Headlines News :

Ακούω radio - activistis παίζει μουσική και τοπικές ειδήσεις συνεχώς ......

Πρόσφατα σχόλια

Ο Καιρός στην Περαία

ΤΑ ΚΑΛΑ ΝΕΑ

Διαφθορά - Διαπλοκή

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ποίηση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ποίηση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Μαγιακόφσκι: Σαν χθες γεννήθηκε ο μεγάλος Ρώσος ποιητής


Σαν χθες η γέννηση του Βλαντίμιρ Βλαντίμιροβιτς Μαγιακόφσκι (7 Ιουλίου 1893 – 14 Απριλίου 1930) ενός από τους πλέον σημαντικούς Ρώσους ποιητές του 20ου αιώνα και του κατεξοχήν εκπροσώπου του Ρωσικού Φουτουρισμού.
Ενός νεαρού που από τα 14 χρόνια του εντάχθηκε στο κόμμα των μπολσεβίκων, ενός στρατευμένου καλλιτέχνη στο πλευρό της ρώσικης επανάστασης, αλλά και ενός διαφοροποιημένου και με έντονη κριτική στην κρατική νομενκλατούρα και την σταλινική διακυβέρνηση προς το τέλος της σύντομης ζωής του.

Ο Μαγιακόφσκι απομυθοποίησε σε μεγάλο βαθμό την πορεία της Σοβιετικής Ένωσης της Σταλινικής περιόδου, με τα σατιρικά του έργα Ο κοριός (ρωσικά: Клоп, 1929) και Το μπάνιο (ρωσικά: Баня, 1930), τα οποία πραγματεύονται τη σοβιετική απέχθεια για την τέχνη και τη γραφειοκρατία.
Ο ποιητής της αγάπης και του έρωτα (με την έντονη ερωτική του ζωή) αυτοπυροβολήθηκε το απόγευμα της 14ης Απριλίου του 1930. Στο ημιτελές κείμενο του ποιήματος της αυτοκτονίας του σημείωνε, μεταξύ άλλων:
"Το καράβι της αγάπης συντρίφτηκε πάνω στην καθημερινή ρουτίνα. Εσύ κι εγώ, δεν χρωστάμε τίποτε ο ένας στον άλλον, και δεν έχει νόημα η απαρίθμηση αμοιβαίων πόνων, θλίψεων και πληγών".

Μετά τον θάνατο του Στάλιν, ανέκυψαν διαδόσεις ότι ο Μαγιακόφσκι δεν αυτοκτόνησε αλλά στην πραγματικότητα δολοφονήθηκε μετά από εντολή του πρώτου. Εντούτοις δεν υπάρχει κανένα σχετικό αποδεικτικό στοιχείο. Στη διάρκεια της δεκαετίας του 1990, όταν ανοίχτηκαν τα απόρρητα αρχεία της Κα-Γκε-Μπε, υπήρχε ελπίδα ότι νέα στοιχεία θα έλθουν στο φως σχετικά με αυτό το θέμα, αλλά τίποτε τελικά δεν αποκαλύφθηκε και ο ισχυρισμός παραμένει αναπόδεικτος.


























Μεγάλος του έρωτας υπήρξε η Λίλια Μπρικ, σύζυγος του εκδότη Όσιπ Μπρικ. Παιδιά όμως απέκτησε από δύο άλλες σχέσεις του. Από τον δεσμό του με την καλλιτέχνιδα Λέλια Λαβίνσκαγια (Lelia (Elizabeth) Lavinskaya ) απέκτησε τον γιο Gleb-Nikita Lavinsky (12 Αυγούστου 1921 – 14 Ιουνίου 1986), γλύπτης. Ενώ από μια τρίμηνη σχέση με την Ρωσίδα μετανάστρια Έλλι Τζόουνς (Elli Jones (πραγματικό όνομα Elizabeth Zibert) , κατά την επίσκεψή του στη Ν. Υόρκη το 1926, γεννήθηκε η κόρη του Πατρίτσια Τόμσον (15 Ιουνίου 1926 – 1 Απριλίου 2016), συγγραφέας και φιλόσοφος.


Και κάποια αποσπάσματα από ποιήματα αγάπης του μεγάλου Ρώσου ποιητή:

Στον καθέναν με το που γεννιέται δωρίζεται η Αγάπη-
(...)
H αγάπη θ᾽ανθήσει
θ᾽ανθήσει
και θ᾽απομαραθεί.

Από το Συνήθως Έτσι (1922)


Στον τελικό επιστρέφουμε σκοπό
Έτσι κι εγώ
σε σένα
όλα με ξαναφέρνουνε
μόλις ένα λεπτό ήτανε που χωρίσαμε
μόλις ένα λεπτό είχαμε να ιδωθούμε.

Από το Έτσι και εγώ (1922)
Την αγάπη μου
σαν Απόστολος τω καιρώ εκείνω
σε χίλιες χιλιάδες δρόμους θα την κηρύξω.
Έχω την κορόνα σου έτοιμη για τους αιώνες των αιώνων
πάνω της χαραγμένες οι λέξεις μου
μ᾽όλα τα ρίγη μου ουράνιο τόξο.

