικού. Είναι αξιοσημείωτο ότι στις παραπάνω περιοχές πραγματοποιούνται τουρκικές αεροναυτικές ασκήσεις, το σενάριο των οποίων είναι ο αποκλεισμός και η κατάληψη νήσων.

Άμεση απάντηση

Είναι κοινός τόπος ότι το ισοζύγιο ισχύος δεν ευνοεί την Ελλάδα. Η ελληνική αποτρεπτική ισχύς έχει μειωθεί λόγω και της οικονομικής κρίσης και τα επόμενα χρόνια όλα δείχνουν ότι η ψαλίδα θα ανοίξει ακόμα περισσότερο. Παρ’ όλα αυτά, οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις έχουν ακόμα την ικανότητα να καταφέρουν καταστροφικά πλήγματα στον επιτιθέμενο, ανεξάρτητα από την έκβαση μίας σύρραξης. Υπό προϋποθέσεις, η δυνατότητα αυτή λειτουργεί ακόμα αποτρεπτικά.

Η γεωγραφία δεν επιτρέπει την ξεχωριστή αποτελεσματική άμυνα κάθε ελληνικής νησίδας στο ανατολικό Αιγαίο. Από την άλλη πλευρά, όμως, η ύπαρξη της αλυσίδας των νησιών εκεί επιτρέπει μία καταστροφική απάντηση που ακριβώς λόγω της γεωγραφίας δεν μπορεί να εξουδετερωθεί εκ των προτέρων.

Στην Αθήνα, πάντως, δεν αφήνουν καμία αμφιβολία ότι εάν απειληθεί με τουρκική εισβολή ελληνικό έδαφος θα προκληθεί αυτομάτως σύρραξη. Μεταξύ των προληπτικών μέτρων που έχει πάρει η ελληνική κυβέρνηση είναι και η αύξηση των περιπολιών από πλοία του Στόλου. Αυτά είναι που παρακολουθούν τις τουρκικές κινήσεις. Επιπλέον, σε εγρήγορση βρίσκεται η αντιαεροπορική άμυνα.

Ως επιτυχές crash test για την ανταπόκριση των Ενόπλων Δυνάμεων σε ενδεχόμενο θερμού επεισοδίου σε νησίδα του Αιγαίου κρίθηκε η έκτακτη άσκηση «Πυρπολητής». Η άσκηση αποφασίστηκε και σ’ αυτήν ενεπλάκησαν μονάδες του Στρατού Ξηράς, του Πολεμικού Ναυτικού, της Πολεμικής Αεροπορίας και των Ειδικών Δυνάμεων.

Οι επίλεκτοι καταδρομείς

Το κλίμα, πάντως, που επικρατεί στη στρατιωτική ηγεσία είναι τίποτα δεν θα μείνει αναπάντητο. Στην όχι πολύ πιθανή περίπτωση, πάντως, που οι Τούρκοι εισβάλουν σε ελληνικό νησί και προκληθεί σύρραξη, βασική αποστολή της Πολεμικής Αεροπορίας θα είναι η καταστροφή κρίσιμων στρατιωτικών και όχι μόνο υποδομών, καθώς και η απαγόρευση εξόδου των τουρκικών ναυτικών μονάδων που ναυλοχούν στη Θάλασσα του Μαρμαρά να εξέλθουν στο Αιγαίο.

Την επιχείρηση ανακατάληψης νησίδας που θα δεχθεί αιφνιδιαστική επίθεση από τους Τούρκους θα αναλάβει η επίλεκτη μονάδα Ζ΄ ΜΑΚ. Συγκροτήθηκε το 1997, ως αποτέλεσμα της κρίσης στα Ίμια. Η μονάδα-φάντασμα, όπως την αποκαλούν, αποτελείται από επαγγελματίες στρατιώτες. Διαθέτει επάνδρωση 100%, υψηλού επιπέδου εκπαίδευση και ειδικό εξοπλισμό, ώστε να μπορεί να εκπληρώσει την αποστολή της. Έχει την τυπική σύνθεση μιας μοίρας αμφιβίων καταδρομών.

