Headlines News :

Ακούω radio - activistis παίζει μουσική και τοπικές ειδήσεις συνεχώς ......

Πρόσφατα σχόλια

Ο Καιρός στην Περαία

ΤΑ ΚΑΛΑ ΝΕΑ

Διαφθορά - Διαπλοκή

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΗΠΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΗΠΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κούρδοι της Συρίας, Σύμμαχοι των ΗΠΑ, Παρέδωσαν Πηγές Αερίου στους Ρώσους Μετά Μυστικές Συνομιλίες

Ζero Hedge, Oct.20,2017

Σε μια κίνηση που προκάλεσε κατάπληξη σε πολλούς παρατηρητές του συνεχιζόμενου πολέμου, οι υποστηριζόμενες από τις ΗΠΑ Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF) παρέδωσαν στις ρωσικές δυνάμεις τα μεγαλύτερα πεδία πηγών φυσικού αερίου της Συρίας, πιθανώς κατόπιν των χωρίς προηγούμενο απ’ ευθείας συνομιλιών μεταξύ υψηλόβαθμων Ρώσων αξιωματούχων και Κούρδων ηγετών, στο Κουαμισλί της βόρειο-ανατολικής Συρίας.

Το εργοστάσιο αερίου Κονόκο ( που τοπικά ονομάζεται επίσης Αλ-Ταμπίγια, από την ονομασία της περιοχής της πηγής αερίου που το τροφοδοτεί) βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του Ευφράτη, έξω από την πόλη Ντέϊρ Εζόρ – η οποία ελευθερώθηκε τελευταία από τους Τζιχαντιστές με την προώθηση του Συριακού Στρατού και ρωσικών δυνάμεων από την δυτική πλευρά του Ευφράτη. Το πεδίο Κονόκο ήταν υπό τον έλεγχο των Τζιχαντιστών από το 2014 και καταλήφθηκε από τους SDFστις 23 Σεπτεμβρίου, με την προέλαση της κυρίως κουρδικής δύναμης από τα ανατολικά. Το σε κατάρρευση τώρα «Ισλαμικό Κράτος» αντλούσε μέγα μέρος των χρηματικών πόρων του από την εκμετάλλευση πολλών πηγών πετρελαίου και αερίου στην πλούσια σε πηγές επαρχία Ντέϊρ Εζόρ.

Φωτογραφία από αέρος του εργοστασίου Κονόκο-Ταμπίγια.

Το πεδίο αερίου, που είχε την μεγαλύτερη περιεκτικότητα όλων στη Συρία πριν από τον πόλεμο, μπορεί να παράγει 13 εκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου την ημέρα. Φέρει το όνομα της αμερικανικής εταιρείας που ανακάλυψε τα αποθέματα αερίου και εγκατέστησε το εργοστάσιο επεξεργασίας του. Το 2005, η Κονόκο- Φίλιπς μετεβίβασε τις εγκαταστάσεις στην κρατική Εταιρεία Αερίου της Συρίας και δεν έχει πλέον σχέση με την επιχείρηση.

Την είδηση παράδοσης στους Ρώσους από τους Κούρδους SDF μετέδωσε από την Βηρυτό το al-Masdar News, επικαλούμενο στρατιωτικές πηγές:

Στρατιωτικές πηγές της Συρίας αναφέρουν ότι, με συμφωνία κατόπιν διαπραγματεύσεων μεταξύ Ρωσίας και Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων υποστηριζόμενων από τις ΗΠΑ, ο έλεγχος του πεδίου πηγών αερίου θα περιέλθει στον έλεγχο της συριακής κυβέρνησης.

Εάν αληθεύει η είδηση, τότε το εύρος οποιασδήποτε παρασκηνιακής συμφωνίας που επιτεύχθηκε μεταξύ Ουάσιγκτον και Μόσχας για την μεταβίβαση των ενεργειακών πόρων που κατέλαβαν οι Κούρδοι πολιτοφύλακες πίσω στην νόμιμη ιδιοκτησία της κυβέρνησης της Δαμασκού μπορεί να έχει μεγαλύτερες διαστάσεις (μελλοντικές μεταβιβάσεις) – αν και δεν υπάρχουν στοιχεία που να δείχνουν ότι αυτό πράγματι ισχύει.

Μολαταύτα, η απροσδόκητη μεταβίβαση των πηγών αερίου Κονόκο από τους SDF στη κυβέρνηση της Συρίας γεννά το ερώτημα εάν συνεχίζεται ή όχι ο μέχρι σήμερα συναγωνισμός μεταξύ του Συριακού Αραβικού Στρατού και των Κουρδικών κυρίων δυνάμεων να αποκτήσουν τον έλεγχο του πολύ μεγαλύτερου πεδίου πηγών φυσικού αερίου νοτιότερα, στο Αλ-Ομάρ, από το «Ισλαμικό Κράτος».

Την Τετάρτη ο Ρώσος υφυπουργός των Εξωτερικών Μιχαήλ Μπογκντάνωφ επισημάνθηκε στην ανακηρυγμένη αυτόνομη ζώνη της Ροζάβα, όπου θα συναντούσε Κούρδους και Σύρους ηγέτες στην βόρεια πόλη Κουαμισλί (βάσει πληροφοριών πηγών του Zero Hedge, που επίσης επιβεβαιώνονται από τρίτους αναλυτές.) Είναι πολύ πιθανό ότι η μεταβίβαση του Κονόκο την Πέμπτη ήταν το αποτέλεσμα αυτής της ιστορικής αν και ανεπίσημης συνάντησης πρόσωπο με πρόσωπο.

Ο Ρώσος υφυπουργός των Εξωτερικών Μπογκντάνωφ είναι ο Ειδικός Προεδρικός Εκπρόσωπος στην Μέση Ανατολή –έτσι, ότι συζητήθηκε ήταν αναμφίβολα τεράστιας σημασίας. Αυτό έρχεται μετά την «μυστική» και χωρίς προηγούμενο αμερικανο-ρωσική συνάντηση μεταξύ στρατιωτικών για την Συρία, τον περασμένο μήνα, κάπου στην Μέση Ανατολή.

Στο μεταξύ, γοργές εξελίξεις στην περιοχή εξακολουθούν να δείχνουν προς μια τελική πλήρη σύρο-ρωσική στρατιωτική και στρατηγική νίκη. Μετά την περιέλευση της κουρδικής πόλης του Κιρκούκ στο Ιράκ υπό τον πλήρη ιρακινό εθνικό έλεγχο αυτήν την εβδομάδα, οι ΗΠΑ είναι τώρα υποχρεωμένες να επανεξετάσουν την παρουσία τους στην βόρειο-ανατολική Συρία, καθώς οι κουρδικές φιλοδοξίες στο Ιράκ ματαιώθηκαν, οι ΗΠΑ αναγκάστηκαν να ευθυγραμμιστούν με την νικήτρια Βαγδάτη όπως και άλλες χώρες σαν την Σαουδική Αραβία, που έσπευσαν να στείλουν συγχαρητήρια στην κυβέρνηση του Ιράκ. Φαίνεται πως η εθνική κυριαρχία θα βγεί νικήτρια αντί της προηγούμενης ροπής προς τον εθνο-θρησκευτικό διαμελισμό του Ιράκ και της Συρίας.

Αυτήν της εβδομάδα ο αμερικανικός συνασπισμός ανακοίνωσε πως τα 98% της Ράκα απελευθερώθηκαν και οι SDF συνεχίζουν να γιορτάζουν τη νίκη υψώνοντας πανό στην πόλη. Αλλά, καθώς οι Τζιχαντιστές έχουν ουσιαστικά νικηθεί, το ερώτημα παραμένει ποιοι θα είναι οι στρατιωτικοί στόχοι των ΗΠΑ στη Συρία και εάν η «Επιχείρηση Σύμφυτη Αποφασιστικότητα» ήταν πράγματι και αποκλειστικά για να νικηθεί το «Ισλαμικό Κράτος».



Όπως είχαμε και άλλοτε σημειώσει, τα κουρδικά συμφέροντα δεν είναι με την Ουάσιγκτον, αλλά με την Δαμασκό και την έναρξη ενός εποικοδομητικού διαλόγου με την κυβέρνηση της Συρίας- εάν πάψουν να τελούν υπό τη γοητεία του προσωρινού αμερικανικού ενδιαφέροντος για την περιοχή. ΄Ετσι η παράδοση του πεδίου πηγών αερίου Κονόκο μπορεί να σημαίνει ότι είτε οι Κούρδοι άρχισαν να συλλαμβάνουν το μήνυμα των καιρών (παρατηρώντας τα γεγονότα στο Ιράκ), φαίνεται πως ξέρουν ότι οι ΗΠΑ τελικά θα τους εγκαταλείψουν (και βλέπουν πως πρέπει να αρχίσουν να συνεννοούνται απ’ ευθείας με Συρία-Ρωσία), ή ίσως ότι οι ΗΠΑ αναγκάσθηκαν να διασώσουν το γόητρό τους και να κεφαλαιοποιήσουν την πραγματοποίηση των διακηρυγμένων στόχων τους εναντίον του «Ισλαμικού Κράτους».

Στα τέλη Σεπτεμβρίου, ο εκπρόσωπος του αμερικανικού συνασπισμού, συνταγματάρχης Ράϊαν Ντίλον δήλωσε στο Ρώϋτερ: «Από την οπτική του Συνασπισμού δεν πρόκειται για αγώνα ταχύτητας, δεν είμαστε σε αποστολή κατάκτησης εδαφών.» Και πρόσθεσε: «Σκοπός μας, όπως δήλωσα τόσες φορές, είναι να πολεμήσουμε το «Ισλαμικό Κράτος». Δεν έχουμε να πολεμήσουμε το (συριακό) καθεστώς. Και δεν είμαστε για να πολεμήσουμε τους Ρώσους. Είμαστε εδώ για να πολεμήσουμε τους Τζιχαντιστές και αυτό θα κάνουμε.»

Φαίνεται πως οι ΗΠΑ θα αναγκαστούν να τηρήσουν αυτές (τις αρχικά κενές) υποσχέσεις, κάνοντας μια εύσχημη έξοδο ( θα μπορούν να ισχυρισθούν ότι νίκησαν το Ισλαμικό Κράτος). Παραμένει όμως το γεγονός ότι το πληρεξούσιο των ΗΠΑ SDF εξακολουθεί να ελέγχει πολύ σημαντικούς ενεργειακούς πόρους της Συρίας και ότι οι ειδικές αμερικανικές δυνάμεις διατηρούν πάντοτε ίσως και δώδεκα προκεχωρημένες βάσεις επιχειρήσεων σε όλη τη βόρειο χώρα.

Μετάφραση: Μ.Στυλιανού

Η Ελλάδα ανήκει στις ΗΠΑ, είναι το δόγμα της ελληνικής νεοαριστεράς...