Από το Φλάουτο των σπονδύλων (1915)

«Οι ποιητές μας τραγουδούν…» από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Επανομής


Στο ραντεβού του Ιουνίου μας καλεί, για 4η συνεχή χρονιά, ο Πολιτιστικός Σύλλογος Επανομής, παρουσιάζοντας το αέναο σμίξιμο της ποίησης με τη μουσική, μέσα από τα λόγια των ποιητών μας και τις μελωδίες των μεγαλύτερων Ελλήνων συνθετών.Τρεις σολίστ, τρεις χορωδίες και ένα ηθοποιός συμπράττουν με δεκαμελή ορχήστρα και μας καλούν να γίνουμε συνοδοιπόροι στο μαγευτικό αυτό ταξίδι λόγου και μουσικής.

Η εκδήλωση, που υλοποιείται υπό την αιγίδα του ΔΗ.Π.Π.Α.Κ.Υ.Θ. Θερμαϊκού, έχει προγραμματισθεί για το Σάββατο 30 Ιουνίου με ώρα έναρξης τις 21.00, στην παραλία της Επανομής.

Η προσέλευση στο χώρο γίνεται με αστική συγκοινωνία ΟΑΣΘ. Από τον τερματικό σταθμό ΙΚΕΑ, γραμμή λεωφορείου No 69Α, με αποβίβαση στο τέρμα / παραλία Επανομής, δίπλα στο συναυλιακό χώρο. Το τελευταίο δρομολόγιο αναχωρεί προς τον τερματικό σταθμό ΙΚΕΑ στις 00:25.

Στην παράσταση συμμετέχουν η Μεικτή και η Παιδική Χορωδία του Πολιτιστικού Συλλόγου Επανομή και η Νεανική Χορωδία του Ι.Ν. Γεννήσεως της Θεοτόκου Καρδίας.

Στη βραδιά, τη Διεύθυνση της οποίας έχει η κα. Ευτυχία Βογιατζή, συμμετέχουν οι σολίστ κ.κ. Δημήτρης Κεχαγιάς και Γιάννης Κουλούσιας και η κα. Δήμητρα Αντωνακούδη.

Συντελεστές :
Πιάνο : Μανώλης Γερμπακάνης
Βιολί : Χριστόδουλος Μέγγος
Βιολοντσέλο : Πέλλα Παπαβασιλείου
Κοντραμπάσο : Δάνης Κουμαρτζής
Φλάουτο : Στέλλα Αβραμίδου
Κλαρινέτο : Ισμήνη Παπαθανασίου
Κιθάρα : Μίλτος Σπυριδόπουλος
Μπουζούκι : Μάριος Καμαριώτης, Χρήστος Τσαϊρίδης
Κρουστά : Στέφανος Κωφίδης
Ηθοποιός ΚΘΒΕ : Δημήτρης Σιακάρας

Ήχος – Φως : «TRAINSTUDIO» Παναγιώτης Δόβας
Επιμέλεια γραφικών : Καλλιόπη Κουτουνίδου
Παραγωγή 2018 Πολιτιστικός Σύλλογος Επανομής

Η είσοδος είναι ελεύθερη.

Oι Ποιητές μέσα κι έξω από τη βιβλιοθήκη. Ποίηση παντού!


Ποιητική ατμόσφαιρα δημιούργησαν οι μαθητές της ΣΤ τάξης του 1ου Δημοτικού Σχολείου Θέρμης και του Δημοτικού Σχολείου Βασιλικών σε δημόσια κτίρια και δρόμους του Δήμου Θέρμης με αφορμή τον εορτασμό Παγκόσμιας Ημέρας Ποίησης. Στόχος ήταν τα παιδιά να "δείξουν" στους πολίτες του δήμου τη μαγεία της ποίησης μέσα από τα έργα ελλήνων και ξένων ποιητών που βρίσκονται στα ράφια της δημοτικής βιβλιοθήκης. 


Έτσι σήμερα, Τετάρτη 21 Μαρτίου και Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης , στο πλαίσιο του πιλοτικού προγράμματος "κάθε μήνα στη βιβλιοθήκη έχουμε θέμα" "άφησαν" ποιήματα, στο δημαρχείο, την αστυνομία, την αγορά και άλλα σημεία του δήμου. Μετά τα βιωματικά σεμινάρια όπου τα παιδιά "γνώρισαν" Έλληνες καιΞένους ποιητές μέσα από τις συλλογές των Δημοτικών Βιβλιοθηκών του Δήμου Θέρμης, συγκεντρώθηκαν από νωρίς στο χώρο της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Θέρμης, δημιούργησαν όμορφες κάρτες με ποιήματα, δικά τους αλλά και γνώστών ποιητών και ανέλαβαν να μεταδώσουν παντού το μήνυμα της Εθνικής βιβλιοθήκης "Οι ποιητές μέσα και έξω από τη βιβλιοθήκη. Ποίηση παντού!




Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης: Συναυλία-αφιέρωμα στη Θέρμη το Σάββατο 17/3


Σάββατο 17 Μαρτίου 2018 
Ώρα 19.00
ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑ

H ποίηση δίνει χρώμα στα λόγια που πολλές φορές δεν θέλουμε  να  πούμε,  στα γράμματα που ντρεπόμαστε να γράψουμε. Δίνει οστά στην ελπίδα που είχε χαθεί μέσα στους φόβους και τις ανησυχίες που μας τρώνε , αφήνει το μυαλό να ταξιδέψει σε μέρη που ούτε είχαμε φανταστεί.
Η ποίηση είναι η ζωή και όλα της. Γι’ αυτό ας αρπάξουμε την ποίηση απ’ το χέρι και ας μην την αφήσουμε ποτέ. Άνθρωποι του κόσμου, νιώστε την ποίηση να σας γεμίζει.
Η αρχική έμπνευση της Παγκόσμιας Ημέρας Ποίησης, η οποία εορτάζεται κάθε χρόνο στις 21 Μαρτίου, ανήκει στον Έλληνα ποιητή Μιχαήλ Μήτρα, ο οποίος το φθινόπωρο του 1997 πρότεινε στην Εταιρεία Συγγραφέων να υιοθετηθεί ο εορτασμός της ποίησης στην Ελλάδα, όπως και σε και σε άλλες χώρες, και να οριστεί συγκεκριμένη μέρα γι’ αυτό.
Η εισήγησή του έφτασε με επιστολή στα χέρια του ποιητή και μελετητή της ποίησης Κώστα Στεργιόπουλου, προέδρου τότε της Εταιρείας Συγγραφέων.
Η ποιήτρια Λύντια Στεφάνου πρότεινε ως ημέρα εορτασμού την 21η Μαρτίου, την ημέρα της εαρινής ισημερίας, που συνδυάζει το φως από τη μία και το σκοτάδι από την άλλη, όπως η ποίηση, που συνδυάζει το φωτεινό  πρόσωπο της αισιοδοξίας με το σκοτεινό πρόσωπο του πένθους.
Την επόμενη χρονιά, ο συγγραφέας Βασίλης Βασιλικός, πρέσβης της Ελλάδας στην Unesco, εισηγήθηκε στο Εκτελεστικό Συμβούλιο του Οργανισμού η 21η Μαρτίου να ανακηρυχθεί Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης.
Τον Οκτώβριο του 1999, στη γενική διάσκεψη της Unesco στο Παρίσι, η 21η Μαρτίου ανακηρύχθηκε Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης. Το σκεπτικό της απόφασης ανέφερε: «Η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης θα ενισχύσει την εικόνα της ποίησης στα ΜΜΕ, ούτως ώστε να μην θεωρείται πλέον άχρηστη τέχνη αλλά μια τέχνη που βοηθά την κοινωνία να βρει και να ισχυροποιήσει την ταυτότητά της».
Ας ανοίξουμε το μυαλό και την καρδιά μας στην ποίηση. Άνθρωποι του κόσμου εμπνευστείτε, διαβάστε και γράψτε ποίηση, απαγγείλετε, ακούστε.
Ό,τι ο καθένας μας μπορεί ας μη το αφήσει να πάει χαμένο!
Και όχι μόνο σήμερα, μα κάθε μέρα, λίγο λίγο, ας βάζουμε την ποίηση όλο και περισσότερο στη ζωή μας. Η ποίηση είναι σαν τη βροχή.
Σε ξεπλένει απ’τις αμαρτίες σου και σε λούζει με άλλες τόσες.


Η ποίηση και οι ποιητές ταξιδεύουν με τραγούδια από τις χορωδίες :


Συμμετέχουν οι Χορωδίες:
-Παιδική χορωδία Κ. Π. Ταγαράδων
-Πολυφωνική Χορωδία Θερμαϊδες
-Μικτή πολυφωνική χορωδία   Κ.Π. Ταγαράδων
-Μικτή Πολυφωνική χορωδία  Πολιτιστικού Κέντρου  Θέρμης
-Χορωδία Λαογραφικού Συλλόγου  Βασιλικών
-Μικτή πολυφωνική χορωδία Κ.Π. Νέας Ραιδεστού
-Μικτή πολυφωνική χορωδία Κ.Π. Πλαγιαρίου

Την επιμέλεια και την διδασκαλία  του προγράμματος  έχει η κ. Ελευθερία Μεταξά-Αρμοδώρου η οποία  συνοδεύει στο πιάνο.

Κείμενα : Ιωάννα Καρυπιδου.

«A morte devagar (Αργοπεθαίνει)»


της Martha Medeiros *

Aργοπεθαίνει
όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας,
την ίδια παίρνοντας μέρα τη μέρα διαδρομή,
όποιος περπατησιά δεν αλλάζει,
όποιος δεν τολμάει να φορέσει ένα χρώμα καινούργιο,
όποιος δεν μιλάει σ’ αγνώστους.

Αργοπεθαίνει όποιος κάνει την τηλεόραση ταγό του
και γκουρού.

Αργοπεθαίνει
όποιος αποφεύγει ένα πάθος,
όποιος βάζει το μαύρο πάνω απ’ το άσπρο
και πάνω απ’ το ιώτα διαλυτικά,
όποιος στη δίνη δεν αφήνεται να πέσει
των συγκινήσεων που μεταμορφώνουν
τα μάτια σ’ αστέρια, τα χασμουρητά σε χαμόγελα,
και τα στήθη σε χτυποκάρδια και λάθη.

