Headlines News :

Ακούω radio - activistis παίζει μουσική και τοπικές ειδήσεις συνεχώς ......

Πρόσφατα σχόλια

Ο Καιρός στην Περαία

ΤΑ ΚΑΛΑ ΝΕΑ

Διαφθορά - Διαπλοκή

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΗΠΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΗΠΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Ρωσικές Ειδικές Δυνάμεις Εξόντωσαν τους Δράστες Επιθέσεων Κατά της Ρωσικών Βάσης στη Συρία

Zero Hedge, 13-1-18

Ρώσοι στρατιωτικοί εκπρόσωποι ανακοίνωσαν ότι εντόπισαν και εξάλειψαν μιαν ομάδα τρομοκρατών εμπλεκόμενων στις επιθέσεις κατά της κύριας ρωσικής βάσης στη Συρία, με κινητοποίηση «του προσωπικού και του εξοπλισμού του πολυεπίπεδου ρωσικού συστήματος πληροφοριών στη Συρία» και ειδικότερα τις επίλεκτες ειδικές δυνάμεις.

Η πρώτη επίθεση πραγματοποιήθηκε την παραμονή της πρωτοχρονιάς από μικρή ομάδα τρομοκρατών οπλισμένων με όλμους, που κατάφεραν να σκοτώσουν δύο Ρώσους οπλίτες και να προκαλέσουν ζημίες σε επτά αεροπλάνα στην αεροπορική βάση Χμεϊμίμ, έξω από την Λατάκια (Λαοδικεία) στη Συρία, γεγονός που αντιπροσωπεύει την μεγαλύτερη απώλεια ρωσικού στρατιωτικού εξοπλισμού στην όλη εκστρατεία της Συρίας.

΄Ανδρες των ρωσικών ειδικών δυνάμεων στη Συρία. Φωτογραφία της Ουάσιγκτον Ποστ

Ακολούθησε στις 6 Ιανουαρίου η συντονισμένη επίθεση από 13 βαριά εξοπλισμένα ανεπάνδρωτα αερόπλοια, η οποία επέσυρε την διεθνή προσοχή καθώς Ρώσοι αξιωματούχοι και ο ίδιος ο Πρόεδρος Πούτιν δήλωσαν ότι οι δράστες θα πρέπει να διέθεταν έξωθεν κρατική κάλυψη, δεδομένου του επαγγελματικού στρατιωτικού χαρακτήρα της επιχείρησης και της παρουσίας δορυφόρου και εκρηκτικών προηγμένης τεχνολογίας στον εξοπλισμό των ιπταμένων ρομπότ.

Κατόπιν των δύο επιθέσεων οι ρωσικές ειδικές δυνάμεις κινητοποιήθηκαν και διεξήγαγαν στοχευμένες επιθέσεις, βασισμένες σε πληροφορίες που είχαν εντοπίσει τη βάση της πρώτης επίθεσης με όλμους.

Κατά τις πληροφορίες του ρωσικού πρακτορείου ΤΑSS, μια ομάδα των ειδικών δυνάμεων εντόπισε την θέση των τρομοκρατών κοντά στα δυτικά όρια της επαρχίας Ιντλίμπ.

« Όταν οι τρομοκράτες έφθασαν στη βάση τους όπου επρόκειτο να επιβιβασθούν σε ένα μικρό λεωφορείο, ολόκληρη η ομάδα τους εξοντώθηκε από ένα πύραυλο Krasnopol υψηλής ακρίβειας,” ανακοίνωσε το υπουργείο Αμύνης. Στην επιχείρηση έλαβε μέρος όλο το προσωπικό και ο τεχνικός εξοπλισμός του πολυεπίπεδου ρωσικού συστήματος μυστικών πληροφοριών, πρόσθετε η ανακοίνωση.

Το 2Κ25 Krasnopol ημικατευθυνόμενο από Λέιζερ εκρηκτικό βλήμα.

Ταυτόχρονα μ’ αυτήν επιχείρηση, είπαν οι Ρώσοι στρατιωτικοί αξιωματούχοι, το ρωσικό πυροβολικό στόχευσε και κατέστρεψε ένα εργοστάσιο συναρμολόγησης και αποθήκη ανεπάνδρωτων αεροπλάνων κοντά στην ελεγχόμενη από την Αλ Κάϊντα Ιντλίμπ, που πιστεύεται ότι πιθανώς εμπλεκόταν στην επίθεση της 6ης Ιανουαρίου, η οποία -μολονότι εξουδετερώθηκε, όπως ανακοίνωσαν- προκάλεσε σοβαρές ανησυχίες, όσον αφορά το ευπρόσβλητο και την ασφάλεια της πιο δραστήριας βάσης της Ρωσίας στο εξωτερικό.

«Οι ρωσικές υπηρεσίες αναγνώρισης ανακάλυψαν μιαν εγκατάσταση συναρμολόγησης και αποθήκευσης ιπταμένων ρομπότ με σταθερές πτέρυγες στην επαρχία Ιντλίμπ, η οποία καταστράφηκε με βλήματα υψηλής ακριβείας Krasnopol», ανακοίνωσε το υπουργείο Αμύνης.

Οι Ρώσοι στρατιωτικοί ανέφεραν ότι τα ιπτάμενα ρομπότ ήρθαν από το χωριό Μουβαζάρα στο Ιντλίμπ, απόσταση 50 περίπου χιλιομέτρων, γεγονός που υποδεικνύει ως άμεσο δράστη την τρομοκρατική οργάνωση Αχράρ Αλ Σαμ ή Χάι ατ Ταχρίρ Αλ Σαμ, (μετονομασίες της Αλ Κάϊντα). Οι οργανώσεις αυτές, μολονότι καταχωρημένες στον μαυροπίνακα του Πενταγώνου ως τρομοκρατικές, έχουν λάβει άμεσα ή έμμεσα βοήθεια από την CIA και συμμαχικές μυστικές υπηρεσίες σε διάφορες φάσεις του πολέμου στη Συρία, ιδιαίτερα στην εκστρατεία του 2015 για την απόσπαση της πόλης Ιντλίμπ από τον έλεγχο της συριακής κυβέρνησης. «Ξέρουμε ποιοι ήταν και πόσο πληρώθηκαν γι’ αυτήν την δόλια πρόκληση», είχε προηγουμένως προειδοποιήσει ο Πούτιν, ταυτόχρονα δηλώνοντας πως είχε αποδείξεις πως οι δράστες είχαν εξωτερική βοήθεια, προφανώς από ξένες μυστικές υπηρεσίες.

Μολονότι η Ρωσία δεν θέλησε να παρουσιάσει αποδείξεις για την ξένη πατρότητα των επιθέσεων, ο Πούτιν αναφέρεται πως τηλεφώνησε στον Ερντογάν (και αργότερα δήλωσε δημοσία) ότι ξέρει πως η Τουρκία δεν έχει ανάμιξη και ότι ξένοι προβοκάτορες επιχείρησαν να υπονομεύσουν την λεπτή συμφωνία Ρωσίας-Τουρκίας-Ιράν, που επιτεύχθηκε στο Σότσι τον Νοέμβριο, για την πολιτική λύση στη Συρία. Ο επόμενος κύκλος των συνομιλιών αναμένεται ν΄ αρχίσει στα τέλη του μηνός, γεγονός που ενίσχυσε τις ρωσικές υποψίες για την στόχευση των πρόσφατων επιθέσεων.

Την Παρασκευή η εκπρόσωπος του ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών Μαρία Ζαχάροβα κατήγγειλε την Ουάσιγκτον ότι παρασκηνιακά υποκινεί οργανώσεις της συριακής αντιπολίτευσης συμμετέχουσες στις συνομιλίες του Σότσι να σαμποτάρουν τις ρωσικές προσπάθειες για συμφωνία ειρήνευσης και πολιτικό διακανονισμό στη Συρία.

Το Πεντάγωνο διέψευσε οποιαδήποτε ανάμιξη στις επιθέσεις εναντίον ρωσικών βάσεων ή προσωπικού στη Συρία.


Μετάφραση Μ. Στυλιανού

Νίκη Χάλι (Πρέσβης των ΗΠΑ στον ΟΗΕ) Πράκτορας Επιρροής του Ισραήλ;

του Phillip Giraldi, American Herald Tribune,5-1-18

[ O Φίλλιπ Τζιράλντι, υψηλό άλλοτε στέλεχος της CIA, με πλούσια δράση στον Ψυχρό Πόλεμο, διακεκριμένος δημοσιολόγος και προσωπικότητα της παλαιάς αμερικανικής εθνικιστικής Δεξιάς, έχει εστιάσει την προβληματική του τα τελευταία χρόνια στην  κρίσιμη επίδραση του ισχυρού εβραϊκού λόμπι στην διαμόρφωση της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ και στις ολέθριες –κατά την εκτίμηση του- συνέπειες αυτής της κατάστασης για τα εθνικά συμφέροντα της χώρας του. Η σχετική αρθρογραφία του είχε πρόσφατα σαν συνέπεια την απόλυσή του από την επιθεώρηση American Conservative, της οποίας ήταν συνεργάτης από πολλά χρόνια. Το παρόν άρθρο, με την επικαιρότητα των συζητήσεων στον ΟΗΕ  περί την απόφαση Τραμπ για την Ιερουσαλήμ, άπτεται τόσο του ύψους όσο και του εύρους  στο οποίο φθάνει η ισραηλινή επιρροή στις ΗΠΑ.]

Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού

Ο πιο πρόσφατος ισχυρισμός ότι ο Ρώσος Πρόεδρος Πούτιν «χειρίζεται» τον Πρόεδρο Τραμπ σαν να ήταν «κεφάλαιο» της ρωσικής μυστικής υπηρεσίας προήλθε από τον πρώην Διευθυντή Εθνικών Μυστικών Υπηρεσιών Τζέιμς Κλάπερ. « Ο Πούτιν ξέρει πώς να χειριστεί ένα κεφάλαιο και αυτό κάνει με τον Πρόεδρο» είπε ο Κλάπερ στο CNN την Δευτέρα.
Ο Κλάπερ, που διετέλεσε Διευθυντής Μυστικών Υπηρεσιών υπό τον πρόεδρο Ομπάμα και ο οποίος έχει πολλάκις μιλήσει μειωτικά για τον Τραμπ τόσο πριν όσο και μετά τις εκλογές του 2016, αποκάλεσε τον Ρώσο πρόεδρο «μεγάλο χειριστή σημαντικών υποθέσεων», που μπορεί να είναι το καλύτερο που έχει λεχτεί για τον Πούτιν από έναν Αμερικανό τέως αξιωματούχο εδώ και αρκετό καιρό.
Ο Κλάπερ ρωτήθηκε από το CNN: «Λέτε ότι η Ρωσία χειρίζεται τον Πρόεδρο Τραμπ ως κεφάλαιό της;». Ο Κλάπερ απάντησε: «΄Ετσι φαίνεται… αυτήν την εικόνα έχω εγώ.” Αργότερα στη συζήτηση ο Κλάπερ έκανε λίγο πίσω, και εξήγησε τα σχόλιά του προσθέτοντας «Το λέω αυτό μεταφορικά.»
Δεν ήταν η πρώτη φορά που ένας τέως ανώτερος αξιωματούχος των μυστικών υπηρεσιών αποφαινόταν ότι ο Τραμπ είναι ένα κεφάλαιο μυστικών πληροφοριών υπό εκμετάλλευση από τους Ρώσους. Κατά την διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, ο τότε διευθύνων την CIA Μάϊκλ Μόρελ έγραψε ένα άρθρο στους Τάϊμς της Νέας Υόρκης με τίτλο «Διηύθυνα την CIA: Τώρα στηρίζω την Χίλλαρυ Κλίντον.»
Ο Μόρελ υποστήριζε ότι ο Πούτιν, ένας θεληματικός εξ επαγγέλματος  αξιωματικός των μυστικών υπηρεσιών, « είναι εκπαιδευμένος να διαγιγνώσκει τα εύτρωτα σημεία ενός ατόμου και να τα εκμεταλλεύεται… Στον κόσμο των μυστικών υπηρεσιών θα λέγαμε ότι ο Πούτιν στρατολόγησε τον κ. Τραμπ σαν έναν ανύποπτο πράκτορα της Ρωσικής Ομοσπονδίας.» Ο Μόρελ συνέχιζε εξηγώντας πως βάσιζε την κριτική του στην εκτίμηση ότι «ο κ. Τραμπ είχε υιοθετήσει πολιτικές θέσεις σύμφωνες με τα ρωσικά και όχι τα αμερικανικά συμφέροντα.»
΄Εχοντας πράγματι διατελέσει αξιωματικός χειριστής τέτοιων υποθέσεων και όχι σαν τους «ειδικούς» του είδους Κλάπερ και Μόρελ, δεν είμαι σίγουρος τι σημαίνουν αυτά τα «ανύποπτος πράκτορας» και «μεταφορικά». Αλλά θα συμφωνήσω με τον Μόρελ στον ορισμό του Μόρελ ότι ενεργώντας για μια ξένη δύναμη ταιριάζει στην ιδιότητα ενός «πράκτορα επιρροής». Και βάσει αυτής της αρχής νομίζω πράγματι πως υπάρχουν κάποια άτομα στην κυβέρνηση Τραμπ που είναι λίγο-πολύ κατευθυνόμενα από μια ξένη κυβέρνηση και την υπηρεσία κατασκοπίας της και ότι η κυβέρνηση αυτή θα πρέπει να είναι το Ισραήλ.
Θα ήθελα, λόγου χάριν, να πληροφορηθώ περισσότερα για τους δεσμούς που συνδέουν τον γαμπρό του προέδρου και την οικογένειά του με το Ισραήλ και την ηγεσία του. Οι Κούσνερ, όπως αναφέρεται, συνδέονται, πολύ στενά με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπέντζαμιν Νετανιάχου, Και εάν οι πληροφορίες των μέσων ενημέρωσης αληθεύουν, έχουν συμβληθεί στην οικονομική υποστήριξη του ισραηλινού εποικισμού στη Δυτική ΄Οχθη, την οποία οι Ηνωμένες Πολιτείες, όπως ο υπόλοιπος κόσμος χαρακτηρίζει παράνομη.
Και είναι επίσης ο Αμερικανός πρεσβευτής στο Ισραήλ, Ντέϊβιντ Φρίντμαν, που είναι γνωστός υποστηριχτής των εποίκων και ο Τζέϊζον Γκρήνμπλατ, ο επιλεγμένος περιφερειακός «διαπραγματευτής». Ποιες είναι ακριβώς οι σχέσεις τους με το Ισραήλ; ΄Εχει κανένας από αυτούς διπλή εθνικότητα; Δεν θα’πρεπε οι Αμερικανοί φορολογούμενοι, που πληρώνουν τους μισθούς και τα έξοδά τους, ενώ επίσης υφίστανται την ζημιά που αυτοί κάνουν στην φήμη της Αμερικής ταυτιζόμενοι μ’ ένα καθεστώς απαρτχάιντ, να γνωρίζουν σε ποιον  είναι πιστοί; ΄Ισως υπάρχει εδώ ανάγκη λίγης διαφάνειας.
Κατά το πρότυπο Μόρελ, οι Κούσνερ, Φρίντμαν και Γκρήνμπλατ θα μπορούσαν όλοι να χαρακτηριστούν πράκτορες επιρροής, εφ’ όσον τα καθήκοντά τους ως Αμερικανών αξιωματούχων φαίνεται να περιλαμβάνουν το να διατηρούν το Ισραήλ ευχαριστημένο αλλά τελώντας  υπό συνεχή εποπτεία για ότι κάνουν. Πόσο συχνά συναντώνται ιδιωτικά με Ισραηλινούς αξιωματούχους; Είναι στελέχη της μυστικής υπηρεσίας παρόντα στις συναντήσεις τους; Τι δεν αναφέρουν πίσω στην Ουάσιγκτον;
Αλλά, η δική μου κατ’ εξοχήν υποψήφια να είναι de facto πράκτορας επιρροής του Ισραήλ είναι η Πρέσβης της Αμερικής στα Ηνωμένα ΄Εθνη Νίκι Χάλι.
Αυτό το απίθανο βίντεο δείχνει την Χάλι να υποκλίνεται και να γλείφει σε μια τεράστια σύναξη του ισραηλινού λόμπι (AIPAC),τον Μάϊο του 2017. Είναι αξιοθέατο:
Η Χάλι το κατέστησε σαφές μιας εξ αρχής ότι είναι απόλυτα αφοσιωμένη στο Ισραήλ και δεν έκανε τίποτα έκτοτε για να αλλάξει αυτή την εντύπωση. Το αντίθετο μάλιστα και σε δραματικό τόνο την περασμένη εβδομάδα, όταν «κατέγραφε ονόματα» και απειλούσε με εκδίκηση οποιαδήποτε χώρα θα είχε την «απρέπεια» να τολμήσει να ψηφήσει εναντίον της καταστροφικής για την Ουάσιγκτον αναγνώρισης της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του Ισραήλ, στην οποία η ίδια συνέβαλε.
Η Χάλι είχε  πρωτοδιακριθεί ως  φανατική υποστηρίκτρια του Ισραήλ από τη θητεία της ως κυβερνήτη της Νότιας Καρολίνας. Μόλις ανέλαβε καθήκοντα στα Ηνωμένα ΄Εθνη, διαμαρτυρήθηκε ότι «Πουθενά η αποτυχία του ΟΗΕ δεν ήταν τόσο συστηματική και τόσο αποτρόπαια όσο στην προκατάληψη εναντίον του στενού συμμάχου μας Ισραήλ». Και υποσχέθηκε ότι « οι μέρες κακολογίας σε βάρος του Ισραήλ ετελείωσαν.» Σε πρόσφατη επίσκεψή της στο Ισραήλ χειροκροτήθηκε και τιμήθηκε από τον πρωθυπουργό Νετανιάχου.
Τον Φεβρουάριο, η Χάλι εμπόδισε την τοποθέτηση του Παλαιστίνιου πρώην πρωθυπουργού Σαλάμ Φαγιάντ σε διπλωματική θέση των Ηνωμένων Εθνών επειδή είναι Παλαιστίνιος. Σε ακρόαση στο Κογκρέσο την περασμένη εβδομάδα ρωτήθηκε γι’ αυτή την απόφαση: «Είναι η θέση της κυβέρνησης ότι η υποστήριξη στο Ισραήλ περιλαμβάνει τον  αποκλεισμό διορισμού στον ΟΗΕ ιδιώτη με υψηλά  προσόντα, παλαιστινιακής εθνικότητας;» Η Χάλι απάντησε ναι, ότι η κυβέρνηση «υποστηρίζει το Ισραήλ» αποκλείοντας κάθε Παλαιστίνιο.
Η Χάλι είναι φυσικά αδυσώπητη κατά της Συρίας και του Ιράν, εκφράζοντας την ισραηλινή προκατάληψη. ΄Εχει δηλώσει πως η αλλαγή καθεστώτος στη Δαμασκό αποτελεί προτεραιότητα για την κυβέρνηση Τραμπ. Μια πρόσφατη εξόρμηση της ενέπλεκε την προειδοποίηση του Λευκού Οίκου ότι «είχε επισημάνει πιθανές προετοιμασίες για μια νέα επίθεση με χημικά από το καθεστώς ΄Ασαντ.» Η Χάλι την αυγάτισε σε ένα μήνυμα στο Τουίτερ: «… νέες επιθέσεις θα καταλογιστούν στον ΄Ασαντ αλλά επίσης στη Ρωσία και στο Ιράν που τον υποστηρίζουν στους σκοτωμούς του λαού του.» Σε κάποιο σημείο η Χάλι προειδοποίησε: « Θέλουμε να δούμε τη Ρωσία να διαλέγει την πλευρά του πολιτισμένου κόσμου απέναντι σε μια κυβέρνηση ΄Ασαντ που τρομοκρατεί κτηνωδώς τον λαό της.»

