Search Result For "ΗΠΑ"
Εμφάνιση αναρτήσεων ταξινομημένων κατά ημερομηνία για το ερώτημα ΗΠΑ. Ταξινόμηση κατά συνάφεια Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Φ. William Engdahl, New Eastern Outlook, Reseau International, 13-10-20

[O Γουίλιαμ Ενγκντάλ είναι πτυχιούχος γεωπολιτικής του Πανεπιστημίου Πρίνστον, σύμβουλος στρατηγικών κινδύνων, συγγραφέας με φήμη υψηλής εγκυρότητας επί θεμάτων γεωπολιτικής και υδρογονανθράκων και τακτικός συνεργάτης του ψηφιακού περιοδικού“New Eastern Outlook”.

Το κατωτέρω άρθρο του φωτίζει άπλετα την πηγή, τα όργανα και τους στόχους της επιδημίας εκρηκτικών κρίσεων σε χώρες παραμεθόριες της Ρωσικής Ομοσπονδίας και πρώην μέλη της Σοβιετικής Ένωσης αλλά και την αποστολή της Τουρκίας σ’ αυτήν την επιχείρηση. Συμβάλλει έτσι στην αποτίναξη του φενακισμού και της παγιδευτικής ευπιστίας και στην επώδυνη αλλά αναγκαστική προσγείωση στην ωμή πραγματικότητα.]

Μετάφραση/Εισαγωγή: Μιχαήλ Στυλιανού

Τις τελευταίες εβδομάδες έχει ξεσπάσει μια σειρά γεγονότων στα κράτη γύρω από τη Ρωσική Ομοσπονδία, γεγονότων τα οποία σίγουρα δεν γίνονται δεκτά με χαρά στο Κρεμλίνο. Κάθε κέντρο κρίσης από μόνο του δεν αλλάζει οριστικά το παιχνίδι για τη μελλοντική ρωσική ασφάλεια. Συνολικά εξεταζόμενα όμως δείχνουν πως κάτι πολύ πιο δυσοίωνο ξετυλίγεται εναντίον της Μόσχας. Μια πρόσφατη μελέτη του Ιδρύματος Rand που εκπονήθηκε για τον αμερικανικό στρατό υποδηλώνει με αξιοσημείωτη ακρίβεια ποιος θα μπορούσε να είναι πίσω από αυτό που τους επόμενους μήνες θα γίνει αναμφίβολα μια σημαντική απειλή για τη ρωσική ασφάλεια.

Οι με τουρκική υποστήριξη επιθέσεις του Αζερμπαϊτζάν εναντίον του Ναγκόρνο-Καραμπάχ,που ανάβουν φωτιά σε μιαν επικράτεια ύστερα από σχεδόν τρεις δεκαετίες σχετικού αδιεξόδου και παύσης των εχθροπραξιών, η συνεχιζόμενη αποσταθεροποίηση του Λουκασένκο στη Λευκορωσία, η περίεργη συμπεριφορά της ΕΕ και της Βρετανίας γύρω από την υποτιθέμενη δηλητηρίαση του Ρώσου αντιφρονούντος Ναβάλνι και πιο πρόσφατα, οι μαζικές διαδηλώσεις στην Κιργισία, πρώην τμήμα της Σοβιετικής Ένωσης στην Κεντρική Ασία, φέρουν τα δακτυλικά αποτυπώματα της MI6 της Βρετανίας , της CIA και μιας σειράς ιδιωτικών ΜΚΟ με αποστολή την αλλαγή καθεστώτων..

Ναγκόρνο-Καραμπάχ

Στις 27 Σεπτεμβρίου στρατιωτικές δυνάμεις του Αζερμπαϊτζάν παραβίασαν την κατάπαυση του πυρός του 1994 με την Αρμενία κατά τη σύρραξη στο πλειοψηφικά αρμενικό Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Ακολούθησαν οι σκληρότερες μάχες εδώ και χρόνια και από τις δύο πλευρές καθώς με τη κλιμάκωση της αντιπαράθεσης. Ο Ερντογάν της Τουρκίας τάχθηκε ανοιχτά υπέρ του Μπακού εναντίον της Αρμενίας και του Αρμενικού Ναγκόρνο-Καραμπάχ, οδηγώντας τον Νικόλ Πασινιάν, πρωθυπουργό της Αρμενίας, να κατηγορήσει την Τουρκία ότι "συνεχίζει μια γενοκτονική πολιτική ως πραγματικό καθήκον". Ήταν μια σαφής αναφορά στην αρμενική καταγγελία του 1915-23 για γενοκτονία περισσότερων από ένα εκατομμύριο Αρμενίων Χριστιανών από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η Τουρκία μέχρι σήμερα αρνείται να αναγνωρίσει την ευθύνη.

Ενώ η Αρμενία κατηγορεί τον Ερντογάν ότι στηρίζει το Αζερμπαϊτζάν στην παρούσα σύγκρουση στον Καύκασο, ο Ρώσος ολιγάρχης Γιεβγκένι Πριγκόζιν, που μερικές φορές αποκαλείται "σεφ του Πούτιν" για την αυτοκρατορία επιχειρήσεων σίτισης που διευθύνει καθώς και τους στενούς δεσμούς του με τον Ρώσο Πρόεδρο, δήλωσε σε συνέντευξη σε τουρκική εφημερίδα ότι η σύγκρουση Αρμενίας-Αζερμπαϊτζάν προκλήθηκε από "τους Αμερικανούς", και ότι το καθεστώς Πασινιάν βρίσκεται ουσιαστικά στην υπηρεσία των ΗΠΑ. Εδώ το πράγμα γίνεται ενδιαφέρον.

Το 2018 ο Πασινιάν ανήλθε στην εξουσία μέσω μαζικών διαδηλώσεων που αποκλήθηκαν «Βελούδινη Επανάσταση». Υποστηρίχθηκε ανοιχτά και σε μεγάλο βαθμό από το Ίδρυμα Σόρος Ανοικτής Κοινωνίας -Αρμενία, το οποίο από το 1997 χρηματοδοτεί ενεργά πολυάριθμες ΜΚΟ "προαγωγής της δημοκρατίας" στη χώρα. Ως πρωθυπουργός, ο Πασινιάν έχει αναθέσει τα σημαντικότερα υπουργεία της κυβέρνησής του, συμπεριλαμβανομένης της κρατικής ασφάλειας και της άμυνας, σε άτομα χρηματοδοτούμενα από τον Τζωρτζ Σόρος.

Ταυτόχρονα, είναι αδιανόητο η Τουρκία του Ερντογάν, που εξακολουθεί να ανήκει στο ΝΑΤΟ, χωρίς προηγούμενη υποστήριξη της Ουάσιγκτον , σε κάποια μορφή, να στηρίζει τόσο ανοιχτά το Αζερμπαϊτζάν σε μια σύγκρουση που δυνητικά θα μπορούσε να την οδηγήσει σε αντιπαράθεση με τη Ρωσία

. Η Αρμενία είναι μέλος της οικονομικής και αμυντικής ένωσης « Ευρασιατική Οικονομική Ένωση» μαζί με τη Ρωσία. Αυτό καθιστά τα σχόλια του Prigozhin ιδιαίτερα ενδιαφέροντα..

Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι η επικεφαλής της CIA, Τζίνα Χάσπελ, και ο πρόσφατα τοποθετημένος επικεφαλής της βρετανικής κατασκοπίας MI-6, Ρίτσαρντ Μουρ, είναι και οι δύο έμπειροι χειριστές της Τουρκίας. Ο Μουρ ήταν πρεσβευτής της Βρετανίας στην Άγκυρα μέχρι το 2017. Η Χάσπελ ήταν επικεφαλής του σταθμού της CIA στο Αζερμπαϊτζάν στα τέλη της δεκαετίας του 1990. Πριν από αυτό, το 1990 η Χάσπελ ήταν στέλεχος της CIA στην Τουρκία και μιλάει άπταιστα τουρκικά. Συγκεκριμένα, αν και αυτό έχει διαγραφεί από το επίσημο βιογραφικό της CIA, ήταν επίσης επικεφαλής του σταθμού της CIA στο Λονδίνο λίγο πριν ονομαστεί επικεφαλής της CIA της κυβέρνησης Τραμπ. Όταν υπηρετούσε στη Διεύθυνση Επιχειρήσεων της CIA στο Λάνγκλεϊ είχε μάλιστα ειδικευθεί σε επιχειρήσεις εναντίον της Ρωσίας.

Αυτό εγείρει το ερώτημα εάν τα σκοτεινά χέρια μιας αγγλοαμερικανικής επιχείρησης πληροφοριών βρίσκονται πίσω από την τρέχουσα σύγκρουση Αζερμπαϊτζάν-Αρμενίας για το Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Εξάλλου και ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτεμπεργκ επαυξάνοντας την πυρίτιδα στην αναταραχή του Καυκάσου, δήλωσε στις 5 Οκτωβρίου ότι τα συμφέροντα ασφαλείας του ΝΑΤΟ είναι συνώνυμα με αυτά της Τουρκίας, παρά την τουρκική αγορά ρωσικών προηγμένων συστημάτων αεράμυνας. Η Ουάσινγκτον μέχρι τώρα ήταν εμφανώς σιωπηλή σχετικά με τη σύγκρουση στον Καύκασο ή τον υποτιθέμενο ρόλο της Τουρκίας.

Και η Λευκορωσία...

Η έκρηξη της υποκαίουσας σύγκρουσης του Ναγκόρνο-Καραμπάχ κοντά στα νότια σύνορα της Ρωσικής Ομοσπονδίας δεν είναι το μόνο κράτος όπου η Ουάσινγκτον προωθεί ενεργά την αποσταθεροποίηση ζωτικών γειτόνων της Ρωσίας αυτές τις μέρες. Από τις εκλογές του Αυγούστου, η Λευκορωσία έχει γεμίσει με ενορχηστρωμένες διαμαρτυρίες που κατηγορούν τον Πρόεδρο Λουκασένκο για εκλογική απάτη. Η αντιπολίτευση έχει δραστηριοποιηθεί από την εξορία στις γειτονικές χώρες του ΝΑΤΟ στη Βαλτική.

Το 2019, το αμερικανικό Εθνικό Ίδρυμα για τη Δημοκρατία (NED) που χρηματοδοτείται από την κυβέρνηση των ΗΠΑ ανέφερε στον ιστότοπό του περίπου επιχορηγήσεις 34 προγραμμάτων του NED στη Λευκορωσία. Όλες αυτές οι χρηματοδοτήσεις διατέθηκαν για να ιδρύσουν και να εκπαιδεύσουν μια σειρά οργανώσεων αντίθεσης στον Λουκασένκο και να δημιουργήσουν εγχώριες ΜΚΟ. Οι επιχορηγήσεις πήγαν για προγράμματα όπως, "ΜΚΟ Ενίσχυση: Για την αύξηση της τοπικής και περιφερειακής κινητοποίησης ... να εντοπιστούν τα τοπικά προβλήματα και να αναπτυχθούν στρατηγικές υπεράσπισης.» Μιας άλλης η αποστολή ήταν να "επεκτείνει την ψηφιακή διαθεσιμότητα των δημοσιεύσεων που δεν είναι εύκολα προσβάσιμες στη χώρα, συμπεριλαμβανομένων των βιβλίων για την πολιτική, την κοινωνία των πολιτών, την ιστορία, τα ανθρώπινα δικαιώματα, και τον ανεξάρτητο πολιτισμό." Στη συνέχεια, μια άλλη επιχορήγηση NED πήγε, "Για την υπεράσπιση και την υποστήριξη ανεξάρτητων δημοσιογράφων και μέσων ενημέρωσης." Και μια άλλη, "Ενίσχυση ΜΚΟ: Για την προώθηση της κινητοποίησης των νέων." Μια άλλη μεγάλη επιχορήγηση του NED διατέθηκε για την "εκπαίδευση δημοκρατικών κομμάτων και κινημάτων στις αποτελεσματικές εκστρατείες υπεράσπισης."

Πίσω από τα προγράμματα NED με τις αθώες ονομασίες κρύβεται ένα σχέδιο δημιουργίας μιας ειδικά εκπαιδευμένης αντίθεσης στις γραμμές του προτύπου NED της CIA για «επαναστάσεις χρώματος».

Ωσάν οι αναταραχές στον Καύκασο και στη Λευκορωσία να μην ήταν αρκετές για να προκαλέσουν στη Μόσχα ημικρανίες, στις 29 Σεπτεμβρίου στις Βρυξέλλες, ο Πρωθυπουργός της Γεωργίας Giorgi Gakharia συναντήθηκε με τον Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ Jens Stoltenberg. Ο Στόλτενμπεργκ του είπε ότι, "το ΝΑΤΟ στηρίζει την εδαφική ακεραιότητα και κυριαρχία της Γεωργίας εντός των διεθνώς αναγνωρισμένων συνόρων της. Καλούμε τη Ρωσία να τερματίσει την αναγνώριση της απόσχισης των περιοχών της Αμπχαζίας και της Νότιας Οσσετίας της Γεωργίας και να αποσύρει τις δυνάμεις της".

Ο Στόλτενμπεργκ είπε στη συνέχεια στον Γκαχαρία: «Και σας ενθαρρύνω να συνεχίσετε να αξιοποιείτε πλήρως όλες τις ευκαιρίες για να έρθετε πιο κοντά στο ΝΑΤΟ. Και να προετοιμαστούμε για την ένταξη." Φυσικά η ένταξη στο ΝΑΤΟ για τη ρωσική γειτονική Γεωργία θα ισοδυναμούσε με στρατηγική πρόκληση για τη Ρωσία, όπως και αυτή της Ουκρανίας. Τα σχόλια του ΝΑΤΟ αυξάνουν τις εντάσεις που αντιμετωπίζει πρόσφατα το Κρεμλίνο.

Η Τρίτη Επανάσταση χρώματος του Κιργιστάν;

Στη συνέχεια, η πρώην Δημοκρατία της Κεντρικής Ασίας της Σοβιετικής Ένωσης, η Κιργιζία, μόλις ξέσπασε σε μαζικές διαδηλώσεις που ανέτρεψαν την κυβέρνηση για τρίτη φορά από το 2005, λόγω ισχυρισμών της αντιπολίτευσης για εκλογική απάτη. Η USAID (Αμερικανική Βοήθεια), μια γνωστή συχνή μεταμφίεση επιχειρήσεων της CIA, δραστηριοποιείται στη χώρα, όπως επίσης και το Ίδρυμα Σόρος το οποίο έχει δημιουργήσει ένα πανεπιστήμιο στο Biskek και χρηματοδοτεί τη συνήθη σειρά των προγραμμάτων, "για την προώθηση της Δικαιοσύνης, της δημοκρατικής διακυβέρνησης, και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων." Πρέπει να σημειωθεί ότι η Κιργιζία είναι επίσης μέλος της Ευρασιατικής Οικονομικής Ένωσης υπό την ηγεσία της Ρωσίας, μαζί με την Αρμενία και τη Λευκορωσία.

