Headlines News :

Ακούω radio - activistis παίζει μουσική και τοπικές ειδήσεις συνεχώς ......

Πρόσφατα σχόλια

Ο Καιρός στην Περαία

ΤΑ ΚΑΛΑ ΝΕΑ

Διαφθορά - Διαπλοκή

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σημαντική η παρουσία του Πολιτιστικού Λαογραφικού Συλλόγου Θερμαϊκού στην παρέλαση στην 5η Λεωφόρο της Ν. Υόρκης

Χωρίς πολύ θόρυβο αλλά όπως φαίνεται με ουσιαστική δουλειά, ο Πολιτιστικός Λαογραφικός Σύλλογος Θερμαϊκού συμμετέχει στις φετινές εορταστικές επαιτιακές εκδηλώσεις της 25ης Μαρτίου, της Ελληνικής ομογένειας στη Νέα Υόρκη.

Μάλιστα εκτός από τη συμμετοχή του στην παρέλαση στην 5η λεωφόρο, την Κυριακή 26 Μαρτίου, σε μια άλλη εκδήλωση με συνδιοργάνωση της "Ακαδημίας Ελληνικής Παιδείας" και υπό την αιγίδα της Ομοσπονδίας Ελληνικών Σωματείων Μείζονος Νέας Υόρκης θα παρουσιάσει στις 31 Μαρτίου, στα πλαίσια λαογραφικής βραδιάς, αναπαράσταση Θρακιώτικου Γάμου.
Η εκδήλωση θα γίνει στην αίθουσα Αστόρια της Ν. Υόρκης.

Πιστεύουμε πως είναι από τις σημαντικές παρουσίες συλλόγου του τόπου μας που έτσι γίνεται πρέσβυς του δήμου Θερμαϊκού.

Ολόψυχα ευχόμαστε καλή επιτυχία στις δράσεις του.

Πρόσωπα που συνέβαλαν σ' αυτές τις δράσεις η Πρόεδρος του Συλλόγου κα Soultana Karagkentsidou, ο Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ελληνικών Σωματείων Μείζονος Νέας Υόρκης κ. Πέτρος Γαλάτουλας και η Διευθύντρια της Ακαδημίας Ελληνικής Παιδείας κα Δήμητρα Βαρσάμη.




Academy of Hellenic Paideia at the Greek Parade 2017!

SAVE THE DATE:
Sunday, March 26th, 2017: Academy will proudly march again this year at the Greek Parade on Fifth Avenue, NYC.


ALL students will wear their PANKRATION UNIFORMS and, under the rhythm of our drums, will march and salute "ΕΡΡΩΣΘΕ!"

Teachers, Parents and Friends, will wear black or dark blue coats and the Academy sashes.

We will all meet at the parade on March 26th, not at Academy.

More details will follow during the week of the parade.


ΘΕΑΤΡΟ: "Πάμε πρεμιέρα ή Τι απέγινε ο Σερ Πέρσιβαλ" από τη ομάδα τέχνης ΘΕΑΤΡΑΛΕ


Μια νέα θεατρική ομάδα με δικούς μας ερασιτέχνες ηθοποιούς υπόσχεται να μας εκπλήξει στην πρεμιέρα που θα δώσουν το Σαββατοκύριακο 4 & 5 Μαρτίου στο αμφιθέατρο του 1ου Γυμνασίου Μηχανιώνας. 
Το όνομα της "ομάδα τέχνης ΘΕΑΤΡΑΛΕ" και θα μας παρουσιάσουν την κωμωδία του Rick Abbot  "Πάμε πρεμιέρα ή Τι απέγινε ο Σερ Πέρσιβαλ".
Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Κορνήλιος Ρουσσάκης και παίζουν οι:
Καίτη Αναγνώστου, Γιώργος Ελευθέρογλου, Βιργινία Καλλιοντζή, Σταύρος Καλόστος, Χρήστος Καπράλος, Μαρία Λευκοπούλου, Μέλλω Νταβράνη, Βασιλική Παπασπύρου και Νίκη Σακκά.




Κεν Λόουτς: «Εμείς είμαστε με το μέρος των λαών»!

Ο χαιρετισμός του μεγάλου Βρετανού σκηνοθέτη μετά τη βράβευση του.

Ο Κεν Λόουτς είναι ο σημαντικότερος, εν ζωή, σκηνοθέτης του πολιτικού κινηματογράφου. Αυτό που τον ξεχωρίζει από τους ομότεχνους του, δεν είναι μόνο η καλλιτεχνική αρτιότητα των ταινιών του, αλλά και η οπτική γωνία που στήνει την κάμερα του για να κινηματογραφήσει το κοινωνικό γίγνεσθαι και τις ανθρώπινες σχέσεις μέσα σ΄ αυτό.
Κατά την πρόσφατη βράβευση του από την Βρετανική Ακαδημία Κινηματογράφου (BAFTA), για την ταινία του «Εγώ ο Ντάνιελ Μπλέικ», ο Λόουτς έστειλε ένα ακόμη μήνυμα στους καλλιτέχνες- δημιουργούς για τη θέση και το ρόλο τους στους καιρούς της σύγκρουσης πλούσιων και φτωχών.
Είπε:
«Στον επερχόμενο αγώνα μεταξύ των πλουσίων και ισχυρών, των πολυεθνικών και των πολιτικών, που μιλάνε εκ μέρους τους, από τη μια πλευρά, κι όλους εμάς τους υπόλοιπους από την άλλη, οι κινηματογραφιστές ξέρουν με ποιανών το μέρος είναι, και παρά τη λάμψη και τη γοητεία αυτών των περιστάσεων, εμείς είμαστε με το μέρος των λαών».
Παρακολουθείστε στο βίντεο που ακολουθεί το μικρό χαιρετισμό του Κεν Λόουτς μετά τη βράβευση του.


πηγή

Κουνέλλης - Μυταράς: Μια τεράστια διπλή απώλεια σ' ένα βράδυ

Τον Γιάννη Κουνέλλη δεν δέχτηκε ποτέ η Σχολή Καλών Τεχνών και τον Δημήτρη Μυταρά τον διέγραψε η Ακαδημία Αθηνών. 
Κι οι οι δυο μεγαλούργησαν.


Τι κι αν ήταν κοινό μυστικό τα τεράστια προβλήματα που αντιμετώπιζε με την όρασή του όπως επίσης και το ότι η κατάσταση της υγείας του είχε επιδεινωθεί τα τελευταία χρόνια; Η είδηση της απώλειας του κορυφαίου σύγχρονου ζωγράφου Δημήτρη Μυταρά σε ηλικία 83 ετών έπεσε ως κεραυνός εν αιθρία χθες βράδυ - ίσως διότι τέτοιες μορφές θέλει να νιώθει κανείς ότι έχουν πάρει «εισιτήριο» για την αιωνιότητα. Κι αν αυτό συνέβη με τον Δημήτρη Μυταρά, η περίπτωση της απώλειας του Γιάννη Κουνέλη - καθώς υπήρξε το πρώτο μούδιασμα - που κυκλοφόρησε λίγη ώρα αργότερα έμοιαζε, το λιγότερο, με κακόγουστο αστείο. Κι όμως, στα δημοσιεύματα ιταλικών μέσων ενημέρωσης δεν χωρούσε αμφισβήτηση: Το ίδιο βράδυ θα μετρούσε δυο απώλειες: Τόσο του δασκάλου κι ΄Ελληνα θρύλου του εξπρεσιονισμού, Δημήτρη Μυταρά, όσο και του σπουδαίου διεθνή καλλιτέχνη, Γιάννη Κουνέλη, για τον οποίο είχε γραφτεί, μεταξύ άλλων, ένα αφιέρωμα στους New York Times (Οκτώβριος 2016) με τίτλο: «Η πνευματικότητα του Γιάννη Κουνέλη». («The spirituality of Jannis Kounellis»). 

Γιάννης Κουνέλλης: Η Ελλάδα είναι μεγάλη έλξη. Ίσως και μια πληγή

«Ο πρώτος στον οποίο άρχισα να χρωστάω είναι ο Βαν Γκογκ και δεν τον έχω ξεπληρώσει ακόμα», ανέφερε σε μια κουβέντα του στο Παρίσι της δεκαετίας του '80 ο Γιάννης Κουνέλλης. Πράγματι, στην εφηβική του ηλικία (τότε που η οικογένειά του μετακόμισε από την Καστέλλα στον Κορυδαλλό), ο παιδικός του φίλος και μετέπειτα αρχαιολόγος, Γιάννης Σακελλαράκης, τον θυμόταν να κάνει ατελείωτες συζητήσεις για τον Βαν Γκογκ. «Τον δαιμόνιζε η μοναχικότητα και το αγωνιώδες του ζωγράφου». Τη μεγάλη αγάπη του για την τέχνη είχαν αγνοήσει οι μεγάλοι της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών που, παρά τις προσπάθειές του, δεν τον δέχτηκαν ποτέ στη σχολή. Λίγο αργότερα αφήνει την Ελλάδα κι εγκαθίσταται στη Ρώμη με την πρώτη του γυναίκα, Εφη. Ορκίζεται να μη ξαναμιλήσει ελληνικά. Θα κάνει να ξαναδεί την Ελλάδα 20 χρόνια όταν η σχέση του μαζί της θα έχει «γλυκάνει». Από την πρώτη του κιόλας έκθεση στην Galleria della Tartagura της Ρώμης σε ηλικία 24 ετών, ο Κουνέλλης θα μπει δυναμικά στο ρεύμα της ιταλικής τέχνης, κάτι σπάνιο να συμβεί στα εικαστικά πράγματα της χώρας. Ακολουθεί μια μεγάλη πορεία: Από τις πρωτεύουσες και τα σημαντικότερα κέντρα τέχνης της Ευρώπης ως το Σικάγο και τη Μόσχα.

