Articles by "Κινήματα πολιτών"

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κινήματα πολιτών. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Ακτιβιστής στις 0

του Θανάση Αυγερινού

Ο βασικός λόγος που εδώ και μερικά χρόνια - και τελευταία ενεργότερα - επιλέγω να τοποθετούμαι δημόσια για κεντρικά πολιτικά ζητήματα, είναι ότι έχω αντιληφθεί πως το πρόβλημα της χώρας δεν είναι απλώς ζήτημα κυβέρνησης ή επιλογής κομμάτων. 

Είναι πλέον καθολικό πρόβλημα επιβίωσης της χώρας μας, που συρρικνώνεται και παρακμάζει ταχύτατα. Όλα είναι αλληλένδετα με θανατερό τρόπο: 
η παραγωγική αποδυνάμωση συνδέεται με τους χαμηλούς μισθούς. Οι χαμηλοί μισθοί με τη φυγή των νέων. 
Η φυγή των νέων με το δημογραφικό. 
Η δημογραφική συρρίκνωση με την εγκατάλειψη της περιφέρειας. 
Η εγκατάλειψη της περιφέρειας με την εθνική συνοχή και την ασφάλεια της χώρας. 
Η κατάρρευση του κράτους με τη συντριβή του κράτους δικαίου. 
Η κρίση των θεσμών με τη δυσπιστία απέναντι στη δυνατότητα να πάρουμε τις τύχες μας στα χέρια μας μέσω της πολιτικής. 
Η οικονομική εξάρτηση με την εξωτερική εξάρτηση. 
Η απώλεια συλλογικής αυτοπεποίθησης με την ψευδή πεποίθηση ότι τίποτε σημαντικό δεν μπορεί να γίνει εδώ. 
Όλα αυτά σε καιρούς αυξανόμενων πολέμων γύρω μας. 
Το πρόβλημα είναι ταυτόχρονα παραγωγικό, κοινωνικό, δημογραφικό, δημοκρατικό, εθνικό, θεσμικό, περιφερειακό, γεωπολιτικό, ηθικό και πολιτισμικό. 

Θέτοντας αυτά τα ζητήματα, πολλές φορές έχω αναφερθεί στην υποδειγματική δουλειά σωστής διάγνωσης και αντιπροτάσεων που έχουν κάνει σημαντικές πρωτοβουλίες και πολιτικοί στοχαστές, που μελετούν το πρόβλημα στις πραγματικές του διαστάσεις και προτείνουν διεξόδους. Η σκέψη τους και η δουλειά τους είναι υπερπολύτιμη για να βρούμε στην Ελλάδα το νήμα ενός αύριο με ορίζοντα και προοπτική. Αυτή η συλλογική δουλειά λίγων, αλλά υπαρκτών ομάδων και διανοητών, που γίνονται διαρκώς περισσότεροι προφανώς με εμπνέει, όπως και κάθε ενεργό πολίτη. 

Τι κάνουν, λοιπόν, κάποια τζιμάνια, «συνάδελφοι» σε κάποια ΜΜΕ;

 Δεν ακούνε τίποτα από τα παραπάνω, δεν τους αγγίζει τίποτε απ’ αυτά, αλλά… ακούνε αναφορές και ονόματα, και «μετράνε κεφάλια» στο «βανάκι του Θανάση» που θα γίνει «ένα κόμμα ακόμα», ενώ συζητάμε για μια Ελλάδα στην εντατική. Τόσο νεκροζώντανοι στα τελευταία πάρτι της Πομπηίας μας. 

Αν έλεγα ότι παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον ο Τολστόι, θα έβγαινε παραπολιτικό ότι «ο Θανάσης θα κατεβάσει τον Τολστόι στην Αιτωλοακαρνανία»… 
Πετύχαμε και την κβαντική δημοσιογραφία, που μας αξίζει! Προφανώς, όλα αυτά τα καμώματα προσβάλλουν απολύτως σοβαρούς ανθρώπους που, προφανώς, δεν θέλουν τίποτα λιγότερο από τη δημιουργία μιας ευρείας και κρίσιμης μάζας στην κοινωνία με πλήρη επίγνωση της κρισιμότητας της στιγμής και του μεγέθους του προβλήματος, μακριά από τα συνήθη παραπολιτικά καραγκιοζιλίκια και τα «επιμέρους αθροίσματα ατόμων», και εν τέλει πέρα από τους ίδιους τους κύκλους της κάλπης. (Τώρα, για μένα, να θυμίσω ότι πλέον έμαθα να βγάζω αυτοάνοσα όταν ακούω για «προσωποπαγή κόμματα» ή για «κόμματα στενών κύκλων», αν δεν το έχετε ήδη καταλάβει τους τελευταίος μήνες). 

Επείγει να μιλήσουμε ακριβώς γι’ αυτό που το κομματικό σύστημα ΔΕΝ μπορεί να μιλήσει: για τη συνολική, αλληλένδετη κρίση που διέρχεται η χώρα. Και οδεύει στον γκρεμό. Εκτός αν Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ αναλάβει λόγο και πράξη. Για αρχή, ένα κρίσιμο μέρος της. Επείγει το να εντοπίσουμε και να διατυπώσουμε τις διεξόδους. Από ό,τι πούμε, οι παραπολιτικολογούντες δεν ακούνε το πρόβλημα, αλλά προσπαθούν να βγάλουν λαβράκια της κακιάς ώρας, χωρίς να ξέρουν τι λένε. Αντί να δουν το φεγγάρι μιλάνε για το δάχτυλο — όμως συνήθως για τέτοιες περιπτώσεις αξίζει να χρησιμοποιηθεί άλλο δάχτυλο. Ας ξεκουνηθούμε λίγο από τη θέση μας. Ως κοινωνία. 

Τα πράματα είναι σοβαρά. Δεν έχουμε χρόνο για κουτσομπολιά. Τώρα, ως προς το πολιτικό σύστημα που προφανώς ανησυχεί, αν κρίνω από αυτά τα δημοσιεύματα. Επειδή μιλάμε με πολύ κόσμο και «βλέπουμε» την κοινωνία, να τους πω ότι καλά κάνουν και ανησυχούν. Οφείλουν να ανησυχούν περισσότερο.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

Η πολιτική ιστορία των λαϊκών κινημάτων στην Ελλάδα είναι γεμάτη από περιπτώσεις που η αυθεντική δυναμική χιλιάδων αγνών αγωνιστών, οι οποίοι ενώθηκαν για ένα κοινό όραμα, βρέθηκε αντιμέτωπη με μεθοδεύσεις εσωτερικής αλλοίωσης.
Διαχρονικά, συγκεκριμένα πρόσωπα επιχείρησαν να χειραγωγήσουν και να διασπάσουν αυτές τις προσπάθειες, προκειμένου να εξυπηρετήσουν προσωπικές στρατηγικές και ιδιοτελείς πολιτικές σκοπιμότητες.
Η κοινή διαδρομή του Μιχάλη Πατσίκα και του Όθωνα Ιακωβίδη αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της διαλυτικής μεθοδολογίας.

