Headlines News :

Ακούω radio - activistis παίζει μουσική και τοπικές ειδήσεις συνεχώς ......

Πρόσφατα σχόλια

Ο Καιρός στην Περαία

ΤΑ ΚΑΛΑ ΝΕΑ

Διαφθορά - Διαπλοκή

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μακεδονικό. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μακεδονικό. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Η αδιέξοδη πολιτική 27 χρόνων για την ονοματολογία των Σκοπίων


του Σπύρου Κουζινόπουλου*

H απόφαση της Συνέλευσης της «Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας Μακεδονίας», στις 25 Ιανουαρίου 1991 να διακηρύξει την ανεξαρτησία αυτής της ομόσπονδης πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας από την ενιαία Γιουγκοσλαβία και η εν συνεχεία νέα απόφαση της ίδιας Συνέλευσης, με συνταγματική τροπολογία, να απαλείψει τη λέξη «Σοσιαλιστική», από την ονομασία της χώρας, καθιερώνοντας έτσι την εναπομείνασα «Δημοκρατία Μακεδονίας» ως τη νέα ονομασία του γειτονικού μας νέου κράτους, κατατάραξε την πολιτική ηγεσία αλλά και την κοινή γνώμη στην Ελλάδα.
Από εκεί που όλες ανεξαίρετα οι ελληνικές πολιτικές δυνάμεις, διαβεβαίωναν ότι δεν υπάρχει Μακεδονικό πρόβλημα, χαρακτηρίζοντάς το «ανύπαρκτο» ή «κατασκευασμένο», ξαφνικά βρεθήκαμε στο απόλυτο κενό. Με τη χώρα να έχει φορτωθεί ένα σημαντικό αγκάθι για την εξωτερική της πολιτική και τους έλληνες πολίτες να ανακαλύπτουν ξαφνικά, ότι δημιουργείται ένα μείζον θέμα στα βόρεια σύνορα της χώρας και ότι οι ίδιοι βρίσκονται στο απόλυτο κενό, χωρίς σωστή ενημέρωση για τη δημιουργία και την εξέλιξη του θέματος. Έρμαια της παραπληροφόρησης. Με συνέπεια, να επακολουθήσουν όσα ζήσαμε την περίοδο 1991-93: Την πατριωτική έξαρση που εξελίχθηκε όμως σε   εθνικιστικό πυρετό, αλλά και τις κατοπινές εξελίξεις, με τα τυχοδιωκτικά εμπάργκο και την ατολμία, ελέω «πολιτικού κόστους», να προχωρήσουμε κατά τη δεκαετία 1994-2004 στην επίτευξη μίας αμοιβαία αποδεκτής από τις δυο πλευρές λύσης. Με συνέπεια, να οδηγηθούμε το Νοέμβριο του 2004 στην αναγνώριση από τις ΗΠΑ της ΠΓΔΜ ως «Δημοκρατίας Μακεδονίας». Για να αναγκαστούμε έκτοτε, διαισθανόμενοι την επιζήμια για τα εθνικά συμφέροντα εξέλιξη του θέματος, να προσπαθούμε να επιβάλουμε μία σύνθετη ονομασία, κάτι που θα μπορούσαμε να το είχαμε επιτύχει ακόμη από το 1992, ώστε να μην υπάρξει μία χαμένη δωδεκαετία.
Δυστυχώς, υπό το βάρος του εθνικιστικού πυρετού που μας είχε καταλάβει, λειτουργήσαμε περισσότερο με το συναίσθημα παρά με τη λογική, κλωτσήσαμε αλαζονικά και απερίσκεπτα τις ιδιαίτερα ευνοϊκές για τα ελληνικά συμφέροντα αποφάσεις των Συνόδων Κορυφής του Γκιμαράες, και του Εδιμβούργου, δεν πιέσαμε να εφαρμοστεί η απόφαση του Συμβουλίου κορυφής της Ε.Ε. της Λισαβόνας, στις 26 Ιουνίου 1992, που όριζε ότι «η Ε.Ε. θα αναγνωρίσει την ΠΓΔΜ μόνο με όνομα που δεν θα περιλαμβάνει τον όρο Μακεδονία». Κι ακόμη, δεν αξιοποιήσαμε τη δυνατότητα να συμπεριληφθούν οι Ελληνικές θέσεις στη γνωμοδότηση της «Επιτροπής Μπατεντέρ», πετάξαμε στο καλάθι των αχρήστων το περίφημο «πακέτο Πινέϊρο», αγνοήσαμε ή και πολεμήσαμε ρεαλιστικές προτάσεις αλλά και προσγειωμένες φωνές, όπως του πρώην υπουργού Εξωτερικών Μιχάλη Παπακωνσταντίνου ή του τέως πρωθυπουργού Γεωργίου Ράλλη, ο οποίος στις 29 Μαρτίου 1993 επισήμαινε ότι «δόθηκε εξαρχής υπέρμετρη βαρύτητα στο θέμα του ονόματος και λιγότερη στα θέματα του Συντάγματος και της προπαγάνδας, που κατ΄ εμέ είναι περισσότερο σημαντικά».

Αυτό ακριβώς ήταν το μεγάλο μας λάθος. Εγκλωβιστήκαμε  στην απόφαση που είχαν λάβει τα πολιτικά κόμματα στη σύσκεψη της 13ης Απριλίου 1992 του Συμβουλίου των Πολιτικών Αρχηγών, υπό τον πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Καραμανλή για απάλειψη του ονόματος «Μακεδονία» από την ονομασία των Σκοπίων. Και εμμένοντας στην αδιέξοδη πολιτική της «ονοματολογίας», δείχναμε σε όλο τον κόσμο ότι την Ελλάδα την απασχολούσε μόνο το όνομα και όχι ο σφετερισμός των εμβλημάτων και της ιστορίας, ούτε και οι συνταγματικές διατάξεις που θεμελίωναν την πολιτική του μειονοτικού επεκτατισμού των Σκοπίων, ούτε η εχθρική κατά της Ελλάδος προπαγάνδα από τους υπερεθνικιστικούς κύκλους των Σκοπίων.   
Παγιδευμένοι στο τελματωμένο αδιέξοδο που δημιουργήθηκε για το όνομα των Σκοπίων, χάσαμε τη μοναδική ευκαιρία που είχε παρουσιασθεί στην Ελλάδα, μετά την κατάρρευση των χωρών του υπαρκτού σοσιαλισμού, να διαδραματίσει ηγετικό ρόλο σε ολόκληρη την περιοχή της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, καθώς αποτελούσε τη μόνη χώρα-μέλος της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια. Και όπως εύστοχα επισημάνθηκε από πολιτικούς και διπλωμάτες, θα ήταν πολύ διαφορετικά βελτιωμένη η διαπραγματευτική θέση της Ελλάδος, εάν είχε πλήρως εκτονωθεί η ένταση με τα Σκόπια. Καθώς η χώρα μας, θα μπορούσε να παίξει απρόσκοπτα το ρόλο του κοινοτικού/νατοϊκού καταλύτη περιφερειακών συστημάτων συνεργασίας και ασφάλειας στην περιοχή μας, χωρίς να δυσχεραίνουμε τη θέση μας με τη «βαλκανική εμπλοκή μας».


* Ο Σπύρος Κουζινόπουλος είναι δημοσιογράφος-συγγραφέας, , ιδρυτικό στέλεχος και επί 18 χρόνια Γενικός Διευθυντής του Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων. Το άρθρο που δημοσιεύουμε, γράφτηκε πριν από 10 χρόνια και αποτελεί τον πρόλογο του βιβλίου του "Τα παρασκήνια του Μακεδονικού ζητήματος" που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις "Καστανιώτης"

Θα είμαστε ΟΛΟΙ στο συλλαλητήριο για την Μακεδονία

του ακτιβιστή

Ήμουν το '92 στο μεγάλο συλλαλητήριο για την Μακεδονία, ένας από τους 1.000.000 Έλληνες που βρέθηκαν στην Αριστοτέλους και βροντοφώναξαν για την ελληνικότητα της Μακεδονίας.
Δεν με πείραξε τότε, αν και δεν ήταν της αισθητικής μου, η προβολή και ίσως η οικειοποίηση της κινητοποίησης από τον Χριστόδουλο, δημάρχους και άλλους κυρίως προερχόμενους από την δεξιά. Κι αυτό γιατί το ζήτημα της Μακεδονίας είναι πάνω από θρησκεία και πολιτική θέση. Είναι ζήτημα ΕΘΝΙΚΟ, είναι καθοριστικό για την ενιαία και αδιαπραγμάτευτη πατρίδα μας.
Το ίδιο θα πράξω και την προσεχή Κυριακή 21 Ιανουαρίου. Θα κατεβώ στο συλλαλητήριο. Για τους ίδιους λόγους που το έκανα και τότε. Δεν θα με εμποδίσουν οι αφωνίες του υποταγμένου και ξενόδουλου στην πλειοψηφία του πολιτικού συστήματος της χώρας. Δεν ξεθώριασε καθόλου η αναγκαιότητα να περιφρουρηθεί το όνομα της Μακεδονίας. Δεν άλλαξε καθόλου το συναίσθημα, ο πατριωτισμός και το εθνικό φρόνημα των Ελλήνων, όσο και αν το προσπάθησαν οι ολετήρες του καθεστώτος, προηγούμενοι και νυν.
Και δεν με απασχολούν καθόλου προβληματισμοί του τύπου γιατί οι κατά τόπου δήμαρχοι δεν βάζουν λεωφορεία για να μεταβούν οι εκτός Θεσσαλονίκης στο συλλαλητήριο. Θα πάω όπως και όλοι με την συγκοινωνία ή με δικό μου μέσο. Το χρωστάω στη χώρα μου, στην Μακεδονία μου, που με έθρεψε, με μεγάλωσε, με μόρφωσε.
Και δεν με νοιάζει αν πάρει θέση οποιοσδήποτε υποταγμένος, σε οποιαδήποτε θέση κι αν βρίσκεται. Δεν με αφορούν τα κόλια - μπόλια της Συριζέϊκης κυβέρνησης με τους Αμερικανούς για την προτεραιότητα των Σκοπιανών στο ΝΑΤΟ.  Αυτοί και οι προηγούμενοι ξεπουλήσαν στο βωμό της υποταγής τους όλη τη χώρα. Μνημόνια, εξαθλίωση, συσσίτια, υπερχρέωση των πάντων, ανεργία, νέοι - φυγάδες σε νέα μετανάστευση, συνταξιούχοι στην πείνα, εργαζόμενοι όμηροι των 500 ευρώ.
Δεν δέχομαι από κανένα Τσίπρα, Κοτζιά και Καμμένο να δοθεί προίκα το όνομα στους γείτονες άμα τη εισόδου τους στο ΝΑΤΟ.
Και αδιαφορώ ακόμα και για τις φήμες για διαφωνίες, συγκρούσεις και καπελώματα στη συντονιστική επιτροπή για το συλλαλητήριο. Δεν είναι αυτό που θα πρέπει να μας απασχολεί τώρα. Ούτε καν με ενδιαφέρει η σύνθεση της επιτροπής.