Από τις αρχές του 1960 ο Κουνέλλης κάνει δυναμική εμφάνιση στο χώρο της σύγχρονης τέχνης και καταγράφεται ως ο πατριάρχης της Arte Povera χρησιμοποιώντας υλικά όπως σίδερο, κάρβουνο, φωτιά, ξύλο, πέτρα κ.ά. κι αναδεικνύοντας μέσα από τις επιτοίχες κατασκευές και εγκαταστάσεις του την πρωτογενή ποιητική φύση των πραγμάτων και το πολιτικό-πολιτισμικό τους βάθος.

Κι η αντίληψη του Κουνέλλη για το θέατρο θα αναπτυχθεί με δυναμικές συνεργασίες με σπουδαίους σκηνοθέτες του θεάτρου και της όπερας όπως ο Κάρλο Κουαρτούτσι, ο Θόδωρος Τερζόπουλος, ο Χάινερ Μίλερ κ.α.

«Εχει χιούμορ κι αυτοσαρκασμό. Αντιλαμβάνεται τις λεπτομέρειες σε κλάσματα δευτερολέπτου. Είναι επίσης γενναιόδωρος, Δεν τον απασχολούν μικροπράγματα. Δεν θα νοιαστεί αν κάποιος κλέβει τις ιδέες του ή τον μιμείται. Εχει μια σιγουριά για τη δουλειά του κι αισθάνεται ελεύθερος. Είναι τρυφερός και προσιτός. Μπορεί, όμως, να γίνει απαιτητικός και σκληρός», είχαν πει δικοί του άνθρωποι στον Γιώργο Καρουζάκη και το www.karouzo.com

Τι ήταν γι αυτόν η Ελλάδα; Είχε απαντήσει στο Βήμα:

«Είναι μεγάλη έλξη. Ίσως και μια πληγή, με κατάληξη όμως θετική. Στην Ελλάδα, όταν ήμουν μικρός, είδα και τρομακτικά πράγματα που δεν εμπνέουν έναν νέο. Τον πόλεμο, τον Εμφύλιο… Η Ελλάδα μου έδωσε τον φόβο. Εγώ, όμως, τον εκμεταλλεύομαι τον φόβο. Την αξία του. Ο φόβος είναι σαν τον πηλό. Και πρέπει να τον πλάσεις. Είναι η αρχή κάθε παραγωγικής ιδέας. Σου εντείνει τη διάθεση να τον μεταλλάξεις και στο τέλος μπορείς να φτιάξεις το καινούργιο. Και ίσως οι άλλοι έχουν ανάγκη από τον μεταπλασμένο φόβο, και μάλιστα δοσμένο από κάποιον που έχει φοβηθεί. Μήπως οι μαύρες εικόνες του Γκόγια δεν είναι ο πλασμένος φόβος που γίνεται γλώσσα και στη συνέχεια ελευθερία;».

Ο Γιάννης Κουνέλλης πίστευε στους ανθρώπους και τους αγαπούσε πάρα πολύ, και αυτό ήταν το βασικό του κίνητρο, η βασική του φιλοσοφία. Θλιβόταν με όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια. «Είμαι μακριά» δήλωνε. «Βλέπω το κακό που συμβαίνει εκεί από την τηλεόραση. Και αυτό με πικραίνει»....

Δημήτρης Μυταράς: Ο δάσκαλος και η κληρονομιά του

Ο χαρισματικός δημιουργός και παθιασμένος δάσκαλος που γνώρισε φήμη και καταξίωση στον οποίο έμελλε να «αναμετρηθεί» τα τελευταία χρόνια της ζωής του με σοβαρά προβλήματα στην όραση, σπούδασε ζωγραφική στη Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (1953-1958) έχοντας καθηγητές τον Γιάννη Μόραλη και τον Σπύρο Παπαλουκά.

Από το Παρίσι που πήγε στη συνέχεια για να σπουδάσει σκηνογραφία καθώς και εσωτερική διακόσμηση με υποτροφία του ΙΚΥ «γεννήθηκαν» οι τοιχογραφίες στο Astir Palace της Βουλιαγμένης αλλά και τα σκηνικά πολλών παραστάσεων έργων κλασσικών και άλλων δραματουργών.

Διετέλεσε καθηγητής της ΑΣΚΤ από το 1975 και πρύτανης από το 1982 έως το 1985, όπου εκπαίδευσε μεγάλο αριθμό σπουδαστών και συνεργάστηκε με καλλιτέχνες οι οποίοι και διοργάνωσαν τιμητική έκθεση στην καλλιτεχνική του πορεία το 2015, στο Μουσείο Μπενάκη.

Λίγο μετά την εκλογή του στην Ακαδημία Αθηνών άρχισε να γίνεται γνωστό ότι ο μεγάλος ζωγράφος υπέφερε από μια σοβαρή οπτική νευροπάθεια και τελικώς του στέρησε την πολυτιμότερη των αισθήσεων για έναν ζωγράφο, την όραση. «Βλέπω μια κηλίδα», τον θυμάται να λέει ο ιστορικός τέχνης, Τάκης Μαυρωτάς (με τον οποίο συνεργάστηκε σε εκθέσεις) όταν ερχόταν κάποιος να τον επισκεφθεί. Λόγω του προβλήματος υγείας που αντιμετώπιζε δεν μπορούσε να παρακολουθεί τις συνεδριάσεις της Ακαδημίας με αποτέλεσμα να διαγραφεί, κάτι που τον πίκρανε ιδιαίτερα και δεν δίστασε να μιλήσει γι' αυτό δημοσίως καυτηριάζοντας τη συγκεκριμένη επιλογή της Ακαδημίας.

Το έργο του Δημήτρη Μυταρά παρουσιάστηκε σε πολλές ατομικές και ομαδικές εκθέσεις, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Βραβεύτηκε για τη συμμετοχή του στην Έκθεση Νέων Ζωγράφων (Ζυγός, 1958) και στην Πανελλαδική Έκθεση Νέων (1961). Σε όλη του τη δημιουργία, η έμφαση στις εικαστικές ποιότητες φανερώνει τη βαθύτερη σχέση του με τις παραδοσιακές αξίες της ζωγραφικής.

«Καλύτερα να φωνάζεις παρά να ζωγραφίζεις» είχε πει, για να προσθέσει: «Βέβαια ο Γκόγια ήταν διαμαρτυρόμενος καλλιτέχνης. Αλλά ο Γκόγια δεν πέρασε για το μήνυμα, το μήνυμα χάθηκε, πέρασε για τη ζωγραφική του, επειδή ήταν καλός ζωγράφος. Υπήρχαν και άλλοι με μηνύματα αλλά η τέχνη τους ήταν λίγη».

Ο μεγάλος ζωγράφος αφήνει παρακαταθήκη το Εργαστήρι Τέχνης του οποίου κινητήριος δύναμη είναι η σύντροφός του Χαρίκλεια Μυταρά στη γενέτειρά του, την αγαπημένη του Χαλκίδα.

Οι «Όψεις» σε σκηνοθεσία Άγγελου Κάλφα στο Θέατρο Αυλαία


Ένας τραγουδοποιός, μία ερμηνεύτρια, δύο ηθοποιοί. Μια μουσικοθεατρική παράσταση βασισμένη σε επτά αληθινές ιστορίες. Ο Έρωτας συναντάει τον Χωρισμό. Η Κακοποίηση, η Ομοφοβία, οι Κρίσεις Άγχους και το Αλτσχάιμερ αποφασίζουν να εξομολογηθούν όσα δεν ειπώθηκαν ποτέ και η Προσφυγιά υψώνει το ανάστημά της σε όσους την κρίνουν. Η κοινωνία σωπαίνει όταν η μουσική γίνεται λόγος και ο λόγος Αλήθεια. Πόσο έτοιμοι είστε να ακούσετε την Αλήθεια;

Πρόκειται για την καινούργια δουλειά του δικού μας και ιδιαίτερα αγαπητού μας Άγγελου Κάλφα που συνεχίζει να μας εκπλήσσει ευχάριστα με την δημιουργικότητά του. Υπογράφει το κείμενο - από κοινού με την Χρύσα Τσιακίρη - και την σκηνοθεσία της παράστασης.