1. Η εσωτερική υπονόμευση της «Σπίθας» του ΜίκηΘεοδωράκη

 Στις αρχές της δεκαετίας του 2010, το αντιμνημονιακό κίνημα «Σπίθα» που ίδρυσε ο Μίκης Θεοδωράκης συγκέντρωσε μια ευρεία κοινωνική βάση. Χιλιάδες πολίτες, από την Κρήτη μέχρι τη Μακεδονία, οργανώθηκαν σε τοπικούς πυρήνες με όρους ανιδιοτέλειας. Μέσα σε αυτό το αυθεντικό κύμα, η ομάδα των Πατσίκα και Ιακωβίδη συγκρότησε μια διακριτή εσωτερική ομάδα (φράξια), κινούμενη εκτός της ιδρυτικής διακήρυξης. 

Με τον Όθωνα Ιακωβίδη σε ρόλο καθοδηγητή και τον Μιχάλη Πατσίκα ως οργανωτή στη Βόρεια Ελλάδα, επιχείρησαν να επιβάλουν μια δική τους, ξένη προς το κίνημα, πολιτική ατζέντα. 

Αντί για την υπερκομματική πατριωτική συσπείρωση που οραματιζόταν ο Μίκης Θεοδωράκης και στήριζε η συντριπτική πλειοψηφία των μελών, η ομάδα αυτή επεδίωξε να στρέψει τη «Σπίθα» προς έναν στείρο εθνικιστικό απομονωτισμό και να ελέγξει τους διοικητικούς μηχανισμούς. 

Η διαλυτική στάση τους απέναντι στα συλλογικά όργανα και η και εθνοκάπηλη στάση και άρνησή τους να ευθυγραμμιστούν με τις αποφάσεις της πλειοψηφίας οδήγησαν σε μια αναπόφευκτη πολιτική ρήξη με τον ίδιο τον Μίκη Θεοδωράκη. 
Ο ιδρυτής του κινήματος διέκρινε έγκαιρα τις διασπαστικές τους προθέσεις, γεγονός που οδήγησε στην αποπομπή τους, αφήνοντας ωστόσο βαθύ αποτύπωμα αποδυνάμωσης σε μια προσπάθεια που είχε ξεκινήσει με ευρείες προσδοκίες. 

2. Η επανάληψη της ίδιας μεθοδολογίας στην «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» 

Δεκαπέντε χρόνια μετά, οι ίδιοι πολιτικοί κύκλοι εμφανίστηκαν ξανά στο προσκήνιο, στοχοποιώντας τη νέα προσπάθεια γύρω από τη Μαρία Καρυστιανού στο κόμμα «Ελπίδα για τη Δημοκρατία». 

Ο Μιχάλης Πατσίκας, εκμεταλλευόμενος την αρχική φάση συγκρότησης, επεδίωξε να αναλάβει ρόλο άτυπου εκπροσώπου και διαχειριστή, με σκοπό να ελέγξει τις πολιτικές κατευθύνσεις και να διαμορφώσει ένα κλειστό σύστημα επιρροής γύρω από την ηγεσία. 

Ωστόσο, η προσπάθεια αυτή συνάντησε την άμεση αντίσταση των αγνών μελών του κινήματος, με αποτέλεσμα την έγκαιρη εκδίωξη και απομάκρυνσή του πολύ πριν από το καλοκαίρι του 2026, καθώς απομονώθηκε πλήρως από τη διαδικασία λήψης αποφάσεων. 

Η οριστική γραμμή άμυνας του κινήματος απέναντι σε αυτές τις διαλυτικές τάσεις αποτυπώθηκε στα τέλη Ιουνίου 2026. 

Η Μαρία Καρυστιανού απηύθυνε ένα δημόσιο κατηγορώ για «αρχηγιλίκια, υπόγειες μεθοδεύσεις και εκβιασμούς» και στις 29 Ιουνίου προχώρησε στην ανακοίνωση του νέου 9μελούς Πολιτικού Συμβουλίου, αποκλείοντας οριστικά κάθε στοιχείο που συνδεόταν με τις διασπαστικές ομάδες. 

Η "καταληκτική πράξη" αυτής της εσωκομματικής κρίσης σημειώθηκε στις 6 Ιουλίου 2026. 
Ο Όθων Ιακωβίδης, έχοντας αποτύχει μαζί με τον Πατσίκα να ελέγξουν τους μηχανισμούς του κόμματος, ανακοίνωσε την αποχώρησή του. 
Η επικοινωνιακή χρήση των αποκαλύψεων για την αγορά ενός ακινήτου και η δήλωσή του ότι η Καρυστιανού «έπεσε στα μάτια του» δεν αποτέλεσαν πράξη πολιτικής ευθιξίας, αλλά μια ενορχηστρωμένη προσπάθεια υπονόμευσης και πολιτικών αντιποίνων, επειδή η ηγεσία του κινήματος τους έκλεισε οριστικά την πόρτα.

Συμπέρασμα 

Η κοινή διαδρομή μεθοδεύσεων των Μιχάλη Πατσίκα και Όθωνα Ιακωβίδη, από τη «Σπίθα» του Μίκη μέχρι τη σημερινή «Ελπίδα για τη Δημοκρατία», αποδεικνύει ότι η πολιτική τους μεθοδολογία παραμένει αναλλοίωτη στον χρόνο. 

Όταν αποτυγχάνουν να χειραγωγήσουν έναν αυθεντικό λαϊκό αγώνα λόγω της αντίστασης της βάσης, επιλέγουν την τακτική της δημόσιας αποδόμησής του.

Για τους αγνούς αγωνιστές, η περίπτωση αυτή αποτελεί ένα σαφές μάθημα για την ανάγκη διαρκούς περιφρούρησης των κοινωνικών κινημάτων από φαινόμενα διαχρονικού πολιτικού καιροσκοπισμού.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

Ο πυρήνας Δήμου Θερμαϊκού της ΕΛΠΙΔΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ - Μαρία Καρυστιανού - Ανεξάρτητο Κίνημα Πολιτών, στην δεύτερη συνάντηση των μελών του στην Περαία, το Σάββατο 20 Ιουνίου, εξέδωσε το παρακάτω ψήφισμα για τη σχεδιαζόμενη αμμοληψία από τη θαλάσσια περιοχή του Φαναρίου της Επανομής, μόλις λίγα μέτρα από προστατευόμενες περιοχές Natura 2000, με σκοπό τη χρήση άμμου και αδρανών για την κατασκευή της επέκτασης του 6ου προβλήτα του Λιμένα Θεσσαλονίκης (ΟΛΘ Α.Ε.).

Βρισκόμαστε σε πλήρη στοίχιση με τους ενεργούς πολίτες, τους κατοίκους, τις περιβαλλοντικές οργανώσεις και φυσικά τον Δήμο Θερμαϊκού στον αγώνα για την αποτροπή υλοποίησης της απόφασης του Υπουργείου Περιβάλλοντος, με την οποία προβλέπεται αμμοληψία 4.000.000 κυβικών μέτρων από περιοχές στο Φανάρι της Επανομής.

