Headlines News :

Ακούω radio - activistis παίζει μουσική και τοπικές ειδήσεις συνεχώς ......

Πρόσφατα σχόλια

Ο Καιρός στην Περαία

ΤΑ ΚΑΛΑ ΝΕΑ

Διαφθορά - Διαπλοκή

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Οι Bloggers σχολιάζουν. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Οι Bloggers σχολιάζουν. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Μήπως η Ρωσία Απόκαμε Με Την Δύση;


του Patrick J. Buchanan 21-9-2018

[Το πιο κάτω άρθρο εγκυρότατου Αμερικανού δημοσιολόγου είναι ιδιαίτερα αξιοπρόσεκτο και από ελληνικής σκοπιάς, για δύο λόγους: 
Πρώτον επειδή καταγράφει διεξοδικά τις εστίες ανάφλεξης που προωθεί η Ουάσιγκτον στον ακήρυκτο πόλεμο που διεξάγει -με ποικίλα μέσα και κατά προτίμηση μέσω τρίτων- κυρίως κατά της Ρωσίας, ορισμένες από τις οποίες εστίες προσεγγίζουν απειλητικά την Ελλάδα. Και Δεύτερον για τον αποκαλυπτικό χαρακτήρα της αναφοράς του στο Μακεδονικό –ενδεικτικής της διάβρωσης και της διαστροφής της ιστορικής πραγματικότητας που έχει επιτύχει η πολύχρονη σκοπιανή προπαγάνδα (προφανώς ακαταπολέμητη από ελλαδικά κομματικά Γραφεία Τύπου και ομογένεια στις ΗΠΑ) -ακόμη και σε υψηλής πνευματικής στάθμης Αμερικανούς.                                                                                            
Ο Πάτρικ Μπιουκάναν, σύμβουλος και λογογράφος των προέδρων Νίξον και Ρέιγκαν και υποψήφιος για τη Προεδρία ο ίδιος προ ετών, προκύπτει καλός γνώστης της ρωσικής ιστορίας, αλλά να έχει ξεχάσει την ελληνική. Και ο αναγνώστης του άρθρου θα έχει τώρα μιαν αυθεντική επιβεβαίωση ότι - πέραν των όσων έχουν ήδη γραφεί- οι εξοχώτατοι κύριοι Κοτζιάς και Τσίπρας, αναγνώρισαν με τις υπογραφές τους, τον κ. Ζάεφ ως γνήσιον απόγονο του  Αλεξάνδρου, με όλα τα συνεπαγόμενα κληρονομικά δικαιώματα...]

Ανάδειξη: Μιχαήλ Στυλιανού

Περί το τέλος της δεύτερης θητείας του, ο Πρόεδρος Ρόναλντ Ρέιγκαν, που είχε αποκαλέσει την Σοβιετική ΄Ενωση Αυτοκρατορία του Κακού, περπατούσε στην Κόκκινη Πλατεία και οι Ρώσοι του έδιναν φιλικά χτυπήματα στην πλάτη.
Ευτυχία ήταν εκείνο το πρωί να είσαι ζωντανός.
Αλλά πως αξιοποιήσαμε τους καρπούς του θριάμβου μας στον Ψυχρό πόλεμο;
Aυτόν τον μήνα, ο ισόβιος Πρόεδρος της Κίνας Ξι Ζινπίνγκ στεκόταν  δίπλα στον Ρώσο Πρόεδρο Πούτιν ενώ 3.000 Κινέζοι στρατιώτες πραγματοποιούσαν ασκήσεις με 300.000 Ρώσους, 1.000 αεροπλάνα και 900 τανκς στα μεγαλύτερα ρωσικά στρατιωτικά γυμνάσια των τελευταίων 40 χρόνων.
Ένα μη κωδικοποιημένο μήνυμα προς την Δύση από την Ανατολή.
Το  μεγάλο επίτευγμα του Νίξον να επαναφέρει το Πεκίνο από τον εξοστρακισμό και του Ρέιγκαν το μεγάλο επίτευγμα να τερματίσει τον Ψυχρό Πόλεμο είναι τώρα παρελθόν.
 Ο Μπολσεβικισμός μπορεί να είναι νεκρός, αλλά ο ρωσικός εθνικισμός, αφυπνισμένος από την προέλαση του ΝΑΤΟ στα παλαιά σύνορα της Ρωσίας, είναι ζωντανός και χαίρει άκρας υγείας.
Η Ρωσία φαίνεται να έχει απαυδήσει με την Δύση και να έχει αποδεχτεί πως οι ελπίδες της για καλύτερους καιρούς με τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ δεν πρόκειται να πραγματοποιηθούν.
Η πρεσβευτής των ΗΠΑ στον ΟΗΕ Νίκι Χάλι επιτιμά την Ρωσία για μυστικό εμπόριο με την Βόρειο Κορέα κατά παραβίαση των κυρώσεων του ΟΗΕ, λέγοντας «τα ψέματα, οι απάτες και η συμπεριφορά κακοποιού έχουν γίνει ο νέος κανόνας της ρωσικής κουλτούρας».
 Οι ψυχροί πόλεμοι έχουν εξαντλήσει κάθε όριο όταν συκοφαντείς τον πολιτισμό μιας χώρας σαν ηθικά ευτελισμένο.
Οι ΗΠΑ έχουν επίσης καταστήσει γνωστό ότι μπορεί να  αρχίσουν να εφοδιάζουν την Ουκρανία με ναυτικούς και αντιαεροπορικούς πυραύλους και προειδοποιούν την Ρωσία να πάψει τους ελέγχους των πλοίων που περνούν από την Μαύρη Θάλασσα μέσω των Στενών του Κέρτς στην Αζοφική Θάλασσα.
Τα Στενά αυτά, τριών μιλίων, χωρίζουν τη Κριμαία από την Χερσόνησο του Κερτς. Για τούς Ρώσους και οι δύο πλευρές των στενών είναι ρωσικά εδάφη.
Με την αμερικανική υποστήριξη, η Ουκρανία αποφάσισε να εγκαταστήσει μιαν ναυτική βάση στην Αζοφική Θάλασσα, «για να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις απόκρουσης των επιθετικών ενεργειών της Ρωσίας στην περιοχή».
Το Κίεβο έχει μερικά περιπολικά σκάφη στην Αζοφική Θάλασσα και μερικά άλλα που θα μεταφερθούν εκεί τους προσεχείς μήνες. Το ρωσικό ναυτικό θα μπορούσε μέσα σε λίγα λεπτά να βουλιάξει αυτά τα πλοιάρια  και να εξαφανίσει την βάση από τον χάρτη.
Θα στείλουμε άραγε το ναυτικό μας, διαμέσου της Μαύρης Θάλασσας, να προστατέψει τα ναυτικά δικαιώματα της Ουκρανίας μέσα σε μιαν θάλασσα που είναι τόσο ρωσική ιστορικά όσο η Τσέσαπηκ Μπέι είναι ιστορικά αμερικανικό;
Η Πολωνία προσκάλεσε αυτήν της εβδομάδα τις ΗΠΑ να εγκαταστήσουν μιαν μεγάλη στρατιωτική βάση στο έδαφός της, για την οποία η Πολωνία  θα πληρώσει  δύο δισεκατομμύρια δολάρια και θα την ονομάσει «Οχυρό Τραμπ».
Ο Τραμπ φάνηκε να του αρέσει η ιδέα -και το όνομα.
Ωστόσο η απόφαση του Μπους2 να εγκαταστήσει ένα σύστημα αντιπυραύλων στην Πολωνία προκάλεσε μιαν απαντητική κίνηση του Κρεμλίνου: Την εγκατάσταση πυραύλων κρουαζιέρας Ισκαντέρ, πυρηνικής ικανότητας, στο Καλίνινγκραντ, τέως γερμανική περιοχή στα βόρεια σύνορα της Πολωνίας, που προσάρτησε ο Στάλιν στο τέλος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου.
Στα Βαλκάνια, σε πείσμα των διαμαρτυριών της Ρωσίας, οι ΗΠΑ προχωρούν να φέρουν την Μακεδονία στο ΝΑΤΟ. Αλλά προτού να μπορέσει να ενταχθεί, οι μισοί ψηφοφόροι της θα πρέπει να πάνε να ψηφίσουν στις 30 Σεπτεμβρίου και να εγκρίνουν την αλλαγή του ονόματος της χώρας σε Βόρεια Μακεδονία. Αυτό είναι για κατευνασμό της Ελλάδας που διεκδικεί την γενέτειρα του Αλεξάνδρου ως δική της.
Που βαδίζουμε με όλα αυτά; 
Με τα αμερικανικά πολεμικά να πραγματοποιούν συχνές επισκέψεις στην Ανατολική Βαλτική και στην Μαύρη Θάλασσα, την δυνατότητα μιας νέας βάσης στην Πολωνία και αυξανόμενης βοήθειας σε αυξημένης φονικής ικανότητας οπλισμό στην Ουκρανία, για να πολεμήσει τους  Ρωσόφιλους αντάρτες του Ντόνμπας και τον ρωσικό στόλο στην Αζοφική θάλασσα, δεν παραφορτώνουμε κάπως τους Ρώσους;       
Είμαστε σίγουροι ότι οι Ρώσοι πάντοτε θα υποχωρούν;
 Όταν η Γεωργία, πιστεύοντας ότι μπορούσε να πετάξει με τις κλωτσιές την ρωσική ειρηνευτική δύναμη και να αναπροσαρτήσει την αποσχισμένη επαρχία της Νότιας Οσσετίας, επιτέθηκε τον Αύγουστο του 2008, εισόρμησε  ο ρωσικός στρατός και πέταξε έξω τους Γεωργιανούς σε 48 ώρες.
Ο Τζωρτζ  Μπους φρόνιμα αποφάσισε τότε να μην στείλει τελεσίγραφο ή να στείλει στρατό. Αγνόησε τους ιέρακες στο κόμμα του, που τον είχαν σπρώξει στην μεγάλη πανωλεθρία της προεδρίας του: Το Ιράκ.
Ώστε, τι είναι ακριβώς η αμερικανική μεγάλη στρατηγική σε σχέση με την Ρωσία;
Αυτό που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως η πτέρυγα Μακέϊν του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος επιδίωξε να εντάξει την Γεωργία και την Ουκρανία στο ΝΑΤΟ, αυτό που θα καθιστούσε τον περιορισμό της Ρωσίας αμερικανική πολιτική στην αιωνιότητα.
Έχει επίγνωση ο αμερικανικός λαός του κόστους και των κινδύνων που συνεπάγεται μια τέτοια πολιτική; Και δεν είμαστε ήδη σήμερα τεντωμένοι σε σημείο φοβερής ισχνότητας;
Το μερίδιό μας στην παγκόσμια οικονομία έχει στενέψει πολύ από την εποχή του Ρέιγκαν. Το έλλειμμά μας πλησιάζει το ΄Ενα τρισεκατομμύριο δολάρια. Το χρέος μας ορμά προς το100% του  ΑΕΠ. Οι κρατικές υποχρεώσεις αναλώνουν τον εθνικό μας πλούτο.
΄Εχουμε αναλάβει να περιορίσουμε τις άλλες δύο μεγαλύτερες δυνάμεις, την Ρωσία και την Κίνα. Είμαστε στρατιωτικά καρφωμένοι στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ, στην Συρία, στην Υεμένη, με το Κόμμα του Πολέμου να χτυπά τα τύμπανα για έναν ακόμη και μεγαλύτερο πόλεμο –με το Ιράν. Και τιμωρούμε (κυρώσεις) αντιπάλους και συμμάχους επειδή δεν μας ακολουθούν στην ηγεσία της Δύσης και του Κόσμου.
Κοιτάζοντας τις παγκόσμιες υποχρεώσεις που έχει αναλάβει η Αμερική και που επεκτάθηκαν σε μεγάλην έκταση μετά την νίκη μας στον Ψυχρό Πόλεμο, στον νου έρχεται μία λέξη: Αβάσταχτες.