ΚείμενοΆγγελος ΚάλφαςΧρύσα Τσιακίρη
ΣκηνοθεσίαΆγγελος Κάλφας
Με τουςΝικόλα Λειβαδίτη(nL) και Μαρία Καλούδη
Ηθοποιοί : Ανδρέας ΠαράσχοςΧρύσα Τσιακίρη
ΣκηνογραφίαΜαρία Μ. Βυζαρέλη
Make-up artist: Εύη Λειβαδίτη
ΦωτογραφίεςΠαναγιώτης Κουντουράς
Promo TeaserΤάσος Αμαραντίδης


Μόνο για δύο παραστάσεις στη Θεσσαλονίκη:

Τετάρτη, 1 Μαρτίου & Πέμπτη, 2 Μαρτίου
Τηλέφωνο κρατήσεων: 2310 237700
Γενική είσοδος10€
Ανέργων/Πολύτεκνων/Φοιτητικό8€

Επικοινωνία/πληροφορίες: Βάνα Πετρουλάκη Τ: 6939470174 | vanapetroulaki@gmail.com & Νικόλας Λειβαδίτης(nL) | nlivaditis.promotion@gmail.com

Η αριστουργηματική ταινία για τη ζωή του Βαν Γκογκ που δημιουργήθηκε από 62.450 καρέ ελαιογραφιών



Κάθε ένα από τα 62.450 καρέ για την ταινία μεγάλου μήκους είναι ζωγραφισμένα στο χέρι από 115 επαγγελματίες ελαιογράφους και στο animation ενσωματώνονται 94 πίνακες του Βαν Γκογκ

Το ολοκληρωμένο τρέιλερ για το Loving Vincent, το φιλμ που εξιστορεί τη ζωή του Βίνσεντ Βαν Γκογκ, επιτέλους κυκλοφόρησε μετά από σχεδόν έξι χρόνια δημιουργίας.



Τα αρχικά γυρίσματα έγιναν ως μια ζωντανή ταινία δράσης και στη συνέχεια οι ελαιογραφίες που αναπαράγονται σε κάθε στιγμιότυπο, αναδημιούργησαν ολόκληρη την ταινία καρέ-καρέ.




To Loving Vincent είναι γραμμένο και σκηνοθετημένο από τους Dorota Kobiela και Hugh Welchman, ενώ η παραγωγή είναι της BreakThru Films & UK Trademark Films.




Δείτε τις «behind the scenes» σκηνές της ταινίας στο παρακάτω βίντεο και ακολουθείστε το πρότζεκτ στο Facebook του φιλμ για να ενημερωθείτε για την ημερομηνία κυκλοφορίας αυτής της τόσο ιδιαίτερης ταινίας.


πηγή

Οι χιονισμένοι πίνακες του Κλοντ Μονέ

kerchief
Ο Μονέ δημιούργησε περίπου 140 έργα ζωγραφικής με χιονισμένα τοπία. Κι όλα αυτά φανταστείτε ότι αντιπροσωπεύουν μόνο ένα κλάσμα από τη δουλειά του!
Κλοντ Μονέ, Ο Δρόμος για το Giverny το χειμώνα. Πουλήθηκε το 2012, αλλά δεν είχε εμφανιστεί στο κοινό από το 1930
Κλοντ Μονέ, Ο Δρόμος για το Giverny το χειμώνα. Πουλήθηκε το 2012, αλλά δεν είχε εμφανιστεί στο κοινό από το 1930
Η ζωγραφική του σου αφήνει μια μαγική αίσθηση. Με τον τρόπο του ο Μονέ ζωγράφιζε ένα ροζ ηλιοβασίλεμα, ένα ζεστό στιγμιότυπο, αισθάνεσαι να σε σπρώχνει μέσα στην ψύχρα του χειμώνα. Όμως υπάρχει αυτή η όμορφη ζεστασιά μέσα στην ψυχρότητα του χειμώνα. Όταν στα τέλη της δεκαετίας του 1870, ο ζωγράφος Μανέ προσπάθησε να ζωγραφίσει ένα χιονισμένο τοπίο, το παράτησε αναφωνώντας ότι, κανείς δεν θα μπορούσε να το κάνει όπως ο Μονέ.
λεπτομέρεια από το κέντρο του πίνακα
λεπτομέρεια από το κέντρο του παραπάνω πίνακα
“Ο δρόμος προς το Giverny το χειμώνα” δημιουργήθηκε στα μέσα της σταδιοδρομίας του Μονέ, πριν προλάβει να εκφράσει πλήρως το ύφος του, αλλά ήδη υπάρχει εκείνη η αφθονία των χρωμάτων, χαρακτηριστικό του Ιμπρεσιονισμού.
Κλοντ Μονέ, η καρακάξα, 1868-1869
Κλοντ Μονέ, η καρακάξα (κίσσα), 1868-1869
Είναι ένα από τα πιο δημοφιλή έργα ζωγραφικής του και βρίσκεται στο Παρίσι, στο «Μουσείο Ορσέ. Είναι επίσης μια από τις πρώτες ζωγραφιές του με χιονισμένα τοπία. Από το έργο αυτό, βλέπουμε πόσο άλλαξε αναπτύσσοντας το ιμπρεσιονιστικό στιλ του. Ζωγράφισε  την καρακάξα μεταξύ 1868-1869, πριν από την πρώτη έκθεση των Ιμπρεσιονιστών του 1873.
Ο τρόπος που ο Μονέ δημιούργησε την ¨καρακάξα” αποκαλύπτει μια ιδιοφυΐα σύνθεσης. Καθοδηγεί το μάτι μας προς το πουλί μέσα από τις αντιθέσεις και τις σκιές στον φράχτη. Η πινελιά είναι αριστοτεχνική, χρησιμοποιεί το πινέλο για να αναδείξει το φως ή  τη σκιά κι ότι έχει απομένει από το χιόνι στα στενά κλαδιά των δέντρων. Η Καρακάξα είναι ένα αριστούργημα της πρώιμης τεχνικής του Μονέ. Περισσότερο ρεαλιστής εδώ παρά ιμπρεσιονιστής. Υπάρχει μια σαφής διάκριση ανάμεσα στο φως και τη σκιά, παρόλο που οι σκιές είναι κυρίως μπλε κι όχι γκρι .Οι σκούρες πατημασιές στο προσκήνιο προσθέτουν ένα κομμάτι μυστηρίου. Όμως περισσότερο απ όλα, μας κάνει να σκεφτούμε την ωμότητα της ομορφιάς της φύσης με έναν μόνο υπαινιγμό ανθρώπινης παρέμβασης.
Μονέ, Οδός Argenteuil, η επίδραση του χιονιού, 1874
Μονέ, δρόμος στο Argenteuil, η επίδραση του χιονιού, 1874
Ζωγράφισε τον πίνακα αυτό περίπου 5 χρόνια μετά. Οι νιφάδες του χιονιού είναι μεγάλες, ίσως να εμπνεύστηκε από τον Ιάπωνα καλλιτέχνη Χοκουσάι. Το λευκό εξακολουθεί να είναι πολύ φωτεινό, αλλά το μεγαλύτερο μέρος του πίνακα είναι γκρι ή σταχτί, με πινελιές από βαθύ πράσινο ως βαθύ μοβ, για να αναπληρώσει μάλλον τα σκούρα χρώματα. Υπάρχει μια αίσθηση ότι το περπάτημα σ εκείνο το χιόνι, είναι κάτι εξαιρετικό, παρόλο που κάνει κρύο. Υπάρχουν πινελιές του μπλε στον ουρανό κι ένα καταπράσινο δάσος με γρασίδι ή και πευκοβελόνες.
Monet, Χιόνι στο Argenteuil, 1875
Monet, Χιόνι στο Argenteuil, 1875
Το “Χιόνι στο Argenteuil” – πίνακας του 1875-, θα μπορούσε να είναι “η ημέρα μετά από το χιόνι”. Θα ήταν ζωγραφισμένο στο παραπάνω ίδιο χωριό, αλλά μπορεί κι ένα χρόνο αργότερα. Επίσης, βλέπουμε μια σταδιακή εξέλιξη του στυλ του. H αξία της  αντίθεσης μειώνεται, αλλά ο Μονέ αγαπά να δημιουργεί μια αίσθηση βάθους. Το μαύρο απομακρύνεται σχεδόν ολοκληρωτικά, αλλά εξακολουθούν να υπάρχουν κάποιες πινελιές από σκοτεινά χρώματα. Η πόλη, η φύση και οι άνθρωποι είναι ζωντανοί, υπάρχει μια κίνηση, παρά το κρύο. Το μπλε στη ζωγραφική, και τα κόκκινα τούβλα που έχουν θαμπώσει προς το ροζ, μας δείχνουν ότι υπάρχει αρκετό κρύο έξω.
Από το 1880, οι πίνακες του Μονέ γίνονται σταδιακά όλο και πιο αφηρημένοι. Τον απασχολεί όλο και  λιγότερο η δομή, το βάθος και η προοπτική. Οι πίνακες δημιουργούνται όλο και περισσότερο για το χρώμα, το σχήμα, τους κραδασμούς.
Μονέ, επιπλέοντας πάγος κοντά στο Vetheuil, 1880
Μονέ, επιπλέοντας πάγος κοντά στο Vetheuil, 1880
Στον “επιπλέοντα πάγο κοντά στο Vertheuil”, βλέπουμε τους τόνους του μπλε: βαθύ μπλε, πράσινο-μπλε, μοβ-μπλε και μπλε για τον ουρανό. Σχεδόν ο μισός πίνακας είναι μια αντανάκλαση στο νερό. Δεν είναι μόνο οι καιρικές συνθήκες κι ο τρόπος που χρωματίζει με τα φωτεινά εφέ, αλλά ο Μονέ ασχολήθηκε επίσης πολύ και με το μοτίβο. Οι πινελιές του μοιάζουν σαν σταγόνες χρώματος.
Όσο περνά ο καιρός, ακόμα και οι σκηνές με χιόνι αρχίζουν κι αποκτούν όλο και περισσότερα χρώματα. Σε πολλά έργα ζωγραφικής, το χιόνι κι ο πάγος κυριαρχούν λιγότερο και το άσπρο με το γκρι, φαίνεται να αντικαθίστανται μ όλες τις αποχρώσεις του ουράνιου τόξου. Κοντά στο Lavacourt και το Vetheuil, δημιούργησε πολλά έργα ζωγραφικής κατά το λιώσιμο των πάγων στις όχθες του ποταμού Σηκουάνα. Στα έργα του αυτά, το χιόνι κι ο πάγος συνδυάζονται με το νερό και δημιουργούν μια παλέτα χρωμάτων από τις αντανακλάσεις τους καθώς βυθίζονται στο νερό.
Μονέ, Grainstacks, η επίδραση του χιονιού Ηλιοβασίλεμα, 1891
Μονέ, Grainstacks, η επίδραση του χιονιού Ηλιοβασίλεμα, 1891
Οι σκιές δεν είναι χρωματισμένες με μαύρο ή γκρι, αλλά μόνο με ψυχρά χρώματα (τα μπλε, πράσινο και μοβ είναι τα ψυχρά χρώματα, ενώ κίτρινο, πορτοκαλί και κόκκινο θεωρούνται σαν θερμά).
Μονέ, Sandviken, Νορβηγία, Χωριό στο χιόνι, 1895
Μονέ, Sandviken, Νορβηγία, Χωριό στο χιόνι, 1895
Ο Μονέ ταξίδεψε στη Νορβηγία το 1895 και ζωγράφισε αρκετά τοπία. Στον πίνακα “Sandviken, χωριό στο χιόνι”, είναι προφανές ότι το ενδιαφέρον του στο χωρικό βάθος (τόσο εμφανή σε παλαιότερες ζωγραφιές) έχει εκλείψει, και η επικάλυψη στα σχήματα είναι οι μόνες μορφές για να πλαισιώσει το χώρο. Χρησιμοποιώντας ελαφρύτερες παστέλ αποχρώσεις, διαφοροποιεί το χρώμα, που ρέει με τη φωτεινότητα του χιονιού, ή τη λευκότητα του χρώματος.  Φαίνεται ότι το χιόνι είναι παντού στο χώρο κι αυτό πραγματικά τον μετατρέπει σε μια χειμερινή χώρα των θαυμάτων.
Κλοντ Μονέ, Boulevard Saint-Denis το χειμώνα 1875
Κλοντ Μονέ, Boulevard Saint-Denis το χειμώνα – 1875
η επίδραση του χιονιού στο δρόμο για το Argentuil- Claude Monet 1875
η επίδραση του χιονιού στο δρόμο για το Argentuil- Claude Monet 1875
Κλοντ Μονέ - Τρένο στο χιόνι
Κλοντ Μονέ – Τρένο στο χιόνι
Μονέ - Η οδός Saint Denis στο Argenteuil το χειμώνα
Μονέ – Η οδός Saint Denis στο Argenteuil το χειμώνα
Κλοντ Μονέ- η λεωφόρος των Καπουτσίνων 1873
Κλοντ Μονέ- η λεωφόρος των Καπουκίνων 1873
κάρο σε χιόνι στο Ονφλέρ - Claude Monet 1865
Άμαξα στο χιόνι στο Ονφλέρ – Claude Monet 1865