Στηρίζουμε τους λόγους ακυρότητας που προβάλλει ο Δήμος Θερμαϊκού:

1) η παραβίαση εγκεκριμένων περιβαλλοντικών όρων της ισχύουσας ΑΕΠΟ που περιόριζε ρητά την αμμοληψία σε 1.200.000 κυβικά μέτρα από μία μόνο θαλάσσια περιοχή, 
2) η παράλειψη υποβολής νέας Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων παρά την ύπαρξη ουσιαστικών διαφοροποιήσεων από την ισχύουσα Απόφαση Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων (ΑΕΠΟ) και την αναγκαιότητα τεκμηριωμένης διερεύνησης των επιπτώσεων στο περιβάλλον, 
3) η μη πλήρωση των νόμιμων προϋποθέσεων έγκρισης ΤΕΠΕΜ, 
4) η απουσία αδειοδότησης του δανειοθαλάμου που απαιτείται για την υλοποίηση του έργου και 
5) η παραβίαση της Οδηγίας 92/44/ΕΟΚ «για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας» λόγω γειτνίασης της θέσης απόληψης με δύο περιοχές Natura2000 και λιβάδια Ποσειδωνίας.

Τα μέλη, οι φίλοι και οι υποστηρικτές της Ελπίδας για τη Δημοκρατία - Μαρία Καρυστιανού θα είναι παρόντες σε όποια κινητοποίηση απαιτηθεί για την ακύρωση της παράλογης αυτής κυβερνητικής απόφασης.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

Μια υπέροχη πολιτιστική βραδιά με έντονο ακτιβιστικό πνεύμα και σιωπηρή πολιτική παρουσία είχαμε χθες στην παραλία Επανομής.



Πολύ σημαντικός ο συνδυασμός της συναυλίας - αφιέρωμα στον μεγάλο Μίμη Πλέσσα με την συλλογή υπογραφών για την αποτροπή της αμμοληψίας στο Φανάρι της Επανομής. Οι εκατοντάδες υπογραφές που συγκεντρώθηκαν από την επιτροπή αγώνα αποτελούν κόλαφο για τη βεβιασμένη και αστήρικτη απόφαση του Υπουργείου Περιβάλλοντος και πολύτιμο βοήθημα για τον αγώνα ακύρωσής της από τον Δήμο Θερμαϊκού και τις περιβαλλοντικές οργανώσεις.


Εκπληκτική η μουσική βραδιά με την Μικτή Χορωδία του Πολιτιστικού Συλλόγου Επανομής υπό τη διεύθυνση της Ευτυχίας Βογιατζή, αφιερωμένης στον μεγάλο Μίμη Πλέσσα και στα αγαπημένα μουσικά διαμάντια του, με τις μοναδικές ερμηνείες της καταπληκτικής Εύης Σιαμαντά και του Μανώλη Χατζημανώλη. Ίσως η καλύτερη συναυλία του καλοκαιριού. Συγχαρητήρια αξίζουν στον Πολιτιστικό Σύλλογο Επανομής που επιμελήθηκε την εκδήλωση.


Μια σημαντική πολιτική στήριξη εξασφάλισε ο αγώνας για την Προστασία του Ακρωτηρίου της Επανομής από την επικεφαλής της ΕΛΠΙΔΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Μαρία Καρυστιανού, η οποία παραβρέθηκε στην εκδήλωση, ήρθε με αγροτικό αυτοκίνητο, την παρακολούθησε ως το τέλος (σπάνιο για πολιτικούς που δίνουν το παρόν απλά για το θεαθήναι και αποχωρούν μόλις πέσουν τα φώτα), υπόγραψε την διαμαρτυρία, δέχτηκε την αγάπη από πλήθος παρισταμένων και αποχώρησε με τις καλύτερες εντυπώσεις.




















Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Continue reading

Ακτιβιστής στις 1

Η Μαρία Καρυστιανού με παρρησία, εντιμότητα, καθαρότητα και ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ παίρνει θέση για το ζήτημα των αποχωρήσεων των μελών της ΕΛΠΙΔΑΣ που προέκυψε τα τελευταία 24ωρα.
«Δεν όρισα ανθρώπους «δικούς μου», γιατί το κίνημα αυτό οφείλει να λειτουργεί πραγματικά ελεύθερα. 

Και έπειτα ήρθε η αποκάλυψη: έμαθα για αρχηγιλίκια, αγορές υποψηφιοτήτων και υπόγειο σχηματισμό ψηφοδελτίων…Για εκδιωγμούς πολιτών λόγω διαφορετικής ιδεολογίας, μέχρι και για εκβιασμούς… ακόμα και προς εμένα. Ευτυχώς, όλα αυτά από λίγους και δόλιους που πήγαν να πιάσουν στασίδι.»
Προαναγγέλλει την αναδιοργάνωση και την κάθαρση του κόμματος, τονίζοντας ότι  το κίνημα θα απομακρύνει τα διαπλεκόμενα πρόσωπα, επιδιώκοντας τη συνέχιση του αρχικού οράματος για την Ελλάδα.
Η χώρα χρειάζεται ΚΑΘΑΡΣΗ.
Η χώρα χρειάζεται ΕΛΠΙΔΑ.
Ο αγώνας είναι ένας: ή «ΕΜΕΙΣ» ή «Αυτοί».
Και είναι πραγματικά η τελευταία μας ΕΥΚΑΙΡΙΑ.

Η ανάρτηση της Μαρίας Καρυστιανού:

«Όταν αποφασίσαμε να φτιάξουμε την ΕΛΠΙΔΑ, είχαμε και έχουμε ένα και μοναδικό όραμα: μια ελεύθερη, όρθια Ελλάδα, μακριά από τη διαφθορά και την ατιμωρησία.
Μου είπαν: «Μην ασχοληθείς Μαρία με την πολιτική, είναι βρώμικη και ανήθικη· αγοράζει ψυχές και συνειδήσεις». Όμως δεν με ένοιαζε. Τους έλεγα ότι, αφού δεν θα άλλαζα εγώ ΠΟΤΕ, αυτό έφτανε. Και δίπλα μου ήρθαν πολλοί καλοθελητές. Να βοηθήσουν… αγνά, έλεγαν, και έμπαιναν στις ομάδες μας. Δήθεν μας οδηγούσε το ίδιο όραμα: η πατρίδα και τα παιδιά μας, το μέλλον της χώρας μας!

Εμπιστεύτηκα και εμπιστεύομαι την αγάπη του κόσμου, γιατί είδα στα μάτια τους τον ίδιο πόνο, την ίδια καθαρότητα και την ίδια αγωνία με μένα. Γίναμε «οικογένεια». Και πίστεψα —και πιστεύω— στη δύναμη των ανθρώπων! Όχι των διαπλεκόμενων. Όχι αυτών που ικανοποιούνται με την απλή διαμαρτυρία… Όχι των «επώνυμων» με κάθε κόστος… Πίστεψα στους φωτεινούς ανθρώπους, σε αυτούς που σιχάθηκαν τη διαπλοκή και δεν χαρίζουν εν λευκώ τη ζωή και το μέλλον τους στους «άριστους».

