Headlines News :

Ακούω radio - activistis παίζει μουσική και τοπικές ειδήσεις συνεχώς ......

Πρόσφατα σχόλια

Ο Καιρός στην Περαία

ΤΑ ΚΑΛΑ ΝΕΑ

Διαφθορά - Διαπλοκή

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ευρώπη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ευρώπη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Noμοσχέδιο Εξωσης του Σόρος Εκκαθαρίζει την Ουγγαρία - Μεταφέρει στην Βιέννη το Πανεπιστήμιο



Βουδαπέστη.-  Στην ουγγρική Βουλή κατετέθη τον Φεβρουάριο ένα ΝομοσχέδιοStop Soros”, που «εξουσιοδοτεί τον υπουργό των Εσωτερικών να απαγορεύσει μη κυβερνητικές οργανώσεις  (ΜΚΟ) που υποστηρίζουν την μετανάστευση και δημιουργού πρόβλημα εθνικής ασφάλειας.» Κατόπιν αυτού το Πανεπιστήμιο Κεντρικής Ευρώπης του Τζωρτζ Σόρος θα μετακομίσει στην Βιέννη, όπως μετέδωσε το Ρώυτερ.

Τα μέτρα του Ούγγρου πρωθυπουργού Βίκτωρ Όρμπαν κατά των συνδεόμενων με τον Σόρος οργανώσεων οφείλονται κυρίως για την εκστρατεία τους υπέρ τη μαζικής μετανάστευσης όσο και για την στενή σχέσης τους με πολλές χρωματιστές επαναστάσεις, την «Αραβική ΄Ανοιξη» και  πολλές άλλες πολιτικές εξεγέρσεις σε όλο τον κόσμο.
Μολονότι ως αποστολή τους προβάλλεται «η προαγωγή της Δημοκρατίας», στην πραγματικότητα το -σαν της αράχνης- δίχτυ των οργανώσεων του Σόρος λειτουργεί για την προώθηση και επιβολή του σχεδίου  της Παγκοσμιοποίησης.
Το Ρώυτερ μετέδωσε ότι το Πανεπιστήμιο του Σόρος «υπέγραψε συμφωνία με τον Δήμο Βιέννης για να ανοίξει ένα παράρτημά του στην πόλη». Υποχρεώθηκε στην μετακίνηση από ουγγρικό νόμο που θέτει αυστηρότερους περιορισμούς για την χορήγηση αδειών λειτουργίας σε ξένα πανεπιστήμια. Το πανεπιστήμιο του Σόρος έχει την έδρα του στην Νέα Υόρκη, όσο και αν λέγεται Κεντρικής Ευρώπης. Ο νέος ουγγρικός νόμος ορίζει ότι το πανεπιστήμιο οφείλει να ανοίξει έναν κλάδο στην χώρα της έδρας του –στην Νέα Υόρκη, εν προκειμένω- και νε εξασφαλίσει μια διμερή συμφωνία υποστήριξής του από την αμερικανική κυβέρνηση.
Η επιτελική οργάνωση του Σόρος «Ίδρυμα Ανοιχτής Κοινωνίας» ανακοίνωσε ότι δεν θα αποχωρήσει από την Ουγγαρία πριν την ψήφιση του νομοσχεδίου Stop Soros” και  κατηγόρησε την κυβέρνηση  ότι επιχειρεί να φιμώσει τις ΜΚΟ.
Το Ρώυτερ μετέδωσε ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέπεμψε την Ουγγαρία στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για το Νομοσχέδιο, κατηγορώντας την κυβέρνηση για καταπάτηση  του δικαιώματος του συνεταιρίζεσθε.
Αλλά ο πρωθυπουργός ΄Ορμπαν, που εξασφάλισε μιαν εντυπωσιακή εκλογική νίκη προ εβδομάδων, έχει κάθε λόγο να φυλάγεται από τον Σόρος και τις ΜΚΟ του στην Ουγγαρία. Δεν  έχει κανείς παρά να κοιτάξει το παράδειγμα της Ουκρανίας και τον ρόλο που έχουν παίξει εκεί οι αγαθοεργές ΜΚΟ του Σόρος στην δημιουργία των προϋποθέσεων για το πραξικόπημα που ανέτρεψε την δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση της χώρας.

