Headlines News :

Ακούω radio - activistis παίζει μουσική και τοπικές ειδήσεις συνεχώς ......

Πρόσφατα σχόλια

Ο Καιρός στην Περαία

ΤΑ ΚΑΛΑ ΝΕΑ

Διαφθορά - Διαπλοκή

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΗΠΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΗΠΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Γιατί ο Τραμπ Θα Γυρίσει Με ΄Αδεια Χέρια από το Ελσίνκι

του Andrei Martyanov ,Reminiscence of the Future, Fri, Jul 13, 2018

Russia isn't in a very compromising mood right now, the US doesn't have much that Moscow wants, and besides, the Russians regard the US as agreement-incapable



Εντάξει, αφού όλοι γράφουν για την συνάντηση Τραμπ-Πούτιν, ας εισφέρω και εγώ το κάτι-τι μου. Όχι άλλη μια «ανάλυση» ή «σύνθεση» σ’ αυτή την φρενίτιδα των ΜΜΕ που περιβάλλει το επικείμενο γεγονός της 18ης στο Ελσίνκι. Μόνο μερικά σημεία που αξίζουν να καταγραφούν.

1.Τραμπ και Μεγαλοστομία είναι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος. Αποδίδει με τύπους όπως αυτοί οι χαλέδες στην Ευρώπη. Ο Πούτιν δεν είναι το είδος που μπορεί να εντυπωσιασθεί με τέτοια, σε καμιά περίπτωση. Και ΟΧΙ. Ο Τραμπ ΔΕΝ πρόκειται να αποσυρθεί από το ΝΑΤΟ.

Οι θέσεις έχουν σκληρυνθεί

2. Οι ΗΠΑ είναι ΝΑΤΟ. Έχουν ανάγκη το ΝΑΤΟ για να ελέγχουν την Ευρώπη για μια σειρά από οικονομικούς λόγους, αφού η Ευρώπη είναι η μόνη εναπομένουσα παγκόσμια αγορά με πραγματική αγοραστική δύναμη. Αυτή η δύναμη αντιμετωπίζεται από το συλλογικό «Τραμπ» ως κλειδί για την αποκατάσταση της αμερικανικής οικονομικής ακμής, με τον εξαναγκασμό της Ευρώπης να:

α) Αγοράζει αμερικανικό υγραέριο (μάλιστα, Πολωνία και προσήλυτοι).

Β)Αγοράζει αμερικανικά όπλα ( Ξέρετε, αυτό το 4% για αμυντικές δαπάνες εναντίον των επιθετικών Ρούσκις)

γ) Αγοράζει αμερικανικά βιομηχανικά προϊόντα, από εμπορικά αεροπλάνα ως αυτοκίνητα και ηλεκτρονικά.

3. Ο Τραμπ υφίσταται σοβαρή πίεση από το αμερικανικό ισραηλινό λόμπυ και το κεντρικό θέμα της επικείμενης συνάντησης κορυφής θα είναι το Ισραήλ και η σχέση του με την Συρία. Στην πραγματικότητα, από την συνάντηση κορυφής με τον Τραμπ δεν είναι λιγότερο σημαντική η μια ακόμη επίσκεψη του Μπίμπι (Νετανιάχου) στην Μόσχα και η δήλωση του που αποτελεί σιωπηρή παραδοχή της νίκης της Ρωσίας και των συμμάχων της στη Συρία. ΄Ετσι πρόκειται για το Ιράν τελικά και η Ρωσία προσπαθεί να διευθετήσει κάποιο είδος «αποδεκτής» σε όλες τις πλευρές παρουσίας του Ιράν στην Συρία. Το θέμα είναι φοβερά περίπλοκο, αλλά είναι η Μόσχα και όχι η Ουάσιγκτον που έχει κάποια δυνατότητα για την λύση του. Και αυτή η δυνατότητα αποκτήθηκε με την επιδέξια εφαρμογή της στρατιωτικής δύναμης.

4. ΔΕΝ πρόκειται να υπάρξει ΚΑΜΙΑ μεγάλη «Συμφωνία» μεταξύ Ρωσίας και ΗΠΑ. Οι Ρώσοι δεν υπολογίζουν τις ΗΠΑ σαν αξιόπιστο εταίρο ή, με άλλα λόγια, σαν χ΄ρα με την οποία μπορείς να συνάψεις συνθήκη. Ο Τραμπ μπορεί να έχει καλές προθέσεις, αλλά το αμερικανικό κατεστημένο είναι δομικά, σε επίπεδο πνευματικού DNA, όχι μόνο αντιρωσικό, αλλά στο έπακρο εχθρικό προς την Ρωσία. Οι Τραμπ έρχονται και φεύγουν, αλλά η πολιτική μηχανή της Ουάσιγκτον συνεχίζει να αναπαράγει «ελίτ» που διακατέχονται από τις ίδιες εμμονές.

5. ΔΕΝ θα υπάρξει άρση των κυρώσεων σε βάρος της Ρωσίας. Αλλά ούτε και οι Ρώσοι ενδιαφέρονται πράγματι για τις κυρώσεις. Οι Ρώσοι ξέρουν πως οι ΗΠΑ δεν θα σταματήσουν μπροστά σε τίποτα, εκτός από έναν ολοκληρωτικό πόλεμο, προκειμένου να διασωθούν.

6. Θα γίνουν κάποιες διαπραγματεύσεις για θέματα σχετικά με την Συνθήκη Περιορισμού των Στρατηγικών Όπλων (START), αλλά και πάλι κάποιος θα όφειλε να ενημερώσει τον Τραμπ ότι η Ρωσία έχει κατακτήσει αποφασιστική στρατηγική και τεχνολογική υπεροχή στους εξοπλισμούς και ότι θα είναι πρόθυμη να περιορίσει οποιοδήποτε Από τα νέα όπλα της, όπως το RS-28 Sarmat ή το Avangard και ότι οι εποχές Γκορμπατσόφ και Γέλτσιν έχουν περάσει ανεπιστρεπτί.

7. Και η Ουκρανία; Θα διαλυθεί τελικά, κατά τον ένα ή τον άλλο τρόπο και σε αυτή την φάση η Ρωσία δεν έχει κανένα λόγο να πληρώνει για την συντήρηση ενός εχθρικού, τριτοκοσμικού βόθρου. Η Ευρώπη και οι ΗΠΑ ας πληρώσουν για την διάλυση αυτού του δυσλειτουργικού κράτους που δημιούργησαν. Πως; Αυτό είναι ένα ξεχωριστό ζήτημα.

΄Ετσι, τι είναι λοιπόν τόσο σημαντικό με αυτή τη συνάντηση κορυφής; Νομίζω πως εάν, μετά αυτή την συνάντηση, οι δύο πλευρές τελικά συμφωνήσουν στα τρία πάρα κάτω σημεία, θα μπορούμε να πούμε ότι ήταν επιτυχής και εγώ θα χειροκροτήσω και θα αναγνωρίσω τον Ντόναλντ Τραμπ ως πραγματικό Αμερικανό πολιτικό ηγέτη περιωπής:

1. Δεν πρέπει να υπάρξει ένας πόλεμος μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας, υπό οποιεσδήποτε συνθήκες

2. Οι δυο χώρες δεν είναι εχθροί αλλά ανταγωνιστές.

3. Η Ρωσία είναι μια υπερδύναμη, με τα δικά της νόμιμα περιφερειακά και κάποια παγκόσμια συμφέροντα, και το αυτό πρέπει να αναγνωρίζεται για τις ΗΠΑ. Γενικά, τα όρια πρέπει να καθοριστούν σε διαπραγματεύσεις.


Αυτά είναι, νομίζω… Α. ναι, η Κίνα. Γι’ αυτό αργότερα, αλλά ΟΧΙ, η Ρωσία δεν πρόκειται να «πουλήσει» την Κίνα. Υπάρχουν όμως θέματα που πρέπει να εξεταστούν.

Επεμβαίνουμε σε Εκλογές και Ανατρέπουμε Κυβερνήσεις Δηλώνει Δημόσια ο Τέως Αρχηγός της CIA

του Μιχαήλ Στυλιανού

Ο τέως επικεφαλής των Μυστικών Υπηρεσιών Τζέϊμς Κλάπερ μόλις ομολόγησε ότι οι ΗΠΑ απλά φροντίζουν για τους πολίτες διαφόρων χωρών, «όταν προσπαθούμε να χειραγωγήσουμε ή να επηρεάσουμε το αποτέλεσμα εκλογών ή ακόμη και να ανατρέψουμε κυβερνήσεις».

