Headlines News :

Ακούω radio - activistis παίζει μουσική και τοπικές ειδήσεις συνεχώς ......

Πρόσφατα σχόλια

Ο Καιρός στην Περαία

ΤΑ ΚΑΛΑ ΝΕΑ

Διαφθορά - Διαπλοκή

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ρωσία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ρωσία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Γιατί Όλοι οι Πελάτες της Ουάσιγκτον Γίνονται Φιλαράκια Με την Μόσχα;


του Nauman Sadiq,* Zero Hedge, Oct.6.2017

Η Τουρκία, που έχει τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό του ΝΑΤΟ, συνεργάζεται από πέρυσι με την Ρωσία στην Συρία, εναντίον των συμφερόντων της Ουάσιγκτον και πρόσφατα υπέγραψε συμφωνία αγοράς του ρωσικού πυραυλικού συστήματος S-400.
Παρόμοια, ο βασιλιάς της Σαουδικής Αραβίας Σαλμάν, που πραγματοποίησε μιαν ιστορική επίσκεψη στην Μόσχα, υπέγραψε σειρά συμφωνιών συνεργασίας με την Μόσχα και επίσης εξέφρασε την επιθυμία του να αγοράσει το σύστημα S-400.
΄Ενας άλλος παραδοσιακός σύμμαχος των ΗΠΑ στην περιοχή, το Πακιστάν, συμφώνησε να κατασκευάσει ένα εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας ισχύος 600 μεγαβάτ με την βοήθεια της Ρωσίας, αγόρασε ρωσικά ελικόπτερα και αμυντικό εξοπλισμό και πραγματοποίησε κοινά στρατιωτικά γυμνάσια με τους Ρώσους.
Όλες οι τρεις χώρες υπήρξαν πιστοί σύμμαχοι των ΗΠΑ από την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου, ή για να το θέσουμε ωμότερα, τα πολιτικά κατεστημένα των χωρών αυτών λειτουργούσαν ως ουσιαστικοί πληρεξούσιοι της Ουάσιγκτον στην περιοχή και είχαν διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην κατάρρευση της πρώην Σοβιετικής ΄Ενωσης το 1991.
Για να γίνει αντιληπτή η σημασία των σχέσεων μεταξύ Ουάσιγκτον και Αγκύρας, που είναι μέλος του ΝΑΤΟ, ας θυμηθούμε ότι οι ΗΠΑ  εκτελούσαν αεροπορικούς βομβαρδισμούς εναντίον στόχων στη Συρία από την αεροπορική βάση του Ινσιρλίκ και ότι περί τις πενήντα αμερικανικές βόμβες υδρογόνου Β-61 ήταν αποθηκευμένες εκεί. Η ασφάλειά τους έγινε μάλιστα θέμα ανησυχίας κατά το αποτυχημένο πραξικόπημα κατά της κυβέρνησης Ερντογάν, όταν ο διοικητής της βάσης Ινσιρλίκ, στρατηγός Μπεκίρ Ερκάν Βαν, συνελήφθη με άλλους εννέα αξιωματικούς για υποστήριξη του πραξικοπήματος. Απαγορεύτηκε τότε η είσοδος και έξοδος από την βάση, η ηλεκτροδότησή της διακόπηκε και η απειλή ασφαλείας καθορίστηκε στον υψηλότερο βαθμό συναγερμού, σύμφωνα με το ρεπορτάζ του ΄Ερικ Σλόσσερ στον Νιου Υόρκερ.
Επίσης, για να εκτιμηθεί η φύση της σχέσης βασικού οργάνου μεταξύ των ΗΠΑ αφ’ ενός και της Σαουδικής Αραβίας και του Πακιστάν αφ’ ετέρου θα πρέπει να μη λησμονείται ότι η Ουάσιγκτον χρησιμοποιούσε τα πετροδολάρια των χωρών του Κόλπου και τις μυστικές υπηρεσίες του Πακιστάν για να ανατρέφει τζιχαντιστές εναντίον της πρώην Σοβιετικής ΄Ενωσης  κατά την διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου.
Είναι αδιαφιλονίκητο το γεγονός ότι οι ΗΠΑ συντηρούν ένοπλους αντικαθεστωτικούς, αλλά μόνο για μιαν ορισμένη χρονική περίοδο προκειμένου να πετύχουν συγκεκριμένες πολιτικές επιδιώξεις. Για παράδειγμα: Οι ΗΠΑ δημιούργησαν τους Αφγανούς τζιχαντιστές  εναντίον της Σοβιετικής ΄Ενωσης από το 1979 ως το1988, αλλά μετά την υπογραφή των συμφωνιών της Γενεύης και την μετέπειτα αποχώρηση των σοβιετικών στρατευμάτων από το Αφγανιστάν οι ΗΠΑ απέσυραν την υποστήριξή τους στους Αφγανούς  τζιχαντιστές.
Επίσης οι ΗΠΑ υποστήριξαν τους αντάρτες κατά τον εμφύλιο πόλεμο στην Λιβύη και την Συρία, αλλά όταν πέτυχαν τον σκοπό τους να ανατρέψουν το εθνικιστικό καθεστώς Καντάφι στη Λιβύη και να εξασθενίσουν το αντι-ισραηλινό καθεστώς ΄Ασαντ στη Συρία οι ΗΠΑ σταμάτησαν την γενική υποστήριξη των ενόπλων αντιπάλων του καθεστώτος και τελικά κήρυξαν τον πόλεμο εναντίον μιας μερίδας Σουνιτών, του «Ισλαμικού Κράτους», όταν αυτοί παραβίασαν την εξουσιοδότηση για την Συρία και τόλμησαν να καταλάβουν την Μοσούλη και το Ανμπάρ στο Ιράκ, στις αρχές του 2014.
Οι περιφερειακοί σύμμαχοι των ΗΠΑ στην Μέση Ανατολή δεν είναι ωστόσο τόσο ραφιναρισμένοι και πεπειραμένοι στην μακιαβελική γεωπολιτική. Με την ψευδαίσθηση ότι οι συμμαχίες και οι εχθρότητες στην διεθνή πολιτική κρατούν για πάντα, οι αυταρχικοί ηγέτης της Μέσης Ανατολής συνεχίζουν να εφαρμόζουν απεριόριστα την ίδια πολιτική που οι ιέρακες της Ουάσιγκτον προγραμμάτισαν για τον χρόνο μέχρι επίτευξης των στρατηγικών τους επιδιώξεων.
Για παράδειγμα, το σύστημα ασφαλείας του Πακιστάν συνέχισε την πολιτική της εκπαίδευσης και του εξοπλισμού τζιχαντιστών του Αφγανιστάν και του Κασμίρ σε όλη την εικοσαετία ’80 και΄90 και μέχρι τον Σεπτέμβριο 2001, παρά το γεγονός ότι οι ΗΠΑ είχαν αποσύρει την υποστήριξή τους σ’ αυτούς.
Παρόμοια, η υπό την ηγεσία της Μουσουλμανικής Αδελφότητας κυβέρνηση της Τουρκίας διέπραξε το ίδια σφάλμα να παρέχει χωρίς διάκριση την υποστήριξή της στους αντικαθεστωτικούς στη Συρία ακόμη και μετά την μερική μεταστροφή της πολιτικής των ΗΠΑ και την κήρυξη πολέμου κατά του «Ισλαμικού Κράτους» τον Αύγουστο του 2014, με σκοπό να εξευμενίσει την διεθνή κοινή γνώμη, όταν οι εικόνες και τα βίντεο με τις αγριότητες των ισλαμιστών τζιχαντιστών πρόβαλαν στα κοινωνικά δίκτυα,
Η τήρηση των προφάσεων, για την συντήρηση της επίφασης Δικαιοσύνης και ηθικής, είναι απαραίτητη στην διεθνή πολιτική και οι Δυτικές Δυνάμεις φροντίζουν  να σέβονται αυτόν τον κανόνα.Τα μεσαιωνικά πελατειακά κράτη της Μέσης Ανατολής δεν διαθέτουν όμως την απαραίτητη πείρα και συχνά συνεχίζουν να εκπαιδεύουν και να εξοπλίζουν τους αντιπάλους των περιφερειακών ανταγωνιστών τους, τακτική που δεν είναι ανεκτή μακροπρόθεσμα σ’ ένα κόσμο όπου η ειρηνοφιλία έχει υιοθετηθεί ως ένα από τα θεμελιώδη αξιώματα της σύγχρονης κοσμοθεωρίας
Σχετικά με την πρόσφατη συνεργασία μεταξύ Μόσχας και Αγκύρας στον συριακό εμφύλιο πόλεμο, η εκπληκτική αυτή εξέλιξη φωτίζει επίσης τις βαθύτερες διαιρέσεις μεταξύ των ΗΠΑ και της Τουρκίας στην πολιτική απέναντι της Συρίας.
Μετά την αμερικανική μεταστροφή από την πολιτική της «αλλαγής καθεστώτος» στη Συρία τον Αύγουστο του 2014, όταν το «Ισλαμικό Κράτος» κατέλαβε την Μοσούλη και το Ανμπάρ στο Ιράκ και απειλούσε την πρωτεύουσα Ερμπίλ ενός άλλου πιστού συμμάχου των ΗΠΑ, του Μασούντ Μπαρζανί, στο πλούσιο σε πετρέλαιο Ιρακινό Κουρδιστάν, η Ουάσιγκτον προήγαγε τους Κούρδους σε βασικό όργανο της πολιτικής της στη Συρία και στο Ιράκ.       
Πρέπει να σημειωθεί ότι ο πόλεμος στη Συρία και στο Ιράκ είναι μια τριμερής σύρραξη μεταξύ Σουνιτών Αράβων, Σιιτών Αράβων και Σουνιτών Κούρδων. Μετά την κήρυξη του πολέμου εναντίον των Σουνιτών του «Ισλαμικού Κράτους», οι ΗΠΑ υποστήριξαν την υπό Σιϊτική ηγεσία κυβέρνηση του Ιράκ, αλλά οι Σιίτες ΄Αραβες του Ιράκ δεν κρίνονται  αξιόπιστοι σύμμαχοι των ΗΠΑ επειδή τελούν υπό την επιρροή του Ιράν.
Κατά συνέπεια στις ΗΠΑ δεν έμενε άλλη επιλογή από το να κάνουν τους Κούρδους το βασικό όργανο της πολιτικής τους στη Συρία και στο Ιράκ όταν οι Σουνίτες Τζιχαντιστές παρέβησαν την δικαιοδοσία τους στη Συρία και επιτέθηκαν σε περιοχές του Ιράκ, από όπου οι ΗΠΑ είχαν αποσύρει τα στρατεύματά τους το 2001.
Οι με αμερικανική υποστήριξη Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις, που είναι στα πρόθυρα απελευθέρωσης της Ράκας, πρωτεύουσας του «Ισλαμικού Κράτους», δεν είναι παρά Κούρδοι πολιτοφύλακες, με μια συμβολική παρουσία Αράβων μισθοφόρων για να τους δίνει την εμφάνιση αντιπροσωπευτικού σώματος.
΄Οσον αφορά τους περιφερειακούς παράγοντες στον συριακό εμφύλιο πόλεμο, η Σαουδική Αραβία, η Ιορδανία και τα λοιπά κράτη του Κόλπου μπορεί να μην έχουν σοβαρές επιφυλάξεις γι’ αυτήν την στενή συνεργασία μεταξύ των ΗΠΑ και των Κούρδων στη Συρία και στο Ιράκ, επειδή τα κράτη του Περσικού Κόλπου τείνουν να βλέπουν τις περιφερειακές συγκρούσεις με τον φακό της ιρανικής Σιϊτικής απειλής.
Η Τουρκία, από την άλλη πλευρά, ανησυχεί περισσότερο για τις κουρδικές χωριστικές τάσεις στις νότιο-ανατολικές επαρχίες της παρά για το Σιϊτικό  Ιράν. Και ιδιαίτερα τώρα που οι Κούρδοι πραγματοποίησαν ένα δημοψήφισμα στο Ιράκ, παρά την διεθνή πίεση εναντίον μιας τέτοιας αλόγιστης ενέργειας.
Τελικά, είναι εξαιρετικά απίθανη οποιαδήποτε ριζική  μεταβολή της  καθιερωμένης από την εποχή  του Μουσταφά Κεμάλ πολιτικής του τουρκικού πολιτικού κατεστημένου για  την παροχή ανεπιφύλακτης  υποστήριξης στην πολιτική της Ουάσιγκτον στην περιοχή. Αλλά μετά την απιστία της Ουάσιγκτον να δώσει την υποστήριξή της στους Κούρδους εναντίον των πληρεξουσίων της Τουρκίας στη Συρία είναι πολύ πιθανό ότι η υπό την ηγεσία της Μουσουλμανικής Αδελφότητας κυβέρνηση της Τουρκίας μπορεί να προσπαθήσει να ισορροπήσει τις σχέσεις της μεταξύ των αντιπάλων της εποχής του Ψυχρού Πολέμου.
---------------
*Ο Nauman Sadiq είναι νομικός, γεωπολιτικός αναλυτής εστιασμένος στις περιοχές Αφγανιστάν-Πακιστάν και Μέση Ανατολή, στην νέο-αποικιοκρατία και τον πετρο-ιμπεριαλισμό.


Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Ο Θρίαμβος του Βλαντίμιρ Πούτιν


του Nicolas Bonnal, Dedefensa org, Reseau International, 7-10-17

H επίσκεψη του βασιλιά Σαλμάν της Αραβίας στη Ρωσία, που ανακοινώθηκε ως σημαντική, αποδεικνύεται  πως όντως ήταν σε υπερθετικό βαθμό, τόσο ως σύμβολο όσο και ως ουσιαστικός παράγων υπολογισμού των νέων σχέσεων επιρροής στην Μέση Ανατολή.
Προτιμούμε πράγματι την χρήση του όρου σχέσεις επιρροής αντί  του κλασσικού « σχέσεις  ισχύος», απλώς για να υπογραμμίσουμε το προφανές ότι η επιρροή σήμερα, όπως και η επικοινωνία, έχουν ένα ρόλο βασικό, στην ουσία αποφασιστικό. Δεν ζούμε πλέον σε μιαν εποχή της γεωπολιτικής αλλά σε μιαν εποχή που χαρακτηρίζουμε ως της «Ψυχοπολιτικής».
Στην περίπτωση της Ρωσίας, η ισχύς ( η ρωσική επέμβαση στη Συρία) δεν ήταν και δεν είναι ένας ευθύς παράγων πίεσης στους διάφορους δρώντες, για να τους κάνει να στραφούν προς την Μόσχα, αλλά ένας έμμεσος παράγων ενίσχυσης της επιρροής, της έλξης που ασκεί η Μόσχα επ’ αυτών. Η σχέση δεν είναι τόσο αυτή του καταναγκασμού, που μια δύναμη ασκεί σε μιαν άλλη (την ισχύ), όσο αυτή της επίδειξης της, στην οποία η άλλη πλευρά είναι ευαίσθητη, (επιρροή).
Από αυτή την άποψη ο Σαουδικός παράγων είναι ακόμη πιο σημαντικός και πιο πειστικός. Δεν είναι η ώρα ούτε ενδιαφέρει να πει κανείς ότι η Σαουδική Αραβία είναι πλέον «σύμμαχος της Μόσχας» και ακόμη λιγότερο  «φίλος της Μόσχας», ιδιαίτερα όταν αυτοί οι προσδιορισμοί έχουν πολύ σχετική αξία στην διπλωματία, πολύ περισσότερο όταν η επιρροή και η επικοινωνία κατέχουν την θέση που έχουν. Αντίθετα, στο επίπεδο του συμβόλου, το οποίο είναι ένα μέτρο εξαιρετικά σημαντικό της επιρροής, σημειώθηκε μια κίνηση θεμελιώδους σημασίας. Η απόδειξη παρουσιάστηκε με τον κατάλογο των συμφωνιών που αφορούν στους εξοπλισμούς. Πρόκειται για τον τομέα-κλειδί  σχέσεων αποκλειστικότητας από το 1945 με τους Αγγλοσάξονες ( ΗΠΑ κυρίως, Βρετανία πολύ λιγότερο - και την Γαλλία πρόσφατα και συμπληρωματικά- αποκλειστικών σχέσεων ασφάλειας της Αραβίας με το Δυτικό στρατόπεδο. Αυτή η αποκλειστικότητα μπήκε υπό αμφισβήτηση δομικά με την ρώσο-σαουδική συμφωνία, που αφορά σημαντικά και δομικής σημασίας συστήματα ( τους πυραύλους εδάφους-αέρος S-400) και τις προοπτικές συνεργασίας (ρωσική υπόσχεση βοήθειας στην ανάπτυξη τεχνολογιών που θα επιτρέψουν στην Σαουδική Αραβία να αποκτήσει μια βιομηχανία όπλων.)
Δεν θα αποδώσουμε ιδιαίτερη άμεση σημασία στα γεγονότα από την πρακτική άποψη, ακόμη και στις προοπτικές, δοθέντος ότι όλα αυτά πρέπει να συγκεκριμενοποιηθούν. Αλλά το σύμβολο είναι σημαντικό σε ότι αφορά το μήνυμα που οι Σαουδάραβες απευθύνουν στις ΗΠΑ και στο Δυτικό στρατόπεδο. Μήνυμα που έχει την σημασία μιας διαπίστωσης γεγονότος επιβεβαιωμένου, όχι απλά πρόβλεψης, ή μέσου πίεσης ή απειλής: «Τελείωσε, δεν είστε πια οι παιδαγωγοί της περιοχής και αυτό θα έχει καθοριστικές συνέπειες για τις σχέσεις μας.»
Φυσικά αυτός ο ίδιος τομέας των εξοπλισμών χρησιμοποιείται στο δημοσίευμα του Zero Hedge της 5ης Οκτωβρίου, που παρατίθεται πιο κάτω, για να καταδείξει τον θρίαμβο της Ρωσίας στην Μέση Ανατολή στην συμβολική στιγμή της δεύτερης επετείου της ρωσικής επέμβασης στη Συρία, πειστικά εξ άλλου εξεικονιζόμενου από τις αποφασιστικές επιτυχίες στο μέτωπο. Περιέργως οι Ρώσοι επέδειξαν στην Συρία το αντίθετο αυτού που κηρύσσουν ακούραστα από πενταετίας, ότι η η δύναμη των όπλων δεν μπορεί να είναι το μέσο για την λύση της κρίσης. Βέβαια, η ρωσική επιτυχία που επέφερε την αποφασιστική ανανέωση της ισχύος του συριακού στρατού δεν τερματίζει την σύρραξη, αλλά ήταν το εργαλείο της ριζικής ανατροπής που επιτρέπει να πιστεύουμε στην δυνατότητα μιας ειρήνευσης, της οποίας οι Ρώσοι θα είναι οι απολύτως απαραίτητοι παιδαγωγοί. Το πρακτορείο Zero Hedge συνοψίζει λοιπόν αυτή την νέα πραγματικότητα με αυτή την ειρωνική παρατήρηση:
«Αυτό σημαίνει ότι μετά το Ιράν και την Τουρκία, η ρωσική πολεμική μηχανή επεκτάθηκε προς την Σαουδική Αραβία, η οποία ωστόσο είχε ακόμη παραγγείλει αμερικανικά οπλικά συστήματα αξίας εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων αυτό το καλοκαίρι.
Θα είναι το Ισραήλ ο επόμενος στον κατάλογο των αγοραστών ρωσικών όπλων;»

Η παρατήρηση είναι ειρωνική αλλά το ερώτημα δεν είναι αβάσιμο. Κατά την γνώμη μας υπάρχει μια πραγματική δυνατότητα ανάπτυξης σχέσεων μεταξύ Ρωσίας και Ισραήλ και στο επίπεδο των εξοπλισμών,  με την δεδομένη πολύπλοκη υφή των σχέσεων των δύο χωρών και την πολιτική της Ρωσίας δυνάμενη να δημιουργήσει μιαν εντελώς νέα κατάσταση στην Μέση Ανατολή. Εξ άλλου, δεν είναι η στιγμή, πως θα το έλεγε κανείς –κατάλληλη;
Φυσικά, καθώς το ένα εξηγεί το άλλο, η διεύθυνση της αμερικανικής πολιτικής τελεί σε κατάσταση αδυναμίας και κατατεμαχισμού που δύσκολα θα μπορούσε να ανασυνταχθεί και να αντιδράσει. (Φαινόμενο «Ουάσιγκτον- η-τρελή», πίσω από ένα πρόεδρο παραγωγό αταξίας, ενός αστέρα τηλεθεάματος, με την παραστατική διαπίστωση της διευθύντριας του δικτύου Russia Today, Μαργαρίτας Σιμονιάν: «Δεν υπάρχει πλέον μια μοναδική Ουάσιγκτον (κέντρο της αμερικανικής εξουσίας). Υπάρχουν πολυάριθμες μικρές Ουάσιγκτον πού εργάζονται η μια εναντίον των άλλων.»
Είναι αρκετά πιθανό ότι οι ΗΠΑ θα αναγκασθούν να ακολουθήσουν μια περισσότερο αμυντική στάση, προσπαθώντας να διατηρήσουν ότι τους μένει από πιέσεις γραφειοκρατίας και διαφθοράς για να διασώσουν ότι θα τους περιερχόταν ως «μερίδιό τους στην αγορά» της Αραβίας (αντί της αποκλειστικής νομής της). Αλλά οι καιροί πέρασαν από τότε που μπορούσαν να επαναφέρουν έναν δύστροπο σύμμαχο στον «ίσιο δρόμο» της αποκλειστικής προμήθειας αμερικανικού οπλισμού. Το είδαμε αυτό με το τουρκικό πείσμα για την αγορά αυτών των ίδιων S-400, παρά τις τρομερές πιέσεις του ΝΑΤΟ εναντίον αυτής της προμήθειας.
΄Οπερ σημαίνει ότι η επιτυχία του Πούτιν είναι τέτοια ώστε να μπορούμε να μιλάμε για «θρίαμβο». Σε κάθε περίπτωση, η θέση των Ρώσων είναι πρωτότυπη: Δεν πρόκειται καθόλου για κυριαρχία, με μια στάση ενεργητική, αν όχι και επιθετική, με τις τακτικές του καταναγκασμού και την ηγεμονική συμπεριφορά. Η προσοχή εστιάζεται πρωτίστως στα ρωσικά συμφέροντα, με την μοναδική φροντίδα της συμμετοχής στον έλεγχο μιας καταστάσεως την οποία η Ρωσία κρίνει πολύ επικίνδυνη για την περιοχή και κάτ΄ επέκταση για την ίδια, εάν δεν ληφθούν μέτρα αντιμετώπισής της. Αυτή η στάση υπαγορεύει κατά συνέπεια μιαν επέμβαση, η οποία θα πρέπει να γίνει μέσα στα νόμιμα πλαίσια και να μη δημιουργεί την εντύπωση ηγεμονισμού.

Είναι λοιπόν «με την αξία τους» που οι Ρώσοι οικοδόμησαν μέσα σε 3-4 χρόνια μια τεράστια βάση επιρροής, φέρνοντας με το μέρος τους εμπλεκόμενους εξαντλημένους από την αναταραχή που προκαλούν οι ΗΠΑ, το Δυτικό Μπλοκ και το Σύστημα. Ο θρίαμβος του Πούτιν του αξίζει, αλλά είναι κυρίως σύμφωνος με την λογική απέναντι στην κοινωνική προοδευτική  ανισορροπία του Δυτικού Στρατοπέδου.
 Ας ελπίσουμε μονάχα, για το καλό τους, ότι οι Ρώσοι δεν θ’ αλλάξουν στάση, ότι η επιτυχία δεν θα τους κάνει να χάσουν την αίσθηση του μέτρου και αυτό το είδος της φυσικής μετριοφροσύνης που χαρακτηρίζει την διπλωματία τους, κρατώντας την αυστηρά μέσα στο πλαίσιο των κανόνων ενός κόσμου πολυκεντρικού, παράλληλα με μια θαυμαστή σταθερότητα στη δράση.


Ο Νικολά Μπονάλ είναι γνωστός Γάλλος συγγραφέας και δημοσιογράφος, πτυχιούχος του περίφημου Ινστιτούτου Πολιτικών Επιστημών του Παρισιού και ανωτέρου πτυχίου φιλολογίας.


Mετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Πούτιν ο Νέος ΄Αρχων στην Μέση Ανατολή


Tο ακόλουθο άρθρο, που δημοσίευσε χθες το αμερικανικό Δελτίο Zero Hedge, με την ευκαιρία της τριήμερης, από σήμερα, πρώτης επίσκεψης βασιλιά της Σαουδικής Αραβίας στη Μόσχα, αναπαράγει δημοσίευμα του οικονομικού πρακτορείου Bloomberg, που μαζί με την Wall Street Journal και τους Financial Times συναποτελούν τα αυθεντικά φερέφωνα του Διεθνούς Καπιταλισμού. Οι διαπιστώσεις του δεν επιδέχονται επομένως αμφισβήτηση –τουλάχιστον από τους οπαδούς του συστήματος.
Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού

Ισραηλινοί και οι Τούρκοι, Αιγύπτιοι και οι Ιορδανοί, όλοι παίρνουν τον δρόμο για το  Κρεμλίνο, με την ελπίδα ότι ο Βλαντίμιρ Πούτιν, ο νέος αυθέντης της Μέσης Ανατολής, μπορεί να εξασφαλίσει τα συμφέροντά τους και να λύσει τα προβλήματά τους», γράφει το (οικονομικό πρακτορείο) Μπλούμπεργκ.