Στη συνέχεια, για να αυξήσουμε τον πυρετό στη Ρωσία, έχουμε τις παρδαλές κατηγορίες από τις γερμανικές μυστικές υπηρεσίες της Bundeswehr και τώρα τον Οργανισμού Απαγόρευσης των Τοξικών Όπλων ότι ο Ρώσος αντικαθεστωτικός Αλεξέι Ναβάλνι δηλητηριάστηκε στη Ρωσία με "έναν παράγοντα νεύρων σοβιετικής εποχής", που λέγεται από τους Γερμανούς ότι είναι το Νόβιτσοκ. Ενώ Nαβάλνι έχει από τότε έχει εμφανιστεί ολοζώντανος και έξω από το νοσοκομείο, οι Γερμανοί και βρετανοί αξιωματούχοι δεν κάνουν τον κόπο να εξηγήσουν μια τέτοια θαυματουργή ανάκαμψη από αυτό που είναι φημισμένο ως το πιο θανατηφόρο τοξικό όπλο. Μετά τη δήλωση του διεθνούς οργανισμούOPCW ότι η ουσία ήταν Nόβιτσοκ, ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών απειλεί με αυστηρές κυρώσεις κατά της Ρωσίας. Πολλοί ζητούν από τη Γερμανία να ακυρώσει τον ρωσικό αγωγό φυσικού αερίου NordStream-2 ως απάντηση, ένα μέτρο που θα πλήξει τη Ρωσία σε μια εποχή σοβαρής οικονομικής αδυναμίας από τις χαμηλές τιμές του πετρελαίου και τις επιπτώσεις του κλειδώματος του Κορωναιού.

Η Γερμανία δεν μπαίνει ούτε στον κόπο να ερευνήσει τη μυστηριώδη Ρωσίδα σύντροφο του Ναβάλνι, Μαρία Πέβτσικ, η οποία ισχυρίζεται ότι έσωσε το« δηλητηριασμένο με Νόβιτσοκ το άδειο μπουκάλι νερού " από το δωμάτιο ξενοδοχείου του Ναβάλνι στο Τομσκ της Ρωσίας, πριν αυτός μεταφερθεί αεροπορικώς στο Βερολίνο κατόπιν προσωπικής πρόσκλησης της Άγκελα Μέρκελ. Αφού παρέδωσε η ίδια «το δηλητηριασμένο μπουκάλι» στο Βερολίνο πέταξε προφανώς γρήγορα στο Λονδίνο όπου ζει, και καμία γερμανική ή άλλη αρχή προφανώς δεν προσπάθησε να της πάρει συνέντευξη η δικαστική κατάθεση.

Η Πέβσκιχ έχει μια μακρά σχέση με το Λονδίνο, όπου εργάζεται με το ίδρυμα Nαβάλνι και είναι σε στενή επαφή με τον φίλο του Τζέϊκομπ Ρότσιλντ, τον Μιχαήλ Χοντορκόφσκυ, καταδικασμένο απατεώνα και εχθρό του Πούτιν. Ο Χοντορκόφσκυ είναι επίσης σημαντικός χρηματοδότης του Ιδρύματος Κατά της Διαφθοράς Navalny (FBK στα ρωσικά). Υπάρχουν αξιόπιστες πληροφορίες ότι η μυστηριώδης Πέβτσιχ είναι όργανο της βρετανικής κατασκοπίας MI-6, της ίδιας MI-6 που σκηνοθέτησε ένα άλλο γελοίο δράμα Νόβιτσοκ το 2018 υποστηρίζοντας ότι ο Ρώσος αποστάτης Σεργκέϊ Σκρίπαλ και η κόρη του Γιούλια Σκρίπαλ δηλητηριάστηκαν στην Αγγλία από τις ρωσικές μυστικές υπηρεσίες χρησιμοποιώντας το θανατηφόρο Νόβιτσοκ. Και εκεί πάλι, και οι δύο Σκρίπαλ ως εκ θαύματος ανάρρωσαν από το πιο θανατηφόρο δηλητήριο και επίσημα πήραν εξιτήριο από το νοσοκομείο και εξαφανίστηκαν…

Ένα σχέδιο του επιτελείου της Rand;

Ενώ περισσότερη έρευνα θα αναδείξει αναμφίβολα περισσότερα στοιχεία, το πρότυπο του ΝΑΤΟ, ή τα άγγλο-αμερικανικά «ενεργά μέτρα» κατά σημαντικών χωρών της ρωσικής περιφέρειας, ή κατά των στρατηγικών ρωσικών οικονομικών συμφερόντων, όλα μέσα στο ίδιο διάστημα μαρτυρούν κάποιο είδος συντονισμένης επίθεσης.

Και συμβαίνει ότι οι στόχοι των επιθέσεων ταιριάζουν ακριβώς στο περίγραμμα μιας μεγάλης έκθεσης αμερικανικής στρατιωτικής δεξαμενής σκέψης. Σε μια ερευνητική έκθεση του 2019 προς τον αμερικανικό στρατό, η εταιρεία RAND δημοσίευσε μια σειρά συστάσεων πολιτικής υπό τον τίτλο, «Ξεχείλωμα της Ρωσίας: Ανταγωνισμός από Πλεονεκτική Βάση». Σημειώνουν ότι με το τέντωμα της Ρωσίας εννοούν "μη βίαια μέτρα που θα μπορούσαν να θέσουν σε μεγάλη δοκιμασία την αμυντική οργάνωση, την οικονομία της Ρωσίας ή την πολιτική θέση του καθεστώτος στο εσωτερικό και στο εξωτερικό". Όλα τα παραπάνω σημεία άγχους σίγουρα εξεικονίζουν αυτή την περιγραφή. Πιο εντυπωσιακή είναι η συγκεκριμένη επεξεργασία των πιθανών σημείων άγχους για την "υπερέκταση της Ρωσίας" δηλαδή την αποδυνάμωσή της.

Η έκθεση συζητά συγκεκριμένα αυτό που αποκαλούν "Γεωπολιτικά Μέτρα" για την υπερβολική επέκταση της Ρωσίας. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνεται η παροχή θανατηφόρας βοήθειας στην Ουκρανία· προώθηση της αλλαγής του καθεστώτος στη Λευκορωσία· εκμετάλλευση των εντάσεων στον Νότιο Καύκασο· μείωση της ρωσικής επιρροής στην Κεντρική Ασία. Περιλαμβάνει επίσης προτάσεις για την αποδυνάμωση της ρωσικής οικονομίας με την υπόσκαψη των τομέων φυσικού αερίου και πετρελαίου.

Συγκεκριμένα, πρόκειται για τους ίδιους τομείς των σημερινών γεωπολιτικών αναταραχών εντός της στρατηγικής σφαίρας επιρροής της Ρωσίας . Συγκεκριμένα, στον Καύκασο, η RAND δηλώνει: «Η Γεωργία, το Αζερμπαϊτζάν και η Αρμενία ήταν μέρος της Σοβιετικής Ένωσης, και η Ρωσία εξακολουθεί να διατηρεί σημαντική επιρροή στην περιοχή σήμερα... Σημειώνουν ότι, "Σήμερα, η Ρωσία αναγνωρίζει τόσο τη Νότια Οσσετία όσο και την Αμπχαζία ως ξεχωριστές χώρες (μία από τις λίγες κυβερνήσεις που το πράττουν) και δεσμεύεται για την υπεράσπισή τους.... Οι Ηνωμένες Πολιτείες ενδέχεται επίσης να ανανεώσουν τις προσπάθειες για ένταξη της Γεωργίας στο ΝΑΤΟ. Η Γεωργία έχει από καιρό επιδιώξει την ένταξη στο ΝΑΤΟ;..." Θυμηθείτε τις προαναφερθείσες παρατηρήσεις του Στόλτεμπεργκ για ενθάρρυνση της Γεωργίας να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ και την απαίτηση από τη Ρωσία να εγκαταλείψει την αναγνώριση της Νότιας Οσσετίας και της Αμπχαζίας.

Η έκθεση Rand επισημαίνει επίσης τις εντάσεις μεταξύ Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν: "Η Ρωσία διαδραματίζει επίσης βασικό ρόλο με το Αζερμπαϊτζάν και την Αρμενία, ιδιαίτερα στο αμφισβητούμενο έδαφος του Ναγκόρνο-Καραμπάχ... οι Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσαν να πιέσουν για στενότερη σχέση του ΝΑΤΟ με τη Γεωργία και το Αζερμπαϊτζάν, οδηγώντας πιθανότατα τη Ρωσία να ενισχύσει τη στρατιωτική παρουσία της στη Νότια Οσσετία, την Αμπχαζία, την Αρμενία και τη νότια Ρωσία. Εναλλακτικά, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσαν να προσπαθήσουν να παρακινήσουν την Αρμενία να χωρίσει με τη Ρωσία".

Σε σχέση με τις τρέχουσες μαζικές διαδηλώσεις στην Κιργιζία στην Κεντρική Ασία, η RAND σημειώνει, "Η Ρωσία αποτελεί μέρος δύο οικονομικών προγραμμάτων που σχετίζονται με την Κεντρική Ασία: την EEU και την Πρωτοβουλία «Ζώνης και Δρόμου" (Δρόμος του Μεταξιού). Μια αλλαγή υπέρ του νατοϊκού καθεστώτος θα μπορούσε να ρίξει ένα μεγάλο εμπόδιο μεταξύ Ρωσίας και Κίνας, καθώς και εντός της ΕΕ. Όσον αφορά τις οικονομικές πιέσεις, η έκθεση rand αναφέρει τη δυνατότητα άσκησης πιέσεων στην ΕΕ να εγκαταλείψει τον αγωγό φυσικού αερίου NordStream-2 που συνδέει τη Ρωσία με τη Γερμανία. Το πρόσφατο περιστατικό του Ναβάλνι δημιουργεί αυξανόμενη πίεση εντός της ΕΕ και ακόμη και της Γερμανίας να σταματήσουν το NordStream-2 ως κύρωση για την υπόθεση Nαβάλνι. Η Rand σημειώνει: "Όσον αφορά την επέκταση της Ρωσίας οικονομικά, το κύριο όφελος από τη δημιουργία εναλλακτικών οδών εφοδιασμού αντί του ρωσικού φυσικού αερίου είναι ότι θα μειώσει τα ρωσικά έσοδα από τις εξαγωγές. Ο ομοσπονδιακός ρωσικός προϋπολογισμός έχει ήδη υποστεί πιέσεις , που οδήγησαν σε προγραμματισμένες περικοπές στις αμυντικές δαπάνες, και η μείωση των εσόδων από το φυσικό αέριο θα πιέσει περαιτέρω τον προϋπολογισμό".

Εάν εξετάσουμε τις αυξανόμενες πιέσεις στη Ρωσία από τα παραδείγματα που αναφέρονται εδώ και συγκρίνουμε με τη γλώσσα της έκθεσης RAND του 2019, είναι σαφές ότι πολλά από τα τρέχοντα στρατηγικά προβλήματα της Ρωσίας σχεδιάζονται σκόπιμα και ενορχηστρώνονται από τη Δύση, ειδικά από την Ουάσιγκτον και το Λονδίνο. Ο τρόπος με τον οποίο η Ρωσία αντιμετωπίζει αυτές καθώς και ορισμένες μελλοντικές πιέσεις του ΝΑΤΟ αποτελεί σαφώς μια σημαντική γεωπολιτική πρόκληση.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Θα αρχίσει να αναθεωρείται η Συνθήκη της Λωζάννης με απόφαση ανωτάτου ελληνικού δικαστηρίου;


Η έφεση που υπέβαλε η Τουρκική Ένωση της Ξάνθης στο Ανώτατο Δικαστήριο μετά την απόρριψη της αίτησης του Εφετείου Θράκης, στις 22 Ιουνίου 2018, με το αίτημα για επιστροφή της επίσημης νομικής οντότητας του μετά την έκδοση του νόμου 4491/2017, εξετάσθηκε την Παρασκευή στην Αθήνα.


Ως διάδικοι της υπόθεσης, η Τουρκική Ένωση Ξάνθης (ΤΕΞ) και η Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης υπέβαλαν τους φακέλους στο ανώτατο δικαστήριο. Το Ανώτατο Εφετείο αναμένεται να ανακοινώσει την απόφασή του εντός τριών μηνών, στην περίπτωση που η Ομοσπονδία των Θράκης, η οποία εμπλέκεται στην υπόθεση, έχει υποβάλει τον φάκελό της στο δικαστήριο.

Όσον αφορά το ζήτημα, ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Τούρκων Δυτικής Θράκης (ABTTF) Χαλίτ Χαμπίπ Ογλού, δήλωσε: "Ως τουρκική κοινότητα της Δυτικής Θράκης, περιμένουμε να εφαρμοστούν οι αποφάσεις του ΕΔΑΔ εδω και 12 χρόνια. Θέλουμε την επιστροφή της επίσημης νομικής ονομασίας της Τουρκικής Ένωσης Ξάνθης, η οποία αγωνίζεται εδώ και 37 χρόνια". 

Η χώρα μας ισχυρίζεται ότι η μειονότητα είναι μουσουλμανική αναφερόμενη στη Συνθήκη της Λωζάνης.
Ωστόσο, επιτρέπει τις ενώσεις που περιέχουν στα ονόματα τους τις λέξεις Πομάκοι και Ρομά, αλλά κλείνει τις ενώσεις που περιέχουν στο ονομά τους τη λέξη Τουρκικό και δεν επιτρέπει νέες ενώσεις. Ελπίζουμε ότι το Ανώτατο Δικαστήριο θα λάβει αποφάσεις σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και τις αποφάσεις και τη Νομολογία του ΕΔΑΔ.

Καθώς τα συμβαλλόμενα κράτη της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα είναι υποχρεωμένα να ενεργούν σύμφωνα με τη Νομολογία του ΕΔΑΔ. Η χώρα μας πρέπει να κάνει ένα ουσιαστικό βήμα για να τερματίσει τις διακρίσεις που ξεκίνησαν με το κλείσιμο των ενώσεών μας των οποίων τα ονόματα περιείχαν την λέξη Τουρκική το 1983 και με την άρνηση της ύπαρξης της τουρκικής εθνοτικής μειονότητας».


Το ιστορικό της υπόθεσης

Με το νόμο 4491/2017, επί κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ και υπουργίας Σταύρου Κοντονή, τροποποιήθηκε το άρθρο 758 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας και καθιερώθηκε νέος τύπος αιτήσεων αναγνώρισης σωματείων ή διοικητικής επανεξέτασης. Μεταξύ άλλων προβλέπεται επανάληψη διαδικασίας ενώπιον των αρμόδιων ελληνικών δικαστηρίων όταν έχει εκδοθεί απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Σε πλήρη συμφωνία με το Σύνταγμα και το Διεθνές Δίκαιο, οι ανωτέρω διατάξεις προβλέπουν ότι το παραδεκτό της αίτησης επανάληψης της διαδικασίας καθορίζεται με βάση τους περιορισμούς του άρθρου 11 παράγραφος 2 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Δηλαδή τους περιορισμούς που αφορούν πρωτίστως την προστασία της εθνικής ασφάλειας, της δημόσιας τάξης, την πρόληψη της εγκληματικότητας, την προστασία της υγείας και των ελευθεριών τρίτων.

Επίσης το παραδεκτό των αιτήσεων επανάληψης της διαδικασίας καθορίζεται με βάση τις υποχρεώσεις που απορρέουν από Διεθνείς Συνθήκες στις οποίες η Ελλάδα είναι συμβαλλόμενο μέρος συμπεριλαμβανομένης και της Συνθήκης της Λωζάνης (1923) που αναγνωρίζει την μειονότητα ως «μουσουλμανική».