Η δήλωση αυτή που θα καταπλήξει την υφήλιο. . . γίνεται -κατά σαρδόνια σύμπτωση- με την συμπλήρωση ενάμιση και πλέον χρόνου ανακριτικής έρευνας στις ΗΠΑ (χωρίς αποτέλεσμα) για την μυθούμενη ρωσική ανάμειξη στις αμερικανικές εκλογές για την νίκη του Προέδρου Τραμπ. Ο κ. Κλάπερ μάλιστα είναι μεταξύ των πρώην στελεχών των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών που διατύπωσαν, πρόβαλλαν στα ΜΜΕ και ορισμένοι κατέθεσαν ως μάρτυρες στήριξης, της κατηγορίας, για την οποία 500 ημερών έρευνες από τρεις επιτροπές του Κογκρέσου και η ανακριτική του κ. Μούλερ κανένα στοιχείο δεν ανακάλυψαν.

Οι «αποκαλυπτικές» δηλώσεις του τέως αρχηγού των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών στην κυβέρνηση Ομπάμα έγιναν σε συνέντευξή του στο πρακτορείο Μπλούμπεργκ, με την ευκαιρία της έκδοσης –και για την προβολή- του βιβλίου του «Γεγονότα και Ανησυχίες», όταν σε σχετικό ερώτημα απάντησε:

« Νομίζω πως ο τρόπος που το αντιμετωπίζω είναι μέσω της ιστορίας μας, όταν προσπαθήσαμε να χειραγωγήσουμε ή να επηρεάσουμε εκλογές, ή ακόμη και να ανατρέψουμε κυβερνήσεις, το κάναμε φροντίζοντας για το καλύτερο συμφέρον του λαού αυτής της χώρας… Οι ΗΠΑ κινούνται πάντοτε από τον παραδοσιακό σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα.»

Ο σεβαστός κ. Τζέϊμς Κλάπερ δεν αναλώθηκε φυσικά στην απαρίθμηση αντιπροσωπευτικών παραδειγμάτων, όπως λ.χ. της Χιλής με τον Πινοσέτ ή της Ελλάδας με την Χούντα των βασανιστών.

Σύμφωνα με έγκυρες αμερικανικές έρευνες, από το 1946 ως το 2000 οι ΗΠΑ πραγματοποίησαν 80 επεμβάσεις σε εκλογές ή ανατροπές καθεστώτων, σε 46 χώρες.

Πρώην στέλεχος της C.I.A. επί 30 χρόνια, και στη Ρωσία, ο Στήβεν Χωλ, δήλωνε προ μηνών στους Τάιμς της Ν. Υόρκης: «Ασφαλώς και έκαναν ιστορικά οι ΗΠΑ τέτοιον εκλογικό επηρεασμό και επιχειρήσεις και ελπίζω να συνεχίσουν να το κάνουν.»

Και καθηγητής του Πανεπιστημίου της Τζώρτζια, που είχε πραγματοποιήσει έρευνα της C.I.A. για την Γερουσία, ο Λοχ Τζόνσον, δήλωσε: « Αυτού του είδους οι επεμβάσεις γίνονταν από της συστάσεως της C.I.A το 1947. Χρησιμοποιούσαμε αφίσες, προκηρύξεις, ταχυδρομείο, Πλακάτ, -ότι νομίζετε. Φυτεύαμε ψεύτικες ειδήσεις σε ξένες εφημερίδες. ΄Εχουμε χρησιμοποιήσει και αυτό που ΄Αγγλοι λένε «το Ιππικό του Αγίου Γεωργίου», δηλαδή βαλίτσες γεμάτες χαρτονομίσματα…

Συνάντηση Κορυφής Τραμπ- Πούτιν Σχεδιάζει ο Λευκός Οίκος





Την πληροφορία  για αμερικανο-ρωσική συνάντηση κορυφής δημοσίευσε η  Wall Street Journal, εφημερίδα της  αμερικανικής οικονομικής εξουσίας, και  την επαναλαμβάνει το  οικονομικό βασικά πρακτορείο Zero Ηedge, από τους αντίποδες της αδέσμευτης ηλεκτρονικής δημοσιογραφίας.
Η πληροφορία αναδύεται  μέσα στο ευνοϊκό κλίμα αναμονής της άλλης συνάντησης κορυφής, που θα έχει σε δέκα ημέρες ο Αμερικανός πρόεδρος Τραμπ με (το μέχρι πολύ πρόσφατα αποφώλιον τέρας της αμερικανικής πολιτικής μυθολογίας), τον  ηγέτη της Βορείου Κορέας  («ρόκετ-μαν», κατά Ντόναλντ Τραμπ), Κιμ Γιονγκ-Ουν, στην Σιγκαπούρη.
Κατά την Γουώλ Στρητ Τζέρναλ -που επικαλείται πληροφορημένες πηγές- ο  Αμερικανός πρεσβευτής στην Μόσχα και πρώην κυβερνήτης της  Πολιτείας Ούτα, Γιον Χάντσμαν, εργάζεται πυρετωδώς  για την πραγματοποίηση αυτής της συνάντησης, κατά δήλωση αξιωματούχου.
Ο οποίος πρόσθεσε στην εφημερίδα ότι  η προσπάθεια αυτή του πρεσβευτή Χάντσμαν  για  μιαν επίσημη  συνάντηση των δύο ηγετών  συνεχίζεται  από πολλούς  μήνες.
Μεταξύ των πολυάριθμων πιθανών θεμάτων προς συζήτησιν, αυτά που αναμένεται να  προβληθούν ως το αντικείμενο μιας τέτοιας συνάντησης κορυφής για «την λύση των προβλημάτων που χωρίζουν τις δύο χώρες», θα είναι προφανώς η Συρία, η Ουκρανία και ο έλεγχος των πυρηνικών όπλων.
Οι πρόεδροι Τραμπ και Πούτιν είχαν δύο ανεπίσημες συναντήσεις και  αντάλλαξαν απόψεις,  στα πλαίσια διεθνών συσκέψεων πέρυσι, της Ομάδας των 20, στην Γερμανία τον Ιούλιο και στην διάσκεψη  κορυφής στο Βιετνάμ, τον Νοέμβριο. Αλλά η εξεταζόμενη  θα είναι η πρώτη επίσημη συνάντηση κορυφής μεταξύ των δύο πυρηνικών δυνάμεων, σε περίοδο όπου οι σχέσεις τους έχουν περιπέσει σε επίπεδο περίπου κατάψυξης.
Παρά το απρόοπτο και παράδοξο αυτής της πληροφορίας, στο  κλίμα αντιρωσικής  μονομανίας  που επικρατεί στις ΗΠΑ και στις χώρες-συμμάχους τους,  επίμονοι παρατηρητές, ιδιαίτερα των κινήσεων στη ρωσική πλευρά  της γεωπολιτικής σκακιέρας, δεν θα εκπλαγούν ιδιαίτερα εάν οι παρούσες πληροφορίες επαληθευτούν από τις εξελίξεις.
Καταρχήν ο Αμερικανός πρεσβευτής Χάντσον είχε εξ αρχής  επισύρει την προσοχή με την πολιτεία του στην Μόσχα, η οποία ερχόταν σε αντίθεση με τις πληροφορίες που τον συνόδευαν κατά την  εκεί άφιξή του. Κυβερνήτης της Ούτα, ανεφέρετο ότι είχε  επιλεγεί για την πρεσβεία της Μόσχας λόγω του γνωστού αντιρωσικού μένους του, όπως η πλειοψηφία άλλωστε των επιτελών της κυβέρνησης Τραμπ, μετά την πρώτη της εκκαθάριση. Αλλά οι κινήσεις και δηλώσεις του στην Μόσχα  προκαλούσαν συχνά απορίες (και υποψίες), επειδή κινούνταν σε διαφορετικό μήκος κύματος από τα εχθρικά μηνύματα της Ουάσιγκτον. Κατά τα κύματα απελάσεων Ρώσων διπλωματών, οι φρασεολογία των κατευναστικών προσπαθειών του υποδήλωνε την προσωπική του τουλάχιστον διαφωνία.
Η πολιτική αυτή του πρεσβευτή Χάντσον ερμηνευόταν τότε ως η (παράδοξη για Αμερικανό και μη διπλωμάτη της καριέρας) ευφυής άσκηση της διπλωματικής αποστολής του –στην συγκεκριμένη περίπτωση, για να κατευνάσει και περιορίσει τις αντιδράσεις της θιγόμενης ρωσικής ηγεσίας και κοινής γνώμης. Οι σημερινές πληροφορίες όμως την αποκαλύπτουν στην υπηρεσία του σχεδίου που του αποδίδεται για την επίτευξη μιας  συνάντησης κορυφής.
Στην υπηρεσία του σχεδίου αυτής της επίσημης συνάντησης των προέδρων Τραμπ και Πούτιν (οποιασδήποτε πατρότητας και εάν είναι αυτό το σχέδιο -του Κίσινγκερ, του Τραμπ ή του Χάντσμαν), φαίνεται τώρα να εξηγείται σειρά  ρωσικών  εκδηλώσεων ενδοτικότητας, θυσιών γοήτρου, και χριστιανικής αποδοχής ραπισμάτων, όπως οι (αμερικανικοί μάλλον) βομβαρδισμοί ρωσικών στόχων και σκοτωμός Ρώσου υποστρατήγου και στρατιωτών στην Συρία, η απουσία αντίδρασης στους Ισραηλινούς βομβαρδισμούς, η υπαναχώρηση από την παράδοση των  S300 στην συριακή αεράμυνα και δηλώσεις για την ανάγκη αποχώρησης « όλων των ξένων δυνάμεων από την συριακή επικράτεια», που -σε συνδυασμό με την υποδοχή Νετανιάχου στην Μόσχα- ερμηνεύτηκαν πως αφορούσαν και το Ιράν.
Σε συσχετισμό με τις αποκαλυπτόμενες τώρα παρασκηνιακές διπλωματικές κινήσεις και την γνωστή συνεχή  προληπτική στρατιωτική επικοινωνία των δύο πλευρών, τόσο στο επίπεδο του μετώπου της Συρίας όσο και σε επίπεδο επιτελικής κορυφής, οι σημερινές πληροφορίες περί προετοιμαζόμενης διάσκεψης εξηγούν μια ρωσική στωική παθητικότητα  σε αλλεπάλληλες προκλήσεις, με την ύπαρξη πρόσθετων λόγων - εκτός της με κάθε θυσία αποφυγής μιας εκρηκτικής για την παγκόσμια ειρήνη κλιμάκωσης συγκρούσεων μεταξύ δύο πυρηνικών δυνάμεων.
Τον Απρίλιο, συνεργάτης του Προέδρου Πούτιν και τέως πρεσβευτής στην Ουάσιγκτον, ο Γιούρι Ουσάκωφ δήλωσε ότι ο Πρόεδρος Τραμπ κάλεσε τον κ. Πούτιν στην Ουάσιγκτον, κατά την τηλεφωνική επικοινωνία τους στις 20 Μαρτίου. Απαντώντας σε σχετική ερώτηση, η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου Σάρα Σάντερς επιβεβαίωσε την πρόσκληση, λέγοντας ότι «συζήτησαν για μια διμερή συνάντηση, στο μη απώτερο μέλλον, σε διάφορα ενδεχόμενα σημεία, περιλαμβανομένου του Λευκού Οίκου».
Στο σχετικό χθεσινό ρεπορτάζ της Γουώλ Στρητ Τζέρναλ,  ο αξιωματούχος πληροφοριοδότης φέρεται να δηλώνει ότι η συνάντηση Τραμπ-Πούτιν «θα επικεντρωθεί στην συζήτηση ειδικών θεμάτων, όχι σε μεγάλη διαπραγμάτευση. Αυτά τα θέματα- είπε- πρέπει να συζητηθούν.»
Κατά τον ίδιο Αμερικανό αξιωματούχο, της συνάντησης κορυφής, πιθανώτατα θα προηγηθεί συνάντηση  των αρχηγών ΓΕΕΘΑ των δύο χωρών, στρατηγών Τζο Ντάνφορντ και Βαλέρι Γκερασίμωφ.