Και είπα: «Μέχρι την εκλογή οργάνων αυτοοργανωθείτε! Όπως ταιριάζει καλύτερα σε κάθε περιοχή. Αλλά δουλέψτε με ήθος, σεβασμό στον διπλανό σας και ενωτικά. Αγκαλιάστε τους πολίτες. Πιστεύω σε εσάς». Δεν έβαλα «κομματικούς» κανόνες, γιατί πίστεψα ότι δεν πρέπει να περιορίζεται η δημιουργία… Δεν όρισα ανθρώπους «δικούς μου», γιατί το κίνημα αυτό οφείλει να λειτουργεί πραγματικά ελεύθερα. Και εμπιστεύτηκα ανθρώπους που δάκρυζαν όταν μου μιλούσαν για ιδανικά…

Και έπειτα ήρθε η αποκάλυψη: έμαθα για αρχηγιλίκια, αγορές υποψηφιοτήτων και υπόγειο σχηματισμό ψηφοδελτίων…
Για εκδιωγμούς πολιτών λόγω διαφορετικής ιδεολογίας, μέχρι και για εκβιασμούς… ακόμα και προς εμένα. Ευτυχώς, όλα αυτά από λίγους και δόλιους που πήγαν να πιάσουν στασίδι.

Πόσο κρίμα για την ΕΛΠΙΔΑ να προσπαθούν να τη χειραγωγήσουν, να τη μετατρέψουν σε Σύστημα και να τη λιώσουν. «Διαίρει και βασίλευε»… Η μεγάλη κατάρα! Και βέβαια χρήσιμα μέσα τους η συκοφαντία, η λάσπη, οι κατηγορίες και η διαστρέβλωση με στόχο να σπείρουν διχόνοιες ανάμεσά μας. Διχόνοια ανάμεσα σε ανθρώπους με τον ίδιο πόνο· σε εμάς που δουλεύουμε νυχθημερόν για την επιβίωση, που πληρώνουμε αυτόν που πιάστηκε με την γίδα στην πλάτη, που χάσαμε την πατρίδα μας και ξενιτεύουμε τα παιδιά μας για ένα καλύτερο μέλλον μακριά από τη γη που γεννήθηκαν … αν προλάβουν και δεν τα δολοφονήσουν.

Όλα αυτά που μπόρεσαν να μας ενώσουν παραμερίστηκαν, και ο διχασμός μπήκε μπροστά ως δήθεν ιδεολογικός πόλεμος. Να μαλώνουμε για ιδέες, θεωρίες και πως θα «ονομάσουμε» καλύτερα μια κατάσταση . Καλύτερα να διαμαρτυρόμαστε, παρά να ενωθούμε για τις λύσεις… Μια ζωή τα ίδια…

Το Σύστημα ξέρει καλά το παιχνίδι· εμείς ήμασταν άπειροι σε αυτό. Πλέον, όμως, ξέρουμε τι εστί διαπλοκή και εκ των έσω.
Η ΕΛΠΙΔΑ, λοιπόν, αλλάζει μορφή. «Καθαρίζει» και συνεχίζει. Δεν θα σταματήσουμε. Δεν θα μας νικήσουν. Είμαστε πολύ περισσότεροι!
Δεν άλλαξε μέσα μου ούτε μια φράση από όσα έλεγα και πίστευα εδώ και 3,5 χρόνια.

Η χώρα χρειάζεται ΚΑΘΑΡΣΗ.
Η χώρα χρειάζεται ΕΛΠΙΔΑ.
Ο αγώνας είναι ένας: ή «ΕΜΕΙΣ» ή «Αυτοί».
Και είναι πραγματικά η τελευταία μας ΕΥΚΑΙΡΙΑ.

Συνεχίζουμε δυνατά! Μακριά από ατζέντες και βολέματα. Μακριά από όσους δεν μπόρεσαν να μετατρέψουν το «ΕΓΩ» σε «ΕΜΕΙΣ».
Δεν αναζητάμε «επώνυμους», αλλά ανθρώπους με καθαρότητα νου και ψυχής!
Η δέσμευση παραμένει η ίδια και τη φωνάζουμε πιο δυνατά: Η ΕΛΠΙΔΑ βρίσκεται δίπλα σε όποιον νιώθει χρέος του να σταθεί πλάι στην πατρίδα του, τώρα που τον χρειάζεται περισσότερο από ποτέ!»



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0


Η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» δεν γεννήθηκε μέσα σε ένα συνηθισμένο πολιτικό κενό. Δεν εμφανίστηκε ως ακόμη ένα κόμμα που προσπαθεί να βρει χώρο ανάμεσα σε φθαρμένα σχήματα, παλιές ταμπέλες και εκλογικούς μηχανισμούς. Γεννήθηκε από μια πληγή. Από την τραγωδία των Τεμπών. Από την απαίτηση για αλήθεια. Από την κοινωνική οργή απέναντι στην ατιμωρησία. Από την ανάγκη ενός μεγάλου τμήματος της κοινωνίας να πιστέψει ότι η πολιτική μπορεί ακόμη να σημαίνει δικαιοσύνη, ευθύνη και αξιοπρέπεια.

Στο πρόσωπο της Μαρίας Καρυστιανού συμπυκνώθηκε ένα σπάνιο πολιτικό και ηθικό κεφάλαιο. Δεν πρόκειται για επαγγελματία πολιτικό. Η δημόσια δύναμή της δεν προήλθε από κομματικά γραφεία, από μηχανισμούς, από οικογενειακές δυναστείες ή από επικοινωνιακή κατασκευή. Προήλθε από έναν αγώνα που πολλοί άνθρωποι αναγνώρισαν ως δίκαιο, καθαρό και αναγκαίο.

Αυτό ακριβώς κάνει την παρούσα στιγμή τόσο κρίσιμη.

Διότι όταν ένα κίνημα γεννιέται με την υπόσχεση ότι θα επιστρέψει την πολιτική στους πολίτες, δεν κρίνεται μόνο από τα λόγια του. Κρίνεται κυρίως από τον τρόπο που οργανώνεται. Από το πώς παίρνει αποφάσεις. Από το αν ακούει τα μέλη του. Από το αν φοβάται ή εμπιστεύεται τη βάση του. Από το αν μοιράζει την ευθύνη ή τη συγκεντρώνει. Από το αν παράγει θεσμούς ή αυλές.

Και εδώ βρίσκεται το πρώτο μεγάλο τεστ της «Ελπίδας».

⸻

Η υπόσχεση: ένα Κίνημα Πολιτών, όχι ένας ακόμη μηχανισμός

Η ιδρυτική διακήρυξη της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία – Μαρία Καρυστιανού / Ανεξάρτητο Κίνημα Πολιτών» περιγράφει ένα εγχείρημα που γεννήθηκε μέσα από την κοινωνία. Μιλά για απλούς πολίτες, για διαφάνεια, για κράτος δικαίου, για αξιοπρέπεια, για δικαιοσύνη, για συμμετοχή, για μια πολιτική που δεν θα υπηρετεί τους λίγους αλλά το κοινό καλό.