Συγκεκριμένα αποτελείται από τρεις λόχους κρούσης, έναν λόχο διοίκησης και έναν λόχο πλωτών. Στη Ζ’ ΜΑΚ υπάρχουν επίσης ομάδες υποβρυχίων καταστροφέων. Δύο λόχοι είναι πάντα σε ετοιμότητα για άμεση αντίδραση οπουδήποτε χρειαστεί στην Επικράτεια. Επίσης, ένας λόχος εκπαιδεύσεως, όπου και εκπαιδεύονται στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων που βρίσκονται σε ειδικά σχολεία ή εκπαιδεύονται σε αντικείμενα που συνάδουν με το πνεύμα των Μονάδων Καταδρομών.

Οι συνεχείς ασκήσεις και η fast track υλοποίηση εξοπλιστικών προγραμμάτων συνολικού ύψους 1 δισ. ευρώ, για τα οποία η αρμόδια επιτροπή της Βουλής έχει ήδη ανάψει το πράσινο φως επιβεβαιώνει το καθεστώς αυξημένης επαγρύπνησης, στο οποίο έχουν τεθεί οι Ένοπλες Δυνάμεις και ειδικά οι μονάδες που θα κληθούν να αντιδράσουν πρώτες σε περίπτωση τουρκικής επιθετικής ενέργειας.

Επεισόδιο τύπου Ιμίων

Στο γενικό Επιτελείο δεν αποκλείουν, αν κάτι συμβεί, να συμβεί στον αέρα. Οι μεγάλες ταχύτητες των μαχητικών, σε συνδυασμό με την προκλητικότητα και την απειρία ειδικά των νέων Τούρκων πιλότων που ανέλαβαν υπηρεσία μετά τις εκκαθαρίσεις του 2016, ενδέχεται να οδηγήσουν σε κάποιο λάθος χειρισμό και σε «ατύχημα».

Στον «υβριδικό πόλεμο» που ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη, θεωρείται πιθανόν η Τουρκία να παίξει δυνατά το χαρτί των προσφύγων και μεταναστών. Ο Ταγίπ Ερντογάν έχει απειλήσει ωμά όχι απλώς να «ανοίξει την κάνουλα», αλλά και να σπρώξει κύματα προς τα ελληνικά νησιά. Ήδη προκαλεί μεγάλη ανησυχία η σημαντική αύξηση των αφίξεων τις τελευταίες μέρες.

Όσο καλυτερεύουν οι καιρικές συνθήκες στο Αιγαίο, πάντως, το χαρτί των προσφύγων και μεταναστών μπορεί να χρησιμοποιηθεί με μεγαλύτερη ευκολία. Σύμφωνα με πληροφορίες, εξετάζεται σοβαρά και το σενάριο οι Τούρκοι να αποβιβάσουν σε ελληνική ακατοίκητη βραχονησίδα όχι υποχρεωτικά στρατιώτες, αλλά ψαράδες ή βοσκούς, τους οποίους θα προστατεύουν ναυτικές δυνάμεις.

Το σενάριο αυτό ταιριάζει στην τουρκική τακτική να δοκιμάζει αντιδράσεις, προβαίνοντας σε επιθετική ενέργεια μικρής κλίμακας, η οποία να μην δικαιολογεί εκ πρώτης όψεως γενικευμένη στρατιωτική αντίδραση. Εάν κρίνουμε, πάντως, από τις επανειλημμένες δηλώσεις του Αμερικανού πρέσβη στην Αθήνα, η Ουάσιγκτον δείχνει να θεωρεί πολύ πιθανή την πρόκληση θερμού επεισοδίου στο Αιγαίο. Τείνει, μάλιστα, να το περιγράφει ως «τύπου Ιμίων».

Ας τελειώσει αυτός ο ελληνοτουρκικός πόλεμος όπως ξεκίνησε!....


Επισημαίνει ο Δημήτρης Α. Γιαννακόπουλος *

Ένας πόλεμος καφενείου ή καλύτερα «πόλεμος-καφενείο» διεξάγεται τον τελευταίο καιρό μεταξύ της ελληνικής και τουρκικής πολιτικής ηγεσίας και μεταξύ των τουρκικών ΜΜΕ και των ελληνικών, αντιστοίχως.

Ένας πόλεμος σαν φάρσα οπερέτας από παράγοντες και παραγοντίσκους που κατασκευάζουν ταυτότητα μέσω πολεμικών απειλών και σοβινιστικών αφορισμών, παληκαρισμών και λεονταρισμών. Ένας πόλεμος διασκεδαστών της πραγματικότητας στην Ελλάδα και στην Τουρκία, αντιστοίχως.