Φέρνει Πλησιέστερα το Τέλος της Μονοκρατορίας Η Αντίδραση στις Αξιώσεις των ΗΠΑ από το Ιράν



F. Michael Maloof*, Zero Hedge, 24-5-2018

Εάν εφαρμοζόταν το τελεσίγραφο του (υπουργού Εξωτερικών) Μάϊκ Πομπέο στο Ιράν, μετά την αποχώρηση των ΗΠΑ από την συμφωνία για τα πυρηνικά, θα εξαπέλυε οικονομικό πόλεμο εναντίον αυτής της χώρας και θα στόχευε την καταστροφή της και την αποκατάσταση  της μονοκεντρικής παγκόσμιας τάξης, υπό την ηγεσία των ΗΠΑ.
Είναι ωστόσο καταδικασμένο σε αποτυχία.  Όπως τόνισε ο Ιρανός πρόεδρος Χασάν Ρουανί, μετά την δήλωση Πομπέο, που εκφράζει και την άποψη του Τζων Μπόλτον, νέου συμβούλου ασφαλείας του Προέδρου Τραμπ, η εποχή που οι ΗΠΑ αποφάσιζαν για τον κόσμο έχει τελειώσει.
Ο Πομπέο  διατύπωσε 12 αξιώσεις προς το Ιράν, σε ομιλία του στην «δεξαμενή σκέψης» Heritage Foundation, στις 21 Μαΐου. Πολλοί και από τους συντηρητικούς ακροατές του στην συγκέντρωση εξέφραζαν σκεπτικισμό για την δυνατότητα αποδοχής αυτών των όρων και την αποτροπή νέων και βαρύτερων αμερικανικών κυρώσεων στην Ισλαμική Δημοκρατία.
Το τελεσίγραφο του Πομπέο αξιώνει από το Ιράν να πάψει κάθε εμπλουτισμό ουρανίου, με ελεύθερη πρόσβαση ελέγχου, «σε οποιαδήποτε εγκατάσταση, οποτεδήποτε.» Ωστόσο, το Ιράν έχει υπογράψει την  συνθήκη μη διάδοσης των πυρηνικών όπλων, η οποία του παρέχει το δικαίωμα εμπλουτισμού ουρανίου για  αστική χρήση, όπως και η ξεχωριστή συμφωνία του με πέντε μεγάλα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και την Γερμανία.
Το τελεσίγραφο προχωρεί όμως και σε  αξιώσεις που δεν έχουν καμιά σχέση με το πυρηνικό πρόγραμμα. Καλεί το Ιράν να θέσει τέρμα στην ανάπτυξη πυραυλικών συστημάτων, να  τερματίσει την υποστήριξή του στις οργανώσεις Εσμπολά του Λιβάνου και Χαμάς της Παλαιστίνης και να αποσύρει από τις Συρία όλες τις δυνάμεις της Φρουράς της Ισλαμικής Επανάστασης, που μαζί με την Εσμπολά πολεμούν τους Τζιχαντιστές του «Ισλαμικού Κράτους» και της Αλ Κάϊντα , κατόπιν πρόσκλησης σε βοήθεια από το κράτος της Συρίας.
Αυτό που παρέλειπαν να αναφέρουν οι αξιώσεις του Πομπέο ήταν ότι οι ΗΠΑ βρίσκονται στη Συρία απρόσκλητες, υποστηρίζοντας τους Σαλαφιστές μαχητές της Τζιχάντ, που έχουν επίσης την  βοήθεια του Ισραήλ και της Σαουδικής Αραβίας και απειλούν την Συρία, τον Λίβανο, το Ιράκ και το ίδιο το Ιράν.
Η Μπάρμπαρα Σλέϊβιν, που διευθύνει την «Πρωτοβουλία για το Μέλλον του Ιράν» στο Ατλαντικό Συμβούλιο ( κορυφαία «δεξαμενή ιδεών» για το Στέιτ Ντιπάρτμεντ) παρατήρησε ότι:
Η ομιλία του Πομπέο «δεν έχει σχεδόν καμιά πιθανότητα εφαρμογής. Είναι πιθανό να αποδιώξει μακρύτερα τους οικονομικούς συμμάχους των ΗΠΑ, να ενισχύσει την Κίνα ως παγκόσμια οικονομική και πολιτική δύναμη και να ευχαριστήσει τους Ιρανούς σκληροπυρηνικούς που ψάχνουν πρόσθετους λόγους να επαναρχίσουν τις απαγορευμένες πυρηνικές εφαρμογές και να συνεχίσουν τις επεμβάσεις τους στην Μέση Ανατολή».
Με απλά λόγια αυτό που οι Πομπέο και Μπόλτον θέλουν  να πετύχουν με τον οικονομικό πόλεμο εναντίον του Ιράν είναι η αλλαγή καθεστώτος. Ο Πομπέο σηματοδοτεί μια προσπάθεια αποκατάστασης της αμερικανικής ηγεσίας σε μια Δυτική Τάξη Πραγμάτων στις χώρες της Μέσης  Ανατολής, όπως το επιχειρούν  και οι Ευρωπαϊκές χώρες, ανθιστάμενες στον οικονομικό πόλεμο νέας μορφής του Προέδρου Τραμπ.
Η στροφή 180 μοιρών του Τραμπ αποτελεί στρατηγική αλλαγή της προηγούμενης θέσης του υπέρ της εξόδου από την Μέση Ανατολή. Περιέργως, σημειώνεται ενώ την ίδια στιγμή στην Αμερική αρχίζουν τώρα να βλέπουν τα οφέλη από τις περικοπές φόρων και την δημιουργία θέσεων εργασίας στο εσωτερικό, πράγματα που είχε υποσχεθεί ο Τραμπ στην προεκλογική εκστρατεία του.
Είχε  όμως υποσχεθεί επίσης να μεταφέρει την αμερικανική πρεσβεία στην Ιερουσαλήμ και να εγκαταλείψει την πυρηνική συμφωνία με το Ιράν. Αλλά αυτό που συνέβη  είναι ότι η εκπλήρωση της μιας προεκλογικής υπόσχεσης  ματαίωσε την καρποφορία της άλλης, με την επιβολή κυρώσεων όχι μόνο στο Ιράν αλλά και σε εταιρείες  από οπουδήποτε στον κόσμο που έχουν συμβόλαια με αμερικανικές εταιρείες και  συνεχίζουν να συναλλάσσονται με το Ιράν.
 Επί πλέον, δημιούργησε νέες εντάσεις στην Μέση Ανατολή, προκαλώντας την άνοδο της τιμής του πετρελαίου, από 70 σε 80 δολάρια το βαρέλι, την εβδομάδα που εγώ βρισκόμουν στο Ιράν. Μια τέτοια αύξηση ήδη αντανακλάται στην τιμή της βενζίνης που καλούνται να πληρώσουν οι Αμερικανοί, ελαχιστοποιώντας έτσι ότι εξοικονόμησαν από την περικοπή των φόρων.
Οι ενέργειες του Τραμπ μαρτυρούν το γεγονός ότι οι νεοσυντηρητικοί που τον συμβουλεύουν ξαναγύρισαν φουριόζοι στην εφαρμογή μιας νέας γεωπολιτικής στρατηγικής, που καταπιάνεται με ότι έμεινε ατέλειωτο μετά την αμερικανική εισβολή στο Ιράκ το 2003 και την ανατροπή του Σαντάμ Χουσείν, σε εφαρμογή της πολιτικής προληπτικής αλλαγών καθεστώτων σε όλη την Μέση Ανατολή.
Όταν υπηρετούσα στο Υπουργείο Αμύνης εκείνη την περίοδο, είχα την ευκαιρία  να  κατατοπίσω τον Τζων Μπόλτον, σε μια συνάντηση κατά την οποία μιλούσε για συνέχιση της αλλαγής καθεστώτων, όχι μόνο στο Ιράκ αλλά και στην Συρία, στο Ιράν, στην Λιβύη και στην Σαουδική Αραβία –όλες χώρες που εκείνη την εποχή θεωρούνταν εχθρικές προς το Ισραήλ. Όπως και τότε, βλέπουμε τώρα τον Τραμπ να εφαρμόζει ισραηλινή εξωτερική πολιτική.
Με δεδομένη την αρχική αντίθεση των χωρών της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης στην αμερικανική έξοδο από την συμφωνία για τα πυρηνικά του Ιράν και τις κυρώσεις του Τραμπ –μιαν ιστορική καμπή-  οι χώρες αυτές ανήγγειλαν ότι θα παραμείνουν πιστές στην συμφωνία. Αλλά η απόφαση αυτή μπορεί να μην αντέξει, μετά τις κυρώσεις που μπορούν να επιβάλουν οι ΗΠΑ σε ευρωπαϊκές εταιρείες συνεργάζονται με αμερικανικές και συνεχίζουν να συναλλάσσονται με το Ιράν.
΄Ημουν πρόσφατα στο Ιράν και συνομιλούσα με Ιρανούς αξιωματούχους αμέσως μετά την αναγγελία του Τραμπ ότι αποχωρεί από την συμφωνία. ΄Ημουν εκεί για την 6η Διεθνή Διάσκεψη «Νέοι Ορίζοντες», που συνήλθε στην πόλη  Μάσχαντ, πνευματικό κέντρο του Ιράν.
Αυτό που βγήκε από την τριήμερη διάσκεψη ήταν το κάλεσμα σε αντίσταση στις ενέργειες  του Τραμπ  για την επανεγκατάσταση μιας  αμερικανικής Μονοκεντρικής Διεθνούς Τάξεως δικής του εκδοχής, η οποία θα περιλαμβάνει μια νέα διεθνή οικονομική τάξη, που θα απομακρύνει χώρες από την αμερικανική οικονομική εξάρτηση και θα περιχαρακώνει τις ΗΠΑ και το Ισραήλ..
Αυτό, όμως, που αναπτύσσεται ως αντίδραση στην αμερικανική έξοδο από την συμφωνία για τα πυρηνικά του Ιράν είναι μια νέα παγκόσμια τάξη πραγμάτων, όπου αρχίζουμε να βλέπουμε το Ιράν, την Κίνα, την Ρωσία και χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και της Κεντρικής Ασίας να δημιουργούν τον δικό τους οικονομικό κινητήρα για την ελαχιστοποίηση της αμερικανικής επιρροής.
Θα συμπεριλάμβανα σε αυτή την τάση έναν αναζωογονημένο Οργανισμό Συνεργασίας της Σαγκάης, που ιδρύθηκε από την Κίνα, την Ρωσία και χώρες της Κεντρικής Ασίας. Με την Κίνα να πλησιάζει στην ολοκλήρωση της Πρωτοβουλίας Μια Ζώνη, Μια  Οδός από την Ασία στην Ευρώπη, θα ανοιχτεί ο δρόμος και σε χώρες μέλη της Ε.Ε. και της Ανατολικής Ευρώπης να επεκτείνουν την εμπορική τους εμβέλεια και να ξεφύγουν από τα δεσμά της ένοπλης οικονομικής επιρροής των ΗΠΑ..Αυτή η εξέλιξη μοιάζει να συμβαίνει ήδη.
Η πρωθυπουργός της Βρετανίας Τερέζα Μέι, που παλεύει με την περίπλοκη και επίμοχθη διαδικασία του χωρισμού από την Ε.Ε., είχε ελπίσει να στραφεί  προς τις ΗΠΑ, μια πιο ευνοϊκή αγορά. Και όμως δήλωσε  πως θα αντισταθεί στις κυρώσεις του Τραμπ. Αλλά οι προσπάθειές της μπορεί να είναι βραχύβιες, αφού  οι εταιρείες της δεν θα μπορούσαν να επιβιώσουν χωρίς την αμερικανική αγορά. ΄Ετσι στράφηκε προς την Κίνα, σε αναζήτηση εναλλακτικής αγοράς. (ΣημΜετφ: Τα βήματά της ακολούθησε προχθές και η ΄Ανγκελα Μέρκελ.)
Σε απάντηση στην πρόσφατη ενέργεια Τραμπ κατά του Ιράν, ο Ρώσος Πρόεδρος Πούτιν θα μπορούσε να απευθύνει και πάλι μια πρόσκληση στο Ιράν να ενταχθεί στον Οργανισμό Συνεργασίας της Σαγκάης. Ο Πούτιν έχει ήδη δηλώσει πως δεν βλέπει κανένα εμπόδιο για το Ιράν αν θέλει να ενταχτεί.
Η προφορά συμμετοχής του Ιράν είχε γίνει μετά την υπογραφή της συμφωνίας για τα πυρηνικά το 2015. Τότε είχε απορριφτεί. Αυτή την φορά όμως τα πράγματα είναι διαφορετικά, αφού ενώ το Ιράν σέβεται απολύτως την συμφωνία, ο Τραμπ την εγκαταλείπει.
Ιρανοί αξιωματούχοι μου είπαν ότι εάν  οι ΗΠΑ θέλουν συνεργασία με το Ιράν θα πρέπει να  «διαζεύξουν» τις σχέσεις τους με το Ιράν από την ισραηλινή πολιτική τους. Πράγματι ο Τραμπ έχει κάνει ότι έχει επιδιώξει ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Νετανιάχου –την μεταφορά της αμερικανικής πρεσβείας στην Ιερουσαλήμ και την αποχώρηση των ΗΠΑ  από την συμφωνία του Ιράν.
Οι Ιρανοί αναρωτιόνταν ποιος ελέγχει ποιον: Ο Τραμπ ελέγχει τον Νετανιάχου, ή είναι ο Νετανιάχου που ελέγχει τον Τραμπ στην άσκηση της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής; Μια  ιρανική πηγή, στο Πανεπιστήμιο της Τεχεράνης, μου είπε ότι «αυτό που  ασφαλώς συμβαίνει είναι ότι το Ιράν κλίνει έντονα και ίσως οριστικά προς την Κίνα και την Ρωσία.»
« Ελπίζουμε-είπε- για το καλύτερο, αλλά σε περίπτωση που η πίεση του Τραμπ στο Ιράν στραφεί  στην έμπρακτη δράση, το Ιράν προετοιμάζεται για το χειρότερο».


