Headlines News :

Ακούω radio - activistis παίζει μουσική και τοπικές ειδήσεις συνεχώς ......

Πρόσφατα σχόλια

Ο Καιρός στην Περαία

ΤΑ ΚΑΛΑ ΝΕΑ

Διαφθορά - Διαπλοκή

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα slider1. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα slider1. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τουλάχιστον, ο Τσολάκογλου είχε πολεμήσει!


Photo: Gemma Ward by Mert Alas and Marcus Piggot 

του Αλέξανδρου Raskolnick

Δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι είναι ασύλληπτη η φαιδρότητα των πατριδοκάπηλων, από την άλλη μεριά των συνόρων μας, που αυτοαποκαλούνται απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου, όταν τη Μακεδονία του Φιλίππου, τη χωρίζουν 10 αιώνες, πάνω-κάτω, από την κάθοδο των σλαβικών φίλων στη Βαλκανική.

Σ’ αυτή τη βάση, μπορεί κανείς ν αντιληφθεί το σκεπτικό των συνελλήνων και την αγανάκτησή τους που τους κάνει να διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους για την ελληνικότητα της Μακεδονίας — ή τουλάχιστον κάποιων απ’ αυτούς.

Διότι κάποιοι άλλοι από εκείνους που αυτές τις μέρες καλούν τον κόσμο να βγει στους δρόμους για να διαμαρτυρηθεί, ίσως οι περισσότεροι, είναι φυσικοί και πολιτικοί απόγονοι των γραικύλων και των δοσίλογων που κυβερνώντας τη μετεμφυλιακή Ελλάδα, με τη δουλική και επονείδιστη σιωπή τους, επέτρεψαν στον στρατάρχη Τίτο να δημιουργήσει, και στο βάθος του χρόνου να «τεκμηριώσει», την εθνική υπόσταση της γειτονικής, πρώην γιουγκοσλαβικής δημοκρατίας της Μακεδονίας. Εκείνους τους άθλιους που μας κυβερνούσαν εκείνα τα χρόνια, τους ονομάσαμε, μάλιστα, «εθνάρχες» και «γέρους της Δημοκρατίας», τρομάρα μας!


Θυμήθηκα αυτές τις μέρες, και διηγούμουν σ’ ένα φίλο τις προάλλες, μιαν προσωπική εμπειρία που με σημάδεψε: το 1991, στο φόρτε της ιστορίας του νεομακεδονικού ζητήματος, έτυχε να βρίσκομαι στην Ολλανδία ως μεταπτυχιακός φοιτητής. Τότε που πολλοί από εσάς στην Ελλάδα θα κάνατε ασφαλώς μποϊκοτάζ στα ολλανδικά προϊόντα, διαμαρτυρόμενοι για τη στάση της Ολλανδίας στο ζήτημα, έδινα κι εγώ τη μάχη μου εκεί –και μάλιστα, όχι χωρίς κόστος, που πάντως ούτε είναι της παρούσης να καταθέσω ούτε ενδιαφέρει κανέναν.

Το Χρόνινγκεν, η πόλη που βρισκόμουν στην Ολλανδία, ήταν ένα φοιτητικός πύργος της Βαβέλ, με τις ευλογίες του Εράσμου –του προγράμματος κινητικότητας των φοιτητών. Έτυχε τότε να γνωρίσω και μερικά εξαιρετικά παιδιά από τη FYROM, με τα οποία γίναμε φίλοι εν μέσω έντονων συζητήσεων και πυρακτωμένων αντιπαραθέσεων που πολλά λίτρα από μοναστηριακές μπύρες φούντωναν ακόμα περισσότερο. Αυτοί οι φίλοι μου, ήταν που κάποια στιγμή μου υπέδειξαν να πάω στην πανεπιστημιακή βιβλιοθήκη της πόλης, στο τμήμα φιλολογίας και να ρίξω μια ματιά. Έτσι κι έκανα και προς μεγάλη μου, ομολογώ, έκπληξη, ανακάλυψα πολλά μέτρα ραφιών, γεμάτα με βιβλία σχετικά με τη “μακεδονική” γραμματεία. Ο Τίτο, βλέπετε είχε κάνει πολύ συστηματική και σοβαρή δουλειά!

Τότε κατάλαβα ότι το παιχνίδι ήταν χαμένο κι ήλπισα ότι, εναλλακτικά, η Ελλάδα, που εκείνη την εποχή φάνταζε ως η ηγέτιδα δύναμη των Βαλκανίων, απλώς θα έλυνε το θέμα με την οικονομική εισβολή και την de facto κατάκτηση της γειτονικής Σλαβικής Μακεδονίας.

Λάθος είχα κάνει! Οι ντόπιοι πατριδοκάπηλοι, αντί να διορθώσουν αυτό, τουλάχιστον, το λάθος των δοσίλογων προγόνων τους, προτίμησαν να παίξουν το χαρτί του σκληρού πατριωτισμού. Βλέπετε, το εμπάργκο που ακολούθησε κατά της γειτονικής χώρας, γέννησε ευκαιρίες για λαθρεμπόριο κι εύκολο πλουτισμό. Έφαγαν κι από κει μέχρι σκασμού! Κι ύστερα, αφού χόρτασαν, οι αχόρταγοι, έπεσαν σε χειμερία νάρκη επί δυόμισι σχεδόν δεκαετίες, για να χωνέψουν. Ξυπνούν ξανά σήμερα για ν’ αρχίσουν πάλι τους πατριωτικούς παιάνες, οι αγύρτες…

Αλλά ας μην ξεχάσουμε να πούμε δυο λόγια και γι’ αυτά τα θρασίμια που μας κυβερνούν σήμερα, αυτούς τους αγάνωτους τενεκέδες που αυτοαποκαλούνται αριστεροί και που για κακή μας τύχη, ετούτη την εποχή, διαχειρίζονται τις ζωές μας. Αυτά τα βδελυρά υποκείμενα, που παρέλαβαν την Ελλάδα στο ναδίρ, όπως την κατάντησαν οι προηγούμενοι ολετήρες, για να ρίξουν την πατρίδα μας ακόμα πιο χαμηλά κι από το ναδίρ, αν είναι δυνατόν να υπάρχει τέτοιο σημείο -να που από τα πράγματα δείχνουν ότι υπάρχει!

Διότι όταν βρίσκεσαι ταπεινωμένος και καταφρονεμένος, καταγέλαστο ράκος της διεθνούς κοινότητας και ανομολόγητα πτωχός, δεν ανοίγεις εκουσίως τέτοιες συζητήσεις. Όταν πράττεις κατ’ αυτόν τον τρόπο, τότε παίρνεις τη θέση σου στην ιστορία, δίπλα στους δοσίλογους των περασμένων γενεών κι ακόμα χαμηλότερα: στο κάτω-κάτω της γραφής, τουλάχιστον ο Τσολάκογλου είχε πραγματικά πολεμήσει, πριν γονατίσει για να γλύψει τη γερμανική μπότα.


ΤΑ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΑ ΤΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ

Στην ιστορία του Μακεδονικού ζητήματος, υπάρχουν λευκές σελίδες που έμεναν ασυμπλήρωτες για πολλές δεκαετίες εξαιτίας πολιτικών και άλλων σκοπιμοτήτων ή παρέμειναν άγραφες λόγω των ανώμαλων καταστάσεων που ταλάνισαν το ελληνικό κράτος από τις αρχές του αιώνα έως τη μεταπολίτευση, αλλά και της ατολμίας των κυβερνήσεων μέχρι σήμερα. Οι αφώτιστες όψεις αυτής της ιστορίας, ερευνώνται διεξοδικά στο βιβλίο του δημοσιογράφου και συγγραφέα Σπύρου Κουζινόπουλου, τέως Γενικού Διευθυντή του Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων, «Τα παρασκήνια του Μακεδονικού ζητήματος – μαρτυρίες πρωταγωνιστών, άγνωστα έγγραφα και ντοκουμέντα».

Στο βιβλίο, εξετάζονται σημαντικές πτυχές του προβλήματος όπως:


-Οι πιέσεις που είχε ασκήσει η Κομιτέρν στο νεαρό τότε ΚΚΕ για να το αναγκάσει να υιοθετήσει το πολιτικά καταστρεπτικό σύνθημα της «ανεξάρτητης Μακεδονίας».

-Ο ρόλος του Κολάροφ στην απόφαση της Κομμουνιστικής Διεθνούς για τη δημιουργία της «Βαλκανικής Κομμουνιστικής Ομοσπονδίας».

-Πόσο «Μακεδόνες» ήταν ο Ντίμιταρ Βλάχοφ, ο Βλαντιμίρ Ποπτόμοφ και οι άλλοι μεγαλοπαράγοντες, που με εντολή του Τίτο δημιούργησαν «εν μία νυκτί» τη Λαϊκή Δημοκρατία «Μακεδονίας» στο πλαίσιο της ομόσπονδης Γιουγκοσλαβίας.

-Οι σκοποί που επεδίωκε να εξυπηρετήσει ο Τέμπο με τις προσπάθειες του να δημιουργηθεί το Κοινό Βαλκανικό Στρατηγείο των ανταρτών.

-Τα μυστικά πρωτόκολλα της συμφωνίας του Μπλεντ, μεταξύ Τίτο και Δημητρόφ.

-Η στάση του Στάλιν στο Μακεδονικό ζήτημα.

-Η δράση του «σλαβομακεδονικού τάγματος» που υπήρχε στον ΕΛΑΣ και η εξώθηση του αρχηγού του Γκότσε σε ανταρσία και φυγή προς τα Σκόπια.

-Οι απώτερες επιδιώξεις του ΣΝΟΦ και του ΝΟΦ.

-Η στάση των σλαβόφωνων της δυτικής Μακεδονίας και οι προσπάθειες προσεταιρισμού τους.



Το βιβλίο από 320 σελίδες, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ.

Εκπληκτική διάλεξη από τον καθηγητή Κωνσταντίνο Δασκαλάκη για την Τεχνητή Νοημοσύνη


Μια εκπληκτική διάλεξη για την εξέλιξη της τεχνητής νοημοσύνης τα επόμενα «5 έως 50 χρόνια» έδωσε στη Θεσσαλονίκη ο γεννηθείς το 1981 Κωνσταντίνος Δασκαλάκης, καθηγητής της Επιστήμης των Υπολογιστών στο περίφημο ΜΙΤ.

Στην κατάμεστη αίθουσα τελετών του ΑΠΘ μοιράστηκε με τους παρευρισκόμενους τις εκτιμήσεις του, παραδεχόμενος ότι η πραγματικότητα ενδέχεται τελικά να διαψεύσει κάθε πρόβλεψη.

Μερικά από τα ερωτήματα που έθεσε:
Μπορούν τα ρομπότ να σώσουν το παγκόσμιο ασφαλιστικό σύστημα από την επαπειλούμενη κατάρρευση; Πόσο πιθανό είναι ένας ...καλοκάγαθος αλγόριθμος να εξελιχθεί σε ρατσιστή συνωμοσιολόγο μέσα σε λίγες ώρες;
Θα εναπόκειται στις ηθικές αξίες του ...software ενός αυτοοδηγούμενου αυτοκινήτου να αποφασίσει ποιος ζει και ποιος πεθαίνει, όταν το όχημα "συνειδητοποιεί" ότι επίκειται ένα σοβαρό αυτοκινητιστικό ατύχημα με εμπλοκή πεζών;
Πώς θα χρησιμοποιήσει τη στατιστική ένα ρομπότ, για να αποφασίσει σε ποιον υποψήφιο πελάτη θα δώσει η τράπεζα ένα δάνειο και ποιος θεωρείται αναξιόπιστος;
Είναι εφικτό μια ομάδα ανθρώπων να "πείσει" έναν αξιόπιστο αλγόριθμο αναγνώρισης εικόνας ότι μια καραμπίνα που έχει μπροστά του είναι ένα αθώο παιδικό παιχνίδι;

Η εποχή της τεχνητής νοημοσύνης έρχεται “φορτωμένη” με υποσχέσεις, προκλήσεις και κινδύνους. Και παρότι για να ανοίξει ο νέος αυτός οικονομικός κύκλος στην ιστορία της ανθρωπότητας απαιτείται ένα μεγάλο άλμα (η μετάβαση από την τεχνητή νοημοσύνη ειδικών εφαρμογών -που ήδη “βλέπουμε” να εφαρμόζεται σε αρκετές περιπτώσεις- στη γενική τεχνητή νοημοσύνη, η πλήρης ανάπτυξη της οποίας πιθανότατα θα απαιτήσει αρκετές δεκαετίες), μια νέα συναρπαστική εποχή ήδη ανατέλλει.


Φωτογραφίες: Konstantinos Tsakalidis / SOOC

Κατά τον Έλληνα καθηγητή, που μεταξύ άλλων έχει λάβει το βραβείο Kalai από την Διεθνή Ένωση Θεωρίας Παιγνίων και το βραβείο έρευνας από το ίδρυμα Giuseppe Sciacca του Βατικανού, το πιθανότερο είναι ότι σε πέντε χρόνια από σήμερα θα έχουμε έναν προσωπικό γραμματέα με τεχνητή νοημοσύνη και αυτο-οδηγούμενα αυτοκίνητα, ενώ σε 15 χρόνια η διεπαφή του ανθρώπινου εγκεφάλου με την τεχνολογία θα γίνει ενδεχομένως πολύ πιο άμεση και το όριο που διαχωρίζει το πού ξεκινά ο άνθρωπος και πού αρχίζει η μηχανή πιο δυσδιάκριτο.