Σύμφωνα με έγγραφα που διέρρευσαν και δημοσιεύτηκαν στην New Eastern Outlook ο Σόρος ήταν πράγματι εκείνος που κινούσε από απόσταση τις μαριονέτες στο Κίεβο. Ο ουκρανικός κλάδος της οργάνωσής του, με την εκεί επωνυμία Ίδρυμα Διεθνούς Αναγέννησης, δρούσε στην Ουκρανία από το 1989. Δυο χρόνια πριν την πτώση της Σοβιετικής ΄Ενωσης είχε μοιράσει σε ουκρανικές ΜΚΟ 100 εκατομμύρια δολάρια,  καλλιεργώντας το κλίμα για την ανεξαρτητοποίηση της Ουκρανίας από την Ρωσική Ομοσπονδία το 1991. Ο ίδιος ο Σόρος  ομολόγησε αργότερα ότι το 2013-2014 είχε χρηματοδοτήσει τις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας στην Πλατεία Μεϊντάν του Κιέβου, που εξελίχθηκαν σε πραξικόπημα και έφεραν στην εξουσία την παρούσα κυβέρνηση.
Οι ΜΚΟ του Σόρος  είχαν επίσης σε βάθος ανάμειξη στην Πορτοκαλί  Επανάσταση του 2004 στην Ουκρανία, που έφερε στην εξουσία τον διεφθαρμένο αλλά Νατοϊκό Βίκτωρ Γιουσένκο και την Αμερικανίδα γυναίκα του, πρώην υπάλληλο του αμερικανικού υπουργείου των Εξωτερικών. Το 2004, βδομάδες μετά την άνοδο του Γιουσένκο στην εξουσία, ο Michael McFaul, Αμερικανός ειδικός στην οργάνωση χρωματιστών επαναστάσεων, και αργότερα πρεσβευτής στην Μόσχα, σε  άρθρο του στην Ουάσιγκτον Ποστ αποκάλυψε:
Η Αμερική ανακατεύτηκε στις εσωτερικές υποθέσεις της Ουκρανίας; Μάλιστα. Οι  πράκτορες επιρροής της Αμερικής θα προτιμούσαν διαφορετική γλώσσα για την περιγραφή της δράσης τους –δημοκρατική βοήθεια, προαγωγή της Δημοκρατίας, υποστήριξη της πολιτικής κοινωνία κλπ- αλλά η δουλειά τους, όπως και να λέγεται, επιδιώκει να επηρεάσει την πολιτική αλλαγή στην Ουκρανία.
Μολονότι η Ευρωπαϊκή ΄Ενωση προσέφυγε στο δικαστήριο κατά την Ουγγαρίας για το νομοσχέδιο“Stop Soros”, ο Όρμπαν μένει αμετακίνητος, επειδή  οι οργανώσεις του Σόρος προάγουν την μαζική επανάσταση εναντίον της θέλησης του ουγγρικού λαού που τον εξέλεξε εκπρόσωπό του.
Το Οκτώβριο ο Όρμπαν είχε δηλώσει για τον δισεκατομμυριούχο κερδοσκόπο: «Το δίκτυο Σόρος διαθέτει μεγάλη σφαίρα επιρροής μέσα στην Ευρωβουλή και  στους άλλους θεσμούς της ΕΕ. Σκοπός του είναι να δημιουργήσει μιαν Ευρώπη με ένα μίγμα πληθυσμών και να καταδικάσει την ουγγρική κυβέρνηση για την στάση της στο μεταναστευτικό.»
΄Οποιος έχει κοιτάξει το ιστορικό των ιδρυμάτων του Σόρος στην Ανατολική Ευρώπη και στον κόσμο από τα τέλη της δεκαετίας του 1980, πρέπει να γνωρίζει πως τα υποτιθέμενα «φιλανθρωπικά» και  «υπέρ της δημοκρατίας» προγράμματα του στην Πολωνία, την Ρωσία και στην Ουκρανία, επέτρεψαν στον Σόρος τον επιχειρηματία να λεηλατήσει κυριολεκτικά τον πλούτο των πρώην κομμουνιστικών χωρών, σύμφωνα με το New Eastern Outlook.
Η χρησιμοποίηση ΜΚΟ στην επιχείρηση υπονόμευσης κρατών μη αρεσκόμενων στην σημερινή δυτική νεοφιλελεύθερη τάξη πραγμάτων υπήρξε επίμαχο ζήτημα από καιρό και ώθησε την Ρωσία να πετάξει την USAID (και τις οργανώσεις του Σόρος έξω από την χώρα, με την κατηγορία ότι επιχειρούν να υποκινήσουν  διαδηλώσεις και να επηρεάσουν τις ρωσικές εκλογές.
΄Όπως έγραψε το Free Thought Project, οι προσπάθειες του δισεκατομμυριούχου παίχτη των χρηματιστηρίων να ελέγξει την πορεία της διεθνούς πολιτικής χρησιμοποιώντας την τεράστια περιουσία του, δεν επιτρέπεται να παραβλέπεται δοθέντος ότι έχει μείζονα επίδραση στην εκδήλωση και την εξέλιξη των πολιτικών γεγονότων σον κόσμο. ¨όταν ένα άτομο χρησιμοποιεί σαν μοχλό τόσο τεράστια μεγέθη πλούτου για να επηρεάσει τον διεθνή πολιτικό λόγο, αυτό που πνίγεται σ’ αυτή την θάλασσα χρήματος  είναι η φωνή του απλού πολίτη.

Ο Μύθος της Ευρωπαϊκής Δημοκρατίας Μια Αποκρουστική Αποκάλυψη



του Alex Gorka, Zero Hedge,Strategic Culture Foundation, 13/4/18

Είναι κοινό μυστικό ότι το «Δίκτυο Σόρος» έχει μια εκτεταμένη σφαίρα επιρροής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στους θεσμού της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης. Η «λίστα Σόρος» δόθηκε πρόσφατα στην δημοσιότητα. Το έγγραφο κατονομάζει 226 μέλη της Ευρωβουλής, από όλες τις πλευρές του πολιτικού φάσματος, περιλαμβανομένου του τέως προέδρου Μάρτιν Σουλτς, του πρώην πρωθυπουργού του Βελγίου Γκυ Βέρχοφστατ, επτά αντιπροέδρων και έναν αριθμό προέδρων επιτροπών, συντονιστών και οικονομικών  υπευθύνων. Αυτοί οι άνθρωποι υπηρετούν και προάγουν τις  θέσεις του Σόρος, όπως την εισδοχή περισσότερων μεταναστών, γάμους μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου, ένταξη της Ουκρανίας στην Ε.Ε., και αντιμετώπιση της Ρωσίας.                                          
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει 751 μέλη. Αυτό σημαίνει ότι οι φίλοι του Σόρος κατέχουν το ένα τρίτο των εδρών.
Ο Τζωρτζ Σόρος, ένας Ούγγρο-Αμερικανός επενδυτής και ιδρυτής και ιδιοκτήτης της ΜΚΟ Ιδρύματα Ανοιχτής Κοινωνίας, είχε την δυνατότητα να συναντήσει τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν Κλωντ Γιούνκερ, με μυστικό το θέμα συζήτησης και σε συνάντηση  «κεκλεισμένων των θυρών». Και τόνισε πως οι προτάσεις της Ε Ε για την κατανομή των μεταναστών στις χώρες μέλη, θυμίζουν περίεργα  του ίδιου του Σόρος  το πολυδιαφημισμένο σχέδιο  για την αντιμετώπιση της κρίσης.

Ο Δισεκατομμυριούχος  επενδυτής πιστεύει ότι η  Ε. Ε. οφείλει να δεχτεί εκατομμύρια μετανάστες από την Μέση Ανατολή και την Βόρειο Αφρική, να δώσει στον καθένα από 15.000 ευρώ βοήθεια και να τους εγκαταστήσει σε χώρες μέλη, όπου δεν θέλουν να πάνε και όπου δεν είναι απαραίτητα ευπρόσδεκτοι.