Ουσιαστικά με βάση τη νέα νομοθεσία , η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου κρίνει τον θρησκευτικό ή εθνικό χαρακτήρας της μειονότητας. Εφόσον γίνει αποδεκτό το αίτημα αναίρεσης της αυτοαποκαλούμενης ««‘‘Τουρκικής’’ Ένωσης Ξάνθης», Ένωσης Ξάνθης», θεωρείται δεδομένο πως συλλογικός αυτοπροσδιορισμός θ’ αξιοποιηθεί σε γενικότερο επίπεδο από την Τουρκία, που μεθοδικά επιδιώκει τους δικούς της σχεδιασμούς στην ευαίσθητη περιοχή της Θράκης, στο πλαίσιο των νέο-οθωμανικών ονειρώξεών της.

Επίσης θα κριθούν και μια σειρά από δευτερεύοντα πλην ουσιαστικά θέματα, αφού τυχόν αναγνώριση της Ένωσης ως «τουρκικής» θα ανοίξει την όρεξη σε κάποιους να θέσουν θέματα τουρκικών επιγραφών στα δημόσια κτίρια, τουρκικής ως επίσημης δεύτερης γλώσσας στην Θράκη κ.ο.κ. Ουσιαστικά καθεστώς «συνδιοίκησης», όπως είναι ο μόνιμος στόχος της Άγκυρας. Ή μήπως και έναρξη για αναθεώρηση της Συνθήκης της Λωζάννης;

Μόλις πριν από μερικές μέρες το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών, στο περιβόητο non paper κατά της Ελλάδα, έκανε λόγο για στρατιωτικές ασκήσεις Ελλάδας και ΗΠΑ στην Θράκη «όπου ζει η τουρκική μειονότητα» αφήνοντας να εννοηθεί πως αισθάνεται απειλούμενη από τη νόμιμη στρατιωτική δραστηριότητα εντός της ελληνικής επικράτειας.

Επανειλημμένα η Άγκυρα έχει ζητήσει από την Αθήνα να εγγράψει την «‘‘Τουρκική’’ Ένωση Ξάνθης» και άλλες μη κυβερνητικές οργανώσεις της «τουρκικής» -όπως τη χαρακτηρίζει- μειονότητας Δυτικής Θράκης στα μητρώα σωματείων.



Η αυτοαποκαλούμενη «‘‘Τουρκική’’ Ένωσης Ξάνθης», είναι ένας από τους συλλόγους της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης. Ιδρύθηκε το 1927, η οργάνωση απαγορεύτηκε από τις ελληνικές αρχές το 1987 και το 1999. Το 2008, σχετική απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων καταδίκασε την Ελλάδα για παραβίαση της ελευθερίας του συνεταιρίζεσθαι. Οι ελληνικές δικαστικές Αρχές αρνήθηκαν να την νομιμοποιήσουν εκ νέου, στη βάση του καταστατικού της αλλά και των ενεργειών της. Η «‘‘Τουρκική’’ Ένωσης Ξάνθης», διατηρεί ανοιχτούς διαύλους με την Τουρκία, ενώ έχει κατηγορηθεί κι για σχέσεις της και με ακροδεξιούς κύκλους της γειτονικής χώρας.


πληροφορίες από xanthinea.gr  και newsbreak.gr 


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Pierre Duval /Réseau International/16 octobre 2020
Mετάφραση: Μ.Στυλιανού

Η Γερμανία επισήμως, από το τέλος του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, δεν έχει το δικαίωμα να χρησιμοποιήσει τα ατομικά όπλα, παρά μόνο υπό μορφή συμμετοχής και συγχρηματοδότησης ξένων πυρηνικών όπλων.

Αλλά, η γερμανική εφημερίδα Bild δημοσίευσε την πληροφορία ότι η γερμανική αεροπορία εκπαιδεύεται μυστικά για πυρηνικό πόλεμο.

Αυτές οι μυστικές στρατιωτικές ασκήσεις συνεχίζουν να δείχνουν μιαν επιδίωξη στρατιωτικής ισχύος του Βερολίνου, που πραγματοποιείται σε αλλεπάλληλα στάδια από ετών, ταυτόχρονα αποκαλύπτοντας την άνοδο των εντάσεων.

Η Bild αναφέρει ότι «η γερμανική αεροπορία εκπαιδεύεται τώρα με τους εταίρους μας στο ΝΑΤΟ για την υπεράσπιση της συμμαχικής ζώνης με πυρηνικά όπλα». Από πληροφορίες που μετέδωσε το γερμανικό πρακτορείο ειδήσεων DPA πληροφορούμεθα ότι τα μυστικά στρατιωτικά γυμνάσια του ΝΑΤΟ, με την ονομασία Steadfast Noon, άρχισαν την περασμένη εβδομάδα. Χρησιμοποιούνται μαχητικά-βομβαρδιστικά (Τοrnado) που μπορούν να φέρουν πυρηνικά όπλα σε περίπτωση πολέμου.

Η εφημερίδα αναφέρει ότι « ο χώρος των ασκήσεων εφέτος θα είναι η αεροπορική βάση Νέρβενιχ στην Ρηνανία της Βορείου Βεστφαλίας» και ότι αυτή « θεωρείται ως μια πιθανή εναλλακτική βάση για την αποθήκευση των αμερικανικών τακτικών πυρηνικών όπλων (αμερικανικές βόμβες υδρογόνου του τύπου Β61, οι οποίες κατά ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες είναι αποθηκευμένες στο Μπύχελ της Ρηνανίας-Παλατινάτου.»

Με αυτά τα νέα στρατιωτικά μέτρα που σηματοδοτούν την χρήση του ατομικού όπλου από το Βερολίνο, η εφημερίδα που πρόσκειται στην γερμανική κυβέρνηση και της οποίας τα κεντρικά γραφεία βρίσκονται στο Βερολίνο, αναφέρει ότι « στην άσκηση ακατάβλητος φρουρός που εξελίσσεται στο Μπύχελ η γερμανική αεροπορία ασκείται στην υπεράσπιση της βάσης από μιαν αεροπορική επίθεση» και ότι «κατά στρατιωτικές πηγές η χρησιμοποίηση του αντιαεροπορικού συστήματος πυραύλων Πάτριοτ διεξάγεται σε δυσμενές έδαφος».

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι στα γυμνάσια συμμετέχουν Ολλανδοί, Βέλγοι και Ιταλοί στρατιωτικοί. Στρατιωτικοί εμπειρογνώμονες τονίζουν ότι τα γυμνάσια Ακατάβλητος Φρουρός αποβλέπουν μεταξύ άλλων στην εκμάθηση της ασφαλούς μεταφοράς αμερικανικών πυρηνικών όπλων από υπόγειες εγκαταστάσεις στα αεροπλάνα και την τοποθέτησή τους σε αυτά. Υπογραμμίζεται ότι οι ασκήσεις εκτελούνται χωρίς τα φορτία.

Οι χώρες του ΝΑΤΟ ανησυχούν για την αυξημένη απειλή πυρηνικού πολέμου. Η αποχώρηση των ΗΠΑ από την συνθήκη απαγόρευσης των πυρηνικών όπλων ενδιαμέσου βεληνεκούς(FNI) (και η αμερικανική απόρριψη της πρότασης Πούτιν για τουλάχιστον ετήσια παράταση της ισχύος της συνθήκης START-3,που λήγει το 2021, ενισχύουν αυτές τις ανησυχίες –όπως αναφέρει παράλληλο σχετικό δημοσίευμα της ηλεκτρονικής εφημερίδας wikistrike. com


source : https://www.observateurcontinental.fr



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


του Στρατηγού Dominique Delawarde, Valmy,16-10-20 1920w

[Ο Γάλλος στρατηγός Ντομινίκ Ντελαβάρντ τελείωσε την καριέρα του ως Αρχηγός της μυστικής υπηρεσίας στρατού. Είναι τακτικός συνεργάτης του οργάνου των Γκωλιστών Comite Valmy, αλλά τα άρθρα του αναδημοσιεύονται σε πολλά όργανα ελεύθερης ενημέρωσης. Το παρόν άρθρο, πέραν της κατατοπιστικής ανάλυσης περί των υποκινητών, των κινήτρων και στόχων της αρμενό-αζερικής σύγκρουσης για το Ναγκόρνο Καραμπάχ, επισημαίνει πολιτικές πρακτικές, μεθόδους και στόχους των εμπλεκομένων και των συμβούλων τους, ιδιαίτερα διδακτικές για χώρα σχετικά γειτνιάζουσα και εξ ίσου αυτό-εγκλωβισμένη σε εκρηκτικό γεωπολιτικό πλαίσιο, συγκυρία, δεσμεύσεις και εξαρτήσεις.]

Μετάφραση/Εισαγωγή: Μιχαήλ Στυλιανού

Τα δυτικά κύρια μέσα ενημέρωσης έχουν δώσει μεγάλη έμφαση στον σημαντικό και αδιαμφισβήτητο ρόλο της Τουρκίας στην κρίση μεταξύ Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν, αλλά παρέμειναν εξαιρετικά και εκπληκτικά διακριτικά, ακόμη και σιωπηλά, σχετικά με τον εξίσου σημαντικό ρόλο που διαδραμάτισε στο παρασκήνιο το Ισραήλ και τη θέση του σε αυτό το θέμα.

Ωστόσο, ο ρόλος αυτός δεν είναι δυνατόν να διαφύγει της προσοχής ενός γεωπολιτικού ή ενημερωμένου παρατηρητή.

Υπάρχουν, φυσικά, τα διακριτικά αεροπορικά « πήγαινε-έλα» μεταξύ Τελ Αβίβ και Μπακού, που στις αρχές Οκτωβρίου δεν μετέφεραν πορτοκάλια, αλλά εξελιγμένα όπλα ( μεταξύ των οποίων πυραύλους και αεροσκάφη χωρίς πιλότο). Ένα σημαντικό μέρος του εξοπλισμού των Αζέρων είναι ισραηλινής προέλευσης. Θα πρέπει να θυμόμαστε ότι το Αζερμπαϊτζάν είναι ο μεγαλύτερος προμηθευτής πετρελαίου του Ισραήλ και καλύπτει το 40% των αναγκών του. Αυτό θα ήταν σχεδόν αρκετό για να εξηγήσει την άτυπη συμμαχία μεταξύ των δύο χωρών, μια συμμαχία που βασίζεται σε ένα είδος ανταλλαγής "πετρελαίου για όπλα".
https://www.jpost.com/israel-news/video-shows-azerbaijan-using-israeli-lora-missile-in-conflict-with-armenia-644327

Υπάρχει η σχετική διακριτική ευχέρεια των κυβερνήσεων και των δυτικών μέσων ενημέρωσης -που γνωρίζουμε ποιος τους ελέγχει- σχετικά με την ανοικτή παρέμβαση της Τουρκίας, χώρας μέλους του ΝΑΤΟ, κατά της Αρμενίας, μέλους του CSTO (Οργανισμού Συνθήκης Συλλογικής Ασφάλειας) , όπως και η Ρωσία. Ο Δυτικός συνασπισμός διαμαρτυρήθηκε βέβαια, μέσα από τα χίλια του. Συνέστησε «αυτοσυγκράτηση» και «κατάπαυση του πυρός». Αλλά άφησε την Τουρκία να δράσει ελεύθερα, χωρίς να καταγγείλει πραγματικά τον ισλαμικό ιμπεριαλισμό της, τώρα σε όλο τον κόσμο (Συρία, Ιράκ, Λιβύη, Ανατολική Μεσόγειο, Καύκασο).

Υπάρχει και η επίσημη τοποθέτηση του Ζελένσκυ, του πρώτου Εβραίου προέδρου της Ουκρανίας, υπέρ του Αζερμπαϊτζάν, και κατά της Αρμενίας. Αυτός ο Πρόεδρος θα ήταν σίγουρα πιο διακριτικός στην υποστήριξή του αν το Αζερμπαϊτζάν ήταν εχθρικό προς το εβραϊκό κράτος. Τέλος, υπάρχει και αυτή η μαρτυρία του Georges Malbrunot, ενός μεγάλου δημοσιογράφος στην εφημερίδα Le Figaro που μας λέει σε ένα τιτίβισμα (Τουίτερ):
@Malbrunot

«Σύγκρουση Ναγκόρνι-Καραμπάχ: Πέρα από τον σταθμό της Μοσάντ με έδρα το Αζερμπαϊτζάν για να κατασκοπεύει το Ιράν και την παράδοση στρατιωτικού εξοπλισμού στο Μπακού, το Ισραήλ εκπαιδεύει τις δυνάμεις ασφαλείας των Αζέρων, λέει Ευρωπαίος διπλωμάτης με έδρα το Αζερμπαϊτζάν.»

Αλλά γιατί το εβραϊκό κράτος διακρίνεται σήμερα από την παρουσία και τη δράση του σε αυτό το μέρος του κόσμου μαζί με την Τουρκία, το Αζερμπαϊτζάν και την Ισλαμική Τζιχάντ;

Πριν προσπαθήσουμε να απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα, πρέπει να θυμόμαστε ότι ο ακτιβισμός του Ισραήλ στη διεθνή σκηνή δεν είναι μόνο περιφερειακός, αλλά παγκόσμιος. Μπορεί να είναι άμεσος ή έμμεσος. Το αποτύπωμά του είναι συχνά αντιληπτό και πλήρως αναγνωρίσιμο στην εξωτερική πολιτική των μεγάλων δυτικών χωρών (ΗΠΑ, Βρετανία, Γαλλία, Καναδάς, Αυστραλία), αλλά υπάρχει επίσης και σε όλα σχεδόν τα μεγάλα γεγονότα που έχουν επηρεάσει την παγκόσμια γεωπολιτική εξέλιξη των τελευταίων δεκαετιών: (πόλεμοι στην Εγγύς και Μέση Ανατολή, πολύχρωμες επαναστάσεις και / ή αλλαγή εξουσίας (ή προσπάθειες ανατροπής), ιδίως στη Νότια Αμερική (Βραζιλία, Βολιβία, Βενεζουέλα, Κολομβία, Ισημερινός), αλλά και στην Ευρώπη (Mεϊντάν Κιέβου, Ουκρανίας...) και στη Βόρεια Αφρική (Αραβική Άνοιξη, Χιράκ Αλγερίας ).

.Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι η λίγο-πολύ απροκάλυπτη επέμβαση του Ισραήλ στις εκλογές των μεγάλων δυτικών χωρών του συνασπισμού (ΗΠΑ, Γαλλία, Βρετανία , Καναδάς, Αυστραλία) με την γενναιόδωρη χρηματοδότηση από τη εβραϊκή διασπορά για την προώθηση των υποψηφίων που είναι υποστηρικτές του και την εξόντωση εκείνων που δεν είναι.

