Headlines News :

Ακούω radio - activistis παίζει μουσική και τοπικές ειδήσεις συνεχώς ......

Πρόσφατα σχόλια

Ο Καιρός στην Περαία

ΤΑ ΚΑΛΑ ΝΕΑ

Διαφθορά - Διαπλοκή

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ρωσία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ρωσία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Οι Pussy Riot ανέλαβαν την ακτιβιστική ενέργεια διακοπής του τελικού στο Μουντιάλ


Ρώσοι ακτιβιστές του πανκ μουσικού συγκροτήματος Pussy Riot έχουν αναλάβει την ευθύνη για την διαμαρτυρία που διέκοψε για λίγα λεπτά τον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου της FIFA στη Μόσχα σήμερα Κυριακή.
Ο λόγος που το έκαναν ήταν για να δημιουργήσουν μια πρόσκαιρη αναστάτωση ώστε να προβάλλουν τις αντιρρήσεις τους στις πολιτικές συλλήψεις του Βλαντιμίρ Πούτιν σε πραγματοποιούμενες διαδηλώσεις.


Στις αρχές του δεύτερου εξαμήνου του αγώνα, τέσσερα άτομα ντυμένα ως αστυνομικοί έτρεξαν στον αγωνιστικό χώρο, πριν να καταφέρει η ασφάλεια να τους συλλάβει και τους εξαφανίσει από το γήπεδο. Σε δήλωσή της στα ρωσικά που δημοσιεύτηκε στο λογαριασμό τους στο Twitter, η Pussy Riot ανέλαβε την ευθύνη, λέγοντας ότι οι διαδηλωτές ήταν ντυμένοι ως μπάτσοι για να εναντιωθούν σε συλλήψεις που έγιναν σε πολιτικές διαμαρτυρίες στη Ρωσία και να απαιτήσουν δίκαιες εκλογές.



Η Όλγα Κουρατσιόβα, μέλος του συγκροτήματος που τάσσεται κατά του Κρεμλίνου, δήλωσε πως είναι μια από εκείνους που εισήλθαν στο γήπεδο κατά τη διάρκεια του τελικού και πως τώρα κρατείται από την αστυνομία.

Ήταν ίσως το μοναδικό γεγονός που δεν μπόρεσαν έγκαιρα να αντιμετωπίσουν οι ρωσικές αρχές, σε μια ομολογουμένως άψογη διοργάνωση του φετινού μουντιάλ.



Γιατί ο Τραμπ Θα Γυρίσει Με ΄Αδεια Χέρια από το Ελσίνκι

του Andrei Martyanov ,Reminiscence of the Future, Fri, Jul 13, 2018

Russia isn't in a very compromising mood right now, the US doesn't have much that Moscow wants, and besides, the Russians regard the US as agreement-incapable



Εντάξει, αφού όλοι γράφουν για την συνάντηση Τραμπ-Πούτιν, ας εισφέρω και εγώ το κάτι-τι μου. Όχι άλλη μια «ανάλυση» ή «σύνθεση» σ’ αυτή την φρενίτιδα των ΜΜΕ που περιβάλλει το επικείμενο γεγονός της 18ης στο Ελσίνκι. Μόνο μερικά σημεία που αξίζουν να καταγραφούν.

1.Τραμπ και Μεγαλοστομία είναι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος. Αποδίδει με τύπους όπως αυτοί οι χαλέδες στην Ευρώπη. Ο Πούτιν δεν είναι το είδος που μπορεί να εντυπωσιασθεί με τέτοια, σε καμιά περίπτωση. Και ΟΧΙ. Ο Τραμπ ΔΕΝ πρόκειται να αποσυρθεί από το ΝΑΤΟ.

Οι θέσεις έχουν σκληρυνθεί

2. Οι ΗΠΑ είναι ΝΑΤΟ. Έχουν ανάγκη το ΝΑΤΟ για να ελέγχουν την Ευρώπη για μια σειρά από οικονομικούς λόγους, αφού η Ευρώπη είναι η μόνη εναπομένουσα παγκόσμια αγορά με πραγματική αγοραστική δύναμη. Αυτή η δύναμη αντιμετωπίζεται από το συλλογικό «Τραμπ» ως κλειδί για την αποκατάσταση της αμερικανικής οικονομικής ακμής, με τον εξαναγκασμό της Ευρώπης να:

α) Αγοράζει αμερικανικό υγραέριο (μάλιστα, Πολωνία και προσήλυτοι).

Β)Αγοράζει αμερικανικά όπλα ( Ξέρετε, αυτό το 4% για αμυντικές δαπάνες εναντίον των επιθετικών Ρούσκις)

γ) Αγοράζει αμερικανικά βιομηχανικά προϊόντα, από εμπορικά αεροπλάνα ως αυτοκίνητα και ηλεκτρονικά.

3. Ο Τραμπ υφίσταται σοβαρή πίεση από το αμερικανικό ισραηλινό λόμπυ και το κεντρικό θέμα της επικείμενης συνάντησης κορυφής θα είναι το Ισραήλ και η σχέση του με την Συρία. Στην πραγματικότητα, από την συνάντηση κορυφής με τον Τραμπ δεν είναι λιγότερο σημαντική η μια ακόμη επίσκεψη του Μπίμπι (Νετανιάχου) στην Μόσχα και η δήλωση του που αποτελεί σιωπηρή παραδοχή της νίκης της Ρωσίας και των συμμάχων της στη Συρία. ΄Ετσι πρόκειται για το Ιράν τελικά και η Ρωσία προσπαθεί να διευθετήσει κάποιο είδος «αποδεκτής» σε όλες τις πλευρές παρουσίας του Ιράν στην Συρία. Το θέμα είναι φοβερά περίπλοκο, αλλά είναι η Μόσχα και όχι η Ουάσιγκτον που έχει κάποια δυνατότητα για την λύση του. Και αυτή η δυνατότητα αποκτήθηκε με την επιδέξια εφαρμογή της στρατιωτικής δύναμης.

4. ΔΕΝ πρόκειται να υπάρξει ΚΑΜΙΑ μεγάλη «Συμφωνία» μεταξύ Ρωσίας και ΗΠΑ. Οι Ρώσοι δεν υπολογίζουν τις ΗΠΑ σαν αξιόπιστο εταίρο ή, με άλλα λόγια, σαν χ΄ρα με την οποία μπορείς να συνάψεις συνθήκη. Ο Τραμπ μπορεί να έχει καλές προθέσεις, αλλά το αμερικανικό κατεστημένο είναι δομικά, σε επίπεδο πνευματικού DNA, όχι μόνο αντιρωσικό, αλλά στο έπακρο εχθρικό προς την Ρωσία. Οι Τραμπ έρχονται και φεύγουν, αλλά η πολιτική μηχανή της Ουάσιγκτον συνεχίζει να αναπαράγει «ελίτ» που διακατέχονται από τις ίδιες εμμονές.

5. ΔΕΝ θα υπάρξει άρση των κυρώσεων σε βάρος της Ρωσίας. Αλλά ούτε και οι Ρώσοι ενδιαφέρονται πράγματι για τις κυρώσεις. Οι Ρώσοι ξέρουν πως οι ΗΠΑ δεν θα σταματήσουν μπροστά σε τίποτα, εκτός από έναν ολοκληρωτικό πόλεμο, προκειμένου να διασωθούν.

6. Θα γίνουν κάποιες διαπραγματεύσεις για θέματα σχετικά με την Συνθήκη Περιορισμού των Στρατηγικών Όπλων (START), αλλά και πάλι κάποιος θα όφειλε να ενημερώσει τον Τραμπ ότι η Ρωσία έχει κατακτήσει αποφασιστική στρατηγική και τεχνολογική υπεροχή στους εξοπλισμούς και ότι θα είναι πρόθυμη να περιορίσει οποιοδήποτε Από τα νέα όπλα της, όπως το RS-28 Sarmat ή το Avangard και ότι οι εποχές Γκορμπατσόφ και Γέλτσιν έχουν περάσει ανεπιστρεπτί.