Πρόκειται για επιχειρήσεις που διεξάγονται σε ένα διαλογικό πεδίο μάχης (discursive battleground) στο οποίο προστίθενται σημειολογικά φορτισμένα περιστατικά, κατασκευασμένα ως αφόρητες προκλήσεις (: σύλληψη και κράτηση στρατιωτικών στη μεθοριακή γραμμή, εμβολισμοί πλοίων, ναυτικοί αποκλεισμοί εν είδει ασκήσεων, αυθαίρετες έρευνες για υδρογονάνθρακες, στρατιωτική παρουσία σε βράχια για να αποκτήσουν το νομικό στάτους νησιών, εικονικές αερομαχίες, «παιχνίδι» με τους μετανάστες και τη «διάσωσή» τους, επιθετική αναδιάρθρωση στρατιωτικών σχηματισμών κλπ.) και δογματοποίηση των ελληνοτουρκικών σχέσεων στη βάση των πολιτικών ισχύος.

Μα, εμείς δεν φταίμε, εμείς είμαστε οι καλοί, οι αμυνόμενοι! Οι Τούρκοι φταίνε. Αυτοί προκαλούν, εμείς απλώς προκαλούμαστε ως ευαίσθητοι πατριώτες, οι οποίοι σκέφτονται μήπως είναι σωστό και πάντα επίκαιρο το ποδοσφαιρικό δόγμα «η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση» ή το στρατηγικό περί προληπτικής επίθεσης! Τα ίδια λένε και σκέφτονται φωναχτά πλέον και οι απέναντι. Οι Έλληνες είναι πονηροί και θρασείς και επιδιώκουν να μας αποκλείσουν από το Αιγαίο που το βλέπουν σαν ελληνική λίμνη και την Ανατολική Μεσόγειο. Επίθεση, λοιπόν, και έμπρακτη αμφισβήτηση των ελληνικών αιτιάσεων περί δικαιωμάτων κυριαρχίας και εκμετάλλευσης σε στρατηγικά κρίσιμες περιοχές για το τουρκικό εθνικό συμφέρον!

«Πόλεμος πάντων μὲν πατήρ ἐστι, πάντων δὲ βασιλεύς» (: Ηράκλειτος με στολή εκστρατείας στη θάλασσα, τον αέρα, τη στεριά, στην αγορά, στη κοινωνία.. τώρα και στο διάστημα)! Πόλεμος με κουβέντες και προκλήσεις στρατοκρατικού τύπου για να ζεσταθούν οι απελπισμένοι από την οικονομία και τη κοινωνική τους υποβάθμιση και να ενισχυθούν οι πολιτικοί και οι πολιτικές δυνάμεις στην Τουρκία και την Ελλάδα που υποσχέθηκαν ευημερία και κοινωνική δικαιοσύνη για να προσφέρουν τελικά …πόλεμο! «Πόλεμος πάντων πατήρ», λοιπόν, εκεί όπου γαμιέται η μάνα της δημοκρατίας και της ευημερίας!

«Οι δημοκρατίες δεν πολεμούν μεταξύ τους» είναι το δόγμα που κυριαρχεί στο Δυτικό αφήγημα περί πολέμου και ειρήνης. Άρα, δεν υπάρχει κανένα θεωρητικό πρόβλημα στον πόλεμο μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, αφού σύμφωνα με το ίδιο αφήγημα η Τουρκία δεν είναι κανονική δημοκρατία και η Ελλάδα μια χώρα περιορισμένης κυριαρχίας και δημοκρατίας, εξαιτίας της οικονομικής της κατάρρευσης και του μοντέλου διάσωσής της από εταίρους και συμμάχους της.

Στο καφενείο κυριαρχεί ο πόλεμος, η απάτη της ιδέας του πολέμου, καθώς η απάτη περί ευημερίας και δικαιοσύνης που αποτέλεσε τον θεμέλιο λίθο της προπαγάνδας τόσο της τουρκικής, όσο και της ελληνικής κυβέρνησης έχει ήδη καταρρεύσει!

