Headlines News :

Ακούω radio - activistis παίζει μουσική και τοπικές ειδήσεις συνεχώς ......

Πρόσφατα σχόλια

Ο Καιρός στην Περαία

ΤΑ ΚΑΛΑ ΝΕΑ

Διαφθορά - Διαπλοκή

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ευρώπη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ευρώπη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

2 χρόνια τρόμου στην Ευρώπη - Χάρτης με τα 16 χτυπήματα και τους 364 νεκρούς


Η Βαρκελώνη και το Καμπρίλς, το Παρίσι, η Στοκχόλμη, το Βερολίνο και το Λονδίνο, είναι μόνο μερικές από τις πόλεις στην Ευρώπη όπου σημειώθηκαν αιματηρές τρομοκρατικές επιθέσεις τα τελευταία δύο χρόνια, αφήνοντας πίσω τους εκατοντάδες νεκρούς και τραυματίες.   Κάθε μία από αυτές τις επιθέσεις που διαπράχθηκε από τζιχαντιστές, συγκλόνισε τη Γηραιά Ήπειρο και οικογένειες χωρίστηκαν βίαια από τον θάνατο, ενώ αυτόπτες μάρτυρες αποκάλυπταν τη φρίκη που έζησαν προσπαθώντας να σωθούν, να βοηθήσουν συνανθρώπους τους και να βρουν αγνοούμενα άτομα. Ωστόσο, παρά την προσπάθεια των δραστών να σπείρουν τον φόβο, οι πόλεις και οι κοινότητες συσπειρώθηκαν και επανήλθαν σταδιακά, εν μέσω μηνυμάτων υποστήριξης και αλληλεγγύης από όλο τον κόσμο.   Τα τελευταία δύο χρόνια σημειώθηκαν 16 επιθέσεις στην Ευρώπη: 6 στη Γαλλία, 3 στη Γερμανία, 3 στη Βρετανία, 2 στην Ισπανία, 1 στο Βέλγιο, 1 στη Σουηδία και 1 στη Φινλανδία. Συνολικά, οι επιβεβαιωμένοι νεκροί είναι 364, ενώ εκατοντάδες τραυματίστηκαν.   
Ο παρακάτω χάρτης αποτυπώνει αναλυτικά τις επιθέσεις:       


Παρακάτω πιο αναλυτικά, μερικά από τα τρομοκρατικά χτυπήματα.    

Μπατακλάν, Παρίσι - 13 Νοεμβρίου 2015     


Τρεις ένοπλοι, ζωσμένοι με εκρηκτικά, εισέβαλαν στη μουσική σκηνή Μπατακλάν και άρχισαν να πυροβολούν αδιακρίτως, κατά τη διάρκεια συναυλίας των Eagles of Death Metal. Η αστυνομία έκανε έφοδο στο κτίριο και πυροβόλησε έναν από τους δράστες, ενώ οι άλλοι δύο πυροδότησαν τα γιλέκα με τα εκρηκτικά. Τη ζωή τους έχασαν 90 άνθρωποι και περισσότεροι από 200 τραυματίστηκαν.   Το ίδιο βράδυ, ένοπλοι πυροβόλησαν και σκότωσαν πολίτες μέσα στα μπαρ Le Carillon και Le Petit Cambodge, καθώς και έξω από τα εστιατόρια Café Bonne Bière και La Belle Équipe. Ένας άνδρας, φορώντας γιλέκο με εκρηκτικά, ανατινάχθηκε στο καφέ Comptoir Voltaire, αμέσως μόλις παρήγγειλε. Συνολικά, 39 άτομα πέθαναν και 42 τραυματίστηκαν.   

Διεθνές Αεροδρόμιο Βρυξελλών και σταθμός του μετρό Maalbeek, Βρυξέλλες - 22 Μαρτίου 2016  
   

Στις 07:58 τοπική ώρα, δύο βόμβες εξερράγησαν στις δύο πλευρές της αίθουσας check-in του αεροδρομίου.   Λίγο περισσότερο από μια ώρα αργότερα, μια βόμβα εξερράγη μέσα σε ένα βαγόνι αμαξοστοιχίας, καθώς έφευγε από τον σταθμό του μετρό Maalbeek. Τριάντα δύο άνθρωποι σκοτώθηκαν και 340 τραυματίστηκαν. Νεκροί και οι τρεις βομβιστές.   

Magnanville, Παρίσι - 13 Ιουνίου 2016     


Ένας αστυνομικός διοικητής και η σύντροφός του βρέθηκαν νεκροί έξω από το σπίτι του, στο προάστιο του Παρισιού Magnanville. Μετά τη δολοφονία του ζευγαριού, ο γάλλος ύποπτος Λαρόσι Αμπνταλά έδειξε τη σκηνή του εγκλήματος στο Facebook Live και μιλούσε επί 12 λεπτά, κατά τα οποία δήλωσε πίστη στον αρχηγό της τζιχαντιστικής οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος Αμπού Μπακρ αλ-Μπαγκντάντι και απείλησε να σκοτώσει τους άθεους. Σκοτώθηκε από πυρά αστυνομικών που έκαναν έφοδο στο σπίτι.   

Νίκαια - 14 Ιουλίου 2016     


Ένα φορτηγό έπεσε πάνω σε συγκεντρωμένο πλήθος στη Νίκαια της Γαλλίας, που παρακολουθούσε εκδηλώσεις με αφορμή την εθνική εορτή της Ημέρας της Βαστίλης. 86 άνθρωποι σκοτώθηκαν. Το Ισλαμικό Κράτος ανέλαβε την ευθύνη της επίθεσης, που πραγματοποιήθηκε από τον Μοχάμεντ Λαχουαϊέζ Μπουλέλ, ο οποίος ζούσε στη Γαλλία και ήταν γνωστός στην αστυνομία. Σκοτώθηκε από πυρά αστυνομικών που προσπαθούσαν να τον αναγκάσουν να σταματήσει το φορτηγό.   

Μόναχο - 22 Ιουλίου 2016     


Ένας 18χρονος ένοπλος, ο οποίος δεν ήταν γνωστός στην αστυνομία, άνοιξε πυρ σε ένα εστιατόριο McDonald's σε εμπορικό κέντρο στην περιοχή Moosach του Μονάχου, σκοτώνοντας 9 ανθρώπους και τραυματίζοντας 36, μεταξύ των οποίων και παιδιά. Ο Νταβίντ Σονμπόλι, ο οποίος γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Μόναχο, φέρεται να φώναξε «Αλλάχου Άκμπαρ» (σ.σ. «Ο θεός είναι μεγάλος») πριν αρχίσει να πυροβολάει. Υποστηρικτές του Ισλαμικού Κράτους πανηγύρισαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μετά την επίθεση.   

Άνσμπαχ, Βαυαρία - 24 Ιουλίου 2016     


Ένας βομβιστής αυτοκτονίας τραυμάτισε 15 άτομα όταν ανατινάχθηκε έξω από ένα φεστιβάλ μουσικής. Ο ύποπτος, που κατονομάστηκε από αξιωματούχους ως ο 27χρονος  Μοχάμεντ Νταλίλ, που είχε κάνει αίτηση για άσυλο αλλά είχε απορριφθεί, είχε δηλώσει πίστη στο ISIS, είχε ιστορικό ψυχικής νόσου και ήταν αντιμέτωπος με απέλαση στη Βουλγαρία. Η τζιχαντιστική οργάνωση ανέλαβε την ευθύνη για την επίθεση, λέγοντας ότι η αιματοχυσία διεξήχθη από «έναν από τους στρατιώτες του Ισλαμικού Κράτους».   

Σεντ Ετιέν ντι Ρουβρέ, Νορμανδία - 26 Ιουλίου 2016     



Δύο δράστες σκότωσαν 85χρονο ιερέα Ζακ Αμέλ με μαχαίρι και τραυμάτισαν σοβαρά έναν άλλο όμηρο, σε μία εκκλησία στη βόρεια Γαλλία, πριν σκοτωθούν από αστυνομικούς. Οι δράστες είχαν επίσης δηλώσει πίστη στο ISIS.   

Χριστουγεννιάτικη αγορά στο Βερολίνο - 19 Δεκεμβρίου 2016     


Ένα φορτηγό έπεσε πάνω σε μία γεμάτη κόσμο χριστουγεννιάτικη αγορά στο κεντρικό Βερολίνο, σκοτώνοντας 12 άτομα και τραυματίζοντας 56. Το φορτηγό οδηγούσε ο Ανις Άμρι, ο οποίος διέφυγε μετά την επίθεση. Τέσσερις ημέρες αργότερα, εντοπίστηκε στο Μιλάνο και σκοτώθηκε από πυρά ιταλών αστυνομικών. Στο διαδίκτυο εμφανίστηκε βίντεο στο οποίο ο Άμρι δηλώνει πίστη στο ISIS πριν από την επίθεση.   

Μουσείο του Λούβρου, Παρίσι - 3 Φεβρουαρίου 2017     


Ένας άντρας που κρατούσε ματσέτα και φώναζε «Αλλάχου Άκμπαρ» επιτέθηκε σε γάλλους στρατιώτες που φρουρούσαν το μουσείο του Λούβρου. Ο δράστης, που δέχθηκε τέσσερις σφαίρες, αργότερα κατονομάστηκε από αξιωματούχους ως ο 28χρονος  Αμπντούλαχ Ρέντα αλ Χαμάμι.   