Και τώρα και αυτή η Σαουδική Αραβία έρχεται με φιλικά χαμόγελα προς το Κρεμλίνο, με την επίσκεψη του βασιλιά Σαλμάν, του πρώτου μονάρχη του πετρελαιοφόρου βασιλείου που επισκέπτεται την Μόσχα. Στην κορυφή των θεμάτων που θέλει να συζητήσει θα είναι ο έλεγχος του Ιράν, στενού συμμάχου της Ρωσίας, που αντιμετωπίζεται ως θανάσιμος εχθρός από τα αραβικά κράτη του Περσικού Κόλπου.
Μέχρι πρόσφατα -όπως παραδέχεται το Μπλούμπεργκ- η Ουάσιγκτον είχε την αποκλειστικότητα ως προορισμός των προσκυνημάτων τέτοιων ηγετών. Τώρα όμως «η αμερικανική ισχύς στην περιοχή τελεί σε αισθητή υποχώρηση» -φράση αναγνώρισης της επιτυχίας της ρωσικής επέμβασης στη Συρία, η οποία όχι μόνο κατόρθωσε να συντρίψει την τοπική απειλή του «Ισλαμικού Κράτους», αλλά διατήρησε τον πρόεδρο Μπάσερ Αλ ΄Ασαντ στην εξουσία μετά από χρόνια αμερικανικής επιμονής για την ανατροπή του.
«Μετέβαλε την πραγματικότητα, την ισορροπία δυνάμεων στον χώρο», δήλωσε ο Ντενίς Ρος, πρώην κύριος διαπραγματευτής ειρήνης των ΗΠΑ στην Μέση Ανατολή και σύμβουλος προέδρων, από τον πατέρα Μπους ως τον Ομπάμα. « Ο Πούτιν κατόρθωσε να καταστήσει τη Ρωσία παράγοντα στην Μέση Ανατολή. Γι’ αυτό βλέπετε ένα συνεχές ρεύμα Μεσανατολικών επισκεπτών καθ’ οδόν προς την Μόσχα.»
Είναι επίσης και το χρήμα: Όπως μετέδωσε το ΡΤ, κατά την επίσκεψη του βασιλιά Σαλμάν στην Μόσχα θα ανακοινωθεί η σύσταση κοινού Ρώσο-Σαουδικού ταμείου επενδύσεων στον ενεργειακό τομέα, κατά την δήλωση του Ρώσου υπουργού Ενέργειας Αλεξάντερ Νόβακ στο τηλεοπτικό δίκτυο Ελ Αραμπίγια. Ο Νόβακ ανέφερε ότι η βασική συμφωνία για την δημιουργία αυτού του ταμείου ενός δις δολαρίων έχει ήδη ληφθεί. «Η Ρωσία-είπε- στοχεύει στην ανάπτυξη της συνεργασίας με την Σαουδική Αραβία όχι μόνο στο πλαίσιο του OPEC αλλά και πέραν του καρτέλ». Μεταξύ άλλων, στον ενεργειακό τομέα, στον τομέα του ηλεκτρισμού και στις πηγές ανανεώσιμης ενέργειας. Επιπλέον, Μόσχα και Ριάντ αναμένεται να ανακοινώσουν ένα νέο πρόγραμμα επενδύσεων και βιομηχανικά προγράμματα. Την περασμένη εβδομάδα  ο γενικός διευθυντής του ρωσικού Ταμείου Αμέσων Επενδύσεων (RDIF) Κυρίλ Ντιμιτρίεφ εξήρε την συνεργασία μεταξύ του(RDIF) με την Σαουδαραβική Γενική Αρχή Επενδύσεων (SAGIA) στην κοινή έρευνα επενδυτικών προγραμμάτων στη Ρωσία. Η SAGIA προβλέπεται να εισαγάγει ρωσικές εταιρείες στην Σαουδική αγορά.
Ωστόσο η επιτυχία του Πούτιν θα γεννήσει προβλήματα, αφού  καθώς σωρεύονται τα συγκρουόμενα αιτήματα δεν θα είναι εύκολο να επιστρέψουν όλοι οι επισκέπτες ικανοποιημένοι.» Όσο περισσότερο προσπαθείς να υιοθετήσεις μια πολιτική συνεργασίας με όλους, τόσο ανακαλύπτεις πόσο δύσκολο είναι αυτό το παιχνίδι,» είπε ο Ρος.
Η Μόσχα ήταν μια σημαντική δύναμη στη Μέση Ανατολή κατά τον Ψυχρό Πόλεμο, εξοπλίζοντας αραβικά κράτη εναντίον του Ισραήλ, αλλά με την κατάρρευση του κομμουνισμού στα τέλη της δεκαετίας του ’80, έσβησε και η επιρροή της Ρωσίας. Όταν οι ΗΠΑ εισέβαλαν στο Ιράκ, η Ρωσία ήταν θεατής, ανήμπορος να κάνει κάτι περισσότερο από διαμαρτυρίες. Η εικόνα άρχισε να αλλάζει το 2013, όταν ο Ομπάμα αποφάσισε να μην επιτεθεί στον ΄Ασαντ. Δυο χρόνια αργότερα, ο Πούτιν έστειλε στρατό και αεροπλάνα να τον υπερασπίσουν.
Οι περισσότεροι από τους συμμάχους της Αμερικής ήσαν σταθερά στο στρατόπεδο εναντίον του ΄Ασαντ. Απογοητεύτηκαν όταν η αμερικανική στρατιωτική ισχύς δεν χρησιμοποιήθηκε για την ανατροπή του. Η ισχύς και επιρροή της Ρωσίας στην περιοχή ενισχύθηκε «επειδή το επέτρεψε ο Ομπάμα», λέει ο Χαλέντ Μπαταρφί. Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αλ Φαϊζάλ της Τζέντας, στη Σαουδική Αραβία. «Δυστυχώς αποσύρθηκαν σε μέγα βαθμό από την Μέση Ανατολή».
Την ίδια άποψη εξέφρασε τον περασμένο μήνα και ο Τούρκος Πρόεδρος Ερντογάν, που επί χρόνια συνιστούσε αμερικανική δράση εναντίον του ΄Ασαντ. Οι συνομιλίες με τους Αμερικανούς «δεν οδηγούσαν πουθενά», δήλωσε. Και έτσι η Τουρκία              συνεργάζεται τώρα με τη Ρωσία και το Ιράν σ’ ένα σχέδιο για την αποκλιμάκωση της σύγκρουσης. «Επιτυγχάνει αποτελέσματα», δήλωσε ο Ερντογάν
Πριν δυο χρόνια οι εντάσεις με τον Πούτιν απειλούσαν με έκρηξη, όταν οι Τούρκοι κατέρριψαν ρωσικό αεριωθούμενο στα σύνορα της Συρίας. Την περασμένη Παρασκευή, ο Ρώσος Πρόεδρος πέταξε στην ΄Αγκυρα για δείπνο με τον Τούρκο ομόλογο και «φίλο του», ο οποίος έχει συμφωνήσει να αγοράσει ρωσικά πυραυλικά συστήματα S-400, ερεθίζοντας τα άλλα μέλη του ΝΑΤΟ.
 Στο μεταξύ, σε μια παράδοξη μεταστροφή, οι Σαουδάραβες που χρηματοδοτούσαν τους αντάρτες εναντίον της  κυβέρνησης ΄Ασαντ, όπως και ακραίες ομάδες που είχαν αποσπασθεί από την Αλ Κάϊντα συνεργάζονται με την Ρωσία στο να καλοπιάσουν την αντιπολίτευση να ενωθεί για διαπραγματεύσεις ειρήνευσης, που πιθανότατα θα ισχυροποιήσουν το καθεστώς ΄Ασαντ –ενώ παράλληλα η Σαουδαραβία ήρθε σε ρήξη με το Κατάρ, παλαιότατο σύμμαχό της.
Οι σύμμαχοι της Αμερικής χαροποιήθηκαν με την αλλαγή του Αμερικανού Προέδρου και την σκληρή ρητορική του Τραμπ περί αντιμετώπισης του Ιράν. Μέχρι σήμερα ωστόσο και αυτός παρέμεινε κοντά στην πολιτική των προκατόχων του στη Συρία, επικεντρωμένος στην καταπολέμηση του Ισλαμικού Κράτους.
΄Ετσι, καθώς απομακρύνεται ο στόχος της αλλαγής καθεστώτος στη Συρία, έχουν μεταβληθεί και οι προτεραιότητες. Οι Σαουδάραβες και άλλα αραβικά κράτη του Περσικού Κόλπου ζητούν από τη Ρωσία να περιορίσει τον ρόλο του Ιράν στη Συρία, όπου οι Εσμπολά και άλλες Σιιτικές πολιτοφυλακές, υποστηριζόμενες από την Τεχεράνη, διέθεσαν δυνάμεις κρούσεως για την επίθεση του ΄Ασαντ.
Ωστόσο γρήγορα θα διαψευσθούν οι όποιες προσδοκίες μπορεί να έχει ο μονάρχης της Σαουδικής Αραβίας, ότι μπορεί να βάλει μια σφήνα ανάμεσα στη Ρωσία και το Ιράν,. Ο Πούτιν δεν θα μεταβάλει την στάση του απέναντι στο Ιράν για να ικανοποιήσει τις σαουδικές επιθυμίες, σύμφωνα με πρόσωπο οικείο στο Κρεμλίνο, που επικαλείται το Μπλούμπεργκ. Και ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Νετανιάχου, που επισκέφτηκε τη Ρωσία τέσσερεις φορές μέσα σε 18 μήνες, το βρήκε δύσκολο να μεταπείσει τον Ρώσο ηγέτη.
Τον Αύγουστο ο Νετανιάχου είπε στον Πούτιν ότι η αυξανόμενη παρουσία του Ιράν  στη Συρία είναι «απαράδεκτη». Τον Σεπτέμβριο δήλωσε στο CNN ότι ο Ιρανοί επιχειρούν να καταστήσουν τη Συρία αποικία τους, με σκοπό «να μας καταστρέψουν και να καταλάβουν όλη τη Μέση Ανατολή.»
Ωστόσο η Ρωσία απέρριψε το αίτημά του για μιαν ουδέτερη ζώνη ανάσχεσης εντός της Συρίας, που θα κρατούσε τις δυνάμεις του Ιράν και του Εσμπολά σε απόσταση τουλάχιστον 60 χιλιομέτρων από τα σύνορα του Ισραήλ. Ένα πρόσωπο στη Μόσχα, γνώστης του θέματος, είπε ότι η Ρωσία πρόσφερε στο Ισραήλ μια ζώνη αποκλεισμού μόνο πέντε χιλιομέτρων πλάτους.
Απολαμβάνοντας τον νέο ρόλο της ως ισχυρού διαιτητή, η Μόσχα απέρριψε επίσης την πρόταση των ΗΠΑ να γίνει ο ποταμός Ευφράτης η διαχωριστική γραμμή μεταξύ συριακών κυβερνητικών στρατευμάτων και δυνάμεων υποστηριζόμενων από τις ΗΠΑ στην Ανατολική Συρία. Αυτό οδήγησε σε αγώνα δρόμου για την κατάληψη της στρατηγικά σημαντικής και πλούσιας σε πετρέλαια  περιοχής των συνόρων κα τώρα εκδηλώνεται στον ανταγωνισμό για τον έλεγχο του Ντέϊρ Εζζόρ.
Παράλληλα η Ρωσία πέτυχε να διατηρήσει ανοικτούς διαύλους επικοινωνίας με όλες τις πλευρές, από το Ιράν στη Σαουδική Αραβία και από την Παλαιστινιακή ριζοσπαστική ισλαμική οργάνωση Χαμάς στο Ισραήλ, δήλωσε ο Αϊχάμ Καμέλ , διευθυντής Μέσης Ανατολής Και Βορείου Αφρικής του Eurasia Group.
Eνώ η Ρωσία δεν υποχώρησε στο θέμα της ζώνης ανάσχεσης, παρέχει μια σιωπηρή συγκατάβαση που επιτρέπει στο Ισραήλ να πραγματοποιεί βομβαρδισμούς του Εσμπολά στη Συρία, είπε ο Αντρέϊ  Κορτούνωφ, γενικός διευθυντής του ρωσικού Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων, μιας ομάδας ερευνών συσταθείσας από το Κρεμλίνο.
Η Ρωσία μεσολαβεί μαζί με την Αίγυπτο για τον τερματισμό της δεκαετούς ενδο-παλαιστινιακής ρήξης, μεταξύ της Φατάχ στην Δυτική ΄Οχθη και της Χαμάς στη Γάζα. Ο Πούτιν προσκάλεσε τις αντίπαλες κυβερνήσεις της Λιβύης στο Κρεμλίνο, όταν σειρά  ειρηνευτικών αποπειρών από άλλες χώρες είχαν μηδενικό αποτέλεσμα. Η Ρωσία εξελίχθηκε σε μείζονα επενδυτή στο πλούσιο σε πετρέλαια Κουρδιστάν του Ιράκ και ήταν από τις ελάχιστες χώρες στον κόσμο που απέφυγε να καταδικάσει το πρόσφατο δημοψήφισμα για ανεξαρτησία.
Το εκπληκτικότερο είναι ότι, από την οικονομική άποψη, αυτός ο συναγωνισμός για επιρροή μοιάζει δραματικά άνισος. Το ΑΕΠ της Αμερικής είναι 13 φορές του ΑΕΠ της Ρωσίας. Εντούτοις, αυτός δεν είναι πάντοτε ο αποφασιστικός παράγοντας, είπε ο Αλεξάντερ Ζότωφ, Ρώσος πρεσβευτής στη Συρία από το 1989 ως το 1994.Και πρόσθεσε: «Πολλές φορές βλέπεις δυο πυγμάχους να ανεβαίνουν στο ριγκ, ο ένας να είναι γίγας, με φουσκωμένους μυς και ο άλλος να είναι πιο μικρόσωμος, αλλά ευλύγιστος, ταχύς και να έχει καλύτερη τεχνική».
Ενώ η οικονομία είναι περιοριστικός παράγοντας για τη Ρωσία. Ο Πούτιν έχει ένα άλλο πραγματικό πλεονέκτημα έναντι των Αμερικανών προέδρων, κατά τον Πωλ Σαλέμ, αντιπρόεδρο του Ινστιτούτου Μέσης Ανατολής στην Ουάσιγκτον. « Δεν έχει το Κογκρέσο να τον ανησυχεί και ούτε εκλογές που κινδυνεύει να χάσει. Ο Πούτιν είναι εκεί για σχεδόν δυο δεκαετίες. Πολύ χρόνο για την γεωπολιτική. Με «μια πολύ συνεπή ηγεσία και ένα συνεπές μήνυμα», είπε ο Σάλεμ. «Αυτός λέει ότι κάνει  και κάνει ότι λέει.»
Η άνοδος της Ρωσία σημειώθηκε καθώς η αμερικανική ηγεσία έγινε ανήσυχη για την Ασία και το αμερικανικό κοινό κουράστηκε από τους πολέμους της Μέσης Ανατολής –γεγονός που παραδέχθηκαν ο Τραμπ όσο και ο Ομπάμα.
Ασφαλώς, «η Ουάσιγκτον παραμένει η απαραίτητη δύναμη στην Μέση Ανατολή» είπε ο Αϊχάμ Καμέλ. Αλλά η δέσμευσή της στις παραδοσιακές συμμαχίες εξασθενίζει, και αυτό ωθεί τους περιφερειακούς ηγέτης να ποντάρουν σε δύο ταμπλό.

Και όπως καταλήγει το Μπλούμπεργκ: « Το Κρεμλίνο είναι στην σκέψη όλου του κόσμου.»