Θα ήθελα όμως να σταθώ και στους δακρυσμένους Εθνάρχες (λέγε με Κωνσταντίνο Καραμανλή) αλλά και σε όλο το πολιτικό σύσημα της δεξιάς που κυβερνούσε από τον εμφύλιο μέχρι και το '81, αλλά και στο Πασοκικό κατεστημένο που ακολούθησε. Να δούμε τι έκαναν (ή μάλλον τι δεν έκαναν) τότε που θα μπορούσαν και αντ' αυτού κάνανε και πάλι πιρουέτες στους Αμερικάνους φίλους μας.
Παραθέτω άρθρο του φίλου Σπύρου Κουζινόπουλου, που προέρχεται από το βιβλίο του με τίτλο: «Τα παρασκήνια του Μακεδονικού ζητήματος», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καστανιώτης.

Η επίσκεψη Τίτο στη Θεσσαλονίκη πριν από 64 χρόνια. Πώς έθεσε θέμα «μακεδονικής μειονότητας» και ποια ήταν η στάση της ελληνικής κυβέρνησης. Το δώρο του στρατάρχη στον βασιλιά Παύλο...



Γράφει ο Σπύρος Κουζινόπουλος

Ο πρόεδρος της ενιαίας τότε Γιουγκοσλαβίας, στρατάρχης Γιόσιπ Μπροζ Τίτο, είχε φτάσει στην Αθήνα στις 3 Ιουνίου 1954, κομίζοντας ως δώρο προς τον τότε βασιλιά Παύλο δύο άλογα. Κι αφού του απονεμήθηκε το χρυσό μετάλλιο της Αθήνας και επιθεώρησε τον ελληνικό πολεμικό στόλο, δύο μέρες αργότερα, στις 5 Ιουνίου 1954, επιβαίνοντας του καταδρομικού «Έλλη», έφτασε στη Θεσσαλονίκη, όπου έγινε προς τιμήν του μεγάλη στρατιωτική παρέλαση στο αεροδρόμιο του Σέδες.

Σε εκείνη την επίσημη επίσκεψη υπήρξε έντονο παρασκήνιο, καθώς η τότε πολιτειακή και πολιτική ηγεσία της χώρας, στην κυριολεξία «κατάπιε» μπροστά στον γιουγκοσλάβο στρατάρχη το θέμα του Μακεδονικού ζητήματος, προκειμένου να ικανοποιήσει τις αμερικανικές αξιώσεις για σύσφιγξη των ελληνογιουγκοσλαβικών σχέσεων. 

Για να θυμηθούμε, ήταν η περίοδος που ο Τίτο, λίγα χρόνια πριν είχε έρθει σε πλήρη ρήξη με τον Στάλιν, με συνέπεια την αποπομπή της Γιουγκοσλαβίας από την Κομινφόρμ. Και οι Αμερικανοί, προσπαθώντας να ρυμουλκήσουν τον Τίτο και τη χώρα του στο άρμα τους, είχαν βάλει την Ελλάδα να εξαπολύσει «επίθεση φιλίας» προς τη γιουγκοσλαβική πλευρά, παρά το γεγονός ότι η τελευταία είχε ανεβάσει στα ύψη την προπαγάνδα κατά της χώρας μας, ανακαλύπτοντας «μακεδονική μειονότητα» στην Ελλάδα και υποστηρίζοντας την υπερεθνικιστική στάση των υποστηρικτών της σοβινιστικής ιδέας περί «Μεγάλης Μακεδονίας» 

Ενδιαφέροντα στοιχεία για το παρασκήνιο εκείνης της επίσκεψης του Τίτο στη Θεσσαλονίκη υπάρχουν στο βιβλίο του Κωνσταντίνου Κατσάνου «Βελιγράδι-Σκόπια και Θεσσαλονίκη-Αθήνα για τη Μακεδονία, Τεκμήρια και απόρρητα έγγραφα 1950-1960», το οποίο εκδόθηκε από την Εταιρία Μακεδονικών Σπουδών το 2009. 

Οι εμπρηστικές αξιώσεις της Γιουγκοσλαβίας 

Η προσέγγιση της Ελλάδας με τη Γιουγκοσλαβία ξεκίνησε στις αρχές του 1950 και ολοκληρώθηκε στα τέλη του ίδιου έτους με την τοποθέτηση πρεσβευτών στο Βελιγράδι και την Αθήνα, αντίστοιχα. Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων οι δύο πλευρές επιδόθηκαν σε μία διελκυστίνδα σχετικά με το Μακεδονικό Ζήτημα: Η γιουγκοσλαβική πλευρά επιχείρησε να θέσει ως προϋπόθεση για την εξομάλυνση των διμερών σχέσεων την αναγνώριση της ανύπαρκτης «μακεδονικής μειονότητας» στην Ελλάδα και τη χορήγηση σε αυτήν μειονοτικών δικαιωμάτων. 

Αντίθετα, η ελληνική πλευρά προσπάθησε να εκμαιεύσει δήλωση της κυβέρνησης του Βελιγραδίου ότι «δεν πρόκειται στο μέλλον να ανακινήσει το ζήτημα του καθεστώτος της μακεδονικής μειονότητας» στην Ελλάδα. Τελικά, η πλήρης αποκατάσταση των διπλωματικών σχέσεων πραγματοποιήθηκε χωρίς οι δύο πλευρές να υπαναχωρήσουν από τις αρχικές τους θέσεις. 

Στο διάστημα που ακολούθησε την εξομάλυνση των διμερών σχέσεων η ελληνική κυβέρνηση συνέχισε να προβάλλει την άποψη περί ανύπαρκτου Μακεδονικού Ζητήματος μετά τον Β΄ Παγκόσμιο και τον Εμφύλιο Πόλεμο στην Ελλάδα, θεωρώντας ότι όσοι Σλαβόφωνοι παρέμειναν εντός της ελληνικής επικράτειας είχαν ελληνική συνείδηση. Νόμος της κυβέρνησης της ΕΡΕ, στις 27-10-1959, με υπογραφές Κ. Καραμανλή, Κανελλόπουλου, Καλλία, Στράτου, Αβέρωφ, Μάρτη, Τσάτσου, Κεφαλογιάννη, ανέφερε τα Σκόπια ως «Μακεδονία» 

Η Γιουγκοσλαβία, αντιμετωπίζοντας τις έντονες επικρίσεις της Σοβιετικής Ένωσης και των υπολοίπων ανατολικοευρωπαϊκών κρατών, αλλά και σοβαρά οικονομικά προβλήματα, απέσυρε προσωρινά το μειονοτικό ζήτημα από την ατζέντα των συνομιλιών. Συνέχισε, ωστόσο, να το θεωρεί ως «ένα από τα πιο ευαίσθητα ζητήματα» στις διμερείς σχέσεις. 

Το «εύκρατο κλίμα» που επικράτησε στις σχέσεις Αθηνών και Βελιγραδίου από τα τέλη του 1950 και εξής είχε ως αποτέλεσμα οι διπλωματικοί και πολιτικοί κύκλοι της Γιουγκοσλαβίας να αποφεύγουν πλέον να θέτουν το ζήτημα αυτό στο πλαίσιο των διμερών σχέσεων. Το στίγμα της νέας πολιτικής εκφράστηκε μέσα από το περιεχόμενο της πρώτης συνέντευξης του γιουγκοσλάβου πρεσβευτή στην Αθήνα Ράντος Γιοβάνοβιτς στα ελληνικά μέσα ενημέρωσης. Ερωτηθείς για το ζήτημα της «μακεδονικής» μειονότητας, απάντησε ότι «πρέπει να αφήσουμε στην άκρη τα ζητήματα τα οποία θα μπορούσαν να επιδεινώσουν τις σχέσεις των δύο χωρών». 

Όλα αυτά την ώρα που η γιουγκοσλαβική ηγεσία, ανέχονταν και υποδαύλιζε την αλυτρωτική προπαγάνδα που αναπτύσσονταν στα Σκόπια από τη λεγόμενη «Λαϊκή Δημοκρατία Μακεδονίας» περί «Μακεδονικού ζητήματος». Ενώ ουδέποτε παραιτήθηκε από την προσπάθειά της να κηδεμονεύσει τους σλαβόφωνους πληθυσμούς που είχαν παραμείνει στην Ελλάδα μετά τα «δίσεκτα» χρόνια της Κατοχής και του Εμφυλίου Πολέμου. 

Μέσα στο κλίμα αυτό, λίγο πριν φτάσει ο Τίτο στην Ελλάδα, ο Γενικός Γραμματέας της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών (ΕΜΣ), Αλέξανδρος Λέτσας, επισκέφθηκε τον υπουργό Βόρειας Ελλάδας, Ανδρέα Στράτο και ζήτησε στο επίσημο πρόγραμμα να ενταχθεί και η επίσκεψη του Στρατάρχη στην ΕΜΣ. Ο υπουργός όμως, προφανώς μετά από συνεννόηση με την κυβέρνηση της Αθήνας, απέρριψε το αίτημα με το πρόσχημα της έλλειψης χρόνου του γιουγκοσλάβου ηγέτη. Έτσι χάθηκε η ευκαιρία του συμβολισμού μιας επίσκεψης του Τίτο στην Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών. 

Η επίσκεψη του Τίτο στη Θεσσαλονίκη 

Όπως μετέδιδε ο τότε Γενικός Πρόξενος της Γιουγκοσλαβίας στη Θεσσαλονίκη, Πόποβιτς, ακόμη και αν υπήρχε στο πρόγραμμα ανάλογη πρόβλεψη, δεν φαίνεται ότι θα γινόταν αποδεκτή από τη γιουγκοσλαβική πλευρά, λόγω των διαστάσεων που θεωρούσε η ίδια ότι θα σηματοδοτούσε μια τέτοια ενέργεια. Κατά τον γιουγκοσλάβο διπλωμάτη, ενδεχόμενη επίσκεψη του Τίτο στην ΕΜΣ θα μπορούσε πράγματι να ερμηνευθεί ως απόδοση αναγνώρισης στο ίδρυμα και παράλληλα ως σιωπηρή έλλειψη ενδιαφέροντος από τη Γιουγκοσλαβία για το ζήτημα της μακεδονικής μειονότητας. Λίγο αργότερα, στην έκθεσή του προς το Υπουργείο Εξωτερικών για τα αποτελέσματα της επίσκεψης του Τίτο στη Θεσσαλονίκη, ο Πόποβιτς αναφερόμενος στα διάφορα επικριτικά δημοσιεύματα του τοπικού Τύπου της Θεσσαλονίκης για τη γιουγκοσλαβική πολιτική έναντι της Ελλάδας που δημοσιεύθηκαν στις αρχές Ιουνίου, τα απέδωσε σε «αλυτρωτικούς κύκλους προσκείμενους στην ΕΜΣ». 

Οι φιλοφρονήσεις της τότε ελληνικής κυβέρνησης προς τον Τίτο, οι επιθεωρήσεις του στόλου μας και οι παρελάσεις των ενόπλων μας δυνάμεων ενώπιον του, ήταν που τα κατοπινά χρόνια αποθράσυναν τόσο την γιουγκοσλαβική ηγεσία όσο και τους υπερεθνικιστικούς αλυτρωτικούς κύκλους των Σκοπίων. Την ίδια ώρα, η ελληνική πλευρά διαλαλούσε σε όλους τους τόνους «ότι δεν υφίσταται Μακεδονικό ζήτημα». Για να φτάσουμε εδώ που έφτασε το πρόβλημα με ευθύνη των μεταπολεμικών κυβερνήσεων του τόπου. 