Διπλή επίθεση στο Λονδίνο - 3 Ιουνίου 2017     


Οχτώ άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και 48 τραυματίστηκαν από το διπλό τρομοκρατικό χτύπημα στο Λονδίνο, όταν ένα λευκό φορτηγάκι έπεσε με ταχύτητα πάνω σε πεζούς στη Γέφυρα του Λονδίνου και στη συνέχεια, τρεις άνδρες που βγήκαν από το φορτηγάκι άρχισαν να μαχαιρώνουν αδιακρίτως πολίτες στην κοντινή συνοικία Μπόροου Μάρκετ. Οι δράστες σκοτώθηκαν.   

Βαρκελώνη και Καμπρίλς, Ισπανία - 17 Αυγούστου 2017     


Ένα φορτηγάκι έπεσε πάνω σε πλήθος ανθρώπων στον κεντρικό πεζόδρομο Λα Ράμπλα της Βαρκελώνης. Δεκατρία άτομα έχασαν τη ζωή τους και πάνω από 100 τραυματίστηκαν, σύμφωνα με τον μέχρι στιγμής απολογισμό. Ορισμένοι από τους δράστες συνελήφθησαν ενώ κάποιοι καταζητούνται ακόμη.    Λίγες ώρες αργότερα, δεύτερη επίθεση σημειώθηκε στο θέρετρο της Καταλονίας Καμπρίλς, όπου ένα αυτοκίνητο όρμησε κατά του πλήθους σε παραλιακό δρόμο, τραυματίζοντας έξι πολίτες και έναν αστυνομικό. Μία γυναίκα υπέκυψε στα τραύματά της την επόμενη ημέρα.   Το Ισλαμικό Κράτος ανέλαβε την ευθύνη για τις επιθέσεις.

πηγή

Τα χρήματα του Κατάρ κλονίζουν το ποδόσφαιρο


Η μεταγραφή-ρεκόρ του Νεϊμάρ στην Παρί Σεν Ζερμέν, με αντάλλαγμα 222 εκατ. ευρώ, ανεβάζει σε περίπου 1 δισ. ευρώ τις δαπάνες του γαλλικού συλλόγου για παίκτες από το Μάιο του 2011, όταν ο εμίρης του Κατάρ, Ταμίμ μπιν Χαμάντ Αλ Τανί, πήρε στα χέρια του την ομάδα της γαλλικής πρωτεύουσας.

Οπως αναφέρει σε σχετική ανάλυσή της η ισπανική εφημερίδα El Pais: τα χρήματα του Κατάρ κλονίζουν το ποδόσφαιρο. Μόνο η Μάντσεστερ Σίτι, ενός άλλου Αραβα σείχη, του Μανσούρ μπιν Ζαγέντ Αλ Ναγιάν από το Αμπού Ντάμπι, έχει εκταμιεύσει περισσότερα χρήματα (1,05 δισ. ευρώ) από ό,τι η Παρί Σ.Ζ σε αυτά τα έξι χρόνια, σύμφωνα με στοιχεία που έχουν επικυρωθεί από την FIFA, όπως αναφέρει η ιστοσελίδα Transfermarkt, η οποία ειδικεύεται σε μεταγραφές.

Η Παρί Σεν Ζερμέν έχει ήδη δαπανήσει για την ακρίβεια 940,1 εκατ. ευρώ σε μεταγραφές από τότε που ο Aλ Τανί πήρε τον έλεγχο όλων των μετοχών από την Colony Capital, δείχνοντας εμπιστοσύνη στο φίλο του Νάσερ Αλ Κελαιφί, που συνάντησε σε ένα αγώνα τένις και στον οποίο έδωσε την προεδρία του συλλόγου.

Από το καλοκαίρι του 2012, οπότε και επένδυσε 149,5 εκατ. ευρώ για να αποκτήσει τους Βραζιλιάνους Τιάγκο Σίλβα (42 εκατ. ευρώ) και τον Σουηδό Ζλάταν Ιμπραίμοβιτς (21 εκατ. ευρώ), ο αρχηγός του κράτους του Κατάρ, διέθεσε πολλά χρήματα στην αγορά. Ισως, όμως, όχι και τόσα πολλά ακόμη... Ο Νεϊμάρ έφτασε στο Παρίσι μέσω Κατάρ, με τον ίδιο τρόπο που το έκανε στη Βαρκελώνη πριν από τέσσερα χρόνια από την Σάντος, χάρη στον Σάντρο Ροσέλ, πρώην πρόεδρο των Καταλανών (που είχε σχέσεις με το κράτος του Κατάρ) ο οποίος είναι πλέον στη φυλακή. Οταν ο Βραζιλιάνος ντύθηκε με τη φανέλα της Μπαρτσελόνα, οι Καταλανοί έπρεπε να βάλουν την Qatar Airways στη φανέλα τους.

"Με την υπογραφή του Νεϊμάρ -ενός από τους τρεις καλύτερους παίκτες στον κόσμο μαζί με τον Μέσι και τον Κριστιάνο Ρονάλντο- οι Καταριανοί ιδιοκτήτες της Παρί Σεν Ζερμέν θέλουν να αποδείξουν ότι ο αθλητικός στόχος τους στην Ευρώπη είναι πιο ζωντανός από ποτέ και δεν στερούνται οικονομική ισχύ, παρά την κρίση που υπάρχει από το εμπάργκο της Σαουδικής Αραβίας", αναφέρει ο Ζιλέ Ντουμά, πρόεδρος της Sportlab, της κορυφαίας γαλλικής εταιρείας συμβούλων στο αθλητικό μάρκετινγκ, η οποία διατηρεί θυγατρική στη Βαρκελώνη και μεταξύ άλλων συμβουλεύει την Μπαρτσελόνα για την εικόνα της.

"Για το Κατάρ, η Παρί Σ.Ζ είναι μια επένδυση του κράτους, αποτελεί θέμα γοήτρου, είναι το καλύτερο "παράθυρό" του στον κόσμο. Δεν ενδιαφέρει πόσο κοστίζει, όπως άλλωστε και το Μουντιάλ 2022. Γι' αυτούς οι δαπάνες ύψους 222 εκατ. ευρώ για το Νεϊμάρ είναι όπως όταν ο Φραγκίσκος Α', βασιλιάς της Γαλλίας, κάλεσε στη χώρα του τον Λεονάρντο Ντα Βίντσι για μια έκθεση την εποχή της Αναγέννησης κατά τον δέκατο πέμπτο αιώνα", συμπλήρωσε ο Ντουμά.

Η άφιξη του Βραζιλιάνου αστέρα εντάσσεται σε μια μακρά σειρά μεταγραφών αστέρων του ποδοσφαίρου στην Παρί Σεν Ζερμέν. Το καλοκαίρι του 2011, ο εμίρης του Κατάρ, παρουσίασε την πιο ακριβή μετακίνηση στην ιστορία του γαλλικού ποδοσφαίρου με την απόκτηση του Αργεντινού Παστόρε της Παλέρμο, για 42 εκατ. ευρώ. Το επόμενο έτος, η Παρί Σεν Ζερμέν ήταν η ευρωπαϊκή ομάδα που δαπάνησε τα περισσότερα χρήματα για μεταγραφές: 149,5 εκατ. ευρώ.

Το καλοκαίρι του 2013, ξεπέρασε το ρεκόρ της στη Γαλλία με τον Ουρουγουανό επιθετικό Καβάνι, ο οποίος άφησε την Νάπολι με αντάλλαγμα 64 εκατ. ευρώ. Το 2015, ο Ντι Μαρία εντάχθηκε από την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, αποτελώντας τη δεύτερη πιο ακριβή μεταγραφή στην ιστορία του συλλόγου με 63 εκατ. ευρώ. Επιπλέον, ενσωματώθηκαν ταλαντούχοι παίκτες όπως ο Βεράτι και ο Λούκας Μόουρα ή μεγάλης φήμης όπως ο Μπέκαμ, ο οποίος βοήθησε την Παρί Σ.Ζ να αναπτυχθεί εντός και εκτός γηπέδου.

Με τον Νεϊμάρ, το Κατάρ έχει ως στόχο να ενισχύσει περαιτέρω τη φήμη και το κύρος των καλύτερων "προϊόντων του" σε όλον τον κόσμο. Οι ιδιοκτήτες της σκοπεύουν να μετατρέψουν την Παρί Σεν Ζερμέν σε μια παγκόσμια μάρκα και να την φέρουν μεταξύ των δέκα πιο ισχυρών στον κόσμο, όπως είναι η Ρεάλ Μαδρίτης, η Ferrari ή η εθνική ομάδα ράγκμπι της Νέας Ζηλανδίας, για παράδειγμα.

Από την άφιξη του εμίρη Αλ Τάνι, ο οποίος δεν έχει κατακτήσει το Champions League, η Παρί Σεν Ζερμέν έχει κερδίσει τέσσερις τίτλους πρωταθλήματος, τρία γαλλικά Κύπελλα και τέσσερα Λιγκ Καπ. Επίσης, κατατάσσεται ως η έκτη πλουσιότερη ποδοσφαιρική ομάδα στον κόσμο, με ετήσια έσοδα 520,9 εκατ. ευρώ το 2016, σύμφωνα με σχετική έκθεση της εταιρείας συμβούλων Deloitte.