Θα έπρεπε να σημειώσω πως καμιά από τις πάρα πάνω θέσεις που προβάλλει η Χάλι δεν υπηρετούν το αμερικανικό συμφέρον, ενώ όλες εκφράζουν τις προτιμήσεις του Ισραήλ. Όπως στις περιπτώσεις Κούσνερ, Φρίντμαν και Γκρήνμπλατ, θα ήθελα να πληροφορηθώ πόσο συχνά συναντάται μόνη η Χάλι  με Ισραηλινούς αξιωματούχους και πολύ ειδικώτερα με πράκτορες της μυστικής υπηρεσίας. Παίρνει οδηγίες από την ισραηλινή κυβέρνηση; Είναι πράκτορας επιρροής του Ισραήλ ή απλά εύπιστη ελαφρόμυαλη; Το αμερικανικό κοινό που την πληρώνει και υποχρεώνεται να επωμίζεται τις συνέπειες των ενεργειών της είναι ανάγκη να γνωρίζει.

Λυπάμαι Κορόιδο. ΄Εχεις Υπογραφή;


του Eric Margolis, Unz Review,16-12-17

[ Ο Συντάκτης του άρθρου, παλαιός Αμερικανός δημοσιογράφος, συγγραφέας και ιδιοκτήτης καναδικής φαρμακοβιομηχανίας, ανάστημα τριών αμερικανικών και ελβετικών πανεπιστημίων, συντηρητικής πολιτικής τοποθέτησης, (ίδε βιογραφικό Wikipedia), σχολιάζει εδώ  γεγονός που συγκαλύφτηκε με ερμητική συνωμοσία σιωπής από το ελεγχόμενο σύστημα Δυτικής «Ενημέρωσης». Πρόκειται για τις αποκαλύψεις που αναδύονται από εσχάτως αποδεσμευμένα αμερικανικά έγγραφα, που επιβεβαιώνουν την εξαπάτηση της σοβιετικής ηγεσίας το 1990 με ψευδείς υποσχέσεις, που ανετράπησαν μετά την αποχώρηση των σοβιετικών στρατευμάτων από την Ανατολικήν Ευρώπη. Αυτόπτης των γεγονότων, ως ανταποκριτής στη Μόσχα και στο Βερολίνο, ο συντάκτης εισάγει την προσωπική μαρτυρία του στην ανατροπή του επιβεβλημένου συμμαχικού αφηγήματος, της μετά-ψυχροπολεμικής ευρωπαϊκής ιστορίας.]

Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού

Σε εποχή όπου οι ΗΠΑ έχουν σπασμούς αντιρωσικής υστερίας και δαιμονιοποίησης του Βλαδίμηρου Πούτιν, ένας θησαυρός από πρόσφατα αποδεσμευμένα έγγραφα του Ψυχρού Πολέμου αποκαλύπτει την εκπληκτική έκταση των ψευδών, της δολιότητας και της εξαπάτησης που μετήλθαν οι Δυτικές δυνάμεις στις σχέσεις τους με την καταρρέουσα Σοβιετική ΄Ενωση, το 1990.
΄Ημουν ανταποκριτής στη Μόσχα εκείνη της εποχή και συνάντησα μερικούς από τους κεντρικούς ήρωες σ’ αυτό το αισχρό δράμα. Από τότε, δεν έπαψα να γράφω πως ο σοβιετικός ηγέτης  Μιχαήλ Γκορμπατσόφ και ο υπουργός των Εξωτερικών Εντουάρντ Σεβαρνατζέ  φορτώθηκαν ψέματα και εξαπατήθηκαν ξεδιάντροπα από τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Βρετανία και την απόφυσή τους, το ΝΑΤΟ.
΄Ολες οι Δυτικές δυνάμεις υποσχέθηκαν στον Γκορμπατσόφ και στον Σεβαρνατζέ ότι το ΝΑΤΟ δεν θα επεκταθεί ανατολικά «ούτε μιαν ίντσα» εάν η Μόσχα αποσύρει τον Ερυθρό Στρατό από την Ανατολική Γερμανία και της επιτρέψει να επανενωθεί με την Δυτική. Αυτή ήταν μια τιτάνια παραχώρηση από τον Γκορμπατσόφ. Οδήγησε σε ένα αποτυχημένο πραξικόπημα εναντίον του το 1991, από σκληρούς κομμουνιστές.
Τα έγγραφα που δόθηκαν στην δημοσιότητα από το Πανεπιστήμιο Τζωρτζ Ουάσιγκτον στην αμερικανική πρωτεύουσα, στο οποίο εφοίτησα ένα εξάμηνο, προκαλούν αηδία στην ανάγνωσή τους. (Δείτε τα στο Διαδίκτυο). Όλες οι Δυτικές δυνάμεις και οι ηγέτες τους διαβεβαίωναν τους Ρώσους ότι το ΝΑΤΟ δεν θα επωφεληθεί της σοβιετικής υποχώρησης και ότι μια νέα εποχή φιλίας και συνεργασίας θα ρόδιζε στην μετά-ψυχροπολεμική Ευρώπη. Ο Αμερικανός υπουργός των Εξωτερικών  Τζιμ Μπέϊκερ έδινε «σιδερένιες εγγυήσεις» πως δεν θα υπάρξει επέκταση του ΝΑΤΟ. Ψέματα, όλα ψέματα.
Ο Γκορμπατσόφ ήταν ανθρωπιστής, ένας πολύ έντιμος, έξυπνος άνθρωπος, που πίστευε πως μπορούσε να τερματίσει τον ψυχρό πόλεμο και την κούρσα των πυρηνικών εξοπλισμών. Διέταξε την απόσυρση του Ερυθρού Στρατού από την Ανατολική Ευρώπη. Βρισκόμουν στο Βούνσντορφ, στην Ανατολική Γερμανία, Αρχηγείο της Ομάδας των Σοβιετικών Δυνάμεων Γερμανίας και στο Αρχηγείο της μυστικής υπηρεσίας ΣΤΑΣΙ στο Ανατολικό Βερολίνο, αμέσως μετά την έκδοση της απόφασης για την απόσυρση των στρατευμάτων. Οι Σοβιετικοί απέσυραν τις 338.000 στρατιώτες τους και τα 4.200 τανκς και τα έστειλαν στη Ρωσία με ταχύτητα αστραπής.
Οι υποσχέσεις που δόθηκαν στους Σοβιετικούς ηγέτες από τον Πρόεδρο Τζωρτζ Μπους (τον πρεσβύτερο) και τον Τζιμ Μπέϊκερ γρήγορα αποδείχθηκαν άδειες. Ήσαν έντιμοι άνθρωποι αλλά οι διάδοχοί τους δεν ήταν. Οι πρόεδροι  Μπιλ Κλίντον και Τζωρτζ Μπους (ο νεότερος) άρχισαν γρήγορα να προωθούν το ΝΑΤΟ στην Ανατολική Ευρώπη, παραβιάζοντας τις υποσχέσεις που είχαν δοθεί στην Μόσχα. Οι Πολωνοί, οι Ούγγροι και οι Τσέχοι εισήχθησαν στο ΝΑΤΟ, έπειτα η Ρουμανία, η Βουλγαρία, οι Βαλτικές Χώρες. Η Ουάσιγκτον προσπάθησε να βάλει στο ΝΑΤΟ και τις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες  Γεωργία και Ουκρανία. Η ευθυγραμμισμένη με την Μόσχα κυβέρνηση της Ουκρανίας ανατράπηκε, με πραξικόπημα οργανωμένο από τις ΗΠΑ. Ο δρόμος προς την Μόσχα ήταν ανοιχτός.
Το μόνο που μπορούσαν να κάνουν οι χρεοκοπημένοι και σε σύγχυση Ρώσοι ήταν να καταγγέλλουν αυτές τις προωθήσεις των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ προς τα ανατολικά. Και η καλύτερη απάντηση που είχαν να παρουσιάσουν το ΝΑΤΟ και η Ουάσιγκτον ήταν: «Δεν υπάρχει  όμως καμιά γραπτή υπόσχεση». Αυτό είναι αντάξιο ενός λαθραίου στον δρόμο πωλητή κάλπικων ρολογιών Ρόλεξ. Οι ηγέτες των ΗΠΑ, της Βρετανίας, της Γαλλίας, του Βελγίου και της Ιταλίας, όλοι είπαν ψέματα. Η Γερμανία είχε να διαλέξει ανάμεσα στην τιμή και στην επανένωση. ΄Ετσι και ο καγκελάριος Χέλμουτ Κολ πήγε με τις στρεψοδικίες της Δύσης.
΄Εγραψα τότε πως η καλύτερη λύση θα ήταν η αποστρατικοποίηση της προηγουμένως ελεγχόμενης από τους Σοβιετικούς Ανατολικής Ευρώπης. Το ΝΑΤΟ δεν είχε ανάγκη ούτε καμιά δουλειά να επεκταθεί ανατολικά. Κάνοντάς το θα αποτελούσε μια συνεχή πρόκληση για την Ρωσία, η οποία θεωρούσε την Ανατολικήν Ευρώπη σαν μιαν αμυντικά απαραίτητη νεκρή ζώνη προστασίας της από δυτικές εισβολές.
Τώρα, με τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ στα δυτικά της σύνορα, οι χειρότεροι φόβοι της Ρωσίας έχει γίνει πραγματικότητα.
Σήμερα, αμερικανικά πολεμικά αεροπλάνα, από βάσεις στις ακτές της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας, πρώην μέλη του Συμφώνου της Βαρσοβίας, δοκιμάζουν τον εναέριο χώρο στην Μαύρη Θάλασσα και στο ζωτικό στρατηγικό λιμάνι της Σεβαστούπολης. Η Ουάσιγκτον σχεδιάζει να εξοπλίσει με βαρέα όπλα την χαώδη Ουκρανία. Αμερικανικά και Νατοϊκά στρατεύματα βρίσκονται στην Βαλτική, στα βόρεια σύνορα της Ρωσίας. Πολωνοί δεξιοί χτυπούν τύμπανα πολέμου κατά της Ρωσίας.
Το 1990, KGB και CIA είχαν συμφωνήσει επί της αρχής «ούτε ίντσα» στα ανατολικά για το ΝΑΤΟ. Ο πρώην πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Μόσχα, Τζακ Μάτλοκ, επιβεβαιώνει αυτή την συμφωνία. Ο Γκορμπατσόφ, που  καταγγέλλεται σαν ανόητος ιδεαλιστής από πολλούς Ρώσους, εμπιστεύθηκε τις Δυτικές δυνάμεις. Θα έπρεπε να είχε ένα τάγμα δικηγόρων της Νέας Υόρκης να κατοχυρώσουν τη συμφωνία του 1990. Πίστευε πως είχε να κάνει με έντιμους ανθρώπους όπως ο ίδιος.
Είναι περίεργο, μετά από αυτή τη διπλωματία του τυριού και της φάκας, που η Ρωσία δεν έχει καμιάν εμπιστοσύνη στις Δυτικές Δυνάμεις; Η Μόσχα παρακολουθεί το  αμερικανοκίνητο ΝΑΤΟ να έρπει συνεχώς ανατολικότερα. Σήμερα οι Ρώσοι ηγέτες είναι πεπεισμένοι πως τελικός στόχος της Ουάσιγκτον είναι να επιτύχει την διάρρηξη της Ρωσίας και να την καταστήσει ένα ανήμπορο έθνος ζητιάνων. Δυο προηγούμενοι δυτικοί ηγέτες, ο Ναπολέων και ο Χίτλερ είχαν παρόμοια σχέδια.