Και κάτι τελευταίο: επειδή ήταν διαταραγμένες οι σχέσεις του Τίτο με τους σοβιετικούς και καθώς το ΚΚΕ ήταν συντεταγμένο με τη Μόσχα, οι κυβερνώντες στην Ελλάδα και τα σαϊνια των υπηρεσιών ασφαλείας, κατέληξαν δια της εις άτοπον απαγωγής στο συμπέρασμα ότι ο γιουγκοσλάβος ηγέτης κινδύνευε από τους έλληνες αριστερούς. Έτσι, μερικές ημέρες πριν από την άφιξη του Τίτο στην πόλη μας, είχαν συλληφθεί και κρατηθεί στα αστυνομικά τμήματα εκατοντάδες μέλη και στελέχη της ΕΔΑ. Κι όχι μόνο εδώ στη Θεσσαλονίκη, αλλά ακόμη στον Έβρο ή τη Φλώρινα και την Καστοριά!!

Το μήνυμα της Ζωής για τη Μακεδονία: Καμμία νέα παραχώρηση κυριαρχίας


Οι θέσεις μας για τη Μακεδονία

  1. Το Μακεδονικό ζήτημα αφορά πολλά περισσότερα από το όνομα Μακεδονία
Το λεγόμενο Μακεδονικό ή Σκοπιανό ζήτημα αφορά πολλά περισσότερα από την ονομασία:
  • Αφορά την εξαπάτηση ενός ολόκληρου λαού, του ελληνικού λαού, που για δεκαετίες οι Κυβερνήσεις του τού έκρυβαν πως είχαν επιτρέψει να χρησιμοποιείται ο όρος Μακεδονία για το γειτονικό κρατίδιο. Ήδη από το 1944, όταν ακόμη ήταν ένα μικρό κομμάτι της ενωμένης Γιουγκοσλαβίας, υπό τον Τίτο.
  • Αφορά την εξαπάτηση ενός ολόκληρου πληθυσμού, του πληθυσμού του κρατιδίου αυτού, που οι δικοί του ηγέτες του έχτισαν μια ψεύτικη εθνική συνείδηση των δήθεν απόγονων των αρχαίων Μακεδόνων, για να ενώσουν με τον τρόπο αυτό τις τόσο διαφορετικές εθνικές ταυτότητες των ανθρώπων που ζούσαν στην περιοχή. Να συνενώσουν δηλαδή τούρκους, σέρβους, σλάβους, αλβανούς, ρομ, έλληνες, βούλγαρους, που συναπάρτιζαν τον τοπικό πληθυσμό.
  • Αφορά τα διεθνή συμφέροντα που ενεργοποιούνται στην περιοχή μας και θέλουν την Ελλάδα και τη γειτονική της χώρα χειραγωγούμενα προτεκτοράτα.
  • Αφορά τις αλυτρωτικές βλέψεις που σκόπιμα καλλιεργήθηκαν στο γειτονικό πληθυσμό και αποτυπώθηκαν στο Σύνταγμα και τη σημαία του. Βλέψεις που συνδέθηκαν με το όνομα Μακεδονία και συνδυάστηκαν με τη χρήση του άστρου της Βεργίνας και αναφορές στην «απελευθέρωση υπόδουλων αδελφών»: «θα φτάσουμε μέχρι το λιμάνι της Θεσσαλονίκης».
Η σημερινή Κυβέρνηση πουλάει το λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Όπως το νερό της Θεσσαλονίκης. Όπως και το αεροδρόμιο της Θεσσαλονίκης. Όπως και το αεροδρόμιο της Καβάλας. Όπως και τα χρυσωρυχεία της Χαλκιδικής.
Πουλάει ολόκληρη τη χώρα. Και φυσικά δεν μπορεί να προστατεύσει τη Μακεδονία.

  1. Το Μακεδονικό είναι εθνικό ζήτημα: είναι υπόθεση του λαού. Ο χειρισμός των εθνικών υποθέσεων γίνεται στο όνομα του λαού, από ανεξάρτητες κι αυτεξούσιες κυβερνήσεις και όχι από Κυβερνήσεις ελεγχόμενες και παραδομένες
Τα εθνικά ζητήματα είναι υποθέσεις του λαού. Νομιμοποιούνται να τα χειρίζονται μόνο ανεξάρτητες κι αυτεξούσιες κυβερνήσεις, που εκπροσωπούν κι υπηρετούν το λαό.
Που αντλούν δημοκρατική νομιμοποίηση από το λαό και μιλούν στο όνομά του. Που προστατεύουν το λαό και τη χώρα και συνολικά τα κεκτημένα μέσω του διεθνούς δικαίου δικαιώματα των λαών και των ανθρώπων.
Οφείλουν να τα χειρίζονται με εθνική στρατηγική, γνωστή και αποδεκτή από τους πολίτες, και όχι με τη μυστική διπλωματία των συναλλαγών πίσω από κλειστές πόρτες.
Η Κυβέρνηση ομολογεί ότι δεν έχει την εξουσία. Και μετατρέπει αυτή την θλιβερή δικαιολογία σε κεντρικό προεκλογικό αφήγημα, διεκτραγωδώντας μια μάχη που δεν έδωσε ποτέ, αφού παρέδωσε τη χώρα αμαχητί.

  1. Η σημερινή Κυβέρνηση είναι υποτελής: δεν εκπροσωπεί τον λαό, δεν δρα στο όνομά του, έχει η ίδια παραδώσει τα πάντα και παραβιάσει ολόκληρο το διεθνές δίκαιο και κεκτημένο. Δεν νομιμοποιείται να χειρίζεται εθνικά ζητήματα
Η σημερινή Κυβέρνηση είναι υποτελής.
Έχει εκχωρήσει εθνική κυριαρχία, δημοκρατία, ανεξαρτησία, συνολικά την πατρίδα μας στους δανειστές.
Χαρίζει τα στρατηγικά εργαλεία της χώρας, λιμάνια, αεροδρόμια, σιδηροδρόμους, χρυσωρυχεία, αιγιαλούς, τις δημόσιες επιχειρήσεις ύδρευσης ΕΥΔΑΠ-ΕΥΑΘ, φυσικού αερίου, τη ΔΕΗ, τους αυτοκινητοδρόμους, τουριστικές περιοχές, αρχαιολογικούς χώρους, ιστορικά κτίρια, σε εγχώριους και ξένους ολιγάρχες και σε ξένα κράτη.
Παρέδωσε το λιμάνι του Πειραιά στην Κίνα, παρέδωσε τα αεροδρόμια όλης της χώρας στη Γερμανία, παρέδωσε τραίνα και σιδηροδρόμους στην Ιταλία.
Παραιτείται καθημερινά από το διεθνές δίκαιο, το δίκαιο της θάλασσας και παραβιάζει το δίκαιο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όποτε της ζητηθεί. Έχει υπογράψει με την Τουρκία την εκχώρηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας και των θεμελιωδών δικαιωμάτων των ανθρώπων ήδη από το Μάρτιο του 2016. Συζητά και δρα για την παράδοση των 8 εκζητουμένων στην Τουρκία, ενάντια στην προστασία του διεθνούς δικαίου.
Έχει αναγνωρίσει ένα παράνομο χρέος, που δεν οφείλουμε, και παραιτηθεί από τις Γερμανικές Οφειλές, που μας τις οφείλουν.
Παραδίδει τα σπίτια των πολιτών στις τράπεζες και τις τράπεζες στα funds.
Αυτή η Κυβέρνηση δεν νομιμοποιείται να διαπραγματεύεται παίζοντας και με την εδαφική ακεραιότητα της πατρίδας μας, το μόνο που μέχρι στιγμής δεν έχει παραδοθεί.

  1. Η κατάλυση της δημοκρατίας είναι πάντοτε πλήγμα στην εθνική κυριαρχία
Κάθε φορά που καταλύθηκε η δημοκρατία στη χώρα, οι απώλειες για τον Ελληνισμό ήταν τραυματικές. Η Χούντα των Συνταγματαρχών της Επταετίας εξυπηρέτησε την εισβολή και κατοχή στην Κύπρο. Οι ίδιοι που κραύγαζαν δήθεν  για το έθνος ήταν οι ίδιοι που παρέδωσαν τη Βόρεια Κύπρο βορρά στην τουρκική εισβολή και κατοχή, που διαρκεί μέχρι σήμερα. Ας μην ξεχνάμε τίποτε.
Η Μνημονιακή Δικτατορία μετράει σχεδόν οκτώ χρόνια και μόνο νέες απώλειες μπορεί να εγγυηθεί για τη χώρα μας.
Αυτή η Κυβέρνηση δεν μπορεί να προστατεύσει την εδαφική ακεραιότητα της χώρας, που δεν αφορά μόνο την Μακεδονία, αλλά και τη Θράκη, την Ήπειρο, τα νησιά του Αιγαίου.
Μια Κυβέρνηση που έχει εκχωρήσει την δημοκρατία, την Ελλάδα και τους έλληνες, δεν μπορεί βέβαια να προστατεύσει τη Μακεδονία. Κόμματα που κυβέρνησαν και παρέδωσαν την Ελλάδα και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα δεν δικαιούνται να παριστάνουν ότι θα προστατεύσουν την Μακεδονία.
Είτε περιληφθεί είτε δεν περιληφθεί ο όρος Μακεδονία στην ονομασία, είναι βέβαιο ότι αυτή η Κυβέρνηση, και κάθε μνημονιακή Κυβέρνηση, θα εκχωρήσει και άλλα ανεκχώρητα κυριαρχικά δικαιώματα.
Και για αυτό δεν νομιμοποιείται να διαπραγματευθεί.

  1. Δεν αποτελεί προτεραιότητα η ένταξη της γειτονικής χώρας στο ΝΑΤΟ. Η εξωτερική πολιτική συνολικά ασκείται με τρόπο επικίνδυνο και επιζήμιο για τη χώρα, την εδαφική μας ακεραιότητα, το διεθνές δίκαιο και το κράτος δικαίου.
Η ένταξη της γειτονικής χώρας στο ΝΑΤΟ, που ήδη έχει, με τη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας, αναπτύξει δυνάμεις στο Αιγαίο και επαναστρατιωτικοποιήσει την περιοχή μας, δεν μπορεί υπό καμμία έννοια να αποτελέσει προτεραιότητα της Εξωτερικής μας Πολιτικής, που ούτως ή άλλως ασκείται με τρόπο επικίνδυνο, τρόπο ασυνάρτητο και θερμοκέφαλο, από πρόσωπα που δεν παρέχουν καμμία εγγύηση προστασίας των δικαιωμάτων και της χώρας μας όπως οι κκ.  Παυλόπουλος, Τσίπρας, Κοτζιάς, Καμμένος. Από την πώληση όπλων στη Σαουδική Αραβία, στο ξέπλυμα του Κράτους Εγκληματία-Ισραήλ και την εγκατάλειψη του Παλαιστινιακού λαού, στις συμφωνίες εξοπλισμών με τον Τράμπ, στην παραβίαση του διεθνούς δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων για την παράδοση των 8 τούρκων εκζητουμένων στον Ερντογάν.