Ποιο είναι το κοινό συμφέρον του ελληνικού και τουρκικού λαού, εδώ που φτάσαμε; Να τελειώσει αυτός ο ελληνοτουρκικός πόλεμος όπως ξεκίνησε, σαν «πόλεμος-καφενείο». Να τελειώσει έστω σαν μια οπερέτα διαπραγματεύσεων μεταξύ των δύο ηγεσιών στη βάση ενός νέου συμφώνου «μη-πολέμου». Ας επαναληφθεί ως φάρσα έστω η μεθοδολογία όχι ακριβώς της ειρηνικής επίλυσης των ελληνοτουρκικών διαφορών, αλλά η μεθοδολογία «πάση θυσία αποφυγή στρατιωτικής σύγκρουσης». Οι «χώρες περιορισμένης δημοκρατίας» το μόνο που μπορούν να κάνουν για να αντιμετωπίσουν την αναμεταξύ τους προστριβή δίχως καταστροφή και αίμα, είναι μη-πόλεμο. Η ειρήνη θα πρέπει να περιμένει την αποκατάσταση της πλήρους λειτουργίας των δημοκρατικών θεσμών.

Όποιος εκβιάσει την (μόνιμη / σταθερή) ειρήνη αυτή τη στιγμή μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, απλώς θα φέρει τον πόλεμο με στρατιωτικά μέσα πιο κοντά. Μια συνθήκη μη-πολέμου με δραστικό περιορισμό των προκλήσεων και από τις δύο πλευρές είναι η μόνη πρακτικά δυνατή στη συγκυρία μέθοδος ειρηνικής συνύπαρξης στην περιοχή μας, μέχρις ότου η κανονική λειτουργία της δημοκρατίας με ευημερία επιτρέψει (οδηγήσει σε) διαπραγματεύσεις που θα ορίσουν ένα μόνιμο καθεστώς ειρήνης, στη βάση της στενής συνεργασίας των δύο χωρών σε όλα τα επίπεδα.

Επάγγελμα διαχειριστής κρίσης!...

Επισημαίνει ο Δημήτρης Α. Γιαννακόπουλος *

Η διαχείριση κρίσης είναι δυστυχώς υπόθεση επαγγελματιών με επάρκεια. Προϋποθέτει την ανάπτυξη θεσμών διαχείρισης κρίσεων - αν αναφερόμαστε στο κράτος - σε διυπουργικό επίπεδο και ασφαλώς στο επίπεδο που αποτελεί τη κοινή τομή των Οργάνων του Κράτους - με την πλέον ευρεία μάλιστα έννοια.

Πρόκειται για μια πολύ σοβαρή υπόθεση που δεν μπορεί να επαφίεται στη βούληση και στην όποια επικοινωνιακή ικανότητα υπερφίαλων προπαγανδιστών και άγαρμπων, επιπόλαιων διαμορφωτών της κοινής γνώμης, ή αρμόδιων υπουργών που αυτοσχεδιάζουν με ένα και μοναδικό κριτήριο: πώς δεν θα προκληθεί ανησυχία στον λαό και πώς δεν θα κλονιστεί η εμπιστοσύνη του προς την κυβέρνηση. Εφησυχασμός, αταραξία με την έννοια του imperturbability, κατευνασμός (appeasement), δήθεν έλεγχος της κατάστασης, παραπληροφόρηση, διαρκής μεταβολή του προβλήματος και της πολιτικής ή/και νομικής φύσης του προβλήματος που αφορά στην κρίση, διάχυση της οντολογίας του σε διεθνή όργανα και οργανισμούς και στο τέλος παραμυθία και θυματοποίηση/ηρωοποίηση, είναι η συνηθισμένη συνταγή που ακολουθούν οι ερασιτέχνες του είδους.

Αν λάβεις υπόψιν την διεθνή και εσωτερική πραγματικότητα σε ό, τι αφορά στην Ελλάδα, όπως και τη δραματική εμπειρία της στην εθνική οικονομία της, στα ελληνοτουρκικά, στις σχέσεις της με την ΕΕ, τις ΗΠΑ και τη Ρωσία, τον βαλκανικό περίγυρο, το σύγχρονο προσφυγικό ζήτημα, καθώς, ευρύτερα, τη θέση της σε μια περιοχή έντονων γεωπολιτικών και γεωοικονομικών προκλήσεων, εύλογα θα περίμενες να έχει αναπτυχθεί ένα πανίσχυρο, διαρθρωμένο σε διαφορετικά επίπεδα και αποτελεσματικό σύστημα διαχείρισης κρίσεων. Δυστυχώς, αντί να είμαστε πρωτοπόροι στο είδος, είμαστε …καλαμπούρια του είδους.