ΘΕΡΜΗ: «Με την καυστική ματιά του Καμπανέλλη» - Ομάδα «Εν Θεάτρω»


Τετάρτη 28/12/16 | Ώρα 20:30
Πέμπτη 29/12/16 | Ώρες 18:30 & 20:30
Δημοτικό Θέατρο Θέρμης

Συντελεστές
Σκηνοθεσία: Θεόφιλος Λάλος
Μουσική επιμέλεια: Ντίνα Ντισλή
Σχεδιασμός &εικονογράφηση, δημόσιες σχέσεις: Σοφία Ιεροδιακόνου

Ερμηνεύουν  Τον “Επικήδειο” ο Θεόφιλος Λάλος |
Τον “Πανηγυρικό” ο Ηλίας Μπερμπέρης

Θεόφιλος Λάλος, σκηνοθέτης, ηθοποιός
Γεννήθηκε στην Κρανιά Ελασσόνας. Το «μικρόβιο» του θεάτρου εμφανίζεται το 1981. Ασχολείται με τη διδασκαλία θεάτρου και τη σκηνοθεσία πάνω από 30 χρόνια. Συνεργάστηκε ως ηθοποιός, με πολλούς θιάσους της Θεσσαλονίκης: «Αλφαβητάρι», Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, «Παράγκα», Δημοτικό Θέατρο Συκεών, «Θεατρικό εργαστήρι Θεσσαλονίκης», «Σύγχρονο Θέατρο Ροντίδη», Εταιρεία Θεάτρου «Μαίωτρον», «Παράθλαση», «Νέμεση», «Ουτοπία» καθώς και με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Βέροιας. Ίδρυσε την εταιρεία θεάτρου «Κλαυσίγελως» της οποίας έχει την καλλιτεχνική διεύθυνση. Συνεργάστηκε με σπουδαίους σκηνοθέτες και ηθοποιούς συμμετέχοντας σε πάνω από 60 θεατρικά έργα πρωταγωνιστώντας στα περισσότερα από αυτά. Τα τελευταία 22 χρόνια έχει την καλλιτεχνική διεύθυνση του θεάτρου στο Δήμο Θέρμης. Έχει σκηνοθετήσει και επιμεληθεί περισσότερες από 150 παραστάσεις και εκδηλώσεις.

Ηλίας Μπερμπέρης, ηθοποιός
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Είναι απόφοιτος της Ανώτερης Δραματικής σχολής «Βασίλης Διαμαντόπουλος». Είναι μέλος της ομάδας «Θεάτρου Όραμα» από το 2004 μέχρι και σήμερα έχοντας παίξει στα έργα: «Αυλή των θαυμάτων», «Φον Δημητράκης», «Ο μπαμπάς ο πόλεμος», «Η όπερα της πεντάρας» (σε διασκευή), «Οι βάτραχοι» σε σκηνοθεσία Θεόφιλου Λάλου και «Μπαμπάδες με ρούμι», «Ζητείται ψεύτης», σε σκηνοθεσία Δώρας Σκαρλάτου. Από το 2008 έχει σκηνοθετήσει έξι παραστάσεις, με παιδικούς θιάσους σε σχολεία του δήμου Θέρμης και συνεχίζει μέχρι σήμερα ως συνεργάτης του Π.Κ. Θέρμης.Το 2008 και το 2009 ασχολήθηκε με το παιδικό θέατρο και έπαιξε στη «Σολομώντεια λύση» και στους «Φασουλήδες του Κατσιπόρρα» υπό τις οδηγίες του Γιάννη Καλαντζόπουλου και τέλος συνεργάστηκε με το Θεσσαλικό Θέατρο το καλοκαίρι του 2013 παίζοντας στη «Φαύστα» που σκηνοθέτησε ο Κώστας Τσιάνος. Το 2014 έπαιξε στην «Τρικυμία» που ανέβηκε από τον Πάνο Γκιουλή στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, καθώς και στον «Ντυμπούκ» του Σάλομ  Άνσκυ.

Ιάκωβος Καμπανέλλης
Ο Ιάκωβος Καμπανέλλης είναι θεατρικός συγγραφέας, θεωρείται από πολλούς ο κορυφαίος Έλληνας δραματουργός και δημοσιογράφος. Γεννήθηκε στη Νάξο τον Δεκέμβριο του 1922. Το 1935 η οικογένειά του έρχεται για μόνιμη εγκατάσταση στην Αθήνα. Στη κατοχή αναμείχθηκε στην αντίσταση αλλά όταν συνελήφθηκε από τους Γερμανούς (1943) οδηγήθηκε και κρατήθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Μαουτχάουζεν μέχρι τις 5 Μαΐου 1945 οπότε και απελευθερώθηκε από τις συμμαχικές δυνάμεις. Όταν γυρίζει στην Αθήνα, οι παραστάσεις του Θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κουν, το χειμώνα του 1945-46, τον συναρπάζουν... «εκεί ανακάλυψα τον εαυτό μου και τον προορισμό μου». Αν και δεν ολοκλήρωσε γυμνασιακή μόρφωση έδειξε ιδιαίτερη αφοσίωση στο γράψιμο. Τον Καμπανέλλη ανακάλυψε ο Αδαμάντιος Λεμός. Το πρώτο θεατρικό έργο του ήταν "ο Χορός πάνω στα στάχυα" που παρουσιάστηκε τη θερινή θεατρική περίοδο 1950 από το θίασο Λεμού στο Θέατρο «Διονύσια» της Καλλιθέας. Από τα θεατρικά του έργα τα πλέον γνωστά είναι "Έβδομη μέρα της δημιουργίας", "Η Αυλή των θαυμάτων", "Ηλικία της νύχτας", "Παραμύθι χωρίς όνομα", "Γειτονιά των Αγγέλων", "Βίβα Ασπασία", "Οδυσσέα γύρισε σπίτι", "Αποικία των τιμωρημένων", "Το μεγάλο μας τσίρκο", "Ο εχθρός λαός" και "Πρόσωπα για βιολί και ορχήστρα". Επίσης ο Ιάκωβος Καμπανέλλης συνέγραψε και το βιβλίο "Μαουτχάουζεν". Έργα του Ι.Κ. έχουν μεταφρασθεί και παιχτεί στην Αγγλία, Αυστρία, Γερμανία, Ουγγαρία, Ρουμανία, Βουλγαρία και Σουηδία. Ασχολήθηκε επίσης με τη δημοσιογραφία στις εφημερίδες "Ελευθερία" (1963-65), "Ανένδοτος" (1965-66) και από το 1975 στα "Νέα". Υπήρξε επίσης μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων.