  1. Η θέση μας: Η υποτελής Κυβέρνηση δεν νομιμοποιείται και δεν πρέπει να διαπραγματευτεί για τη Μακεδονία. Καμμία νέα παραχώρηση κυριαρχίας. Καμμία παραχώρηση της πατρίδας μας.
Στη διαπραγμάτευση υπάρχουν πράγματα στα οποία κάθε πλευρά μπορεί να υποχωρήσει, με σκοπό μια καλύτερη λύση.
Υπάρχουν όμως κι εκείνα στα οποία δεν επιτρέπονται υποχωρήσεις, τα αδιαπραγμάτευτα.
Εμείς δεν εκχωρήσαμε ούτε τη δημοκρατία ούτε την ελευθερία μας.
Και δεν εκχωρούμε σπιθαμή από το έδαφος και την κυριαρχία μας.
Δεν εκχωρούμε πόντο από τα σύνορά μας, σταγόνα από τα χωρικά μας ύδατα
Δεν εκχωρούμε ούτε τη δράση μας υπέρ της Ειρήνης ούτε θα ενδώσουμε στην καλλιεργούμενη εχθρότητα με τον γειτονικό λαό.
Γνωρίζουμε το διεθνές δίκαιο και τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που έχει κάθε κράτος και κάθε λαός. Γνωρίζουμε και το αφόρητο αίσθημα αδικίας και υποτέλειας του λαού μας, που βλέπει να παραδίδονται τα κομμάτια της πατρίδας μας.
Η θέση μας είναι Κρυστάλλινη:
Καμμία διαπραγμάτευση του Μακεδονικού ή Σκοπιανού ζητήματος ή του ονόματος μέχρι την αποκατάσταση της δημοκρατίας και της κυριαρχίας στη χώρα.
Καμμία διαπραγμάτευση στο όνομα του Ελληνικού λαού από την υποτελή Κυβέρνηση.
Όταν η χώρα είναι σε στιγμή αδυναμίας η πίεση για διαπραγμάτευση είναι πίεση για την εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας
Καμμία διαπραγμάτευση και καμμία παραχώρηση για τη χρήση του ονόματος Μακεδονία
Καμμία άλλη παραχώρηση κυριαρχίας.
Ανάπτυξη διαλόγου και σχέσεων με το γειτονικό λαό για την αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας, τον τερματισμό της παραχάραξης της ιστορίας και την πραγματική προστασία της λαϊκής κυριαρχίας αλλά και του δικαιώματος αυτοδιάθεσης των λαών στη βάση του σεβασμού των άλλων λαών και των συνόρων.
Οι γείτονές μας δεν είναι εχθροί μας. Δεν θα παίξουμε το παιχνίδι των εθνικισμών και των εξοπλισμών. Διάλογος στην κατεύθυνση του τερματισμού της ξένης στρατιωτικής παρουσίας στη χώρα μας και στις γείτονες χώρες, του τερματισμού των διευκολύνσεων στρατιωτικών δυνάμεων που επιδίδονται σε πράξεις επιθετικού πολέμου κι εγκλημάτων και στην κατεύθυνση της παγκόσμιας Ειρήνης και του αφοπλισμού. Με πλήρη συνείδηση ότι η παγκόσμια βιομηχανία όπλων είναι μηχανισμός παράνομης υπερχρέωσης των κρατών και εξαγοράς αξιωματούχων μέσω μιζών, όπως περίτρανα αποδείχθηκε για την Ελλάδα.
Θέλουμε αυτεξούσια, ανεξάρτητη χώρα.
Θέλουμε χειραφετημένη κι ελεύθερη την Ελλάδα.
Για αυτό θα παλέψουμε και για κανέναν διεθνοπολιτικό ή οικονομικό πάτρονα ή προστάτη.
Πατρίδα μας είναι η χώρα μας, ο λαός μας, η δημοκρατία, τα δικαιώματα, η ιστορία κι ο πολιτισμός μας.
Πατρίδα μας είναι η ελευθερία μας.
Η Ελευθερία μας βρίσκεται στην ανεξαρτησία μας.
Καμμία άλλη παραχώρηση της πατρίδας μας.

Τουλάχιστον, ο Τσολάκογλου είχε πολεμήσει!


Photo: Gemma Ward by Mert Alas and Marcus Piggot 

του Αλέξανδρου Raskolnick

Δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι είναι ασύλληπτη η φαιδρότητα των πατριδοκάπηλων, από την άλλη μεριά των συνόρων μας, που αυτοαποκαλούνται απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου, όταν τη Μακεδονία του Φιλίππου, τη χωρίζουν 10 αιώνες, πάνω-κάτω, από την κάθοδο των σλαβικών φίλων στη Βαλκανική.

Σ’ αυτή τη βάση, μπορεί κανείς ν αντιληφθεί το σκεπτικό των συνελλήνων και την αγανάκτησή τους που τους κάνει να διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους για την ελληνικότητα της Μακεδονίας — ή τουλάχιστον κάποιων απ’ αυτούς.

Διότι κάποιοι άλλοι από εκείνους που αυτές τις μέρες καλούν τον κόσμο να βγει στους δρόμους για να διαμαρτυρηθεί, ίσως οι περισσότεροι, είναι φυσικοί και πολιτικοί απόγονοι των γραικύλων και των δοσίλογων που κυβερνώντας τη μετεμφυλιακή Ελλάδα, με τη δουλική και επονείδιστη σιωπή τους, επέτρεψαν στον στρατάρχη Τίτο να δημιουργήσει, και στο βάθος του χρόνου να «τεκμηριώσει», την εθνική υπόσταση της γειτονικής, πρώην γιουγκοσλαβικής δημοκρατίας της Μακεδονίας. Εκείνους τους άθλιους που μας κυβερνούσαν εκείνα τα χρόνια, τους ονομάσαμε, μάλιστα, «εθνάρχες» και «γέρους της Δημοκρατίας», τρομάρα μας!


Θυμήθηκα αυτές τις μέρες, και διηγούμουν σ’ ένα φίλο τις προάλλες, μιαν προσωπική εμπειρία που με σημάδεψε: το 1991, στο φόρτε της ιστορίας του νεομακεδονικού ζητήματος, έτυχε να βρίσκομαι στην Ολλανδία ως μεταπτυχιακός φοιτητής. Τότε που πολλοί από εσάς στην Ελλάδα θα κάνατε ασφαλώς μποϊκοτάζ στα ολλανδικά προϊόντα, διαμαρτυρόμενοι για τη στάση της Ολλανδίας στο ζήτημα, έδινα κι εγώ τη μάχη μου εκεί –και μάλιστα, όχι χωρίς κόστος, που πάντως ούτε είναι της παρούσης να καταθέσω ούτε ενδιαφέρει κανέναν.

Το Χρόνινγκεν, η πόλη που βρισκόμουν στην Ολλανδία, ήταν ένα φοιτητικός πύργος της Βαβέλ, με τις ευλογίες του Εράσμου –του προγράμματος κινητικότητας των φοιτητών. Έτυχε τότε να γνωρίσω και μερικά εξαιρετικά παιδιά από τη FYROM, με τα οποία γίναμε φίλοι εν μέσω έντονων συζητήσεων και πυρακτωμένων αντιπαραθέσεων που πολλά λίτρα από μοναστηριακές μπύρες φούντωναν ακόμα περισσότερο. Αυτοί οι φίλοι μου, ήταν που κάποια στιγμή μου υπέδειξαν να πάω στην πανεπιστημιακή βιβλιοθήκη της πόλης, στο τμήμα φιλολογίας και να ρίξω μια ματιά. Έτσι κι έκανα και προς μεγάλη μου, ομολογώ, έκπληξη, ανακάλυψα πολλά μέτρα ραφιών, γεμάτα με βιβλία σχετικά με τη “μακεδονική” γραμματεία. Ο Τίτο, βλέπετε είχε κάνει πολύ συστηματική και σοβαρή δουλειά!

Τότε κατάλαβα ότι το παιχνίδι ήταν χαμένο κι ήλπισα ότι, εναλλακτικά, η Ελλάδα, που εκείνη την εποχή φάνταζε ως η ηγέτιδα δύναμη των Βαλκανίων, απλώς θα έλυνε το θέμα με την οικονομική εισβολή και την de facto κατάκτηση της γειτονικής Σλαβικής Μακεδονίας.

Λάθος είχα κάνει! Οι ντόπιοι πατριδοκάπηλοι, αντί να διορθώσουν αυτό, τουλάχιστον, το λάθος των δοσίλογων προγόνων τους, προτίμησαν να παίξουν το χαρτί του σκληρού πατριωτισμού. Βλέπετε, το εμπάργκο που ακολούθησε κατά της γειτονικής χώρας, γέννησε ευκαιρίες για λαθρεμπόριο κι εύκολο πλουτισμό. Έφαγαν κι από κει μέχρι σκασμού! Κι ύστερα, αφού χόρτασαν, οι αχόρταγοι, έπεσαν σε χειμερία νάρκη επί δυόμισι σχεδόν δεκαετίες, για να χωνέψουν. Ξυπνούν ξανά σήμερα για ν’ αρχίσουν πάλι τους πατριωτικούς παιάνες, οι αγύρτες…

Αλλά ας μην ξεχάσουμε να πούμε δυο λόγια και γι’ αυτά τα θρασίμια που μας κυβερνούν σήμερα, αυτούς τους αγάνωτους τενεκέδες που αυτοαποκαλούνται αριστεροί και που για κακή μας τύχη, ετούτη την εποχή, διαχειρίζονται τις ζωές μας. Αυτά τα βδελυρά υποκείμενα, που παρέλαβαν την Ελλάδα στο ναδίρ, όπως την κατάντησαν οι προηγούμενοι ολετήρες, για να ρίξουν την πατρίδα μας ακόμα πιο χαμηλά κι από το ναδίρ, αν είναι δυνατόν να υπάρχει τέτοιο σημείο -να που από τα πράγματα δείχνουν ότι υπάρχει!

Διότι όταν βρίσκεσαι ταπεινωμένος και καταφρονεμένος, καταγέλαστο ράκος της διεθνούς κοινότητας και ανομολόγητα πτωχός, δεν ανοίγεις εκουσίως τέτοιες συζητήσεις. Όταν πράττεις κατ’ αυτόν τον τρόπο, τότε παίρνεις τη θέση σου στην ιστορία, δίπλα στους δοσίλογους των περασμένων γενεών κι ακόμα χαμηλότερα: στο κάτω-κάτω της γραφής, τουλάχιστον ο Τσολάκογλου είχε πραγματικά πολεμήσει, πριν γονατίσει για να γλύψει τη γερμανική μπότα.