Ο Ούγγρος πρωθυπουργός Βίκτωρ ΄Ορμπαν  κατήγγειλε την Ε.Ε. ότι «τρώει από την χούφτα» του Σόρος. Πιστεύει ότι ο δισεκατομμυριούχος ιεροκήρυκας των ανοικτών θυρών υποκινεί τις επιθέσεις εναντίον της Ουγγαρίας. Και ο λόγος αυτών των επιθέσεων (από ευρωπαϊκά ΜΜΕ και Ευρωβουλευτές) είναι ένας νέος ουγγρικός νόμος που υποχρεώνει τις χρηματοδοτούμενες από το εξωτερικό μη κυβερνητικές οργανώσεις (ΜΚΟ) –πολλές από τις οποίες συντηρούνται από τον Σόρος- να δηλώνουν τον ξένο χρηματοδότη τους σε δημόσια  καταγραφή και να αποκαλύπτουν τις πηγές χρηματοδότησης των διαφόρων εκδόσεών τους. Η ουγγρική κυβέρνηση καταβάλλει προσπάθειες να κλείσει το χρηματοδοτούμενο από τον Σόρος Πανεπιστήμιο Κεντρικής Ευρώπης στην Βουδαπέστη, (στους δηλωμένους στόχους του οποίου είναι η «προετοιμασία νέων πολιτικών ηγετών για τις χώρες της περιοχής).
«Η όλη Ευρωπαϊκή ΄Ενωση δοκιμάζεται επειδή οι ηγέτες και γραφειοκράτες της υιοθετούν θέσεις σαν κι αυτές», δήλωσε ο Όρμπαν. «Οι λαοί στηρίζουν το ιδεώδες της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης. Ταυτόχρονα απεχθάνονται την ηγεσία της Ε Ε επειδή προσβάλει τα κράτη μέλη με κάτι τέτοια και κάνει κατάχρηση των εξουσιών της. Κάθε ένας στην Ευρώπη μπορεί να το δει. Γι΄αυτό η ευρωπαϊκή δεν απολαμβάνει σεβασμού»

Η ομάδα κρατών Visegrad προσπαθεί να σταθεί αλύγιστη απέναντι στην πίεση των Βρυξελλών στο μεταναστευτικό. Η ευρωπαϊκή Επιτροπή Μετανάστευσης και Εσωτερικών προωθεί ένα νέο νομοσχέδιο για να κάνει υποχρεωτική την συμμόρφωση στις  ποσοστώσεις υποδοχής μεταναστών. Στην επιτροπή αυτή εργάζονται τουλάχιστον 30 οπαδοί του Σόρος.

Πολλά πρόσωπα της Λίστας Σόρος έχουν διακριθεί σε επιθέσεις κατά της Ρωσίας. Για παράδειγμα η Ρεβέκκα Χαρμς, Γερμανίδα ευρωβουλευτής των Πρασίνων, συχνά ζητεί στην Ευρωβουλή την άσκηση σκληρότερων κυρώσεων σε βάρος της Μόσχας. Ο Γκυ Βέρχοφστατ κατηγορεί την Ρωσία για όλα και ότι πηγαίνει στραβά στην Ευρώπη. Το άρθρο του «Βάζοντας τον Πούτιν στην θέση του» έκανε πολύ θόρυβο πέρυσι. Το 2012, ο πρώην πρωθυπουργός της Κροατίας Τονίνο Πίκουλα, που ήταν επικεφαλής της επιτροπής παρατηρητών του Οργανισμού Συνεργασίας και Ασφάλειας στην Ευρώπη, κατηγόρησε τις ρωσικές προεδρικές εκλογές  ως μη δίκαιες και «σπρωγμένες» υπέρ του Πούτιν.

Η  Λίστα του Σόρος ρίχνει φως στο ερώτημα τι κάνει την ηγεσία της Ε.Ε. να εφαρμόζει πολιτικές που είναι αντίθετες προς τα συμφέροντα των Ευρωπαίων. Η απάντηση είναι η Διαφθορά. Οι δωροδοκούμενοι από τον Σόρος πολιτικοί χορεύουν στους σκοπούς του. Μάχονται εναντίον των προσπαθειών εθνικών ηγετών να προστατέψουν τα συμφέροντα του λαού τους. Πολύ συχνά αυτοί που αντιστέκονται σ΄αυτές τις πολιτικές βρίσκουν αντίσταση από  πολιτικά στελέχη  της ίδιας της χώρας τους. Ο Ούγγρος  πρωθυπουργός Βίκτωρ Όρμπαν είπε ότι  το δίκτυο Σόρος είναι ένα  παράδειγμα του πως λειτουργεί το σύστημα. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, υπό την επιρροή των φίλων του Σόρος, σπρώχνει την Ευρώπη στην αυτοκτονία, με το άνοιγμα των πυλών της σε εκατομμύρια μετανάστες.
Αυτό δείχνει ότι η πολύ-διαφημισμένη  ευρωπαϊκή δημοκρατία είναι η επίφαση που κρύβει την δράση ενός μηχανισμού εξουσίας συγγενικού με το φεουδαρχικό σύστημα, όπου ένας αυθέντης κρατάει τα ηνία. Και αυτό δεν μπορεί σε καμιά περίπτωση να λέγεται λαϊκή κυριαρχία. Η αποκάλυψη της Λίστας Σόρος προσφέρει το κλειδί της ανακάλυψης του ποιος κυβερνά στην Ε.Ε. και ποιος πυροδοτεί τα αντιρωσικά αισθήματα στην Ευρώπη. Είναι καιρός  οι Ευρωπαίοι να σκεφτούν για την αλλαγή του συστήματος και την απαλλαγή του από την εξωτερική πίεση

Mετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Πλήγμα για τα μεγαλεπήβολα σχέδια των Βρυξελλών το ιταλικό εκλογικό αποτέλεσμα, κατά την Γκόλντμαν Σάκς


του Μιχαήλ Στυλιανού

Aρνητικές επιπτώσεις για την σταθερότητα στην περιοχή του Ευρώ, εντάσεις μεταξύ της Ιταλίας και των Ευρωπαίων εταίρων της και φρένο στην ενισχυμένη ενοποίηση και καταμερισμό των βαρών: Αυτές θα είναι οι συνέπειες του ατελέσφορου αποτελέσματος των ιταλικών εκλογών για την ανάδειξη βιώσιμης κυβέρνησης, κατά τις προγνώσεις των οιωνοσκόπων της Goldman Sachs, όπως αναφέρουν αμερικανικά οικονομικά πρακτορεία.