Αντί να συνεχίζουμε να μιλάμε για την δολιότητα του Χίτλερ μετά τη συμφωνία του Μονάχου, καλύτερα να κοιτάμε την δική μας αδιάντροπή συμπεριφορά μετά το 1990.

Η Τουρκία Διαλέγει την Aκραία Πρόκληση στις ΗΠΑ -Συνεχίζει το Φλερτ με τον Πούτιν

Η ισορροπία δυνάμεων στην περιοχή της Μεσογείου αλλάζει δραματικά, ακόμη και πριν συμφωνηθεί η λύση του Συριακού.

του M.K. Bhadrakumar, Asia Times, December 14, 2017

[Πληθώρα πληροφοριακών στοιχείων  υψίστης εθνικής σημασίας για την Ελλάδα, που πρόδηλα πέρασαν απαρατήρητα όχι μόνο από τους - γνωστόν πως- εκλεγμένους να διαχειρισθούν την τύχη της χώρας ,αλλά και τους διαχειριζόμενους την ενημέρωση της κοινής γνώμης, αναδύονται από τις επισημάνσεις αυτού του άρθρου, που αθροιστικά διαμορφώνουν μιαν πολύ σκοτεινή προοπτική για τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα, εξηγούν σ’ ένα βαθμό την αλαζονική επέλαση του Ερντογάν σε Αθήνα και Θράκη και επιβεβαιώνουν την ελαφρότητα τον ερασιτεχνισμό, την ακρισία, την ιδιοτέλεια και την εθνική ανευθυνότητα του συνόλου της ελλαδικής «ελίτ». Δυστυχώς δεν προσφέρεται για ανάρτηση στο εορταστικό δέντρο του Δημάρχου Αθηναίων.]

Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού

Την Δευτέρα ο Αμερικανός Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας H.R. McMaster αύξησε τις εντάσεις στην Μέση Ανατολή καταδικάζοντας την Τουρκία και το Κατάρ ως κύριους προαγωγούς της εξτρεμιστικής ισλαμικής ιδεολογίας.

Επιτέθηκε στην τουρκική ηγεσία, λέγοντας ότι τα αυξανόμενα προβλήματα της χώρας με την Δύση οφείλονται σε μεγάλο βαθμό στην άνοδο του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης.

Πριν λίγες μέρες, ο ΜακΜάστερ είχε χαρακτηρίσει τη Ρωσία και την Κίνα ως «αναθεωρητικές δυνάμεις», που υπεισέρχονται σφετεριστικά σε συμμάχους των ΗΠΑ και υπονομεύουν την διεθνή τάξη. Και στιγμάτισε το Ιράν και την Βόρειο Κορέα ως καθεστώτα εκτός νόμου, που «υποστηρίζουν την τρομοκρατία και αναζητούν όπλα μαζικής καταστροφής».

Ο ΜακΜάστερ στρέφεται τώρα κατά της Τουρκίας και του Κατάρ για προαγωγή της εξτρεμιστικής ισλαμιστικής ιδεολογίας, που « σαφώς αποτελεί μια σοβαρή απειλή για όλους τους πολιτισμένους λαούς». Το άκρως εκπληκτικό στοιχείο είναι ότι η Τουρκία είναι σύμμαχος στο ΝΑΤΟ, ενώ το αρχηγείο της αμερικανικής στρατιωτικής διοίκησης έχει την έδρα του στο Κατάρ.

Μπορεί να υποστηριχτεί πως η Τουρκία δεν έχει πια τα προσόντα μέλους του ΝΑΤΟ. Ο ΜακΜάστερ μιλούσε σε ένα δημόσιο βήμα, με τον Βρετανό ομόλογό του Μαρκ Σέντγουιλ, σε μιαν εκδήλωση του πολιτικού ομίλου Policy Exchange στην Ουάσιγκτον. Θα πρέπει να δούμε πως μεταφράζονται αυτά στην άγγλο-αμερικανική πολιτική. (Είναι ενδιαφέρον ότι σε μιαν επίσκεψη στην Ελλάδα, την περασμένη εβδομάδα, ο Ερντογάν ζήτησε δημόσια της αναθεώρηση της Συνθήκης της Λωζάννης του 1923, που εκπονήθηκε υπό την αιγίδα της Βρετανίας και των ΗΠΑ και μεταξύ άλλων εκχώρησε όλες τις τουρκικές διεκδικήσεις επί των Δωδεκανήσων και της Κύπρου.)

Σημαίνον είναι ότι η έκρηξη του ΜακΜάστερ σημειώθηκε εντός ωρών μετά την συνάντηση στην ΄Αγκυρα του Ερντογάν με τον Ρώσο Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν, την όγδοη μέσα στον χρόνο, σε ένα ολοήμερο ταξίδι του Ρώσου προέδρου, με σταθμούς στην Τουρκία, στην αεροπορική βάση Χμεϊμίν της Συρίας και στην Αίγυπτο.

Κατά ειρωνική αναλογία, ήταν η υποτιθέμενη σοβιετική απειλή κατά της Τουρκίας, την οποία ο Χάρρυ Τρούμαν και ο Ντην ΄Ατσεσον παραφούσκωσαν για να στρώσουν τον δρόμο σε έναν ενθουσιώδη αμερικανόφιλο Τούρκο πρωθυπουργό , τον Αντνάν Μεντερές, να εισαγάγει την Τουρκία στους κόλπους του ΝΑΤΟ, το 1952. Πενήντα πέντε χρόνια αργότερα, η ανθούσα ρώσο-τουρκική συνεργασία κάνει την Ουάσιγκτον να αμφιβάλλει για τους τίτλους της Τουρκίας ως συμμάχου.

Ωστόσο, στο ΝΑΤΟ δεν υπάρχει προηγούμενο έξωσης μέλους του και οι αποφάσεις τους λαμβάνονται ομοφώνως. Και είναι βέβαιο πως ο Ερντογάν μόνο ουρλιάζοντας και κλωτσώντας θα εγκατέλειπε το αντίσκηνο του ΝΑΤΟ.