*Πρώην ανώτερος αναλυτής πολιτικής ασφαλείας στο γραφείο του υπουργού Αμύνης, μετά τριάντα χρόνια υπηρεσίας στο Πεντάγωνου, ο Michael Maloof αποσύρθηκε στην δημοσιογραφία, ως σχολιογράφος και ανταποκριτής αμερικανικών και ξένων εφημερίδων. ΄Αρθρα του δημοσιεύονται σε όργανα της ανεξάρτητης ηλεκτρονικής ενημέρωσης διαφόρων χωρών.

Mετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Συναγερμός Διάσωσης της Συμφωνίας του Ιράν Από τον Κίνδυνο Επίθεσης Πλαστής Σημαίας



του FINIAN CUNNINGHAM | 15.05.2018  
[Η κατάσταση στην Μέση Ανατολή είναι πολύ εκρηκτικότερη από όσο φαίνεται, μετά την αυτοπαγίδευση της αμερικανικής ηγεσίας σε  στρατηγικές συμπληγάδες, χωρίς δυνατότητα διορθωτικής υπαναχώρησης  και με έντονο τον προκλητικό πειρασμό απόπειρας διεξόδου με την χρήση εκρηκτικών  -με αγνώστων εκτάσεων συνέπειες. Τα δεδομένα αυτής της σημερινής πραγματικότητας -που μπορεί να εκραγεί  αιφνιδιαστικά- παρουσιάζει στο πιο κάτω άρθρο  μια διεθνώς γνωστή δημοσιογραφική προσωπικότητα, με μακρά θητεία στις εγκυρότερες βρετανικές και αμερικανικές εφημερίδες, μιας εποχής όπου ο Τύπος υπηρετούσε ακόμη την αλήθεια και το δικαίωμα του πολίτη στην σωστή ενημέρωση]
Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού
Αυτή την εβδομάδα βλέπουμε έναν οργασμό διπλωματικών προσπαθειών από το Ιράν, την Κίνα, την Ρωσία και την Ευρωπαϊκή ΄Ενωση για την διάσωση της διεθνούς πυρηνικής συμφωνίας, μετά την παραβίαση από τον Πρόεδρο Τραμπ της στηριζόμενης από τα Ηνωμένα έθνη συνθήκης.
Ο Ιρανός υπουργός των Εξωτερικών Μωχαμάντ Τζαβάντ Ζαρίφ επισκέπτεται το Πεκίνο, την Μόσχα και τις Βρυξέλλες για να συζητήσει πως οι εναπομένοντες συμβαλλόμενοι στην συμφωνία μπορεί να συνεχίσουν την τήρησή της, παρά την αμερικανική απόπειρα ανατροπής της.
Η Γερμανίδα καγκελάριος Μέρκελ πρόκειται να συναντηθεί με τον πρόεδρο Πούτιν την Παρασκευή στο Σότσι, της Μαύρης Θάλασσας, όπου αναμένεται να τονίσουν την στήριξή τους στην συμφωνία.
Η παράνομη αποχώρηση του Τραμπ την περασμένη εβδομάδα από την διεθνή συμφωνία του 2015, γνωστή Κοινό Διεξοδικό Σχέδιο Δράσεως, επικρίθηκε δριμύτατα από όλους τους άλλους συμβαλλομένους –Ιράν, Ρωσία, Κίνα, Βρετανία, Γαλλία, Γερμανία, Ευρωπαϊκή ΄Ενωση και Ηνωμένα ΄Εθνη.
Η συμμόρφωση του Ιράν στην συμφωνία επιβεβαιώθηκε κατ΄επανάληψη από το όργανο ελέγχου του ΟΗΕ, την Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας. Ώστε οι ισχυρισμοί του Τραμπ ότι το Ιράν κατασκευάζει κρυφά ένα ατομικό όπλο -ως έναν από τους λόγους παραβίασης της συμφωνίας- είναι αβάσιμοι.
΄Ισως μια από τις σημαντικότερες συνέπειες της ενέργειας του Τραμπ να είναι η ζημία που φαίνεται να προκάλεσε στην 70χρονη διατλαντική συμμαχία μεταξύ των ΗΠΑ και της Ευρώπης. Ο πρόεδρος τη Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν Κλωντ Γιούνκερ ήταν ένας από τους Ευρωπαίους αξιωματούχους που  κατέκριναν την μονομερή περιφρόνηση της Ουάσιγκτον για τα ευρωπαϊκά συμφέροντα στο θέμα της συμφωνίας.
Οι απειλές τη αμερικανικής κυβέρνησης για την αύξηση των κυρώσεων στο Ιράν περιλαμβάνουν επίσης δευτερεύουσες κυρώσεις για οποιοδήποτε έθνος πραγματοποιεί συναλλαγές με την Τεχεράνη. Αυτή η εκτός επικράτειας επιβολή των αμερικανικών νόμων αντιμετωπίζεται ως βάναυση επέμβαση στα κυρίαρχα δικαιώματα άλλων χωρών.
Από της υπογραφής της πυρηνικής συμφωνίας προ τριετίας και της άρσης των παλαιών διεθνών κυρώσεων σε βάρος του Ιράν, ευρωπαϊκά κράτη είχαν επενδύσει σε σημαντική εμπορική συνεργασία με την Τεχεράνη. Ευρωπαϊκές εταιρείες όπως η γάλλο-γερμανική Airbus, η βρετανική Shell, οι γαλλικές Total and Peugeot, και η γερμανική Volkswagen είναι μόνο μερικές από τις ευρωπαϊκές εταιρίες που είχαν συνάψει συμβόλαια πολλών δισεκατομμυρίων με το Ιράν.
Ο Τραμπ απειλεί τώρα να τορπιλίσει ζωτικά εμπορικά συμφέροντα της Ευρώπης στο Ιράν όσο και να θέσει σε κίνδυνο την διατήρηση της ασφάλειας στην Μέση Ανατολή, της οποίας η συμφωνία με το Ιράν αποτελούσε στήριγμα, κατά πολλούς παρατηρητές.
Η άξεστη περιφρόνηση του Αμερικανού προέδρου για τις ευρωπαϊκές ανησυχίες σχετικά με την συμφωνία είναι απλώς η τελευταία από μια σειρά προσβολές από την Ουάσιγκτον στους  συμμάχους της στην Ευρωπαϊκή ΄Ενωση. Οι τραμπουκισμοί του Τραμπ για τις δαπάνες του ΝΑΤΟ, το σχίσιμο της συμφωνίας του Παρισιού για την προστασία του κλίματος, και οι εκφοβισμοί για εμπορικούς δασμούς έχουν ήδη εξοργίσει του Ευρωπαίους. Η απόπειρά του να τορπιλίσει την συμφωνία του Ιράν και να βυθίσει τους στρατηγικούς υπολογισμούς των Ευρωπαίων ίσως είναι το τελευταίο άχυρο (στο υπέρβαρο φορτίο της καμήλας).
Ο Γερμανός υπουργός των Εξωτερικών Χέϊκο Μάας δήλωσε στο Σπίγκελ ότι ο Τραμπ δηλητηρίασε την διατλαντική σχέση. Επίσης προειδοποίησε ότι το Βερολίνο θα υιοθετήσει μιαν αποφασιστική στάση απέναντι στην Ουάσιγκτον, σε υποστήριξη των εθνικών συμφερόντων.
Το παιχνίδι επομένως χοντραίνει επικίνδυνα για την Ουάσιγκτον εάν, συνεχίζοντας την εχθρική πολιτική της με το Ιράν, καταλήξει να αποξενωθεί από την Ευρώπη.
Με αυτή την οπτική, φαίνεται πως οι ΗΠΑ και οι περιφερειακοί εταίροι τους, Ισραήλ και Σαουδική Αραβία, μοιάζουν αποφασισμένοι να κλιμακώσουν τις εντάσεις με το Ιράν, ετοιμάζοντας σύγκρουση και χρησιμοποιώντας προσκλήσεις πλαστής-σημαίας για να υπονομεύσουν την Τεχεράνη.
Η δολιοφθορά από τον Τραμπ της συμφωνίας με το Ιράν φαίνεται να ήταν συντονισμένη με το Ισραήλ και τη Σαουδική Αραβία. Την βδομάδα που προηγήθηκε της αμερικανικής αποχώρησης, ο πρωθυπουργός του Ισραήλ έκανε τις θεαματικές κατηγορίες του για τα κρυφά πυρηνικά σχέδια του Ιράν. Οι ισχυρισμοί του Νετανιάχου απορρίφτηκαν ευρύτατα σαν θεατρινισμοί, αλλά ο Τραμπ τους επικαλέστηκε στην ανακοίνωση από τον Λευκό Οίκο για την ακύρωση της συμφωνίας.
Ταυτόχρονα, η Σαουδική Αραβία καταδίκασε μιαν πυραυλική επίθεση των Χούθι από την Υεμένη κατά της Ριάντ ως «ενέργεια πολέμου από το Ιράν», ισχυριζόμενη ότι η Τεχεράνη εφοδιάζει τους αντάρτες τη Υεμένης με όπλα.
΄Επειτα οι ΗΠΑ ανήγγειλαν νέες κυρώσεις εναντίον της ισλαμικής επαναστατικής φρουράς του Ιράν για την «κακοποιό δράση» της στην περιοχή
Το Ιράν διέψευσε ότι εκτέλεσε πυραυλική επίθεση εναντίον θέσεων του Ισραήλ στα υψώματα του Γκολάν και κατήγγειλε το Ισραήλ για επιδρομή στη Συρία με ψευδή προσχήματα.
Υπάρχει εδώ κάτι σαν ένα θέατρο με καθρέφτες. Το Ισραήλ έχει εκτελέσει μέχρι και εκατό αεροπορικούς βομβαρδισμούς στην Συρία τα τελευταία χρόνια και εντούτοις ποτέ δεν έχει κατηγορηθεί γι’ αυτό από την Ουάσιγκτον, την Ευρώπη ή τον ΟΗΕ. Το Ισραήλ παράνομα κατέχει εδάφη της Συρίας στα Υψώματα του Γκολάν από τον άραβο-ισραηλινό πόλεμο του 1967 και εντούτοις, είναι η Συρία και το Ιράν που εισπράττουν καταδίκες όταν τα παράνομα κατεχόμενα αυτά εδάφη δέχονται βολές.
Δεν ξέρουμε ποιος εκτόξευσε τους υποτιθέμενους πυραύλους στο Γκολάν την περασμένη Πέμπτη. Όπως αναφέραμε το Ιράν διαψεύδει κάθε ανάμειξη και συριακές πηγές δήλωσαν ότι μπορεί να επρόκειτο για ισραηλινά πυρά πυροβόλου από την συριακή πλευρά των συνόρων. Αυτό είναι μια πρόκληση ψευδούς σημαίας.                              
Είναι αξιοθρήνητο ότι η Φράου Μέρκελ της Γερμανίας ειδικότερα έσπευσε να καταγγείλει το Ιράν για την επίθεση.
Η Μέρκελ και άλλοι Ευρωπαίοι ηγέτες συνιστούν κατευνασμό των αυξανομένων εντάσεων μεταξύ Ισραήλ και Ιράν. Αλλά η Ε Ε  χάνει την φωνή της όταν πρέπει να επιπλήξει το Ισραήλ για τις θρασείες και επαναλαμβανόμενες επιθέσεις του εναντίον συριακών και ιρανικών δυνάμεων, που βρίσκονται νόμιμα στην συριακή επικράτεια.
Αυτό που φαίνεται να εξελίσσεται είναι μια συμπαιγνία μεταξύ Ουάσιγκτον, Ισραήλ και Σαουδικής Αραβίας για την εντατικοποίηση των προσπαθειών ενοχοποίησης του Ιράν για «κακοποιό δράση». Και η συμπαιγνία αυτή αποκτά επείγοντα χαρακτήρα αυτήν την εβδομάδα, όταν οι διεθνείς συμβαλλόμενοι στην συμφωνία του Ιράν εντείνουν τις διπλωματικές τους προσπάθειες για την διάσωση της συμφωνίας.
Εάν οι Ευρωπαίοι ειδικότερα επιμείνουν ακλόνητοι στην υποστήριξη των στρατηγικών συμφερόντων τους ο αντίκτυπος της διάσωσης της πυρηνικής συμφωνίας θα κοστίσει πολύ την Ουάσιγκτον, ιδιαίτερα εάν οι Ευρωπαίοι κινηθούν προς στενότερη συνεργασία με την Ρωσία και την Κίνα για να εμποδίσουν την αμερικανική κατάχρηση των διεθνών χρηματοπιστωτικών μηχανισμών για την εξωχώρια εφαρμογή των κυρώσεων. Για την υπεράσπιση των συμφερόντων τους οι Ευρωπαίοι θα αναγκαστούν να δημιουργήσουν χρηματοπιστωτικούς και νομικούς μηχανισμούς, οι οποίοι τελικά θα υποσκάψουν την κυριαρχία του δολαρίου και τον έλεγχο της Ουάσιγκτον στο διεθνές τραπεζικό σύστημα.
Ανεξάρτητα από την διακηρυγμένη πίστη του Τραμπ στις αντι-Ιράν φαντασιώσεις του Νετανιάχου, η Ουάσιγκτον μπορεί να γνωρίζει κατά βάθος ότι η τήρηση της συμφωνίας από το Ιράν είναι άψογη. Γεγονός που σημαίνει ότι οι Ευρωπαίοι και όλοι οι άλλοι έχουν ισχυρά κίνητρα να διατηρήσουν την πυρηνική συμφωνία σε εφαρμογή.
Με αυτό δεδομένο, η μόνη άλλη επιλογή για την ανατίναξη της συμφωνίας είναι η πυροδότηση σύρραξης με το Ιράν, ή η πρόκληση του Ιράν σε στρατιωτική ενέργεια που θα μπορούσε επιτήδεια να διαστρεβλωθεί από τα Δυτικά ΜΜΕ ως «κακοποιός δράση». Εάν αυτό το  διαβολικό τέχνασμα πετύχαινε, τότε οι Ευρωπαίοι θα αποσύρονταν πιθανώτατα από την ιρανική συμφωνία
Υπάρχει λοιπόν πραγματικός κίνδυνος ότι μια πλαστής σημαίας «στυγερή ενέργεια» του Ιράν  μπορεί να σκηνοθετηθεί από τις ΗΠΑ, ή κάποιο από τα πελατειακά της καθεστώτα, για να ενοχοποιηθεί το Ιράν και να ανατιναχθεί η διεθνής πυρηνική συμφωνία.

