Headlines News :

Ακούω radio - activistis παίζει μουσική και τοπικές ειδήσεις συνεχώς ......

Πρόσφατα σχόλια

Ο Καιρός στην Περαία

ΤΑ ΚΑΛΑ ΝΕΑ

Διαφθορά - Διαπλοκή

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κίνα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κίνα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Προχωρεί η Εγκατάλειψη του Δολαρίου Κίνα και Ιράν το Καταργούν στις Συναλλαγές τους

του Zero Hedge 7-12-17

[ Το κατωτέρω άρθρο του έγκυρου αμερικανικού –εξωσυστημικού- οικονομικού δελτίου, επί θέματος παραμερισμένου ή και αγνοούμενου από τα ιθαγενή  Μεταπρατικά Μέσα Ενημέρωσης, φωτίζει κατατοπιστικά το κύριο πεδίο γεωπολιτικής αναμέτρησης μεταξύ  των λεγομένων «Θαλασσίων και Ηπειρωτικών δυνάμεων» και στο οποίο τελικά θα κριθεί η περαιτέρω πορεία της ανθρωπότητας . Γι’ αυτό και σε αυτό ακριβώς το πεδίο στρέφεται πλέον με ιδιαίτερη ένταση η προσοχή  των σωφρονέστερων  διαχειριστών  εθνικών, κοινωνικών και οικονομικών συμφερόντων.]

Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού

Όσο η Ουάσιγκτον χτυπάει εξαγριωμένη  όποιους δεν υποκύπτουν στην μονοπολική παγκόσμια τάξη, τόσο ο υπόλοιπος κόσμος της επιστρέφει τα χτυπήματα. Ενώ επίκειται η εισαγωγή των κινεζικών τίτλων αγοράς πετρελαίου σε Γιουάν με ρήτρα χρυσού, η Κίνα κλιμακώνει περαιτέρω το πρόγραμμά της για από-δολαριοποίηση επιδιώκοντας μια διμερή συμφωνία Ριάλ-Γιουάν με το Ιράν.
Σαν υπόμνηση πως τίποτα δεν είναι αιώνιο:
Το καθεστώς αποθεματικού νομίσματος σε 7 αιώνες

Ο πρώην επικεφαλής των οικονομολόγων της Διεθνούς Τραπέζης θέλει να αντικαταστήσει το δολάριο με ένα μοναδικό παγκόσμιο υπέρ-νόμισμα, λέγοντας ότι θα δημιουργήσει εάν σταθερότερο διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα.
«Η κυριαρχία του δολαρίου είναι η ριζική αιτία των παγκόσμιων χρηματοπιστωτικών και οικονομικών κρίσεων, δήλωσε ο Τζάστιν Γίφου Λιν στο Μπρίγκελ, ένα οργανισμό ερευνών με έδρα τις Βρυξέλλες.
« Η λύση συνίσταται στην αντικατάσταση του εθνικού νομίσματος με ένα παγκόσμιο».
Το τέλος της ηγεμονίας του δολαρίου είναι ήδη ορατό στον ορίζοντα. Όπως ο Ρώσος Πρόεδρος Πούτιν δήλωσε μόλις προ δύο μηνών στην διάσκεψη κορυφής των BRIGS στην Ξιαμέν: « Η Ρωσία συμμερίζεται τις ανησυχίες των χωρών BRIGS για την άδικη αρχιτεκτονική του διεθνούς χρηματοπιστωτικού και οικονομικού συστήματος, που δεν αποδίδει την δέουσα σημασία στο αυξανόμενο βάρος των ανερχομένων οικονομιών. Είμαστε έτοιμοι να εργαστούμε μαζί με τους εταίρους μας για την προαγωγή μεταρρυθμίσεων των διεθνών χρηματοπιστωτικών κανόνων και να εξουδετερώσουμε την υπερβολική κυριαρχία ενός μικρού αριθμού αποθεματικών νομισμάτων.»
Όπως πρόσφατα σημείωσε ο Πεπέ Εσκομπάρ, «να εξουδετερώσουμε την υπερβολική κυριαρχία ενός μικρού αριθμού αποθεματικών νομισμάτων», είναι η ευγενέστερη διατύπωση για να δηλώσεις αυτό που οι χώρες BRIGS συζητούν εδώ και χρόνια: Πώς να παρακάμψουν το δολάριο. Όπως και το πετροδολάριο.
Το Πεκίνο είναι έτοιμο να αναβαθμίσει το παιχνίδι. Σύντομα το Πεκίνο θα ρίξει στην αγορά μελλοντικά συμβόλαια αγοράς πετρελαίου τιμολογημένα σε Γιουάν (με ρήτρα χρυσού) και τώρα, όπως αναφέρει το R.T.,η Τεχεράνη και το Πεκίνο έχουν αποφασίσει να βρουν τρόπους αποφυγής του δολαρίου ως συναλλακτικού νομίσματος στις εμπορικές ανταλλαγές τους, σύμφωνα με δημοσίευμα της ημερήσιας οικονομικής εφημερίδας του Ιράν Φαϊνάνσιαλ Τριμπιούν.
Τα θέμα της από-δολαριοποίησης εξετάστηκε σε μια συνάντηση μεταξύ του κορυφαίου πολιτικού συμβούλου της κινεζικής κυβέρνησης Τσεν Γιουάν και στελεχών της κεντρικής τράπεζας του Ιράν, στην Τεχεράνη.
« Η διμερής συμφωνία Ριάλ-Γιουάν μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο στην αύξηση του εμπορίου μεταξύ των δύο χωρών και ως εκ τούτου διεξαγάγαμε σειρά διαπραγματεύσεων με τον πρόεδρο της Κεντρικής Τράπεζας της Κίνας», δήλωσε ο Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας του Ιράν Βαλιολάχ Σείφ.
Το Ιράν προχωρεί στην επιδίωξη να καταργήσει το δολάριο στο εμπόριο του και προσπαθεί να συνάψει συμφωνίες ανταλλαγής νομισμάτων με ορισμένες επιλεγμένες χώρες.


Ο Τσεν δήλωσε ότι το Ιράν και η Κίνα μπορούν να αναπτύξουν του τραπεζικούς δεσμούς τους και υπογράμμισε τον άδικο χαρακτήρα του υπάρχοντος χρηματοπιστωτικού συστήματος, που κυριαρχείται από ορισμένες ανεπτυγμένες χώρες. Πρόσθεσε, ότι τα άλλα έθνη θα πορεύονταν καλύτερα εάν το άδικο σύστημα καταργηθεί.
«Θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε την πείρα των ευρωπαϊκών χωρών στην καθιέρωση του ευρώ ως κοινού νομίσματος μεταξύ πολλών χωρών, το οποίο  δεν ελέγχεται αποκλειστικά από μία χώρα. Αλλά μέχρι τότε, θα πρέπει να εξαντλήσουμε όλες τις δυνατότητες για την διεύρυνση των διατραπεζικών σχέσεών μας», αναφέρεται να έχει δηλώσει στην ιρανική εφημερίδα.
Όπως είχε αναφέρει προηγουμένως ο δημοσιολόγος Φεντερίκο Περατσίνι, πριν λίγες δεκαετίες, κάθε ιδέα απομάκρυνσης από το πετροδολάριο αντιμετωπιζόταν σαν ευθεία απειλή στην αμερικανική παγκόσμια ηγεμονία, που απαιτούσε άμεσο στρατιωτικό κολασμό. Το 2017, με δεδομένη την πτώση της αμερικανικής αξιοπιστίας, λόγω της εξαπόλυσης πολέμων εναντίον μικρότερων χωρών, μια γενική αποστασιοποίηση  από το σύστημα του δολαρίου πραγματοποιείται σε πολλές χώρες,(αφήνοντας κατά μέρος χώρες όπως η Ρωσία, η Κίνα και το Ιράν, που διαθέτουν στρατιωτικές δυνατότητες τέτοιες που οι ΗΠΑ δεν αντιμετώπισαν για περισσότερα από εβδομήντα χρόνια).
Τα τελευταία χρόνια, έχει γίνει αντιληπτό από πολλά έθνη που αντιτίθενται στην Ουάσιγκτον ότι ο μόνος τρόπος ασφαλούς προφύλαξης από τις επιπτώσεις της καταρρέουσας αμερικανικής αυτοκρατορίας είναι η βαθμιαία εγκατάλειψη του δολαρίου. ΄Ετσι περιορίζονται οι δυνατότητες της Ουάσιγκτον για στρατιωτικές δαπάνες, με την δημιουργία των απαραίτητων εναλλακτικών χρηματοπιστωτικών και οικονομικών εργαλείων, που θα καταλύσουν την κυριαρχία της Ουάσιγκτον. Αυτό είναι αναγκαίο στοιχείο της ρώσο-σινο-ιρανικής στρατηγικής για την ένωση της Ευρασίας και την περιθωριοποίηση των ΗΠΑ.
Η από-δολαριοποίηση , για το Πεκίνο, την Μόσχα και την Τεχεράνη, έχει καταστεί στρατηγική προτεραιότητα. Καταλύοντας την απεριόριστη δυνατότητα δαπάνης (με εκτύπωση δολαρίων) από την Ομοσπονδιακή Τράπεζα και την αμερικανική οικονομία σημαίνει περιορισμό της αμερικανικής ιμπεριαλιστικής επέκτασης και μείωση της διεθνούς αποσταθεροποίησης. Χωρίς την συνήθη αμερικανική στρατιωτική πυγμή να επιβάλει την χρήση αμερικανικών δολαρίων, η Κίνα, η Ρωσία και το Ιράν έστρωσαν τον δρόμο για σημαντικές αλλαγές στην παγκόσμια τάξη.
Οι ΗΠΑ αυτοπυροβολήθηκαν, επιταχύνοντας αυτήν την διαδικασία με την αποβολή του Ιράν από το σύστημα SWIFT (αμέσων ηλεκτρονικών διαπλανητικών τραπεζικών συναλλαγών) και επιβάλλοντας κυρώσεις σε χώρες όπως το Ιράν, η Ρωσία και η Βενεζουέλα. Αυτά επίσης επιτάχυναν την εξόρυξη και τις αγορές χρυσού από την Κίνα και την Ρωσία, σε πλήρη αντίθεση με τις ΗΠΑ, την οποία φήμες αναφέρουν να μην διαθέτει πια καθόλου χρυσό. Δεν είναι μυστικό ότι Πεκίνο και Μόσχα αποβλέπουν σ’ ένα νόμισμα με αντίκρισμα χρυσού εάν και όταν το δολάριο καταρρεύσει. Αυτό έχει ωθήσει ανυπότακτες χώρες να αρχίσουν να λειτουργούν σε περιβάλλον απουσίας του δολαρίου και μέσω εναλλακτικών νομισματικών συστημάτων.
Για την Κίνα, το Ιράν και τη Ρωσία, όπως και για άλλες χώρες, η από-δολαριοποίηση έχει γίνει ένα επείγον έργο.