H Ρωσία Ως Γάτα



Απάντηση του ANDREI MARTYANOV, UNZ REVIEW, στον Paul Craig Roberts

  SEPTEMBER 4, 2018

[Eξαιρετικά ενδιαφέρον, επίκαιρο, στοιχειοθετημένο και πειστικό το κατωτέρω άρθρο-απάντηση στον Αμερικανό καθηγητή Πωλ-Γκρεγκ Ρόμπερτς και σε όσους αντικειμενικούς και καλόπιστους παρατηρητές των διεθνών εξελίξεων απορούν, διερωτώνται και συχνά εξοργίζονται με την στωικότητα, την αταραξία, την χριστιανική εγκαρτέρηση, (ή τον ενδοτισμό και την δειλία;) με  την οποία η ρωσική ηγεσία αντιπαρέρχεται τον ασταμάτητο οχετό των ύβρεων, των προκλήσεων, των προπηλακισμών και των «κυρώσεων» από τις ΗΠΑ και τους συμμάχους των –που εξακολουθεί να αποκαλεί «εταίρους» . To άρθρο είχε προηγηθεί των τελευταίων «κρουσμάτων», αλλά η προκλητικότητα του αινίγματος και η σφοδρότητα των αντιδράσεων, που κορυφώθηκε το περασμένο Σαββατοκύριακο με την συμφωνία Ερντογάν-Πούτιν στο Σότσι, για το πάγωμα της επιχείρησης απελευθέρωσης του Ιντλίμπ και πήρε δραματικούς τόνους με την κατάρριψη του ρωσικού Ιλιούσιν-20  με ισραηλινό «στρατήγημα», το κατέστησε εξαιρετικά επίκαιρο.                                                                                                                 
Πρώην αξιωματικός του Σοβιετικού Ναυτικού και τώρα διευθυντής αμερικανικής εταιρίας διαστημικής τεχνολογίας, ο Αντρέϊ Μαρτιανώφ έκανε σχετικώς πρόσφατα την εμφάνισή του στο προσκήνιο της στρατηγικής ανάλυσης και γεωπολιτικής, πρώτα με την ιστοσελίδα του «Αναμνήσεις από το Μέλλον» και έπειτα με το σύγγραμμά του «Χάνοντας την Στρατιωτική Υπεροχή: Η Μυωπία των αμερικανικών στρατηγικών σχεδιασμών». Και αμέσως καθιερώθηκε ως κορυφαίος στρατηγικός αναλυτής, τουλάχιστον στο πεδίο του Ψυχρού Πολέμου Νο2, ΗΠΑ και Συμμάχων εναντίον της Ρωσίας. Σήμερα έχει καταστεί σημείο αναφοράς και πηγή αναδημοσιεύσεων σε ανεξάρτητα Δυτικά και σε ρωσικά όργανα ηλεκτρονικής ενημέρωσης. Ιδού τι γράφει:]

Παρουσίαση : Μιχαήλ Στυλιανού

Προτού προχωρήσω αναφερόμενος σε μερικά θέματα που έθεσε ο Πωλ Γκρεγκ Ρόμπερτς στο άρθρο του, εν μέρει απευθυνόμενος σε εμένα και στον Andrei Raevsky ( ή Saker), θέλω να εκφράσω τον βαθύ θαυμασμό μου για τον Δρα Ρόμπερτς, την γενναία πολιτική στάση του και τον πραγματικό –όχι για επίδειξη- πατριωτισμό του. Αποτελεί τιμή και προνόμιο να συνομιλεί κανείς με μιαν τόσο τιμώμενη προσωπικότητα, ακόμη και όταν διαφωνώ μαζί του επί κάποιων πλευρών της γεωπολιτικής πραγματικότητας, όταν αναφέρεται στον τώρα επίσημα 2ο Ψυχρό Πόλεμο μεταξύ των ΗΠΑ και της Ρωσίας και στην ρωσική στάση σε αυτήν την σύγκρουση. Ο Δρ. Ρόμπερτς γράφει:
Καθώς έκανα τις ίδιες τοποθετήσεις, μπορώ μόνο να χειροκροτήσω τον Μαρτιανώφ και τον Σέϊκερ. Εκεί που μπορεί να διαφωνούμε είναι στην αναγνώριση του ότι το να δέχεσαι ατέλειωτα ύβρεις και προκλήσεις ενθαρρύνει την αύξησή τους μέχρι του σημείου όπου μόνη επιλογή είναι η συνθηκολόγηση ή ο πόλεμος. ΄Ετσι, οι ερωτήσεις για τον Αντρέι Μαρτιανώφ, τον Σέϊκερ, τον Πούτιν και την ρωσική κυβέρνηση είναι: Για πόσο καιρό αποδίδει το να γυρίζεις και την άλλη παρειά; Προσφέρεις και την άλλη πλευρά του προσώπου σου σε ράπισμα όσο χρόνο χρειάζεται για να επιτρέψεις στον αντίπαλο να εξουδετερώσει το πλεονέκτημά σου σε μιαν αναμέτρηση; Γυρνάς και την άλλη παρειά όσο χρειάζεται για να χάσεις την υποστήριξη του πατριωτικού πληθυσμού, λόγω αποτυχίας να υπερασπιστείς την τιμή της πατρίδας; Γυρνάς και την άλλη πλευρά του προσώπου μέχρι που τελικά βρίσκεσαι εξαναγκασμένος να πολεμήσεις ή να υποταγείς; Το υφίστασαι έτσι συνέχεια μέχρι το αποτέλεσμα να είναι ο πυρηνικός πόλεμος;     