"Μπορεί όλο αυτό να ξεφύγει από τον έλεγχο; Ναι, θα μπορούσε όπως έχει συμβεί και με άλλα πράγματα στο παρελθόν. Το να είμαστε όμως αρνητικοί απέναντι στο ποτάμι που έρχεται κατά πάνω μας δεν είναι εποικοδομητικό, αυτό που πρέπει να σκεφτόμαστε, είναι πώς θα το βάλουμε στη σωστή κατεύθυνση" σημείωσε, μιλώντας σε εκδήλωση που διοργάνωσαν τα Τμήματα Πληροφορικής και Μαθηματικών της Σχολής Θετικών Επιστημών του ΑΠΘ.



Wonderland, Pessiland, Stagnatia

Ο ίδιος ανέλυσε τρία σενάρια για την εξέλιξη της τεχνητής νοημοσύνης στα επόμενα "πέντε έως 50 χρόνια", επισημαίνοντας ότι αυτό που πιθανότατα θα επικρατήσει είναι η μίξη τους.

Με βάση το πρώτο (θετικό) σενάριο, με τίτλο "Wonderland", η αλληλεπίδραση ανθρώπων- μηχανών είναι θετική και ο πρώτος κερδίζει από την ύπαρξη των δεύτερων. Οι μηχανές κάνουν τις χειρονακτικές εργασίες, ο άνθρωπος έχει περισσότερο ελεύθερο χρόνο ή εκτελεί πνευματικές εργασίες και το ασφαλιστικό σύστημα σώζεται, αφού η έλλειψη νέων ανθρώπων που εργάζονται και καταβάλουν εισφορές αναπληρώνεται από την ύπαρξη των ρομπότ, που δεν χρειάζονται ασφάλιση ή σύνταξη. Προϋπόθεση για να επαληθευτεί αυτό το σενάριο είναι να κατακτήσει η επιστήμη τη γενική νοημοσύνη, δηλαδή η μηχανή να μάθει να χρησιμοποιεί τη διαίσθηση και την εμπειρία που αποκτά από μια νοητική λειτουργία και να τη μεταφέρει σε μια που δεν ξέρει καθόλου (πχ, όταν γνωρίζει να παίζει σκάκι, να μπορεί να χρησιμοποιήσει στρατηγική και στο πόκερ).
Βάσει του δεύτερου -αρνητικού- σεναρίου, με τίτλο "Pessiland", η επιστήμη κατακτά την γενική νοημοσύνη, αλλά αυτή δεν είναι προσβάσιμη σε όλους, αλλά μόνο σε εργαστήρια εταιρειών ή κρατών, που τη χρησιμοποιούν για ιμπεριαλιστική επιρροή. "Αν πάμε σε αυτή τηνΤο τρίτο σενάριο, με τίτλο "Stagnatia", για το οποίο ο δρ Δασκαλάκης επισήμανε ότι "έχει αρκετές πιθανότητες (επαλήθευσης)", είναι αυτό κατά το οποίο ενώ υπάρχουν ολοένα και περισσότερες εφαρμογές ειδικής τεχνητής νοημοσύνης (πχ αναγνώριση εικόνας και ήχου ή μετάφραση), η επιστήμη δεν καταφέρνει να κάνει το άλμα στη γενική τεχνητή νοημοσύνη και επικρατεί σχετική στασιμότητα.



Όταν ο αλγόριθμος "βλέπει" μια χελώνα σαν ...καραμπίνα

Κατά τον δρα Δασκαλάκη, σήμερα ένας από τους βασικούς προβληματισμούς της ανθρωπότητας είναι η αξιοπιστία της τεχνολογίας."Υπάρχουν μεγάλα θέματα αξιοπιστίας και ένας από τους λόγους είναι ότι όταν τα δεδομένα με τα οποία τροφοδοτείς τον αλγόριθμο είναι ελλιπή ή μη αντιπροσωπευτικά, μπορεί να οδηγήσουν σε λανθασμένες ή ελλιπείς νοητικές λειτουργίες. Πχ, έγινε γνωστό ότι ένα αυτοκίνητο Tesla έπεσε σε φορτηγό σταματημένο στην αριστερή λωρίδα. Γιατί συνέβη αυτό; Ίσως γιατί ποτέ στα δεδομένα που εισήχθησαν για να προπονηθεί ο αλγόριθμος στην αναγνώριση εικόνας δεν υπήρχε αυτοκίνητο σταματημένο στην αριστερή λωρίδα του δρόμου, επειδή αυτό σπάνια συμβαίνει. Ο αλγόριθμος θα επεξεργαστεί τα ελλιπή δεδομένα που τού δώσαμε και θα ενσωματώσει την έλλειψη" σημείωσε, ενώ πρόσθεσε ότι φοιτητές του ΜΙΤ επιτέθηκαν στον καλύτερο αλγόριθμο αναγνώρισης εικόνας και τον έκαναν να "πιστέψει" ότι μια τρισδιάστατη χελώνα τυπωμένη σε εκτυπωτή 3D ήταν ...καραμπίνα. "Δεν έχουμε τόσο αξιόπιστη Τεχνητή Νοημοσύνη σήμερα. Προσπαθούμε να φτιάξουμε τρόπους προστασίας αλγορίθμων από τέτοιου είδους επιθέσεις" επισήμανε.



Ποιος αποφασίζει ποιος θα χάσει τη ζωή του;

'Ενα άλλο θέμα, πρόσθεσε, έχει να κάνει με ηθικά διλήμματα. "Ενα κλασικό πρόβλημα είναι το εξής. Σκεφτείτε ότι φτιάχνουμε αυτοοδηγούμενα αυτοκίνητα που κινούνται μαζικά στους δρόμους. Αναπόφευκτα κάποιο από αυτά θα βρει τον εαυτό του σε φάση αναγνώρισης του γεγονότος ότι σε μερικά δευτερόλεπτα θα γίνει ένα αναπόφευκτο ατύχημα με εμπλοκή πεζών. Ο αλγόριθμος που οδηγεί καταλαβαίνει τότε ότι έχει δύο δυνατότητες: να πάει ευθεία και να σκοτώσει τους πεζούς ή να πάει αριστερά, να χτυπήσει στο στηθαίο και να σκοτώσει τους επιβαίνοντες. Δεν μπορεί να σώσει και τους δύο. Πώς θα πάρει την απόφαση; Ο αλγόριθμος μπορεί επίσης να καταλαβαίνει ότι οι πεζοί είναι ένα παιδάκι 8 χρονών, ο μπαμπάς του, 41, και ο σκύλος τους και οι επιβαίνοντες μια έγκυος γυναίκα 30 ετών και το αγοράκι της. Πώς εγώ που σχεδιάζω τον αλγόριθμο θα λάβω την απόφαση για το ποιος θα ζήσει";



Ο ρατσιστής αλγόριθμος

Κατά τον δρα Δασκαλάκη, η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι σαν ένα μωρό. Το μωρό έρχεται στον κόσμο με γενετικά χαρακτηριστικά, αλλά εν πολλοίς είναι tabula rasa. Οι γονείς τού δίνουν δεδομένα και στόχους. Αν τα δεδομένα που λαμβάνει το μωρό περιέχουν ρατσιστικές απόψεις ή προκαταλήψεις ή θέσεις, αυτές τις θέσεις θα τις υιοθετήσει. Το ίδιο ισχύει και για την Τεχνητή Νοημοσύνη, η οποία μαθαίνει από την αλληλεπίδραση με τους ανθρώπους.

Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα ενός chat bot (σ.σ. ρομπότ που κάνει διάλογο μέσω κειμένου ή ήχου). Μια ομάδα χρηστών του επιτέθηκε, παρέχοντάς του ρατσιστικό και συνωμοσιολογικό περιεχόμενο. "Μέσα σε 17 ώρες έγινε τρελός ρατσιστής και συνωμοσιολόγος" σημείωσε ο καθηγητής.

Τίθενται επίσης ζητήματα αμεροληψίας, γιατί αν τα δεδομένα είναι ελλιπή, η τεχνητή νοημοσύνη θα υιοθετήσει στατιστικές που δεν είναι αντιπροσωπευτικές. Κι εδώ για παράδειγμα το ερώτημα είναι: έστω πως φτιάχνω τεχνολογία που αποφαίνεται αν κάποιος είναι άξιος λήψης δανείου, αλλά έχω ελλιπή στοιχεία για μια πληθυσμιακή ομάδα. Τι γίνεται τότε; "Πρέπει να προστατέψουμε την τεχνητή νοημοσύνη από το να κάνει τέτοια στατιστικά λάθη, αλλά το πρόβλημα είναι ότι η στατιστική είναι δύσκολη επιστήμη" σημείωσε.



Ποιος είναι ο δρ. Δασκαλάκης

Ο δρ Δασκαλάκης είναι απόφοιτος των Ηλεκτρολόγων του Ε.Μ.Π. Έκανε διδακτορικό στο Πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϋ, και εργάστηκε ως μεταδιδακτορικός ερευνητής στη Microsoft. Η έρευνά του επικεντρώνεται στην θεωρητική πληροφορική και την διεπαφή της με τα Οικονομικά, την Στατιστική και την Τεχνητή Νοημοσύνη. Έχει μεταξύ άλλων τιμηθεί με το βραβείο της καλύτερης διδακτορικής διατριβής στην πληροφορική από τον διεθνή οργανισμό επιστήμης των υπολογιστών ACM, με το βραβείο Kalai από την διεθνή ένωση Θεωρίας Παιγνίων, το βραβείο εξαιρετικής δημοσίευσης από την διεθνή ένωση εφαρμοσμένων μαθηματικών SIAM, το Career Award από το Ίδρυμα Επιστημών της Αμερικής, το βραβείο Πληροφορικής του Ιδρύματος Sloan και την ερευνητική υποτροφία της Microsoft.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πως Τσίπρας και Καμμένος σχεδιάζουν την πτώση τους!...


Επισημαίνει ο Δημήτρης Α. Γιαννακόπουλος *

Η φάρσα του «σκοπιανού» είναι η καλύτερη αφορμή, στο πλαίσιο της ανάπτυξης ενός σικέ παιχνιδιού μεταξύ των δύο κυβερνητικών εταίρων στην Ελλάδα, που θα οδηγήσει στις κάλπες των γενικών εκλογών. Προφανώς επιδίωξη (τους) είναι να εμπλακεί ενεργά ολόκληρο το πολιτικό σύστημα στην υπόθεση της επαναφοράς του «σκοπιανού» στο προσκήνιο, αλλά μέχρι σήμερα οι υπόλοιποι προσπαθούν να το αποφύγουν. Και αν είναι στοιχειωδώς σοβαροί θα το αποφύγουν, παρά τις πιέσεις που δέχονται από το εσωτερικό του κόμματός τους – κυρίως ο κ. Μητσοτάκης.

Άλλωστε, δεν είναι η πρώτη φορά που η βουλή θα διαλυθεί πρόωρα για διαφορετικό λόγο από αυτόν που ορίζει την πραγματική ανάγκη των κυβερνώντων. Ναι, αυτή τη στιγμή υπάρχει ένα «παράθυρο ευκαιρίας» για τη κυβέρνηση, έτσι ώστε να οδηγήσει τη χώρα στις εκλογές μέσα σε ένα κλίμα (καλοπληρωμένης και ασφαλώς κατασκευασμένης) αισιοδοξίας ως προς την εθνική οικονομία και άρα επιτυχίας της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ. Από την άνοιξη το κλίμα αυτό, που διαμορφώνει θετικό «social mood» αυτή τη στιγμή, θα επιβαρυνθεί από τις διαδικασίες για μια νέα συμφωνία με τους επίσημους ευρωπαίους δανειστές και το ΔΝΤ, που θα ορίζει τη δεύτερη φάση «διάσωσης», στο πλαίσιο μιας νέας μορφής «μνημονίων», τα οποία δεν θα επιβαρύνουν πλέον τους προϋπολογισμούς των εταίρων της Ελλάδας στην ευρωζώνη. Είναι εύλογο πως μια τέτοια διαπραγμάτευση θα εκμηδένιζε την εκλογική ισχύ και του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ!

Και να η ευκαιρία για «βελούδινο διαζύγιο» μεταξύ του κυρίου Τσίπρα και του κυρίου Καμμένου. Διαφωνούν ως προς την τελική ονομασία της ΠΓΔΜ! Και αντί ο λαός να γελά με το καλαμπούρι, τους παίρνει στα σοβαρά, καθώς τα ΜΜΕ φρόντισαν να διαμορφώσουν κλίμα σύγκρουσης στα όρια του διχασμού για μια υπόθεση απολύτως παραπλανητική, η οποία αν δεν στηριζόταν στο πραγματικό ενδιαφέρον των ΗΠΑ για επίσημη ένταξη της γείτονος στο ΝΑΤΟ το καλοκαίρι - στο πλαίσιο της νέας στρατηγικής τους για την Ευρώπη, σύμφωνα με την οποία τα Δυτικά Βαλκάνια μετατρέπονται σε γεωστρατηγικό πυρήνα του ΝΑΤΟ - θα μπορούσε κάποιος να της δώσει την διάσταση των fake news.