Ποιος φταίει; Ο καιρός, ο Γερμανός, ο καπιταλισμός, ο σοσιαλισμός ή το γονίδιο; Μάλλον ο υπερβολικός θεατρινισμός, σε συνδυασμό με τον πολιτικό καιροσκοπισμό και μια κουτοπόνηρη αντίληψη στην επικοινωνία των ελίτ με τον λαό. Αυτών που χαζοχαρούμενα και αμοραλιστικά πιστεύουν πως επειδή ίσως γνωρίζουν 1000 λέξεις έχουν την ικανότητα να κοροϊδεύουν και να χειραγωγούν σε κάθε περίπτωση αυτούς που θεωρούν πως γνωρίζουν μόνον 100!

Σε ό, τι αφορά στην περιπέτεια των δύο στελεχών του στρατού στην Τουρκία, όλα, μα όλα ήταν και είναι λάθος από πλευράς διαχείρισης κρίσης. Έγιναν και γίνονται αυτά που ένας επαγγελματίας στη διαχείριση κρίσεων θα απέφευγε ή θα έκανε αντίθετα. Ποτέ κανείς δεν πέτυχε στη διαχείριση (εθνικής) κρίσης εστιάζοντας το ενδιαφέρον του σχεδόν αποκλειστικά στις εντυπώσεις στο εσωτερικό της χώρας. Με μικροπολιτικό σχεδιασμό δεν κάνεις διαχείριση κρίσης! Κάνεις παιδαριώδη λάθη. Αυτά διαπράττει εγκλωβιζόμενη διαρκώς περισσότερο στη συγκυρία η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα.

Η διαχείριση κρίσης δεν είναι μορφή επικοινωνίας. Είναι υλικό και διαλεκτικό παίγνιο - που συνδυάζει διαφορετικά επιστημονικά πεδία - και όχι επικοινωνιακό παιχνίδι. Δεν είναι λόγια, αλλά κινήσεις υψηλής «σκακιστικής» τεχνικής στο πλαίσιο που διαμορφώνει το τρίπτυχο στόχος – στρατηγική – πρόγραμμα και το/τα εναλλακτικό/α σενάρια. Η επικοινωνία είναι απλώς ένα από τα κεφάλαια της διαχείρισης κρίσης. Καθόλου ασήμαντο, αλλά αν δεν δουλέψει αρμονικά με τα άλλα που αφορούν στην πλήρη ενεργοποίηση και πιθανόν αναδιάρθρωση των πόρων και των μεθοδολογιών που απασχολούνται στη συγκεκριμένη κρίση, καθίσταται από ζημιογόνο έως καταστροφικό.

Το να ελέγχεις τα ΜΜΕ, είναι δίκοπο μαχαίρι. Σου δημιουργείται αρχικώς η ψευδαίσθηση πως ελέγχεις την ίδια την κρίση και έτσι αυτοπαγιδεύεσαι. Σε κάθε διαχείριση κρίσης υφίσταται ασφαλώς η διάσταση της «μπλόφας» και του αντιπερισπασμού, αλλά αν αυτά είναι αποτέλεσμα προπαγάνδας και όχι η προπαγάνδα μοχλός για την εξυπηρέτηση μιας στρατηγικού χαρακτήρα κίνησης που εμπεριέχει και τακτικές παραπλάνησης του «αντιπάλου» ή των «αντιπάλων», των άλλων γενικότερα, τότε υπονομεύεις τη θέση σου.

Αν υπήρχε επαγγελματική και όχι καιροσκοπικώς ερασιτεχνική διαχείριση κρίσεων στην Ελλάδα, τότε είναι βέβαιον πως η χώρα θα υπολογιζόταν σοβαρά. Στη διεθνή κοινότητα δεν μας παίρνουν στα σοβαρά για διάφορους υποκειμενικούς και αντικειμενικούς λόγους. Αυτοί θα υποβαθμίζονταν έως εξαφανίσεως εάν τα καταφέρναμε ως κράτος και ως επιχειρήσεις σε αυτό που αποτελεί την κρίσιμη μάζα κάθε πολιτικής και κάθε οικονομίας: στη διαχείριση κρίσεων.


Addthis

Google+ Followers

 
Support : Creating Website | Johny Template | Mas Template
Copyright © 2011. Ακτιβιστης - All Rights Reserved
Template Created by Creating Website Published by Mas Template
Proudly powered by Blogger |2012 Templates