Εδώ είναι που εγώ και ο Δρ. Ρόμπερτς διαφωνούμε δραματικά στο θέμα της ρωσικής στρατηγικής. Ναι συμφωνώ με τον Δρα Ρόμπερτς ότι, όπως είπε ο Γουίλιαμ Φουλμπράϊτ, « οι λέξεις είναι πράξεις και το ύφος είναι ουσία, εφόσον επηρεάζουν του ανθρώπου τη σκέψη και την συμπεριφορά.» Αλλά ενώ ύβρεις και προκλήσεις είναι δυσάρεστες και σε ορισμένες περιπτώσεις πράγματι επηρεάζουν τον νου και την συμπεριφορά του ανθρώπου, με την σύγχρονη Ρωσία το πράγμα διαφέρει. ΄Εχω ήδη εκθέσει κάποιες βασικές αρχές της ρωσικής, εδώ here at Unz Review,  θα επεκταθώ λίγο περισσότερο απαντώντας στην αναμφισβήτητα σημαντική ερώτηση του Δρα Ρόμπερτς.
Ο κλασικός Ρώσος συγγραφέας παραμυθιών του 19ου Αιώνα Αντρέγιεβιτς Κριλώφ, ανάμεσα σε πολλά  εξαιρετικά παραμύθια, τα οποία μαθαίνουν τα παιδιά στην Ρωσία στο μάθημα της λογοτεχνίας και τα οποία φέρνουν μαζί τους και σε ώριμη ηλικία στον 20ο Αιώνα,  έχει ένα που περιγράφει τέλεια την σημερινή γεωπολιτική πραγματικότητα. Το παραμύθι λέγεται «Η Γάτα και ο Μάγερας» και ιστορεί πως ένας μάγειρας αποκαμωμένος από την δουλειά, εμπιστεύεται το ψημένο κοτόπουλο στην γάτα του  για να το προστατέψει από τα ποντίκια και ήσυχος πάει στην ταβέρνα. Γυρίζοντας βλέπει την γάτα-φύλακα να έχει φάει το περισσότερο κοτόπουλο και την αρχίζει στις φωνές. Την βρίζει, την μαλώνει, την λέει  κακιά, ασυνείδητη, άπιστη, αφιλότιμη, σε έναν ατέλειωτο φιλιππικό μονόλογο. Οι τελευταίες αράδες του παραμυθιού συνοψίζουν λακωνικά την κατάσταση:
Αλλά ενώ αυτός δεν έπαυε να λέει, η γάτα ξεκοκάλισε το κοτόπουλο ως το τέλος. Τώρα έχω να πω σ’ αυτόν τον Μάγερα κάτι που να γράψει για να το θυμάται: Για να μην σκορπάς τσάμπα τα λόγια σου, βάλε μπροστά την δύναμή σου.
Και εδώ είναι ο κόμπος: Οι ΗΠΑ δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν αυτήν την δύναμη εναντίον της Ρωσίας χωρίς να αφανιστούν οι ίδιες, ενώ η Ρωσία, όπως αυτή η παροιμιώδης γάτα, εξακολουθεί να ξεκοκαλίζει μέσα στον θόρυβο από φωνές και τίποτα άλλο. Αυτή η πραγματικότητα αρχίζει να γίνεται αντιληπτή, κατά τρόπο απελπιστικό όσο και ανήμπορο, από πολλούς στην Ουάσιγκτον. Καθώς σημειώνει ο Graham Alison:
Οσοδήποτε διαβολική, καταστροφική, άπιστη, και αν είναι η Ρωσία και οσοδήποτε και αν της αξίζει στραγγαλισμός, η ωμή πραγματικότητα είναι πως δεν μπορούμε να την σκοτώσουμε αυτήν την μπάσταρδη χωρίς να αυτοκτονήσουμε.
Αυτό αποτελεί κάποια πρόοδο το 2017 τελικά, όταν «ευϋπόληπτα» μέλη του αμερικανικού γεωπολιτικού «ακαδημαϊκού κόσμου» αρχίζουν να βλέπουν τουλάχιστον κάποια όρια στην – άλλωστε υπερεξογκωμένη εξ αρχής- ισχύ τους. Αυτό ΕΙΝΑΙ πρόοδος, όταν αναλογισθούμε που ήταν ο κόσμος ακόμη και το 2013.
`       Παρά το γεγονός ότι η Ρωσία μετέβαλε σε σφουγγαρόπανα τους Γεωργιανούς λακέδες των πατρώνων της παγκοσμιοποίησης το 2008, οι συνωμότες της παγκοσμιοποίησης στην Ουάσιγκτον πάλι δεν την πήραν στα σοβαρά. Ως και το20014 κάθε λογής «στρατιωτικοί εμπειρογνώμονες» παρουσίαζαν πλήθος σενάρια όπου νικηφόρες αμερικανικές και Νατοϊκές δυνάμεις συνέτριβαν ένα συμβατικό ρωσικό στρατό στην Ουκρανία. ΄Ηταν μια ομοιοπαθητική θεραπεία μπροστά στην κεραυνοβόλο ρωσική επιχείρηση στην Κριμαία, που προκατάβαλε και απέτρεψε τις αμερικανικές κινήσεις για την μετατροπή της Κριμαίας σε βάση του ΝΑΤΟ.
Το απαντητικό χτύπημα της Ρωσίας αιφνιδίασε τους πάντες. Πόσο γρήγορα πολλοί  ξεχνούνε σήμερα τι επιτεύχθηκε τότε –κάτι που δεν μπορεί να χαρακτηριστεί βέβαια σαν προσφορά και της άλλης παρειάς για ραπίσματα. Αν μη τι άλλο, επρόκειτο για ένα βαρύ πλήγμα σε μια υφιστάμενη παγκόσμια τάξη, όταν η Ρωσία πέταξε κάτω το γάντι (της πρόκλησης). ΄Ετσι υπερασπίζεται η τιμή, με πράξεις, όχι με υβριστικούς χαρακτηρισμούς. Ακολούθησαν οι μεγάλες ήττες των εκπαιδευμένων από τις ΗΠΑ ουκρανικών δυνάμεων στο Ντόνμπας.
Είχα γράψει τον Ιανουάριο του 2015:
Αλλά είναι ήδη σαφές ότι αποτυγχάνοντας να επιτύχουν οποιουσδήποτε αισθητούς πολιτικούς στόχους στην Ουκρανία και στην Ρωσία και προκαλώντας έτσι μιαν μαζική παγκόσμια αναδιάταξη, οι ΗΠΑ υπέστησαν μιαν ήττα. Ποιες θα είναι οι συνέπειες αυτής της ήττας; Ξέρω μόνο ότι είναι ήδη μεγάλες και ότι η ώρα για την αντιμετώπιση της πραγματικότητας  έρχεται.
Σήμερα, σχεδόν τέσσερα χρόνια αργότερα, ζούμε σε έναν μεταμορφωμένο κόσμο και κανείς στις ΗΠΑ, εκτός αν γράφει σε φυλλάδες και δεν νοιάζεται για την υπόληψή του, δεν παρουσιάζει σενάρια με ρωσικές ήττες. Είναι ένας κόσμος σε μετάβαση, όχι απλά σε πολυκεντρικότητα –ζούμε ήδη σε πολυκεντρική πραγματικότητα- αλλά σε ένα κόσμο όπου οι ΗΠΑ έχουν αποτελεσματικά αποτραπεί στις απόπειρές τους να προωθηθούν στην Ευρασία. Σε ένα κόσμο όπου έχουν περιορισθεί να απευθύνουν χαρακτηρισμούς, να εξακοντίζουν ύβρεις και να οργανώνουν προκλήσεις –επειδή δεν μπορούν να κάνουν τίποτε άλλο.
Κατά κάποιο τρόπο οι λαοί αγνοούν αυτό το γεγονός, μιας δραματικής,  ταχείας με ιστορικούς όρους, παρακμής της αμερικανικής δυνάμεως. Η αμερικανική μεταπολεμική ευημερία και επιρροή στηριζόταν κυρίως στο μύθο και στην μπλόφα της αμερικανικής στρατιωτικής ισχύος, η οποία ήταν υποτίθεται ικανή να υποχρεώνει όλους να πειθαρχούν στις οδηγίες και να τρέμουν από τον φόβο της τιμωρίας για την παρεκτροπή. Η Ρωσία αποκάλυψε αυτήν την μπλόφα.
Σήμερα οι αμερικανικές πράξεις αντιπροσωπεύουν συνεχώς πιο έκδηλα τα συμπτώματα μιας φθίνουσας δύναμης, που δεν μπορεί να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα χωρίς να παραφρονήσει. Και τείνει να παραφρονήσει, εσωτερικά όσο και στο διεθνές πεδίο. Η μόνη δύναμη που μπορεί να συγκρατήσει αυτήν την αυξητικά παράλογη και επικίνδυνη δύναμη, από του να αυτοκτονήσει παρασύροντας όλους μαζί της στον θάνατο, είναι η απειλή μιας συντριπτικής στρατιωτικής ήττας. Η Ρωσία διαθέτει  αυτήν την δύναμη να το κάνει και μέχρι τώρα αυτή η απειλή λειτουργεί.
Ερωτώ, επομένως είναι θεμιτό το κριτήριο για την εκτίμηση της κατάστασης το να συγκρίνεις δυο κράτη στον κόσμο του 2014 και του 2018; Η απάντηση είναι ότι όχι μόνο είναι θεμιτό αλλά είναι και ο μόνος τρόπος. Με όλες τις αμερικανικές προκλήσεις, τις ύβρεις και την Ρωσία να στρέφει-υποτίθεται-και την άλλη παρειά, οφείλουμε να απαντήσουμε στο ερώτημα: Η Ρωσία κερδίζει;  Όταν κοιτάξεις την ευρύτερη εικόνα, η απάντηση είναι ανεπιφύλακτα ναι. Και εκδηλώνεται ποικιλότροπα, από την οικονομία, στα στρατιωτικά, στην γεωπολιτική.
     Οι σιωνιστές νεοσυντηρητικοί που κυβερνούν στην Ουάσιγκτον είναι  ικανοί για το ίδιο λάθος που διέπραξαν ο Ναπολέων και ο Χίτλερ. Πιστεύουν στο «τέλος της Ιστορίας», ότι η  Σοβιετική κατάρρευση σημαίνει πως η Ιστορία επέλεξε την Αμερική ως το πρότυπο για το μέλλον. Η αλαζονεία τους υπερβαίνει εκείνην του Ναπολέοντα και του Χίτλερ.
Ούτε ο Ναπολέων ούτε ο Χίτλερ είχαν να αντιμετωπίσουν θέματα πυρηνικής αποτροπής και ούτε ζούσαν σε κόσμο άμεσης διάδοσης της πληροφορίας. Κρίνοντας από τις υστερικές αντιδράσεις αυτών των ίσιων νεοσυντηρητικών και των στρατιωτικών τους «εμπειρογνωμόνων», είτε το 2015 με τα γεγονότα στην Συρία, είτε με την ομιλία του Πούτιν της 1η Μαρτίου στην Ομοσπονδιακή Εθνοσυνέλευση (επίδειξη υπερσύγχρονου ρωσικού οπλοστασίου)- το μήνυμα σημειώθηκε. Η υστερία είναι το πρώτο σημάδι αδυναμίας. Αυτοί οι νεοσυντηρητικοί μπορεί να είναι παράλογοι –τουλάχιστον μερικοί από αυτούς- αλλά ακόμη και αυτοί αντιλαμβάνονται ότι υπάρχει ένα τίμημα που πρέπει να πληρωθεί και υπάρχουν σημεία που δείχνουν πως κάπως αντιλαμβάνονται ότι υπάρχουν αυστηροί περιορισμοί στην δύναμη της Αμερικής. Στο κάτω-κάτω ο Ναπολέων και ο Χίτλερ προχώρησαν στην Ρωσία όταν είχαν ρίξει την Ευρώπη στα γόνατα. Και είχαν πίσω τους την υψηλή φήμη της Μεγάλης Στρατιάς και της Βέρμαχτ. Οι ΗΠΑ δεν είναι σε θέση να κερδίσουν ούτε ένα πόλεμο εναντίον μικρότερου αντιπάλου από το 1950,αν εξαιρέσει κανείς το κυνήγι της γαλοπούλας εναντίον του χονδρικά μειονεκτικού στρατού του Σαντάμ Χουσεΐν.
Και εδώ είναι η κατάληξή μου: Όντας τέως στρατιωτικός, αναγνωρίζω πλήρως ότι είμαι απλά ένας αρθρογράφος, και όπως οποιοσδήποτε «αναλυτής», δεν έχω πρόσβαση στις καθημερινές άκρως μυστικές ενημερώσεις του Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου και της ρωσικής μυστικής υπηρεσίας στον Πρόεδρο Πούτιν. Ο πατριωτισμός ή ο υπολειμματικός επαγγελματισμός δεν υποκαθιστά την γνώση της καθημερινής κατάστασης που εξασφαλίζουν στον Ανώτατο Διοικητή χιλιάδες επί χιλιάδων ανθρώπων, που ριψοκινδυνεύουν την ζωή τους για να φέρουν την κρίσιμη πληροφορία-κλειδί, έτσι ώστε αυτός να πάρει αυτήν την μία και μόνη σωστή απόφαση που θα προστατέψει τον κόσμο από τον αφανισμό.
Η Ρωσία ξέρει που βρίσκονται σήμερα οι ΗΠΑ. Και όταν κοιτάζω πίσω σε πέντε χρόνια της ιστορίας του κόσμου, βλέπω την Ρωσία σαν την γάτα του παραμυθιού να αποτελειώνει το κοτόπουλο, ενώ αυτοί που υποθέταμε πως θα χρησιμοποιούσαν την δύναμη, δεν μπορούν να το κάνουν και βγάζουν φωνές, αλλά δεν κρατούν μαγκούρα. Αυτό το κοτόπουλο είναι η Pax Americana. Η Ρωσία θα συνεχίσει να κάνει αυτό που κάνει, επειδή αποδίδει και επειδή αυτή ξέρει πώς να διεξάγει πολέμους, ξέρει πώς να αμύνεται και επειδή όλοι ζούμε  σε έναν διαφορετικό κόσμο σήμερα, όπως το βλέπει η Ρωσία αλλά όχι οι ΗΠΑ. ΄Ετσι το να υβρεολογείς και  να εξαπολύεις μιαν ακόμη άχρηστη ομοβροντία από πυραύλους Τόμαχωκ στην Συρία, ή να «εκπαιδεύεις» τις μαριονέτες  σου στην Ουκρανία για στρατιωτικές προκλήσεις είναι το όριο για τις ΗΠΑ και με αυτά δεν εγείρεται θέμα τιμής.