Η Ελλάδα δεν μπορεί (αντικειμενικά) να εμποδίσει την επίσημη ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ, χωρίς να προσβάλει πλέον ευθέως (και για δεύτερη φορά) την Ενδιάμεση Συμφωνία της 13ης Σεπτεμβρίου 1995, αλλά και την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης (5 Δεκεμβρίου 2011). Τότε με ψήφους 15 προς 1 το Δικαστήριο έκρινε ότι η Ελληνική Δημοκρατία ασκώντας βέτο στην εισδοχή της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ, παραβίασε την υποχρέωσή της βάσει του άρθρου 11, παρ.1, της Ενδιάμεσης Συμφωνίας, ενώ απέρριψε όλα τα άλλα αιτήματα της ΠΓΔΜ για επιβολή μελλοντικών μέτρων από το Δικαστήριο. Αυτό σημαίνει πως σήμερα - σε αντίθεση με τη σύνοδο του Βουκουρεστίου του 2008 - η άρνηση της Ελλάδας θα οδηγούσε σε κρίση με το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, ακριβώς την περίοδο που θα είχε ανάγκη το αντίθετο, για να υπολογίζει σε μια σχετικά ομαλή επανένταξή της στη διεθνή χρηματαγορά και πολιτική υποστήριξη στη βήμα-βήμα ρύθμιση του χρέους, έναντι μέτρων περιοριστικής πολιτικής και μεταρρυθμίσεων υπέρ της αγοράς.

Ποιος θα αποτολμούσε τέτοια σύγκρουση, η οποία θα έφερνε στο προσκήνιο των ΗΠΑ – ερεθίζοντας παράλληλα το υποσυνείδητο στην ΕΕ – τις απόψεις που διατύπωσαν οι απίθανοι τύποι Σάμιουελ Χάντινγκτον και Ρόμπερτ Κάπλαν περί της Ελλάδος ως ανωμαλία στην Ευρώπη και στην Μέση Ανατολή που πρέπει να εξοβελιστεί από κεντρικούς Δυτικούς Θεσμούς; Ποιος; Μήπως οι δεξιοί και κεντροαριστεροί που διαδίδουν πως «οι Αμερικανοί είναι οι μοναδικοί φίλοι της Ελλάδας»; Μήπως ο Αλέξης Τσίπρας; Έχει πολύ πλάκα ο υπερ-φιλοαμερικανός Πάνος Καμμένος στο ζήτημα!

Γενικότερα η κατάσταση είναι μια ακόμη παράσταση για γέλια και για κλάματα, όπου απουσιάζει εντελώς η σοβαρότητα, ενώ περισσεύει η κουτοπονηριά και η χυδαιότητα. Με ενοχλεί αισθητικά, αναγνώστη μου!

Σύμφωνοι, οι εκλογές υπό αυτές τις συνθήκες συμφέρουν καί τον κ. Τσίπρα καί τον κ. Καμμένο, ο οποίος εμφανιζόμενος να διαφωνεί με τον πρωθυπουργό στο «σκοπιανό» βάσιμα θα μπορούσε να θεωρήσει πως θα αντλήσει ψήφους από τη δεξαμενή των «εθνικοφρόνων» που δεν δέχονται να απωλέσουν το ιδεαλιστικό και εμπορικό μονοπώλιο ως προς τη Μακεδονία – το οποίο, ωστόσο, έχουν αντικειμενικά χάσει ήδη από το 1992-93. Και όχι μόνον αυτό. Με την απολύτως ηλίθια συμπεριφορά του ελληνικού πολιτικού συστήματος στο ζήτημα υπάρχει κίνδυνος να διαμορφωθεί μονοπώλιο από τα Σκόπια στο «Μακεδονία», στο βαθμό που το ζήτημα συνεχίσει να παραμένει εκκρεμές.

Ήταν τραγικό λάθος ο χειρισμός για την ονομασία της ΠΓΔΜ. Σήμερα είναι απλώς φάρσα. Το όνομα ασφαλώς θα έπρεπε να περιέχει προσδιορισμό, ο οποίος θα καταδήλωνε ή υποδήλωνε ή προδήλωνε πως το νέο κράτος της περιοχής δεν κατασκευάζει εθνική ταυτότητα κατακυριεύοντας πολιτικά ολόκληρη τη Μακεδονία. Η ονομασία θα πρέπει να δηλώνει σαφώς διάκριση από την Ελληνική Μακεδονία και ασφαλώς η εθνική ταυτότητα του «νέου» κράτους και η συντακτική του οντολογία να μην δομούνται στη βάση συμβόλων που αποσκοπούν στο μονοπώλιο της Μακεδονίας και στον αλυτρωτισμό.

Έτσι, το όνομα είναι δευτερεύον ζήτημα. Σε αυτό καταλήγουμε αφού πρώτα συμφωνήσουμε σε όλα τα άλλα, τα σοβαρά, τα πολιτικά που αποσκοπούν ενδεχομένως στον αποκλεισμό του άλλου και στην παραχάραξη των ιστορικών πηγών. Το πώς θα ονομάζονται οι γείτονες και πως θα αναφέρονται δεν είναι δική μας υπόθεση. Ωστόσο, το εάν συγκροτούνται εθνικά στη βάση μιας πολιτικής που θίγει το καλώς εννοούμενο εθνικό-ελληνικό συμφέρον, είναι. Και δεν νομίζω πως υπάρχει κάποιος σοβαρός παράγοντας στις διεθνείς πολιτικές που αρνείται στην Ελλάδα το δικαίωμα να εμποδίσει πολιτικές της γείτονος που κατατείνουν στον αποκλεισμό της χώρας μας ως προς την ιστορική, εμπορική και πολιτισμική διάσταση της ελληνικής Μακεδονίας. Αυτό μπορούν να το πετύχουν μόνον ηλίθιοι, τυχοδιώκτες Έλληνες που ορκιζόμενοι στο μονοπώλιο της Μακεδονίας, εμφανίζονται αποφασισμένοι να αποκλείσουν κάθε άλλον που θεωρεί τον εαυτό του Μακεδόνα και δεν είναι Έλληνας.

Η εθνική ταυτότητα, αναγνώστη μου, είναι πολιτικό δημιούργημα και σχηματίζεται με πολύ φαντασία και μπόλικο μύθο. Σε όλες τις περιπτώσεις ανεξαιρέτως. Αυτό που θα έπρεπε να ενδιαφέρει τη σύγχρονη Ελλάδα είναι πώς το «νέο» (όμορο κράτος) πολιτικό δημιούργημα στα βόρεια σύνορά της να μην θίγει το πολιτικό και διοικητικό δημιούργημα Ελλάδα. Αυτό είναι ζήτημα διαπραγμάτευσης και μόνον έτσι έχει έννοια η διαμεσολάβηση από τον ΟΗΕ. Όλα τα άλλα είναι ελεεινοί εθνικισμοί που ήδη αποδείχθηκαν της «πλάκας», του παραεμπορίου και της «αρπαχτής», παράλληλα με τον εκχυδαϊσμό του «εθνικού» και της ποδοσφαιροποίησης του εθνικού συμφέροντος. Αν μάλιστα όλοι αυτοί που εμφανίζονται να μην διανοούνται η γειτονική χώρα να φέρει στη σύνθεση της ονομασίας της το «Μακεδονία», ενώ μια χαρά δέχθηκαν και αποδέχονται την εκχώρηση του πυρήνα της ελληνικής κυριαρχίας στην τρόικα, σκέφτονταν για μια στιγμή ώριμα, μάλλον θα έθεταν οι ίδιοι την ηθική τους υπόσταση σε δοκιμασία! Είναι άκρως αναισθητικό το αποτέλεσμα.

Όπως επίσης είναι αντιαισθητικό το σικέ παίγνιο που οδηγεί στην πρόωρη διάλυση αυτής της βουλής, για να έρθει η κυβέρνηση που θα προκύψει από την επόμενη να συναινέσει όπως-όπως (και κάτω από την πίεση του χρόνου και του χρήματος) σε μια σύνθετη του «Μακεδονία» τελική ονομασία για την ΠΓΔΜ , χωρίς μάλιστα να έχουν διασφαλιστεί προηγουμένως και πλήρως τα πολιτικά και νομικά ζητήματα που ευλόγως προκύπτουν από τη κοινή χρήση του όρου «Μακεδονία» και των παραγώγων του μεταξύ Ελλάδας και ΠΓΔΜ.


Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος είναι διδάκτωρ Πολιτικής Επιστήμης, ειδικός σε θέματα πολιτικής και διακυβέρνησης στην Ευρασία.

ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΠΩΛΗΤΗΣ


Ζητείται εξωτερικός πωλητής/πωλήτρια horeca για την περιοχή της Θεσσαλονίκης και της Χαλκιδικής από εμπορική επιχείρηση με έδρα τα Νέα Μουδανιά. 
Επιθυμητή η εμπειρία στις πωλήσεις.
Απαραίτητα προσόντα:Δίπλωμα οδήγησης, γνώση Η/Υ, Αγγλικά.
Μόνιμη εργασία, παρέχεται μισθός και ασφάλιση.

Τηλέφωνο επικοινωνίας 2373065430 (ώρες 9:00-15:00) e-mail: info@karmas.gr

Δημοσιεύτηκε η ανακοίνωση – πρόσκληση κάλυψης των εκατό θέσεων για τις νεοϊδρυθείσες λαϊκές αγορές Τριλόφου και Νέας Ραιδεστού


Από την Δευτέρα 15 Ιανουαρίου έως και την Παρασκευή 26 Ιανουαρίου 2018 θα πρέπει οι ενδιαφερόμενοι παραγωγοί-πωλητές να υποβάλλουν τις αιτήσεις τους στο Τμήμα Οργάνωσης και Λειτουργίας Λαϊκών Αγορών, της Διεύθυνσης Λαϊκών Αγορών της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, για τη συμμετοχή τους στις δύο νεοϊδρυθείσες Λαϊκές Αγορές του Δήμου Θέρμης και συγκεκριμένα για τις λαϊκές Νέας Ραιδεστού και Τριλόφου.

Η συγκεκριμένη ανακοίνωση, αφορά την κάλυψη 100 νέων θέσεων παραγωγών – πωλητών που θα δραστηριοποιηθούν στις συγκεκριμένες λαϊκές αγορές των δύο Δημοτικών Κοινοτήτων του Δήμου μας.
Αναλυτικά οι σχετικές αιτήσεις συμμετοχής και η Υπεύθυνη δήλωση που πρέπει να συμπληρώσουν οι ενδιαφερόμενοι παραγωγοί παρουσιάζονται ακολούθως:
Για περισσότερες πληροφορίες οι ενδιαφερόμενοι παραγωγοί – πωλητές του Δήμου μας μπορούν να επισκέπτονται την ιστοσελίδα της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας και στην επιλογή Ενημέρωση-Ανακοινώσεις,  θα δει τη σχετική Ανακοίνωση του Τμήματος Οργάνωσης και Λειτουργίας Λαϊκών Αγορών, της Διεύθυνσης Λαϊκών Αγορών της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας καθώς και όλα τα απαραίτητα δικαιολογικά που πρέπει να συμπληρώσουν και να καταθέσουν έως την Παρασκευή 26 Ιανουαρίου 2018 στη συγκεκριμένη Υπηρεσία.

Έκθεση κόλαφος: Δικαστές και βουλευτές οι άρχοντες της διαφθοράς στην Ελλάδα

Με μία έκθεση-καταπέλτη, για το ποιοί ευθύνονται, κυρίως, για την διαφθορά στην Ελλάδα, η Ομάδα Κρατών κατά της Διαφθοράς του Συμβουλίου της Ευρώπης (GRECO), υποστηρίζει κατηγορηματικά ότι, στο επίκεντρο της εκτεταμένης διαφθοράς στην Ελλάδα, βρίσκονται οι βουλευτές, οι δικαστές και οι εισαγγελείς.

Η διαφθορά λέει η έκθεση, πού πρόκειται να δοθεί σήμερα στη δημοσιότητα, αποτελεί έναν από τους βασικούς λόγους που η Ελλάδα οδηγήθηκε στην οικονομική κρίση και στην συγκάλυψη και επέκταση της, συνέβαλλαν τα μέγιστα εκπρόσωποι του ελληνικού κοινοβουλίου, υπερψηφίζοντας παράνομες αποφάσεις απαλλαγής και διαγραφής ευθυνών καθώς και δικαστές και εισαγγελείς, με αδιαφανείς νομοθετικές διαδικασίες.

Καλώντας την Ελλάδα, «να διασφαλίσει την ακεραιότητα στο κοινοβούλιο και στο δικαστικό σώμα», η έκθεση της GRECO, υπογραμμίζει ιδιαίτερα ότι, μέχρι στιγμής, δεν υπάρχουν στην Ελλάδα κανόνες που να διασφαλίζουν τον έλεγχο της παράλληλης δραστηριότητας βουλευτών, των δωρεών που λαμβάνουν από «αγνώστους» επιχειρηματικούς κύκλους για την προώθηση των συμφερόντων τους καθώς και για τον έλεγχο των σχέσεων τους με «ομάδες συμφερόντων».

Η Ελλάδα βρίσκεται «σε πολύ πρώιμο στάδιο», στο θέμα του ελέγχου της ακεραιότητας των βουλευτών, τονίζεται στην έκθεση.

Η έκθεση καλεί επίσης την Ελλάδα να επανεξετάσει το σύστημα των βουλευτικών ασυλιών και να θεσπίσει κανόνες δεοντολογίας για τους βουλευτές, προκειμένου οι τελευταίοι να μην καμώνονται πως δεν γνωρίζουν τις υποχρεώσεις τους.