Η αριστερά στην Ελλάδα έκτισε την μεταπολεμική της ταυτότητα στον αντιαμερικανισμό. Και προφανώς υπήρχε ιστορική και μεθοδολογική βάση σε αυτό το δόγμα. Όπως μεθοδολογική συνάφεια υπάρχει στην αντιστροφή αυτού του δόγματος από την νεοαριστερά που εκπροσωπεί σήμερα ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας.
Η σύντηξη του αριστερού αφηγήματος και ύφους με την πολιτική και οικονομική πρακτική του νεοφιλελευθερισμού, διαμορφώνει αντικειμενικά συνθήκες επιστροφής της Ελλάδας στην αγκαλιά των ΗΠΑ. Ακόμη και των ΗΠΑ του Ντόναλντ Τραμπ! Η τάση αυτή ενισχύεται από τις πιέσεις που ασκεί το ευρωπαϊκό πρόγραμμα προσαρμογής (: μνημόνια) και κυρίως από τις σαρωτικές για την ελληνική κοινωνία παράπλευρες απώλειες αυτής της βίαιης και αυθαίρετης προσαρμογής, της οποίας ηγήθηκε και ηγείται η Γερμανική κυβέρνηση.
Ο μύθος της (νεο)αριστεράς, όπως διαμορφώθηκε από την κυβέρνηση Τσίπρα - Καμμένου, καταρρέει μέσα στις αντιφάσεις του καθημερινά εντός του ευρωπαϊκού πλαισίου πολιτικής, όπως και εντός του ελληνικού πλαισίου διακυβέρνησης, στο βαθμό που διακηρύσσεται η αναστολή των λεγόμενων αριστερών πολιτικών - από την ίδια την κυβέρνηση των αριστερών - μέχρι τουλάχιστον να ολοκληρωθεί το πρόγραμμα Σόιμπλε-ΔΝΤ και μεταβληθούν οι συσχετισμοί πολιτικής ισχύος στην ΕΕ!
Δεν υπάρχει πλέον ο μύθος της αριστερής μεταρρύθμισης για την Ελλάδα. Υπάρχει μόνον η πραγματικότητα της δεξιάς (νεοφιλελεύθερης με άκρως αυταρχική και συγκεντρωτική μάλιστα μεθοδολογία) μεταρρύθμισης και ασφαλώς η ανεκδοτολογία περί επανάστασης. Η κυβέρνηση Τσίπρα - Καμμένου αποδείχθηκε η πλέον αποτελεσματική κυβέρνηση της οκταετούς κρίσης στο ζήτημα της πολιτικής νομιμοποίησης του προγράμματος Σόιμπλε-ΔΝΤ. Πέτυχε χωρίς μείζονες αντιδράσεις να περάσει και να εφαρμόσει μέτρα που δομούν ένα σαφές νεοφιλελεύθερο Κοινωνικό Μοντέλο και να διασκεδάσει το καθεστώς Υποτελούς Πολιτείας που έχει επιβληθεί στην χώρα από την γενική θεσμική υπόσταση της ΕΕ. Πέτυχε, με άλλα λόγια, να νομιμοποιήσει ευρύτερα πολιτικά την μεγαλύτερη πολιτική ανωμαλία που έχει βιώσει η Ελλάδα μετά τον εμφύλιο. Και αυτό δεν έγινε τυχαία. Έγινε με σχέδιο, άφθονο "θέατρο" και καπατσοσύνη από μια ομάδα ανθρώπων και ένα κόμμα (ΣΥΡΙΖΑ), το οποίο κατάφερε στην αρχή να ξεγελάσει ακόμη και υψηλού κύρους διανοητές με την στάση του. Ξεγέλασε όσους είχαν πιστέψει πως η φιλελεύθερη αριστερά ήταν μια ανώτερη και ώριμη πολιτισμικά οντότητα, η οποία είχε ξεπεράσει την χυδαιότητα (: ανηθικότητα) και τον τυχοδιωκτισμό του "ο σκοπός της εξουσίας αγιάζει τα μέσα". Σε ό, τι με αφορά έχω ζητήσει συγνώμη από τον αναγνώστη των σημειωμάτων μου, καθώς δεν μπόρεσα να αντιληφθώ από την αρχή την ποιότητα νέων και άφθαρτων πολιτικών που επαγγέλθηκαν αυτά για τα οποία αγωνίστηκε και συνεχίζει να μιλά η λεγόμενη μη-λενινιστική αριστερά, απλώς και μόνον για να έρθουν αυτοί στα πράγματα, καταλαμβάνοντας τις θέσεις των προηγούμενων - τους οποίους μάλλον ζήλευαν και στους οποίους τελικά φαίνεται πως ήθελαν να μοιάσουν, αν και τους κατηγορούσαν ως "παλιό" και "παρηκμασμένο".
Δυστυχώς, τμήμα αυτής της παρακμής είναι και η ίδια η νεοαριστερά. Και στοιχείο της είναι το πέρασμα από τον αντιαμερικανισμό στην αμερικανολαγνεία, την ίδια στιγμή που η υπόλοιπη Ευρώπη κρατά αποστάσεις από την διοίκηση Τραμπ και αναζητεί μια νέα ταυτότητα που θα την ξεχωρίζει από τις ΗΠΑ.
Η "Δύση" δεν είναι όπως τότε που ο Καραμανλής αποφαινόταν δογματικά: Η Ελλάδα ανήκει στην Δύση! Η "Δύση" σήμερα και ασφαλώς πολιτικώς έχει μια εντελώς διαφορετική οντολογία και βρίσκεται σε καθεστώς αναθεώρησης σχεδόν σε όλους του τομείς άρθρωσης του συμφέροντος και της ισχύος. Η νεοαριστερά στον τόπο μας αντιμετωπίζει καί αυτήν την σύγχρονη διάσταση στις παγκόσμιες πολιτικές τυχοδιωκτικά. Η Ελλάδα ανήκει στις ΗΠΑ, μοιάζει να είναι το νέο ευκαιριακό δόγμα "Τσίπρα - Καμμένου", για να διασκεδαστούν τα αδιέξοδα που προκαλούνται από την συμμόρφωσή τους σε ένα καταστροφικό για την ελληνική κοινωνία και οικονομία ευρωπαϊκό πρόγραμμα, για την διατήρηση της Ελλάδας, έστω και υπό καραντίνα και υπό αυστηρή επιτήρηση και αυταρχική διακυβέρνηση, στην ευρωζώνη. Αυτό το μήνυμα πέρασε από την επίσκεψη Τσίπρα στην Ουάσιγκτον, ενώ αυτό το μήνυμα αρθρώνει εδώ και καιρό ο κ. Καμμένος.
Και το πρόβλημα που προκαλεί αυτό το δόγμα στην διεθνή και ευρωπαϊκή υπόσταση της Ελλάδας ήταν μικρό, σχεδόν ανύπαρκτο επί Ομπάμα, ενώ αντίθετα δεν θα είναι έτσι καί επί Τραμπ. Ο τελευταίος είναι κυνικός επιχειρηματίας και δεν θα διστάσει να χρησιμοποιήσει τον κ. Τσίπρα για να κάνει κινήσεις αντιπερισπασμού στην ευρωπαϊκή σκακιέρα ή / και στην ευρύτερη γεωπολιτικώς περιοχή μας. Ο Ομπάμα δεν θέλησε να "παίξει" με την Ελλάδα, αλλά δεν είναι καθόλου βέβαιο πως θα ακολουθήσει την ίδια τακτική ο νέος Πρόεδρος των ΗΠΑ, που βρίσκεται ήδη σε μεγάλη απόσταση από την σημαντικότερη φιλοαμερικανική δύναμη της Ευρώπης, την κεντροαριστερά, ενώ τον βλέπει με καχυποψία και ένα μεγάλο τμήμα της κεντροδεξιάς. Ο Τραμπ βρήκε έναν ιδανικό σύμμαχο για τις δύσκολες μέρες του στο πρόσωπο του Αλέξη, αλλά ο κ. Τσίπρας ίσως αισθανθεί πολύ σύντομα την ασφυξία που θα του προκαλέσει η αγκαλιά του πρώτου.

Είναι ίσως ανορθολογισμός σήμερα το "ανήκουμε στην Δύση", αλλά αποτελεί απόλυτη τρέλα και μοιραίο τυχωδιωκτσμό το "ανήκουμε στις ΗΠΑ". Αλλά για τη νεοαριστερά δεν μοιάζει να υπάρχει πρόβλημα, καθώς έχει ξεπεράσει το ζήτημα της "ιδιοκτησίας" και "παλαιά" στερεότυπα που χαρακτήριζαν τις σχέσεις κρατών και ηγετών. Για την νεοαριστερά, που με δέος ανακαλύπτει τον κόσμο των μπίζνες, όλα είναι ένα winwin game. Έτσι φαντάζεται! Και έτσι φαντάζονται όσοι αναλύουν την συνάντηση Τραμπ-Τσίπρα στον σημερινό ελληνικό Τύπο. Μάλλον βρίσκονται σε σύγχυση, δεν είναι ο Αλέξης Τσίπρας ο Σι Τσινπίνγκ, ο οποίος αν δεν ήταν σεμνός και ευγενής θα μπορούσε να πει: οι ΗΠΑ ανήκουν στην Κίνα!

Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος είναι διδάκτωρ Πολιτικής Επιστήμης, ειδικός σε θέματα πολιτικής και διακυβέρνησης στην Ευρασία.

Μήπως Ακυρώθηκαν από το Λόμπυ του Ισραήλ τα Δικαιώματα της 1ης Τροπολογίας*

του Paul Craig Roberts

«Είναι ανειλικρίνεια να αρνούνται την επιρροή αυτής της μικρής μειονότητας στην αμερικανική ζωή. Αυτή η επιρροή γίνεται πρόβλημα όταν χρησιμοποιείται για την φίμωση του ελεύθερου λόγου»
[Το κατωτέρω άρθρο του διεθνώς διάσημου Αμερικανού καθηγητή, συγγραφέα, τέως υπουργού και τέως αρχισυντάκτη της Wall Street Journal, πραγματεύεται ένα θέμα ταμπού, που διεθνώς αποφεύγεται με φόβο, αλλά είναι ωστόσο πολύ υπαρκτό, υποκαίον και απειλητικά διογκούμενο.

Το θέμα-ταμπού με το οποίο καταπιάνεται εδώ ο Δρ. Ρόμπερτς αφορά στο μοναδικό προνόμιο του ακαταδίωκτου και της πλήρους ασυλίας και από την απλή κριτική που έχει κατορθώσει να επιβάλει ευρύτατα ένα έθνος, χάρις στην οικονομική και πολιτικήν ισχύ των ομογενειακών δορυφόρων του σε διάφορες χώρες της Δύσης και κυρίως στις ΗΠΑ. Οποιαδήποτε κριτική ενεργειών αυτού του κράτους ή ομοεθνών του σε ξένη χώρα στιγματίζεται άμεσα, από συγχορδία οργάνων, ως βαρύτατο ηθικό αμάρτημα και επισύρει συντριπτικές κοινωνικές, οικονομικές και ποινικές ενίοτε κυρώσεις.

Το κατωτέρω άρθρο αποτελεί κρούσμα των αυξανομένων εκρήξεων μιας καταπιεσμένης δυσφορίας για τον ακρωτηριασμό της ελευθερίας του λόγου -αισθήματος που παροξύνεται τώρα με την εμπρηστική εκστρατεία του προέδρου Τραμπ εναντίον του Ιράν και της διεθνούς πυρηνικής συμφωνίας με την Τεχεράνη]


Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού

Το κατά πολύ ισχυρότερο συγκρότημα πίεσης στην Αμερική.

Το Λόμπυ του Ισραήλ έδειξε την δύναμή του, πάνω στις αντιλήψεις και την ικανότητα άσκησης της ελευθερίας του λόγου, μέσω της επιρροής του στα ΜΜΕ, την Ψυχαγωγία και την ικανότητα να εμποδίζει διορισμούς στα πανεπιστήμια, όπως των καθηγητών Νorman Finkelstein και Steven Salaita.

Πράγματι η ισχύς του Ισραηλινού Λόμπυ είναι τόσο ευρύτατα αναγνωρισμένη και εμπνέουσα φόβο, ώστε εκδότες, παραγωγοί (ταινιών) και επιτροπές προσλήψεων στα πανεπιστήμια προδικάζουν τις αντιρρήσεις του λόμπυ και αποφεύγουν συγγραφείς, θέματα (βιβλίων ή ταινιών) και καθηγητών που είναι απαράδεκτοι σ’ αυτό το συγκρότημα πίεσης.

Το τελευταίο παράδειγμα είναι της επιθεώρησης «Αμερικανός Συντηρητικός» που απέλυσε τον πρώην αξιωματικό της CIA Phillip Giraldi, ο οποίος είχε γράψει ένα άρθρο στην ιστοσελίδα Unz Revιew για την επιρροή του Ισραήλ στην διαμόρφωση της αμερικανικής πολιτικής στην Μέση Ανατολή. Το άρθρο δεν έλεγε τίποτα περισσότερο από αυτά που είχε γράψει προηγουμένως η ισραηλινή εφημερίδα Haaretz.

Ο εκδότης του περιοδικού, του οποίου ο Τζιράλντι ήταν τακτικός συνεργάτης από δεκαπενταετίας, τρομοκρατήθηκε ότι το περιοδικό του συνεργαζόταν με έναν επικριτή του Ισραήλ και γρήγορα έβαλε τέρμα στην συνεργασία. Η εξευτελιστική δειλία που επέδειξε ο εκδότης του American Conservative δίνει το ακριβές μέτρο της ισχύος του Ισραηλινού Λόμπυ.

Πολλοί ψημένοι εμπειρογνώμονες πιστεύουν ότι χωρίς την επιρροή του Ισραηλινού Λόμπυ, ιδιαίτερα όπως ασκείται από τους Ισραηλίτες Νέο-συντηρητικούς, οι ΗΠΑ δεν θα βρίσκονταν σε πόλεμο στην Μέση Ανατολή και στην Αφρική τα τελευταία 16 χρόνια. Αυτοί οι πόλεμοι δεν έκαναν στις ΗΠΑ τίποτα εκτός από ζημιά: κόστισαν στους φορολογουμένους τρισεκατομμύρια δολάρια και προκάλεσαν μεγάλην έκταση θανάτου και καταστροφής και ένα τεράστιο κύμα προσφύγων στην Ευρώπη.

Για μιαν υπερδύναμη όπως οι ΗΠΑ το να μην ελέγχει την εξωτερική πολιτική της είναι ένα σοβαρό πρόβλημα. Ο Τζιράλντι έχει δίκιο και ενήργησε πατριωτικά εκφράζοντας αυτή την ανησυχία.

Ο Τζιράλντι προβαίνει σε σώφρονες υποδείξεις για την διόρθωση της απουσίας ελέγχου της Ουάσιγκτον στην ίδια την πολιτική της. Αλλά αντί ανάλυσης και συζήτησης των προτάσεων του Τζιράλντι, το αποτέλεσμα ήταν η τιμωρία του από τον εκδότη ενός συντηρητικού οργάνου που πρόλαβε τις επιθυμίες του Ισραηλινού Λόμπυ.

Οι Αμερικανοί θα πρέπει να αναλογιστούν πως το Ισραήλ είναι η μόνη χώρα στη γη που απαγορεύεται να επικρίνεις.

Οποιοδήποτε επικρίνει την πολιτική του Ισραήλ, ειδικότερα με τους Παλαιστινίους, ή σχολιάζει την επιρροή του Ισραήλ, στιγματίζεται ως «αντί-σημίτης». Ακόμη και ήπιοι επικριτές, που προσπαθούν να οδηγήσουν το Ισραήλ μακριά από την διάπραξη σφαλμάτων, όπως ο πρώην Πρόεδρος Τζίμη Κάρτερ, στιγματίζονται ως «αντί-σημίτες».

Με τον χαρακτηρισμό «αντί-σημίτης» αυτό που επιδιώκει το Ισραηλινό Λόμπυ είναι να στιγματίσει την κριτική σαν μιαν εκδήλωση απέχθειας ή μίσους για τους Εβραίους. Με άλλα λόγια η κριτική παρουσιάζεται ως απλή έκφραση της προσωπικής αποστροφής προς τον Εβραϊσμό. ΄Ενας επίμονος κριτής θα κατηγορηθεί πιθανότατα ότι προσπαθεί να προκαλέσει ένα νέο ολοκαύτωμα.

Μπορείτε να επικρίνετε την πολιτική της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Ισπανίας, της Βρετανίας, της Ιταλίας, της Βραζιλίας, του Μεξικού, της Ρωσίας, της Κίνας, του Ιράν, των ΗΠΑ και οποιασδήποτε άλλης χώρας, χωρίς να χαρακτηριστείτε αντί-Γερμανός, αντί-Γάλλος, αντί-Βρετανός, αντί-Αμερικανός κοκ.. -αν και η αμερικανική πολιτική στην Μέση Ανατολή είναι τόσο πιστά ευθυγραμμισμένη με του Ισραήλ ώστε το Ισραηλινό Λόμπυ θεωρεί τους επικριτές της αμερικανικής πολιτικής στην Μέση Ανατολή ως εχθρούς του Ισραήλ.

Παρά τις αποτυχίες της αμερικανικής πολιτικής στην Μέση Ανατολή, γίνεται ολοένα πιο δύσκολο να την επικρίνεις, χωρίς να κατηγορηθείς για έλλειψη πατριωτισμού ή ως «ισλαμόφιλος» και «αντί-σημίτης».

Η δύναμη του Ισραηλινού Λόμπυ φαίνεται σε πολλές εκδηλώσεις. Για παράδειγμα, το αμερικανικό Κογκρέσο ζητεί το τηλεοπτικό δίκτυο R T (Russia Today), μια ειδησεογραφική υπηρεσία, να καταγραφεί ως πράκτορας (εντολοδόχος) της Ρωσίας, αλλά η AIPAC (American Israel Public Affairs Committee), προ της οποίας κάθε χρόνο το Αμερικανικό Κογκρέσο ομνύει πίστη και υποταγή, δεν έχει καταγραφεί ως πράκτορας του Ισραήλ.

Οι πολλές ανωμαλίες στην εξουσία του Ισραηλινού Λόμπυ περνούν απαρατήρητες. Για παράδειγμα ο Αντιδυσφημιστικός Σύνδεσμος (ADL) ορίζει την επίκριση των πολιτικών ενεργειών του Ισραήλ ως δυσφήμηση και στιγματίζει τους επικριτές ως «αντί-σημίτες». Με άλλα λόγια ο ίδιος ο αντιδυσφημιστικός σύνδεσμος επιδίδεται συστηματικά στο έργο της δυσφήμησης και της εξύβρισης. Το οξύμωρο ενός οργανισμού που συστήθηκε για την καταπολέμηση της δυσφήμησης και ωστόσο έχει την άσκηση της δυσφήμησης ως αποκλειστικό έργο του περνά ωστόσο απαρατήρητο.

Το Ισραήλ είναι πολύ υπερήφανο για την εξουσία του πάνω στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι Ισραηλινοί πολιτικοί ηγέτες έχουν μιαν ιστορία κομπασμών για την εξουσία τους επί της Αμερικής. Αλλά εάν ένας Αμερικανός διαμαρτυρηθεί γι’ αυτό, είναι «εχθρός των Εβραίων». Ο μόνος ασφαλής τρόπος για έναν Αμερικανό να επισύρει την προσοχή στην εξουσία του Ισραήλ πάνω στις ΗΠΑ είναι να καυχηθεί γι’ αυτό. Είναι εντάξει να αναγνωρίζεις την ισχύ επιρροής του Ισραήλ επί των ΗΠΑ, εάν το παρουσιάσεις υπό θετικό φωτισμό, αλλά όχι αν διαμαρτύρεσαι γι’ αυτό.

΄Ετσι, ας το θέσω με την ακόλουθη διατύπωση: Η μοναδική ικανότητα του Ισραήλ να στιγματίζει κάθε επίκριση της πολιτικής του ως μια ωμή έκφραση αντί-εβραϊκού αισθήματος είναι η μεγίστη επιτυχία της τεχνικής των δημοσίων σχέσεων στην ιστορία των δημοσίων σχέσεων. Η βλακεία του «γκόυ» (μη Εβραίου) εύκολα υποτάσσεται από τον ικανότερο. Μπράβο στο Ισραήλ για το περδίκλωμα των χοντροκέφαλων Αμερικάνων και την υφαρπαγή της εξωτερικής πολιτικής τους.

΄Ισως θα έπρεπε το Ισραήλ να αναλάβει και την εσωτερική αμερικανική πολιτική. ΄Η μήπως το έχει ήδη κάνει; ΄Εχουν περάσει τριάντα χρόνια από τότε που η Ομοσπονδιακή Τράπεζα είχε ένα μη-Ισραηλίτη διοικητή και κατά τελευταία τρία χρόνια ο Στάνλεϋ Φίσερ, πρώην πρόεδρος της Κεντρικής Τράπεζας του Ισραήλ είναι υποδιοικητής της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ.

Από την περίοδο του καθεστώτος Κλίντον, οι υπουργοί Οικονομικών κατά πλειονότητα Ισραηλίτες. Μπορούμε να πούμε ότι το χρηματιστηριακό ταλέντο τους τούς καθιστά φυσικούς υποψηφίους γι’ αυτές τις θέσεις, αλλά θα ήταν ανειλικρίνεια να αρνηθεί κανείς την επιρροή αυτής της μικρής μειονότητας στη ζωή της Αμερικής. Και αυτή η επιρροή γίνεται πρόβλημα όταν χρησιμοποιείται για την φίμωση του ελεύθερου λόγου.

Και ιδού του άρθρο του Τζιράλντι «Πως με απέλυσαν»: http://www.unz.com/pgiraldi/how-i-got-fired/


*Η Πρώτη τροπολογία του Αμερικανικού Συντάγματος κατοχυρώνει τα Δικαιώματα της Ελευθερίας του Λόγου, του Τύπου και του Θρησκεύματος.

Γιατί Όλοι οι Πελάτες της Ουάσιγκτον Γίνονται Φιλαράκια Με την Μόσχα;


του Nauman Sadiq,* Zero Hedge, Oct.6.2017

Η Τουρκία, που έχει τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό του ΝΑΤΟ, συνεργάζεται από πέρυσι με την Ρωσία στην Συρία, εναντίον των συμφερόντων της Ουάσιγκτον και πρόσφατα υπέγραψε συμφωνία αγοράς του ρωσικού πυραυλικού συστήματος S-400.
Παρόμοια, ο βασιλιάς της Σαουδικής Αραβίας Σαλμάν, που πραγματοποίησε μιαν ιστορική επίσκεψη στην Μόσχα, υπέγραψε σειρά συμφωνιών συνεργασίας με την Μόσχα και επίσης εξέφρασε την επιθυμία του να αγοράσει το σύστημα S-400.
΄Ενας άλλος παραδοσιακός σύμμαχος των ΗΠΑ στην περιοχή, το Πακιστάν, συμφώνησε να κατασκευάσει ένα εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας ισχύος 600 μεγαβάτ με την βοήθεια της Ρωσίας, αγόρασε ρωσικά ελικόπτερα και αμυντικό εξοπλισμό και πραγματοποίησε κοινά στρατιωτικά γυμνάσια με τους Ρώσους.
Όλες οι τρεις χώρες υπήρξαν πιστοί σύμμαχοι των ΗΠΑ από την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου, ή για να το θέσουμε ωμότερα, τα πολιτικά κατεστημένα των χωρών αυτών λειτουργούσαν ως ουσιαστικοί πληρεξούσιοι της Ουάσιγκτον στην περιοχή και είχαν διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην κατάρρευση της πρώην Σοβιετικής ΄Ενωσης το 1991.
Για να γίνει αντιληπτή η σημασία των σχέσεων μεταξύ Ουάσιγκτον και Αγκύρας, που είναι μέλος του ΝΑΤΟ, ας θυμηθούμε ότι οι ΗΠΑ  εκτελούσαν αεροπορικούς βομβαρδισμούς εναντίον στόχων στη Συρία από την αεροπορική βάση του Ινσιρλίκ και ότι περί τις πενήντα αμερικανικές βόμβες υδρογόνου Β-61 ήταν αποθηκευμένες εκεί. Η ασφάλειά τους έγινε μάλιστα θέμα ανησυχίας κατά το αποτυχημένο πραξικόπημα κατά της κυβέρνησης Ερντογάν, όταν ο διοικητής της βάσης Ινσιρλίκ, στρατηγός Μπεκίρ Ερκάν Βαν, συνελήφθη με άλλους εννέα αξιωματικούς για υποστήριξη του πραξικοπήματος. Απαγορεύτηκε τότε η είσοδος και έξοδος από την βάση, η ηλεκτροδότησή της διακόπηκε και η απειλή ασφαλείας καθορίστηκε στον υψηλότερο βαθμό συναγερμού, σύμφωνα με το ρεπορτάζ του ΄Ερικ Σλόσσερ στον Νιου Υόρκερ.
Επίσης, για να εκτιμηθεί η φύση της σχέσης βασικού οργάνου μεταξύ των ΗΠΑ αφ’ ενός και της Σαουδικής Αραβίας και του Πακιστάν αφ’ ετέρου θα πρέπει να μη λησμονείται ότι η Ουάσιγκτον χρησιμοποιούσε τα πετροδολάρια των χωρών του Κόλπου και τις μυστικές υπηρεσίες του Πακιστάν για να ανατρέφει τζιχαντιστές εναντίον της πρώην Σοβιετικής ΄Ενωσης  κατά την διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου.
Είναι αδιαφιλονίκητο το γεγονός ότι οι ΗΠΑ συντηρούν ένοπλους αντικαθεστωτικούς, αλλά μόνο για μιαν ορισμένη χρονική περίοδο προκειμένου να πετύχουν συγκεκριμένες πολιτικές επιδιώξεις. Για παράδειγμα: Οι ΗΠΑ δημιούργησαν τους Αφγανούς τζιχαντιστές  εναντίον της Σοβιετικής ΄Ενωσης από το 1979 ως το1988, αλλά μετά την υπογραφή των συμφωνιών της Γενεύης και την μετέπειτα αποχώρηση των σοβιετικών στρατευμάτων από το Αφγανιστάν οι ΗΠΑ απέσυραν την υποστήριξή τους στους Αφγανούς  τζιχαντιστές.
Επίσης οι ΗΠΑ υποστήριξαν τους αντάρτες κατά τον εμφύλιο πόλεμο στην Λιβύη και την Συρία, αλλά όταν πέτυχαν τον σκοπό τους να ανατρέψουν το εθνικιστικό καθεστώς Καντάφι στη Λιβύη και να εξασθενίσουν το αντι-ισραηλινό καθεστώς ΄Ασαντ στη Συρία οι ΗΠΑ σταμάτησαν την γενική υποστήριξη των ενόπλων αντιπάλων του καθεστώτος και τελικά κήρυξαν τον πόλεμο εναντίον μιας μερίδας Σουνιτών, του «Ισλαμικού Κράτους», όταν αυτοί παραβίασαν την εξουσιοδότηση για την Συρία και τόλμησαν να καταλάβουν την Μοσούλη και το Ανμπάρ στο Ιράκ, στις αρχές του 2014.
Οι περιφερειακοί σύμμαχοι των ΗΠΑ στην Μέση Ανατολή δεν είναι ωστόσο τόσο ραφιναρισμένοι και πεπειραμένοι στην μακιαβελική γεωπολιτική. Με την ψευδαίσθηση ότι οι συμμαχίες και οι εχθρότητες στην διεθνή πολιτική κρατούν για πάντα, οι αυταρχικοί ηγέτης της Μέσης Ανατολής συνεχίζουν να εφαρμόζουν απεριόριστα την ίδια πολιτική που οι ιέρακες της Ουάσιγκτον προγραμμάτισαν για τον χρόνο μέχρι επίτευξης των στρατηγικών τους επιδιώξεων.
Για παράδειγμα, το σύστημα ασφαλείας του Πακιστάν συνέχισε την πολιτική της εκπαίδευσης και του εξοπλισμού τζιχαντιστών του Αφγανιστάν και του Κασμίρ σε όλη την εικοσαετία ’80 και΄90 και μέχρι τον Σεπτέμβριο 2001, παρά το γεγονός ότι οι ΗΠΑ είχαν αποσύρει την υποστήριξή τους σ’ αυτούς.
Παρόμοια, η υπό την ηγεσία της Μουσουλμανικής Αδελφότητας κυβέρνηση της Τουρκίας διέπραξε το ίδια σφάλμα να παρέχει χωρίς διάκριση την υποστήριξή της στους αντικαθεστωτικούς στη Συρία ακόμη και μετά την μερική μεταστροφή της πολιτικής των ΗΠΑ και την κήρυξη πολέμου κατά του «Ισλαμικού Κράτους» τον Αύγουστο του 2014, με σκοπό να εξευμενίσει την διεθνή κοινή γνώμη, όταν οι εικόνες και τα βίντεο με τις αγριότητες των ισλαμιστών τζιχαντιστών πρόβαλαν στα κοινωνικά δίκτυα,
Η τήρηση των προφάσεων, για την συντήρηση της επίφασης Δικαιοσύνης και ηθικής, είναι απαραίτητη στην διεθνή πολιτική και οι Δυτικές Δυνάμεις φροντίζουν  να σέβονται αυτόν τον κανόνα.Τα μεσαιωνικά πελατειακά κράτη της Μέσης Ανατολής δεν διαθέτουν όμως την απαραίτητη πείρα και συχνά συνεχίζουν να εκπαιδεύουν και να εξοπλίζουν τους αντιπάλους των περιφερειακών ανταγωνιστών τους, τακτική που δεν είναι ανεκτή μακροπρόθεσμα σ’ ένα κόσμο όπου η ειρηνοφιλία έχει υιοθετηθεί ως ένα από τα θεμελιώδη αξιώματα της σύγχρονης κοσμοθεωρίας
Σχετικά με την πρόσφατη συνεργασία μεταξύ Μόσχας και Αγκύρας στον συριακό εμφύλιο πόλεμο, η εκπληκτική αυτή εξέλιξη φωτίζει επίσης τις βαθύτερες διαιρέσεις μεταξύ των ΗΠΑ και της Τουρκίας στην πολιτική απέναντι της Συρίας.
Μετά την αμερικανική μεταστροφή από την πολιτική της «αλλαγής καθεστώτος» στη Συρία τον Αύγουστο του 2014, όταν το «Ισλαμικό Κράτος» κατέλαβε την Μοσούλη και το Ανμπάρ στο Ιράκ και απειλούσε την πρωτεύουσα Ερμπίλ ενός άλλου πιστού συμμάχου των ΗΠΑ, του Μασούντ Μπαρζανί, στο πλούσιο σε πετρέλαιο Ιρακινό Κουρδιστάν, η Ουάσιγκτον προήγαγε τους Κούρδους σε βασικό όργανο της πολιτικής της στη Συρία και στο Ιράκ.       
Πρέπει να σημειωθεί ότι ο πόλεμος στη Συρία και στο Ιράκ είναι μια τριμερής σύρραξη μεταξύ Σουνιτών Αράβων, Σιιτών Αράβων και Σουνιτών Κούρδων. Μετά την κήρυξη του πολέμου εναντίον των Σουνιτών του «Ισλαμικού Κράτους», οι ΗΠΑ υποστήριξαν την υπό Σιϊτική ηγεσία κυβέρνηση του Ιράκ, αλλά οι Σιίτες ΄Αραβες του Ιράκ δεν κρίνονται  αξιόπιστοι σύμμαχοι των ΗΠΑ επειδή τελούν υπό την επιρροή του Ιράν.
Κατά συνέπεια στις ΗΠΑ δεν έμενε άλλη επιλογή από το να κάνουν τους Κούρδους το βασικό όργανο της πολιτικής τους στη Συρία και στο Ιράκ όταν οι Σουνίτες Τζιχαντιστές παρέβησαν την δικαιοδοσία τους στη Συρία και επιτέθηκαν σε περιοχές του Ιράκ, από όπου οι ΗΠΑ είχαν αποσύρει τα στρατεύματά τους το 2001.
Οι με αμερικανική υποστήριξη Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις, που είναι στα πρόθυρα απελευθέρωσης της Ράκας, πρωτεύουσας του «Ισλαμικού Κράτους», δεν είναι παρά Κούρδοι πολιτοφύλακες, με μια συμβολική παρουσία Αράβων μισθοφόρων για να τους δίνει την εμφάνιση αντιπροσωπευτικού σώματος.
΄Οσον αφορά τους περιφερειακούς παράγοντες στον συριακό εμφύλιο πόλεμο, η Σαουδική Αραβία, η Ιορδανία και τα λοιπά κράτη του Κόλπου μπορεί να μην έχουν σοβαρές επιφυλάξεις γι’ αυτήν την στενή συνεργασία μεταξύ των ΗΠΑ και των Κούρδων στη Συρία και στο Ιράκ, επειδή τα κράτη του Περσικού Κόλπου τείνουν να βλέπουν τις περιφερειακές συγκρούσεις με τον φακό της ιρανικής Σιϊτικής απειλής.
Η Τουρκία, από την άλλη πλευρά, ανησυχεί περισσότερο για τις κουρδικές χωριστικές τάσεις στις νότιο-ανατολικές επαρχίες της παρά για το Σιϊτικό  Ιράν. Και ιδιαίτερα τώρα που οι Κούρδοι πραγματοποίησαν ένα δημοψήφισμα στο Ιράκ, παρά την διεθνή πίεση εναντίον μιας τέτοιας αλόγιστης ενέργειας.
Τελικά, είναι εξαιρετικά απίθανη οποιαδήποτε ριζική  μεταβολή της  καθιερωμένης από την εποχή  του Μουσταφά Κεμάλ πολιτικής του τουρκικού πολιτικού κατεστημένου για  την παροχή ανεπιφύλακτης  υποστήριξης στην πολιτική της Ουάσιγκτον στην περιοχή. Αλλά μετά την απιστία της Ουάσιγκτον να δώσει την υποστήριξή της στους Κούρδους εναντίον των πληρεξουσίων της Τουρκίας στη Συρία είναι πολύ πιθανό ότι η υπό την ηγεσία της Μουσουλμανικής Αδελφότητας κυβέρνηση της Τουρκίας μπορεί να προσπαθήσει να ισορροπήσει τις σχέσεις της μεταξύ των αντιπάλων της εποχής του Ψυχρού Πολέμου.
---------------
*Ο Nauman Sadiq είναι νομικός, γεωπολιτικός αναλυτής εστιασμένος στις περιοχές Αφγανιστάν-Πακιστάν και Μέση Ανατολή, στην νέο-αποικιοκρατία και τον πετρο-ιμπεριαλισμό.


Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Τα Μυστήρια της Σφαγής του Λας Βέγκας


Από την επομένη της σφαγής στο Λας Βέγκας ο υπογράφων εντόπισε τουλάχιστον τρία δημοσιεύματα στον αλογόκριτο ηλεκτρονικό αμερικανικό Τύπο που αμφισβητούσαν την επίσημη αφήγηση και παρέθεταν μαρτυρίες αυτοπτών και εικόνες βίντεο για την ύπαρξη και δεύτερου ή περισσότερων δραστών. Το αναμφισβήτητου πατριωτισμού όργανο των Αμερικανών βετεράνων Veteran News Now ήταν μεταξύ των τριών. Προχθές οι σχετικές πληροφορίες αναβαθμίστηκαν με δημοσίευση στο ανεξάρτητο οικονομικό πρακτορείο Zero Hedge. Xθες η επίσης έγκυρη αμερικανική ιστοσελίδα Unz Review αναδημοσίευσε το ακόλουθο άρθρο με την ψυχρή, ορθολογική αλλά και διαφωτιστική προσέγγιση του καθηγητή Paul Craig Roberts, η οποία οξύνει πάντοτε την όραση και την κρίση απείρων αναγνωστών του στις πέντε ηπείρους.  Ο λιτός τίτλος του άρθρου του: Las Vegas Shooting.
Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού

Το Φονικό στο Λας Βέγκας

του Paul Craig Roberts, 4-10-17

Αγαπητοί αναγνώστες, εκτιμώ την εμπιστοσύνη που μου δείχνετε, ρωτώντας με στα ηλεκτρονικά μηνύματά σας ποια είναι η γνώμη μου για το φονικό στο Λας Βέγκας. Πολλοί από σας υποπτεύονται ότι πρόκειται για άλλη μια υπόθεση «ψευδούς σημαίας» και με ρωτάτε με ποιο σκοπό έγινε.

Δεν ξέρω αν ήταν επίθεση από άλλους δράστες και αν ήταν από ποιον έγινε και με ποιαν επιδίωξη. Και δεν περιμένω να μάθω ποτέ. Μια αφήγηση στήνεται από αξιωματούχους και ΜΜΕ. Ο μόνος τρόπος για να μάθεις είναι να ερευνήσεις ο ίδιος. Θα έπρεπε να πας στο Λας Βέγκας, να εξετάσεις την σκηνή των γεγονότων, να θέσεις ερωτήματα στο ξενοδοχείο, να ερευνήσεις τις απαντήσεις -εάν σου δώσουν, να βρεις και να θέσεις ερωτήματα στους παριστάμενους στην συναυλία που έγιναν στόχοι, να παραστείς στις κηδείες και να δεις τα σώματα των νεκρών, να μιλήσεις με τους οικείους τους, να μάθεις για τα όπλα που υποτίθεται πως χρησιμοποιήθηκαν, να συγκρίνεις τον αριθμό των θυμάτων με τον καταγεγραμμένο χρόνο των πυροβολισμών και ούτω καθεξής. Με άλλα λόγια θα πρέπει να κάνουμε την δουλειά που σε άλλους καιρούς θα γινόταν από τους δημοσιογράφους, αλλά δεν γίνεται πια.

Είναι σαν το ιστορικό να κρατιέται απρόσιτο στη γνώση μας. Για παράδειγμα, από πληροφορίες των ΜΜΕ ότι τα γεγονότα συνέβησαν στην άλλη πλευρά του δρόμου από το ξενοδοχείο, δεν ήξερα πως η «άλλη πλευρά του δρόμου» ήταν μια απόσταση 1.170 ποδών. Όπως δεν περιμένω να έχω ποτέ μιαν ασφαλή εικόνα για το τι πραγματικά έχει συμβεί, δεν δίνω μεγάλη προσοχή στους ομαδικούς φόνους, ή θα έπρεπε να πω τους παρουσιαζόμενους ως τέτοιους. Μας έχουν πει τόσα ψέματα και μας έχουν εξαπατήσει τόσες φορές ώστε ποτέ δεν μπορούμε να πούμε πότε μας λένε την αλήθεια. Είναι όπως το γράφει ο Ντιμίτρι Ορλώφ:

«…το καλό όνομα ότι λες την αλήθεια μπορεί να το χάσεις ακριβώς μια φορά και από τότε κι’ έπειτα η χρήση της φράσης «πηγές των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών» έγινε συνώνυμη με «ξετσίπωτοι ψεύτες συνωμότες».

«Οποιοδήποτε μήνυμα επιχειρούν να πλασάρουν τα αμερικανικά και Δυτικά ΜΜΕ, μια απόλυτα θεμελιωμένη απόκριση είναι να απαριθμήσεις πόσες φορές ψευδολόγησαν στο παρελθόν και να τους θέσεις το απλό ερώτημα: Πότε έπαψαν να ψεύδονται;»

Επίσημες εξηγήσεις για γεγονότα όπως του Λας Βέγκας, του Σάντι Χουκ και ούτω καθεξής πάντοτε υψώνουν κόκκινη σημαία (απειλής), επειδή οι επίσημες εξηγήσεις πάντοτε αγνοούν πεισματικά αντίθετες μαρτυρίες αυτοπτών και άλλα στοιχεία. Επίσης, συχνά δεν υπάρχουν ούτε βίντεο από κινητά τηλέφωνα, ούτε νεκροί ή τραυματίες. Από όσο ξέρω τα σώματα των νεκρών και των τραυματιών απουσιάζουν από τα στοιχεία σε βίντεο για το Λας Βέγκας. Με δεδομένη την υποψία που προκαλούν τέτοια γεγονότα, θα περίμενε κανείς πως οι αρχές θα κατέβαλαν ιδιαίτερη προσπάθεια να παρουσιάσουν τους νεκρούς και τους τραυματίες. Σε άλλες περιπτώσεις ανάλογων γεγονότων, οι υποτιθέμενοι σωροί μοιάζουν με ανθρώπινα ομοιώματα ή είναι σκεπασμένα και θα μπορούσαν να είναι σωροί από οτιδήποτε. Η παρουσία στη σκηνή προσώπων της κρίσεως, όπως στην περίπτωση της βομβιστικής επίθεσης στον Μαραθώνιο της Βοστώνης, γεννά πρόσθετα ερωτήματα. Θυμάμαι πως ανεμένετο ότι η Αστυνομία και τα ΜΜΕ θα ερευνούσαν όλες τις μαρτυρίες και θα ξεκαθάριζαν τις αντιφάσεις. Τώρα αυτό που μας δίνουν είναι ένα επίσημο, ετοιμοπαράδοτο αφήγημα, ατέλειωτα επαναλαμβανόμενο από αξιωματούχους και ΜΜΕ.

Θα πρέπει οι ίδιοι να διαμορφώσετε κρίση για το Λας Βέγκας. Ιδού ορισμένα από τα αναφερθέντα γεγονότα που θα πρέπει να λάβει κανείς υπ’ όψιν του.

Τα θύματα, νεκροί και τραυματίες, είναι 573. Αυτός ο αριθμός είναι ο όγκος ενός στρατιωτικού τάγματος. Είναι πολύ δύσκολο να μετατραπεί ένα ολόκληρο τάγμα σε απώλειες με βολές μικρών όπλων, ακόμη και σε συνθήκες σφοδρής μάχης. Δεν ξέρω εάν έχει συμβεί ποτέ. Μπορεί ένα άτομο, χωρίς στρατιωτική εκπαίδευση, πυροβολώντας από ύψος 32 ορόφων –κάτι που απαιτεί ειδικές γνώσεις σκόπευσης- και σε απόσταση μήκους ίσου με τέσσερα γήπεδα ποδοσφαίρου, να πλήξει 573 άτομα με πυροβολισμούς λίγων λεπτών; Ο Jon Rappoport δεν το πιστεύει:   https://jonrappoport.wordpress.com/2017/10/03/more-than-one-vegas-shooter-the-evidence-builds/

Αλλά ούτε και ο προοδευτικός Steve Lendman: http://stephenlendman.org/2017/10/slaughter-las-vegas/ and http://stephenlendman.org/2017/10/las-vegas-another-false-flag/

Υπάρχουν πληροφορίες για πολλούς πυροβολητές.

Υπάρχουν πληροφορίες για λάμψεις εκπυρσοκροτήσεων από τον 4ον όροφο.

Τα παράθυρα του ξενοδοχείου δεν ανοίγουν και θα έπρεπε να σπάσουν τα τζάμια.

Ο Στέφεν Πάντοκ δεν ταιριάζει στο προφίλ του ψυχοπαθούς. Αναφέρεται ως πολυεκατομμυριούχος, με αεροπλάνα και ιδιωτικό πιλότο. Απολάμβανε τη ζωή. Ο αδελφός του είναι εμβρόντητος, λέει πως είναι πέραν της λογικής πως ο Στέφεν είναι δράστης του φονικού.

Το ξενοδοχείο Μαντελέϊ αναφέρεται πως είναι Καζίνο. Εάν είναι έτσι, κάμερες ασφαλείας είναι τοποθετημένες παντού. Γιατί δεν υπάρχουν βίντεο με τον Στέφεν Πάντοκ να εισάγει τα πολλά δέματα με 23 πυροβόλα όπλα και πυρομαχικά; Πως μπορούσε το υπηρετικό προσωπικό να καθαρίζει το δωμάτιο του επί τρεις μέρες και να μην δει τα 23 όπλα και τις σφαίρες; Δεν έχουν αυτά λογική.

Γιατί 23 όπλα; Ο αριθμός είναι περισσότερο από υπερβολικός. Ο όγκος του αριθμού σχεδόν υποδεικνύει επεισόδιο με στόχο το δικαίωμα της οπλοφορίας. Ο μέγας αριθμός των όπλων, ο μέγας αριθμός των θυμάτων. Τελικά, επί τέλους, αρκετή «οπλική βία» για να επιβληθεί έλεγχος.*

Οι σκεπτικιστές περιμένουν να ακούσουν από τις αρχές πως ένα άτομο, από τέτοιαν απόσταση, κατάφερε να χτυπήσει τόσους πολλούς ανθρώπους, σε τόσο σύντομο χρόνο και με ποιου είδους όπλο, ποιας διαμέτρου έγινε το κακό. Καθώς αυτό το μέρος του αφηγήματος είναι δύσκολο να γίνει πιστευτό, δεν πρόκειται πιθανότατα να έχουμε καμία εξήγηση.

Και η αλήθεια δεν σκοντάφτει μόνο στις Αρχές και στα εκπορνευόμενα ΜΜΕ. Το λόμπι του ελέγχου των όπλων έχει τεράστια επενδυμένα συμφέροντα στην επίσημη εκδοχή. Και μπορεί να στοιχηματίσετε πως θα αγνοήσει τελείως όλα τα προβλήματα που παρουσιάζει αυτό το αφήγημα. Και η εκστρατεία έχει ήδη εξαπολυθεί.

Καθώς ο Πάντοκ ήταν λευκός, αρσενικός και πλούσιος, το αφήγημα βολεύει επίσης την «πολιτική ταυτότητας». Είναι άλλο ένα παράδειγμα του κακοποιού λευκού άρρενα. Δείγμα γραφής από την Ουάσιγκτον Ποστ: «Παντού, σε όλη την Αμερική, λευκοί άνδρες, μερικοί νέοι, μερικοί μεσήλικες, γίνονται λύκοι. Πάντοτε, αφού διαπράξουν τρομακτικά εγκλήματα, αποκαλύπτεται ότι αυτοί οι δράστες δεν ήταν τελικά άνθρωποι. Ήσαν κτήνη, ανεγκέφαλα τέρατα, των οποίων η διαστροφή ήταν απρόσωπη, και ψυχρή και τρομακτική».

Οι άνθρωποι ενδιαφέρονται περισσότερο για την επιβεβαίωση των πεποιθήσεων και των προκαταλήψεών τους παρά για την αλήθεια. Εάν ο Πάντοκ ήταν Μουσουλμάνος, οι ισλαμοφοβικοί θα ασπάζονταν την επίσημοι εκδοχή.

Η αλήθεια απαιτεί να πιστεύουν οι άνθρωποι στην Αλήθεια περισσότερο από όσο πιστεύουν στις δικές τους απόψεις και προκαταλήψεις. Στις Ηνωμένες Πολιτείες τέτοιοι άνθρωποι γίνονται συνεχώς λιγότεροι.

Θυμηθείτε πάντοτε το ρωμαϊκό ερώτημα: Qui Bono? –Ποιος ωφελείται;

Επικαιροποίηση: Η σύντροφος του Πάντοκ τον περιγράφει ως «ευγενικόν, προστατευτικόν, ήρεμο» άνθρωπο, με τον οποίον προσέβλεπε σε ένα «ήσυχο μέλλον». Μια γυναίκα ξέρει έναν άνδρα. Η περιγραφή της δεν παρουσιάζει έναν ψυχοπαθή.

Μίλησα με περισσότερο πεπειραμένους ανθρώπους, ειδικούς, μεταξύ των οποίων και πεζοναύτες ελεύθερους σκοπευτές. Δεν πιστεύουν ούτε λέξη από το επίσημο αφήγημα. Θα τους χαρακτηρίσουν και πάλι «κατασκευαστές θεωριών» συνωμοσίας, όπως τους 3.000 αρχιτέκτονες και μηχανικούς που αμφισβητούν την επίσημη εκδοχή για την πτώση των Πύργων της Νέας Υόρκης στις 11 Νοεμβρίου 2001;


*Η οπλοφορία είναι πολιτικό δικαίωμα κατοχυρωμένο από το Αμερικανικό Σύνταγμα για την δυνατότητα αντίστασης των πολιτών στους πειρασμούς αυταρχισμού της κρατικής εξουσίας.

Ευρωπαϊκή Δουλικότητα στην Ουάσιγκτον. Πως Θα Αποφύγουμε Τον Αρμαγεδδώνα;

του Paul Craig Roberts, Foreign Policy Journal, 28-9-17

H Δυτική Ευρώπη είναι δέσμια της Ουάσιγκτον και θα προχωρήσει στην καταστροφή της μάλλον παρά να διαχωρίσει την θέση της από την εξωτερική πολιτική της Ουάσιγκτον.

Το κατωτέρω άρθρο Αμερικανού «παλαιοσυντηρητικού» καθηγητή, υπουργού οικονομικών, αρχισυντάκτη της Γουόλ Στρητ Τζέρναλ και συγγραφέα διεθνούς φήμης θα σκοντάψει σε κάποια σημεία του σε εδραιωμένες απόψεις αναγνωστών (και αντιθέτων ιδεοληψιών), αλλά η επιμονή στην ανάγνωση μπορεί τελικά να μη κριθεί ως απώλεια χρόνου
Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού

Παρά τις σαφείς ενδείξεις ότι η Ουάσιγκτον έχει επιλέξει την οδό της σύρραξης με την Ρωσία και την Κίνα, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις δεν έχουν εγείρει αντίρρηση. Η Πολωνία, η Ουκρανία και οι Βαλτικές χώρες φαίνεται να ζητούν μεγαλύτερη σύγκρουση, ή ταχύτερη πορεία προς την σύρραξη. Οι ίδιοι οι ευρωπαϊκοί λαοί δεν έχουν εκλέξει ηγεσίες έτοιμες ν’ αποκηρύξουν το καθεστώς δουλείας στην Ουάσιγκτον και ν’ ακολουθήσουν μιαν ορθολογική πολιτική απέναντι στη Ρωσία.

Την (προ)περασμένη Κυριακή oι γερμανικές εκλογές ήσαν μια ευκαιρία για το γερμανικό εκλογικό σώμα να αποδοκιμάσει την δουλική στην Ουάσιγκτον ΄Ανγκελα Μέρκελ και την Χριστιανοδημοκρατική ΄Ενωση (CDU)και σε κάποιο βαθμό το έκαναν. Αλλά δεν θα το μαθαίνατε ποτέ από την ειδησεογραφία

Οι τίτλοι των ειδήσεων έλεγαν πως η Μέρκελ κέρδισε και τέταρτη θητεία. Στις ΗΠΑ η παρέα της Χίλλαρυ τονίζουν πως ο Τραμπ έχασε την λαϊκή ψήφο, αλλά η Μέρκελ την έχασε κατά 70%. Μόνο 3 Γερμανοί στους 10 την ψήφισαν. Η ψήφος του κόμματός της έπεσε από το 41,6% των περασμένων εκλογών σε κάτι λιγότερο του 33%.

Ο συνεταίρος της Μέρκελ στον κυβερνητικό σχηματισμό, το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SPD) υπέστη επίσης μείωση της εκλογικής δύναμής του, που το οδήγησε σε άρνηση συμμετοχής σε νέο κυβερνητικό συνασπισμό με την Μέρκελ. Αυτό σημαίνει πως η Μέρκελ θα πρέπει να προσφύγει στο Ελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα (FDP), το οποίο συγκέντρωσε το 10,7% των Ψήφων και στους Πράσινους, που απέσπασαν το 8,9%. Αυτός ο συνασπισμός συγκεντρώνει τα 52,6%, από το οποίο μπορεί να σχηματιστεί κυβέρνηση.

Η «νίκη» της Μέρκελ ήταν τέτοια ήττα ώστε ίσως να την ωθεί στην οδό της εξόδου.

Που πήγαν οι ψήφοι που έχασε το κόμμα της Μέρκελ και των εταίρων της στην κυβέρνηση, το SPD;

Επήγαν σ’ ένα νέο κόμμα που έχει κατέβει για τη Γερμανία και όχι για την Ουάσιγκτον, όχι για τους πρόσφυγες των πολέμων της Ουάσιγκτον και όχι για την σύγκρουση με τη Ρωσία. Αυτό το κόμμα, η Εναλλακτική Για την Γερμανία (ΑfD), είναι τώρα το τρίτο μεγαλύτερο κόμμα, με 12,6% των ψήφων και 94 έδρες στην γερμανική Βουλή.

Επειδή το κόμμα είναι εναντίον της μαζικής εισόδου Μουσουλμάνων μεταναστών, που υποστηρίζει η Μέρκελ και εναντίον της πολιτικής της Ουάσιγκτον κατά της Ρωσίας, το φόρτωσαν αμέσως με τον χαρακτηρισμό « άκρα αριστερά», που συνοδεύεται με ναζιστικά υπονοούμενα.

Με άλλα λόγια αν ορθώνεις το ανάστημά σου για την πατρίδα σου και για τον λαό σου είσαι ναζιστής.

Ο γερμανικός λαός έχει υποστεί τέτοιαν πλύση εγκεφάλου από την Ουάσιγκτον, από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ώστε οι Γερμανοί αισθάνονται μόνο ενοχή και τρόμο για οτιδήποτε λέγεται πως είναι «άκρα δεξιά». Και ωστόσο η τρίτη μεγαλύτερη ψήφος πήγε στο κόμμα της «άκρας δεξιάς».

Οι εβραϊκές οργανώσεις πήγαν να λυσσάξουν για την εκλογική επιτυχία του Α f D. Ο Χίτλερ αναστήθηκε… και τα παρόμοια. Είναι δύσκολο να πιστέψουμε πως οι Εβραίοι είναι τόσο παρανοϊκοί. Αναρωτιέται κανείς συχνά μήπως οι εβραϊκές οργανώσεις έχουν κάποιο άλλο σχέδιο στο μυαλό τους.

Είναι φανερό, στη Γερμανία ένα πολιτικό κόμμα που δεν θέλει να βρίσκεται σε σύγκρουση με τη Ρωσία, ή η χώρα του να είναι η χωματερή για τα ανθρώπινα υπολείμματα των πολέμων της Ουάσιγκτον στην Μέση Ανατολή και στην Αφρική, προσδιορίζεται από τα εκπορνευόμενα ΜΜΕ, στις ΗΠΑ, στην Ευρώπη, στον Καναδά, στην Βρετανία, στην Αυστραλία ακόμη και στα αγγλόγλωσσα ρωσικά μέσα ενημέρωσης, όπως το Σπούτνικ, ως «άκρα δεξιά».

Μολονότι είναι ενθαρρυντικό να βλέπει κανείς το 12,6 % του γερμανικού λαού να αφυπνίζεται, η ψήφος φαίνεται να οφείλεται λιγότερο στην επαπειλούμενη σύρραξη με την Ρωσία και περισσότερο στο να μην είναι η Γερμανία ο χώρος απόρριψης των ανθρώπινων ερειπίων των πολέμων της Ουάσιγκτον. Πως κρίνει κανείς αυτές τις δυο απειλές για την Γερμανία;

Η Γερμανία δεν υπάρχει -ούτε υπάρχει Ευρώπη- εάν η Ουάσιγκτον φέρει στον κόσμο τον πυρηνικό πόλεμο. Η Γερμανία δεν υπάρχει εάν η χώρα κατακλυσθεί από άλλους λαούς διαφεύγοντες τις θηριωδίες της Ουάσιγκτον στην Μέση Ανατολή και στην Αφρική.

Στην πρώτη περίπτωση στην Γερμανία δεν απομένει τίποτα. Στην δεύτερη περίπτωση υπάρχει μια χώρα που δεν είναι πια Γερμανία.

Καθ’ όλες τις υπάρχουσες ενδείξεις, η Δυτική Ευρώπη είναι δέσμια της Ουάσιγκτον και θα πορευθεί και στην καταστροφή της παρά να διαχωρίσει την στάση της από την εξωτερική πολιτική της Ουάσιγκτον. Αλλά υπάρχουν σημάδια ελπίδας σε τμήματα της Ανατολικής Ευρώπης.

Αντίθετα προς την Γερμανία, κάποιες από τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης αρνήθηκαν να δεχθούν τα καθορισμένα ποσοστά προσφύγων από τους πολέμους της Ουάσιγκτον. Η ίδια η Επιτροπή της ΕΕ αποδέχεται την δουλική αποστολή της ως χώρου απόθεσης των «παράπλευρων ζημιών» -κατά τον ευφημισμό που χρησιμοποιεί η Ουάσιγκτον για τα θύματα των πολέμων της για κέρδη και ηγεμονία- και ασκεί δίωξη στα μέλη της ΕΕ που αρνούνται τις ποσοστώσεις προσφύγων. Ο πρώην Πρόεδρος της Τσεχικής Δημοκρατίας Βάκλαβ Κλάους απάντησε στην επιμονή της Κομισιόν να επιβάλει τους πρόσφυγες στο τσεχικό έθνος, δηλώνοντας: «΄Ηρθε η ώρα ν’ αρχίσουμε να ετοιμάζουμε την έξοδο της χώρας μας από την Ευρωπαϊκή ΄Ενωση.»

Ο δικτατορικός χαρακτήρας της ΕΕ είναι ένας σημαντικός λόγος για κάθε μέλος της να την εγκαταλείψει. Χώρες ήδη υποκείμενες σε λεηλασία από αμερικανικές πολυεθνικές εταιρείες και χρηματοπιστωτικές οντότητες δεν έχουν χρήματα για να συντηρούν και τα θύματα των παράνομων πολέμων της Ουάσιγκτον. Με το να προσπαθεί η Ε Ε να φορτώσει βιαίως στα μέλη της το εξωτερικό κόστος των πολέμων της Ουάσιγκτον αποδεικνύει πόσο είναι της Ουάσιγκτον εργαλείο.

Αλλά ο πιο σημαντικός λόγος για την Ανατολική Ευρώπη, ή πάντως το τμήμα της που έχει ακόμη την ικανότητα ανεξάρτητης σκέψης, είναι να αποφύγει τον πυρηνικό Αρμαγεδδώνα. Η επιδίωξη της Ουάσιγκτον για παγκόσμια ηγεμονία οδηγεί τον κόσμο στον 3ον και τελικό Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι κυβερνήσεις της Ανατολικής Ευρώπης θα μπορούσαν να εμποδίσουν αυτόν τον επαπειλούμενο πόλεμο, αποσπώμενες από την υποτέλειά τους στην Ουάσιγκτον και δημιουργώντας μιαν ουδέτερη ζώνη ανάσχεσης μεταξύ του ΝΑΤΟ και της Ρωσίας.

Μια τέτοια ρεαλιστική συμπεριφορά από μέρους της Ανατολικής Ευρώπης θα μπορούσε ακόμη και να αφυπνίσει την Γερμανία, την Γαλλία και την Γερμανία στον ακραίο κίνδυνο που διατρέχουν ως υπηρέτες της Ουάσιγκτον.

Είναι απίστευτο, όπως έχω γράψει, ότι η Ουάσιγκτον δύο φορές κατηύθυνε επιθέσεις εναντίον της Ρωσίας στη Συρία. Αυτή η παραφροσύνη μπορεί να μην έχει καλή κατάληξη. Οι Αμερικανοί είναι τόσο άσχετοι ώστε δεν έχουν ιδέα για το ποιον τρομερό πόλεμο η αμερικανική τρέλα σιγοψήνει. Και προφανώς ούτε οι Ευρωπαίοι ούτε οι Βρετανοί αντιλαμβάνονται.

Αγαπητοί Ευρωπαίοι, ναι, η μη ευρωπαϊκή μετανάστευση είναι απειλή. Απειλή είναι όμως και ο πόλεμος με τη Ρωσία. Σήμερα, λόγω της έλλειψης ηγεσίας και της απουσίας αξιόλογης συνειδητοποίησης του κινδύνου από της πλευράς σας, είστε ανίκανοι να κάνετε οτιδήποτε για να σώσετε τους εαυτούς σας και εμάς τους υπόλοιπους.

Εξαντλημένη, εγκεφαλοπλυμένη, υπνωτισμένη, μπορεί η Ευρώπη να κάνει τίποτα εκτός του να υποκύψει στον θάνατο, τον δικό της και του κόσμου;


ABOUT THE AUTHOR

Dr. Paul Craig Roberts attended four of the finest universities, studied under two Nobel Prize-winners in economics, authored 20 peer-reviewed articles in journals of scholarship, and published four academic press peer-reviewed books, including Harvard and Oxford Universities, and seven commercially published books. His most recent book is The Neoconservative Threat to World Order: Washington's Perilous War for Hegemony.

Εάν η Ουάσιγκτον Θέλει το Πετρέλαιο της Συρίας Θα Πρέπει να πολεμήσει Για να το Πάρει. *


του Mike Whitney, Unz Review, R.Insider 28-9-17

«Για περισσότερα από έξη χρόνια, οι Σύροι κατέβαλαν μεγάλες θυσίες για να υπερασπίσουν την χώρα τους απέναντι σ’ έναν τρομοκρατικό πόλεμο πρωτοφανούς αγριότητας. Ο συριακός λαός άνθεξε, σε πείσμα κάθε αντιξοότητας, γιατί ήξερε πως αυτός ήταν ένας πόλεμος που στόχευε να εξαφανίσει την χώρα του και μαζί της την δική του ύπαρξη. Αποτελεί ένα παράδειγμα προς μίμηση για κάθε λαό που μπορεί ν’ αντιμετωπίσει, τώρα ή στο μέλλον, παρόμοιες απόπειρες να τσακίσουν την θέλησή του και να τον στερήσουν την ελευθερία και κυριαρχία της χώρας του.»

Βαλίντ Αλ-Μουαλέμ, αντιπρόεδρος της κυβέρνησης της Συρίας. 
Δήλωση στην Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ.

Η Ουάσιγκτον καθυστέρησε το σχέδιό της να ανυψώσει ένα σιδηρούν παραπέτασμα κατά μήκος της ανατολικής όχθης του Ευφράτη, προκειμένου να αναπτύξει τις κουρδικές της δυνάμεις εφόδου βαθιά στην επαρχία Ντέϊρ Εζόρ. Οι Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (ΣΔΔ) προήλαυναν ταχέως στα νότια επί σχεδόν μια βδομάδα για να προλάβουν την σταθερή προώθηση του Σύρο-Αραβικού Στρατού (ΣΑΣ)και τις επίλεκτες μονάδες του των «τίγρεων».

Ο εκπληκτικός θρίαμβος των κυβερνητικών δυνάμεων στο Ντέϊρ Εζόρ αποτέλεσε πλήγμα που θόλωσε την Ουάσιγκτον, προκαλώντας κάθε είδους επιπόλαιες αντιδράσεις, όπως επιθέσεις με όλμους και πυραύλους σε θέσεις των κυβερνητικών στρατευμάτων, μια συντονισμένη από τους Αμερικανούς αιφνιδιαστική επίθεση στην επαρχία του Ιντλίμπ και πλήθος άλλες προκλήσεις που απέβλεπαν να περισπάσουν την προσοχή από τον κύριο στρατηγικό στόχο, τις πλουτοφόρες πετρελαιοπηγές της κοιλάδας του Ευφράτη.

Επί του παρόντος οι ΣΔΔ είναι σε καλύτερη θέση να ελευθερώσουν τις πετρελαιοπηγές από τον έλεγχο των Τζιχαντιστών. Ωστόσο πρέπει να ερωτηθεί γιατί οι ΣΔΔ απέστρεψαν ξαφνικά την προσοχή τους από την πολιορκία της Ράκκα και έσπευσαν να στείλουν στρατεύματα στο νότο, στις πετρελαιοπηγές,εάν δεν είχαν την πρόθεση να διεκδικήσουν την ιδιοκτησία αυτών των πηγών ενέργειας και να εμποδίσουν τις συριακές κυβερνητικές δυνάμεις να τις ανακτήσουν; Αυτή στην πραγματικότητα είναι η μόνη λογική εξήγηση της ενέργειάς τους. Και είναι προφανές ότι οι ΣΔΔ δεν ενεργούν για λογαριασμό τους, αλλά απλώς υπακούουν στις διαταγές της Ουάσιγκτον, εκτιθέμενοι σε μεγάλο κίνδυνο ( βομβαρδισμού από την ρωσική αεροπορία), απλώς για να ικανοποιήσουν την ασίγαστη δίψα της Ουάσιγκτον για πετρέλαιο.

Οι ενέργειες των ΣΔΔ επιβεβαιώνουν ότι η στηριζόμενη από τους Αμερικανούς πολιτοφυλακή δεν μπορεί πλέον να θεωρείται ως σύμμαχος της Συρίας που συμβάλλει στον αγώνα εναντίον των Ισλαμιστών τρομοκρατών. Οι ΣΔΔ είναι ένα ακόμη εχθρικό ανατρεπτικό σώμα, που εφαρμόζει τα αυτοκρατορικά σχέδια της Ουάσιγκτον.

Το μόνο ερώτημα είναι εάν ο Συριακός Στρατός και οι σύμμαχοί του θα μεταχειρισθούν αυτό το σώμα με την ίδια σκληρότητα που επιφυλάσσουν στους Τζιχαντιστές τρομοκράτες Αλλά φυσικά δεν έχει την δυνατότητα επιλογής, από την στιγμή που οι ΣΔΔ προσπαθούν να αρπάξουν ζωτικές πλουτοπαραγωγικές πηγές, απαραίτητες για την επιβίωση της Συρίας.

Κοντολογίς, πληρεξούσιες των ΗΠΑ δυνάμεις και μέλη του συνασπισμού που υποστηρίζουν οι Ρώσοι οδεύουν προς στρατιωτική σύρραξη επειδή η Ουάσιγκτον εξάλειψε κάθε άλλη επιλογή.

Την Δευτέρα, η (κυρίως Κουρδική) πτέρυγα πληροφοριών των ΣΔΔ κατηγόρησε τις ρωσικές αεροδιαστημικές δυνάμεις ότι βομβάρδισαν της θέσεις τους πλησίον του εργοστασίου αερίου Κόνικο. Η Διοίκηση των ΣΣΔ εξέδωσε ανακοίνωση κατηγορώντας τη Ρωσία ότι ενισχύει τους Τζιχαντιστές εναντίον τους. Ανέφερε ότι ο βομβαρδισμός προκάλεσε τον θάνατο και τραυματισμό αριθμού μαχητών τους…ενώ προελαύνουν σε συντονισμό με τις δυνάμεις του Σφαιρικού Συνασπισμού.

«Σθεναρά καταδικάζουμε τις επιθέσεις των Ρώσων και των συμμάχων τους που υπηρετούν την τρομοκρατία και διαβεβαιώνουμε ότι δεν πρόκειται να μείνουμε αδρανείς αλλά θα χρησιμοποιήσουμε το δικαίωμά μας σε νόμιμη άμυνα», κατέληγε η ανακοίνωση.

Οι αυτό-αποκαλούμενες «Δυνάμεις του Σφαιρικού Συνασπισμού» είναι εφεύρεση της Ουάσιγκτον, η οποία ουδέποτε προσκλήθηκε να πολεμήσει στην Συρία και η οποία παραβιάζει την εθνική κυριαρχία της Συρίας. Επίσης ο ισχυρισμός ότι οι ΣΔΔ «θα αμυνθούν νομίμως» εναντίον των δυνάμεων της κυρίαρχης κυβέρνησης δεν είναι άξιος σχολιασμού. Οι ΣΣΔ δεν έχουν νόμιμο δικαίωμα να διεξάγουν στρατιωτικές επιχειρήσεις στην συριακή επικράτεια.

Επίσης κατά την δική του ομολογία, οι ΣΔΔ επιχειρούν να καταλάβουν το Εργοστάσιο Αερίου Κόνικο. Και την Δευτέρα προχωρούσαν νότια καταλαμβάνοντας τις πετρελαιοπηγές ΄Ιμπσα και Τάϊφα και κινούνταν νοτιότερα προς τις πετρελαιοπηγές της Τζάφρα.

Νομίζει η Ουάσιγκτον ότι ο Πούτιν είναι τυφλός, για να μην βλέπει τι συμβαίνει;

Φυσικά όχι. Η Ουάσιγκτον έχει στον νου της το πετρέλαιο και οι εντολοδόχοι της εκτελούν εντολές. Είναι απλό και ολοφάνερο. Αλλά υπάρχει ένα τεχνικό προβληματάκι: ΄Αν η Ουάσιγκτον θέλει το πετρέλαιο της Συρίας, θα πρέπει να πολεμήσει γι’ αυτό.


*Ο τίτλος του άρθρου στο αμερικανικό Unz Review ήταν « Αμερικανικό Σιδηρούν Παραπέτασμα στον Ευφράτη». Η αλλαγή του τίτλου στην ρωσική ιστοσελίδα αποτελεί καθ’ εαυτήν μήνυμα…


Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Οξύνεται στην Επιφάνεια ο Υποβρύχιος Ρώσο-Αμερικανικός Πόλεμος Μέσω Τρίτων στη Συρία

Κλιμάκωση εναλλασσομένων βομβαρδισμών και απειλών με κίνδυνο απ’ ευθείας σύρραξης στις ενεργειακές πηγές της Συρίας. Διπλωματική δήλωση του ΥΠΕΘΑ Στρατηγού Μάτις


του Μιχαήλ Στυλιανού

O τριετής υποβρύχιος αμερικανο-ρωσικός πόλεμος δι-αντιπροσώπων στην Συρία αναδύεται τώρα στην επιφάνεια, με διασταύρωση ολοένα σαφέστερων απειλών, μετά τις τελευταίες εχθροπραξίες στις όχθες του Ευφράτη, όπου σκοτώθηκε σε βομβαρδισμό Τζιχαντιστών ο Ρώσος Αντιστράτηγος Βαλέρι Οσάπωφ, όπως με καθυστέρηση ανακοίνωσε χθες το ρωσικό Υπουργείο Αμύνης και μετέδωσε το διεθνές δίκτυο RT(Russia Today).

H ανακοίνωση του υπουργείου ανέφερε ότι ο Οσάπωφ, από τους επικεφαλής στρατιωτικών συμβούλων στη Συρία, βρισκόταν σε προκεχωρημένο διοικητήριο των συριακών δυνάμεων, που απελευθέρωσαν την πόλη Ντέϊρ εζ Ζορ. Τραυματίστηκε θανάσιμα από έκρηξη βλήματος σε αιφνίδιο βομβαρδισμό Τζιχαντιστών με όλμους. Ο θάνατός του ανεβάζει τον αριθμό των Ρώσων πεσόντων στον πόλεμο της Συρίας σε 37.

Την είδηση μετέδωσε και η Φωνή της Αμερικής.

Το Ρωσικό υπουργείο Αμύνης εξέδωσε επίσης ανακοίνωση και κοινοποίησε δορυφορικές φωτογραφίες βίντεο, μεταδιδόμενες από την ρωσική τηλεόραση, που αποδεικνύουν, όπως υποστηρίζεται, την συνεργασία των αμερικανικών στρατευμάτων με τους Τζιχαντιστές τρομοκράτες.


Η απομαγνητοφώνηση της περιγραφής των εικονιζομένων στο βίντεο του υπουργείο Αμύνης στην τηλεοπτική μετάδοση αναφέρει:

«Το ρωσικό υπουργείο Αμύνης μόλις έδωσε στη δημοσιότητα σειρά δορυφορικών εικόνων από περιοχές υπό την κατοχή Ισλαμιστών τρομοκρατών που αποδεικνύουν συντονισμένες ενέργειες Αμερικανών στρατιωτικών και δυνάμεων του «Ισλαμικού Κράτους», σε περιοχές κατεχόμενες από τους Ισλαμιστές στον Νομό του Ντέϊρ εζ Ζορ, από την 8η ως την12η Σεπτεμβρίου.
Χωρίς αντίσταση από τους μαχητές του «Ισλαμικού Κράτους», αμερικανικές δυνάμεις είναι παρούσες και κινούνται προς την πόλη του Ντέϊ εζ Ζορ.

Σε περιοχή ελεγχόμενη από τους Τζιχαντιστές εικονίζεται μεγάλος αριθμός οχημάτων Hummer που χρησιμοποιούν οι αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις.

Oι φωτογραφίες δείχνουν καθαρά τις αμερικανικές μονάδες Ειδικών Επιχειρήσεων να σταθμεύουν σε οχυρές θέσεις εγκατεστημένες από Τζιχαντιστές τρομοκράτες, ενώ δεν υπάρχουν ίχνη επίθεσης, μάχης ή οιουδήποτε αεροπορικού βομβαρδισμού από τον συμμαχικό συνασπισμό των Αμερικανών για την εκτόπιση των τρομοκρατών.

Επιπλέον οι Αμερικανοί στρατιώτες δείχνουν ασφαλείς σε περιοχή κατεχόμενη από τους Τζιχαντιστές. Παρά το γεγονός ότι τα αμερικανικά οχυρωμένα στρατόπεδα βρίσκονται σε περιοχές κατεχόμενες από το «Ισλαμικό Κράτος», δεν υπάρχει σ’ αυτά φρουρά ελέγχου και προστασίας.

Ταυτόχρονα, στρατός των ΣΣΔ κινείται στην ανατολική όχθη του Ευφράτη προς τα σύνορα του Ιράκ. Σφοδρός βομβαρδισμός πυροβολικού στρέφεται κατά του συριακού στρατού από περιοχές όπου σταθμεύουν αμερικανικές ειδικές δυνάμεις και Τζιχαντιστές του ΙΚ.»