Το λιντσάρισμα ενός ανθρώπου στο κέντρο της Αθήνας - Το πρόσωπο του τέρατος


Ως ελάχιστη συμβολή στον προβληματισμό που κυριαρχεί για την δολοφονία με λιντσάρισμα ενός ανθρώπου (επίδοξου ληστή ; ) στο κέντρο της Αθήνας με αποκρουστικό τρόπο αναδημοσιεύουμε ορισμένες απόψεις από αναρτήσεις στο fb

Chris Demetis
5 ώρες

Ως εν ενεργεία δημοσιογράφος αισθάνομαι την ανάγκη -αν όχι την υποχρέωση- να σχολιάσω τα όσα διαβάζω/βλέπω/ακούω τις τελευταίες ώρες να αναπαράγονται από συναδέλφους μου.
Στην υπόθεση της Ομόνοιας αναφέρθηκαν τα εξής:
-"Επίδοξος ληστής" ή "ληστής" σκέτο και "νεκρός ληστής". Δεν γνωρίζουμε καν αν μπήκε στο κατάστημα για να ληστέψει. Υπάρχουν αντικρουόμενες μαρτυρίες. Ο δημοσιογράφος βάσει δεοντολογίας πρέπει να κάνει ερωτήσεις, να κάνει ρεπορτάζ και σε κάθε περίπτωση, όχι να δικάζει και να καταδικάζει.
-"Κρατούσε μαχαίρι" στον τίτλο. Ακόμα δεν έχει αποδειχθεί ότι υπήρξε όπλο ή ένοπλη απειλή. Στο δεύτερο βίντεο απεικονίζεται να σηκώνει ένα γυαλί για να προφυλαχθεί και προσπαθεί να διαφύγει από εκείνους που τον ξυλοκόπησαν. Δεν καταγράφεται να απειλεί κανέναν.
-"Υπήρξε προσπάθεια του ιδιοκτήτη να προστατέψει την περιουσία του". Στα βίντεο καταγράφεται δράση αυτοδικίας και λιντσάρισμα. Επίσης ο ιδιοκτήτης απεικονίζεται να εκτοξεύει πέτρες προς το θύμα μέσα από μια ανοιχτή ή σπασμένη τζαμαρία. Δεν έχουμε εικόνα για όσα είχαν προηγηθεί.
Υπάρχει σοβαρή περίπτωση η υπόθεση να αποδειχθεί το μεγαλύτερο δημοσιογραφικό φιάσκο των τελευταίων ετών, ή δεκαετιών. Ή ένα από τα μεγαλύτερα τέλος πάντων.
Συμπερασματικά:
-Η αναπαραγωγή των non paper ΔΕΝ είναι δημοσιογραφία.
-Η βιαστική αποτύπωση του γεγονότος με χαρακτηρισμούς για έναν νεκρό, ΔΕΝ είναι δημοσιογραφία. Είναι σκύλευση και "κλικοθηρία".
-Έχουμε τεράστια ευθύνη εμείς οι ίδιοι οι δημοσιογράφοι, ο κλάδος γενικότερα, για το κακό που επιτελείται μέσα από τα ελληνικά ΜΜΕ.
Όπως και να' χει, το πώς σχολιάστηκε και σχολιάζεται η όλη τραγωδία στα κοινωνικά δίκτυα -τα αμεσοδημοκρατικά media όπως αποκαλούνται- δίνει μια πολύ "καλή" εικόνα σχετικά με το πού οδεύει η ελληνική κοινωνία.
Κατ' ευθείαν προς τα πίσω.
Και κάτι τελευταίο για όποιον έφτασε να διαβάζει ως εδώ. Όσοι ασπάζεστε το "δεν είμαι ρατσιστής αλλά", και ψάχνετε να αιτιολογήσετε την δολοφονική αυτοδικία του καταστηματάρχη (φαίνεται ξεκάθαρα πως μαζί με τον δεύτερο άνδρα σπάνε τη τζαμαρία στο κεφάλι του θύματος, και ο ίδιος ο ιδιοκτήτης του πατάει κυριολεκτικά το κεφάλι στο πεζοδρόμιο), παρακαλώ κάντε την αθόρυβα και διακριτικά από το προφίλ αυτό.