Αυτός ο φιλο-ισραηλινός ακτιβισμός πραγματοποιείται μέσω μιας πλούσιας, ισχυρής και οργανωμένης διασποράς. Αυτή η διασπορά, με την πρόοδο του χρόνου και των περιστάσεων, καταλαμβάνει θέσεις επιρροής και εξουσίας, περισσότερο ή λιγότερο «αγορασμένες» εντός του κρατικού μηχανισμού, εντός των βασικών μέσων ενημέρωσης, εντός των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και των μεγαθηρίων ψηφιακής επικοινωνίας που ελέγχει. Η Μοσάντ (μυστική υπηρεσία του Ισραήλ) δεν έχει μείνει έξω και βασίζει την αποτελεσματικότητα της δράσης της στο σύστημα των «Σαγιανίμ», (εφεδρικών κατά τόπους πρακτόρων στους κόλπους της εβραϊκής ομογένειας) που περιγράφεται τέλεια από τον Jacob Cohen στην ομιλία του στη Λυών.
https://www.youtube.com/watch?v-2FYAHjkTyKU

Η δράση αυτών των μεσαζόντων και ερεισμάτων στοχεύει στην υπεράσπιση και προώθηση των άμεσων και έμμεσων συμφερόντων του εβραϊκού κράτους σε ολόκληρο τον πλανήτη και στη διεύρυνση του κύκλου των χωρών και των κυβερνήσεων που το υποστηρίζουν. Στοχεύει επίσης να αποδυναμώσει εκείνους που αντιτίθενται σε αυτό. Είναι επίμονη, αποτελεσματική και μακρόβια.

Για να κερδίσει, το εβραϊκό κράτος, όπως κάνει πολύ καλά το ΝΑΤΟ, δεν διστάζει ποτέ να κάνει περιστασιακές συμμαχίες, περιορισμένες σε χώρο και χρόνο, με τον ένα ή τον άλλο από τους αντιπάλους του (Τουρκία και Τζιχαντιστές στη Συρία για παράδειγμα). Οι ενέργειές του είναι συχνά «προμελετημένες», «μεθοδευμένες» και «συντονισμένες» με τους «νεοσυντηρητικούς» συμμάχους του στην Ουάσιγκτον. Όπως παντού αλλού, τα κρατικά ψέματα και η διπροσωπία είναι οι τρέχουσες μέθοδοι....

Γιατί να προκαλέσουν ή/και να βάλουν λάδι στη φωτιά σε μια σύγκρουση μεταξύ Αζερμπαϊτζάν και Αρμενίας και γιατί τώρα;

Τρεις μεγάλες χώρες της περιοχής, η Ρωσία, η Τουρκία και το Ιράν, θίγονται άμεσα από αυτή τη σύγκρουση και τις πιθανές συνέπειές της, επειδή συνορεύουν με ένα από τα δύο μέρη που βρίσκονται σε σύγκρουση, και κάποιες και με τα δύο. Το Ισραήλ, από την πλευρά του, σχετίζεται μόνο έμμεσα, αλλά εξακολουθεί να εμπλέκεται, όπως θα δούμε.

Εξάλλου, αυτή η περιοχή του Καυκάσου είναι επίσης μια «ζώνη τριβής» μεταξύ συμμαχιών που δεν συμπαθούν ιδιαίτερα η μία την άλλη: Του Δυτικού συνασπισμού και του ΝΑΤΟ, του οποίου η Τουρκία και το Ισραήλ αποτελούν όργανα, του CSTO (Οργανισμού Συνθήκης Συλλογικής Ασφάλειας) του οποίου είναι μέλη η Ρωσία και η Αρμενία, και του SCO (Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης) με το οποίο συνδέονται η Ρωσία και το Ιράν ( το Ιράν , ως μέλος- παρατηρητής και επίδοξος υποψήφιος .)

Για να περιπλέξει τα πράγματα, ο σημερινός Πρωθυπουργός της Αρμενίας, Nικόλ Πασινιάν, μόλις ανέλαβε τα καθήκοντά του θεώρησε σκόπιμο να δείξει την προτίμησή του για τη Δύση και να αποστασιοποιηθεί από τη Μόσχα, θέτοντας σήμερα τη χώρα του σε δύσκολη θέση να ζητήσει τη βοήθεια της Ρωσίας.

Η έκρηξη της τρέχουσας κρίσης είναι, κατά τη γνώμη μου, μια επιχείρηση που υπερβαίνει κατά πολύ το στενό πλαίσιο μιας εδαφικής σύγκρουσης μεταξύ Αζερμπαϊτζάν και Αρμενίας. Πρόκειται για μια ακόμη επιχείρηση -μετά το Mεϊντάν στην Ουκρανία, μετά την απόπειρα έγχρωμης επανάστασης στη Λευκορωσία και μετά τις υποθέσεις Σκρίπαλ και Ναβάλνι- με στόχο να ασκήσει πίεση στη Ρωσία, αλλά και στο Ιράν, να τις εκθέσει και να τις εξωθήσει στο σφάλμα.

Είναι σαφές ότι οποιαδήποτε άμεση και δραστική ρωσική παρέμβαση σε αυτήν τη σύγκρουση θα είχε καταδικαστεί αμέσως από την "αυτοανακηρυχθείσα διεθνή κοινότητα" -δηλαδή από το ΝΑΤΟ- και θα ακολουθούσε το συνηθισμένο πακέτο κυρώσεων κατά της Ρωσίας από τις ΗΠΑ, ακολουθούμενες από τους Ευρωπαίους υποτελείς τους. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι σήμερα, ο τερματισμός του αγωγού North Stream 2 παραμένει ένας σημαντικός στόχος για τις ΗΠΑ ......

Η απουσία ισχυρής δυτικής απάντησης στην κρίση του Καυκάσου είναι, από μόνη της, αποκαλυπτική από τέσσερις απόψεις:

1 - Η υπεράσπιση της Αρμενίας δεν αποτελεί προτεραιότητα για τον δυτικό συνασπισμό. Ο, πρωθυπουργός της Αρμενίας Νικόλ Πασινιάν, πόνταρε επομένως σε λάθος άλογο, στηριζόμενος στη Δύση για την υπεράσπιση της χώρας του. Ο δυτικός συνασπισμός συχνά απογοητεύει τους περιστασιακούς συμμάχους του όπως έκαναν για τους Κούρδους στη Συρία.....

2 - Χρονοτριβώντας και περιμένοντας μια ρωσική αντίδραση να έρθει, με την οποία ελπίζει να δικαιολογήσει την οριστική ματαίωση του αγωγού North Stream II, ο δυτικός συνασπισμός δείχνει για άλλη μια φορά την διπροσωπία και τον κυνισμό του.

Η Αρμενία δεν έχει σημασία γι 'αυτόν .....

3 - Δημιουργώντας μιαν εστία μόλυνσης από Ισλαμικό Τζιχαντισμό στα σύνορα της Ρωσίας και του Ιράν, η ισραήλο-δυτική συμμαχία δείχνει ,για άλλη μια φορά, ότι είναι έτοιμη να συμμαχήσει και με τον διάβολο και να τον χρησιμοποιήσει για να επιτύχει τους σκοπούς της -στην προκειμένη περίπτωση την αποδυνάμωση των Ρώσων και Ιρανών αντιπάλων της.

4 – Επιτρέποντας, χωρίς αντίδραση, στην Τουρκία και το Ισραήλ να δρουν κατά βούληση, ο δυτικός συνασπισμός αναγνωρίζει σιωπηρά, πίσω από την απατηλή ρητορική, ότι και οι δύο χώρες ενεργούν προς όφελός του.

Σε πρόσφατο άρθρο της, η ισραηλινή εφημερίδα "The Jerusalem Post" αναφέρθηκε στις συγκρούσεις μεταξύ Αζερμπαϊτζάν και Αρμενίας, όχι χωρίς να δείξει την ισραηλινή χαρά βλέποντας τον Καύκασο να γίνεται μια νέα εστία κρίσης που ενδεχομένως θα έχει σημαντικό αντίκτυπο στη Μέση Ανατολή. Ο αντίκτυπος που επιδιώκει το Ισραήλ είναι πάντα ο ίδιος: να αμβλυνθούν οι ιρανικές και ρωσικές πιέσεις και ενέργειες στο θέατρο της Συρίας, με το άνοιγμα ενός «νέου μετώπου ανησυχίας» στα σύνορα αυτών των δύο χωρών.

Εν κατακλείδι, τέσσερα σημεία αξίζει να επισημανθούν, σε αυτό το στάδιο της κρίσης,

1 - Ο Πρωθυπουργός της Αρμενίας κ. Πασιγιάν, υπέπεσε σε πλάνη επιλογής ποντάροντας σε ένα Δυτικό στρατόπεδο που αποδεικνύεται λιγότερο αξιόπιστο από ότι περίμενε για την υπεράσπιση των συμφερόντων της χώρας του. Μπορεί, στο τέλος, να χρειαστεί να κάνει οδυνηρές παραχωρήσεις και μπορεί κάλλιστα να χάσει τη δουλειά του στις επόμενες εκλογές.

2 - Ο κ. Αλίγιεφ, πρόεδρος ενός κυρίως Σιιτικού Αζερμπαϊτζάν, μπορεί μια μέρα να μετανιώσει που έφερε στη χώρα του Σουνίτες Τζιχαντιστές για να πολεμήσουν την Αρμενία. Μπορεί επίσης να μετανιώσει για την εργαλειοποίησή του από την Τουρκία και το Ισραήλ, τους Δούρειους Ίππους του ΝΑΤΟ. Ρώσοι και Ιρανοί γείτονές του δεν θα τον συγχωρήσουν εύκολα ..... .

3 - Η Ρωσία, της οποίας η διακυβέρνηση και η διπλωματία δεν γεννήθηκαν με την τελευταία βροχή, δεν έχει ακόμη πέσει, με σκυφτό κεφάλι, στην παγίδα της άμεσης και δυναμικής επέμβασης, που θα μπορούσε, μετά την κωμικό-τραγωδία "Nαβάλνι", να σημάνει την καμπάνα θανάτου του North Stream II.

Η αντίδρασή της θα έρθει, αργά ή γρήγορα, στην κατάλληλη στιγμή. Οι διάφοροι άμεσοι και έμμεσοι πρωταγωνιστές δεν θα χάσουν τίποτα για να περιμένουν.


4 - Θα έχει κερδίσει το Ισραήλ και η Δύση του ΝΑΤΟ τίποτα από τη συνέχιση της παρενόχλησης τους στα σύνορα της Ρωσίας και του Ιράν, εκμεταλλευόμενοι το Αζερμπαϊτζάν και επιδιώκοντας να αποσυνδέσουν την Αρμενία από το CSTO ως μέρος της στρατηγικής επέκτασης προς την Ανατολή που επιδιώκουν εδώ και τριάντα χρόνια; Τίποτα δεν είναι λιγότερο σίγουρο. Το μέλλον θα δείξει.

Όσον αφορά την επίλυση του εδαφικού προβλήματος, της πηγής της σύγκρουσης που προκλήθηκε από το Αζερμπαϊτζάν κατά της Αρμενίας, αυτή έγκειται πιθανώς στην εφαρμογή του άρθρου 8 του Δεκαλόγου της τελικής πράξης του Ελσίνκι, που ψηφίστηκε την 1η Αυγούστου 1975 και διέπει τις διεθνείς σχέσεις μεταξύ των συμμετεχόντων κρατών. Αυτό το άρθρο αναφέρεται σαφώς στο "δικαίωμα των λαών στην αυτοδιάθεση."

Όταν η επιθυμία απόσχισης από ένα κράτος επικυρώνεται από ένα ή περισσότερα δημοψηφίσματα σε ποσοστό άνω του 90%, και όταν αυτή η απόσχιση είναι αποτελεσματική εδώ και 34 χρόνια, χωρίς σοβαρές συγκρούσεις -όπως συμβαίνει στην περίπτωση της Δημοκρατίας του Artsakh (Υψηλό Καραμπάχ) - φαίνεται θεμιτό ότι η διεθνής κοινότητα μπορεί να λάβει υπόψη τη βούληση του πληθυσμού και να συμφωνήσει να αναγνωρίσει αυτό το γεγονός παρέχοντας στο νέο κράτος μιαν ειδική νομική δομή που του εγγυάται.

Θα μου πουν ότι το άρθρο 3 του ίδιου Δεκαλόγου του Ελσίνκι μας υπενθυμίζει το απαραβίαστο των συνόρων. Επομένως, θα πρέπει να τεθεί ζήτημα για τη διεθνή κοινότητα να καθορίσει εάν το δικαίωμα των λαών στην αυτοδιάθεση θα πρέπει να υπερισχύει, ή όχι, του απαραβίαστου των συνόρων, μετά από 34 χρόνια πλήρους και αποτελεσματικής διακοπής της συμβίωσης μεταξύ δύο τμημάτων του ίδιου κράτους.

Αυτή η απόφαση, όταν ληφθεί, δεν θα πρέπει να είναι χωρίς δικαστικές συνέπειες για το μέλλον του Κοσσυφοπεδίου, της Κριμαίας ή της κατεχόμενης Παλαιστίνης......

Για όσους επιθυμούν να επεκτείνουν και να διαφοροποιήσουν τις γνώσεις τους σχετικά με αυτό το ευαίσθητο θέμα, προτείνω να διαβάσουν δύο ενδιαφέροντα άρθρα:

Ενα άρθρο του Jean Pierre Arrignon, ιστορικού του Βυζαντίου και ειδικού στη Ρωσία
https://blogjparrignon.net/asc2i/la-guerre-du-nagornii-karabakh/

Και ένα κύριο άρθρο του Eric Denécé, επικεφαλής του CF2R (Γαλλικού Κέντρου Ερευνών Πληροφοριών) υπό τον τίτλο: "Η σύγκρουση Αρμενίας-Αζερμπαϊτζάν στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ αναβίωσε από την Τουρκία".

https://cf2r.org/editorial/le-conflit-armenie-azerbaidjan-au-haut-karabakh-relance-par-la-turquie/



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ένας σημαντικός άνθρωπος, ένας μεγάλος δημοσιογράφος, ο Γιώργος Δελαστίκ, έφυγε από τη ζωή σήμερα, το πρωί της 15ης Οκτωβρίου.

Ο Γιώργος Δελαστίκ γεννήθηκε στην Αθήνα στις 6 Ιουλίου 1952. Σπούδασε ηλεκτρολόγος-μηχανικός στο Πολυτεχνείο της Πάτρας.

Άρχισε να δουλεύει στη δημοσιογραφία το 1979. Εργάστηκε στις εφημερίδες «Ριζοσπάστης», «Πρώτη», «Το Παρόν», «Καθημερινή», «Ελευθερία Λάρισας» και «Έθνος» και στο περιοδικό «Επίκαιρα». Εργάστηκε επίσης ως αναλυτής στα ραδιοτηλεοπτικά μέσα «Δίαυλος 10», «ΑΝΤ1» και «MEGA».

Ο Γιώργος Δελαστίκ πραγματοποίησε δημοσιογραφικές αποστολές σε δεκάδες χώρες του κόσμου. Έγραψε βιβλία ( «Το τέλος των Βαλκανίων», «Αποκάλυψη Τώρα – Ο δρόμος προς τη μονοκρατορία», «Η νέα Γιάλτα – ΕΟΚ, ΗΠΑ, Βαλκάνια», «Συνωμοσία στη Μεσόγειο» κ.α) και συμμετείχε σε πολλά άλλα.

Από φοιτητής εντάχθηκε στο κομμουνιστικό κίνημα κι έγινε μέλος της ΚΝΕ και του ΚΚΕ. Το 1989 αποχώρησε από το ΚΚΕ, συμμετείχε στη συγκρότηση του ΝΑΡ και ήταν για χρόνια διευθυντής της εφημερίδας «Πριν».