Η επίσημη ιστοσελίδα της κίνησης μιλά επίσης για ενεργή συμμετοχή, για υποβολή προτάσεων, για τοπικές ομάδες, για μέλη που δεν θα είναι απλοί θεατές αλλά συμμέτοχοι στη διαμόρφωση μιας νέας πολιτικής κατεύθυνσης.

Αυτή είναι η δημόσια υπόσχεση.

Όμως κάθε υπόσχεση αυτού του είδους έχει ένα σκληρό πρακτικό ερώτημα: πώς ακριβώς γίνεται πράξη;

Η δημοκρατία δεν γεννιέται επειδή αναφέρεται σε μια διακήρυξη. Δεν υπάρχει επειδή υπάρχει ως λέξη σε μια ομιλία. Δεν κατοχυρώνεται επειδή ένα κίνημα δηλώνει ότι ανήκει στους πολίτες. Η δημοκρατία υπάρχει μόνο όταν ο πολίτης διαθέτει πραγματικό δικαίωμα συμμετοχής, πρότασης, ελέγχου, ψήφου, λογοδοσίας και παρέμβασης.

Αν αυτά δεν υπάρχουν, τότε η «βάση» γίνεται διακοσμητική λέξη.

⸻

Η αποχώρηση Κοκοτσάκη ως σύμπτωμα βαθύτερης κρίσης

Η ανοιχτή επιστολή αποχώρησης του Βασίλη Κοκοτσάκη δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως ένα απλό προσωπικό επεισόδιο. Ούτε πρέπει να χρησιμοποιηθεί ως αφορμή για εύκολη ανθρωποφαγία ή εσωτερικό κανιβαλισμό. Η αξία της βρίσκεται αλλού: φέρνει στην επιφάνεια ένα πρόβλημα που συναντάται σχεδόν σε κάθε νέα πολιτική προσπάθεια με κινηματικό χαρακτήρα.

Σύμφωνα με όσα καταγγέλλει, υπήρξαν σοβαρές οργανωτικές ελλείψεις, προτάσεις που δεν συζητήθηκαν ουσιαστικά, απουσία θεσμικού πλαισίου, ασάφεια για τις τοπικές ομάδες, έλλειψη συλλογικών διαδικασιών και συγκέντρωση αποφάσεων σε περιορισμένο αριθμό προσώπων.

Αυτά είναι βαριά πολιτικά σημεία. Δεν πρέπει να αντιμετωπιστούν ούτε με θυμό ούτε με σιωπή. Πρέπει να εξεταστούν.

Όχι για να διαλυθεί η «Ελπίδα», αλλά για να σωθεί από τον μεγαλύτερο κίνδυνο που απειλεί κάθε κίνημα πολιτών: να γίνει τελικά αυτό που γεννήθηκε για να πολεμήσει.

Η πιο κρίσιμη φράση που αναδύεται από αυτή την κρίση είναι απλή: ένα κίνημα που γεννήθηκε από την απαίτηση των πολιτών για δημοκρατία δεν μπορεί να αρνείται την εφαρμογή της δημοκρατίας στο εσωτερικό του.

Αν το κάνει, τότε το πρόβλημα δεν είναι τεχνικό. Είναι υπαρξιακό.

⸻

Το παράδοξο των νέων κινημάτων: γεννιούνται από κάτω, οργανώνονται από πάνω

Η πολιτική ιστορία είναι γεμάτη από κινήματα που ξεκίνησαν από αυθεντική κοινωνική ανάγκη και στη συνέχεια παγιδεύτηκαν σε κλειστούς κύκλους. Στην αρχή υπάρχει ενθουσιασμός, αυθορμητισμός, εμπιστοσύνη, εθελοντισμός, θυσία χρόνου και προσωπικής ενέργειας. Οι άνθρωποι εμφανίζονται επειδή πιστεύουν. Δεν ζητούν αξιώματα. Δεν κυνηγούν καρέκλες. Δεν θέλουν μερίδιο εξουσίας για τον εαυτό τους. Θέλουν να βοηθήσουν.

Αλλά ακριβώς εκεί γεννιέται το πρώτο οργανωτικό κενό.

Όταν δεν υπάρχουν κανόνες, όταν δεν υπάρχουν σαφείς αρμοδιότητες, όταν δεν υπάρχει δημόσιο οργανωτικό σχέδιο, όταν δεν είναι γνωστό ποιος αποφασίζει και με ποια νομιμοποίηση, τότε το κενό δεν μένει άδειο. Το γεμίζουν οι πιο κοντινοί στο κέντρο. Οι πιο διαθέσιμοι. Οι πιο δικτυωμένοι. Οι πιο ικανοί να επηρεάζουν την πρόσβαση στην ηγεσία.

Έτσι σχηματίζεται αυτό που στην πολιτική γλώσσα ονομάζεται «αυλή».

Η αυλή δεν χρειάζεται πάντα τίτλους. Δεν χρειάζεται εκλογή. Δεν χρειάζεται καταστατική πρόβλεψη. Αρκεί να έχει πρόσβαση. Αρκεί να μπορεί να φιλτράρει πληροφορίες, να ελέγχει ροές, να καθυστερεί απαντήσεις, να απομονώνει φωνές, να διαμορφώνει εντυπώσεις, να λέει ποιος είναι «χρήσιμος» και ποιος «προβληματικός».

Αυτός είναι ο πιο ύπουλος μηχανισμός εξουσίας: δεν εμφανίζεται ως εξουσία. Εμφανίζεται ως «συντονισμός».

⸻

Το σκληρό ερώτημα προς τη Μαρία Καρυστιανού

Η Μαρία Καρυστιανού βρίσκεται σήμερα μπροστά σε ένα ερώτημα που δεν μπορεί να αποφύγει.

Γνωρίζει τι συμβαίνει πραγματικά στο εσωτερικό του εγχειρήματος; Έχει πλήρη εικόνα για το πώς αισθάνονται οι τοπικές ομάδες, τα μέλη, οι άνθρωποι που προσφέρθηκαν να βοηθήσουν; Γνωρίζει ποιες προτάσεις κατατέθηκαν και ποιες δεν απαντήθηκαν; Γνωρίζει αν γύρω της έχει δημιουργηθεί ένας κύκλος που προστατεύει το κέντρο, αλλά ταυτόχρονα απομακρύνει τη βάση;

Και αν το γνωρίζει, έχει αντιληφθεί πόσο σοβαρή είναι η κατάσταση;

Αυτές οι ερωτήσεις δεν τίθενται ως επίθεση. Το αντίθετο. Τίθενται ακριβώς επειδή η δημόσια παρουσία της Μαρίας Καρυστιανού έχει ακόμη τη δύναμη να λειτουργήσει διορθωτικά. Αν το εγχείρημα έχει πάρει λάθος οργανωτική κατεύθυνση, εκείνη είναι η μόνη που μπορεί να κάνει μια μεγάλη κίνηση επαναφοράς.

Όμως αυτή η κίνηση δεν μπορεί να είναι επικοινωνιακή. Δεν αρκεί μια δήλωση ενότητας. Δεν αρκεί μια γενική αναφορά στη συμμετοχή. Δεν αρκεί ένα κάλεσμα εγγραφών.

Χρειάζεται μεταφορά πραγματικής δύναμης προς τα μέλη.

Η Μαρία Καρυστιανού έχει ήδη αποδείξει ότι μπορεί να εμπνεύσει. Το δύσκολο τώρα είναι να αποδείξει ότι μπορεί να αυτοπεριορίσει την προσωπική πολιτική ισχύ της υπέρ μιας συλλογικής δημοκρατικής αρχιτεκτονικής. Αυτό είναι το πραγματικό τεστ ηγεσίας. Όχι να συγκεντρώνεις εμπιστοσύνη, αλλά να τη μετατρέπεις σε θεσμούς που δεν εξαρτώνται μόνο από εσένα.

⸻

Γιατί οι κλειστοί κύκλοι φοβούνται το απλό μέλος

Σε κάθε συγκεντρωτική δομή υπάρχει ένας κρυφός φόβος: ο απλός άνθρωπος.

Όχι επειδή το απλό μέλος είναι εχθρός. Αλλά επειδή είναι απρόβλεπτο. Μπορεί να ρωτήσει. Μπορεί να ζητήσει πρακτικά. Μπορεί να απαιτήσει εξηγήσεις. Μπορεί να ζητήσει ψηφοφορία. Μπορεί να θυμίσει στην ηγεσία τις αρχικές της δεσμεύσεις. Μπορεί να συνδεθεί με άλλα μέλη και να μετατρέψει την παθητική δυσαρέσκεια σε οργανωμένη δημοκρατική απαίτηση.

Αυτό φοβούνται οι μηχανισμοί: όχι τη διάλυση, αλλά τη λογοδοσία.

Γι’ αυτό πολλές φορές η συμμετοχή υμνείται ρητορικά αλλά περιορίζεται πρακτικά. Τα μέλη καλούνται να εγγραφούν, να χειροκροτήσουν, να στηρίξουν, να μοιράσουν υλικό, να υπερασπιστούν δημόσια την κίνηση. Όταν όμως ζητούν ουσιαστική συμμετοχή στη διαμόρφωση αποφάσεων, τότε αρχίζουν οι καθυστερήσεις, οι σιωπές, οι αοριστίες και οι παραπομπές στο μέλλον.

Αυτή είναι η παθολογία που διαλύει τα κινήματα από μέσα.

Δεν τα διαλύουν πάντα οι αντίπαλοι. Συχνά τα διαλύει η αδυναμία τους να εμπιστευτούν τους δικούς τους ανθρώπους.

⸻

Το «σιδερένιο» πρόβλημα της οργάνωσης

Ο Robert Michels είχε περιγράψει ήδη από τις αρχές του 20ού αιώνα τη γνωστή «σιδερένια νομοτέλεια της ολιγαρχίας»: όσο μια οργάνωση μεγαλώνει, τόσο τείνει να παράγει γραφειοκρατία, ειδικούς, κέντρα πληροφόρησης και μικρές ηγετικές ομάδες που αποκτούν πραγματικό έλεγχο πάνω στο σώμα των μελών.

Η θεωρία αυτή δεν σημαίνει ότι κάθε δημοκρατική προσπάθεια είναι καταδικασμένη. Σημαίνει όμως ότι καμία δημοκρατική προσπάθεια δεν επιβιώνει μόνο με καλές προθέσεις.

Η ολιγαρχία δεν αρχίζει πάντα με κακή πρόθεση. Συχνά αρχίζει με πρακτικές δικαιολογίες: «πρέπει να τρέξουμε», «δεν υπάρχει χρόνος», «η βάση δεν είναι ακόμη έτοιμη», «θα τα συζητήσουμε αργότερα», «τώρα προέχει η μάχη», «δεν πρέπει να βγουν διαφωνίες προς τα έξω».

Και έτσι, βήμα βήμα, το προσωρινό γίνεται μόνιμο. Η εξαίρεση γίνεται μέθοδος. Η σιωπή γίνεται κανόνας. Η ηγετική ευκολία γίνεται οργανωτική κουλτούρα.

Αυτός είναι ο λόγος που κάθε κίνημα πολιτών χρειάζεται από την πρώτη ημέρα θεσμούς. Όχι όταν μεγαλώσει. Όχι όταν μπει στη Βουλή. Όχι όταν πλησιάσουν εκλογές. Από την αρχή.

Γιατί μετά είναι αργά. Όταν οι άτυπες εξουσίες εδραιωθούν, πολύ δύσκολα παραχωρούν χώρο.

⸻

Η Κρήτη ως θετικό παράδειγμα: δύναμη μέσω ελευθερίας

Μέσα σε αυτή τη δύσκολη εικόνα υπάρχει ένα σημείο που αξίζει ιδιαίτερη προσοχή: η Κρήτη.

Σύμφωνα με την εμπειρία που αναδεικνύεται από ανθρώπους που παρακολούθησαν την οργανωτική ανάπτυξη της κίνησης, η Κρήτη φαίνεται να εξελίχθηκε σε μία από τις πιο δυναμικές τοπικές ενότητες όχι επειδή ελέγχθηκε ασφυκτικά από πάνω, αλλά επειδή της δόθηκε χώρος. Επειδή άνθρωποι αφέθηκαν να οργανωθούν. Επειδή η τοπική κοινότητα δεν αντιμετωπίστηκε ως εκτελεστικό παράρτημα, αλλά ως ζωντανός πυρήνας.

Αυτό δεν είναι λεπτομέρεια. Είναι μάθημα.

Μια πραγματική βάση δεν χτίζεται με εντολές. Χτίζεται με εμπιστοσύνη, ευθύνη και καθαρούς κανόνες. Όταν οι άνθρωποι αισθάνονται ότι έχουν πραγματικό χώρο, αναλαμβάνουν ευθύνη. Όταν νιώθουν ότι απλώς χρησιμοποιούνται ως αριθμός, αποσύρονται. Όταν βλέπουν ότι η γνώμη τους καταγράφεται αλλά δεν μετρά, χάνουν την πίστη τους. Όταν όμως τους δίνεται η δυνατότητα να δημιουργήσουν, τότε η ενέργεια πολλαπλασιάζεται.

Η Κρήτη μπορεί να γίνει εργαστήριο. Όχι εξαίρεση.

Αν εκεί λειτούργησε ένα πιο ελεύθερο μοντέλο, τότε αυτό πρέπει να μελετηθεί, να καταγραφεί και να επεκταθεί. Ποιες διαδικασίες βοήθησαν; Πώς οργανώθηκαν οι άνθρωποι; Πώς επικοινώνησαν; Πώς μοιράστηκαν ευθύνες; Πώς απέφυγαν τον ασφυκτικό έλεγχο; Πώς δημιουργήθηκε εμπιστοσύνη;

Αυτές είναι οι ερωτήσεις που πρέπει να απασχολήσουν κάθε σοβαρή οργανωτική συζήτηση.