Αργοπεθαίνει
όποιος δεν σαρώνει από οργή το τραπέζι
όταν πρέπει,
όποιος δεν θυσιάζει το βέβαιο
για το αβέβαιο κυνήγι ενός ονείρου,
όποιος δεν τόλμησε καν μια φορά στη ζωή του
να κάνει πέρα τις συνετές συμβουλές.

Αργοπεθαίνει
όποιος δεν κάνει πανιά γι’ άλλους τόπους,
όποιος δεν ανοίγει βιβλίο,
όποιος δεν χάνεται στη μουσική,
όποιος δεν βρίσκει μέσα του γοητεία και χάρη.

Αργοπεθαίνει
όποιος τον έρωτά του ταπεινώνει,
όποιος δεν γυρεύει απ’ τους άλλους βοήθεια
όταν την έχει ανάγκη,
όποιος περνά τις μέρες του γκρινιάζοντας
για την κακή του τύχη ή τη βροχή που δεν σταματά.

Αργοπεθαίνει
όποιος παρατάει μια ιδέα προτού τη βάλει μπροστά,
όποιος δεν ρωτάει για όσα δεν ξέρει.

Γλιτώνουμε αυτόν τον θάνατο σε δόσεις
όταν θυμόμαστε ότι για να ‘σαι ζωντανός
θέλει προσπάθεια πολύ πιο δύσκολη από της ανάσας.

* Βραζιλιάνα συγγραφέας και δημοσιογράφος

Βιβλιοπαρουσίαση: "Στοχασμοί Ψυχής" της Μίνας Αθανασιάδου



"Φίλες και φίλοι μου με μεγάλη μου χαρά σας προσκαλώ στην παρουσίαση της ποιητικής συλλογής μου"
Μ' αυτό το μήνυμα η πρώην συναδέλφισσα μου Φυσικοθεραπεύτρια αλλά και εκπαιδευτικός Μίνα Αθανασιάδου, μας καλεί την Τρίτη 27 Φεβρουαρίου και ώρα 7 μ.μ.στο Cafe ΘΈΑ/TRO (στην ταράτσα του Βασιλικού Θεάτρου -Βασιλέως Γεωργίου 2A, Θεσσαλονίκη) στην παρουσίαση του βιβλίου της «Στοχασμοί Ψυχής».

Για το βιβλίο θα μιλήσουν:
ο κ. Ανδρέας Καρακόκκινος (ποιητής), η Συγγραφέας και ο Εκδότης
ενώ απαγγελία ποιημάτων θα κάνει η κ. Αρχοντούλα Διαβάτη (πεζογράφος)

Δυο λόγια για το δοκίμιο - ποίηση

Κατάδυση στα βάθη της ψυχής όπου ανακαλύπτονται συναισθήματα.
Σκοτεινά μονοπάτια του νου φωτίζονται και γίνεται η συνάντηση με τις αναμνήσεις.
Οι αισθήσεις απολαμβάνουν φως και χρώματα, μυρωδιές και γεύσεις, εικόνες και ήχους. Η σκέψη αφήνεται ελεύθερη και η φαντασία περιπλανιέται στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον. Μία ωδή στην αγάπη, τον έρωτα, την απώλεια, τη θλίψη, το θυμό, αλλά και τη χαρά και την ελπίδα. Οι στοχασμοί δεν προέρχονται μόνο από το μυαλό, αλλά και την ψυχή.


.

Οδυσσέας Ελύτης: Στην απλότητα κρύβεται η ευτυχία!


Στην απλότητα κρύβεται η ευτυχία!

Μπορώ να γίνω ευτυχισμένος με τα πιο απλά πράγματα
και με τα πιο μικρά..
Και με τα καθημερινότερα των καθημερινών.

Μου φτάνει που οι εβδομάδες έχουν Κυριακές.
Μου φτάνει που τα χρόνια φυλάνε Χριστούγεννα για το τέλος τους.

Που οι χειμώνες έχουν πέτρινα, χιονισμένα σπίτια. 

Που ξέρω ν' ανακαλύπτω τα κρυμμένα πετροράδικα στις κρυψώνες τους.
Μου φτάνει που μ' αγαπάνε τέσσερις άνθρωποι.
Πολύ..
Μου φτάνει που αγαπάω τέσσερις ανθρώπους.
Πολύ..
Που ξοδεύω τις ανάσες μου μόνο γι' αυτούς.

Που δεν φοβάμαι να θυμάμαι.
Που δε με νοιάζει να με θυμούνται. 
Που μπορώ και κλαίω ακόμα.
Και που τραγουδάω..μερικές φορές..
Που υπάρχουν μουσικές που με συναρπάζουν.
Και ευωδιές που με γοητεύουν...