ΤΑ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΑ ΤΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ

Στην ιστορία του Μακεδονικού ζητήματος, υπάρχουν λευκές σελίδες που έμεναν ασυμπλήρωτες για πολλές δεκαετίες εξαιτίας πολιτικών και άλλων σκοπιμοτήτων ή παρέμειναν άγραφες λόγω των ανώμαλων καταστάσεων που ταλάνισαν το ελληνικό κράτος από τις αρχές του αιώνα έως τη μεταπολίτευση, αλλά και της ατολμίας των κυβερνήσεων μέχρι σήμερα. Οι αφώτιστες όψεις αυτής της ιστορίας, ερευνώνται διεξοδικά στο βιβλίο του δημοσιογράφου και συγγραφέα Σπύρου Κουζινόπουλου, τέως Γενικού Διευθυντή του Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων, «Τα παρασκήνια του Μακεδονικού ζητήματος – μαρτυρίες πρωταγωνιστών, άγνωστα έγγραφα και ντοκουμέντα».

Στο βιβλίο, εξετάζονται σημαντικές πτυχές του προβλήματος όπως:


-Οι πιέσεις που είχε ασκήσει η Κομιτέρν στο νεαρό τότε ΚΚΕ για να το αναγκάσει να υιοθετήσει το πολιτικά καταστρεπτικό σύνθημα της «ανεξάρτητης Μακεδονίας».

-Ο ρόλος του Κολάροφ στην απόφαση της Κομμουνιστικής Διεθνούς για τη δημιουργία της «Βαλκανικής Κομμουνιστικής Ομοσπονδίας».

-Πόσο «Μακεδόνες» ήταν ο Ντίμιταρ Βλάχοφ, ο Βλαντιμίρ Ποπτόμοφ και οι άλλοι μεγαλοπαράγοντες, που με εντολή του Τίτο δημιούργησαν «εν μία νυκτί» τη Λαϊκή Δημοκρατία «Μακεδονίας» στο πλαίσιο της ομόσπονδης Γιουγκοσλαβίας.

-Οι σκοποί που επεδίωκε να εξυπηρετήσει ο Τέμπο με τις προσπάθειες του να δημιουργηθεί το Κοινό Βαλκανικό Στρατηγείο των ανταρτών.

-Τα μυστικά πρωτόκολλα της συμφωνίας του Μπλεντ, μεταξύ Τίτο και Δημητρόφ.

-Η στάση του Στάλιν στο Μακεδονικό ζήτημα.

-Η δράση του «σλαβομακεδονικού τάγματος» που υπήρχε στον ΕΛΑΣ και η εξώθηση του αρχηγού του Γκότσε σε ανταρσία και φυγή προς τα Σκόπια.

-Οι απώτερες επιδιώξεις του ΣΝΟΦ και του ΝΟΦ.

-Η στάση των σλαβόφωνων της δυτικής Μακεδονίας και οι προσπάθειες προσεταιρισμού τους.



Το βιβλίο από 320 σελίδες, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ.

Μίκης: Να κινητοποιηθούν οι διανοούμενοι για τα Σκόπια


«Θέλω να εκφράσω μια μεγάλη απορία που με βασανίζει εδώ και καιρό: Σκοπιανοί και ορισμένοι Αμερικανοί φίλοι τους μας έχουν ζαλίσει εδώ και πολλά χρόνια ότι είναι τάχα οι μοναδικοί Μακεδόνες και ότι η γλώσσα τους είναι η Μακεδονική, δηλαδή αυτή περίπου που μιλούσε ο Μέγας Αλέξανδρος. Κι αυτά τα τερατώδη ψέματα διδάσκονται σαν αλήθειες σε ξένα Πανεπιστήμια, ενώ πάνω από 100 κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο τα έχουν εμπράκτως αποδεχθεί σαν ιστορικές αλήθειες.

Ιδού λοιπόν η απορία μου:

Υπήρξε έως τώρα από την πλευρά μας η οφειλόμενη επιστημονική αποκάλυψη όλης αυτής της γελοιότητας; Αν ναι, με ποιους επιστημονικούς τρόπους και αν όχι, γιατί; Αφού είναι βέβαιο πως αυτοί οι άνθρωποι είναι καθαρόαιμοι Σλάβοι και η γλώσσα τους είναι καθαρά Σλαβική. Πού είναι η Βουλή των Ελλήνων, η Ακαδημία Αθηνών, τα Ελληνικά Πανεπιστήμια, οι Έλληνες ιστορικοί και γλωσσολόγοι, ώστε με ακλόνητες επιστημονικές αναλύσεις να αποκαλύψουν την αλήθεια στην παγκόσμια κοινή γνώμη, τις κυβερνήσεις, τα Πανεπιστήμια, τα ΜΜΕ των άλλων κρατών, όπως ακριβώς κάνουν οι Σκοπιανοί ανενόχλητοι και μόνοι εδώ και δεκάδες χρόνια;

Πώς αξιοποιούνται οι επιστημονικές αναλύσεις και μελέτες ξένων καθηγητών και ειδικών που αποδεικνύουν περίτρανα την αλήθεια των δικών μας θέσεων και γελοιοποιούν τους ισχυρισμούς των Σκοπιανών; 

Ιδιαίτερα σε χώρες όπως ο Καναδάς και η Αυστραλία, όπου κυριολεκτικά ‘σαρώνουν’ οι Σκοπιανοί, οι δυστυχείς συμπατριώτες μας μένουν ακάλυπτοι και παραπονεμένοι, εγκαταλελειμμένοι από την Πατρίδα Μητέρα τους που… σφυρίζει αδιάφορα. 

Οι Σκοπιανοί έχουν γεμίσει τις μεγάλες Βιβλιοθήκες όλου του κόσμου με χιλιάδες βιβλία, έτσι που στο τέλος, μπροστά σ’ αυτή τη σιωπηλή αντιμετώπιση αυτών των παραμυθιών, να αρχίζουν να πιστεύουν και οι ίδιοι ότι είναι… κατ’ ευθείαν απόγονοι του Φιλίππου και της Ολυμπιάδος! Κι έτσι φτάσαμε ώς εδώ, να μας κατηγορούν ότι είμαστε… κατακτητές της Θεσσαλονίκης! 

Σας παρακαλώ, κάντε κάτι, γιατί εγώ όπως ξέρετε θεωρούμαι… εθνικιστής και επομένως προκατειλημμένος αφού πιστεύω ότι αποτελεί μέγα εθνικό λάθος να τους χαρίσουμε τουλάχιστον εμείς ένα τόσο ιερό όνομα όπως είναι η Μακεδονία, που τόσο ιστορικά όσο και πολιτιστικά είναι δικό μας, όπως η Θράκη, η Θεσσαλία, η Ήπειρος και η Κρήτη.»

Πηγή: e-dromos.gr, το είδαμε εδώ

Γιατί είναι εθνικός αυτοχειριασμός το “Νέα Μακεδονία”


του Σταύρου Λυγερού

Όλα δείχνουν ότι το όνομα “Νέα Μακεδονία”, στη σλαβική εκδοχή του (Νόβα Ματσεντόνια) όχι μόνο είναι στο τραπέζι, αλλά και θεωρείται φαβορί. Δεν πρόκειται για τυχαία εξέλιξη. Συγκεντρώνει ισχυρή προτίμηση από διεθνείς παράγοντες, επειδή από την αρχή τους προσανατόλισε εκεί η ελληνική πλευρά. Σε μία προσπάθεια να διασκεδάσει τις ελληνικές καταγγελίες ότι τα Σκόπια σφετερίζονται την ιστορική κληρονομιά του Μεγάλου Αλεξάνδρου, η Δύση προσανατολίσθηκε στο όνομα “Νέα Μακεδονία” για να την αντιδιαστείλει με την αρχαία! Αυτό ήταν το κίνητρο και του Πινέιρο και του Βανς και τώρα του Νίμιτς.

Η ειρωνεία είναι ότι το όνομα “Νέα Μακεδονία” δεν ακυρώνει ούτε το σφετερισμό της ιστορικής κληρονομιάς. Σημειολογικά, ο προσδιορισμός “νέα” υποδηλώνει μετεξέλιξη ή αναγέννηση. Υποδηλώνει την ύπαρξη και όχι την απουσία δεσμού. Τη Νέα Υόρκη, τη Νέα Ζηλανδία και τη Νέα Ιωνία τις έφτιαξαν μετανάστες ή πρόσφυγες από τη βρετανική Υόρκη, την ολλανδική Ζηλανδία και τη μικρασιατική Ιωνία.

Το μεγαλύτερο μειονέκτημα του ονόματος “Νέα Μακεδονία” είναι ότι αναφέρεται στην όλη Μακεδονία και όχι σε τμήμα της. Ως εκ τούτου, επικυρώνει, αντί να ακυρώνει το ιδεολόγημα του Μακεδονισμού, την προσπάθεια του Μέρους (Σλαβομακεδόνες) να σφετερισθεί το Όλον (Μακεδονία). Το “Νέα Μακεδονία” ουσιαστικά θα νομιμοποιήσει όχι μόνο το σφετερισμό της ιστορικής κληρονομιάς, αλλά και τις βλέψεις των Σλαβομακεδόνων επί της ελληνικής Μακεδονίας.

Για να δικαιολογήσει τη θέση της υπέρ του ονόματος “Νέα Μακεδονία”, η Μπακογιάννη είχε παλαιότερα επικαλεστεί το παράδειγμα του Μεξικού και της πολιτείας των ΗΠΑ Νέο Μεξικό. Ο παραλληλισμός είναι άτοπος. Το Νέο Μεξικό ήταν επαρχία του Μεξικού πριν αποσπασθεί απ’ αυτό και ενσωματωθεί στις ΗΠΑ. Το διεθνώς αναγνωρισμένο κράτος είναι το Μεξικό κι όχι το Νέο Μεξικό, ενώ στην περίπτωσή μας το διεθνώς αναγνωρισμένο κράτος θα είναι η “Νέα Μακεδονία”.

Η πρώην υπουργός Εξωτερικών προωθούσε το “Νέα Μακεδονία” και ταυτοχρόνως μιλούσε για σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό. Πώς έλυσε την αντίφαση; Είχε ισχυρισθεί ότι το “Νέα” είναι γεωγραφικός προσδιορισμός! Είναι αξιοσημείωτο ότι την ταχυδακτυλουργική μετατροπή του χρονικού προσδιορισμού σε γεωγραφικό είχε υποστηρίξει και ο Πάγκαλος.

Το γεγονός ότι το “Νέα Μακεδονία” επικυρώνει το ιδεολόγημα του “Μακεδονισμού” δεν θα εμποδίσει τα Σκόπια να προσπαθήσουν να το πουλήσουν σαν μεγάλη υποχώρηση. Σύμφωνα με τη δική τους εθνική μυθολογία, το “νέο μακεδονικό έθνος” προέκυψε από την επιμιξία των αρχαίων Μακεδόνων με τα σλαβικά φύλα που εγκαταστάθηκαν τον 7οαιώνα στην περιοχή. Δεν είναι τυχαίο ότι η για δεκαετίες καθεστωτική εφημερίδα των Σκοπίων ονομάζεται “Νέα Μακεδονία” (στα σλαβομακεδονικά Νόβα Ματσεντόνια).