Παρά το γεγονός ότι δικαστές και εισαγγελείς υπόκεινται σε μηχανισμούς που σχετίζονται με την καριέρα και τους διαδικαστικούς κανόνες που προστατεύουν την ακεραιότητά τους, η Ελλάδα επιβάλλεται να κωδικοποιήσει τους κανόνες δεοντολογίας και να εξορθολογίσει τη γενική εποπτεία επί των δικαστών και των εισαγγελέων, επισημαίνεται στην έκθεση.

Οι σοβαρές καθυστερήσεις στην έκδοση δικαστικών αποφάσεων είναι εκ του πονηρού, υπονοείται, εμμέσως πλην σαφώς, στην έκθεση, στην οποία τονίζεται ότι πρέπει, επιτέλους, το δικαστικό σύστημα να αξιολογηθεί συνολικά για την λειτουργία του και να καταστεί υπόλογο για τις εκάστοτε αποφάσεις του.

Πρέπει ακόμη να επανεξετασθεί, η διαδικασία επιλογής δικαστών, για τις ανώτερες θέσεις του Δικαστικού και Εισαγγελικού Σώματος, προκειμένου να εξασφαλισθεί η ανεξαρτησία τους από την εκτελεστική εξουσία.

Με την έκθεση απευθύνονται, ούτε μία ούτε δύο αλλά δεκαεννέα (19) συστάσεις προς την Ελλάδα, προκειμένου να καταστεί εφικτή η πάταξη της διαφθοράς σε βουλευτές, δικαστές και εισαγγελείς.

πηγή

Διάλεξη του Κωνσταντίνου Δασκαλάκη για την Τεχνητή Νοημοσύνη


Μια πολύ ενδιαφέρουσα διάλεξη θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν όσοι θα βρεθούν αύριο το απόγευμα στην Αίθουσα Τελετών του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου.

Ομιλητής ο Καθηγητής Πληροφορικής και Τεχνολογίας του Massachusetts Institute of Technology (MIT).

Η διάλεξη του Δρ. Κωνσταντίνου Δασκαλάκη είναι με θέμα:

Τεχνητή Νοημοσύνη: Tο μέλλον τώρα; 

Η ομιλία, χωρίς προαπαιτούμενες τεχνικές γνώσεις για το κοινό, εστιάζει στην πρόσφατη έκρηξη στις εφαρμογές της τεχνητής νοημοσύνης, καθώς επίσης και τις επιστημονικές, ηθικές και φιλοσοφικές προκλήσεις που έχουν προκύψει από την έκρηξη αυτή.

Η ομιλία θα είναι διαθέσιμη και μέσω live stream στην παρακάτω διεύθυνση:https://www.auth.gr/video/24941

Ο Κωνσταντίνος Δασκαλάκης δεν είναι ένας συνηθισμένος 35αρης. Δεν είναι απλά ένας διακεκριμένος καθηγητής ενός κορυφαίου πανεπιστημίου, παρότι σπούδασε στο Μπέρκλεϊ και διδάσκει τώρα στο MIT. Το 2008, με τη συνδρομή των Χρίστου Παπαδημητρίου και Πολ Γκόλντμπεργκ, έλυσε το γρίφο της Ισορροπίας του Νας για την οποία ο αμερικάνος μαθηματικός πήρε το Νόμπελ Οικονομίας το 1994 κι αποτέλεσε το θέμα της ταινίας Ένας Υπέροχος Άνθρωπος με τον Ράσελ Κρόου που πήρε 4 Όσκαρ το 2002. Μπήκε σε ένα, κλειστό ακόμα και για την επιστημονική κοινότητα, κλαμπ ανθρώπων που η επίπονη δουλειά τους συνδυάστηκε με μια σπουδαία ανακάλυψη.

Μια διάλεξη που αξίζει να παρακολουθήσετε ...

Πούτιν: Ξέρουμε τον Εγκέφαλο της Επίθεσης των Ιπταμένων Ρομπότ στις Ρωσικές Βάσεις

Russia Insider

«Αυτά τα αερόπλοια ήταν απλώς καμουφλαρισμένα για να μοιάζουν χειροποίητες κατασκευές. Αυτό θέλω να το τονίσω. Στην πραγματικότητα είναι απολύτως φανερό ότι ενσωμάτωναν στοιχεία υψηλής τεχνολογίας.»

Με τις παραπάνω φράσεις ο Πούτιν είπε ότι η αποτυχημένη επίθεση σμήνους αεροπλάνων άνευ πιλότου στη ρωσική βάση της Συρίας ήταν έργο των ΗΠΑ. Μιλώντας σε συνάντηση με αρχισυντάκτες ρωσικών εφημερίδων είπε:

«Επρόκειτο για δόλια πρόκληση (προβοκάτσια) που απέβλεπε πρώτα να ανατρέψει προηγούμενες συμφωνίες και στόχευε, δεύτερο, στις σχέσεις μας με την Τουρκία και το Ιράν. ΄Ηταν μιαν απόπειρα να καταστρέψει επίσης αυτές τις σχέσεις. ΄Εχουμε πλήρη συνείδηση αυτής της επιδίωξης και θα αντιδράσουμε αλληλέγγυοι.»

« Υπήρξαν σ’ αυτή την ενέργεια προβοκάτορες, αλλά δεν ήταν Τούρκοι. Ξέρουμε ποιοι ήταν. Ξέρουμε ποιόν και πόσο πλήρωσαν γι’ αυτή την δόλια πρόκληση.»

«Ξέρουμε πότε και που αυτά τα ανεπάνδρωτα εναέρια οχήματα παραδόθηκαν και πόσα ήταν»

«Αυτά τα οχήματα ήταν απλώς μεταμφιεσμένα για να μοιάζουν με αυτοσχέδιες κατασκευές. Ήταν εξόφθαλμο πως περιελάμβαναν στοιχεία υψηλού τεχνολογικού χαρακτήρα.»

Ο Πούτιν λέει πως κάποιος επιχειρεί να πλήξει τη Ρωσία στη Συρία και παρέδωσε τα -μεταμφιεσμένα σε χειροποίητα- ιπτάμενα ρομπότ στους δράστες της επίθεσης για να εκτελέσουν αυτή την αποστολή. Λέει επίσης ότι αυτός ο κάποιος δεν είναι η Τουρκία –υπονοώντας ότι δράστης είναι άλλο κράτος.

Εάν η επίθεση είχε κρατική υποστήριξη, η Τουρκία θα ήταν ο βασικός ύποπτος επειδή, όπως αναφέρθηκε προ ημερών, η επίθεση εξαπολύθηκε από χωριό κατεχόμενο από Ισλαμιστές συνδεόμενους με την Τουρκία. Αλλά αν δεν ήταν η Τουρκία ο ένοχος, ποιος μένει; Ο Πούτιν βασικά αποκαλύπτει εδώ ότι το Κρεμλίνο πιστεύει πως οργανωτής της επίθεσης ήταν οι ΗΠΑ,

Υπάρχουν δυο λόγοι που μπορεί να τον ώθησαν σ’ αυτήν την τοποθέτησή του: Είτε την επίθεση μεθόδευσε η Τουρκία και ο Πούτιν προσπαθεί να περισώσει τις ρώσο-τουρκικές σχέσεις, ή αλλιώς προειδοποιεί τους Αμερικανούς να μην κάνουν καμιά βλακεία.

Mετάφραση Μ.Σ.

Εκδήλωση για τον Σταύρο Κουγιουμτζή


Θλίψη για την απώλεια του Τζιμάκου


Έφυγε από τη ζωή ένας αγαπημένος καλλιτέχνης. Ένας ανατρεπτικός, αιρετικός και σαρκαστικός δημιουργός που δεν διασκέδαζε αλλά και προβλημάτιζε με ένα μοναδικό και τελείως ευρηματικό τρόπο. Με φανατικούς φίλους και θαυμαστές αλλά και με πεισματικούς αρτηριοσκληρωτικούς εχθρούς.
Έφυγε ο Τζίμης Πανούσης, ή Τζιμάκος για τους φίλους.
Η πολιτική σάτιρα σίγουρα γίνεται φτωχότερη στην Ελλαδίτσα μας ....
Κάποιοι θα ησυχάσουν από την κριτική ματιά του οξυδερκή και με ανεξάντλητο χιούμορ καλλιτέχνη.



Ο Τζίμης Πανούσης μας άφησε σε ηλικία 64 ετών, ύστερα από ανακοπή καρδιάς.

Ο διάσημος μουσικός και τραγουδοποιός μεταφέρθηκε εσπευσμένα γύρω στις 3.30 το μεσημέρι στο νοσοκομείο «Ερυθρός Σταυρός» όπου παρά τις προσπάθειες ανάνηψης, οι γιατροί δεν κατάφεραν να τον κρατήσουν στη ζωή.

Πριν από περίπου ενάμισι μήνα, στις 2 Δεκεμβρίου, ο Τζίμης Πανούσης είχε καταρρεύσει επί σκηνής κατά την διάρκεια παράστασής του στο «Κύταρρο», από κρίση κολπικής μαρμαρυγής και είχε μεταφερθεί και πάλι σε νοσοκομείο όπου παρέμεινε μερικές ημέρες νοσηλευόμενος.

Εκείνη την ημέρα, ανάμεσα στο κοινό που παρακολουθούσε την παράσταση βρίσκονταν δύο γιατροί, οι οποίοι και του προσέφεραν τις πρώτες βοήθειες.
Ο Τζίμης Πανούσης γεννήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου του 1954 από μικρασιάτες πρόσφυγες γονείς στην Αθήνα και μεγάλωσε στο Χολαργό. Τελευταία του εμφάνιση στο θέατρο ήταν το περασμένο καλοκαίρι στην Επίδαυρο, στην παράσταση του Εθνικού Θεάτρου «Ειρήνη» του Αριστοφάνη, στο ρόλο του Τρυγαίου.

Το 1972, ξεκίνησε τα πρώτα καλλιτεχνικά του βήματα στον Πολιτιστικό Όμιλο Χολαργού όπου μαζί με άλλοτυς καλλιτέχνες στήνουν θεατρική ομάδα και συνεργάζονται με τον Γιάννη Χουβαρδά, δίνουν παραστάσεις. Σαν φοιτητής της Νομικής εργάστηκε ως υπάλληλος στην Εθνική Τράπεζα από την οποία παραιτήθηκε σε σύντομο χρονικό διάστημα. Μουσικά ήταν αυτοδίδακτος και όταν στα τέλη της δεκαετίας του '70 σχηματίστηκαν οι Μουσικές Ταξιαρχίες η πρώτη εμφάνιση του σε κοινό έγινε το 1977 στο κλαμπ "Αρχιτεκτονική" επί της Πανεπιστημίου στη "Στοά του Απότσου".

Αργότερα τους καλούν στο "Skylamb", στην Πλάκα, για μια παράσταση το καλοκαίρι το 1979 και καταλήγουν να παίζουν επί ένα χρόνο κάθε μέρα χωρίς ρεπό. Κατά καιρούς από τις Μουσικές Ταξιαρχίες περνάνε αρκετοί μουσικοί όπως ο Γιάννης Γιοκαρίνης (πλήκτρα), ο Άκης Περδίκης (τύμπανα), ο Βασίλης Γκίνος (πλήκτρα), ο Πιέρ Χωρέμης (κιθάρα), ο Γιώργος Καραγιαννίδης (μπάσο) και αργότερα ο Ηλίας Αχλαδιώτης (τύμπανα), ο Τάσσος Καλλινιώτης (κιθάρα), ο Αλέκος Αράπης (μπάσο) κ.α.

Η πρώτη τους δισκογραφική δουλειά είναι ο δίσκος «Μουσικές Ταξιαρχίες» που κυκλοφόρησε το 1982. Ακολούθησαν οι δίσκοι «Αν η Γιαγιά μου είχε Ρουλεμάν» (1984) και «Hard Core» (ζωντανή ηχογράφηση, 1985). Το 1983 οι Μουσικές Ταξιαρχίες καμουφλάρονται κάτω από το όνομα Alamana's Bridge και συμμετέχουν στον δίσκο-συλλογή ελληνικού ροκ «Made in Greece Vol.1», παρά τις αντιρρήσεις της τότε δισκογραφικής τους εταιρείας. Από τον επόμενο δίσκο «Κάγκελα Παντού» (1986) ο Πανούσης αποφασίζει να συνεχίσει μόνος του.

Το 1987 κυκλοφορεί ο τελευταίος δίσκος από την MINOS-EMI «Χημεία και Τέρατα». Οι επόμενοι δύο δίσκοι «Δουλειές του Κεφαλιού / The Greatest Kitch Live!» (1990) και «Ο Ρομπέν των Χαζών» (ζωντανή ηχογράφηση, 1992) κυκλοφορούν από την Music Box International, ενώ το «Vivere Pericolosamente» από την Warner το 1993.

Η επόμενη δισκογραφική του δουλειά κυκλοφόρησε εφτά χρόνια μετά, το 2000, με τίτλο «Με Λένε Πόπη» (ζωντανή ηχογράφηση) και κάτω από την αιγίδα της νεοϊδρυθείσας και ιδιόκτητης δισκογραφικής εταιρίας του Τζίμη ΑΦΙΛΟΚΕΡΔΩΣ Α.Ε. Κυκλοφόρησε επίσης μαζί με το περιοδικό Μετρό το 2002 το ολιγόλεπτο CD Δείγμα Δωρεάν με ακυκλοφόρητα τραγούδια από τις τελευταίες παραστάσεις του.


