Headlines News :

Ακούω radio - activistis παίζει μουσική και τοπικές ειδήσεις συνεχώς ......

Πρόσφατα σχόλια

Ο Καιρός στην Περαία

ΤΑ ΚΑΛΑ ΝΕΑ

Διαφθορά - Διαπλοκή

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πολιτιστικά νέα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πολιτιστικά νέα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Εξωφρενική τιμή εισιτηρίου για το Ευπαλίνειο της Σάμου

Μεγάλη έκπληξη κρατάει στα συρτάρια του το υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού στους Σαμιώτες. Σε λιγότερο από ένα μήνα, θα μπει εισιτήριο για την επίσκεψη στο Ευπαλίνειο Όρυγμα, το οποίο θα είναι το ακριβότερο που υπάρχει στην Ελλάδα! Τριάντα δύο ευρώ (32) θα πρέπει να πληρώσει όποιος αποφασίσει να κάνει όλη τη διαδρομή, μήκους πάνω από ένα χιλιόμετρο, ή 16 αν θελήσει να περιοριστεί σε τμήμα της. Η επίσκεψη στα πρώτα 185 μέτρα θα έρχεται κάπως πιο φτηνά, δηλαδή θα στοιχίζει οκτώ ευρώ. Αυτά μας είπαν χθες από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Σάμου, όταν τηλεφωνήσαμε για αναζητώντας τις τιμές που θα επιβληθούν στα εισιτήρια.
Η απόφαση είναι παντελώς αψυχολόγητη και ακατανόητη. Πώς είναι δυνατόν να ζητά το υπουργείο από τον επισκέπτη ένα «τρελό» ποσόν, τη στιγμή που το πιο ακριβό εισιτήριο, το ενιαίο για αρκετούς αρχαιολογικούς χώρους της Αθήνας, στους οποίους εντάσσεται και η Ακρόπολη, κοστίζει 30 ευρώ; Ποιος τιμολόγησε με αυτό τον τρόπο το Ευπαλίνειο Όρυγμα, ένα επίτευγμα της αρχαιότητας και κορυφαίο τεχνικό έργο, σαν να επρόκειτο για ύφασμα, το οποίο θα πωληθεί με το μέτρο; Ποιος παραγνωρίζει ότι ένα ζευγάρι επισκεπτών θα πρέπει ή να πληρώσει 64 ευρώ συνολικά, ή αλλιώς να δει τμήμα; Σαν λαϊκή ταβέρνα που σερβίρει μερίδα «με ολίγη από γιουβέτσι»;
Το Ευπαλίνειο ήταν κλειστό για μερικά χρόνια και άνοιξε την 1η Ιουνίου, αφού πριν το επισκέφθηκε χωρίς ιδιαίτερο λόγο δύο φορές η υπουργός Πολιτισμού. Φαίνεται πως το υπουργείο θεώρησε πως η επίσκεψη της κας Κονιόρδου έδωσε… προστιθέμενη αξία στο μνημείο, αλλιώς δεν εξηγείται η εξωφρενική τιμή του εισιτηρίου.
Η είσοδος για το κοινό θα είναι ελεύθερη μέχρι την 1η Ιουλίου, προκειμένου «να γίνει εκτίμηση του περιβαλλοντικού φορτίου των επισκεπτών στο μνημείο και να επισημανθούν ενδεχόμενες ανάγκες βελτίωσης και αναπροσαρμογής των συνθηκών, των κανονισμών και της οργάνωσης επίσκεψης». Αυτά λέει επίσημα το υπουργείο, το οποίο παρακάτω ορίζει πως στο ενιαίο εισιτήριο για τα μνημεία της Σάμου, που τιμάται 13 ευρώ, περιλαμβάνεται μόνο η πρώτη διαδρομή, μήκους 185 μ.
Η δεύτερη διαδρομή έχει μήκος 484 μ. και όπως αναφέραμε η είσοδος θα κοστίζει 16 ευρώ, ενώ για ολόκληρο το μήκος του Ορύγματος, 1036 μ., θα εκτοξεύεται στα 32. Η λύση δεν είναι να περιοριστεί το κοινό στην επίσκεψη ενός τμήματος, αλλά να χαμηλώσει η τιμή δραστικά. Και αυτό αποτελεί ευθύνη της πολιτικής ηγεσίας. Της γενικής γραμματέως και της υπουργού που υπέγραψε την υπουργική απόφαση, μετά την κατά νόμον γνωμοδότηση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου. Η οποία, ορίζει τις διαδρομές, αλλά όχι και την τιμή εισιτηρίου! Αυτή την λένε προφορικά…
Το Ευπαλίνειο χαρακτηρίζεται από τον Ηρόδοτο ως «τα τρία πιο σημαντικά τεχνικά έργα που υπάρχουν σε ολόκληρη την Ελλάδα. Στους πρόποδες ενός βουνού ύψους 150 οργιών μέχρι εκατόν πενήντα οργιές, έφτιαξαν ένα όρυγμα με δύο στόμια. Το μήκος του ορύγματος είναι επτά στάδια, το δε ύψος και το πλάτος του οκτώ πόδια. Σε όλο το μήκος του είναι σκαμμένο ένα άλλο όρυγμα, με βάθος είκοσι πήχεων με πλάτος τριών ποδιών, μέσα από το οποίο το νερό διοχετεύεται με σωλήνες στην πόλη, ξεκινώντας από μεγάλη πηγή. Ο αρχιτέκτονας αυτού του ορύγματος ήταν ο Ευπαλίνος, γιος του Ναυστρόφου από τα Μέγαρα.»
Υπολογίζεται ότι η μέση ημερήσια παροχή νερού ήταν 400 κυβικά μέτρα. Το νερό έφτανε μέχρι τη βόρεια είσοδο της σήραγγας με υπόγειο πήλινο αγωγό, μήκους 890 μ.
Η σήραγγα, που ανοίχθηκε στο σκληρό ασβεστολιθικό πέτρωμα του λόφου, έχει μήκος 1.036 μ. και μέσες διαστάσεις 1,80 Χ 1,80 μ. Το μέγιστο βάθος από την κορυφή του βουνού είναι 180 μ. και το υψόμετρο από την επιφάνεια της θάλασσας είναι 55 μ. Αποτελείται από έναν διάδρομο και μία τάφρο, το βάθος της οποίας κυμαίνεται από 3,80 μ. στο βόρειο άκρο, μέχρι 8,90 μ. στο νότιο άκρο, με κλίση 0,6%, ώστε να διευκολύνεται η φυσική ροή του νερού μέσα από πήλινους αγωγούς τοποθετημένους στον πυθμένα της. Το νερό έφθανε σε δεξαμενές και κρήνες της αρχαίας πόλης της Σάμου (σημερινό Πυθαγόρειο) μέσω υπόγειου αστικού αγωγού, ο οποίος έχει εντοπιστεί κατά μήκος του σύγχρονου δρόμου, που οδηγεί από το Ευπαλίνειο υδραγωγείο στο Πυθαγόρειο.

Αντιγόνη Καρατάσου

πηγή

Παιδικό & Εφηβικό Φεστιβάλ Παροδοσιακών Χορών στους Ν.Επιβάτες


Φεστιβάλ παραδοσιακών χορών ετοιμάζει ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ν. Επιβατών για το Σαββατοκύριακο 10 & 11 Ιουνίου στην παραλία των Ν. Επιβατών, στις 6.30 το απόγευμα.

100 ΧΡΟΝΙΑ ΠΕΡΑΙΑ - Καταγραφή της ζώσης ιστορίας της πόλης


Πόνημα ξεκινά μια ομάδα εργασίας αποτελούμενη από Περαιώτες, προκειμένου να καταγράψουν την ιστορία, τον πολιτισμό και μαρτυρίες που μετέφεραν οι πρώτοι πρόσφυγες που ήρθαν και μετεγκαταστάθηκαν μετά τον ξεριζωμό από τη Μικρά Ασία.

Όπως μας πληροφορεί η ανακοίνωση που υπογράφεται από μια πλειάδα κατοίκων και φορέων της Περαίας, στόχος είναι να εκδοθεί ένας τόμος μέχρι το 2023 που θα συμπληρωθούν τα 100 χρόνια από την άφιξη των κατοίκων του πρώτου οικισμού. Για το σκοπό αυτό καλούνται και όσοι μπορούν και επιθυμούν να συνδράμουν στο εγχείρημααυτό.

Η πλήρης ανακοίνωση:

100 ΧΡΟΝΙΑ ΠΕΡΑΙΑ

4,5 ναυτικά μίλια από το Καραμπουρνάκι και 21χλμ από την Πλατεία Δημοκρατίας της Θεσσαλονίκης βρίσκεται η ΠΕΡΑΙΑ, ένας θαυμάσιος τόπος να ζει κανείς. Εκεί, στο λόφο της Ανδρομέδας εγκαταστάθηκαν στις 23 Σεπτεμβρίου 1923 ξεριζωμένοι πρόσφυγες από την χερσόνησο της Καλλίπολης, Αν. Θράκης και την χερσόνησο της Ερυθραίας της Σμύρνης, ίσως γιατί στους περισσότερους η μορφολογία του εδάφους θύμιζε τις παλιές τους πατρίδες. 

Απόγονοι αυτών των πρώτων κατοίκων, αλλά και άλλοι, με ενδιαφέρον και αγάπη γι’ αυτό τον τόπο, αποφασίσαμε να δουλέψουμε για την έκδοση ενός τόμου με τον τίτλο 100 ΧΡΟΝΙΑ ΠΕΡΑΙΑ , που φιλοδοξούμε να παρουσιάσουμε στις 23 Σεπτεμβρίου του 2023, διότι πιστεύουμε ότι το δόσιμο της γνώσης αποτελεί σώσιμο της μνήμης. 

Ο τόμος αυτός θα περιλαμβάνει θέματα που αφορούν: 
• Την προϊστορία του τόπου 
• Τις πρώτες οικογένειες 
• Την εκπαίδευση 
• Την εκκλησία και τη θρησκευτική ζωή 
• Την οικονομική και κοινωνική εξέλιξη του τόπου 
• Τον πολιτισμό και την κουλτούρα που έφεραν και διατήρησαν οι προσφυγικές οικογένειες 
• Την ιστορία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης της Περαίας 
• Τους συλλόγους της Περαίας 
• Τον αθλητισμό 
• Φωτογραφίες 
• Μαρτυρίες (γραπτές και προφορικές) 

Το πόνημα αυτό θα υλοποιήσουν ομάδες εργασίες, στις οποίες μπορεί να απευθύνεται όποιος κάτοικος θέλει να βοηθήσει με την ευγενική προσφορά υλικού ιστορικού ενδιαφέροντος. Ελπίζουμε να δουλέψουμε, όπως λέγει ο Ισοκράτης προς Δημόνικον: Ώσπερ γάρ την μέλιτταν ορώμεν εφ' άπαντα μεν τα βλαστήματα καθιζάνουσαν, αφ' εκάστου δε τα βέλτιστα λαμβάνουσαν, ούτω δει και τους παιδείας ορεγομένους μηδενός μεν απείρως έχειν, πανταχόθεν δε τα χρήσιμα συλλέγειν, δηλαδή: Όπως ακριβώς βλέπουμε τη μέλισσα να κάθεται σε όλα τα φυτά και να παίρνει απ' το καθένα ό,τι καλύτερο υπάρχει, έτσι πρέπει και αυτοί που επιθυμούν να μορφωθούν να μην αφήνουν τίποτε χωρίς να το γνωρίσουν, από παντού όμως να επιλέγουν τα ωφέλιμα. 

Την πρωτοβουλία για την υλοποίηση αυτής της ιδέας έχουν 
το 1ο Γυμνάσιο Περαίας καθώς και οι 
 Πατήρ Γεώργιος Πετρίδης 
 Ματζάρης Αντώνης 6955197257 σπ. 2392025977 
 Αβραμίδου Φωτεινή 
 Γεωργιάδου Μαρία 6948500880 σπ. 2392022144 
 Δρίτσας Βαλάντης 
 Ζόπτσης Βαγγέλης 6978844388 
 Ζώη Ελένη 6945039896 
 Κάλφα Νίτσα 6955129229 2392330071 
 Μαντζάρη Ελένη 6937041415 2392075344 
 Μαρτάκης Γιάννης 6972227151 2392026366 
 Παπαδοπούλου Στέλλα 2392023450 
 Σκαρτάδος Μπάμπης 6947427381 2392024205 
 Τσιρώνης Θεοδόσης 6972110450 2310914823 
 ΠΟΣΠ Σύλλογος Γυναικών Περαίας ΑΓΑΠΗ 
 Ιατρόπουλος Πάνος 6932665430 2392022144 
 Τροκάνας Τάσος 6944923573 2392024670 
 Κασκαμανίδης Τέλης 6977485076 
 Καραγάτσογλου Γιώργος 6974193220 6985151954 
 Παντίρη Γιάννα 6974855196 
 Παντίρη 
Φυσικά η κατάσταση των εθελοντών που θα βοηθήσουν δεν τελειώνει εδώ. 

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΘΑ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΙ ΠΡΟΣΕΧΩΣ


* Η φωτο που απαθανάτισε τον πρώτο γάμο που έγινε στην Περαία είναι από τον Φάρο του Θερμαϊκού

Μεγάλη συμμετοχή στην παρουσίαση των «Μελανών Κηλίδων»


Πολύς κόσμος, στην παρουσίαση του νέου βιβλίου του συνδημότη μας Σπύρου Κουζινόπουλου «Μελανές κηλίδες στην ιστορία της Θεσσαλονίκης», που έγινε στο περίπτερο 13 της ΔΕΘ, στο πλαίσιο της Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου Θεσσαλονίκης, η οποία μετά από επιτυχή πορεία τεσσάρων ημερών, κλείνει τις πύλες της σήμερα Κυριακή το βράδυ.

Είχε τόσο ενδιαφέρον το 11ο κατά σειρά βιβλίο του Σπ.Κουζινόπουλου, ώστε οι όρθιοι που παρακολούθησαν την παρουσίαση να είναι άλλοι τόσοι από τους «τυχερούς» οι οποίοι βρήκαν καρέκλα να καθίσουν.

«Σας ευχαριστώ θερμά που με την παρουσία σας, διαψεύσατε την πρόβλεψή μου ότι αυτή τη «δύσκολη» ώρα, 10 το πρωί του Σαββάτου, ο μόνος που θα παρακολουθούσε την παρουσίαση, θα ήταν ο … γαλατάς της γειτονιάς», είπε χαριτολογώντας ο συγγραφέας του Βιβλίου.

Ο Σπ.Κουζινόπουλος υπογράφει, έχοντας δίπλα καθήμενο τον πρόεδρο της ΕΣΗΕΜΘ, Νίκο Καρρά 
και έτοιμο να παραλάβει το βιβλίο τον γνωστό συλλέκτη και δημοπράτη έργων τέχνης, Θάνο Ευαγγελινό 
και δίπλα του τον δάσκαλο Επανομής, Γιάννη Γκούτα

Να πούμε ότι με τα πιο θερμά λόγια μίλησαν για το βιβλίο οι τρεις κυρίες που είχαν αναλάβει την παρουσίαση, η αντιδήμαρχος Πολιτισμού και Τεχνών του δήμου Θεσσαλονίκης, Έλλη Χρυσίδου, η ιστορικός Μαρία Καβάλα και η Καίτη Τσαρουχά, αλλά και ο πρόεδρος της Ένωσης Συντακτών Μακεδονίας-Θράκης, Νίκος Καρράς που είχε το συντονισμό της εκδήλωσης.

Σε δηλώσεις που μας έκανε ο κ. Κουζινόπουλος, ανέφερε ότι η επόμενη παρουσίαση των «Μελανών κηλίδων στην ιστορία της Θεσσαλονίκης» θα γίνει στην Αθήνα στις 22 Ιουνίου, ενώ κατά πάσα πιθανότητα θα προηγηθεί και μία παρουσίαση στο δημοτικό θέατρο Επανομής, στις 9 ή 10 Ιουνίου, δεδομένου ότι ένα κεφάλαιο του βιβλίου του αναφέρεται στη συμμετοχή των Επανομιτών στην Επανάσταση του 1821 στη Μακεδονία, υπό τον Σερράιο οπλαρχηγό Εμμανουήλ Παπά. Τέλος ο συγγραφέας του βιβλίου ευχαρίστησε δημόσια τον εκδότη του ΙΑΝΟΥ κ. Νίκο Καρατζά για την πολύτιμη βοήθειά του, καθώς με τις καθοριστικές παρεμβάσεις συνέβαλε ώστε οι «Μελανές κηλίδες στην ιστορία της Θεσσαλονίκης» νε προλάβουν να εκδοθούν έγκαιρα για να συμμετάσχουν στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης.




Παρουσίαση νέου βιβλίου του Σπ. Κουζινόπουλου

Tο νέο βιβλίο του δημοσιογράφου και συγγραφέα Σπύρου Κουζινόπουλου, «Μελανές κηλίδες στην ιστορία της Θεσσαλονίκης», που κυκλοφορεί τις επόμενες ημέρες από τις εκδόσεις ΙΑΝΟS, θα παρουσιαστεί το Σάββατο 13 Μαίου 2017, ώρα 10 π.μ., στην αίθουσα «Νότος» του περιπτέρου 13 της ΔΕΘ, στο πλαίσιο της 14ης Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου Θεσσαλονίκης.

Για το βιβλίο θα μιλήσουν η Αντιδήμαρχος Πολιτισμού και Τεχνών του Δήμου Θεσσαλονίκης, Έλλη Χρυσίδου, η διδάσκουσα ιστορία στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών του ΑΠΘ, Μαρία Καβάλα και η Καίτη Τσαρουχά-Κομψοπούλου, κόρη του δολοφονημένου από τη χούντα βουλευτή της ΕΔΑ, Γιώργου Τσαρουχά. Τη συζήτηση θα συντονίσει ο πρόεδρος της ΕΣΗΕΜΘ, Νίκος Καρράς.

Οι «Μελανές κηλίδες στην ιστορία της Θεσσαλονίκης» αναφέρονται σπονδυλωτά σε επτά διαφορετικά γεγονότα τα οποία στο διάβα των δύο τελευταίων αιώνων σημάδεψαν αρνητικά τη νεότερη ιστορία της πρωτεύουσας του ελληνικού βορρά και άφησαν με αίμα το αρνητικό αποτύπωμά τους όχι μονάχα στη Θεσσαλονίκη, αλλά και στον κορμό της Ελλάδας γενικότερα.

Στο βιβλίο του Σπύρου Κουζινόπουλου, μέσα από πλούσιο υλικό, μαρτυρίες και ντοκουμέντα, που αποτελούν καρπό μακροχρόνιας ιστορικής έρευνας, μπορεί να παρακολουθήσει κανείς τις σφαγές στην περιοχή Θεσσαλονίκης για τη συμμετοχή της στην Επανάσταση του 1821, την «κόντρα» Βενιζέλου-Κωνσταντίνου εξ αιτίας της οποίας κινδύνεψε να χαθεί η Θεσσαλονίκη το 1912, τη δράση της οργάνωσης ΕΕΕ και τον εμπρησμό του συνοικισμού Κάμπελ, τη δικτατορία της 4ης Αυγούστου 1936 και την πυρπόληση χιλιάδων βιβλίων μπροστά στο Λευκό Πύργο, το ναυάγιο του «Χειμάρα» τον Ιανουάριο του 1947 που αποτέλεσε τον «Τιτανικό» της ελληνικής ακτοπλοϊας, τις εκλογές βίας και νοθείας του 1961 και τέλος την πρώτη ημέρα του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου 1967 στη Θεσσαλονίκη, τις συλλήψεις, τα βασανιστήρια, τις δολοφονίας και την εκτόπιση χιλιάδων πολιτών στο ξερονήσι της Γυάρου.

Αφιέρωμα στο "Έτος Νίκου Καζαντζάκη" με τρεις εκδηλώσεις από το ΔΗΠΠΑΚΥΘ


Το 2017 συμπληρώνονται 60 χρόνια από το θάνατο του Νίκου Καζαντζάκη και το Υπουργείο Πολιτισμού κήρυξε και επίσημα τη χρονιά ως  «Έτος Νίκου Καζαντζάκη»!
Στο πλαίσιο, λοιπόν, της τιμητικής χρονιάς στον Νίκο Καζαντζάκη για το 2017, τo ΔΗ.Π.Π.Α.Κ.Υ.Θ. διοργανώνει ένα αφιέρωμα στον μεγάλο έλληνα λογοτέχνη με τίτλο «EΤΟΣ 2017 - ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ, ΤΟ ΑΠΟΤΥΠΩΜΑ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ» με τις εξής δράσεις: 


ΚΥΡΙΑΚΗ 23 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2017 - 7.30μ.μ. Καψαλάκειος Πολιτιστική Στέγη , Ν.Μηχανιώνα
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ: «ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ, ΤΟ ΑΠΟΤΥΠΩΜΑ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ»


«Δεν υπάρχει πράμα πιο κοντά μας από τον ουρανό• η γης είναι κάτω από τα πόδια μας και την πατούμε • ο ουρανός είναι μέσα μας.»
Γνωρίζουμε τη ζωή και το έργο του Νίκου Καζαντζάκη μέσα από μια διαδρομή με οπτικό υλικό, αποφθέγματα και ρήσεις του.
Ο φιλόλογος κ. Καραγκιοζόπουλος Θωμάς, με μεταπτυχιακό στην Ιστορία της Φιλοσοφίας και με ειδίκευση στον Νίκο Καζαντζάκη, θα μας αποκαλύψει την έντονη προσωπικότητα και το απελευθερωμένο πνεύμα του μεγάλου Έλληνα λογοτέχνη.

ΤΕΤΑΡΤΗ 26 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2017, 8μ.μ. Αμφιθέατρο ΚΑΠΠΑ 2000, είσοδος ελεύθερη
«ΑΣΚΗΤΙΚΗ» (Salvatores dei) του Νίκου Καζαντζάκη - ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ


“Ερχόμαστε από μια σκοτεινή άβυσσο. Καταλήγουμε σε μια σκοτεινή άβυσσο. Το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή.”
Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος παρουσιάζει την παραγωγή «Ασκητική» (Salvatores dei) του Νίκου Καζαντζάκη, σε σκηνοθεσία  Aνδρέα Κουτσουρέλη. Πρόκειται για μια θεατροποιημένη εκδοχή του γνωστού έργου του Νίκου Καζαντζάκη, ενός συμπυκνωμένου κειμένου που εκφράζει τη μεταφυσική πίστη του μεγάλου Κρητικού συγγραφέα. Ο ίδιος υποστήριζε ότι η “Ασκητική” είναι μια Κραυγή και όλο το έργο του ένα σχόλιο που μεταφέρει την αγωνία του ξεπεράσει τα σύνορα του νου, τα φαινόμενα και  να λύσει το μυστήριο της ύπαρξης.



ΔΕΥΤΕΡΑ 22 ΜΑΙΟΥ 2017, 7μ.μ., Καψαλάκειος Πολιτιστική Στέγη, Ν. Μηχανιώνας
ΟΜΙΛΙΑ: «4 ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΜΙΛΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟ ΝΙΚΟ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ»


(Υλικό από συγγραφικό έργο της Γαλάτειας Καζαντζάκη, Λιλής Ζωγράφου, Έλλης Αλεξίου &  Ελένης Καζαντζάκη). Ομιλήτρια η κ. Καλαϊτζάκη Ερωφίλη.

"Ω Γλυκύ μου Εαρ...μέρα Μαγιού σε χάνω" 7/4/2017 στο κινηματοθέατρο"Αλέξανδρος" και στις 8/4/2017 στο Βαφοπουλειο Πνευματικό Κέντρο.


Η εκδήλωση παρουσιάζεται από την θεατρική μας ομάδα"Φύρδην Μιγδην" , σε συνεργασία με την βραβευμένη χορωδία της Επανομής . Θέλοντας να βιώσουνε όσο πιο πολλοί άνθρωποι το πνεύμα των Αγίων Ημερών του Πάσχα και ταυτόχρονα να βάλουμε το δικό μας λιθαράκι στον χώρο του πολιτισμού, παρουσιάζουμε για δεύτερη φορά το δρώμενο αυτό που αφορά στον πόνο της μάνας που χάνει τον μονάκριβό της. 

Η μάνα Παναγιά μέσα από την θρησκευτική μας παράδοση και η κάθε μάνα , όπως παρουσιάζεται στον επιτάφιο του Γιάννη Ρίτσου. Το δρώμενο περιλαμβάνει τα Εγκώμια του Πάσχα ερμηνευμένα από ιεροψαλτες , τραγουδια από τον "Επιταφιο" του Γιαννη Ριτσου ερμηνευμενα απο την χορωδία Επανομής και απαγγελίες ποιημάτων του Γιάννη Ρίτσου, του Κώστα Βάρναλη καθώς και δημοτικών που αναφέρονται στις Άγιες αυτές ημέρες.

Σας περιμένουμε!

Υπέροχο το αφιέρωμα στη μουσική του Μίμη Πλέσσα από τους KU KLUX SAX - Ευχές για τα 10 χρόνια της ορχήστρας σαξοφώνων (Βίντεο)


του ακτιβιστή

Κάθε πολιτιστική προσπάθεια που παρουσιάζεται σε ένα τόπο δεν μπορεί παρά να είναι επαινετέα, εφόσον συμβάλλει στην ψυχαγωγία των πολιτών ενώ ταυτόχρονα επιδιώκει την καλλιέργεια και την επέκταση του πολιτιστικού ορίζοντά τους. Πόσο μάλλον αν μια εκδήλωση δεν αναλώνεται σε τετριμμένη συνήθεια και πεπατημένη αλλά αναζητά το καινούριο, το διαφορετικό, το αληθινό.

Μια τέτοια μουσική εκδήλωση είχαμε την τύχη να παρακολουθήσουμε το Σαββατόβραδο στο Δημοτικό Θέατρο Θέρμης.

Πρόκειται για ένα αφιέρωμα στη μουσική ενός μεγάλου Έλληνα συνθέτη, του Μίμη Πλέσσα που ετοίμασε και παρουσίασε με σοβαρότητα και τζαζίστικη διάθεση η εκπληκτική ορχήστα σαξοφώνων “ΚU ΚLUX SAX” του Ωδείου Θέρμης της Δ.Ε.Π.Π.Α.Θ, που παράλληλα γιόρταζε τα 10 χρόνια από την ίδρυσή της.

Η βραδιά άνοιξε με βιντεοσκοπημένο χαιρετισμό του συνθέτη που ευχήθηκε επιτυχία στη συναυλία, εξέφρασε τη λύπη του για υποχρεώσεις του εξαιτίας των οποίων δεν του επιτρέπεται να παρεβρεθεί αλλά και την υπόσχεσή του ότι θα φροντίσει του χρόνου να δώσει το παρόν.


Τα πολύ γνωστά τραγούδια του συνθέτη ερμήνευσαν μοναδικά δύο νέοι τραγουδιστές οι Θοδωρής Βουτσικάκης και Ναταλία Λαμπαδάκη, που σε συνδυασμό με την ευρηματική τζαζίστικη ενορχήστρωση, κατάφεραν να απογειώσουν την διάθεση του ακροατηρίου που είχε κατακλύσει το Δημοτικό Θέατρο (που έδειχνε μικρό για την εκδήλωση). Προφανώς ειδική μνεία πρέπει να γίνει στον διευθυντή του σαξοφωνίστικου συνόλου, Θεόφιλο Σωτηριάδη, που είναι ο εμπνευστής και ψυχή του.
Στη λήξη του μουσικού μέρους τιμητικές πλακέτες για τη δεκάχρονη προσφορά τους στον πολιτισμό απέδωσαν στους KU KLUX SAX η πρόεδρος της Δ.Ε.Π.Π.Α.Θ κα Αθηνά Παπαδάκη και ο πρώην Πρόεδρός της και νυν αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας κ. Σωκράτης Φάμελλος.

Σημαντική η παρουσία του Πολιτιστικού Λαογραφικού Συλλόγου Θερμαϊκού στην παρέλαση στην 5η Λεωφόρο της Ν. Υόρκης

Χωρίς πολύ θόρυβο αλλά όπως φαίνεται με ουσιαστική δουλειά, ο Πολιτιστικός Λαογραφικός Σύλλογος Θερμαϊκού συμμετέχει στις φετινές εορταστικές επαιτιακές εκδηλώσεις της 25ης Μαρτίου, της Ελληνικής ομογένειας στη Νέα Υόρκη.

Μάλιστα εκτός από τη συμμετοχή του στην παρέλαση στην 5η λεωφόρο, την Κυριακή 26 Μαρτίου, σε μια άλλη εκδήλωση με συνδιοργάνωση της "Ακαδημίας Ελληνικής Παιδείας" και υπό την αιγίδα της Ομοσπονδίας Ελληνικών Σωματείων Μείζονος Νέας Υόρκης θα παρουσιάσει στις 31 Μαρτίου, στα πλαίσια λαογραφικής βραδιάς, αναπαράσταση Θρακιώτικου Γάμου.
Η εκδήλωση θα γίνει στην αίθουσα Αστόρια της Ν. Υόρκης.

Πιστεύουμε πως είναι από τις σημαντικές παρουσίες συλλόγου του τόπου μας που έτσι γίνεται πρέσβυς του δήμου Θερμαϊκού.

Ολόψυχα ευχόμαστε καλή επιτυχία στις δράσεις του.

Πρόσωπα που συνέβαλαν σ' αυτές τις δράσεις η Πρόεδρος του Συλλόγου κα Soultana Karagkentsidou, ο Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ελληνικών Σωματείων Μείζονος Νέας Υόρκης κ. Πέτρος Γαλάτουλας και η Διευθύντρια της Ακαδημίας Ελληνικής Παιδείας κα Δήμητρα Βαρσάμη.




Academy of Hellenic Paideia at the Greek Parade 2017!

SAVE THE DATE:
Sunday, March 26th, 2017: Academy will proudly march again this year at the Greek Parade on Fifth Avenue, NYC.


ALL students will wear their PANKRATION UNIFORMS and, under the rhythm of our drums, will march and salute "ΕΡΡΩΣΘΕ!"

Teachers, Parents and Friends, will wear black or dark blue coats and the Academy sashes.

We will all meet at the parade on March 26th, not at Academy.

More details will follow during the week of the parade.


ΘΕΑΤΡΟ: "Πάμε πρεμιέρα ή Τι απέγινε ο Σερ Πέρσιβαλ" από τη ομάδα τέχνης ΘΕΑΤΡΑΛΕ


Μια νέα θεατρική ομάδα με δικούς μας ερασιτέχνες ηθοποιούς υπόσχεται να μας εκπλήξει στην πρεμιέρα που θα δώσουν το Σαββατοκύριακο 4 & 5 Μαρτίου στο αμφιθέατρο του 1ου Γυμνασίου Μηχανιώνας. 
Το όνομα της "ομάδα τέχνης ΘΕΑΤΡΑΛΕ" και θα μας παρουσιάσουν την κωμωδία του Rick Abbot  "Πάμε πρεμιέρα ή Τι απέγινε ο Σερ Πέρσιβαλ".
Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Κορνήλιος Ρουσσάκης και παίζουν οι:
Καίτη Αναγνώστου, Γιώργος Ελευθέρογλου, Βιργινία Καλλιοντζή, Σταύρος Καλόστος, Χρήστος Καπράλος, Μαρία Λευκοπούλου, Μέλλω Νταβράνη, Βασιλική Παπασπύρου και Νίκη Σακκά.




Κεν Λόουτς: «Εμείς είμαστε με το μέρος των λαών»!

Ο χαιρετισμός του μεγάλου Βρετανού σκηνοθέτη μετά τη βράβευση του.

Ο Κεν Λόουτς είναι ο σημαντικότερος, εν ζωή, σκηνοθέτης του πολιτικού κινηματογράφου. Αυτό που τον ξεχωρίζει από τους ομότεχνους του, δεν είναι μόνο η καλλιτεχνική αρτιότητα των ταινιών του, αλλά και η οπτική γωνία που στήνει την κάμερα του για να κινηματογραφήσει το κοινωνικό γίγνεσθαι και τις ανθρώπινες σχέσεις μέσα σ΄ αυτό.
Κατά την πρόσφατη βράβευση του από την Βρετανική Ακαδημία Κινηματογράφου (BAFTA), για την ταινία του «Εγώ ο Ντάνιελ Μπλέικ», ο Λόουτς έστειλε ένα ακόμη μήνυμα στους καλλιτέχνες- δημιουργούς για τη θέση και το ρόλο τους στους καιρούς της σύγκρουσης πλούσιων και φτωχών.
Είπε:
«Στον επερχόμενο αγώνα μεταξύ των πλουσίων και ισχυρών, των πολυεθνικών και των πολιτικών, που μιλάνε εκ μέρους τους, από τη μια πλευρά, κι όλους εμάς τους υπόλοιπους από την άλλη, οι κινηματογραφιστές ξέρουν με ποιανών το μέρος είναι, και παρά τη λάμψη και τη γοητεία αυτών των περιστάσεων, εμείς είμαστε με το μέρος των λαών».
Παρακολουθείστε στο βίντεο που ακολουθεί το μικρό χαιρετισμό του Κεν Λόουτς μετά τη βράβευση του.


πηγή

Κουνέλλης - Μυταράς: Μια τεράστια διπλή απώλεια σ' ένα βράδυ

Τον Γιάννη Κουνέλλη δεν δέχτηκε ποτέ η Σχολή Καλών Τεχνών και τον Δημήτρη Μυταρά τον διέγραψε η Ακαδημία Αθηνών. 
Κι οι οι δυο μεγαλούργησαν.


Τι κι αν ήταν κοινό μυστικό τα τεράστια προβλήματα που αντιμετώπιζε με την όρασή του όπως επίσης και το ότι η κατάσταση της υγείας του είχε επιδεινωθεί τα τελευταία χρόνια; Η είδηση της απώλειας του κορυφαίου σύγχρονου ζωγράφου Δημήτρη Μυταρά σε ηλικία 83 ετών έπεσε ως κεραυνός εν αιθρία χθες βράδυ - ίσως διότι τέτοιες μορφές θέλει να νιώθει κανείς ότι έχουν πάρει «εισιτήριο» για την αιωνιότητα. Κι αν αυτό συνέβη με τον Δημήτρη Μυταρά, η περίπτωση της απώλειας του Γιάννη Κουνέλη - καθώς υπήρξε το πρώτο μούδιασμα - που κυκλοφόρησε λίγη ώρα αργότερα έμοιαζε, το λιγότερο, με κακόγουστο αστείο. Κι όμως, στα δημοσιεύματα ιταλικών μέσων ενημέρωσης δεν χωρούσε αμφισβήτηση: Το ίδιο βράδυ θα μετρούσε δυο απώλειες: Τόσο του δασκάλου κι ΄Ελληνα θρύλου του εξπρεσιονισμού, Δημήτρη Μυταρά, όσο και του σπουδαίου διεθνή καλλιτέχνη, Γιάννη Κουνέλη, για τον οποίο είχε γραφτεί, μεταξύ άλλων, ένα αφιέρωμα στους New York Times (Οκτώβριος 2016) με τίτλο: «Η πνευματικότητα του Γιάννη Κουνέλη». («The spirituality of Jannis Kounellis»). 

Γιάννης Κουνέλλης: Η Ελλάδα είναι μεγάλη έλξη. Ίσως και μια πληγή

«Ο πρώτος στον οποίο άρχισα να χρωστάω είναι ο Βαν Γκογκ και δεν τον έχω ξεπληρώσει ακόμα», ανέφερε σε μια κουβέντα του στο Παρίσι της δεκαετίας του '80 ο Γιάννης Κουνέλλης. Πράγματι, στην εφηβική του ηλικία (τότε που η οικογένειά του μετακόμισε από την Καστέλλα στον Κορυδαλλό), ο παιδικός του φίλος και μετέπειτα αρχαιολόγος, Γιάννης Σακελλαράκης, τον θυμόταν να κάνει ατελείωτες συζητήσεις για τον Βαν Γκογκ. «Τον δαιμόνιζε η μοναχικότητα και το αγωνιώδες του ζωγράφου». Τη μεγάλη αγάπη του για την τέχνη είχαν αγνοήσει οι μεγάλοι της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών που, παρά τις προσπάθειές του, δεν τον δέχτηκαν ποτέ στη σχολή. Λίγο αργότερα αφήνει την Ελλάδα κι εγκαθίσταται στη Ρώμη με την πρώτη του γυναίκα, Εφη. Ορκίζεται να μη ξαναμιλήσει ελληνικά. Θα κάνει να ξαναδεί την Ελλάδα 20 χρόνια όταν η σχέση του μαζί της θα έχει «γλυκάνει». Από την πρώτη του κιόλας έκθεση στην Galleria della Tartagura της Ρώμης σε ηλικία 24 ετών, ο Κουνέλλης θα μπει δυναμικά στο ρεύμα της ιταλικής τέχνης, κάτι σπάνιο να συμβεί στα εικαστικά πράγματα της χώρας. Ακολουθεί μια μεγάλη πορεία: Από τις πρωτεύουσες και τα σημαντικότερα κέντρα τέχνης της Ευρώπης ως το Σικάγο και τη Μόσχα.

Από τις αρχές του 1960 ο Κουνέλλης κάνει δυναμική εμφάνιση στο χώρο της σύγχρονης τέχνης και καταγράφεται ως ο πατριάρχης της Arte Povera χρησιμοποιώντας υλικά όπως σίδερο, κάρβουνο, φωτιά, ξύλο, πέτρα κ.ά. κι αναδεικνύοντας μέσα από τις επιτοίχες κατασκευές και εγκαταστάσεις του την πρωτογενή ποιητική φύση των πραγμάτων και το πολιτικό-πολιτισμικό τους βάθος.

Κι η αντίληψη του Κουνέλλη για το θέατρο θα αναπτυχθεί με δυναμικές συνεργασίες με σπουδαίους σκηνοθέτες του θεάτρου και της όπερας όπως ο Κάρλο Κουαρτούτσι, ο Θόδωρος Τερζόπουλος, ο Χάινερ Μίλερ κ.α.

«Εχει χιούμορ κι αυτοσαρκασμό. Αντιλαμβάνεται τις λεπτομέρειες σε κλάσματα δευτερολέπτου. Είναι επίσης γενναιόδωρος, Δεν τον απασχολούν μικροπράγματα. Δεν θα νοιαστεί αν κάποιος κλέβει τις ιδέες του ή τον μιμείται. Εχει μια σιγουριά για τη δουλειά του κι αισθάνεται ελεύθερος. Είναι τρυφερός και προσιτός. Μπορεί, όμως, να γίνει απαιτητικός και σκληρός», είχαν πει δικοί του άνθρωποι στον Γιώργο Καρουζάκη και το www.karouzo.com

Τι ήταν γι αυτόν η Ελλάδα; Είχε απαντήσει στο Βήμα:

«Είναι μεγάλη έλξη. Ίσως και μια πληγή, με κατάληξη όμως θετική. Στην Ελλάδα, όταν ήμουν μικρός, είδα και τρομακτικά πράγματα που δεν εμπνέουν έναν νέο. Τον πόλεμο, τον Εμφύλιο… Η Ελλάδα μου έδωσε τον φόβο. Εγώ, όμως, τον εκμεταλλεύομαι τον φόβο. Την αξία του. Ο φόβος είναι σαν τον πηλό. Και πρέπει να τον πλάσεις. Είναι η αρχή κάθε παραγωγικής ιδέας. Σου εντείνει τη διάθεση να τον μεταλλάξεις και στο τέλος μπορείς να φτιάξεις το καινούργιο. Και ίσως οι άλλοι έχουν ανάγκη από τον μεταπλασμένο φόβο, και μάλιστα δοσμένο από κάποιον που έχει φοβηθεί. Μήπως οι μαύρες εικόνες του Γκόγια δεν είναι ο πλασμένος φόβος που γίνεται γλώσσα και στη συνέχεια ελευθερία;».

Ο Γιάννης Κουνέλλης πίστευε στους ανθρώπους και τους αγαπούσε πάρα πολύ, και αυτό ήταν το βασικό του κίνητρο, η βασική του φιλοσοφία. Θλιβόταν με όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια. «Είμαι μακριά» δήλωνε. «Βλέπω το κακό που συμβαίνει εκεί από την τηλεόραση. Και αυτό με πικραίνει»....

Δημήτρης Μυταράς: Ο δάσκαλος και η κληρονομιά του

Ο χαρισματικός δημιουργός και παθιασμένος δάσκαλος που γνώρισε φήμη και καταξίωση στον οποίο έμελλε να «αναμετρηθεί» τα τελευταία χρόνια της ζωής του με σοβαρά προβλήματα στην όραση, σπούδασε ζωγραφική στη Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (1953-1958) έχοντας καθηγητές τον Γιάννη Μόραλη και τον Σπύρο Παπαλουκά.

Από το Παρίσι που πήγε στη συνέχεια για να σπουδάσει σκηνογραφία καθώς και εσωτερική διακόσμηση με υποτροφία του ΙΚΥ «γεννήθηκαν» οι τοιχογραφίες στο Astir Palace της Βουλιαγμένης αλλά και τα σκηνικά πολλών παραστάσεων έργων κλασσικών και άλλων δραματουργών.

Διετέλεσε καθηγητής της ΑΣΚΤ από το 1975 και πρύτανης από το 1982 έως το 1985, όπου εκπαίδευσε μεγάλο αριθμό σπουδαστών και συνεργάστηκε με καλλιτέχνες οι οποίοι και διοργάνωσαν τιμητική έκθεση στην καλλιτεχνική του πορεία το 2015, στο Μουσείο Μπενάκη.

Λίγο μετά την εκλογή του στην Ακαδημία Αθηνών άρχισε να γίνεται γνωστό ότι ο μεγάλος ζωγράφος υπέφερε από μια σοβαρή οπτική νευροπάθεια και τελικώς του στέρησε την πολυτιμότερη των αισθήσεων για έναν ζωγράφο, την όραση. «Βλέπω μια κηλίδα», τον θυμάται να λέει ο ιστορικός τέχνης, Τάκης Μαυρωτάς (με τον οποίο συνεργάστηκε σε εκθέσεις) όταν ερχόταν κάποιος να τον επισκεφθεί. Λόγω του προβλήματος υγείας που αντιμετώπιζε δεν μπορούσε να παρακολουθεί τις συνεδριάσεις της Ακαδημίας με αποτέλεσμα να διαγραφεί, κάτι που τον πίκρανε ιδιαίτερα και δεν δίστασε να μιλήσει γι' αυτό δημοσίως καυτηριάζοντας τη συγκεκριμένη επιλογή της Ακαδημίας.

Το έργο του Δημήτρη Μυταρά παρουσιάστηκε σε πολλές ατομικές και ομαδικές εκθέσεις, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Βραβεύτηκε για τη συμμετοχή του στην Έκθεση Νέων Ζωγράφων (Ζυγός, 1958) και στην Πανελλαδική Έκθεση Νέων (1961). Σε όλη του τη δημιουργία, η έμφαση στις εικαστικές ποιότητες φανερώνει τη βαθύτερη σχέση του με τις παραδοσιακές αξίες της ζωγραφικής.

«Καλύτερα να φωνάζεις παρά να ζωγραφίζεις» είχε πει, για να προσθέσει: «Βέβαια ο Γκόγια ήταν διαμαρτυρόμενος καλλιτέχνης. Αλλά ο Γκόγια δεν πέρασε για το μήνυμα, το μήνυμα χάθηκε, πέρασε για τη ζωγραφική του, επειδή ήταν καλός ζωγράφος. Υπήρχαν και άλλοι με μηνύματα αλλά η τέχνη τους ήταν λίγη».

Ο μεγάλος ζωγράφος αφήνει παρακαταθήκη το Εργαστήρι Τέχνης του οποίου κινητήριος δύναμη είναι η σύντροφός του Χαρίκλεια Μυταρά στη γενέτειρά του, την αγαπημένη του Χαλκίδα.

Οι «Όψεις» σε σκηνοθεσία Άγγελου Κάλφα στο Θέατρο Αυλαία


Ένας τραγουδοποιός, μία ερμηνεύτρια, δύο ηθοποιοί. Μια μουσικοθεατρική παράσταση βασισμένη σε επτά αληθινές ιστορίες. Ο Έρωτας συναντάει τον Χωρισμό. Η Κακοποίηση, η Ομοφοβία, οι Κρίσεις Άγχους και το Αλτσχάιμερ αποφασίζουν να εξομολογηθούν όσα δεν ειπώθηκαν ποτέ και η Προσφυγιά υψώνει το ανάστημά της σε όσους την κρίνουν. Η κοινωνία σωπαίνει όταν η μουσική γίνεται λόγος και ο λόγος Αλήθεια. Πόσο έτοιμοι είστε να ακούσετε την Αλήθεια;

Πρόκειται για την καινούργια δουλειά του δικού μας και ιδιαίτερα αγαπητού μας Άγγελου Κάλφα που συνεχίζει να μας εκπλήσσει ευχάριστα με την δημιουργικότητά του. Υπογράφει το κείμενο - από κοινού με την Χρύσα Τσιακίρη - και την σκηνοθεσία της παράστασης.

ΚείμενοΆγγελος ΚάλφαςΧρύσα Τσιακίρη
ΣκηνοθεσίαΆγγελος Κάλφας
Με τουςΝικόλα Λειβαδίτη(nL) και Μαρία Καλούδη
Ηθοποιοί : Ανδρέας ΠαράσχοςΧρύσα Τσιακίρη
ΣκηνογραφίαΜαρία Μ. Βυζαρέλη
Make-up artist: Εύη Λειβαδίτη
ΦωτογραφίεςΠαναγιώτης Κουντουράς
Promo TeaserΤάσος Αμαραντίδης


Μόνο για δύο παραστάσεις στη Θεσσαλονίκη:

Τετάρτη, 1 Μαρτίου & Πέμπτη, 2 Μαρτίου
Τηλέφωνο κρατήσεων: 2310 237700
Γενική είσοδος10€
Ανέργων/Πολύτεκνων/Φοιτητικό8€

Επικοινωνία/πληροφορίες: Βάνα Πετρουλάκη Τ: 6939470174 | vanapetroulaki@gmail.com & Νικόλας Λειβαδίτης(nL) | nlivaditis.promotion@gmail.com

Η αριστουργηματική ταινία για τη ζωή του Βαν Γκογκ που δημιουργήθηκε από 62.450 καρέ ελαιογραφιών



Κάθε ένα από τα 62.450 καρέ για την ταινία μεγάλου μήκους είναι ζωγραφισμένα στο χέρι από 115 επαγγελματίες ελαιογράφους και στο animation ενσωματώνονται 94 πίνακες του Βαν Γκογκ

Το ολοκληρωμένο τρέιλερ για το Loving Vincent, το φιλμ που εξιστορεί τη ζωή του Βίνσεντ Βαν Γκογκ, επιτέλους κυκλοφόρησε μετά από σχεδόν έξι χρόνια δημιουργίας.



Τα αρχικά γυρίσματα έγιναν ως μια ζωντανή ταινία δράσης και στη συνέχεια οι ελαιογραφίες που αναπαράγονται σε κάθε στιγμιότυπο, αναδημιούργησαν ολόκληρη την ταινία καρέ-καρέ.




To Loving Vincent είναι γραμμένο και σκηνοθετημένο από τους Dorota Kobiela και Hugh Welchman, ενώ η παραγωγή είναι της BreakThru Films & UK Trademark Films.




Δείτε τις «behind the scenes» σκηνές της ταινίας στο παρακάτω βίντεο και ακολουθείστε το πρότζεκτ στο Facebook του φιλμ για να ενημερωθείτε για την ημερομηνία κυκλοφορίας αυτής της τόσο ιδιαίτερης ταινίας.


πηγή

Οι χιονισμένοι πίνακες του Κλοντ Μονέ

kerchief
Ο Μονέ δημιούργησε περίπου 140 έργα ζωγραφικής με χιονισμένα τοπία. Κι όλα αυτά φανταστείτε ότι αντιπροσωπεύουν μόνο ένα κλάσμα από τη δουλειά του!
Κλοντ Μονέ, Ο Δρόμος για το Giverny το χειμώνα. Πουλήθηκε το 2012, αλλά δεν είχε εμφανιστεί στο κοινό από το 1930
Κλοντ Μονέ, Ο Δρόμος για το Giverny το χειμώνα. Πουλήθηκε το 2012, αλλά δεν είχε εμφανιστεί στο κοινό από το 1930
Η ζωγραφική του σου αφήνει μια μαγική αίσθηση. Με τον τρόπο του ο Μονέ ζωγράφιζε ένα ροζ ηλιοβασίλεμα, ένα ζεστό στιγμιότυπο, αισθάνεσαι να σε σπρώχνει μέσα στην ψύχρα του χειμώνα. Όμως υπάρχει αυτή η όμορφη ζεστασιά μέσα στην ψυχρότητα του χειμώνα. Όταν στα τέλη της δεκαετίας του 1870, ο ζωγράφος Μανέ προσπάθησε να ζωγραφίσει ένα χιονισμένο τοπίο, το παράτησε αναφωνώντας ότι, κανείς δεν θα μπορούσε να το κάνει όπως ο Μονέ.
λεπτομέρεια από το κέντρο του πίνακα
λεπτομέρεια από το κέντρο του παραπάνω πίνακα
“Ο δρόμος προς το Giverny το χειμώνα” δημιουργήθηκε στα μέσα της σταδιοδρομίας του Μονέ, πριν προλάβει να εκφράσει πλήρως το ύφος του, αλλά ήδη υπάρχει εκείνη η αφθονία των χρωμάτων, χαρακτηριστικό του Ιμπρεσιονισμού.
Κλοντ Μονέ, η καρακάξα, 1868-1869
Κλοντ Μονέ, η καρακάξα (κίσσα), 1868-1869
Είναι ένα από τα πιο δημοφιλή έργα ζωγραφικής του και βρίσκεται στο Παρίσι, στο «Μουσείο Ορσέ. Είναι επίσης μια από τις πρώτες ζωγραφιές του με χιονισμένα τοπία. Από το έργο αυτό, βλέπουμε πόσο άλλαξε αναπτύσσοντας το ιμπρεσιονιστικό στιλ του. Ζωγράφισε  την καρακάξα μεταξύ 1868-1869, πριν από την πρώτη έκθεση των Ιμπρεσιονιστών του 1873.
Ο τρόπος που ο Μονέ δημιούργησε την ¨καρακάξα” αποκαλύπτει μια ιδιοφυΐα σύνθεσης. Καθοδηγεί το μάτι μας προς το πουλί μέσα από τις αντιθέσεις και τις σκιές στον φράχτη. Η πινελιά είναι αριστοτεχνική, χρησιμοποιεί το πινέλο για να αναδείξει το φως ή  τη σκιά κι ότι έχει απομένει από το χιόνι στα στενά κλαδιά των δέντρων. Η Καρακάξα είναι ένα αριστούργημα της πρώιμης τεχνικής του Μονέ. Περισσότερο ρεαλιστής εδώ παρά ιμπρεσιονιστής. Υπάρχει μια σαφής διάκριση ανάμεσα στο φως και τη σκιά, παρόλο που οι σκιές είναι κυρίως μπλε κι όχι γκρι .Οι σκούρες πατημασιές στο προσκήνιο προσθέτουν ένα κομμάτι μυστηρίου. Όμως περισσότερο απ όλα, μας κάνει να σκεφτούμε την ωμότητα της ομορφιάς της φύσης με έναν μόνο υπαινιγμό ανθρώπινης παρέμβασης.
Μονέ, Οδός Argenteuil, η επίδραση του χιονιού, 1874
Μονέ, δρόμος στο Argenteuil, η επίδραση του χιονιού, 1874
Ζωγράφισε τον πίνακα αυτό περίπου 5 χρόνια μετά. Οι νιφάδες του χιονιού είναι μεγάλες, ίσως να εμπνεύστηκε από τον Ιάπωνα καλλιτέχνη Χοκουσάι. Το λευκό εξακολουθεί να είναι πολύ φωτεινό, αλλά το μεγαλύτερο μέρος του πίνακα είναι γκρι ή σταχτί, με πινελιές από βαθύ πράσινο ως βαθύ μοβ, για να αναπληρώσει μάλλον τα σκούρα χρώματα. Υπάρχει μια αίσθηση ότι το περπάτημα σ εκείνο το χιόνι, είναι κάτι εξαιρετικό, παρόλο που κάνει κρύο. Υπάρχουν πινελιές του μπλε στον ουρανό κι ένα καταπράσινο δάσος με γρασίδι ή και πευκοβελόνες.
Monet, Χιόνι στο Argenteuil, 1875
Monet, Χιόνι στο Argenteuil, 1875
Το “Χιόνι στο Argenteuil” – πίνακας του 1875-, θα μπορούσε να είναι “η ημέρα μετά από το χιόνι”. Θα ήταν ζωγραφισμένο στο παραπάνω ίδιο χωριό, αλλά μπορεί κι ένα χρόνο αργότερα. Επίσης, βλέπουμε μια σταδιακή εξέλιξη του στυλ του. H αξία της  αντίθεσης μειώνεται, αλλά ο Μονέ αγαπά να δημιουργεί μια αίσθηση βάθους. Το μαύρο απομακρύνεται σχεδόν ολοκληρωτικά, αλλά εξακολουθούν να υπάρχουν κάποιες πινελιές από σκοτεινά χρώματα. Η πόλη, η φύση και οι άνθρωποι είναι ζωντανοί, υπάρχει μια κίνηση, παρά το κρύο. Το μπλε στη ζωγραφική, και τα κόκκινα τούβλα που έχουν θαμπώσει προς το ροζ, μας δείχνουν ότι υπάρχει αρκετό κρύο έξω.
Από το 1880, οι πίνακες του Μονέ γίνονται σταδιακά όλο και πιο αφηρημένοι. Τον απασχολεί όλο και  λιγότερο η δομή, το βάθος και η προοπτική. Οι πίνακες δημιουργούνται όλο και περισσότερο για το χρώμα, το σχήμα, τους κραδασμούς.
Μονέ, επιπλέοντας πάγος κοντά στο Vetheuil, 1880
Μονέ, επιπλέοντας πάγος κοντά στο Vetheuil, 1880
Στον “επιπλέοντα πάγο κοντά στο Vertheuil”, βλέπουμε τους τόνους του μπλε: βαθύ μπλε, πράσινο-μπλε, μοβ-μπλε και μπλε για τον ουρανό. Σχεδόν ο μισός πίνακας είναι μια αντανάκλαση στο νερό. Δεν είναι μόνο οι καιρικές συνθήκες κι ο τρόπος που χρωματίζει με τα φωτεινά εφέ, αλλά ο Μονέ ασχολήθηκε επίσης πολύ και με το μοτίβο. Οι πινελιές του μοιάζουν σαν σταγόνες χρώματος.
Όσο περνά ο καιρός, ακόμα και οι σκηνές με χιόνι αρχίζουν κι αποκτούν όλο και περισσότερα χρώματα. Σε πολλά έργα ζωγραφικής, το χιόνι κι ο πάγος κυριαρχούν λιγότερο και το άσπρο με το γκρι, φαίνεται να αντικαθίστανται μ όλες τις αποχρώσεις του ουράνιου τόξου. Κοντά στο Lavacourt και το Vetheuil, δημιούργησε πολλά έργα ζωγραφικής κατά το λιώσιμο των πάγων στις όχθες του ποταμού Σηκουάνα. Στα έργα του αυτά, το χιόνι κι ο πάγος συνδυάζονται με το νερό και δημιουργούν μια παλέτα χρωμάτων από τις αντανακλάσεις τους καθώς βυθίζονται στο νερό.
Μονέ, Grainstacks, η επίδραση του χιονιού Ηλιοβασίλεμα, 1891
Μονέ, Grainstacks, η επίδραση του χιονιού Ηλιοβασίλεμα, 1891
Οι σκιές δεν είναι χρωματισμένες με μαύρο ή γκρι, αλλά μόνο με ψυχρά χρώματα (τα μπλε, πράσινο και μοβ είναι τα ψυχρά χρώματα, ενώ κίτρινο, πορτοκαλί και κόκκινο θεωρούνται σαν θερμά).
Μονέ, Sandviken, Νορβηγία, Χωριό στο χιόνι, 1895
Μονέ, Sandviken, Νορβηγία, Χωριό στο χιόνι, 1895
Ο Μονέ ταξίδεψε στη Νορβηγία το 1895 και ζωγράφισε αρκετά τοπία. Στον πίνακα “Sandviken, χωριό στο χιόνι”, είναι προφανές ότι το ενδιαφέρον του στο χωρικό βάθος (τόσο εμφανή σε παλαιότερες ζωγραφιές) έχει εκλείψει, και η επικάλυψη στα σχήματα είναι οι μόνες μορφές για να πλαισιώσει το χώρο. Χρησιμοποιώντας ελαφρύτερες παστέλ αποχρώσεις, διαφοροποιεί το χρώμα, που ρέει με τη φωτεινότητα του χιονιού, ή τη λευκότητα του χρώματος.  Φαίνεται ότι το χιόνι είναι παντού στο χώρο κι αυτό πραγματικά τον μετατρέπει σε μια χειμερινή χώρα των θαυμάτων.
Κλοντ Μονέ, Boulevard Saint-Denis το χειμώνα 1875
Κλοντ Μονέ, Boulevard Saint-Denis το χειμώνα – 1875
η επίδραση του χιονιού στο δρόμο για το Argentuil- Claude Monet 1875
η επίδραση του χιονιού στο δρόμο για το Argentuil- Claude Monet 1875
Κλοντ Μονέ - Τρένο στο χιόνι
Κλοντ Μονέ – Τρένο στο χιόνι
Μονέ - Η οδός Saint Denis στο Argenteuil το χειμώνα
Μονέ – Η οδός Saint Denis στο Argenteuil το χειμώνα
Κλοντ Μονέ- η λεωφόρος των Καπουτσίνων 1873
Κλοντ Μονέ- η λεωφόρος των Καπουκίνων 1873
κάρο σε χιόνι στο Ονφλέρ - Claude Monet 1865
Άμαξα στο χιόνι στο Ονφλέρ – Claude Monet 1865

Google+ Followers

Addthis

 
Support : Creating Website | Johny Template | Mas Template
Copyright © 2011. Ακτιβιστης - All Rights Reserved
Template Created by Creating Website Published by Mas Template
Proudly powered by Blogger |2012 Templates