Σκηνοθετικό σημείωμα
Ο «Επικήδειος» και ο «Πανηγυρικός» του Ιάκωβου Καμπανέλλη, του πατριάρχη του νεοελληνικού θεάτρου, αποτελούν δύο μονολόγους  που ο θεατής είναι σχεδόν αδύνατον να μην διασκεδάσει με τους ήρωές τους. Έναν συγγραφέα που μόλις επιστρέφει στο σπίτι του από την κηδεία ενός μετριότατου, κατά τη γνώμη του, συναδέλφου τηλεφωνεί σε έναν φίλο του κορυφαίο συγγραφέα ο οποίος ασθενεί, ξετυλίγοντας το κουβάρι της απίστευτης ματαιοδοξίας του ανθρώπου. Θα μπορούσε ο «Επικήδειος» να χαρακτηριστεί ως μακάβρια κωμωδία αλλά είναι τέτοιος ο τρόπος που ο ήρωας του έργου απευθύνεται στον άρρωστο φίλο του που ο θεατής κινδυνεύει να τον συμπαθήσει για τη νοσηρή ή ευρηματική του διαολιά. Η υστεροφημία και ο εγωισμός του τον οδηγούν σε παρανοϊκά μονοπάτια της σκέψης. Είναι τρελός; Είναι η φύση του ανθρώπου που επιζητά με κάθε τρόπο την αναγνώριση; Είναι ο κρυμμένος μας εαυτός σ’ αυτόν που πολλές φορές λέμε τα πιο απίστευτα πράγματα; Ο θεατής θα διαλέξει! Και απ’ την άλλη υπάρχει ένας Δήμαρχος σε κάποια επαρχιακή πόλη, όχι εκλεγμένος, αλλά δοτός κατά τη διάρκεια της χούντας και την ημέρα που αποφασίζει ενώπιον των αρχών να τιμήσει τον ευεργέτη της περιοχής του, για την ίδρυση του κονσερβοποιείου «ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΠΟΥΡΝΟΣ Ε.Π.Ε.», όλα του έρχονται ανάποδα. Είναι η πιο σημαντική ίσως στιγμή της ζωής του παρουσία του σεβασμιοτάτου, του εξοχοτάτου, και λοιπών …οτάτων δυνάμεων, αλλά ο ευέξαπτος χαρακτήρας του τον οδηγεί, αφού τα βάζει με νεκρούς και ζώντες, στο δρόμο ενός βατερλό αυτογελοιοποίησης.  Δύο θεατρικοί μονόλογοι που προσφέρονται απλόχερα, με τη συγγραφική τους δυναμική, για ένα ρεσιτάλ ερμηνείας! Καλή διασκέδαση!!

Προπώληση εισιτηρίων: 3,5€  στη γραμματεία του Πολιτιστικού Κέντρου Θέρμης
Τιμή εισόδου: 5€

Πληροφορίες στο τηλέφωνο: 6971 671 772

Η Ξένια Καλογεροπούλου στο Μουσείο Οίνου Γεροβασιλείου

Στα πλαίσια προσκλήσεων προσωπικοτήτων της τέχνης και του πολιτισμού, το Κτήμα Γεροβασιλείου φιλοξενεί την Παρασκευή 25 Νοεμβρίου 2016, στις 19:00, την ηθοποιό – συγγραφέα Ξένια Καλογεροπούλου σε μία συζήτηση για το θέατρο.

Θα μοιραστεί μαζί μας τις εμπειρίες της από το θέατρο, το θεατρικό εργαστήρι και τα πρόσφατα βιβλία της. Θα έχουμε την ευκαιρία να κουβεντιάσουμε μαζί της για τις παραστάσεις της, το παιδικό θέατρο, το πρωτοποριακό της βήμα με το θέατρο για βρέφη, τις μεταφράσεις, τα παραμύθια, το Γράμμα της στον Κωστή και τα μελλοντικά της όνειρα και σχέδια.

Στα πλαίσια της διάλεξης το Μουσείο θα είναι επισκέψιμο 18:00-19:00.

Είσοδος ελεύθερη

2η συνάντηση ερασιτεχνικών θεατρικών ομάδων «ΘΥΜΕΛΗ»


Η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας και το Κέντρο Πολιτισμού παρουσιάζουν την 2η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΩΝ ΘΕΑΤΡΙΚΩΝ ΣΧΗΜΑΤΩΝ «ΘΥΜΕΛΗ» στο Κινηματοθέατρο «Αλέξανδρος» (Εθνικής Αμύνης 1), τις μέρες 03.11 – 07.11.2016, με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.

Στη «Θυμέλη» φιλοξενούνται και φέτος οι καλύτερες ερασιτεχνικές θεατρικές ομάδες της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας.

Στη «Θυμέλη» θα φιλοξενηθούν τα έργα:

«Τσαναβάρ σα Λάχανα» Ποντιακή Ηθογραφία (3/11)

«Αυτός και το παντελόνι του» του Ιάκωβου Καμπανέλλη & «Θρύψαλα» του Γιώργου Σκούρτη (4/11)

«Τα Μωρά τα φέρνει ο Πελαργός» των Μ. Ρέππα- Θ. Παπαθανασίου (5/11)

«Συμπέθεροι από τα Τίρανα» των Μ. Ρέππα – Θ. Παπαθανασίου (6/11)

«Περί Τυφλότητας» Διασκευή του έργου του Ζωζέ Σαραμάγκου (7/11)

* 3-7/11, Κινηματοθέατρο «Αλέξανδρος», Εθνικής Αμύνης 1, Ώρα: 21.00, Είσοδος ελεύθερη

Εκδόθηκε οδηγός - χάρτης με τις αρχαιότητες του Δήμου Θερμαϊκού

Περίπου ένα χρόνο πριν είχαμε παρακολουθήσει την εκδήλωση στην οποία σημαντικοί επιστήμονες παρέθεσαν τα στοιχεία ιστορικότητας της περιοχής του Δήμου Θερμαϊκού ή αλλιώς της Κρουσίδος γης.

Μετά όμως από αυτή την επιτυχή εκδήλωση, η οργανωτική επιτροπή της εκδήλωσης, ως Επιτροπή Αρχαιολογίας του Δήμου Θερμαϊκού,  συνέχισε τις προσπάθειές της και ένας από τους στόχους της σήμερα έχει υλοποιηθεί.

Πρόκειται για την έκδοση ενός αρχαιολογικού οδηγού - χάρτη που περιέχει τις τοποθεσίες, με ιστορικές αναφορές και πληροφορίες, που βρίσκονται στον Δήμο Θερμαϊκού.

Ο αρχαιολογικός αυτός οδηγός τυπώθηκε με χορηγία που προσέφερε ιδιώτης. Βασίζεται σε κείμενα της αρχαιολόγου κ. Μαρίας Αποστόλου και σε σχεδιασμό του κ. Νάκη Γιαννάκη.


Η Επιτροπή Αρχαιολογικής προβολής του Δήμου απαρτίζεται από τους κκ:

ΚΑΡΙΩΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ, Δημοτικός Σύμβουλος Θερμαϊκού
ΜΠΟΥΜΠΑΡΑ ΑΝΤΑ, Επίκουρη Καθηγήτρια Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ
ΚΥΡΓΙΑΦΙΝΗ ΔΕΣΠΟΙΝΑ, Αρχαιολόγος
ΤΣΟΥΡΓΙΑΝΝΗ ΔΕΣΠΟΙΝΑ, Ιδιωτική Υπάλληλος
ΚΟΣΜΙΔΗΣ ΑΒΡΑΑΜ, Δικηγόρος, Πρόεδρος Τοπικής Κοινότητας Αγγελοχωρίου


Μια αξιέπαινη πρωτοβουλία του Δημήτρη Ζερβουδάκη και του Συλλόγου Μουσικών Βορείου Ελλάδος (Διαδώστε !!!)


Τον Δημήτρη Ζερβουδάκη τον αγαπάμε, τον ακούμε, τον εκτιμούμε απεριόριστα.

Εκτός από ένας μεγάλος ερμηνευτής αγαπημένων τραγουδιών με την φανταστική και ιδιαίτερη φωνή του είναι και ένας εκπληκτικός άνθρωπος αλλά και μαχητής απέναντι σε ότι σάπιο τείνει να εγκαθιδρυθεί στην κοινωνία μας. Ένας μουσικός που στάθηκε δίπλα στα κινήμτα και συλλογικότητες πολιτών, βοηθώντας τα με ότι μπορούσε !!!

Σταματάμε τις συστάσεις γιατί ξέρουμε ότι δεν επιθυμεί επαινετικά λόγια.