⸻

Η βάση δεν πρέπει να περιμένει άδεια για να υπάρξει

Το άρθρο αυτό δεν απευθύνεται μόνο στη Μαρία Καρυστιανού. Απευθύνεται εξίσου στα μέλη και στους φίλους της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία».

Αν οι πολίτες περιμένουν παθητικά να τους δοθεί δημοκρατία από πάνω, τότε έχουν ήδη αποδεχθεί το παλιό μοντέλο. Η δημοκρατία δεν χαρίζεται. Απαιτείται, οργανώνεται, κατοχυρώνεται και ασκείται.

Τα μέλη της «Ελπίδας» δεν πρέπει να αρκεστούν στον ρόλο του υποστηρικτή. Αν το κίνημα ανήκει πραγματικά στους πολίτες, τότε οι πολίτες οφείλουν να ζητήσουν θεσμικά κατοχυρωμένο ρόλο.Να ζητήσουν γενικές συνελεύσεις.
Να ζητήσουν δημόσιο οργανωτικό σχέδιο.
Να ζητήσουν συμμετοχή στη διαμόρφωση του καταστατικού.
Να ζητήσουν δικαίωμα πρότασης.
Να ζητήσουν δικαίωμα ψήφου.
Να ζητήσουν εκλεγμένους και ανακλητούς συντονιστές.
Να ζητήσουν πρακτικά αποφάσεων.
Να ζητήσουν διαφανές μητρώο προτάσεων.
Να ζητήσουν σαφείς αρμοδιότητες για τις τοπικές ομάδες.
Να ζητήσουν κανόνες σύγκρουσης συμφερόντων.
Να ζητήσουν οικονομική διαφάνεια.
Να ζητήσουν μηχανισμό εσωτερικής διαμεσολάβησης για συγκρούσεις.
Να ζητήσουν χρονοδιάγραμμα θεσμικής συγκρότησης.

Αυτά δεν είναι διασπαστικές απαιτήσεις. Είναι όροι επιβίωσης.

Διότι ένα κίνημα πολιτών που φοβάται τις απαιτήσεις των πολιτών του δεν είναι κίνημα πολιτών. Είναι μηχανισμός που δανείζεται τη γλώσσα της βάσης.

⸻

Η αναγκαία δημοκρατική αρχιτεκτονική

Αν η «Ελπίδα» θέλει να γίνει κάτι θεμελιωδώς διαφορετικό, χρειάζεται άμεση οργανωτική επανεκκίνηση. Όχι με όρους κρίσης, αλλά με όρους ωριμότητας.

Πρώτον, χρειάζεται προσωρινό δημοκρατικό πλαίσιο λειτουργίας. Ένα μεταβατικό καταστατικό που θα ορίζει καθαρά ποιος αποφασίζει, πώς αποφασίζει, πώς ελέγχεται και πώς ανακαλείται.

Δεύτερον, χρειάζεται θεσμική κατοχύρωση των τοπικών ομάδων. Οι τοπικές ομάδες δεν μπορούν να είναι απλώς δίκτυα εθελοντών. Πρέπει να έχουν δικαιώματα, αρμοδιότητες, συνελεύσεις, εκλεγμένους συντονιστές, υποχρέωση τήρησης πρακτικών και δικαίωμα υποβολής προτάσεων στην κεντρική διαδικασία.

Τρίτον, χρειάζεται δημόσιο μητρώο προτάσεων. Κάθε πρόταση μέλους ή τοπικής ομάδας πρέπει να καταγράφεται, να λαμβάνει αριθμό, να φαίνεται σε ποιο στάδιο βρίσκεται, ποιος την εξετάζει και ποια απόφαση ελήφθη. Η σιωπή δεν μπορεί να είναι μέθοδος διοίκησης.

Τέταρτον, χρειάζεται διαχωρισμός ανάμεσα στο πολιτικό πρόσωπο και στην οργανωτική εξουσία. Η Μαρία Καρυστιανού μπορεί να παραμείνει το κεντρικό δημόσιο πρόσωπο του εγχειρήματος. Αλλά η οργάνωση δεν μπορεί να εξαρτάται από προσωπική πρόσβαση σε εκείνη. Χρειάζονται όργανα, κανόνες και λογοδοσία.

Πέμπτον, χρειάζεται ψηφιακή πλατφόρμα συμμετοχής με καθαρούς κανόνες. Όχι χαοτικές συνομιλίες, όχι ανεξέλεγκτα κοινωνικά δίκτυα, όχι άτυπες ομάδες που λειτουργούν ως υποκατάστατο θεσμών. Χρειάζεται οργανωμένη διαδικασία προτάσεων, διαβούλευσης, αξιολόγησης και ψηφοφορίας.

Έκτον, χρειάζεται αρχή περιορισμένης θητείας και εναλλαγής ρόλων. Όποιος συντονίζει δεν πρέπει να κατέχει μόνιμα τη θέση. Η εξουσία που δεν εναλλάσσεται γίνεται ιδιοκτησία.

Έβδομον, χρειάζεται δημόσια δέσμευση ότι το τελικό καταστατικό δεν θα συνταχθεί πίσω από κλειστές πόρτες, αλλά θα συνδιαμορφωθεί από τη βάση.

Αυτά είναι τα ελάχιστα.

⸻

Η κρίση ως ευκαιρία

Κάθε νέα πολιτική προσπάθεια κάποια στιγμή συναντά τον καθρέφτη της. Για την «Ελπίδα», αυτός ο καθρέφτης ήρθε νωρίς. Ίσως πολύ νωρίς. Αλλά αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό.

Το χειρότερο θα ήταν να εμφανιστούν αυτά τα προβλήματα αργότερα, όταν οι μηχανισμοί θα είχαν ήδη παγιωθεί, όταν οι άνθρωποι θα είχαν κουραστεί, όταν η απογοήτευση θα είχε γίνει σιωπηλή αποχώρηση.

Τώρα υπάρχει ακόμη χρόνος.

Υπάρχει χρόνος για γενναία διόρθωση. Υπάρχει χρόνος για άνοιγμα. Υπάρχει χρόνος για θεσμούς. Υπάρχει χρόνος για να γίνει η βάση πραγματικός συνιδιοκτήτης του εγχειρήματος.

Αλλά ο χρόνος δεν είναι απεριόριστος.

Οι άνθρωποι που προσέρχονται σε τέτοιες κινήσεις φέρνουν μαζί τους κάτι πολύτιμο: εμπιστοσύνη. Και η εμπιστοσύνη, όταν πληγωθεί, δεν επιστρέφει εύκολα. Ιδίως σε μια κοινωνία που έχει προδοθεί πολλές φορές από πολιτικά σχήματα που υποσχέθηκαν συμμετοχή και παρήγαγαν μηχανισμούς.