Οδυσσέας Ελύτης

ΣΥΡΙΑ


Η ζωή σου μια οθόνη, που σαν γυάλινη σφαίρα
σου φωτίζει το δρόμο τις παράξενες μέρες
είναι μέρες που φεύγουν και μιλούν ματωμένες
για τις άλλες που φτάνουν στο κατώφλι του κόσμου

Είν’ ο κόσμος σου ένα κουρελόμορφο τόπι
κλοτσοσκούφι του πόνου, καπνισμένο τσουκάλι
που το αίμα του βράζει, απ' τις φλόγες που γλύφουν
και κυκλώνουν το δρόμο που πατάς να σωθείς

Και τις θάλασσες παίρνεις, απ' του κόσμου την άκρη
ο Σεβάχ οδηγός σου της επάγγελης γης
μα γυρνά το τσουκάλι, και στη δίνη του μένεις
στον καινούριο σου τόπο... τον παλιό σου θωρείς

Είναι μαύρες οι μέρες και οι νύχτες σου λάμπουν
από κρότους που μέσα στη σιγή σου ηχούν
και τα βράδια εκείνα, ξημερώνει ο τρόμος
κυνηγάς τη σκιά του απαντήσεις να βρεις

Και κοιτάς την οθόνη, της ζωής σου σημαία
τραγική μελωδία, που σαν φάρσα θα ‘ρθεί
να γυρίσει ξοπίσω, στο καμένο τσουκάλι
για να παίξει ξανά τον ρυθμό που ποθεί

Και ξανά ξημερώνει, από κρότους που φέγγουν
της σιωπής εφιάλτες και εχθροί τακτικοί
σινεμά με ονείρου, πιστολέρο κ’ ιππότες
η καινούρια σου μέρα, μια σκηνή τραγική

Με κυρίευσε φόβος, σαν το χρώμα σου χάνεις
από απέναντι ακούω τη βουβή σου κραυγή
κι η καρδιά σου χτυπά στη δική μου παλάμη
ειν’ οι μέρες που θα ‘ρθουν να τραντάξουν τη γη

Η σπουδή μου σελίδες απ' το σκόρπιο τεφτέρι
να κρατούνε με πένα την κρυφή συνταγή
που οδηγεί το τσουκάλι στην τρελή του πορεία
από χέρι γραμμένη με αγάπη… στοργή

Καληνύχτα ιππότη της μεγάλης οθόνης
καληνύχτα ξενύχτη της δικής μου σιγής
ίσως αύριο να ‘ναι που θα πέφτει οργισμένη
η δαμόκλειος σπάθη της δικής κεφαλής


Πρόσφυγες (Ποίημα της Κενυάτισσας ποιήτριας Ουαρσάν Σάιρ)

«Κανένας δεν αφήνει την πατρίδα του,
εκτός αν πατρίδα, είναι το στόμα ενός καρχαρία.
Τρέχεις προς τα σύνορα μόνο όταν βλέπεις ολόκληρη την πόλη να τρέχει κι εκείνη.
Οι γείτονές σου τρέχουν πιο γρήγορα από σένα 
με την ανάσα ματωμένη στο λαιμό τους, 
το αγόρι που ήταν συμμαθητής σου,
που σε φιλούσε μεθυστικά πίσω από το παλιό εργοστάσιο τσίγκου,
κρατά ένα όπλο μεγαλύτερο από το σώμα του.
Αφήνεις την πατρίδα μόνο
όταν η πατρίδα δεν σε αφήνει να μείνεις.
 
Κανένας δεν αφήνει την πατρίδα εκτός αν η πατρίδα σε κυνηγά. 
Φωτιά κάτω απ' τα πόδια σου, ζεστό αίμα στην κοιλιά σου -
δεν είναι κάτι που φαντάστηκες ποτέ ότι θα έκανες μέχρι που η λεπίδα χαράζει απειλές στο λαιμό σου και ακόμα και τότε ψέλνεις τον εθνικό ύμνο ανάμεσα στα
δόντια σου και σκίζεις το διαβατήριό σου σε τουαλέτες αεροδρομίων
κλαίγοντας καθώς κάθε μπουκιά χαρτιού δηλώνει ξεκάθαρα ότι δεν
πρόκειται να γυρίσεις.
 
Πρέπει να καταλάβεις ότι
κανένας δε βάζει τα παιδιά του σε μια βάρκα,
εκτός αν το νερό είναι πιο ασφαλές από την ξηρά,
κανένας δεν καίει τις παλάμες του κάτω από τρένα, ανάμεσα από βαγόνια
κανένας δεν περνά μέρες και νύχτες στο στομάχι ενός φορτηγού
τρώγοντας εφημερίδες, εκτός αν τα χιλιόμετρα που ταξιδεύει σημαίνουν κάτι παραπάνω από ένα ταξίδι.
 
κανένας δεν θέλει να σέρνεται κάτω από φράχτες
κανένας δεν θέλει να τον δέρνουν ή να τον λυπούνται
κανένας δεν διαλέγει τα στρατόπεδα προσφύγων ή την φυλακή, παρά μόνο
επειδή η φυλακή είναι ασφαλέστερη από μια πόλη που φλέγεται
κανένας δεν θα το μπορούσε
κανένας δεν θα το άντεχε
κανένα δέρμα δε θα ήταν αρκετά σκληρό για να ακούσει τα:
γυρίστε στην πατρίδα σας μαύροι, πρόσφυγες, βρομομετανάστες,
ζητιάνοι ασύλου που ρουφάτε τη χώρα μας,
αράπηδες με τα χέρια απλωμένα που μυρίζετε περίεργα
απολίτιστοι
κάνατε λίμπα τη χώρα σας και τώρα θέλετε να κάνετε και τη δική μας.
Πώς αντέχουμε στα λόγια, στα άγρια βλέμματα;...
 