Και αναδημοσιεύουμε από τον τοίχο του την έκκληση στήριξης των μουσικών του δρόμου με μια εκδήλωση σε ημερομηνία που δεν έχει ακόμα φιξαριστεί (αναζητείται ηλιόλουστο Κυριακάτικο πρωινό) και που θα έχει τίτλο

1ο ΑΥΤΟΣΧΕΔΙΑΖΟΜΕΝΟ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΕΧΝΗΣ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ
Διαβάστε πως την παρουσιάζει και διαδώστε την ώστε να φτάσει παντού, γιατί αξίζει :

Κάτι σαν ανακεφαλαίωση... 
Εκδιώκουν και παρενοχλούν, κάνοντας "συστάσεις", ακόμη και προσαγωγές, νέους μα και παλαιότερους μουσικούς, που παίζουν και τραγουδούν στο δρόμο, εξημερώνοντας τη βαρβαρότητα του αστικού τοπίου των πόλεών μας. Έχω την βάσιμη υποψία ότι η μεγάλη αυτή αλητεία στηρίζεται σε έναν νόμο του Μεταξά για την καταπολέμηση της ΕΠΑΙΤΕΙΑΣ.... Από ότι επίσης μαθαίνουμε, όλο αυτό υλοποιείται, αν όχι με την παραίνεση, σίγουρα με την ανοχή των κατά τα άλλα "προοδευτικούληδων" που φωλιάζουν στη θαλπωρή των στρογγυλών καρεκλών των δημοτικών μας αρχών. 
Ο Σύλλογος Μουσικών Βορείου Ελλάδος, αποφάσισε πρόσφατα, να στραφεί με κάθε τρόπο ενάντια σε αυτήν την κατάσταση, κάνοντας παράλληλα και όλες τις απαραίτητες ενέργειες προς αυτήν την κατεύθυνση όσο αφορά τη Θεσσαλονίκη. Είναι παιδιά από τα μουσικά σχολεία, είναι παλιοί καθώς και νεώτεροι μουσικοί που τους μαστίζει η ανεργία. Καλλιτέχνες γενναιόδωροι που ομορφαίνουν τις πλατείες και τους δρόμους ΟΠΩΣ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ που ευαγγελίζονται οι ιδιοι οι "άρχοντες" ΜΕ ΤΟΣΗ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ.
Την πληροφορία που σας μεταφέρω εδώ και λίγες μέρες την πήρα από την πρόσφατη συνεδρίαση του Δ.Σ του Συλλόγου Μουσικών Βορείου Ελλάδος (στην οποία συμμετείχα σαν απλό μέλος του ΣΜΒΕ). Ο σύλλογος λοιπόν αποφάσισε να παρέμβει δραστικά θεσμικά. Παραπέρα, αποφασίστηκε επίσης η υλοποίηση κάποιων δρώμενων με σκοπό την κοινοποίηση την καταγγελία καθώς και την απαλοιφή του θέματος.
Η αλληλεγγύη που δείχνει ο κόσμος αφήνοντας ένα νόμισμα ως ανταπόδοση στο καπέλο ενός καλλιτέχνη του δρόμου, δεν μπορεί σε καμια περίπτωση να θεωρείται επαιτεία. Αποτελεί μια καθαρή αναγνώριση και ανταπόδοση προς τον καλλιτέχνη, για την πολιτιστική προσφορά του και τον χρόνιο κόπο του. Δεν αποτελεί κατάληψη Δημόσιου χώρου (αστεία πράγματα). 
Τέλος η πράξη αυτή καθεαυτή, δεν μπορεί να έχει κανενός είδους οικονομικής ανταπόδοσης σε φορείς, όπως η ληστρική ΑΕΠΙ... 
Μία πόλη, μέσα σε μια κοινωνία που καταρρέει, εξανθρωπίζεται με αυτή την δράση! Σε καμία περίπτωση η πόλη αυτή, δεν θίγεται με την παρουσία και τη δραστηριότητα όλων αυτών των καλλιτεχνών, όλων αυτών των ανθρώπων της!!!
Πριν λίγες μέρες αποχαιρετήσαμε έναν μάγκα λεβέντη φίλο μας τον Σταυράκη τον Μπακούρο.
Είχε το θάρρος να "βγάλει" την τέχνη του εδώ και χρόνια στον δρόμο, παρά να βουλιάξει στην αναξιοπρέπεια της αεργίας. Αντεξε, ώσπου λύγισε. Έφυγε νωρίς... 
ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΑΣ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΜΑΣ. 
Προτείνουμε λοιπόν ένα πρωινό μιας ηλιόλουστης Κυριακής, (θα δούμε πότε ακριβώς) να "καταλάβουμε" ειρηνικά ένα μεγάλο μέτωπο της παραλίας μας (Θεσσαλονίκη), με σκοπό την άσκηση του δικαιώματος στην ελεύθερη διακίνηση της μουσικής και γενικότερα της τέχνης και των ιδεών. 
Μουσικοί παλιοί και νέοι που χάσανε τις δουλειές τους με αποτέλεσμα να ασκούν την τέχνη τους στο δρόμο πια, μαθητές των μουσικών σχολείων, φοιτητές των μουσικών σχολών, ζογκλέρ των φαναριών, ξυλοπόδαροι, κλόουν, χορευτές, ηθοποιοί, ζωγράφοι, εικαστικοί, γκραφιτίστες...
Χωρίς μηχ/τα χωρίς ειδικές άδειες χωρίς ιθύνοντες...
Να έρθουν δίπλα δίπλα όλοι οι καλλιτέχνες που θίγονται από τον άδικο νόμο της ντροπής περί επαιτείας και όχι μόνον.
Ανώνυμοι κι επώνυμοι στον ίδιο δρόμο, στην κοινή αφετηρία.
Ελεύθερη Τέχνη. Ανοιχτή κοινωνία. Ζωντανή παραλία. 
1ο ΑΥΤΟΣΧΕΔΙΑΖΟΜΕΝΟ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΕΧΝΗΣ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ
Υπό την αιγίδα του ιστορικού σωματείου του ΣΜΒΕ. (Σύλλογος Μουσικών Βορείου Ελλάδος) 
Παρακαλώ διαδώστε το. Μπορούμε!

Πέθανε ο πεζογράφος Αντώνης Σουρούνης


Πέθανε το βράδυ της Τετάρτης 5 Οκτωβρίου στη Θεσσαλονίκη ο πεζογράφος Αντώνης Σουρούνης, έπειτα από χρόνια ασθένεια. Ήταν 74 ετών.

Γεννήθηκε το 1942 στη Θεσσαλονίκη και μεγάλωσε εκεί. To 1960, με την ολοκλήρωση των γυμνασιακών του σπουδών, εγκαταστάθηκε στη Γερμανία, όπου είχαν ήδη μεταναστεύσει συγγενείς του. Σπούδασε κοινωνιολογία και πολιτικές επιστήμες στα πανεπιστήμια της Κολωνίας, του Σααρμπρύκεν και του Ίνσμπρουκ στην Αυστρία. Στη συνέχεια εργάστηκε σε ποικίλα επαγγέλματα: από τραπεζικός υπάλληλος μέχρι ναυτικός και από hotel boy μέχρι επαγγελματίας παίκτης ρουλέτας. Έζησε στη Φρανκφούρτη έως το 1970 όταν επέστρεψε στην Θεσσαλονίκη, ενώ από το 1987 ήταν μόνιμος κάτοικος Αθηνών και βιοποριζόταν ως συγγραφέας. Τα τελευταία χρόνια είχε επιστρέψει στη γενέτειρά του.

Έγραψε διηγήματα και μυθιστορήματα, εμπνευσμένα από μια ζωή πλούσια σε εμπειρίες, από τα χρόνια που έζησε ως μετανάστης στη Γερμανία, από τα ποικίλα επαγγέλματα που άσκησε και από τον ιδιαίτερο τρόπο του να βλέπει τα πράγματα. Μυθιστορήματα: Ένα αγόρι γελάει και κλαίει (1969), Οι συμπαίχτες (1977), Οι πρώτοι πεθαίνουν τελευταίοι (1985), Πάσχα στο χωριό (1991), Ο χορός των ρόδων (1994), Γκας ο γκάνγκστερ (2000), Το μονοπάτι στη θάλασσα (2006). Παραμύθι: Το μπαστούνι (1983). Διηγήματα: Μερόνυχτα Φραγκφούρτης (1982),Τα τύμπανα της κοιλιάς και του πολέμου (1983), Υπ' όψιν της Λίτσας (1992),Μισόν αιώνα άνθρωπος (1996), Κυριακάτικες ιστορίες (2002), Νύχτες με ουρά(2010). Επίσης, συμμετείχε μαζί με τους Κ. Μουρσελά, Γ. Σκούρτη, Π. Τατσόπουλο στο συλλογικό μυθιστόρημα Το παιχνίδι των τεσσάρων (1998), καθώς και σε συλλογικές εκδόσεις διηγημάτων.

Στα πρώτα βιβλία του πρωταγωνιστούν άνθρωποι της νύχτας, άτομα λαϊκά ή άλλα, άντρες και γυναίκες, που ζουν ασκώντας τα πιο ετερόκλητα και απίθανα επαγγέλματα, σε συνθήκες δύσκολες και βρίσκονται γενικά στο περιθώριο της κοινωνικής αποδοχής: χαρτοπαίκτες, άνεργοι ναυτικοί, μαστρωποί, ναρκομανείς, πόρνες, βιομηχανικοί εργάτες, τυχοδιώκτες και μικροαπατεώνες. Μετά το 1990 και το Πάσχα στο χωριό, αρχίζουν να επικρατούν οι μυθιστορηματικές συνθέσεις με θέμα τα βιώματα ενός ταξιδιώτη ή μετανάστη που έχει επαναπατριστεί στην Ελλάδα.

Το 1995 τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος για το βιβλίο Ο χορός των ρόδων. Το 2006 βραβεύτηκε από την εξαμηνιαία λογοτεχνική επιθεώρηση του περιοδικού να ένα μήλο και έναν χρόνο αργότερα από το περιοδικό Διαβάζωμε το «Βραβείο μυθιστορήματος» για το έργο του Το μονοπάτι στη θάλασσα.