Καταγγελτικός Αντίλογος

΄Αρθρο του Μarco Marjanovic επίσης στο R.Insider, αναφέρει χθεσινές καταγγελίες κουρδικών δυνάμεων ΣΔΔ συνεργαζόμενων με Αμερικανούς ότι υπέστησαν ρώσο-συριακή επίθεση από αέρος και ξηράς πλησίον μεγάλης πηγής φυσικού αερίου που είχαν καταλάβει από τους Ισλαμιστές στην επαρχία Ντέϊρ εζ Ζορ. Η καταγγελία αναφέρει ότι πρόκειται για την δεύτερη επίθεση εντός δεκαημέρου και ότι σ’ αυτήν υπήρξαν νεκροί και τραυματίες.

Σχετική ανακοίνωση των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων, μιας συμμαχίας Κούρδων και Αράβων υπό αμερικανική προστασία, που καταγγέλλει το γεγονός προσθέτει: « Δεν πρόκειται να μείνουμε αδρανείς, με το όπλο παρά πόδα, αλλά θαχρησιμοποιήσουμε τα νόμιμα δικαιώματά μας σε αυτοάμυνα.»

Ο αρθρογράφος ανακεφαλαιώνει ως εξής τον διαξιφισμό καταγγελιών από τις αρχές του μηνός:

  • ΄Αραβας διοικητής ΣΔΔ δηλώνει ότι δεσμεύεται να εμποδίσει τον συριακό στρατό να διαβεί τον Ευφράτη. 
  • Αμερικανοί καταγγέλλουν ότι ρωσικά αεριωθούμενα εσκεμμένα βομβάρδισαν θέσεις ΣΔΔ, με Αμερικανούς στρατιώτες σε μικρή απόσταση. 
  • Η Ρωσία καταγγέλλει τις ΣΔΔ ότι πλημμύρισαν τον Ευφράτη για να εμποδίσουν την διάβαση του συριακού στρατού. –Η Ρωσία καταγγέλλει τις ΣΔΔ και τις ΗΠΑ ότι βομβαρδίζουν θέσεις του συριακού στρατού με παριστάμενους Ρώσους στρατιώτες. 
  • Η Ρωσία καταγγέλλει τους Αμερικανούς για συνεργασία με τους Τζιχαντιστές.
Επόμενο άρθρο του ίδιου συντάκτη με την ίδια ημερομηνία στο Russia Insider φέρει τον τίτλο:

Σε Διαφανή Απειλή, Οι ΗΠΑ Δηλώνουν Πως Ενίσχυσαν την Εποπτεία της Ρωσικής Στρατιωτικής Παρουσίας στη Συρία.


Το άρθρο καταγράφει και σχολιάζει χθεσινή δήλωση αμερικανικής στρατιωτικής πηγής στο δίκτυο CNN ότι «έχει ενταθεί η παρακολούθηση των στρατιωτικών θέσεων των Ρώσων στη Συρία». Κατά τον αρθρογράφο πρόκειται για διαρροή του αμερικανικού Πενταγώνου, που θέλει να γνωρίζουν οι Ρώσοι στρατιωτικοί ότι οι ΗΠΑ τους παρακολουθούν άγρυπνα στη Συρία, «μετά τις ρωσικές απειλές».

«Αμερικανικές δυνάμεις στην Συρία αύξησαν την επιτήρηση των θέσεων του ρωσικού στρατού στη Συρία μετά την προειδοποίηση της Μόσχας ότι Αμερικανοί στρατιώτες μπορούν να βρεθούν στο πεδίο ρωσικών επιχειρήσεων, σύμφωνα με αξιωματούχο αμέσως συνδεόμενο με την κατάστρωση των αμερικανικών στρατιωτικών σχεδίων», μετέδωσε το CNN. «Πάντοτε ξέρουμε που βρίσκονται», πρόσθεσε ο αξιωματούχος.

Ο αρθρογράφος υπενθυμίζει πως οι Ρώσοι είχαν καταγγείλει αμερικανικές και συμμαχικές τους δυνάμεις για βομβαρδισμούς εναντίον του συριακού στρατού, με Ρώσους παρόντες στο πεδίο και είχαν προειδοποιήσει πως θα αντιδράσουν με αντίποινα. Στους Αμερικανούς, που είχαν διατυπώσει αντίστοιχη κατηγορία, αυτό αποτελεί ρωσική απειλή. Τώρα στους Ρώσους, η δήλωση περί ενισχυμένης επιτήρησής τους θα ακουστεί ως νέα αμερικανική απειλή ότι ίσως χτυπήσουν κατ’ ευθείαν τους Ρώσους την επόμενη φορά. Όπως κι’ αν το δεις -γράφει ο συντάκτης- περισσότερη συνεχώς βενζίνη χύνεται στην φωτιά του συναγωνισμού για τον Ευφράτη και της σύγκρουσης που απειλείται να εκραγεί.

Καταλήγει όμως σε τόνο αισιόδοξης ύφεσης, με την ακόλουθη δήλωση του Αμερικανού υπουργού Αμύνης (του αποκαλούμενου από αρκετούς ως «Υπερπροέδρου») στρατηγού Μάτις:

«Δεν ανησυχώ. Εξακολουθούμε να διαλεγόμαστε με τους Ρώσους σε πνεύμα συνεργασίας. Θα τα βρούμε»

Νέες Δραματικές Λεπτομέρειες του Ρωσικού Σφυροκοπήματος των Αμερικανικών Στρατιωτικών Προκλήσεων στη Συρία Από Την Ρωσική Τηλεόραση

Συνεντεύξεις Ρώσων στρατιωτικών που ενεπλάκησαν στην σύγκρουση αποκαλύπτουν πως ήταν μια σφοδρή και επικίνδυνη αναμέτρηση. Επενέβη επίσης ρωσικό υποβρύχιο εξαπολύοντας φραγμό πυραύλων Κρουζ.



του Μιchael Bateman, Russia Insider,24-0-2017

Για μια εξαιρετικήν ανάλυση του ερχομένου κινδύνου μιας σοβαρής αμερικανο-ρωσικής σύγκρουσης στη Συρία, διαβάστε το άρθρο του Mike Whitney Μπάρμπα Σαμ κατά Ρωσίας στη Συρία που δημοσιεύουμε σήμερα.*
Πως είναι δυνατόν η κυρίαρχη είδηση σε όλα τα καθιερωμένα ρωσικά ΜΜΕ, για την απόπειρα των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών να αιχμαλωτίσουν 29 άνδρες της ρωσικής στρατιωτικής αστυνομίας, η οποία οδήγησε σε επτάωρη σφοδρή μάχη, με την ανάμειξη –όπως τώρα αποκαλύπτεται- και ρωσικού υποβρυχίου με πυραυλικό βομβαρδισμό, να καλύπτεται από πλήρη αποσιώπηση στα Δυτικά ΜΜΕ;
Η απόπειρα κατέληξε σε συντριβή των Τζιχαντιστών και των Αμερικανών καθοδηγητών τους με εξουθενωτικές απώλειες.
Γράφαμε γι’ αυτό από την πρώτη  κυκλοφορία της είδησης την Τετάρτη το βράδυ, την Παρασκευή, με την επιβεβαίωση της επιτυχίας μας και τίτλο «Τεράστια ρωσική νίκη κατά «Αμερικανικών Μυστικών Υπηρεσιών στη Συρία» και το Σάββατο με σχετικές δηλώσεις του ρωσικού Γενικού Επιτελείου, δημοσιεύματα που είχαν πολλές χιλιάδες αναγνώστες.
Σχετικά βίντεο στον YouTube δίαυλό μας είχαν περισσότερους από 200.000 θεατές. Οι παραπάνω αριθμοί αποδεικνύουν πως πολύς κόσμος προσέχει τι συμβαίνει.
Όπως έδειξαν αυτές οι πληροφορίες τα ρωσικά ΜΜΕ και το ρωσικό Υπουργείο Αμύνης καταγγέλλουν ηχηρά και οργισμένα « τους Αμερικανούς», «αμερικανικές ειδικές δυνάμεις», «αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες» κλπ, ότι, ουσιαστικά, άνοιξαν μάχη εναντίον τους. Αυτό σε μας φαίνεται σαν άξιο ειδησεογραφικής καταγραφής.
Ιδού δυο ακόμη ρεπορτάζ στη ρωσική τηλεόραση, στο βασικό μάλιστα βραδινό δελτίο ειδήσεων που παρακολουθεί όλη η χώρα, γι’ αυτή τη μάχη –με τους Ρώσους να μιλούν για «πρόκληση των αμερικανικών ειδικών δυνάμεων» και για οργισμένες «προειδοποιήσεις» «στην Αμερική» από Ρώσους στρατιωτικούς ότι θα αντεπιτεθούν «αποφασιστικά» εναντίον τους, όπως το έκαναν και αυτή τη φορά.
Σε αυτό το πρώτο βίντεο υπάρχουν σκηνές με Ρώσους, κάτω από πυρά να παρέχουν βοήθεια σε τραυματισμένο Σύρο, συνεντεύξεις Ρώσων στρατιωτών που έλαβαν μέρος στη μάχη, να λένε πως «ήταν θαύμα» πως δεν υπήρξαν θύματα Ρώσοι, εικόνες ρωσικών φορτηγών διάτρητων από βλήματα και μια χαίνουσα τρύπα από πλήγμα πυραύλου. Ο δημοσιογράφος στην περιγραφή του χρησιμοποιεί την έκφραση «πιπερωμένο με μολύβι».
Παρουσιάζονται συνεντεύξεις με Ρώσους των ειδικών δυνάμεων (πρόσωπα αποστραμμένα απόν τον φακό)που περιγράφουν την μάχη. (Δεν είχαμε τον χρόνο να απομαγνητοφωνήσουμε την αφήγησή τους, όπως κάνουμε συνήθως.)
Και εδώ είναι ένα άλλα χθεσινοβραδινό τηλεοπτικό δελτίο ειδήσεων, που περιγράφει με λεπτομέρειες πως ρωσικά υποβρύχια αναμείχθηκαν στην μάχη εκτοξεύοντας από απόσταση 300 χιλιομέτρων πυραύλους που κατέστρεψαν στρατόπεδα βάσεων, κρύπτες όπλων, εξοπλισμό και υποδομές υποστήριξης.
Μια ερώτηση που έρχεται στον νου είναι: Εάν «με θαύμα» οι Ρώσοι δεν είχαν θύματα τι θα γινόταν αν είχαν χάσει πολλούς άνδρες;,
Τι θα συνέβαινε εάν οι στρατονόμοι τους είχαν αιχμαλωτιστεί, όπως είχε σχεδιαστεί, όπως λένε, «από τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες»;
Πόσο κοντά είχε φτάσει ο κόσμος την περασμένη βδομάδα σε μια μεγάλη κλιμάκωση στην Μέση Ανατολή;
Αναρωτιόμαστε πότε τα καθιερωμένα ΜΜΕ της Δύσης θα ενδιαφερθούν.

Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού
*To άρθρο του Μike Whitney, «Μπάρμπα Σαμ κατά Ρωσίας στη Συρία» δημοσιεύθηκε εδώ χθες, ταυτόχρονα με τη ρωσική ιστοσελίδα.

Nέες Ρωσικές Καταγγελίες                                            

Οι καταγγελίες του ρωσικού γενικού επιτελείου για τις αμερικανικές ενέργειες στην περιοχή των πετρελαιοπηγών της Συρίας, ανατολικά του Ευφράτη, συνεχίζονται σήμερα Δευτέρα, με την κατηγορία εξοπλισμού των Τζιχαντιστών με βαρέα όπλα αμερικανικής κατασκευής.
Το θέμα καταλαμβάνει την δεύτερη θέση, μετά τα αποτελέσματα των γερμανικών εκλογών, στα δελτία ειδήσεων του διεθνούς εμβέλειας ρωσικού καναλιού ΡΤ (Russia Today) –το οποίο απειλείται με φίμωση στις ΗΠΑ.

Τα δελτία του σταθμού μεταδίδουν ανακοίνωση του ρωσικού Γενικού Επιτελείου ότι επισημάνθηκε αμερικανικός βαρύς εξοπλισμός υπό τον έλεγχο Τζιχαντιστών τρομοκρατών, και παρουσιάζουν ως τεκμήριο τελευταίες  αεροφωτογραφίες  αμερικανικών στρατιωτικών οχημάτων Ηumvies, εξοπλισμένων με τετράκαννα πυροβόλα  και επανδρωμένων από Τζιχαντιστές. Οι στρατιωτικές ανακοινώσεις συμπληρώνονται με την καταγγελία ότι στον τομέα ελέγχου των Τζιχαντιστών στην περιοχή Nτέϊρ-ες-ζορ δεν σημειώνεται οποιαδήποτε αμερικανική στρατιωτική δράση εναντίον τους.

Μπάρμπα Σαμ Κατά Ρωσίας στη Συρία - Το Εφιαλτικό Σενάριο

του Mike Whitney*   Unz Review, Sep.22,2017

Η επικείμενη κατάρρευση του λεγόμενου Ισλαμικού Κράτους έθεσε σε κίνηση έναν αγώνα κατάκτησης εδαφών στο ανατολικό τμήμα της Συρίας, φέρνοντας αντιμέτωπες δυνάμεις στηριζόμενες από τις ΗΠΑ εναντίον συνασπισμού δυνάμεων Συρίας, Ιράν και Εσμπολά, υπό ρωσική ηγεσία. Αυτό είναι το εφιαλτικό σενάριο που όλοι θα ήθελαν να αποφύγουν. Οι στρατοί της Ουάσιγκτον και της Μόσχας συγκλίνουν τώρα στην ίδια περιοχή, την ίδια ώρα, αυξάνοντας σημαντικά το ενδεχόμενο μιας σύγκρουσης μεταξύ των δυο πυρηνικά εξοπλισμένων υπερδυνάμεων. Ο μόνος τρόπος που μπορεί να αποφευχθεί μια σύγκρουση είναι η μια πλευρά να υποχωρήσει, κάτι που φαίνεται όλο και περισσότερο απίθανο.

