Headlines News :

Ακούω radio - activistis παίζει μουσική και τοπικές ειδήσεις συνεχώς ......

Πρόσφατα σχόλια

Ο Καιρός στην Περαία

ΤΑ ΚΑΛΑ ΝΕΑ

Διαφθορά - Διαπλοκή

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Θρησκευτικές ελευθερίες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Θρησκευτικές ελευθερίες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τα Θεοφάνεια στο Δήμο Θερμαϊκού




Η εορταστική περίοδος των Χριστουγέννων κλείνει με μία από τις μεγαλύτερες και σημαντικότερες γιορτές της Χριστιανοσύνης, η οποία συνδέεται με πλήθος παραδόσεων και συμβολισμών, αυτή της γιορτής των Θεοφανείων, η οποία περιλαμβάνει, ως γνωστόν, τη ρίψη του Σταυρού και τον Αγιασμό των Υδάτων.
Στο Δήμο Θερμαϊκού ανήμερα των Θεοφανείων, Σάββατο 6 Ιανουαρίου, και μετά την τέλεση της Θείας Λειτουργίας και το Μεγάλο Αγιασμό εντός της Εκκλησίας, θα πραγματοποιηθεί η κατάδυση του Τιμίου Σταυρού και ο Αγιασμός των Υδάτων, γύρω στις 11.00 και συγκεκριμένα, στους χώρους της Σκάλας στην Περαία, στους Ν. Επιβάτες, στην Αγ. Τριάδα, στην Επανομή και στο λιμάνι του Αγγελοχωρίου και της Ν. Μηχανιώνας.
Στην εκδήλωση στη Ν. Μηχανιώνα θα χοροστατήσει ο Μητροπολίτης Ν. Κρήνης και Καλαμαριάς κ. κ. Ιουστίνος, παρουσία του Δημάρχου Θερμαϊκού κ. Γιάννη Μαυρομάτη, ενώ οι συμμετέχοντες, αψηφώντας το κρύο, θα πέσουν για να πιάσουν τον Σταυρό, η ρίψη του οποίου θα γίνει, ως είθισται, από καΐκι και να δεχθούν την ευλογία και την φώτιση.
«Καλούμε όλο τον κόσμο να παραστεί σε αυτή τη μεγάλη γιορτή του Χριστιανισμού, σε αυτή τη μέρα κάθαρσης των υδάτων, αλλά συνάμα κάθαρσης και των ψυχών, που παραδοσιακά, αποτελεί ένα συμβολικό προσκλητήριο αναγέννησης, εξόδου από το σκοτάδι και αναζήτησης του φωτός. Ο Χριστός προσέφερε ένα δώρο προς τον άνθρωπο, όταν αγίασε τα ύδατα, μετατρέποντάς τα σε μέσο εξαγνισμού, σε πηγή αφθαρσίας. Το βάπτισμα, είναι και το εισιτήριο συμμετοχής των ανθρώπων στη Βασιλεία του Θεού, μέσω του πνευματικού μπολιάσματος που συντελείται.», δήλωσε ο Δήμαρχος κ. Γιάννης Μαυρομάτης και προέτρεψε τον κόσμο, να μετατρέψει «αυτή τη γιορτή σε μια αφορμή για βαθύ συλλογισμό, εξυγίανση, ταπείνωση και αναγέννηση και σε μια υπενθύμιση του καθήκοντος του κάθε ανθρώπου να θέτει τον εαυτό του σε αρμονία με το Σύμπαν, αποζητώντας τη λύτρωση και τη σωτηρία.»

Anna Muzychuk «Την ελευθερία μου δεν την πουλάω σε κανέναν»


Στην γεωπολιτική σκακιέρα της Ασίας, να και μια πραγματική παίχτρια σκάκι. Η τωρινή παγκόσμια πρωταθλήτρια, Anna Muzychuk, αποφάσισε να μην συμμετάσχει στο παγκόσμιο πρωτάθλημα που θα γίνει στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας.

Ο λόγος είναι απλός. Θα υποχρεωθεί από τους σκληρούς νόμους των σαλαφιστών μουσουλμάνων της χώρας να φορέσει την abaya, το ολόσωμο σκούρο πανί που καλύπτει τα πάντα στις γυναίκες.Και δεν έχει καμιά διάθεση να το φορέσει,,θέμα τιμής.

Διότι κάποιοι την έχουν ακόμη και δεν υποκύπτουν στα πολλά εκατομμύρια. Η ίδια δήλωσε: «Εγώ είμαι έτοιμη να αγωνιστώ για τις αρχές μου και να μην πάω στο τουρνουά, όπου θα κέρδιζα πολύ περισσότερα απο αυτά που κερδίζω όλο τον χρόνο σε δεκάδες τουρνουά....αλλά την ελευθερία μου δεν την πουλάω σε κανέναν»..και εννοεί και το γεγονός να συνοδεύεται στον δρόμο από κάποιον συνέχεια, σύμφωνα με τους εκεί νόμους .

Χριστουγεννιάτικη συναυλία Βυζαντινής μουσικής την Κυριακή 17 Δεκεμβρίου στο Δημοτικό Θέατρο Θέρμης

Η Βυζαντινή μουσική, η μεγάλη αυτή κληρονομιά της Ελλάδας είναι ένας θησαυρός για τον παγκόσμιο πολιτισμό και όχι μόνο για τους Έλληνες.
Την Κυριακή 17 Δεκεμβρίου στο Δημοτικό Θέατρο Θέρμης, οι κάτοικοι της Θέρμης θα συναντήσουν τους θησαυρούς αυτής της μουσικής, σε μια ξεχωριστή Χριστουγεννιάτικη Συναυλία Βυζαντινής Μουσικής, της Χορωδίας Βυζαντινής Μουσικής του Κέντρου Πολιτισμού Νέας Ραιδεστού και του χοράρχη Λεωνίδα Βλαχόπουλου. Στη συναυλία θα συμμετέχουν: Η χορωδία Βυζαντινής μουσικής Πολιτιστικού Νέας Ραιδεστού, η Χορωδία Βυζαντινής μουσικής του ΚΑΠΗ Θέρμης και ο χορός των Θεσσαλονικέων Υμνωδών.
Λίγα λόγια για τη Χορωδία Βυζαντινής Μουσικής «Αγ. Αθανάσιος» του Κέντρου Πολιτισμού Ν. Ραιδεστού
Η χορωδία ιδρύθηκε το Δεκέμβριο του 2013. Τα μέλη της είναι άνθρωποι που αγαπούν τη Βυζαντινή Μουσική, καθώς και την απόδοση βυζαντινών ύμνων.
Χοράρχης ο κ. Λεωνίδας Βλαχόπουλος, πρωτοψάλτης του Ιερού Ναού Αγίου Αθανασίου Νέας Ραιδεστού επί τριάντα συναπτά έτη και μουσικοδιδάσκαλος.
Μάλιστα, στο μικρό χρονικό διάστημα από την ίδρυσή της η χορωδία , έχει πραγματοποιήσει διάφορες εμφανίσεις, βάζοντας θεμέλια για περισσότερες και ποιοτικότερες εμφανίσεις.
Θεσσαλονικείς Υμνωδοί – Ὁ χορός
Ο χορός των Θεσσαλονικέων Υμνωδών ιδρύθηκε το Φεβρουάριο του 2007 από τον Ιωάννη Α. Λιάκο, συνεργάτες και μαθητές του, κοσμούν τα ιερά αναλόγια Ιερών Ναών της Θεσσαλονίκης και άλλων πόλεων Ελλάδος, Κύπρου και εξωτερικού.
Οι περισσότεροι από αυτούς κατέχουν δίπλωμα Βυζαντινής Μουσικής. Κύριοι σκοποί του χορού είναι η έρευνα, η σπουδή και η παρουσίαση των συνθέσεων των Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών μελουργών, η ψαλμώδηση ιερών ακολουθιών σε διάφορες λατρευτικές συνάξεις και η παρουσίαση του μουσικού αυτού πλούτου στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Ὁ χοράρχης
Ο Ιωάννης Α. Λιάκος γεννήθηκε το 1974 στη Σιάτιστα Κοζάνης. Σπούδασε στο Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, όπου παρακολούθησε και το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Σπουδών στον τομέα Λατρείας και Τέχνης με θέμα: «Η ψαλμωδία των ”Λειτουργικών” και των τροπαρίων της θείας λειτουργίας». Εκπόνησε επίσης διδακτορική διατριβή με θέμα «Η ψαλτική παράδοση της Θεσσαλονίκης κατά τον ιδ΄ καὶ ιε΄ αιώνα» με επιβλέποντα καθηγητή τον Γρ. Θ. Στάθη, και ανακηρύχτηκε διδάκτωρ του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών το 2005.
Από το έτος 2006 ως το 2009 διετέλεσε εντεταλμένος διδασκαλίας (με Π.Δ. 407/80) στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών στο Α.Π.Θ. και από το 2008 ως σήμερα στην Ανωτάτη Εκκλησιαστική Ακαδημία Βελλάς Ιωαννίνων, στο Πρόγραμμα Εκκλησιαστικής Μουσικής και Ψαλτικής, όπου εξελέγη επίκουρος καθηγητής τον Ιούνιο του 2010. Το 2010 ως επισκέπτης καθηγητής δίδαξε μαθήματα Ψαλτικής Τέχνης και Υμνολογίας στη Θεολογική Σχολή «Άγιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης» του Ορθοδόξου Πανεπιστημίου του Κογκό.
Έχει συμμετάσχει σε Διεθνή και Παγκόσμια Συνέδρια στην Ελλάδα και στο Εξωτερικό και έχει γράψει αρκετά άρθρα και δημοσιεύσεις σε επιστημονικά περιοδικά σχετικά με την ιστορία και την αισθητική της Ψαλτικής Τέχνης κατά την Βυζαντινή και μεταβυζαντινή περίοδο.
Επίσης, δίδαξε την Ψαλτική Τέχνη στο Ωδείο Βορείου Ελλάδος, στο Κεντρικό Ωδείο Θεσσαλονίκης και τώρα είναι διευθυντής της Σχολής Βυζαντινής Μουσικής της Ιεράς Μητροπόλεως Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης.
Διετέλεσε πρωτοψάλτης του Μητροπολιτικού Ναού Αγίου Δημητρίου Σιάτιστας (1990-1993), στη συνέχεια πρωτοψάλτης του ι. ν. Αγ. Αντωνίου Θεσσαλονίκης (1998-2010) και από τον Ιούνιο του 2010 είναι πρωτοψάλτης του Μητροπολιτικού Ναού Αγίου Γρηγορίου Παλαμά Θεσσαλονίκης.
Υπήρξε μέλος της «Πανεπιστημιακής Βυζαντινής Χορωδίας Θεσσαλονίκης» με διευθυντή τον καθ. Αντ. Αλυγιζάκη και ως τακτικό μέλος στο Χορό Ψαλτών «Οι Μαΐστορες της Ψαλτικής Τέχνης» με διδάσκαλο και χοράρχη τον καθηγητή Γρ. Θ. Στάθη, συμμετέχοντας σε εκδόσεις ψηφιακών δίσκων και σε συναυλίες στην Ελλάδα και στο Εξωτερικό.
Το έτος 2007 ίδρυσε τον Χορό Ψαλτών «Θεσσαλονικείς Υμνωδοί». με τον οποίο το 2007 εξέδωσε ψηφιακό δίσκο με τίτλο «Σε τον ιεράρχην και λειτουργόν του Κυρίου…» ως επετειακή έκδοση της Ι. Μ. Παντοκράτορος Αγίου Όρους.
Το 2008 κυκλοφόρησε δεύτερο ψηφιακό δίσκο (CD) με τίτλο «Χαίρε μάρτυς Δημήτριε», με ύμνους της Μ. Εβδομάδος και της Ακολουθίας του Αγ. Δημητρίου.
Το 2013 κυκλοφόρησε τον τρίτο ψηφιακό δίσκο (CD) με τίτλο «Γρηγόριε θαυματουργέ Θεσσαλονίκης το καύχημα», με μνους από την ακολουθία του Αγ. Γρηγορίου του Παλαμά και συνθέσεις από τον ιε΄-ιθ΄ αιώνα. Ο Χορός Ψαλτών έχει συμμετάσχει σε συναυλίες: στο Μέγαρο Μουσικής Τσαϊκόφσκι, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στο Ωδείο Τσαϊκόφσκι στη Μόσχα, και σε πολλές άλλες συναυλίες σε πόλεις της Ελλάδος, της Κύπρου και της Ρωσίας.

Και Χριστιανός και Αναρχικός!

Ο Αλέξανδρος Χριστογιαννόπουλος είναι Λέκτορας Πολιτικών Επιστημών και Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Loughborough της Μεγ. Βρετανίας. Στα επιστημονικά ερευνητικά του ενδιαφέροντα εντάσσονται ο χριστιανισμός (κυρίως), ο αναρχισμός και ο πασιφισμός αλλά και η πολιτική σκέψη του Λέοντα Τολστόι, η θρησκεία, η πολιτική, η πολιτική βία και η μη βία αλλά και η πολιτική θεολογία.

Συζήτησε με τη Φωτεινή Μαστρογιάννη για τον αναρχισμό και τον Χριστιανισμό.

Φωτεινή Μαστρογιάννη: Αλέξανδρε, τι είναι ο Χριστιανικός αναρχισμός;

Αλέξανδρος Χριστογιαννόπουλος: Ο Λέων Τολστόι είπε :«Ο Χριστιανισμός στην αληθινή του έννοια βάζει τέλος στο κράτος. Αυτό ήταν κατανοητό από την αρχή του και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο σταυρώθηκε ο Χριστός».

Η βασική ιδέα πίσω από τον χριστιανικό αναρχισμό είναι, όσον αφορά την πολιτική, ότι ο «αναρχισμός» είναι αυτός που ακολουθεί (ή πρόκειται να ακολουθήσει)  τον «Χριστιανισμό». Ο «αναρχισμός» εδώ μπορεί να σημαίνει, για παράδειγμα, την καταγγελία των καταπιεστικών πολιτικών θεσμών όπως είναι το κράτος (διότι μέσω αυτού γινόμαστε βίαιοι, γινόμαστε ειδωλολάτρες κοκ), το όραμα μίας κοινωνίας χωρίς κράτος  ή / και τη θέσπιση μια αποκλειστικής κοινωνικής ζωής από τη βάση προς την κορυφή. Ο «Χριστιανισμός» μπορεί να γίνει κατανοητός, για παράδειγμα, με τον πολύ ορθολογιστικό τρόπο που τον ερμηνεύει ο Τολστόι, μέσα από το Ρωμαιοκαθολικό πλαίσιο προσέγγισης της Ντόροθυ Ντέι ή μέσω των διαφόρων Προτεσταντικών θεωρήσεων ανθρώπων όπως είναι ο Ζακ Ελλύλ, ο Βέρναρντ Ελλερ, ο Ντέιβ Αντριους ή ο Μάικλ Ελιοτ. Συνεπώς, μπορεί να υπάρξουν διαφορετικοί τρόποι ερμηνείας του «Χριστιανισμού» και να υπάρχουν εξίσου πολλές πιθανές θεωρήσεις του «αναρχισμού». Αλλά ούτως ή άλλως, ο Χριστιανικός αναρχισμός είναι ένας όρος για την άποψη  που υποστηρίζει ότι ο Ιησούς, όσον αφορά το πολιτικό πεδίο, είναι κάποιο είδος αναρχικού.

ΦΜΓιατί υπήρξε η ανάγκη συσχέτισης μίας πολιτικής ιδεολογίας, όπως είναι ο αναρχισμός, με τη θρησκεία;

ΑΧ:  Τόσο οι πολιτικοί επιστήμονες όσο και το ευρύτερο κοινό χρησιμοποιούν ιδεολογικές ταμπέλες για να περιγράψουν πληθώρα ιδεών που εκτιμούνται και ασκούνται από πολλούς, με άλλα λόγια  ταξινομούν και  κατανοούν τα διαφορετικά πολιτικά ιδανικά και πρακτικές. Αυτές οι πολιτικές ιδεολογίες εξελίσσονται με την πάροδο του χρόνου, παίρνουν διαφορετικές αποχρώσεις  σε διαφορετικά πλαίσια, αλληλεπιδρούν μεταξύ τους και δημιουργούν περαιτέρω υποκατηγορίες. Αυτές οι ετικέτες συχνά τείνουν να υπεραπλουστεύουν την πλούσια ποικιλία των αποχρώσεων των διαφορετικών ιδεολογικών θέσεων αλλά βοηθούν επίσης στην ανάπτυξη μιας καλύτερης και βαθύτερης κατανόησης της τεράστιας ποικιλίας απόψεων που υπάρχουν.

Ο «αναρχισμός» είναι μία τέτοια ετικέτα. Σημαίνει ελαφρώς διαφορετικά πράγματα σε διαφορετικούς ανθρώπους και, όπως συμβαίνει με πολλές άλλες ετικέτες, υπάρχουν ενίοτε έντονες συζητήσεις όσον αφορά τον ορισμό του. Ορισμένοι δίνουν το βάρος της προσοχής στην αντίθεσή τους προς το κράτος, άλλοι επικρίνουν  τον νεοφιλελεύθερο καπιταλισμό, ενώ άλλοι αναφέρονται στους τρόπους λήψης αποφάσεων από την κορυφή προς τα κάτω. Κοινό σημείο σε πολλούς αναρχικούς είναι η κριτική στις ιεραρχικές δομές και η εναντίωση στην καταπίεση. Για πολλούς, αυτό περιλαμβάνει την συνειδητοποίηση της διατομεακότητας τέτοιων δομών, και γι 'αυτό πολλοί αναρχικοί είναι επικριτικοί  στην πατριαρχική, θρησκευτική, ρατσιστική ιεραρχία καθώς και σε πολλές άλλες ιεραρχίες.

Γιατί λοιπόν να συνδυάσουμε τον αναρχισμό με τη θρησκεία; Όπως μου είπε κάποτε ένας Βρετανός Χριστιανός αναρχικός: «Ο λόγος που μου αρέσει ο όρος Χριστιανικός αναρχισμός είναι ότι  έχει μια ιστορία ατόμων που θαυμάζω πολύ. Αντικατοπτρίζει επίσης ένα πολιτικό στοιχείο με τον Ιησού ως τον μη βίαιο επαναστάτη». Με άλλα λόγια, αυτό που βοηθάει την ετικέτα είναι το ότι δείχνει μια συγκεκριμένη ομάδα ανθρώπων που, παρά το ότι έχουν ποικίλες και πολύ διαφορετικές αλλά και ενδιαφέρουσες απόψεις, μοιράζονται όμως ταυτόχρονα κάποιες βασικές ιδέες. Η ετικέτα παρέχει επίσης ένα μήνυμα για να ληφθούν σοβαρά υπόψη οι ριζικές πολιτικές επιπτώσεις της ηθικής διδασκαλίας του Ιησού. Πολλοί ακτιβιστές και συγγραφείς που υιοθετούν σήμερα την ετικέτα του αναρχισμού το κάνουν συχνά για να συσχετιστούν με αυτούς τους ανθρώπους και τις ιδέες τους, με την επαναστατική ανάγνωση των λόγων του Ιησού και με τους σύγχρονους συνοδοιπόρους που μοιράζονται την ίδια θεώρηση.

Εκτός αυτού, αν η ερώτησή σου υπονοεί την παραδοσιακή εχθρότητα που αισθάνονται πολλοί αναρχικοί απέναντι στη θρησκεία, αξίζει να σημειωθεί εδώ ότι πολλοί θρησκευτικοί αναρχικοί είναι κατά του κλήρου (έχω γράψει ιδιαίτερα για τον Τολστόι). Υπάρχει επίσης πληθώρα κοινών σημείων για άλλα ζητήματα μεταξύ των θρησκευτικών αναρχικών και των κοσμικών συντρόφων τους. Μιαεπισκόπηση, την οποία συνέγραψα, της σημαντικής βιβλιογραφίας γι' αυτό το θέμα πρόκειται να δημοσιευθεί και η πρώτη  συλλογή πολυάριθμων δοκιμίων σχετικά με αυτό  το θέμα, στο οποίο εργάζομαι επί του παρόντος, δημοσιεύθηκε εφέτος. Ούτως ή άλλως, υπάρχουν σίγουρα εντάσεις μεταξύ των δύο όρων «αναρχισμός» και «θρησκεία» αλλά αρκετοί στοχαστές και ακτιβιστές συνειδητά τους συνέκλιναν εδώ και έναν αιώνα για να δημιουργήσουν ένα συγκεκριμένο σύνολο θρησκευτικών και πολιτικών απόψεων.

ΦΜ: Η Επί του Όρους Ομιλία αποτελεί βασικό στοιχείο του Χριστιανικού αναρχισμού. Γιατί;
Αλέξανδρος Χριστογιαννόπουλος

ΑΧ: Πράγματι είναι σημαντική. Μπορώ να το καταδείξω αναφέροντας τα λόγια του Χριστιανού αναρχικού Πέτρου Μαουρίν: «Τι ωραίο μέρος θα ήταν ο κόσμος εάν οι Φονταμενταλιστές Προτεστάντες προσπαθούσαν να εξηγήσουν μέσω παραδειγμάτων την Επί του Όρους Ομιλία». Αν εφαρμοζόταν σαν πολιτικό μανιφέστο, θα προέβαλλε έναν Χριστιανισμό αρκετά διαφορετικό από αυτόν που συνήθως σχετίζεται με τους φονταμενταλιστές. 

Υπάρχουν πολλά τμήματα της συγκεκριμένης Ομιλίας τα οποία αγαπούν οι Χριστιανοί αναρχικοί, αλλά όπως εξήγησα σε ένα κεφάλαιο του βιβλίου μου (καιαλλού), το πιο σημαντικό για τους περισσότερους είναι το κατά Ματθαίον 5:38 - 42, όπου ο Ιησούς καλεί τους ακόλουθους του να μην πράξουν το οφθαλμόν αντί οφθαλμού αλλά αντί αυτού να γυρίσουν το άλλο μάγουλο (ένα εδάφιο το οποίο, όπως πολλοί υποστηρίζουν αποτυπώνει την ουσία της ηθικής διδασκαλίας του Ιησού).

Για τους Χριστιανούς αναρχικούς, ο Ιησούς καλεί τους μαθητές του να υψωθούν πάνω από το lex talionis (Σ.τ.Μ. νόμος της ανταπόδοσης των ίσων)  και τον αντίστοιχο κύκλο βίας και αντί αυτού να υιοθετήσουν μια αντι-διαισθητική και απροσδόκητη μέθοδο για να ξεπεράσουν τη βία. Η ανταπόκριση με  αγάπη και  συγχώρεση όταν κάποιος δεν το αναμένει συμβάλλει στη διακοπή του κύκλου της βίας. Επειδή το σύγχρονο κράτος βασίζεται στη βία και υποτίθεται ότι κατέχει το νόμιμο μονοπώλιο της χρήσης βίας και επειδή επίσης διαχειρίζεται με ακρίβεια τη λογική των αντιποίνων που ο Ιησούς κάλεσε τους οπαδούς του να ξεπεράσουν, οι Χριστιανοί αναρχικοί θεωρούν ότι η ηθική διδασκαλία που περιγράφεται σε αυτό το εδάφιο υποδηλώνει λογικά απόρριψη του κράτους. 

Με κάποιο τρόπο, επομένως, λόγω της  έντονα ειρηνικής ανάγνωσης της Επί του Όρους Ομιλίας πολλοί αναρχικοί απορρίπτουν το κράτος. Υπάρχουν όμως και άλλα εδάφια μεγάλου ενδιαφέροντος για τους Χριστιανούς αναρχικούς.

ΦΜ: Ποια είναι τα άλλα βασικά σημεία του Χριστιανικού αναρχισμού;

ΑΧ: Όσον αφορά τις Γραφές, ένα μεγάλο μέρος του περιεχομένου της Επί του Όρους Ομιλίας επαναλαμβάνεται σε πολλά εδάφια στα οποία ο Ιησούς, ο Ιάκωβος, ο Πέτρος ή ο Παύλος μιλούν για συγχώρεση, προτρέπουν στο να μην κρίνει ο ένας τον άλλο και στο να υπηρετούμε τους άλλους – το κράτος δεν το κάνει (ή καλύτερα εμείς είμαστε αυτοί που δεν το κάνουμε μέσω αυτού) και εάν το κάναμε τότε το κράτος θα ήταν ούτως ή άλλως περιττό. 

Υπάρχει επίσης ο τρίτος πειρασμός του Ιησού στην  έρημο, μια αρκετά σαφής καταδίκη της κρατικής ειδωλολατρίας. Ή ο Καθαρισμός του Ναού, όπου η άμεση δράση του Ιησού υπονοεί σαφώς την καταγγελία του συγκεντρωτισμού και των καταχρήσεων της θρησκευτικής, πολιτικής και οικονομικής ισχύος (και οι περισσότεροι Χριστιανοί αναρχικοί επιμένουν, παρεμπιπτόντως, ότι η δράση Του δεν ήταν βίαιη). 

Υπάρχει η πικρή επίκριση των Φαρισαίων ως υποκριτών όσον αφορά την εφαρμογή του θεϊκού νόμου, επικρίσεις που  φαίνεται ότι ισχύουν σε ορισμένες εκκλησιαστικές αρχές σήμερα. Η σύλληψη και η δίκη του Ιησού υποδεικνύουν επίσης τη στάση Του σε σχέση με τις πολιτικές αρχές και η σταύρωσή Του εμπερικλείει τόσο την καταδίκη Του όσον αφορά την κρατική βία όσο και την συγχώρεσή Του ως τρόπου υπέρβασης της κρατικής βίας.

Υπάρχουν επίσης οι Πράξεις των Αποστόλων, οι πολλές Επιστολές και φυσικά η Αποκάλυψη, στις οποίες κάποιος μπορεί να βρει πειστικές εξηγήσεις των Χριστιανών αναρχικών (περισσότερα στο βιβλίο μου). Με άλλα λόγια, υπάρχουν πολλά εδάφια και γραφές αλλά εδώ αναφερόμαστε στην ερμηνεία των Χριστιανών αναρχικών.

Ίσως μπείτε στον πειρασμό να αναφερθείτε στο ένα ή το άλλο από τα δύο εδάφια  που αναδεικνύονται πιο συχνά ως «σαφή τεκμήρια» εναντίον των Χριστιανικών αναρχικών ερμηνειών: το Προς Ρωμαίους  13 και στο «τα του Καίσαρος τω Καίσαρι». Κανένα από τα δύο δεν μπορεί να αναλυθεί σε βάθος εδώ (έχω γράψει γι’αυτά αλλού) αλλά απλά να αναφερθούμε στην εξήγηση που έδωσαν οι Χριστιανοί αναρχικοί. 

Όσον αφορά το Προς Ρωμαίους, ο Παύλος έδωσε τη δική του ερμηνεία για την Επί του Όρους Ομιλία σχετικά με την έκκληση του Ιησού για συγχώρεση και αγάπη των χειρότερων εχθρών μας όπως έκανε και με τη Σταύρωσή Του.

Στο Προς Ρωμαίους 13 δεν νομιμοποιεί τις αρχές αλλά καλεί να υποταχθούμε σε αυτές γυρνώντας το άλλο μάγουλο, να ξεπεράσουμε το κακό τους όχι μέσω της βίαιης αντίστασης αλλά μέσω μίας υποδειγματικής στάσης που επιδιώκει να κατανοήσει υπομονετικά και να συγχωρήσει.

Όσο για το «τα του Καίσαρος τω Καίσαρι», είναι θέμα του Καίσαρα να διεκδικήσει πίσω τα νομίσματα αλλά πέραν αυτών τίποτε άλλο δεν «ανήκει στον Καίσαρα». Αυτό που δεν ανήκει στον Καίσαρα αλλά στον Θεό, για παράδειγμα,  περιλαμβάνει τη ζωή και τα πάντα  παρά νομίσματα και δημόσια μνημεία . Ως εκ τούτου, ο Ιησούς εδώ μας καλεί να διακρίνουμε με σαφήνεια τι έχει πιο πολύ σημασία από τα πράγματα που τεχνικά ανήκουν στον Καίσαρα. Θα πρόσθετα ότι  μεταξύ των άλλων χωρίων που τέθηκαν εναντίον των Χριστιανών αναρχικών είναι εκείνα όπου ο Ιησούς υποστηρίζεται από κάποιους ότι υπήρξε βίαιος ή ότι επιδοκίμασε τη βία.   Μια προσεκτική (Χριστιανοαναρχική) ανάγνωση, ωστόσο, υποδηλώνει ότι αυτοί οι ισχυρισμοί δεν ισχύουν - ή ότι σίγουρα δεν κατέχουν την αποκλειστικότητα της αλήθειας γι’αυτά τα χωρία.

Αυτά είναι όλα σχετικά με την εξήγηση των Γραφών. Εκτός αυτού, οι Χριστιανοί αναρχικοί οραματίζονται μία κοινωνία ή μία «εκκλησιαστική» ζωή στην οποία όλοι φροντίζουν ο ένας τον άλλο, μοιράζονται τα πράγματα από κοινού και προσπαθούν, ως εκ τούτου, να δημιουργήσουν  ένα είδος συλλογικής ζωής που είναι τελείως διαφορετικό από το είδος ζωής των μετα-βιομηχανικών κοινωνιών.

Επισημαίνουν τις Γραφές όταν χρειάζεται αλλά αναπτύσσουν επίσης  σκέψεις  σχετικά με τα σύγχρονα ζητήματα που βασίζονται στη Χριστιανική κοσμοθεωρία τους, χωρίς πάντα να τα εξηγούν με βάση τις Γραφές. Για παράδειγμα, ασκούν μία ριζοσπαστική χριστιανική κριτική για την παγκόσμια πολιτική οικονομία και την πολεμική της μηχανή, τις ρατσιστικές και βάναυσες μεταναστευτικές πολιτικές, της εκλογικής διαδικασίας καπ.

Εν ολίγοις, υπάρχουν πολλά που ενδιαφέρουν τους Χριστιανούς αναρχικούς: δίνουν ασυνήθιστες  δικαιολογημένες εξηγήσεις  και πέραν αυτού παρέχουν επίσης ηθικές σκέψεις σε διάφορα πολιτικά ερωτήματα.

ΦΜ: Ο Χριστιανικός αναρχισμός φαίνεται λίγο ουτοπικός, σε έναν κόσμο συνεχούς βίας, ο Χριστιανικός αναρχισμός υιοθετεί τη στάση «μη ανταπόδοσης, μη βίας». Είναι κάτι τέτοιο δυνατόν; Φαίνεται ότι προτείνει την απάθεια.

ΑΧ: Και ναι και όχι. Όσον αφορά την ουτοπία, εάν με το «ουτοπικός» εννοείς «μη ρεαλιστικός» τότε πιθανόν. Αλλά οι ουτοπίες είναι ουσιαστικά μία πρόσκληση να συλλογισθούμε με κριτικό τρόπο την τρέχουσα κατάστασή μας, να φαντασθούμε διαφορετικά τα πράγματα και πιθανόν να επαναξιολογήσουμε τον τρόπο σκέψης και συμπεριφοράς μας με τον καλύτερο δυνατόν τρόπο εδώ και τώρα.

Ο κόσμος που πολλοί Χριστιανοί αναρχικοί ελπίζουν να δουν μπορεί να μην φαίνεται ρεαλιστικός αλλά κάτι τέτοιο δεν πρέπει να μας εμποδίζει να συλλογιζόμαστε τα ζητήματα που μας προσκαλούν να συλλογισθούμε.  Είναι αφελείς που ελπίζουν μια μέρα να δουν μια πιο ειρηνική κοινωνία, που θα ενσαρκώνει το είδος της ηθικής που έχει διατυπώσει ο Ιησούς στην Επί του Όρους Ομιλία; Ίσως. Αλλά όπως συμβαίνει και με πολλές άλλες προσδοκώμενες αξίες προσφέρουν κατευθύνσεις στις οποίες μπορούμε να στοχεύσουμε  και τρόπους  να φανταστούμε τους εαυτούς μας που μας βοηθούν να σκεφτούμε την παρούσα κατάσταση μας με πιο κριτικό τρόπο.

Θέλω, ωστόσο, να τονίσω κατηγορηματικά ότι η στάση τους δεν είναι αυτή της απάθειας. Οι Χριστιανοί αναρχικοί δεν υποστηρίζουν την αποφυγή και το να αφήσουν τη βία να επικρατήσει χωρίς αντίσταση. Διαβάζουν την Επί του Όρους Ομιλία του Ιησού όχι ως παροχή  συμβουλών παθητικότητας αλλά ως μία  πολύ σκόπιμη αντίδραση. 

Στο σημερινό πλαίσιο, οι Χριστιανοί αναρχικοί έχουν ως στόχο τη δημιουργική αποκάλυψη και καταγγελία της βίας και  συχνά καταβάλλουν μεγάλες προσπάθειες για να ανακουφίσουν την ταλαιπωρία που προκύπτει από την πολιτική βία. Για παράδειγμα, συμμετέχουν σε δράσεις «μετατροπής των σπαθιών σε άροτρα», οργανώνουν δράσεις υποστήριξης καταγγελλόντων, παρέχουν τρόφιμα και καταφύγια σε πρόσφυγες και άλλους κατατρεγμένους, καταγγέλλουν οικονομικές και οικολογικές αδικίες και ούτω καθεξής.

Όπως το θέτει ένας Ρωμαιοκαθολικός  εργαζόμενος, «ανακουφίζουν τους βασανισμένους και βασανίζουν τους άνετους». Όλα αυτά τα έχουν πραγματοποιήσει συχνά με τεράστιο προσωπικό κόστος, πολλοί έχουν συλληφθεί και δολοφονηθεί, μερικές φορές έχουν φυλακιστεί και τους έχουν επιβληθεί πρόστιμα.

Είναι επομένως ειρηνιστές, ναι, αλλά είναι ίσως πιο σημαντικό να τονίσουμε ότι αυτό δεν τους κάνει απαραίτητα πιο «απαθείς» και λιγότερο «δραστήριους» και θαρραλέους από τους μη πασιφιστές στην εκστρατεία εναντίον της αδικίας ή του κακού. (Παρεμπιπτόντως, ίσως ο πιο διάσημος Χριστιανός αναρχικός, ο Λέων Τολστόι, άσκησε μεγάλη επιρροή στον ειρηνιστικό ακτιβισμό ενός από τους πιο σημαντικούς ακτιβιστές δηλ. του Μαχάτμα Γκάντι. Μπορεί κάποιος να είναι ειρηνιστής, να απορρίπτει την αντεκδίκηση αλλά να έχει μία σημαντική στάση εναντίωσης στην αδικία).

ΦΜ: Ο Λέων Τολστόι είναι ο πιο διάσημος Χριστιανός Αναρχικός. Στις μέρες μας διάσημοι Χριστιανοί αναρχικοί ήταν ο Ζακ Ελλύλ, η Ντόροθυ Ντέι, ο βραβευμένος με το βραβείο Πούλιτζερ και πρεσβυτεριανός ιερέας Κρις Χέτζες κτλ. Πρόκειται περί ενός δημοφιλούς θρησκευτικού/ιδεολογικού κινήματος;

ΑΧ:  Δύσκολο να το πει κάποιος, δεν είναι εύκολο να μετρηθεί ωστόσο δεν πρόκειται περί ενός πολύ μεγάλου κοινωνικού κινήματος. Στον καιρό μας, η πιο ζωντανή σκηνή φαίνεται ότι είναι στις ΗΠΑ όπου κοινότητες όπως είναι οιΡιζοσπάστες του Ιησού φέρνουν κοντά όσους ενδιαφέρονται για τις ιδέες και τις πρακτικές των Χριστιανών αναρχικών. Υπάρχουν, σε παγκόσμια κλίμακα, 200 περίπου κοινότητες Καθολικού Εργάτη ειδικότερα στις ΗΠΑ (παρεμπιπτόντως, ένας από τους ιδρυτές της, η Ντόροθυ Ντέι πρόκειται να αγιοποιηθεί παρόλο που η ίδια δεν ήθελε να ονομαστεί αγία γιατί «δεν ήθελε να απορριφθεί τόσο εύκολα»).

Υπάρχουν επίσης πολλές ομάδες στην Ευρώπη, στον Νότιο Ειρηνικό και αλλού. Σε μια εποχή όπου η θρησκεία είναι και πάλι όλο και περισσότερο ορατή στην πολιτική, σε μια εποχή υπαρξιακών αβεβαιοτήτων και πρωτοφανών (οικολογικών, οικονομικών ή ασφάλειας) προκλήσεων, σε μια εποχή σημαντικής πόλωσης της πολιτικής, το έδαφος παραμένει αναμφισβήτητα εύφορο για την υιοθέτηση του Χριστιανικού αναρχισμού.


ΦΜ: Ποια είναι η διαφορά μεταξύ της θεολογίας της απελευθέρωσης και του Χριστιανικού αναρχισμού; Οι τάσεις αυτές αφορούν περισσότερο την Προτεσταντική και τη Ρωμαιοκαθολική εκκλησία; Τι γίνεται με την Ορθόδοξη εκκλησία;

ΑΧ: Η κυριότερη διαφορά μεταξύ του Χριστιανικού αναρχισμού και τις άλλες θεολογίες της Απελευθέρωσης έγκειται στον τρόπο της αλλαγής. Η θεολογία της Απελευθέρωσης δεν θα αποφύγει να χρησιμοποιήσει την κρατική συσκευή για να βελτιώσει τα πράγματα. 

Ο Χριστιανικός αναρχισμός είναι ενάντια σε αυτό. Υπό αυτή την έννοια, αυτή η διαφορά ανάμεσα στην θεολογία της Απελευθέρωσης και τον Χριστιανικό αναρχισμό αντικατοπτρίζει τη διαφορά μεταξύ του μαρξισμού και του (κοσμικού) αναρχισμού (σε ένα απλουστευτικό επίπεδο). Τούτου λεχθέντος, τα κοινά σημεία (όπως με τις κοσμικές παραλλαγές) είναι σημαντικά και η υπερβολική έμφαση στις διαφορές ενθαρρύνει έναν σεχταρισμό που μπορεί να προκαλέσει περισσότερο κακό παρά καλό.

Η θεολογία της Απελευθέρωσης έχει επίσης δώσει πολλά παραδείγματα που έχουν εμπνεύσει τους Χριστιανούς αναρχικούς. αλλά η καταγγελία του κράτους του Χριστιανικού αναρχισμού είναι υπερβολικά δριμεία για να επιτρέψει έναν συμβιβασμό μεταξύ των δύο. Για να επικαλεσθούμε ένα διάσημο σύνθημα από τους Βιομηχανικούς Εργαζόμενους του Κόσμου (Industrial Workers of the World), η νέα κοινωνία πρέπει να δημιουργηθεί «μέσα στο κέλυφος του παλιού», όχι με αυτό. Δηλαδή, η νέα κοινωνία πρέπει να αντικαταστήσει το κράτος και αυτό που κάνουμε στον εαυτό μας μέσα από αυτό, κάτι που δεν μπορεί να γίνει με την εξεύρεση νέων λόγων για τη διαιώνισή του. Διαφορετικά, για να παραφράσουμε τον Γιόντερ, απλά αλλάζουμε τους φρουρούς του παλατιού.

Όσον αφορά τα διαφορετικά  Χριστιανικά δόγματα, φαίνεται σωστό να περιγράψουμε τη Χριστιανική αναρχική ανάγνωση των Γραφών ως τυπικά προτεσταντική. Πολλοί σημαντικοί  Χριστιανοί αναρχικοί υπήρξαν πράγματι Προτεστάντες και πολλές Χριστιανικές αναρχικές ομάδες είναι προτεσταντικές  (Κουάκεροι, Αναβαπτιστές κλπ.). Αλλά ο πιο διάσημος χριστιανός αναρχικός παραμένει ο Λέων Τολστόι, ο οποίος βέβαια προέρχεται βγήκε από ένα ρωσικό Ορθόδοξο πλαίσιο (αν και ο Χριστιανισμός του είναι αρκετά ασυνήθιστος) και έχει εμπνεύσει αρκετούς Ρώσους έκτοτε. 

Ακόμη και μέσα στον Καθολικισμό υπάρχουν παραδείγματα Χριστιανών αναρχικών: ανέφερα ήδη τον Καθολικό Εργάτη, του οποίου οι δύο βασικοί ιδρυτές, ο Πήτερ Μώριν και ιδιαίτερα η Ντόροθυ Ντέι  ήταν πιστοί καθολικοί. Η δυσκολία που αντιμετωπίζουν στη συνέχεια πολλοί Χριστιανοί αναρχικοί είναι στο πώς να διαπραγματευτούν με τη δική τους εκκλησιαστική ιεραρχία, πολλοί από αυτούς υπήρξαν ιδιαίτερα επικριτικοί σε αυτή αλλά χωρίς απαραίτητα να διαρρηγνύουν εντελώς τις σχέσεις τους με την αρχική τους εκκλησία. Είτε έτσι είτε αλλιώς, συναντάμε Χριστιανούς αναρχικούς και στα τρία βασικά δόγματα της Χριστιανικής παράδοσης.

ΦΜ: Έχεις γράψει ότι μερικοί Χριστιανοί αναρχικοί είναι επίσης αναρχο-καπιταλιστές ενώ άλλοι δεν είναι. Δεν είναι κάπως αντιφατικό να είναι κάποιος αναρχικός, καπιταλιστής και Χριστιανός;

ΑΧ: Ρώτα οποιονδήποτε  αναρχικό και θα καταγγείλει την ίδια την ιδέα του «αναρχο-καπιταλισμού»: είναι πραγματικά ένας φονταμενταλισμός της ελεύθερης αγοράς, βασίζεται στην ιδιωτική ιδιοκτησία που οι περισσότεροι αναρχικοί θεωρούν ότι είναι κλοπή και επομένως είναι ασυμβίβαστος με το μεγαλύτερο μέρος της βασικής ανάλυσης του αναρχισμού. 

Αυτά είναι τα επιχειρήματα που έχουν  οι περισσότεροι αναρχικοί. Ο λόγος που συμπεριέλαβα μερικούς Χριστιανούς «αναρχο-καπιταλιστές» σε μελέτες του Χριστιανικού αναρχισμού είναι ότι μερικοί από αυτούς προσέφεραν μία ανάγνωση των Γραφών που συμπλήρωσε επιβοηθητικά την ανάγνωση των  άλλων Χριστιανών αναρχικών (σε εδάφια που θα συμφωνούσαν ούτως ή άλλως). Ακριβώς όπως οι μη θρησκευόμενοι «αναρχο-αναρχικοί», ωστόσο, οι περισσότεροι αναρχο-καπιταλιστές βρίσκονται  στις Η.Π.Α., κάτι που ενδεχομένως δείχνει μια συγκεκριμένη  ιστορική εξέλιξη της καπιταλιστικής ιδεολογίας στο αμερικανικό πλαίσιο.

Δεν μπορείς να εμποδίσεις ορισμένους ανθρώπους να βάζουν μία ταμπέλα για τον εαυτό τους, αν και μπορείς να κρατήσεις αποστάσεις από μια τέτοια χρήση και να την επικρίνεις αντίστοιχα. Ο «αναρχο-καπιταλισμός» έρχεται σε αντίθεση με πολλά από αυτά που παρακινούν τους περισσότερους αναρχικούς και, ως εκ τούτου, η χρήση της «αναρχικής» ταμπέλας από την πλευρά τους είναι πράγματι προβληματική. 

Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι, ίσως σήμερα περισσότερο από έναν αιώνα πριν, πολλοί αναρχικοί θα στοχεύσουν στον καπιταλισμό, προτού στοχεύσουν στο κράτος. Στη σημερινή παγκοσμιοποιημένη πολιτική οικονομία, θα μπορούσε κάποιος να πει  ότι το κράτος έχει υποταχθεί ακόμα περισσότερο στα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου και όλων των συναφών ιεραρχιών. Επομένως, αν και μερικές φωνές, κυρίως στις ΗΠΑ, προσπαθούν να παντρέψουν  τον καπιταλισμό και τον αναρχισμό, δεν θα πρέπει να εκπλήσσει το γεγονός ότι οι περισσότεροι Χριστιανοί αναρχικοί, όπως και σχεδόν όλοι οι μη θρησκευτικοί αναρχικοί, είναι επίσης πολλοί  επικριτικοί με τον καπιταλισμό.

ΦΜ: Αλέξανδρε σε ευχαριστώ, η συζήτηση ήταν πολύ ενδιαφέρουσα.

Η συνέντευξη δόθηκε στην αγγλική γλώσσα. Το πρωτότυπο κείμενο μπορείτε να διαβάσετε εδώ: 

Η γυναίκα που παραβίασε το Άβατο του Αγίου Όρους

Στα 17 της χρόνια με ομάδα ανταρτών βρέθηκε στη μοναστική πολιτεία

Οκτώβριος του 1948. Οι αντάρτες της Χαλκιδικής μπαίνουν στο Άγιον Όρος. Αναμεσά τους και γυναίκες. Το άβατον για μία ακόμη, λιγοστή φορά καταργήθηκε. Μεταξύ εκείνων των νεαρών ανταρτών και η Ευγενία Πέγιου από το χωριό Μεγάλη Παναγιά κοντά στην Ιερισσό. Τότε ήταν 17 χρόνων. Πενήντα χρόνια αργότερα, το Σεπτέμβριο του 1999, μιλούσε στην εφημερίδα «Τα Νέα» για κείνη την περιπέτεια που κράτησε δύο ημέρες.

«Έκανα αμαρτία», είπε. Οι μοναχοί και αυτοί θυμούνται την είσοδο γυναικών στα μοναστήρια. Δεν αναφέρονται σ' αυτό. Άλλωστε αυτή ήταν και η μοναδική εξαίρεση. Από τότε υπεραμύνθηκαν του άβατου με σθένος και μέχρι σήμερα, παρά το γεγονός ότι πολλές γυναίκες ζητούν να επισκεφτούν το Άγιον Όρος, αρνούνται κάθε συζήτηση.

Η βροχή έφτανε ώς το κόκαλο. Το Μάουζερ την κούραζε ακόμη πιο πολύ. Πεινούσε και κρύωνε. Μα πιο πολύ, έτσι όπως στεκόταν έξω από την πόρτα της Μονής Ιβήρων, την τρόμαζε η ιδέα ότι ήταν μια γυναίκα μόνη στο Άγιον Όρος. Ήταν Οκτώβρης του 1948.

Σύμφωνα με την μαρτυρία της κ.Εύας Σπυριδάκη, σ' εκείνο το τμήμα των ανταρτών, μετείχε και η Μίνα Γιάννου, στέλεχος του ΚΚΕ και επί χρόνια βουλευτίνα Θεσσαλονίκης μετά την μεταπολίτευση. Τη συμμετοχή εκείνη, την είχε εκμυστηρευθεί η ίδια η Μίνα Γιάννου στην κ. Σπυριδάκη.

                                                                      Η Ευγενία Πέγιου με τον σύζυγό της

Τότε η Ευγενία Πέγιου ήταν μόλις 17 χρόνων. Περνώντας από το χωριό της, τη Μεγάλη Παναγιά Χαλκιδικής, οι άνδρες του Δημοκρατικού Στρατού την πήραν μαζί τους. Μέσα στις επιχειρήσεις που γίνονταν τότε ήταν και αυτή του Αγίου Όρους, για να πάρουν τρόφιμα. Η Ευγενία τους ακολούθησε. Περπάτησε ώρες και παρά τον φόβο της βρέθηκε έξω από τη Μονή Ιβήρων με το όπλο στο χέρι.

Ο Κώστας Παπαγεωργίου (στη μέση με την τραγιάσκα κατά τη σύλληψη
της ομάδας του), ήταν ο άνθρωπος ο οποίος ηγήθηκε των ανταρτών που
μπήκαν στο Άγιον Όρος με σκοπό να πάρουν τρόφιμα και ρούχα

«Φοβόμουν πολύ. Είχα ακούσει ότι απαγορεύονταν να μπούνε γυναίκες στο Άγιον Όρος. Η διμοιρία μου έφτασε στη Μονή Ιβήρων. Οι καλόγεροι δεν άνοιγαν την πόρτα. Εγώ δεν πυροβολούσα. Δεν κυκλοφορούσε κανείς. Τότε θυμάμαι ότι ένας αντάρτης, "Αλβανό" τον φώναζαν, πήδηξε πάνω από την πόρτα και την άνοιξε. Εγώ δεν μπήκα μέσα. Περίμενα με το όπλο στο χέρι. Ήμουν μόνη. Πρέπει να ήταν και άλλες γυναίκες εκεί κοντά».

Οι βρύσες

Ακόμη και σήμερα δεν έχει συνειδητοποιήσει πώς έσπασε το άβατο. Αποφεύγει να μιλάει γι' αυτό. Όμως τότε δεν είχε και πολλά περιθώρια. Ο καπετάνιος της Κώστας Παπαγεωργίου την χρειαζότανε. «Το όπλο ήταν πιο ψηλό από μένα. Θυμάμαι σαν τώρα κάτι βρύσες με κεφάλι φιδιού έξω απ το μοναστήρι. Οι αντάρτες πήραν μουλάρια και φόρτωσαν ρούχα και τρόφιμα. Το αστείο είναι ότι πήραν και αυτά που είχε ο πατέρας μου, ο οποίος δούλευε στο Όρος. Εγώ το έμαθα μετά». Τότε δεκάδες αντάρτες είχαν σκορπιστεί στο Άγιον Όρος και συγκέντρωναν τρόφιμα. Τριακόσια πενήντα μουλάρια είχαν φορτώσει.

Δύο μέρες έμεινε η Ευγενία στη Μονή. Άλλοτε για να διώξει τον φόβο της τραγουδούσε το «Πολεμάμε, τραγουδάμε τους φασίστες κυνηγάμε». Καμιά φορά έκανε και τον σταυρό της. «Έγινε ό,τι έγινε, όμως πρέπει να πω ότι κανένας αντάρτης δεν προκάλεσε την παραμικρή ζημιά στα μοναστήρια. Είχαμε ανάγκη από τρόφιμα και ρούχα. Μέρες ζούσαμε τρώγοντας κάστανα. Εγώ φορούσα κάτι παπούτσια μεγαλύτερα από το νούμερό μου. Μέσα είχαν μπει λάσπες. Πονούσα πολύ. Παρακαλούσα να φύγουμε.

Στις Καρυές γίνονταν μάχες με τους χωροφύλακες. Οι μοναχοί είχαν κρυφτεί. Δεν κυκλοφορούσε κανείς. Είχαν φοβηθεί».

Οι μοναχοί, άλλωστε, είχαν δεχτεί επιθέσεις και το 1947, δεν προέβαλαν καμία αντίσταση και ούτε ήθελαν να μπλέξουν. Οι χωροφύλακες προσπάθησαν να εμποδίσουν τους αντάρτες. Όμως δεν κατάφεραν και πολλά. Έτσι οι μοναχοί, μην έχοντας άλλο τρόπο, προσέφεραν ό,τι μπορούσαν για να γλιτώσουν μια ώρα γρηγορότερα. Ο χρόνος αργούσε για όλους και πιο πολύ για τη νεαρή αντάρτισσα που ένιωθε ότι είχε διαπράξει μεγάλη αμαρτία.

Τα αεροπλάνα

«Αφού οι αντάρτες πήραν ό,τι πήραν, πήραμε τον δρόμο του γυρισμού. Καθίσαμε σε ένα ξέφωτο στο Γομάτι. Μας εντόπισαν τα αεροπλάνα. Εκεί κοντά στα Νέα Ρόδα άρχισαν να μας κτυπούν. Θυμάμαι μια νέα κοπέλα, Πόντια ήταν, που είχε τραυματιστεί. Την μετέφεραν μέσα από ένα μονοπάτι στο βουνό. Στον δρόμο όλο φώναζε "ωχ μανούλα μου λελέβω". Κάποια στιγμή πέθανε». Οι καλόγεροι μόλις έμαθαν για τον θάνατο είπαν ότι την τιμώρησε η Παναγία γιατί μπήκε στο Άγιον Όρος. Πολλοί το πίστευαν, δεν ήταν όμως λίγοι και εκείνοι που βρήκαν την ευκαιρία, σε συνεργασία με τους χωροφύλακες, να διαδίδουν παντού το περιστατικό.

Και η ίδια είχε πάντα μέσα της ένα φόβο. Άλλωστε ήταν από αυτούς που επί δυόμισι χρόνια στην ομάδα Παπαγεωργίου δεν πυροβόλησε. «Δεν ήθελα να το κάνω. Δεν ήθελα να σκοτώσω. Τι ήμουν, ένα παιδί». Ο κυβερνητικός στρατός είχε φέρει σε δύσκολη θέση τις μονάδες του Δημοκρατικού Στρατού και στη Χαλκιδική. Η Ευγενία παραδόθηκε στη Γαλάτιστα. Πέρασε στρατοδικείο. Αθωώθηκε. Γύρισε στο χωριό της. Ήταν δύσκολα χρόνια για όλους. Η μικρή αντάρτισσα παντρεύτηκε τον γείτονά της Κώστα. Η ειρωνεία: τότε που μπήκε στο Άγιον Όρος αυτός εργαζόταν στο δάσος μαζί με τον πατέρα του. Με τους πρώτους πυροβολισμούς κρύφτηκε. Όταν σταμάτησε το κακό, διαπίστωσε ότι του είχαν πάρει τα μουλάρια.

«Θυμάμαι σαν τώρα τη μάχη που έγινε στο Βατοπεδινό κονάκι. Εκεί ένα χωροφύλακας σκότωσε έναν αντάρτη. Τον έθαψαν λίγο πιο κάτω», λέει ο κ. Πέγιος που δεν μπορούσε να φανταστεί ότι η γυναίκα του ήταν με τους αντάρτες...

Τώρα στη Μεγάλη Παναγιά, ένα από τα πλέον όμορφα χωριά, πολλοί έχουν ξεχάσει την ιστορία. Θυμούνται απλώς τον Παπαγεωργίου.

Διηγούνται τις περιπέτειές του, τον θάνατό του αλλά για την Ευγενία, που πέρασε στο Άγιον Όρος, κουβέντα. Και η ίδια δεν θέλει να τα θυμάται. Παντρεύτηκε, έκανε δυο παιδιά και η ζωή της κύλησε ήρεμα. Ε, κάπου - κάπου όταν μένει μόνη στην αυλή της, ο νους της γυρνάει και σ' εκείνη την εποχή. Όπως λέει «τους αγαπούσε τους αντάρτες». Θα ήθελε να πήγαινε και στο Άγιον Όρος, όμως απαγορεύεται.

1947: Η Ομάδα Παπαγεωργίου συγκρούεται με τη Χωροφυλακή

Η αντιπαλότητα ανταρτών και Αγίου Όρους στην ουσία άρχισε το 1945. Τότε, μπροστά στον κίνδυνο, εστάλησαν εκεί 36 χωροφύλακες, οι οποίοι ανέλαβαν την προστασία του Όρους. Το 1947 μια ομάδα ανταρτών, με επικεφαλής τον Παπαγεωργίου, χτυπήθηκε στη Δάφνη με τη δύναμη της Χωροφυλακής. Κατέλαβε τον Αστυνομικό Σταθμό, το Τελωνείο και καταστήματα, για να αναχωρήσει την επομένη με ρούχα και τρόφιμα. Όμως, η ομάδα δεν στάθηκε τυχερή, καθώς από πλοιάρια οι χωροφύλακες τους αιφνιδίασαν.

Το 1948, οι αντάρτες επανήλθαν με δύναμη 400 ανδρών. Ανάμεσά τους και γυκαίκες, μεταξύ των οποίων η Ευγενία και η φίλη και συγχωριανή της Μαριάνθη. Οκτώ ώρες κράτησε η μάχη.

Σήμερα οι μοναχοί θυμούνται τον διοικητή της Χωροφυλακής Παναγιώτη Παναγιωτάκο να γυρίζει μόνος του με το πιστόλι στο χέρι για να βρει αντάρτες. Ένας αντάρτης σκοτώθηκε όταν επιχείρησε να κάψει μια εκκλησία στο κέντρο των Καρυών.

Όπως λένε όσοι έζησαν τα γεγονότα τότε, οι αντάρτες πήραν τρόφιμα και ρούχα από τις Μονές Χιλιανδρίου, Εσφιγμένου, Ιβήρων (στην οποία σκοπό είχαν βάλει την Ευγενία), Καρακάλου, Φιλοθέου και Ζωγράφου. Τότε το Γενικό Επιτελείο Στρατού αποφάσισε να πάρει μέτρα και έδωσε εντολή στους χωροφύλακες για εκκαθαριστικές επιχειρήσεις. Στη μάχη κατά των ανταρτών μπήκαν επίσης και τα πλοία, τα οποία περιπολούσαν, αλλά και η Αεροπορία.

Πάντως, οι αντάρτες είχαν και μέσα στο Άγιον Όρος υποστηρικτές μοναχούς, κυρίως κελιώτες, που είχαν ενταχθεί στο ΕΑΜ, όπως και πολλούς που ζούσαν σε μοναστήρια, αλλά δεν είχαν λόγο στη διοίκηση του Αγίου Όρους και στην εκλογή ηγουμένων.

«Τρώγαμε κάστανα κι αυτό μας στήριζε»

Ήταν καλοκαίρι του 1948. Η 17χρονη τότε Ευγενία καθόταν στο παράθυρο και θαύμαζε τους αντάρτες που περνούσαν. Από το χωριό της κατάετο ο Παπαγεωργίου. Ένα βράδυ ένοπλοι πέρασαν και από το σπίτι της και την πήραν μαζί τους με άλλα 12 κορίτσια. Έμαθε να τραγουδάει «όλοι στ' άρματα παιδιά για να 'ρθει η λευτεριά».

Αν και στην αρχή ενθουσιάστηκε, στη συνέχεια προβληματίστηκε για πολλά και κυρίως για τις κακουχίες. «Την πρώτη ημέρα μας έριξαν λίγα κομμάτια κρέας πάνω σε κάτι τσουβάλια. Δεν μπόρεσα να φάω. Τα πόδια μου είχαν γεμίσει πληγές. Στην αρχή μάς έβαζαν σκοπούς. Στήναμε ενέδρες. Εγώ όμως δεν χρησιμοποίησα ποτέ το Μάουζερ. Ήμουν παιδί, ήθελα να γυρίσω σπίτι μου. Δεν με άφηναν».

Ήταν παραμονές της γιορτής του Διονυσίου Αρεοπαγίτου όταν η ομάδα Παπαγεωργίου κινήθηκε προς το Άγιον Όρος. «Ξεκινήσαμε νύχτα. Έβρεχε. Θέλαμε τρόφιμα και ο μόνος χώρος, όπως έλεγαν οι παλιότεροι, ήταν τα μοναστήρια. Είχαν τα πάντα. Πεινούσαμε και υποφέραμε. Οι απλοί άνθρωποι δεν μπορούσαν να μας δώσουν ούτε ψωμί. Περάσαμε μέσα από το δάσος. Η πορεία ήταν μαρτύριο. Εμείς κινηθήκαμε προς την Μονή Ιβήρων. Ένιωθα ότι θα έπεφτα κάτω. Τρώγαμε κάστανα και αυτό μας στήριζε. Σκεφτόμουν ότι έκανα μεγάλη αμαρτία. Οι δικοί μου ήταν θεοσεβούμενοι. Ο πατέρας μου δούλευε στο Άγιον Όρος. Είναι αλήθεια ότι φοβήθηκα, όπως φοβόμουν και μετά, μήπως μου συμβεί κάτι κακό. Άκουγες τότε τόσα πολλά. Για τιμωρίες της Παναγίας, για θαύματα και όλα αυτά με επηρέαζαν», λέει.

«Έκανε βόλτες με το πιστόλι στο χέρι»

Ο μοναχός Κοσμάς, 70 χρόνια στο Άγιον Όρος, ήταν ένα από τα «θύματα» των ανταρτών. «Εγώ είχα το τσαγκάρικο στις Καρυές. Μπήκαν μέσα και μας τα πήραν όλα. Παπούτσια, δέρματα και φύγανε. Τα είχαν ανάγκη. Δεν γινόταν διαφορετικά. Κι εμείς δεν μπορούσαμε να κάνουμε κάτι. Ήταν δύσκολες εποχές».
Κοντά στη Μονή Κουτλουμουσίου ο Ευθύμιος ήταν τότε καμπανάρης (υπεύθυνος για ό,τι γινόταν στην εκκλησία) στο Πρωτάτο. Εκείνη την ημέρα ήταν του Διονυσίου του Αρεοπαγίτου. Ήταν Σάββατο και, όπως γίνεται, κάναμε τη Θεία Λειτουργία στο εκκλησάκι, στο κοιμητήρι. Τότε άρχισαν οι πυροβολισμοί. Κάηκε ο τόπος. Προσπαθήσαμε και κρύψαμε έναν χωροφύλακα μέσα στα ξύλα. Σώθηκε». Ο μοναχός θυμάται τους αντάρτες στις Καρυές. Κάποιοι έστησαν χορό στην πλατεία. Είναι, όπως λέει, σαν να έχει μπροστά την εικόνα μιας γυναίκας που έκανε βόλτες με το πιστόλι στο χέρι. Οι αντάρτες πέρασαν και από το κελί του. Ο γέροντάς του τους κέρασε τσίπουρο. Στο υπόγειο είχαν αλεύρι, δεν το πήραν. Τώρα καθισμένος στο ξύλινο μπαλκόνι γελάει σαν τα θυμάται. Του φαίνονται όλα τόσο μακρινά. Όσο για τις γυναίκες που αγνόησαν το άβατο δεν είχε πρόβλημα. «Δεν ήθελαν. Τότε πολλά έγιναν με το ζόρι. Οι καταστάσεις ήταν ανώμαλες. Τι να κάνουμε».

Ο μοναχός Ευθύμιος ήταν τσαγκάρης. Οι αντάρτες,
μεταξύ αυτών και γυναίκες, πήραν παπούτσια και
δέρματα. Δεν λυπήθηκε. «Τα είχαν ανάγκη»

Τα εξαφάνισαν

Γεγονός είναι πάντως ότι στο Άγιον Όρος αμέσως μετά την ήττα του Δημοκρατικού Στρατού, οι μοναχοί φρόντισαν να ξεχάσουν και να εξαφανίσουν χαρτιά και φωτογραφίες. Τα προηγούμενα χρόνια είχαν φροντίσει να μην έρθουν σε σύγκρουση με τους αντάρτες. Είχαν στις τάξεις τους και μοναχούς, οι οποίοι ήταν μέλη της Επιμελητείας Του Αντάρτη, την ΕΤΑ, και συχνά τους έδιναν τρόφιμα και ρούχα.

«Ο μόνος λόγος που γίνονταν αυτά ήταν για να προστατέψουν τα κειμήλια. Και με τους Γερμανούς τα ίδια γίνονταν. Κανείς δεν θέλει την κατοχή, όμως έπρεπε να προστατευθεί και η παράδοση αιώνων», λέει ο πατέρας Ιωαννίκιος. Όσο για την είσοδο των γυναικών στο Όρος, ήταν κάτι που δεν μπορούσε κανείς να αποτρέψει, από τη στιγμή που οι χωροφύλακες εγκλωβίστηκαν από τους αντάρτες. Ήταν η μοναδική φορά, τουλάχιστον είναι γνωστό, που γυναίκες μπήκαν μέσα περπατώντας από την Ουρανούπολη.

Όμως κατά καιρούς κυκλοφορούν διάφορα για γυναίκες που ντύθηκαν άνδρες ή που επιχείρησαν να φθάσουν έως εκεί κολυμπώντας. Οι κανόνες είναι αυστηροί ακόμη και σήμερα, ενώ και αυτοί που εμφανίζονται ως εκσυγχρονιστές συμφωνούν με τη διατήρηση του άβατου. «Είμαστε μια ομάδα ιδιόρρυθμων ανθρώπων, ας το πάρουμε και έτσι. Για ποιο λόγο να χαλάσει μια παράδοση αιώνων. Το Άγιον Όρος είναι σύμβολο του μοναχισμού. Μοναδικό φαινόμενο στον κόσμο και έτσι πρέπει να παραμείνει», λέει ο πατέρας Ιωαννίκιος.

(Το ρεπορτάζ αυτό είναι του Πάνου Μπαϊλη και δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Τα Νέα» την Πέμπτη 23 Σεπτεμβρίου 1999)

πηγή

Αμαρτία.... Τα χρήματα των ομογενών θα δοθούν για τα τούβλα των εκκλησιών της Λέσβου και όχι για τους σεισμοπαθείς


Το ποσό των 150.000 αυστραλιανών δολαρίων που συγκεντρώθηκε από ομογενείς της Αυστραλίας για τους σεισμοπαθείς της Λέσβου και εστάλη από την Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας στη Μητρόπολη Μυτιλήνης, αποτελεί το «μήλο της έριδος» μεταξύ των πληγέντων και της Εκκλησίας.

Κι αυτό, γιατί η Μητρόπολη αποφάσισε να διαθέσει το ποσό σε 23 εκκλησίες και παρεκκλήσια του νησιού που υπέστησαν ζημιές και όχι για την κάλυψη αναγκών των σεισμοπαθών.

Ας σημειωθεί ότι στις εκκλήσεις των σεισμοπαθών της Βρίσας και των φορέων τους, η Εκκλησία απαντά με σιωπή, ενώ και ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών δεν απάντησε σε σχετικές επιστολές που του απευθύνθηκαν.

Όπως οι σεισμοπαθείς με κάθε τρόπο σημειώνουν, τα χρήματα αυτά συγκεντρώθηκαν για τις ανάγκες τους και όχι για το φιλανθρωπικό έργο των εκκλησιών ή για τις ζημιές που αυτές υπέστησαν από τον σεισμό. Τονίζουν δε, ότι η επισκευή των ναών θα γίνει με δημόσια δαπάνη.

Ας σημειωθεί δε, ότι σήμερα, Παρασκευή, η Εφορεία Αρχαιοτήτων Λέσβου ανακοίνωσε ότι υπογράφηκε σύμβαση για την εκτέλεση εργασιών στο πλαίσιο του έργου: «Λήψη άμεσων μέτρων προστασίας και άρσης ετοιμορροπίας του Ναού του Αγίου Νικολάου Πλωμαρίου» που είχε πληγεί από τον σεισμό, μεταξύ της Εφορείας Αρχαιοτήτων Λέσβου και τεχνικής εταιρείας.

Σήμερα δημοσιοποιήθηκε από τον Σταθμό Αιγαίου της ΕΡΤ επιστολή του Πολιτιστικού Συλλόγου Βρισαγωτών Αθήνας προς τον μητροπολίτη Μυτιλήνης, Ιάκωβο, με την οποία ζητείται η χρηματοδότηση από τα χρήματα της ομογένειας στην Αυστραλία, μέσω της τοπικής κοινότητας, της θέρμανσης των σεισμόπληκτων.

Όπως αναφέρεται, «ένα σημαντικό πρόβλημα αφορά τη θέρμανση των κατοικιών. Διαπιστώθηκε ότι χρειάζονται 165 αφυγραντήρες και 70 θερμαντικά σώματα, συνολικού κόστους περίπου 24.000 ευρώ, καθώς οι κάτοικοι της Βρίσας που έμειναν άστεγοι διαμένουν σε οικήματα που προορίζονταν για τους θερινούς μήνες και δεν διαθέτουν θέρμανση. Σας παρακαλούμε, σημειώνεται στην επιστολή στον μητροπολίτη Μυτιλήνης, να μας απαντήσετε αν προτίθεστε να επιδοτήσετε την αγορά των θερμαντικών αυτών σωμάτων από τα χρήματα που έχουν σταλεί από τους ομογενείς της Αυστραλίας, καθώς, λόγω του επερχόμενου χειμώνα, η προμήθεια θα πρέπει να γίνει όσο το δυνατόν συντομότερα».

Συνημμένα στην επιστολή υποβάλλεται στον Μητροπολίτη Μυτιλήνης κατάσταση των σεισμοπαθών που χρειάζονται θερμαντικά σώματα.

πηγή

Περιφορά εικόνος Οσίας Παρασκευής στους Ν. Επιβάτες - Σήμερα το πανηγύρι στον άνω οικισμό (βίντεο + φωτο)


Πραγματοποιήθηκε με λαμπρότητα, η περιφορά της εικόνας της Οσίας Παρασκευής σήμερα το απόγευμα στους Νέους Επιβάτες.
Πλήθος πιστών ακολούθησε την περιφορά μετά το τέλος της οποίας η εικόνα επανήλθε στο ναό.
Παρόντες και εκπρόσωποι των πολιτικών αρχών με επικεφαλής τον Δήμαρχο κ. Γιάννη Μαυρομάτη, τον αντιδήμαρχο κ. Μάκη Μπίρο και τον αρχηγό της μείζονος αντιπολίτευσης κ. Γιώργο Τσαμασλή.Είδαμε και την δημοτική σύμβουό κα Έφη Ζαριφέ και τον Πρόεδρο του Τοπικού Συμβουλίου κ. Ρούφτη.
Ο ακτιβιστής ήταν εκεί και κατέγραψε το γεγονός με φωτο και βίντεο.


Σήμερα το βράδυ στις 8.30 μμ ο πολιτιστικός σύλλογος "Επιβάτες στους Αιώνες" καλεί τους συνδημότες στο πανηγύρι που έχει ετοιμάσει στην πλατεία Ανατολικής Θράκης (στον άνω οικισμό) με μουσική και χορευτικά συγκροτήματα. Παραδοσιακή μουσική και τραγούδια θα ερμηνεύσει η Αρετή Καμηλάκη.













Συγκίνηση και συμπαράσταση από τους πιστούς στον παπά-Χρήστο, τον ΠΑΟΚτζή (φωτο & βίντεο)


του ακτιβιστή

Κατάθεση ψυχής, μέσα σε ένα ιδιαίτερα συναισθηματικά φορτισμένο κλίμα και με παρουσία πλήθους κόσμου όλων των ηλικιών, είχαμε χθες το βράδυ από τον παπα - Χρήστο, στη συγκέντρωση στήριξης του  που διοργάνωσαν πιστοί από την ενορία του, αλλά και από άλλα γειτονικά χωριά, στον Τρίλοφο.
Φανερά πιεσμένος από όσα έχει να αντιμετωπίσει,  σε ένα χωριό που φαίνεται διχασμένο με τους δύο παπάδες του, ο παπα-Χρήστος περιέγραψε με κοσμιότητα τους λόγους που (αν δεν αρθούν) τον αναγκάζουν σε αποχώρηση από ένα τόπο που ζει τα τελευταία 20 χρόνια και τον αγαπά πολύ.
Χωρίς να δώσει έκταση ο ίδιος, είναι φανερό σε όποιον τον γνωρίζει από το έργο αλληλεγγύης που διακονεί πως κοινώς "χαλάει την πιάτσα".
Δεν μπορεί να γίνουν αρεστά σε άλλους ιερωμένους η ανιδιοτελής συμπεριφορά του, η απόσταση από το χρήμα, η αποφυγή να συναινέσει σε χρηματοδοτήσεις μέσω ΕΣΠΑ ή άλλους τρόπους χρηματοδότησης που είναι προσφιλείς σε "άλλα μαγαζιά".
Τα παραπάνω σε συνδυασμό με το ανυπότακτο του χαρακτήρα του πιθανώς είναι η αιτία που θεωρείται το μαύρο πρόβατο από κάποιους προκαθήμενους που δεν διστάζουν να δημιουργήσουν έριδες με αποτέλεσμα να διχαστεί το ποίμνιο της ενορίας του.


Μέγα πλήθος όμως είδαμε στη χθεσινή συγκέντρωση, που ανέλαβε ενεργά την υπόθεση της στήριξης του παπά τους. Με στόχο την παραμονή  στον Τρίλοφο του παοκτζή παπά  μετά την ενημέρωση που έκανε ο ίδιος, οργανώθηκε επιτροπή που θα προβεί σε ενέργειες και κινητοποιήσεις προς κάθε κατεύθυνση.


Τον παπά-Χρήστο συναντήσαμε λίγο αργότερα, στο χώρο του κοινωνικού φαρμακείου που έχει ιδρύσει και είναι περήφανος γιατί βοηθά με έναν ακόμα τρόπο τους ανήμπορους και αδύναμους, παρέχοντας τα φάρμακά τους. Από τη σοδειά που έχει συγκεντρώσει από πιστούς, καλύπτει ανάγκες και σε άλλες πόλεις χωρίς να κρύβει λόγια για την πολυφαρμακία που συντηρείται και διογκώνεται από ασθενείς και κυρίως από γιατρούς.


Και αφού τελείωσαν τα οργανωτικά από την αυτόβουλη ομάδα στήριξης που αμέσως μετά την ενημέρωσή του συστάθηκε, όλοι εισέρχονταν στο χώρο του "Γέροντα Παΐσιου" για να τον αγκαλιάσουν, πολλοί κλαίγοντας και να του δείξουν την συμπαράστασή τους.
Και εκείνος να ανταποκρίνεται στην αγάπη τους με το γνωστό φαρδύ και ζεστό του χαμόγελο.












Συγκέντρωση υποστήριξης στον παπα - Χρήστο


Δεν έχω ενημερωθεί ακόμα για το τι ακριβώς συμβαίνει, αν και υποψιάζομαι .... Ο παπα - Χρήστος είναι ένα από τα διαμάντια της περιοχής μας. Έχει βοηθήσει στον καιρό της κρίσης άπειρους συμπολίτες μας τόσο στο δήμο μας όσο και στους γειτονικούς. Με ανεξάντλητη διάθεση για προσφορά. Και φυσικά δεν μπορούμε να μην στηρίξουμε τον χαμογελαστό παπά που είναι πιο κοντά από οποιονδήποτε άλλον στους αδύναμους του τόπου μας. Έστησε συσσίτια, μοίρασε τρόφιμα, βοήθησε με όλους τους τρόπους συνανθρώπους μας. Πρέπει να είμαστε σήμερα το βράδυ στις 8.30 στον Τρίλοφο. Για να ακούσουμε τι ακριβώς συμβαίνει, για να δείξουμε την αναγνώρισή μας στο έργο του αλλά και να μην επιτρέψουμε να τον "εξορίσουν", όπως λέγεται.

Οι λεπτομέρειες του καλέσματος στη σημερινή συγκέντρωση, που επιβάλεται να ενισχύσουμε:

Συγκεντρωνόμαστε 
Τετάρτη στις 13/09/2017 στις 20.30 μμ ,στον Τρίλοφο έξω από το Κοινωνικό ιατρείο,για να στηρίξουμε έμπρακτα τον π.Χρήστο ,εφημέριο του Ι.Ν.Αγίου Αθανασίου Τριλόφου,ο οποίος χρόνια τώρα δίνει φαγητό στον πεινασμένο,παρηγοριά και εξομολόγηση στον απελπισμένο, στην Πράξη... 
Αυτή την αγάπη θέλουμε να την ανταποδώσουμε στην πράξη και να αποτρέψουμε την απομάκρυνσή του από αυτόν τον τόπο που τόσο πολύ στήριξε και αγάπησε. Να είστε όλοι εκεί!

Το κάλεσμα για την σημερινή εκδήλωση υποστήριξης του παπά - Χρήστου εδώ:

Σκάνδαλο από τα LIDL - Αφαίρεσαν σταυρούς από απεικονίσεις ελληνικών εκκλησιών για χάρη της "ουδετερότητας" (Βίντεο)


Η αλυσίδα πολυκαταστημάτων Lidl προσφέρει αυτόν τον καιρό διάφορα ελληνικά τρόφιμα σε ειδικές χαμηλές τιμές με κουπόνια και προσφορές στα πλαίσια "Ελληνικής Εβδομάδας" στα καταστήματά της στη Γερμανία. Ωστόσο, η Lidl άλλαξε κάτι σημαντικό στο διαφημιστικό σχεδιασμό των προϊόντων αυτών. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι συντηρητικοί και οι θρησκευόμενοι πελάτες είναι ιδιαίτερα αναστατωμένοι.

Σκάνδαλο από την αλυσίδα έκπτωσης

Η Lidl έχει αφαιρέσει τους σταυρούς από απεικονίσεις εκκλησιών που έφερε η συσκευασία στα προϊόντα της ελληνικής εβδομάδας. "Τίποτα ασυνήθιστο", δήλωσε ένας εκπρόσωπος του Lidl στον βελγικό τηλεοπτικό σταθμό "RTL Info". Όπως είπε δήλωσε η Lidl θέλησε να διατηρήσει την θρησκευτική ουδετερότητα.

Παρ 'όλα αυτά, το περιστατικό στα κοινωνικά δίκτυα έχει πυροδοτήσει έντονες αντιδράσεις. Κι αυτό γιατί, όπως γράφεται "Η Lidl δεν έχει σχεδιάσει ουδέτερο σχέδιο, αλλά έχει αλλάξει την εμφάνιση του ελληνικού λιμανιού της Σαντορίνης με το σήμα Eridanous".

Το Ελληνικό νησί που είναι ιδιαίτερα γνωστό με σήμα κατατεθέν του τα λευκά σπίτια, στις στέγες των εκκλησιών αναρτώνται   σταυροί. Με την προκλητική αυτή πράξη της αφαίρεσης των σταυρών από την Lidl έχει κάνει πολλούς πελάτες να αγανακτήσουν.

Ειδικά από πιο θρησκευόμενους κύκλους οι φωνές είναι έντονες και κραυγάζουν για ένα μεγάλο σκάνδαλο Lidl. Ωστόσο, σύμφωνα με τον εκπρόσωπο της Lidl, η δράση δεν έθιξε σκόπιμα κανέναν, αλλά απλώς η εταιρία θέλησε να σεβαστεί την θρησκευτική ποικιλομορφία: «Αν αυτό έχει εκληφθεί διαφορετικά, ζητούμε συγγνώμη».



Πληροφορίες από  http://www.chip.de/

Φωτορεπορτάζ από την περιφορά της εικόνας και το πανηγύρι της Μηχανιώνας


Σε ένα εκκλησίασμα αποτελούμενο από επιφανείς πιστούς της πολιτικής, στρατιωτικής και θρησκευτικής εξουσίας που προσήλθαν επιδεικνύοντας προσκλήσεις τελέστηκε ο εσπερινός με αρτοκλασία στον ιερό ναό της Παναγίας Φανερωμένης στη Ν. Μηχανιώνα.

Πλήθος πιστών είχε συρρεύσει από νωρίς και με ιώβια υπομονή ανέβαινε τις σκλάλες της εκκλησίας από ξεχωριστή είσοδο για να προσκυνήσει την Χάρη της.

Με πολυπληθή τμήματα της αστυνομίας, άγημα του στρατού, πολλών διμοιριών ΥΜΕΤ, δύο φιλαρμονικές, μεγάλο αριθμό ιερωμένων και χιλιάδες πιστών ακολούθησε η περιφορά της θαυματουργής Εικόνος της Παναγίας.

Το πανηγύρι άλλωστε είχε στηθεί με τους πάγκους των μικροπωλητών από τις προηγούμενες μέρες.

Το φωτορεπορτάζ που παραθέτουμε είναι χωρίς σχολιασμούς και διευκρινήσεις.































































Addthis

Google+ Followers

 
Support : Creating Website | Johny Template | Mas Template
Copyright © 2011. Ακτιβιστης - All Rights Reserved
Template Created by Creating Website Published by Mas Template
Proudly powered by Blogger |2012 Templates