Εάν η Ουάσιγκτον Θέλει το Πετρέλαιο της Συρίας Θα Πρέπει να πολεμήσει Για να το Πάρει. *


του Mike Whitney, Unz Review, R.Insider 28-9-17

«Για περισσότερα από έξη χρόνια, οι Σύροι κατέβαλαν μεγάλες θυσίες για να υπερασπίσουν την χώρα τους απέναντι σ’ έναν τρομοκρατικό πόλεμο πρωτοφανούς αγριότητας. Ο συριακός λαός άνθεξε, σε πείσμα κάθε αντιξοότητας, γιατί ήξερε πως αυτός ήταν ένας πόλεμος που στόχευε να εξαφανίσει την χώρα του και μαζί της την δική του ύπαρξη. Αποτελεί ένα παράδειγμα προς μίμηση για κάθε λαό που μπορεί ν’ αντιμετωπίσει, τώρα ή στο μέλλον, παρόμοιες απόπειρες να τσακίσουν την θέλησή του και να τον στερήσουν την ελευθερία και κυριαρχία της χώρας του.»

Βαλίντ Αλ-Μουαλέμ, αντιπρόεδρος της κυβέρνησης της Συρίας. 
Δήλωση στην Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ.

Η Ουάσιγκτον καθυστέρησε το σχέδιό της να ανυψώσει ένα σιδηρούν παραπέτασμα κατά μήκος της ανατολικής όχθης του Ευφράτη, προκειμένου να αναπτύξει τις κουρδικές της δυνάμεις εφόδου βαθιά στην επαρχία Ντέϊρ Εζόρ. Οι Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (ΣΔΔ) προήλαυναν ταχέως στα νότια επί σχεδόν μια βδομάδα για να προλάβουν την σταθερή προώθηση του Σύρο-Αραβικού Στρατού (ΣΑΣ)και τις επίλεκτες μονάδες του των «τίγρεων».

Ο εκπληκτικός θρίαμβος των κυβερνητικών δυνάμεων στο Ντέϊρ Εζόρ αποτέλεσε πλήγμα που θόλωσε την Ουάσιγκτον, προκαλώντας κάθε είδους επιπόλαιες αντιδράσεις, όπως επιθέσεις με όλμους και πυραύλους σε θέσεις των κυβερνητικών στρατευμάτων, μια συντονισμένη από τους Αμερικανούς αιφνιδιαστική επίθεση στην επαρχία του Ιντλίμπ και πλήθος άλλες προκλήσεις που απέβλεπαν να περισπάσουν την προσοχή από τον κύριο στρατηγικό στόχο, τις πλουτοφόρες πετρελαιοπηγές της κοιλάδας του Ευφράτη.

Επί του παρόντος οι ΣΔΔ είναι σε καλύτερη θέση να ελευθερώσουν τις πετρελαιοπηγές από τον έλεγχο των Τζιχαντιστών. Ωστόσο πρέπει να ερωτηθεί γιατί οι ΣΔΔ απέστρεψαν ξαφνικά την προσοχή τους από την πολιορκία της Ράκκα και έσπευσαν να στείλουν στρατεύματα στο νότο, στις πετρελαιοπηγές,εάν δεν είχαν την πρόθεση να διεκδικήσουν την ιδιοκτησία αυτών των πηγών ενέργειας και να εμποδίσουν τις συριακές κυβερνητικές δυνάμεις να τις ανακτήσουν; Αυτή στην πραγματικότητα είναι η μόνη λογική εξήγηση της ενέργειάς τους. Και είναι προφανές ότι οι ΣΔΔ δεν ενεργούν για λογαριασμό τους, αλλά απλώς υπακούουν στις διαταγές της Ουάσιγκτον, εκτιθέμενοι σε μεγάλο κίνδυνο ( βομβαρδισμού από την ρωσική αεροπορία), απλώς για να ικανοποιήσουν την ασίγαστη δίψα της Ουάσιγκτον για πετρέλαιο.

Οι ενέργειες των ΣΔΔ επιβεβαιώνουν ότι η στηριζόμενη από τους Αμερικανούς πολιτοφυλακή δεν μπορεί πλέον να θεωρείται ως σύμμαχος της Συρίας που συμβάλλει στον αγώνα εναντίον των Ισλαμιστών τρομοκρατών. Οι ΣΔΔ είναι ένα ακόμη εχθρικό ανατρεπτικό σώμα, που εφαρμόζει τα αυτοκρατορικά σχέδια της Ουάσιγκτον.

Το μόνο ερώτημα είναι εάν ο Συριακός Στρατός και οι σύμμαχοί του θα μεταχειρισθούν αυτό το σώμα με την ίδια σκληρότητα που επιφυλάσσουν στους Τζιχαντιστές τρομοκράτες Αλλά φυσικά δεν έχει την δυνατότητα επιλογής, από την στιγμή που οι ΣΔΔ προσπαθούν να αρπάξουν ζωτικές πλουτοπαραγωγικές πηγές, απαραίτητες για την επιβίωση της Συρίας.

Κοντολογίς, πληρεξούσιες των ΗΠΑ δυνάμεις και μέλη του συνασπισμού που υποστηρίζουν οι Ρώσοι οδεύουν προς στρατιωτική σύρραξη επειδή η Ουάσιγκτον εξάλειψε κάθε άλλη επιλογή.

Την Δευτέρα, η (κυρίως Κουρδική) πτέρυγα πληροφοριών των ΣΔΔ κατηγόρησε τις ρωσικές αεροδιαστημικές δυνάμεις ότι βομβάρδισαν της θέσεις τους πλησίον του εργοστασίου αερίου Κόνικο. Η Διοίκηση των ΣΣΔ εξέδωσε ανακοίνωση κατηγορώντας τη Ρωσία ότι ενισχύει τους Τζιχαντιστές εναντίον τους. Ανέφερε ότι ο βομβαρδισμός προκάλεσε τον θάνατο και τραυματισμό αριθμού μαχητών τους…ενώ προελαύνουν σε συντονισμό με τις δυνάμεις του Σφαιρικού Συνασπισμού.

«Σθεναρά καταδικάζουμε τις επιθέσεις των Ρώσων και των συμμάχων τους που υπηρετούν την τρομοκρατία και διαβεβαιώνουμε ότι δεν πρόκειται να μείνουμε αδρανείς αλλά θα χρησιμοποιήσουμε το δικαίωμά μας σε νόμιμη άμυνα», κατέληγε η ανακοίνωση.

Οι αυτό-αποκαλούμενες «Δυνάμεις του Σφαιρικού Συνασπισμού» είναι εφεύρεση της Ουάσιγκτον, η οποία ουδέποτε προσκλήθηκε να πολεμήσει στην Συρία και η οποία παραβιάζει την εθνική κυριαρχία της Συρίας. Επίσης ο ισχυρισμός ότι οι ΣΔΔ «θα αμυνθούν νομίμως» εναντίον των δυνάμεων της κυρίαρχης κυβέρνησης δεν είναι άξιος σχολιασμού. Οι ΣΣΔ δεν έχουν νόμιμο δικαίωμα να διεξάγουν στρατιωτικές επιχειρήσεις στην συριακή επικράτεια.

Επίσης κατά την δική του ομολογία, οι ΣΔΔ επιχειρούν να καταλάβουν το Εργοστάσιο Αερίου Κόνικο. Και την Δευτέρα προχωρούσαν νότια καταλαμβάνοντας τις πετρελαιοπηγές ΄Ιμπσα και Τάϊφα και κινούνταν νοτιότερα προς τις πετρελαιοπηγές της Τζάφρα.

Νομίζει η Ουάσιγκτον ότι ο Πούτιν είναι τυφλός, για να μην βλέπει τι συμβαίνει;

Φυσικά όχι. Η Ουάσιγκτον έχει στον νου της το πετρέλαιο και οι εντολοδόχοι της εκτελούν εντολές. Είναι απλό και ολοφάνερο. Αλλά υπάρχει ένα τεχνικό προβληματάκι: ΄Αν η Ουάσιγκτον θέλει το πετρέλαιο της Συρίας, θα πρέπει να πολεμήσει γι’ αυτό.


*Ο τίτλος του άρθρου στο αμερικανικό Unz Review ήταν « Αμερικανικό Σιδηρούν Παραπέτασμα στον Ευφράτη». Η αλλαγή του τίτλου στην ρωσική ιστοσελίδα αποτελεί καθ’ εαυτήν μήνυμα…


Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Οξύνεται στην Επιφάνεια ο Υποβρύχιος Ρώσο-Αμερικανικός Πόλεμος Μέσω Τρίτων στη Συρία

Κλιμάκωση εναλλασσομένων βομβαρδισμών και απειλών με κίνδυνο απ’ ευθείας σύρραξης στις ενεργειακές πηγές της Συρίας. Διπλωματική δήλωση του ΥΠΕΘΑ Στρατηγού Μάτις


του Μιχαήλ Στυλιανού

O τριετής υποβρύχιος αμερικανο-ρωσικός πόλεμος δι-αντιπροσώπων στην Συρία αναδύεται τώρα στην επιφάνεια, με διασταύρωση ολοένα σαφέστερων απειλών, μετά τις τελευταίες εχθροπραξίες στις όχθες του Ευφράτη, όπου σκοτώθηκε σε βομβαρδισμό Τζιχαντιστών ο Ρώσος Αντιστράτηγος Βαλέρι Οσάπωφ, όπως με καθυστέρηση ανακοίνωσε χθες το ρωσικό Υπουργείο Αμύνης και μετέδωσε το διεθνές δίκτυο RT(Russia Today).

H ανακοίνωση του υπουργείου ανέφερε ότι ο Οσάπωφ, από τους επικεφαλής στρατιωτικών συμβούλων στη Συρία, βρισκόταν σε προκεχωρημένο διοικητήριο των συριακών δυνάμεων, που απελευθέρωσαν την πόλη Ντέϊρ εζ Ζορ. Τραυματίστηκε θανάσιμα από έκρηξη βλήματος σε αιφνίδιο βομβαρδισμό Τζιχαντιστών με όλμους. Ο θάνατός του ανεβάζει τον αριθμό των Ρώσων πεσόντων στον πόλεμο της Συρίας σε 37.

Την είδηση μετέδωσε και η Φωνή της Αμερικής.

Το Ρωσικό υπουργείο Αμύνης εξέδωσε επίσης ανακοίνωση και κοινοποίησε δορυφορικές φωτογραφίες βίντεο, μεταδιδόμενες από την ρωσική τηλεόραση, που αποδεικνύουν, όπως υποστηρίζεται, την συνεργασία των αμερικανικών στρατευμάτων με τους Τζιχαντιστές τρομοκράτες.


Η απομαγνητοφώνηση της περιγραφής των εικονιζομένων στο βίντεο του υπουργείο Αμύνης στην τηλεοπτική μετάδοση αναφέρει:

«Το ρωσικό υπουργείο Αμύνης μόλις έδωσε στη δημοσιότητα σειρά δορυφορικών εικόνων από περιοχές υπό την κατοχή Ισλαμιστών τρομοκρατών που αποδεικνύουν συντονισμένες ενέργειες Αμερικανών στρατιωτικών και δυνάμεων του «Ισλαμικού Κράτους», σε περιοχές κατεχόμενες από τους Ισλαμιστές στον Νομό του Ντέϊρ εζ Ζορ, από την 8η ως την12η Σεπτεμβρίου.
Χωρίς αντίσταση από τους μαχητές του «Ισλαμικού Κράτους», αμερικανικές δυνάμεις είναι παρούσες και κινούνται προς την πόλη του Ντέϊ εζ Ζορ.

Σε περιοχή ελεγχόμενη από τους Τζιχαντιστές εικονίζεται μεγάλος αριθμός οχημάτων Hummer που χρησιμοποιούν οι αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις.

Oι φωτογραφίες δείχνουν καθαρά τις αμερικανικές μονάδες Ειδικών Επιχειρήσεων να σταθμεύουν σε οχυρές θέσεις εγκατεστημένες από Τζιχαντιστές τρομοκράτες, ενώ δεν υπάρχουν ίχνη επίθεσης, μάχης ή οιουδήποτε αεροπορικού βομβαρδισμού από τον συμμαχικό συνασπισμό των Αμερικανών για την εκτόπιση των τρομοκρατών.

Επιπλέον οι Αμερικανοί στρατιώτες δείχνουν ασφαλείς σε περιοχή κατεχόμενη από τους Τζιχαντιστές. Παρά το γεγονός ότι τα αμερικανικά οχυρωμένα στρατόπεδα βρίσκονται σε περιοχές κατεχόμενες από το «Ισλαμικό Κράτος», δεν υπάρχει σ’ αυτά φρουρά ελέγχου και προστασίας.

Ταυτόχρονα, στρατός των ΣΣΔ κινείται στην ανατολική όχθη του Ευφράτη προς τα σύνορα του Ιράκ. Σφοδρός βομβαρδισμός πυροβολικού στρέφεται κατά του συριακού στρατού από περιοχές όπου σταθμεύουν αμερικανικές ειδικές δυνάμεις και Τζιχαντιστές του ΙΚ.»

Καταγγελτικός Αντίλογος

΄Αρθρο του Μarco Marjanovic επίσης στο R.Insider, αναφέρει χθεσινές καταγγελίες κουρδικών δυνάμεων ΣΔΔ συνεργαζόμενων με Αμερικανούς ότι υπέστησαν ρώσο-συριακή επίθεση από αέρος και ξηράς πλησίον μεγάλης πηγής φυσικού αερίου που είχαν καταλάβει από τους Ισλαμιστές στην επαρχία Ντέϊρ εζ Ζορ. Η καταγγελία αναφέρει ότι πρόκειται για την δεύτερη επίθεση εντός δεκαημέρου και ότι σ’ αυτήν υπήρξαν νεκροί και τραυματίες.

Σχετική ανακοίνωση των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων, μιας συμμαχίας Κούρδων και Αράβων υπό αμερικανική προστασία, που καταγγέλλει το γεγονός προσθέτει: « Δεν πρόκειται να μείνουμε αδρανείς, με το όπλο παρά πόδα, αλλά θαχρησιμοποιήσουμε τα νόμιμα δικαιώματά μας σε αυτοάμυνα.»