Η κατάσταση εξηγείται εύκολα. Η τεράστια εδαφική έκταση που είχαν καταλάβει οι Τζιχαντιστές συρρικνώνεται συνεχώς χάρις στην πεισματική επιμονή του Συριακού Αραβικού Στρατού (ΣΑΣ), που απελευθέρωσε το μέγιστο μέρος της υπαίθρου δυτικά του Ευφράτη Ποταμού, συμπεριλαμβανομένου του πρώην οχυρού των Τζιχαντιστών στο Ντέϊρ Εζόρ. Οι Τζιχαντιστές πιέζονται επίσης στα βόρεια, όπου οι «Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις» (ΣΔΔ) με αμερικανική στήριξη σφυροκοπούν την πρωτεύουσά τους Ράκκα, παράλληλα αναπτύσσοντας στρατεύματα και τανκς νότια προς τις πετρελαιοπηγές της επαρχίας του Ντέϊρ Εζόρ. Η Ουάσιγκτον κατέστησε σαφές πως θέλει ο στρατός των πληρεξουσίων της να καταλάβει την περιοχή ανατολικά του Ευφράτη εγκαθιστώντας μια διχοτόμηση μεταξύ ανατολικής και δυτικής Συρίας. Οι ΗΠΑ θέλουν επίσης τον έλεγχο των πλουσίων πετρελαιοπηγών του Ντέϊρ Εζόρ, για να εξασφαλίσουν σταθερή πηγή εσόδων για το αναδυόμενο κουρδικό κρατίδιο.

Ο Σύρος πρόεδρος ΄Ασαντ έχει πολλάκις δηλώσει ότι δεν θα συμφωνήσει ποτέ στην διχοτόμηση της χώρας του. Αλλά η απόφαση δεν θα ληφθεί από μόνον τον ΄Ασαντ. Οι εταίροι του συνασπισμού του, στην Μόσχα, την Τεχεράνη και την Βηρυτό θα συμβάλουν επίσης στην διαμόρφωση του τελικού διακανονισμού. ΄Οσον αφορά τον Πούτιν, φαίνεται εξαιρετικά απίθανο πως θα διακινδυνεύσει έναν παρατεταμένο και αιματηρό πόλεμο με τις ΗΠΑ απλώς για την ανακατάληψη κάθε ίντσας της συριακής επικράτειας. Ο Ρώσος πρόεδρος θα επιτρέψει πιθανώς στους Αμερικανούς να διατηρήσουν τις βάσεις τους στα βορειανατολικά, υπό τον όρο ότι οι κρίσιμες περιοχές θα αφεθούν στο συριακό κράτος. Αλλά που θα χαραχτούν τα όρια. Αυτό είναι το ερώτημα.

Η Στρατιωτική Κατάσταση στην Ανατολική Συρία.

ΟΙ ΗΠΑ θέλουν τον έλεγχο της περιοχής ανατολικά του Ευφράτη, περιλαμβανομένων των πλουτοπαραγωγικών πετρελαιοπηγών. Γι’ αυτό και αναπτύσσουν στρατεύματα των πληρεξουσίων της (ΣΣΔ) στα νότια, μολονότι χρειάζονται ακόμη στη Ράκκα. Στις αρχές της εβδομάδας φάνηκε πως ο Συριακός στρατός είχε υπερκεράσει τους (ΣΣΔ), καθώς στρατεύματα και τεθωρακισμένα οχήματα πέρασαν τον Ευφράτη κατευθυνόμενα ανατολικά προς τις πετρελαιοπηγές. Αλλά πληροφορίες που κυκλοφόρησαν αργά την Πέμπτη αναφέρουν οι (ΣΣΔ) τους πρόλαβαν.
Αυτά ανέφερε η ιστοσελίδα «Νότιο Μέτωπο»:« Την Πέμπτη οι με αμερικανική υποστήριξη Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις… κατέλαβαν τις πετρελαιοπηγές Ταμπίγιε και αλ-΄Ισμπα στην ύπαιθρο χώρα βορειοδυτικά του Ντέϊρ Εζόρ, σύμφωνα με φιλο-κουρδικές πηγές… Εάν αυτές οι πληροφορίες επιβεβαιωθούν, οι (ΣΣΔ) θα αποκτήσουν τον έλεγχο του μισού των πετρελαϊκών αποθεμάτων της Συρίας. Επιπλέον αυτό σημαίνει ότι οι (ΣΣΔ) έχουν, τουλάχιστον εν μέρει, εγείρει φράγμα στην προέλαση του Συριακού Αραβικού Στρατού στην ανατολικήν όχθη του Ευφράτη.»

Αυτό είναι μια σημαντική απώλεια για τον ρωσικό συνασπισμό. Σημαίνει ότι ο (ΣΑΣ), με την στήριξη της ρωσικής αεροπορίας, θα πρέπει να συγκρουστεί με μιαν ομάδα που μέχρι τώρα ήταν σύμμαχοι στον πόλεμο εναντίον των Τζιχαντιστών. Τώρα γίνεται σαφές ότι οι βασικά κουρδικές (ΣΣΔ) δεν είναι σύμμαχοι. Είναι εχθροί που θέλουν να αρπάξουν τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της Συρίας και να της αποσπάσουν ένα κομμάτι από την ανατολική της πλευρά για την δημιουργία κράτους.

Η είδηση για την άφιξη των δυνάμεων (ΣΣΔ) στις πετρελαιοπηγές ήρθε λίγες ώρες μετά την αυστηρή προειδοποίηση του εκπροσώπου του ρωσικού υπουργείου Αμύνης στις ΗΠΑ και στις (ΣΣΔ) ότι οι ρωσικές δυνάμεις θα προβούν σε αντίποινα εάν οι θέσει των (ΣΑΣ) υποστούν επίθεση όλμων και πυραύλων.

Επί λέξει: « Η Ρωσία απροσχημάτιστα δήλωσε στους διοικητές των αμερικανικών δυνάμεων στην αεροπορική βάση Αλ Ουμπέϊντ (στο Κατάρ) ότι δεν θα ανεχθεί οποιονδήποτε βομβαρδισμό από τις περιοχές όπου σταθμεύουν οι (ΣΣΔ)… Πυρά από θέσεις των θα σιγασθούν με όλα τα διαθέσιμα μέσα.»

Εκ των υστέρων φαίνεται ότι οι με αμερικανική στήριξη (ΣΣΔ) είχαν ήδη αποφασίσει να διακόψουν κάθε σχέση με την συριακή κυβέρνηση, διαλύοντας κάθε ασάφεια για την στάση τους. Η Ουάσιγκτον χρησιμοποιεί τις (ΣΣΔ) για να καταλάβει τις πετρελαιοπηγές και να διεκδικήσει την όλη ανατολική πλευρά του Ευφράτη ως ιδιοκτησία της. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτές οι μάχιμες μονάδες (ΣΣΔ) συνοδεύονται από αμερικανικές Ειδικές Δυνάμεις, που παρέχουν κρίσιμη επικοινωνιακή, επιμελητειακή και τακτική υποστήριξη. Αυτή η επιχείρηση φέρει παντού επάνω της τα αποτυπώματα της Ουάσιγκτον.

Την Παρασκευή το πρωί, νομιμόφρονες δυνάμεις, με επικεφαλής το 5ο Σώμα Καταδρομέων Κυνηγών, απέκτησαν τον πλήρη έλεγχο του χωριού Χουσάμ, στην ανατολική όχθη του Ευφράτη, κοντά στην πόλη Ντέϊρ Εζόρ. Το σε στρατηγική θέση χωριό κλείνει τον δρόμο που συνδέει την περιοχή που κατέχουν οι (ΣΣΔ)με τις πετρελαιοπηγές Ομάρ.

Αντιληπτή η εικόνα; Δυνάμεις υπό αμερικανική προστασία και δυνάμεις του ρωσικού συνασπισμού, κινούμενες δίπλα-δίπλα στο ίδιο μέτωπο, προσπαθώντας να καταλάβουν το ίδιο πετρελαιοφόρο κομμάτι γης. Να κάτι που συγκεντρώνει όλα τα συστατικά μιας κατά μέτωπο σύγκρουσης.

Ο Πούτιν είναι ένας προσεκτικός και λογικός άνθρωπος, αλλά δεν πρόκειται να παραδώσει τις πετρελαιοπηγές της Συρίας αμαχητί. Εξάλλου ό ΄Ασαντ έχει ανάγκη τις εισπράξεις του πετρελαίου για να χρηματοδοτήσει την ανοικοδόμηση της ερειπωμένης χώρας του. Επίσης σημαντικό, έχει ανάγκη την περιοχή ανατολικά του Ντέϊρ Εζόρ για την εθνική οδό διασύνδεσης της Βηρυτού-Δαμασκού-Βαγδάτης-Τεχεράνης την καλούμενη Αραβική Υπερλεωφόρο. Η αποστολή του Πούτιν είναι να συγκολλήσει όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μέρος της χώρας όσο χρειάζεται για την δημιουργία ενός βιώσιμου κράτους. ΄Ετσι, ενώ μπορεί να αφήσει στους Κούρδους και στον αμερικανικό στρατό να καταλάβουν τμήματα στο βόρειο-ανατολικά, δεν πρόκειται να παραδώσει κρίσιμες πλουτοπαραγωγικές πηγές ή εδάφη στρατηγικής σημασίας.

Επομένως τι σημαίνουν όλα αυτά; Σημαίνουν ότι η Ρωσία θα στηρίξει τις προσπάθειες του ΄Ασαντ να απελευθερώσεις τις πετρελαιοπηγές, ακόμη κι’ αν αυτό πυροδοτήσει έναν ευρύτερο πόλεμο με τις ΗΠΑ;

Ναι, αυτό ακριβώς σημαίνει.

Ο Πούτιν δεν επιθυμεί έναν καυγά με τον Μπάρμπα Σαμ, αλλά και δεν πρόκειται να εγκαταλείψει έναν σύμμαχο. ΄Ετσι θα υπάρξει μια σύγκρουση, επειδή καμιά πλευρά δεν θα εγκαταλείψει αυτό που αισθάνεται πως έχει ανάγκη για να έχει επιτυχία.

Ορίστε λοιπόν που βρισκόμαστε. Καθώς τα χαρακτηριστικά της σύγκρουσης αρχίζουν να διαμορφώνονται στην ανατολική Συρία, οι δύο ανταγωνιστικές υπερδυνάμεις προετοιμάζονται για το χειρότερο. Είναι σαφές πως φτάσαμε στην πιο επικίνδυνη καμπή του εξαετούς πολέμου.

Σε ενίσχυση των εκτιμήσεων του Mike Whitney, ακολούθησε, μετά παρέλευση ωρών, το εξής δημοσίευμα του ρωσικού δελτίου Russia Insider:

 Οι Ρώσοι Καταγγέλλουν Αμερικανικές Επιθέσεις
   
του Michael Bateman, R.Insider, 23-9-2017

Εκπρόσωπος ΥΠΕΘΑ, στρατηγός Κονασένκωφ: Σταματήστε να υποκρίνεστε πως πολεμάτε τους Τζιχαντιστές και κάντε στην άκρη.
Η Ρωσία καταγγέλλει τις ΗΠΑ ότι εξακολουθούν να πραγματοποιούν εχθροπραξίες εναντίον των δυνάμεων που συνεχίζουν της εκκαθαριστικές επιχειρήσεις κατά των Τζιχαντιστών στη Συρία.
Το ακόλουθο δελτίο ειδήσεων μεταδόθηκε από το κύριο κρατικό ρωσικό ειδησεογραφικό κανάλι χθες (Παρασκευή) το απόγευμα:
Μαχητές επιτέθηκαν σε συριακές δυνάμεις στο Ντέϊρ-εζ-ζορ.΄Ηρθαν από τα βόρεια, όπου οι αμερικανικές ειδικές δυνάμεις έχουν την βάση τους.

Αυτό ανέφερε ο στρατηγός Ιγκόρ Κονασένκωφ, εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Αμύνης.
Επιπλέον σημειώθηκε μια δραματική αύξηση της στάθμης του νερού στον ποταμό Ευφράτη το τελευταίο 24ωρο, καθιστώντας δύσκολη την διάβαση του ποταμού από τον συριακό στρατό.
Δεν είχε σημειωθεί βροχή στην περιοχή.
Οι Σύροι δηλώνουν πως αυτό μπορούσε να συμβεί μόνο εάν το νερό ελευθερωνόταν από τα φράγματα σε υπέρτερα σημεία του ποταμού.
Τα φράγματα ελέγχονται από τους αντιπάλους της κυβέρνησης, που ελέγχονται από τον αμερικανικό συνασπισμό.

Ο στρατηγός Κονασένκωφ έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στην ακόλουθη δήλωση:
Καθώς το τέλος του ISIS (Τζιχαντιστών) πλησιάζει στη Συρία, είναι φανερό ποιος πραγματικά τους πολεμά και ποιος υποκρίνεται πως τους πολεμά τα τελευταία τρία χρόνια. Εάν ο συνασπισμός που ηγούνται οι Αμερικανοί προτιμά να μην πολεμά την τρομοκρατία στη Συρία, τότε το τελευταίο που μπορεί να κάνει είναι να φύγει από τον δρόμο εκείνων που τους πολεμούν με συνέπεια και αποτελεσματικότητα.

Παρ’ όλα αυτά, ο στρατός της Συρίας, με την υποστήριξη της ρωσικής αεροπορίας συνεχίζει να επεκτείνει το προγεφύρωμά του στην ανατολική όχθη του Ευφράτη. ΄Εχει ελευθερώσει 60 τετραγωνικά Χιλιόμετρα από τους τρομοκράτες.
Υπενθυμίζουμε ότι πρόκειται για μια περιοχή πλούσια σε αντλούμενο πετρέλαιο, που χρησιμοποιούσαν οι τρομοκράτες.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο αυτοί (οι Αμερικανοί) κάνουν ότι μπορούν για να εμποδίσουν την ανακατάληψή της.


* Ο Mike Whitney, είναι γνωστός, έμπειρος αναλυτής, κάτοικος στην Ουάσιγκτον, συνεργάτης πολλών ανεξάρτητων ιστοσελίδων σημαντικής δημοτικότητας, μεταξύ των οποίων το Counterpunch και η Unz Review.

Mετάφραση: Μιχ. Στυλιανού

Addthis

Google+ Followers

 
Support : Creating Website | Johny Template | Mas Template
Copyright © 2011. Ακτιβιστης - All Rights Reserved
Template Created by Creating Website Published by Mas Template
Proudly powered by Blogger |2012 Templates