Στόχος του Ερντογάν είναι να αποτινάξει την αμερικανική ηγεμονία, κάτι που μπορεί να πετύχει καλύτερα όντας μέσα στη σκηνή του ΝΑΤΟ. ΄Ετσι χλευάζει, περιφρονεί, προκαλεί και –ακόμη χειρότερο- γελοιοποιεί τις αμερικανικές περιφερειακές στρατηγικές.

Οι συνομιλίες του Ερντογάν με τον Πούτιν την Δευτέρα υποδηλώνουν μια νέα φάση της συνεργασίας τους για την υπονόμευση των αμερικανικών συμφερόντων στην Μέση Ανατολή. Ο Πούτιν ανακοίνωσε μια δανειακή συμφωνία, που θα υπογραφεί «πολύ σύντομα» για την επιδίωξη «σημαντικών προοπτικών επέκτασης της στρατιωτικής και τεχνικής συνεργασίας μας».

Ο Ερντογάν πρόσθεσε ότι «οι αρμόδιες υπηρεσίες των δύο χωρών μας αναμένεται να ολοκληρώσουν αυτή την εβδομάδα την εκτίμηση των αναγκαίων ενεργειών» σχετικά με την αγορά του πυραυλικού συστήματος S-400. Πρόκειται για μια φοβερή επίδειξη περιφρόνησης στην Ουάσιγκτον και ορισμένους συμμάχους της στο ΝΑΤΟ, ότι το ρωσικό σύστημα δεν μπορεί να ενταχτεί στην αμυντική οργάνωση της συμμαχίας.

Επιπλέον, ο Ερντογάν ανακοίνωσε πως Τουρκία και Ρωσία είναι «αποφασισμένες να περατώσουν το συντομότερο δυνατό» τον αγωγό Turkish Stream (που θα φέρνει περισσότερο αέριο στην Τουρκία και θα χρησιμοποιεί της Τουρκία ως προμηθευτικό κέντρο εφοδιασμού της Νότιας Ευρώπης) και το εργοστάσιο παραγωγής Πυρηνική Ενέργειας, αξίας 25 δισεκατομμυρίων δολαρίων, στο Ακούγιου. Οι ΗΠΑ αντιτίθενται στον τουρκικό αγωγό Turkish Stream, που ανατρέπει τα σχέδιά τους να εξαγάγουν αμερικανικό υγραέριο στην Ευρώπη.

Ο Πούτιν συντάχθηκε με τον Ερντογάν στην επίκριση της αμερικανικής απόφασης για την Ιερουσαλήμ: «Αποσταθεροποιεί την περιοχή και εξαλείφει την προοπτική ειρήνης». Ο Ερντογάν δήλωσε ότι «ήταν ευχαριστημένος» από την στάση του Πούτιν. Είπε ότι η διάσκεψη κορυφής της Οργάνωσης Ισλαμικής Συνεργασίας στην Κωνσταντινούπολη τη Τετάρτη θα «σημείωνε καμπή» στην κρίση. Ο Πούτιν υποσχέθηκε να στείλει ένα εκπρόσωπο.

Ιδιαίτερα εντυπωσιακό, ωστόσο, είναι το αναδυόμενο περίγραμμα ενός σε βάθος ρώσο-τουρκικού σχεδίου δράσης για τη Συρία. Αποδίδουν κεντρικό ρόλο στην ειρηνευτική διαδικασία της διάσκεψης της Αστάνα, που περιλαμβάνει το Ιράν αλλά αφήνει τις ΗΠΑ και τους περιφερειακούς συμμάχους τους εκτός του νυμφώνα. Μετά την συνομιλία Πούτιν-Ερντογάν ανακοινώθηκε η επόμενη σύνοδος της Αστάνα.

Επίσης, Ρωσία και Τουρκία συνεργάζονται στην οργάνωση ενός συνεδρίου Συριακού Εθνικού Διαλόγου στο Σότσι. Ο Υπουργός των Εξωτερικών Τσαβούσογλου υποδήλωσε την Τρίτη ότι η Τουρκία δεν έχει πια αντιρρήσεις για την συμμετοχή των Κούρδων. Είναι φανερό πως η Ρωσία ασκεί την επιρροή της στις κουρδικές οργανώσεις. Αυτό φέρνει σε δεινή απομόνωση τις ΗΠΑ, στην οποία απομένουν ολοένα αμελητέα υπολείμματα κουρδικών ομάδων, ως οι εναπομένοντες σύμμαχοι. Μια παρατεταμένη αμερικανική στρατιωτική παρουσία στη Συρία καθίσταται έτσι άνευ νοήματος, αφού η ικανότητα επηρεασμού του συριακού διακανονισμού εγγίζει το μηδέν.


Μετά την επιστροφή του στη Μόσχα, ο Πούτιν υπέβαλε στη Ντούμα (προς επικύρωση) μια νέα συμφωνία για την επέκταση της ρωσικής ναυτικής βάσης στον συριακό λιμένα επίνειο της Ταρτούς. Η ισορροπία δυνάμεων στην περιοχή της Μεσογείου μεταβάλλεται δραματικά, ακόμη και πριν να συμφωνηθεί η λύση του Συριακού.

Στο μεταξύ, ο Τσαβούσογλου υπαινίχθηκε ότι Ρωσία και Τουρκία σχεδιάζουν να δημιουργήσουν μια νέα πραγματικότητα επί του εδάφους στη Βόρεια Συρία. «Απειλές κατά την Τουρκίας προέρχονται από το Αφρίν. Μπορούμε να μπούμε στην περιοχή χωρίς προειδοποίηση. Εάν εκτελέσουμε αυτήν την επιχείρηση, θα συμφωνήσουμε για όλες τις πλευρές της με τους συμμάχους μας, περιλαμβανομένης της Ρωσίας.»

Προφανώς ο Πούτιν ενωτίστηκε τις ανησυχίες του Ερντογάν ότι η Αφρίν είναι μια κρίσιμη περιοχή για την ασφάλεια της Τουρκίας. Εδώ έχουμε μιαν μεταβολή εικόνας. Εάν η Τουρκία εκτοπίσει την κουρδική πολιτοφυλακή από την Αφρίν σε συντονισμό με την Ρωσία, αυτό είναι ένα ράπισμα στο πρόσωπο της Αμερικής. Μια εστία ανάφλεξης μπορεί να προκύψει.

Αυτό που προκύπτει πάντως είναι πως η άρνηση στις ΗΠΑ κάθε χερσαίας προσέγγισης στις μεσογειακές ακτές της Συρίας και ο περιορισμός των αμερικανικών βάσεων στη Συρία ως απόμακρων και μεμονωμένων θυλάκων θα ήταν μια κοινή ρώσο-τουρκική επιχείρηση. Η εξαγρίωση του ΜακΜάστερ είναι ευνόητη.

Ο Άσσος Σκακιστής Πούτιν Πήγαινε στο Κάιρο Ενώ ο Τραμπ Δενότανε με Κόμπους


του M.K.Bhadrakumar, Indian Punchline, 12-12-17

Το αυτό-γκολ των ΗΠΑ με την Ιερουσαλήμ ανοίγει ένα παράθυρο ευκαιρίας στη Ρωσία για να ενισχύσει το κύρος της ως του ποιο θετικού και δημιουργικού παίκτη στην πολιτική της Μέσης Ανατολής. Μέσα σε τέσσερεις μέρες μετά την ανακοίνωση Τραμπ για την Ιερουσαλήμ, ο Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν πραγματοποίησε απρογραμμάτιστες «επισκέψεις εργασίας» στην Αίγυπτο και στην Τουρκία.

Την περασμένη Πέμπτη το ρωσικό υπουργείο των Εξωτερικών εξέδωσε μια μακροσκελή ανακοίνωση επικρίνοντας την αμερικανική απόφαση για την Ιερουσαλήμ και τονίζοντας:
«Πιστεύουμε ότι μια δίκαιη και ανθεκτική λύση της χρονίζουσας ισραελο-παλαιστινιακής διαμάχης θα πρέπει να βασίζεται στο διεθνές δίκαιο, περιλαμβανομένων των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας και της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών που προβλέπουν τη διευθέτηση όλων των πλευρών του τελικού καθεστώτος των Παλαιστινιακών εδαφών, περιλαμβανομένου του ιδιαιτέρως λεπτού ζητήματος της Ιερουσαλήμ, μέσω απευθείας ισραελο-παλαιστινιακών συνομιλιών. Η νέα θέση των Ηνωμένων Πολιτειών για την Ιερουσαλήμ μπορεί να περιπλέξει περαιτέρω τις ισραελο-παλαιστινιακές σχέσεις και την κατάσταση στην περιοχή. Η Ρωσία βλέπει την Ανατολική Ιερουσαλήμ ως την πρωτεύουσα του μελλοντικού Παλαιστινιακού κράτους και την Δυτική Ιερουσαλήμ ως την πρωτεύουσα του κράτους του Ισραήλ.