Πέρα από τη μουσική o Τζίμης Πανούσης έχει ασχοληθεί κατά καιρούς με το ραδιόφωνο, την τηλεόραση και λίγο με τον κινηματογράφο. Έχει μια δεκαπεντάχρονη ιστορία σαν ραδιοφωνικός παραγωγός στους ραδιοσταθμούς Top FM, Κανάλι 15, Ωχ FM, Flash 9.65, 88 κ.ά

Στην τηλεόραση η εκπομπή του «Κορίτσια ο Τζίμης» που επρόκειτο να μεταδοθεί από την τότε ΕΤ2 το 1995, τελικά κόπηκε. Επίσης έχει εμφανιστεί έκτακτα σε τηλεοπτικές σειρές όπως οι Δέκα Μικροί Μήτσοι του Λάκη Λαζόπουλου. Όσον αφορά στον κινηματογράφο, έχει πρωταγωνιστήσει στην ταινία «Ο Δράκουλας των Εξαρχείων» (1981) του Νίκου Ζερβού μαζί με τις υπόλοιπες Μουσικές Ταξιαρχίες και έχει εμφανιστεί ως γκεστ σταρ στις ταινίες Ηνίοχος (1995) του Αλέξη Δαμιανού, «Προστάτης Οικογένειας» (1997) του Νίκου Περάκη και «Safe Sex» (1999) των Μ. Ρέππα - Θ. Παπαθανασίου.

Ο ΤζίμηςΠανούσης έχει στο ενεργητικό του ως συγγραφέας βιβλία όπως «Η Ζάλη των Τάξεων» (Γνώσεις, 1989) που περιέχει 40 ιστορίες ραδιοφωνικής φαντασίας που ακούστηκαν από την εκπομπή «Δούρειος Ήχος» στον Top FM την περίοδο 1988-89, ακολούθησαν τα «Πικρέ, Μικρέ Μου Αράπη» (Opera, 1990) μια σαπουνόπερα 22 επεισοδίων που ακούστηκε από τον "Δούρειο Ήχο" το καλοκαίρι του 1989 , «Το Κυνήγι της Γκόμενας» (Opera, 1992) με σύντομες γυναικείες βιογραφίες, τη «Μικροαστική Καταστροφή» (το οποίο περιέχει ψηφιακές ζωγραφιές και ποιήματα) κ.ά.

Ο Τζίμης Πανούσης αντιμετώπισε πολλές φορές δίκες για την καυστική του σάτιρα και τις αθυροστομίες που έθιγαν άμεσα και έμμεσα πρόσωπα και καταστάσεις. Το 1997 βρέθηκε στα δικαστήρια για συκοφαντική δυσφήμηση, με αντίδικο τον Γιώργο Νταλάρα.

Η Ελληνικός Χρυσός στην αγκαλιά της Δικαιοσύνης #skouries

Για τη βεβαιωμένη ρύπανση και υποβάθμιση του περιβάλλοντος από την Ελληνικός Χρυσός, το αρμόδιο Υπουργείο αρκέστηκε σε απλά διοικητικά πρόστιμα χωρίς να λάβει άλλα μέτρα για να αναγκάσει την εταιρεία-παραβάτη σε συμμόρφωση. Δύο χρόνια μετά, τα πρόστιμα ακυρώνονται από το Διοικητικό Πρωτοδικείο για τυπικούς λόγους. Με την προκλητική απροθυμία του Υπουργείου να δράσει για να προστατεύσει τον τόπο και τις προκλητικές δικαστικές αποφάσεις υπέρ της πολυεθνικής, η καταστροφή της Χαλκιδικής συνεχίζεται.

Με σειρά ελέγχων που πραγματοποίησαν τα έτη 2013 και 2014 οι Επιθεωρητές Περιβάλλοντος, μια υπηρεσία με κρίσιμο ρόλο αλλά τραγικά υποστελεχωμένη, κατέγραψαν 21 σοβαρές παραβάσεις της περιβαλλοντικής νομοθεσίας και των εγκεκριμένων περιβαλλοντικών όρων από την Ελληνικός Χρυσός στα υποέργα Ολυμπιάδας και Μαύρων Πετρών/Στρατωνίου. Ο περιβαλλοντικός έλεγχος προχώρησε με τη νόμιμη διαδικασία (απολογητικό υπόμνημα της εταιρείας, εξέτασή του από τους Επιθεωρητές, έκδοση Πράξεων Βεβαίωσης Παράβασης) αλλά με μεγάλα χρονικά κενά και κατέληξε στην επιβολή προστίμων συνολικού ύψους 1.734.000 ευρώ, τον Ιανουάριο 2016.
Το Τριμελές Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών στο οποίο προσέφυγε η Ελληνικός Χρυσός έκρινε οτι το διάστημα των 33 μηνών που μεσολάβησε από την έναρξη των ελέγχων μέχρι την την επιβολή του προστίμου «υπερβαίνει τον εύλογο χρόνο εντός του οποίου όφειλε η Διοίκηση να ολοκληρώσει την περιβαλλοντική επιθεώρηση» και ακύρωσε τις πράξεις επιβολής προστίμων. Εάν η απόφαση αυτή τελεσιδικήσει, αφού εκδικαστεί και η έφεση του ΥΠΕΝ, τα 1.734.000 ευρώ θα πρέπει να επιστραφεί στην εταιρεία, με τόκο φυσικά. Αλλά και αν κερδηθεί η υπόθεση στο δεύτερο βαθμό, είναι φανερό οτι το ποσό αυτό δεν είναι παρά μια «ασπιρίνη» μπροστά στην τεράστια περιβαλλοντική καταστροφή που συντελείται στη Χαλκιδική, την οποία το ΥΠΕΝ παρακολουθεί χωρίς να επεμβαίνει.
Δεν πρόκειται για ασήμαντες παραβάσεις: 9 από αυτές προκάλεσαν αποδεδειγμένα «ρύπανση και υποβάθμιση του περιβάλλοντος», ενώ άλλες 11 προκάλεσαν «κίνδυνο ρύπανσης και υποβάθμισης του περιβάλλοντος» (εδώ και εδώ). Οι περισσότερες δεν αφορούν μεμονωμένα περιστατικά ρύπανσης αλλά παράνομες πρακτικές της εταιρείας που συνεχίζουν, μέχρι σήμερα, να προκαλούν ρύπανση ή κίνδυνο ρύπανσης. Ενδεικτικά: διάθεση ανεπαρκώς επεξεργασμένων υγρών αποβλήτων στη θάλασσα, απόκρυψη επικινδυνοτητας στερεών αποβλήτων, απόθεση επικίνδυνων αποβλήτων σε ακαταλληλους χώρους, κατασκευαστικές παραβάσεις στο χώρο απόθεσης επικινδύνων αποβλήτων Κοκκινόλακκα κ.λ.π.
Το διοικητικό δικαστήριο δεν αμφισβήτησε την ουσία των παραβάσεων, οι οποίες άλλωστε είχαν στέρεα τεκμηριωθεί από τους Επιθεωρητές, αλλά στάθηκε μόνο στην υπέρβαση του «εύλογου χρόνου»… Όμως η αόριστη έννοια του «εύλογου χρόνου» είναι στην απόλυτη κρίση του δικαστηρίου: Κατά κανόνα, ο εύλογος χρόνος που παρέχεται στη Διοίκηση για τη διαπίστωση, επιβολή και ταμειακή βεβαίωση διοικητικού προστίμου είναι μία πενταετία από την τέλεση της παράβασης. Η πενταετία είναι ο κανόνας για την επιβολή προστίμων τόσο στη φορολογική νομοθεσία, όσο και στην ασφαλιστική, την τελωνειακή, την πολεοδομική και τη χρηματιστηριακή.
Η υπόθεση της Ελληνικός Χρυσός, όπου έχουμε βεβαιωμένη και μη αμφισβητούμενη ρύπανση και διακινδύνευση μιας περιοχής και των κατοίκων της, φαίνεται να είναι η πρώτη περίπτωση που ο «εύλογος χρόνος» ερμηνεύθηκε τόσο στενά – αφού, όπως φαίνεται οι δικαστές δεν βρήκαν κανένα λόγο ουσίας για να ακυρώσουν τα πρόστιμα. Το διοικητικό δικαστήριο έφτασε μέχρι το σημείο να ψέξει τους Επιθεωρητές Περιβάλλοντος επειδή αντιμετώπισαν το κάθε υποέργο συνολικά και σε βάθος χρόνου – συγκέντρωσαν δηλαδή σε δύο μεγάλες εκθέσεις όλες τις παραβάσεις της νομοθεσίας που προέκυψαν από τις 7 αυτοψίες και τις 4 επιπλέον δειγματοληψίες που πραγματοποίησαν, ελέγχοντας στο μεταξύ την εξέλιξη των έργων και τη συμμόρφωση της εταιρείας. Αυτό, κατά την άποψη του δικαστηρίου, αύξησε αδικαιολόγητα (;) το χρόνο της περιβαλλοντικής επιθεώρησηςΗ δικαστική απόφαση ζύγισε-σύγκρινε την προκληθείσα περιβαλλοντική βλάβη και τον χρόνο που χρειαζόταν απαραίτητα να δράσει η Διοίκηση και έκρινε ότι η υποβάθμιση του περιβάλλοντος μπαίνει σε δεύτερη μοίρα, κλείνοντας έτσι το μάτι στην εταιρεία-παραβάτη.
Οι δικαστικές αποφάσεις κρίνονται, όπως κρίνονται όλοι και όλα, με κριτήρια όχι μόνο καθαρά νομικά αλλά και με «το κοινό περί δικαίου αίσθημα». Η στενή ερμηνεία της νομοθεσίας που αφήνει ατιμωρητους τους κατά συρροήν παραβάτες ούτε τον στόχο της προστασίας του περιβάλλοντος και του κοινωνικού συνόλου υπηρετεί, ούτε το αίσθημα των πολιτών περί δικαιοσύνης ικανοποιεί. Τουναντίον δημιουργεί την βεβαιότητα προειλημμένης απόφασης με προσχηματική αιτιολογία. Επιπλέον, το δεδικασμένο αυτής της απόφασης δημιουργεί αμφιβολίες και για την τύχη των επόμενων περιβαλλοντικών επιθεωρήσεων στα έργα της Ελληνικός Χρυσός, π.χ. του 2015 και του 2016, για τις οποίες δεν έχουν εκδοθεί ακόμα πράξεις καταλογισμού.
Πέρα από τον καταλογισμό του προστίμου που είναι η ηπιότερη δυνατή διοικητική κύρωση, το Υπουργείο δεν έκανε τίποτα για να υποχρεώσει την εταιρεία σε συμμόρφωση με την περιβαλλοντική νομοθεσία και τους εγκεκριμένους περιβαλλοντικούς όρους. Κατά το νόμο 1650/1986 μπορούν να επιβληθούν και άλλες  κυρώσεις ανάλογα με την έκταση και τη βαρύτητα της παράβασης, όπως η προσωρινή ή οριστική διακοπή της ρυπογόνου δραστηριότητας. Το ΥΠΕΝ αρκέστηκε σε ένα απλό πρόστιμο, επιτρέποντας να συνεχίζεται η ρύπανση και η διακινδύνευση του περιβάλλοντος από τη δράση της Ελληνικός Χρυσός.
Τώρα που το πρόστιμο για τυπικούς λόγους ακυρώθηκε, η διαπίστωση των παραβάσεων, με όλη τη σχετική τεκμηρίωση έμεινε μετέωρη και ουσιαστικά «εξουδετερώθηκε». Οι παραβάσεις υπάρχουν και συνεχίζονται, αλλά πλέον δεν μπορεί να ληφθεί κανένα άλλο διοικητικό μέτρο κατά της εταιρείας αφού θα ήταν εκ προοιμίου εκπρόθεσμο. Ερωτηματικά ωστόσο δημιουργούνται για το περιθώριο κινήσεων της Διοίκησης, όταν υπάρχει μια τόσο «φιλική» προς την εταιρεία δικαιοσύνη.
Υπάρχει επίσης και η «ποινική προστασία του περιβάλλοντος», δηλαδή η απόδοση ποινικών ευθυνών στους παραβάτες της περιβαλλοντικής νομοθεσίας που είναι ανεξάρτητη από τις διοικητικές κυρώσεις. Αλλά ούτε αυτή φαίνεται να λειτουργεί στην περίπτωση της Ελληνικός Χρυσός. Οι Πράξεις Βεβαίωσης Παράβασης των Επιθεωρητών Περιβάλλοντος διαβιβάστηκαν στον αρμόδιο Εισαγγελέα, αλλά καμμία ποινική δίωξη δεν ασκήθηκε για τη διαπιστωμένη, πολλαπλή και κατά συρροή υποβάθμιση του περιβάλλοντος. Για τους πολίτες που παρακολουθούν τα τεκταινόμενα, το συμπέρασμα είναι σαφές: Η «Δικαιοσύνη» έχει πάρει υπό την προστασία της την Ελληνικός Χρυσός που, έχοντας εξασφαλισμένη την ατιμωρησία, έχει αποθρασυνθεί.