Έφυγε ένας από τους λίγους δημοσιογράφους που έχαιρε εκτίμησης και σεβασμού από όλους τους πολιτικούς χώρους, τόσο για το έργο του, τη στάση ζωής του αλλά και τους αγώνες του.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η μία από τους δύο υπό κάλυψη ρεπόρτερ που βρέθηκαν στην Κύπρο και έλαβαν τις συνεντεύξεις που προβλήθηκαν στο Al Jazeera αποκαλύπτει πως κινήθηκαν και τι συνέβη κατά την παραμονή τους στο νησί. Η ίδια αυτοσυστήνεται ως «επιχειρηματίας, ιδιαιτέρα, κληρονόμος ή οτιδήποτε άλλο χρειαστεί. Είμαι μία υπό κάλυψη ρεπόρτερ».

Η «Angie» όπως συστήθηκε στις επαφές της κατά την παραμονή τους στο νησί εξιστορεί τις επαφές που είχε από την πρώτη μέρα που έφθασε στην Κύπρο με τον Tony και τη σύζυγό του και πως αυτός τους έφερε σε επαφή με τον Αντρέα Πιττάτζη. Περιγράφει τα λουκούλλεια γεύματα που είχαν με τους εμπλεκόμενους και τα πιάτα που έφθαναν στο τραπέζι τους σε σημείο που κάποιες φορές δυσκόλευαν την λήψη βίντεο από τις κρυφές κάμερες.

Στο δημοσίευμα του Al Jazeera καταγράφονται ουσιαστικά όλες οι συνομιλίες που φαίνονται και στο βίντεο και οι συναντήσεις που είχαν με τους εμπλεκόμενους. Τα δείπνα με αστακό και τα γεύματα με σούσι καθώς επίσης και η τουριστική ξενάγηση σε διάφορα μέρη.

Σύμφωνα με την «Angie» δεν δυσκολεύθηκαν ιδιαίτερα να πείσουν τους συνομιλητές τους αφού ήταν ιδιαίτερα λαλίστατοι και το μόνο πρόβλημα που αντιμετώπισαν ήταν η αποφυγή της αποκάλυψης του ονόματος του «Mr. X», κάτι που τους ζητήθηκε επανειλημμένως αλλά πάντα έβρισκαν τρόπο να το αποφύγουν.

Διαβάστε αυτούσια τη μετάφραση του κειμένου:

Γεια σας είμαι η Angie. Είμαι επιχειρηματίας, γραμματέας, εκατομμυριούχος κληρονόμος, party girl, οτιδήποτε χρειαστεί να είμαι. Στην πραγματικότητα είμαι μία υπό κάλυψη ρεπόρτερ.

Πριν ένα χρόνο καθόμουν για δείπνο σε παραθαλάσσιο εστιατόριο στην Αγία Νάπα στα νοτιοδυτικά της Κύπρου. Συζητούσαμε και πίναμε την ώρα που οι σερβιτόροι έφερναν στο τραπέζι μας φρέσκο αστακό και μύδια. Ανάμεσα στα πιάτα έκανα ένα γρήγορο τεχνικό έλεγχο. Η μπαταρία είχε υπερθερμανθεί καθώς ακουμπούσε στο δέρμα μου κάτι που με καθησύχαζε ότι οι μυστικές κάμερες εξακολουθούσαν να καταγράφουν. Ήδη κατέγραφαν για πέντε ώρες κατά την τρίτη ημέρα του ρεπορτάζ.

Οι συνδαιτημόνες μου απολάμβαναν το θερμό θαλασσινό αεράκι.

«Την επόμενη φορά που θα έρθουμε να επιβιβαστούμε σε σκάφος, θα είναι πολύ ωραία», είπε ο δικηγόρος Αντρέας Πιττάτζης.

Ο Αντρέας είναι δικηγόρος και συνέταιρος στο δικηγορικό γραφείο που ίδρυσε ο πατέρας του. Αναλαμβάνει τις δύσκολες υποθέσεις. Συναντηθήκαμε μία ημέρα πριν και πολύ σύντομα αναπτύχθηκε μία στενή σχέση υπό την προοπτική μίας επικερδούς επιχειρηματικής ευκαιρίας.

Ο συνάδελφός μου κι εγώ εμφανιστήκαμε ως εκπρόσωποι ενός ανώνυμου φανταστικού πελάτη τον οποίο αναφέραμε ως Mr. X. Έναν πάμπλουτο Κινέζο επιχειρηματία που διέφυγε από την Κίνα όταν κατηγορήθηκε για δωροδοκία και ξέπλυμα μαύρου χρήματος. Είχε καταδικαστεί σε επτά χρόνια φυλάκιση ερήμην. Ο πελάτης μας υποτίθεται ότι ήθελε να αποκτήσει κυπριακό διαβατήριο. Είχαμε πληροφορηθεί ότι ο Αντρέας ήταν ο άνθρωπος που θα μας βοηθούσε να το πετύχουμε παρ’ όλο που κάτι τέτοιο απαγορεύεται βάσει του νόμου που διέπει το Κυπριακό Επενδυτικό Πρόγραμμα.

«Καμία υπόθεση διαβατηρίου δεν είναι εντελώς καθαρή. Καμία», μας είπε ο Αντρέας. «Όλες οι περιπτώσεις έχουν θέματα και γι’ αυτό ζητάνε διαβατήριο. Όλοι».

Ήταν ένας καλός αφηγητής με ταλέντο στη δραματοποίηση των γεγονότων. Προσπαθώντας να δείχνει μετριόφρον μας εξιστορούσε τις δύσκολες αιτήσεις διαβατηρίων που είχε χειριστεί στο παρελθόν και πως κάθε φορά κατάφερνε να ξεγελάει το σύστημα.

Ο άντρας που μας έφερε σε επαφή βρισκόταν επίσης στο τραπέζι μαζί μας. Με καλοχτενισμένα μαύρα μαλλιά, casual πουκάμισα και αστραφτερό χαμόγελο ο Tony Kay έμοιαζε με έμπειρο έμπορο από το Costa del Sol. Είναι Βρετανός και διευθύνει μεσιτικό γραφείο στην Κύπρο με τη σύζυγό του, Denise. Έχουν δημιουργήσει μία κερδοφόρα επιχείρηση στο νησί βοηθώντας επενδυτές ακινήτων να αποκτήσουν κυπριακά διαβατήρια μέσω του ΚΕΠ.

Το σχέδιο των «χρυσών διαβατηρίων» επιτρέπουν στους ξένους επενδυτές να αποκτήσουν διαβατήριο έναντι €2 εκάτ. και το δικαίωμα να ζουν και να εργάζονται σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Έχει προσφέρει €8 δισεκατομμύρια έσοδα στην κυπριακή οικονομία από το 2013 εκ των οποίων τα περισσότερα τα απορρόφησε ο κατασκευαστικός τομέας.

Η επιχείρηση πώλησης… διαβατηρίων

Το ζεύγος Kay ήταν οι πρώτοι μας «φίλοι» στο νησί. Δεν κόμπλαραν όταν τους εξηγήσαμε ποια ήταν η αποστολή μας. «Αντιλαμβάνομαι ότι δεν έχει να κάνει με το είδος της επένδυσης αλλά το πως θα μπορέσει να αποκτήσει διαβατήριο», μας είπε στην πρώτη μας συνάντηση ο Tony.

Είχε γίνει ξεκάθαρο από την πρώτη στιγμή ότι ο λόγος για τον οποίο βρισκόμασταν στην Κύπρο ήταν για να εξασφαλίσουμε ευρωπαϊκό διαβατήριο για τον εγκληματία πελάτη μας, Mr X. και ευτυχώς οι επαφές μας στην Κύπρο έκαναν αυτή ακριβώς τη δουλειά.

«Όταν η αίτηση είναι προβληματική κοστίζει περισσότερα χρήματα για να εξασφαλίσουμε ότι θα γίνει η δουλειά. Οπότε, αυτό που θα κάνουμε είναι να εντοπίσουμε με ποιον πρέπει να μιλήσουμε και ποιος πρέπει να πάρει λεφτά ώστε να προχωρήσει η επένδυση», μας είπε ο Tony.

Για να δώσουμε επιπλέον κίνητρο εξηγήσαμε ότι υπάρχουν πολλοί περισσότεροι πελάτες μας από την Ασία που ενδιαφέρονται αν πάει καλά αυτή η περίπτωση. Σε περίπτωση που υπάρχουν κι άλλοι υποψήφιοι πελάτες, ο Αντρέας μας είπε ότι θα πρέπει να κινηθούμε γρήγορα. Ήταν Οκτώβριος του 2019 και το παράθυρο ευκαιρίας φαινόταν να κλείνει.

«Το πρόγραμμα διαβατηρίων άλλαξε τον περασμένο Ιανουάριο και σκέφτονται να το αλλάξουν ξανά και θα το κάνουν πιο δύσκολο. Γι’ αυτό το λόγο αν έχεις πελάτες που χρειάζονται διαβατήριο μην το καθυστερήσεις», μας είπε.

Η νομοθεσία γινόταν πιο αυστηρή εξαιτίας της κριτικής που δεχόταν το Κυπριακός Επενδυτικό Πρόγραμμα.

«Πιστεύουν ότι πουλάμε διαβατήρια και γι’ αυτό το λόγο το πρόγραμμα δέχεται επιθέσεις από τις αρχές της Ε.Ε., την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και αρχές καταπολέμησης ξεπλύματος βρόμικου χρήματος», μας εξήγησε ο Αντρέας.

Ο Κύπρος εξακολουθεί, όμως, να είναι η καλύτερη επιλογή, σύμφωνα με τον Tony.

«Βέβαια. Εδώ είναι Κύπρος»

Ενώ ολοκληρωνόταν το γεύμα και ένοιωθα χορτάτη από πληροφορίες και φρέσκο ψάρι, η μπαταρία της κάμερας κόντευε να εξαντληθεί αλλά είχα μία ακόμη ερώτηση.

Προσπαθούσα να φαίνομαι χαλαρή αλλά φοβόμουν ότι έπαιζα με την τύχη μου. Σκεφτόμουν ότι ίσως θα έπρεπε να κάνω την ερώτηση σε κάποια άλλη φάση αλλά μόλις είχαμε απολαύσει ένα χαλαρό γεύμα και ο Αντρέας ήταν καλοδιάθετος και ιδιαίτερα ομιλητικός οπότε πήρα το ρίσκο.

«Μπορεί ο πελάτης μου να αλλάξει το όνομά του ελαφρώς στο νέο του διαβατήριο;».

Χωρίς δισταγμό μου απάντησε «μπορούμε να τον ονομάσουμε και Αντρέας Jr». «Έχω έναν πελάτη που το όνομά του είναι πλέον το δημοφιλέστερο στις ΗΠΑ. Αλλά αν δεις το κανονικό του όνομα θα καταλάβεις ότι δεν θα μπορούσε να περάσει καν από έλεγχο διαβατηρίων. Γι’ αυτό το λόγο κάναμε αίτηση εδώ στην Κύπρο και αλλάξαμε το όνομά του και ακολούθως αλλάξαμε το διαβατήριο του. Πλέον ταξιδεύει με το νέο του διαβατήριο και κανείς δεν γνωρίζει τίποτα».

«Αλήθεια, το ξανακάνατε;», ρώτησα.

«Βέβαια. Εδώ είναι Κύπρος» μου απάντησε σηκώνοντας τους ώμους γελώντας καθώς κατευθυνόταν στο αστραφτερό μαύρο αυτοκίνητό του.

Αυτό σήμαινε ότι ο Mr. X θα μπορούσε να αποκτήσει ένα νέο διαβατήριο, να αλλάξει εντελώς την ταυτότητά του και να απαλλαχθεί πλήρως από τις επιπτώσεις του εγκληματικού παρελθόντος του. Ήταν μία επιβεβαίωση ότι οι τρύπες στο σύστημα επιτρέπουν στους εγκληματίες να εξαφανιστούν και να διαφεύγουν από τις αρχές και να διασφαλίσουν ότι η περιουσία τους δεν θα χαθεί λόγω της εγκληματικής τους δράσης. Θα ήταν εξαιρετικό αν μπορούσαμε να καταγράψουμε κάτι τέτοιο στην κάμερα.

«Όταν γνωρίζεις τους αγγέλους, δεν χρειάζεσαι τον Θεό»

Το επόμενο πρωί το περάσαμε επισκεπτόμενοι πολυτελή ακίνητα στα νοτιοανατολικά του νησιού στα οποία θα μπορούσε να επενδύσει ο Mr. X. Όλες οι αναπτύξεις ήταν ιδιοκτησίας μίας από τις μεγαλύτερες εταιρίες ανάπτυξης γης, Giovani Group. Ο επικεφαλής του ομίλου, Χριστάκης Τζιοβάνης είναι βουλευτής.

Τόσο ο Tony όσο και ο Αντρέας μας είπαν ότι είναι σημαντικό να γνωρίσουμε τον Χριστάκη και τον παρουσίασαν ως θαυματοποιό. Γνωρίζει όλους τους κατάλληλους ανθρώπους γι’ αυτό που θέλαμε να κάνουμε.

«Όταν γνωρίζεις του αγγέλους, δεν χρειάζεσαι τον Θεό», μου είπε ο Αντρέας.

Είναι όλοι μέλη μίας ομάδας που χειρίζεται τέτοιες υποθέσεις. Οι διασυνδέσεις του Χριστάκη ήταν το κλειδί για να ξεπεράσουμε τα όποια εμπόδια. Τον συναντήσαμε για δείπνο στο αγαπημένο του ιαπωνικό εστιατόριο. Ο Χριστάκης κάθισε στη γωνία του τραπεζιού και δεν είπε πολλά. Όταν μίλησε, όμως, το έκανε σε ήπιους τόνους. Ήταν δύσκολο να τον ακούσω και χρειάστηκε να μετακινηθώ πιο κοντά του για καλύτερη ηχογράφηση.

Ο Χριστάκης άφησε τη συζήτηση στον Αντώνη Αντωνίου, τον Εκτελεστικό Διευθυντή του ομίλου και κουνούσε περιστασιακά το κεφάλι του καθώς έτρωγε τόνο ταρτάρ και τσιπούρα.

Ο Αντώνης ανέλυσε τα επόμενα στάδια που έπρεπε να ακολουθηθούν στην προσπάθεια εξασφάλισης διαβατηρίου. Μας είπε ότι η μεγαλύτερη εμπλοκή εξαιτίας της καταδίκης του πελάτη μας ήταν η έγκριση που έπρεπε να εξασφαλιστεί από τις τράπεζες και το πως θα γινόταν η μεταφορά των κεφαλαίων στην Κύπρο.

«Το πρώτο ζητούμενο είναι το πως θα συμπληρωθεί ένα ικανοποιητικό KYC ώστε τα κεφάλαια να μεταφερθούν στην Κύπρο. Όταν συμπληρωθούν τα έγγραφα και κατατεθούν στα τραπεζικά ιδρύματα μπορούμε να διευθετήσουμε τη μεταφορά των κεφαλαίων στην Κύπρο».