ίσως επειδή τα χτυπήματα είναι πιο απαλά από το ξερίζωμα ενός χεριού ή ποδιού
ή τα λόγια είναι πιο τρυφερά από δεκατέσσερις άντρες ανάμεσα στα πόδια σου
ή οι προσβολές είναι πιο εύκολο να τις καταπιείς από τα χαλίκια κι από τα κόκαλα από το κομματιασμένο κορμάκι του παιδιού σου.
 
Θέλω να γυρίσω στην πατρίδα,
αλλά η πατρίδα είναι το στόμα ενός καρχαρία 
πατρίδα είναι η κάνη ενός όπλου
και κανένας δεν θα άφηνε την πατρίδα
εκτός αν η πατρίδα σε κυνηγούσε μέχρι τις ακτές
εκτός αν η πατρίδα σού έλεγε να τρέξεις πιο γρήγορα, να αφήσεις πίσω τα ρούχα σου να συρθείς στην έρημο
να κολυμπήσεις ωκεανούς, να πνιγείς για να σωθείς, να πεινάσεις, να εκλιπαρήσεις
να ξεχάσεις την υπερηφάνεια - η επιβίωσή σου είναι πιο σημαντική.
 
κανένας δεν αφήνει την πατρίδα εκτός αν η πατρίδα είναι μια ιδρωμένη
φωνή στο αυτί σου που λέει φύγε,τρέξε μακριά μου,
τώρα δεν ξέρω τι έχω γίνει εγώ η πατρίδα σου
αλλά ξέρω ότι, οπουδήποτε αλλού, θα είσαι πιο ασφαλής από  ό,τι εδώ.»

Η Ουαρσάν Σάιρ γεννήθηκε στην Κένυα και μεγάλωσε στην Αγγλία. Η πρώτη πλήρης ποιητική συλλογή της αναμένεται να κυκλοφορήσει το 2016, ωστόσο έχει ήδη τιμηθεί με διάφορα βραβεία, μεταξύ αυτών το Βραβείο Αφρικανικής Ποίησης από το Πανεπιστήμιο Brunel (2013).
Πηγή... το είδαμε εδώ

ΠΟΙΟΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΕΝ ΕΤΕΙ 2016

Ποιος περίμενε εν έτει  2016
καταθλιπτικός     να γίνει ο  Έλληνας
παρότι από τη φύση του αισιόδοξος και    καθ’ έξιν
δυστυχισμένος,   σκυθρωπός και ταπεινωμένος
η  πατρίδα μας  υπό κατοχή  και  ο λαός υποδουλωμένος
κι’ όμως τούτος ο αδούλωτος λαός μένει ναρκωμένος
τον σύγχρονο Έλληνα η δουλεία δεν τον πολύ-απασχολεί
αρκεί το στομάχι  νάχει μισογεμισμένο

Το  40% και πλέον τοις εκατό του πλούτου μας
ντόπιοι και ξένοι  το έχουν  αρπάξει
το Ελληνόπουλο   στην αλλοδαπή  πήγε   μετανάστης
τούτο το  λαό   αχρείοι πολιτικοί τον έχουνε προδώσει
και   οι δικαστές στη   φυλακή  έναν ως τώρα  έχουν  χώσει

Οι φτωχοί  έγιναν  πλέον πένητες και πεινασμένοι
φτωχοποιημένη η μεσαία τάξη και εξουθενωμένη
οι δανειστές μας κουνούν το δάχτυλο  εξαγριωμένοι
για εκατό χρόνια   αποικία θα είμαστε  υπερχρεωμένη

Με τόσες  θυσίες   περιμέναμε το χρέος να  χαμηλώνει
αυτό όμως από χρόνο σε χρόνο σαν τον Πύργο του Αιφελ   ψηλώνει
το μαρτύριο της σταγόνας   μας λένε ότι  τελειώνει
κι’ αυτό σαν το τσουνάμι της Φουκουσίμα
ορμάει  και μας πλακώνει

Κι’ ενώ βλέπουν ότι όλα    ήταν    ουτοπίες
χαμένες πήγαν οι παλιές και νέες υπεράνθρωπες θυσίες
ο Έλληνας κόμματα ψηφίζει ακόμη  συμμορίες
παρότι γνωρίζει ότι του λένε ψέματα και βλακείες

Κάθε χρόνο το ίδιο  μας λένε παραμύθι
σαν της γιαγιάς το κουκί  και το ρεβίθι
κάθε πρωθυπουργός  το ίδιο  μας λέει πράγμα
το   μνημόνιο  θα  φέρει της ανάκαμψης το  θαύμα
τούτο όμως αργεί, όπως του έθνους μας το τάμα

Και παρότι  ο Ελληνισμός το Κύκνειο  χορεύει Άσμα
στέρεψαν   οι αντιστάσεις του  και τα δάκρυα για κλάμα
κι’ αυτοί νομίζουν ότι άρχισε η ανάρρωση  του ασθενούς
ημιθανή τον  σπρώχνουν  στις  αγορές
στα νύχια του  γαμψόνυχου  γερακιού