Με επιπολαιότητα που σκοτώνει, η Αθήνα εμφανίζεται έτοιμη να αποδεχθεί το «Νέα Μακεδονία». Εάν το πράξει, ουσιαστικά θα έχει εμμέσως νομιμοποιήσει όχι μόνο τον σφετερισμό της ιστορικής κληρονομιάς, αλλά και το φαντασιακό επεκτατισμό των Σλαβομακεδόνων επί της ελληνικής Μακεδονίας. Όσο κι αν οι γείτονες δεν έχουν την ισχύ να απειλήσουν την Ελλάδα, το επεκτατικό τους ιδεολόγημα είναι αρκετό για να δηλητηριάζει τις διμερείς σχέσεις και να λειτουργεί αποσταθεροποιητικά στη Βαλκανική.

Σάββατο 21/1 το συλλαλητήριο για την Μακεδονία !!!

Μίκης Θεοδωράκης: Να μην περιέχεται ο όρος «Μακεδονία» στο όνομα της ΠΓΔΜ


Προειδοποίηση στην κυβέρνηση να παραμείνει η χώρα πιστή στην εθνική γραμμή του 1992 για την ονομασία του ΠΓΔΜ, απηύθυνε ο γνωστός μουσικοσυνθέτης Μίκης Θεοδωράκης υπογραμμίζοντας ότι εάν περιέχεται στην ονομασία η λέξη «Μακεδονία», θα υπάρξουν ολέθρια αποτελέσματα για το μέλλον της χώρας μας.

«Το Συμβούλιο των Πολιτικών Αρχηγών στα 1992 αποφάσισε για μια εθνική κοινή γραμμή πλεύσης σε μια ονομασία στην οποία δεν θα περιέχεται η λέξη "Μακεδονία". Τυχόν υποχώρηση από αυτή τη γραμμή θα έχει ολέθρια αποτελέσματα για το μέλλον της χώρας μας, δεδομένου ότι μετά την οκταετή καταλήστευση του ελληνικού λαού που μας οδήγησε στην σημερινή δραματική κατάσταση, το μόνο που μας απομένει είναι η διαφύλαξη της εθνικής μας ακεραιότητας», τόνισε στην προσωπική του ιστοσελίδα ο κ. Θεοδωράκης.

Πρόσθεσε, πως η κυβέρνηση των Σκοπίων απειλεί χωρίς προσχήματα την ακεραιότητα της πατρίδας μας. «Με όχημα το όνομα "Μακεδονία" και παραμορφώνοντας τα ιστορικά γεγονότα σε βαθμό γελοιότητας επιδιώκει την επέκταση των συνόρων της εις βάρος των δικών μας για τη δημιουργία της λεγόμενης "Μακεδονίας του Αιγαίου"».

Ολόκληρο το άρθρο του Μίκη Θεοδωράκη

Το Συμβούλιο των Πολιτικών Αρχηγών στα 1992 αποφάσισε για μια εθνική κοινή γραμμή πλεύσης σε μια ονομασία στην οποία δεν θα περιέχεται η λέξη «Μακεδονία».

Τυχόν υποχώρηση από αυτή τη γραμμή θα έχει ολέθρια αποτελέσματα για το μέλλον της χώρας μας, δεδομένου ότι μετά την οκταετή καταλήστευση του ελληνικού λαού που μας οδήγησε στην σημερινή δραματική κατάσταση, το μόνο που μας απομένει είναι η διαφύλαξη της εθνικής μας ακεραιότητας. Η Κυβέρνηση των Σκοπίων απειλεί χωρίς προσχήματα την ακεραιτότητα της πατρίδας μας. Με όχημα το όνομα «Μακεδονία» και παραμορφώνοντας τα ιστορικά γεγονότα σε βαθμό γελοιότητας επιδιώκει την επέκταση των συνόρων της εις βάρος των δικών μας για τη δημιουργία της λεγόμενης «Μακεδονίας του Αιγαίου».

Ο στόχος αυτός λειτουργεί εδώ και δεκαετίες ως βασικός εθνικός στόχος της γειτονικής χώρας, με αποτέλεσμα να έχουν γαλουχηθεί γενιές Σκοπιανών με την ιδέα αυτή και να έχουν σήμερα την πεποίθηση ότι είναι κατ’ ευθείαν απόγονοι των Βασιλέων της Μακεδονίας Φιλίππου και Μεγάλου Αλεξάνδρου. Με μια κολοσσιαία πραγματικά προπαγάνδα, κατόρθωσαν να παρασύρουν σ’ αυτή την ιστορική γελοιότητα μεγάλο αριθμό κρατών επωφελούμενοι συγχρόνως και από τη στάση των Ελλήνων υπευθύνων που δεν έκαναν καμμία προσπάθεια να ανασκευάσουν στα μάτια των ξένων αυτή την χονδροειδή παραποίηση της Ιστορίας.

Και φτάσαμε στο θλιβερό σημείο που μας θίγει ως Λαό, να είμαστε αναγκασμένοι να απολογούμεθα για τον πατριωτισμό μας!

Εάν υποχωρήσουμε αυτή τη στιγμή από την θέση μας για το όνομα είναι σαν να ανοίγουμε τους ασκούς του Αιόλου. Οφείλουμε να επαγρυπνούμε για την διαφύλαξη της εθνικής μας ακεραιότητας, δεδομένου ότι υπάρχουν ισχυρές διεθνείς δυνάμεις που έχουν στόχο τους στην σαλαμοποίηση της περιοχής των Βαλκανίων. Η περίπτωση της Γιουγκοσλαβίας είναι νωπή. Το επόμενο θύμα θα είναι η χώρα μας. Τα μαύρα σύννεφα που μας απειλούν γίνονται κάθε μέρα και περισσότερο ορατά. Εάν υποχωρήσουμε τώρα στην ανοιχτή πρόκληση των Σκοπίων που χωρίς να έχουν παραιτηθεί από τον κύριο στόχο της εθνικής τους πολιτικής επιδιώκουν σήμερα να γίνουν μέλος του ΝΑΤΟ με την ψήφο τη δική μας για να μπορούν αύριο-μεθαύριο να μας απειλούν από μια θέση υψηλότερη και ισχυρότερη, τότε θα είμαστε άξιοι της Μοίρας μας.

Κύριοι της ελληνικής κυβέρνησης, το βάρος που καλείσθε να σηκώσετε είναι ασήκωτο. Και γι’ αυτό μην το κάνετε. Μείνετε πιστοί στην κοινή εθνική γραμμή του 1992. Οι ευθύνες που φορτωθήκατε στον οικονομικό τομέα είναι μεγάλες. Όμως εκείνες που έχουν σχέση με την εθνική μας ασφάλεια και ακεραιότητα είναι συντριπτικές και το δυστύχημα είναι ότι δεν θα παρασύρουν μόνο εσάς αλλά ολόκληρη τη χώρα.

Την ίδια έκκληση που απευθύνω στην Κυβέρνηση την απευθύνω και στον λαό μας που θα πρέπει να εγκαταλείψει την νάρκη στην οποία έχει περιπέσει αυτό τον καιρό.

Το να μας οδηγούν στην πτώχευση και τη διάλυση του κοινωνικού μας ιστού, είναι ένα τεράστιο θέμα. Το να φτάνουμε όμως στο σημείο να απειλείται η ακεραιτότητα της χώρας μας, αυτό δεν είναι μόνο τεράστιο θέμα αλλά κανονικός θάνατος. Γιατί δεν θα μπορέσει να αντέξει η πατρίδα μας αν χάσει ακόμα και ένα τετραγωνικό μέτρο ελληνικής γης. Υπερβολή; Σκεφτείτε μόνο, ποιος αλήθεια θα μπορούσε να διανοηθεί τον διαμελισμό της άλλοτε ισχυρής Γιουγκοσλαβίας;

Οι καιροί ου μενετοί.

Όταν φοβάσαι να πεις ότι αγαπάς την πατρίδα σου κι όταν -ακόμα χειρότερα την ξεπουλάς- αυτό είναι ραγιαδισμός.

Όταν δεν φοβάσαι να πεις ότι την αγαπάς και έχεις το θάρρος να το βροντοφωνάξεις, αυτό δεν είναι εθνικισμός, είναι πατριωτισμός!

Και η Ελλάδα σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, έχει ανάγκη από πατριώτες!

Αυτό είναι το ψήφισμα: ΟΧΙ στην ονοματοδοσία του κρατιδίου των Σκοπιανών με όρο ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

Αυτό είναι το ψήφισμα που προωθούν στο διαδίκτυο οι οργανώσεις: 
  1. – ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ (ΕΛΛΑΔΑ)
  2. – ΠΑΜΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ ΑΜΕΡΙΚΗΣ (ΗΠΑ)
  3. – INTERNATIONAL HELLENIC ASSOCIATION (ΗΠΑ)
προς την κυβέρνηση του Τσίπρα ζητώντας να μην συναινέσει σε ονομασία του κρατιδίου των Σκοπίων που να εμπεριέχει τον όρο ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ.
Μπορείτε να συμμετέχετε υπογράφοντας το ψήφισμα, κάνετε κλικ στον σύνδεσμο και δίνετε τα στοιχεία σας: https://onomasia.gr/

Προς τον Πρόεδρο της Ελληνικής Κυβέρνησης
Κ. Αλέξη Τσίπρα

Ψήφισμα

    Στις 13 Απριλίου 1992 πραγματοποιήθηκε για τελευταία φορά σύσκεψη των τότε πολιτικών αρχηγών υπό την προεδρία του τότε Προέδρου της Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Καραμανλή με θέμα την ονομασία του κρατιδίου των Σκοπίων, τα αποτελέσματα της οποίας ανακοίνωσε ο τότε Γενικός Γραμματέας της Προεδρίας της Δημοκρατίας κ. Πέτρος Μολυβιάτης: «Σχετικά με το θέμα των Σκοπίων, η πολιτική ηγεσία της χώρας, με εξαίρεση το ΚΚΕ, συμφώνησε ότι η Ελλάδα θα αναγνωρίσει ανεξάρτητο κράτος των Σκοπίων μόνον αν τηρηθούν και οι τρεις όροι που έθεσε η ΕΟΚ, στις 16 Δεκεμβρίου 1991, με την αυτονόητη διευκρίνιση ότι στο όνομα του κράτους αυτού δεν θα υπάρχει η λέξη “Μακεδονία”».
   Ακολούθησε η δήλωση του Προέδρου της Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Καραμανλή: «Ελπίζω ότι οι σύμμαχοι και συνεταίροι μας θα καταλάβουν επιτέλους ότι δεν υπάρχει παρά μόνο μία Μακεδονία και η Μακεδονία αυτή είναι Ελληνική. Αυτά τους τα είπα και τους τα έχω γράψει».
   Όμως δεδομένου ότι μετέπειτα και χωρίς νεώτερη απόφαση της πολιτικής ηγεσίας της χώρας μας, στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Εξωτερικών (ΥΠΕΞ) αναφορικά με την ονομασία της ΠΓΔΜ αναγράφεται: «η επίσημη θέση της Ελλάδας είναι σαφής: σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό πριν από τη λέξη “Μακεδονία” που θα ισχύει έναντι όλων (erga omnes), για κάθε χρήση, εσωτερική και διεθνή», δημιουργούνται στους Έλληνες και ιδιαίτερα στους Μακεδόνες ιδιαίτερα έντονες ανησυχίες και αντιδράσεις για το ότι η επερχόμενη λύση θα είναι σχετική με την παραπάνω θέση του ΥΠΕΞ και όχι με την απόφαση των πολιτικών αρχηγών του 1992, η οποία είναι σύμφωνη με εκείνη του συνόλου των Ελλήνων.
   Επειδή κάθε άλλη θέση της Ελληνικής Κυβέρνησης, από εκείνη της παραπάνω απόφασης των πολιτικών αρχηγών σε συνδυασμό με την επακόλουθη δήλωση του τότε Προέδρου της Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Καραμανλή, είναι αντίθετη της θέλησης του συνόλου του Ελληνικού Λαού και ιδιαίτερα των Μακεδόνων,
   Επειδή είναι δεδομένο ότι η ονομασία της ΠΓΔΜ είναι κορυφαίο κρίσιμο εθνικό θέμα,
Ζ Η Τ Α Μ Ε
   Να μην υπάρχει ο όρος «Μακεδονία» επουδενί στην ονομασία του κράτους των Σκοπίων, καθώς πιθανή ύπαρξή του θα συμβάλει στην αποσταθεροποίηση της περιοχής. Σε περίπτωση εκτροπής από την απόφαση των πολιτικών αρχηγών του 1992, να δοθεί ο λόγος στον Ελληνικό λαό για να αποφασίσει γι’ αυτό το μείζον εθνικό θέμα με την υπέρτατη μορφή άμεσης δημοκρατίας, που είναι το δημοψήφισμα.