Ο αρθρογράφος ανακεφαλαιώνει ως εξής τον διαξιφισμό καταγγελιών από τις αρχές του μηνός:

  • ΄Αραβας διοικητής ΣΔΔ δηλώνει ότι δεσμεύεται να εμποδίσει τον συριακό στρατό να διαβεί τον Ευφράτη. 
  • Αμερικανοί καταγγέλλουν ότι ρωσικά αεριωθούμενα εσκεμμένα βομβάρδισαν θέσεις ΣΔΔ, με Αμερικανούς στρατιώτες σε μικρή απόσταση. 
  • Η Ρωσία καταγγέλλει τις ΣΔΔ ότι πλημμύρισαν τον Ευφράτη για να εμποδίσουν την διάβαση του συριακού στρατού. –Η Ρωσία καταγγέλλει τις ΣΔΔ και τις ΗΠΑ ότι βομβαρδίζουν θέσεις του συριακού στρατού με παριστάμενους Ρώσους στρατιώτες. 
  • Η Ρωσία καταγγέλλει τους Αμερικανούς για συνεργασία με τους Τζιχαντιστές.
Επόμενο άρθρο του ίδιου συντάκτη με την ίδια ημερομηνία στο Russia Insider φέρει τον τίτλο:

Σε Διαφανή Απειλή, Οι ΗΠΑ Δηλώνουν Πως Ενίσχυσαν την Εποπτεία της Ρωσικής Στρατιωτικής Παρουσίας στη Συρία.


Το άρθρο καταγράφει και σχολιάζει χθεσινή δήλωση αμερικανικής στρατιωτικής πηγής στο δίκτυο CNN ότι «έχει ενταθεί η παρακολούθηση των στρατιωτικών θέσεων των Ρώσων στη Συρία». Κατά τον αρθρογράφο πρόκειται για διαρροή του αμερικανικού Πενταγώνου, που θέλει να γνωρίζουν οι Ρώσοι στρατιωτικοί ότι οι ΗΠΑ τους παρακολουθούν άγρυπνα στη Συρία, «μετά τις ρωσικές απειλές».

«Αμερικανικές δυνάμεις στην Συρία αύξησαν την επιτήρηση των θέσεων του ρωσικού στρατού στη Συρία μετά την προειδοποίηση της Μόσχας ότι Αμερικανοί στρατιώτες μπορούν να βρεθούν στο πεδίο ρωσικών επιχειρήσεων, σύμφωνα με αξιωματούχο αμέσως συνδεόμενο με την κατάστρωση των αμερικανικών στρατιωτικών σχεδίων», μετέδωσε το CNN. «Πάντοτε ξέρουμε που βρίσκονται», πρόσθεσε ο αξιωματούχος.

Ο αρθρογράφος υπενθυμίζει πως οι Ρώσοι είχαν καταγγείλει αμερικανικές και συμμαχικές τους δυνάμεις για βομβαρδισμούς εναντίον του συριακού στρατού, με Ρώσους παρόντες στο πεδίο και είχαν προειδοποιήσει πως θα αντιδράσουν με αντίποινα. Στους Αμερικανούς, που είχαν διατυπώσει αντίστοιχη κατηγορία, αυτό αποτελεί ρωσική απειλή. Τώρα στους Ρώσους, η δήλωση περί ενισχυμένης επιτήρησής τους θα ακουστεί ως νέα αμερικανική απειλή ότι ίσως χτυπήσουν κατ’ ευθείαν τους Ρώσους την επόμενη φορά. Όπως κι’ αν το δεις -γράφει ο συντάκτης- περισσότερη συνεχώς βενζίνη χύνεται στην φωτιά του συναγωνισμού για τον Ευφράτη και της σύγκρουσης που απειλείται να εκραγεί.

Καταλήγει όμως σε τόνο αισιόδοξης ύφεσης, με την ακόλουθη δήλωση του Αμερικανού υπουργού Αμύνης (του αποκαλούμενου από αρκετούς ως «Υπερπροέδρου») στρατηγού Μάτις:

«Δεν ανησυχώ. Εξακολουθούμε να διαλεγόμαστε με τους Ρώσους σε πνεύμα συνεργασίας. Θα τα βρούμε»

Νέες Δραματικές Λεπτομέρειες του Ρωσικού Σφυροκοπήματος των Αμερικανικών Στρατιωτικών Προκλήσεων στη Συρία Από Την Ρωσική Τηλεόραση

Συνεντεύξεις Ρώσων στρατιωτικών που ενεπλάκησαν στην σύγκρουση αποκαλύπτουν πως ήταν μια σφοδρή και επικίνδυνη αναμέτρηση. Επενέβη επίσης ρωσικό υποβρύχιο εξαπολύοντας φραγμό πυραύλων Κρουζ.



του Μιchael Bateman, Russia Insider,24-0-2017

Για μια εξαιρετικήν ανάλυση του ερχομένου κινδύνου μιας σοβαρής αμερικανο-ρωσικής σύγκρουσης στη Συρία, διαβάστε το άρθρο του Mike Whitney Μπάρμπα Σαμ κατά Ρωσίας στη Συρία που δημοσιεύουμε σήμερα.*
Πως είναι δυνατόν η κυρίαρχη είδηση σε όλα τα καθιερωμένα ρωσικά ΜΜΕ, για την απόπειρα των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών να αιχμαλωτίσουν 29 άνδρες της ρωσικής στρατιωτικής αστυνομίας, η οποία οδήγησε σε επτάωρη σφοδρή μάχη, με την ανάμειξη –όπως τώρα αποκαλύπτεται- και ρωσικού υποβρυχίου με πυραυλικό βομβαρδισμό, να καλύπτεται από πλήρη αποσιώπηση στα Δυτικά ΜΜΕ;
Η απόπειρα κατέληξε σε συντριβή των Τζιχαντιστών και των Αμερικανών καθοδηγητών τους με εξουθενωτικές απώλειες.
Γράφαμε γι’ αυτό από την πρώτη  κυκλοφορία της είδησης την Τετάρτη το βράδυ, την Παρασκευή, με την επιβεβαίωση της επιτυχίας μας και τίτλο «Τεράστια ρωσική νίκη κατά «Αμερικανικών Μυστικών Υπηρεσιών στη Συρία» και το Σάββατο με σχετικές δηλώσεις του ρωσικού Γενικού Επιτελείου, δημοσιεύματα που είχαν πολλές χιλιάδες αναγνώστες.
Σχετικά βίντεο στον YouTube δίαυλό μας είχαν περισσότερους από 200.000 θεατές. Οι παραπάνω αριθμοί αποδεικνύουν πως πολύς κόσμος προσέχει τι συμβαίνει.
Όπως έδειξαν αυτές οι πληροφορίες τα ρωσικά ΜΜΕ και το ρωσικό Υπουργείο Αμύνης καταγγέλλουν ηχηρά και οργισμένα « τους Αμερικανούς», «αμερικανικές ειδικές δυνάμεις», «αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες» κλπ, ότι, ουσιαστικά, άνοιξαν μάχη εναντίον τους. Αυτό σε μας φαίνεται σαν άξιο ειδησεογραφικής καταγραφής.
Ιδού δυο ακόμη ρεπορτάζ στη ρωσική τηλεόραση, στο βασικό μάλιστα βραδινό δελτίο ειδήσεων που παρακολουθεί όλη η χώρα, γι’ αυτή τη μάχη –με τους Ρώσους να μιλούν για «πρόκληση των αμερικανικών ειδικών δυνάμεων» και για οργισμένες «προειδοποιήσεις» «στην Αμερική» από Ρώσους στρατιωτικούς ότι θα αντεπιτεθούν «αποφασιστικά» εναντίον τους, όπως το έκαναν και αυτή τη φορά.
Σε αυτό το πρώτο βίντεο υπάρχουν σκηνές με Ρώσους, κάτω από πυρά να παρέχουν βοήθεια σε τραυματισμένο Σύρο, συνεντεύξεις Ρώσων στρατιωτών που έλαβαν μέρος στη μάχη, να λένε πως «ήταν θαύμα» πως δεν υπήρξαν θύματα Ρώσοι, εικόνες ρωσικών φορτηγών διάτρητων από βλήματα και μια χαίνουσα τρύπα από πλήγμα πυραύλου. Ο δημοσιογράφος στην περιγραφή του χρησιμοποιεί την έκφραση «πιπερωμένο με μολύβι».
Παρουσιάζονται συνεντεύξεις με Ρώσους των ειδικών δυνάμεων (πρόσωπα αποστραμμένα απόν τον φακό)που περιγράφουν την μάχη. (Δεν είχαμε τον χρόνο να απομαγνητοφωνήσουμε την αφήγησή τους, όπως κάνουμε συνήθως.)
Και εδώ είναι ένα άλλα χθεσινοβραδινό τηλεοπτικό δελτίο ειδήσεων, που περιγράφει με λεπτομέρειες πως ρωσικά υποβρύχια αναμείχθηκαν στην μάχη εκτοξεύοντας από απόσταση 300 χιλιομέτρων πυραύλους που κατέστρεψαν στρατόπεδα βάσεων, κρύπτες όπλων, εξοπλισμό και υποδομές υποστήριξης.
Μια ερώτηση που έρχεται στον νου είναι: Εάν «με θαύμα» οι Ρώσοι δεν είχαν θύματα τι θα γινόταν αν είχαν χάσει πολλούς άνδρες;,
Τι θα συνέβαινε εάν οι στρατονόμοι τους είχαν αιχμαλωτιστεί, όπως είχε σχεδιαστεί, όπως λένε, «από τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες»;
Πόσο κοντά είχε φτάσει ο κόσμος την περασμένη βδομάδα σε μια μεγάλη κλιμάκωση στην Μέση Ανατολή;
Αναρωτιόμαστε πότε τα καθιερωμένα ΜΜΕ της Δύσης θα ενδιαφερθούν.

Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού
*To άρθρο του Μike Whitney, «Μπάρμπα Σαμ κατά Ρωσίας στη Συρία» δημοσιεύθηκε εδώ χθες, ταυτόχρονα με τη ρωσική ιστοσελίδα.

Nέες Ρωσικές Καταγγελίες                                            

Οι καταγγελίες του ρωσικού γενικού επιτελείου για τις αμερικανικές ενέργειες στην περιοχή των πετρελαιοπηγών της Συρίας, ανατολικά του Ευφράτη, συνεχίζονται σήμερα Δευτέρα, με την κατηγορία εξοπλισμού των Τζιχαντιστών με βαρέα όπλα αμερικανικής κατασκευής.
Το θέμα καταλαμβάνει την δεύτερη θέση, μετά τα αποτελέσματα των γερμανικών εκλογών, στα δελτία ειδήσεων του διεθνούς εμβέλειας ρωσικού καναλιού ΡΤ (Russia Today) –το οποίο απειλείται με φίμωση στις ΗΠΑ.

Τα δελτία του σταθμού μεταδίδουν ανακοίνωση του ρωσικού Γενικού Επιτελείου ότι επισημάνθηκε αμερικανικός βαρύς εξοπλισμός υπό τον έλεγχο Τζιχαντιστών τρομοκρατών, και παρουσιάζουν ως τεκμήριο τελευταίες  αεροφωτογραφίες  αμερικανικών στρατιωτικών οχημάτων Ηumvies, εξοπλισμένων με τετράκαννα πυροβόλα  και επανδρωμένων από Τζιχαντιστές. Οι στρατιωτικές ανακοινώσεις συμπληρώνονται με την καταγγελία ότι στον τομέα ελέγχου των Τζιχαντιστών στην περιοχή Nτέϊρ-ες-ζορ δεν σημειώνεται οποιαδήποτε αμερικανική στρατιωτική δράση εναντίον τους.

Μπάρμπα Σαμ Κατά Ρωσίας στη Συρία - Το Εφιαλτικό Σενάριο

του Mike Whitney*   Unz Review, Sep.22,2017

Η επικείμενη κατάρρευση του λεγόμενου Ισλαμικού Κράτους έθεσε σε κίνηση έναν αγώνα κατάκτησης εδαφών στο ανατολικό τμήμα της Συρίας, φέρνοντας αντιμέτωπες δυνάμεις στηριζόμενες από τις ΗΠΑ εναντίον συνασπισμού δυνάμεων Συρίας, Ιράν και Εσμπολά, υπό ρωσική ηγεσία. Αυτό είναι το εφιαλτικό σενάριο που όλοι θα ήθελαν να αποφύγουν. Οι στρατοί της Ουάσιγκτον και της Μόσχας συγκλίνουν τώρα στην ίδια περιοχή, την ίδια ώρα, αυξάνοντας σημαντικά το ενδεχόμενο μιας σύγκρουσης μεταξύ των δυο πυρηνικά εξοπλισμένων υπερδυνάμεων. Ο μόνος τρόπος που μπορεί να αποφευχθεί μια σύγκρουση είναι η μια πλευρά να υποχωρήσει, κάτι που φαίνεται όλο και περισσότερο απίθανο.

Η κατάσταση εξηγείται εύκολα. Η τεράστια εδαφική έκταση που είχαν καταλάβει οι Τζιχαντιστές συρρικνώνεται συνεχώς χάρις στην πεισματική επιμονή του Συριακού Αραβικού Στρατού (ΣΑΣ), που απελευθέρωσε το μέγιστο μέρος της υπαίθρου δυτικά του Ευφράτη Ποταμού, συμπεριλαμβανομένου του πρώην οχυρού των Τζιχαντιστών στο Ντέϊρ Εζόρ. Οι Τζιχαντιστές πιέζονται επίσης στα βόρεια, όπου οι «Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις» (ΣΔΔ) με αμερικανική στήριξη σφυροκοπούν την πρωτεύουσά τους Ράκκα, παράλληλα αναπτύσσοντας στρατεύματα και τανκς νότια προς τις πετρελαιοπηγές της επαρχίας του Ντέϊρ Εζόρ. Η Ουάσιγκτον κατέστησε σαφές πως θέλει ο στρατός των πληρεξουσίων της να καταλάβει την περιοχή ανατολικά του Ευφράτη εγκαθιστώντας μια διχοτόμηση μεταξύ ανατολικής και δυτικής Συρίας. Οι ΗΠΑ θέλουν επίσης τον έλεγχο των πλουσίων πετρελαιοπηγών του Ντέϊρ Εζόρ, για να εξασφαλίσουν σταθερή πηγή εσόδων για το αναδυόμενο κουρδικό κρατίδιο.