7. Και η Ουκρανία; Θα διαλυθεί τελικά, κατά τον ένα ή τον άλλο τρόπο και σε αυτή την φάση η Ρωσία δεν έχει κανένα λόγο να πληρώνει για την συντήρηση ενός εχθρικού, τριτοκοσμικού βόθρου. Η Ευρώπη και οι ΗΠΑ ας πληρώσουν για την διάλυση αυτού του δυσλειτουργικού κράτους που δημιούργησαν. Πως; Αυτό είναι ένα ξεχωριστό ζήτημα.

΄Ετσι, τι είναι λοιπόν τόσο σημαντικό με αυτή τη συνάντηση κορυφής; Νομίζω πως εάν, μετά αυτή την συνάντηση, οι δύο πλευρές τελικά συμφωνήσουν στα τρία πάρα κάτω σημεία, θα μπορούμε να πούμε ότι ήταν επιτυχής και εγώ θα χειροκροτήσω και θα αναγνωρίσω τον Ντόναλντ Τραμπ ως πραγματικό Αμερικανό πολιτικό ηγέτη περιωπής:

1. Δεν πρέπει να υπάρξει ένας πόλεμος μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας, υπό οποιεσδήποτε συνθήκες

2. Οι δυο χώρες δεν είναι εχθροί αλλά ανταγωνιστές.

3. Η Ρωσία είναι μια υπερδύναμη, με τα δικά της νόμιμα περιφερειακά και κάποια παγκόσμια συμφέροντα, και το αυτό πρέπει να αναγνωρίζεται για τις ΗΠΑ. Γενικά, τα όρια πρέπει να καθοριστούν σε διαπραγματεύσεις.


Αυτά είναι, νομίζω… Α. ναι, η Κίνα. Γι’ αυτό αργότερα, αλλά ΟΧΙ, η Ρωσία δεν πρόκειται να «πουλήσει» την Κίνα. Υπάρχουν όμως θέματα που πρέπει να εξεταστούν.

Είναι η Ευρώπη Ανήμπορη για Εξομάλυνση των Σχέσεων της με την Ρωσία;


του Paul Craig Roberts, Zero Hedge,16-6-18

[Το ακόλουθο κείμενο παραινέσεων στον Βλαντιμίρ Πούτιν, από έναν Αμερικανό Νέστορα της οικονομικής επιστήμης, της γεωπολιτικής και της ελεύθερης ενημέρωσης, πρώην υπουργό της κυβέρνησης Ρέϊγκαν και ατρόμητον γηραιό αγωνιστή της ειρήνης και της δημοκρατίας, παρουσιάζει γενικότερο διαφωτιστικό ενδιαφέρον για οποιονδήποτε άνθρωπο που εξακολουθεί να προβληματίζεται για την μοίρα της χώρας του και την πορεία του κόσμου.]