Τα αντισυστημικά κόμματα, με πρώτο το αριστερό «Πέντε Αστέρων», κέρδισαν την εκλογική μάχη, αλλά κανένα δεν απέσπασε την απόλυτη πλειοψηφία και κυβέρνηση συνασπισμού εμφανίζεται απίθανη έως αδύνατη, λόγω του ασυμβίβαστου των πολιτικών τους θέσεων, μόνο κοινό σημείο των οποίων είναι η οξεία αντίθεση τους στην οικονομική δυναστεία των Βρυξελλών (Βερολίνου) και στην χρησιμοποίηση της Ιταλίας ως στρατοπέδου συγκέντρωσης ανεπιθύμητων μεταναστών.

Εν όψει αδυναμίας σχηματισμού κυβερνήσεως συνασπισμού, η Γκόλντμαν προβλέπει μια τεχνοκρατική/υπηρεσιακή κυβέρνηση περιορισμένης εντολής, κυρίως για την νέα αναθεώρηση του πρόσφατα αναθεωρημένου εκλογικού νόμου, που πιθανότατα θα εισάγει κάποιο σύστημα ενίσχυσης της πλειοψηφίας, για την εξασφάλιση κυβερνητικής καρποφορίας στις επόμενες εκλογές, που θα πρέπει να αναμένονται το προσεχές ίσως έτος.

Αλλά ακόμη και εάν μια τεχνοκρατική/υπηρεσιακή κυβέρνηση ακολουθήσει βραχυπρόθεσμα στην πεπατημένη της οικονομικής ιταλικής πολιτικής, η ιταλική οικονομία (γνωματεύει η Γκόλντμαν) –με τις μόνιμες αδυναμίες της στους τομείς της ανάπτυξης, τον χρηματοπιστωτικό, τον δομικό και τον θεσμικό- παραμένει ευπρόσβλητη, ίσως περισσότερο από πριν τις εκλογές. Το αποτέλεσμα των εκλογών είναι απίθανο να οδηγήσει σε κυβέρνηση ικανή ή πρόθυμη να αντιμετωπίσει τις θεμελιώδεις αδυναμίες της Ιταλίας - και δεδομένων των προεκλογικών υποσχέσεων- θα είναι μάλλον ευεπίφορη να τις επιδεινώσει. (Κατά την διάγνωση και τα κριτήρια της Γκόλντμαν πάντοτε).

Κατά την άποψή μας -συνεχίζουν και καταλήγουν οι προγνώσεις της αμερικανικής τράπεζας- οι ατελέσφορες ιταλικές εκλογές έχουν αρνητικές μεσοπρόθεσμες προεκτάσεις για την σταθερότητα της περιοχής του Ευρώ και επομένως για τις αγορές. ΄Οσο και αν η προοπτική μιας υπηρεσιακής κυβέρνησης θα μπορούσε να εκτονώσει πιέσεις προς το παρόν, η ιταλική ψήφος δείχνει ανορεξία για οικονομικές πολιτικές που θα συγκρατούσαν το ιταλικό δημοσιονομικό έλλειμμα κάτω του ορίου 3% του Μάαστριχ ,για παράδειγμα.

Αυτό θα προκαλέσει ένταση μεταξύ της Ιταλίας και των Ευρωπαίων εταίρων της.

Γενικώτερα, η σύνθεση του νέου Κοινοβουλίου δεν θα ιδωθεί ως ευνοϊκή από αυτούς τους εταίρους της Ιταλίας, ιδίως της Βόρειας Ευρώπης. Αναμένουμε ότι αυτοί οι βόρειοι Ευρωπαίοι θα επιζητήσουν μείωση των κινδύνων σε εθνικό επίπεδο πριν από την πραγματοποίηση οποιωνδήποτε βημάτων προς περισσότερη ενοποίηση και καταμερισμό των ρίσκων στην Ευρωπαϊκή ΄Ενωση. Το ιταλικό κοινοβούλιο θα υιοθετήσει πιθανώτατα αντίθετη θέση.

14,3 εκατ. ευρώ για το Πρόγραμμα διανομής οπωροκηπευτικών και γάλακτος στα σχολεία, θα καταφέρει άραγε να το εφαρμόσει η χώρα

Μήλα, αχλάδια, πορτοκάλια, μανταρίνια, ροδάκινα, νεκταρίνια, βερίκοκα, τοματάκια τύπου cherry, αγγουράκια τύπου Κνωσσού, και πλήρες παστεριωμένο γάλα, θα περιλαμβάνονται στο Σχολικό Πρόγραμμα διανομής φρούτων, λαχανικών και γάλακτος, για τα επόμενα τρία χρόνια, δηλαδή τα σχολικά έτη 2017/2018, 2018/2019 και 2019/2020. Στόχος του προγράμματος της ΕΕ είναι η αύξηση της κατανάλωσης φρούτων - λαχανικών και γάλακτος στη διατροφή των παιδιών αλλά και η υιοθέτηση υγιεινών διατροφικών συνηθειών από τα παιδιά. Η απόφαση υλοποίησης του προγράμματος δημοσιεύτηκε στη Διαύγεια, αλλά από το καλοκαίρι του 2017 είχε καθοριστεί το κονδύλι για την χώρα μας, με το σχετικό Κανονισμό της ΕΕ, το οποίο ανέρχεται στα 16.568.542 ευρώ. Τα χρήματα αυτά προέρχονται από κονδύλια της ΕΕ (14.308.710 ευρώ) και του ελληνικού κράτους (2.259.832 ευρώ). Τώρα αναμένεται η προκήρυξη διαγωνισμού για τον καθορισμό του ανάδοχου του έργου, προκειμένου να προχωρήσει κανονικά, αν και καθυστερημένα, η υλοποίηση του προγράμματος. Πάντως εδώ και τρία χρόνια η χώρα μας δεν έχει καταφέρει να απορροφήσει ούτε μισό ευρώ από το συγκεκριμένο πρόγραμμα.