Το έγγραφο KYC (Know Your Client) είναι ένας έλεγχος στο ιστορικό του κάθε πελάτη που πραγματοποιούν οι επαγγελματίες του χρηματοοικονομικού τομέα για επαλήθευση κινδύνων. Είναι μέρος των μέτρων που λαμβάνονται για αποφυγή περιπτώσεων ξεπλύματος χρήματος. Αυτή είναι η ειδικότητα του Αντρέα, όπως μου εξήγησε αργότερα αναλύοντας το πόσο σημαντικό είναι να κατατεθεί ένα «καλό» KYC ώστε να δημιουργήσει καλή εικόνα για τις τράπεζες.

Καθώς προχωρούσε σε περισσότερες λεπτομέρειες συνέχισαν να φθάνουν στο τραπέζι ατελείωτες ποσότητες σαλάτας και σασίμι. Γινόταν όλο και δυσκολότερο να κινηματογραφήσω καθώς τα πιάτα και τα ποτήρια γέμιζαν το τραπέζι.

Λίγο αργότερα ο Αντώνης και ο Χριστάκης αποχώρησαν για να προλάβουν μία νυχτερινή πτήση. Μας ζητήθηκε να παρατείνουμε την παραμονή μας για ακόμη μία ημέρα μέχρι να επιστρέψουν από το σύντομο επαγγελματικό τους ταξίδι. «Θα αξίζει τον κόπο», μας είπε ο Tony.

Όσο πιο πολλά τόσο το καλύτερο

Κατά τη διάρκεια της τετραήμερης παραμονής μας στην Κύπρο μας έδειξαν διάφορα αξιοθέατα, από τις υποθαλάσσιες σπηλιές στο Κάβο Γκρέκο μέχρι τα πάρτι στο Nissi Beach.

«Αν στείλετε πελάτες εδώ θα τους περιποιηθούμε πολύ καλά», μας διαβεβαίωσε ο Tony. «Όταν φύγουν θα έχουν ερωτευτεί την Κύπρο και θα έχει γίνει η δουλειά τους».

Κατά τη διάρκεια τριών μεγάλων γευμάτων και δύο δείπνων οι Κύπριοι σύμβουλοι μας καθοδήγησαν για τις διαδικασίες που θα έπρεπε να ακολουθηθούν ώστε να εξασφαλίσει διαβατήριο ο εγκληματίας πελάτης μας. Ο Αντρέας και ο Χριστάκης είναι και οι δύο εγγεγραμμένοι πάροχοι υπηρεσιών του ΚΕΠ. Αντί να μας πουν ότι ο Mr. X δεν δικαιούται να πάρει διαβατήριο, μας δόθηκαν αναλυτικές οδηγίες για να πετύχουμε το στόχο μας. Ήταν ένα σχεδιάγραμμα για να ξεπλύνουμε τα κεφάλαια του Mr. X στην Κύπρο, παρά το εγκληματικό του παρελθόν, μέσω των τραπεζών και ξεγελώντας τις αρχές.

Ήμουν έκπληκτη και νευρική ταυτόχρονα εξαιτίας του γεγονότος ότι είχαμε φθάσει τόσο μακριά χωρίς να χρειαστεί καν να αποκαλύψουμε το όνομα του Mr. X.

Ο Αντρέας μας αποκάλυψε ένα μυστικό του επαγγέλματος. Υπάρχουν δύο τρόποι για να πάρει κάποιος το διαβατήριο.

Ο πρώτος είναι ο επίσημος. «Επενδύεις δύο εκατομμύρια ευρώ και κανείς δεν θα πει όχι», μας είπε ο Αντρέας.

Ο δεύτερος τρόπος προϋποθέτει περισσότερα χρήματα.

«Διαφορετική αντιμετώπιση έχουν όσοι δεν αγοράζουν απλώς ένα διαβατήριο αλλά επενδύουν στην Κύπρο. Κανείς δεν θα το παραδεχθεί αυτό αλλά ισχύει. Η ταπεινή μου άποψη είναι ότι ο πελάτης σας θα μπορούσε να ξεπεράσει τα προβλήματα προβαίνοντας σε μία μεγαλύτερη επένδυση. Αν υπάρχει πρόβλημα και θέλεις διαβατήριο ανέβασε το ποσό για να γίνει η δουλειά ταχύτερα. Πόσο περισσότερα θα πρέπει να επενδύσει; Αυτό εναπόκειται στον ίδιο. Όσο πιο πολλά τόσο πιο καλά».

«Γρήγορο χρήμα»

Όταν ο Αντώνης επέστρεψε από το ταξίδι του, μας πήρε βόλτα σε ολόκληρο το νησί με το ασημί του «Range Rover». Ακόμα και στο καυτό απόγευμα, ήταν άψογα ντυμένος. Τα μανίκια του μπλε ναυτικού πουκαμίσου του τυλίγονταν κομψά και το ρολόι του έλαμπε από τον απογευματινό ήλιο.

«Έχετε πολλές ευκαιρίες, με τις οποίες κάποιος μπορεί να βγάλει γρήγορο χρήμα», μας είπε.

Περάσαμε από το «Sun City», ένα ξενοδοχείο και σύμπλεγμα επαύλεων του ομίλου «Giovani».

«Οι επενδυτές στο Sun City, τους δώσαμε διαβατήρια πολύ γρήγορα… επειδή επένδυσαν γύρω στα 18 εκατομμύρια ευρώ, πήραν το διαβατήριο έτσι», είπε, κτυπώντας τα δάκτυλα. «Όσο περισσότερο επενδύεις, τόσο πιο κοντά είσαι σε ευνοϊκούς όρους. Μπορείς να αποφύγεις τη λίστα αναμονής, όπως είπαμε».

Είχε ήδη το πρότζεκτ για εμάς στο μυαλό του –μια απίστευτη επενδυτική ευκαιρία που ο πελάτης μας μπορούσε γρήγορα να αποκτήσει. Έγινε ξεκάθαρο ότι η επένδυση που αναζητούσε, ήταν πολύ περισσότερα από τα 2.5 εκατομμύρια, τα οποία προνοούσε το Κυπριακό Επενδυτικό Πρόγραμμα.

Σταματήσαμε σε ένα υποανάπτυκτο σύμπλεγμα γης δίπλα από τη θάλασσα. Δέκα λεπτά από το «Sun City» υπήρχε ένα γραφικό θαλάσσιο κανάλι στο Λιοπέτρι. Το νερό ήταν ήρεμο και καθαρό. Ήταν ήσυχα και ειρηνικά∙ πολύ μακριά από παραλίες με γαλάζιες σημαίες που κορέστηκαν από τους τουρίστες.

«Αν έχετε έναν πλούσιο που θέλει να αποκτήσει ξενοδοχείο πέντε αστέρων πάνω στην παραλία, αυτό είναι το νούμερο ένα. Είκοσι εκατομμύρια ευρώ. Τα υπόλοιπα μπορούμε να τα πάρουμε από την πώληση των διαμερισμάτων», μας είπε ο Αντώνης.

Η πρόταση ήταν η απόκτηση της γης για την κατασκευή πεντάστερου ξενοδοχείου, που διευθύνεται από πολυεθνική φημισμένη αλυσίδα.

«Δεν θα ενδιέφερε κανένα»

Στο μεταξύ, ο Ανδρέας είχε κάποιες ιδέες για το πώς θα εξασφαλίζαμε τα κεφάλαια του κυρίου Χ., ασχέτως αν κατάδικάστηκε για ξέπλυμα βρώμικου χρήματος.

Μια επιλογή ήταν χρησιμοποιώντας μια εταιρεία που δεν είχε «μολυνθεί» από την ποινική του καταδίκη, όπως εξήγησε.

«Δεν είναι όλες οι εταιρείες εγκληματικές», είπε καθισμένος στο γραφείο του, μπροστά από μια πελώρια απεικόνιση του Μαχάτμα Γκάντι και της περίφημης πορείας του αλατιού.

«Είχα πελάτη που καταδικάστηκε ποινικά. Θα μπορούσε να κάνει επένδυση στην Κύπρο γιατί η προέλευση των χρημάτων ήταν καθαρή».

Ένας άλλος τρόπος με τον οποίο μπορούσε να επενδύσει ο κύριος Χ. ήταν μέσω του ονόματος της συζύγου του. Κύριος επενδυτής θα ήταν η σύζυγος και ο ίδιος θα εξασφάλιζε είσοδο ως εξαρτώμενος. Σύμφωνα με το ΚΕΟ, σύζυγος ή παιδί μπορεί να υποβάλει αίτηση για διαβατήριο ως εξαρτώμενος του κυρίου επενδυτή.

«Στην τράπεζα δεν θα ελέγξουν τον άνδρα. Θα ελέγξουν τον επενδυτή, που φέρνει τα χρήματα. Αν, λοιπόν, το άτομο που φέρνει τα χρήματα είναι εταιρεία που δεν έχει σχέση με τον πελάτη, κανείς δεν θα το μάθαινε. Δεν θα ενδιέφερε κανένα», εξήγησε ο Ανδρέας.

Και όταν περάσει από τον έλεγχο των τραπεζών, οι συνδέσεις του Χριστάκη θα προωθούσαν την αίτηση, επεσήμανε.

«Όταν πρόκειται για την κυβέρνηση, θα έχετε τη βοήθεια του Χριστάκη. Και ο Χριστάκης θα πιέσει ώστε να παραβλέψουν τον άνδρα γιατί δεν θα είναι ο κύριος επενδυτής».

Η ευκολία με την οποία κοινοποίησαν όλους τους τρόπους με τους ένας καταδικασμένος εγκληματίας μπορεί να γίνει Ευρωπαίος πολίτης ήταν εκπληκτική. Οι συμβουλές που λάβαμε, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης εμπρόσθιων εταιρειών, κρύβοντας από πίσω υποψήφιους διευθυντές, επηρεάζοντας δημοσίους υπαλλήλους να παραβλέψουν το ποινικό μητρώο του πελάτη μας, δημιουργώντας αποδείξεις χρημάτων και «ζωγραφίζοντας» τη σωστή εικόνα για τις τράπεζες, ήταν πραγματικό, αλλά φαινόταν σουρεαλιστικό –σαν να αναγεννούσαμε τα «Panama Papers». Ενώ τα «Panama Papers» αποκάλυψαν ότι οι εταιρείες χρησιμοποιήθηκαν για απάτη και για να αποφευχθούν οι φόροι και οι διεθνείς κυρώσεις, εδώ μας δόθηκε προσχέδιο για το πώς θα μπορούσε να επιτευχθεί.

Δυσκολευτήκαμε να τετραγωνίσουμε πολλές από τις «λύσεις» που περιέγραψαν με τους κανονισμούς εναντίον του ξεπλύματος βρώμικου χρήματος στην Κύπρο. Για μένα, δωρεά σε μετρητά για την υποστήριξη της υπόθεσης του κυρίου Χ. φάνηκε σαν διαφθορά και δωροδοκία. Αλλά το δίκτυό μας στην Κύπρο επέμεινε ότι δεν ήταν παράνομο.

«Δεν μπορείτε να παρακάμψετε τα συστήματα», είπε ο Ανδρέας. «Πρέπει να χορέψετε στους ρυθμούς της μουσικής των κανονισμών».

«Είστε στο βασίλειό μου»

Σε μερικές μέρες, είχαμε «δεθεί» με τον Τόνυ, τον κτηματομεσίτη που ειδικεύεται στην απόκτηση διαβατηρίων, τον Ανδρέα, τον δικηγόρο που είχε την τεχνογνωσία για την προετοιμασία πλάνου που θα έκανε τον κύριο Χ. να περάσει τον έλεγχο των τραπεζών και τον Χριστάκη, τον βουλευτή-ντιβέλοπερ, που είχε τις σωστές διασυνδέσεις ώστε η κυβέρνηση να έχει αλλού την προσοχή της.

Οι οικοδεσπότες μας δεν είχαν εξοικονομήσει έξοδα φιλοξενίας. «Είσαι στη χώρα μου, είσαι στην πόλη μου, είσαι στο βασίλειό μου. Δεν θα πληρώσεις. Θα είναι μεγάλη προσβολή», είπε ο Ανδρέας.

Άρχισαν όμως να ανυπομονούν, καθώς δεν δώσαμε όνομα, επαγγελματική κάρτα ή διαβατήριο του πελάτη μας, κυρίου Χ. Κάθε μέρα μας παρακινούσαν ώστε να κοινοποιήσουμε την επαγγελματική του κάρτα και ένα αντίγραφο του διαβατηρίου του. Και κάθε μέρα, βρίσκαμε τρόπους να το καθυστερήσουμε. Αλλά ήταν πιο δύσκολο να ξεφύγουμε από τις ερωτήσεις τους.

Το βράδυ πριν να αναχωρήσουμε, ο συνάδελφός μου κι εγώ, γευματίσαμε με τον Ανδρέα στην ταβέρνα της περιοχής. Μας είπε ότι έλαβε τηλεφώνημα από έναν «αμφίβολο» Χριστάκη.

«Ανδρέα, φέρνω σε αυτό το δείπνο τον δεύτερο άρχοντα της Κύπρου και δεν γνωρίζουμε καν με ποιον μιλάμε. Να ακυρώσω το μεσημεριανό;». Ο Ανδρέας μας είπε ότι ο Χριστάκης τον είχε ρωτήσει, αναφερόμενος σε γεύμα σπίτι του στο οποίο θα παρευρισκόμασταν την επόμενη μέρα. Αναρωτήθηκα αν θα μπορούσαμε να κάνουμε καθαρή έξοδο.

Αλλά, όπως μας είπε ο Ανδρέας, είχε καταπραΰνει τους φόβους του Χριστάκη. «Είπα στον Χριστάκη: ‘Δείτε αυτούς τους ανθρώπους, παίρνω το ρίσκο, εγγυώμαι για αυτούς».

Ο συνάδελφός μου υποσχέθηκε ότι θα στέλναμε τις επαγγελματικές κάρτες την επόμενη μέρα. Η ένταση πέρασε αλλά ήμασταν «υπό αμφιβολία».

«Πλήρης στήριξη»

Την επόμενη μέρα, η πρόσκληση για μεσημεριανό στο σπίτι του Χριστάκη, μας φάνηκε «πολύ καλή για να είναι αληθινή». Ήταν παγίδα; Είχαμε κάλυψη;

Για λόγους ασφαλείας, προσπαθώ να αποφύγω μυστικές συναντήσεις στην περιοχή του θέματος. Με αφήνει ευάλωτη, χωρίς να εντοπίσω πρώτα την τοποθεσία ή να διαμορφώσω στρατηγική εξόδου.

Αλλά αυτή τη φορά προχωρήσαμε, παραμένοντας σε επικοινωνία με την ομάδα που περίμενε κοντά, σε περίπτωση που τα πράγματα πήγαιναν στραβά.

Όπως πάντα, προσέφερα χειραψία για να παρακάμψω την αμηχανία των αγκαλιών, αφού φορούσα συσκευή εγγραφής (σ.σ. κοριό).

Το σπίτι ήταν μεγάλο και η οικογένειά του μας υποδέχθηκε θερμά. Ήταν μια γιορτή προς τιμήν του Δημήτρη Συλλούρη, προέδρου της Βουλής των Αντιπροσώπων –το δεύτερο υψηλότερο αξίωμα στη χώρα.

Παρόντες ήταν μερικοί από τους ανθρώπους που είχαμε γνωρίσει κατά τη διάρκεια της τετραήμερης παραμονής μας, συμπεριλαμβανομένων των Τόνυ και Αντώνη.