΄Αν κρίνει κανείς από τις δηλώσεις των ηγετών στην πρόσφατη σύνοδο των G7, οι κυρώσεις του Τραμπ σε βάρος της Ευρώπης και η αδιαφορία του για τα ευρωπαϊκά συμφέροντα, ίδια με την αμερικανική περιφρόνηση για τα συμφέροντα οποιασδήποτε χώρας εκτός του Ισραήλ, δεν εξώθησε τους Ευρωπαίους να διαχωρίσουν την θέση τους από την εχθρότητα της Ουάσιγκτον κατά της Ρωσίας.
Η πρωθυπουργός της Αγγλίας δήλωσε ότι οι G7 «συμφώνησαν να παραμείνουν έτοιμοι για την λήψη νέων περιοριστικών μέτρων εναντίον της Ρωσίας, εάν καταστεί απαραίτητο.» Το αμερικανικό ανδρείκελο –Μακρόν- στην Γαλλία, κατηγόρησε ψευδώς την Ρωσία, την μόνη xώρα που προσπαθεί να εφαρμόσει την συμφωνία του Μινσκ για την Ουκρανία, ότι παραβιάζει την συμφωνία του Μινσκ. Ψευδόμενος, ο πρόεδρος της Γαλλίας, κατήγγειλε την Ρωσία  ότι εισέβαλε στην Ουκρανία και προσάρτησε την Κριμαία, παρά το γεγονός ότι οι ρωσικές δυνάμεις ήσαν από χρόνια παρούσες στην Κριμαία, υπο καθεστώς πενηντάχρονης μίσθωσης , που καθιστούσε την Κριμαία ρωσική ναυτική βάση.
Aσφαλώς δεν αγνοούσε, επίσης, ο Γάλλος πρόεδρος, ότι το μόνο που έκανε η Ρωσία, ήταν να αποδεχτεί το ομόφωνο δημοψήφισμα του πληθυσμού της Κριμαίας να επιστρέψει στην ρωσική επικράτεια. Η Κριμαία υπήρξε τμήμα της Ρωσίας επί τρεις αιώνες, δηλαδή περισσότερο από την ιστορία των ΗΠΑ, προτού παραχωρηθεί παράνομα στην (τότε ομόσπονδη σοβιετική) Ουκρανία.                                               
Οι πολιτικοί των G7 κατηγόρησαν τον Πούτιν για «αποσταθεροποιητική συμπεριφορά», για «υπονόμευση δημοκρατικών συστημάτων» και για «υποστήριξη της Συρίας». Η Ευρώπη παραμένει υποτελής στην Ουάσιγκτον, σε πείσμα κάθε ενέργειας που έκανε ο Τραμπ για να ταπεινώσει τους Ευρωπαίους υπηρέτες της Ουάσιγκτον.
Η απάντηση του Πούτιν, σ’ αυτό που χαρακτήρισε «δημιουργική φλυαρία», ήταν πως η Ευρώπη θα έπρεπε να αναζητήσει μαζί με την Ρωσία την εξυπηρέτηση των κοινών συμφερόντων τους. Υπάρχουν κοινά συμφέροντα και ο Πούτιν τα βλέπει, αλλά όπως δείχνουν ξεκάθαρα οι δηλώσεις των G7, οι G7 βλέπουν στην Ρωσία έναν εχθρό. Από την άποψη της Δύσης ο Πούτιν αποτελεί πρόβλημα λόγω της επιμονής του στην κυριαρχία του ρωσικού κράτους Όταν η Δύση κατηγορεί την Ρωσία για «αποσταθεροποιητική συμπεριφορά», η Δύση εννοεί ότι η ρωσική ανεξαρτησία αποσταθεροποιεί την παγκόσμια τάξη της Ουάσιγκτον. Η Ρωσία θεωρείται σαν αποσταθεροποιητική οντότητα, επειδή ο Πούτιν δεν αποδέχεται την ηγεμονία της Ουάσιγκτον. Και ο Πούτιν δεν μπορεί να υπερκεράσει αυτήν την τάση απέναντι στην χώρα του με παραχωρήσεις και λογική συμπεριφορά. Θα αποτελούσε θανάσιμη ψευδαίσθηση για την Ρωσία να πιστεύει πως με γλυκόλογα μπορεί να παραμερίσει την μήνι της απορριπτόμενης ηγεμονίας.
Ο Πούτιν καταπίνει ύβρεις, προκλήσεις, σκοτωμούς Ρώσων στην Ουκρανία και ισραηλινούς βομβαρδισμούς στην Συρία -μια χώρα όπου ξόδεψε πλούτο για να την ελευθερώσει από τους «αντάρτες» της Ουάσιγκτον- και όλα αυτά για να δείξει τους Ευρωπαίους πως η Ρωσία δεν είναι απειλή.
Κρίνοντας από τις δηλώσεις των G7 ή των G6, οι Ευρωπαίοι πολιτικοί απλά δεν νοιάζονται αν η Ουάσιγκτον και όχι η Ρωσία είναι η απειλή. Η Ουάσιγκτον έχει παραδώσει στην Ευρώπη ένα σενάριο απαγγελίας για την Ρωσία και η Ευρώπη φαίνεται κολλημένη στο κείμενο, ανεξάρτητα του πως συμπεριφέρεται η Ρωσία και του πως η Ουάσιγκτον μεταχειρίζεται την Ευρώπη. Προηγούμενες ελπίδες ότι η ευρωπαϊκή αντίθεση στην προσπάθεια του Τραμπ να ανατρέψει την πυρηνική συμφωνία με το Ιράν θα οδηγούσε σε ευρωπαϊκή διεκδίκηση ανεξαρτησίας, διαψεύσθηκαν από την ενιαία εχθρότητα στην Ρωσία που επιδείχτηκε στη πρόσφατη σύνοδο των G7.
Η στρατηγική του Πούτιν κινδυνεύει να αποτύχει για δύο λόγους.
Ο πρώτος είναι ότι η Ευρώπη δεν είχε ανεξάρτητη υπόσταση επί 75 χρόνια. Οι ευρωπαϊκές χώρες δεν ξέρουν τι σημαίνει να είσαι κυρίαρχο κράτος. Χωρίς την Ουάσιγκτον, οι Ευρωπαίοι πολιτικοί αισθάνονται χαμένοι, έτσι τείνουν να ακολουθούν την Ουάσιγκτον.
Το άλλο πρόβλημα του Πούτιν είναι η πίστη του πως η Ρωσία πρέπει να είναι μέρος της Ευρώπης. Οι Αμερικανοί ενίσχυσαν αυτήν την πίστη κατά τα χρόνια του Γιέλτσιν. Οι Ρώσοι οικονομολόγοι και η ρωσική κεντρική τράπεζα πιστεύουν πράγματι πως η Ρωσία δεν μπορεί να αναπτυχτεί χωρίς την Δυτική συμμετοχή. Αυτό καθιστά τη Ρωσία ευάλωτη σε αποσταθεροποίηση από την δυτική νομισματο-πιστωτική αυτοκρατορία. Η Δυτική συμμετοχή εξασφαλίζει στην Ουάσιγκτον την δυνατότητα να χειραγωγεί το Ρούβλι και να αποστραγγίζει το ρωσικό οικονομικό πλεόνασμα σε εξυπηρέτηση χρέους. Για την επιβολή της παγκοσμιοποίησης η Ουάσιγκτον επιδίδεται στην δυσφήμηση Ρώσων πολιτικών που ευνοούν μιαν εθνικιστική οικονομική πολιτική. Ο (διάσημος Αμερικανός Οικονομολόγος) Μάϊκλ Χιούντσον και εγώ είχαμε περιγράψει πως, στην πραγματικότητα, νεοφώτιστοι νεοφιλελεύθεροι Ρώσοι οικονομολόγοι αποτελούν την αμερικανική Πέμπτη Φάλαγγα στο εσωτερικό της Ρωσίας.
Χώρες που ανοίγουν τις πύλες τους στον  Δυτικό Οικουμενισμό (παγκοσμιοποίηση) χάνουν τον έλεγχο της οικονομικής πολιτικής τους. Η ανταλλακτική αξία των νομισμάτων τους και οι τιμές των ομολόγων τους και των προϊόντων τους μπορούν να κατακρημνίζονται με υποτιμημένα συμβόλαια μελλοντικών πωλήσεων (futures markets). Θυμηθείτε πως ένας άνθρωπος – ο Τζωρτζ Σόρος- μπόρεσε να προκαλέσει την κατάρρευση της βρετανικής λίρας. 
Σήμερα η Ουάσιγκτον μπορεί να οργανώσει συνδυασμένη δράση εναντίον νομισμάτων, συντονίζοντας επιθέσεις από την Αμερικανική Ομοσπονδιακή Τράπεζα, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, την Τράπεζα της Αγγλίας και την Ιαπωνική Κεντρική Τράπεζα. Ούτε και μεγάλες χώρες, όπως η Κίνα και η Ρωσία μπορούν να αντισταθούν σε τέτοιαν επίθεση. Είναι παράδοξο ότι χώρες όπως η Ρωσία και η Κίνα, που φιλοδοξούν να ασκούν ανεξάρτητη πολιτική, εξακολουθούν να βασίζονται σε Δυτικούς ανταλλακτικούς μηχανισμούς, υποκείμενες έτσι στον έλεγχο των εχθρών τους.
Υπάρχει αλήθεια στη ρήση που αποδίδεται στον Mayer Amschel Rothschild (τον πρόγονο της δυναστείας των Ρότσιλντ): «Δώσε μου τον έλεγχο του νομίσματος ενός έθνους και αδιαφορώ για το ποιος καταρτίζει τους νόμους του»
΄Οντας ένας λογικός και ανθρώπινος ηγέτης, ο Βλαντίμιρ Πούτιν επικεντρώνεται στην αποφυγή της σύρραξης. Απαιτείται υπομονή για να αγνοεί προσβλητικές απειλές από στρατιωτικά ασήμαντες χώρες όπως η Βρετανία και ο Πούτιν διαθέτει το χάρισμα της υπομονής.
Ωστόσο, η υπομονή μπορεί να αποβεί και σε βάρος τη ειρήνης, όσο και υπέρ αυτής. Η υπομονή του Πούτιν λέει στους Ευρωπαίους ότι δεν έχει κόστος γι’ αυτούς να συνεχίζουν εχθρικές κατηγορίες και ενέργειες εναντίον της Ρωσίας. Και ενθαρρύνει τους νεοσυντηρητικούς να μετέρχονται περισσότερο επιθετικές προκλήσεις και ενέργειες.
Υπερβολική υπομονή μπορεί να οδηγήσει σε στρίμωγμα της Ρωσίας στην γωνία.
Ο κίνδυνος για την Ρωσία είναι ότι η επιθυμία να αποτελεί τμήμα της Δύσης, την οδηγεί σε συμβιβασμούς, που ενθαρρύνουν περισσότερες προκλήσεις. Και ότι η προσήλωση στον οικουμενισμό, υπονομεύει την ρωσική οικονομική κυριαρχία.
Οι ρωσικές ελπίδες ενότητας με την Δύση σε έναν αγώνα εναντίον της τρομοκρατίας παραβλέπουν το γεγονός ότι η τρομοκρατία είναι το όπλο της Δύσης για την αποσταθεροποίηση ανεξαρτήτων χωρών που δεν αποδέχονται έναν μονοκεντρικό κόσμο.                                                                
΄Ισως ο πόλεμος να αποτελούσε μικρότερη απειλή, εάν η Ρωσία απλώς αποδεσμευόταν από την Δύση και επικεντρωνόταν στην διασύνδεση με την Ανατολή. Τότε, αργά η γρήγορα, η Ευρώπη θα έτρεχε παρακαλώντας.