Το πρόγραμμα αυτό δεν έτρεξε τα τελευταία τρία χρόνια καθώς το κράτος δεν κατάφερε να απορροφήσει τα 4.800.000 ευρώ που δίνονταν από την ΕΕ. Αυτό γινόταν γιατί δεν βρισκόταν ανάδοχος που θα εφαρμόσει το έργο της διανομής. Την ίδια ώρα που 18 χώρες - μέλη της ΕΕ έχουν απορροφητικότητα που υπερβαίνει το 80% και ο μέσος ευρωπαϊκός όρος αγγίζει το 75%.
Εάν τελικά εφαρμοστεί το πρόγραμμα θα αφορά περίπου 150.000 μαθητές δημοτικής εκπαίδευσης, που φοιτούν σε σχολικές μονάδες επιλεγμένων περιοχών της χώρας.
Τα προϊόντα, που θα δίνονται στα σχολεία βάσει της διαθεσιμότητας τους και της εποχικότητας τους, θα πρέπει να προέρχονται από καλλιέργειες στις οποίες εφαρμόζεται Σύστημα Ολοκληρωμένης Διαχείρισης και θα είναι τουλάχιστον Α’ ποιοτικής κατηγορίας.

Στα συνοδευτικά μέτρα εφαρμογής του προγράμματος περιλαμβάνονται επισκέψεις σε αγροκτήματα, παραγωγούς, αγορές, γαλακτοκομικές μονάδες και αγροτικούς συνεταιρισμούς αλλά και μαθήματα γευσιγνωσίας και εργαστήρια - μαθήματα μαγειρικής.

Δείτε αναλυτικά την απόφαση εδώ.

O Mοιραίος Για Την Μέρκελ Συνασπισμός


του Τοm Luongo, Zero Hedge, 22-2-18

[ Την διαμόρφωση του μετεκλογικού γερμανικού τοπίου σε πολιτικό ναρκοπέδιο, με την άγνωστη τελικά τύχη του να επηρεάζει κρίσιμα την περαιτέρω εξέλιξη της Ε.Ε., επισημαίνει ο δημοσιολόγος συντάκτης του πιο κάτω άρθρου. Ο οποίος χαρακτηρίζει ως «φάρσα» και «μίασμα» το σήριαλ των διαπραγματεύσεων για σχηματισμό κυβέρνησης και προβλέπει ότι , σε περίπτωση αναγκαστικής επανάληψης των εκλογών, θα υπάρξουν καταλυτικές εξελίξεις στην γερμανική πολιτική σκηνή και ευρύτερα  στην πορεία της Ε.Ε – συμπεριλαμβανομένης μιας πιθανής έξωσης της Ιταλίας.]

Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού

Την τελευταία φορά που ασχολήθηκα με το μίασμα* των  γερμανικών διαπραγματεύσεων για τον σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού, τα στοιχεία έδειχναν πως το ρεύμα στρεφόταν εναντίον  του  SPD, των σοσιαλδημοκρατών.                                                                                           
Τώρα οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν πως όσο η Μέρκελ προσπαθεί να σχηματίσει ένα συνασπισμό με τον Μάρτιν Σούλτς και το SPD τόσο η υποστήριξη της κοινής γνώμης για τον συνασπισμό εξατμίζεται. Έγιναν δυο δημοσκοπήσεις τελευταία, η μια που προβλήθηκε στους τίτλους των εφημερίδων έδειχνε ότι το κόμμα των Ευρωσκεπτικιστών και ενάντιων στην μεταναστευτική εισροή, «Εναλλακτική για την Γερμανία» (AfD), έχει τώρα ξεπεράσει το SPD σε εθνική κλίμακα, με 16% έναντι 15,5% και η άλλη δείχνει το AfD να ανεβαίνει κατά δύο μονάδες, στο 14% και να υστερεί κατά 4 μονάδες του SPD.
Το συμπέρασμα από αυτές τις δημοσκοπήσεις δεν αφορά στο εάν το AfD είναι σήμερα πιο δημοφιλές από το SPD ή όχι.  Από τον συσχετισμό αυτών των  αποτελεσμάτων με την άνοδο-έκπληξη  του κόμματος της Μέρκελ κατά δύο μονάδες και στις δύο δημοσκοπήσεις αναδύεται ένα σαφές μήνυμα του γερμανικού εκλογικού σώματος:
Επιθυμούν τον σχηματισμό κυβέρνησης, επειδή δεν έχουν συνηθίσει σε κατάσταση  κενού κυβέρνησης, αλλά δεν θέλουν ένα νέο μεγάλο συνασπισμό της Μέρκελ με το SPD.                                                               
Αυτό είναι η έκφραση μιας κοινής γνώμης ρευστής, αλλά αλλεργικής στο είδος κυβέρνησης το οποίο ο γερμανικός λαός είχε σιχαθεί. Το υπέστησαν τα τελευταία τέσσερα χρόνια και το μόνο που τους εξασφάλισε ήταν περισσότερη υποτέλεια στις Βρυξέλλες και στην Ουάσιγκτον.
Από την στιγμή που η Μέρκελ σταμάτησε την εισροή μεταναστών στην Γερμανία –για να εξασφαλίσει την επανεκλογή της- η ηγεσία της γίνεται προς το παρόν αποδεκτή για να εξασφαλισθεί η λειτουργία του κράτους. Αλλά αυτό που ο γερμανικός λαός λέει προς όλους είναι πως την θέλει να πάει μάλλον «δεξιότερα», παρά αριστερότερα για να ικανοποιήσει το SPD.
΄Ένα άρθρο του Doug Bandow στο American Conservative εξετάζει σε λεπτομέρειες στις δυναμικές σε εξέλιξη στο γερμανικό πολιτικό πεδίο. ΄Εχει δίκιο να υπογραμμίζει πως οι Γερμανοί έχουν απαυδήσει με την ισχύουσα κατάσταση πραγμάτων.
Ενώ κανείς δεν αμφισβητεί την ηγεσία της Μέρκελ, αυτή είναι προσηλωμένη στην ευθεία των επιθυμιών των Γερμανών. Απόδειξη εκ πρώτης όψεως αυτής της εξήγησης είναι η γερμανική απόρριψη της προτεραιότητας που δίνει ο Σούλτς στις Βρυξέλλες. Το να αποσπάσει ο Σουλτς ουσιαστικές παραχωρήσεις από την Μέρκελ, στις διαπραγματεύσεις για την κυβερνητική συνεργασία, μπορεί να ωφελεί τους πολιτικούς του SPD βραχυπρόθεσμα. Θα είναι σε θέση να διανείμουν δισεκατομμύρια σε νέα προγράμματα για να αγοράσουν ψηφοφόρους. Αλλά θα έχει το κόστος της παραχώρησης στις Βρυξέλλες μεγαλύτερου ελέγχου  επάνω στο μέλλον της Γερμανίας, δοθέντος ότι ο Σουλτς είναι ταγμένος υπέρ του μοντέλου των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης για την Ευρωπαϊκή ΄Ενωση.
Ωστόσο είναι λάθος νομίζω να δίνουμε υπερβάλλουσα σημασία στις τρέχουσες δημοσκοπήσεις. Μέρος της υποστήριξης στην Μέρκελ οφείλεται, όπως ανέφερα, στην επιθυμία της να σχηματίσει κάποια πλειοψηφούσα κυβέρνηση. ΄Ετσι, αν αποτύχει, επειδή η πλειοψηφία των απλών μελών του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος ψηφίσει εναντίον της συμφωνίας για την κυβέρνηση συνασπισμού, τότε μην περιμένετε πώς το ποσοστό υποστήριξης στο κόμμα της Μέρκελ θα διατηρηθεί στο 30-32%. Άλλες δημοσκοπήσεις έχουν δείξει πως περισσότεροι από τα δύο τρίτα των Γερμανών θέλουν την αποκαθήλωση της Μέρκελ.
Διαφωνώ με την πρόβλεψη ότι σε ενδεχόμενες νέες εκλογές το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο, όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις. Επειδή δεν πιστεύω ότι οι ισχυρές δυνάμεις των παρασκηνίων στην Ευρώπη θα επιτρέψουν στην Μέρκελ να αποσυρθεί. Θα συνεχίσουν να πλασάρουν απατηλές επιλογές στους Γερμανούς ψηφοφόρους, ελπίζοντας να πετύχουν ένα αποδεκτό αποτέλεσμα.
Αυτή ήταν η στρατηγική το 2017, να χρησιμοποιήσουν τον μισητό Σουλτς ως μειονεκτικό αντίπαλο της Μέρκελ και να την βοηθήσουν να πετύχει αρκετή υποστήριξη ώστε να παραμείνει Καγκελάριος. Και παρά λίγο να πετύχει. Το πρόβλημα ήταν ότι το AfD και άλλα μικρά κόμματα εισέπραξαν τις απώλειες του SPD και όχι το κόμμα της Μέρκελ.
Και αυτή η τάση συνεχίζεται σήμερα.
΄Ετσι, το πιθανότερο αποτέλεσμα είναι ότι η υποστήριξη στο AfD θα σημειώσει άλμα τουλάχιστον τριών έως τεσσάρων μονάδων (αν όχι περισσότερο) και η υποστήριξη στο κόμμα της Μέρκελ θα καταρρεύσει. Και αυτό θα είναι το ελάχιστο. Εάν δεν αποσυρθεί η Μέρκελ, η μετατόπιση θα είναι μεγαλύτερη, με το AfD να ανεβαίνει σταθερά επάνω από το ποσοστό του 20%, αφαιρώντας από τα ποσοστά του κόμματος της Μέρκελ.

΄Ενωση διχασμένη

Σε τέτοια περίπτωση ο αρχηγός του CSU (Χριστιανών-Κοινωνιστών) και  κυβερνήτης της Βαυαρίας, Horst Seehofer, θα υποχρεωθεί να πάρει μια μεγάλη απόφαση. Μπορεί σ’ αυτή την καμπή να αποφασίσει να διασπάσει την ένωση με το CDU, οπότε θα επακολουθούσε μια μεγάλη ανακατάταξη δυνάμεων στην σκακιέρα.
Και στις εκλογές της Ιταλίας αρμενίζουμε προς ένα παγόβουνο, που θα έχει τρομώδη αντίκτυπο στην γερμανική πολιτική δυναμική. Οι Γερμανοί δεν θέλουν να «διασώσουν» από πτώχευση την Ιταλία ή οποιονδήποτε άλλον. Και ένα εκλογικό αποτέλεσμα στην Ιταλία, σε δυο εβδομάδες,  μπορεί εύκολα να φέρει στην εξουσία έναν συνασπισμό αποφασισμένο να συγκρουστεί με την Γερμανία στο ανυπέρβλητο πρόβλημα του ιταλικού χρέους.
΄Ετσι, όπως έγραφα και προ μηνός, εάν δεν υπάρξει η πολιτική θέληση για την ενσωμάτωση του όλου ευρωπαϊκού χρέους κάτω από μια κοινή στέγη, αυτό το πρόβλημα οδηγείται κατ’ ευθείαν στα πόδια της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, της Bundesbank (Ομοσπονδιακής Τράπεζας) και της φάρσας που αποκαλείται γερμανική πολιτική.
 Αυτό αναθέτει την απόφαση στην Τρόικα – την Ε.Κ.Τ. το Δ.Ν.Τ. και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή- για να επωμισθούν  αυτοί την «διάσωση», ή να πετάξουν την  Ιταλία έξω από το Ευρώ. Και αυτό είναι έξυπνη πολιτική: Να ρίξεις την ευθύνη στις Βρυξέλλες. Και ο (αρχηγός της Λίγκα του Βορρά) Ματέο Σαλβίνι παίζει ήδη αυτήν την παρτιτούρα στην εντέλεια.
Αν ήσαν έξυπνοι παντού, θα είχαν και την Λίρα έτοιμη για κυκλοφορία, αν τα πράγματα δεν πάνε κατ’ ευχήν.
Έτσι, αυτό που αγωνίζονται να αποφύγουν οι Μέρκελ και Σούλτς , με αυτή την φάρσα του μεγάλου συνασπισμού, είναι ακριβώς ένας δεύτερος γύρος των εκλογών, που θα ενισχύσει την θέση των Γερμανών εθνικιστών.          
Και οι Γερμανοί ψηφοφόροι αρχίζουν να βλέπουν καθαρά αυτή την πραγματικότητα.

*Σημ: Την ελληνική λέξη «Μίασμα» χρησιμοποιεί ο συντάκτης του άρθρου

Μέρκελ, Σουλτς και το Πρελούδιο Ενός Ευρωπαϊκού Συγκλονισμού

Οι πολιτικοί είναι κατσαρίδες που περπατάνε όρθιοι.

του Tom Luongo, Zero Hedge, 6-2-18


[Με διακριτική σιγή (αγωνίας;) σχεδόν όλα τα Δυτικά συστημικά ΜΜΕ περιέβαλαν χθες το πιο κρίσιμο –για την Γερμανία και την Ε.Ε. τουλάχιστον- εξελισσόμενο γεγονός της επικαιρότητας: την ύστατη παράταση και ελπίδα επιτυχίας των τετράμηνων διαπραγματεύσεων Μέρκελ-Σουλτς στο Βερολίνο για τον σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού. Η αβεβαιότητα για την έκβασή τους, ενώ γράφονται αυτές οι γραμμές, θα επιδεινωθεί σε επίπεδο αγωνίας κατά την δυσμενή εξέταση κα ψηφοφορία επί της  πιθανής συμφωνίας από τα μέλη του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος SPD, του οποίου ηγείται ο Σουλτς. Για την ευρύτερη σημασία και τις συνέπειες της όποιας έκβασης αυτού του γερμανικού δράματος, το κατωτέρω άρθρο είναι ιδιαίτερα διαφωτιστικό –και χρήσιμο- για τον ΄Ελληνα αναγνώστη.]

Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού

Εάν ψάχνει κανείς ένα παράδειγμα πολιτικών ηγετών που πουλάνε τους ψηφοφόρους τους χάριν των δικών τους σχεδίων, το έχει πρόχειρο στις διαπραγματεύσεις για κυβέρνηση συνασπισμού στην Γερμανία, που επρόκειτο πάλι να λήξουν την Κυριακή αλλά πήρανε νέα παράταση.
Τόσο η ΄Ανγκελα Μέρκελ όσο και ο ηγέτης του SPD Μάρτιν Σουλτς πρέπει να διατηρήσουν την εξουσία στην Γερμανία για να διατηρήσουν την κυριαρχία και στις Βρυξέλλες, επικεφαλής της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης. Για να το πετύχουν θα συμφωνήσουν σε οτιδήποτε, άσχετα από ότι θέλει πραγματικά ο γερμανικός λαός.

Όχι τόσο «Μεγάλα Κόμματα»

Οι συνομιλίες των δύο για τον σχηματισμό κυβέρνησης κατέληξαν σε μια διαπραγμάτευση για κυβέρνηση συνασπισμού, με την οποία κανένας δεν είναι ευτυχής. Και αυτό σκοτώνει την δημοτικότητα των σοσιαλδημοκρατών στο εκλογικό σώμα. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις είναι εύγλωττες:
Οι σοσιαλδημοκράτες του Σούλτς έχουν πέσει στο 18% και με το 33% των CSU/CDU της Μέρκελ δεν συγκροτούν κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Από τις εκλογές, δηλαδή  μέσα σε τέσσερεις μήνες, το SPD έχασε περισσότερο του 2,5% ή 10% της λαϊκής υποστήριξης.
Το κόμμα αυτό, το SPD, είναι που είχε κυβερνήσει τη Γερμανία επί δεκαετίες και που το 2013 διέθετε ακόμη την υποστήριξη του 25,7% των ψηφοφόρων. Η δημοτικότητα του Μάρτιν Σουλτς  στη Γερμανία καταρρέει ταχύτερα από της Χίλαρυ Κλίντον σε μια λέσχη γυναικών που διασώθηκαν από απόπειρα βιασμού.
Πράγματι, μόνο το 25% των Γερμανών εγκρίνει τον Μάρτιν Σουλτς. Η δυσφορία των Γερμανών ψηφοφόρων αυξάνεται. Σχολιαστής έκανε την ακόλουθη εύστοχη παρατήρηση:
Το ότι η Γερμανία δεν έχει νέα κυβέρνηση για περισσότερο των τεσσάρων μηνών από τις εκλογές είναι σχεδόν ακατανόητο για τους Γερμανούς. Κατά 71% δεν μπορούν να καταλάβουν γιατί χρειάζεται τόσο μεγάλο διάστημα για τον σχηματισμό μιας κυβέρνησης.
Πιστεύω πως μέρος αυτού του 71% έχουν αντιληφτεί ότι Μέρκελ και Σουλτς δουλεύουν τόσο σκληρά γι΄αυτόν τον μεγάλο συνασπισμό, όχι για της Γερμανίας  το χατίρι αλλά για της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και γι΄αυτό η  εμπιστοσύνη στα μικρά κόμματα ανεβαίνει σε βάρος του SPD.
Εάν το συνέδριο του  SPD καταψηφίσει μιαν τελική συμφωνία Μέρκελ-Σουλτς, κατάληξη που γίνεται συνεχώς πιθανότερη, τότε αυτές οι διαπραγματεύσεις θα έχουν χρεοκοπήσει και οι Γερμανοί θα πρέπει να ξαναπάνε στις κάλπες. Ο Γερμανός Πρόεδρος, πρώην ηγέτης του SPD και υπουργός Εξωτερικών της Μέρκελ στην προηγούμενη κυβέρνηση, Σίγκμαρ Γκάμπριελ, δεν θέλει νέες εκλογές.
Γνωρίζει πως τα αποτελέσματα θα είναι συντριπτικά τόσο για την Μέρκελ όσο και για το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα. Η Μέρκελ θα πρέπει να παραιτηθεί από την ηγεσία  των Χριστιανοδημοκρατών και τότε το όλο σύστημα διαρρηγνύεται.