Ζούσαμε καλύτερα πριν 50 χρόνια;

Απίστευτα πραγματικά είναι τα στοιχεία που προκύπτουν από έρευνα που πραγματοποιήθηκε με το ερώτημα αν το βιωτικό επίπεδο είναι καλύτερο τώρα ή 50 χρόνια πριν.

Την έρευνα (συμμετείχαν 43.000 πολίτες) πραγματοποίησε το Think Tank Pew Research Center, σε 38 χώρες παγκοσμίως.

Κανονικά η απάντηση σε ένα τέτοιο ερώτημα θα έπρεπε να ήταν αυτονόητη.
50 χρόνια δεν είναι καθόλου λίγα, αντίθετα είναι πάρα, πάρα πολλά.
Αν σκεφτεί κανείς την πρόοδο της επιστήμης και της τεχνολογίας, τις απίστευτες κατακτήσεις και τα βήματα που έκανε ο άνθρωπος από τότε μπορεί να καταλάβει πολύ εύκολα ότι δεν θα έπρεπε να υπάρχει καμιά αμφιβολία στους ανθρώπους που ρωτήθηκαν για το πότε ήταν καλύτερα, τώρα ή τότε.
Κι όμως...
Σε όλες σχεδόν τις χώρες αν βγάλει κανείς έξω το Βιετναμ ή και την Ινδία, που έτσι κι αλλιώς αποτελούν κάπως ειδικές περιπτώσεις περίπου πρωτόγονης φτώχειας λίγες δεκαετίες πριν, στις υπόλοιπες χώρες τα ποσοστά που απαντούν πως 50 χρόνια πριν ζούσαμε καλύτερα είναι από μεγάλα έως τεράστια.
Για να πάμε γρήγορα στην Ελλάδα, το 53% απάντησε πως η ζωή το '60-'70 ήταν καλύτερη από τώρα!
Δηλαδή απάντησαν ότι ήταν καλύτερα την εποχή που πάρα πολλά σπίτια μόλις περνούσαν στην ηλεκτροδότηση, που δεν υπήρχε καν τηλέφωνο, που τα ψυγεία ήταν μόνο με πάγο που πουλούσαν πλανώδιοι, που ελάχιστες αστικές οικογένειες είχαν αυτοκίνητο, που τα φάρμακα ήταν σε επίπεδα άλλων εποχών, που οι γειτονιές δεν είχαν καν ασφαλτοστρωθεί, που το φαγητό ψηνόταν στο φούρνο της γειτονιάς γιατι σχεδόν καμιά λαική οικογένεια δεν είχε ηλεκτρ. κουζίνα κλπ κλπ κλπ.
Κι όμως 53% απάντησε πως τότε ζούσαμε καλύτερα... Γιατί άραγε;
Βέβαια πολλοί θα μπορούσαν να μιλήσουν για την απογοήτευση στην Ελλάδα της κρίσης.
Οταν όμως ανάλογα ποσοστά, απλά λίγο μικρότερα έχουμε σε πολλές χώρες και μάλιστα προηγμένες όπως η Ιταλία(50% καλύτερα 50 χρόνια πρίν έναντι 23% για το τώρα), η Γαλλία(46% έναντι 33%) και οι ΗΠΑ(41% έναντι 37%) τότε σίγουρα κάτι δεν πάει καθόλου καλά εδώ στον υπέροχο και λαμπερό κόσμο του καπιταλισμού.
Σε μια συζήτηση στο ΣΚΑΙ γύρω απο το θέμα αυτό, οι γνωστοί αναλυτές απάντησαν με ευκολία ότι οι άνθρωποι περνούν από φίλτρο το παρελθόν και το εξωραίζουν, ξεχνωντας τις δυσκολίες του τότε. Ετσι κατέληγαν στο συμπέρασμα που ήθελαν, δηλαδή ότι αυτοί που απάντησαν ότι 50 ολόκληρα χρόνια πριν η ζωή ήταν καλύτερη δεν ήξεραν τι τους γίνεται. Καποιος μαλιστα είπε ότι τον ρώτησε το παιδί του και όταν του εξήγησε ότι τότε δεν είχαμε έγχρωμη τηλεόραση και ιντερνετ τότε εκείνο γέλασε και είπε ότι τώρα φυσικά είναι καλύτερα. Αν ρωτούσε βέβαια το παιδί κάποιου που είναι άνεργος με κομένο το ρεύμα μάλλον δεν θα απαντούσε το ίδιο.

Εδώ όμως πρέπει να μπουν κάποια σοβαρά ερωτήματα.
1. Δεν είναι η έρευνα αυτή ένα πραγματικό χαστούκι στο ίδιο το λαμπερό σύστημα του καπιταλισμού, αφού δεν μπορεί παρά να είναι φρικτή αποτυχία για το ίδιο το σύστημα το να καλοβλέπει κανείς με νοσταλγία την εποχή του κάρου και του χωματόδρομου;
2. Τι είναι αυτό που κάνει τόσους ανθρώπους σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη να δίνουν μια απάντηση τόσο πραγματικά αδιανόητη;

Η απάντηση στο πρώτο είναι αυτονόητη.
Όταν άνθρωποι από όλο τον κόσμο, από τις υπερπροηγμένες ΗΠΑ μέχρι την Ελλάδα, τη Γαλλία, την Ιταλία, τη φτωχή Γκάνα, τον Λίβανο, την Ιορδανία, την Αργεντινή, τη Βραζιλία ή την Κένυα απαντούν με μεγάλα πλειοψηφικά ποσοστά ότι η ζωή ηταν καλύτερη 5 δεκαετίες πριν, όταν η ανθρωπότητα ήταν κυριολεκτικά σε άλλο στάδιο, σημαίνει ότι αυτά που κατακτήθηκαν συλλογικά από τον άνθρωπο όλα αυτά τα χρόνια, από την Ιατρική και την υψηλή τεχνολογια, μέχρι την πληθώρα καλών και φθηνών προιόντων ευρειας κατανάλωσης, προφανέστατα δεν ανήκουν σε όλους αλλά μόνο στους λίγους. Οι πολλοί έχουν πλέον ελεύθερη και ανεμπόδιστη πρόσβαση μόνο στα κακά και τις συμφορές, που με γενναιοδωρία προσφέρει το σύστημα.

Σημαίνει ακόμη ότι αυτός ο κόσμος των λίγων, δηλαδή του καπιταλισμού, δεν έχει τίποτα άλλο να προσφέρει και να υποσχεθεί για το μέλλον εκτός από φτώχεια και πολέμους.

Αν προσπαθούσαμε να απαντησουμε σύντομα το δεύτερο ερώτημα θα λέγαμε αυτό.
Πως είναι δυνατόν να αισθάνεται κάποιος καλά και να υπερψηφίζει έναν κόσμο που δεν καταλαβαίνει και που ολοφάνερα δεν είναι δικός του;
Όταν κοιτάζει γύρω του στο χώρο και στο χρόνο και βλέπει να έχουν χαθεί και να συνεχίζουν να χάνονται τα πιο βασικά ανθρώπινα δικαιώματα όπως είναι το δικαίωμα στη δουλειά που είναι η βάση των πάντων, και μαζί το δικαίωμα στην υγεία, στη μόρφωση και γιατί όχι στον ελεύθερο χρόνο, τον αθλητισμό, την ψυχαγωγία ;
Μπορεί βέβαια 50 χρόνια πριν να έλειπαν τα μύρια όσα από τον κόσμο και τη λαική οικογένεια. Υπήρχε όμως κάτι πολύ βασικό.
Η βάσιμη αισιοδοξία που γινόταν βεβαιότητα ότι τα πράγματα βάδιζαν προς το καλύτερο και τότε βέβαια η υπομονή στις δυσκολίες είχε νόημα. Τωρα υπάρχει η ακριβώς αντίθετη βεβαιότητα.
Και στην Ελλάδα αλλά και στις περισσότερες χώρες του κόσμου είναι ολοφάνερο ότι τα πράγματα βαδίζουν με σταθερό βήμα προς το χειρότερο. Και αυτό ακριβώς είναι που κόβει κυριολεκτικά τα πόδια των λαών που καλούνται να κάνουν υπομονή χωρίς να έχουν κάτι καλύτερο να περιμένουν. Ο λόγος βέβαια είναι ότι πρέπει να διασωθεί η οικονομία, δηλαδή οι επιχειρήσεις των ελάχιστων που αφού καταβρόχθισαν σαν καρχαρίες ότι παράχθηκε, τώρα ζητούν από το λαό να σώσει με τη φτώχεια του το δικό τους πλούτο και το αποτυχημένο μοντέλο τους.
Αυτό που αποδείχτηκε όλα αυτά τα χρόνια ήταν το ότι όταν ο ίδιος ο λαός δεν κρατάει τη ζωή του στα χέρια του, και τη βάση της ζωής που είναι η οικονομία την κατέχουν και την ορίζουν οι ελάχιστοι και τα ιδιωτικά συμφέροντα που βέβαια νοιάζονται για τον κόσμο και τους άλλους μόνο όσο αυτό είναι κερδοφόρο για τους ίδιους, τότε η εξέλιξη και η κίνηση της ανθρωποτητας προς τα μπρος και προς το καλύτερο αναστρέφεται με ευκολία όταν περνάμε σε εποχές μεγάλης κρίσης.

Το τι σημαίνει αυτό είναι μάλλον ολοφάνερο.
Οι λαοί, οι πολλοί δηλαδή έχουν ένα βασικό καθήκον αν θέλουμε να δούμε αυτη την πραγματικά αδιανόητη, απάνθρωπη, απαράδεκτη και αηδιαστική κατάσταση να αντιστρέφεται.
Οι πολλοί, οι από κάτω πρέπει να αμφισβητήσουν την εξουσία των λίγων, την εξουσία δηλαδή των μεγάλων επιχειρήσεων και τη λογική του ατομικού κέρδους που με επιστημονική πλέον ακρίβεια σπρώχνει τον κόσμο προς τα πίσω και το σκοτάδι, και τους ανθρώπους προς τη δυστυχία και τον πόλεμο.

ΥΓ. Είναι μάλλον φανερό ότι οι αναλυτές του συστήματος προσπαθούν να υποβιβάσουν και να λοιδωρήσουν την απάντηση που έδωσαν αυτοί που ρωτήθηκαν στην έρευνα. Λένε π.χ. ότι δεν είναι δυνατόν να δίνει κανείς σημασια σε απαντήσεις που έδωσαν άνθρωποι που δεν έζησαν εκείνη την εποχή. Ξεχνανε όμως ότι ο άνθρωπος είναι ένα όν που λειτουργεί συλλογικά, ή πιο απλά ρωτάει και μαθαίνει, διαβάζει μελετά, ενημερώνεται, σκέφτεται και αποφασίζει.
Η πραγματικότητα βέβαια δεν προσλαμβάνεται και δεν κατανοείται από τον άνθρωπο, μόνο με τις 5 αισθήσεις του ενός ατόμου.

πηγή

Μίκης: Να κινητοποιηθούν οι διανοούμενοι για τα Σκόπια


«Θέλω να εκφράσω μια μεγάλη απορία που με βασανίζει εδώ και καιρό: Σκοπιανοί και ορισμένοι Αμερικανοί φίλοι τους μας έχουν ζαλίσει εδώ και πολλά χρόνια ότι είναι τάχα οι μοναδικοί Μακεδόνες και ότι η γλώσσα τους είναι η Μακεδονική, δηλαδή αυτή περίπου που μιλούσε ο Μέγας Αλέξανδρος. Κι αυτά τα τερατώδη ψέματα διδάσκονται σαν αλήθειες σε ξένα Πανεπιστήμια, ενώ πάνω από 100 κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο τα έχουν εμπράκτως αποδεχθεί σαν ιστορικές αλήθειες.

Ιδού λοιπόν η απορία μου:

Υπήρξε έως τώρα από την πλευρά μας η οφειλόμενη επιστημονική αποκάλυψη όλης αυτής της γελοιότητας; Αν ναι, με ποιους επιστημονικούς τρόπους και αν όχι, γιατί; Αφού είναι βέβαιο πως αυτοί οι άνθρωποι είναι καθαρόαιμοι Σλάβοι και η γλώσσα τους είναι καθαρά Σλαβική. Πού είναι η Βουλή των Ελλήνων, η Ακαδημία Αθηνών, τα Ελληνικά Πανεπιστήμια, οι Έλληνες ιστορικοί και γλωσσολόγοι, ώστε με ακλόνητες επιστημονικές αναλύσεις να αποκαλύψουν την αλήθεια στην παγκόσμια κοινή γνώμη, τις κυβερνήσεις, τα Πανεπιστήμια, τα ΜΜΕ των άλλων κρατών, όπως ακριβώς κάνουν οι Σκοπιανοί ανενόχλητοι και μόνοι εδώ και δεκάδες χρόνια;

Πώς αξιοποιούνται οι επιστημονικές αναλύσεις και μελέτες ξένων καθηγητών και ειδικών που αποδεικνύουν περίτρανα την αλήθεια των δικών μας θέσεων και γελοιοποιούν τους ισχυρισμούς των Σκοπιανών; 

Ιδιαίτερα σε χώρες όπως ο Καναδάς και η Αυστραλία, όπου κυριολεκτικά ‘σαρώνουν’ οι Σκοπιανοί, οι δυστυχείς συμπατριώτες μας μένουν ακάλυπτοι και παραπονεμένοι, εγκαταλελειμμένοι από την Πατρίδα Μητέρα τους που… σφυρίζει αδιάφορα. 