Η έκφραση του είναι λιτή, η γλώσσα του σκωπτική, ιδιωματική λαϊκή, μεταφορική. Σε συνέντευξή του στην Αναστασία Λαμπρία, που δημοσιεύτηκε στο protagon.gr το 2009, είχε πει για τον τρόπο της γραφής του: «Οι λέξεις: Όταν κάθομαι να γράψω γράφω λέξεις που δεν τις ξέρω. Δεν τις έχω ακούσει ποτέ. Κι ανοίγω το λεξικό να δω, είν’ αυτή η σωστή λέξη; Κι είναι αυτή η λέξη. Καμία άλλη, μόνο αυτή. Είναι σαν να τις έχω ξαναπεί κάποτε στη ζωή μου, σε άλλη ζωή ίσως. Δεν ξέρω τι είναι αυτό που μου λες ότι λείπουν τα επίθετα, δεν ξέρω τι είναι αυτό. Γράφω κατεβατά ολόκληρα, τελειώνει η φράση, η εικόνα, έρχεται η εικόνα και οι λέξεις βγαίνουν μετά, κατευθείαν (…) Δεν στήνω εγώ τα πρόσωπα, δεν στήνω τίποτα. Μόνοι τους παίρνουν θέση. Αλήθεια σου λέω. Εγώ είμαι ο δούλος, ο μπάτλερ τους που σερβίρω, δεν ξέρω τι γίνεται, ποτέ δεν ξέρω τι γίνεται».

Σύμφωνα με ανακοίνωση της Εταιρείας Συγγραφέων, που ενημέρωσε για τον θάνατό του, η κηδεία του θα γίνει σήμερα Πέμπτη 6 Οκτωβρίου στις 4.00 το απόγευμα, στην Αγία Αναστασία Θεσσαλονίκης (κάτω από τα κοιμητήρια).

Θεατρικό Φθινόπωρο τον Οκτώβριο στην Θέρμη - Το πρόγραμμα παραστάσεων

Έναν Οκτώβριο με πολλές θεατρικές παραστάσεις μας υπόσχεται, στα πλαίσια ενός νέου θεσμού, που τον ονομάζει Θεατρικό Φθινόπωρο, ο  Δήμος Θέρμης. Πρόκειται για μια θεατρική συνάντηση σε παραστάσεις - παραγωγές των ομάδων θεάτρου της Δ.Ε.Π.Π.Α.Θ αλλά και συμμετοχή θεατρικών παραστάσεων από νέες ομάδες της Θεσσαλονίκης ….

Στοχεύει στην καθιέρωση σε ετήσια βάση ενός θεσμού, που θα συμβάλλει στη θεατρική παιδεία με απώτερο σκοπό, να δώσει την ευκαιρία σε θεατρικούς δημιουργούς, να παρουσιάσουν τη δουλειά τους .

Μια γιορτή με βασικό σκοπό να φέρει σε επικοινωνία τον κόσμο με το θέατρο.
Στο Δημοτικό Θέατρο Θέρμης.

Το πρόγραμμα :


Σάββατο 1 – Κυριακή 2 Οκτωβρίου | Ώρα 20.00 |

« Η ΚΩΜΩΔΙΑ ΕΝΟΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΕΡΩΤΑ»

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ “ΕΝΝΕΠΕ ΜΟΥΣΑ” - ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ


Σάββατο 8 – Κυριακή 9 Οκτωβρίου | Ώρα 20.00 |

«Ο Τσέχωφ Και οι Άλλοι» |Επιθεώρηση | Θεατρικό Εργαστήρι «Οραματιστές»


Σάββατο 15 – Κυριακή 16 Οκτωβρίου | Ώρα 20.00 |

«Πρόταση για Τσάι» |Θεατρική Ομάδα Σουρωτής


Παρασκευή 21 - Σάββατο 22 – Κυριακή 23 | Σαββάτο 29 – Κυριακή 30 Οκτωβρίου | Ώρα 20.00
«Μονόλογοι Από τη Γάζα» | Εφηβική Ομάδα Θέρμης


Φωτισμοί παραστάσεων : Γρηγόρης Μόσχου
Πληροφορίες στη Γραμματεία του Π.Κ.Θ.
Τηλ: 2310 461 655 | 2310 463 423
Ώρα έναρξης παραστάσεων: 20:00

Νέα κυκλοφορία βιβλίου: "Άγνωστη Σερβία"

Το φιλικό ζευγάρι και συμπολίτες μας,  ο Γιώργος Στάμκος (αρθρογράφησε πολλές φορές στον ακτιβιστή) και η Μίλιτσα Κοσάνοβιτς υπόσχονται να μας ξεναγήσουν στην γειτονική και αγαπητή μας "ΑΓΝΩΣΤΗ ΣΕΡΒΙΑ". Έτσι τιτλοφορείται το φρεσκοεκτυπωμένο  βιβλίο των δύο Βαλκάνιων συγγραφέων που ζουν στην χώρα μας. Ένα πόνημα που " δεν αντιλαμβάνεται τη Σερβία ασπρόμαυρα και αποσπασματικά, αλλά πολύχρωμα και συνθετικά. Στις σελίδες του παρελαύνουν θέματα άγνωστης ιστορίας, ανθρωπογεωγραφίας, επιστήμης, ταξιδιωτικής λογοτεχνίας, λαογραφίας, μεταφυσικής, παραδοξολογίας, θρύλοι και παραδόσεις της Σερβίας".
Αδημονούμε να το πάρουμε στα χέρια μας....


«Οι γέφυρές μας έχουν ψυχή. Εσείς δεν έχετε»
Σύνθημα γραμμένο σε γέφυρα του Βελιγραδίου κατά τη διάρκεια των Νατοϊκών βομβαρδισμών την άνοιξη του 1999
Εξερευνήστε τα μυστικά της Άγνωστης Σερβίας
Βαθιά μέσα στη βαλκανική ενδοχώρα, μακριά από τους καταπραϋντικούς ανέμους του Αιγαίου, υπάρχει μια χώρα που λέγεται Σερβία και είναι ίσως η πιο παράξενη και η πιο ενδιαφέρουσα για τους Έλληνες. Δεν είναι μόνον το γεγονός ότι υπάρχουν ισχυροί ιστορικοί, γεωπολιτικοί, θρησκευτικοί, πολιτιστικοί και συναισθηματικοί δεσμοί, ανάμεσα στους Έλληνες και στους Σέρβους, ομόδοξους και παραδοσιακά συμμάχους. Το σημαντικότερο είναι ότι αυτές οι δυο βαλκανικές χώρες είναι εκ φύσεως τόσο διαφορετικές, που γι’ αυτό το λόγο έλκονται ακαταμάχητα!
Η Σερβία είναι ηπειρωτική χώρα, ενώ η Ελλάδα μεσογειακή, με διαφορετικές κλιματολογικές συνθήκες. Η Ελλάδα είναι φιλοδυτική χώρα, στραμμένη προς τις Βρυξέλλες και την Ουάσιγκτον, ενώ η Σερβία φιλορωσική, κοιτώντας μονίμως προς τη Μόσχα. Οι Σέρβοι παραδοσιακά είναι κυρίως αγρότες, κτηνοτρόφοι, βιομηχανικοί εργάτες και πολεμιστές, ενώ οι Έλληνες ναυτικοί, έμποροι, επιχειρηματίες και λόγιοι. Οι Σέρβοι διαπρέπουν συνήθως στα σπορ και στις τέχνες, ενώ οι Έλληνες στην επιχειρηματικότητα και στις επιστήμες.
Οι Σέρβοι είναι σχετικά νέος λαός στα Βαλκάνια, ενώ οι Έλληνες είναι κληρονόμοι ενός πανάρχαιου πολιτισμού. Οι Σέρβοι ανήκουν στη σλαβική οικογένεια κι έχουν τουλάχιστον δέκα συγγενικά έθνη, ενώ οι Έλληνες είναι “έθνος ανάδελφον”. Οι Σέρβοι δεν έχουν μεγάλη εμπειρία δημοκρατίας και επί μισό αιώνα ζούσαν υπό το καθεστώς ενός “αιρετικού” κομμουνισμού, ενώ οι Έλληνες γέννησαν τη Δημοκρατία και από την ίδρυση του νέου ελληνικού κράτους ο ελληνικός λαός έδωσε πολλούς αγώνες για να υπερασπιστεί τις δημοκρατικές του αξίες.
Η Σερβία αποτελεί, λοιπόν, το βαλκανικό αντίστροφο της Ελλάδας και αυτός είναι ένας ακόμη λόγος, που πολλαπλασιάζει την περιέργεια μας γι’ αυτήν. Επιπλέον, αυτή η βαλκανική χώρα είχε γίνει κατά τη δεκαετία του 1990 η “αγαπημένη” των δελτίων ειδήσεων, εξαιτίας των πολέμων στην πρώην Γιουγκοσλαβία, όταν οι Σέρβοι δαιμονοποιήθηκαν από τα Δυτικά μέσα μαζικής επικοινωνίας ως οι “Κακοί” της ιστορίας.
Αντίστοιχα μετά το 2010 και την Κρίση του ελληνικού χρέους η Ελλάδα ήταν αυτή που έγινε η “αγαπημένη” των παγκόσμιων δελτίων ειδήσεων, απειλούμενη συνεχώς από χρεοκοπία και Grexit, ενώ ο ελληνικός λαός δυσφημίστηκε ως “τεμπέλης”, ανοργάνωτος και ανεπίδεκτος μαθήσεως. Οι συγκρίσεις της πρόσφατης ιστορίας των δύο χωρών και των λαών τους είναι χρήσιμες από κάθε άποψη για να καταλάβει κανείς το πως τα παγκόσμια κέντρα εξουσίας αντιμετωπίζουν δύο βαλκανικούς λαούς, δηλαδή ως εξιλαστήρια θύματα και πειραματόζωα. Βέβαια η Ελλάδα δεν βομβαρδίστηκε, όπως η Σερβία, αλλά υπέστη μια τέτοιας κλίμακας οικονομική καταστροφή, λόγω της εφαρμογής αδιέξοδων προγραμμάτων υπερλιτότητας, που συνήθως είναι αποτέλεσμα πολεμικών συγκρούσεων.
H ΑΓΝΩΣΤΗ ΣΕΡΒΙΑ είναι ένα ιδιαίτερο βιβλίο που φιλοδοξεί να συμβάλει μ’ έναν δικό του, μοναδικό κι “αιρετικό” τρόπο, στην ελληνική Βαλκανολογία και Σερβολογία. Αποτελεί έναν ιδιάζοντα “διανοητικό χάρτη”, κατασκευασμένο από δύο Βαλκάνιους συγγραφείς με διαφορετική εθνική καταγωγή αλλά και κοσμοθέαση, που ταξιδεύει τον αναγνώστη, ορθολογικά και μεταφυσικά, στο πολυσύνθετο σύμπαν της Σερβίας. Εκφράζει την “αρσενική” και τη “θηλυκή” όψη των Βαλκανίων. Δεν αντιλαμβάνεται τη Σερβία ασπρόμαυρα και αποσπασματικά, αλλά πολύχρωμα και συνθετικά. Στις σελίδες του παρελαύνουν θέματα άγνωστης ιστορίας, ανθρωπογεωγραφίας, επιστήμης, ταξιδιωτικής λογοτεχνίας, λαογραφίας, μεταφυσικής, παραδοξολογίας, θρύλοι και παραδόσεις της Σερβίας.
Ιστορίες για βρυκόλακες και θαύματα, μυστήρια και παράξενες παραδόσεις, μαζί με Ιερή Γεωγραφία, τόπους δύναμης και αστικούς θρύλους (Urban Legends). Η ιστορία και η γεωπολιτική μαζί με τη μεταφυσική και την παραδοξολογία. Το ορθολογικό μαζί με το φαντασιακό. Κοντολογίς είναι ένας εξερευνητικός έντυπος οδηγός για την πραγματική και την ονειρική Σερβία. Αποτελεί απόσταγμα πολύχρονης μελέτης και βιωμάτων των δύο συγγραφέων του πάνω στα βαλκανικά, γιουγκοσλαβικά και σερβικά ζητήματα.
Οι συγγραφείς του δεν ταξίδεψαν μονάχα βιβλιογραφικά, μέσα από τις έρευνες και τις σκέψεις άλλων συγγραφέων. Δεν κατέφυγαν στην “ξενοδοχειακή δημοσιογραφία”, αλλά ταξίδεψαν πάρα πολλά χρόνια και συνεχώς στο χώρο αλλά και στο εσωτερικό σύμπαν της Σερβίας. Διέσχισαν μεγάλα τμήματα της χώρας και βίωσαν τις εμπειρίες, τις αγωνίες αλλά και τα όνειρα των κατοίκων της. Έζησαν στις πόλεις και στα χωριά της Σερβίας. Ειδικά στη σέρβικη ύπαιθρο, που είναι ένα αληθινό “Ποίημα Ανάμεσα στις Δαμασκηνιές”.