Είναι μια σπάνια περίπτωση για έναν δημοσιογράφο να βλέπει εκλεγμένους αξιωματούχους σε ένα σπίτι με αγαπημένους. Δουλεύουμε σκληρά για να σφυρηλατήσουμε γρήγορες φιλίες με τα θέματά μας, να κερδίσουμε την εμπιστοσύνη τους και να μάθουμε τα κίνητρά τους. Μια μέρα σαν αυτή ήταν η επιβράβευση, καθώς είχαμε πρόσβαση στον εσωτερικό τους κύκλο και το προνόμιο να δειπνήσουμε με την οικογένειά τους. Αλλά όσο πλησιάζεις, τόσο μεγαλύτερη είναι η ανησυχία.

Ήταν Σαββατοκύριακο και είχαν προετοιμάσει ένα εντυπωσιακό γλέντι. Όλοι ήταν χαλαροί και το γέλιο αντηχούσε στο σπίτι. Ο Χριστάκης άνοιξε ένα μπουκάλι από την πολύτιμη συλλογή κρασιών του.

«Γεια μας!»


Τσουγκρίσαμε για καλή υγεία. Αλλά τα ποτήρια μπλοκάρουν τις κάμερες. Ο Δημήτρης ενημερώθηκε για την κατάσταση του κυρίου Χ. Κατάλαβε την ανάγκη απορρήτου για τον πελάτη μας. Το αντιλήφθηκε και σε μια ιδιωτική συνομιλία, μακριά από το πάρτι, προσέφερε κάποιες προτάσεις.

Ο Δημήτρης επεσήμανε ότι θα συζητούσε προσωπικά την αίτησή μας με τους αρμοδίους. «Θα καλέσω τον υπουργό και τον μόνιμο γραμματέα του στο γραφείο μου. Εντάξει; Ελάτε στο γραφείο μου. Και θα του πω ‘Τι νομίζεις για αυτό;’».

«Και μπορεί να πουν ‘εντάξει, ξεχάστε το. Τι γίνεται με τη σύζυγό του; Εάν είναι εντάξει η σύζυγος, θα πάμε με τη σύζυγο. Και τότε μπορεί να τον φέρει ως σύζυγο».

Υπάρχει όμως και μια δεύτερη επιλογή. Εάν τα πράγματα δεν πάνε καλά στην Κύπρο, γνωρίζει προέδρους κοινοβουλίων αλλού και θα τους πει καλούς λόγους για να κάνουμε αίτηση σε άλλες χώρες.

«Μπορώ να κάνω κάτι σε πολλές χώρες. Γνωρίζω όλους τους προέδρους των κοινοβουλίων», εξήγησε. «Δεν μιλώ για Σουηδία ή Δανία. Αλλά ξέρω στη Μάλτα, στη Λετονία, στη Σλοβενία».

Μας ζήτησε να μεταφέρουμε στον πελάτη μας ότι θα βρεθεί λύση. «Μπορείτε να του πείτε, χωρίς να αναφέρετε το όνομά μου ή οποιονδήποτε άλλον, ότι έχει πλήρη στήριξη στην Κύπρο σε όλα τα επίπεδα –πολιτικό, οικονομικό, κοινωνικό, τα πάντα. Πλήρης στήριξη».

Με αυτή την υπόσχεση, ο Δημήτρης αποκάλυψε αυτό που ήθελε ως αντάλλαγμα: Την προοπτική να φέρουμε περισσότερους αγοραστές διαβατηρίων ήταν ένα μεγάλο κίνητρο. Με την προθεσμία του Brexit και την πολιτική αστάθεια στο Χονγκ Κονγκ, είπε ότι πολλοί θα ενδιαφέρονται για πρόσβαση στην ΕΕ.

«Υπάρχουν πολλοί που μπορεί να θέλουν ευρωπαϊκό διαβατήριο, γι’ αυτό φέρτε τους στην Κύπρο», μας είπε.

Μέσω των διασυνδέσεών του, των ντιβέλοπερς και των πελατών μας, θα μπορούσαμε να ξεκινήσουμε μια καλή επιχείρηση, είπε.

«Και αυτό θα είναι πολύ καλή επιχείρηση για εσάς και τον Αντώνη. Εντάξει, με τη δική σας πλήρη στήριξη».

Είχαμε την ευλογία του προέδρου της Βουλής. Αλλά ήταν το μυστικό μας.

«Μην το πείτε σε κανέναν. Ακόμα και στον Τόνυ. Μην πείτε ότι σας μίλησα. Γιατί πρέπει να προστατέψω και το όνομά μου», μας είπε ο Δημήτρης.

Είχαμε την πεποίθηση ότι θα μας βοηθούσε να αποκτήσουμε διαβατήριο για τον εγκληματία αιτητή, κύριο Χ.; «Δεν μπορώ να πω 100%, αλλά θα έλεγα 99%».

Αρκετά καλό. Είχα βάλει βάρος από την υπερκατανάλωση φαγητού, αλλά η έρευνα είχε επιτυχία.

Έναν χρόνο αργότερα, όταν ήρθαν αντιμέτωποι με αποδεικτικά στοιχεία, όλοι οι εμπλεκόμενοι ισχυρίστηκαν ότι μας είχαν υποψιαστεί. Ο Ανδρέας Πιττάτζιης είπε ότι μας κατήγγειλε στη ΜΟΚΑΣ, δυο μέρες αφού αναχωρήσαμε από το νησί. Ο Χριστάκης Τζιοβάνης, ο Τόνυ Κέι, ο Αντώνης Αντωνίου και ο «όμιλος Τζιοβάνι» είπαν ότι υποστηρίζουν την καταγγελία του Ανδρέα Πιττάτζιη.

Μετά τη δημοσιοποίηση της έρευνας, η κυπριακή κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι τερματίζει το Κυπριακό Επενδυτικό Πρόγραμμα. Ο Γενικός Εισαγγελέας Γιώργος Σαββίδης εξήγγειλε πλήρη έρευνα με τα στοιχεία του ρεπορτάζ. Ο Δημήτρης Συλλούρης, πρόεδρος της Βουλής, απέχει από τα καθήκοντά του μέχρι να ολοκληρωθούν οι έρευνες. Ο Χριστάκης Τζιοβάνης παραιτήθηκε από τη θέση του ως βουλευτής και από όλα τα σώματα του ΑΚΕΛ.

Πηγή: Philenews / aljazeera.com


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Σήμερα 12/10 γιορτάζεται στις ΗΠΑ η "ημέρα Κολόμβου". Γιορτάζεται ως επαίτειος της ημέρας που στις 12 Οκτωβρίου του1492, ο Χριστόφορος Κολόμβος φτάνει στις ακτές του «Νέου Κόσμου» και ανακαλύπτει την Αμερική.

Είναι η μέρα που ξεκίνησε ο "εκπολιτισμός" των Ινδιάνων για τους πολιτισμένους κονκισταδόρες και λοιπούς Ευρωπαίους. Ένας εκπολιτισμός που στην ουσία εξετέλεσε το μεγαλύτερο ολοκαύτωμα της ιστορίας του ανθρώπινου γένους. Μία ανηλεής βαρβαρότητα που εξολόθρευσε 100.000.000 ψυχές.
Μια εγκληματικότητα που κατέστρεψε τρεις μεγάλους πολιτισμούς: Αζτέκων, Μάγια και Ίνκας.
Μια αθλιότητα που μετέτρεψε όσους αυτόχθονες Αμερικανούς στις μέρες μας σε παρίες και περιθώριο.
Θέλοντας να θυμίσουμε αυτή τη "σπουδαία" μέρα για τους φίλους μας τους Αμερικάνους και να αποδώσουμε την ιστορική αλήθεια,  αναδημοσιεύουμε ένα παλαιότερο σχετικό άρθρο από το The Press Project με τίτλο

Η γενοκτονία των Ινδιάνων – Ένα ξεχασμένο Ολοκαύτωμα

Επιμέλεια: Δημήτρης Λαμπρόπουλος

Μια από τις πιο χαρακτηριστικές γενοκτονίες που συναντά κανείς στην ανθρώπινη ιστορία είναι το Ολοκαύτωμα των Εβραίων από τους Γερμανούς Ναζί, το Holodomor της Ουκρανίας, τις θηριωδίες των αποικιοκρατικών καθεστώτων στην Ασία και την Αφρική, καθώς και η εξόντωση εκατοντάδων χιλιάδων Αρμενίων από τον Οθωμανικό στρατό.

Η μεγαλύτερη όμως γενοκτονία που συνέβη ποτέ στον πλανήτη, αλλά και ταυτόχρονα η λιγότερο συζητημένη, είναι αυτή των Ιθαγενών Ινδιάνων της Αμερικανικής Ηπείρου. Συνολικά από τα πρώτα χρόνια της «ανακάλυψης» της Αμερικής, μέχρι και το τέλος του 19ου αιώνα, περισσότεροι από 100.000.000 Ιθαγενείς εξοντώθηκαν. Συγκεκριμένα, ο αριθμός των Ιθαγενών στη Βόρεια Αμερική το 1919 έφτανε τους 400.000, μόλις, 18 με 19 εκατομμύρια λιγότεροι σε σύγκριση με το 1492, όπως αναφέρει το Ethical Canons and Scientific Inquiry (Genocide of Native Americans). Ο David Stannard στο βιβλίο του, American Holocaust, κάνει λόγο για 100 εκατομμύρια ανθρώπους που εξοντώθηκαν συνολικά, μεταξύ αυτών γύρω στα 18 εκατομμύρια σε περιοχές του Βόρειου Μεξικού, ενώ οι θάνατοι που συνδέονται με το εμπόριο δουλείας Ιθαγενών υπολογίζονται στα 28 εκατομμύρια. Είναι ξεκάθαρο ότι οι ιθαγενείς πλήρωσαν πολύ ακριβά τα «προνόμια» που είχαν να κατοικούν σε πλούσια εδάφη.


Κατά τους σύγχρονους μελετητές Αζτέκοι, Ίνκας και Μάγια υπολογίζονται συνολικά ανάμεσα σε εβδομήντα και ενενήντα εκατομμύρια άτομα, όταν έκαναν την εμφάνισή τους οι κονκισταδόρες. Ενάμισι αιώνα αργότερα, δεν απέμεναν απ’ αυτούς παρά μόνο τριάμισι εκατομμύρια! Σύμφωνα με τον Τζ. Κόντερ, μόνο στα ορυχεία του Ποτοζί, απ’ όπου εξόρυξαν οι Ισπανοί 45 χιλιάδες τόνους καθαρού ασημιού, πέθαναν οχτώ εκατομμύρια Ινδιάνοι! Σχεδόν τέσσερις αιώνες κράτησε αυτό το πογκρόμ. Επειδή, δε, οι Ινδιάνοι εξολοθρεύτηκαν μέσα σε λίγες δεκαετίες, αντικαταστάθηκαν με εκατομμύρια σκλάβους που μετέφεραν οι Ευρωπαίοι στην Αμερική από την Αφρική. Πάνω από εκατό εκατομμύρια Ινδιάνοι της Αμερικής και Αφρικανοί εξοντώθηκαν για να πλουτίσουν οι Ευρωπαίοι και να αναπτύξουν τις βιομηχανίες.



Χριστιανοί εξοντώνουν τους Ινδιάνους για χρυσάφι

«Η ανακάλυψη των στρωμάτων χρυσού και αργύρου στην Αμερική, η σταυροφορία εξόντωσης, υποδούλωσης και ενταφιασμού μέσα στα ορυχεία του ντόπιου πληθυσμού, η απαρχή της κατάκτησης και η λεηλασία των ανατολικών Ινδιών, η μεταμόρφωση της αφρικανικής ηπείρου σε πεδίο κυνηγιού σκλάβων, είναι κι αυτά γεγονότα που αναγγέλλουν την καπιταλιστική παραγωγή», γράφει ο Καρλ Μαρξ στο «Κεφάλαιο».

Μεγαλώσαμε διαβάζοντας βιβλία, μεγάλου σχήματος με χρωματιστά σκληρά εξώφυλλα, για τους θρυλικούς κονκισταδόρες, που διέδιδαν το δυτικό πολιτισμό στους αγρίους, με χίλιους κινδύνους, αλλά πάντα με τη βοήθεια του Θεού. Από μικρή ηλικία αφομοιώναμε την ιστορία εντελώς στρεβλά. Πολλοί συμπολίτες μας δεν ξέφυγαν απ’ αυτή την πλάνη ποτέ. Η καθολική εξαφάνιση πολιτισμών χιλιετιών και ολόκληρου του πληθυσμού της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής μέσα σε μερικές δεκαετίες, από τους Ευρωπαίους «ευγενείς», δεν διδάσκεται στο σχολείο, σαν να μην έχει συμβεί.

Αργότερα, οι έποικοι και οι απόγονοί τους έκαναν τα ίδια στη Βόρεια Αμερική. Σχεδόν το σύνολο των λαών μιας ολόκληρης ηπείρου ξεκληρίστηκε και ο φυσικός πλούτος λεηλατήθηκε. Κι εμείς διασκεδάζαμε στα θερινά σινεμά με τους καλούς καουμπόιδες που σκότωναν τους κακούς Ινδιάνους. Έτσι, χτίστηκε η ιδεολογία του Δυτικού χριστιανού πολίτη που απολαμβάνει τα αγαθά της ευημερίας, χωρίς να θέλει να ξέρει τη σκληρή αλήθεια που διαστρεβλώνεται ή κρύβεται επιμελώς από πίσω.




Η λεηλασία της Λατινικής Αμερικής, η γενοκτονία των Ινδιάνων και η ευημερία της Δύσης

Ίσως καμία άλλη επίσημη αναφορά στην ιστορία της ανθρωπότητας δεν εμπεριέχει τόσο παρατεταμένη, εκτεταμένη και σκληρή απανθρωπιά, όσο η αναφορά που υποβάλλει ο Βαρθολομαίος ντε Λας Κάζας στον «Υψηλότατο και Παντοδύναμο Κύριο» πρίγκιπα δον Φίλιππο της Ισπανίας, για να καταγγείλει τα εγκλήματα των Ισπανών χριστιανών στις (νομιζόμενες) ανατολικές Ινδίες, δηλαδή στην Αμερική. Ο Λας Κάζας είναι δομινικανός ιερέας και ανήκει στην πανίσχυρη καθολική εκκλησία της Ισπανίας η οποία συνδράμει στην κατάληψη και εκμετάλλευση των νέων εδαφών.

Οι απεσταλμένοι της Εκκλησίας στην Αμερική συνεργούν στα εγκλήματα που πραγματοποιούν οι «κονκισταδόρες» στο όνομα του χριστιανού Θεού. Οι περιγραφές τού Λας Κάζας δεν θα μπορούσαν να είναι ούτε κατ’ ελάχιστον ψευδείς ή υπερβολικές, γιατί απευθύνονται στην αρχή η οποία έχει απεριόριστο δικαίωμα ζωής και θανάτου πάνω στους υπηκόους της και τους υποτελείς λαούς. Γι’ αυτό το λόγο είναι συγκλονιστικές, σε σημείο που δυσκολεύεσαι, μισή χιλιετία αργότερα, να τις διαβάσεις χωρίς να υποστείς ένα ισχυρό σοκ.