Η Ρωσία υιοθέτησε την σωστή θέση απέναντι στην αραβική κοινή γνώμη. Αλλά δεν είναι το θέμα της Ιερουσαλήμ που έφερε τον Πούτιν στο Κάιρο. Η ανάγνωση του Κρεμλίνου προβάλλει την ανάγκη «εξασφάλισης σταθερότητας και ασφάλειας στη Μέση Ανατολή και στην Βόρειο Αφρική». Που σημαίνει Λιβύη, Σινά και Συρία και σ’ ένα βαθμό Υεμένη –σ’ αυτή τη σειρά πιθανώς.
Η ουσία είναι πως ο «Λιβυκός Φάκελος» ξανάνοιξε. Το «Ισλαμικό Κράτος» μετακομίζει στη Λιβύη, μετά την συντριπτική ήττα του στο Ιράκ και στη Συρία. Η Ρωσία και η Αίγυπτος αισθάνονται την επιτακτική ανάγκη να κινητοποιηθούν τάχιστα για ν’ αντιμετωπίσουν τις εξτρεμιστικές ομάδες στη Λιβύη. Και οι δύο κυβερνήσεις υποστηρίζουν τον διοικητή του Λιβυκού Εθνικού Στρατού, Χαλίφα Χαφτάρ, που είναι εγκατεστημένος στην Βεγγάζη και τον οποίο θεωρούν (σωστά) ως το οχυρό εναντίον του βίαιου εξτρεμισμού στη Λιβύη.
Το κενό ισχύος στη Λιβύη και η αυξανόμενη ανασφάλεια στην δυτική Αίγυπτο απειλούν την σταθερότητα της Αιγύπτου και το γόητρο του προέδρου Σίσι. Από την άλλη πλευρά η παρέμβαση της Αιγύπτου στη Λιβύη επηρεάζει την ισορροπία δυνάμεων στη Μέση Ανατολή. Είναι ενδιαφέρον ότι και οι μοναρχίες του Περσικού Κόλπου εμπλέκονται επίσης στη Λιβυκή κρίση.

Είσοδος Τραμπ. Ο Λίβυος πρωθυπουργός Φαγιέζ αλ-Σαράτζ επισκέφτηκε τον Λευκό Οίκο την 1η Δεκεμβρίου και ο Τραμπ συζήτησε μαζί του « ευκαιρίες για μελλοντικούς συνεταιρισμούς», παράλληλα τονίζοντας «την συνεχιζόμενη αμερικανική δέσμευση για την κατανίκηση του «Ισλαμικού Κράτους» και άλλων Τζιχαντιστών τρομοκρατών στην Λιβύη» και για «την κοινή συνεργασία στην προαγωγή της λιβυκής σταθερότητας και ενότητας».
Σε μια παράλληλη κατεύθυνση, ο Γάλλος πρόεδρος Μακρόν υποδέχτηκε επίσης τον Σαράτζ στο Παρίσι (Ο Σαράτζ έχει τη φήμη του «Ασράφ Γκανί» της Βόρειας Αφρικής, δηλαδή πολιτικού εγκαθέτου των Δυτικών Δυνάμεων). Η διατήρηση της Ρωσίας σε απόσταση από τη Λιβύη είναι κυρίαρχος στόχος της Δυτικής στρατηγικής (το ίδιο όπως στο Αφγανιστάν).
Αλλά η Ρωσία και η Αίγυπτος έχουν ειδικά συμφέροντα επίσης. Η Λιβύη ήταν  σύμμαχος της Σοβιετικής Ρωσίας και  κατέχει στρατηγική θέση στη Μεσόγειο, απέναντι στη νότια πτέρυγα του ΝΑΤΟ. ΄Οσο για την Αίγυπτο, η αστάθεια στην Λιβύη εκχύνεται στην Χερσόνησο του Σινά, όπως βλέπουμε ήδη. Η φιλοδοξία του Σίσι πρέπει να αποβλέπει στη δημιουργία ενός είδους αιγυπτιακού προτεκτοράτου στην Κυρηναϊκή, εναντίον των εξτρεμιστικών ομάδων. Με σύνορα 1200 χιλιομέτρων με την Λιβύη, οι ανησυχίες για την ασφάλεια της Αιγύπτου είναι αναμφίβολα δικαιολογημένες.

Η Αίγυπτος έχει επίσης ανάγκη εισαγωγών ενέργειας. Ο Χαφτάρ ελέγχει την λεγόμενη πετρελαϊκή ημισέληνο της Λιβύης και ο ρωσικός πετρελαϊκός γίγαντας Ροσνέφτ έχει επιστρέψει εκεί. Σαφώς και η βάση της ενέργειας προσφέρει μια δυνητικά πλουτοφόρα προοπτική τριμερούς συνεργασίας Ρωσίας, Χαφτάρ και Αιγύπτου – αν και δευτερεύουσας σημασίας σε σχέση με την στρατιωτική και ασφάλειας.

Η Μόσχα στα βασικά θέματα κατ’ αρχήν αναφέρεται στα Ηνωμένα ΄Εθνη και συζητεί με την κυβέρνηση Φάρατζ στην Τρίπολη. Που υποδεικνύει ότι η Μόσχα μπορεί να υπεισέρχεται σε θέση μεσολαβητού μεταξύ των εταίρων/ανταγωνιστών στη Λιβύη –κυρίως των Χαφτάρ και Φάρατζ- και μελλοντικά μπορεί να ελιχθεί σε θέση να ανακτήσει τις οικονομικές απώλειες που υπέστη το 2011, μετά την αλλαγή του καθεστώτος, οι οποίες υπολογίζονται σε άνω των 10 δις δολαρίων σε συμβόλαια για σιδηροδρόμους, προγράμματα έργων υποδομής, ενεργειακές συμφωνίες και πωλήσεις όπλων.
Αλλά η Δύση θα ανησυχεί μήπως ο Πούτιν τους τουμπάρει πάλι όπως στη Συρία και τους κάνει ματ στην Λιβύη επίσης. Η κατάσταση στη Λιβύη έχει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της, αλλά ο ανταγωνισμός των δυνάμεων επιταχύνεται. Η Ουάσιγκτον μπορεί να φαίνεται σε καλύτερη θέση στη Λιβύη, δοθέντος ότι ΗΠΑ και ΝΑΤΟ είναι ήδη μέτοχοι. Αλλά τα στοιχήματα σταματούν όταν ο Πούτιν εμφανίζεται στο κέντρο της σκηνής.

Για έναν αποτελεσματικό ρωσικό ρόλο στη στρατιωτική σφαίρα και στο πεδίο ασφάλειας για την σταθεροποίηση της Λιβύης η Μόσχα χρειάζεται ένα περιφερειακό εταίρο. Ο Πούτιν έχει μια εξαιρετική σχέση με τον Σίσι. Η Ουάσιγκτον θα παρακολουθούσε άγρυπνα τις συνομιλίες τους στο Κάιρο.


Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Ένας Πόλεμος ΜΜΕ Που η Ρωσία Μπορεί Μόνο να Χάσει

«Το ρωσικό κανάλι R.T. κρατάει απλώς έναν καθρέφτη στο πρόσωπο της αμερικανικής κοινωνίας… Το σκοτεινό μήνυμα διαπερνά σε βάθος.»

του M.K. Bhadrakumar, Asia Times,3-12-17

[Για την έμμεση φίμωση του ρωσικού καναλιού R.T.στις ΗΠΑ, με το στίγμα του «οργάνου ξένης δύναμης», κρίνει σημαντικό να τοποθετηθεί ο διακεκριμένος συνεργάτης των «Τάϊμς της Ασίας», πρώην στέλεχος του Υπουργείου Εξωτερικών της Ινδίας και κατ’ επανάληψιν πρεσβευτής, τα άρθρα του οποίου αποτυπώνουν αλάνθαστη αξιολόγηση γεγονότων, οξεία παρατηρητικότητα των αποκαλυπτικών στοιχείων τους για αίτια, συνέπειες και εξελίξεις, μιαν ινδουιστική φιλοσοφημένη αυτοσυγκράτηση στις κρίσεις, που, σε συνδυασμό με την υψηλή καλλιέργεια του ανδρός, κάνουν την ανάγνωση των κειμένων του -πέραν της πολύτιμης ενημέρωσης- μιαν δυσεύρετη πνευματική εκδρομή από την επικράτεια της σκουπιδολογίας.]

Παρουσίαση Μιχαήλ Στυλιανού

Ο «πόλεμος των ΜΜΕ» μεταξύ των ΗΠΑ και της Ρωσίας, που εκτυλίσσεται εδώ και ένα μήνα, μπορεί να μην κοπάσει σύντομα.
Όλα άρχισαν όταν το αμερικανικό υπουργείο  Δικαιοσύνης ανακοίνωσε τον Σεπτέμβριο ότι το ρωσικό τηλεοπτικό κανάλι R.T. θα πρέπει να καταγραφεί σύμφωνα με τον Νόμο περί Καταγραφής Ξένων Πρακτόρων (του 1939).

΄Οχημα-συνεργείο της  ρωσικής τηλεόρασης RT, στην Μόσχα.