Παγκόσμια εκστρατεία της Παμμακεδονικής ΗΠΑ για το όνομα


Με σύνθημα «Αυτό δεν είναι το όνομά σου» (#That’sNotYourName), με τη στήριξη του Αρχιεπισκόπου Αμερικής κ. Δημητρίου και της μεγαλύτερης ελληνοαμερικανικής οργάνωσης της «AHEPA» κι εν όψει των προεδρικών εκλογών στην χώρα, ξεκίνησε η Παμμακεδονική Ένωση των Η.Π.Α. από την Τετάρτη 13 Απριλίου 2016, την παγκόσμια εκστρατεία της μέσω του διαδικτύου και των κοινωνικών μέσων δικτύωσης της συλλογής υπογραφών (petition) με σκοπό την ανάκληση της λανθασμένης αποφάσεως της Αμερικανικής κυβερνήσεως το 2004 για προσωρινή αναγνώριση των Σκοπίων με το όνομα Μακεδονία.

Η Παμμακεδονική Ένωση των Η.Π.Α. ξεκίνησε το πρώτο στάδιο του εγχειρήματος συγκεντρώνοντας δεκάδες χιλιάδες υπογραφές ‘offline’ από ενδιαφερόμενους Αμερικανούς πολίτες (Ελληνικής και μη καταγωγής), πέρσι τον Απρίλιο.

«Στηρίζουμε διαχρονικά την προσπάθεια της Παμμακεδονικής και ιδιαίτερα την νέα πρωτοβουλία για την συλλογή υπογραφών για την υποβολή υπομνήματος με το οποίο θα ζητείται η ανάκληση της αναγνωρίσεως της FYROM με το όνομα Μακεδονία», δήλωσε ο Αρχιεπίσκοπος Δημήτριος σε ανακοίνωση Τύπου που εξέδωσε το γραφείο του την περασμένη Πέμπτη, ενώ θα ακολουθήσουν σχετικές ανακοινώσεις στήριξης του εγχειρήματος από ομογενειακές οργανώσεις παγκοσμίως.

Υπενθυμίζεται ότι ο Αμερικανός πρόεδρος Barack Obama κατά την προεκλογική του εκστρατεία το 2008 προσυπέγραψε επιστολή με 39 άλλα μέλη του αμερικανικού Κογκρέσου στην οποία καλούσαν την ΠΓΔΜ να θέσει τέλος στην αρνητική εθνικιστική προπαγάνδα της και να εργαστεί με τον ΟΗΕ και την Ελλάδα στην εξεύρεση κοινά αποδεκτής λύσης για την ονομασία και να κάνουν βήματα, όχι μόνο για «τον τερματισμό της διάδοσης αρνητικής προπαγάνδας κατά της Ελλάδας», αλλά και να «επανεξετάσουν το περιεχόμενο των βιβλίων, χαρτών και διδασκαλικών εγχειριδίων, διασφαλίζοντας ότι αυτά παρέχουν ορθή πληροφόρηση». Εν όψει των επικείμενων προεδρικών εκλογών στην Αμερική η Παμμακεδονική επαναφέρει το θέμα της σχετικής δέσμευσής τους.

Στην πρόσφατη συνάντηση του κ. Χατζή και στελεχών της Παμμακεδονικής με τον ειδικό μεσολαβητή του ΟΗΕ για τη διαφορά του ονόματος με τα Σκόπια, ο κ. Μάθιου Νίμιτς αναγνώρισε το λάθος του Τζωρτζ Μπους, ενώ κορυφαία στελέχη της Αμερικανικής πολιτικής παραδέχονται σήμερα το λάθος που έγινε το 2004 δικαιολογώντας ότι είχαν την ψευδαίσθηση ότι θα διευκολύνονταν μία συμφωνία μεταξύ των δύο κρατών και θα διεσφαλίζετο η σταθερότητα στην περιοχή. Οχτώ χρόνια μετά, το αποτέλεσμα είναι η αποσταθεροποίηση στα βόρεια σύνορα μας και η διαρκής κλιμάκωση του αλυτρωτισμού από την γείτονα, ενώ αναγνωρίζεται η γεωπολιτική σημασία της Ελλάδας από την Αμερικανική πλευρά. Οι θέσεις της Ελλάδας ενισχύονται από την τελευταία εχθρική πράξη του γειτονικού κρατιδίου με απόφαση για κλείσιμο των συνόρων και τον εγκλωβισμό δεκάδων χιλιάδων προσφύγων στην Ελλάδα προκειμένου να εκβιάσουν μια ντε φάκτο αναγνώρισή τους.

O πρόεδρος της Παμμακεδονικής
«Είμαστε πανέτοιμοι», λέει ο πρόεδρος της οργάνωσης κ. Δ. Χατζής. Έχουμε στην φαρέτρα μας όλα τα επιχειρήματα που χρειαζόμαστε αλλά και την υποστήριξη του Αρχιεπισκόπου κ.κ. Δημητρίου, ο οποίος είναι κι επίτιμος πρόεδρος της οργάνωσής μας. Η ανακοίνωσή του, ενισχύει την προσπάθειά μας και μας ενθαρρύνει να συνεχίσουμε σε παγκόσμια κλίμακα το αίτημά μας. Για όσους έχουν συμφέρον να πιστεύουν ότι το θέμα έληξε η απάντησή μας είναι ότι ‘ΟΧΙ το θέμα δεν έληξε’. Είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε την αλλαγή των γεωστρατηγικών ενδιαφερόντων στην ευρύτερη περιοχή περί της Ελλάδας και το συμφέρον των δύο πατρίδων μας».
«Απευθύνουμε έκκληση στον Ελληνισμό της γενέτειρας και στον απανταχού, καθώς και στους πολίτες όλου του κόσμου να υπογράψουν προστατεύοντας όχι μόνον την ελληνική αλλά την παγκόσμια ιστορική κληρονομιά και αλήθεια. Η ιστορική αλήθεια έχει καταδειχθεί περίτρανα από τους 374 κορυφαίους πανεπιστημιακούς ανά τον κόσμο οι οποίοι προσυπέγραψαν σχετική επιστολή προς τον Αμερικανό πρόεδρο Ομπάμα με πρωτοβουλία του Αρχαιολόγου Στήβεν Μίλλερ http://macedonia-evidence.org/. Καμμία έκπτωση ή υποχώρηση στα εθνικά μας ζητήματα και στην πολιτιστική μας κληρονομιά» καταλήγει ο κ. Χατζής.
 
Η έκκληση έχει δημοσιευθεί στο gopetition. Οι ενδιαφερόμενοι να υπογράψουν μπορούν να επισκέπτονται το Link https://www.gopetition.com/petitions/restoration-of-historical-truth-about-macedonia/signatures.html ή την ιστοσελίδα μας http://panmacedonian.info/ στην κατηγορία “Support Our Petition”. Όσοι δεν χειρίζονται το διαδίκτυο ή έχουν σχετική δυσκολία μπορούν να επικοινωνούν μαζί μας στο email macedoniapetition@gmail.com ή να επικοινωνήσουν με το γραφείο μας στη Νέα Υόρκη.

Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνείστε με τη Νάνσυ Μπίσκα
Email: macedoniapetition@gmail.com

ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ: Συριζέος βουλευτής "Δεν θα απέρριπτα το όνομα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ για τα Σκόπια".


Πριν ακόμα κοπάσει η θύελλα που προκάλεσε το λεκτικό ατόπημα του Γιάννη Μουζάλα περί «Μακεδονίας», μια δήλωση του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Μάκη Μπαλαούρα ρίχνει εκ νέου λάδι στην φωτιά. Ο κ. Μπαλαούρας μιλώντας στα Παραπολιτικά 90,1, όταν ρωτήθηκε για το θέμα της ονομασίας είπε ότι πρέπει να λυθεί με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο, αναφέρει η Ημερησία. 

Όταν ρωτήθηκε αν θα δεχόταν το Βόρεια Μακεδονία, είπε ότι δεν θα έλεγε όχι και όταν μάλιστα ρωτήθηκε αν θα απέρριπτε το σκέτο Μακεδονία, απάντησε: «Δεν θα απέρριπτα το Μακεδονία σκέτο». Για τις αντιδράσεις εκ μέρους των ΑΝΕΛ, για το θέμα αυτό και την κυβερνητική κρίση που έχει ξεσπάσει είπε: «Μπορεί οι ΑΝΕΛ να πιέζονται από άλλα σχήματα», προφανώς αναφερόμενος στο νέο κομματικό σχηματισμό που δημιουργείται υπό τον Γιώργο Καρατζαφέρη και τον Τάκη Μπαλτάκο. 

“Να πάρει θέση η κυβέρνηση” 

Η ΝΔ, με αφορμή τη δήλωση του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Μ. Μπαλαούρα ότι δεν απορρίπτει την ονομασία «Μακεδονία» για την ΠΓΔΜ, καλεί τον πρωθυπουργό και τον υπουργό Εξωτερικών να πάρουν άμεσα ξεκάθαρη θέση. «Έτσι υποσκάπτεται η εθνική γραμμή», τονίζει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης και σημειώνει ότι η δήλωση του κ. Μπαλαούρα έρχεται να προστεθεί σε ανάλογη πρόσφατη δήλωση του κ. Μουζάλα. «Υπάρχουν όμως και πολλά άλλα προβεβλημένα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που έχουν προβεί στις ίδιες και ακόμη χειρότερες δηλώσεις. Και μάλιστα σε στιγμές που βρίσκονταν σε εξέλιξη κρίσιμες διπλωματικές μάχες», προσθέτει η Συγγρού.

πηγή

Η ΠΑΓΙΔΑ ΚΛΕΙΝΕΙ!