Για το χρυσάφι και το ασήμι που τόσο χρειάζονται οι αυλές των «ευγενών» για τον πλούτο και τη χλιδή τους, αλλά και για τη διεξαγωγή συνεχών πολέμων εναντίον άλλων ηγεμόνων, οι χριστιανικοί πολιτισμένοι λαοί της Δύσης επιδίδονται σε μία απόλυτη γενοκτονία η οποία, στην κυριολεξία, εξαφανίζει την ίδια τη ζωή σε πολύ μεγάλες περιοχές οι οποίες μέχρι τότε είχαν πολυπληθείς κι ακμάζουσες κοινωνίες.

Στο παρακάτω βίντεο, ο φωτογράφος Aaron Huey, εστιάζει την προσοχή του σε μια από τις φυλές των ιθαγενών της Βορείου Αμερικής που ονομάζεται Λακότα. Στην ομιλία που έδωσε το 2010, αναφέρει πως η φυλή αυτή συρρικνώθηκε και ουσιαστικά φυλακίστηκε σε καταυλισμούς/στρατόπεδα συγκέντρωσης.




ΠΗΓΗ: espressostalinist.com historynewsnetwork.org endgenocide.org religioustolerance.org rationalwiki.org



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Πενήντα τρία χρόνια συμπληρώνονται σήμερα, 9 Οκτώβρη, από τη δολοφονία του κομμουνιστή επαναστάτη Ερνέστο Τσε Γκεβάρα. Μετά την τελευταία μάχη στις 8 Οκτώβρη 1967, ο Τσε πληγωμένος στο ένα πόδι και με το όπλο του κατεστραμμένο, συνελήφθη και κατ’ απαίτηση των ΗΠΑ δολοφονήθηκε την επομένη.

Γεννήθηκε στο Ροσάριο της Αργεντινής στις 14 Ιουνίου του 1928, ωστόσο η οικογένεια άλλαζε συχνά τόπο διαμονής εξαιτίας του άσθματος που ταλαιπωρούσε τον Ερνέστο από μικρό. Μια από τις αγαπημένες του συνήθειες ήταν το διάβασμα, ενώ ταυτόχρονα θέλοντας να πολεμήσει όσα η ασθένειά του απαγόρευε να κάνει, ανέπτυξε μεγάλες αθλητικές δραστηριότητες. Ο Τσε σπούδασε Ιατρική το 1947 ενώ το 1950 μαζί με το φίλο του Αλμπέρτο Γρανάδο πάνω σε μια θρυλική μοτοσικλέτα «Νόρτον» ταξιδεύουν στη Χιλή, το Περού, τη Βενεζουέλα, τη Βολιβία, τον Ισημερινό και τον Παναμά.


Μετά την αποφοίτησή του, θα επισκεφθεί ξανά χώρες της Λατινικής Αμερικής, γνωρίζοντας τους κοινωνικούς αγώνες και τις επαναστατικές εξεγέρσεις. Στη συνείδησή του καταγράφονται τα πάντα, ενώ το 1953 πηγαίνοντας στη Γουατεμάλα, θα γνωριστεί με Κουβανούς εξόριστους, συντρόφους του Φιντέλ Κάστρο που είχε φυλακιστεί μετά το κίνημα της 26ης Ιουλίου 1953.


Η γνωριμία του με τον Φιντέλ, το 1955, στάθηκε καθοριστική γι’ αυτόν. Ο Τσε μπαίνει στις κουβανικές επαναστατικές ομάδες, ξεκινά με 82 συντρόφους για την Κούβα το 1956 και τελικά μετά από μάχες κατάφεραν να ανέβουν στα βουνά της Σιέρα Μαέστρα μόνο 12. Η επανάσταση εξαπλώθηκε στο γόνιμο έδαφος της συνείδησης του κουβανέζικου λαού και την 1η Γενάρη 1959 οι επαναστάτες μπαίνουν στην Αβάνα.


Ο Τσε υπηρέτησε την κουβανέζικη επανάσταση με όλες του τις δυνάμεις από όποια θέση κι αν βρέθηκε. Έχοντας συμφωνήσει με τον Φιντέλ Κάστρο από το 1955 κιόλας, ότι θα μπορούσε να φύγει από την Κούβα μετά την επανάσταση, ο Τσε κατευθύνθηκε στη Βολιβία αποσκοπώντας να φουντώσει το επαναστατικό αντιιμπεριαλιστικό κίνημα σε ολόκληρη την Λατινική Αμερική.


Ο Τσε στη Βολιβία  

Δολοφονήθηκε στις 9 Οκτώβρη 1967 στην βολιβιανή ύπαιθρο, από στελέχη του βολιβιανού στρατού και πράκτορες της CIA. Το σώμα του θάφτηκε σε μυστικό τόπο και τελικά η θέση αποκαλύφθηκε 30 χρόνια αργότερα, στις 28 Ιουνίου 1997. Η μυστική ταφή αποκάλυπτε τον τρόμο των εχθρών του λαού μπροστά στην προσωπικότητα του μεγάλου επαναστάτη.

Για τους εργάτες, τους φτωχούς αγρότες, τους νέους, τους αγωνιζόμενους λαούς, ο Τσε δεν είχε «εξαφανιστεί» γιατί σε κάθε τους μάχη, ο Κομαντάντε ήταν πάντα παρών.


Με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 53 χρόνων από τη δολοφονία του Τσε, η Κούβα αναμένεται να τιμήσει, όπως κάθε χρόνο, τη μνήμη του σπουδαίου κομμουνιστή επαναστάτη με πληθώρα εκδηλώσεων σε όλη τη χώρα, επίκεντρο των οποίων θα είναι η πόλη της Σάντα Κλάρα όπου βρίσκεται το Μαυσωλείο του Τσε.



πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




του Αλέξανδρου Θ. Δρίβα *


Η Αρμενία δεν μπορεί να προστατευτεί ακόμη από τη Ρωσία καθώς η Μόσχα χρησιμοποιεί την Τουρκία για να φθείρει τα δυτικά συμφέροντα

Η Τουρκία παίρνει άριστα στην ταχυδακτυλουργία. Ο τακτικισμός της Τουρκίας έχει γίνει προβλέψιμος όμως είναι εξαιρετικά επικίνδυνες οι πολιτικές της Άγκυρας οι οποίες δε βρίσκουν απάντηση από τη Δύση αλλά και από τη Μόσχα. Η ρωσική ενεργειακή πολιτική, μπορεί να εξηγήσει σε μεγάλο βαθμό τους λόγους που ενώ η παγωμένη σύγκρουση της Αρμενίας με το Αζερμπαϊτζάν εξελίσσεται σταδιακά σε έναν πόλεμο μεγάλης κλίμακας, η Ρωσία εμφάνιζεται έως τώρα ψύχραιμη και αδρανής.

Η Ρωσία με την Τουρκία είχαν λίγες βδομάδες πριν, ένα επεισόδιο στη Συρία.Ρωσικά μαχητικά της κυβέρνησης Άσαντ βομβάρδισαν ομάδες που υπερασπίζονται τα τουρκικά συμφέρονται στην Συρία. Λίγες μέρες πριν, ο Ταγίπ Ερντογάν μίλησε ξανά για την Ιντλίμπ και για ανθρώπους που βρίσκονται εκεί που πρέπει να απελευθερωθούν. Ήταν ένα σαφές μήνυμα στη Μόσχα.

Παιχνίδια στη Λιβύη

Το ζήτημα της Λιβύης έχει μπει σε ράγες διαφορετικές από αυτές που θα ήθελε η Τουρκία, η οποία επιθυμεί να μειώσει την εξάρτησή της σε ρωσικούς υδρογονάνθρακες και ταυτόχρονα, να αποκτήσει λόγο στην ενεργειακή διπλωματία της περιοχής προκειμένου να επηρεάζει και την ΕΕ. Η Τουρκία βιάζεται να δώσει δουλειές στην ΤΡΑΟ και η Λιβύη είναι προσώρας αφιλόξενη καθώς φαίνεται πως ΗΠΑ, Γαλλία και Αίγυπτος έχουν βρει ένα modus vivendi το οποίο απηχεί τις αμερικανικές απόψεις που συνοψίζονται στο ″Μια και ενιαία Λιβύη (σσ όχι διχοτόμηση που επιθυμούσαν Ρωσία και Τουρκία) χωρίς ξένες παρεμβάσεις″. Στη Συρία οι διαφορές Ρωσίας και Τουρκίας παραμένουν και οι δύο χώρες, θεωρούσαν ότι θα γεφυρωθούν μέσω Λιβύης. Ωστόσο η απώλεια ισχυρού ρόλου στη Λιβύη, πληγώνει και τη Ρωσία. Η Μόσχα, αν επικρατήσει η αμερικανική άποψη στη Λιβύη, χάνει τον έλεγχο μιας πλούσιας σε υδρογονάνθρακες περιοχή και την ευκαιρία να έχει συνέταιρο (σε μια διχοτόμηση) την ελεγχόμενη από το Κρεμλίνο Τουρκία (η Ρωσία ελέγχει πλήρως την τουρκική πολιτική στη Συρία).

Ρωσική αναμονή, αγωγοί και τζιχαντιστές


Η αργοπορία δράσης της Ρωσίας στον Καύκασο, οφείλεται σε πολλούς παράγοντες.

Τουρκία και τζιχαντιστές

Το Ναγκόρνο Καραμπάχ είναι πλούσιο σε κοιτάσματα φυσικού αερίου. Από το Αζερμπαϊτζάν περνάει ο αγωγός ΤΑΡ-ΤΑΝΑΡ ο οποίος είναι δυτικών συμφερόντων. Μάλιστα,το Αζερμπαϊτζάν ήταν η χώρα που πήρε τη μεγάλη απόφαση να διαφοροποιηθεί από τη ρωσική ενεργειακή πολιτική και να έρθει κοντά με τις ΗΠΑ και την ΕΕ. Στην πραγματικότητα, η Ρωσία έχει μόνο έναν λόγο να επέμβει στο Ναγκόρνο Καραμπάχ. Στην περίπτωση που η Τουρκία φέρνει τζιχαντιστές στρατιώτες με σκοπό να μείνουν. Η ρωσική αρχιτεκτονική ασφάλειας στην περιοχή του Καυκάσου, δεν θα είναι βιώσιμη αν διεισδύσει ο ισλαμικός φονταμενταλισμός στο μαλακό της υπογάστριο, όταν ο Πούτιν αντιμετώπισε τους Τσετσένους τρομοκράτες κατά την αρχή της προεδρικής του θητείας. Πόσο μάλλον σήμερα που η Ουκρανία μπορεί ανά πάσα στιγμή να ξαναπάρει ″φωτιά″, ούσα πρακτικά διχοτομημένη.

Συμμαχίες που εκνευρίζουν

Από την άλλη, η Ρωσία έχει εκνευριστεί με τη βελτίωση των σχέσεων Αρμενίας και ΗΠΑ. Το αμερικανικό Κογκρέσο ενέκρινε πέρυσι μετά από 19 έτη, την Αρμενική Γενοκτονία. Επίσης, η Αρμενία έχει αρχίσει να αγοράζει οπλικά συστήματα από την Ινδία. Η Μόσχα πουλάει οπλισμό και στο Αζερμπαϊτζάν για να διατηρεί την ισορροπία ισχύος που επιθυμεί στην περιοχή. Έως τώρα, η Μόσχα αντέδρασε μόνο όταν επιβεβαιώθηκε οτι οι Τούρκοι στέλνουν Σύρους τζιχαντιστές να πολεμήσουν μαζί με τους Αζέρους.

Ενεργειακοί ανταγωνισμοί

Με άλλα λόγια, η Ρωσία προτιμά με τον πόλεμο Αρμενίας-Αζερμπαϊτζάν να καταστήσει επισφαλή τη λειτουργία του αγωγού ΤΑΡ-ΤΑΝΑΡ, οποίος βέβαια περνάει από την Τουρκία. Η Ρωσία βλέπει οτι οι ΗΠΑ προσπαθούν να μπλοκάρουν τον Nord Stream 2, σχεδιάζεται ο East Med,ενώ ταυτόχρονα εκπαραθυρώνεται η Ρωσία από τη Λιβύη. Ο εφοδιασμός της ΕΕ με αζέρικο φυσικό άεριο θα είναι εξαιρετικά επισφαλής αν συνεχιστούν και αναβαθμιστούν οι υφιστάμενες εχθροπραξίες μεταξύ Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν, κάτι που μάλλον συμφέρει τη Ρωσία η οποία επιθυμεί διατήρηση και μελλοντική επαύξηση της εξάρτησης της Ευρώπης από τους ρωσικούς υδρογονάνθρακες. Ταυτόχρονα, πιέζει έμμεσα για την κατασκευή του Nord Stream 2 και για το σεβασμό των ρωσικών συμφερόντων στη Λιβύη.

Γιατί η Ρωσία νιώθει άνετα

Σίγουρα η Ρωσία δεν νιώθει άνετα που η Τουρκία απειλεί με χάος το Νότιο Καύκασο, όμως για την ώρα, νιώθει άνετα. Γιατί νιώθει άνετα; Γιατί η Τουρκία παίζει με τη φωτιά ανοίγοντας ένα μέτωπο που είναι κοντά στην ανατολική Τουρκία όπου πυκνοί κουρδικοί πληθυσμοί ζουν. Οι Τούρκοι μπορεί να φέρνουν Σύρους τζιχαντιστές στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, όμως οι Ρώσοι μιλούν με τους Κούρδους, όχι μόνο της Συρίας αλλά και της Τουρκίας και του Ιράκ. και του Ιράν, το οποίο συνορεύει με την εμπόλεμη ζώνη και εκεί πάλι, ζουν Κούρδοι. H Μόσχα διατηρεί στρατιωτική βάση στην Αρμενία. Η τουρκική ″δίψα″ για φυσικούς πόρους, συμφέρει προσωρινά την Ρωσία η οποία βλέπει την Τουρκία να θέτει για ακόμη μια φορά σε κίνδυνο τα ενεργειακά συμφέροντα της Δύσης. Η περίπτωση της Συρίας, έχει αποδείξει περίτρανα άλλωστε, πως μόλις η Τουρκία κάνει λαίμαργες επιλογές, τα ρωσικά μαχητικά υπενθυμίζουν τα όρια της Άγκυρας. Η Αρμενία δεν μπορεί να προστατευτεί ακόμη από τη Ρωσία καθώς η Μόσχα χρησιμοποιεί την Τουρκία για να φθείρει τα δυτικά συμφέροντα.

Η δυσκολία επέμβασης στην περιοχή από δυτική δύναμη, θα καταστήσει τη Ρωσία απαραίτητη για τη Δύση για να επέμβει και τελικά, να μπορεί να ζητήσει ανταλλάγματα. Παράλληλα, οι τιμές του φυσικού αερίου θα αυξάνονται και ο χειμώνας, πλησιάζει. Τέλος, ακριβό φυσικό άεριο για την ΕΕ της ύφεσης λόγω covid-19 σημαίνει πως ο χειμώνας θα είναι πολύ δύσκολος για την Ευρώπη αν δεν σταματήσουν οι εχθροπραξίες στο Ναγκόρνο Καραμπάχ.


Διεθνολόγος -Συντονιστής του Τομέα Ευρασίας & Ν. Α. Ευρώπης στο ΙΔΙΣ - Research Fellow in HALC (Hellenic American Leadership Council)
HuffingtonPost


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου