Headlines News :

Ακούω radio - activistis παίζει μουσική και τοπικές ειδήσεις συνεχώς ......

Πρόσφατα σχόλια

Ο Καιρός στην Περαία

ΤΑ ΚΑΛΑ ΝΕΑ

Διαφθορά - Διαπλοκή

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΗΠΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΗΠΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Μήπως η Ρωσία Απόκαμε Με Την Δύση;


του Patrick J. Buchanan 21-9-2018

[Το πιο κάτω άρθρο εγκυρότατου Αμερικανού δημοσιολόγου είναι ιδιαίτερα αξιοπρόσεκτο και από ελληνικής σκοπιάς, για δύο λόγους: 
Πρώτον επειδή καταγράφει διεξοδικά τις εστίες ανάφλεξης που προωθεί η Ουάσιγκτον στον ακήρυκτο πόλεμο που διεξάγει -με ποικίλα μέσα και κατά προτίμηση μέσω τρίτων- κυρίως κατά της Ρωσίας, ορισμένες από τις οποίες εστίες προσεγγίζουν απειλητικά την Ελλάδα. Και Δεύτερον για τον αποκαλυπτικό χαρακτήρα της αναφοράς του στο Μακεδονικό –ενδεικτικής της διάβρωσης και της διαστροφής της ιστορικής πραγματικότητας που έχει επιτύχει η πολύχρονη σκοπιανή προπαγάνδα (προφανώς ακαταπολέμητη από ελλαδικά κομματικά Γραφεία Τύπου και ομογένεια στις ΗΠΑ) -ακόμη και σε υψηλής πνευματικής στάθμης Αμερικανούς.                                                                                            
Ο Πάτρικ Μπιουκάναν, σύμβουλος και λογογράφος των προέδρων Νίξον και Ρέιγκαν και υποψήφιος για τη Προεδρία ο ίδιος προ ετών, προκύπτει καλός γνώστης της ρωσικής ιστορίας, αλλά να έχει ξεχάσει την ελληνική. Και ο αναγνώστης του άρθρου θα έχει τώρα μιαν αυθεντική επιβεβαίωση ότι - πέραν των όσων έχουν ήδη γραφεί- οι εξοχώτατοι κύριοι Κοτζιάς και Τσίπρας, αναγνώρισαν με τις υπογραφές τους, τον κ. Ζάεφ ως γνήσιον απόγονο του  Αλεξάνδρου, με όλα τα συνεπαγόμενα κληρονομικά δικαιώματα...]

Ανάδειξη: Μιχαήλ Στυλιανού

Περί το τέλος της δεύτερης θητείας του, ο Πρόεδρος Ρόναλντ Ρέιγκαν, που είχε αποκαλέσει την Σοβιετική ΄Ενωση Αυτοκρατορία του Κακού, περπατούσε στην Κόκκινη Πλατεία και οι Ρώσοι του έδιναν φιλικά χτυπήματα στην πλάτη.
Ευτυχία ήταν εκείνο το πρωί να είσαι ζωντανός.
Αλλά πως αξιοποιήσαμε τους καρπούς του θριάμβου μας στον Ψυχρό πόλεμο;
Aυτόν τον μήνα, ο ισόβιος Πρόεδρος της Κίνας Ξι Ζινπίνγκ στεκόταν  δίπλα στον Ρώσο Πρόεδρο Πούτιν ενώ 3.000 Κινέζοι στρατιώτες πραγματοποιούσαν ασκήσεις με 300.000 Ρώσους, 1.000 αεροπλάνα και 900 τανκς στα μεγαλύτερα ρωσικά στρατιωτικά γυμνάσια των τελευταίων 40 χρόνων.
Ένα μη κωδικοποιημένο μήνυμα προς την Δύση από την Ανατολή.
Το  μεγάλο επίτευγμα του Νίξον να επαναφέρει το Πεκίνο από τον εξοστρακισμό και του Ρέιγκαν το μεγάλο επίτευγμα να τερματίσει τον Ψυχρό Πόλεμο είναι τώρα παρελθόν.
 Ο Μπολσεβικισμός μπορεί να είναι νεκρός, αλλά ο ρωσικός εθνικισμός, αφυπνισμένος από την προέλαση του ΝΑΤΟ στα παλαιά σύνορα της Ρωσίας, είναι ζωντανός και χαίρει άκρας υγείας.
Η Ρωσία φαίνεται να έχει απαυδήσει με την Δύση και να έχει αποδεχτεί πως οι ελπίδες της για καλύτερους καιρούς με τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ δεν πρόκειται να πραγματοποιηθούν.
Η πρεσβευτής των ΗΠΑ στον ΟΗΕ Νίκι Χάλι επιτιμά την Ρωσία για μυστικό εμπόριο με την Βόρειο Κορέα κατά παραβίαση των κυρώσεων του ΟΗΕ, λέγοντας «τα ψέματα, οι απάτες και η συμπεριφορά κακοποιού έχουν γίνει ο νέος κανόνας της ρωσικής κουλτούρας».
 Οι ψυχροί πόλεμοι έχουν εξαντλήσει κάθε όριο όταν συκοφαντείς τον πολιτισμό μιας χώρας σαν ηθικά ευτελισμένο.
Οι ΗΠΑ έχουν επίσης καταστήσει γνωστό ότι μπορεί να  αρχίσουν να εφοδιάζουν την Ουκρανία με ναυτικούς και αντιαεροπορικούς πυραύλους και προειδοποιούν την Ρωσία να πάψει τους ελέγχους των πλοίων που περνούν από την Μαύρη Θάλασσα μέσω των Στενών του Κέρτς στην Αζοφική Θάλασσα.
Τα Στενά αυτά, τριών μιλίων, χωρίζουν τη Κριμαία από την Χερσόνησο του Κερτς. Για τούς Ρώσους και οι δύο πλευρές των στενών είναι ρωσικά εδάφη.
Με την αμερικανική υποστήριξη, η Ουκρανία αποφάσισε να εγκαταστήσει μιαν ναυτική βάση στην Αζοφική Θάλασσα, «για να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις απόκρουσης των επιθετικών ενεργειών της Ρωσίας στην περιοχή».
Το Κίεβο έχει μερικά περιπολικά σκάφη στην Αζοφική Θάλασσα και μερικά άλλα που θα μεταφερθούν εκεί τους προσεχείς μήνες. Το ρωσικό ναυτικό θα μπορούσε μέσα σε λίγα λεπτά να βουλιάξει αυτά τα πλοιάρια  και να εξαφανίσει την βάση από τον χάρτη.
Θα στείλουμε άραγε το ναυτικό μας, διαμέσου της Μαύρης Θάλασσας, να προστατέψει τα ναυτικά δικαιώματα της Ουκρανίας μέσα σε μιαν θάλασσα που είναι τόσο ρωσική ιστορικά όσο η Τσέσαπηκ Μπέι είναι ιστορικά αμερικανικό;
Η Πολωνία προσκάλεσε αυτήν της εβδομάδα τις ΗΠΑ να εγκαταστήσουν μιαν μεγάλη στρατιωτική βάση στο έδαφός της, για την οποία η Πολωνία  θα πληρώσει  δύο δισεκατομμύρια δολάρια και θα την ονομάσει «Οχυρό Τραμπ».
Ο Τραμπ φάνηκε να του αρέσει η ιδέα -και το όνομα.
Ωστόσο η απόφαση του Μπους2 να εγκαταστήσει ένα σύστημα αντιπυραύλων στην Πολωνία προκάλεσε μιαν απαντητική κίνηση του Κρεμλίνου: Την εγκατάσταση πυραύλων κρουαζιέρας Ισκαντέρ, πυρηνικής ικανότητας, στο Καλίνινγκραντ, τέως γερμανική περιοχή στα βόρεια σύνορα της Πολωνίας, που προσάρτησε ο Στάλιν στο τέλος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου.
Στα Βαλκάνια, σε πείσμα των διαμαρτυριών της Ρωσίας, οι ΗΠΑ προχωρούν να φέρουν την Μακεδονία στο ΝΑΤΟ. Αλλά προτού να μπορέσει να ενταχθεί, οι μισοί ψηφοφόροι της θα πρέπει να πάνε να ψηφίσουν στις 30 Σεπτεμβρίου και να εγκρίνουν την αλλαγή του ονόματος της χώρας σε Βόρεια Μακεδονία. Αυτό είναι για κατευνασμό της Ελλάδας που διεκδικεί την γενέτειρα του Αλεξάνδρου ως δική της.
Που βαδίζουμε με όλα αυτά; 
Με τα αμερικανικά πολεμικά να πραγματοποιούν συχνές επισκέψεις στην Ανατολική Βαλτική και στην Μαύρη Θάλασσα, την δυνατότητα μιας νέας βάσης στην Πολωνία και αυξανόμενης βοήθειας σε αυξημένης φονικής ικανότητας οπλισμό στην Ουκρανία, για να πολεμήσει τους  Ρωσόφιλους αντάρτες του Ντόνμπας και τον ρωσικό στόλο στην Αζοφική θάλασσα, δεν παραφορτώνουμε κάπως τους Ρώσους;       
Είμαστε σίγουροι ότι οι Ρώσοι πάντοτε θα υποχωρούν;
 Όταν η Γεωργία, πιστεύοντας ότι μπορούσε να πετάξει με τις κλωτσιές την ρωσική ειρηνευτική δύναμη και να αναπροσαρτήσει την αποσχισμένη επαρχία της Νότιας Οσσετίας, επιτέθηκε τον Αύγουστο του 2008, εισόρμησε  ο ρωσικός στρατός και πέταξε έξω τους Γεωργιανούς σε 48 ώρες.
Ο Τζωρτζ  Μπους φρόνιμα αποφάσισε τότε να μην στείλει τελεσίγραφο ή να στείλει στρατό. Αγνόησε τους ιέρακες στο κόμμα του, που τον είχαν σπρώξει στην μεγάλη πανωλεθρία της προεδρίας του: Το Ιράκ.
Ώστε, τι είναι ακριβώς η αμερικανική μεγάλη στρατηγική σε σχέση με την Ρωσία;
Αυτό που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως η πτέρυγα Μακέϊν του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος επιδίωξε να εντάξει την Γεωργία και την Ουκρανία στο ΝΑΤΟ, αυτό που θα καθιστούσε τον περιορισμό της Ρωσίας αμερικανική πολιτική στην αιωνιότητα.
Έχει επίγνωση ο αμερικανικός λαός του κόστους και των κινδύνων που συνεπάγεται μια τέτοια πολιτική; Και δεν είμαστε ήδη σήμερα τεντωμένοι σε σημείο φοβερής ισχνότητας;
Το μερίδιό μας στην παγκόσμια οικονομία έχει στενέψει πολύ από την εποχή του Ρέιγκαν. Το έλλειμμά μας πλησιάζει το ΄Ενα τρισεκατομμύριο δολάρια. Το χρέος μας ορμά προς το100% του  ΑΕΠ. Οι κρατικές υποχρεώσεις αναλώνουν τον εθνικό μας πλούτο.
΄Εχουμε αναλάβει να περιορίσουμε τις άλλες δύο μεγαλύτερες δυνάμεις, την Ρωσία και την Κίνα. Είμαστε στρατιωτικά καρφωμένοι στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ, στην Συρία, στην Υεμένη, με το Κόμμα του Πολέμου να χτυπά τα τύμπανα για έναν ακόμη και μεγαλύτερο πόλεμο –με το Ιράν. Και τιμωρούμε (κυρώσεις) αντιπάλους και συμμάχους επειδή δεν μας ακολουθούν στην ηγεσία της Δύσης και του Κόσμου.
Κοιτάζοντας τις παγκόσμιες υποχρεώσεις που έχει αναλάβει η Αμερική και που επεκτάθηκαν σε μεγάλην έκταση μετά την νίκη μας στον Ψυχρό Πόλεμο, στον νου έρχεται μία λέξη: Αβάσταχτες.

H Ρωσία Ως Γάτα



Απάντηση του ANDREI MARTYANOV, UNZ REVIEW, στον Paul Craig Roberts

  SEPTEMBER 4, 2018

[Eξαιρετικά ενδιαφέρον, επίκαιρο, στοιχειοθετημένο και πειστικό το κατωτέρω άρθρο-απάντηση στον Αμερικανό καθηγητή Πωλ-Γκρεγκ Ρόμπερτς και σε όσους αντικειμενικούς και καλόπιστους παρατηρητές των διεθνών εξελίξεων απορούν, διερωτώνται και συχνά εξοργίζονται με την στωικότητα, την αταραξία, την χριστιανική εγκαρτέρηση, (ή τον ενδοτισμό και την δειλία;) με  την οποία η ρωσική ηγεσία αντιπαρέρχεται τον ασταμάτητο οχετό των ύβρεων, των προκλήσεων, των προπηλακισμών και των «κυρώσεων» από τις ΗΠΑ και τους συμμάχους των –που εξακολουθεί να αποκαλεί «εταίρους» . To άρθρο είχε προηγηθεί των τελευταίων «κρουσμάτων», αλλά η προκλητικότητα του αινίγματος και η σφοδρότητα των αντιδράσεων, που κορυφώθηκε το περασμένο Σαββατοκύριακο με την συμφωνία Ερντογάν-Πούτιν στο Σότσι, για το πάγωμα της επιχείρησης απελευθέρωσης του Ιντλίμπ και πήρε δραματικούς τόνους με την κατάρριψη του ρωσικού Ιλιούσιν-20  με ισραηλινό «στρατήγημα», το κατέστησε εξαιρετικά επίκαιρο.                                                                                                                 
Πρώην αξιωματικός του Σοβιετικού Ναυτικού και τώρα διευθυντής αμερικανικής εταιρίας διαστημικής τεχνολογίας, ο Αντρέϊ Μαρτιανώφ έκανε σχετικώς πρόσφατα την εμφάνισή του στο προσκήνιο της στρατηγικής ανάλυσης και γεωπολιτικής, πρώτα με την ιστοσελίδα του «Αναμνήσεις από το Μέλλον» και έπειτα με το σύγγραμμά του «Χάνοντας την Στρατιωτική Υπεροχή: Η Μυωπία των αμερικανικών στρατηγικών σχεδιασμών». Και αμέσως καθιερώθηκε ως κορυφαίος στρατηγικός αναλυτής, τουλάχιστον στο πεδίο του Ψυχρού Πολέμου Νο2, ΗΠΑ και Συμμάχων εναντίον της Ρωσίας. Σήμερα έχει καταστεί σημείο αναφοράς και πηγή αναδημοσιεύσεων σε ανεξάρτητα Δυτικά και σε ρωσικά όργανα ηλεκτρονικής ενημέρωσης. Ιδού τι γράφει:]

Παρουσίαση : Μιχαήλ Στυλιανού

Προτού προχωρήσω αναφερόμενος σε μερικά θέματα που έθεσε ο Πωλ Γκρεγκ Ρόμπερτς στο άρθρο του, εν μέρει απευθυνόμενος σε εμένα και στον Andrei Raevsky ( ή Saker), θέλω να εκφράσω τον βαθύ θαυμασμό μου για τον Δρα Ρόμπερτς, την γενναία πολιτική στάση του και τον πραγματικό –όχι για επίδειξη- πατριωτισμό του. Αποτελεί τιμή και προνόμιο να συνομιλεί κανείς με μιαν τόσο τιμώμενη προσωπικότητα, ακόμη και όταν διαφωνώ μαζί του επί κάποιων πλευρών της γεωπολιτικής πραγματικότητας, όταν αναφέρεται στον τώρα επίσημα 2ο Ψυχρό Πόλεμο μεταξύ των ΗΠΑ και της Ρωσίας και στην ρωσική στάση σε αυτήν την σύγκρουση. Ο Δρ. Ρόμπερτς γράφει:
Καθώς έκανα τις ίδιες τοποθετήσεις, μπορώ μόνο να χειροκροτήσω τον Μαρτιανώφ και τον Σέϊκερ. Εκεί που μπορεί να διαφωνούμε είναι στην αναγνώριση του ότι το να δέχεσαι ατέλειωτα ύβρεις και προκλήσεις ενθαρρύνει την αύξησή τους μέχρι του σημείου όπου μόνη επιλογή είναι η συνθηκολόγηση ή ο πόλεμος. ΄Ετσι, οι ερωτήσεις για τον Αντρέι Μαρτιανώφ, τον Σέϊκερ, τον Πούτιν και την ρωσική κυβέρνηση είναι: Για πόσο καιρό αποδίδει το να γυρίζεις και την άλλη παρειά; Προσφέρεις και την άλλη πλευρά του προσώπου σου σε ράπισμα όσο χρόνο χρειάζεται για να επιτρέψεις στον αντίπαλο να εξουδετερώσει το πλεονέκτημά σου σε μιαν αναμέτρηση; Γυρνάς και την άλλη παρειά όσο χρειάζεται για να χάσεις την υποστήριξη του πατριωτικού πληθυσμού, λόγω αποτυχίας να υπερασπιστείς την τιμή της πατρίδας; Γυρνάς και την άλλη πλευρά του προσώπου μέχρι που τελικά βρίσκεσαι εξαναγκασμένος να πολεμήσεις ή να υποταγείς; Το υφίστασαι έτσι συνέχεια μέχρι το αποτέλεσμα να είναι ο πυρηνικός πόλεμος;     