Ο Σύρος πρόεδρος ΄Ασαντ έχει πολλάκις δηλώσει ότι δεν θα συμφωνήσει ποτέ στην διχοτόμηση της χώρας του. Αλλά η απόφαση δεν θα ληφθεί από μόνον τον ΄Ασαντ. Οι εταίροι του συνασπισμού του, στην Μόσχα, την Τεχεράνη και την Βηρυτό θα συμβάλουν επίσης στην διαμόρφωση του τελικού διακανονισμού. ΄Οσον αφορά τον Πούτιν, φαίνεται εξαιρετικά απίθανο πως θα διακινδυνεύσει έναν παρατεταμένο και αιματηρό πόλεμο με τις ΗΠΑ απλώς για την ανακατάληψη κάθε ίντσας της συριακής επικράτειας. Ο Ρώσος πρόεδρος θα επιτρέψει πιθανώς στους Αμερικανούς να διατηρήσουν τις βάσεις τους στα βορειανατολικά, υπό τον όρο ότι οι κρίσιμες περιοχές θα αφεθούν στο συριακό κράτος. Αλλά που θα χαραχτούν τα όρια. Αυτό είναι το ερώτημα.

Η Στρατιωτική Κατάσταση στην Ανατολική Συρία.

ΟΙ ΗΠΑ θέλουν τον έλεγχο της περιοχής ανατολικά του Ευφράτη, περιλαμβανομένων των πλουτοπαραγωγικών πετρελαιοπηγών. Γι’ αυτό και αναπτύσσουν στρατεύματα των πληρεξουσίων της (ΣΣΔ) στα νότια, μολονότι χρειάζονται ακόμη στη Ράκκα. Στις αρχές της εβδομάδας φάνηκε πως ο Συριακός στρατός είχε υπερκεράσει τους (ΣΣΔ), καθώς στρατεύματα και τεθωρακισμένα οχήματα πέρασαν τον Ευφράτη κατευθυνόμενα ανατολικά προς τις πετρελαιοπηγές. Αλλά πληροφορίες που κυκλοφόρησαν αργά την Πέμπτη αναφέρουν οι (ΣΣΔ) τους πρόλαβαν.
Αυτά ανέφερε η ιστοσελίδα «Νότιο Μέτωπο»:« Την Πέμπτη οι με αμερικανική υποστήριξη Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις… κατέλαβαν τις πετρελαιοπηγές Ταμπίγιε και αλ-΄Ισμπα στην ύπαιθρο χώρα βορειοδυτικά του Ντέϊρ Εζόρ, σύμφωνα με φιλο-κουρδικές πηγές… Εάν αυτές οι πληροφορίες επιβεβαιωθούν, οι (ΣΣΔ) θα αποκτήσουν τον έλεγχο του μισού των πετρελαϊκών αποθεμάτων της Συρίας. Επιπλέον αυτό σημαίνει ότι οι (ΣΣΔ) έχουν, τουλάχιστον εν μέρει, εγείρει φράγμα στην προέλαση του Συριακού Αραβικού Στρατού στην ανατολικήν όχθη του Ευφράτη.»

Αυτό είναι μια σημαντική απώλεια για τον ρωσικό συνασπισμό. Σημαίνει ότι ο (ΣΑΣ), με την στήριξη της ρωσικής αεροπορίας, θα πρέπει να συγκρουστεί με μιαν ομάδα που μέχρι τώρα ήταν σύμμαχοι στον πόλεμο εναντίον των Τζιχαντιστών. Τώρα γίνεται σαφές ότι οι βασικά κουρδικές (ΣΣΔ) δεν είναι σύμμαχοι. Είναι εχθροί που θέλουν να αρπάξουν τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της Συρίας και να της αποσπάσουν ένα κομμάτι από την ανατολική της πλευρά για την δημιουργία κράτους.

Η είδηση για την άφιξη των δυνάμεων (ΣΣΔ) στις πετρελαιοπηγές ήρθε λίγες ώρες μετά την αυστηρή προειδοποίηση του εκπροσώπου του ρωσικού υπουργείου Αμύνης στις ΗΠΑ και στις (ΣΣΔ) ότι οι ρωσικές δυνάμεις θα προβούν σε αντίποινα εάν οι θέσει των (ΣΑΣ) υποστούν επίθεση όλμων και πυραύλων.

Επί λέξει: « Η Ρωσία απροσχημάτιστα δήλωσε στους διοικητές των αμερικανικών δυνάμεων στην αεροπορική βάση Αλ Ουμπέϊντ (στο Κατάρ) ότι δεν θα ανεχθεί οποιονδήποτε βομβαρδισμό από τις περιοχές όπου σταθμεύουν οι (ΣΣΔ)… Πυρά από θέσεις των θα σιγασθούν με όλα τα διαθέσιμα μέσα.»

Εκ των υστέρων φαίνεται ότι οι με αμερικανική στήριξη (ΣΣΔ) είχαν ήδη αποφασίσει να διακόψουν κάθε σχέση με την συριακή κυβέρνηση, διαλύοντας κάθε ασάφεια για την στάση τους. Η Ουάσιγκτον χρησιμοποιεί τις (ΣΣΔ) για να καταλάβει τις πετρελαιοπηγές και να διεκδικήσει την όλη ανατολική πλευρά του Ευφράτη ως ιδιοκτησία της. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτές οι μάχιμες μονάδες (ΣΣΔ) συνοδεύονται από αμερικανικές Ειδικές Δυνάμεις, που παρέχουν κρίσιμη επικοινωνιακή, επιμελητειακή και τακτική υποστήριξη. Αυτή η επιχείρηση φέρει παντού επάνω της τα αποτυπώματα της Ουάσιγκτον.

Την Παρασκευή το πρωί, νομιμόφρονες δυνάμεις, με επικεφαλής το 5ο Σώμα Καταδρομέων Κυνηγών, απέκτησαν τον πλήρη έλεγχο του χωριού Χουσάμ, στην ανατολική όχθη του Ευφράτη, κοντά στην πόλη Ντέϊρ Εζόρ. Το σε στρατηγική θέση χωριό κλείνει τον δρόμο που συνδέει την περιοχή που κατέχουν οι (ΣΣΔ)με τις πετρελαιοπηγές Ομάρ.

Αντιληπτή η εικόνα; Δυνάμεις υπό αμερικανική προστασία και δυνάμεις του ρωσικού συνασπισμού, κινούμενες δίπλα-δίπλα στο ίδιο μέτωπο, προσπαθώντας να καταλάβουν το ίδιο πετρελαιοφόρο κομμάτι γης. Να κάτι που συγκεντρώνει όλα τα συστατικά μιας κατά μέτωπο σύγκρουσης.

Ο Πούτιν είναι ένας προσεκτικός και λογικός άνθρωπος, αλλά δεν πρόκειται να παραδώσει τις πετρελαιοπηγές της Συρίας αμαχητί. Εξάλλου ό ΄Ασαντ έχει ανάγκη τις εισπράξεις του πετρελαίου για να χρηματοδοτήσει την ανοικοδόμηση της ερειπωμένης χώρας του. Επίσης σημαντικό, έχει ανάγκη την περιοχή ανατολικά του Ντέϊρ Εζόρ για την εθνική οδό διασύνδεσης της Βηρυτού-Δαμασκού-Βαγδάτης-Τεχεράνης την καλούμενη Αραβική Υπερλεωφόρο. Η αποστολή του Πούτιν είναι να συγκολλήσει όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μέρος της χώρας όσο χρειάζεται για την δημιουργία ενός βιώσιμου κράτους. ΄Ετσι, ενώ μπορεί να αφήσει στους Κούρδους και στον αμερικανικό στρατό να καταλάβουν τμήματα στο βόρειο-ανατολικά, δεν πρόκειται να παραδώσει κρίσιμες πλουτοπαραγωγικές πηγές ή εδάφη στρατηγικής σημασίας.

Επομένως τι σημαίνουν όλα αυτά; Σημαίνουν ότι η Ρωσία θα στηρίξει τις προσπάθειες του ΄Ασαντ να απελευθερώσεις τις πετρελαιοπηγές, ακόμη κι’ αν αυτό πυροδοτήσει έναν ευρύτερο πόλεμο με τις ΗΠΑ;

Ναι, αυτό ακριβώς σημαίνει.

Ο Πούτιν δεν επιθυμεί έναν καυγά με τον Μπάρμπα Σαμ, αλλά και δεν πρόκειται να εγκαταλείψει έναν σύμμαχο. ΄Ετσι θα υπάρξει μια σύγκρουση, επειδή καμιά πλευρά δεν θα εγκαταλείψει αυτό που αισθάνεται πως έχει ανάγκη για να έχει επιτυχία.

Ορίστε λοιπόν που βρισκόμαστε. Καθώς τα χαρακτηριστικά της σύγκρουσης αρχίζουν να διαμορφώνονται στην ανατολική Συρία, οι δύο ανταγωνιστικές υπερδυνάμεις προετοιμάζονται για το χειρότερο. Είναι σαφές πως φτάσαμε στην πιο επικίνδυνη καμπή του εξαετούς πολέμου.

Σε ενίσχυση των εκτιμήσεων του Mike Whitney, ακολούθησε, μετά παρέλευση ωρών, το εξής δημοσίευμα του ρωσικού δελτίου Russia Insider:

 Οι Ρώσοι Καταγγέλλουν Αμερικανικές Επιθέσεις
   
του Michael Bateman, R.Insider, 23-9-2017

Εκπρόσωπος ΥΠΕΘΑ, στρατηγός Κονασένκωφ: Σταματήστε να υποκρίνεστε πως πολεμάτε τους Τζιχαντιστές και κάντε στην άκρη.
Η Ρωσία καταγγέλλει τις ΗΠΑ ότι εξακολουθούν να πραγματοποιούν εχθροπραξίες εναντίον των δυνάμεων που συνεχίζουν της εκκαθαριστικές επιχειρήσεις κατά των Τζιχαντιστών στη Συρία.
Το ακόλουθο δελτίο ειδήσεων μεταδόθηκε από το κύριο κρατικό ρωσικό ειδησεογραφικό κανάλι χθες (Παρασκευή) το απόγευμα:
Μαχητές επιτέθηκαν σε συριακές δυνάμεις στο Ντέϊρ-εζ-ζορ.΄Ηρθαν από τα βόρεια, όπου οι αμερικανικές ειδικές δυνάμεις έχουν την βάση τους.

Αυτό ανέφερε ο στρατηγός Ιγκόρ Κονασένκωφ, εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Αμύνης.
Επιπλέον σημειώθηκε μια δραματική αύξηση της στάθμης του νερού στον ποταμό Ευφράτη το τελευταίο 24ωρο, καθιστώντας δύσκολη την διάβαση του ποταμού από τον συριακό στρατό.
Δεν είχε σημειωθεί βροχή στην περιοχή.
Οι Σύροι δηλώνουν πως αυτό μπορούσε να συμβεί μόνο εάν το νερό ελευθερωνόταν από τα φράγματα σε υπέρτερα σημεία του ποταμού.
Τα φράγματα ελέγχονται από τους αντιπάλους της κυβέρνησης, που ελέγχονται από τον αμερικανικό συνασπισμό.

Ο στρατηγός Κονασένκωφ έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στην ακόλουθη δήλωση:
Καθώς το τέλος του ISIS (Τζιχαντιστών) πλησιάζει στη Συρία, είναι φανερό ποιος πραγματικά τους πολεμά και ποιος υποκρίνεται πως τους πολεμά τα τελευταία τρία χρόνια. Εάν ο συνασπισμός που ηγούνται οι Αμερικανοί προτιμά να μην πολεμά την τρομοκρατία στη Συρία, τότε το τελευταίο που μπορεί να κάνει είναι να φύγει από τον δρόμο εκείνων που τους πολεμούν με συνέπεια και αποτελεσματικότητα.

Παρ’ όλα αυτά, ο στρατός της Συρίας, με την υποστήριξη της ρωσικής αεροπορίας συνεχίζει να επεκτείνει το προγεφύρωμά του στην ανατολική όχθη του Ευφράτη. ΄Εχει ελευθερώσει 60 τετραγωνικά Χιλιόμετρα από τους τρομοκράτες.
Υπενθυμίζουμε ότι πρόκειται για μια περιοχή πλούσια σε αντλούμενο πετρέλαιο, που χρησιμοποιούσαν οι τρομοκράτες.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο αυτοί (οι Αμερικανοί) κάνουν ότι μπορούν για να εμποδίσουν την ανακατάληψή της.


* Ο Mike Whitney, είναι γνωστός, έμπειρος αναλυτής, κάτοικος στην Ουάσιγκτον, συνεργάτης πολλών ανεξάρτητων ιστοσελίδων σημαντικής δημοτικότητας, μεταξύ των οποίων το Counterpunch και η Unz Review.

Mετάφραση: Μιχ. Στυλιανού

Η Θανάσιμη Πρόκληση Κίνας Και Ρωσίας Στην Παγκόσμια Ηγεμονία Του Δολαρίου


του William Engdahl, New Eastern Outlook

[Aνεκτίμητο βοήθημα για την σύλληψη της σημερινής διεθνούς πραγματικότητας, την διεισδυτική αντιμετώπιση της προσφερόμενης ειδησεογραφίας , την «μετάφραση» των προπαγανδιστικών σε ρεαλιστικούς όρους και την αποκρυπτογράφηση κραυγών και κρίσεων πολεμικής υστερίας στα κέντρα εξουσίας της αναγνωρισμένης Υπερδύναμης, αποτελεί το κατωτέρω άρθρο Αμερικανού δημοσιολόγου, μεγάλου κύρους στους διεθνείς οικονομικούς κύκλους. Ο Γουίλιαμ Ενγκνταλ είναι Σύμβουλος Στρατηγικού Ρίσκου, Πτυχιούχος Πολιτικών Επιστημών του Πρίνστον, τακτικός πανεπιστημιακός ομιλητής και ευρύτατα γνωστός συγγραφέας με ειδικότητα στο Πετρέλαιο και την Πολιτική. Για το διεθνές νομισματικό σύστημα γράφει επί δεκαετίες, με πλούτο γνώσεων και πείρας, που τον έχουν καθιερώσει ως διεθνή αυθεντία στο θέμα που και εδώ διαπραγματεύεται.
Εκτεταμένο αλλά συναρπαστικό, με τον πλούτο αποκαλύψεων αγνώστων σκοτεινών στοιχείων για τα κατασκευάσματα εργαστηρίων δαιμονικών αλχημιστών της διεθνούς οικονομίας, με βαρύτατες επιπτώσεις στη ζωή μας (αναφέρεται και στην κατασκευή της ελληνικής κρίσης), το άρθρο αυτό οπλίζει τον ανήσυχο και σκεπτόμενο αναγνώστη με πολύτιμη γνώση και διορατικότητα.]


Ανάδειξη: Μιχαήλ Στυλιανού

Εισαγωγή:

Το διεθνές νομισματικό σύστημα Μπρέτον Γούντς του 1944, όπως εξελίχθηκε σήμερα, έχει καταστεί το μεγαλύτερο εμπόδιο στην παγκόσμια ειρήνη και ευημερία.

΄Ηδη η Κίνα, αυξανόμενα υποστηριζόμενη από τη Ρωσία –τα δυο μεγάλα Ευρασιατικά έθνη- προχωρούν με αποφασιστικά βήματα στη δημιουργία ενός βιώσιμου συστήματος εναλλακτικού από την τυραννία του δολαρίου επί του διεθνούς εμπορίου και των χρηματιστικών συναλλαγών.

Η Γουόλ Στρητ και η Ουάσιγκτον δεν διασκεδάζουν, αλλά δεν έχουν την δύναμη να το σταματήσουν

--------------

Λίγο μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η αμερικανική κυβέρνηση, με τις συμβουλές των μεγαλύτερων διεθνών τραπεζών της Γουόλ Στρητ, σχεδίασε αυτό που πολλοί εσφαλμένα χαρακτήρισαν τον «νέο κανόνα χρυσού». Στην πραγματικότητα επρόκειτο για έναν «κανόνα δολαρίου», στον οποίο κάθε άλλο κράτος μέλος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου προσδιόριζε την αξία του νομίσματός του σε σχέση με το δολάριο. Η σχέση του δολαρίου με τον χρυσό είχε τότε καθοριστεί στο 1/35στό της αξίας μιας ουγγίας χρυσού.

Εκείνη την εποχή η Ουάσιγκτον και η Γουόλ Στρητ μπορούσαν να επιβάλλουν ένα τέτοιο σύστημα, καθώς η Ομοσπονδιακή Τράπεζα είχε συγκεντρώσει το 75% όλων των παγκόσμιων αποθεμάτων χρυσού συνεπεία του παγκοσμίου πολέμου και συνακόλουθων εξελίξεων. Η συμφωνία του Μπρέτον Γούντς καθιέρωσε έτσι το δολάριο ως το αποθεματικό νόμισμα των κεντρικών τραπεζών για το διεθνές εμπόριο.

Επιθανάτια αγωνία του ανάπηρου Κανόνα Δολαρίου

Στα τέλη της δεκαετίας του ΄60, με τα εκτοξευόμενα ελλείμματα του αμερικανικού προϋπολογισμού, λόγω πολέμου στο Βιετνάμ και άλλων παράλογων δαπανών, ο κανόνας του δολαρίου άρχισε να αποκαλύπτει τις βαθιές διαρθρωτικές ανωμαλίες του. Ανασυγκροτημένες, η Ευρώπη και η Ιαπωνία δεν είχαν πια ανάγκη δισεκατομμυρίων δολαρίων για την χρηματοδότηση της οικονομικής αποκατάστασής τους. Η Γερμανία και η Ιαπωνία είχαν καταστεί διεθνούς τάξεως εξαγωγικές οικονομίες, μεγαλύτερης αποτελεσματικότητας από την αμερικανική βιομηχανική παραγωγή, λόγω της απαρχαίωσης της αμερικανικής βασικής βιομηχανίας, από τον χάλυβα στα αυτοκίνητα, και των υποδομών.

Η Ουάσιγκτον θα έπρεπε τότε να υποτιμήσει σημαντικά το δολάριο σε σχέση με τον χρυσό, προκειμένου να διορθώσει την αυξανόμενη διεθνή εμπορική ανισορροπία. Μια τέτοια υποτίμηση του δολαρίου θα ενίσχυε τα αμερικανικά κέρδη από βιομηχανικές εξαγωγές, θα διόρθωνε τις εμπορικές ανισορροπίες και θα αποτελούσε μέγα όφελος για την αμερικανικήν οικονομία. Αλλά για την Γουόλ Στρήτ αυτό θα σήμαινε τεράστιες ζημίες. Έτσι, αντ’ αυτού, οι κυβερνήσεις πρώτα του Τζόνσον και κατόπιν του Νίξον, τύπωναν περισσότερα δολάρια και εξήγαγαν στον κόσμο πληθωρισμό.

Οι κεντρικές τράπεζες ειδικότερα της Γαλλίας και της Γερμανίας αντέδρασαν στην κωφότητα της Ουάσιγκτον, ζητώντας από την Ομοσπονδιακή Τράπεζα χρυσό για τα σε δολάρια αποθέματά τους, με την ισοτιμία της συμφωνίας του Μπρέτον Γούντς του 1944, δηλαδή 35 δολάρια μια ουγγία χρυσού. Μέχρι τον Αύγουστο του 1971 η εξαγορά πληθωριστικών δολαρίων με χρυσό έφθασε στο σημείο κρίσεως, όπου ο ανώτερος αξιωματούχος του υπουργείου Οικονομιών Πωλ Βόλκερ συμβούλεψε τον πρόεδρο Νίξον να κατεδαφίσει το σύστημα του Μπρέτον Γούντς.

Ως το 1973 η τιμή του χρυσού αφέθηκε από την Ουάσιγκτον να διαμορφώνεται ελεύθερα από την αγορά και δεν αποτελούσε πια το στήριγμα ενός υγιούς δολαρίου. Αντίθετα, μια προκατασκευασμένη πετρελαϊκή κρίση τον Οκτώβριο του 1973 εκτίναξε την τιμή του πετρελαίου σε δολάρια κατά 400% σε λίγους μήνες και δημιούργησε αυτό που ο Χένρυ Κίσινγκερ ονόμασε το πετροδολάριο. Ο κόσμος χρειαζόταν πετρέλαιο για την κίνηση της οικονομίας. Η Ουάσιγκτον σε συμφωνία με την Σαουδική Μοναρχία το 1975, εξασφάλισε ότι οι αραβικές χώρες του ΟΠΕΚ θα αρνούνταν να πουλήσουν και σταγόνα πετρελαίου στον κόσμο σε οποιοδήποτε άλλο νόμισμα εκτός του αμερικανικού δολαρίου. Η τιμή του δολαρίου εκτινάχθηκε σε σχέση με άλλα νομίσματα, όπως το γερμανικό Μάρκο ή το ιαπωνικό Γιεν. Οι Τράπεζες της Γουόλ Στρητ πλημύρισαν με αποθέματα πετροδολαρίων. Το καζίνο του δολαρίου είχε ανοίξει και δούλευε πυρετωδώς, μαδώντας τον υπόλοιπο κόσμο

Στο βιβλίο μου Gods and Money: Wall Street and the Death of the American Century, εκθέτω λεπτομερειακά πως οι μεγαλύτερες διεθνείς τράπεζες της Νέας Υόρκης, όπως οι Chase, Citibank και Bank of America, χρησιμοποιούσαν τότε τα πετροδολάρια για να ανακυκλώνουν κέρδη του αραβικού πετρελαίου σε χώρες εισαγωγείς πετρελαίου στον αναπτυσσόμενο κόσμο, απλώνοντας τους σπόρους της κατόπιν αποκληθείσας Κρίσης Χρέους του Τρίτου Κόσμου. Περιέργως ήταν ο ίδιος ο Πωλ Βόλκερ, προστατευόμενος του Ντέϊβιντ Ροκφέλερ και της τράπεζάς του Chase Manhattan Bank, που αυτήν την φορά, τον Οκτώβριο του 1979, ως Πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Τράπεζας (Κεντρικής Τράπεζας των ΗΠΑ),πυροδότησε την κρίση χρέους εκτινάσσοντας τα επιτόκια στα ύψη. Ψευδολογώντας ισχυρίστηκε πως το έκανε για να πλήξει τον πληθωρισμό. Το έκανε για να σώσει το δολάριο και τις τράπεζες της Γουόλ Στρητ.

Σήμερα το δολάριο είναι ένα παράξενο φαινόμενο, για να το πούμε ευγενικά. Οι Ηνωμένες Πολιτείες από το 1971 μεταβλήθηκαν από το πρώτο βιομηχανικό έθνος, σε ένα γιγάντιο υπερχρεωμένο καζίνο κερδοσκοπίας.

Με κεφάλαια της Ομοσπονδιακής Τράπεζας και επιτόκια μεταξύ 0 και 1% τα τελευταία εννέα χρόνια –χωρίς προηγούμενο στην σύγχρονη ιστορία- οι μεγάλες τράπεζες της Γουόλ Στρήτ, αυτές των οποίων η χρηματιστική εγκληματικότητα και η δολοφονική απληστία δημιούργησαν την κρίση των Subprime το 2007 και το παγκόσμιο δημοσιονομικό τσουνάμι του 2008, βάλθηκαν να δημιουργήσουν μια νέα κερδοσκοπική φούσκα. Αντί να δανείσουν σε πόλεις υπερφορτωμένες με χρέη για επείγοντα έργα υποδομής ή άλλες παραγωγικές λεωφόρους της οικονομίας, δημιούργησαν αντίθετα μια καινούργια κολοσσιαία χρηματιστηριακή φούσκα. Οι μεγαλύτερες εταιρείες χρησιμοποίησαν φτηνές πιστώσεις για να ξανά- αγοράσουν τις μετοχές τους, ανεβάζοντας έτσι τις αξίες των μετοχών στο χρηματιστήριο της Γουόλ Στρητ, άνοδο τροφοδοτούμενη με προπαγανδιστικούς μύθους περί «οικονομικής ανάκαμψης». Ο δείκτης αξιών μετοχών S&P-500 ανέβηκε κατά 320% από τα τέλη του 2008. Μπορώ να σας βεβαίωσε πως αυτές οι χάρτινες αυξήσεις της αξίας των μετοχών δεν είναι επειδή η πραγματική αμερικανική οικονομία αναπτύχθηκε κατά 320%.,

Οι αμερικανικές οικογένειες κερδίζουν, σε πραγματικούς όρους, κάθε χρόνο λιγότερο επί δεκαετίες. Από το 1988 το εισόδημα της μέσης αμερικανικής οικογένειας έχει παγώσει, εν μέσω συνεχώς ανερχόμενου πληθωρισμού –συνεχώς μειούμενο πραγματικό εισόδημα. Υποχρεώνονται να δανείζονται περισσότερο από ποτέ στην ιστορία. Το χρέος της ομοσπονδιακής κυβέρνησης βρίσκεται στην μη αντιμετωπίσιμη διάσταση των 20 τρισεκατομμυρίων δολαρίων, χωρίς προοπτική τέλους. Η Αμερικανική βιομηχανία έχει κλείσει και η παραγωγή έχει μεταφερθεί στο εξωτερικό, «εξωγενής» είναι ο ευφημισμός. Αυτά που έμειναν είναι το τεράστιο χρέος, μια σηπόμενη «οικονομία υπηρεσιών», όπου εκατομμύρια «εργαζομένων» κάνουν δυο και τρείς δουλειές περιορισμένου ωραρίου για να τα βγάλουν πέρα.

Τα μόνα στοιχεία που συγκρατούν το δολάριο από πλήρη κατάρρευση είναι η αμερικανική στρατιωτική δύναμη και η ανάπτυξη απατηλών ΜΚΟ γύρω στον κόσμο για να διευκολύνουν την λεηλασία της διεθνούς οικονομίας.

΄Οσο μπορούσαν τα βρώμικα κόλπα της Ουάσιγκτον και τα μηχανεύματα της Γουόλ Στρητ να δημιουργούν κρίσεις, όπως έκαναν το 2010 στην Ευρωζώνη μέσω Ελλάδος, χώρες εμπορικού πλεονάσματος όπως η Κίνα, η Ιαπωνία και αργότερα η Ρωσία, δεν είχαν άλλη διαθέσιμη επιλογή παρά να αγοράζουν και άλλο αμερικανικό χρέος –χρεόγραφα του αμερικανικού κράτους- με τον όγκο περισσευμάτων των αποθεμάτων τους σε δολάρια. Η Ουάσιγκτον και η Γουόλ Στρητ το διασκέδαζαν. Μπορούσαν να τυπώνουν ατέλειωτους τόμους δολαρίων, με κανένα πολύτιμο αντίκρισμα εκτός από F-16 και τανκς Abrams. Η Κίνα, η Ρωσία και οι λοιποί κάτοχοι αμερικανικών ομολόγων στην πραγματικότητα χρηματοδοτούσαν τους αμερικανικούς πολέμους που στρέφονταν εναντίον τους, αγοράζοντας το αμερικανικό χρέος. Τότε δεν είχαν παρά λίγες εναλλακτικές επιλογές.