Άλλα  θέλει  ο  Έλληνας  και άλλα ψηφίζει
την θηλεία στο λαιμό του πιο σφιχτά την περισφίγγει
ο   δημοσκόπος τον χειραγωγεί και καταλλήλως  τον   αυνανίζει
τον διχοτομεί , τον μοιράζει και τον κομματιάζει
ό, τι     κοστούμι  ο  ενδιαφερόμενος παραγγείλει   αυτός το ράβει
και   από τα ψέματα χρήματα βγάζει

Κάθε χρόνο το ίδιο παραμύθι
ο τοκογλύφος Οβριός το χρέος τάχα θα  μας χαρίσει
λίγο ακόμη και σωθήκαμε  θα γίνει  το θαύμα
ένα ακόμη μνημόνιο  και  γίναμε «μπανάνα»
Φρικαλέα  η φοροκαταιγίδα
στον 88ετή μου βίο παρόμοια δεν είδα
κοριούς χωρίς αίμα μας έχουν καταντήσει
σαλταρισμένος ο Έλληνας στα κάγκελα να τους ξεσκίσει

Διπρόσωπος ο Έλληνας σαν Ιανός
άλλα στην κάλπη ρίχνει  και άλλα έχει  στο μυαλό
δεν θέλει τα μνημόνια αλλά εξορκίζει την δραχμή
ψηφίζει μνημονιακά κόμματα  που τον οδηγούν στην καταστροφή
όσο για  την σκλαβιά ; λίγο τον  απασχολεί και λιγότερο τον  εγγίζει
ο Έλληνας είναι κάργα ρεαλιστής και όλα τα …συνηθίζει


*Αμφικτύων
28/12/2016

*Αμφικτύων είναι ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης,
Συγγραφεύς, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων λογοτεχνών

Όλγα 13 χρονών, ήδη μια ώριμη ψυχή ( εργασία για τους πρόσφυγες)

...η απόδειξη...πως ποιητής γεννιέσαι, δε γίνεσαι..



Πριν τα βίαια κύματα της Μεσογείου καλύψουν τις απογυμνωμένες και περιπλανώμενες ανθρώπινες ψυχές, ακούγονταν απο τα βαθη της, γέλια, κλάματα, φωνές γεμάτες ελπίδα.

Και ξαφνικά ο ουρανός σκοτείνιασε. Τα γέλια, τα κλάματα, οι φωνες γεματες ελπίδα επαψαν να ακούγονται πιά. 
Αντικαταστάθηκαν από ουρλιαχτά, αναφιλητά και απελπισμένες εκκλήσεις για σωτηρία.
Και μετά σιωπή.

Το απόλυτο κενό.

Άκουγες τον ηχο των πουλιών, της θάλασσας, των κυμάτων μα ξαφνικά ο ηλιος έσβησε.

Εσβησε προς τιμήν των αδικοχαμένων ανθρώπων, αναγκαζοντας τη μαυροφορεμενη νύχτα να απλώσει τα σκοτεινα της πεπλα, πανω στον διχως αστέρια ουρανό.

Κοιμηθηκε...θρηνώντας για τις εξαθλιωμένες και αδικοχαμένες αυτές ψυχές.

Ειναι στο χερι μας, να μη χαθούν άλλες ανθρωπινες ζωές!

Hara Mazidi

ΘΕΡΜΗ: 6 ΧΟΡΩΔΙΕΣ ΣΕ ΜΙΑ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑ στην ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΟΙΗΣΗΣ


Το Σάββατο 19 Μαρτίου 2016 στις 19.30 στο Δημοτικό Θέατρο Θέρμης θα έχουμε τη χαρά να παρακολουθήσουμε μια συναυλία - αφιέρωμα στην ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΟΙΗΣΗΣ που θα παρουσιάσουν 6 Χορωδίες.

6 ΧΟΡΩΔΙΕΣ ΣΕ ΜΙΑ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Η αρχική έμπνευση της Παγκόσμιας Ημέρας Ποίησης, η οποία εορτάζεται κάθε χρόνο στις 21 Μαρτίου, ανήκει στον Έλληνα ποιητή Μιχαήλ Μήτρα, ο οποίος το φθινόπωρο του 1997 πρότεινε στην Εταιρεία Συγγραφέων να υιοθετηθεί ο εορτασμός της ποίησης στην Ελλάδα, όπως και σε και σε άλλες χώρες, και να οριστεί συγκεκριμένη μέρα γι’ αυτό.
Η εισήγησή του έφτασε με επιστολή στα χέρια του ποιητή και μελετητή της ποίησης Κώστα Στεργιόπουλου, προέδρου τότε της Εταιρείας Συγγραφέων. Η ποιήτρια Λύντια Στεφάνου πρότεινε ως ημέρα εορτασμού την 21η Μαρτίου, την ημέρα της εαρινής ισημερίας, που συνδυάζει το φως από τη μία και το σκοτάδι από την άλλη, όπως η ποίηση, που συνδυάζει το φωτεινό  πρόσωπο της αισιοδοξίας με το σκοτεινό πρόσωπο του πένθους.
Την επόμενη χρονιά, ο συγγραφέας Βασίλης Βασιλικός, πρέσβης της Ελλάδας στην Unesco, εισηγήθηκε στο Εκτελεστικό Συμβούλιο του Οργανισμού η 21η Μαρτίου να ανακηρυχθεί Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης.
Τον Οκτώβριο του 1999, στη γενική διάσκεψη της Unesco στο Παρίσι, η 21η Μαρτίου ανακηρύχθηκε Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης. Το σκεπτικό της απόφασης ανέφερε: «Η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης θα ενισχύσει την εικόνα της ποίησης στα ΜΜΕ, ούτως ώστε η ποίηση να μην θεωρείται πλέον άχρηστη τέχνη αλλά μια τέχνη που βοηθά την κοινωνία να βρει και να ισχυροποιήσει την ταυτότητά της.

Η ποίηση και οι ποιητές ταξιδεύουν με τραγούδια από τις χορωδίες :

1. ΠΑΙΔΙΚΗ ΧΟΡΩΔΙΑ ΚΕΝΤΡΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΤΑΓΑΡΑΔΩΝ
2. ΜΙΚΤΗ ΠΟΛΥΦΩΝΙΚΗ ΧΟΡΩΔΙΑ ΚΕΝΤΡΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΤΑΓΑΡΑΔΩΝ
3. ΜΙΚΤΗ ΠΟΛΥΦΩΝΙΚΗ ΧΟΡΩΔΙΑ ΤΟΥ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΥ ΧΟΡΕΥΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΩΝ
4. ΜΙΚΤΗ ΠΟΛΥΦΩΝΙΚΗ ΧΟΡΩΔΙΑ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ Ν. ΡΑΙΔΕΣΤΟΥ
5. ΜΙΚΤΗ ΠΟΛΥΦΩΝΙΚΗ ΧΟΡΩΔΙΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΙΛΑΡΕΤΟΣ ΠΥΛΑΙΑΣ
6. ΜΙΚΤΗ ΠΟΛΥΦΩΝΙΚΗ ΧΟΡΩΔΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΘΕΡΜΗΣ


Την επιμέλεια και την διδασκαλία  του προγράμματος  έχει η κ. Ελευθερία Μεταξά-Αρμοδώρου η οποία  συνοδεύει στο πιάνο.

Κάποια Χριστούγεννα


της Χαράς Μαζίδη *

Συνέβη κάποια Χριστούγεννα

Που κατάλαβε τι είναι αγάπη.

Χόρεψε ξανά με τον χιονιά.

Όμως, έβαλε λίγη σοφία πια,

και χαμήλωσε τις φλόγες.

Σε πάγωσα; (τη ρώτησε)

Με έσβησες αλλά την σπίθα

την κράτησα και την άφησα να σιγοκαίει.

Συνέβη κάποια Χριστούγεννα

που τραγούδησε ξανά τα κάλαντα,

ζέστανε και ζεστάθηκε και αυτή.

Χόρεψε με τις χιονονιφάδες

Χάρισε χαμόγελα, γλύκανε κάποια χέρια μοναχά

που είχαν παγώσει απ το κρύο.

Μα σταμάτησε να καίει στο πέρασμά της

Δεν ήθελε να λιώσει το χιόνι ,

ούτε να κάψει το έλατο που την κοιτούσε γιορτινό.

Συνέβη κάποια Χριστούγεννα

Κράτησε αποστάσεις και άρχισε να σιγοκαίει.

Τα παιδάκια πήγαιναν κοντά της

χωρίς να φοβούνται πια, μήπως καούν.

Συνέβη κάποια Χριστούγεννα,

Που ήταν γεμάτη αγάπη, για σένα, για εκείνον,

για εκείνη, για τον κόσμο όλο.

Έπεσε χιονιάς και μετρίασε τη φλόγα μέσα της.

Συνέβη κάποια Χριστούγεννα, μεγάλωσε .

Θέλησε να γεμίσει χαρά τις νιφάδες και όχι φόβο.

Συνέβη κάποια Χριστούγεννα

Κρύφτηκε σε ένα καντηλάκι


Για πάντα!



* Χαρά Μαζίδη:
"Από μικρή έπαιζα με τις εικόνες. Είτε υπήρχαν είτε όχι. Τις έπαιρνα και τις ταξίδευα...Πότε τις ζωγράφιζα και πότε τις νανούριζα με λέξεις. Έτσι έπαιρναν μορφή στο χαρτί έμμετρη ή όχι, ανάλογα τη στιγμή.
Κάθε μας σκέψη, είναι ένα μικρό ταξίδι, που γεννά μουσική , εικόνα συναίσθημα. Στο ταξίδι της ζωής, βαλίτσες έχω τους ανθρώπους που αγαπώ, και για ναύλα τις σκέψεις και τα όνειρα.
Ας ταξιδέψουμε!"

Addthis

Google+ Followers

 
Support : Creating Website | Johny Template | Mas Template
Copyright © 2011. Ακτιβιστης - All Rights Reserved
Template Created by Creating Website Published by Mas Template
Proudly powered by Blogger |2012 Templates