Εδώ είναι που εγώ και ο Δρ. Ρόμπερτς διαφωνούμε δραματικά στο θέμα της ρωσικής στρατηγικής. Ναι συμφωνώ με τον Δρα Ρόμπερτς ότι, όπως είπε ο Γουίλιαμ Φουλμπράϊτ, « οι λέξεις είναι πράξεις και το ύφος είναι ουσία, εφόσον επηρεάζουν του ανθρώπου τη σκέψη και την συμπεριφορά.» Αλλά ενώ ύβρεις και προκλήσεις είναι δυσάρεστες και σε ορισμένες περιπτώσεις πράγματι επηρεάζουν τον νου και την συμπεριφορά του ανθρώπου, με την σύγχρονη Ρωσία το πράγμα διαφέρει. ΄Εχω ήδη εκθέσει κάποιες βασικές αρχές της ρωσικής, εδώ here at Unz Review,  θα επεκταθώ λίγο περισσότερο απαντώντας στην αναμφισβήτητα σημαντική ερώτηση του Δρα Ρόμπερτς.
Ο κλασικός Ρώσος συγγραφέας παραμυθιών του 19ου Αιώνα Αντρέγιεβιτς Κριλώφ, ανάμεσα σε πολλά  εξαιρετικά παραμύθια, τα οποία μαθαίνουν τα παιδιά στην Ρωσία στο μάθημα της λογοτεχνίας και τα οποία φέρνουν μαζί τους και σε ώριμη ηλικία στον 20ο Αιώνα,  έχει ένα που περιγράφει τέλεια την σημερινή γεωπολιτική πραγματικότητα. Το παραμύθι λέγεται «Η Γάτα και ο Μάγερας» και ιστορεί πως ένας μάγειρας αποκαμωμένος από την δουλειά, εμπιστεύεται το ψημένο κοτόπουλο στην γάτα του  για να το προστατέψει από τα ποντίκια και ήσυχος πάει στην ταβέρνα. Γυρίζοντας βλέπει την γάτα-φύλακα να έχει φάει το περισσότερο κοτόπουλο και την αρχίζει στις φωνές. Την βρίζει, την μαλώνει, την λέει  κακιά, ασυνείδητη, άπιστη, αφιλότιμη, σε έναν ατέλειωτο φιλιππικό μονόλογο. Οι τελευταίες αράδες του παραμυθιού συνοψίζουν λακωνικά την κατάσταση:
Αλλά ενώ αυτός δεν έπαυε να λέει, η γάτα ξεκοκάλισε το κοτόπουλο ως το τέλος. Τώρα έχω να πω σ’ αυτόν τον Μάγερα κάτι που να γράψει για να το θυμάται: Για να μην σκορπάς τσάμπα τα λόγια σου, βάλε μπροστά την δύναμή σου.
Και εδώ είναι ο κόμπος: Οι ΗΠΑ δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν αυτήν την δύναμη εναντίον της Ρωσίας χωρίς να αφανιστούν οι ίδιες, ενώ η Ρωσία, όπως αυτή η παροιμιώδης γάτα, εξακολουθεί να ξεκοκαλίζει μέσα στον θόρυβο από φωνές και τίποτα άλλο. Αυτή η πραγματικότητα αρχίζει να γίνεται αντιληπτή, κατά τρόπο απελπιστικό όσο και ανήμπορο, από πολλούς στην Ουάσιγκτον. Καθώς σημειώνει ο Graham Alison:
Οσοδήποτε διαβολική, καταστροφική, άπιστη, και αν είναι η Ρωσία και οσοδήποτε και αν της αξίζει στραγγαλισμός, η ωμή πραγματικότητα είναι πως δεν μπορούμε να την σκοτώσουμε αυτήν την μπάσταρδη χωρίς να αυτοκτονήσουμε.
Αυτό αποτελεί κάποια πρόοδο το 2017 τελικά, όταν «ευϋπόληπτα» μέλη του αμερικανικού γεωπολιτικού «ακαδημαϊκού κόσμου» αρχίζουν να βλέπουν τουλάχιστον κάποια όρια στην – άλλωστε υπερεξογκωμένη εξ αρχής- ισχύ τους. Αυτό ΕΙΝΑΙ πρόοδος, όταν αναλογισθούμε που ήταν ο κόσμος ακόμη και το 2013.
`       Παρά το γεγονός ότι η Ρωσία μετέβαλε σε σφουγγαρόπανα τους Γεωργιανούς λακέδες των πατρώνων της παγκοσμιοποίησης το 2008, οι συνωμότες της παγκοσμιοποίησης στην Ουάσιγκτον πάλι δεν την πήραν στα σοβαρά. Ως και το20014 κάθε λογής «στρατιωτικοί εμπειρογνώμονες» παρουσίαζαν πλήθος σενάρια όπου νικηφόρες αμερικανικές και Νατοϊκές δυνάμεις συνέτριβαν ένα συμβατικό ρωσικό στρατό στην Ουκρανία. ΄Ηταν μια ομοιοπαθητική θεραπεία μπροστά στην κεραυνοβόλο ρωσική επιχείρηση στην Κριμαία, που προκατάβαλε και απέτρεψε τις αμερικανικές κινήσεις για την μετατροπή της Κριμαίας σε βάση του ΝΑΤΟ.
Το απαντητικό χτύπημα της Ρωσίας αιφνιδίασε τους πάντες. Πόσο γρήγορα πολλοί  ξεχνούνε σήμερα τι επιτεύχθηκε τότε –κάτι που δεν μπορεί να χαρακτηριστεί βέβαια σαν προσφορά και της άλλης παρειάς για ραπίσματα. Αν μη τι άλλο, επρόκειτο για ένα βαρύ πλήγμα σε μια υφιστάμενη παγκόσμια τάξη, όταν η Ρωσία πέταξε κάτω το γάντι (της πρόκλησης). ΄Ετσι υπερασπίζεται η τιμή, με πράξεις, όχι με υβριστικούς χαρακτηρισμούς. Ακολούθησαν οι μεγάλες ήττες των εκπαιδευμένων από τις ΗΠΑ ουκρανικών δυνάμεων στο Ντόνμπας.
Είχα γράψει τον Ιανουάριο του 2015:
Αλλά είναι ήδη σαφές ότι αποτυγχάνοντας να επιτύχουν οποιουσδήποτε αισθητούς πολιτικούς στόχους στην Ουκρανία και στην Ρωσία και προκαλώντας έτσι μιαν μαζική παγκόσμια αναδιάταξη, οι ΗΠΑ υπέστησαν μιαν ήττα. Ποιες θα είναι οι συνέπειες αυτής της ήττας; Ξέρω μόνο ότι είναι ήδη μεγάλες και ότι η ώρα για την αντιμετώπιση της πραγματικότητας  έρχεται.
Σήμερα, σχεδόν τέσσερα χρόνια αργότερα, ζούμε σε έναν μεταμορφωμένο κόσμο και κανείς στις ΗΠΑ, εκτός αν γράφει σε φυλλάδες και δεν νοιάζεται για την υπόληψή του, δεν παρουσιάζει σενάρια με ρωσικές ήττες. Είναι ένας κόσμος σε μετάβαση, όχι απλά σε πολυκεντρικότητα –ζούμε ήδη σε πολυκεντρική πραγματικότητα- αλλά σε ένα κόσμο όπου οι ΗΠΑ έχουν αποτελεσματικά αποτραπεί στις απόπειρές τους να προωθηθούν στην Ευρασία. Σε ένα κόσμο όπου έχουν περιορισθεί να απευθύνουν χαρακτηρισμούς, να εξακοντίζουν ύβρεις και να οργανώνουν προκλήσεις –επειδή δεν μπορούν να κάνουν τίποτε άλλο.
Κατά κάποιο τρόπο οι λαοί αγνοούν αυτό το γεγονός, μιας δραματικής,  ταχείας με ιστορικούς όρους, παρακμής της αμερικανικής δυνάμεως. Η αμερικανική μεταπολεμική ευημερία και επιρροή στηριζόταν κυρίως στο μύθο και στην μπλόφα της αμερικανικής στρατιωτικής ισχύος, η οποία ήταν υποτίθεται ικανή να υποχρεώνει όλους να πειθαρχούν στις οδηγίες και να τρέμουν από τον φόβο της τιμωρίας για την παρεκτροπή. Η Ρωσία αποκάλυψε αυτήν την μπλόφα.
Σήμερα οι αμερικανικές πράξεις αντιπροσωπεύουν συνεχώς πιο έκδηλα τα συμπτώματα μιας φθίνουσας δύναμης, που δεν μπορεί να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα χωρίς να παραφρονήσει. Και τείνει να παραφρονήσει, εσωτερικά όσο και στο διεθνές πεδίο. Η μόνη δύναμη που μπορεί να συγκρατήσει αυτήν την αυξητικά παράλογη και επικίνδυνη δύναμη, από του να αυτοκτονήσει παρασύροντας όλους μαζί της στον θάνατο, είναι η απειλή μιας συντριπτικής στρατιωτικής ήττας. Η Ρωσία διαθέτει  αυτήν την δύναμη να το κάνει και μέχρι τώρα αυτή η απειλή λειτουργεί.
Ερωτώ, επομένως είναι θεμιτό το κριτήριο για την εκτίμηση της κατάστασης το να συγκρίνεις δυο κράτη στον κόσμο του 2014 και του 2018; Η απάντηση είναι ότι όχι μόνο είναι θεμιτό αλλά είναι και ο μόνος τρόπος. Με όλες τις αμερικανικές προκλήσεις, τις ύβρεις και την Ρωσία να στρέφει-υποτίθεται-και την άλλη παρειά, οφείλουμε να απαντήσουμε στο ερώτημα: Η Ρωσία κερδίζει;  Όταν κοιτάξεις την ευρύτερη εικόνα, η απάντηση είναι ανεπιφύλακτα ναι. Και εκδηλώνεται ποικιλότροπα, από την οικονομία, στα στρατιωτικά, στην γεωπολιτική.
     Οι σιωνιστές νεοσυντηρητικοί που κυβερνούν στην Ουάσιγκτον είναι  ικανοί για το ίδιο λάθος που διέπραξαν ο Ναπολέων και ο Χίτλερ. Πιστεύουν στο «τέλος της Ιστορίας», ότι η  Σοβιετική κατάρρευση σημαίνει πως η Ιστορία επέλεξε την Αμερική ως το πρότυπο για το μέλλον. Η αλαζονεία τους υπερβαίνει εκείνην του Ναπολέοντα και του Χίτλερ.
Ούτε ο Ναπολέων ούτε ο Χίτλερ είχαν να αντιμετωπίσουν θέματα πυρηνικής αποτροπής και ούτε ζούσαν σε κόσμο άμεσης διάδοσης της πληροφορίας. Κρίνοντας από τις υστερικές αντιδράσεις αυτών των ίσιων νεοσυντηρητικών και των στρατιωτικών τους «εμπειρογνωμόνων», είτε το 2015 με τα γεγονότα στην Συρία, είτε με την ομιλία του Πούτιν της 1η Μαρτίου στην Ομοσπονδιακή Εθνοσυνέλευση (επίδειξη υπερσύγχρονου ρωσικού οπλοστασίου)- το μήνυμα σημειώθηκε. Η υστερία είναι το πρώτο σημάδι αδυναμίας. Αυτοί οι νεοσυντηρητικοί μπορεί να είναι παράλογοι –τουλάχιστον μερικοί από αυτούς- αλλά ακόμη και αυτοί αντιλαμβάνονται ότι υπάρχει ένα τίμημα που πρέπει να πληρωθεί και υπάρχουν σημεία που δείχνουν πως κάπως αντιλαμβάνονται ότι υπάρχουν αυστηροί περιορισμοί στην δύναμη της Αμερικής. Στο κάτω-κάτω ο Ναπολέων και ο Χίτλερ προχώρησαν στην Ρωσία όταν είχαν ρίξει την Ευρώπη στα γόνατα. Και είχαν πίσω τους την υψηλή φήμη της Μεγάλης Στρατιάς και της Βέρμαχτ. Οι ΗΠΑ δεν είναι σε θέση να κερδίσουν ούτε ένα πόλεμο εναντίον μικρότερου αντιπάλου από το 1950,αν εξαιρέσει κανείς το κυνήγι της γαλοπούλας εναντίον του χονδρικά μειονεκτικού στρατού του Σαντάμ Χουσεΐν.
Και εδώ είναι η κατάληξή μου: Όντας τέως στρατιωτικός, αναγνωρίζω πλήρως ότι είμαι απλά ένας αρθρογράφος, και όπως οποιοσδήποτε «αναλυτής», δεν έχω πρόσβαση στις καθημερινές άκρως μυστικές ενημερώσεις του Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου και της ρωσικής μυστικής υπηρεσίας στον Πρόεδρο Πούτιν. Ο πατριωτισμός ή ο υπολειμματικός επαγγελματισμός δεν υποκαθιστά την γνώση της καθημερινής κατάστασης που εξασφαλίζουν στον Ανώτατο Διοικητή χιλιάδες επί χιλιάδων ανθρώπων, που ριψοκινδυνεύουν την ζωή τους για να φέρουν την κρίσιμη πληροφορία-κλειδί, έτσι ώστε αυτός να πάρει αυτήν την μία και μόνη σωστή απόφαση που θα προστατέψει τον κόσμο από τον αφανισμό.
Η Ρωσία ξέρει που βρίσκονται σήμερα οι ΗΠΑ. Και όταν κοιτάζω πίσω σε πέντε χρόνια της ιστορίας του κόσμου, βλέπω την Ρωσία σαν την γάτα του παραμυθιού να αποτελειώνει το κοτόπουλο, ενώ αυτοί που υποθέταμε πως θα χρησιμοποιούσαν την δύναμη, δεν μπορούν να το κάνουν και βγάζουν φωνές, αλλά δεν κρατούν μαγκούρα. Αυτό το κοτόπουλο είναι η Pax Americana. Η Ρωσία θα συνεχίσει να κάνει αυτό που κάνει, επειδή αποδίδει και επειδή αυτή ξέρει πώς να διεξάγει πολέμους, ξέρει πώς να αμύνεται και επειδή όλοι ζούμε  σε έναν διαφορετικό κόσμο σήμερα, όπως το βλέπει η Ρωσία αλλά όχι οι ΗΠΑ. ΄Ετσι το να υβρεολογείς και  να εξαπολύεις μιαν ακόμη άχρηστη ομοβροντία από πυραύλους Τόμαχωκ στην Συρία, ή να «εκπαιδεύεις» τις μαριονέτες  σου στην Ουκρανία για στρατιωτικές προκλήσεις είναι το όριο για τις ΗΠΑ και με αυτά δεν εγείρεται θέμα τιμής.