Συνάντηση Κορυφής Τραμπ- Πούτιν Σχεδιάζει ο Λευκός Οίκος





Την πληροφορία  για αμερικανο-ρωσική συνάντηση κορυφής δημοσίευσε η  Wall Street Journal, εφημερίδα της  αμερικανικής οικονομικής εξουσίας, και  την επαναλαμβάνει το  οικονομικό βασικά πρακτορείο Zero Ηedge, από τους αντίποδες της αδέσμευτης ηλεκτρονικής δημοσιογραφίας.
Η πληροφορία αναδύεται  μέσα στο ευνοϊκό κλίμα αναμονής της άλλης συνάντησης κορυφής, που θα έχει σε δέκα ημέρες ο Αμερικανός πρόεδρος Τραμπ με (το μέχρι πολύ πρόσφατα αποφώλιον τέρας της αμερικανικής πολιτικής μυθολογίας), τον  ηγέτη της Βορείου Κορέας  («ρόκετ-μαν», κατά Ντόναλντ Τραμπ), Κιμ Γιονγκ-Ουν, στην Σιγκαπούρη.
Κατά την Γουώλ Στρητ Τζέρναλ -που επικαλείται πληροφορημένες πηγές- ο  Αμερικανός πρεσβευτής στην Μόσχα και πρώην κυβερνήτης της  Πολιτείας Ούτα, Γιον Χάντσμαν, εργάζεται πυρετωδώς  για την πραγματοποίηση αυτής της συνάντησης, κατά δήλωση αξιωματούχου.
Ο οποίος πρόσθεσε στην εφημερίδα ότι  η προσπάθεια αυτή του πρεσβευτή Χάντσμαν  για  μιαν επίσημη  συνάντηση των δύο ηγετών  συνεχίζεται  από πολλούς  μήνες.
Μεταξύ των πολυάριθμων πιθανών θεμάτων προς συζήτησιν, αυτά που αναμένεται να  προβληθούν ως το αντικείμενο μιας τέτοιας συνάντησης κορυφής για «την λύση των προβλημάτων που χωρίζουν τις δύο χώρες», θα είναι προφανώς η Συρία, η Ουκρανία και ο έλεγχος των πυρηνικών όπλων.
Οι πρόεδροι Τραμπ και Πούτιν είχαν δύο ανεπίσημες συναντήσεις και  αντάλλαξαν απόψεις,  στα πλαίσια διεθνών συσκέψεων πέρυσι, της Ομάδας των 20, στην Γερμανία τον Ιούλιο και στην διάσκεψη  κορυφής στο Βιετνάμ, τον Νοέμβριο. Αλλά η εξεταζόμενη  θα είναι η πρώτη επίσημη συνάντηση κορυφής μεταξύ των δύο πυρηνικών δυνάμεων, σε περίοδο όπου οι σχέσεις τους έχουν περιπέσει σε επίπεδο περίπου κατάψυξης.
Παρά το απρόοπτο και παράδοξο αυτής της πληροφορίας, στο  κλίμα αντιρωσικής  μονομανίας  που επικρατεί στις ΗΠΑ και στις χώρες-συμμάχους τους,  επίμονοι παρατηρητές, ιδιαίτερα των κινήσεων στη ρωσική πλευρά  της γεωπολιτικής σκακιέρας, δεν θα εκπλαγούν ιδιαίτερα εάν οι παρούσες πληροφορίες επαληθευτούν από τις εξελίξεις.
Καταρχήν ο Αμερικανός πρεσβευτής Χάντσον είχε εξ αρχής  επισύρει την προσοχή με την πολιτεία του στην Μόσχα, η οποία ερχόταν σε αντίθεση με τις πληροφορίες που τον συνόδευαν κατά την  εκεί άφιξή του. Κυβερνήτης της Ούτα, ανεφέρετο ότι είχε  επιλεγεί για την πρεσβεία της Μόσχας λόγω του γνωστού αντιρωσικού μένους του, όπως η πλειοψηφία άλλωστε των επιτελών της κυβέρνησης Τραμπ, μετά την πρώτη της εκκαθάριση. Αλλά οι κινήσεις και δηλώσεις του στην Μόσχα  προκαλούσαν συχνά απορίες (και υποψίες), επειδή κινούνταν σε διαφορετικό μήκος κύματος από τα εχθρικά μηνύματα της Ουάσιγκτον. Κατά τα κύματα απελάσεων Ρώσων διπλωματών, οι φρασεολογία των κατευναστικών προσπαθειών του υποδήλωνε την προσωπική του τουλάχιστον διαφωνία.
Η πολιτική αυτή του πρεσβευτή Χάντσον ερμηνευόταν τότε ως η (παράδοξη για Αμερικανό και μη διπλωμάτη της καριέρας) ευφυής άσκηση της διπλωματικής αποστολής του –στην συγκεκριμένη περίπτωση, για να κατευνάσει και περιορίσει τις αντιδράσεις της θιγόμενης ρωσικής ηγεσίας και κοινής γνώμης. Οι σημερινές πληροφορίες όμως την αποκαλύπτουν στην υπηρεσία του σχεδίου που του αποδίδεται για την επίτευξη μιας  συνάντησης κορυφής.
Στην υπηρεσία του σχεδίου αυτής της επίσημης συνάντησης των προέδρων Τραμπ και Πούτιν (οποιασδήποτε πατρότητας και εάν είναι αυτό το σχέδιο -του Κίσινγκερ, του Τραμπ ή του Χάντσμαν), φαίνεται τώρα να εξηγείται σειρά  ρωσικών  εκδηλώσεων ενδοτικότητας, θυσιών γοήτρου, και χριστιανικής αποδοχής ραπισμάτων, όπως οι (αμερικανικοί μάλλον) βομβαρδισμοί ρωσικών στόχων και σκοτωμός Ρώσου υποστρατήγου και στρατιωτών στην Συρία, η απουσία αντίδρασης στους Ισραηλινούς βομβαρδισμούς, η υπαναχώρηση από την παράδοση των  S300 στην συριακή αεράμυνα και δηλώσεις για την ανάγκη αποχώρησης « όλων των ξένων δυνάμεων από την συριακή επικράτεια», που -σε συνδυασμό με την υποδοχή Νετανιάχου στην Μόσχα- ερμηνεύτηκαν πως αφορούσαν και το Ιράν.
Σε συσχετισμό με τις αποκαλυπτόμενες τώρα παρασκηνιακές διπλωματικές κινήσεις και την γνωστή συνεχή  προληπτική στρατιωτική επικοινωνία των δύο πλευρών, τόσο στο επίπεδο του μετώπου της Συρίας όσο και σε επίπεδο επιτελικής κορυφής, οι σημερινές πληροφορίες περί προετοιμαζόμενης διάσκεψης εξηγούν μια ρωσική στωική παθητικότητα  σε αλλεπάλληλες προκλήσεις, με την ύπαρξη πρόσθετων λόγων - εκτός της με κάθε θυσία αποφυγής μιας εκρηκτικής για την παγκόσμια ειρήνη κλιμάκωσης συγκρούσεων μεταξύ δύο πυρηνικών δυνάμεων.
Τον Απρίλιο, συνεργάτης του Προέδρου Πούτιν και τέως πρεσβευτής στην Ουάσιγκτον, ο Γιούρι Ουσάκωφ δήλωσε ότι ο Πρόεδρος Τραμπ κάλεσε τον κ. Πούτιν στην Ουάσιγκτον, κατά την τηλεφωνική επικοινωνία τους στις 20 Μαρτίου. Απαντώντας σε σχετική ερώτηση, η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου Σάρα Σάντερς επιβεβαίωσε την πρόσκληση, λέγοντας ότι «συζήτησαν για μια διμερή συνάντηση, στο μη απώτερο μέλλον, σε διάφορα ενδεχόμενα σημεία, περιλαμβανομένου του Λευκού Οίκου».
Στο σχετικό χθεσινό ρεπορτάζ της Γουώλ Στρητ Τζέρναλ,  ο αξιωματούχος πληροφοριοδότης φέρεται να δηλώνει ότι η συνάντηση Τραμπ-Πούτιν «θα επικεντρωθεί στην συζήτηση ειδικών θεμάτων, όχι σε μεγάλη διαπραγμάτευση. Αυτά τα θέματα- είπε- πρέπει να συζητηθούν.»
Κατά τον ίδιο Αμερικανό αξιωματούχο, της συνάντησης κορυφής, πιθανώτατα θα προηγηθεί συνάντηση  των αρχηγών ΓΕΕΘΑ των δύο χωρών, στρατηγών Τζο Ντάνφορντ και Βαλέρι Γκερασίμωφ.

Δολοφονίες- Φάρσες Κατά Συρροήν Στο Διεθνές Ημερολόγιο Προπαγάνδας


από Μoon of Alabama, 30-5-18

΄Ενας «εχθρός του Πούτιν» γίνεται στόχος επίθεσης. Δυτικές αρχές και Τύπος καταγγέλλουν αμέσως ενοχή της Ρωσίας και του Κρεμλίνου. Καλούν σε νέες κυρώσεις σε βάρος της ένοχης χώρας.
Αλλά οι πληροφορίες είναι θολές. Οι λεπτομέρειες δεν κολλάνε. Ακολουθούν αναπάντητα ερωτήματα. Μετά από λίγο ο «νεκρός» επιστρέφει από το υπερπέραν.
Αυτό το σενάριο  παίχτηκε στην υπόθεση Σκρίπαλ. Η «θανάσιμη,          -στρατιωτικής χρήσης- τοξική ουσία, ρωσικής αποκλειστικά παραγωγής», τελικά δεν σκότωσε. Και οι τρείς πληγέντες χαίρουν άκρα υγείας.
Τώρα έχουμε και άλλη παράσταση:
Το BBC: στις προχθεσινές ειδήσεις: « Η Ουκρανία καταγγέλλει την Ρωσία για την δολοφονία του δημοσιογράφου Γευγένη Μπάμπτσενκο. Ο πρωθυπουργός της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Γκρόϊσμαν κατηγόρησε την Ρωσία για υποκίνηση της δολοφονίας στο Κίεβο του Ρώσου δημοσιογράφου Αρκάντι Μπάμπτσενκο. Είμαι βέβαιος- έγραψε στο Facebook - ότι ο ρωσικός ολοκληρωτικός μηχανισμός δεν του συγχώρησε την εντιμότητα και προσήλωση σε αρχές»                                                                                                                             Ο επικριτής του Κρεμλίνου Μπάμπτσενκο πυροβολήθηκε θανάσιμα έξω από το διαμέρισμά του στο Κίεβο, την Τρίτη.»
Και η Τέλεγκραφ: Ρώσος δημοσιογράφος αντίπαλος του Πούτιν εκτελείται στην πρωτεύουσα της Ουκρανίας, Κίεβο. Η Ρωσία αρνείται ανάμειξη.
Και το αμερικανικό δίκτυο CNBC: «Εξέχων Ρώσος δημοσιογράφος, επικριτής του Κρεμλίνου, δολοφονήθηκε στο Κίεβο».
Εκατοντάδες παρόμοιοι τίτλοι χτες και προχτές στα Δυτικά ΜΜΕ, που όλοι κατηγορούσαν άμεσα η έμμεσα την Ρωσία, το Κρεμλίνο και τον Πούτιν.
Παρά την απουσία οποιωνδήποτε αποδεικτικών στοιχείων, μια ένωση Γερμανών Δημοσιογράφων, η DJV, αξιώνει από την Ε.Ε. να κηρύξει μποϋκοτάζ  των αγώνων του ποδοσφαιρικού κυπέλλου στην Ρωσία:

Αλλά  τα στοιχεία είναι θολά. Ο Μπάμπτσενκο επέκρινε όλους τους Ρώσους που δεν καταδίκαζαν την ρωσική επέμβαση στην Συρία και στην Ουκρανία. Όταν το αεροπλάνο TU 154 έπεσε και συνετρίβη και όλα τα μέλη της χορωδίας του  ρωσικού Στρατού σκοτώθηκαν, ο Μπάμπτσενκο είχε πει πως δεν σκοτίστηκε. ΄Ηταν όλοι τους το ίδιο ένοχοι. Κάτι τέτοια δεν τον έκαναν δημοφιλή στην χώρα του.
Όταν εγκαταστάθηκε στην Ουκρανία, ήταν το ίδιο  οξύς με την ουκρανική κυβέρνηση και διατύπωνε σκληρές κατηγορίες κατά του Ουκρανού προέδρου Ποροσένκο. Πολλοί τον είχαν απειλήσει.
Μετά την ανακοίνωση του θανάτου του και όταν όλοι είχαν τον καιρό να καταγγείλουν την Ρωσία, για τις συνθήκες της δολοφονίας δημοσιεύθηκαν πλήθος εκδοχές: πυροβολήθηκε βγαίνοντας από το σπίτι του, όχι επιστρέφοντας, πέθανε επί τόπου, όχι στο νοσοκομειακό αυτοκίνητο. Σύγχυση και για τον αριθμό των πυροβολισμών. Ούτε και η  αστυνομική ανακοίνωση ξεκαθάριζε τα στοιχεία του εγκλήματος.
΄Επειτα έσκασε η είδηση στο Κίεβο πως η αστυνομία βρισκόταν στην πολυκατοικία όπου έμενε το θύμα ώρες πριν από την δολοφονία του. Και κάτι έφτιαχναν με τις κάμερες εποπτείας του χώρου. Κάτι πολύ περίεργο φάνηκε να κρύβει αυτό το έγκλημα.
Και ξαφνικά, έσκασε πως ο Μπάμπτσενκο χαίρει άκρας υγείας. Κανείς δεν τον είχε πυροβολήσει. Το είπε ο ίδιος στην ουκρανική τηλεόραση, όπου εμφανίστηκε πλαισιωμένος από πράκτορες της ουκρανική μυστικής αστυνομίας SBU.


Αυτοί εξήγησαν ότι οργάνωσαν «μια φάρσα» με τον Μπόμπτσενκο για να παγιδεύσουν κάποιον που τον είχε απειλήσει.

Επίλογος: Η SBU, που μόνο για χιούμορ δεν βαρύνεται στις δοσοληψίες της με Ρώσους δημοσιογράφους, προφανώς προχτές θέλησε να διαψεύσει αυτή την εικόνα, κάνοντας χιούμορ σε βάρος των Βρετανών συναδέλφων της, με την γελοιογραφία στο Κίεβο της δικής τους φάρσας Σκρίπαλ.

Μετάφραση και Επίλογος: Μ.Στυλιανού

Στρατηγική του Πούτιν: Πρόταγμα η Ρωσία

Δέσμη προγραμμάτων εσωτερικής ανάπτυξης και νεύμα προθέσεων βελτίωσης των σχέσεων με την Δύση.

M.K. BHADRAKUMAR , Asia Times,MAY 11, 2018


Ο Βλαντίμιρ Πούτιν ευλογήθηκε από τον Πατριάρχη Κύριλλο, στον καθεδρικό ναό του Κρεμλίνου, μετά την Ορκωμοσία του στις 7 Μαΐου.

[Το  προκείμενο  άρθρο, του πολύπειρου και πάντοτε μελετημένου Ινδού διπλωμάτη,  εισάγει τον αντίλογο της νηφαλιότητας  και της αισιοδοξίας στα πολύ σκοτεινά και καταδικαστικά συμπεράσματα, στα οποία ώθησε πλειάδα Ρώσων σχολιαστών του εσωτερικού και του εξωτερικού, η  εκ νέου ανάθεση της πρωθυπουργίας στον Ντμίτρι Μεντβέντεφ, γνωστόν ως ηγέτη της «κλίκας των Ατλαντιστών» στην ρωσική εξουσία.                                                                                                                  Η ομάδα αυτή, κληρονομία της εποχής Γιέλτσιν, που στηρίζεται από τους τότε θησαυρίσαντες «ολιγάρχες» και ελέγχει το τραπεζικό σύστημα και την οικονομία, αποκαλείται και «Πέμπτη Φάλαγγα» από το αντίπαλο στρατόπεδο των -υπερασπιστών της εθνικής κυριαρχίας-  Ρώσων «Ευρασιανιστών». Η διατήρηση του μισητού Μεντβέντεφ, σε συνδυασμό με δείγματα ενδοτισμού στη Συρία, «αδυναμιών» στον Νετανιάχου και την ανατροπή στην Αρμενία, κρίθηκαν ως πολύ κακοί οιωνοί από την πατριωτική παράταξη, τα ψυχραιμότερα στοιχεία της οποίας επιφυλάχθηκαν να αποφανθούν μετά την μεθαυριανή συμπλήρωση της νέας κυβέρνησης.                                                                                     Ο Ινδός αναλυτής, χωρίς να αναφέρεται στα ανωτέρω στοιχεία, παρέχει μιαν εύλογη ερμηνεία αυτού που μπορεί να είναι ένας «εσωτερικός χειρισμός» εξωτερικής πολιτικής, έστω για την αγορά χρόνου.]

Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού

Ο Βλαντίμιρ  Πούτιν ορκίστηκε την Δευτέρα ως ο Νέος Πρόεδρος της Ρωσίας, σε μια μεγάλη τελετή στο Κρεμλίνο. Καθώς αρχίζει η νέα, τέταρτη θητεία του –που μπορεί να είναι και η τελευταία- μαίνεται η φημολογία περί την σύνθεση της νέας ρωσικής κυβέρνησης.
Μόνιμοι παρατηρητές της Ρωσίας είναι απολύτως βέβαιοι ότι τα πρόσωπα που θα επιλέξει ο Πούτιν για τις σημαντικότερες κυβερνητικές θέσεις (θα ανακοινωθούν την Τρίτη) θα αποτελούν τον δείκτη των προτεραιοτήτων στην αποστολή της νέας κυβέρνησης. Ωστόσο μπορεί ο Πούτιν να έχει ήδη δώσει την απάντησή του, με ένα προεδρικό διάταγμα, υπό τον τίτλο «Ρωσία για τον Λαό», που εκδόθηκε ώρες μετά την ορκωμοσία του.
Το Διάταγμα αποκρυσταλλώνει το όραμά του για την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη της Ρωσίας και το προβάλλει ως την κυρίαρχη προτεραιότητα. Θα μπορούσε να το αποκαλέσει κανείς η στρατηγική του Πούτιν: «Πρώτη η Ρωσία»
Αλλά  του Πούτιν η στρατηγική διαφέρει ριζικά από το «Πρώτα η Αμερική» του Αμερικανού ομολόγου του. Πρώτα επειδή είναι απείρως πιο ευρείας κλίμακας σε αναπτυξιακά προγράμματα, που περικλείουν την υγεία, την παιδεία, την στέγαση, την δημογραφία, την αστική ανάπτυξη, την διεθνή συνεργασία και τις εξαγωγές, την παραγωγικότητα της εργασίας, το οδικό δίκτυο και τις υποδομές, την οικολογία, την ψηφιακή οικονομία, την επιστήμη και τον  πολιτισμό.
Οι φιλόδοξοι στόχοι περιλαμβάνουν την ανάδειξη της Ρωσίας σε μια από τις ισχυρότερες οικονομίες παγκόσμια μέχρι το 2024. Με μέτρο το ονομαστικό ΑΕΠ, η Ρωσία έχει τώρα την 13η θέση, ενώ με κριτήριο την συνολική αγοραστική δύναμη έρχεται 6η στον κόσμο, μετά την Κίνα, τις ΗΠΑ, την Ινδία, την Ιαπωνία και την Γερμανία.
Άλλοι στόχοι που θέτει η στρατηγική του Πούτιν περιλαμβάνουν την επέκταση του προσδόκιμου ζωής, από τα 71 χρόνια σήμερα στα 78 μέχρι το 2024 και στα 80 έως το 2030. Επίσης την μείωση στο ήμισυ του αριθμού των απόρων στην Ρωσία, που τώρα υπολογίζονται σε 20 εκατομμύρια, την διατήρηση του ρυθμού ανάπτυξης της παραγωγικότητας στο 5% και την διατήρηση της ανάπτυξης του ΑΕΠ σε ρυθμούς ταχύτερους του διεθνούς μέσου όρου.
Περικοπές στις Αμυντικές Δαπάνες.
Είναι ενδιαφέρον ότι ο Πούτιν σχεδιάζει να κινητοποιήσει τις δυνάμεις του «Πρώτη η Ρωσία» όχι μέσω μιας επιθετικής πολιτικής μερκαντιλισμού στο εξωτερικό, αλλά περικόπτοντας τις στρατιωτικές δαπάνες στον προϋπολογισμό της χώρας. Ενώ ο Τραμπ προτίθεται να κάνει μεγάλη την Αμερική αυξάνοντας τις στρατιωτικές δαπάνες σε πρωτοφανές ύψος, ο Πούτιν υιοθετεί την διαμετρικά αντίθετη πορεία, με την δραστική περικοπή αυτών των δαπανών.
Στην ουσία, η σταθερή ετήσια αύξηση 10% των ρωσικών αμυντικών δαπανών, που ήταν χαρακτηριστικό των τελευταίων ετών, τερματίζεται. Το Διεθνές Ινστιτούτο Ερευνών Ειρήνης της  Στοκχόλμης υπολόγισε σε 20% την περυσινή περικοπή των ρωσικών αμυντικών δαπανών. Ως ποσοστό του ΑΕΠ, οι αμυντικές δαπάνες της Ρωσίας μειώθηκαν από 6,6% το 2016 σε 5% εφέτος. Το ποσοστό αναμένεται να μειωθεί στο 3% μέχρι το τέλος της νέας θητείας ρου Προέδρου Πούτιν, το 2024.
Αυτή η εντυπωσιακή στροφή της εθνικής πολιτικής αποστομώνει την διαδεδομένη επιχειρηματολογία που θέλει τον Πούτιν πολεμοκάπηλο, και να σχεδιάζει να αρπάξει την γη των Βαλτικών Χωρών.
Η εκτίμηση των πραγματικών στόχων του Πούτιν θα πρέπει να γίνει λαμβάνοντας υπόψη τρία δεδομένα: Πρώτον, το φιλόδοξο πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων κατά την περασμένη δεκαετία έχει περίπου ολοκληρωθεί.
Στο εθνικό διάγγελμά του της 1ης Μαρτίου, ο Πούτιν αποκάλυψε μια σειρά νέων υψηλών στρατιωτικών τεχνολογιών αιχμής που έχει αναπτύξει η Ρωσία, προορισμένων να εξασφαλίσουν την παγκόσμια στρατηγική ισορροπία, που είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της ρωσικής αμυντικής στρατηγικής. ΄Οπερ σημαίνει ότι ο περιορισμός των στρατιωτικών  δαπανών δεν θα παραβλάψει την ρωσική εθνική άμυνα. Αυτό είναι το ένα δεδομένο.
Δεύτερον, είναι λογικό να εκτιμήσει κανείς ότι ο Πούτιν βλέπει την αποστολή αυτής της νέας εξαετούς θητείας του ως αυτό που θα μπορούσε να αποκληθεί «Εθνική Οικοδόμηση». Και αυτό είναι απολύτως κατανοητό. Στην προηγούμενη θητεία του ο Πούτιν πλοήγησε επιτυχώς την ανάδυση της Ρωσίας ως μιας μεγάλης δύναμης στο παγκόσμιο πεδίο. ΄Ένα ευγνώμον έθνος εκτιμά την μέγιστη συμβολή του σε αυτό το επίτευγμα.
Το εκπληκτικό ποσοστό δημοτικότητας του 82% που απολαμβάνει τώρα ο Πούτιν πρέπει να αποδοθεί κατά μέγα μέρος στην επάνοδο της Ρωσίας σε θέση μεγάλης δύναμης υπό την ηγεσία του.
Υπάρχει όμως και η αρνητική πλευρά αυτού του επιτεύγματος. Παραδόξως, το 45% του ρωσικού λαού εκφράζει επίσης την αποδοκιμασία του για την αποτυχία του Πούτιν να εξασφαλίσει μιαν δίκαιη κατανομή του εθνικού εισοδήματος. Και το 90% των Ρώσων κρίνουν αναγκαίες τι «μεταρρυθμίσεις» στην χώρα.
Οικονομικά Προβλήματα
Μολονότι κανείς εδώ δεν μιλά για χρωματιστή επανάσταση στη Ρωσία, γεγονός είναι ότι υπάρχει κοινωνική δυσαρέσκεια, που μπορεί να δημιουργεί γόνιμο έδαφος για διαμαρτυρίες, πυροδοτούσες κοινωνικήν αστάθεια.
Τρίτο, ενώ ο Πούτιν πέτυχε να σταθεροποιήσει την οικονομική ύφεση του 2014, που προκάλεσαν η πτώση της τιμής του πετρελαίου και οι αμερικανικές κυρώσεις, η οικονομική κατάσταση αναμένεται να γίνει δύσκολη κατά την προσεχή περίοδο. Δεν είναι υπερβολή πως η Αχίλλειος πτέρνα του Πούτιν είναι η οικονομία.
Ο Πούτιν υποσχέθηκε ένα τεχνολογικό άλμα της Ρωσίας, που θα αυξήσει την οικονομική ανταγωνιστικότητά της στο διεθνές πεδίο και θα μειώσει την γενική εξάρτησή της από την εξαγωγή πρώτων υλών. Αλλά η επιτυχία της Ρωσίας στην κάλυψη της τεχνολογικής υστέρησης της σε σχέση με την Ευρώπη συνδέεται παραδοσιακά με την συνεργασία που εξασφαλίζει με την Ευρώπη.                                                                Θεωρητικά η Ρωσία διαθέτει μιαν «επιλογή Κίνας» για τον εκσυγχρονισμό της οικονομίας της, αλλά στην πραγματικότητα, μια ποικιλία παραγόντων θέτουν σε αυτήν σοβαρούς περιορισμούς.
Είναι σαφές πως μια πολιτική αποξένωσης από την Δύση δεν θα βοηθήσει στην προσπάθεια «Πρώτη η Ρωσία» του Πούτιν. Επομένως μπορεί να λεχθεί ότι προοιωνίζεται μια ανανεωμένη προσπάθεια του Πούτιν να επισκευάσει τις σχέσεις της Ρωσίας με την Δύση. Είναι ενδιαφέρον ότι η Γερμανίδα καγκελάριος Μέρκελ θα είναι ο πρώτος Δυτικός αρχηγός κράτους που θα συναντηθεί με τον Πούτιν με την έναρξη της νέας θητείας του. Η Μέρκελ πραγματοποιεί μιαν «επίσκεψη εργασίας» στο Σότσι, στις 18 Μαΐου.
Η Μέρκελ ξέρει ίσως τον Πούτιν, γνώστη της γερμανικής γλώσσας, καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον Δυτικό ηγέτη και είναι σε θέση να πάρει την πρωτοβουλία για την επανασύνδεση της Ρωσίας με την Ευρώπη. Είναι προφανώς σε αποστολή να σταθμίσει τις προοπτικές ενός νέου ξεκινήματος. Το καλό είναι πως υπάρχει μια αυξανόμενη συνειδητοποίηση στην Ευρώπη πως ο πλήρης διαχωρισμός της Ρωσίας από την Δύση δεν θα βγει σε καλό.
Αλλά χρειάζονται δύο στον χορό του ταγκό. Ακόμη και εάν ο Πούτιν κάνει το άνοιγμα, μπορεί να μην υπάρξει αποτέλεσμα, με το τοξικό κλίμα ρωσοφοβίας που κυριαρχεί στην αμερικανική πολιτική. Είναι απίστευτο, αλλά οι ΗΠΑ διάλεξαν την παραμονή της ορκωμοσίας του Πούτιν να ανακοινώσουν την ανασύσταση του Δεύτερου Αμερικανικού Στόλου (του Ατλαντικού), που είχε τεθεί σε αδράνεια πριν από χρόνια, για να προστατεύσει τις ανατολικές ακτές των ΗΠΑ από «την ρωσική απειλή».

Tι Επιφυλάσσει ο Μάιος 2018; Κίνδυνοι που Καραδοκούν



του Peter Korzun, Zero Hedge, Strategic Culture, 4-5-18

[Το κατωτέρω άρθρο απαριθμεί διεξοδικά και περιγράφει «τα γεγονότα που συμβαίνουν στην Ευρώπη και στην Συρία», για τα οποία η ευρωπαϊκή κοινή γνώμη -επικεντρωμένη σε οικεία τυραννικά προβλήματα- έχει  σποραδική, συγκεχυμένη ή συστηματικά στρεβλωμένη εικόνα και επομένως τελεί σε σχεδόν πλήρη άγνοια για το ότι γύρω της εξελίσσεται μια κατάσταση όπου «και ένας σπινθήρας αρκεί για την ανάφλεξη σύρραξης στην Ευρώπη». 
Σε συμπλήρωση των απόλυτα πειστικών στοιχείων που παραθέτει ο συντάκτης του άρθρου, ήρθαν χθες οι δηλώσεις, από την Σόφια, της Μαργαρίτας Μογκερίνι, αρμόδιας επί των Εξωτερικών της Κομισιόν, ότι συζήτησαν επέκταση του Σένκεν (κατάργηση των συνόρων) για τις στρατιωτικές δυνάμεις και βελτιώσεις υποδομών (διεύρυνση οδικών και σιδηροδρομικών δικτύων και γεφυρών), για την γοργή μετακίνηση τανκς και βαρέων στρατιωτικών οχημάτων, όπως το είχε ζητήσει ο Αμερικανός Διοικητής του ΝΑΤΟ προ μηνός.]

Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού

Ο Μάιος  από πολλά χρόνια συνδέεται  με την Ημέρα της Νίκης. Τα αισθήματα του «ποτέ ξανά» ήταν πανίσχυρα πριν 73 χρόνια, το 1945, όταν ιδρύθηκε ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών. Από τότε η Ευρώπη  κατέβαλε πολύ μεγάλες προσπάθειες για την δημιουργία ενός μοναδικού συστήματος ασφάλειας για την αποτροπή ενόπλων συρράξεων. Δεν ήταν ποτέ τέλειο, αλλά λίγο-πολύ λειτούργησε. Άλλες ήπειροι συνήθιζαν να το κοιτούν με φθόνο και προσπαθούσαν να συγκροτήσουν και αυτές το δικό τους σύστημα ασφάλειας.
Πολλαπλές συμφωνίες ισχύουν ακόμη και λειτουργούν για την αποτροπή των χειρότερων ενδεχομένων, αλλά σήμερα μοιάζουν να είναι λησμονημένες και να αποτυγχάνουν να εκπληρώσουν τον αντικειμενικό στόχο τους. Αλλά κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι ο Μάιος 2018 θα ήταν ένας μήνας τρικλίσματος στο χείλος του πολέμου, με τους εμπειρογνώμονες να προσπαθούν να μαντέψουν πότε θα αναφλεγεί, πόσο θα επεκταθεί και πόσα κράτη θα εμπλακούν. Η εικόνα τρομάζει, αλλά εκεί βρισκόμαστε. Από τις χειρότερες μέρες του Ψυχρού Πολέμου ποτέ η κατάσταση δεν ήταν τόσο τεταμένη .
Στις 2 Μαΐου άρχισαν στην Εσθονία και στην Λεττονία τα μεγαλύτερα στρατιωτικά γυμνάσια του ΝΑΤΟ που πραγματοποιήθηκαν στις Βαλτικές Χώρες από το 1991, με συμμετοχή 3000 ανδρών από 16 χώρες. Θα διαρκέσουν έως τις 14 Μαΐου. Η Εσθονία και η Λεττονία συνορεύουν με την Ρωσική Ομοσπονδία. Στην Λεττονία θα διεξαχθούν πέντε στρατιωτικά γυμνάσια τον Μάιο και Ιούνιο. ΄Ολη αυτή η δραστηριότητα είναι αρκετά εντατική για να  ερμηνεύεται σαν προετοιμασία πολέμου  από την Μόσχα.
Tον Ιούνιο θα διεξαχθούν δυο μεγάλης κλίμακας στρατιωτικά γυμνάσια BALTOPS  και Sabre Strike 2018 (χτύπημα σπάθης) στις Βαλτικές Χώρες. Η Ευρώπη θα φιλοξενήσει μιαν αμερικανική ταξιαρχία τεθωρακισμένων –μια δύναμη τουλάχιστον 4.000 ανδρών, 90 τανκς Abrams, οχήματα μάχης Bradley, 18 αυτοκινούμενα πυροβόλα Paladin και άλλα οχήματα.
Στην Πολωνία θα πραγματοποιηθούν το καλοκαίρι τα μεγαλύτερα ποτέ γυμνάσια του ΝΑΤΟ Anakonda 2018. Πρόκειται για το μεγαλύτερο γεγονός που οργανώνει η συμμαχία από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και θα συγκεντρώσει περί τους 100.000 στρατιώτες, 5.000 οχήματα, 150 αεροπλάνα και ελικόπτερα και 45 πολεμικά σκάφη. Τόσο τεράστια δύναμη ασφαλώς θα θορυβήσει την Ρωσία. Το ΝΑΤΟ εντατικοποίησε τον περασμένο μήνα την αεροπορική αστυνόμευση. Η Δυτική Συμμαχία θα πραγματοποιήσει  εφέτος στην Ευρώπη 80 μικτές ασκήσεις προετοιμασίας ενός πολέμου με την Ρωσία.
Αυτή η εντατικοποίηση των γυμνασίων συμβαίνει σε περίοδο όπου η σύγκρουση στο Ντομπάς της Ουκρανίας αναζωπυρώνεται. Η κλιμάκωση των εντάσεων ακολουθεί τις αμερικανικές παραδόσεις αντιαρματικών πυραύλων Javelin στον ουκρανικό στρατό. Είναι η πρώτη φορά που οι Αμερικανοί  τον εφοδιάζουν με φονικά όπλα.
Την  1η Μαΐου το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ανακοίνωσε ότι η στρατιωτική επιχείρηση τη Συρία περνά σε νέα φάση. Θα συμμετάσχουν ο υπό αμερικανική διοίκηση συνασπισμός δυνάμεων SDF και οι μυστηριώδεις «τοπικοί εταίροι». Αναφέρει ότι θα έχουν ρόλο επίσης η Τουρκία, το Ισραήλ, η Ιορδανία, το Ιράκ και ο Λίβανος. Οι Τζιχαντιστές του «Ισλαμικού Κράτους» δεν υπήρξαν ουσιαστικό πρόβλημα για την Βυρηττό, αλλά τώρα είναι πολύ πιθανό ο Λίβανος να καταστεί νέο πεδίο μάχης, όπου θα εμπλακούν πολλοί δρώντες και ειδικότερα το Ισραήλ και το Ιράν.
Επίσημα η αποστολή είναι να σαρωθούν τα υπολείμματα των Τζιχαντιστών του Ι.Κ., αλλά αυτός ο ισχυρισμός δεν πρέπει να παίρνεται στα σοβαρά. Τα απομεινάρια του Ι.Κ. είναι ασήμαντα και μπορούν να εξουδετερωθούν χωρίς την βοήθεια του αμερικανικού συνασπισμού. Η κατάσταση στη Συρία είναι πλέον πολύ εκρηκτική και οι ΗΠΑ έχουν κορυφώσει τις εντάσεις, αντί να αποσυρθούν από την Συρία, όπως έλεγε πως ήθελε ο πρόεδρος Τραμπ. Μια ευρύτερη σύρραξη φαίνεται να περιμένει στην γωνία. Ο αμερικανικός συνασπισμόςSDF και οι συριακές δυνάμεις ήρθαν πρόσφατα σε άμεση σύγκρουση – εξέλιξη πολύ ανησυχητική που συνέπεσε με ισραηλινούς βομβαρδισμούς εναντίον συριακών και ιρανικών δυνάμεων στο έδαφος της Συρίας.
Αυτές οι πολεμικές προετοιμασίες συμπίπτουν με τις κατηγορίες του Ισραηλινού πρωθυπουργού Νετανιάχου κατά του Ιράν, ότι δήθεν παραβιάζει την πυρηνική συμφωνία. ( Σημ: Διαψεύστηκαν από τον αρμόδιο οργανισμό του ΟΗΕ). Οι ΗΠΑ έσπευσαν να ισχυριστούν ότι τα στοιχεία (που παρουσίασε ο Νετανιάχου) «δεν επιδέχονται αμφισβήτηση».
Το ισραηλινό κοινοβούλιο ψήφισε εξουσιοδότηση στον πρωθυπουργό να κηρύξει πόλεμο ή να διατάξει μείζονα στρατιωτική επιχείρηση χωρίς προηγούμενη έγκριση του εθνικού συμβουλίου ασφαλείας.
Στις 12 Μαΐου, ο Πρόεδρος Τραμπ αναμένεται να ακυρώσει την αμερικανική  υπογραφή στην πολυμερή συνθήκη για τα πυρηνικά του Ιράν και στις 14 του μηνός  να πραγματοποιήσει μιαν θεαματική επίσκεψη στο Ισραήλ για την μετεγκατάσταση της αμερικανικής πρεσβείας από το Τελ Αβίβ στην Ιερουσαλήμ. Η τελετή των εγκαινίων μοιάζει σαν ο κατάλληλος χρόνος και τόπος για να ανακοινώσει νέα μέτρα εναντίον του Ιράν –μιας χώρας που συνεργάζεται στενά με την Ρωσία, στην Συρία και αλλού.
Όλα αυτά τα γεγονότα που συμβαίνουν στην Ευρώπη και στην Συρία έχουν ευθείς αντικτύπους στην ρωσική ασφάλεια και ένας σπινθήρας αρκεί για την ανάφλεξη σύρραξης στην Ευρώπη.
Τα χωρίς τέλος γυμνάσια του ΝΑΤΟ και άλλες επιχειρήσεις που διεξάγονται δίπλα στα σύνορα της Ρωσίας αποτελούν ακραία πρόκληση. ΄Ενας πόλεμος κατά του Ιράν στην Συρία φαίνεται σχεδόν βέβαιος. Και δοθέντος ότι ρωσικές δυνάμεις είναι ανεπτυγμένες κοντά στις ιρανικές, είναι σχεδόν αδύνατο να χτυπηθούν ιρανικές ή συριακές θέσεις χωρίς να εξαναγκαστούν οι Ρώσοι στρατιωτικοί να πάρουν μέτρα αυτοάμυνας. ΄Ένα πλήγμα κατά των ιρανικών δυνάμεων μπορεί να περιοριστεί, αλλά μια στρατιωτική εκστρατεία εναντίον τους θα θέσει αναπόφευκτα σε κίνδυνο το ρωσικό προσωπικό. Οι Ρωσία διαθέτει μερικές πολύ ισχυρές δυνάμεις στην Συρία και αυτός θα πρέπει να είναι ένας πολύ σοβαρός συντελεστής σε οποιοδήποτε σχέδιο πολέμου.
Οι εντάσεις έχουν επιταθεί στην Ευρώπη και μια ευρύτερη σύρραξη μπορεί να εκραγεί ανά πάσα στιγμή την Συρία. Σε καμιά περίπτωση δεν θα είναι η Ρωσία εκείνη που θα έχει προκαλέσει τις καταστάσεις που απειλούν να οδηγήσουν σε γενική σύρραξη.

Addthis

Google+ Followers

 
Support : Creating Website | Johny Template | Mas Template
Copyright © 2011. Ακτιβιστης - All Rights Reserved
Template Created by Creating Website Published by Mas Template
Proudly powered by Blogger |2012 Templates