Οι Εναλλακτικές στα Μεγάλα Σχέδια

Εάν ο κυβερνητικός συνασπισμός εγκριθεί από το SPD, τότε θα συγκροτηθεί  μια ασταθής συμμαχία και το κόμμα Εναλλακτική για την Γερμανία (AFD) θα επωμιστεί τον ρόλο της μείζονος αντιπολίτευσης στην γερμανική βουλή. Κάθε ευκαιρία στο AFD για να κυβερνήσει θα ενισχύει το κύρος του μεταξύ των Γερμανών.
Τελικά αυτό είναι ένα σενάριο επιτυχίας για τους ευρωσκεπτικιστές σε όποια κατάληξη του. Σε κάθε περίπτωση τα κόμματα της αντιπολίτευσης θα ανεβαίνουν στην εκτίμηση των Γερμανών, καθώς  τα υποψήφια για κυβερνητικό συνασπισμό θα χρεωθούν την αποτυχία των διαπραγματεύσεων.
Όσο μεγαλώνει η παρουσία του AFD στο πολιτικό προσκήνιο τόσο μικραίνει η εικόνα του ως ακραίου. ΟΙ φραγμοί που εμποδίζουν τον κόσμο να το ψηφίσει καταρρέουν. Οι άνθρωποι δένονται με το κόμμα τους όπως με την ομάδα τους. Είναι η γνωστή λειτουργία δέσμευσης-χωρισμού στην ψυχολογία της μάζας.
΄Ετσι, ενώ οι Γερμανοί μπορεί να μην είναι ακόμη έτοιμοι να παραδώσουν στο AFD το κλειδί της εξουσίας, η παρουσία του  κοντά σ΄ αυτήν  το καθιερώνει  ως νομιμοποιημένο μόνιμο παράγοντα. Και αυτό αποτελεί το σενάριο-εφιάλτη για τους ευρωφανατικούς και τους αριστεροφέρνοντες όπως η Μέρκελ και ο Σουλτς.
Γι΄αυτό δίνουνε τόσο σκληρή μάχη για την διατήρηση της εξουσίας. Ξέρουν ότι  τα τέσσερα προσεχή χρόνια θα είναι κρίσιμα για την επιβίωση της Ε.Ε.
Τώρα έχουν ακόμη την ευκαιρία να επιχειρήσουν την μεγαλύτερη πολιτική και οικονομική ενοποίηση. Γι΄αυτό και οι δύο συμφωνούν για τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας, αντίθετα με τις επιθυμίες των Γερμανών.
Και οι δυο, Μέρκελ κι Σουλτς, συμφωνούν πως η Γερμανία πρέπει να ηγηθεί μιας μεγαλύτερης Ευρώπης για να την σώσει από τις εσωτερικές της τοπικιστικές διαμάχες. Αλλά για να το κάνουν αυτό θα πρέπει πρώτα να καταστρέψουν την γερμανική πολιτιστική παράδοση.
Ευτυχώς ο γερμανικός λαός ξύπνησε και αντιλήφτηκε την παραφροσύνη τους στην κατάλληλη ώρα. Ας δούμε αν φτάνει αυτό για το 2018.

Ευρω-αγωνίες

Εάν τα μέλη του SPD απορρίψουν μια συμφωνία Μέρκελ-Σουλτς, αυτό θα σημειώσει κατά πάσα πιθανότητα και το απόγειο του Ευρώ. Μέχρι σήμερα οι αγορές πιστεύουν το αφήγημα ότι δεν πρόκειται παρά για μια τυπική διαδικασία έγκρισης συμφωνημένων και ότι το κατεστημένο ασφαλώς θα επικρατήσει. Αλλά αν δεν συμβεί αυτό θα σημειωθεί επιτάχυνση της φυγής κεφαλαίων από την Ευρώπη.  Η αξία του αμερικανικού δολαρίου θα πέσει πολύ χαμηλά, του ευρώ θα κορυφωθεί και οι αποδόσεις των ομολόγων θ΄αρχίσουν αλματώδη άνοδο.

Στην πραγματικότητα, ήδη την εμφανίζουν και φοβούμαι πως αυτή η χρηματιστηριακή ανατίμηση του Ευρώ σημαίνει μιαν εξόρμηση για ρευστό νόμισμα, πριν μια εξάρθρωση της αγοράς. Αυτός είναι ο λόγος γιατί οι αγορές ευρωδολαρίων καταρρέουν, το δολάριο τελεί σε ελεύθερη πτώση, ενώ οι αποδόσεις των ομολόγων αυξάνονται. 
Τώρα που σημειώνεται διόρθωση αποθεματικών, ενισχύεται συνεχώς περισσότερο μια αίσθηση πως πρόκειται για το προοίμιο ενός σοκ ρευστότητας , περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Και το επίκεντρο γι΄αυτό, κατά την γνώμη μου, είναι τα επεισόδια του ευρωπαϊκού πολιτικού εφιάλτη σε εξέλιξη.

Addthis

Google+ Followers

 
Support : Creating Website | Johny Template | Mas Template
Copyright © 2011. Ακτιβιστης - All Rights Reserved
Template Created by Creating Website Published by Mas Template
Proudly powered by Blogger |2012 Templates