Ημεροδρόμος
5 ώρες ·

Ο θάνατος του Ζακ Κωστόπουλου (ναι, είχε και όνομα ο άνθρωπος που έχασε τη ζωή του από λιντσάρισμα δίπλα στην Ομόνοια) αποτελεί όριο για την περίοδο που ζούμε στην Ελλάδα.
Είναι η έκφραση του εκφασισμού μιας κοινωνίας που σαπίζει κι επειδή δεν έχει σε τίποτα να ελπίζει κλωτσάει μέχρι θανάτου όποιον βρεθεί σε αδύναμη θέση μπροστά της.
Αν δεν αντισταθούμε στον εκφασισμό, αν γίνει συνήθεια αυτή η «δημοκρατία», τότε το τέρας του φασισμού θα μας κατασπαράξει, μέρα μεσημέρι στο κέντρο της ζούγκλας που θα έχουμε κατασκευάσει.


O Μαγνήτης Μιχάλης εξοργισμένος.
6 ώρες ·

Εάν αποδειχθούν, τα όσα λέει ο Βαλλιανάτος, τότε μαζί με τους φυσικούς αυτουργούς της δολοφονίας του Zak Kostopoulos, θα πρέπει να κάτσουν στο σκαμνί και πολλοί, μα πάρα πολλοί δημοσιογράφοι, που με μεγάλη ευκολία, μετέδωσαν στο πανελλήνιο, όσα μετέδωσαν!!!

"Gregory Vallianatos
3 ώρες
Οποιος ξαναγράψει ή ξαναπεί "ο επίδοξος ληστής" για τον άγρια δολοφονημένο Ζακ θα διαψευσθεί τόσο εικτρά που θα ντρέπεται που υπάρχει. O Zακ μπήκε στο κατάστημα μέρα μεσημέρι στην Ομόνοια!!!!!(και κλειδώθηκε αυτόματα) όχι για να κλέψει αλλά για να προστατευθεί από κίνδυνο που διέτρεχε λόγω φασαρίας στο απέναντι μαγαζί που καθόταν με παρέα. Οπτικό υλικό υπάρχει. Τα υπόλοιπα στις τρομερές δίκες που έρχονται, αρχίζοντας από την Τρίτη 25 Σεπτ. #tremete"


Μπογιόπουλος Νίκος
10 ώρες ·
Οι εικόνες των όσων συνέβησαν στην Ομόνοια είναι σοκαριστικές.
Εκείνο που μαζί με την τραγική κατάληξη προκαλεί διπλό σοκ είναι η αντίδραση των σεσημασμένων του "νόμου και της τάξης".
Πρόκειται για "ανθρωπιστές" που ο "ουμανισμός" τους έχει για σημαία του το κνούτο του "νοικοκυραίου".
Που το "αίσθημα δικαίου" με το οποίο δηλητηριάζουν την κοινωνία δεν περιορίζεται, πια, σε εκείνο το σιχαμερό "ναι μεν, αλλά...".
Τώρα, πλέον, έφτασαν μέχρι του σημείου να αναγορεύουν το νόμο του Λυντς σε "αυτοάμυνα" και να τον βαφτίζουν... "δικαίωμα"!
Ο Χατζιδάκις μας είχε προειδοποιήσει:
«Όποιος δεν φοβάται το πρόσωπο του τέρατος, πάει να πει ότι του μοιάζει. Και η πιθανή προέκταση του αξιώματος είναι, να συνηθίσουμε τη φρίκη, να μας τρομάζει η ομορφιά. (…). Η υποταγή ή ο εθισμός σε μια τέτοια συνύπαρξη, ή συνδιαλλαγή, δεν προκαλεί τον κίνδυνο της αφομοίωσης ή της λήθης, του πώς πρέπει, του πώς οφείλουμε να σκεφτόμαστε, να πράττουμε και να μιλάμε; Αναμφισβήτητα αρχίσαμε να το ανεχόμαστε. Και η ανοχή, πολλαπλασιάζει τα ζώα στη δημόσια ζωή, τα ισχυροποιεί και τα βοήθα να συνθέσουν με ακρίβεια τη μορφή του τέρατος, που προΐσταται, ελέγχει και μας κυβερνά (...).
Το ερώτημα περνάει απ’ τις ηλεκτρικές εφημερίδες της κεντρικής πλατείας. Πώς θ’ αντιδράσουμε και πώς δε θα συμβιβαστούμε με το τέρας; (...)"

Η πρώιμη ανθρωπογεωγραφία των προσεχών αυτοδιοικητικών εκλογών στον δήμο Θερμαϊκού


του ακτιβιστή

Ρωτήθηκα πριν λίγες μέρες από βουλευτή της Β' Θεσσαλονίκης πόσα κατά την άποψή μου θα είναι τα ψηφοδέλτια που θα διεκδικήσουν την δημαρχία στον Θερμαϊκό.
Προφανώς ο έμπειρος πολιτικός ήθελε να διασταυρώσει τις δικές του πληροφορίες κι εκτιμήσεις με την άποψή μου.
Είναι ένα ερωτηματικό που απασχολεί όσους έχουν ιδιαίτερη σχέση με το "άθλημα" της ψηφοσυλλογής ή το "λειτούργημα" και επιδίωξη να "σώσουν τον τόπο". Αλλά και τους συνδημότες μας, αν κρίνω από ερωτήματα που θέτουν και την επιθυμία τους να στηρίξουν έναν από τους  "εν δυνάμει" διεκδικητές.
Όλοι σχεδόν οι υποψήφιοι πιστεύουν πως ο τόπος κινδυνεύει από τους ανταγωνιστές - διεκδικητές τους και ότι αυτοί είναι οι μόνοι που θα καταφέρουν να παραδώσουν τον δήμο Θερμαϊκού, την επόμενη ή τις επόμενες τετραετίας, σε πολύ καλύτερη κατάσταση από αυτή που θα τον παραλάβουν. Εννοείται..... εφόσον καταφέρουν να καταλάβουν - με την ψήφο των δημοτών - τον πολυπόθητο θώκο του δημάρχου.
Είμαι βέβαιος, όντας ρομαντικός και φύσει καλοπροαίρετος, πως υπάρχει μια πλειάδα ικανών υποψηφίων που θα μπορούσαν να διεκδικήσουν τη δημαρχία.
Ο ρεαλισμός όμως μας αποκαλύπτει πως ελάχιστοι αυτών έχουν σοβαρές πιθανότητες να συνθέσουν ένα πλήρες ψηφοδέλτιο.
Παρ'όλα όμως τα παραπάνω, εκτίμησή μου είναι πως θα υπάρξει μεγάλος αριθμός ψηφοδελτίων, αρκετά των οποίων  θα παραταχθούν με τη μίνιμουμ συμμετοχή δημοτικών και τοπικών συμβούλων.
Ο λόγος έγκειται στο νέο εκλογικό σύστημα που πρόσφατα ψηφίστηκε με το νόμο 4555/19-7-18.
Μια άτολμη εισαγωγή της απλής αναλογικής, που αντί να καταρτίσει δύο ψηφοδέλτια, ενός των υποψηφίων δημάρχων κι ενός των υποψηφίων δημοτικών συμβούλων προέκρινε την απλή αναλογική μεταξύ των συνδυασμών. Αν συνέβαινε το πρώτο, το εκλογικό σώμα θα μπορούσε να επιλέξει τους αξιολογότερους χωρίς να μπει στη διαδικασία επιλογής συνολικά των συνδυασμών, με όποια μειονεκτήματα ή και κομματικές σκοπιμότητες κρύβονται από τον νομοθέτη (το κόμμα δηλ. που εισήγαγε το σχέδιο νόμου και που το ψήφισε). Αντ' αυτού κατοχύρωσε μια μορφή αναλογικής που δημιουργεί κλίμα φόβου σε υποψηφίους δημοτικούς συμβούλους που πολλοί απ' αυτούς σκέφτονται (με βάση της προσωπική τους σωτηρία) να συμπύξουν με άλλους που βρίσκονται στην ίδια αγωνία νέα ψηφοδέλτια με λιγότερους υποψηφίους αλλά που θα έχουν την δυνατότητα να εκλέξουν έναν ή δύο συμβούλους με το 3% της απλής αναλογικής (και τον μαγικό αριθμό 650 - 700 ψήφους ανά έδρα).

Εδώ να πούμε πως εκτός από την καινοφανή πρακτική όσον αφορά τους δημοτικούς συμβούλους υπεισέρχεται και μια δυνητικά παράξενη εξέλιξη σχετικά με την εκλογή δημάρχου - στην μάλλον βεβαία - με την ψηφοφορία της δεύτερης Κυριακής. Όπου μπορεί ο πλειοψηφών από την πρώτη Κυριακή υποψήφιος δήμαρχος να μην εκλεγεί, λόγω "παράξενων" συμφωνιών και συμμαχιών.

Ένα άλλο στοιχείο του νέου εκλογικού συστήματος των προσεχών αυτοδιοικητικών εκλογών θα είναι και η θεωρητική "αστάθεια" του εκλεγμένου δημάρχου, αφού η πλειοψηφία των εκλεγμένων δημοτικών συμβούλων δεν θα είναι στο ψηφοδέλτιό του και αυτό ίσως αφήσει ανοιχτή την πόρτα για διάφορες - ιερές ή ανίερες - συμφωνίες κατά περίπτωση.

Στο προκείμενο τώρα είναι καιρός να αρχίσουμε να μετράμε υποψηφιότητες και να δημιουργήσουμε έναν πρόωρο εκλογικό χάρτη.
Δεδομένα θα πρέπει να θεωρούνται, ως σήμερα τουλάχιστον, τα εξής ψηφοδέλτια:
  • Γιάννης Μαυρομάτης, ο νυν δήμαρχος Θερμαϊκού. Δείχνει να αντιμετωπίζει αποχωρήσεις, παραιτήσεις και διαφοροποιήσεις αρκετών συνεργατών του, αλλά πιστεύουμε ότι θα κατεβάσει ένα αξιόμαχο ψηφοδέλτιο και πιθανολογείται πως θα έχει σαφές προβάδισμα, παρά τα οξυμένα ζητήματα καθημερινότητας που μέχρι σήμερα αντιμετωπίζει (στο ζήτημα κυρίως της καθαριότητας). Η δύναμή του μοιράζεται ισομερώς στις τρεις ενότητες του δήμου.
  • Γιώργος Τσαμασλής, ο αρχηγός της μείζονος αντιπολίτευσης στο δημοτικό συμβούλιο. Φέρεται να έχει συγκροτήσει πλήρες ψηφοδέλτιο αν και έχει διαφοροποιήσεις από συμβούλους του συνδυασμού του (που θα διεκδικήσουν τη δημαρχία με διαφορετικό ψηφοδέλτιο). Θεωρείται πως η μεγαλύτερη δύναμή του βρίσκεται στην ενότητα της Επανομής.
  • Ψηφοδέλτιο ΣΥΡΙΖΑ. Πρόκειται για υποψηφιότητα (που ακόμη αναζητείται, με δεδομένη την αποχώρηση του Σπύρου Κουζινόπουλου, που όμως μέλλει να επιβεβαιωθεί) του συνδυασμού της πρώην Συμπολιτείας, μετά από αποχώρηση πολλών στελεχών ως συνέπεια της κολοτούμπας ΣΥΡΙΖΑ και μετατροπής του σε νεομνημονιακό σχηματισμό.
  • Ψηφοδέλτιο Λαϊκής Συσπείρωσης με υποψήφια δήμαρχο την Ντίνα Μόραλη. Εκφράζει αυτοδιοικητικά τον πολιτικό χώρο του ΚΚΕ.
  • Συμεών Καψάλας, νέα υποψηφιότητα. Ο υποψήφιος που πρώτος δήλωσε την πρόθεσή του να διεκδικήσει τον δήμο Θερμαϊκού και δημιούργησε ομάδα για την υποψηφιότητά του στο facebook (Παγκόσμια Πόλη), είναι τεχνοκράτης και επιχειρηματίας. Διετέλεσε διευθυντικό στέλεχος σε διάφορα τραπεζικά ιδρύματα και έχει ένα σημαντικό portfolio τίτλων σπουδών από διάφορα πανεπιστήμια της Ελλάδας και του εξωτερικού. Κατάγεται από τη Μηχανιώνα όπου πιστεύεται ότι έχει την κύρια δύναμή του.
  • Νίκος Παράσχου, δημοτικός σύμβουλος στο συνδυασμό του "Θερμαγικού". Φέρεται να θέτει υποψηφιότητα για την δημαρχία και έγινε αντιληπτό πως το κάνει με ένα τρόπο καθαρό κι οξύ, που τον απομακρύνει από το ψηφοδέλτιο με το οποίο εξελέγει στις τελευταίες εκλογές. Η δύναμη κι η εμβέλειά του αναφέρεται   στον πρώην Δήμο Θερμαϊκού, κυρίως στην Περαία.
Στις παραπάνω υποψηφιότητες θα πρέπει να συνυπολογιστούν και άλλες πολύ πιθανές όπως:
  • Ψηφοδέλτιο χωρίς όνομα υποψηφίου δημάρχου έως σήμερα, που συγκεντρώνει υποστηρικτές από την περιοχή των Ν. Επιβατών. Ίσως ένα από τα περιορισμένων δημοτικών συμβούλων ψηφοδέλτια που αναμένεται να κάνουν την εμφάνισή τους στις εκλογές του Μαΐου.
  • Κωστής Κούτουκας. Ένα ψηφοδέλτιο που έρχεται και φεύγει ... Ο Κωστής ήταν πρώην δήμαρχος Μηχανιώνας και μέλος στην διοίκηση Γιάννη Αλεξανδρή. Έμεινε ανενεργός στην τελευταία εκλογική αναμέτρηση και φέρεται από φίλους του να είναι υποψήφιος τον προσεχή Μάϊο. Οι πληροφορίες μας λένε πως το σκέφτεται και ίσως ανακοινώσει την πρόθεσή του σε δύο εβδομάδες. Η δύναμή του σε περίπτωση που τελικά κατεβεί βρίσκεται στη Μηχανιώνα.
  • Αλλά και ακόμα δύο ψηφοδέλτια, ένα με αναφορά κύρια την Επανομή και ένα την Περαία που βρίσκονται (όπως και όλα τα προηγούμενα φυσικά) στη φάση δέσμευσης συνεργαζόμενων συμβούλων αλλά και πρώιμων υποστηρικτών.
Αλλά στην πορεία, με νεώτερη ανάρτησή μας,  θα μας δοθεί η ευκαιρία να ξεδιπλώσουμε ακόμα περισσότερο τις προθέσεις αλλά και να αποκαλύψουμε τις θέσεις και τους στόχους των υποψηφίων στον Δήμο Θερμαϊκού


Τα αναμενόμενα αποτελέσματα της αλλοπρόσαλης πολιτικής Σταθάκη σχετικά με τις Σκουριές #skouries

750 εκατομμύρια ευρώ ζητάει εξωδικαστικά η Ελληνικός Χρυσός από το Ελληνικό Δημόσιο για ζημίες, διαφυγόντα κέρδη και ηθική βλάβη που υπέστη λόγω των καθυστερήσεων στην αδειοδότηση του υποέργου Σκουριών και επιπλέον 680.000 ευρώ για κάθε μέρα που δεν δίνονται οι αιτούμενες άδειες. Σε περίπτωση που δεν ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις της, η εταιρεία απειλεί με προσφυγή σε διαιτησία – εννοώντας μάλλον διεθνή διαιτησία.

Kατά την ΑΥΓΗ, το εξώδικο είναι σε «ιταμό ύφος, λες και απευθύνεται σε υπηκόους χώρας-μπανανίας» ενώ κατά την Eldorado πρόκειται για μια «καλή τη πίστη προσπάθεια φιλικής επίλυσης του ζητήματος». Τα αποσπάσματα που δημοσιεύει η ΑΥΓΗ δείχνουν σαφώς το πρώτο – άλλωστε παρόμοιο ύφος έχουμε δει και σε άλλα έγγραφα της Ελληνικός Χρυσός προς τις Ελληνικές αρχές την τελευταία πενταετία.
Αρχικά πρέπει να τονιστεί οτι μία εξώδικη επιστολή δεν αποτελεί τίποτε άλλο από μια καταγεγραμμένη σε δημόσιο έγγραφο δήλωση προθέσεων. Κανείς, ούτε οι αναλυτές που παρακολουθούν τις εξελίξεις, δεν περιμένει να απαντήσει η Ελλάδα θετικά στο εξώδικο και να προσφέρει στην Eldorado 750 εκατ. ευρώ. Η κίνηση ερμηνεύεται ως μία καταγραφή των ελάχιστων οικονομικών απαιτήσεων της εταιρείας, για την περίπτωση που η υπόθεση οδηγηθεί σε διαιτητικό δικαστήριο. Δηλαδή ως ένας ξεκάθαρος εκβιασμός για την έκδοση των αδειών. Η εταιρεία πιέζεται τρομακτικά από τους μετόχους της που χάνουν περιουσίες με τη μετοχή να έχει κατρακυλήσει κάτω από το $1 δολάριο και να είναι στα πρόθυρα της διαγραφής από το NYSE ή του reverse split.
Εκεί που μας χρωστούσε, ζητάει να πάρει και το βόδι η Eldorado/Ελληνικός Χρυσός και καλά κάνει από την πλευρά της, αφού ο κ. Σταθάκης της έδωσε τα «πατήματα» για να το κάνει. Το εξώδικο ήταντο απολύτως αναμενόμενο αποτέλεσμα της ανερμάτιστης πολιτικής Σταθάκη από το Νοέμβριο 2016 που ανέλαβε το ΥΠΕΝ και της απροθυμίας του να διαφυλάξει τα συμφέροντα του Δημοσίου απέναντι σε μια εταιρεία που συστηματικά αρνείται να τηρήσει τις υποχρεώσεις της.
Η εταιρεία κατηγορεί το Δημόσιο για «αντισυμβατική, παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά» λόγω της καθυστέρησης στην έκδοση των υπολειπόμενων αδειών για το μεταλλείο των Σκουριών. Kατά την πάγια τακτική της επιχειρεί να αποσυνδέσει αυτές τις άδειες από το υπόλοιπο Επενδυτικό Σχέδιο το οποίο βρίσκεται στον αέρα από το 2016, λόγω της απόρριψης της τεχνικής μελέτης της μεταλλουργίας (αποφάσεις Σκουρλέτη).
Το δελτίο τύπου του ΥΠΕΝ σχετικά με το εξώδικο αίτημα της εταιρείας, σωστά, επανασυνδέει τις άδειες με τη μεταλλουργία:
«Σε συνέχεια της ανακοίνωσης της εταιρείας «Ελληνικός Χρυσός ΑΕΜΒΧ» σχετικά με την κατάθεση αιτήματος αποζημίωσης ως αποτέλεσμα της διαδικασίας αδειοδότησης του Μεταλλείου των Σκουριών, επισημαίνουμε την πάγια θέση του Ελληνικού Δημοσίου, ότι η ανάπτυξη των Μεταλλείων Κασσάνδρας είναι, σύμφωνα με τους όρους της Σύμβασης, μια ενιαία επένδυση. Ως εκ τούτου, βασική προϋπόθεση για την έναρξη και λειτουργία των επιμέρους τμημάτων αυτής, είναι η προσκόμιση, εκ μέρους της Εταιρείας, των απαραίτητων εγγυήσεων για την υλοποίηση της υποχρέωσης παραγωγής καθαρών μετάλλων. Στο πλαίσιο της θέσης αυτής, εξετάζεται από τη Διοίκηση και το κατατεθέν αίτημα της εταιρείας».
Οι Σκουριές είναι τμήμα της ενιαίας και αδιαίρετης «επένδυσης» των Μεταλλείων Κασσάνδρας και δεν μπορούν να αδειοδοτηθούν αν δεν ξεκαθαριστεί πλήρως το ζήτημα της μεταλλουργίας, δηλαδή αν η εταιρεία δεν αποδείξει οτι η μεταλλουργική τεχνολογία (flash smelting) που έχει επιλέξει για την επεξεργασία του υψηλού αρσενικού μίγματος συμπυκνωμάτων Σκουριών και Ολυμπιάδας είναι τεχνικά εφαρμόσιμη και περιβαλλοντικά αποδεκτή. Μέχρι στιγμής, η εταιρεία αρνείται πεισματικά οτι υπάρχει οποιοδήποτε λάθος ή παράλειψη στην τεχνική μελέτη της μεταλλουργίας παρ’οτι η αρμόδια υπηρεσία την έχει απορρίψει επισημαίνοντας σωρεία σοβαρών προβλημάτων που οδηγούν σε τεχνικά προβλήματα στην εφαρμογή και – κυρίως – στη διακινδύνευση της δημόσιας υγείας. Κατά πληροφορίες, και τις δύο φορές που επεστράφη η μελέτη ακολούθησαν επιστολές της εταιρείας αντίστοιχου ιταμού και αποικιοκρατικού ύφους με το πρόσφατο εξώδικο.
Είναι η πρώτη φορά – στο δελτίο τύπου – που η αδειοδότηση των Σκουριών συνδέεται ευθέως με το ζήτημα της μεταλλουργίας και λογικά σε αυτό το πνεύμα θα είναι και η επίσημη απάντηση στις απαιτήσεις της εταιρείας. Σωστά τα λέει τώρα ο κ. Σταθάκης αλλά δεν ήταν αυτά που έπραξε στη διάρκεια της θητείας του ως Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας:
– Η πρώτη υπογραφή του κ. Σταθάκη ως Υπουργού ΠΕΝ ήταν μια έγκριση δευτερεύουσας μελέτης για τις Σκουριές, παρότι με απόφασεις του προκατόχου του, Πάνου Σκουρλέτη, είχαν ήδη απορριφθεί τόσο η μελέτη της μεταλλουργίας όσο και η αίτηση θεραπείας της εταιρείας. Μια έγκριση ασήμαντη ουσιαστικά, αλλά δηλωτική της πρόθεσης του νέου Υπουργού να ανεχθεί την παραβίασης της σύμβασης.
– Η εφαρμογή των αποφάσεων Σκουρλέτη επέβαλε την ανάκληση της ΑΕΠΟ και των εγκρίσεων τεχνικών μελετών που παραβιάζονται. Εν συνεχεία ο Υπουργός μπορούσε να προβεί σε ακύρωση της σύμβασης, με υπαιτιότητα της Ελληνικός Χρυσός, και να διεκδικήσει αποζημιώσεις υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου από την εταιρεία όπως προβλέπει το άρθρο 4 της σύμβασης. Αντί γι’αυτό, κατάφερε να κάνει ακριβώς το αντίθετο και να μας ζητάει τωρα αποζημιώσεις η εταιρεία, εκβιάζοντας για άδειες που δεν δικαιούται να λάβει.
– Αδειοδότησε πλήρως το υποέργο Ολυμπιάδας, παραβιάζοντας ο ίδιος το ενιαίο και αδιαίρετο της «επένδυσης» και έδωσε σειρά παράνομων προσωρινών αδειών και παρατάσεων στο ΧΥΤΕΑ Κοκκινόλακκα.
– Προσέφυγε σε διαιτησία με στόχο  να παρακάμψει τις αποφάσεις Σκουρλέτη και να βγάλει την εταιρεία από το νομικό αδιέξοδο. Παρ’οτι η επιλογή των προσώπων και το κείμενο του δικογράφου έδειχναν μια στημένη υπέρ της εταιρείας διαδικασία, η τελική απόφαση ήταν μόνο κατ’ονομα «νίκη» για την εταιρεία. Το διαιτητικό δικαστήριο αναγνώρισε την ισχύ των αποφάσεων Σκουρλέτη και την αποκλειστική αρμοδιότητα του ΣτΕ να τις ακυρώσει και έτσι κανένα πρόβλημα για την εταιρεία δεν λύθηκε. Ο κ. Σταθάκης δεν έδωσε ποτέ στη δημοσιότητα το ντροπιαστικό για τον ίδιο και αρνητικό για την εταιρεία κείμενο της απόφασης, αλλά το δημοσιεύσε το «Παρατηρητήριο» και θα το βρείτε εδώ:
ΑΠΟΦΑΣΗ ΔΙΑΙΤΗΣΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ by Antigold. Και μια πολύ σύντομη κριτική/ερμηνεία της απόφασης εδώ.
– Αντί να εξηγήσει στα μέσα ενημέρωσης τι σημαίνει πραγματικά η διαιτητική απόφαση, ο κ. Σταθάκης την έκρυψε και άφησε το πεδίο ελεύθερο στην εταιρεία να διαδίδει την προπαγάνδα της και να διασύρει το Ελληνικό Δημόσιο. Οι άδειες  για τις Σκουριές δεν δίνονται αλλά χωρίς καμμία εξήγηση γι’αυτό. Το ΥΠΟΜΝΗΜΑ μας με τίτλο “Γιατί το ΥΠΕΝ δεν νομιμοποιείται να εκδώσει άδειες για τις Σκουριές» έμεινε αναπάντητο, όπως και οι σχετικές κοινοβουλευτικές ερωτήσεις. Mε τη νέα επίκαιρη ερώτηση του κ. Σκρέκα και της Νέας Δημοκρατίας τι θα κάνει; Θα την αφήσει και αυτήν αναπάντητη;
Εδώ και έξι μήνες η εταιρεία αλωνίζει στα Ελληνικά και ξένα μέσα ενημέρωσης παριστάνοντας την αδικημένη ενώ ο Υπουργός απλά σιωπά. Αλλά με τη σιωπή του δίνει την εντύπωση οτι  αποδέχεται τους ισχυρισμούς της εταιρείας, με αποτέλεσμα να έχει «περάσει» παντού η άποψη της εταιρείας οτι η Ελλάδα παραβιάζει τη σύμβαση και τους όρους των αδειών και εγκρίσεων, ενώ συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο!
Θα έπρεπε να γνωρίζει ο κ. Σταθάκης οτι δεν μπορεί να πατάει για πολύ καιρό σε δυο βάρκες. Θα έπρεπε να προβλέψει οτι η πολυεθνική θα εκμεταλλευόταν την απερίσκεπτη πολιτική του της επιλεκτικής έκδοσης αδειών, προκειμένου να εκβιάσει για να πάρει και τις υπόλοιπες. Με το εξώδικο της εταιρείας τα πράγματα σοβάρεψαν. Θα σοβαρευτεί και ο Υπουργός να τηρήσει το νόμο και να προστατεύσει το δημόσιο συμφέρον και τη δημόσια υγεία;

Η Απώλεια του Αναγνωριστικού ΙΙ-20, Χρυσή Ευκαιρία για την Ρωσία να Απαγορεύσει Οριστικά σε Επιθέσεις του Ισραήλ τον Εναέριο Χώρο της Συρίας.


« Είμαι βέβαιος πως οι Ρώσοι στρατιωτικοί λαχταρούν να εφαρμόσουν αυτό το μέτρο, αλλά δυστυχώς εμποδίζονται από την δράση της 5ης Φάλαγγας του Ισραήλ στους κόλπους της ρωσικής κυβέρνησης»

Τhe Saker, Russia Insider, 19-8-2018

[Αποκαλυπτικό το παρόν άρθρο για τον αντίκτυπο- στο εσωτερικό της Ρωσίας και μεταξύ των Ρώσων του εξωτερικού, που ανέρχονται σε πολλά εκατομμύρια - της κατάρριψης -με ισραηλινό στρατήγημα- του ρωσικού αεροσκάφους ηλεκτρονικού πολέμου στην Συρία, με δείκτες αυτού του αντίκτυπου το ρωσικό όργανο που το προβάλλει με προφανή έμφαση και την ταυτότητα του συντάκτη του άρθρου.
Ο  Saker (ψευδώνυμο του Andrei Raevsky) Ρώσος πρόσφυγας από την Σοβιετική ΄Ενωση στην Ελβετία, όπου εσπούδασε και υπηρέτησε στην μυστική υπηρεσία της χώρας ως στρατιωτικός αναλυτής  μέχρι την επίθεση του ΝΑΤΟ στην Γιουγκοσλαβία. Από τις ΗΠΑ, όπου μετανάστευσε, έχει αναδειχθεί ως μια από τις διεθνείς αυθεντίες στα θέματα της Ρωσίας, στρατηγικά και άλλα, με την ιστοσελίδα του να αποτελεί πηγή πολυεθνικής άντλησης και ο ίδιος να αναφέρεται συχνά στην αρθογραφία προσωπικοτήτων όπως ο Πωλ-Γκρεγκ Ρόμπερτς.]

Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού

Είναι απολύτως σαφές τι συνέβη την Δευτέρα το βράδυ. Η ακόλουθη φωτογραφία τα δείχνει όλα: 

       
Χαρακτηριστική ισραηλινή «εξυπνάδα»…
Βασικά 4 ισραηλινά αεροσκάφη στάλθηκαν σε αποστολή βομβαρδισμού εναντίον στόχων κοντά στις ρωσικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις στο Χμεϊμίμ και στην Ταρτούς ( πράγμα που καθεαυτό είναι ενέργεια βλακώδης και ανεύθυνη). Οι Ισραηλινοί επίτηδες δεν προειδοποίησαν τους Ρώσους πριν από λιγότερο του ενός λεπτού προ της επίθεσης. ΄Ετσι οι Ρώσοι δεν είχαν τον χρόνο να  ειδοποιήσουν το πλήρωμα του αεροσκάφους ηλεκτρονικού πολέμου ΙΙ-20, που πλησίαζε στον χώρο προσγείωσης, να προβεί σε μέτρα αποφυγής.
Όταν τα συριακά S-22 εκτόξευσαν τους πυραύλους τους κατά των ισραηλινών πυραύλων, τα ισραηλινά  F-16 χρησιμοποίησαν το ΙΙ-20 , το οποίο διαθέτει μεγαλύτερης ευρύτητας ραντάρ, ως ασπίδα για να κρυφτούν πίσω του, προκαλώντας τις  απώλειες ζωής 15 Ρώσων στρατιωτικών και ενός αεροσκάφους.
Το ρωσικό υπουργείο Αμύνης επέρριψε όλη τη ν ευθύνη στους Ισραηλινούς και διακήρυξε ότι αυτή η επίθεση ήταν «ύπουλη και ανέντιμη», ότι οι ισραηλινές ενέργειες είναι «εχθρικές» και ότι η Ρωσία «επιφυλάσσεται του δικαιώματός της» να απαντήσει με  «με τις επαρκείς αντενέργειες».
Αυτή είναι μια από τις σπάνιες ευκαιρίες όπου υπάρχει, πιστεύω,  μια στερεή και λογική επιλογή ανταπόκρισης: Να λεχθεί στους Ισραηλινούς ότι από τώρα και στο εξής οποιοδήποτε αεροπλάνο τους πλησιάσει οπουδήποτε πλησίον ρωσικών δυνάμεων θα καταρρίπτεται. Θα το κάνουν οι Ρώσοι;
Αμφιβάλλω. Γιατί; Λόγω της ισχυρότατης φίλο-σιωνιστικής 5ης Φάλαγγας στην Ρωσία.
Είμαι σίγουρος πως οι Ρώσοι στρατιωτικοί θα διψούσαν να πάρουν ένα τέτοιο μέτρο αλλά, δυστυχώς, τα χέρια τους είναι δεμένα από τους πεμπτοφαλαγγίτες στην ρωσική κυβέρνηση.
Θα δούμε. Αν η Ρωσία δεν κάνει τίποτα, θα είναι ενδιαφέρον να δούμε πως αυτοί που αρνούνται την ύπαρξη φίλο-σιωνιστικής 5ης Φάλαγγας στην Ρωσία θα εξηγήσουν αυτήν την παθητική στάση.
Υστερόγραφο: Το μόνο θετικό αποτέλεσμα αυτής της τραγωδίας είναι ότι αυτό θα συμβάλει τα μέγιστα στο μουτζούρωμα της εικόνας του Ισραήλ στην ρωσική κοινή γνώμη ( η οποία συνεχώς υποβάλλεται σε φίλο-σιωνιστική προπαγάνδα από τα ρωσικά ΜΜΕ).
Επικαιροποίηση 1: Ορίστε, αρχίσαμε: Ο Πούτιν ήδη «υποβιβάζει» την σοβαρότητα του συμβάντος. Μόλις δήλωσε ότι «δεν κατέρριψε το Ισραήλ το αεροπλάνο» και μίλησε για «τραγικές περιστάσεις». Είναι αλήθεια πως πρόσθεσε ότι οι Ρώσοι θα λάβουν μέτρα που «ο καθένας θα αντιληφθεί», αλλά εγώ προσωπικά αμφιβάλλω  για αυτά τα «μέτρα». Θα το ανακαλύψουμε σύντομα.
Επικαιροποίηση2: Παρακολουθώ τα ρωσικά ΜΜΕ και οφείλω να αναφέρω ότι σιωνιστές προπαγανδιστές  (Ρώσοι φιλελεύθεροι και Εβραίοι σχολιαστές) αγωνίζονται απελπισμένα να ρίξουν το φταίξιμο σε οποιονδήποτε – στους Σύρους, στους Εσμπολά, ακόμη και στους Ρώσους, εκτός του Ισραήλ.                                               
Αυτό δεν πρόκειται να «κάτσει καλά» στην ρωσική κοινή γνώμη.

Addthis

Google+ Followers

 

ΘΕΜΑΤΑ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΘΛΗΤΙΚΑ ΝΕΑ

ΣΙΝΕΜΑ - ΘΕΑΤΡΟ




ΕΠΙΣΤΗΜΗ

Support : Creating Website | Johny Template | Mas Template
Copyright © 2011. Ακτιβιστης - All Rights Reserved
Template Created by Creating Website Published by Mas Template
Proudly powered by Blogger |2012 Templates