Tι Επιφυλάσσει ο Μάιος 2018; Κίνδυνοι που Καραδοκούν



του Peter Korzun, Zero Hedge, Strategic Culture, 4-5-18

[Το κατωτέρω άρθρο απαριθμεί διεξοδικά και περιγράφει «τα γεγονότα που συμβαίνουν στην Ευρώπη και στην Συρία», για τα οποία η ευρωπαϊκή κοινή γνώμη -επικεντρωμένη σε οικεία τυραννικά προβλήματα- έχει  σποραδική, συγκεχυμένη ή συστηματικά στρεβλωμένη εικόνα και επομένως τελεί σε σχεδόν πλήρη άγνοια για το ότι γύρω της εξελίσσεται μια κατάσταση όπου «και ένας σπινθήρας αρκεί για την ανάφλεξη σύρραξης στην Ευρώπη». 
Σε συμπλήρωση των απόλυτα πειστικών στοιχείων που παραθέτει ο συντάκτης του άρθρου, ήρθαν χθες οι δηλώσεις, από την Σόφια, της Μαργαρίτας Μογκερίνι, αρμόδιας επί των Εξωτερικών της Κομισιόν, ότι συζήτησαν επέκταση του Σένκεν (κατάργηση των συνόρων) για τις στρατιωτικές δυνάμεις και βελτιώσεις υποδομών (διεύρυνση οδικών και σιδηροδρομικών δικτύων και γεφυρών), για την γοργή μετακίνηση τανκς και βαρέων στρατιωτικών οχημάτων, όπως το είχε ζητήσει ο Αμερικανός Διοικητής του ΝΑΤΟ προ μηνός.]

Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού

Ο Μάιος  από πολλά χρόνια συνδέεται  με την Ημέρα της Νίκης. Τα αισθήματα του «ποτέ ξανά» ήταν πανίσχυρα πριν 73 χρόνια, το 1945, όταν ιδρύθηκε ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών. Από τότε η Ευρώπη  κατέβαλε πολύ μεγάλες προσπάθειες για την δημιουργία ενός μοναδικού συστήματος ασφάλειας για την αποτροπή ενόπλων συρράξεων. Δεν ήταν ποτέ τέλειο, αλλά λίγο-πολύ λειτούργησε. Άλλες ήπειροι συνήθιζαν να το κοιτούν με φθόνο και προσπαθούσαν να συγκροτήσουν και αυτές το δικό τους σύστημα ασφάλειας.
Πολλαπλές συμφωνίες ισχύουν ακόμη και λειτουργούν για την αποτροπή των χειρότερων ενδεχομένων, αλλά σήμερα μοιάζουν να είναι λησμονημένες και να αποτυγχάνουν να εκπληρώσουν τον αντικειμενικό στόχο τους. Αλλά κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι ο Μάιος 2018 θα ήταν ένας μήνας τρικλίσματος στο χείλος του πολέμου, με τους εμπειρογνώμονες να προσπαθούν να μαντέψουν πότε θα αναφλεγεί, πόσο θα επεκταθεί και πόσα κράτη θα εμπλακούν. Η εικόνα τρομάζει, αλλά εκεί βρισκόμαστε. Από τις χειρότερες μέρες του Ψυχρού Πολέμου ποτέ η κατάσταση δεν ήταν τόσο τεταμένη .
Στις 2 Μαΐου άρχισαν στην Εσθονία και στην Λεττονία τα μεγαλύτερα στρατιωτικά γυμνάσια του ΝΑΤΟ που πραγματοποιήθηκαν στις Βαλτικές Χώρες από το 1991, με συμμετοχή 3000 ανδρών από 16 χώρες. Θα διαρκέσουν έως τις 14 Μαΐου. Η Εσθονία και η Λεττονία συνορεύουν με την Ρωσική Ομοσπονδία. Στην Λεττονία θα διεξαχθούν πέντε στρατιωτικά γυμνάσια τον Μάιο και Ιούνιο. ΄Ολη αυτή η δραστηριότητα είναι αρκετά εντατική για να  ερμηνεύεται σαν προετοιμασία πολέμου  από την Μόσχα.
Tον Ιούνιο θα διεξαχθούν δυο μεγάλης κλίμακας στρατιωτικά γυμνάσια BALTOPS  και Sabre Strike 2018 (χτύπημα σπάθης) στις Βαλτικές Χώρες. Η Ευρώπη θα φιλοξενήσει μιαν αμερικανική ταξιαρχία τεθωρακισμένων –μια δύναμη τουλάχιστον 4.000 ανδρών, 90 τανκς Abrams, οχήματα μάχης Bradley, 18 αυτοκινούμενα πυροβόλα Paladin και άλλα οχήματα.
Στην Πολωνία θα πραγματοποιηθούν το καλοκαίρι τα μεγαλύτερα ποτέ γυμνάσια του ΝΑΤΟ Anakonda 2018. Πρόκειται για το μεγαλύτερο γεγονός που οργανώνει η συμμαχία από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και θα συγκεντρώσει περί τους 100.000 στρατιώτες, 5.000 οχήματα, 150 αεροπλάνα και ελικόπτερα και 45 πολεμικά σκάφη. Τόσο τεράστια δύναμη ασφαλώς θα θορυβήσει την Ρωσία. Το ΝΑΤΟ εντατικοποίησε τον περασμένο μήνα την αεροπορική αστυνόμευση. Η Δυτική Συμμαχία θα πραγματοποιήσει  εφέτος στην Ευρώπη 80 μικτές ασκήσεις προετοιμασίας ενός πολέμου με την Ρωσία.
Αυτή η εντατικοποίηση των γυμνασίων συμβαίνει σε περίοδο όπου η σύγκρουση στο Ντομπάς της Ουκρανίας αναζωπυρώνεται. Η κλιμάκωση των εντάσεων ακολουθεί τις αμερικανικές παραδόσεις αντιαρματικών πυραύλων Javelin στον ουκρανικό στρατό. Είναι η πρώτη φορά που οι Αμερικανοί  τον εφοδιάζουν με φονικά όπλα.
Την  1η Μαΐου το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ανακοίνωσε ότι η στρατιωτική επιχείρηση τη Συρία περνά σε νέα φάση. Θα συμμετάσχουν ο υπό αμερικανική διοίκηση συνασπισμός δυνάμεων SDF και οι μυστηριώδεις «τοπικοί εταίροι». Αναφέρει ότι θα έχουν ρόλο επίσης η Τουρκία, το Ισραήλ, η Ιορδανία, το Ιράκ και ο Λίβανος. Οι Τζιχαντιστές του «Ισλαμικού Κράτους» δεν υπήρξαν ουσιαστικό πρόβλημα για την Βυρηττό, αλλά τώρα είναι πολύ πιθανό ο Λίβανος να καταστεί νέο πεδίο μάχης, όπου θα εμπλακούν πολλοί δρώντες και ειδικότερα το Ισραήλ και το Ιράν.
Επίσημα η αποστολή είναι να σαρωθούν τα υπολείμματα των Τζιχαντιστών του Ι.Κ., αλλά αυτός ο ισχυρισμός δεν πρέπει να παίρνεται στα σοβαρά. Τα απομεινάρια του Ι.Κ. είναι ασήμαντα και μπορούν να εξουδετερωθούν χωρίς την βοήθεια του αμερικανικού συνασπισμού. Η κατάσταση στη Συρία είναι πλέον πολύ εκρηκτική και οι ΗΠΑ έχουν κορυφώσει τις εντάσεις, αντί να αποσυρθούν από την Συρία, όπως έλεγε πως ήθελε ο πρόεδρος Τραμπ. Μια ευρύτερη σύρραξη φαίνεται να περιμένει στην γωνία. Ο αμερικανικός συνασπισμόςSDF και οι συριακές δυνάμεις ήρθαν πρόσφατα σε άμεση σύγκρουση – εξέλιξη πολύ ανησυχητική που συνέπεσε με ισραηλινούς βομβαρδισμούς εναντίον συριακών και ιρανικών δυνάμεων στο έδαφος της Συρίας.
Αυτές οι πολεμικές προετοιμασίες συμπίπτουν με τις κατηγορίες του Ισραηλινού πρωθυπουργού Νετανιάχου κατά του Ιράν, ότι δήθεν παραβιάζει την πυρηνική συμφωνία. ( Σημ: Διαψεύστηκαν από τον αρμόδιο οργανισμό του ΟΗΕ). Οι ΗΠΑ έσπευσαν να ισχυριστούν ότι τα στοιχεία (που παρουσίασε ο Νετανιάχου) «δεν επιδέχονται αμφισβήτηση».
Το ισραηλινό κοινοβούλιο ψήφισε εξουσιοδότηση στον πρωθυπουργό να κηρύξει πόλεμο ή να διατάξει μείζονα στρατιωτική επιχείρηση χωρίς προηγούμενη έγκριση του εθνικού συμβουλίου ασφαλείας.
Στις 12 Μαΐου, ο Πρόεδρος Τραμπ αναμένεται να ακυρώσει την αμερικανική  υπογραφή στην πολυμερή συνθήκη για τα πυρηνικά του Ιράν και στις 14 του μηνός  να πραγματοποιήσει μιαν θεαματική επίσκεψη στο Ισραήλ για την μετεγκατάσταση της αμερικανικής πρεσβείας από το Τελ Αβίβ στην Ιερουσαλήμ. Η τελετή των εγκαινίων μοιάζει σαν ο κατάλληλος χρόνος και τόπος για να ανακοινώσει νέα μέτρα εναντίον του Ιράν –μιας χώρας που συνεργάζεται στενά με την Ρωσία, στην Συρία και αλλού.
Όλα αυτά τα γεγονότα που συμβαίνουν στην Ευρώπη και στην Συρία έχουν ευθείς αντικτύπους στην ρωσική ασφάλεια και ένας σπινθήρας αρκεί για την ανάφλεξη σύρραξης στην Ευρώπη.
Τα χωρίς τέλος γυμνάσια του ΝΑΤΟ και άλλες επιχειρήσεις που διεξάγονται δίπλα στα σύνορα της Ρωσίας αποτελούν ακραία πρόκληση. ΄Ενας πόλεμος κατά του Ιράν στην Συρία φαίνεται σχεδόν βέβαιος. Και δοθέντος ότι ρωσικές δυνάμεις είναι ανεπτυγμένες κοντά στις ιρανικές, είναι σχεδόν αδύνατο να χτυπηθούν ιρανικές ή συριακές θέσεις χωρίς να εξαναγκαστούν οι Ρώσοι στρατιωτικοί να πάρουν μέτρα αυτοάμυνας. ΄Ένα πλήγμα κατά των ιρανικών δυνάμεων μπορεί να περιοριστεί, αλλά μια στρατιωτική εκστρατεία εναντίον τους θα θέσει αναπόφευκτα σε κίνδυνο το ρωσικό προσωπικό. Οι Ρωσία διαθέτει μερικές πολύ ισχυρές δυνάμεις στην Συρία και αυτός θα πρέπει να είναι ένας πολύ σοβαρός συντελεστής σε οποιοδήποτε σχέδιο πολέμου.
Οι εντάσεις έχουν επιταθεί στην Ευρώπη και μια ευρύτερη σύρραξη μπορεί να εκραγεί ανά πάσα στιγμή την Συρία. Σε καμιά περίπτωση δεν θα είναι η Ρωσία εκείνη που θα έχει προκαλέσει τις καταστάσεις που απειλούν να οδηγήσουν σε γενική σύρραξη.