Η Κίνα στις ΗΠΑ για τις Κυρώσεις Λόγω Ρωσίας: «Επανορθώστε το λάθος ή δεχτείτε τις συνέπειες»


Ρ.Τ. 21-9-2018

Το Πεκίνο απείλησε ότι η Ουάσιγκτον θα αντιμετωπίσει «συνέπειες» εάν δεν ακυρώσει την τελευταία δέσμη κυρώσεων εναντίον της Κίνας, λόγω της στρατιωτικής συνεργασίας της με την Ρωσία.
Το κινεζικό υπουργείο των Εξωτερικών δεν μάσησε τα λόγια του, δηλώνοντας ότι η Ουάσιγκτον οφείλει αμέσως να διορθώσει τα «λάθη» του προτού είναι πολύ αργά, ή να αντιμετωπίσει τις συνέπειες της απόφασής του.
« Καλούμε αυστηρά τις ΗΠΑ να διορθώσουν το λάθος και να ακυρώσουν τις κυρώσεις, αλλιώς οι ΗΠΑ θα έχουν να υποστούν τις συνέπειες», δήλωσε ο εκπρόσωπος του υπουργείου Γκενγκ Σουάνγκ, όπως μεταδίδουν τα κινεζικά ΜΜΕ.
Οι ΗΠΑ πλήττουν την Κίνα με κυρώσεις για την προμήθεια προηγμένων ρωσικών όπλων.

Η κυβέρνηση Τραμπ  επέβαλε την Πέμπτη ποινές στην κινεζική Υπηρεσία Αναπτυξιακού Εξοπλισμού – τον πρώτο οργανισμό προμήθειας όπλων της χώρας. Τη οργή της Ουάσιγκτον προκάλεσε η απόφαση του Πεκίνου να αγοράσει ρωσικά μαχητικά αεροπλάνα SU-35 και αντιαεροπορικά συστήματα S-400. Οι ΗΠΑ υπογράμμισαν ότι «τελικός στόχος» των κυρώσεων είναι η Ρωσία. Ο εκπρόσωπος του κινεζικού υπουργείου των Εξωτερικών τόνισε ότι τα αμερικανικά μέτρα δεν πρόκειται να  επηρεάσουν την ρώσο-κινεζική στρατηγική συνεργασία.
Τα τελευταία αμερικανικά μέτρα τιμωρίας δεν αποτελούν τίποτε άλλο παρά ένα μέσο προστασίας των αμερικανικών οικονομικών συμφερόντων.
«Οι κυρώσεις χρησιμοποιούνται ως ένα όπλο αθέμιτου συναγωνισμού. Όλα αυτά τα θυμόμαστε πολύ καλά από την κατάσταση με τον Αγωγό Nord Stream2”, δήλωσε ο Ρώσος γερουσιαστής Κωνσταντίν Κοσατσώφ, πρόεδρος της επιτροπής διεθνών σχέσεων της ρωσικής ΄Ανω Βουλής.

Μετάφραση: Μ. Στυλιανού

Σε διαμελισμό και διανομή εδαφών της Συρίας στοχεύει η προετοιμαζόμενη Νατοϊκή επίθεση.


Αποκαλυπτικές πληροφορίες για το σχέδιο διανομής πλουτοπαραγωγικών και στρατηγικών περιοχών μεταξύ ΗΠΑ, Ισραήλ και Τουρκίας.


Μιχαήλ Στυλιανού 15-9-2018

Η  πρόσφατη μεταστροφή  του Προέδρου Τραμπ από την αρχική πρόθεση απαλλαγής από την επταετή πόλεμο  στην Συρία, στην εκδηλούμενη τώρα απόφαση για συνέχιση αυτού του πολέμου επ’ αόριστον, έχει ως τελικόν αντικειμενικό σκοπό τον διαμελισμό της χώρας και διανομή μεγάλου μέρους της επικράτειάς της και του φυσικού πλούτου της μεταξύ συμμάχων.
Την πληροφορία προβάλλουν οι Τάϊμς της Ασίας, σε  ανταπόκριση από την Καλιφόρνια της Δρ. Χριστίνας Λιν, ειδικής σε θέματα εξωτερικής  πολιτικής και ασφάλειας, με μακρά πείρα συνεργασίας με τα αμερικανικά υπουργεία Αμύνης και Εξωτερικών και το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας. Η εποπτεία της εστιάζεται  τελευταία στις σχέσεις Κίνας-Μέσης Ανατολής-Μεσογείου.
Την ανατροπή των ειρηνευτικών προθέσεων του Προέδρου Τραμπ στο Συριακό -διακηρυγμένων προεκλογικά και υποδηλωμένων και κατά την συνάντηση με τον Βλαντιμίρ Πούτιν στο Ελσίνκι- πλειάδα εγκύρων Αμερικανών αναλυτών αποδίδει σε ασφυκτική πίεση και εκβιασμούς από τον κλοιό νεοσυντηρητικών που τον περιβάλλει και από τους στενούς οικογενειακούς και εκλογικούς δεσμούς του με χρυσοκάνθαρους παράγοντες του εβραϊκού λόμπυ.
Θερμός υποστηρικτής του, ο γνωστότατος δημοσιολόγος Πάτρικ Μπιουκάναν, διαπιστώνει, σε πρόσφατο άρθρο του, ότι ο Πρόεδρος πέρασε στο στρατόπεδο των νεοσυντηρητικών (όπως χαρακτηρίζεται συνοπτικά  κυρίαρχο τμήμα της αμερικανικής «πολιτικής ελίτ», από πρώην Τροτσκιστές, εβραϊκής κυρίως καταγωγής).
Την ριζική μεταστροφή του  στο Συριακό ο Πρόεδρος Τραμπ φρόντισε να γνωστοποιήσει μέσω των γνωστών μηνυμάτων Τουίτερ, με κλιμακούμενης οξύτητας απειλές κατά την συριακής κυβέρνησης, πρώτα κατά της χρήσης χημικών στην επίθεση κατά του προγεφυρώματος της Αλ Κάϊντα στο Ιντλίμπ και στην συνέχεια απλά εναντίον κάθε  βομβαρδισμού του τελευταίου οχυρού των Τζιχαντιστών με θύματα αμάχους.
Του  Αμερικανού  Προέδρου είχε προηγηθεί ο Σύμβουλός του σε θέματα Ασφάλειας κ.Τζων Μπόλτον, με απρόκλητα τελεσίγραφα κατά της χρήσης χημικών όπλων, που σηματοδότησαν την σχετική συμφωνική συναυλία των συστημικών ΜΜΕ αλλά και τις αποκαλυπτόμενες  -με  βιντεογράφηση- προετοιμασίες «Επιχείρησης Ψευδούς Σημαίας», από Λευκά Κράνη και τρομοκράτες στο Ιντλίμπ.
Ο κ. Τζον Μπόλτον έχει μακρύ ιστορικό και εδραιωμένη φήμη  ακούραστου υπερασπιστή των συμφερόντων των πολεμικών βιομηχανιών και υπηρεσιών, και δημοφιλέστατου ομιλητή  συγκεντρώσεων μεγάλων και ισχυρών εβραϊκών οργανώσεων.
Η κ. Χριστίνα Λιν στο άρθρο των Άσιαν Τάϊμς, επικαλείται τον Βόλφγκαγκ Μυλμπέργκερ, ειδικό των σχέσεων Ε.Ε.-Μέσης Ανατολής  να δηλώνει ότι «το Ιντλίμπ είναι οχυρό με ενδεχομένως περισσότερους από 100.000 πολεμικά ψημένους  Τζιχαντιστές , που κρύβονται ανάμεσα σε άμαχους πολίτες»                           
Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι η Ουάσιγκτον αναγνωρίζει ότι η επαρχία του Ιντλίμπ είναι άντρο της Αλ-Κάϊντα και καταφύγιο  Τζιχαντιστών από 100 και πλέον χώρες, ΗΠΑ, Βρετανία και Γαλλία καλούν την Γερμανία να συμμετάσχει στους σχεδιασμένους βομβαρδισμούς εναντίον της Συρίας, μόλις ο Μπάσαρ Αλ Άσαντ δώσει το πράσινο φως «βομβαρδίζοντας με χημικά».
Η Χριστίνα Λιν απορεί γιατί να πιστεύει η Ουάσιγκτον πως ο ΄Ασαντ θα προκαλέσει εσκεμμένα συμμαχικούς βομβαρδισμούς της χώρας του, αφού βρίσκεται στον επίλογο του νικηφόρου πολέμου κατά των τρομοκρατών. Αλλά είναι φανερό, σημειώνει, ότι η Ουάσιγκτον προτίθεται να εμποδίσει την Συρία να ανακτήσει την κυριαρχία της στο Ιντλίμπ.

Το Σχέδιο Διαμελισμού και διανομής
Και εδώ η αρθρογράφος έρχεται στην εξήγηση του όλου αινίγματος. Αναφέρει ότι η Rand Corporation, μια από τις λεγόμενες «δεξαμενές σκέψης», (δηλαδή επιτελεία σχεδιασμού και υπαγόρευσης της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής), έχει ετοιμάσει ένα σχέδιο διανομής της επικράτειας της Συρίας, που εκχωρεί στις ΗΠΑ το Βόρειο-Ανατολικό τμήμα της χώρας, στην Τουρκία το Βόρειο-Δυτικό, στο Ισραήλ και την Ιορδανία το Νοτιοδυτικό τμήμα της χώρας και στην Ρωσία και στο Ιράν την παράκτια περιοχή και μεγάλο μέρος της συριακής ερήμου…
Η αμερικανική ζώνη θα περιλαμβάνει τις πετρελαιοπηγές,  οι οποίες προ του πολέμου απέδιδαν τα 90% της συριακής παραγωγής πετρελαίου, ενώ στον έλεγχο του Ισραήλ θα περιέλθουν τα  υπόγεια αποθέματα πετρελαίου που ανακαλύφθηκαν πρόσφατα στα Υψώματα του Γκολάν, μέρος των οποίων κατέχει παράνομα. Ο έλεγχος του Ιντλίμπ από την Τουρκία, ως ασφαλές άσυλο τρομοκρατών, θα εξασφαλίσει την συνεχή πίεση επί της συριακής κυβέρνησης, ενώ μια διαμελισμένη Συρία θα είναι ανίσχυρη και θα αδυνατεί να προσφέρει βιώσιμο ορμητήριο στο Ιράν και στην Εσμπολά κατά του Ισραήλ…
Τις πληροφορίες για την απόφαση εφαρμογής αυτού του σχεδίου επιβεβαιώνουν οι προ δεκαημέρου αποκαλύψεις αραβικών πηγών, που δεν διαψεύσθηκαν από επίσημες αμερικανικές και συριακές πηγές, για πρόσφατη μυστική επίσκεψη υψηλών αξιωματούχων αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών στον Σύρο Πρόεδρο ΄Ασαντ, με πρόταση αμερικανικής απόσυρσης από την Συρία υπό τρεις όρους, τους οποίους αυτός απέρριψε.
Πρώτος όρος ήταν η σύναψη σύμβασης για την εκχώρηση δικαιωμάτων εκμετάλλευσης συριακών πηγών πετρελαίου της Βόρειο-Ανατολικής Συρίας στην αμερικανική εταιρεία  Exxon-Mobil.
Δεύτερος όρος ήταν η αποχώρηση των δυνάμεων του Ιράν από την συριακή επικράτεια, ή περιορισμός τους στο Νότιο-Δυτικό τμήμα της χώρας.
Και ο τρίτος όρος ήταν να γνωστοποιηθούν στην αμερικανική πλευρά όλα τα στοιχεία των αιχμαλωτισμένων ή επισημασμένων από τις συριακές υπηρεσίες τρομοκρατών ξένης προέλευσης.
(Ο τελευταίος όρος πιθανώς εξηγείται από πληροφορίες των αλογόκριτων μέσων κοινωνικής επικοινωνίας περί  εκατοντάδων ίσως αιχμαλώτων πρακτόρων, εκπαιδευτών και οπλιτών «συμμαχικών δυνάμεων.»)
Την δημοσίευση αυτών των αποκαλύψεων, που συνέπεσε με την κλιμάκωση των προετοιμασιών για «συντριπτική αυτή τη φορά» συμμαχική επίθεση κατά της Συρίας (Μπόλτον), ακολούθησε αιφνίδια επίσκεψη του Ιρανού υπουργού Αμύνης στην Δαμασκό και συμφωνία συντονισμένης απάντησης σε ενδεχόμενη εχθρική επιδρομή.

Η Βρετανική Συνεισφορά

Στην προετοιμασία του διεθνούς κλίματος υποδοχής μιας τέτοιας συμμαχικής (Νατοϊκής) επίθεσης, η Βρετανία της Τερέζας Μέϊ συνεχίζει την προβολή του σε στυλ «Αστερίξ» κατασκοπευτικού  Σίριαλ «Νόβιτσοκ», με πρώην Ρώσο κατάσκοπο που δολοφονείται μετά θυγατέρας, με δραστικότατο ρωσικό χημικό παρασκεύασμα, αλλά επιζεί και απάγεται –μετά της Ρωσίδας θυγατέρας- (από τις βρετανικές υπηρεσίες) εις άγνωστο σημείο του πλανήτη και την μετά εξάμηνο επισήμανση των δραστών, «εντολοδόχων του Πούτιν», που αποκαλύπτονται απλοϊκοί και ανίδεοι Ρώσοι τουρίστες ,σε δημόσια ανάκρισή τους από την διευθύντρια του διεθνούς ρωσικού δικτύου Russia Today.
Κραυγαλέα επιδίωξη του βρετανικού κατασκοπευτικού αφηγήματος είναι να προβληθεί και η Μόσχα, δίπλα στην Δαμασκό, δολοφόνος της ανθρωπότητας με χημικά και άρα στερημένη ηθικού κύρους για να αντιταχθεί στην συμμαχική επίθεση κολασμού της Συρίας, με βέτο στον ΟΗΕ και αμυντική συμπαράταξη, σαν σύμμαχος και προσκεκλημένη της Συρίας. Παλαιά αλλά παρηκμασμένη η τέχνη της ψευδούς σημαίας στην κάποτε θαλασσοκράτειρα.

Οι Κινεζικές Προεκτάσεις

Η Χριστίνα Λιν προχωρεί με τις ενδεχόμενες κινεζικές προεκτάσεις της αναμενόμενης διεθνώς απειλητικής κλιμάκωσης και διεύρυνσης της σύρραξης στην Συρία, αναφέροντας ότι ενώ η Κίνα θα προτιμούσε να μην αναμιχθεί στην επαπειλούμενη πολεμική εμπλοκή,  αντιμετωπίζει όμως με έντονη ανησυχία μιαν ενδεχόμενη Δυτική παρεμπόδιση της συριακής ανάκτησης του ελέγχου στο Ιντλίμπ, ως απειλή για τα δικά της εθνικά συμφέροντα. Και αυτό για δυο λόγους:
Πρώτον επειδή αναμόρφωση των συνόρων στη Μέση Ανατολή μπορεί να οδηγήσει σε νέες αντιλήψεις περί κράτους και κυριαρχίας, όχι μόνο στην δεδομένη περιοχή αλλά και αλλού στον ισλαμικό κόσμο, όπως στην Κεντρική Ασία και το Σινγιάνγκ.
Και δεύτερο και πολύ οξύτερο: Μεταξύ των δεκάδων χιλιάδων ισλαμιστών τρομοκρατών στο Ιντλίμπ περιλαμβάνονται χιλιάδες ίσως Ουιγούροι Μουσουλμάνοι αυτονομιστές, εξοπλισμένοι και εκπαιδευμένοι από εκπαιδευτές του ΝΑΤΟ, που παραδοσιακά καλλιεργούνται και χρησιμοποιούνται από την CIA - και την Τουρκία- με στόχο μιαν εξέγερση στην κινεζική επαρχία του Σινγιάνγκ και την δημιουργία ενός ανεξάρτητου Ανατολικού Τουρκεστάν.
Στην δράση αυτού του στοιχείου οφείλεται σειρά βομβιστικών επιθέσεων το 1997 στην επαρχία και κατά της κινεζικής πρεσβείας στο Κιργιστάν το 2016.
Η Δυτική συμμαχία υποθάλπει και βοηθεί με κάθε μέσο αυτό το αυτονομιστικό κίνημα, οι ΗΠΑ υποστηρίζουν το «Παγκόσμιο Συνέδριο Ουϊγούρων» με έδρα στο Μόναχο και αποβλέπουν στην συγκρότηση ανεξάρτητου κράτους στο Σινγιάνγκ  για την δημιουργία φραγμού στο μεγαλεπήβολο κινεζικό σχέδιο των δρόμων του μεταξιού και η Τουρκία βλέπει σε αυτό την επέκταση της στρατηγικής της εμβέλειας στην κεντρική Ασία.
Αυτά τα δεδομένα κινούν τις επαναλαμβανόμενες πληροφορίες περί κινεζικής συμμετοχής στην άμυνα της Συρίας, στην περίπτωση της  «συντριπτικής αυτή την φορά» επίθεσης, που απείλησε ο Τζων Μπόλτον.

Συμμαχική παλιννόστηση της Τουρκίας;

Μετά την ψυχρολουσία  στην τριμερή συνάντηση με τους προέδρους Ρουχανί και Πούτιν στην Τεχεράνη και την ειρωνική απόρριψη από τον Πούτιν, ενώπιον των φακών της τηλεόρασης, της πρότασής του Ερντογάν για «ανθρωπιστική εκεχειρία» στο  Ιντλίμπ («έχανε τα λόγια του στον διάλογο και έκανε χοντρά λάθη γραμματικής», ανέφερε Τούρκος σχολιαστής στο «Αλ Μόνιτορ» Μέσης Ανατολής), ο «Σουλτάνος» (κατά τον τίτλο που του αποδίδει το Russia Insider) σκόνταψε στα αδιαπέραστα όρια του διπλού παιχνιδιού και ανέστρεψε πρύμναν.
Οι προχθεσινές πληροφορίες για επιδεικτικές πλέον  νέες τουρκικές αποστολές όπλων και πυρομαχικών στους πολιορκημένους και υπό την ανθρωπιστική Δυτική προστασία τρομοκράτες της Αλ Κάϊντα και αποκεφαλιστές του «Ισλαμικού Κράτους» στο Ιντλίμπ, με τουρκικές παραινέσεις για μακρά και παρατεταμένη μάχη και η παράλληλη αποστολή τουρκικών ενισχύσεων από ειδικές δυνάμεις, με τανκς και τεθωρακισμένα οχήματα, είναι γενικώς αποκαλυπτικές και ειδικώτερα σκληρά σωφρονιστικές για  ιθαγενείς στρατηγικούς τζογαδόρους:
Αποδεικνύουν ότι η ΄Αγκυρα, ενώπιον του αδιεξόδου στην ανατολική εκδρομή της και υπό τον αμερικανική οικονομικό πόλεμο, αξιοποιεί την αναμέτρηση στο Ιντλίμπ ως διάδρομο διακριτικής παλιννόστησης στην συμπαράταξη ΝΑΤΟ και Ισραήλ στην Συρία -προφανώς με τις φιλόστοργες συμβουλές και διευκολύνσεις της γερμανικής διπλωματίας.

Ισολογισμός Συνεχών Πολέμων


του Patrick Buchanan, Zero Hedge,4-9-18

[Κείμενο γραμμένο «με το γάντι», για να διαφύγει ο συντάκτης του τον στιγματισμό του «λακέ του Πούτιν», τον οποίο τα φερέφωνα των κυρίαρχων πολεμοχαρών συμφερόντων επιφυλάσσουν στην ηρωική μειοψηφία νουνεχών Αμερικανών, οσοδήποτε υψηλού κύρους και αποδεδειγμένου πατριωτισμού, που αγωνίζονται για εθνική περίσκεψη και αυτοσυγκράτηση σε μια κρίση απειλητικής υστερίας, το κατωτέρω άρθρο ενός πολύπειρου Αμερικανού πολιτικού, δημοσιολόγου και συγγραφέα, αποτελεί μιαν απόπειρα ενίσχυσης των υγιών φιλειρηνικών ενστίκτων του Ντόναλντ Τραμπ στην στιγμή κορύφωσης της αμείλικτης δίχρονης επιχείρησης στραγγαλισμού τους.  Ο Πατ Μπιουκάναν διετέλεσε σύμβουλος και λογογράφος δύο προέδρων των ΗΠΑ και υποψήφιος για την Προεδρία, ως κομματικός ανεξάρτητος.]