Οφείλω να προειδοποιήσω τους αναγνώστες. Αν δεν θέλουν πολύ δυσάρεστες πραγματικότητες, ας μη διαβάσουν το άρθρο που ακολουθεί. Νομίζω όμως ότι, έτσι κι αλλιώς, το παραδεχόμαστε ή όχι συνειδητά, η μάζα του ελληνικού λαού καταλαβαίνει τι γίνεται και γι’ αυτό πάγωσε.
Συγκλίνουσες πληροφορίες από συνήθως αξιόπιστους διπλωματικούς παρατηρητές εδώ και στο εξωτερικό, κάνουν λόγο για ισχυρές πιέσεις των ΗΠΑ, ειδικότερα της Κυρίας Νούλαντ, του κεντρικού ηγετικού πυρήνα των νεοσυντηρητικών, να κλείσει άμεσα το θέμα της “Μακεδονίας”. Πακέτο θέλουν να πάει και η αναγνώριση Κοσσόβου από την Αθήνα.
Η άμεση επιδίωξη είναι να προχωρήσει επιτέλους η ένταξη όλων των βαλκανικών χωρών στο ΝΑΤΟ και η “ολοκλήρωση” της περιοχής, με την οριστική εξάλειψη διαφόρων “ανορθογραφιών”, όπως ο ελληνικός λαός και το “αντιστασιακό” DNA του, ενόψει πολεμικών προετοιμασιών κατά της Ρωσίας. Αυτή την επιδίωξη υπηρετεί και η ανάπτυξη του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο. Η απώτερη συνέπεια θα είναι η περαιτέρω εξασθένιση της ελληνικής εθνικής ιδεολογίας και κρατικής συνοχής.
Το πρόσφατο κλείσιμο των βορείων συνόρων της χώρας έδειξε, πέραν αμφιβολίας, ότι συνεχίζεται επιταχυνόμενη η γεωπολιτική της “περικύκλωση” και “απομόνωση”, από όλες τις κατευθύνσεις,απαραίτητο στάδιο προτού επέλθει το τέλος του ελληνικού κράτους, όπως το γνωρίσαμε τους δύο τελευταίους αιώνες. Θα διατηρηθεί μια ταμπέλα “Ελληνική Δημοκρατία”, ίσως τελικά να αντιστοιχεί σε έδαφος πιο περιορισμένο από σήμερα, αλλά πιο σοβαρή και από ενδεχόμενο εδαφικό ακρωτηριασμό θα είναι η οριστική απώλεια της λαϊκήςκρατικήςεθνικής κυριαρχίας. Θα αφαιρεθεί όλο το περιεχόμενο του “αυγού” και θα παραμείνει το περίβλημά του. Δύσκολα λαός και έθνος μπορούν να επιβιώσουν αξιοπρεπώς στον σημερινό κόσμο χωρίς κράτος.
Η διαδικασία άρχισε με τις Δανειακές Συμβάσεις που ακρωτηρίασαν σε σημαντικό βαθμό την ελληνική κυριαρχία, προκάλεσαν μείζονα οικονομική-κοινωνική εξασθένιση της Ελλάδας και, άρα, της ικανότητάς της να αμυνθεί ή να απειλήσει με μεγάλο κόστος τις δυνάμεις που της επιτίθενται (κατάργηση του ελληνικού δικαίου και των δικαστηρίων στο χρέος με το ΡSI). Συνεχίστηκε με επιδέξια εκμετάλλευση των φιλοδοξιών της ηγεσίας των “αντιμνημονιακών” για την χειραγώγησή τους, που επέτρεψε την επί δυόμισι χρόνια “αναμονή”, ενώ εμπόδισε την προετοιμασία τους για ρήξη-διαπραγμάτευση (τα δύο είναι αλληλένδετα) οδηγώντας στη συνθηκολόγηση, καταφέροντας σπουδαίο πλήγμα στην αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση του ελληνικού λαού, συμβάλλοντας περαιτέρω στη διεθνή του απομόνωση. Κάθε φορά που ο γράφων βρίσκεται έξω, όσοι συναντώ με ρωτάνε τι γίνεται στην Ελλάδα, το ύφος τους όμως θυμίζει μνημόσυνο.
Η χώρα είναι σήμερα πολιτικά “αποκεφαλισμένη”. Μπορεί να βρεθεί σε “κενό εξουσίας” ανά πάσα στιγμή, όπως βρέθηκε το 1974, με τη διαφορά ότι τότε υπήρχαν σειρά από καλές ή κακές “εφεδρείες” (Καραμανλής, Κανελλόπουλος, Μαύρος, Ζίγδης, Παπανδρέου, αριστερά κλπ.) και μια ολόκληρη παράταξη αριστεράς-κεντροαριστεράς, που, εξορισμένη από εξουσία και διοίκηση, διατηρούσε ακόμα κάποια ιδεολογικά και ηθικά χαρακτηριστικά. Μπορεί επίσης να τη σπρώξουν σεασύντακτη έξοδο, με βαρείς όρους, κυρίως αναγνώριση του χρέους, από την ευρωζώνη – είναι άλλο να το επιδιώξεις ή διακινδυνεύσεις εσύ, στα πλαίσια στρατηγικής σου και άλλο να στο κάνουν άλλες δυνάμεις στα πλαίσια της δικής τους. Κανονικά, μια κατάσταση σαν τη σημερινή εγκυμονεί κίνδυνο δικτατορίας ή εμφύλιας σύρραξης.
Ο εγκλωβισμός δυνητικά εκατοντάδων χιλιάδων δυστυχών προσφύγων και μεταναστών, που είναι αδύνατο να ενσωματωθούν, αν μη τι άλλο λόγω της κοινωνικο-οικονομικής κατάστασης, όχι μόνο δημιουργεί ανυπέρβλητα προβλήματα  και νέα, “δημογραφική” απειλή, αλλά έχει σωρεία δυνάμει εκρηκτικών συνεπειών. Γράψαμε στις 29.2. ότι θέλουν να μετατρέψουν την Ελλάδα σε “στρατόπεδο συγκέντρωσης”. Σε “πυριτιδαποθήκη” τη μετατρέπουν, έτοιμη να εκραγεί όταν η α’ ή β’ δύναμη αποφασίσει να την “τινάξει στον αέρα”. Συνήθως, πίσω από κάθε κρίση, τα τελευταία 25 χρόνια, βρίσκουμε μονίμως τα ίχνη μιας δύναμης – τους βρίσκουμε πίσω από τους “πολέμους κατά της τρομοκρατίας” και από την τρομοκρατία, πίσω από τη διοχέτευση ροών προσφύγων και την επιδέξια χρήση των αντιδράσεων στην παρουσία τους. Αυτοί σχεδιάζουν, εμείς υφιστάμεθα. Για να υλοποιήσουν τα σχέδια χρησιμοποιούν “χρήσιμους ηλίθιους” (η Αθήνα μετά το 2009 και το Βερολίνο, αν υιοθετήσουμε την επιεικέστερη και όχι την άλλη, πολύ χειρότερη εκδοχή) και “επικίνδυνους προβοκάτορες” (Ερντογάν)
‘Έρχεται και άλλο “πακέτο”. Ο σχεδιασμός προβλέπει την διάλυση όποιας δυνατότητας γεωπολιτικής συνεργασίας με τη Ρωσία, αλλά και την καταστροφή όσων στοιχείων απομένουν από το κοινό αμυντικό δόγμα Ελλάδας-Κύπρου. Το σπάσιμο οποιασδήποτε, έστω και θεωρητικής δυνατότητας συνεργασίας με τη Ρωσία και ο κλονισμός του άξονα Ελλάδας-Κύπρου είναι το τελευταίο στάδιο πριν από την τελική “επίθεση” κατά του ελληνικού κράτους.
 Δεν θέλουμε προς το παρόν να γράψουμε περισσότερα, απλώς εκφράζουμε την ελπίδα η κυβέρνηση να σταματήσει ολισθηρή πορεία που εγκαινίασε στους δύο παραπάνω τομείς.
Η Αθήνα, ήδη σε απολύτως εσφαλμένη τροχιά στο θέμα “Τουρκία” και την ένταξή της στην ΕΕ, από πολλών ετών, με κυβέρνηση απολύτως “ελλειμματική” στο θέμα “έθνος”, “κράτος”, “διεθνής πολιτική”, ασυνείδητα υπό το κράτος ξένων στρατηγικών επιρροών, όπως το σύνολο σχεδόν της πολιτικής τάξης και κρίσιμοι κρατικοί τομείς, βρίσκεται τώρα και υπό την Δαμόκλειο Σπάθηπροσφυγικών ροών που κρατάει ο Ερντογάν.
Το μεγάλο κεφάλαιο όμως θα είναι η απειλούμενη διάλυση του κυπριακού κράτους, καταστροφή χειρότερη από το ’22, που έρχεται, με την προσπάθεια να περάσει το νέο  σχέδιο Ανάν.  Η Ελλάδα δεν επιβιώνει χωρίς την Κυπριακή Δημοκρατία, ούτε η Κυπριακή Δημοκρατία χωρίς την Ελλάδα.
Υπάρχει ελπίδα; Για να υπάρξει ελπίδα πρέπει να συντρέξουν ταυτόχρονα σειρά παράγοντες. Μαζική κινητοποίηση του ελληνικού λαού, οργάνωσή του σε νέες συλλογικές δομές, συνεταιριστικές και άλλες, δημιουργία παγκόσμιου κινήματος αλληλεγγύης, διατήρηση της ψυχραιμίας και ευθυκρισίας του λαού μας, διαμόρφωση παράλληλα εθνικής ηγεσίας υψηλοτάτου επιπέδου, πολύ αποφασιστικής, πολύ ικανής να ελιχθεί σε μια από τις πιο επικίνδυνες συγκυρίες που βρέθηκε ο ελληνισμός, που θα μπορέσει να κινητοποιήσει όλους τους ‘Ελληνες και στο εξωτερικό και όσες δυνάμεις, όπου γης, για δικούς τους λόγους, μπορούν να μας βοηθήσουν.
Σημείωση: Συμβουλή προς “μπουμπουνοκέφαλους”. Η Ελλάδα βρέθηκε στην “πρώτη γραμμή” του αγώνα των αγορών κατά της δημοκρατικής Ευρώπης. Δεν τη συμφέρει να βρεθεί και στην πρώτη γραμμή τυχόν “πολέμου κατά του Ισλάμ”. Μόνο ασυνάρτητοι ή προβοκάτορες μπορούν να αρχίσουν να αντιμετωπίζουν τους πρόσφυγες και τους μετανάστες ως ατομικούς “εισβολείς”. Επιπλέον, που ήταν οι “νεοεθνικόφρονες” της κακιάς ώρας στις 5 Ιουλίου 2015; Με το ‘Όχι ή με το Ναι στην αποικιακή σύμβαση; 
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Το Παρόν της Κυριακής”, 25.3.2016

Addthis

Google+ Followers

 
Support : Creating Website | Johny Template | Mas Template
Copyright © 2011. Ακτιβιστης - All Rights Reserved
Template Created by Creating Website Published by Mas Template
Proudly powered by Blogger |2012 Templates