ΑΓΝΩΣΤΗ ΣΕΡΒΙΑ
(ΝΕΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ)
Γιώργος Στάμκος, Μίλιτσα Κοσάνοβιτς

Περιεχόμενα:
ΙΕΡΗ ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΣΕΡΒΙΑΣ # ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΔΟΥΝΑΒΗ # ΟΙ ΠΥΡΑΜΙΔΕΣ ΤΗΣ ΒΟΣΝΙΑΣ # ΥΠΟΓΕΙΟ ΒΕΛΙΓΡΑΔΙ # Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ LEPENSKI VIR # ΦΕΣΤΙΒΑΛ GUCA # ТО ПАРАΞΕΝΟ ΧΩΡΙΟ ΤΟΥ ΚΟΥΣΤΟΥΡΙΤΣΑ # ΚΡΑΪΠΟΥΤΑΣΙ # Η ΚΡΥΦΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΚΑΡΑΖΙΤΣ # ΝΙΚΟΛΑ ΤΕΣΛΑ # ΜΙΛΕΒΑ ΜΑΡΙΤΣ-ΑΪΝΣΤΑΪΝ # ΜΙΛΟΥΤΙΝ ΜΙΛΑΝΚΟΒΙΤΣ # ΑΡΤΑΝ (RTANJ): ΤΟ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟ ΒΟΥΝΟ # LIBERLAND: ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΝΗΣΙ-ΚΡΑΤΟΣ ΣΤΟ ΔΟΥΝΑΒΗ # ΟΙ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΤΩΝ ΚΡΕΜΝΑ # ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ # ΤΟ ΣΕΡΒΙΚΟ “ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ” # ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟ ΚΟΣΟΒΟ # ΕΠΟΥΡΑΝΙΑ ΣΕΡΒΙΑ (ΝEBESKA SRBIJA) # ΒΑΜΠΙΡ, ΒΟΥΚΟΝΤΛΑΚ ΚΑΙ ΔΑΙΜΟΝΕΣ ΤΗΣ ΣΕΡΒΙΑΣ # ΜΟΡΑ # ΣΛΑΒΙΚΟΣ ΠΑΓΑΝΙΣΜΟΣ # ΒΕΝΤΕΤΕΣ ΣΤΟ ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΟ ΜΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟ # ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ ΒΟΪΝΟΝΤΙΝΑ # ΝΟΒΙ ΣΑΝΤ: Η ΣΕΡΒΙΚΗ “ΑΘΗΝΑ” # ΠΑΡΑΞΕΝΕΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΕΣ ΣΤΗ ΒΟΪΒΟΝΤΙΝΑ # Ο “ΠΥΡΓΟΣ ΤΩΝ ΚΡΑΝΙΩΝ” ΣΤΗ ΝΙΣ # ΣΟΥΜΑΝΤΙΑ: Η “ΤΟΣΚΑΝΗ” ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΩΝ # ΤΟ ΜΑΥΣΩΛΕΙΟ ΤΩΝ ΚΑΡΑΤΖΟΡΤΖΕΒΙΤΣ # ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΝΟΤΙΑΣ ΣΕΡΒΙΑΣ # ΣΛΙΒΟΒΙΤΣΑ ΚΑΙ ΣΑΪΚΑΤΣΑ # ΚΡΑΓΚΟΥΓΙΕΒΑΤΣ: ΤΟ “ΜΑΝΤΣΕΣΤΕΡ” ΤΗΣ ΣΕΡΒΙΑΣ # ΣΕΡΒΙΚΗ ΣΥΝΩΜΟΣΙΟΛΟΓΙΑ # ΣΕΡΒΙΚΗ ΝΕΚΡΟΦΙΛΙΑ # ΒΑΜΠΙΡ-ΜΙΛΟΣΕΒΙΤΣ # ΒΛΑΧΙΚΗ ΜΑΓΕΙΑ # ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ ΚΑΙ ΒΟΤΑΝΑ # ΙΑΜΑΤΙΚΑ ΛΟΥΤΡΑ # ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΕΣ # Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ “ΣΕΡΒΟΣ ΝΤΑΛΙ” # ΙΒΟ ΑΝΤΡΙΤΣ ΚΑΙ ΤΟ ΓΕΦΥΡΙ ΤΟΥ ΔΡΙΝΟΥ # ΒΟΓΟΜΙΛΙΚΕΣ ΝΕΚΡΟΠΟΛΕΙΣ # ΠΑΡΑΞΕΝΟΙ ΣΕΡΒΟΙ # YUGONOSTALGIA # ΣΤΟΙΧΕΙΩΜΕΝΗ ΣΕΡΒΙΑ



ΠΩΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΩ AMEΣΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ «ΑΓΝΩΣΤΗ ΣΕΡΒΙΑ»;

Το βιβλίο (320 σελίδες και δεκάδες φωτογραφίες) κοστίζει 20 ευρώ, και σας κάνουμε ΔΩΡΟ τα έξοδα αποστολής και αντικαταβολής μέσω ΕΛΤΑ, για να έρθει Άμεσα στο σπίτι σας !
Τηλεφωνείστε ΤΩΡΑ στο 2392.110215  ή στο 6945522050 ή στείλτε στον ίδιο αριθμό μήνυμα (SMS) με τα στοιχεία σας (Ονοματεπώνυμο, Διεύθυνση, Ταχυδρομικός Κώδικας και Τηλέφωνο) γράφοντας “Άγνωστη Σερβία”. Μπορείτε επίσης να δώσετε την παραγγελία σας και τα στοιχεία σας στο mail:stamkos@post.com
ΠΡΟΣΟΧΗ: ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ – ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΑ ΑΝΤΙΤΥΠΑ!

Google+ Followers

Addthis

 
Support : Creating Website | Johny Template | Mas Template
Copyright © 2011. Ακτιβιστης - All Rights Reserved
Template Created by Creating Website Published by Mas Template
Proudly powered by Blogger |2012 Templates