Οι Σκοπιανοί έχουν γεμίσει τις μεγάλες Βιβλιοθήκες όλου του κόσμου με χιλιάδες βιβλία, έτσι που στο τέλος, μπροστά σ’ αυτή τη σιωπηλή αντιμετώπιση αυτών των παραμυθιών, να αρχίζουν να πιστεύουν και οι ίδιοι ότι είναι… κατ’ ευθείαν απόγονοι του Φιλίππου και της Ολυμπιάδος! Κι έτσι φτάσαμε ώς εδώ, να μας κατηγορούν ότι είμαστε… κατακτητές της Θεσσαλονίκης! 

Σας παρακαλώ, κάντε κάτι, γιατί εγώ όπως ξέρετε θεωρούμαι… εθνικιστής και επομένως προκατειλημμένος αφού πιστεύω ότι αποτελεί μέγα εθνικό λάθος να τους χαρίσουμε τουλάχιστον εμείς ένα τόσο ιερό όνομα όπως είναι η Μακεδονία, που τόσο ιστορικά όσο και πολιτιστικά είναι δικό μας, όπως η Θράκη, η Θεσσαλία, η Ήπειρος και η Κρήτη.»

Πηγή: e-dromos.gr, το είδαμε εδώ

Έκτακτο Δελτίο Επιδείνωσης Καιρού


Με Έκτακτο Δελτίο Επιδείνωσης Καιρού η Διεύθυνση Πολιτικής Προστασίας της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας – Θράκης, μας προειδοποιεί για ισχυρές βροχές και καταιγίδες. Πιο αναλυτικά, τα καιρικά φαινόμενα στην περιοχή της Θεσσαλονίκης θα έχουν ως εξής :

Για σήμερα ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 12 – 01 –2018:

Καιρός : Νεφώσεις παροδικά αυξημένες με τοπικές βροχές, οι οποίες από τις βραδινές ώρες θα ενταθούν και θα εκδηλωθούν καταιγίδες. Τα φαινόμενα πιθανώς κατά τόπους θα είναι ισχυρά.
Άνεμοι : Από βόρειες διευθύνσεις 3 με 4 μποφόρ
Θερμοκρασία : Από 06 έως 10 βαθμούς κελσίου

Για αύριο ΣΑΒΒΑΤΟ 13 – 01 – 2018:
Καιρός : Αυξημένες νεφώσεις με βροχές κατά περιόδους έντονες, ενώ καταγίδες θα σημειωθούν έως τις μεσημβρινές ώρες, κυρίως στα θαλάσσια-παράκτια. Από το απόγευμα αναμένονται χιονοπτώσεις, αρχικά στα γύρω ορεινά και από το βράδυ και σε περιοχές με χαμηλότερο υψόμετρο
Ύφεση των φαινομένων αναμένεται από αργά τη νύχτα.
Άνεμοι : Βορείων διευθύνσεων 3 έως 4 μποφόρ

Γιατί είναι εθνικός αυτοχειριασμός το “Νέα Μακεδονία”


του Σταύρου Λυγερού

Όλα δείχνουν ότι το όνομα “Νέα Μακεδονία”, στη σλαβική εκδοχή του (Νόβα Ματσεντόνια) όχι μόνο είναι στο τραπέζι, αλλά και θεωρείται φαβορί. Δεν πρόκειται για τυχαία εξέλιξη. Συγκεντρώνει ισχυρή προτίμηση από διεθνείς παράγοντες, επειδή από την αρχή τους προσανατόλισε εκεί η ελληνική πλευρά. Σε μία προσπάθεια να διασκεδάσει τις ελληνικές καταγγελίες ότι τα Σκόπια σφετερίζονται την ιστορική κληρονομιά του Μεγάλου Αλεξάνδρου, η Δύση προσανατολίσθηκε στο όνομα “Νέα Μακεδονία” για να την αντιδιαστείλει με την αρχαία! Αυτό ήταν το κίνητρο και του Πινέιρο και του Βανς και τώρα του Νίμιτς.

Η ειρωνεία είναι ότι το όνομα “Νέα Μακεδονία” δεν ακυρώνει ούτε το σφετερισμό της ιστορικής κληρονομιάς. Σημειολογικά, ο προσδιορισμός “νέα” υποδηλώνει μετεξέλιξη ή αναγέννηση. Υποδηλώνει την ύπαρξη και όχι την απουσία δεσμού. Τη Νέα Υόρκη, τη Νέα Ζηλανδία και τη Νέα Ιωνία τις έφτιαξαν μετανάστες ή πρόσφυγες από τη βρετανική Υόρκη, την ολλανδική Ζηλανδία και τη μικρασιατική Ιωνία.

Το μεγαλύτερο μειονέκτημα του ονόματος “Νέα Μακεδονία” είναι ότι αναφέρεται στην όλη Μακεδονία και όχι σε τμήμα της. Ως εκ τούτου, επικυρώνει, αντί να ακυρώνει το ιδεολόγημα του Μακεδονισμού, την προσπάθεια του Μέρους (Σλαβομακεδόνες) να σφετερισθεί το Όλον (Μακεδονία). Το “Νέα Μακεδονία” ουσιαστικά θα νομιμοποιήσει όχι μόνο το σφετερισμό της ιστορικής κληρονομιάς, αλλά και τις βλέψεις των Σλαβομακεδόνων επί της ελληνικής Μακεδονίας.

Για να δικαιολογήσει τη θέση της υπέρ του ονόματος “Νέα Μακεδονία”, η Μπακογιάννη είχε παλαιότερα επικαλεστεί το παράδειγμα του Μεξικού και της πολιτείας των ΗΠΑ Νέο Μεξικό. Ο παραλληλισμός είναι άτοπος. Το Νέο Μεξικό ήταν επαρχία του Μεξικού πριν αποσπασθεί απ’ αυτό και ενσωματωθεί στις ΗΠΑ. Το διεθνώς αναγνωρισμένο κράτος είναι το Μεξικό κι όχι το Νέο Μεξικό, ενώ στην περίπτωσή μας το διεθνώς αναγνωρισμένο κράτος θα είναι η “Νέα Μακεδονία”.

Η πρώην υπουργός Εξωτερικών προωθούσε το “Νέα Μακεδονία” και ταυτοχρόνως μιλούσε για σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό. Πώς έλυσε την αντίφαση; Είχε ισχυρισθεί ότι το “Νέα” είναι γεωγραφικός προσδιορισμός! Είναι αξιοσημείωτο ότι την ταχυδακτυλουργική μετατροπή του χρονικού προσδιορισμού σε γεωγραφικό είχε υποστηρίξει και ο Πάγκαλος.

Το γεγονός ότι το “Νέα Μακεδονία” επικυρώνει το ιδεολόγημα του “Μακεδονισμού” δεν θα εμποδίσει τα Σκόπια να προσπαθήσουν να το πουλήσουν σαν μεγάλη υποχώρηση. Σύμφωνα με τη δική τους εθνική μυθολογία, το “νέο μακεδονικό έθνος” προέκυψε από την επιμιξία των αρχαίων Μακεδόνων με τα σλαβικά φύλα που εγκαταστάθηκαν τον 7οαιώνα στην περιοχή. Δεν είναι τυχαίο ότι η για δεκαετίες καθεστωτική εφημερίδα των Σκοπίων ονομάζεται “Νέα Μακεδονία” (στα σλαβομακεδονικά Νόβα Ματσεντόνια).

Με επιπολαιότητα που σκοτώνει, η Αθήνα εμφανίζεται έτοιμη να αποδεχθεί το «Νέα Μακεδονία». Εάν το πράξει, ουσιαστικά θα έχει εμμέσως νομιμοποιήσει όχι μόνο τον σφετερισμό της ιστορικής κληρονομιάς, αλλά και το φαντασιακό επεκτατισμό των Σλαβομακεδόνων επί της ελληνικής Μακεδονίας. Όσο κι αν οι γείτονες δεν έχουν την ισχύ να απειλήσουν την Ελλάδα, το επεκτατικό τους ιδεολόγημα είναι αρκετό για να δηλητηριάζει τις διμερείς σχέσεις και να λειτουργεί αποσταθεροποιητικά στη Βαλκανική.

Διαχείριση απορριμμάτων: Αυτό ΔΕΝ θα πει σχεδιασμός…

Του Στέφανου Σταμέλλου*

Μια πολύ ενδιαφέρουσα «είδηση» μας κάνει ακόμα πιο απαισιόδοξους για τις εξελίξεις στον τομέα της Ολοκληρωμένης και Εναλλακτικής Διαχείρισης των Απορριμμάτων. Προχωράει και η ΣΔΙΤ στην Πελοπόννησο!** Προχωράει και η «ενδιάμεση» λύση/κινητή μονάδα για την προσωρινή διαχείριση των απορριμμάτων του δήμου Καλαμάτας!! Να ετοιμαζόμαστε κι εμείς στην Στερεά…

Το θέμα είναι ότι, παρά τις κατά τόπου κορώνες, κόβεται το ίδιο «κοστούμι» για όλους.  Και ακόμα περισσότερο ότι υλοποιούνται τα Περιφερειακά Σχέδια Διαχείρισης Αποβλήτων (ΠΕΣΔΑ) του 2005 που στηρίζονταν στη διαχείριση συμμείκτων μέσω των Μονάδων Επεξεργασίας Aποβλήτων (ΜΕΑ) και όχι ο ΕΣΔΑ και τα ΠΕΣΔΑ του 2017, που δίνουν έμφαση και προτεραιότητα στην πρόληψη, στη διαλογή στην πηγή και στην αποκεντρωμένη διαχείριση.   Ο λόγος φυσικά είναι ότι ο νέος σχεδιασμός είναι ανώριμος για υλοποίηση∙ κι έτσι παραμένει στα χαρτιά.  Από την άλλη οι υπέρμετρες καθυστερήσεις έχουν δημιουργήσει εκρηκτικές καταστάσεις και επιτακτικές ανάγκες διαχείρισης, που οδηγούν δυστυχώς στις αδιέξοδες και αναποτελεσματικές λύσεις των ώριμων έργων της περασμένης δεκαετίας.

Ακόμη όμως κι αυτά τα ώριμα έργα θα χρειαστούν αρκετό χρόνο μέχρι να υλοποιηθούν και να λειτουργήσουν, τουλάχιστον 2-3 χρόνια,οπότε ως στάχτη στα μάτια της ΕΕ, αλλά και των πολιτών που διαμαρτύρονται για τη συνεχιζόμενη ανεξελέγκτη διάθεση, προωθούνται πανελλαδικά οι λεγόμενες ενδιάμεσες λύσεις.  Αυτές είναι υπαίθριες κινητές ΜΕΑ, σημαντικού όμως  κόστους αρκετών εκατομμυρίων -6,8 εκ είναι ο προϋπολογισμός για την κινητή μονάδα που θα κατασκευαστεί στη Λαμία-  που είναι άγνωστο τί θα απογίνουν όταν λειτουργήσουν οι ΜΕΑ.  Μάλλον θα καταλήξουν ως ένας πανάκριβος σωρός από παλιοσίδερα, όπως τα κοντέινερ κομποστοποίησης που σκουριάζουν.  Στην περίπτωση δε που επιλεγεί ως λύση η μίσθωση μιας τέτοιας μονάδας, αυξάνεται κατακόρυφα το κόστος διαχείρισης, όπως στην Καλαμάτα [1] σε 74,39 ευρώ ανά τόνο, ενώ θα  εξακολουθεί να παραμένει πάντα το θέμα και το κόστος της διάθεσης του  υπολείμματος που παράγουν.  

Πέρα όμως από το κόστος η βασική ένσταση είναι ότι αυτές οι κινητές μονάδες, όπου λειτούργησαν, κυρίως στην Πελοπόννησο, απέτυχαν παταγωδώς, γιατί δεν παράγεται ούτε κόμποστ, ούτε ανακυκλώσιμα από σύμμεικτα.  Τελικά καταλήγουν να δεματοποιούν ή να διαθέτουν σε ΧΥΤΑ, αντί υπολείμματος, τον μεγαλύτερο όγκο των απορριμμάτων.  Δηλαδή κάνουν «μια τρύπα στο νερό», έχοντας όμως επιβαρύνει σημαντικά το κόστος διαχείρισης που περνάει αναπόφευκτα στους δημότες.  Από την άλλη στερούν κονδύλια από λύσεις, όπως η διαλογή στην πηγή και η κομποστοποίηση προδιαλεγμένων οργανικών που έχουν ουσιαστικό αποτέλεσμα στη μείωση των απορριμμάτων. Είναι πραγματικά απορίας άξιο  πώς συνεχίζεται η χρηματοδότηση τέτοιων μονάδων μέσω ευρωπαϊκών κονδυλίων, που μόνο ως φύλο συκής μπορούν να χρησιμεύσουν έναντι της απέραντης γύμνιας της διαχείρισης των σκουπιδιών.

