Headlines News :

Ακούω radio - activistis παίζει μουσική και τοπικές ειδήσεις συνεχώς ......

Πρόσφατα σχόλια

Ο Καιρός στην Περαία

ΤΑ ΚΑΛΑ ΝΕΑ

Διαφθορά - Διαπλοκή

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κάτι όμορφο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κάτι όμορφο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Σύνδρομο Down: Η Μελανί μπορεί να το κάνει


To όνειρο της Μελανί βγήκε αληθινό, αποτελεί όμως εξαίρεση στον κανόνα. Η νεαρή γαλλίδα με το Σύνδρομο Down απέκτησε την ευκαιρία να παρουσιάζει τον καιρό, στην γαλλική κρατική τηλεόραση, στον σταθμό «France 2», μετά από μία συγκινητική καμπάνια που έκανε στο Facebook.

Η εκστρατεία, με το όνομα «Η Μελανί μπορεί να το κάνει» συγκέντρωσε πάνω από 100.000 likes στο μέσο κοινωνικής δικτύωσης, γεγονός που οδήγησε τους υπεύθυνους του καναλιού να πραγματοποιήσουν τη μεγάλη της επιθυμία.

Η 21η Μαρτίου είναι η Παγκόσμια Ημέρα για το Σύνδρομο Down και η ιστορία της Μελανί αποτελεί πηγή έμπνευσης.



Ο Πάολο Γκρίλο Πρόεδρος της Ιταλικής Ενωσης Ατόμων με Σύνδρομο Down σχολιάζει: «Παρά το γεγονός ότι το προσδόκιμο ζωής των ατόμων με σύνδρομο Down αυξήθηκε πολύ από το 1960 έως σήμερα, δεν υπάρχει θεραπεία για τους πάσχοντες από Σύνδρομο Down»

65 χιλιάδες άνθρωποι πάσχουν από το συγκεκριμένο σύνδρομο στη Γαλλία.



Στην Ελλάδα κάποιες μελέτες προσδιορίζουν την αναλογία γεννήσεων παιδιών με σύνδρομο Down σε 1 στις 770 γεννήσεις

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας η αναλογία γεννήσεων παιδιών με σύνδρομο Down παγκοσμίως είναι 1 στις 1000 γεννήσεις.



Μπορεί η Μελανί να παρουσίασε τον καιρό στο κανάλι της γαλλικής τηλεόρασης όμως το Σύνδρομο Down παραμένει ένα θέμα ταμπού. Η προκατάληψη είναι μεγάλη, οι ευκαιρίες δεν είναι ίσες και τα σχολεία βρίσκονται στην πρώτη γραμμή.



Πολλά ευρωπαϊκά προγράμματα απευθύνονται σε άτομα με Σύνδρομο Down με σκοπό να τα βοηθήσουν την ένταξή τους στην αγορά εργασίας.« Υπάρχουν Ευρωπαϊκά Προγράμματα, τα οποία εκπονούνται από κοινού στην Ιταλία, την Ισπανία, την Πορτογαλία και τη Γαλλία όπου ξενοδοχεία οργανώνουν εκπαιδευτικά προγράμματα για μόνιμες θέσεις εργασίας» λέει ο Γκρίλο.



Ωστόσο για τους πολιτικούς το θέμα είναι στο περιθώριο. Είναι ενδεικτικό ότι στην προεκλογική εκστρατεία των γαλλικών προεδρικών εκλογών δεν γίνεται καμία αναφορά στα άτομα με Σύνδρομο Down.



Η Παγκόσμια Ημέρα για το Σύνδρομο Down καθιερώθηκε το 2006 με πρωτοβουλία του γιατρού Στυλιανού Αντωναράκη, καθηγητή γενετικής στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης και γιορτάζεται την 21η Μαρτίου κάθε έτους.

Η ημέρα δεν επιλέχτηκε τυχαία, αλλά από τα αριθμητικά δεδομένα του Συνδρόμου (3ο χρωμόσωμα στο 21ο ζεύγος = 3.21)

Στόχος του εορτασμού αυτής της ημέρας είναι η ενημέρωση και η ευαισθητοποίηση του κοινωνικού συνόλου για τα ιδιαίτερα αυτά άτομα.

Το Σύνδρομο Down είναι μία χρωμοσωμική διαταραχή η οποία περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον γιατρό John L. Down το έτος 1859. Το 1959 ανακαλύφτηκε η αιτιολογία του συνδρόμου. Οφείλεται στην παρουσία ενός 3ου χρωμοσώματος στο 21ο ζεύγος χρωμοσωμάτων. Πρόκειται για το πιο κοινό γενετικό σύνδρομο καθώς η συχνότητα εμφάνισής του εκτιμάται σε 1 ανά 700 γεννήσεις περίπου, αν και στατιστικά είναι συχνότερη στους ανθρώπους που γίνονται γονείς σε μεγαλύτερη ηλικία, λόγω μεταλλάξεων στα αναπαραγωγικά τους κύτταρα. Κάποιοι άλλοι παράγοντες επίσης μπορούν να διαδραματίσουν ρόλο στην εμφάνιση του συνδρόμου.

Το σύνδρομο Down είναι λοιπόν μία γενετική κατάσταση και δεν είναι ασθένεια. Επομένως, δεν τίθεται θέμα θεραπείας.

Οι 3 μορφές του Συνδρόμου:

Τρισωμία 21: Κάθε κύτταρο στο σώμα περιέχει ένα επί πλέον χρωμόσωμα 21.

Μετάθεση: Ένα επί πλέον κομμάτι του 21ου χρωμοσώματος συνδέεται ή «μετατίθεται» σε ένα άλλο χρωμόσωμα.

Μωσαϊκισμός: Αντί για ένα επί πλέον χρωμόσωμα σε κάθε κύτταρο υπάρχουν 46χρωμοσώματα σε μερικά κύτταρα, και 47 σε άλλα.

Το σύνδρομο είναι δυνατόν να εντοπιστεί με τον προγεννητικό έλεγχο.

Πείραμα σκέψης: Η γάτα του Σρόντινγκερ



Ο Έρβιν Σρόντινγκερ γεννήθηκε στη Βιέννη στις 12 Αυγούστου 1887 και του απονεμήθηκε το νόμπελ φυσικής το 1933. Έγινε ιδιαίτερα γνωστός για τη δουλειά του πάνω στη κβαντική θεωρία και πιο συγκεκριμένα για το περίφημο πείραμα σκέψης που σκέφτηκε για να εξηγήσει την προβληματική ερμηνεία της κβαντικής υπέρθεσης, χρησιμοποιώντας μια γάτα.
Η ερμηνεία της σχολής της Κοπεγχαγης για την κβαντομηχανική ουσιαστικά δηλώνει ότι ένα αντικείμενο σε ένα φυσικό σύστημα, μπορεί ταυτόχρονα να υπάρχει σε όλους τους πιθανούς συνδυασμούς του, αλλά παρατηρώντας το σύστημα το εξαναγκάζουμε να «καταρρεύσει» και οδηγούμε το αντικείμενο αυτό σε μία και μοναδική κατάσταση. Ο Σρόντινγκερ διαφώνησε με αυτήν την ερμηνεία.
Τι έχει όμως να κάνει αυτή η ιδέα με μια γάτα; Ο Σρόντινγκερ ήθελε να φανταστούμε μια γάτα, ένα δηλητήριο, ένα μετρητή ραδιενέργειας, ένα ραδιενεργό υλικό και ένα σφυρί μέσα σε ένα σφραγισμένο μπαούλο. Η ποσότητα της ραδιενεργής ουσίας θα ήταν τόσο μικρή που θα είχε 50 τοις εκατό πιθανότητα να εντοπιστεί μετά από μία ωρα. Άν ο μετρητής ραδιενέργειας λοιπόν εντόπιζε ραδιενέργεια, τότε το σφυρί μέσω ενός μηχανισμού θα έσπαζε το δοχείο του δηλητηρίου, σκοτώνοντας τη γάτα. Μέχρι κάποιος όμως να άνοιγε το μπαούλο για να παρατηρήσει το σύστημα, θα ήταν αδύνατο να προβλέψουμε αν η γάτα ζούσε ή όχι.Έτσι μέχρι το σύστημα να «καταρρεύσει» σε μία μόνο κατάσταση, η γάτα θα υπήρχε σε μία κατάσταση υπέρθεσης όντας νεκρή και ζωντανή ταυτόχρονα.
Φυσικά ο Σρόντινγκερ ισχυρίστηκε ότι αυτό ήταν γελοίο. Το φαινόμενο της κβαντικής υπέρθεσης δεν θα μπορούσε να δουλέψει με μεγάλα αντικείμενα όπως μια γάτα, γιατι είναι αδύνατον για έναν οργανισμό να είναι νεκρός και ζωντανός ταυτόχρονα. Έτσι ο Σρόντινγκερ κατέληξε στο ότι η ερμηνεία της σχολής της Κοπεγχάγης για την κβαντομηχανική είναι λανθασμένη .Ενώ πολλοί άνθρωποι υποθέτουν ότι ο Σρόντινγκερ υποστήριζε το συμπέρασμα αυτού του πειράματος σκέψης, η αλήθεια ήταν διαφορετική. Αντιθέτως το νόημα του πειράματος ήταν να δείξει ότι κάτι τέτοιο ήταν αδύνατον.
Στη πορεία βέβαια μεταγενέστερα πειράματα απέδειξαν ότι το φαινόμενο της κβαντικής υπέρθεσης ισχύει για μικροσκοπικά σωματίδια όπως τα ηλεκτρόνια, ωστόσο δεν ισχύει το ίδιο και για μεγαλύτερα μακροσκοπικά αντικείμενα.
Το παρακάτω βίντεο του καναλιού TED-Ed περιγράφει με εξαιρετικό τρόπο το παράδοξο της γάτας του Σρόντινγκερ.
πηγή