Το Ακατανόμαστο ΄Εγκλημα του Βίκτωρ Ορμπάν


του William Engdahl, New Eastern Outlook, 10-7-127

[Πλούσιο σε επιμελώς αποκρυπτόμενες -από τα Ευρω-υπότροφα συστημικά ΜΜΕ- πληροφορίες και πολλαπλά διαφωτιστικό το κατωτέρω άρθρο έγκυρου Αμερικανού Δημοσιολόγου, παρουσιάζει πρόσθετο ενδιαφέρον για τον ΄Ελληνα αναγνώστη και πειθαρχικό υπήκοο των βλοσυρών κομισαρίων των Βρυξελών, που αποτελούν το αντικείμενο της έρευνάς του. Η ανάγνωσή του οπωσδήποτε εμπλουτίζει τις εγκυκλοπαιδικές γνώσεις…]

Μετάφραση Μιχαήλ Στυλιανού


Mερικοί μοιάζει να μη θέλουν να μάθουν ποτέ τους κανόνες του παιχνιδιού. Στην κορυφή της λίστας αυτών των κακότροπων πού τηρεί η Ε. Ε. βρίσκεται αυτές τις μέρες η Ουγγαρία και ο πρωθυπουργός της Βίκτωρ Ορμπάν. Φαίνεται πως δεν θέλει να αντιληφτεί. Δεν καταλαβαίνει πως δεν είναι «ευρωπαϊκό» να υπεραμύνεσαι των κυριαρχικών δικαιωμάτων των συμπολιτών σου και του ΄Εθνους σου. ΄Οσο κι’ αν προσπαθούν να τον εκπαιδεύσουν οι απρόσωποι τεχνοκράτες που περιβάλλουν τον πρόεδρο της Επιτροπής Ζαν Κλωντ Γιούνκερ, αυτός δεν θέλει να καταλάβει.

Ο χρόνος που πέρασε ήταν δίσεκτος για τους επιτηρητές της πολιτικής ορθότητας στην Ευρωπαϊκή ΄Ενωση. Πρώτα ο κ. Ορμπάν επέμεινε να πραγματοποιήσει ένα εθνικό δημοψήφισμα. Σκέψου αντιευρωπαϊσμό! Να αφήνεις τους πολίτες να ψηφίζουν για θέματα που επηρεάζουν τη ζωή τους, στις ίδιες τους τις χώρες! Τι ιδέα. Και τι θα ζητήσουν μετά;

Τον περασμένο Οκτώβριο, η κυβέρνηση του Βίκτωρα Ορμπάν οργάνωσε ένα δημοψήφισμα για το αν θα επιτρέψει στην Επιτροπή του Ζαν Κλωντ Γιούνκερ, που κανείς δεν εξέλεξε, να υπαγορεύει στην Ουγγαρία τον αριθμό των μεταναστών από την Βόρειο Αφρική και την Μέση Ανατολή που θα υποχρεούται να υποδεχθεί, να συντηρεί και ό,τι άλλο. Οι Ούγγροι πολίτες ψήφισαν με ένα συντριπτικό 98% μαζί με τον πρωθυπουργό τους πως οι Βρυξέλλες δεν θάχουν τέτοιο δικαίωμα.

Στη πραγματικότητα ήταν η Γερμανία και η Γαλλία που τον Σεπτέμβριο του 2016 είχαν πείσει το Γιούνκερ να μεταχειρισθεί την μέθοδο της «εξουσιοδοτημένης πλειοψηφίας», ένα ύπουλο κόλπο της Συνθήκης της Λισσαβώνας, για να επιβάλει αποφάσεις των μεγάλων στις μικρές χώρες. Αντί για την καθιερωμένη στην Ε Ε πρακτική να απαιτείται ομοφωνία σε κρίσιμα ζητήματα, όπως η αναγκαστική εισδοχή προσφύγων/μεταναστών, Γερμανία και Γαλλία πέρασαν δια της βίας ένα σχέδιο εγκατάστασης 120.000 προσφύγων, με αυτό το πλάγιο μέσο, κατά παραβίαση της ευρωπαϊκής νομοθεσίας, σύμφωνα με τους νομικούς επιστήμονες.

Ευτυχώς… οι Βρυξέλλες μπορούσαν να αγνοήσουν το ουγγρικό δημοψήφισμα, με το τεχνικό «πάτημα» ότι είχαν ψηφίσει κατά τι λιγότεροι του 50% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων. ΜΚΟ του Σόρος και σύμμαχοί τους στην Ουγγαρία είχαν εξαπολύσει μιαν μαζική εκστρατεία αποχής. «Παρά τρίχα ! Τι αγωνία – η Δημοκρατία παρ’ ολίγο να μας πιάσει στα πράσα!»

Και για να σιγουρευτούν πως κανείς στην Ε Ε δεν θα αντιληφτεί πως κάποια βασικά δημοκρατικά δικαιώματα βιάζονται στη Ουγγαρία, τα ευρω-υπότροφα συστημικά ΜΜΕ άρχισαν πυρά φραγμού κατά του Βίκτορα ΄Ορμπαν γα το πώς τόλμησε να προσφύγει σε λαϊκή ψήφο.

Πανεπιστημιακή διαφάνεια.


Κατόπιν ο αδιόρθωτος ταραχοποιός ΄Ορμπαν και ο υπουργός του επί της Παιδείας κατέθεσαν και ψήφισε η Βουλή νόμο που υποχρεώνει Πανεπιστήμια στην Ουγγαρία που εκδίδουν διπλώματα τα οποία ισχύουν και σε άλλες χώρες, να διατηρούν σε λειτουργία παραρτήματά τους στις αντίστοιχες χώρες. Το μέτρο αφορούσε το Πανεπιστήμιο Κεντρικής Ευρώπης στην Βουδαπέστη. Αυτό το περίεργο εκπαιδευτικό όργανο ιδρύθηκε το 1991, από τον σπεκουλαδόρο και κορυφαίο χρηματοδότη των ψευδό-δημοκρατικών ΜΚΟ, περιβόητο «ανθρωπιστή» Τζωρτζ Σόρος, μέσα στο μετά-κομμουνιστικό χάος της Ευρώπης.

Ο νέος ουγγρικός νόμος επέβαλλε επίσης, μεταξύ άλλων, την υποχρέωση των υπαλλήλων του πανεπιστημίου Σόρος της Βουδαπέστης να εφοδιάζονται με άδεια εργασίας από το ουγγρικό κράτος, πρακτική αυτονόητη σε κάθε Δυτική δημοκρατία. Το Πανεπιστήμιο Κεντρικής Ευρώπης ισχυριζόταν ότι αυτό θα «περιόριζε τις δυνατότητές του να προσλαμβάνει προσωπικό». Οι εκπρόσωποι του πανεπιστημίου δεν έλεγαν φυσικά ότι ο περιοριστικός χαρακτήρας του νέου νόμου συνίστατο στο ότι οι μυστικοί πράκτορες της CIA ήταν απρόθυμοι να υποβάλουν αίτηση για άδεια νόμιμης εργασίας στις χώρες αποστολής τους. Δηλαδή ποιας άλλης κατηγορίας υπαλλήλων περιόριζε την πρόσληψη ο νόμος για την άδεια εργασίας;

Η κυβέρνηση ΄Ορμπαν επέβαλλε επίσης στο πανεπιστήμιο να ανοίξει παράρτημά του στην Αμερική, εφ’ όσον εκδίδει διπλώματα για την Πολιτεία της Νέας Υόρκης, χωρίς να έχει τμήμα εκεί και ενώ διδάσκει ύλη εγκεκριμένη από τις ουγγρικές αρχές αλλά όχι από τις αμερικανικές –ρύθμιση που προφανώς εξασφάλισε ο Σόρος.

Λεφτά από την ΜΚΟ «Ανοιχτή Κοινωνία» του Σόρος χρηματοδοτούσαν, μεταξύ άλλων, την διδασκαλία και την άσκηση, στο Πανεπιστήμιο του Σόρος στη Βουδαπέστη, για την «ενίσχυση της δομής της πολιτικής κοινωνίας στην Ουγγαρία». Μάλιστα!

Το Πανεπιστήμιο Κεντρικής Ευρώπης χρηματοδοτείται επίσης, με πολλά λεφτά, από την διαβόητη αμερικανική ΜΚΟ «ΝED» (Εθνικό ΄Ιδρυμα για την Δημοκρατία)* όπως και από ιδρύματα του Σόρος. Μια πρόσφατη δωρεά του ΝED στο Πανεπιστήμιο Σόρος της Βουδαπέστης προοριζόταν για την χρηματοδότηση της ανάπτυξης των «δεξιοτήτων νέων Ρομά (τσιγγάνων) και διανοουμένων και της δυνατότητας προώθησής τους στην δημόσια υπηρεσία . . . με ειδίκευση στη δημόσια πολιτική και στα ανθρώπινα δικαιώματα.» Μερικοί λένε πως το πρόγραμμα διδασκαλίας του Πανεπιστημίου του Σόρος στη Βουδαπέστη δίνει την εντύπωση δίδυμης έκδοσης του εγχειριδίου της ΄Εγχρωμης Επανάστασης του Τζην Σαρπ, για την «μη βία ως όπλο πολέμου».

Οι Κανόνες της Λέσχης.

Αυτός ο νέος νόμος περί πανεπιστημίων προκάλεσε μεγάλο βρασμό ψυχής στους γραφειοκράτες των Βρυξελλών, όπως ο Σούπερ-Κομισάριος Φρανς Τίμμερμανς, πρώτος αντιπρόεδρος της Κομισιόν, έως ότου καταφέρει να αναγκάσει τον Ούγγρο πρωθυπουργό να τον αναστείλει, μετά από πολλές απειλές στον ίδιο και την κυβέρνησή του. Ο Τίμμερμανς, πρώην υπουργός Εξωτερικών της Ολλανδίας, που κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει για υπερβολική δημοκρατική ευαισθησία, παρατήρησε τότε: «Η Ευρωπαϊκή ΄Ενωση είναι ένας θεσμός πού σχεδιάζεται και κατευθύνεται από τα κράτη-μέλη της.» Και μάλωσε τον Ορμπάν, δηλώνοντας πως η Ουγγαρία πρέπει να θυμάται πως υπέγραψε να σέβεται «τους κανόνες της λέσχης.» (sic)

Κομισιόν της Ε. Ε., όπως Πολιτμπυρό

Ναι, κ. Ορμπάν, νόμιζες πως εντασσόμενος στην Ε. Ε. έμπαινες σε μιαν ένωση κυρίαρχων κρατών δεσμευμένων για έναν διάλογο αρχών; Μα τέτοια αφέλεια; Εδώ είναι Λέσχη κύριε, και οι μη εξελεγμένοι ΄Αρχοντες των Βρυξελλών, όπως ο Γιούνκερ και οι επτά υπέρ-κομισάριοί του, όπως ο Τίμμερμανς, θα αποφασίζουν τι είναι καλό για σένα. « Αυτονών είναι οι κανόνες της Λέσχης. Μπήκες; Συγνώμη Βίκτωρ, αλλά δεν σου υποσχεθήκαμε και ρόδα μυρωμένα, έτσι δεν είναι;»

Και για να γίνει σαφές ότι οι υπαγορεύσεις των Βρυξελλών δεν έχουν σχέση με τη Δημοκρατία και τέτοιες ανόητες ξεπερασμένες προλήψεις, ο Γιούνκερ, μόλις πήρε το τελείως αντιδημοκρατικό νεύμα συγκατάθεσης της Μέρκελ για να γίνει Πρόεδρος της Κομισιόν το 2014, δημιούργησε μια νέα δομή εφτά Υπέρ-Επιτρόπων, ή σωστότερα Σούπερ-Κομισάριων. Αντιπροσωπεύουν από κάθε άποψη το παλαιό σοβιετικό Πολιτμπυρό, με μόνη διαφορά πως το σημερινό των Βρυξελλών είναι πιθανώς κάπως λιγότερο δημοκρατικό από το Πολιτμπυρό του Μπρέζνιεφ.

Ο Τίμμερμανς, διοικητικά Πρώτος Αντιπρόεδρος υπό τον Γιούνκερ, είναι «Σούπερ-Κομισάριος» υπεύθυνος πολλών χαρτοφυλακίων, μεταξύ των οποίων και των προσφύγων, ή της «μεταναστευτικής πολιτικής», κατά την ορολογία της Ε.Ε. Οι Σούπερ-Κομισάριοι του Γιούνκερ σπρώχνουν την Επιτροπή της Ε.Ε. ακόμη μακρύτερα από την Δημοκρατία. Αυτοί έχουν την εξουσία να ελέγχουν και να διαμορφώνουν την δραστηριότητα των Επιτρόπων, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος να προβάλλουν βέτο σε οποιαδήποτε νομοθετική πρόταση υποβάλλουν οι συνάδελφοί τους, σύμφωνα με οδηγίες κανονισμού που διέρρευσαν Ινστιτούτα της ΜΚΟ του Σόρος «Ανοιχτή Κοινωνία».

Σήμερα η Επιτροπή της Ε.Ε. είναι μια εξουσιαστική πυραμίδα μη εκλεγμένων αρχόντων, με επικεφαλής τον Πρόεδρο Γιούνκερ και τον Πρώτον Αντιπρόεδρο Τίμμερμανς στη δεύτερη θέση. ΄Ολοι οι άλλοι επίτροποι υπάγονται στην εξουσία των πρώτων δύο. Αυτό είναι κάτι που δεν αναφέρεται ποτέ στις συζητήσεις των ευρωπαϊκών συστημικών ΜΜΕ.

Τώρα τα βάζετε και με τις ΜΚΟ;

Το πιο πρόσφατο ουγγαρέζικο ράπισμα, στα μούτρα του Γιούνκερ και αυτών των θεοσεβών κομισαρίων των Βρυξελλών και του φιλαράκου τους Τζωρτζ Σόρος, ήταν ο νέος νόμος που με πρόταση της κυβέρνησης ψήφισε η Βουλή για τις ΜΚΟ οι οποίες χρηματοδοτούνται από το Εξωτερικό. Κατά τον νέο ουγγρικό νόμο, όποια ΜΚΟ στην Ουγγαρία εισπράττει περισσότερα από 24.000 Ευρώ από ξένες πηγές υποχρεούται να κάνει μιαν ετήσια δήλωση στις ουγγρικές αρχές, κατονομάζοντας επακριβώς τις πηγές προέλευσης αυτών των ποσών. Εάν μια ΜΚΟ αρνηθεί να συμμορφωθεί αντιμετωπίζει ποινή κλεισίματός της.

Πόσο χυδαίο! Tώρα μπορεί να είστε βέβαιοι πως η μυριάδα των ουγγρικών ΜΚΟ και άλλων ποικιλώνυμων οργανώσεων που χρηματοδοτούν με δισεκατομμύρια δολάρια ο Σόρος και οι φίλοι των αμερικανικών ΜΚΟ, όπως το Εθνικό ΄Ιδρυμα για την Δημοκρατία (ΝΕD), δεν είναι καθόλου ευτυχείς ακόμη και μ’ αυτόν τον πολύ ήπιο νόμο. ΄Εχουν άραγε κάτι να κρύψουν από την ουγγρική κυβέρνηση; Ποιος ξέρει; Αμέσως το γερμανικό υπουργείο των Εξωτερικών εξέδωσε μιαν ανακοίνωση καταδίκης για τον νέο ουγγρικό νόμο περί ΜΚΟ. Ο εκπρόσωπος του υπουργείου Μάρτιν Σαίφερ δήλωσε πως ο νέος νόμος περί ΜΚΟ βάζει την Ουγγαρία στην συντροφιά χωρών όπως η Ρωσία και η Κίνα,που θεωρούν «την χρηματοδότηση των ΜΚΟ από ξένους εχθρική ενέργεια».

Κανείς δεν μπαίνει στον κόπο να αναφέρει το γεγονός ότι οι ΗΠΑ έχουν κάτι που ονομάζεται Νόμος Απογραφής Ξένων Οργάνων, που υποχρεώνει άτομα ή όργανα που εκπροσωπούν συμφέροντα ξένων κυβερνήσεων, «υπό πολιτική ή ημι-πολιτική ιδιότητα», να αποκαλύπτουν την σχέση τους με την ξένη κυβέρνηση και πληροφορίες για τις σχετικές δραστηριότητες και τα οικονομικά τους.

Η Ε.Ε. διαπράττει βλακώδη γκάφα

Με τους Κομισάριους των Βρυξελλών να αντιμετωπίζουν σαν απαράδεκτο θράσος την αντίσταση του Ορμπάν και των Ούγγρων στην απόλυτη εξουσία των Ευρωκρατών στις εσωτερικές υποθέσεις μιας χώρας-μέλους, η Ε.Ε. αποφάσισε να φθάσει στα άκρα, κινώντας την διαδικασία κυρώσεων για παραβίαση κανονισμών σε βάρος της ουγγρικής κυβέρνησης. Εάν το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο κρίνει ένοχη της Ουγγαρία θα μπορούσε να της επιβάλει πρόστιμα και άλλες κυρώσεις. Μέχρι τώρα η Κομισιόν δεν είχε τιμωρήσει άλλο κράτος-μέλος. Μια απόπειρα κυρώσεων κατά της Αυστρίας το 2000, επειδή επετράπη η συμμετοχή σε κυβερνητικό συνασπισμό μελών του Κόμματος της Ελευθερίας, του Γιοργκ Χάϊντερ, γρήγορα εγκαταλείφτηκε μπροστά στην τεράστια αντίδραση κατά της Ε.Ε.
Για λόγους «ισορροπίας», η προσφυγή στο δικαστήριο περιέλαβε επίσης την Πολωνία και την Τσεχία, για την άρνησή τους να συμμορφωθούν με την εντολή των Βρυξελλών για την υποδοχή προσφύγων.
Η δικαστική επίθεση της Κομισιόν ακολούθησε την ψηφοφορία στις 17 Μαΐου στο Ευρωκοινοβούλιο -ένα άλλο περίεργου φύσεως σώμα. Το κοινοβούλιο της Ε.Ε., επικαλούμενο την άρνηση της Ουγγαρίας να δεχτεί μετανάστες ως και τον νέο Νόμο για τις ΜΚΟ και τον Νόμο για το Πανεπιστήμιο του Σόρος, συνέστησε την εφαρμογή του ΄Αρθρου 7.1 της Συνθήκης, που εξουσιοδοτεί την Επιτροπή να κρίνει εάν ένα μέλος παραβίασε τις «αξίες» της Ε.Ε. και εάν θα πρέπει να τιμωρηθεί, μεταξύ άλλων, με την αναστολή του δικαιώματος ψήφου.

Η δικαστική επίθεση των Βρυξελλών εναντίον της Ουγγαρίας, της Πολωνίας και της Τσεχίας είναι πολύ πιθανόν να τους σκάσει στα χέρια και να επιταχύνει την διάλυση της εξόφθαλμα κακοστημένης Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης. Στην ελάχιστη εκδοχή, η ενέργεια αυτή σφυρηλατεί την ενότητα των χωρών που υφίστανται την επίθεση και χαλυβδώνει την αντίσταση σε μιαν αυταρχική γραφειοκρατία και εξουσιαστική πατριαρχία.

Οπωσδήποτε, γίνεται ολοένα και καθαρότερο σε συνεχώς περισσότερους Ευρωπαίους πολίτες ότι το τέρας που φωλιάζει σήμερα στις Βρυξέλλες δεν αντιπροσωπεύει τα πραγματικά συμφέροντα των πολιτών της Ε.Ε. Το ακατανόμαστο έγκλημα του Β. ΄Ορμπαν είναι η επιμονή του να υπηρετεί τα συμφέροντα των πολιτών της πατρίδας του και όχι των αυτοπρόβλητων και μη εκλεγμένων αλαζόνων Κομισαρίων των Βρυξελλών.


*NED, ήτοι το National Endowment for Democracy (Εθνικό ΄Ιδρυμα για την Δημοκρατία) απέκτησε διεθνή φήμη με το πραξικόπημα στην Ουκρανία, όταν η τότε βοηθός υπουργός των εξωτερικών κ. Βίκυ Νούλαντ είχε δηλώσει σε ομιλία της ότι είχαν δαπανήσει πέντε δισεκατομμύρια δολάρια για την προετοιμασία αλλαγής καθεστώτος. Παράλληλα, λίγο χρόνο νωρίτερα, ο πρόεδρος του Ιδρύματος είχε προαναγγείλει την ανατροπή του Ρώσου προέδρου Πούτιν.

Σιμόν Βέιλ (1927- 2017)


Ένα πρόσωπο - σύμβολο της γαλλικής και ευρωπαϊκής πολιτικής ζωής, «έφυγε» την περασμένη Παρασκευή 30 Ιουνίου. Η μαχητικότητα της Σιμόν Βέιλ ήταν απαράμιλλη. Χαρακτηριστικό συμβάν, η επίθεση που δέχθηκε το 1979 από μέλη της ακροδεξιάς. Όταν επιχείρησαν να διακόψουν την ομιλία της εκείνη τους φώναξε: «Δεν με φοβίζετε! Έχω επιζήσει χειρότερων πραγμάτων από εσάς». 

Η Σιμόν Βέιλ υπήρξε μια σπουδαία γυναίκα που τίμησε την έννοια του πολίτη και αγωνίστηκε με πάθος για τα ιδανικά της ελευθερίας και της δημοκρατίας. Ακαδημαϊκός, πρώην υπουργός και πρώτη γυναίκα πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, τον Μάρτιο του 1980, τιμήθηκε με το πρώτο Διεθνές Βραβείο Ωνάση. Συνεπές ως προς τη διαθήκη του Αριστοτέλη Ωνάση, το 1978 το Ίδρυμα Ωνάση θέσπισε τα Διεθνή Βραβεία τιμώντας προσωπικότητες μεγάλης εμβέλειας και σπουδαίας κοινωνικής προσφοράς. Το αγωνιστικό πνεύμα της Σιμόν Βέιλ και η ιστορική της διαδρομή αποτέλεσαν για τα Διεθνή Βραβεία Ωνάση την ιδανική «αφετηρία» στην προσπάθεια, όχι μόνο να τιμήσουν εκείνους που προσέφεραν, αλλά και να εμπνεύσουν εκείνους που θα μπορούσαν να προσφέρουν στο μέλλον. 

Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου η Βέιλ είχε εκδιωχθεί από τη Γαλλία και οδηγηθεί στο ναζιστικό στρατόπεδο του Άουσβιτς, από όπου κατάφερε να επιζήσει έχοντας χαραγμένο τον αριθμό 78651 στο μπράτσο της. Εκείνο που θα παρέμενε ανεξίτηλο όμως στην Ιστορία, ήταν το θάρρος και η αγωνιστικότητα της Σιμόν Βέιλ, η οποία αφήνει πίσω της μια ανεκτίμητη παρακαταθήκη.

Κομισιόν: Τελευταία προειδοποίηση στην Ελλάδα για τις πλαστικές σακούλες

Δύο μήνες προθεσμία


Στην τελευταία της προειδοποίηση πριν από την παραπομπή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κάλεσε την Τετάρτη την Ελλάδα να ολοκληρώσει τη μεταφορά της κοινοτικής νομοθεσίας για τα απόβλητα στο εθνικό δίκαιό της. Το πρόβλημα είναι οι πλαστικές σακούλες.

Η Επιτροπή διαπιστώνει ότι η Ελλάδα παραβιάζει την οδηγία για τις πλαστικές σακούλες [οδηγία (ΕΕ) 2015/720], σύμφωνα με την οποία έως τις 27 Νοεμβρίου 2016 έπρεπε να έχει θεσπίσει μέτρα για τη μείωση της κατανάλωσης λεπτών πλαστικών σακουλών μεταφοράς, προκειμένου να καταπολεμηθούν η σπατάλη πόρων και η ρύπανση της θάλασσας.

Και οι δύο αυτές επιλογές μπορούν να υλοποιηθούν είτε με υποχρεωτικά μέτρα, είτε μέσω συμφωνιών με τους αντίστοιχους κλάδους της οικονομίας. Υπάρχει, επίσης, η δυνατότητα να απαγορευτούν οι πλαστικές σακούλες, εφόσον αυτές οι απαγορεύσεις δεν υπερβαίνουν τα όρια που καθορίζει η οδηγία, ώστε να διαφυλαχθεί η ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων στην ενιαία ευρωπαϊκή αγορά.

Η Κομισιόν εξετάζει κατά προτεραιότητα εάν τα κράτη-μέλη έχουν εκπληρώσει την υποχρέωση να μεταφέρουν αυτήν την οδηγία στο εθνικό δίκαιο και επομένως αποστέλλει σήμερα την τελική προειδοποίηση προς την Ελλάδα, καθώς δεν έχει κοινοποιήσει στην Επιτροπή αυτά τα μέτρα.

Η Ελλάδα έχει πλέον προθεσμία δύο μηνών για να απαντήσει στην αιτιολογημένη γνώμη, και αν δεν δώσει ικανοποιητική απάντηση μπορεί να την παραπεμφθεί στο Δικαστήριο της ΕΕ.

Στο τέλος κερδίζουν οι σοβαροί!...


Με λάθος πρότυπα είναι διαπαιδαγωγημένος ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας. Στο τέλος δεν κερδίζουν οι καλοί, όπως νομίζει, αλλά οι πραγματικά σοβαροί. Όχι οι σοβαροφανείς, αλλά οι αυθεντικά σοβαροί, οι έντιμοι και οι υπεύθυνοι που μιλούν όχι για να παραπλανήσουν, όχι για να διασκεδάσουν, όχι για να δεσμεύσουν, αλλά για να δεσμευτούν οι ίδιοι, στο πλαίσιο μιας μικρής αλήθειας που δεν μεταβάλλεται διαρκώς και οβιδιακώς.
Τι να γράψω για το χθεσινό Eurogroup, που δεν έχω ήδη σημειώσει; Όλα εξελίχθηκαν όπως έγραφα πως θα γίνουν, χωρίς καμία απολύτως έκπληξη. Οι "κακοί" - κατά το πολιτικό αφήγημα που κυριαρχεί στην Ελλάδα και αναπαράγεται από μια αριστερά που δεν γνωρίζει πως κάτι τέτοιο είναι ανάρμοστο για την αναφερόμενη παιδαγωγική της και την οντολογία της - κατασκεύασαν έναν λαβύρινθο για την ελληνική κοινωνία και οικονομία χωρίς ορατό τέλος, όπου, ωστόσο, ένας κυριολεκτικώς και μεταφορικώς τσαλακωμένος κύριος Τσακαλώτος (: Τσαλακώτος από σήμερα), διέκρινε "φως στο τούνελ"! Πρόκειται για μια φράση κλισέ κάθε "καλού" που εμφανίζεται σαν αγαθιάρης για να γλιτώσει από την κατακραυγή, μετά από την αποτυχία του να σεβαστεί τα ίδια του τα λόγια: τις προηγούμενες δηλώσεις του και προσεγγίσεις του.
Εγώ είμαι έτοιμος να δεχτώ πως οι κύριοι Τσίπρας και Τσαλακώτος είναι οι "καλοί" της υπόθεσης - αν και στη γλώσσα μου δεν υπάρχουν καλοί και κακοί - μόνον που αν οι πολιτικοί τους αντίπαλοι είχαν συμφωνήσει σε αυτά που συμφώνησαν οι ίδιοι χθες το απόγευμα στο Eurogroup, θα τους αποκαλούσαν "κακούς" και "άθλιους" και θα τους κατήγγειλαν στον λαό για διπλοπροσωπία, υποκρισία και δραματική αποτυχία που οδηγεί τη χώρα στο απόλυτο αδιέξοδο. Και θα είχαν δίκιο! Το έχουν πράξει άλλωστε σε ανάλογες - της ιδίας μεθοδολογίας - προτάσεις του Οργάνου κατά το παρελθόν, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν στην αντιπολίτευση. Το χειρότερο ήταν η δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου πως "η χθεσινή απόφαση του Eurogroup είναι μια παρά πολύ θετική απόφαση, η οποία δίνει στην ελληνική πλευρά αυτά που ζητούσε"!
Αν αυτά ζητούσε, τότε γιατί άλλα συζητούσε και εμφανιζόταν να απαιτεί, απειλώντας μάλιστα με Σύνοδο Κορυφής; Επειδή προφανώς δεν είναι σοβαροί άνθρωποι. Μόνον αυτό; Όχι, δυστυχώς! Εδώ κινούμαστε πλέον στον πολιτικό χώρο της απόλυτης γελοιότητας. Καθαρές δεσμεύσεις - με τη μορφή μάλιστα υποτελούς πολιτείας στο διηνεκές - ανέλαβε αποκλειστικά η κυβέρνηση και μάλιστα πολύ πέρα από την εξουσία της και της συνταγματικής τάξης, ενώ, αντίθετα, καμία απολύτως καθαρή δέσμευση για το χρέος και την ανάπτυξη δεν ανέλαβαν οι εταίροι-δανειστές. Τίποτε καθαρό, εκτός του ό, τι θα πρέπει η κυβέρνηση να ξεχάσει αυτά που δήλωνε για (δοκιμαστική έστω) έξοδο στις αγορές πριν από τη λήξη του προγράμματος και για αναδιάρθρωση του χρέους. Οι "δοκιμές" μετά τις εκλογές! Εάν θεωρείς "καθαρό" το "εάν και εφόσον" τότε ούτε καθαρός είσαι, ούτε ασφαλώς σοβαρός, εκτός του ότι η πίεση για βιωσιμότητα του χρέους περνά από τους δανειστές στην ελληνική πλευρά, προδηλώνοντας ένα ασφυκτικό πλαίσιο λιτότητας με συνέχιση της εσωτερικής υποτίμησης.

Λένε πως από το σοβαρό στο γελοίο η απόσταση είναι μικρή και έτσι γρήγορα την κάλυψε αυτή η κυβέρνηση - αν δεχθούμε φυσικά πως σοβαρολογούσε ποτέ! Από το γελοίο όμως στο σοβαρό, η απόσταση είναι τεράστια! Μεγάλο, λοιπόν, τεράστιο είναι πλέον το τούνελ που έχει να διασχίσει ο ΣΥΡΙΖΑ για να συναντηθεί με το φως της σοβαρότητας στην άκρη του. Και ιστορικώς έχει αποδειχθεί πως στο τέλος κερδίζουν οι σοβαροί και όχι αυτοί που κινούνται σαν να πιστεύουν τον Βοναπάρτη πως "από το γελοίο στο μεγαλείο" είναι ένα μόνο βήμα. Ένα βήμα προς το τέλος των γελοίων είναι που σαν σχιζοφρενείς βιώνουν μέσα σε αυτό (το γελοίο) το "μεγαλείο" τους!...

Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος είναι διδάκτωρ Πολιτικής Επιστήμης, ειδικός σε θέματα πολιτικής και διακυβέρνησης στην Ευρασία.

Η Μέρκελ Σαλπίζει την Χειραφέτηση από την Αγγλοσαξωνική Προστασία

Μιλώντας απροκάλυπτα ως κορυφή της Ευρώπης.

Του Μιχαήλ Στυλιανού

Σε βροντώδη ομιλία της στο Μόναχο, που Αμερικανοί χαρακτηρίζουν «σηματοδότηση χωρισμού των δρόμων», η Γερμανίδα Καγκελάριος ΄Ανγκελα Μέρκελ ανήγγειλε χθες ότι η «οι καιροί πού μπορούσαμε να εμπιστευόμαστε σε άλλους τελειώνουν. ..και θα πρέπει να αγωνισθούμε οι ίδιοι για την τύχη μας».
Οι «Άλλοι», όπως προέκυψε από την συνέχεια της ομιλία της, είναι οι Αγγλοσάξωνες σύμμαχοι, Αμερικανοί -και Βρετανοί μετά Βrexit.
Oι «Εμείς» δεν περιορίζονταν στο ακροατήριο της ομιλίας, σε συγκέντρωση Χριστιανοδημοκρατών.  Περιλαμβάνουν όλους στην Ευρωπαϊκή ΄Ενωση.

Η κραυγαλέα σχεδιασμένη αυτή αποστροφή, μιας προεκλογικής κατά τα λοιπά ομιλίας, πέτυχε τον ένα τουλάχιστον των στόχων που επεδίωκε: Ο αρχισυντάκτης των Φαϊνάνσιαλ Τάϊμς Λ. Μπάρμπερ την χαρακτήρισε με τις φράσεις « Μεγάλη στιγμή στις δι-ατλαντικές σχέσεις. Η Μέρκελ δηλώνει πως του Τραμπ η Αμερική δεν είναι πλέον φερέγγυα.» Βρετανός ο Μπάρμπερ, αφαίρεσε την πατρίδα του από τον στόχο της Μέρκελ, για να εντάξει τον γερμανικό πύραυλο αποκλειστικά στην αντι-Τραμπ εκστρατεία. Το Ρώυτερ όμως το διάβασε διαφορετικά: « Η Μέρκελ προειδοποιεί πως ΗΠΑ και Βρετανία δεν είναι πια φερέγγυοι εταίροι.»

Προηγούμενες οξείες δηλώσεις της Μέρκελ, μετά την Σύνοδο των 7, στην Ταορμίνα της Σικελίας, είχαν προετοιμάσει το έδαφος και την δημοσιογραφική ερμηνεία για την υποτιθέμενη έκρηξη του Μονάχου. Σ’ αυτές η Φράου Μέρκελ επικεντρώθηκε στην απροθυμία του Αμερικανού Προέδρου να προσυπογράψει την Συμφωνία του Παρισιού για την κλιματική αλλαγή και την επιφύλαξή του να απαντήσει σε μια εβδομάδα. Και ενώ ο Γάλλος Μακρόν εξέφρασε ικανοποίηση για τα αποτελέσματα της Συνόδου γενικά και συγκρατημένη αισιοδοξία για τις τελικές αποφάσεις του Προέδρου Τραμπ, η Ευρωπαία Καγκελάριος γνωστοποίησε την οργή της με την δήλωση ότι « η όλη συζήτηση για το κλίμα ήταν δύσκολη, η μάλλον πολύ απογοητευτική.»

Έτσι η χθεσινή διακήρυξη Γερμανό-Ευρωπαϊκής χειραφέτησης από την εξάρτηση στην Ατλαντική προστασία ερμηνεύεται -από καλοθελητές στα μικρόφωνα της Ουάσιγκτων και αλλαχού- ως ιστορικό ρήγμα στην Ατλαντική Συμμαχία, οφειλόμενο στην επιμονή του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ να αντιστρατεύεται στην κοινή προσπάθεια για τη σωτηρία του πλανητικού περιβάλλοντος. Ο πρόεδρος του Ατλαντικού Συμβουλίου, κορυφαίου «Think Tank» των ΗΠΑ και εγκεφάλου του Υπερκράτους, κ Ρίτσαρντ Χάας * έγραψε χαρακτηριστικά : «Η δήλωση της Μέρκελ πως η Ευρώπη δεν μπορεί να στηρίζεται σε άλλους και οφείλει να πάρει στα χέρια της την υπόθεση, αποτελεί έναν υδατοφράχτη και αυτό που οι ΗΠΑ αγωνίστηκαν να αποφύγουν από τον 2ο Π.Π.»

Η σκηνοθέτηση αυτής της ερμηνείας - με τις δηλώσεις αγανάκτησης για την αδικοπραγία Τραμπ σε βάρος του κλίματος (!)- συγκαλύπτει τα πραγματικά κίνητρα της ρουκέτας του Μονάχου -που μπορούσαν να προκαλέσουν αντίθετα των επιδιωκομένων αποτελέσματα: ικανοποίησης στις ΗΠΑ και παρόξυνσης του κλίματος ερεθισμού στην Ευρώπη.

Και τα πραγματικά κίνητρα είναι βέβαια ότι στις Βρυξέλλες διαψεύστηκαν οι ελπίδες του Βερολίνου ότι η μανιώδης πολεμική εναντίον του Τραμπ θα είχε διαγράψει ή αμβλύνει τις θέσεις του για τις ηγεμονικές αξιώσεις της Γερμανίας στην Ευρώπη και ευρύτερα, όσο και για την ιμπεριαλιστική εμπορική και τραπεζική πολιτική της και σε βάρος των ΗΠΑ.

Η ομιλία του Προέδρου Τραμπ στη σύναξη του ΝΑΤΟ, για την εισφοροδιαφυγή της Γερμανίας και άλλων ευπόρων μελών και τα λόγια που του απέδωσε το Σπίγκελ -περί «κακής Γερμανίας» και εισβολής των ΗΠΑ με εκατομμύρια γερμανικά αυτοκίνητα- από διαρροή συνομιλίας του με τους Γιούνκερ και Τουσκ, διέψευσαν και την τελευταία ελπίδα των Γερμανών επιτελών ότι, με Τραμπ Πρόεδρο των ΗΠΑ, θα μπορούσε να συνεχιστεί η εφαρμογή της προώθησης των -αμετάβλητων από πλέον του αιώνος- γερμανικών στρατηγικών σχεδίων γεωπολιτικής, υπό το ράσο του «ευσεβούς λειτουργού» της Ατλαντικής Συμμαχίας.

Στην Ευρώπη, σε όσους τουλάχιστον έχουν γυμνασμένη την ακοή, της Φράου Μέρκελ το Σάλπισμα αφύπνισης στη νέα πραγματικότητα, «χωρισμού των δρόμων» και ανάγκης «να στηριχτούμε στις δικές μας δυνάμεις», κηρύσσει απροκάλυπτα πλέον την ανάληψη της ευρωπαϊκής ηγεσίας από την/τον Καγκελάριο της Γερμανίας, την αναβάθμιση του διοικητικού μηχανισμού ενοποίησης της Ε.Ε, τον απροκάλυπτο υποβιβασμό των εθνικών ηγεσιών σε νομάρχες και την δημιουργία Ευρωπαϊκών Ενόπλων Δυνάμεων –παράλληλα και αναπόφευκτα σε βάρος του ΝΑΤΟ.

Προνοητικά για τον αφοπλισμό των ισχυρότερων αντιδράσεων, είπε επίσης στην ομιλία της ότι θα πρέπει προς τον ίδιο σκοπό να ενισχυθεί η συνεργασία με τη Γαλλία. Αναγκαία προληπτική ενέργεια, με δεδομένη αφ’ ενός την εσωτερική ανασφάλεια της εξουσίας του Προέδρου Μακρόν και αφ’ ετέρου των ριζών της πολιτικής του ανάδειξης σε ισχυρά αμερικανικά κέντρα.

Ο εκφυλισμός του Eurogroup και ο διασυρμός Αλέξη και ΣΥΡΙΖΑ!

Αναζητώ την είδηση από τη χθεσινή συνεδρίαση του Eurogroup και δεν την βρίσκω στο κείμενο της επίσημης ανακοίνωσης αυτού του άτυπου Οργάνου της ΕΕ, το οποίο έχει αποκτήσει παραμορφωτικά αποφασιστικό ρόλο στην διακυβέρνηση της Ελλάδας - και ασφαλώς μόνον και ειδικά επ' αυτής.
Δεν εννοώ πως δεν υπάρχουν διαψεύσεις σε όλα σχεδόν τα ζητήματα, επί των οποίων τοποθετήθηκε η κυβέρνηση και προσωπικά ο πρωθυπουργός την αμέσως προηγούμενη περίοδο, κατά την οποία κτιζόταν κοινή γνώμη για να προνομοθετηθούν οι αθλιότητες του πολυνομοσχεδίου που αφορούν στην επέκταση του Τρίτου μνημονίου και στην θέσπιση ενός Τετάρτου. Εννοώ πως για όλα αυτά που περιέχει η ανακοίνωση σου έχω μιλήσει ξεκάθαρα αναγνώστη μου, χωρίς να υπάρχει καμία απολύτως διαφορά στο πνεύμα, στο χρονοδιάγραμμα ή έστω στις λεπτομέρειες των κατευθύνσεων.
Δεν υπήρξαν εκπλήξεις και δεν θα υπάρξουν εκπλήξεις μέχρι το 2018. Στη συνέχεια, αν δεν υπάρξουν εκπλήξεις, δεν θα υπάρξει επιβίωση της Ελλάδας εντός του Ευρώ! Αν δεν υπάρξει ένας πακτωλός επενδύσεων (: πάνω από 150 δις ευρώ) μέσα σε ενάμιση χρόνο, το πρόγραμμα θα σκάσει σαν φούσκα, επειδή είναι φούσκα και αυτό το γνωρίζουν όλοι οι συμμετέχοντες στο Eurogroup και ασφαλώς η ελληνική κυβέρνηση των μασκαρανθρώπων που υποδύονται τους αριστερούς κυβερνήτες. Δυστυχώς το γνωρίζουν και οι επενδυτές...
Αν, ωστόσο, επιμένεις να αναζητείς "είδηση", εστίασε στην μεθοδολογία του Eurogroup. Εκεί θα διακρίνεις τον εκφυλισμό του. Χθες είδαμε να μεταβάλλεται η φύση του Οργάνου και από ψευδοπολιτικό να συμπεριφέρεται σαν ψευδοτεχνικό, με αποτέλεσμα να διασύρεται απολύτως ο Αλέξης Τσίπρας και η κυβέρνησή του, καθώς η σχέση χρέους- πλεονάσματος-μέτρων, οδηγεί σε μια διαφορετική συμφωνία από αυτή που παρουσίασαν ως γενικό πλαίσιο στη βουλή κατά τη συζήτηση του πολυνομοσχεδίου. Σε τεχνικό επίπεδο δεν υπήρχε μια συμφωνία πακέτο, όπως ισχυρίστηκε ο πρωθυπουργός και προδήλωνε ο υπουργός οικονομικών, αλλά απλώς μια "προκαταρκτική συμφωνία μεταξύ της Ελλάδας και των θεσμών στο νέο «πακέτο» μεταρρυθμίσεων" - όπως σημειώνεται στην ανακοίνωση τουEurogroup.
Με μια κουβέντα, είναι πλέον πασιφανές πως η ελληνική κυβέρνηση δεν διαπραγματεύεται ούτε το ζήτημα του χρέους, ούτε αυτό των ανεδαφικών πλεονασμάτων (: θα πάρει ό,τι της δώσουν) και έχει περιοριστεί απλώς στην διαπραγμάτευση της διαδικασίας νομοθέτησης και εφαρμογής των μέτρων προσαρμογής και ασφαλώς εσωτερικής υποτίμησης.
Μόνον που έτσι δεν είσαι κυβέρνηση. Δεν ασκείς δική σου πολιτική. Δεν διαπραγματεύεσαι πολιτικά. Ασκείς μικροπολιτική, για πολιτική νομιμοποίηση του εαυτού σου ως "σωτήρα της χώρας", αν και στην πραγματικότητα λειτουργείς ως ντίλερ της τρόικας, ενώ εφαρμόζεις την πολιτική της τρόικας στο πλαίσιο ενός καθεστώτος ανάγκης. 

Χθες το βράδυ στο  Eurogroup εξαφανίστηκε ο παράγων ελληνική κυβέρνηση. Ο ρόλος της είχε ολοκληρωθεί προσωρινώς την προηγούμενη εβδομάδα. Θα συνεχιστεί σε λίγο, όταν πλέον από τη σχέση χρέους-πλεονασμάτων προκύψει λογιστικώς η ανάγκη για νέα μέτρα. Αν δεν προκύψει ο Αλέξης Τσίπρας θα βάλει γραβάτα, αλλά θα πρέπει να βγάλει τη μάσκα του διαπραγματευτή, λέγοντας απλά και ασφαλώς στη γλώσσα της “ευθύνης και του καλού σερβις”, που έχει προσφάτως υιοθετήσει: you asked and weve delivered!Τώρα, είναι να μην του ρίξει φάσκελο ο Αντώνης Σαμαράς;

Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος είναι διδάκτωρ Πολιτικής Επιστήμης, ειδικός σε θέματα πολιτικής και διακυβέρνησης στην Ευρασία.

Πρώτα Αναπόδραστα Συμπεράσματα από το Γαλλικό Εκλογικό Αποτέλεσμα


Του Μιχαήλ Στυλιανού 9.5-17

Νικητής των χθεσινών γαλλικών εκλογών είναι ασφαλώς η κ. Μέρκελ -ακριβώς όπως το έθεσε η Μαρίν Λε Πεν στην προηγηθείσα τηλεμαχία. Αλλά, πέραν του 4ου Ράιχ, αδιαμφισβήτητος -πλην αθέατος νικητής-  είναι αυτό που ενσαρκώνει ο κ. Εντουάρντ ντε Ροτσίλντ, ιδιοκτήτης της ομώνυμης γαλλικής τράπεζας , παλαιός πάτρωνας του Μανουέλ Μακρόν και μεγαλύτερος μέτοχος της Λιμπερασιόν, στης οποίας την πρωτοσέλιδη,  ρυθμικά εκτινασσόμενη εντολή (που είδαμε και σε ελληνικές ιστοσελίδες) συνεμορφώθη πειθήνια το 64% των Γάλλων ψηφοφόρων:
«Κάνε ότι θέλεις          Αλλά. . .  Ψήφισε Μακρόν!»
Ο μεγάλος νικητής των προεδρικών εκλογών στη Γαλλία είναι τελικά ο «Μεγάλος Αδελφός» της προφητείας του ΄Οργουελ: μια μικρή διεθνής σκοτεινή κλίκα ελέγχου του χρήματος και της εξουσίας, ένας των εκπροσώπων της οποίας στην Ε. Ε. είναι ο κ. ντε Ροτσίλντ.
Ο Μεγάλος Χαμένος των γαλλικών προεδρικών εκλογών είναι  βέβαια η Δημοκρατία σε όλη την Ευρωπαϊκή ΄Ενωση, αλλά και ευρύτερα στην Δύση, εφ’ όσον το σύνθημα/εντολή της Λιμπερασιόν απλώς  υπενθύμιζε στους Γάλλους τα όρια επιλογής που διαθέτουν στην επικράτεια και τη Γλώσσα (΄Οργουελ) της «Δημοκρατίας» της  Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης.
Πιο ξεκάθαρα το είχε δηλώσει σε εμάς, ο κατ’ εξοχήν αρμόδιος Ζαν-Κλωντ Γιούνκερ, Πρόεδρος της Κομισιόν, στις 25 Ιανουαρίου 2015: « Il ne peut y avoir de choix démocratique contre les traitès européens», « Δεν μπορεί να υπάρξει δημοκρατική επιλογή εναντίον των ευρωπαϊκών συνθηκών».
Φράση που αποτελεί παραλλαγή της επιγραφής που είχε βάλει ο Δάντης Αλιγκέρι στην είσοδο της κολάσεως: «Ο εισερχόμενος, εδώ αφήνει κάθε ελπίδα.» (Εάν στην διατύπωση δεν με απατά η μνήμη εφηβικών αναγνωσμάτων.)
Τα 65% των 75% των Γάλλων ψηφισάντων συμφώνησαν χθες με την Λιμπερασιόν. Όπως στις 20 Φεβρουαρίου 2015 συμφώνησε με τον Γιούνκερ, χωρίς δισταγμό, ο κ. Βαρουφάκης, νομιμοποιώντας με την υπογραφή του το χρέος και τις δεσμεύσεις των προηγουμένων μνημονίων. Πριν μια βδομάδα (;), στη τηλεόραση, ξαφνικά ανακάλυψε πως αυτό ήταν «το λάθος» της θητείας του με τον Τσίπρα. Αλλά προχτές, διακήρυξε την υποστήριξή του στον Μανουέλ Μακρόν, απογυμνώνοντας και από εσώρουχα και μακιγιάζ την μετάνοια για το «λάθος».
(Δεν θα ήταν λάθος –παρενθετικά- να δούμε στον κ. Βαρουφάκη μιαν ελληνική έκδοση Εμμανουέλ Μακρόν, με ντόπια, βέβαια, φυσιολογικά  χαρακτηριστικά, αλλά με σύμπλεγμα στέρησης της προστασίας ενός Ρότσιλντ και των 70.000 άρθρων, φωτογραφικών εξωφύλλων και, δεκάδων ωρών τηλεοπτικού και ραδιοφωνικού χρόνου προεκλογικής προπαγάνδας που αυτή συνεπάγεται. Και που αποδείχτηκε τόσο θαυματουργή, ώστε να καθίσει τον άγνωστο προ τριετίας Μακρόν, ούτε καν καθηγητή πανεπιστημίου, στην έδρα των Ηλυσίων.)

                            Η επομένης της μέθης

Θαυματουργή και φαντασμαγορική η νίκη αυτού του νέου 39 ετών, του νεώτερου Γάλλου προέδρου -«νεώτερου και από τον Ναπολέοντα» εκστασιάζονταν χθες οι σχολιαστές των μίντια.               Αλλά γιατί τα σχόλια του Παρισιού μοιάζαν κάπως βεβιασμένα και οι τόνοι της ορχήστρας των Βρυξελλών  όχι αντίστοιχοι με το όργιο της προπαγανδιστικής παρέμβασης που είχε προηγηθεί, με απροκάλυπτες δηλώσεις υπέρ του Μακρόν και εναντίον της Μαρίν Λε Πεν, από την αφρόκρεμα της ευρωπαϊκής ηγεσίας : κ. κ. Μέρκελ, Σούλτς, Γιούνκερ. (Τους ίδιους που εξέφραζαν υποψίες για ρωσική προεκλογική ανάμιξη, αλλά καταγγέλθηκαν απροκάλυπτα από την βρετανική ηγεσία για προεκλογικό «bulling” (τραμπουκισμό) σε βάρος του βρετανικού λαού!)
Η κάθετη πτώση του ενθουσιασμού, μετά την απομάκρυνση του εφιάλτη μιας νίκης της δυναμιτίστριας του ευρωπαϊκού  προπυργίου της παγκοσμιοποίησης, οφείλεται στην σκεπασμένη με αδιαπέραστα νέφη πολιτική, κοινωνική και οικονομική επαύριο.
Μετά την ανακοίνωση του αποτελέσματος, η Μαρίν Λε Πεν, σε σύντομη ομιλία της, ευχήθηκε στον αντίπαλό της επιτυχία, χάριν της Γαλλίας, ανήγγειλε την εκ βάθρων αναμόρφωση της πατριωτικής παράταξής της και κάλεσε τον κόσμο που την ακολουθεί στη συνέχιση του αγώνα για την ανάκτηση της εθνικής κυριαρχίας, ανόρθωσης και της  θέσης διεθνούς  σεβασμού που δικαιούται η Γαλλία. Ευτυχής ότι διπλασίασε την δύναμή της από τις εκλογές του 2012, ότι την αύξησε κατά το 1/3 από τον πρώτο γύρο και ότι έσπασε το φράγμα της πατρικής αρνητικής κληρονομιάς, παρά τον τρομακτικό πανευρωπαϊκό πόλεμο διαπόμπευσης, χόρεψε μέχρι αργά, με φίλους και  συμμαχητές της, σε μπρασσερί της Βενσαίν.
Σε ένα μήνα ακολουθεί ένας τρίτος γύρος της ίδιας κρίσιμης αναμέτρησης, για τις εκλογές της νέας Εθνοσυνέλευσης, που θα κληθεί να ψηφίσει το άγνωστο πάντοτε πρόγραμμα του νέου Προέδρου.
 Ο κ. Μακρόν είναι πρόεδρος χωρίς κόμμα. Πριν ένα χρόνο και κάτι δήλωνε ακόμη σοσιαλιστής, μετά την θεατρική του παραίτηση δήλωσε πως δεν ανήκε σε κανένα κόμμα. Στον πρώτο γύρο των εκλογών επέμεινε στις αποστάσεις του και από τις δυο πολιτικές παρατάξεις που κυβερνούσαν μεταπολεμικά τη Γαλλία  -οι υποψήφιοι των οποίων τον κατήγγελλαν σ’ όλη τη διάρκεια του προεκλογικού αγώνα, για να συνταχθούν τελικά πίσω του, ενώπιον του «φασιστικού κινδύνου». Όλοι εκτός του Μελανσόν, που αρνήθηκε να καθοδηγήσει τους «ανυπότακτους» αριστερούς οπαδούς του (19,5%)να μην ψηφίσουν Μαρίν λε Πεν. Και του Ντυπόν-Αιϊνιάν, που συντάχθηκε μαζί της.
Στην νέαν εθνοσυνέλευση, ο Πρόεδρος Μακρόν θα πρέπει ν’ αναζητήσει πρωθυπουργό και κοινοβουλευτική στήριξη μεταξύ των εκπροσώπων των δύο μεγάλων κομμάτων που -ως Ρεπουμπλικανοί και Σοσιαλιστές- τού αντιτάχθηκαν βίαια στον πρώτο γύρο. Δηλαδή ενός πολιτικού μίγματος  με ιστορικό εχθρότητας, τμήμα του οποίου τελικά ή απέσχε ή αποσκίρτησε στο στρατόπεδο Λε Πεν -όπως σε μείζονα λόγο συνέβη με τους «ανυπότακτους» της αριστεράς του Μελανσόν.

                         Πίσω από το σκοτεινό νέφος

Την κοινοβουλευτική βάση στήριξης του προγράμματος του νέου προέδρου θα αποτελέσουν πολιτικά φέουδα με ανεξόφλητους τίτλους εκλογικής στήριξης  στον δεύτερο γύρο και καιροφυλακτούσες αντιμαχόμενες φιλοδοξίες φεουδαρχών, για πρωθυπουργικό, υπουργικά και λοιπά πόστα εξουσίας και πολιτικής επένδυσης. Που και αυτοί θα λειτουργούν αναγκαστικά υπό την εποπτεία της προσωπικής εκλογικής πελατείας τους όσο και των δημοσκόπων. Η σαθρότητα αυτής της βάσεως, από την οποία  Ευρωπαίοι και μη πάτρωνες  βλέπουν εξαρτώμενη την αποτελεσματικότητά του κ. Μακρόν,  είναι φυσικό να μετριάζει τον ενθουσιασμό για τη νίκη του.
Απέναντι στην παράταξη των «συμμάχων», η αντιπολίτευση με επικεφαλής τους εκπροσώπους του 35% του «Πατριωτικού Μετώπου» της Μαρίν Λε Πεν, του 9,5% των «Ανυπότακτων» της αριστεράς του Μελανσόν και των οπαδών πιθανώς  και άλλων υποψηφίων του 1ου Γύρου, που δεν συντάχθηκαν με τον εκλεγέντα πρόεδρο, προβλέπεται ν’ αποτελέσουν μιαν αντιθέτως συμπαγή, αποφασισμένη και καθόλου αμελητέα αντιπολίτευση. Δεύτερος λόγος μετριασμού των απανταχού ενθουσιασμών για την χθεσινή νίκη.
Αλλά υπάρχει και η -πέρα των σταθμητών πολιτικών συντελεστών- μελλοντική πραγματικότητα, πίσω από το  σκοτεινό αδιαπέραστο νέφος που κρύβει την αύριο της Μακρονικής Γαλλίας και του ευρωπαϊκού εργαστηρίου των αλχημιστών της Παγκοσμιοποίησης -με την «Δημοκρατία» ΄Οργουελ:
 Η  πραγματικότητα μιας Γαλλίας ταραγμένης, ανήσυχης, βαθειά πληγωμένης, και εύφλεκτης.  Μιας Γαλλίας με παράδοση κοινωνικών αγώνων, οδοφραγμάτων, ηρωικών και ενδόξων πολέμων με επίδοξους κατακτητές και μεγάλων μνημείων πολιτισμού. Αυτή η Γαλλία είναι σήμερα διχασμένη, μετά  την πλύση εγκεφάλου που έχει υποστεί σειρά γενεών, από ξένους και παρείσακτους  εισαγωγείς εκμαυλιστικών δαιμονίων μετα-νεωτερικού ευδαιμονικού εκφυλισμού.
Λένε μερικοί και εδώ παντογνώστες ότι από αυτές τις εκλογές η Γαλλία αποκαλύφτηκε «μοιρασμένη στα τέσσερα». Η πραγματική Γαλλία είναι διχασμένη στα δύο: Στο Πατριωτικό Στρατόπεδο και στους αλλοτριωμένους (από προπαγάνδα, ιδιοτέλεια ή φόβο) υπνοβάτες της Παγκοσμιοποίησης.

Το αποτέλεσμα αυτών των εκλογών και το τείχος της αμείλικτης αντικειμενικής πραγματικότητας, προς το οποίο επωμίσθηκε να οδηγήσει το γαλλικό φορτηγό εκρηκτικών ο νεαρός νέος οδηγός της Γαλλίας, δεν προοιωνίζεται θρίαμβο των σχεδιαστών του παράτολμου εγχειρήματος. Και είναι βέβαιο πως οδηγεί σε βίαιη αφύπνιση – και όχι μόνο των υπνωτισμένων στη Γαλλία βουλήσεων.

Google+ Followers

Addthis

 
Support : Creating Website | Johny Template | Mas Template
Copyright © 2011. Ακτιβιστης - All Rights Reserved
Template Created by Creating Website Published by Mas Template
Proudly powered by Blogger |2012 Templates