Η Γερμανία Αντιμέτωπη με την Μοίρα της


του Charles Gave, Comité Valmy

[Το σημερινό άρθρο ενός παγκόσμια αναγνωρισμένου Γάλλου οικονομολόγου, επιτυχημένου επιχειρηματία και συγγραφέα, με πλούσιο βιογραφικό σε διάφορες εγκυκλοπαίδειες, προσφέρει –εν μέσω καταιγιστικής παραπληροφόρησης και συστηματικής συσκότισης- ταυτόχρονα πολύτιμο βοήθημα προσανατολισμού στην διεθνή πραγματικότητα -όπως πράγματι είναι και εξελίσσεται- και διδακτικό, σπινθηροβόλο και απολαυστικό ανάγνωσμα. Ακόμη και πολιτικοί εγκέφαλοι κάτι θα αποκόμιζαν διαβάζοντάς το.]
Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Πόλεμοι ανεξιλέωτοι έφεραν ανέκαθεν αντιμέτωπες χώρες που έλεγχαν την θάλασσα με χώρες που κυβερνούσαν την ξηρά. Θυμόμαστε Αθήνα εναντίον Σπάρτης, Ελλάδα εναντίον Περσίας, Καρχηδόνα εναντίον Ρώμης, Βρετανία εναντίον (στη σειρά) Φιλίππου Β’ της Ισπανίας, Λουδοβίκου 14ου, Ναπολέοντα, Γουλιέλμου Β΄, Χίτλερ και τέλος ΗΠΑ εναντίον Σοβιετικής ΄Ενωσης.

Από τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο οι ΗΠΑ ελέγχουν απεριόριστα τις θάλασσες του πλανήτη με έναν στόλο του οποίου την κυριαρχία δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει, λόγω της συντριπτικής υπεροχής του. Αυτός ο έλεγχος των θαλασσών μετέβαλε τις ΗΠΑ σε «καθολικόν ηγεμόνα», λόγω της κατάρρευσης το 1990 της ηπειρωτικής δύναμης που τις αμφισβητούσε από το 1945,της Σοβιετικής ΄Ενωσης. Από το 1990 και την άνοδο στην εξουσία της Κίνας του κ.Ξι, κανένας «αμφισβητίας» δεν είχε προβάλει στον ορίζοντα και οι αμερικανικές κυβερνήσεις, μεθύουσες από την παντοδυναμία τους, βάλθηκαν να κυριαρχήσουν όχι μόνο στις θάλασσες αλλά και στην ξηρά -πράγμα που έχει άλλου είδους μεγάλες δυσκολίες.

Και τώρα αντιμετωπίζουν την αποτυχία τους.

Αυτό ήταν τόσο προβλέψιμο όσο είχε αρχίσει να προβάλλει μια νέα «χερσαία» δύναμη με τις απαιτούμενες ανθρώπινες, οικονομικές και τεχνικές ικανότητες για να «κυριαρχήσει» -τουλάχιστον εμπορικά σε ένα μεγάλο μέρος των αναδυομένων χωρών –και εννοώ φυσικά την Κίνα. Κοιτάξτε οποιονδήποτε χάρτη.

΄Οσο κι’ αν ακούγεται παράδοξο, η Κίνα είναι στην πραγματικότητα ένα γιγάντιο «νησί», που πλαισιώνεται από τον Ωκεανό στα ανατολικά, μιαν αχανή έρημο στα δυτικά και προστατεύεται από θεόρατα βουνά και αδιαπέραστες ζούγκλες στα νότια. Και το να φτάσεις στην Κίνα από τον Βορρά καλύτερα ούτε να το σκεφτείς.

Για να συνδέσουν την Κίνα με τον υπόλοιπο κόσμο, οι έμποροι χρησιμοποιούσαν επί χιλιετίες τους «δρόμους» του μεταξιού, τον ένα χερσαίο, περνώντας στα βόρεια των Ιμαλαίων και τον άλλο θαλάσσιο, περνώντας από την Ινδία, την Μέση Ανατολή και φθάνοντας στη Ευρώπη από την Μεσοποταμία και την Συρία.

Η εμφάνιση των ατμόπλοιων και η διάνοιξη της διώρυγας του Σουέζ αχρήστεψε μέσα σε λίγες δεκαετίες αυτούς του δυο δρόμους του μεταξιού και ξαφνικά η Κίνα δεν έλεγχε το εμπόριό της ούτε με την Ευρώπη, ούτε με την υπόλοιπη Ασία και ακόμη λιγότερο με τον υπόλοιπο κόσμο.

Και να που τώρα αυτό αλλάζει.

Το σχέδιο του κυρίου Ξι είναι πολύ απλό: Θέλει απλούστατα να ξανανοίξει τους δυο δρόμους του μεταξιού.

Στον Νότο, η Κίνα θα βοηθήσει στην ανασυγκρότηση όλων των αρχαίων λιμένων του θαλάσσιου δρόμου του μεταξιού, πράγμα που θα θέσει σε κίνηση μιαν ισχυρή ανάπτυξη σε όλες τις περιοχές, λόγω του φαινομένου των λεγομένων δικτύων. Ας φανταστούμε δυο λιμάνια που δημιουργήθηκαν για να συνδέσουν δυο περιοχές που μέχρι τότε δεν είχαν παρά λίγες μόνο ή και καθόλου επαφές. Θα πρέπει να δημιουργηθεί μια σειρά από υποδομές (αεροδρόμια, ξενοδοχεία, κατοικίες, τηλεπικοινωνίες, δρόμοι κλπ . . .και πολύ γρήγορα θα έχουμε μια νέα σειρά από γραμμές επικοινωνιών μεταξύ των δύο κέντρων. ΄Αν προσθέσουμε ένα τρίτο λιμάνι, θα έχουμε ανάγκη από τρεις σειρές από γραμμές επικοινωνίας. Προσθέτοντας ένα τέταρτο, θα πρέπει να ανοίξουμε ΕΞΗ γραμμές επικοινωνίας για να διασυνδέσουμε όλον αυτόν τον μικρό κόσμο και ούτω καθεξής ως την νιοστή δύναμη.

Και έτσι ο έλεγχος της θάλασσας θα γίνεται ολοένα δυσκολότερος για την αμερικανική ναυτική δύναμη.

Και παρεμπιπτόντως όλες αυτές οι περιοχές θα μπορέσουν να εξειδικευθούν σε ό,τι η κάθε μια μπορεί να παράγει καλύτερα και θα μπούμε σε μια περίοδο ανάπτυξης χωρίς προηγούμενο στα νότια των Ιμαλαίων, για την μεγαλύτερη άνθηση της Κίνας και όλου του κόσμου γύρω από αυτήν.

Στο Βορρά τα καραβάνια άλλων εποχών θα αντικατασταθούν από σιδηροδρόμους που θα διασυνδέσουν την βόρεια Κίνα με την Ελλάδα και την Γερμανία (Ντούϊσμπουργκ).

Ήδη οι κινεζικές αρχές έχουν αγοράσει το λιμάνι του Πειραιά για να αποστέλλουν τα προϊόντα τους από τον Πειραιά προς όλη τη Νότια Ευρώπη. Αυτές οι σιδηροδρομικές γραμμές θα εισαγάγουν στον σύγχρονο κόσμο όλους τους πληθυσμούς των περιοχών βορείως των Ιμαλαίων, που σιγά-σιγά θα ξαναγίνουν παραγωγικοί όπως ήταν οι πρόγονοί τους. Και αυτοί οι πληθυσμοί θα έχουν ανάγκη από όλα, πράγμα που θα προσφέρει ευκαιρίες στις κινεζικές εταιρείες έργων υποδομής, που τώρα βρίσκονται με κάπως πλεονάζουσες δυνατότητες. ( Θα συμβούλευα με όλες τις δυνάμεις μου τους αναγνώστες να αγοράσουν ακίνητα πέριξ της Τραπεζούντας, από όπου άλλοτε ξεκινούσαν και κατέφθαναν όλα τα καραβάνια προς και από την Κίνα.)

΄Ενας ελαφρός δισταγμός, ωστόσο, σ’ αυτόν το δρόμο του Βορρά, τον μόνο που θα είναι πάντοτε απρόσιτος στους αμερικανικούς στόλους: ένα πολύ μεγάλο μέρος της διαδρομής περνά από τα εδάφη της Ρωσίας.

Θα πρέπει κατά συνέπεια η Κίνα να συνδεθεί με σχέσεις μεγάλης αντοχής με την Ρωσία, με κοινή επιδίωξη να θέσουν υπό έλεγχο τον Αμερικανό ηγεμόνα.

Μια τέτοια συμμαχία θα όφειλε να είναι ο εφιάλτης της αμερικανικής διπλωματίας για λόγους ευκολονόητους και ωστόσο αυτή η διπλωματία (;) των Αμερικανών κάνει απολύτως τα πάντα για να ρίξει τους Ρώσους στην αγκαλιά των Κινέζων. Μας φέρνει στον νου την Γαλλία να καταστρέφει την Αυστροουγγαρία με την Συνθήκη των Βερσαλλιών (παλαιός στόχος της γαλλικής διπλωματίας από την εποχή του Ρισελιέ), για να βρεθεί μόνη απέναντι στην Γερμανία και την Ρωσία το 1940 και να τσακιστεί.

Και αυτή η σινο-ρωσική συμμαχία ενισχύεται κάθε μέρα που περνά, μπροστά στα μάτια όλου του κόσμου.

Οι Κινέζοι το έκαναν υπόθεσή τους να αγοράζουν ρωσικού πετρέλαιο, αντί του Σαουδικού και οι Ρώσοι δέχονται η πληρωμή του να γίνεται στο κινεζικό νόμισμα, το Γιουάν, τρόπος που σπάει το μονοπώλιο που είχε το δολάριο στις αγοραπωλησίες του πετρελαίου. Πρώτο τρομερό πλήγμα κατά του δολαρίου.

Και για να προσθέσουν αλάτι στην πληγή, οι Κινέζοι δημιουργούν στο Χονγκ Κογκ μια προθεσμιακή αγορά πετρελαίου σε Γιουάν, προικισμένη μ’ ένα ενδιαφέρον χαρακτηριστικό: Εάν η Ρωσία, για παράδειγμα, (ή η Σαουδική Αραβία ή οποιαδήποτε άλλη χώρα) βρισκόταν προσωρινά με πολλά Γιουάν και δεν είχε διάθεση να τα κρατήσει στα συναλλαγματικά της αποθέματα, η Κρατική Τράπεζα της Κίνας της ανταλλάσει τα Γιουάν με… χρυσό.

Δεύτερο βαρύ πλήγμα κατά του δολαρίου: Επανεισαγωγή του χρυσού στο διεθνές νομισματικό σύστημα σημαίνει σε κατακλείδα την ανατίναξη αυτού που ο Ζακ Ρουέφ (σημαντικός Γάλλος οικονομολόγος) ονόμαζε «αυτοκρατορικό προνόμιο» ,δηλαδή την δυνατότητα που έχουν οι ΗΠΑ να εξοφλούν τα εξωτερικά χρέη τους με το δικό τους νόμισμα.

Αλλά αυτά είναι γνωστά και τα έχω περιγράψει σε προηγούμενα χρονικά μου. Αυτό που μ’ ενδιαφέρει από εδώ και εμπρός είναι κάτι άλλο: Πως θα αντιδράσει η Γερμανία μπροστά στην ανάδυση αυτής της σινο-ρωσικής συγκυριαρχίας στο μισό των παρθένων περιοχών του πλανήτη;

Η Γερμανία πάντοτε ήταν μια ηπειρωτική χώρα και ποτέ μια ναυτική δύναμη. Νικήθηκε δυο φορές στην πρόσφατη ιστορία της από μια συμμαχία ναυτικών δυνάμεων, κάτι που αφήνει σημάδια.

Η ανάλυσή μου είναι λοιπόν πολύ απλή: Όλα και το τονίζω, όλα δείχνουν πως η Γερμανία έχει συμφέρον να εγκαταλείψει την σε πλήρη παρακμή ναυτική συμμαχία για να ενταχτεί στην χερσαία συμμαχία σε πλήρη ανάπτυξη. Όπως έλεγε (και)ο Στρατηγός Ντε Γκωλ: «Τα έθνη δεν έχουν φίλους. Έχουν μόνο συμφέροντα.»

Σχεδόν το σύνολο της οικονομικής ανάπτυξης στα χρόνια που έρχονται θα πραγματοποιηθεί γύρω από το κέντρο αυτής της «χερσαίας συμμαχίας» και όλη αυτή η ζώνη θα έχει ανάγκη τα γερμανικά προϊόντα, με την Γερμανία να γίνεται εκ των πραγμάτων ο παραγωγός των προϊόντων ισχυρής προστιθέμενης αξίας γι’ αυτές τις περιοχές.

--Η Ευρωζώνη βρίσκεται σε πολύ κακή θέση, όντας -και κατά πολύ- η περιοχή του κόσμου με το χαμηλότερο ποσοστό ανάπτυξης από δεκαεπταετίας, αλλά επίσης και με το υψηλότερο ποσοστό χρέους του δημόσιου τομέα, την χειρότερη δημογραφία και το υψηλότερο ποσοστό κοινωνικών δαπανών. Η μόνη ελπίδα ( του κυρίου Μακρόν, όπως και του Πουανκαρέ πριν από αυτόν) είναι ότι «η Γερμανία θα πληρώσει». Μπορούν πάντα να ονειρεύονται…

--Η αμερικανική στρατιωτική προστασία γίνεται ολοένα και πιο «αμφίβολη», με ένα υπερατλαντικό πολιτικό σύστημα σε πλήρη αγκύλωση, μεταξύ των «ελίτ» που δεν αντιπροσωπεύουν πια παρά μόνο τον εαυτό τους και ένα λαό αφημένον στην εγκατάλειψη.

--Το να συνταχτείς με την Ρωσία και την Κίνα συνεπάγεται επίσης και έλεγχο της Τουρκίας, που δεν φαίνεται πια αξιόπιστος σύμμαχος του ΝΑΤΟ και επομένως να συμβάλεις έτσι στον έλεγχο των τουρκικών πληθυσμών που διαμένουν στην Γερμανία ή που θέλουν να εγκατασταθούν σ’ αυτήν.

--Το να συνταχτείς με τη Ρωσία σημαίνει επίσης να την αφήσεις να ασχοληθεί με την Μέση Ανατολή, στηριζόμενη αναμφίβολα στο Ιράν, ξαναθέτοντας σε ημερήσια διάταξη την παλαιά συμμαχία Ρωσίας και Περσίας για την στρατιωτική εξουδετέρωση της Τουρκίας.

Ας κάνουμε και λίγη πολιτική μυθιστοριογραφία.

Η Μαντάμ Μέρκελ έχει καταστεί αυτό που οι Αμερικανοί λένε «μια κουτσή πάπια», δηλαδή κάποιος πού κανείς δεν τον ακούει, αφού όλοι ξέρουν πως εδώ τελειώνει η καριέρα του.

Ας υποθέσουμε πως η μια ή η άλλη μεγάλη ευρωπαϊκή χώρα (Ιταλία, Γαλλία)αντιμετωπίζει δεινά προβλήματα, οικονομικά και κοινωνικά και αποφασίζει (ή εξαναγκάζεται) να βγει από το Ευρώ. Η γερμανική οικονομία και ιδιαίτερα ο χρηματοπιστωτικός τομέας θα βρεθεί σε κατάσταση σχεδόν χρεωκοπίας, με τις απώλειες που θα υποστεί από τα δάνεια αυτών των χωρών από τις γερμανικές τράπεζες. Δεν απαιτείται να είσαι διάνοια για να φανταστείς πως σε τέτοια περίπτωση Ρωσία και Κίνα θα πρόσφεραν την «ανιδιοτελή» βοήθειά τους στην Γερμανία για να ξεπεράσει αυτή την δύσκολη στιγμή -βοήθεια που ασφαλώς θα γινόταν με ευγνωμοσύνη δεκτή από τους γείτονές μας. Και όλα θα ήταν θαυμάσια στον καλύτερο των κόσμων.

΄Αν ο αναγνώστης φρονεί πως γράφω υπερβολές, τότε θα πρέπει να θέσει στο εαυτό του ορισμένα ερωτήματα:
  •  Γιατί η κινεζική κυβέρνηση θα εγκαθιδρύσει στην Σαγκάη ένα νέο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο;
  •  Γιατί η Αυστροουγγαρία προχωρεί στην αναγέννησή της υπό την επωνυμία «Group Visegrad», αν δεν είναι για να εμποδίσει την εδαφική σύνδεση της Γερμανίας με την Ρωσία;
  •  Γιατί ο κ. Τραμπ θέλησε να προσφέρει μιαν ενισχυμένη συμμαχία στην Πολωνία με την ομιλία του στην Βαρσοβία, και γιατί κατ’ αρχήν πήγε στη Βαρσοβία;
  • Γιατί τα αμερικανικά στρατεύματα στη Συρία προσπαθούν με όλα τα μέσα να εμποδίσουν την παραμονή στην εξουσία της οικογένειας ΄Ασαντ, ακόμα και πυροβολώντας εναντίον Ρώσων… εάν δεν είναι για να εμποδίσουν την δημιουργία ενός Σιϊτικού τόξου, που θα εκτείνεται από τη Λαοδικεία (Λατάκια), που ελέγχει την ανατολική Μεσόγειο έως το Μπαχρέϊν, που ελέγχει τον Περσικό Κόλπο και όπου αγκυροβολεί ο 5ος Αμερικανικός Στόλος;
Εν ολίγοις, εάν η Γερμανία (όπως οι Σάξονες σε μια περίφημη Ναπολεόντεια μάχη) αλλάξει στρατόπεδο στη μέση του ποταμιού, τότε η διπλωματία θα ξαναγίνει ενδιαφέρουσα και μπορώ να διαβεβαιώσω τον αναγνώστη πως τίποτα το αξιόλογο δεν θα συμβαίνει πια στις Βρυξέλλες… και πολλά στο Βερολίνο, στην Μόσχα ή στο Πεκίνο.

΄Ηδη οι΄Αγγλοι αποφάσισαν να εγκαταλείψουν την ηπειρωτική συμμαχία που πάει σε ναυάγιο (η Ευρώπη) για να ξαναγυρίσουν στην ναυτική συμμαχία της οποίας ήσαν πάντοτε μέρος σε δύσκολους καιρούς. Αλλά καλού-κακού δήλωσαν και συμμετοχή στο κινεζικό Δ.Ν.Τ. και στην κινεζική Παγκόσμια Τράπεζα, παράλληλα εισάγοντας και τις συναλλαγές σε Γιουάν στο χρηματιστήριο του Λονδίνου. Κάλλιο διπλοκλείδωνε, δηλαδή.

Και η Γαλλία μέσα σ’ όλα αυτά; Κανένας λόγος ανησυχίας. Ο εθνικός μας κόκορας αναπηδά πάνω σε ένα σωρό από κουτσουλιές, κακαρίζοντας «Ευρώπη, Ευρώπη». Ορίστε, ησύχασα. Τα έχει όλα αντιληφτεί.

Αν ήμουν ένας Γάλλος αναγνώστης, θα αγόραζα ρωσικά και κινεζικά κρατικά ομόλογα για να διαφοροποιήσω το χαρτοφυλάκιό μου. Ασφαλώς δεν θα ήταν δεκτά σαν έντοκο κεφάλαιο στην ασφάλεια ζωής, αλλά αυτά που γίνονται σήμερα δεκτά, δεν θα αξίζουν αύριο τίποτα το αξιόλογο, σε κάθε περίπτωση.

Σου εύχομαι να ζήσεις σε εποχές ενδιαφέρουσες, λέει μια παλιά κινεζική κατάρα.

Είναι φανερό πως μπαίνουμε πλησίστιοι σε εποχές συναρπαστικές.

Η Θανάσιμη Πρόκληση Κίνας Και Ρωσίας Στην Παγκόσμια Ηγεμονία Του Δολαρίου


του William Engdahl, New Eastern Outlook

[Aνεκτίμητο βοήθημα για την σύλληψη της σημερινής διεθνούς πραγματικότητας, την διεισδυτική αντιμετώπιση της προσφερόμενης ειδησεογραφίας , την «μετάφραση» των προπαγανδιστικών σε ρεαλιστικούς όρους και την αποκρυπτογράφηση κραυγών και κρίσεων πολεμικής υστερίας στα κέντρα εξουσίας της αναγνωρισμένης Υπερδύναμης, αποτελεί το κατωτέρω άρθρο Αμερικανού δημοσιολόγου, μεγάλου κύρους στους διεθνείς οικονομικούς κύκλους. Ο Γουίλιαμ Ενγκνταλ είναι Σύμβουλος Στρατηγικού Ρίσκου, Πτυχιούχος Πολιτικών Επιστημών του Πρίνστον, τακτικός πανεπιστημιακός ομιλητής και ευρύτατα γνωστός συγγραφέας με ειδικότητα στο Πετρέλαιο και την Πολιτική. Για το διεθνές νομισματικό σύστημα γράφει επί δεκαετίες, με πλούτο γνώσεων και πείρας, που τον έχουν καθιερώσει ως διεθνή αυθεντία στο θέμα που και εδώ διαπραγματεύεται.
Εκτεταμένο αλλά συναρπαστικό, με τον πλούτο αποκαλύψεων αγνώστων σκοτεινών στοιχείων για τα κατασκευάσματα εργαστηρίων δαιμονικών αλχημιστών της διεθνούς οικονομίας, με βαρύτατες επιπτώσεις στη ζωή μας (αναφέρεται και στην κατασκευή της ελληνικής κρίσης), το άρθρο αυτό οπλίζει τον ανήσυχο και σκεπτόμενο αναγνώστη με πολύτιμη γνώση και διορατικότητα.]


Ανάδειξη: Μιχαήλ Στυλιανού

Εισαγωγή:

Το διεθνές νομισματικό σύστημα Μπρέτον Γούντς του 1944, όπως εξελίχθηκε σήμερα, έχει καταστεί το μεγαλύτερο εμπόδιο στην παγκόσμια ειρήνη και ευημερία.

΄Ηδη η Κίνα, αυξανόμενα υποστηριζόμενη από τη Ρωσία –τα δυο μεγάλα Ευρασιατικά έθνη- προχωρούν με αποφασιστικά βήματα στη δημιουργία ενός βιώσιμου συστήματος εναλλακτικού από την τυραννία του δολαρίου επί του διεθνούς εμπορίου και των χρηματιστικών συναλλαγών.

Η Γουόλ Στρητ και η Ουάσιγκτον δεν διασκεδάζουν, αλλά δεν έχουν την δύναμη να το σταματήσουν

--------------

Λίγο μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η αμερικανική κυβέρνηση, με τις συμβουλές των μεγαλύτερων διεθνών τραπεζών της Γουόλ Στρητ, σχεδίασε αυτό που πολλοί εσφαλμένα χαρακτήρισαν τον «νέο κανόνα χρυσού». Στην πραγματικότητα επρόκειτο για έναν «κανόνα δολαρίου», στον οποίο κάθε άλλο κράτος μέλος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου προσδιόριζε την αξία του νομίσματός του σε σχέση με το δολάριο. Η σχέση του δολαρίου με τον χρυσό είχε τότε καθοριστεί στο 1/35στό της αξίας μιας ουγγίας χρυσού.

Εκείνη την εποχή η Ουάσιγκτον και η Γουόλ Στρητ μπορούσαν να επιβάλλουν ένα τέτοιο σύστημα, καθώς η Ομοσπονδιακή Τράπεζα είχε συγκεντρώσει το 75% όλων των παγκόσμιων αποθεμάτων χρυσού συνεπεία του παγκοσμίου πολέμου και συνακόλουθων εξελίξεων. Η συμφωνία του Μπρέτον Γούντς καθιέρωσε έτσι το δολάριο ως το αποθεματικό νόμισμα των κεντρικών τραπεζών για το διεθνές εμπόριο.

Επιθανάτια αγωνία του ανάπηρου Κανόνα Δολαρίου

Στα τέλη της δεκαετίας του ΄60, με τα εκτοξευόμενα ελλείμματα του αμερικανικού προϋπολογισμού, λόγω πολέμου στο Βιετνάμ και άλλων παράλογων δαπανών, ο κανόνας του δολαρίου άρχισε να αποκαλύπτει τις βαθιές διαρθρωτικές ανωμαλίες του. Ανασυγκροτημένες, η Ευρώπη και η Ιαπωνία δεν είχαν πια ανάγκη δισεκατομμυρίων δολαρίων για την χρηματοδότηση της οικονομικής αποκατάστασής τους. Η Γερμανία και η Ιαπωνία είχαν καταστεί διεθνούς τάξεως εξαγωγικές οικονομίες, μεγαλύτερης αποτελεσματικότητας από την αμερικανική βιομηχανική παραγωγή, λόγω της απαρχαίωσης της αμερικανικής βασικής βιομηχανίας, από τον χάλυβα στα αυτοκίνητα, και των υποδομών.

Η Ουάσιγκτον θα έπρεπε τότε να υποτιμήσει σημαντικά το δολάριο σε σχέση με τον χρυσό, προκειμένου να διορθώσει την αυξανόμενη διεθνή εμπορική ανισορροπία. Μια τέτοια υποτίμηση του δολαρίου θα ενίσχυε τα αμερικανικά κέρδη από βιομηχανικές εξαγωγές, θα διόρθωνε τις εμπορικές ανισορροπίες και θα αποτελούσε μέγα όφελος για την αμερικανικήν οικονομία. Αλλά για την Γουόλ Στρήτ αυτό θα σήμαινε τεράστιες ζημίες. Έτσι, αντ’ αυτού, οι κυβερνήσεις πρώτα του Τζόνσον και κατόπιν του Νίξον, τύπωναν περισσότερα δολάρια και εξήγαγαν στον κόσμο πληθωρισμό.

Οι κεντρικές τράπεζες ειδικότερα της Γαλλίας και της Γερμανίας αντέδρασαν στην κωφότητα της Ουάσιγκτον, ζητώντας από την Ομοσπονδιακή Τράπεζα χρυσό για τα σε δολάρια αποθέματά τους, με την ισοτιμία της συμφωνίας του Μπρέτον Γούντς του 1944, δηλαδή 35 δολάρια μια ουγγία χρυσού. Μέχρι τον Αύγουστο του 1971 η εξαγορά πληθωριστικών δολαρίων με χρυσό έφθασε στο σημείο κρίσεως, όπου ο ανώτερος αξιωματούχος του υπουργείου Οικονομιών Πωλ Βόλκερ συμβούλεψε τον πρόεδρο Νίξον να κατεδαφίσει το σύστημα του Μπρέτον Γούντς.

Ως το 1973 η τιμή του χρυσού αφέθηκε από την Ουάσιγκτον να διαμορφώνεται ελεύθερα από την αγορά και δεν αποτελούσε πια το στήριγμα ενός υγιούς δολαρίου. Αντίθετα, μια προκατασκευασμένη πετρελαϊκή κρίση τον Οκτώβριο του 1973 εκτίναξε την τιμή του πετρελαίου σε δολάρια κατά 400% σε λίγους μήνες και δημιούργησε αυτό που ο Χένρυ Κίσινγκερ ονόμασε το πετροδολάριο. Ο κόσμος χρειαζόταν πετρέλαιο για την κίνηση της οικονομίας. Η Ουάσιγκτον σε συμφωνία με την Σαουδική Μοναρχία το 1975, εξασφάλισε ότι οι αραβικές χώρες του ΟΠΕΚ θα αρνούνταν να πουλήσουν και σταγόνα πετρελαίου στον κόσμο σε οποιοδήποτε άλλο νόμισμα εκτός του αμερικανικού δολαρίου. Η τιμή του δολαρίου εκτινάχθηκε σε σχέση με άλλα νομίσματα, όπως το γερμανικό Μάρκο ή το ιαπωνικό Γιεν. Οι Τράπεζες της Γουόλ Στρητ πλημύρισαν με αποθέματα πετροδολαρίων. Το καζίνο του δολαρίου είχε ανοίξει και δούλευε πυρετωδώς, μαδώντας τον υπόλοιπο κόσμο

Στο βιβλίο μου Gods and Money: Wall Street and the Death of the American Century, εκθέτω λεπτομερειακά πως οι μεγαλύτερες διεθνείς τράπεζες της Νέας Υόρκης, όπως οι Chase, Citibank και Bank of America, χρησιμοποιούσαν τότε τα πετροδολάρια για να ανακυκλώνουν κέρδη του αραβικού πετρελαίου σε χώρες εισαγωγείς πετρελαίου στον αναπτυσσόμενο κόσμο, απλώνοντας τους σπόρους της κατόπιν αποκληθείσας Κρίσης Χρέους του Τρίτου Κόσμου. Περιέργως ήταν ο ίδιος ο Πωλ Βόλκερ, προστατευόμενος του Ντέϊβιντ Ροκφέλερ και της τράπεζάς του Chase Manhattan Bank, που αυτήν την φορά, τον Οκτώβριο του 1979, ως Πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Τράπεζας (Κεντρικής Τράπεζας των ΗΠΑ),πυροδότησε την κρίση χρέους εκτινάσσοντας τα επιτόκια στα ύψη. Ψευδολογώντας ισχυρίστηκε πως το έκανε για να πλήξει τον πληθωρισμό. Το έκανε για να σώσει το δολάριο και τις τράπεζες της Γουόλ Στρητ.

Σήμερα το δολάριο είναι ένα παράξενο φαινόμενο, για να το πούμε ευγενικά. Οι Ηνωμένες Πολιτείες από το 1971 μεταβλήθηκαν από το πρώτο βιομηχανικό έθνος, σε ένα γιγάντιο υπερχρεωμένο καζίνο κερδοσκοπίας.

Με κεφάλαια της Ομοσπονδιακής Τράπεζας και επιτόκια μεταξύ 0 και 1% τα τελευταία εννέα χρόνια –χωρίς προηγούμενο στην σύγχρονη ιστορία- οι μεγάλες τράπεζες της Γουόλ Στρήτ, αυτές των οποίων η χρηματιστική εγκληματικότητα και η δολοφονική απληστία δημιούργησαν την κρίση των Subprime το 2007 και το παγκόσμιο δημοσιονομικό τσουνάμι του 2008, βάλθηκαν να δημιουργήσουν μια νέα κερδοσκοπική φούσκα. Αντί να δανείσουν σε πόλεις υπερφορτωμένες με χρέη για επείγοντα έργα υποδομής ή άλλες παραγωγικές λεωφόρους της οικονομίας, δημιούργησαν αντίθετα μια καινούργια κολοσσιαία χρηματιστηριακή φούσκα. Οι μεγαλύτερες εταιρείες χρησιμοποίησαν φτηνές πιστώσεις για να ξανά- αγοράσουν τις μετοχές τους, ανεβάζοντας έτσι τις αξίες των μετοχών στο χρηματιστήριο της Γουόλ Στρητ, άνοδο τροφοδοτούμενη με προπαγανδιστικούς μύθους περί «οικονομικής ανάκαμψης». Ο δείκτης αξιών μετοχών S&P-500 ανέβηκε κατά 320% από τα τέλη του 2008. Μπορώ να σας βεβαίωσε πως αυτές οι χάρτινες αυξήσεις της αξίας των μετοχών δεν είναι επειδή η πραγματική αμερικανική οικονομία αναπτύχθηκε κατά 320%.,

Οι αμερικανικές οικογένειες κερδίζουν, σε πραγματικούς όρους, κάθε χρόνο λιγότερο επί δεκαετίες. Από το 1988 το εισόδημα της μέσης αμερικανικής οικογένειας έχει παγώσει, εν μέσω συνεχώς ανερχόμενου πληθωρισμού –συνεχώς μειούμενο πραγματικό εισόδημα. Υποχρεώνονται να δανείζονται περισσότερο από ποτέ στην ιστορία. Το χρέος της ομοσπονδιακής κυβέρνησης βρίσκεται στην μη αντιμετωπίσιμη διάσταση των 20 τρισεκατομμυρίων δολαρίων, χωρίς προοπτική τέλους. Η Αμερικανική βιομηχανία έχει κλείσει και η παραγωγή έχει μεταφερθεί στο εξωτερικό, «εξωγενής» είναι ο ευφημισμός. Αυτά που έμειναν είναι το τεράστιο χρέος, μια σηπόμενη «οικονομία υπηρεσιών», όπου εκατομμύρια «εργαζομένων» κάνουν δυο και τρείς δουλειές περιορισμένου ωραρίου για να τα βγάλουν πέρα.

Τα μόνα στοιχεία που συγκρατούν το δολάριο από πλήρη κατάρρευση είναι η αμερικανική στρατιωτική δύναμη και η ανάπτυξη απατηλών ΜΚΟ γύρω στον κόσμο για να διευκολύνουν την λεηλασία της διεθνούς οικονομίας.

΄Οσο μπορούσαν τα βρώμικα κόλπα της Ουάσιγκτον και τα μηχανεύματα της Γουόλ Στρητ να δημιουργούν κρίσεις, όπως έκαναν το 2010 στην Ευρωζώνη μέσω Ελλάδος, χώρες εμπορικού πλεονάσματος όπως η Κίνα, η Ιαπωνία και αργότερα η Ρωσία, δεν είχαν άλλη διαθέσιμη επιλογή παρά να αγοράζουν και άλλο αμερικανικό χρέος –χρεόγραφα του αμερικανικού κράτους- με τον όγκο περισσευμάτων των αποθεμάτων τους σε δολάρια. Η Ουάσιγκτον και η Γουόλ Στρητ το διασκέδαζαν. Μπορούσαν να τυπώνουν ατέλειωτους τόμους δολαρίων, με κανένα πολύτιμο αντίκρισμα εκτός από F-16 και τανκς Abrams. Η Κίνα, η Ρωσία και οι λοιποί κάτοχοι αμερικανικών ομολόγων στην πραγματικότητα χρηματοδοτούσαν τους αμερικανικούς πολέμους που στρέφονταν εναντίον τους, αγοράζοντας το αμερικανικό χρέος. Τότε δεν είχαν παρά λίγες εναλλακτικές επιλογές.

Εμφάνιση βιώσιμης εναλλακτικής επιλογής

Τώρα, οι δύο, κατά ειρωνική συγκυρία, ξένες οικονομίες που εξασφάλισαν στο δολάριο μια τεχνητή παράταση βίου μετά το 1989 – η Ρωσία και η Κίνα- αποκαλύπτουν προσεκτικά την πιο επίφοβη εναλλακτική λύση, ένα βιώσιμο διεθνές νόμισμα στηριζόμενο στον χρυσό και εν δυνάμει διάφορα παρόμοια νομίσματα ικανά να αντικαταστήσουν τον αδικαιολόγητο ηγεμονικό ρόλο του δολαρίου.

Επί αρκετά χρόνια τόσο η Ρωσική Ομοσπονδία όσο και η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας αγόραζαν τεράστιες ποσότητες χρυσού, κυρίως για να τον αποθέσουν στα συναλλαγματικά αποθέματα των κεντρικών τραπεζών τους, που αποτελούνταν από δολάρια και ευρώ. Μέχρι πρόσφατα δεν ήταν ξεκαθαρισμένο γιατί το έκαναν.

Για αρκετά χρόνια ήταν γνωστό στις αγορές χρυσού ότι οι μεγαλύτεροι αγοραστές φυσικού χρυσού ήσαν οι κεντρικές τράπεζες της Κίνας και της Ρωσίας. Αυτό που δεν ήταν γνωστό ήταν ποια στρατηγική εφάρμοζαν, εκτός του να ενισχύσουν απλώς την εμπιστοσύνη στο νόμισμά τους -εν μέσω αυξανομένων οικονομικών κυρώσεων και απειλητικών δηλώσεων περί εμπορικού πολέμου από την Ουάσιγκτον.

Τώρα είναι σαφές το γιατί.

Η Κίνα και η Ρωσία, από κοινού πιθανότατα με τις σημαντικότερες χώρες-εταίρους τους ΒRICS ( Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα, Νότιος Αφρική) όπως και τις χώρες-εταίρους τους της Οργάνωσης Συνεργασία της Σαγκάης (SCO) οσονούπω ολοκληρώνουν την αρχιτεκτονική ενός νέου εναλλακτικού νομισματικού συστήματος από τον κόσμο του δολαρίου.

΄Ηδη, επί πλέον των ιδρυτικών μελών της, Κίνας και Ρωσίας, η Οργάνωση Συνεργασίας της Σαγκάης περιλαμβάνει ως πλήρη μέλη της το Καζακστάν, το Κιργιστάν, το Τατζικιστάν, το Ουζμπεκιστάν και εντελώς πρόσφατα και το Πακιστάν. Αυτό είναι ένας πληθυσμός άνω των τριών δισεκατομμυρίων ανθρώπων, περίπου το 42% το παγκόσμιου πληθυσμού, που συνασπίζονται σε μια συνεκτική, σχεδιασμένη, ειρηνική οικονομική και πολιτική συνεργασία.

Εάν προσθέσουμε στις χώρες Συνεργασίας της Σαγκάης, τα επίσημα κράτη-παρατηρητές –Αφγανιστάν, Λευκορωσία, Ιράν και Μογγολία- τα οποία εξέφρασαν την επιθυμία να καταστούν πλήρη μέλη, μια ματιά στον χάρτη αποκαλύπτει τις εντυπωσιακές δυνατότητες της αναδυόμενης Οργάνωσης Συνεργασίας της Σαγκάης. Η Τουρκία είναι επίσημα Μέλος Διαλόγου (δυνατής αίτησης συμμετοχής) όπως επίσης είναι η Σρι Λάνκα, η Αρμενία, το Αζερμπαϊτζάν, η Καμπότζη και το Νεπάλ. Το μέγεθος απλούστατα είναι τεράστιο.

BRI και Οδός του Μεταξιού, με Ρήτρα Χρυσού

Μέχρι πρόσφατα οι «δεξαμενές σκέψεις» της Ουάσιγκτον ειρωνεύονταν τους αναδυόμενους ευρασιατικούς οργανισμούς όπως η SCO. Αντίθετα με την BRICS, που δεν αποτελείται από γειτνιάζουσες χώρες σε μια πολύ μεγάλη έκταση της γης, η ομάδα SCO καλύπτει μια γεωγραφική ενότητα που ονομάζεται Ευρασία. Όταν ο Κινέζος Πρόεδρος Ξι Ζιπίνγκ πρότεινε την δημιουργία της τότε ονομασθείσας Νέας Οικονομικής Οδού του Μεταξιού, σε μια διάσκεψη στο Καζακστάν το 2013, ελάχιστοι στην Δύση τον πήραν στα σοβαρά. Η επίσημη ονομασία έγινε τώρα Πρωτοβουλία Ζώνη και Δρόμος BRI. Και σήμερα ο κόσμος αρχίζει να παίρνει σοβαρά υπό σημείωση το μέγεθος της προοπτικής αυτού του προγράμματος.

Είναι φανερό ότι η οικονομική διπλωματία της Κίνας, όπως και της Ρωσίας και της ευρασιατικής της ένωσης χωρών, έχουν ως μείζονα επιδίωξη την πραγματοποίηση προηγμένης υπερταχείας σιδηροδρομικής επικοινωνίας, λιμένων και ενεργειακής υποδομής που να συνυφαίνονται σε μιαν τεράστια νέα αγορά, η οποία – σε λιγότερο της δεκαετίας, με το σημερινό ρυθμό- θα έχει επισκιάσει οποιεσδήποτε δυνατότητες των βαρυφορτωμένων με χρέη και σε οικονομική στασιμότητα χωρών του ΟΕCD της ΕΕ και της Βορείου Αμερικής.

Αυτό που απαιτείτο μέχρι τώρα, αλλά δεν ήταν σαφές, ήταν μια στρατηγική απελευθέρωσης των εθνών της Ευρασίας από το δολάριο και από την ευάλωτη θέση τους στις κυρώσεις και τον νομισματικό πόλεμο της αμερικανικής οικονομίας, οφειλόμενη στην εξάρτησή τους από το δολάριο. Τώρα αυτή η απελευθέρωση επίκειται.

Στην ετήσια σύνοδο κορυφής των BRICS στο Ξιαμέν της Κίνας, την 5η Σεπτεμβρίου, Ο Ρώσος Πρόεδρος Πούτιν έκανε μιαν απλή και πολύ σαφή δήλωση για την ρωσική αντίληψη του σημερινού οικονομικού κόσμου. Εδήλωσε: «Η Ρωσία συμμερίζεται τις ανησυχίες των χωρών BRICS για τον άδικο χαρακτήρα του παγκόσμιου οικονομικού και νομισματικού συστήματος, το οποίο δεν δίνει την δέουσα σημασία στο αυξανόμενο βάρος των αναδυόμενων οικονομιών. Είμαστε πρόθυμοι να εργαστούμε από κοινού με τους εταίρους μας για να προωθήσουμε μεταρρυθμίσεις των διεθνών νομισματικών κανόνων για την εξουδετέρωση της υπερβολικής κυριαρχίας ενός περιορισμένου αριθμού αποθεματικών νομισμάτων.» Καθ’ όσο γνωρίζω, ουδέποτε υπήρξε τόσο σαφής στο νομισματικό ζήτημα. Βάλτε αυτό μέσα στο πλαίσιο της νέας συναλλακτικής αρχιτεκτονικής που αποκάλυψε το Πεκίνο και γίνεται αμέσως σαφές ότι ο κόσμος πρόκειται προσεχώς να γνωρίσει νέους όρους οικονομικής ελευθερίας.

Συμβόλαια Πετρελαίου (Futures) σε κινεζικό Γιουάν

Σύμφωνα με άρθρο στην Ασιατική Επιθεώρηση Νικκέϊ της Ιαπωνίας, η Κίνα ετοιμάζεται να εισαγάγει στην αγορά μακροπρόθεσμα συμβόλαια αγοράς αργού πετρελαίου τιμολογημένα σε κινεζικά Γιουάν και μετατρέψιμα σε χρυσό. Αυτό, συνδυαζόμενο με άλλες κινήσεις της Κίνας, την τελευταία διετία, να καταστήσει την Σαγκάη βιώσιμο εναλλακτικό κέντρο συναλλαγών αντί του Λονδίνου και της Νέας Υόρκης, γίνεται πραγματικά ενδιαφέρον.

Η Κίνα είναι ο μεγαλύτερος στον κόσμο εισαγωγέας πετρελαίου , το μέγιστο μέρος του οποίου πληρώνεται ακόμη σε δολάρια. Εάν το νέο συμβόλαιο μελλοντικής αγοράς πετρελαίου σε Γιουάν αποσπάσει ευρεία αποδοχή, μπορεί να καταστεί ο σημαντικότερος κανόνας στην αγορά πετρελαίου της Ασίας, δοθέντος ότι η Κίνα αντιπροσωπεύει την μεγαλύτερη αγορά. Αυτό θα ανταγωνιζόταν τους δύο τιμολογημένους στην Γουόλ Στρητ τύπους μελλοντικών συμβολαίων για πετρέλαιο Μπρεντ της Βορείου Θαλάσσης και για ενδιάμεσο του Τέξας, που έδιναν μέχρι σήμερα στο αμερικανικό χρηματιστήριο τεράστια κρυμμένα πλεονεκτήματα.

Αυτό θα σήμαινε πως η Κίνα και οι πετρελαϊκοί συνεργάτες της, ιδιαίτατα η Ρωσία, θα εξουδετέρωναν έναν ακόμα ισχυρότατο μοχλό χειραγώγησης. Η εισαγωγή ενός μελλοντικού πετρελαϊκού συμβολαίου, συναλλασσόμενου στη Σαγκάη σε Γιουάν –το οποίο έγινε πρόσφατο μέλος της επίλεκτης ομάδας νομισμάτων με τραβηχτικά δικαιώματα στο ΔΝΤ- ιδιαίτερα όταν είναι και μετατρέψιμο σε χρυσό θα μπορούσε να μετατρέψει δραματικά την γεωπολιτική ισορροπία ισχύος, μεταθέτοντάς την από τον Ατλαντικό κόσμο στην Ευρασία.

Τον Απρίλιο του 2016 η Κίνα έκανε μια μείζονα κίνηση για να καταστεί το νέο κέντρο συναλλαγών σε χρυσό και το παγκόσμιο κέντρο αγοράς χρυσού –μετάλλου χρυσού. Η Κίνα είναι σήμερα ο μεγαλύτερος παραγωγός χρυσού, κατά πολύ μεγαλύτερος της Νοτίου Αφρικής, επίσης μέλους των BRICS, με δεύτερη τη Ρωσία.

Η Κίνα έχει τώρα οικοδομήσει ένα τεράστιο κέντρο αποθήκευσης χρυσού στην κινεζική ζώνη ελευθέρου εμπορίου Κιανχάϊ, δίπλα στο Σενζέν, μ ια πόλη 18 εκατομμυρίων κατοίκων, βορείως του Χονγκ-Κόνγκ, στο Δέλτα του Ποταμού Περλ. Τώρα η Κίνα ολοκληρώνει την οικοδόμηση συγκροτήματος με υπόγειες κρύπτες, συρταρωτές αποθήκες και περιοχές γραφείων. Η κινεζική Εταιρεία Ανταλλαγής Χρυσού και Αργύρου, ηλικίας 105 ετών, με έδρα το Χονγκ Κόνγκ, συνεργάζεται σε κοινό πρόγραμμα με την ICBC, την μεγαλύτερη κρατική τράπεζα της Κίνας και την μεγαλύτερη εισαγωγέα χρυσού τράπεζα, στην δημιουργία του Κέντρου Αποθήκευσης Κιανχάϊ.

Αρχίζει έτσι να φαίνεται καθαρά γιατί οι δόλιες ΜΚΟ της Ουάσιγκτον, όπως το «Εθνικό ΄Ιδρυμα για Δημοκρατία», επιχείρησαν –ανεπιτυχώς- να οργανώσουν μιαν χρωματιστή επανάσταση εναντίον του Πεκίνου, την Επανάσταση της Ομπρέλας, στο Χονγκ Κονγκ, τέλη του 2014.

Ας σημειωθεί επιπλέον ότι το νέο μελλοντικό συμβόλαιο πετρελαίου, ανταλλάξιμο στην Κίνα σε Γιουάν με ρήτρα χρυσού, θα οδηγήσει σε δραματική στροφή των κυριότερων μελών του OPEC, ακόμη και στην Μέση Ανατολή, να προτιμήσουν το ανταλλάξιμο με χρυσάφι Γιουάν για το πετρέλαιό τους, αντί των υπέρ-πληθωρικών δολαρίων, τα οποία συνεπάγονται και γεωπολιτικό ρίσκο, όπως ανακάλυψε το Κατάρ μετά την επίσκεψη του Τραμπ στη Σαουδική Αραβία πριν μερικούς μήνες. Αξιοσημείωτα, ο ρωσικός πετρελαϊκός γίγας Ροσνέφτ μόλις ανήγγειλε ότι η κινεζική κρατική εταιρεία πετρελαίου CEFC China Energy Company Ltd μόλις αγόρασε συμμετοχή14% στη Rosneft από το Κατάρ. Όλα αρχίζουν να συναρμολογούνται σε μια συνεκτική στρατηγική.

Η αυτοκρατορία του δολαρίου βρίσκεται στην επώδυνη επιθανάτια αγωνία της και οι πατριάρχες της τελούν σε κατάσταση άρνησης της πραγματικότητας, γνωστή ως προεδρία Τραμπ. Στο μεταξύ τα υγιέστερα στοιχεία αυτού του κόσμου επιδίδονται στην οικοδόμηση θετικών, ειρηνικών εναλλακτικών συστημάτων. Είναι μάλιστα διατεθειμένα ακόμη και να δεχθούν την Ουάσιγκτον, υπό τίμιους όρους, να ενταχτεί στην συνεργασία τους. Πολύ γενναιόδωρο, δεν είναι;

Αλλαγή Παιχνιδιού: Η Κίνα Εκδίδει Τίτλους Αγοράς Πετρελαίου σε Γουάν με Ρήτρα Χρυσού


[Tο κατωτέρω άρθρο αναφέρεται στην είδηση του Σεπτεμβρίου ( του έτους και του Αιώνα,) που σηματοδότησε πλειάδα βαρυσήμαντων οικονομικών άρθρων και αναλύσεων της σημασίας της, ως αγγέλματος  ριζικής αλλαγής της παγκόσμιας νομισματικής και γεωπολιτικής πραγματικότητας. Παρατίθεται παρακάτω στην πιο σύντομη και εύληπτη -για τον μέσο αναγνώστη- δημοσίευσή της, από το γαλλικό μέσο ελεύθερης ενημέρωσης Reseau International. Θα ακολουθήσει φυσικά ο πληρέστερος φωτισμός της από κείμενα,  αμάχητης διεθνούς εγκυρότητας.]

Παρουσίαση Μιχαήλ Στυλιανού 18-9-17

Οι εξαγωγείς πετρελαίου, όπως η Ρωσία και το Ιράν θα μπορούν στο εξής να παρακάμπτουν το αμερικανικό δολάριο,  να  αμείβονται με το κινεζικό εθνικό νόμισμα Γουάν και να το μετατρέπουν σε χρυσό.
΄Οπως ανακοίνωσε το αρμόδιο ηλεκτρονικό δελτίο OilPrice.com:
Ο κυριότερος εισαγωγέας πετρελαίου στον κόσμο, η Κίνα, θα  εκδώσει συμβόλαια μελλοντικής αγοράς πετρελαίου (Futures), τιμολογημένα σε Γουάν, ανταλλάξιμα σε χρυσό, δημιουργώντας την εν δυνάμει σημαντικώτερη ασιατική αξία στον τομέα του πετρελαίου, που θα επιτρέπει στους εξαγωγείς να παραμερίζουν χρεώγραφα σε αμερικιανικά δολάρια χάριν των συναλλαγών σε Γουάν, όπως αναφέρει η Ασιατική Επιθεώρηση Νικκέϊ.
Τα μακροπρόθεσμα συμβόλαια ακαθάρτου πετρελαίου θα είναι τα πρώτα συμβόλαια εμπορευμάτων στην Κίνα προσφερόμενα σε ξένα επενδυτικά κεφάλαια, σε εμπορικές επιχειρήσεις και σε πετρελαϊκές εταιρείες. Η παράκαμψη του αμερικανικού δολαρίου στο εμπόριο μπορεί να επιτρέψει στους εξαγωγείς πετρελαίου, όπως λ.χ. η Ρωσία και το Ιράν, να παρακάμψουν τις αμερικανικές κυρώσεις χρησιμοποιώντας το Γουάν στις συναλλαγές τους, κατά την Ασιατική Επιθεώρηση Νικκέϊ. Για να καταστήσει το Γουάν πιο ελκυστικό, η Κίνα το καθιστά ανταλλάξιμο με χρυσό στην αγορά συναλλάγματος του Χόγκ Κόγκ και της Σαγκάης.
Τον περασμένο μήνα, η αγορά μακροπρόθεσμων συμβολαίων της Σαγκάης και η θυγατρική της για τις πετρελαϊκές συναλλαγές,ΙΝΕ, τερμάτισαν με επιτυχία τέσσερεις δοκιμές περιβάλλοντος παραγωγής για τα μακροπρόθεσμα συμβόλαια ακαθάρτου πετρελαίου και το πρόγραμμα συνεχίζεται με τις προπαρασκευαστικές εργασίες για την λίστα των  μακροπρόθεσμων συμβολαίων πετρελαίου, εν όψει της έναρξης των επιχειρήσεων στο τέλος του τρέχοντος έτους.
«Οι κανόνες του παγκόσμιου παιχνιδιού στον πετρελαϊκό τομέα μπορει  ν’ αρχίσουν να αλλάζουν δραματικα», δήλωσε στην Ασιατική Επιθεώρηση Νικκέη ο Λιουκ Γκρόμεν, ιδρυτής της εταιρείας μακροοικονομικών ερευνών FFTT με έδρα τις ΗΠΑ.
Μάλιστα, οι κανόνες αλλάζουν. Καλως ορίσατε σ’ έναν κόσμο πραγματικά πολυκεντρικό, όπου τα έθνη δεν θα πρέπει πλέον να είναι αλυσσοδεμένα στο δολάριο.
Η κινεζική διατίμηση  χρεωγράφων σε Γουάν –συνδυασμένη  στο πρόγραμμα με το Χρηματιστήριο αξιών του Χογκ Κόγκ για την πώληση συμβολαίων αγοράς μετάλλου χρυσού τιμωμένου σε Γουάν- δημιουργεί ένα σύστημα όπου οι χώρες θα μπορούν να προσπεράσουν το αμερικανικό τραπεζικό σύστημα, εγραψε η ειδική έκδοση Tinker, σε πρόσφατο δημοσίευμα:
«Αφού αποδέχτηκε την πληρωμή του πετρελαίου ή του αερίου σε Γουάν, ο πωλητής –είτε πρόκειται για την Ρωσία, την Σαουδική Αραβία ή οποιονδήποτε άλλον- δεν έχει λόγο ν’ ανησυχεί μήπως βρεθεί με μεγάλα αποθέματα Γουάν. Μπορεί απλά να τα ανταλλάξει με χρυσό», τονίζει ο Tinker.
«Προοδεύουμε προς έναν κόσμο πολυκεντρικό»

Προσδεθείτε!

Ο Τραμπ Απέτυχε να Ανοίξει Ρήγμα Ανάμεσα σε Κίνα και Ρωσία

του Μ.Κ. Bhadrakumar*, Indian Punchline, 19-4-17

O Κινέζος υπουργός των Εξωτερικών  ανακοίνωσε σήμερα πως ο Διευθυντής του Γενικού Γραφείου του Κ.Κ.Κ. Λι Ζανσού θα επισκεφθεί τη Ρωσία στις 25-27 Απριλίου, με πρόσκληση του ομολόγου του, επικεφαλής της προεδρικής διοίκησης στο Κρεμλίνο Αντόν Βάϊνο. Ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών στο Πεκίνο δήλωσε πως οι δυο άνδρες θα συζητήσουν για τις σχέσεις  Κίνας και Ρωσίας «όπως είχε προηγουμένως αποφασιστεί από τους ηγέτες των δύο χωρών» και ότι η κινεζική πλευρά αναμένει με εμπιστοσύνη ότι η συνάντηση θα γαλβανίσει ακόμη περισσότερο τους σινο-ρωσικούς δεσμούς.
Του Λι Ζανσού θα είναι η δεύτερη, τον Απρίλιο, επίσκεψη κορυφαίου Κινέζου αξιωματούχου στη Μόσχα. Ο πρόεδρος  Βλαντιμίρ Πούτιν είχε δεχτεί τον Πρώτο Αντιπρόεδρο της Κίνας, Ζανγκ Γκαολί ( μέλος επίσης της Εκτελεστικής Επιτροπής του  Πολιτικού Γραφείου του ΚΚΚ) στο Κρεμλίνο στις 13 Απριλίου, ημέρα της επίσκεψης του Αμερικανού υπουργού των Εξωτερικών, Ρεξ Τίλλερσον στη Μόσχα.
Ο Ζανγκ είναι ένας από τους οικονομικούς τσάρους του κινεζικού συστήματος και οι συνομιλίες του με τους Ρώσους αξιωματούχους εστιάσθηκαν στις κινεζικές επενδύσεις στη Ρωσία και στην ενεργειακή συνεργασία. Αλλά μέρος της αποστολή του ήταν και η προετοιμασία της «επίσκεψης εργασίας» που θα πραγματοποιήσει ο Πρόεδρος Πούτιν, στις 14-15 Μαΐου στο Πεκίνο, στα πλαίσια της συνόδου κορυφής, για τα εγκαίνια από τον Πρόεδρο Ξι Ζινπινγκ του έργου «Μια Ζώνη, Μια Οδός».
Οι προσεχείς συνομιλίες του Λι Ζανσού στο Κρεμλίνο θα είναι εξαιρετικής σπουδαιότητας. Το κορυφαίο όργανο της κεντρικής επιτροπής του κινεζικού Κ.Κ. (που στην κρατική ιεραρχία έρχεται αμέσως μετά τον Γενικό Γραμματέα του Κόμματος και Πρόεδρο  Ξι Ζινπίνγκ) μόνο με την Ρωσία έχει τέτοια θεσμική αποστολή ετήσιων διαβουλεύσεων, παρόλο που η Ρωσία δεν είναι μια κομμουνιστική χώρα.
Ο Λι Ζανσού είναι ο κυριότερος συνεργάτης του Κινέζου Προέδρου. Και ο ομόλογός του Αντόν Βάϊνο αναφέρει κατ’ ευθείαν στον Πρόεδρο Πούτιν. Ο συμβολισμός γίνεται αμέσως αντιληπτός. Σε λειτουργικό επίπεδο, αυτή η μοναδική διευθέτηση εξασφαλίζει στη δυναμική και τον παλμό των σινο-ρωσικών σχέσεων να έχουν παρούσα την προσωπική φροντίδα των Ξι Ζινπίνγκ και Πούτιν. Κοντολογίς, υπογραμμίζει το γεγονός ότι οι δυο χώρες αποδίδουν στη σχέση τους την πρώτη προτεραιότητα.
Ιδιαίτερης σημασίας είναι η επιλογή του χρόνου επίσκεψης του Λι Ζανσού. Η αμερικανική κυβέρνηση εκόμπαζε απροκάλυπτα την περασμένη εβδομάδα ότι μεταξύ του Προέδρου Τραμπ και του Ξι Ζινπίνγκ είχε αναπτυχθεί μια ειδική χημεία, μετά τη συνάντησή τους στη Φλώριδα στις 7-8 Απριλίου και ότι τώρα η Κίνα βοηθούσε δραστήρια τις ΗΠΑ στον χειρισμό του Κορεατικού προβλήματος.
Επιπλέον, τόσο ο Τραμπ όσο και ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας Μακ Μάστερ  καυχόντουσαν ανοικτά ότι  η αποχή της Κίνας στη ψηφοφορία του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ για τη Συρία ήταν καρπός της θαυμάσιας προσωπικής χημείας μεταξύ των δύο προέδρων.
΄Οσο κι’ αν είναι απίστευτο, ο Μακ Μάστερ προχώρησε στους κομπασμούς σε τηλεοπτική συνέντευξη στο ABC, τη Κυριακή, λέγοντας πως ο Τραμπ πέτυχε να δημιουργήσει αποστάσεις μεταξύ Ρωσίας και Κίνας στο Θέμα της Συρίας και ότι η Ρωσία βρέθηκε απομονωμένη στο Συμβούλιο Ασφαλείας. Πρόκειται βέβαια για ανόητον ισχυρισμό, όπως αποδεικνύεται και από το κοινό ανακοινωθέν των χωρών BRICS για τη Συρία της 12 Απριλίου, που ουσιαστικά στηρίζει τη θέση της Ρωσίας.
Προφανώς ο Μακ Μάστερ είναι νεοσσός στη διεθνή διπλωματία και η έλλειψη πείρας του φάνηκε στη συνέντευξη. Αλλά πάντως συμβαίνει να είναι Σύμβουλος Ασφαλείας του Τραμπ και όσο κι’ αν είναι ένας δυσλεξικός υποστράτηγος με γλώσσα μωρού στον κόσμο της πολιτικής, η φωνή του εκφράζει εξουσία. Ιδού τι είπε:
«Αυτό που ξέρουμε είναι ότι, εν μέσω της απάντησής του στη μαζική δολοφονία του συριακού καθεστώτος, ο πρόεδρος και η πρώτη κυρία, παρέθεσαν μιαν εξαιρετικά επιτυχημένη διάσκεψη, κορυφής, με τον Πρόεδρο Ξι και την ομάδα του. Και όχι μόνο δημιούργησαν μια πάρα πολύ θερμή σχέση. . .αλλά συνεργάστηκαν τόσο καλά σε σχέση με τη μαζική δολοφονία από το καθεστώς ΄Ασαντ, σε σχέση με την ψηφοφορία στον ΟΗΕ.
«Πιστεύω ότι ο Πρόεδρος Ξι ήταν θαρραλέος διαχωρίζοντας τη θέση του από τους Ρώσους, απομονώνοντας πράγματι τους Ρώσους και τους Βολιβιανούς… Και πιστεύω πως ο κόσμος είδε και ότι αυτοί (οι Κινέζοι) είδαν καλά, σε ποια λέσχη θέλεις να συμμετέχεις. Στη ρωσο-βολιβιανή λέσχη; ΄Η στη λέσχη με τις Ηνωμένες Πολιτείες, δουλεύοντας μαζί για τα αμοιβαία συμφέροντα και τα συμφέροντα της ειρήνης και ασφάλειας;»
Ο Μακ Μάστερ προφανώς σκέφθηκε, έτσι από σκέτη αφέλεια, ότι μ’ αυτές τις σκληρές φράσεις έδινε μια γροθιά και έβγαζε τους Ρώσους νοκ-άουτ. ΄Οποιο κι’ αν ήταν το παιχνίδι του Τραμπ για να βάλει μια σφήνα στις σινο-ρωσικές σχέσεις, εκμεταλλευόμενος το ενδιαφέρον του Ξι  για «μια νέα σχέση μεταξύ μεγάλων δυνάμεων», είναι παραλογισμός να πιστεύει ότι το Πεκίνο θα δεχόταν οποιαδήποτε διάβρωση της σινο-ρωσικής συνεννόησης.
Το ζήτημα είναι πως, τόσο για την Κίνα όσο και για τη Ρωσία, η υπ’ αριθμόν ένα προτεραιότητα στη διεθνή πολιτική είναι να απωθήσουν μακριά την αμερικανική ηγεμονία και εδώ δεν χωρεί ούτε τσιγαρόχαρτο μεταξύ τους για το προβλεπτό μέλλον. Σε απλή διατύπωση, η σχέση αυτή εξασφάλισε και στις δυο χώρες «στρατηγικό βάθος» για την προστασία των θεμελιωδών συμφερόντων τους, ενώ  παράλληλα  μπορούν να διαχειρίζονται ειδικά θέματα  στις σχέσεις τους  με τις ΗΠΑ.
Ποτέ δεν θα μάθουμε αν η επίσκεψη του Λι Ζανσού είναι επίσκεψη ρουτίνας, ή αποφασίσθηκε σε συσχετισμό με  την πονηρή επιχείρηση Τραμπ, για την εισαγωγή δαιμονίων στις σινο-ρωσικές σχέσεις. Σε κάθε περίπτωση το Πεκίνο δείχνει να καταβάλλει τη μέγιστη προσπάθεια να  αποδείξει την υψηλότατη προτεραιότητα που αποδίδει στην διαφύλαξη της απόλυτης αμοιβαίας εμπιστοσύνης με τη Ρωσία.

Η επίσκεψη του Λι Ζανσού στη Μόσχα και οι διαβουλεύσεις του στο Κρεμλίνο σίγουρα θα κάνουν τους Τραμπ και Μακ Μάστερ να μοιάζουν με δυο κολοκύθες της επαρχίας που έχασαν τον δρόμο τους για την πρωτεύουσα.

*Ο Μ.Κ. Bhadrakumar*είναι  Ινδός τέως διπλωμάτης, πρέσβης μεταξύ πολλών χωρών και στη Τουρκία και οξυδερκής αναλυτής της διεθνούς πολιτικής. Τα άρθρα του αναδημοσιεύονται σε πολλά σοβαρά όργανα της διεθνούς δημοσιότητας.

Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Τρομοκρατημένος δηλώνει ο πρώτος Κινέζος αστροναύτης από τους ήχους που άκουσε στο διάστημα


Ο Γιανγκ Λιουέι, ο πρώτος Κινέζος που πραγματοποίησε ποτέ διαστημική πτήση για 21 ώρες, στις 16 Οκτωβρίου του 2003, ακόμη νιώθει τρομοκρατημένος από τους μυστηριώδης ήχους που άκουσε στο διάστημα.

Επρόκειτο για ήχους όπως όταν κάποιος χτυπάει ένα μεταλλικό κουβά με ένα σφυρί, αποκάλυψε ο ίδιος σε μια πρόσφατη συνέντευξή του.

Ο Γιάνγκ Λιουέι άκουσε αυτούς τους ήχους ενώ ήταν στο διαστημόπλοιο Shenzhen 5. Αν και ο ίδιος είπε πως κατά την επιστροφή του στη Γη οι θόρυβοι δεν συνεχίστηκαν, ωστόσο σημείωσε πως και σε άλλες αποστολές στο Shenzhou 6 και στο Shenzhou 7 οι αστροναύτες ανέφεραν παρόμοιους ήχους ενώ βρίσκονταν στο διάστημα.

Ο Γιάνγκ Λιουέι στη συνέντευξη που έδωσε στο κρατικό πρακτορείο ειδήσεων της Κίνας, το Xinhua, είπε πως επρόκειτο για κάτι πολύ σοβαρό.

«Ο ήχος από το χτύπημα εμφανιζόταν ξαφνικά χωρίς κάποιον συγκεκριμένο ρυθμό ή αιτία. Δεν ερχόταν ούτε από το εσωτερικό του σκάφους, αλλά ούτε και από το εξωτερικό του, αλλά ήταν σαν κάποιος να χτυπούσε το σώμα του διαστημοπλοίου, σαν κάποιος να χτυπούσε έναν μεταλλικό κουβά με ένα ξύλινο σφυρί.

Ο Γιάνγκ αποκάλυψε πως αυτό τον έκανε ιδιαίτερα νευρικό. Όσο και εάν προσπάθησε να εντοπίσει την πηγή του ήχου δεν βρήκε τίποτα.

Όταν επέστρεψε στη Γη ενημέρωσε τους αρμόδιους και στη συνέχεια έκαναν διάφορες δοκιμές για να αναπαράγουν τον ήχο από το χτύπημα χωρίς ωστόσο να τον πετύχουν.



πηγή

Χάθηκαν 15 "Ελλάδες" στην Κίνα - Ανησυχίες μεγαλύτερες της ευρωζώνης - Οι φόβοι των Ευρωπαίων

Χάθηκαν 15 Ελλάδες στην Κίνα - Ανησυχίες μεγαλύτερες της ευρωζώνης
Βούλιαξε η κεφαλαιοποίηση του χρηματιστηρίου της Κίνας προκαλώντας τριγμούς και φόβους διεθνώς για οικονομική αποσταθεροποίηση στη σκιά της κρίσης στηνευρωζώνη με αφορμή την Ελλάδα και το χρέος.
Υπολογίζεται από αναλυτές ότι σε επίπεδο χρηματιστηριακής αξίας έχουν χαθεί χρήματα που ισοδυναμούν με 15 φορές το ελληνικό ΑΕΠ σε 15 συνεδριάσεις, πάνω από 3,2 τρισ. δολ.
Η χρηματιστηριακή αξία της αγοράς στην Κίνα έχει καταγράψει πτώση περίπου 30% από τα μέσα Ιουνίου, με ορισμένους επενδυτές να φοβούνται πως οι αναταραχές στην κινεζική αγορά θα αποσταθεροποιήσουν την πραγματική οικονομία –θεωρώντας μάλιστα πως πλέον αυτό είναι μεγαλύτερος κίνδυνος και από την κρίση στην ευρωζώνη.
Η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία στον πλανήτη μετά τις ΗΠΑ και πάνω από την Ιαπωνία τρίζει όχι μόνο χρηματιστηριακά καθώς σκάει η φούσκα αλλά και σε επίπεδο ΑΕΠ που υποχωρεί σταδιακά εδώ και μήνες επηρεάζοντας το παγκόσμιο εμπόριο
Η κυβέρνηση έχει δώσει εντολή σε κρατικές εταιρείες να μην πωλούν μετοχές τους, την ώρα που πάνω από το 45% της κινεζικής αγοράς έχει αναστείλει την διαπραγμάτευση. Η πτώση στη Σαγκάη έφτασε έως το 8,2%.
Οι βασικός δείκτης των ασιατικών μετοχών βρίσκεται πλέον σε χαμηλό ενάμισι έτους, ενώ το γεν κάνει ράλι. Οι επενδυτές αγνοούν τα μέτρα στήριξης που ανακοίνωσε το Πεκίνο και οι κινεζικές μετοχές γκρεμίζονται μετά την ανακοίνωση της αρμόδιας επιτροπής κεφαλαιαγοράς ότι η πτώση στις μετοχές βρίσκεται στα πρόθυρα του «πανικού».
Πάνω από 1.300 μετοχές, ή το 45% της αγοράς, ανέστειλαν τις διαπραγματεύσεις τους σε μια προσπάθεια να προστατευτούν από την πτώση.
Εν τω μεταξύ, η διεύθυνση κρατικών περιουσιακών στοιχείων της Κίνας έδωσε εντολή στις κρατικές εταιρίες να σταματήσουν να πωλούν τις μετοχές τους κατά τη διάρκεια της «ασυνήθιστης μεταβλητότητας της αγοράς» για να στηριχθεί η αγορά -μάταια.
Έδωσε επίσης εντολή σε 112 κρατικούς κολοσσούς να αγοράσουν περισσότερες μετοχές στις εισηγμένες που ελέγχουν προκειμένου να σταθεροποιηθούν οι τιμές των μετοχών.
Ο κινεζικός δείκτης CSI υποχωρεί κατά 4,8% στις 3.739 μονάδες, ο δείκτης Shanghai Composite -που έφτασε να υποχωρεί έως και 8,2%- καταγράφει πτώση  3,88% στις 3.582 μονάδες, ο δείκτης Hang Seng 4,2% στις 23.926 μονάδες, ο δείκτης Nikkei 2,2% στις 19.929 μονάδες, ο δείκτης Kospi 1,2% στις 2.016 μονάδες και 1,6% ο δείκτης ASX στις 5.474 μονάδες.
Αρκετοί αναλυτές συγκρίνουν την πτώση με το κραχ του 1929:

Πάνω από 82 εκατομμύρια άνθρωποι στην Κίνα ζουν με λιγότερο από ένα δολάριο την ημέρα!


Η Κίνα «βυθίζεται» στην εξαθλίωση

Πώς είναι η εξαθλίωση στα κινέζικα; Πάνω από 82 εκατομμύρια άνθρωποι στην Κίνα ζουν με λιγότερο από ένα δολάριο την ημέρα, δήλωσε σήμερα ένας ανώτερος κυβερνητικός αξιωματούχος, παρά τις δεκαετίες της εξαιρετικά ταχείας οικονομικής ανάπτυξης που μετέτρεψε τη χώρα στη δεύτερη σε μέγεθος οικονομία παγκοσμίως.
Κατά τον ορισμό της κυβέρνησης της Κίνας για το όριο της φτώχειας, αυτό αντιστοιχεί σε ένα ετήσιο εισόδημα κατώτερο από 2.300 γιούαν (375 δολάρια, 295 ευρώ), δηλαδή περίπου 1 δολάριο την ημέρα.

Στα τέλη της περασμένης χρονιάς, πάνω από 82 εκατ. Κινέζοι ζούσαν κάτω από το όριο αυτό, δήλωσε σε μια συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε σήμερα ο Ζιενγκ Ουενκάι, υφυπουργός Ανάπτυξης με αρμοδιότητα την αντιμετώπιση της φτώχειας.

Η Παγκόσμια Τράπεζα από τη δική της πλευρά ορίζει το όριο της φτώχειας όταν το εισόδημα δεν υπερβαίνει το 1,25 δολάριο την ημέρα Αυτό σημαίνει ότι ένας πληθυσμός περίπου 200 εκατ. Κινέζων πλήττεται από τη φτώχεια, αν ληφθούν υπόψη «τα διεθνή πρότυπα», σχολίασε ο Ζιενγκ.

«Οι πληθυσμοί οι οποίοι πλήττονται από τη φτώχεια υποφέρουν όχι μόνον επειδή το εισόδημά τους είναι εξαιρετικά χαμηλό, αλλά και επειδή αντιμετωπίζουν πολλές και διαφορετικές δυσκολίες όσον αφορά την πρόσβαση σε πόσιμο νερό, σε μέσα μεταφοράς, σε ηλεκτρισμό, στην παιδεία, σε ιατρικές φροντίδες ή σε τραπεζικά δάνεια», συνέχισε ο Ζιενγκ Ουενκάι.

Μια πλειονότητα εξ αυτών κατοικεί σε υποβαθμισμένες περιοχές, συχνά σεισμογενείς ή με ιδιαίτερα προβληματικές υποδομές, γεγονός το οποίο «περιπλέκει τις προσπάθειες να μειωθεί η φτώχεια», πρόσθεσε ο ίδιος Κινέζος κυβερνητικός αξιωματούχος.
Μέσα σε τρεις δεκαετίες ανοιγμάτων, μεταρρυθμίσεων και οικονομικής φιλελευθεροποίησης, η Κίνα κατέγραψε μια ταχύτατη οικονομική ανάπτυξη και εκθρόνισε το 2010 την Ιαπωνία, καταλαμβάνοντας εκείνη πλέον σταθερά τη δεύτερη θέση στην κατάταξη των ισχυρότερων οικονομιών παγκοσμίως.

Όμως στη χώρα με τον μεγαλύτερο πληθυσμό στον πλανήτη (1,36 δισεκ. άνθρωποι), το κατά κεφαλήν Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕγχΠ) της Κίνας δεν έφθανε παρά μόνον τα 6.767 δολάρια πέρυσι, υπολειπόταν δηλαδή 13% εκείνου που καταγράφεται στις ΗΠΑ, σύμφωνα με την κινεζική εφημερίδα Global Times.

Η όλο και πιο κατάφωρη αύξηση των ανισοτήτων στη χώρα θορυβεί τους ειδικούς, όπως και την ηγεσία του κυβερνώντος Κομμουνιστικού Κόμματος.
Σύμφωνα με μια μελέτη του Πανεπιστημίου του Πεκίνου που δημοσιεύτηκε φέτος, το 1% των πιο πλούσιων νοικοκυριών στην Κίνα ελέγχει περισσότερο από το ένα τρίτο του πλούτου στη χώρα. Ενώ στο κατώτερο τμήμα της πυραμίδας το 25% των φτωχότερων νοικοκυριών δεν διαθέτει παρά μόλις το 1% του κινεζικού πλούτου.

Κινεζική Αντίδραση στις Διαμαρτυρίες της Ουάσιγκτων Η «ο Κλέφτης στον Φράχτη του Γείτονα με το Στειλιάρι»

Μετά την χθεσινή αεροπορική αναχαίτιση

Πρωτάκουστη και εκπληκτική στην προπέτειά της η κινεζική απάντηση στις καταγγελίες της Ουάσιγκτων για την χθεσινή αναχαίτιση  αεροπλάνου της αμερικανικής αεροπορίας από κινεζικό καταδιωκτικό. Το επεισόδιο σημειώθηκε –κατά την αμερικανική εκδοχή- «στα διεθνή ύδατα» ανατολικά της κινεζικής νήσου Χαϊνάν, όπου το αμερικανικό ενεργούσε «περιπολία».

Η απάντηση, που ξενίζει, για την δριμύτητά της προς τους Αμερικανούς «εταίρους», δεν ανήκει βέβαια σε επίσημη ανακοίνωση του Πεκίνου αλλά σε άρθρο εφημερίδας. Είναι όμως γνωστό ότι δεν υπάρχουν στην Κίνα εφημερίδες που αντιπολιτεύονται την εξουσία και μάλιστα επί θεμάτων εξωτερικής πολιτικής –ακριβώς όπως άλλωστε συμβαίνει εσχάτως και στις ΗΠΑ…

Να τι αποτόλμησε, λοιπόν, να γράψει χθες το SINA NEWS, λίγες ώρες μετά το επεισόδιο.

« Η Κίνα απορρίπτει τους ισχυρισμούς της Ουάσιγκτων για το αεροσκάφος μας»
 Ασφαλώς και πάλι είναι η αμερικανική κυβέρνηση που πρώτη χτυπάει το πόδι μετά από ένα τέτοιο γεγονός.
 Πρώτα ο γνωστός αντι-Κινέζος στρατιωτικός αναλυτής Μπιλ Γκέρτζ παίζει το γνωστό μοτίβο του « ο κίνδυνος είναι κοντά» στο ακροατήριό του.
΄Επειτα ακολουθεί το Πεντάγωνο, μιλώντας για «επικίνδυνη αναχαίτιση» και ο Λευκός Οίκος για « βαθειά ανησυχητική πρόκληση».
Ο ναύαρχος Τζων Κίρμπυ, εκπρόσωπος του Πενταγώνου είπε πως η Ουάσιγκτων διαμαρτυρήθηκε στους Κινέζους στρατιωτικούς δια της διπλωματικής οδού και χαρακτήρισε τους ελιγμούς «επικίνδυνους και μη επαγγελματικούς».
Ο βοηθός Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας Μπεν Ρόουντς δήλωσε ότι πρόκειται για «μια βαθειά ανησυχητική πρόκληση και φυσικά διαμηνύσαμε στην κινεζική κυβέρνηση την αντίρρησή μας σε ενέργειες αυτού του είδους».

Αυτά τα σχόλια είναι για γέλια. ΄Όπως όλοι ξέρουμε, οι ΗΠΑ είναι η μεγαλύτερη ηγεμονική δύναμη και το μεγαλύτερο κράτος-κακοποιός.
Τα διάφορα αναγνωριστικά αεροπλάνα τους περιδιαβαίνουν γύρω από ξένους εναέριους χώρους επί δεκαετίες και παρακολουθούν τα στρατιωτικά μυστικά άλλων χωρών, σαν τον σιχαμερό κλέφτη που κατασκοπεύει πίσω από τον φράχτη του γείτονα.
Όταν όμως ο γείτονας έρθει εκεί πίσω μ΄ ένα μεγάλο στειλιάρι στο χέρι, ο κλέφτης το βάζει στα πόδια και κατηγορεί τον γείτονα.
΄Αν δείξετε αδυναμία θα σας καταδυναστεύουν. ΄Αν δείξετε σθένος θα σας σεβαστούν.

Εμείς (η εφημερίδα) πιστεύουμε πως η κινεζική αεροπορία και η αεροπορία ναυτικού οφείλουν να διατηρήσουν υψηλού επιπέδου επαγρύπνηση και ηθικό στην περιοχή των νοτιοανατολικών ακτών για να αποτρέψουν άλλες τέτοιες αμερικανικές ενέργειες.

Η Αμερική έχει χάσει πρόσωπο και δεν θέλει να δείξει στον κόσμο πως είναι ασθενής. ΄Ηταν τα αφεντικά που διατάσσουν τόσες άλλες χώρες για τόσα πολλά χρόνια και δεν θα παραιτηθούν ποτέ από αυτό το ρόλο, μέχρι να χωνέψουν τη νέα πραγματικότητα.»


Μ.Σ.

Addthis

Google+ Followers

 
Support : Creating Website | Johny Template | Mas Template
Copyright © 2011. Ακτιβιστης - All Rights Reserved
Template Created by Creating Website Published by Mas Template
Proudly powered by Blogger |2012 Templates