Αυτός ο νόμος ορίζει ότι εκπρόσωποι συμφερόντων ξένων δυνάμεων «υπό πολιτική η ημι-πολιτική ιδιότητα,» οφείλουν να αποκαλύψουν την σχέση τους με την ξένη κυβέρνηση και πληροφορίες για την δράση τους και τους οικονομικούς τους πόρους. Η νομοθεσία αποβλέπει να διευκολύνει την «αποτίμηση από την κυβέρνηση και τον αμερικανικό λαό των δηλώσεων και δραστηριοτήτων αυτών των προσώπων».
Ο Νόμος ψηφίστηκε αρχικά σαν φραγμός κατά της ναζιστικής προπαγάνδας, αλλά στράφηκε επιλεκτικά εναντίον χωρών τις οποίες οι ΗΠΑ θεωρούσαν ως αντιπάλους (όπως η πρώην Σοβιετική ΄Ενωση).
Στις τελευταίες δεκαετίες ο νόμος εξειδικεύτηκε στο να θέσει υπό έλεγχο προαγωγούς συμφερόντων ξένων χωρών («λομπίστες»)         – ένα είδος χημειοθεραπείας για το κυνήγι υποβοσκόντων καρκινικών κυττάρων. Η μετά-Σοβιετική Ρωσία στοχοποιείται για πρώτη φορά, ενδεικτικά της αντιπαλότητας των δύο εθνών.
Η Μόσχα προειδοποίησε για την λήψη αντιποίνων, αλλά η Ουάσιγκτον επέμεινε και τελικά η RT, η οποία πράγματι αντλεί κρατική χρηματοδότηση, καταγράφηκε ως ξένο όργανο , εντός της ορισμένης προθεσμίας 13 Νοεμβρίου.
Η Μόσχα αντέδρασε αμέσως, περνώντας έναν νόμο αντίστοιχο με τον 80χρονο αμερικανικό και κάλεσε την «Φωνή της Αμερικής» και τους σταθμούς «Radio Free Europe και Radio Liberty» να συμμορφωθούν. Αμέσως η χορωδία των Δυτικών ΜΜΕ κατήγγειλε πως το Κρεμλίνο επιβάλλει λογοκρισία της ενημέρωσης στη Ρωσία.
Η στάση της Αμερικής αντικατοπτρίζει περισσότερο ένα αυξανόμενο συναίσθημα ανασφάλειας και άγχους στην σημερινή της κατάσταση εμφυλίου πολέμου.
Το αμερικανικό Κογκρέσο προχώρησε ένα βήμα περισσότερο την περασμένη εβδομάδα, αφαιρώντας από τους ρεπόρτερ της RT την άδεια εισόδου και παρακολούθησης των συνεδριάσεων των σωμάτων. Η RT δεν θα μπορεί πια να καλύπτει απ’ ευθείας τα καμώματα των Αμερικανών νομοθετών.
Το Κρεμλίνο δήλωσε πως είναι «εξαιρετικά απογοητευμένο» και πρόβλεψε πως θα προκύψει μια «συναισθηματική αντίδραση» από τους Ρώσους βουλευτές. Ο Πρόεδρος της ρωσικής Ντούμα (Βουλής), Βιατσεσλάβ Βολόντιν, δήλωσε πως μελετά «αντίστοιχα μέτρα».
Σε επίσκεψή του στη Ρώμη, ο Ρώσος υπουργός των Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρώφ, έδωσε ωστόσο μιαν πιο αμφίλογη απάντηση: 
«Μελετούμε την κατάσταση… Είμαι πεπεισμένος πως (η ενέργεια) είναι απολύτως απαράδεκτη για μια λίγο-πολύ σοβαρή, πολιτισμένη χώρα. Δεν μπορώ να πω τώρα ποια θα είναι η απάντησή μας, αλλά δεν θα ήθελα να μπούμε στην κούρσα των απαγορεύσεων, που θα βλάψουν τα μέσα ενημέρωσης όσο και τον κόσμο που περιμένει να μάθει από τα ΜΜΕ τι συμβαίνει στον κόσμο».
Ο Λαβρώφ είναι ένα γέρικο άλογο του πολέμου. ΄Εχοντας ζήσει και υπηρετήσει επί δεκαετίες  τόσο ως Σοβιετικός όσο και ως μετά-Σοβιετικός διπλωμάτης στις ΗΠΑ, αντιλαμβάνεται προφανώς ότι αυτός ο πόλεμος δεν είναι σαν της Συρίας ή του Αφγανιστάν. Η Ουάσιγκτον εσκεμμένα προκαλεί την Μόσχα, σπρώχνοντας ολοένα περισσότερο την RT να αποσυρθεί στην Ευρασία.
Είναι ένας άνισος πόλεμος. Ακόμη και αν οι Ρώσοι ρίξουν τα αμερικανικά κανάλια στις παγωμένες θάλασσες, δεν πρόκειται να βλάψουν τα αμερικανικά συμφέροντα.
Επιπλέον, οι Ρώσοι δεν εξαρτώνται πια από την Φωνή της Αμερικής και τα Radio Liberty- Radio Free Europe για εναλλακτικές ειδήσεις. Τέτοια αμερικανική προπαγάνδα σκοντάφτει σε σφαλισμένα ακουστικά τύμπανα. Η δημοτικότητα του Προέδρου Πούτιν ξεχειλίζει τα 80%. Του φτάνει να ανακοινώσει την υποψηφιότητά του στις εκλογές του Μαρτίου και είναι τελειωμένη υπόθεση.
Αντίθετα η R.T. χτυπά το αμερικανικό Κατεστημένο εκεί που πραγματικά πονάει. Το εκπληκτικό με την R.T. είναι ότι δεν  χρησιμοποιεί μόνο αμερικανικών πηγών πληροφορίες αλλά και την τεχνική των αμερικανικών ΜΜΕ στην σοβιετική περίοδο.                     
Η R.T. απλώς κρατάει έναν καθρέφτη στο πρόσωπο της αμερικανικής κοινωνίας –στην οικονομία της, στην πολιτική, στον πολιτισμό και στον αθλητισμό. Και η εικόνα που οι Αμερικανοί βλέπουν να αντικατοπτρίζεται είναι και πνευματικά ερεθιστική και συναισθηματικά βαρύνουσα. Το σκοτεινό μήνυμα διαπερνά σε βάθος.
 Η R.T. προβάλλει ζωντανά την βία στην αμερικανική κοινωνία, τις ρατσιστικές διακρίσεις και την σκληρότητα απέναντι στην φτώχεια και στους «αποτυχημένους», μαζί με το αργυρώνητο και τον εκφυλισμό του αμερικανικού δημόσιο βίου. Αντίθετα με την Σοβιετική εποχή, όταν το Κρεμλίνο έπνιγε την ελευθερία και την δημιουργικότητα των ΜΜΕ και ξεφούρνιζε προπαγάνδα πρωτόγονη στα όρια του κωμικού , η R.T. έχει εκπομπές κλασικής τάξεως.
΄Εχει εξαιρετικά επαγγελματικό προσωπικό, που συγκρίνεται με οποιοδήποτε πρώτης κατηγορίας Δυτικό Τηλεοπτικό Οργανισμό από την άποψη του διανοητικού επιπέδου, της ευρυμάθειας και του λεπτού πνεύματος. Και δεν νοιάζεται το παράπαν για τις εισπράξεις. Δεν είναι επομένως εκπληκτικό ότι στα δώδεκα χρόνια από την ίδρυσή της ανεβαίνει συνεχώς στην κλίμακα δύναμης, κερδίζοντας την συμπάθεια και εμπιστοσύνη παγκόσμιων ακροατηρίων και ειδικότερα Δυτικών. Αρκετά για να κατανοηθεί το στρατηγικό συμφέρον της Μόσχας για την παρουσία και άνθηση της  R.T. στο γόνιμο έδαφος της Αμερικής!
Σε μιαν φιλοσοφική υποσημείωση, δεν είναι θλιβερό ότι τα πράγματα έφθασαν έτσι ώστε μια χώρα που καυχάται για το ΄Αγαλμα της Ελευθερίας να είναι στην πραγματικότητα τόσο μισαλλόδοξη;
Η στάση της Αμερικής εκφράζει περισσότερο ένα αίσθημα ανασφάλειας και άγχους στην σημερινή της κατάσταση εμφυλίου πολέμου, με τις ηγετικές ελίτ να αλληλοσπαράσσονται και την υπερδύναμη να υποχωρεί ανελέητα από την παγκόσμια σκηνή. Βασικά η R.T. απειλεί το ηθικό και την αυτοεκτίμηση των ΗΠΑ.

Προχωρεί η Εγκατάλειψη του Δολαρίου Κίνα και Ιράν το Καταργούν στις Συναλλαγές τους

του Zero Hedge 7-12-17

[ Το κατωτέρω άρθρο του έγκυρου αμερικανικού –εξωσυστημικού- οικονομικού δελτίου, επί θέματος παραμερισμένου ή και αγνοούμενου από τα ιθαγενή  Μεταπρατικά Μέσα Ενημέρωσης, φωτίζει κατατοπιστικά το κύριο πεδίο γεωπολιτικής αναμέτρησης μεταξύ  των λεγομένων «Θαλασσίων και Ηπειρωτικών δυνάμεων» και στο οποίο τελικά θα κριθεί η περαιτέρω πορεία της ανθρωπότητας . Γι’ αυτό και σε αυτό ακριβώς το πεδίο στρέφεται πλέον με ιδιαίτερη ένταση η προσοχή  των σωφρονέστερων  διαχειριστών  εθνικών, κοινωνικών και οικονομικών συμφερόντων.]

Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού

Όσο η Ουάσιγκτον χτυπάει εξαγριωμένη  όποιους δεν υποκύπτουν στην μονοπολική παγκόσμια τάξη, τόσο ο υπόλοιπος κόσμος της επιστρέφει τα χτυπήματα. Ενώ επίκειται η εισαγωγή των κινεζικών τίτλων αγοράς πετρελαίου σε Γιουάν με ρήτρα χρυσού, η Κίνα κλιμακώνει περαιτέρω το πρόγραμμά της για από-δολαριοποίηση επιδιώκοντας μια διμερή συμφωνία Ριάλ-Γιουάν με το Ιράν.
Σαν υπόμνηση πως τίποτα δεν είναι αιώνιο:
Το καθεστώς αποθεματικού νομίσματος σε 7 αιώνες

Ο πρώην επικεφαλής των οικονομολόγων της Διεθνούς Τραπέζης θέλει να αντικαταστήσει το δολάριο με ένα μοναδικό παγκόσμιο υπέρ-νόμισμα, λέγοντας ότι θα δημιουργήσει εάν σταθερότερο διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα.
«Η κυριαρχία του δολαρίου είναι η ριζική αιτία των παγκόσμιων χρηματοπιστωτικών και οικονομικών κρίσεων, δήλωσε ο Τζάστιν Γίφου Λιν στο Μπρίγκελ, ένα οργανισμό ερευνών με έδρα τις Βρυξέλλες.
« Η λύση συνίσταται στην αντικατάσταση του εθνικού νομίσματος με ένα παγκόσμιο».
Το τέλος της ηγεμονίας του δολαρίου είναι ήδη ορατό στον ορίζοντα. Όπως ο Ρώσος Πρόεδρος Πούτιν δήλωσε μόλις προ δύο μηνών στην διάσκεψη κορυφής των BRIGS στην Ξιαμέν: « Η Ρωσία συμμερίζεται τις ανησυχίες των χωρών BRIGS για την άδικη αρχιτεκτονική του διεθνούς χρηματοπιστωτικού και οικονομικού συστήματος, που δεν αποδίδει την δέουσα σημασία στο αυξανόμενο βάρος των ανερχομένων οικονομιών. Είμαστε έτοιμοι να εργαστούμε μαζί με τους εταίρους μας για την προαγωγή μεταρρυθμίσεων των διεθνών χρηματοπιστωτικών κανόνων και να εξουδετερώσουμε την υπερβολική κυριαρχία ενός μικρού αριθμού αποθεματικών νομισμάτων.»
Όπως πρόσφατα σημείωσε ο Πεπέ Εσκομπάρ, «να εξουδετερώσουμε την υπερβολική κυριαρχία ενός μικρού αριθμού αποθεματικών νομισμάτων», είναι η ευγενέστερη διατύπωση για να δηλώσεις αυτό που οι χώρες BRIGS συζητούν εδώ και χρόνια: Πώς να παρακάμψουν το δολάριο. Όπως και το πετροδολάριο.
Το Πεκίνο είναι έτοιμο να αναβαθμίσει το παιχνίδι. Σύντομα το Πεκίνο θα ρίξει στην αγορά μελλοντικά συμβόλαια αγοράς πετρελαίου τιμολογημένα σε Γιουάν (με ρήτρα χρυσού) και τώρα, όπως αναφέρει το R.T.,η Τεχεράνη και το Πεκίνο έχουν αποφασίσει να βρουν τρόπους αποφυγής του δολαρίου ως συναλλακτικού νομίσματος στις εμπορικές ανταλλαγές τους, σύμφωνα με δημοσίευμα της ημερήσιας οικονομικής εφημερίδας του Ιράν Φαϊνάνσιαλ Τριμπιούν.
Τα θέμα της από-δολαριοποίησης εξετάστηκε σε μια συνάντηση μεταξύ του κορυφαίου πολιτικού συμβούλου της κινεζικής κυβέρνησης Τσεν Γιουάν και στελεχών της κεντρικής τράπεζας του Ιράν, στην Τεχεράνη.
« Η διμερής συμφωνία Ριάλ-Γιουάν μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο στην αύξηση του εμπορίου μεταξύ των δύο χωρών και ως εκ τούτου διεξαγάγαμε σειρά διαπραγματεύσεων με τον πρόεδρο της Κεντρικής Τράπεζας της Κίνας», δήλωσε ο Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας του Ιράν Βαλιολάχ Σείφ.
Το Ιράν προχωρεί στην επιδίωξη να καταργήσει το δολάριο στο εμπόριο του και προσπαθεί να συνάψει συμφωνίες ανταλλαγής νομισμάτων με ορισμένες επιλεγμένες χώρες.


Ο Τσεν δήλωσε ότι το Ιράν και η Κίνα μπορούν να αναπτύξουν του τραπεζικούς δεσμούς τους και υπογράμμισε τον άδικο χαρακτήρα του υπάρχοντος χρηματοπιστωτικού συστήματος, που κυριαρχείται από ορισμένες ανεπτυγμένες χώρες. Πρόσθεσε, ότι τα άλλα έθνη θα πορεύονταν καλύτερα εάν το άδικο σύστημα καταργηθεί.
«Θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε την πείρα των ευρωπαϊκών χωρών στην καθιέρωση του ευρώ ως κοινού νομίσματος μεταξύ πολλών χωρών, το οποίο  δεν ελέγχεται αποκλειστικά από μία χώρα. Αλλά μέχρι τότε, θα πρέπει να εξαντλήσουμε όλες τις δυνατότητες για την διεύρυνση των διατραπεζικών σχέσεών μας», αναφέρεται να έχει δηλώσει στην ιρανική εφημερίδα.
Όπως είχε αναφέρει προηγουμένως ο δημοσιολόγος Φεντερίκο Περατσίνι, πριν λίγες δεκαετίες, κάθε ιδέα απομάκρυνσης από το πετροδολάριο αντιμετωπιζόταν σαν ευθεία απειλή στην αμερικανική παγκόσμια ηγεμονία, που απαιτούσε άμεσο στρατιωτικό κολασμό. Το 2017, με δεδομένη την πτώση της αμερικανικής αξιοπιστίας, λόγω της εξαπόλυσης πολέμων εναντίον μικρότερων χωρών, μια γενική αποστασιοποίηση  από το σύστημα του δολαρίου πραγματοποιείται σε πολλές χώρες,(αφήνοντας κατά μέρος χώρες όπως η Ρωσία, η Κίνα και το Ιράν, που διαθέτουν στρατιωτικές δυνατότητες τέτοιες που οι ΗΠΑ δεν αντιμετώπισαν για περισσότερα από εβδομήντα χρόνια).
Τα τελευταία χρόνια, έχει γίνει αντιληπτό από πολλά έθνη που αντιτίθενται στην Ουάσιγκτον ότι ο μόνος τρόπος ασφαλούς προφύλαξης από τις επιπτώσεις της καταρρέουσας αμερικανικής αυτοκρατορίας είναι η βαθμιαία εγκατάλειψη του δολαρίου. ΄Ετσι περιορίζονται οι δυνατότητες της Ουάσιγκτον για στρατιωτικές δαπάνες, με την δημιουργία των απαραίτητων εναλλακτικών χρηματοπιστωτικών και οικονομικών εργαλείων, που θα καταλύσουν την κυριαρχία της Ουάσιγκτον. Αυτό είναι αναγκαίο στοιχείο της ρώσο-σινο-ιρανικής στρατηγικής για την ένωση της Ευρασίας και την περιθωριοποίηση των ΗΠΑ.
Η από-δολαριοποίηση , για το Πεκίνο, την Μόσχα και την Τεχεράνη, έχει καταστεί στρατηγική προτεραιότητα. Καταλύοντας την απεριόριστη δυνατότητα δαπάνης (με εκτύπωση δολαρίων) από την Ομοσπονδιακή Τράπεζα και την αμερικανική οικονομία σημαίνει περιορισμό της αμερικανικής ιμπεριαλιστικής επέκτασης και μείωση της διεθνούς αποσταθεροποίησης. Χωρίς την συνήθη αμερικανική στρατιωτική πυγμή να επιβάλει την χρήση αμερικανικών δολαρίων, η Κίνα, η Ρωσία και το Ιράν έστρωσαν τον δρόμο για σημαντικές αλλαγές στην παγκόσμια τάξη.
Οι ΗΠΑ αυτοπυροβολήθηκαν, επιταχύνοντας αυτήν την διαδικασία με την αποβολή του Ιράν από το σύστημα SWIFT (αμέσων ηλεκτρονικών διαπλανητικών τραπεζικών συναλλαγών) και επιβάλλοντας κυρώσεις σε χώρες όπως το Ιράν, η Ρωσία και η Βενεζουέλα. Αυτά επίσης επιτάχυναν την εξόρυξη και τις αγορές χρυσού από την Κίνα και την Ρωσία, σε πλήρη αντίθεση με τις ΗΠΑ, την οποία φήμες αναφέρουν να μην διαθέτει πια καθόλου χρυσό. Δεν είναι μυστικό ότι Πεκίνο και Μόσχα αποβλέπουν σ’ ένα νόμισμα με αντίκρισμα χρυσού εάν και όταν το δολάριο καταρρεύσει. Αυτό έχει ωθήσει ανυπότακτες χώρες να αρχίσουν να λειτουργούν σε περιβάλλον απουσίας του δολαρίου και μέσω εναλλακτικών νομισματικών συστημάτων.
Για την Κίνα, το Ιράν και τη Ρωσία, όπως και για άλλες χώρες, η από-δολαριοποίηση έχει γίνει ένα επείγον έργο.

Addthis

Google+ Followers

 
Support : Creating Website | Johny Template | Mas Template
Copyright © 2011. Ακτιβιστης - All Rights Reserved
Template Created by Creating Website Published by Mas Template
Proudly powered by Blogger |2012 Templates