Οι ΗΠΑ Δίνουν στην Ουκρανία Ισχυρότερα ΄Οπλα Στοχεύοντας στην Αναζωπύρωση του Πολέμου.



του Αrkady Savitsky, Strategic Culture, 3-5-2018

H Ουάσιγκτον επιβεβαίωσε ότι παρέδωσε συστήματα αντιαρματικών πυραύλων  FGM-148 Javelin στο Κίεβο και ότι ο ουκρανικός στρατός άρχισε στις 2 Μαΐου την εκπαίδευσή του στη χρήση του νέου όπλου.
Το πρόγραμμα βοήθειας που εγκρίθηκε τον Μάιο αναφέρεται σε 210 πυραύλους και 37 εκτοξευτές. Από το 2014 (ανατροπή και αλλαγή καθεστώτος), οι ΗΠΑ διέθεσαν άνω των 850 εκατομμυρίων για την ενίσχυση της ουκρανικής ασφάλειας. Παρά το γεγονός ο αμερικανικός προϋπολογισμός στρατιωτικών δαπανών για το 2018 προβλέπει 350 εκατομμύρια γι’ αυτόν τον σκοπό, αυτή είναι η πρώτη φορά που η Ουκρανία παραλαμβάνει φονικά όπλα από την Ουάσιγκτον. Θα ακολουθήσουν φορτία με τυφέκια M107A1.
Η παράδοση συνέπεσε με τον τερματισμό, στις 30 Απριλίου, στην υπό απόσπαση περιοχή Ντονμπάς στην Ανατολικήν Ουκρανία, της «αντιτρομοκρατικής επιχείρησης» , την οποία θα διαδεχθεί η «επιχείρηση ενοποιημένων δυνάμεων». Ο τακτικός στρατός, οι δυνάμεις ασφαλείας (SBU), η αστυνομία, η εθνοφυλακή και η φρουρά των συνόρων θα ενωθούν υπό ενιαία διοίκηση. Μέχρι της ψήφισης του νέου νόμου περί «επανένωσης» του Ντονμπάς στα τέλη Φεβρουαρίου αρμόδια στον τομέα ήταν η SBU. Οι ΗΠΑ υποστηρίζουν την ιδέα να καλέσουν κυανόκρανους του ΟΗΕ, που θα καταλάβουν θέσεις στην γραμμή που επιθυμεί το Κίεβο.
Aπό τώρα οι συνομιλίες  μεταξύ των Βόλκερ και Σουρκώφ θα κρίνονται διαφορετικά, αφού η Ουάσιγκτον δεν είναι πια διαιτητής, αλλά μάλλον συνεργός που εξωθεί στην σύγκρουση. Με τέτοια απροκάλυπτη αμερικανική υποστήριξη, το Κίεβο θα διπλασιάσει την προσπάθεια για μιαν στρατιωτική λύση. Η διαφθορά οργιάζει στην Ουκρανία. Δεν θα προκαλέσει εντύπωση εάν τα όπλα περάσουν σε λάθος χέρια και στραφούν εναντίον Αμερικανών στρατιωτικών, κάπου εκτός της Ευρώπης.
Οι παραδόσεις όπλων ακολουθούνται πάντοτε από την αποστολή στρατιωτικών εκπαιδευτών, που θα παράσχουν τοπικήν εκπαίδευση στην χρήση τους. Και αυτοί βαθμιαία εμπλέκονται σε μιαν ένοπλη σύρραξη που καμιάν σχέση δεν έχει με την αμερικανική εθνική  ασφάλεια. Σε  τελευταία ανάλυση η Ουκρανία είναι ένα πρόβλημα της Ευρώπης. Αλλά το αμερικανικό ναυτικό είναι ήδη παρόν στο Οσάκωφ. Η αμερικανική στρατιωτική παρουσία τόσο κοντά στα ρωσικά σύνορα δεν μπορεί να περνά απαρατήρητη από την Μόσχα. Η Ουάσιγκτον θα είναι υπεύθυνη για τις συνέπειες. Η Ρωσία δεν έχει αναπτύξει ένοπλη δύναμη κατά μήκος των αμερικανικών συνόρων, ούτε έστειλε όπλα σε κανέναν από τους γείτονες των ΗΠΑ.
Οι αντιαρματικοί πύραυλοι στάλθηκαν σε μια χώρα που πρόσφατα καταγγέλθηκε για παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε έκθεση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Πολλές διεθνείς οργανώσεις έχουν σημάνει συναγερμό για την κατάχρηση της εξουσίας στην Ουκρανία, η οποία μόλις έγινε δέκτης αμερικανικής στρατιωτικής ενίσχυσης. Οι Αμερικανοί αξιωματούχοι πολύ αρέσκονται να κάνουν σε άλλους κηρύγματα περί ελευθερίας, δημοκρατίας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αυτά είναι τα λόγια τους. Οι παραδόσεις φονικών όπλων σε μια από τις πιο διεφθαρμένες χώρες είναι οι πράξεις τους. Οι πύραυλοι που στάλθηκαν στην Ουκρανία θα ενισχύσουν την εξουσία των ολιγαρχών, που συσσωρεύουν περιουσίες χάρις στις στενές σχέσεις τους με το κατεστημένο. Η σύγκρουση στο Ντονμπάς χρησιμοποιείται για να αποστρέφει την προσοχή της κοινής γνώμης  από τα εσωτερικά προβλήματα που οξύνονται.
Κάθε κίνηση έχει συνέπειες. Η Ρωσία μπορεί εύκολα να εφοδιάσει τις αυτοκήρυκτες Δημοκρατίες του Ντονμπάς με το αντιαρματικό σύστημα Kornet , που είναι στρατιωτικά ανώτερο του Javelin. Το ρωσικό όπλο απέδειξε την αποτελεσματικότητα του στο πεδίο της μάχης, ακόμη και εναντίον των πιο εξελιγμένων τανκς, όπως το Ισραηλινό Merkava IV. Η Μόσχα μπορεί να εφοδιάσει τις Δημοκρατίες με όπλα και συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου σε μεγαλύτερες ποσότητες, για τον απλό λόγο ότι δεν θα έχουν να διασχίσουν τον Ατλαντικό και όλη την Ευρώπη. Και τώρα που η Ουάσιγκτων  ξεπέρασε τα όρια, της Ρωσίας τα χέρια είναι λυμένα.
Θεωρητικά, η Ρωσία θα μπορούσε να προχωρήσει στην αναγνώριση των Δημοκρατιών ως ανεξάρτητων κρατών, αφού οι συμφωνίες του Μινσκ έχουν λησμονηθεί και οι πολεμικές προπαρασκευές έχουν αναπτύξει ταχύτητα. Εάν οι κυβερνήσεις τους  καλέσουν σε βοήθεια τις ρωσικές ένοπλες δυνάμεις ως εγγύηση της ασφάλειάς τους, θετική ανταπόκριση της Μόσχας σε τέτοιο αίτημα θα ήταν απόλυτα σύμφωνη με το Διεθνές Δίκαιο.
Οι πύραυλοι Javelin (ακόντιο) δεν θα αλλάξουν τίποτα. Αυτά τα οπλικά συστήματα δεν είναι αρκετά ισχυρά για να εξασφαλίσουν στον ουκρανικό στρατό την κρίσιμη υπεροχή που χρειάζεται για να νικήσει. Αλλά η κίνηση ασφαλώς και θα πυροδοτήσει εντάσεις και θα κάνει την ζωή των απλών Ουκρανών πολιτών δυσκολότερη. Αυτό που έχουν ανάγκη είναι πολιτικές και οικονομικές μεταρρυθμίσεις, όχι νέα όπλα. Και το τελευταίο που οι Ευρωπαίοι έχουν ανάγκη είναι ένας νέος πόλεμος στην Ουκρανία. Αλλά τα όπλα βρίσκονται εκεί. Οι προειδοποιήσεις αγνοήθηκαν και δεν υπάρχει τρόπος επιστροφής. Οι επιπτώσεις θα είναι καταστρεπτικές. Από εδώ και στο εξής, την ευθύνη για ότι κακό συμβεί θα έχει η Ουάσιγκτον.

Mετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Addthis

Google+ Followers

 
Support : Creating Website | Johny Template | Mas Template
Copyright © 2011. Ακτιβιστης - All Rights Reserved
Template Created by Creating Website Published by Mas Template
Proudly powered by Blogger |2012 Templates