Παρουσίαση Μιχαήλ Στυλιανού

«Είναι καιρός αυτός ο πόλεμος στο Αφγανιστάν να λήξει», δήλωσε ο στρατηγός Τζων Νίκολσον στην Καμπούλ, κατά την αποστρατεία του την Κυριακή, μετά τον τέταρτο κύκλο υπηρεσίας του εκεί και 31 μήνες διοίκησης των αμερικανικών και Νατοϊκών δυνάμεων.
Κατά την Ημέρα της Εργασίας ήρθε η είδηση πως άλλος ένας Αμερικανός οπλίτης σκοτώθηκε, σε μιαν οικεία επίθεση, από έναν Αφγανό στρατιώτη.
Γιατί εξακολουθούμε να πολεμούμε στο Αφγανιστάν;
«Εξακολουθούμε να πολεμούμε επειδή είμαστε εκεί», δήλωσε ο απόστρατος στρατηγός Έϊκένμπερυ στους Τάϊμς της Νέας Υόρκης, «οι στρατιωτικοί διοικητές συνεχίζουν έναν πόλεμο που όλοι συμφωνούν πως δεν μπορεί να κερδηθεί».
Ο μακρότερος πόλεμος στην αμερικανική ιστορία έχει καταστεί ένας πόλεμος αδύνατης νίκης. Βέβαια, εάν οι 14.000 Αμερικανοί οπλίτες αποσύρονταν από το Αφγανιστάν το καθεστώς θα κατέρρεε, οι Ταλιμπάν θα καταλάμβαναν την εξουσία και θα άρχιζαν οι σφαγές. ΄Ετσι η Αμερική και οι στρατιώτες παραμένουν εκεί. Ως πότε;
Η δέκατη επέτειος της επίθεσης στους Πύργους της Νέας Υόρκης, που πλησιάζει (την 11 Σεπτεμβρίου), μοιάζει η κατάλληλη ώρα για μιαν καταγραφή των επιτυχιών και αποτυχιών στους συνεχείς πολέμους στην Μέση Ανατολή, στους οποίους βούτηξε η Αμερική σε αυτόν τον νέον αιώνα.
Στο Αφγανιστάν, η παρουσία των Ταλιμπάν είναι πιο εκτεταμένη σε περισσότερες επαρχίες από οποιαδήποτε περίοδο από τότε που ανατράπηκε το καθεστώς το 2001.
Στον εφτάχρονο συριακό εμφύλιο πόλεμο, που συμβάλαμε να εκραγεί, εξοπλίζοντας αντάρτες για να ανατρέψουν τον Πρόεδρο ΄Ασαντ, η σύρραξη φαίνεται να πλησιάζει στην μεγαλύτερη, πιο αιματηρή και αποφασιστικότερη μάχη της.
Ο στρατός της Συρίας, υποστηριζόμενος από την Ρωσία και το Ιράν, ετοιμάζεται να επιτεθεί κατά της επαρχίας Ιντλίμπ. Εκεί ζουν τρία εκατομμύρια πολίτες, είναι στρατοπεδευμένοι 70.000 αντάρτες, μεταξύ των οποίων 10.000 μαχητές της Αλ-Κάϊντα.
Σε μήνυμά του στο τουίτερ, ο Πρόεδρος Τραμπ προειδοποίησε την Συρία να μην επιτεθεί στο Ιντλίμπ και την Ρωσία και το Ιράν να μην συμμετάσχουν σε τέτοιαν επίθεση. «Οι Ρώσοι και οι Ιρανοί θα διαπράξουν μέγα ανθρωπιστικό σφάλμα αν συμμετάσχουν σε αυτήν την πιθανή ανθρώπινη τραγωδία. Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι θα μπορούσαν να σκοτωθούν». Αμερική και Ρωσία έχουν και οι δύο πολεμικά πλοία στην Ανατολική Μεσόγειο.
Ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας Τζων Μπόλτον έχει προειδοποιήσει πως η χρήση από την Συρία δηλητηριωδών αερίων στο Ιντλίμπ θα πυροδοτήσει αμερικανική στρατιωτική απάντηση. Αυτό αποτελεί μια πρόσκληση στους αντάρτες στο Ιντλίμπ να εξαπολύσουν μια επίθεση ψευδούς σημαίας για να δώσουν το πρόσχημα στις αμερικανικές  εναέριες δυνάμεις.
Την Δευτέρα, στην Δαμασκό, ο Ιρανός υπουργός των Εξωτερικών δήλωσε ότι επέστη η στιγμή της εκρίζωσης του τρομοκρατικού θυλάκου στο Ιντλίμπ. Εάν οι Σύροι, Ρώσοι και Ιρανοί δεν μπλοφάρουν και οι αμερικανικές προειδοποιήσεις είναι σοβαρές, μπορεί να οδεύουμε προς μια αμερικανο-ρωσική σύρραξη στη Συρία.
Αλλά, και πάλι, ποιο ζωτικό, δικό μας, συμφέρον διακυβεύεται στην επαρχία του Ιντλίμπ;
Την Δευτέρα, η Σαουδική Αραβία ομολόγησε πως διέπραξε σφάλμα όταν, χρησιμοποιώντας αμερικανικής κατασκευής βομβαρδιστικό αεροπλάνο, βομβάρδισε σχολικό λεωφορείο στις 9 Αυγούστου, σκοτώνοντας δεκάδες μικρά παιδιά, σ’αυτόν τον πόλεμο ανθρώπινης φρίκης στην Υεμένη. Η Σαουδική εκστρατεία για την συντριβή των ανταρτών Χούθι και την επαναφορά του προηγούμενου καθεστώτος στην εξουσία στην Υεμένη δεν θα είχε την παραμικρή πιθανότητα επιτυχίας χωρίς τις ΗΠΑ να την εφοδιάζουν με αεροπλάνα, πυραύλους, βόμβες και εναέριο εφοδιασμό αεροπλάνων σε καύσιμα. Είμαστε έτσι ηθικά υπεύθυνοι για ό,τι συμβαίνει.
Στην Λιβύη, όπου ανατρέψαμε τον Μουαμάρ Καντάφι, αντίπαλες φατρίες ελέγχουν την Μπεγκάζη στα ανατολικά και την Τρίπολη στα Δυτικά. Τον Αύγουστο ξέσπασαν μάχες στην πρωτεύουσα, απειλώντας την εκεί κυβέρνηση που καλύπτει ο ΟΗΕ.
Στο Ιράκ, όπου εισβάλαμε το 2003, για να του αφαιρέσουμε τα όπλα μαζικής καταστροφής -που δεν είχε- και για να εισαγάγουμε την ευλογία της Δημοκρατίας στην Μεσοποταμία, αντίπαλες φατρίες συγκρούονται για την εξουσία, αφ’ ότου στις πρόσφατες εκλογές ενισχύθηκαν οι φίλο-ιρανικές και αντί-αμερικανικές δυνάμεις.
Στο μεταξύ το ιρανικό νόμισμα βυθίζεται καθώς πλησιάζει η προθεσμία του Νοεμβρίου, όπου η Ευρώπη θα πρέπει να διαλέξει ή να διακόψει τις σχέσεις με το Ιράν ή να χάσει τις αμερικανικές αγορές. Ενώ η κυβέρνηση της Τεχεράνης απείλησε να κλείσει τα Στενά του Ορμούζ (σημ: την έξοδο αραβικών πετρελαίων από τον Περσικό Κόλπο) εάν το ιρανικό πετρέλαιο αποκλειστεί από τις διεθνείς αγορές, αντιμετωπίζει οικονομικό στραγγαλισμό αν δεν υποκύψει στις αμερικανικές αξιώσεις.
Εάν προσθέσει κανείς τους Αμερικανούς νεκρούς και τραυματίες από τους πολέμους που εξαπολύσαμε από το 2001 με τους ΄Αραβες και Μουσουλμάνους τραυματίες, νεκρούς, απορφανισμένους, ξεριζωμένους και εξωθημένους στην προσφυγιά, αλλά και τα χαμένα τρισεκατομμύρια δολάρια, τι κέρδη έχει κάποιος να συγκρίνει στην άλλη πλευρά του κατάστιχου;
Τώρα φαίνεται να πηγαίνουμε σε σύγκρουση με την Ρωσία στην Ουκρανία.
Σε μια συνέντευξη στην Γκάρντιαν, την περασμένη εβδομάδα, ο Αμερικανός ειδικός απεσταλμένος στην Ουκρανία Κουρτ Βόλκερ δήλωσε ότι η Ουάσιγκτον είναι έτοιμη να αναπτύξει τις ναυτικές και αεροπορικές δυνάμεις της Ουκρανίας, δεδομένης της συνεχιζόμενης ρωσικής υποστήριξης στους σχισματικούς του Ντόνμπας. Η αμερικανική κυβέρνηση είναι «απολύτως» αποφασισμένη να παραδώσει νέον μεγάλης φονικότητας οπλισμό, επιπλέον των αντί-τανκ πυραύλων Τζάβελιν που παραδόθηκαν το Απρίλιο.
Αλλά εάν ένας ουκρανικός στρατός κινηθεί εναντίον των ρωσόφιλων ανταρτών στο Λουχάνσκ και στο Ντονέτσκ και η Ρωσία επέμβει σε υποστήριξη τους, είμαστε πραγματικά διατεθειμένοι να προστρέξουμε σε βοήθεια του ουκρανικού στρατού;
Ο Πρόεδρος Τραμπ δεν μας έβγαλε ακόμη από κανέναν από τους πολέμους που κληρονόμησε, αλλά μας κράτησε έξω από οποιουσδήποτε νέους πολέμους –ένα ρεκόρ που αξίζει να διατηρηθεί.

Addthis

Google+ Followers

 

ΘΕΜΑΤΑ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΘΛΗΤΙΚΑ ΝΕΑ

ΣΙΝΕΜΑ - ΘΕΑΤΡΟ




ΕΠΙΣΤΗΜΗ

Support : Creating Website | Johny Template | Mas Template
Copyright © 2011. Ακτιβιστης - All Rights Reserved
Template Created by Creating Website Published by Mas Template
Proudly powered by Blogger |2012 Templates