Εμφάνιση βιώσιμης εναλλακτικής επιλογής

Τώρα, οι δύο, κατά ειρωνική συγκυρία, ξένες οικονομίες που εξασφάλισαν στο δολάριο μια τεχνητή παράταση βίου μετά το 1989 – η Ρωσία και η Κίνα- αποκαλύπτουν προσεκτικά την πιο επίφοβη εναλλακτική λύση, ένα βιώσιμο διεθνές νόμισμα στηριζόμενο στον χρυσό και εν δυνάμει διάφορα παρόμοια νομίσματα ικανά να αντικαταστήσουν τον αδικαιολόγητο ηγεμονικό ρόλο του δολαρίου.

Επί αρκετά χρόνια τόσο η Ρωσική Ομοσπονδία όσο και η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας αγόραζαν τεράστιες ποσότητες χρυσού, κυρίως για να τον αποθέσουν στα συναλλαγματικά αποθέματα των κεντρικών τραπεζών τους, που αποτελούνταν από δολάρια και ευρώ. Μέχρι πρόσφατα δεν ήταν ξεκαθαρισμένο γιατί το έκαναν.

Για αρκετά χρόνια ήταν γνωστό στις αγορές χρυσού ότι οι μεγαλύτεροι αγοραστές φυσικού χρυσού ήσαν οι κεντρικές τράπεζες της Κίνας και της Ρωσίας. Αυτό που δεν ήταν γνωστό ήταν ποια στρατηγική εφάρμοζαν, εκτός του να ενισχύσουν απλώς την εμπιστοσύνη στο νόμισμά τους -εν μέσω αυξανομένων οικονομικών κυρώσεων και απειλητικών δηλώσεων περί εμπορικού πολέμου από την Ουάσιγκτον.

Τώρα είναι σαφές το γιατί.

Η Κίνα και η Ρωσία, από κοινού πιθανότατα με τις σημαντικότερες χώρες-εταίρους τους ΒRICS ( Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα, Νότιος Αφρική) όπως και τις χώρες-εταίρους τους της Οργάνωσης Συνεργασία της Σαγκάης (SCO) οσονούπω ολοκληρώνουν την αρχιτεκτονική ενός νέου εναλλακτικού νομισματικού συστήματος από τον κόσμο του δολαρίου.

΄Ηδη, επί πλέον των ιδρυτικών μελών της, Κίνας και Ρωσίας, η Οργάνωση Συνεργασίας της Σαγκάης περιλαμβάνει ως πλήρη μέλη της το Καζακστάν, το Κιργιστάν, το Τατζικιστάν, το Ουζμπεκιστάν και εντελώς πρόσφατα και το Πακιστάν. Αυτό είναι ένας πληθυσμός άνω των τριών δισεκατομμυρίων ανθρώπων, περίπου το 42% το παγκόσμιου πληθυσμού, που συνασπίζονται σε μια συνεκτική, σχεδιασμένη, ειρηνική οικονομική και πολιτική συνεργασία.

Εάν προσθέσουμε στις χώρες Συνεργασίας της Σαγκάης, τα επίσημα κράτη-παρατηρητές –Αφγανιστάν, Λευκορωσία, Ιράν και Μογγολία- τα οποία εξέφρασαν την επιθυμία να καταστούν πλήρη μέλη, μια ματιά στον χάρτη αποκαλύπτει τις εντυπωσιακές δυνατότητες της αναδυόμενης Οργάνωσης Συνεργασίας της Σαγκάης. Η Τουρκία είναι επίσημα Μέλος Διαλόγου (δυνατής αίτησης συμμετοχής) όπως επίσης είναι η Σρι Λάνκα, η Αρμενία, το Αζερμπαϊτζάν, η Καμπότζη και το Νεπάλ. Το μέγεθος απλούστατα είναι τεράστιο.

BRI και Οδός του Μεταξιού, με Ρήτρα Χρυσού

Μέχρι πρόσφατα οι «δεξαμενές σκέψεις» της Ουάσιγκτον ειρωνεύονταν τους αναδυόμενους ευρασιατικούς οργανισμούς όπως η SCO. Αντίθετα με την BRICS, που δεν αποτελείται από γειτνιάζουσες χώρες σε μια πολύ μεγάλη έκταση της γης, η ομάδα SCO καλύπτει μια γεωγραφική ενότητα που ονομάζεται Ευρασία. Όταν ο Κινέζος Πρόεδρος Ξι Ζιπίνγκ πρότεινε την δημιουργία της τότε ονομασθείσας Νέας Οικονομικής Οδού του Μεταξιού, σε μια διάσκεψη στο Καζακστάν το 2013, ελάχιστοι στην Δύση τον πήραν στα σοβαρά. Η επίσημη ονομασία έγινε τώρα Πρωτοβουλία Ζώνη και Δρόμος BRI. Και σήμερα ο κόσμος αρχίζει να παίρνει σοβαρά υπό σημείωση το μέγεθος της προοπτικής αυτού του προγράμματος.

Είναι φανερό ότι η οικονομική διπλωματία της Κίνας, όπως και της Ρωσίας και της ευρασιατικής της ένωσης χωρών, έχουν ως μείζονα επιδίωξη την πραγματοποίηση προηγμένης υπερταχείας σιδηροδρομικής επικοινωνίας, λιμένων και ενεργειακής υποδομής που να συνυφαίνονται σε μιαν τεράστια νέα αγορά, η οποία – σε λιγότερο της δεκαετίας, με το σημερινό ρυθμό- θα έχει επισκιάσει οποιεσδήποτε δυνατότητες των βαρυφορτωμένων με χρέη και σε οικονομική στασιμότητα χωρών του ΟΕCD της ΕΕ και της Βορείου Αμερικής.

Αυτό που απαιτείτο μέχρι τώρα, αλλά δεν ήταν σαφές, ήταν μια στρατηγική απελευθέρωσης των εθνών της Ευρασίας από το δολάριο και από την ευάλωτη θέση τους στις κυρώσεις και τον νομισματικό πόλεμο της αμερικανικής οικονομίας, οφειλόμενη στην εξάρτησή τους από το δολάριο. Τώρα αυτή η απελευθέρωση επίκειται.

Στην ετήσια σύνοδο κορυφής των BRICS στο Ξιαμέν της Κίνας, την 5η Σεπτεμβρίου, Ο Ρώσος Πρόεδρος Πούτιν έκανε μιαν απλή και πολύ σαφή δήλωση για την ρωσική αντίληψη του σημερινού οικονομικού κόσμου. Εδήλωσε: «Η Ρωσία συμμερίζεται τις ανησυχίες των χωρών BRICS για τον άδικο χαρακτήρα του παγκόσμιου οικονομικού και νομισματικού συστήματος, το οποίο δεν δίνει την δέουσα σημασία στο αυξανόμενο βάρος των αναδυόμενων οικονομιών. Είμαστε πρόθυμοι να εργαστούμε από κοινού με τους εταίρους μας για να προωθήσουμε μεταρρυθμίσεις των διεθνών νομισματικών κανόνων για την εξουδετέρωση της υπερβολικής κυριαρχίας ενός περιορισμένου αριθμού αποθεματικών νομισμάτων.» Καθ’ όσο γνωρίζω, ουδέποτε υπήρξε τόσο σαφής στο νομισματικό ζήτημα. Βάλτε αυτό μέσα στο πλαίσιο της νέας συναλλακτικής αρχιτεκτονικής που αποκάλυψε το Πεκίνο και γίνεται αμέσως σαφές ότι ο κόσμος πρόκειται προσεχώς να γνωρίσει νέους όρους οικονομικής ελευθερίας.

Συμβόλαια Πετρελαίου (Futures) σε κινεζικό Γιουάν

Σύμφωνα με άρθρο στην Ασιατική Επιθεώρηση Νικκέϊ της Ιαπωνίας, η Κίνα ετοιμάζεται να εισαγάγει στην αγορά μακροπρόθεσμα συμβόλαια αγοράς αργού πετρελαίου τιμολογημένα σε κινεζικά Γιουάν και μετατρέψιμα σε χρυσό. Αυτό, συνδυαζόμενο με άλλες κινήσεις της Κίνας, την τελευταία διετία, να καταστήσει την Σαγκάη βιώσιμο εναλλακτικό κέντρο συναλλαγών αντί του Λονδίνου και της Νέας Υόρκης, γίνεται πραγματικά ενδιαφέρον.

Η Κίνα είναι ο μεγαλύτερος στον κόσμο εισαγωγέας πετρελαίου , το μέγιστο μέρος του οποίου πληρώνεται ακόμη σε δολάρια. Εάν το νέο συμβόλαιο μελλοντικής αγοράς πετρελαίου σε Γιουάν αποσπάσει ευρεία αποδοχή, μπορεί να καταστεί ο σημαντικότερος κανόνας στην αγορά πετρελαίου της Ασίας, δοθέντος ότι η Κίνα αντιπροσωπεύει την μεγαλύτερη αγορά. Αυτό θα ανταγωνιζόταν τους δύο τιμολογημένους στην Γουόλ Στρητ τύπους μελλοντικών συμβολαίων για πετρέλαιο Μπρεντ της Βορείου Θαλάσσης και για ενδιάμεσο του Τέξας, που έδιναν μέχρι σήμερα στο αμερικανικό χρηματιστήριο τεράστια κρυμμένα πλεονεκτήματα.

Αυτό θα σήμαινε πως η Κίνα και οι πετρελαϊκοί συνεργάτες της, ιδιαίτατα η Ρωσία, θα εξουδετέρωναν έναν ακόμα ισχυρότατο μοχλό χειραγώγησης. Η εισαγωγή ενός μελλοντικού πετρελαϊκού συμβολαίου, συναλλασσόμενου στη Σαγκάη σε Γιουάν –το οποίο έγινε πρόσφατο μέλος της επίλεκτης ομάδας νομισμάτων με τραβηχτικά δικαιώματα στο ΔΝΤ- ιδιαίτερα όταν είναι και μετατρέψιμο σε χρυσό θα μπορούσε να μετατρέψει δραματικά την γεωπολιτική ισορροπία ισχύος, μεταθέτοντάς την από τον Ατλαντικό κόσμο στην Ευρασία.

Τον Απρίλιο του 2016 η Κίνα έκανε μια μείζονα κίνηση για να καταστεί το νέο κέντρο συναλλαγών σε χρυσό και το παγκόσμιο κέντρο αγοράς χρυσού –μετάλλου χρυσού. Η Κίνα είναι σήμερα ο μεγαλύτερος παραγωγός χρυσού, κατά πολύ μεγαλύτερος της Νοτίου Αφρικής, επίσης μέλους των BRICS, με δεύτερη τη Ρωσία.

Η Κίνα έχει τώρα οικοδομήσει ένα τεράστιο κέντρο αποθήκευσης χρυσού στην κινεζική ζώνη ελευθέρου εμπορίου Κιανχάϊ, δίπλα στο Σενζέν, μ ια πόλη 18 εκατομμυρίων κατοίκων, βορείως του Χονγκ-Κόνγκ, στο Δέλτα του Ποταμού Περλ. Τώρα η Κίνα ολοκληρώνει την οικοδόμηση συγκροτήματος με υπόγειες κρύπτες, συρταρωτές αποθήκες και περιοχές γραφείων. Η κινεζική Εταιρεία Ανταλλαγής Χρυσού και Αργύρου, ηλικίας 105 ετών, με έδρα το Χονγκ Κόνγκ, συνεργάζεται σε κοινό πρόγραμμα με την ICBC, την μεγαλύτερη κρατική τράπεζα της Κίνας και την μεγαλύτερη εισαγωγέα χρυσού τράπεζα, στην δημιουργία του Κέντρου Αποθήκευσης Κιανχάϊ.

Αρχίζει έτσι να φαίνεται καθαρά γιατί οι δόλιες ΜΚΟ της Ουάσιγκτον, όπως το «Εθνικό ΄Ιδρυμα για Δημοκρατία», επιχείρησαν –ανεπιτυχώς- να οργανώσουν μιαν χρωματιστή επανάσταση εναντίον του Πεκίνου, την Επανάσταση της Ομπρέλας, στο Χονγκ Κονγκ, τέλη του 2014.

Ας σημειωθεί επιπλέον ότι το νέο μελλοντικό συμβόλαιο πετρελαίου, ανταλλάξιμο στην Κίνα σε Γιουάν με ρήτρα χρυσού, θα οδηγήσει σε δραματική στροφή των κυριότερων μελών του OPEC, ακόμη και στην Μέση Ανατολή, να προτιμήσουν το ανταλλάξιμο με χρυσάφι Γιουάν για το πετρέλαιό τους, αντί των υπέρ-πληθωρικών δολαρίων, τα οποία συνεπάγονται και γεωπολιτικό ρίσκο, όπως ανακάλυψε το Κατάρ μετά την επίσκεψη του Τραμπ στη Σαουδική Αραβία πριν μερικούς μήνες. Αξιοσημείωτα, ο ρωσικός πετρελαϊκός γίγας Ροσνέφτ μόλις ανήγγειλε ότι η κινεζική κρατική εταιρεία πετρελαίου CEFC China Energy Company Ltd μόλις αγόρασε συμμετοχή14% στη Rosneft από το Κατάρ. Όλα αρχίζουν να συναρμολογούνται σε μια συνεκτική στρατηγική.

Η αυτοκρατορία του δολαρίου βρίσκεται στην επώδυνη επιθανάτια αγωνία της και οι πατριάρχες της τελούν σε κατάσταση άρνησης της πραγματικότητας, γνωστή ως προεδρία Τραμπ. Στο μεταξύ τα υγιέστερα στοιχεία αυτού του κόσμου επιδίδονται στην οικοδόμηση θετικών, ειρηνικών εναλλακτικών συστημάτων. Είναι μάλιστα διατεθειμένα ακόμη και να δεχθούν την Ουάσιγκτον, υπό τίμιους όρους, να ενταχτεί στην συνεργασία τους. Πολύ γενναιόδωρο, δεν είναι;

Addthis

Google+ Followers

 
Support : Creating Website | Johny Template | Mas Template
Copyright © 2011. Ακτιβιστης - All Rights Reserved
Template Created by Creating Website Published by Mas Template
Proudly powered by Blogger |2012 Templates