Και φυσικά στο τέλος του δρόμου, αφού γίνουν οι κινητές μονάδες και γίνουν και οι ΜΕΑ, και αποδειχθεί ότι δεν μειώνουν σημαντικά τον όγκο των απορριιμμάτων, γιατί τα "προϊόντα" τους δεν θα είναι εμπορεύσιμα, αλλά θα καταλήγουν και αυτά στους ΧΥΤΥ, που θα είναι ουσιαστικά ΧΥΤΑ, θα εμφανισθεί ως ο από μηχανής θεός η καύση, που θα μας "σώσει" επιτέλους από τη μάστιγα των σκουπιδιών.  Και θα υλοποιηθεί έτσι το αρχικό σχέδιο των εργολάβων, να οδηγηθούμε αναπόφευκτα στην καύση, αφού φαινομενικά οι άλλες λύσεις θα έχουν αποτύχει και θα δημιουργείται συνεχώς ανάγκη για καινούριους ΧΥΤΑ.  Και επειδή θα έχουν εξαντληθεί και τα ευρωπαϊκά κονδύλια σε αυτοσχεδιασμούς με ΜΕΑ και κινητές μονάδες,  θα οδηγηθούμε σε ιδιωτικές μονάδες καύσης με ΣΔΙΤ.  Τότε βέβαια θα φανεί και ο πραγματικός λόγος κατασκευής των ΜΕΑ που είναι φυσικά η παραγωγή υλικού προς καύση, το λεγόμενο RDF, ένα βρώμικο μείγμα χαρτιού και πλαστικών που δεν ανακυκλώνεται. 

Κάποιοι προσπαθούν να κόψουν δρόμο, δείχνοντας ήδη τις ξεκάθαρες προθέσεις τους, εγκαταλείποντας την «αντικαυσική»  ρητορική προηγούμενων ετών και προωθώντας την κατασκευή ΜΕΑ που παράγουν SRF, ουσιαστικά αποξηραμένα  σύμμεικτα που ο μόνος σκοπός τους είναι να καούν σε κλιβάνους.  Αυτό δείχνει η πρόσφατη απόφαση του δημοτικού συμβουλίου Βόλου του περασμένου Νοεμβρίου για  δημιουργία μονάδας SRF στο ΧΥΤΑ Βόλου.  Η οποία φυσικά συμβαδίζει απόλυτα με τη μεθόδευση για καύση απορριμμάτων από την ΑΓΕΤ [2], όπου η πειραματική καύση των 7.000 τόνων δευτερογενούς καυσίμου υλικού για το 2015, μετατράπηκε με πρόσφατη τροποποίηση των περιβαλλοντικών όρων σε καύση 200.000 τόνων ετησίως και σε μόνιμη βάση τέτοιου υλικού και δυνατότητας άλλων 600.000 τόνων παρόμοιας κατηγοριοποίησης.

Άλλο τρανό παράδειγμα αποτελεί η Θεσσαλονίκη, όπου στη 2η Συνεδρίαση στις 10/7/17 το Δ.Σ. του ΦΟΔΣΑ, όπου συμμετέχουν εκπρόσωποι 43 δήμων,  αποφάσισε να υποβάλει πρόταση [3] στην Ειδική Γραμματεία ΣΔΙΤ, για την υλοποίηση έργου που θα καλύψει τις 5 από τις 7 Περιφερειακές Ενότητες της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας με συνολική δυναμικότητα επεξεργασίας 350.000 tn/έτος και παραγωγή εναλλακτικών καυσίμων SRF, RDF. Το κόστος του έργου υπολογίζεται στα 100 εκ. ευρώ.  Η πρόταση δεν περιλαμβάνει μονάδα καύσης, αλλά προφανώς κάπου θα πρέπει να καίγονται αυτές οι τεράστιες παραγόμενες ποσότητες εναλλακτικών καυσίμων, αλλιώς ποιος ο λόγος παραγωγής τους;  Το κλίμα φυσικά στη Θεσσαλονίκη έχει διαμορφωθεί από χρόνια με κύριο εκφραστή τον νυν δήμαρχο και την τεχνοκρατική υποστήριξη του αν. υπουργού Περιβάλλοντος, κ. Φάμελλου [4] που αρθρογραφούσε στο παρελθόν υπέρ της ενεργειακής αξιοποίησης καθώς: «Μία μονάδα συμβάλλει στην αντιμετώπιση του φαινομένου του θερμοκηπίου, εφόσον αντικαθιστά για την ηλεκτροπαραγωγή ορυκτά καύσιμα, που θα παρήγαγαν επιπλέον εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, εκπομπές που τα απορρίμματα είναι αναπόφευκτο να δημιουργήσουν κατά την ελεγχόμενη ή μη βιοαποικοδόμησή τους».

Άρα το μέλλον προοιωνίζεται: Σύμμεικτα, ΣΜΑ, ΜΕΑ, RDF/SRF, καύση και ΧΥΤΥ. Ποια Διαλογή στην Πηγή και ανακύκλωση μου λες τώρα; Αυτοί σχεδιάζουν, υλοποιούν και απαιτούν βιώσιμες Μονάδες με εγγυημένες ποσότητες σκουπιδιών σε βάθος 30ετίας… Και γιατί να μην το κάνουν άλλωστε αφού είναι επενδύσεις με εξασφαλισμένα έσοδα, άρα χαμηλού ρίσκου.  Άσε που μπορεί να φτάσουμε να τους επιδοτούμε και πολλαπλώς.  Μία φορά σίγουρα μέσω των τελών καθαριότητας, που αναπόφευκτα θα αυξηθούν, μιας και τα σκουπίδια μας πλέον θα «επεξεργάζονται»  αντί να ρίχνονται στους ΧΥΤΑ.  Μπορεί και μέσω επιδότησης των ΜΕΑ για παραγωγή εναλλακτικών καυσίμων από την Ελληνική Εταιρεία Αξιοποίησης Ανακύκλωσης(ΕΕΑΑ) (βλ. μπλε κάδοι), το οποίο ήδη επιχειρήθηκε για την ΕΜΑΚ Φυλής, αλλά το σταμάτησε ο ΕΟΑΝ.  Μην ξεχνάμε ότι αυτή η επιδότηση θα προέρχεται από τα ειδικό τέλος με το οποίο επιβαρύνονται τα συσκευασμένα προϊόντα που αγοράζουμε και το οποίο προορίζεται για προώθηση της ανακύκλωσης των συσκευασιών.  Και τέλος μπορεί να δούμε να επιδοτείται και η παραγόμενη ενέργεια από την καύση μέσω του τέλους που πληρώνουμε στους  λογαριασμούς του ρεύματος για την προώθηση των ΑΠΕ, αφού όπως επιχειρηματολογεί και ο ίδιος ο υπουργός τα σκουπίδια αντικαθιστούν για την ηλεκτροπαραγωγή ορυκτά καύσιμα.

Και ποιο είναι το μέλλον της ανακύκλωσης όταν αυτή θα αντιστρατεύεται τα κέρδη των ιδιωτών; Ζοφερό φυσικά∙ γιατί μην περιμένουμε σε μια χρεωκοπημένη χώρα, όπου η προστασία του περιβάλλοντος έχει περάσει σε δεύτερη μοίρα, να εξαντλούμε πρώτα όλες τις δυνατότητες ανακύκλωσης πριν την καύση.  Είναι ήδη προφανές από τον κυκεώνα εξαγγελιών για έργα διαχείρισης, υποβολής προτάσεων και  εγκρίσεων, ότι δεν ακούμε τίποτα για έργα και δράσεις Διαλογής στην Πηγή(ΔσΠ).  Δεν ανακοινώνεται καμία σοβαρή μελέτη ή χρηματοδότηση που να προωθεί τη ΔσΠ, ενώ θα μπορούσε ήδη η ΕΕΑΑ να ξεκινήσει πρόγραμμα χωριστής συλλογής με 4 κάδους και να δημιουργείται συνείδηση στους πολίτες, χωρίς να απαιτείται η κατασκευή μεγάλων έργων, παρά μόνο η παραχώρηση εξοπλισμού στους δήμους.  Έτσι χάνεται κι άλλος πολύτιμος χρόνος, γεμίζουν οι υφιστάμενοι ΧΥΤΑ και σύντομα θα δημιουργηθούν δύσκολες καταστάσεις, που θα οδηγήσουν μαθηματικά στην καύση.

Βλέποντας επομένως τι γίνεται πανελλαδικά και την επέλαση των ΣΔΙΤ, δημιουργείται μια απορία για το δικό μας ΦΟΔΣΑ της Στερεάς Ελλάδας. Πού στηρίζει την αισιοδοξία του ότι τα έργα της Στερεάς θα χρηματοδοτηθούν από το ΕΣΠΑ και όχι από ΣΔΙΤ;; Όχι ότι έχει καμιά διαφορά ως προς την αναποτελεσματικότητά τους, αλλά λέω… - άλλοι με ΣΔΙΤ και άλλοι όχι;  Ποιος αποφασίζει γι’ αυτό;  Προτείνουν οι εργολάβοι προαποφασισμένα σενάρια στους κατά τόπου ΦΟΔΣΑ, δήθεν μέσω των εκπονούμενων μελετών «ωρίμανσης» ή των ΠΕΣΔΑ και το υπουργείο απλώς τα προωθεί, επειδή έχει ένα «ώριμο έργο» έτοιμο προς υλοποίηση;  Αυτό θα πει σχεδιασμός…  Ό,τι θέλει η κάθε εταιρεία… Άρα, αν δεν περισσεύουν χρήματα για να γίνουν όλα τα έργα πανελλαδικά μέσω ΕΣΠΑ, γιατί να ευνοηθεί η Στερεά, αν λάβουμε υπόψη ότι ήδη δύο έργα, της Θήβας και της Άμφισσας, θα υλοποιηθούν από το ΕΣΠΑ;   Το πιο πιθανό είναι ότι τα επόμενα έργα, της Λαμίας και της Χαλκίδας, θα υλοποιηθούν με ΣΔΙΤ.  Όσον αφορά δε τα έργα των 4 δήμων που αποσχίστηκαν από το σχεδιασμό του ΦΟΔΣΑ, αγνοείται η τύχη τους γιατί από ότι φαίνεται δεν έχει ακόμη υποβληθεί πρόταση ούτε για τις μελέτες.

Τελικά όπως δείχνει και η περίπτωση της Πελοποννήσου, πολύ φασαρία για το τίποτα. Πού πάνε οι μεγάλες κορώνες [5] για τη ΣΔΙΤ και οι διαξιφισμοί του προηγούμενου αναπληρωτή Υπουργού Περιβάλλοντος με τον Περιφερειάρχη Πελοποννήσου;  Τραγικά απροετοίμαστοι όλοι για μία εναλλακτική πρόταση στα σχέδια των μεγαλοεργολάβων κι από ό,τι φαίνεται, γονυπετείς θα παρακαλάνε την ΤΕΡΝΑ να πάρει τα σκουπίδια τους οι επαναστάτες δήμαρχοι.  Το πουκάμισο ήταν αδειανό! [6] Ακόμη και το καλοκαίρι ξιφουλκούσαν ότι θα προχωρήσουν με τις κινητές μονάδες ως μόνιμη λύση και ότι δεν είχαν ανάγκη την ΤΕΡΝΑ.  Πράγμα φυσικά ανεφάρμοστο, γιατί αυτές οι μονάδες δεν πληρούν βασικούς όρους προστασίας του περιβάλλοντος και των εργαζομένων, παρά μόνον σαν λύση έκτακτης ανάγκης.  Για την Ηλέκτωρ που ανέλαβε την προσωρινή διαχείριση των απορριμμάτων του δήμου Καλαμάτας [7], προφανώς η ενδιάμεση λύση δεν περιλαμβάνονταν στον σχεδιασμό της ΤΕΡΝΑ κι έγινε καινούρια ανάθεση.  Έτσι στα 174,3 εκατομμύρια Ευρώ για τις εγκαταστάσεις της ΤΕΡΝΑ προστέθηκαν άλλα 103,35 εκατομμύρια Ευρώ για την ενδιάμεση διαχείριση και έτσι ροκανίζονται σιγά σιγά οι πολύτιμοι πόροι του ΕΣΠΑ χωρίς να δίνεται οριστική λύση στο πρόβλημα κορεσμού των ΧΥΤΑ ή των ΧΥΤΥ που θα κατασκευαστούν.

Όχι, για να ξέρουμε όταν ακούμε μεγάλα λόγια του στυλ: «εμείς θα λύσουμε το πρόβλημα των σκουπιδιών και θα τα κάνουμε με δημόσια χρηματοδότηση και δεν θα επιτρέψουμε καμιά ΣΔΙΤ στη Στερεά» τι μας περιμένει…. Και να βλέπουμε πόσο σημαντικές είναι οι στάσεις των δημάρχων και οι αποφάσεις των Δημοτικών συμβουλίων και των ΦΟΔΣΑ στις λύσεις που δρομολογούνται ερήμην των  πολιτών.  Πόσο σημαντικό είναι να επιλέγονται άνθρωποι σ’ αυτές τις θέσεις ευθύνης που θα τιμήσουν το όνομα του αυτοδιοικητικού, θα ενημερώσουν τους πολίτες και θα τους εμπλέξουν στις όποιες αποφάσεις που καθορίζουν το μέλλον τους.   Όχι μπροστά να αναλώνονται σε μεγάλα λόγια και από πίσω να ανοίγουν το δρόμο στα μεγαλοεργολαβικά συμφέροντα. 

Λαμία, 11.1.2018
* Στέφανος Σταμέλλος
Οικολογία Αλληλεγγύη Στερεάς

Addthis

Google+ Followers

 
Support : Creating Website | Johny Template | Mas Template
Copyright © 2011. Ακτιβιστης - All Rights Reserved
Template Created by Creating Website Published by Mas Template
Proudly powered by Blogger |2012 Templates