Το μοναδικό ελληνικό βιβλιοπωλείο στη Νέα Υόρκη το έχει Νιγηριανός

tsekouas3
Ο Δρ. Σαμ Τσέκουας είναι ο Νιγηριανός που νιώθει Έλληνας και αγαπάει την πατρίδα μας σαν να έχει γεννηθεί εδώ. Η ελληνική κυβέρνηση τον έχει βραβεύσει ως πρεσβευτή του ελληνισμού. Ο άνθρωπος αυτός που ζει μόνιμα στην Αμερική και είναι ιδιοκτήτης του μοναδικού ελληνικού βιβλιοπωλείου στη Νέα Υόρκη, μιλώντας στην Popaganda, εξηγεί πως γνώρισε και αγάπησε την πατρίδα μας. Μία ιστορία που κρατά πολλά χρόνια και συγκινεί…
tsekouas2
Έχετε το μοναδικό ελληνικό βιβλιοπωλείο στη Νέα Υόρκη. Από πού προέκυψε η αγάπη που τρέφετε για την χώρα μας; Η αγάπη μου για την Ελλάδα ξεκίνησε όταν ήμουν πολύ μικρός. Κατά τύχη, έπεσε στο χέρι μου το βιβλίο Η Αντιγόνη του Σοφοκλή φυσικά σε μετάφραση στα αγγλικά, τότε, στην επαρχία της Νιγηρίας, όπου ήμουν στο κολέγιο. Αφού το διάβασα, ήθελα να διαβάσω περισσότερα. Κατά καιρούς άκουγα για την Ελλάδα και τις δημιουργίες της και για την ιστορία της. Μου άρεσε πάρα πολύ και γι’ αυτό ήθελα να ανακαλύψω την Ελλάδα. Τελικά, μετά μπήκα στο πανεπιστήμιο, σπούδασα ελληνική φιλολογία. Αργότερα, σπούδασα οδοντιατρική, ξανά στη Θεσσαλονίκη. Μόλις τελείωσα τις σπουδές μου, έφυγα στην Αμερική. Στη Νέα Υόρκη διαπίστωσα ότι στην περιοχή Αστόρια δεν υπήρχε ελληνικό βιβλιοπωλείο. Αυτό με παραξένεψε και γι’ αυτό αποφάσισα να το ανοίξω για να προσφέρω τον πολιτισμό της χώρας σας στα ελληνόπουλα. Συγχρόνως, είχαμε ξεκινήσει και τον εκδοτικό οίκο και κάνουμε και εκδόσεις μέχρι σήμερα.
Έχετε γεννηθεί στη Νιγηρία, ζείτε στην Αμερική και έχετε γράψει για το «Θαύμα να νιώθεις Έλληνας». Πώς συνδυάζονται όλα αυτά; Εσείς νιώθετε περισσότερο Έλληνας; Πάντοτε μου άρεσε να διαβάζω. Συνδυάζω αυτά τα τρία στοιχεία γιατί ήθελα να ενθαρρύνω τα Ελληνόπουλα να αγαπήσουν την ελληνική γλώσσα, που θεωρώ ιερή καθώς επίσης και μια γλώσσα που πρέπει να διατηρείται. Γι’ αυτό και στην πορεία έγραψα το βιβλίο που αναφέρετε. Αλλά, έχω γράψει και άλλα βιβλία. Εγώ νιώθω Έλληνας επειδή πήρα τη μορφωτική διαδρομή μου από την Ελλάδα. Νομίζω ότι όποιος γνωρίζει τον ελληνισμό, δεν πρόκειται ποτέ να τον αποχωριστεί. Θα επιστρέψω στην Ελλάδα το Νοέμβριο για να κάνω μία παρουσίαση στο Αριστοτέλειο. Αλήθεια σας λέω, βλέπω αυτό το πανεπιστήμιο ως το όνειρο που κατάφερα να πραγματοποιήσω. Είναι χαρά και τιμή μου που σπούδασα εκεί. Τόσο πολύ αγάπησα την Ελλάδα. Είναι η χώρα του πολιτισμού, η χώρα που ο άνθρωπος μπορεί να ξαναβρεί το δρόμο του.
Σπουδάσατε οδοντιατρική στη Θεσσαλονίκη αλλά αποφασίσατε να μεταναστεύσετε. Σκεφθήκατε ποτέ να μείνετε μόνιμα στη χώρα μας; Από την Ελλάδα δεν έφυγα ποτέ. Η ψυχή μου είναι ακόμη εκεί. Μάλιστα, από τα δέκα τηλέφωνα που κάνω την ημέρα, τα δύο τουλάχιστον είναι πάντοτε από την Ελλάδα. Για μένα είναι μια πατρίδα που αξίζει να αγαπάει κανείς και να δουλεύει για να την κάνει καλύτερη. Όχι να την εγκαταλείπει. Αν μπορούσα, θα έκανα καριέρα στην Ελλάδα αλλά η Ελλάδα έχει τη μανία να διώχνει τα παιδιά της. Το αποτέλεσμα είναι να πηγαίνουμε σε όλο τον κόσμο για να γίνει γνωστός ο πολιτισμός της χώρας. Η πατρίδα σας δεν φεύγει ποτέ από το μυαλό μου, από το είναι μου. Οι φίλοι που έχω κάνει εδώ τα 8 χρόνια, είναι οι καλύτεροι φίλοι στη ζωή μου.
Διδάσκετε την ελληνική γλώσσα στη Νέα Υόρκη αλλά και σε Έλληνες ομογενείς. Περιγράψτε μας πως οι ξένοι βλέπουν τον πολιτισμό μας; Δεν έχω συναντήσει άνθρωπο που να μην αγαπάει την πατρίδα. Αυτοί που γνωρίζουν τη χώρα καλύτερα, είναι παθιασμένοι με την Ελλάδα. Η πατρίδα μας είναι η χώρα που μας έδωσε τις επιστήμες και όλος ο ακαδημαϊκός κόσμος μιλά για τη χώρα και διδάσκει τον ελληνικό πολιτισμό σε διάφορες χώρες παγκοσμίως.
tsekouas
Τι είναι αυτό που σας κάνει να «κλαίτε» για την πατρίδα μας; «Κλαίω» πάρα πολύ για την κατάσταση της χώρας. Στεναχωριέμαι που βλέπω ανθρώπους να μην έχουν να πληρώσουν τους φόρους και κλαίω γιατί κάθε νέος που συναντώ στην Ελλάδα, θέλει να μεταναστεύσει. Το καταλαβαίνω αλλά αυτή δεν είναι λύση. Όταν έρχομαι στην Ελλάδα εγώ, βρίσκω ευκαιρίες. Βρίσκω πράγματα με τα οποία θα μπορούσε να ασχοληθεί ένας νέος. Υπάρχει περίπτωση η Ελλάδα να μην έχει το καλύτερο πανεπιστήμιο της φιλοσοφικής σχολής ή της ιατρικής; Αποκλείεται, αυτά είναι μαθήματα που θα πρέπει να μπουν ριζικά σε ένα πρόγραμμα με μέθοδο και στρατηγική. Έτσι, σε χρονικό διάστημα πέντε με δέκα ετών θα αρχίσουμε να παράγουμε και στο χώρο της Παιδείας. Πιστεύω ότι σε αυτό τον τομέα δεν έχουμε τίποτα να ζηλέψουμε από τους ξένους. Μπορούμε να προσφέρουμε κι εμείς λύσεις στα προβλήματα που υπάρχουν. Μπορώ να το αποδείξω αν μου δοθεί ευκαιρία. Απλώς, υπάρχει θέμα με τη γραφειοκρατία που πρέπει να εξαλειφθεί. Εμείς από το εξωτερικό ξέρουμε τα προβλήματα αλλά τα λέμε και δεν μας ακούν. Γι’ αυτό λέω στα ελληνόπουλα να μην απογοητεύονται. Η χώρα έχει τα πλούτη της και δεν έχει τίποτα να ζηλέψει. Εμείς θα βοηθήσουμε να συνεχίσει να είναι γνωστός ο πολιτισμός της. Και μπορεί οι Γερμανοί να λένε ότι οι Έλληνες είναι τεμπέληδες αλλά εγώ διαφωνώ. Οι Έλληνες δουλεύουν οπουδήποτε κι αν βρίσκονται. Οπότε, ας σταματήσουν αυτά τα σχόλια».
Προωθείτε τον ελληνισμό και στη Νιγηρία; Φυσικά και το κάνω. Γιατί, ξέρετε, η Νιγηρία θα βγει κερδισμένη αν ελληνοποιηθεί. Πρέπει να αρχίσουν να διαβάζουν ελληνικά και να μάθουν τη γλώσσα. Η Νιγηρία θα κερδίσει αν αγκαλιάσει την Ελλάδα και τον πολιτισμό της.
Το βιβλιοπωλείο βρίσκεται στον αριθμό 33-18 της οδού Μπρόντγουεϊ στη Νέα Υόρκη

teens4greece.com:Το πρώτο think tank (δεξαμενή σκέψης) εφήβων στην Ελλάδα

«Λένε πως είμαστε η γενιά των social media και των selfies, πως είμαστε αδιάφοροι. Και ναι, μπορεί κάποιοι από εμάς να είμαστε έτσι. Όπως υπάρχουν και αδιάφοροι καθηγητές, αδιάφοροι γονείς και αδιάφοροι πολιτικοί. Δεν είμαστε όμως όλοι έτσι! Έχουμε ανησυχίες και φόβο για το αύριο αλλά κυρίως έχουμε άποψη! Και αυτή την άποψη σας ζητώ να καταθέσετε στο φόρουμ», αναφέρει μεταξύ άλλων ο 15χρονος μαθητής της Α΄Λυκείου, Κωνσταντίνος Παπαχρήστου, στο σημείωμα με τον οποίο υποδέχεται όσους επισκέπτονται το teens4greece.com, το πρώτο think tank (δεξαμενή σκέψης) εφήβων στην Ελλάδα.
– Σε συνέντευξή του στο περιοδικό «ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ» του ΑΠΕ-ΜΠΕ (https://issuu.com/ana-mpa/docs/__62_web), εξηγεί πως το δημιούργησε ο ίδιος, πριν λίγες εβδομάδες, θέλοντας να υπάρχει ένα βήμα ώστε να ακουστεί η φωνή των εφήβων για διάφορα ζητήματα που απασχολούν τους περισσότερους νέους στην Ελλάδα της κρίσης, όπως: Παιδεία, απασχόληση και επαγγελματική αποκατάσταση, οικονομία και επιχειρηματικότητα, προσφυγικό και μεταναστευτικό, περιβάλλον και ανάπτυξη κ.α. Του πήρε πέντε μήνες για να τα καταφέρει. Μέσω αυτού, απευθύνεται στους συνομηλίκους του, στη νέα γενιά και τους προσκαλεί – προκαλεί «να αναλάβουν την ευθύνη που τους αναλογεί» και να καταθέσουν «φρέσκιες και καινοτόμες ιδέες» για την εξεύρεση λύσεων για μια καλύτερη Ελλάδα και για ένα καλύτερο μέλλον για τους ίδιους.

«Πάρε το μέλλον στα χέρια σου! Η φωνή σου έχει δύναμη! Αύριο μπορεί εσύ να είσαι ο ηγέτης της χώρας μας!» σημειώνει ο Κωνσταντίνος και παραθέτει συνοπτικά στοιχεία για τη σημερινή κατάσταση στη χώρα:
-«Πρωταθλήτρια Ευρώπης» στην ανεργία των νέων η Ελλάδα με 47,4% (Eurostat)
-Με χαμηλές επιδόσεις οι Έλληνες μαθητές – Κάτω από το μέσο όρο σύμφωνα με την έκθεση Pisa 2016 (ΟΟΣΑ)
-Τα ελληνικά πανεπιστήμια κατρακυλούν στην παγκόσμια κατάταξη (QS Διεθνής Πίνακας Κατάταξης Πανεπιστημίων)
-Brain Drain: Η Ελλάδα έχασε 427.000 νέους επιστήμονες λόγω κρίσης (ΤτΕ)
-15.000 ελληνικές επιχειρήσεις βρίσκονται ήδη στη Βουλγαρία (ΕΒΕΑ)
-Φοροδιαφυγή – σοκ. 16 δισ. το χρόνο χάνει το κράτος (Έρευνα διαΝΕΟσις)
-Κάτω από το όριο της φτώχειας το 21,4 % των Ελλήνων (ΕΛΣΤΑΤ)
-836.000 πρόσφυγες μέσα στο 2015 (Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ).
Πως προέκυψε η ιδέα; ρωτήσαμε τον Κωνσταντίνο.

«Η ιδέα γεννήθηκε χάρη σε μια εργασία που ανέλαβα στο πλαίσιο μαθήματος στο σχολείο (project). Κατά κάποιο τρόπο η εργασία αφορούσε τις ανησυχίες, τους προβληματισμούς και τα ενδιαφέροντα που έχουμε καθένας από εμάς. Εκείνες τις ημέρες είχα δει και videos με ομιλίες του Πέτρου Οικονομίδη (Peter Economides): «ΓΙΝΕΤΑΙ» και «Rebranding Greece», οι οποίες και με ενέπνευσαν. Ειδικά τα σημεία που έλεγαν ότι όλοι πρέπει να κάνουμε κάτι για να βοηθήσουμε τη χώρα.Έχοντας και κάποιες εμπειρίες από συμμετοχές μου σε προσομοιώσεις της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, π.χ. Model United Nations, μαθητές σε ρόλο διπλωμάτη κατάλαβα πως υπάρχουν πολλά παιδιά που θέλουν να εκφράσουν την άποψή τους για το πρόβλημα της Ελλάδας. Κατάλαβα πως οι έφηβοι, στους οποίους ανήκω κι εγώ και τους οποίους κατηγορούνε ότι δεν ενδιαφέρονται για την Ελλάδα και το μέλλον τους, έπρεπε να δείξουν κι αυτοί ότι έχουν φωνή».
Όπως λέει, «επιθυμία μου είναι να γίνει γνωστό το φόρουμ ώστε να συμμετέχουν πολλά παιδιά, να μαζέψουμε τις καλύτερες προτάσεις που θα προκύψουν μέσα από μια διαδικασία ψηφοφορίας και να τις πάμε στους αρχηγούς των πολιτικών κομμάτων».
Στο σημείο αυτό επιχειρώ να θέσω ερώτηση στον Κωνσταντίνο για την πολιτική και τους νέους και στήνω λογοπαίγνιο πάνω στο στίχο από τραγούδι του Σαββόπουλου του 1983: «Είμαι δεκαεξάρης σας γ@%# τα Λύκεια?» Με διακόπτει. Δεν ξέρει το τραγούδι, ούτε το στίχο. Μου απαντά με Νίκο Καζαντζάκη: «Μην καταδέχεσαι να ρωτάς: Θα νικήσουμε; Θα νικηθούμε; Πολέμα!» (…)
Ζητήσαμε από τη μητέρα του Κωνσταντίνου, την Θέκλα Γαλαζούδη να μας σκιαγραφήσει την προσωπικότητα του παιδιού της, ρισκάροντας να ακούσουμε ιστορίες που θα απαιτούνταν εγκυκλοπαίδεια για να χωρέσουν.
Σύντομη και ουσιαστική η κα.Γαλαζούδη μας συστήνει τον γιό της: «Είναι καλός μαθητής, δυσλεκτικός με κακή ορθογραφία και γραφικό χαρακτήρα τύπου Γραμμική Α’ που δεν έχει αποκρυπτογραφηθεί ακόμα. Έχει πολλά ενδιαφέροντα. Συμμετέχει σε ό,τι έχει να κάνει με προσομοίωση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών κ.α. Το περασμένο καλοκαίρι βρέθηκε για λίγο στην Αγγλία για να παρακολουθήσει Διεθνείς Σχέσεις στο University of London και μάλιστα με χρήματα που είχε μαζέψει από το χαρτζιλίκι του και δώρα συγγενών. Αγαπάει πολύ την ιστορία, το μάθημα του ευρωπαϊκού πολιτισμού, την πολιτική παιδεία, τον εθελοντισμό κ.α. Έχει αποφασίσει να ασχοληθεί με τις Κοινωνικές Επιστήμες. Πέρυσι είχε επιλεγεί, μετά από συνέντευξη, να παρακολουθήσει στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας ένα ετήσιο πρόγραμμα Leadership, το οποίο και λάτρεψε. Παρόλα αυτά είναι ένα πολύ ήρεμο και χαμηλών τόνων παιδί. Τι άλλο να πω;» (…)
Σε αυτό το στάδιο ο Κωνσταντίνος εργάζεται μόνος, αν όμως μεγαλώσει το project σκοπεύει, όπως λέει, να εμπλέξει και άλλα παιδιά καθώς θα απαιτείται πολύς χρόνος σε καθημερινή βάση.

Για να επισκεφτεί κανείς τη σελίδα του think tank των εφήβων, αρκεί να πληκτρολογήσει: http://teens4greece.com/

Αυτή η 23χρονη είναι η διάδοχος του Αϊνστάιν

170309_NewEinstein.jpg
Η επιστημονική της διαδρομή τα τελευταία 10 χρόνια έχει κάνει πολλούς να την συγκρίνουν με τον Albert Einstein. Κι ας είναι μόλις 23 ετών.
Η Αμερικανίδα -με ρίζες από την Κούβα και την Πολωνία- Sabrina Gonzalez Pasterski, πέρασε για πρώτη φορά τις πύλες του MIT όταν ήταν μόλις 14 ετών. Μάλιστα τότε είχε ήδη κατασκευάσει από μόνη της ένα μικρό αεροπλάνο, το οποίο και πιλόταρε.
Τώρα, στα 23 της, η Pasterski  -η οποία στο μεταξύ αποφοίτησε από το ΜΙΤ με τον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό- κάνει το διδακτορικό της στο πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, συνεχίζοντας την εξερεύνησή της στον κόσμο της κβαντικής φυσικής και της θεωρίας των χορδών, σύμφωνα με τον Independent.
Το 2010 βραβεύτηκε από τον Σύλλογο Εμπορικής Αεροπορίας του Ιλινόις, το 2013 και το 2015 έλαβε υποτροφίες από το ΜΙΤ και το Ίδρυμα Hertz, ενώ συμπεριελήφθη στη λίστα του «Forbes» με τους 30 πιο επιτυχημένους ανθρώπους κάτω των 30 ετών.
Στο βιογραφικό της υπάρχει και μία έρευνα που συνυπογράφεται από τον Στίβεν Χόκινγκ, ενώ έχει καταφέρει να μαγνητίσει το ενδιαφέρον της NASA.
H 23χρονη διαθέτει τη δική της ιστοσελίδα (Physics Girl) όπου δημοσιοποιεί τις μελέτες της, με γνωστότερη αυτή του «τριγώνου», όπου συνδέει διάφορες ιδέες της Φυσικής.

Η απεργία των γυναικών ή "Γυναίκες έτοιμες για όλα"

Το σημερινό άρθρο της Ευάννας Βενάρδου που επιλέξαμε ως αφιέρωμα στη γιορτή της γυναίκας, γράφτηκε το 2011, μπορεί να αποτελεί κριτική φιλμογραφίας αλλά είναι κυρίως ιστορική αναφορά (μέσω αυτής) σε έναν απεργιακό αγώνα μια ομάδας Αγγλίδων εργατριών που το 1968 κατάφεραν να αλλάξουν τις εργασιακές συνθήκες και τις αμοιβές για εκατομμύρια γυναίκες στον κόσμο.

«Γυναίκες έτοιμες για όλα». Αυτός είναι ο ελληνικός τίτλος του αγγλικού φιλμ «We want sex» και, όχι, δεν πρόκειται για κάποια ροζ ταινία. Βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα και περιγράφει την ιστορία μιας ομάδας εργατριών που τα έβαλαν με μια από τις μεγαλύτερες εταιρείες στον κόσμο, τη Ford Motors.

Ο σκηνοθέτης, ο Νάιτζελ Κόουλ, πριν χρόνια μας έδωσε το σπαρταριστό φιλμ «Του Θεού το χόρτο», με την Μπρέντα Μπλέθιν στον ρόλο μιας ηλικιωμένης που αρχίζει να καλλιεργεί μαριχουάνα. Τώρα επιστρατεύει την πρωταγωνίστρια του Μάικ Λι, Σάλι Χόκινς («Τυχερή κι ευτυχισμένη»), που ενσαρκώνει τη δυναμική εργάτρια Ρίτα Ο' Γκρέιντι. Στην πραγματικότητα ο χαρακτήρας αυτός βασίστηκε σε 2-3 γυναίκες που έπαιξαν καταλυτικό ρόλο στην ιστορική απεργία «Φορντ Ντάγκενχαμ» το 1968. Η απεργία αυτή, στην οποία συμμετείχαν 187 ράφτρες, είχε ως αποτέλεσμα την ψήφιση του νομοσχεδίου για την ισότητα στις αμοιβές και άλλαξε το εργασιακό καθεστώς για εκατομμύρια γυναίκες.

Το 1968 η Ford Motors, η βιομηχανική καρδιά του Εσεξ, που είχε την έδρα της στο Ντάγκενχαμ, απασχολούσε 55.000 άτομα και παρήγαγε 500.000 αυτοκίνητα ετησίως. Την ώρα που οι άντρες εργάζονταν σε σύγχρονες εγκαταστάσεις, οι γυναίκες έραβαν τις ταπετσαρίες των αυτοκινήτων στα γεμάτα υγρασία κτίρια του '20, με τη βροχή να διαπερνά τις οροφές το χειμώνα και σε ατμόσφαιρα θερμοκηπίου το καλοκαίρι. Οι εργάτριες έχασαν την υπομονή τους όταν η Φορντ τις χαρακτήρισε «ανειδίκευτες». Οπλισμένες με κουράγιο, κοινή λογική, αλλά και χιούμορ, τα έβαλαν με τους εργοδότες τους, την τοπική κοινωνία και τελικά με την κυβέρνηση. Στην πορεία βρήκαν έναν αναπάντεχο σύμμαχο: την πολιτικό Μπάρμπαρα Καστλ, που έδωσε τη δική της μάχη στη Βουλή των Κοινοτήτων.

Στο φιλμ η Ρίτα και οι συνάδελφοί της αντιμετωπίζουν με χιούμορ τις συνθήκες δουλειάς τους. Ομως βλέποντας τις αποδοχές τους να μειώνονται και τη δουλειά τους να υποτιμάται, εξοργίζονται και αποφασίζουν να οργανωθούν. Τις υποστηρίζει ενεργά ο Μπομπ Χόσκινς, εκπρόσωπος του συνδικάτου (υπήρξε όντως ένα τέτοιο πρόσωπο, ο 91χρονος σήμερα Φρέντερικ Μπλέικ).

Οι 187 εργάτριες ξεκινούν απεργία διαρκείας και διαδηλώνουν με αίτημα ίση αμοιβή με αυτή των ανδρών συναδέλφων. Φτάνουν μέχρι τη Βουλή των Κοινοτήτων. Κάποια στιγμή, έκπληκτες, βλέπουν τους οδηγούς να κορνάρουν και να τους σφυρίζουν επιδοκιμαστικά. Τι είχε συμβεί; Από λάθος, δεν είχαν ξεδιπλώσει εντελώς τα πανό τους, με αποτέλεσμα το σλόγκαν τους «We want sex equality!» να διαβάζεται «We want sex»! Η Μπάρμπαρα Καστλ, από τις λιγοστές γυναίκες πολιτικούς τότε, αρχίζει να συμμερίζεται τις διεκδικήσεις τους, πιέζοντας τον πρωθυπουργό Χάρολντ Γουίλσον να της αναθέσει την υπόθεση των συνδικάτων.

Εν τω μεταξύ οι άντρες των απεργών αρχίζουν να δυσανασχετούν. Ενώ αρχικά μοιάζουν να το διασκεδάζουν (τότε η γυναικεία εργασία θεωρούνταν υποδεέστερη, ενώ ήταν πρωτοφανές γυναίκα να απεργεί), αρχίζουν να τις πιέζουν να επιστρέψουν στη δουλειά. Η Ford αρχίζει να ζορίζεται: το στοκ σε καθίσματα αυτοκινήτων σχεδόν τελειώνει και η εταιρεία αδυνατεί να παραγάγει νέα αυτοκίνητα! Ως αποτέλεσμα 5.000 άντρες χάνουν τη δουλειά τους. Το θέμα παίρνει εθνικές διαστάσεις και οι εργάτες πλέον έχουν κάθε λόγο να είναι εναντίον των γυναικών συναδέλφων τους.

Η Ρίτα καταφέρνει τελικά να τους πάρει με το μέρος της. Τελικά, στη Βουλή, η Καστλ διαπραγματεύεται με τον εκπρόσωπο της Φορντ και καταφέρνει να τον πείσει να δώσει στις εργάτριες το 92% του μισθού των αντρών. Το 1970 η νίκη γίνεται και επίσημη με την ψήφιση του Equal Pay Act...

Είναι πάντως χαρακτηριστικό πως, σύμφωνα με έρευνες, ακόμα και εν έτει 2010 οι γυναίκες στη Βρετανία αμείβονται κατά 16,4% λιγότερο την ώρα, από τους άνδρες συναδέλφους τους...

Ο παραγωγός της ταινίας Στίβεν Γούλι άκουσε τις γυναίκες αυτές σε μια ραδιοφωνική εκπομπή: «Με εντυπωσίασε το πόσο αθώες και απολιτικές ήταν. Το μόνο που ήθελαν ήταν μια δίκαιη συμφωνία. Αποφασίσαμε να μην εστιάσουμε σε μια από αυτές - κι έτσι δημιουργήσαμε τη Ρίτα. Ομως η απεργία έγινε όπως ακριβώς περιγράφουμε και οι γυναίκες όντως συνάντησαν την Μπάρμπαρα Καστλ».

Ο σκηνοθέτης Νάιτζελ Κόουλ, που βασίστηκε σε πλούσιο αρχειακό υλικό, είχε μεγαλώσει στο Ντάγκενχαμ την εποχή της απεργίας. Τα γυρίσματα ωστόσο δεν έγιναν εκεί. Τα κτίρια αυτά δεν υπάρχουν πια. «Θυμίζει πόλη φάντασμα», λέει η Σάλι Χόκινς, που έκανε έρευνα στην περιοχή.

Γύρισαν το φιλμ σε ένα εργοστάσιο στην Ουαλία που έκλεισε πριν από λίγους μήνες, αφήνοντας στο δρόμο 5.000 ανθρώπους... «Ολο αυτό το κλίμα ενδυνάμωσε την επιθυμία μας να κάνουμε την ταινία. Και χρησιμοποιήσαμε πολλούς ντόπιους».

«Οι γυναίκες της Φορντ», λέει ο Στ. Γούλι, «δεν είχαν ιδέα πόσο σημαντικό ήταν αυτό που πέτυχαν». Πράγματι, τα γεγονότα στο Ντάγκενχαμ (που συνέπεσαν με τον Μάη του '68 στο Παρίσι) τάραξαν τις μεγάλες εταιρείες διεθνώς, που καθόλου δεν ενθουσιάστηκαν στην ιδέα να πληρώνουν τις γυναίκες το ίδιο με τους άντρες.

Ολ' αυτά θυμίζουν στο σύγχρονο θεατή τους αγώνες που δόθηκαν και στην Ελλάδα για τη διασφάλιση στοιχειωδών εργασιακών δικαιωμάτων. Μέχρι σήμερα δηλαδή. Γιατί, πλέον, καταστρατηγούνται όλα...

Η «Σχεδία» στο δρόμο για το βυσσινόκηπο

Βρίσκουμε το δρόμο για το βυσσινόκηπο, έχοντας συνοδοιπόρους και αρωγούς συνανθρώπους μας με αυτισμό, παίρνουμε το δρόμο της επιστροφής για την Τένεδο, περνώντας από το χάος στα γηρατιά, μπαίνουμε στις κινηματογραφικές αίθουσες για να δούμε το Trainspotting 2, συνεχίζουμε το ταξίδι των κοινωνικών επιπτώσεων, παίρνουμε γεύση από ένα γλυκό σκάνδαλο, φέρνουμε στο φως μια άγνωστη γενοκτονία, διαβάζουμε την ιστορία πίσω από μια μικρή αγγελία. Αυτά και άλλα πολλά μόνο στη «σχεδία» Μαρτίου 2017 (τεύχος #46).
Από την Τετάρτη 22 Φεβρουαρίου στους δρόμους της πόλης. 

  
«Ο δρόμος για το βυσσινόκηπο». Τι είναι εκείνο που χαρακτηρίζει την αντιμετώπιση του αυτισμού ση χώρα μας; Η άγνοια και ο στίγμα. Με αποτέλεσμα να «θεωρούμε τον άνθρωπο με αυτισμό ως τον “τρελό”, τον “προβληματικό” και τον “καθυστερημένο”», ενώ χιλιάδες ενήλικοι με αυτισμό βρίσκονται στιγματισμένοι στο σπίτι τους, σε ψυχιατρικά άσυλα ή σε ξενώνες νοητική υστέρησης. Ωστόσο κάτι πάει να αλλάξει. Όλο και περισσότερο αναπτύσσονται στη χώρα μας καλές πρακτικές για την υποστήριξη και κοινωνική ένταξη των ατόμων με αυτισμό, από την εκπαίδευση ώς την επαγγελματική αποκατάσταση, αναδεικνύοντας ότι ο αυτισμός δεν είναι ασθένεια, αλλά ιδιαιτερότητα. Αυτές ακριβώς τις πρακτικές αναδεικνύει η «σχεδία» του Μαρτίου.
«Από το χάος στα γηρατειά». Στη συνέντευξη που παραχώρησε, ο διάσημος σκωτσέζος συγγραφέας Ίρβιν Γουέλς μιλάει για το σίκουελ του «Trainspotting», τον ναρκισσιμό των τελευταίων τριών δεκαετιών, τον Ντόναλντ Τραμπ «που χρειαζόμαστε», αλλά και για τα γηρατειά. «Ο ηδονισμός της περιόδου της “Cool Britannia” και το χάος δίνουν τη θέση τους σε ένα θέμα με το οποίο όλοι μπορούμε να συνδεθούμε: τη γήρανση».
«Επιστροφή στην Τένεδο». Πάνω από 90 χρόνια χρόνια από τότε που η γιαγιά του αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Τένεδο και μετά την πρόσφατη άρση της απαγόρευσης της οικογένειας Μαλαματίνα να επισκεφτεί το νησί, ο Ηλίας Ταμπουράκης-Μαλαματίνας επιχειρεί ένα ταξίδι στο παρελθόν, μία αναδρομή στις ρίζες των συναισθημάτων του, όπου θα ανακαλύψει και την ύπαρξη ενός Μουσείου Τοπικής Ιστορίας της Τενέδου, δημιουργημένου από έναν τούρκο φιλέλληνα. Ο κ. Ταμπουράκης μας μεταφέρει σκέψεις και συναισθήματα από αυτό το ταξίδι.
Στα τέλη του 2016 το παρισινό Μουσείο του Εβραϊκού Ολοκαυτώματος οργάνωσε μια πρωτότυπη κα πολυσυζητημένη έκθεση, αφιερωμένη στην πρώτη γενοκτονία του 20ου αιώνα. Όχι στην αρμενική, όπως θα νόμιζαν πολλοί, αλλά σε εκείνη που πραγματοποίησαν οι γερμανοί κατακτητές της Ναμίμπιας, που τέσσερις δεκαετίες πριν από την «Τελική Λύση» επιχείρησαν τον αφανισμό του μαύρου πληθυσμού της χώρας. Είναι αυτήν ακριβώς την ιστόρια μιας άγνωστης γενοκτονίας που φέρνει στο φως η «σχεδία». Το ρεπορτάζ συνοδεύεται από συγκλονιστικό φωτογραφικό υλικό που μας παραχώρησε το Μουσείο του Εβραϊκού Ολοκαυτώματος
 «Το πιο γλυκό σκάνδαλο». Στην Κροατία, η απόσταση από την εθνική γιορτή ώς την εθνική τραγωδία είναι μια σοκολάτα δρόμος. Η πρόεδρος της δημοκρατίας της χώρας επισκέπτεται τα νηπιαγωγεία της πόλης του Ντουμπρόβνικ μοιράζοντας σοκολάτες και ξεσπάει σκάνδαλο εθνικών διαστάσεων. Οι σοκολάτες δεν ήταν ούτε ληγμένες ούτε αλλοιωμένες. Τι ακριβώς συνέβη, τότε; Η υπόθεση θεωρήθηκε ως γιγάντια εθική ταπείνωση.
Πέρα από τα άμεσα οφέλη για τον άνθρωπο με το κόκκινο γιλέκο, η «σχεδία» ενεργοποιεί τους πολίτες και βοηθάει να αντιληφθούμε καλύτερα την ελληνική κοινωνική πραγματικότητα, όπως προκύπτει από την έρευνα που διενήργησε η Deloitte, με τίτλο «ο κοινωνικός και οικονομικός αντίκτυπος από την κυκλοφορία του περιοδικού δρόμου «σχεδία». Στο τεύχος Μαρτίου, δημοσιεύεται το δεύτερο μέρος της μεγάλης αυτής έρευνας, καταγράφοντας, μεταξύ άλλων, τα συναισθήματα και τις απόψεις των αναγνωστών και υποστηρικτών του περιοδικού, δίνοντας, ταυτόχρονα, απαντήσεις σε ερωτήματα όπως «ποιες είναι οι επιθυμίες των πωλητών της ‘σχεδίας’;», «τι πιστεύουν οι αναγνώστες;», «πού πάνε τα τρία ευρώ;»
«Αγαπώ την ελπίδα». Πώς είναι να φοράς το κόκκινο γιλέκο έστω για μία ώρα; Οι έκτακτοι πωλητές της «σχεδίας» που θέλησαν, το Σάββατο 11 Φεβρουαρίου και στο πλαίσιο της «Διεθνούς Εβδομάδας Πωλητών Περιοδικών Δρόμου» (International Vendor Week), κρατώντας ψηλά τη «σχεδία» να στείλουν το δικό τους μήνυμα ενάντια στη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό, περιγράφουν την εμπειρία τους. «Τίποτα δεν συγκρίνεται με το χαμόγελο ενός ξένου», γράφει η Μαριέττα Φαφούτη. «Μεγάλο μάθημα πήρα σήμερα», εξομολογείται ο αγαπημένος σεφ κ. Ηλίας Μαμαλάκης.
Ακόμη, καταγράφουμε την ιστορία μιας μικρής αγγελίας, αλλά και τα νέα της «σχεδίας» στο ημερολόγιό μας. Συνομιλούμε με τις Σοφία Παππά και Νατάσα Φειδά, οι οποίες μπορεί να γνωρίζονται σχετικά λίγο χρονικό διάστημα, αλλά τις ενώνουν πολλά. Ο Γιώργος Μπαζίνας περιγράφει την πρώτη μέρα της άνοιξης. Οι φακοί του Κωστή Μπακόπουλου και του Χρήστου Παπαχρήστου καταγράφουν απογευματινές και πρωινές εικόνες από την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη αντίστοιχα, Ο Μιράμπελης Ζάλαπας εξηγεί πώς το διαστημικό πρόγραμμα που εξήγειλε η κυβέρνηση απογειώνει τη χώρα, αποκαθιστώντας την πίστη των θεσμών στην ικανότητά της για ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις, ενώ κορυφαίοι έλληνες γελοιογράφοι σχολιάζουν με το πενάκι τους αυτά που συμβαίνουν γύρω μας και μέσα μας. Κλείνουμε τραπέζι σε ένα παλιό μπακάλικο μες στου Βάβουλα τη γούβα, στον Πειραιά, ενώ δοκιμάζουμε εμπανάδας από μία Κολομβιανή, που θα εκπληρώσει το επαγγελματικό της όνειρο να γίνει δασκάλα στην Αθήνα.
Αυτά και άλλα πολλά. Στο τεύχος #46 της «σχεδίας» (Μάρτιος 2017), που κυκλοφορεί στους δρόμους της πόλης από την Τετάρτη  22 Φεβρουαρίου  2017.
Υπενθυμίζεται ότι η «σχεδία», όπως συμβαίνει με όλα τα περιοδικά δρόμου του πλανήτη, δεν πωλείται στα συνήθη σημεία διάθεσης Τύπου (περίπτερα κ.λπ.). Πωλείται αποκλειστικά και μόνο στους δρόμους της πόλης από διαπιστευμένους πωλητές. Οι πωλητές αυτοί προέρχονται από ευάλωτες πληθυσμιακές ομάδες: Άστεγοι, άνεργοι και γενικώς άνθρωποι που αποδεδειγμένα ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Είναι άνθρωποι που βιώνουν με τον πιο σκληρό τρόπο τις συνέπειες της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης που μαστίζει την ελληνική γη. Από την τιμή πώλησης του περιοδικού (3,00 ευρώ), το 50% (δηλαδή το 1,50€) πηγαίνει απευθείας στον ίδιο τον πωλητή.
«112 εφημερίδες δρόμου, 41 χώρες, 5 ήπειροι, 14.000 άστεγοι πωλητές, 6.000.000 αναγνώστες, 1 φωνή ενωμένη ενάντια στη φτώχεια» είναι το σύνθημα του Διεθνούς Δικτύου Εφημερίδων του Δρόμου (International Network of Street Papers – INSP, www.street-papers.org).

ΥΓ.: Να θυμάστε, επίσης, ότι οι πωλητές της «σχεδίας» δίνουν και απόδειξη. Σας παρακαλούμε θερμώς να μην ξεχνάτε να την παίρνετε!

Με υποτροφία σε πανεπιστήμια των ΗΠΑ μαθητές του ΓΕΛ της Αμερικανικής Γεωργικής Σχολής Θεσσαλονίκης

Τέσσερις μαθητές της Γ’ τάξης του Γενικού Λυκείου της Αμερικανικής Γεωργικής Σχολής έγιναν δεκτοί με υποτροφία σε ισάριθμα καταξιωμένα πανεπιστήμια των ΗΠΑ. Είναι έτοιμοι να «ανοίξουν τα φτερά τους» συνεχίζοντας τις ακαδημαϊκές –πλέον- σπουδές τους σε κλάδους που θα επιλέξουν, ενώ ακόμη πέντε περιμένουν να ολοκληρωθεί η διαδικασία επιλογής τους. Οι γνώσεις που τους παρείχε το Γενικό Λύκειο της Αμερικανικής Γεωργικής Σχολής τους έδωσε τη δυνατότητα να διευρύνουν ακόμη περισσότερο τους ορίζοντές τους και να ατενίζουν με αισιοδοξία το ακαδημαϊκό μέλλον τους.
Ο Δημήτρης Χαβούζης, η Αθηνά Κατσούλα, η Ελένη Γκίνη και η Λούτη Γκιούρα, θα περάσουν στα τέλη Αυγούστου την πύλη των πανεπιστημίων στα οποία έγιναν δεκτοί. Οι μαθητές εκμεταλλεύτηκαν τη δυνατότητα που τους παρέχει η Αμερικανική Γεωργική Σχολή για σπουδές στις ΗΠΑ και έχοντας σωστό προγραμματισμό και όρεξη για μάθηση, κατάφεραν να κάνουν το όνειρό τους, πραγματικότητα. Μάλιστα, η Ελένη Γκίνη σπούδασε στο Γενικό Λύκειο της Αμερικανικής Γεωργικής Σχολής με πλήρη υποτροφία, και τώρα θα συνεχίσει τις σπουδές της στις ΗΠΑ έχοντας εξασφαλίσει και πάλι πλήρη υποτροφία! Οι μαθητές συμμετείχαν στο πρόγραμμα “Study USA” που υλοποιεί η Αμερικανική Γεωργική Σχολή και τα τελευταία πέντε χρόνια 36 μαθητές τόσο του Γενικού Λυκείου όσο και του Επαγγελματικού Λυκείου, συνέχισαν με υποτροφία τις σπουδές τους στις ΗΠΑ.
Ο Δημήτρης Χαβούζης επιλέχθηκε από το Davidson College της Βόρειας Καρολίνας. «Επιθυμία μου είναι να σπουδάσω οικονομικά με πληροφορική», λέει ο 18χρονος μαθητής. Βρέθηκε εντελώς… τυχαία στο Γενικό Λύκειο της ΑΓΣ όταν ο πατέρας του αγόρασε ένα κτήμα και δέχθηκε μία φιλική συμβουλή να στείλει τον γιο του στην Αμερικανική Γεωργική Σχολή. «Ήρθα στην Α’ τάξη του λυκείου. Από την αρχή μου άρεσε. Τόσο τα μαθήματα, όσο και η πρακτική άσκηση. Έμαθα πολλά και η ζωή στο οικοτροφείο ήταν μία μοναδική εμπειρία», πρόσθεσε. Τώρα, αναμένει με αγωνία την ώρα που θα επιβιβαστεί στο αεροπλάνο για το υπερατλαντικό ταξίδι.
Η Αθηνά Κατσούλα έγινε δεκτή από το WPI (Worcester Polytechnic Institute) της Μασαχουσέτης. Το επέλεξε γιατί είναι ένα Πολυτεχνικό πανεπιστήμιο και σχεδιάζει –αφού ολοκληρώσει τις σπουδές της εκεί- να συνεχίσει και στον κλάδο των οικονομικών. «Έχω επισκεφτεί το συγκεκριμένο πανεπιστήμιο όταν ήμουν στην Α’ τάξη του λυκείου. Είχα εντυπωσιαστεί από τις εγκαταστάσεις και τη λειτουργία του. Η επιλογή ήταν αναπόφευκτη. Περιμένω με αγωνία την ώρα που θα ξεκινήσω τα μαθήματα», λέει. Ξεκαθαρίζει ότι διάλεξε να φοιτήσει στο Γενικό Λύκειο της Αμερικανικής Γεωργικής Σχολής γιατί ήθελε να συνεχίσει τις σπουδές της στις ΗΠΑ. «Ήταν μία επιλογή που με δικαίωσε. Άξιζε πολύ περισσότερο. Διεύρυνε τους ορίζοντές μου», πρόσθεσε.
Η Ελένη Γκίνη είναι μία μαθήτρια για την οποία η Αμερικανική Γεωργική Σχολή αισθάνεται πολύ περήφανη. Με οικογένεια που αντιμετωπίζει για πολλά χρόνια οικονομικές δυσκολίες, χτύπησε την πόρτα της Σχολής. Συμμετείχε στις εξετάσεις υποτροφιών του Προέδρου της Αμερικανικής Γεωργικής Σχολής, στις οποίες έλαβε την πρώτη θέση και  κατάφερε να καθίσει στα θρανία του Γενικού Λυκείου έχοντας εξασφαλίσει πλήρη υποτροφία. Η επιλογή δικαίωσε τόσο την ίδια, όσο και τα στελέχη της Αμερικανικής Γεωργικής Σχολής. Η 18χρονη μαθήτρια όχι μόνο κατάφερε να σπουδάσει αλλά εξασφάλισε και πλήρη υποτροφία για το Brown University του Ρόουντ Άιλαντ. «Ευχαριστώ θερμά τη Σχολή για τη δυνατότητα που μου έδωσε να σπουδάσω στο Γενικό Λύκειο και να συνεχίσω σε Αμερικανικό πανεπιστήμιο», είπε. Αποκάλυψε ότι θέλει να ακολουθήσει τον κλάδο της νευροεπιστήμης, που συνδυάζει βιολογία, χημεία και ψυχολογία. «Με ελκύει η έρευνα και ο ανθρώπινος εγκέφαλος. Το Brown το επισκέφτηκα το περασμένο καλοκαίρι. Πρόκειται για ένα εξαιρετικό πανεπιστήμιο και νομίζω ότι θα καταφέρω να ανταπεξέλθω στις προσδοκίες του», πρόσθεσε.
Η Λούτη Γκιούρα έγινε δεκτή –επίσης με πλήρη υποτροφία- από το Rhodes College του Τεννεσί. Θέλει να ασχοληθεί με την ψυχολογία και τη σκηνοθεσία. «Έχω ως μότο μία δήλωση του Γκάντι: ‘γίνε η αλλαγή που θες να γίνει στον κόσμο’. Με εκφράζει απόλυτα. Μου αρέσει ο εθελοντισμός και επιθυμώ να αναπτύξω στοιχεία ηγέτη ώστε να μοιραστώ τις απόψεις μου με όλο τον κόσμο», είπε. Την ενδιαφέρει η έρευνα, η νευροεπιστήμη και ως άνθρωπος με ευαισθησίες γράφει εξαιρετικά και έχει ως όνειρο τη σκηνοθεσία. «Στην αρχή ήμουν επιφυλακτική για το Γενικό Λύκειο της Αμερικανικής Γεωργικής Σχολής και κυρίως για το οικοτροφείο. Άλλαξα γνώμη όταν ήρθαμε και το είδαμε από κοντά. Πόσο λάθος έκανα! Η οικότροφη ζωή στη Σχολή είναι μία μοναδική εμπειρία. Και η δυνατότητα να συνεχίσεις τις σπουδές σου στις ΗΠΑ ήταν το μεγαλύτερο δέλεαρ για εμένα», κατέληξε.
Λίγα λόγια για το πρόγραμμα
Από την Α’ τάξη του Γενικού Λυκείου όσοι μαθητές ενδιαφέρονται να συνεχίσουν σε κάποιο Αμερικανικό πανεπιστήμιο δηλώνουν συμμετοχή στο πρόγραμμα Study USA της Αμερικανικής Γεωργικής Σχολής. Πρέπει να δίνουν ιδιαίτερη βάση στους βαθμούς, την αγγλική γλώσσα και το ιδιαίτερο πρόγραμμα πρακτικής άσκησης της Αμερικανικής Γεωργικής Σχολής. Επίσης, οφείλουν να συμμετέχουν σε λέσχες και να αναπτύσσουν έντονη κοινωνική δραστηριότητα στην οικοτροφειακή ζωή και τον εθελοντισμό. Στη Β’ τάξη πρέπει να συνεχίσουν να έχουν καλούς βαθμούς και να ενισχύσουν σημαντικά το επίπεδο της αγγλικής γλώσσας. Έχοντας εξασφαλίσει την επιτυχία στο πρόγραμμα Study USA, στις αρχές της Γ’ τάξης του λυκείου κάνουν αιτήσεις στα Πανεπιστήμια των ΗΠΑ που επιθυμούν να συνεχίσουν τις σπουδές τους. Τα πανεπιστήμια κάνουν την επιλογή τους αλλά παράλληλα παρακολουθούν και ενημερώνονται για τους βαθμούς των μαθητών μέχρι και το τέλος της σχολικής χρονιάς.

Iνδός πατέρας υιοθέτησε 22 οροθετικά παιδιά που είχαν εγκαταλειφθεί από τους βιολογικούς τους γονείς


O Rajib Thomas ή Papa Reji, όπως είναι ευρέως γνωστός έκανε κάτι εξαιρετικά συγκινητικό. Υιοθέτησε 22 παιδιά τα οποία είχαν εγκαταλειφθεί από τους γονείς τους όταν διαγνώστηκαν θετικά στον ιό HIV, σύμφωνα με τον Independent.
O άνδρας, που με την πράξη του αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση για κάθε πατέρα, όχι μόνο υιοθέτησε όλα τα παιδιά αλλά τα πήρε για να μείνουν όλοι μαζί στο σπίτι του στη Βομβάη.
Ο Rajib Thomas, παρά το γεγονός ότι ο ίδιος έχει ήδη δύο δικά του βιολογικά παιδιά, φροντίζει καθημερινά για την υγειονομική περίθαλψη και την εκπαίδευση των παιδιών, ενώ η σύζυγός του Mini Reji, τους μαγειρεύει τρία γεύματα την ημέρα.
Μιλώντας στο Humans of Bombay, αφηγήθηκε πως όλα ξεκίνησαν μετά από μία τυχαία συνάντηση που είχε έξω από ένα νοσοκομείο.
«Είδα ένα κορίτσι να κοιμάται έξω και ήταν τόσο αδύνατη που μπορούσες να διακρίνεις τα κόκαλά της. Μετά ανακάλυψα ότι ήταν θετική στον HIV και ότι είχε χάσει και τους δύο γονείς της. Την ρώτησα τι θα ήθελε να φάει και είπε ότι ήθελε noodles, αλλά δεν μπορούσα να βρω πουθενά κινέζικο και της υποσχέθηκα ότι θα επιστρέψω την επόμενη μέρα. Εκείνο το βράδυ το κορίτσι πέθανε και το περιστατικό αυτό με στοίχειωσε, έτσι πήγα μέσα στο νοσοκομείο και τους ζήτησα να επικοινωνήσουν μαζί μου ώστε να με ενημερώσουν αν υπάρχουν κι άλλα παιδιά με το ίδιο μέλλον της άτυχης νεαρής».
Και από εκείνη τη στιγμή άρχισαν όλα.
«Στην αρχή ήταν δύσκολο να τα βγάλουμε πέρα – δεν μπορούσαμε να ανταπεξέλθουμε οικονομικά, σε ένα στρώμα κοιμόντουσαν 4 παιδιά και εγώ και η γυναίκα μου κοιμόμασταν στο πάτωμα. Τελικά συνάνθρωποί μας άρχισαν να μας δωρίζουν κρεβάτια, δημητριακά και χρήματα. Η οικογένειά μου σιγά σιγά άρχισε να μεγαλώνει και αποκτήσαμε συνολικά 24 παιδιά, καθώς όλο και περισσότερα παιδιά με HIV στέλνονταν σε μένα από το νοσοκομείο».
Ο Thomas επιθυμεί να βάλει ένα τέλος στο στίγμα που συνδέεται με τον ιό HIV.
«Τα άτομα που είναι θετικά στον ιό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να αρχίσουν να βάζουν τέλος στη ζωή τους. Μπορούν να ζήσουν για όσο χρονικό διάστημα γίνεται όπως όλοι μας και γι’ αυτό είμαι εγώ εδώ – για να σώσω αυτά τα παιδιά και να προσπαθήσω να επεκτείνω τη διάρκεια της ζωής τους. Με αγάπη και φροντίδα όλα είναι πιθανά».

Ενυδρειοπονία στα πλαίσια της Επιχειρηματικότητας από μαθητές της Αμερικανικής Γεωργικής Σχολής


Στο πλαίσιο της συμμετοχής τους στον όμιλο επιχειρηματικότητας της Αμερικανικής Γεωργικής Σχολής, οι μαθητές του Γενικού Λυκείου δημιουργούν τη δική τους εταιρία και κατανοούν τα στάδια λειτουργίας της. Μέσα από τη βιωματική αυτή εμπειρία, μαθαίνουν πως μπορούν να χρησιμοποιήσουν τις κλίσεις και τα ταλέντα τους για να στήσουν και να λειτουργήσουν σωστά την επιχείρησή τους. Δουλεύοντας ως εταιρεία, οι μαθητές διενεργούν εκλογές, εκλέγουν τους διευθυντές τους, μαθαίνουν τις αρμοδιότητες των διαφόρων τμημάτων μίας επιχείρησης, επιλέγουν το προϊόν που θα κατασκευάσουν και συντάσσουν το επιχειρηματικό σχέδιο της εταιρίας, ενώ παράγουν και πωλούν το προϊόν τους, μαθαίνοντας τεχνικές πωλήσεων.

Τη φετινή χρονιά, οι μαθητές  κατασκευάζουν ένα μοντέλο αστικού κήπου, το οποίο θα βασίζεται στην ενυδρειοπονία. Η ενυδρειοπονία είναι μια συμβιωτική άλλα και βιώσιμη μέθοδος ψαριών και λαχανικών, η οποία συνδυάζει την ιχθυοκαλλιέργεια με την υδροπονία. Τα ψάρια παράγουν απόβλητα και αμμωνία. Με την κυκλοφορία όμως του νερού και με την βοήθεια των βακτηρίων που αναπτύσσονται στο υπόστρωμα και στις ρίζες των φυτών, τα απόβλητα μετατρέπονται από τοξικά σε ωφέλιμα θρεπτικά συστατικά για τα φυτά, ενώ και το νερό της δεξαμενής γίνεται βιώσιμο για τα ψάρια.

Μπορείτε να δείτε φωτογραφίες από τη δράση των μαθητών στο ιστολόγιο (blog) του Γενικού Λυκείου.

Ο όμιλος επιχειρηματικότητας του σχολείου, θα λάβει μέρος στην Εμπορική Μαθητική Έκθεση 2017, που διοργανώνει το Σωματείο Επιχειρηματικότητας Νέων. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 17 Φεβρουαρίου, στο Mediterranean Cosmos (Κόκκινη Πλατεία, επίπεδο 0), από τις 09:30 έως τις 15:00.


«The Greeks»: Το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον του ελληνικού πολιτισμού


Ένα συναρπαστικό ταξίδι στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον ενός πολιτισμού που καθόρισε την ανθρωπότητα ξεκίνησε στο National Geographic, από τη Δευτέρα, 6 Φεβρουαρίου στις 21:00, με το «The Greeks».

Ξεκινώντας από την αυγή ενός από τους σημαντικότερους αρχαίους πολιτισμούς του κόσμου και φτάνοντας μέχρι τη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα, η σειρά-ντοκιμαντέρ «The Greeks» επιχειρεί να φωτίσει την καθοριστική συνεισφορά των Ελλήνων στην παγκόσμια σκέψη και στη διαμόρφωση του δυτικού πολιτισμού, αλλά και να συνδέσει το λαμπρό χτες με το αβέβαιο τώρα, στρέφοντας το βλέμμα σε ένα καλύτερο αύριο.



Στο «The Greeks», ιστορικοί, αρχαιολόγοι, ηθοποιοί, αθλητές, επιστήμονες και καλλιτέχνες εξερευνούν τη γέννηση του ελληνικού πολιτισμού, που αναδείχθηκε μέσα από αντιξοότητες για να θέσει τις βάσεις πανανθρώπινων ιδεών και αξιών. Δημοκρατία, λογική σκέψη, θέατρο, αθλητισμός, τέχνη, μελέτη του ανθρώπου και της φύσης, πεδία στα οποία οι Έλληνες δεν άνθισαν μόνο, αλλά πρωτοστάτησαν. Το «The Greeks», πιάνει το νήμα από το τότε και το φέρνει στο σήμερα, δείχνοντας ότι η πραγματικότητα της οικονομικής και κοινωνικής αστάθειας και αναταραχής μπορεί, όπως και στο παρελθόν, να γεννήσει τις μεγάλες τομές του μέλλοντος.

Μέσα από τρία επεισόδια των 60 λεπτών, η εξαιρετική σειρά-ντοκιμαντέρ δεν αποτελεί έναν ύμνο στο ένδοξο παρελθόν, αλλά ταυτόχρονα μια επιστημονική προσέγγιση της προέλευσης, της εξέλιξης, της πτώσης και της ανάκαμψης ενός λαού, η οποία ταυτίζεται με την ιστορική πορεία ολόκληρης της ανθρωπότητας. H ιστορία των Ελλήνων είναι η ιστορία όλων των ανθρώπων.

Το National Geographic είναι διαθέσιμο στην Ελλάδα, μέσω COSMOTE TV, Nova, Vodafone TV και Cyta Τηλεόρασης.

πηγή

Όταν ο Θάνατος ερωτεύτηκε τη ζωή. Ένα αλλόκοτα υπέροχο, τρυφερό animation που λατρέψαμε

DEATH
Ένα μαυροφορεμένο φαντασματάκι, με μια λευκή μάσκα τριγυρνάει στο δάσος. Γύρω του σκιουράκια, κουνελάκια, υπέροχα δροσερά λουλούδια. Όταν όμως το χέρι του φαντάσματος ακουμπάει ένα ζώο, αυτό πεθαίνει. Όταν αγγίζει ένα λουλούδι, αυτό μαραίνεται. Ξαφνικά σε ένα ξέφωτο βλέπει ένα όμορφο ελάφι και κυριολεκτικά μαγεύεται. Θέλει να το αγγίξει αλλά διστάζει. Γιατί ξέρει πως κάτι τέτοιο θα σήμαινε και τέλος της ζωής για το ζώο. Αν και η έκφραση στο πρόσωπο του φαντάσματος δεν είναι ορατή, εξαιτίας της μάσκας, σχεδόν μπορεί κανείς να αισθανθεί τη μοναξιά που νοιώθει. Αλλά δεν μπορεί να γίνει αλλιώς. Γιατί το φαντασματάκι είναι ο Θάνατος.
Οι μήνες περνούν και ο Θάνατος αν και ερωτευμένος δεν μπορεί ποτέ να αγγίξει το ελαφάκι που συμβολίζει την ίδια τη ζωή. Δεν το αφήνει όμως ποτέ μόνο. Είναι εκεί για να το προστατεύει από τη βροχή και το χιόνι ή να το προσέχει όσο κοιμάται. Πάντα όμως από απόσταση.
Μέχρι που κάποια στιγμή συμβαίνει κάτι απρόσμενο…
Το «The Life of Death» είναι ένα μικρού μήκους animation της Ολλανδής Marsha Onderstijn , εξαιρετικής αισθητικής με τα σχέδια μάλιστα να είναι όλα φτιαγμένα στο χέρι, κάτι που πλέον στην εποχή μας είναι εξαιρετικά σπάνιο. Η μουσική (Ramon de Wilde) είναι μαγευτική και δεν είναι τυχαίο πως έχει τύχει ιδιαίτερα θετικών σχολείων σε σειρά φεστιβάλ animation που έχει προβληθεί.
Πέρα όμως των καλλιτεχνικών ή τεχνικών χαρακτηριστικών, αυτό που το κάνει τόσο ξεχωριστό είναι η εξήγηση που προσπαθεί να δώσει για το Θάνατο αλλά και η εξαιρετική «προσωποποίηση» του Θανάτου όχι ως ένα «πλάσμα» που όλοι μισούν και φοβούνται αλλά ως μια μοναχική και θλιμμένη ύπαρξη που αναζητά την επαφή και την επικοινωνία με όλα τα θαυμαστά και υπέροχα που συνθέτουν τη ζωή…
Αλλά ο,τι και να σας πούμε, απλά πρέπει να το δείτε και τώρα πια, μπορείτε να το απολαύσετε μέσω διαδικτύου αφού εδώ και περίπου ένα μήνα η δημιουργός του το «ανέβασε» στο Vimeo, εμείς σας το δίνουμε στο youtube που βρήκαμε.


πηγή

Έφτιαξαν γραφένιο από σογιέλαιο


Ερευνητές στην Αυστραλία μετέτρεψαν το κοινό σογιέλαιο του μαγειρέματος σε γραφένιο, το «υλικό-θαύμα» με τις πολλές δυνητικές εφαρμογές στα ηλεκτρονικά, στη βιοϊατρική κ.α.

Το επίτευγμα μπορεί να οδηγήσει στη μαζική παραγωγή γραφένιου με χαμηλότερο κόστος από ό,τι με άλλες μεθόδους δημιουργίας του. Η έως τώρα αξιοποίησή του γραφένιου καθυστερεί λόγω της υψηλής τιμής του σε σχέση με άλλα ανταγωνιστικά υλικά.

Το γραφένιο, που ανακαλύφθηκε το 2004 στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ, αποτελείται από ένα φύλλο άνθρακα με πάχος μόνο ενός ατόμου. Μεταξύ άλλων, είναι πολύ ανθεκτικό (200 φορές πιο ισχυρό από τον χάλυβα) και πολύ καλός αγωγός του ηλεκτρισμού (καλύτερος και από τον χαλκό).

Οι ερευνητές των πανεπιστημίων του Σίδνεϊ και της Κουίνσλαντ, καθώς και του ερευνητικού οργανισμού CSIRO της Αυστραλίας, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature Communications», σύμφωνα με το BBC.

Η τεχνική, κατά τους ερευνητές, είναι απλούστερη και ασφαλέστερη από τις υπάρχουσες. Σήμερα ένα φιλμ γραφένιου υψηλής ποιότητας και με διάμετρο δέκα εκατοστών κοστίζει περίπου 750 δολάρια, ενώ με τη νέα μέθοδο το κόστος του θα είναι σημαντικά μικρότερο.

Οι ερευνητές δήλωσαν ότι σκοπεύουν να δοκιμάσουν το γραφένιο από σογιέλαιο σε διάφορες εφαρμογές, όπως φίλτρα νερού, ηλιακά πάνελ, μπαταρίες κ.α.


πηγή

Robin Hood: Το εστιατόριο στο οποίο δειπνούν δωρεάν οι άστεγοι της Μαδρίτης


Το Robin Hood της Μαδρίτης δεν είναι ένα κοινό εστιατόριο. Το προδίδει εξάλλου και το όνομά του. Όπως ο «Ρομπέν των Δασών» έπαιρνε από τους πλούσιους για να δώσει στους φτωχούς έτσι και το εστιατόριο που πήρε το όνομά του.

Το Robin Hood το πρωί και το μεσημέρι λειτουργεί κανονικά. Το βράδυ όμως με τα έσοδα της ημέρας προσφέρει δωρεάν δείπνο στους άστεγους της πόλης.



Τουλάχιστον 100 άνθρωποι δειπνούν δωρεάν κάθε βράδυ στο εστιατόριο και η αλήθεια είναι πως οι λίστες αναμονής είναι μεγάλες. Ήδη μέχρι το τέλος Μαρτίου το εστιατόριο δεν έχει τραπέζια.

Πίσω από το εστιατόριο βρίσκεται η φιλανθρωπική οργάνωση Mensajeros de la Paz και επικεφαλής του είναι ένας 80χρονος ιερέας ο Άντζελ Γκαρσία Ροντρίγκεζ. Οι εργαζόμενοι είναι εθελοντές.



Όπως εξηγεί ο Ροντρίγκες, η ιδέα είναι ότι οι άστεγοι πρέπει να σιτίζονται με την ίδια αξιοπρέπεια όπως και οι πελάτες.

Σβήστε τα φώτα, ρυθμίστε το βιολογικό ρολόι


του Αθανάσιου Τσαυτάρη *

Τα καταφέρνουμε να παραβλέπουμε πλέον τη νύχτα με τον ηλεκτροφωτισμό τα τελευταία 50 χρόνια, κάναμε τη νύχτα, μέρα. Παραβλέψαμε όμως παράλληλα ότι καταστρέψαμε έτσι τους βιολογικούς μας ρυθμούς. Απορρυθμίσαμε τα βιολογικά ρολόγια που για δισεκατομμύρια χρόνια, πριν από τον ηλεκτροφωτισμό της νύχτας, προσάρμοζαν τον οργανισμό να είναι ξύπνιος την ημέρα και να κοιμάται τη νύχτα. Ο φωτισμός της νύχτας είναι η πιο μεγάλη «μόλυνση» του πλανήτη μας και κύρια πηγή σημαντικών προβλημάτων της υγείας μας.
«Μολύναμε» τη νύχτα μας με φως. Κάτι αδιανόητο για τον οργανισμό μας, για τα αναρίθμητα χρόνια εξέλιξης των οργανισμών και του ανθρώπου έως και 50 χρόνια πριν. Δουλεύουμε νυχθημερόν, μια εβδομάδα μέρα και την επόμενη νύχτα σε τρένα, μετρό, λεωφορεία, φορτηγά, πλοία, ταξί, αεροδρόμια, αστυνομικά τμήματα, στρατό, εργοστάσια, μεταλλεία κ.α. Ταξιδεύουμε μέρα από την Ελλάδα και φτάνουμε στα πέρατα της γης και είναι ακόμη μεσημέρι ή και αντίστροφα. Στα νοσοκομεία τα φώτα δεν σβήνουν ποτέ. Στους θαλάμους νεογνών για μέρες (ή σε περίπτωση πρόωρου τοκετού για εβδομάδες ή μήνες) τα νεογνά δεν γνωρίζουν ακόμη τη νύχτα! Και φυσικά στα σπίτια μας λάμπες, λαμπάκια σε δωμάτια, κρεβατοκάμαρες, τηλεοράσεις, υπολογιστές, τηλέφωνα, κινητά, φορτιστές, συναγερμούς. Ακόμη και στο τελευταίο χωριό στο βουνό, τα φώτα στις κολόνες, τα πάρκα κ.α. κάνουν τη νύχτα μέρα.

Μα, όλα αυτά, θα μου πείτε, θεωρήθηκαν στοιχείο του σύγχρονου πολιτισμού μας. Ετσι είναι. Ακόμη και εγώ θυμάμαι όταν ήρθε ο ηλεκτρισμός στο χωριό μου και ειδικά όταν φωτίστηκαν οι δρόμοι το 1965 , το αναφώνημα της γειτονιάς «επιτέλους, έφτασε ο πολιτισμός στο χωριό μας». Και έτσι είναι αν αναλογιστεί κανείς τι αντικατέστησε. Το βαθύ σκοτάδι στους λασπωμένους τότε δρόμους και τις αυλές. Τα καντήλια του λαδιού, του γκαζιού ή και αργότερα του δυσεύρετου πετρελαίου.

Ολα καλώς καμωμένα και καλοδεχούμενα λοιπόν; Δυστυχώς όχι. Ο άνθρωπος και τα ζώα αλλά και τα φυτά για δισεκατομμύρια χρόνια έχουν μάθει αλλιώς. Εχουν εξελιχθεί και προσαρμόσει τους οργανισμούς τους να ξυπνούν με το φυσικό φως του ήλιου το πρωί, να δουλεύουν με το φως του ήλιου, καμιά φορά να κάνουν μεσημβρινά διαλείμματα για λίγη σωματική ξεκούραση ή και μια σιέστα για να ξεκουραστούν το σώμα και ο νους, να μεταβολιστούν οι υπερβολικές τοξικές ρίζες από τα εργοστάσια παραγωγής ενέργειας των κυττάρων (τα μιτοχόνδρια) και με την έλευση της σκοτεινής νύχτας να υπολειτουργούν πλέον όλα σχεδόν τα όργανα: χέρια, πόδια, σώμα, καρδιά, στομάχι, κυρίως όμως ο λογικός νους μας, ο κυρίαρχος εγκεφαλικός φλοιός μας, ο σιγανός αλλά ικανός για λογικές, συνειρμικές ή αφαιρετικές πράξεις, να σταματήσει τον ασφυκτικό του έλεγχο και να δώσει τη σκυτάλη στον δεύτερο αλλά συγκριτικά ταχύτερο στη λειτουργία, δεύτερο, παλαιότερο και βαθύτερο εγκέφαλο των αισθήσεων, της φαντασίας και των ονείρων και όλων των μη λογικών απερίσκεπτων πράξεων. Ετσι φαντασιωνόμαστε και ονειρευόμαστε στον ύπνο μας.

Το πιο σημαντικό όμως είναι ο μεταβολισμός των κυττάρων τη μέρα και τη νύχτα. Τα κύτταρά μας φιλοξενούν και συμβιούν έχοντας μέσα τους ένα είδος πρωτόγονων προβιοτικών βακτηρίων που σήμερα ονομάζονται μιτοχόνδρια. Πριν από την έλευσή τους τα ευκαριωτικά κύτταρα μεταβόλιζαν ένα κύτταρο σακχάρου (γλυκόζη) με τον μηχανισμό της γλυκόλυσης και χρησιμοποιούσαν δύο μονάδες ενέργειας ενώ παράλληλα δημιουργούσαν αρκετά τοξικά υποπροϊόντα. Το μιτοχονδριακό βακτήριο, που μπήκε στο κύτταρο να ανακυκλώσει αυτά τα «σκουπίδια», επιστρέφοντας πίσω στον ξενιστή του μετέφερε πολλούς μεταβολίτες και καμιά τριανταριά έξτρα μονάδες ενέργειας! Ετσι κλείστηκε γρήγορα το σύμφωνο συμβίωσής τους, γιατί είχαν και τα δύο μέρη όφελος. Ομως και αυτός ο γάμος είχε τα δικά του προβλήματα. Το μιτοχόνδριο ως ένα εργοστάσιο καύσης και παραγωγής ενέργειας παράγει συχνά μεγάλες ποσότητες τοξικών οξειδωτικών ριζών οξυγόνου και υδροξυλίου αντί του κανονικού νερού. Οι ουσίες αυτές πρέπει να εξουδετερώνονται γρήγορα. Δεν επιτρέπεται να συσσωρεύονται γιατί είναι καταστροφικές των πάντων, ειδικά του DNA, στο οποίο δημιουργούν μεταλλάξεις. Γι’ αυτό γίνεται τόση συζήτηση για την παρουσία αντιοξειδωτικών ουσιών στις τροφές μας που εξουδετερώνουν τις οξειδωτικές αυτές ρίζες. Δουλεύοντας λοιπόν σκληρά όλη την ημέρα, καταναλώνοντας πολλή ενέργεια, τα μιτοχόνδρια δουλεύουν με φουλ τις μηχανές για να παραχθεί η απαιτούμενη ενέργεια – φουλάρουν όμως τα κύτταρα και με τις τοξικές και επικίνδυνες ρίζες. Χρειάζονται λοιπόν ανάπαυλες, διαλείμματα, μεσημβρινή σιέστα και φυσικά αντίστοιχες ώρες νυχτερινού ύπνου για να απαλλαγούμε πλήρως από τις τοξικές ρίζες. Εκεί στοχεύουν και οι ασκήσεις συγκέντρωσης – γιόγκα, κράτημα της αναπνοής (δηλ. περιορισμός του οξυγόνου της αναπνοής για να επιβραδυνθεί ο ρυθμός καύσης των μιτοχονδρίων μας, που ναι μεν περιορίζει την ενέργεια, κυρίως όμως τις οξειδωτικές ρίζες).

Για να πετύχουν όλον αυτόν τον συντονισμό οι οργανισμοί (άνθρωπος, ζώα και φυτά) δημιούργησαν ένα βιολογικό ρολόι απλό στη σύλληψή του αλλά πολύ αποτελεσματικό στο να προσαρμόζει όλες τις λειτουργίες του σε έναν 24ωρο κύκλο ζωής. Η λειτουργία είναι απλή: όσο διαρκεί το φως, ένα-δύο γονίδια δουλεύουν στη διάρκεια της μέρας και συνθέτουν κάτι που ρυθμίζει όλες τις ημερήσιες λειτουργίες μας. Μόλις βραδιάσει, με την απουσία φωτός, τα γονίδια της μέρας παύουν και αρχίζουν να λειτουργούν τα γονίδια της νύχτας, τα προϊόντα των οποίων ρυθμίζουν όλες τις νυχτερινές λειτουργίες ενώ ταυτόχρονα αποδομούν και το προϊόν των 1-2 γονιδίων της ημέρας κ.ο.κ. Οσο βέβαια η μέρα διαρκεί 12 ώρες και άλλες 12 η νύχτα, δηλαδή κοντά στα Χριστούγεννα και την αρχή του έτους. Την άνοιξη βέβαια, όταν η μέρα φτάνει τις 16 ώρες και η νύχτα τις 8, τα γονίδια της μέρας κάνουν π.χ. 16 μόρια ενώ τα γονίδια της νύχτας προλαβαίνουν να μεταβολίσουν τα 8, αφού τόσο έχουν διαθέσιμο για την ενεργότητά τους, τα υπόλοιπα μένουν και σιγά-σιγά μέρα με τη μέρα συσσωρεύονται.

Σκεφτείτε τώρα την αναστάτωση σε έναν οργανισμό όταν τα γονίδια της ημέρας δεν σταματούν ποτέ σχεδόν γιατί η μέρα δεν σταμάτησε ποτέ με τη φωτισμένη νύχτα. Σκεφτείτε τους οργανισμούς που δουλεύουν νυχτερινή βάρδια στο φως και την άλλη μέρα πάλι με φως είναι πρωινή βάρδια. Αυτούς που ξεκινούν από την Ελλάδα μέρα με το αεροπλάνο για την Αμερική και όταν φτάνουν εκεί είναι συχνά ίδια η ώρα της ημέρας. Φεύγουμε από Αθήνα 12 το μεσημέρι και πηγαίνουμε-πηγαίνουμε και φτάνουμε στη Β. Καρολίνα στις 12 το μεσημέρι! Στην Ελλάδα είχε γίνει ήδη περασμένα μεσάνυχτα. Πότε θα δουλέψουν επιτέλους τα γονίδια της νύχτας; Πότε να μεταβολιστούν οι υπερσυσσωρευμένες οξειδωτικές ρίζες που γεμίζουν τα κύτταρά μας με καρκίνους; Πότε η κονεξίνη 43, που ξέρουμε σήμερα ότι αδειάζει την ουροδόχο κύστη στα μωρά και στους γέρους τη νύχτα (γι’ αυτό τα μωρά και οι γέροι κατουρούν τη νύχτα), θα μας αδειάσει την κύστη αφού δεν βραδιάζει ποτέ για να δουλέψει τη νύχτα;

Το ξεκούρδισμα λοιπόν των ρολογιών μας έγινε η κύρια αιτία πολλών προβλημάτων υγείας στην κοινωνία μας. Οι έρευνες ξεκίνησαν με την προτροπή και πληρωμή της Ομοσπονδίας Νοσοκόμων Γυναικών του Καναδά που δουλεύοντας με βάρδιες στα νοσοκομεία έβλεπαν με έκπληξη τις πολύ ψηλές συχνότητες θανάτου από καρκίνους. Δυστυχώς η άγνοια της κοινωνίας μας και της ιατρικής κοινότητάς μας οδηγεί ακόμη και σήμερα σε τρομερά λάθη. Παρά τις κραυγές ορισμένων επιστημόνων. Φανταστείτε και τα καημένα τα νεογέννητα. Οσο ήταν κυοφορούμενα στην κοιλιά της μάνας τους χωρίς φως δεν υπήρχε το ρολόι τους που αρχίζει να κουρδίζεται από τη στιγμή της γέννησης και την έκθεσή τους στο φως της ημέρας και των αντίστοιχων γονιδίων της νύχτας που προανέφερα. Πώς θα γίνει όμως αυτό το αναγκαίο κούρδισμα αν το νεογέννητο μείνει σε θαλάμους νεογνών που τα φώτα δεν σβήνουν ποτέ; Πρέπει να αλλάξουμε συνήθειες γρήγορα προτού καταλήξουμε όλοι στα νοσοκομεία και στα ψυχιατρεία.



* Ο κ. Αθανάσιος Τσαυτάρης είναι καθηγητής Γενετικής στη Γεωπονική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, πρώην υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης

Επέμβαση και διάσωση δύο χελωνών στους Ν. Επιβάτες



Αξίζει να αναφερθεί. Τελευταία αναφερόμαστε πολύ συχνά για νεκρές χελώνες που ξεβράζει η θάλασσα στις παραλίες του Θερμαϊκού.

Να όμως που δύο θαλάσσια πλάσματα σώθηκαν μετά από αξιέπαινες προσπάθειες φιλόζωων συμπολιτών μας και παρέμβαση του λιμενικού σώματος Ν. Μηχανιώνας και του Πανεπιστημίου που ανέλαβε την αποκατάστασή τους.

Την ιστορία αλιεύσαμε από το facebook.

Δύο συμπολίτες μας η Elena Koutroumpa και ο Αρτακ Πογκοσιαν παρατήρησαν τα δύο χελωνάκια που ήταν κοντά στην ακτή και έτοιμα να ξεβραστούν. Κάλεσαν το Λιμενικό γραφείο Μηχανιώνας που άμεσα επενέβη με δύτη που έβγαλε τα χελωνάκια και τα μετέφερε στο Πανεπιστήμιο που άνοιξε φιλοξενα τις πόρτες του και υποδέχτηκε τους θαλάσσιους ασθενείς.

Ας ελπίσουμε ότι όλα θα πάνε καλά για τους συμπαθείς φίλους μας.
Συγχαρητήρια σε όλους όσοι συνέβαλλαν στη θετική αυτή εξέλιξη.









* Οι φωτο είναι από Elena Koutroumpa, όπως αναρτήθηκαν στην Περαία

Το ΚΥ Θέρμης βράβευσε τους μαθητές της Αμερικάνικης Γεωργικής Σχολής


Μια πράξη αλληλεγγύης μαθητών τιμήθηκε χθες από το Κέντρο Υγείας Θέρμης.

Η Κοινωνική Λειτουργός Μαρία Κοκκίνη προσέφερε εκ μέρους του Κέντρου Υγείας Θέρμης τιμητική πλακέτα στους μαθητές του ΕΠΑΛ και του Γενικού Λυκείου της Αμερικανικής Γεωργικής Σχολής οι οποίοι επί σειρά ετών προσφέρουν εθελοντικά τρόφιμα στους άπορους της περιοχής ευθύνης του Κέντρου από το χαρτζηλίκι τους!!!

Επίσης ευχαριστίες απευθύνθηκαν ιδιαίτερα στην εκπαιδευτικό κ. Διάφα Αικατερίνη και τους Διευθυντές των Λυκείων κ. Πάρη Πετρά και Δημήτριο Σλαβούδη οι οποίοι συνεχίζουν με ιδιαίτερη θέρμη την πρωτοβουλία αυτή που ξεκίνησε από την πρώην Λυκειάρχη κ. Βουτσά Πελαγία.

Τα θερμά μας συγχαρητήρια στους μαθητές της Αμερικανικής Γεωργικής Σχολής💜!!!!!!!!!

Οφείλουμε να συναντηθούμε


"Αυτοί που είναι εναντίον της πολιτικής 
είναι υπέρ της πολιτικής που τους επιβάλλεται" 
 Μπέρτολτ Μπρέχτ 

Μετά από επτά συνεχόμενα Κρίσης, Χρόνια «Μνημονιακά» , τα οποία μας οδήγησαν στο σημείο Μηδέν.

-Με την ελληνική Κοινωνία σε αδιέξοδο, τις πολιτικές ηγεσίες να μας επιδεικνύουν την γύμνια τους,

-Με ορατούς όλους τους υπαρκτούς κινδύνους στην περιοχή μας όσον αφορά τα Εθνικά μας θέματα, με τον κίνδυνο ενταφιασμού της Κυπριακής Δημοκρατίας και με την δική μας ΑΦΡΟΣΥΝΗ

Ήλθε η ώρα της Επανεκκίνησης!

Ήλθε η στιγμή που πρέπει να γίνει η Αντιστροφή, η ανασυγκρότηση, η ανασύνθεση!

Πως; Ποιοι; Με ποιες Δυνάμεις;

Νέα προσπάθεια ή «αναπαλαίωση»; Με αφορμή και τα όσα «επικοινωνιακά» συνέβησαν με την επανεμφάνιση του ΓΑΠ και την «προσχώρηση» του στην «Δημοκρατική Συμπαράταξη» της Φώφης Γεννηματά- καθώς και την άλλη προσπάθεια των τριών σοσιαλφιλελεύθερων Σημιτικών υπό την Άννα Διαμαντοπούλου, καλό είναι να γίνει ΣΑΦΕΣ άπαξ:

ΚΑΜΙΑ ΝΕΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΠΙΤΥΧΕΙ ΜΕ ΠΑΛΑΙΑ ΥΛΙΚΑ , με παλαιά μυαλά, με «Ανακύκλωση».

Όλοι οι προαναφερθέντες κυβέρνησαν την Χώρα, την έφτασαν στο χείλος του γκρεμού ,ΚΑΗΚΑΝ. Ο λαός τους ΑΠΟΣΤΡΑΤΕΥΣΕ, αυτοί ακόμη ΠΡΟΣΠΟΙΟΥΝΤΑΙ πως δεν το καταλαβαίνουν…

Την ευθύνη ΕΠΙΛΥΣΗΣ όλων των ανοιχτών προβλημάτων που απασχολούν την Ελληνική κοινωνία και τον Ελληνικό Λαό,

-που περνά μέσα από δρόμους «αντιμετώπισης» του φαινομένου της «αποστράτευσης» και του ατομικισμού

και το ζήτημα της επιστροφής σε συλλογικές δράσεις-,

ΟΦΕΙΛΟΥΝ να επωμιστούν ΝΕΕΣ ΥΓΙΕΙΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ Αντι-μνημονιακές , Πατριωτικές δυνάμεις , που δεν είναι ούτε θέλουν να καταλήξουν «συστημικές».

Σε αυτές συγκαταλέγω αυτές που προσδιορίζω ως Σοσιαλιστικές. Ποιος μπορεί να είναι ο ρόλος ενός Σοσιαλιστή σήμερα; τι τον «διακρίνει» σε σχέση με άλλες «Ταυτότητες»; Νομίζω η συνειδητή αποδοχή εκ μέρους του: του Ενιαίου αγώνα για Εθνική και Κοινωνική Αυτοδιάθεση, για Απελευθέρωση με ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ. Η πάλη ενάντια στην Αποδόμηση της έννοιας ΠΑΤΡΙΔΑ που επιχειρείται συστηματικά από τους Εθνομηδενιστές. Η αποτροπή μετατροπής της Χώρας σε «ξέφραγο αμπέλι», της Ελλάδας σε «Χώρο», σε «τρύπα της γεωγραφίας».

Όλοι όσοι πιστεύουμε ή δρούμε σε ανάλογες Πρωτοβουλίες, όσοι πιστεύουμε στην Οριζόντια –Ισότιμη διασύνδεση των ενεργών πολυποίκιλων Πρωτοβουλιών και στον καθοριστικό ρόλο του ΛΑΪΚΟΥ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑ.

Οφείλουμε να συναντηθούμε.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ 
Αρχιτέκτων- συγγραφέας

Η αριστουργηματική ταινία για τη ζωή του Βαν Γκογκ που δημιουργήθηκε από 62.450 καρέ ελαιογραφιών



Κάθε ένα από τα 62.450 καρέ για την ταινία μεγάλου μήκους είναι ζωγραφισμένα στο χέρι από 115 επαγγελματίες ελαιογράφους και στο animation ενσωματώνονται 94 πίνακες του Βαν Γκογκ

Το ολοκληρωμένο τρέιλερ για το Loving Vincent, το φιλμ που εξιστορεί τη ζωή του Βίνσεντ Βαν Γκογκ, επιτέλους κυκλοφόρησε μετά από σχεδόν έξι χρόνια δημιουργίας.



Τα αρχικά γυρίσματα έγιναν ως μια ζωντανή ταινία δράσης και στη συνέχεια οι ελαιογραφίες που αναπαράγονται σε κάθε στιγμιότυπο, αναδημιούργησαν ολόκληρη την ταινία καρέ-καρέ.




To Loving Vincent είναι γραμμένο και σκηνοθετημένο από τους Dorota Kobiela και Hugh Welchman, ενώ η παραγωγή είναι της BreakThru Films & UK Trademark Films.




Δείτε τις «behind the scenes» σκηνές της ταινίας στο παρακάτω βίντεο και ακολουθείστε το πρότζεκτ στο Facebook του φιλμ για να ενημερωθείτε για την ημερομηνία κυκλοφορίας αυτής της τόσο ιδιαίτερης ταινίας.


πηγή

Το σπέσιαλ «ευχαριστώ» του Αντετοκούνμπο στους Έλληνες

Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο είναι ο πρώτος Έλληνας που θα κληθεί να αγωνιστεί στο All Star Game και μάλιστα δεν ξέχασε να ευχαριστήσει όλους τους συμπατριώτες του μέσω του twitter.
Το όνειρο του Γιάννη Αντετοκούνμπο έγινε πραγματικότητα, με τη συμμετοχή του στο All Star Game, για να τα καταφέρει όμως χρειάστηκε τη συμπαράσταση και των Ελλήνων, οι οποίοι των ψήφισαν μαζικά.
Ο «Greek Freak» δεν ξέχασε τους φιλάθλους από την Ελλάδα και τις χιλιάδες ψήφους τους, στέλνοντας ευχαριστήριο μήνυμα μέσω των social media.
«Θέλω να ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου τον καθένα από σας ξεχωριστά για τη στήριξή σας όλες αυτές τις μέρες. Συμμετείχατε όλοι ενεργά σ’ ένα όνειρό μου και με βοηθήσατε να το κάνω πραγματικότητα… Το εκτιμάω απίστευτα πολύ!
Να είστε σίγουροι πως θα παίξω και για σας στο All Star Game! Ευχαριστώ Ελλάδα», έγραψε ο Έλληνας διεθνής στους προσωπικούς λογαριασμούς του.

Google+ Followers

Addthis

 
Support : Creating Website | Johny Template | Mas Template
Copyright © 2011. Ακτιβιστης - All Rights Reserved
Template Created by Creating Website Published by Mas Template
Proudly powered by Blogger |2012 Templates