Γι’ αυτό η σημερινή στιγμή είναι τόσο σοβαρή.

Δεν αρκεί η «Ελπίδα» να πείσει ότι έχει δίκιο απέναντι στο παλιό σύστημα. Πρέπει να πείσει ότι δεν θα το αναπαράγει στο εσωτερικό της.

⸻

Το πραγματικό στοίχημα: όχι απλώς να κερδίσει, αλλά να μη μοιάσει σε αυτό που πολεμά

Η φράση «για να αλλάξεις τα πράγματα χρειάζεσαι εξουσία» μπορεί να είναι πολιτικά κατανοητή. Κανείς δεν αλλάζει θεσμούς μόνο με ευχές. Κανείς δεν αναμετριέται με ένα βαθύ σύστημα χωρίς πολιτική δύναμη.

Το ερώτημα όμως είναι: τι είδους εξουσία;

Εξουσία συγκεντρωμένη γύρω από πρόσωπα; Ή εξουσία μοιρασμένη σε θεσμούς και πολίτες;

Εξουσία που ζητά εμπιστοσύνη χωρίς έλεγχο; Ή εξουσία που αποδέχεται λογοδοσία;

Εξουσία που χειρίζεται τη βάση ως εκλογικό σώμα; Ή εξουσία που τη μετατρέπει σε ζωντανό πολιτικό υποκείμενο;

Εδώ θα κριθεί η «Ελπίδα».

Διότι το παλιό σύστημα δεν νικά πάντα τους αντιπάλους του καταστρέφοντάς τους. Συχνά τους νικά μεταμορφώνοντάς τους σε αντίγραφά του. Τους κάνει να πιστεύουν ότι για να το αντιμετωπίσουν πρέπει να χρησιμοποιήσουν τις ίδιες μεθόδους: συγκέντρωση, έλεγχο, σιωπή, εσωτερικές ισορροπίες, πρόσβαση, αυλές, μηχανισμούς.

Αυτός είναι ο πραγματικός βάλτος.

Και όποιος μπει σε αυτόν δύσκολα βγαίνει καθαρός.

⸻

Ένα κάλεσμα προς τη Μαρία Καρυστιανού

Η Μαρία Καρυστιανού έχει ακόμη τη δυνατότητα να κάνει κάτι που σπάνια κάνουν οι πολιτικοί αρχηγοί: να ανοίξει η ίδια την εξουσία πριν της την αφαιρέσει η κρίση.

Να καλέσει τα μέλη σε πραγματική οργανωτική συνέλευση.

Να ζητήσει από όλες τις τοπικές ομάδες να καταθέσουν προτάσεις.

Να δεσμευθεί ότι το καταστατικό θα συνδιαμορφωθεί από τη βάση.

Να δημοσιεύσει προσωρινό πλαίσιο λειτουργίας.

Να αναγνωρίσει ότι η συμμετοχή δεν είναι κίνδυνος, αλλά προϋπόθεση.

Να αποδείξει ότι δεν φοβάται τα μέλη της.

Αν το κάνει, δεν θα αποδυναμωθεί. Θα ισχυροποιηθεί. Διότι η αυθεντική ηγεσία δεν μικραίνει όταν μοιράζει ευθύνη. Μεγαλώνει.

Η ιστορική ευκαιρία της δεν είναι απλώς να δημιουργήσει κόμμα. Είναι να αποδείξει ότι μια χαρισματική δημόσια παρουσία μπορεί να γεννήσει θεσμούς που δεν εξαρτώνται από το χάρισμα.

Αυτό θα ήταν πραγματικά νέο.

⸻

Ένα κάλεσμα προς τα μέλη

Τα μέλη της «Ελπίδας» δεν πρέπει να περιμένουν να λυθούν όλα από πάνω. Αν πράγματι πιστεύουν σε ένα κίνημα πολιτών, πρέπει να συμπεριφερθούν ως πολίτες και όχι ως οπαδοί.

Να οργανωθούν.

Να συζητήσουν.

Να καταγράψουν προτάσεις.

Να απαιτήσουν απαντήσεις.

Να ζητήσουν θεσμούς.

Να προστατεύσουν το εγχείρημα από τους μηχανισμούς πριν οι μηχανισμοί το καταπιούν.

Δεν χρειάζεται εχθρότητα. Δεν χρειάζεται εσωτερικός πόλεμος. Δεν χρειάζεται προσωπική επίθεση. Χρειάζεται δημοκρατική επιμονή.

Η βάση δεν πρέπει να καταστρέψει την «Ελπίδα». Πρέπει να την πάρει στα σοβαρά.

Και το να παίρνεις στα σοβαρά ένα κίνημα πολιτών σημαίνει να μη δέχεσαι να λειτουργεί χωρίς πολίτες.

⸻

Από την ελπίδα στην πράξη

Η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» βρίσκεται σήμερα σε ένα σταυροδρόμι.

Μπορεί να γίνει ακόμη ένα κόμμα με ωραία λόγια, ισχυρό σύμβολο και κλειστή λειτουργία. Μπορεί να απορροφηθεί από τους ίδιους κανόνες που διέλυσαν την εμπιστοσύνη των πολιτών στην πολιτική. Μπορεί να χαθεί στον βάλτο των κλειστών κύκλων, των προσωπικών ισορροπιών και της αδιαφανούς οργάνωσης.

Ή μπορεί να κάνει κάτι πολύ πιο δύσκολο.

Να χτίσει πραγματική εσωτερική δημοκρατία.

Να μετατρέψει τα μέλη σε δύναμη.

Να δώσει στις τοπικές ομάδες θεσμική υπόσταση.

Να κάνει την Κρήτη όχι εξαίρεση, αλλά παράδειγμα.

Να αποδείξει ότι ο αγώνας για δικαιοσύνη δεν σταματά στα Τέμπη, αλλά συνεχίζεται στον τρόπο με τον οποίο οργανώνουμε την ίδια την πολιτική.

Η Μαρία Καρυστιανού έχει μπροστά της μια απόφαση που μπορεί να καθορίσει όχι μόνο την πορεία της «Ελπίδας», αλλά και το αν στην Ελλάδα μπορεί να υπάρξει ξανά ένα κίνημα που να ανήκει πραγματικά στους πολίτες.

Το ερώτημα δεν είναι αν η «Ελπίδα» θα αποκτήσει μέλη.

Το ερώτημα είναι αν τα μέλη θα αποκτήσουν δύναμη.

Γιατί μόνο τότε η Ελπίδα δεν θα είναι απλώς όνομα.

Θα είναι πράξη.


Georgios M.

πηγή



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Continue reading

Ακτιβιστής στις 0




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

Επιτυχία σημείωσε η χθεσινή 2η συνάντηση στον Δήμο Θερμαϊκού, φίλων και υποστηρικτών της ΕΛΠΙΔΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ - ΜΑΡΙΑ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ που έγινε στην Περαία.
Η μεγάλη προσέλευση καθώς και η ενθουσιώδης ενεργητική συμμετοχή πιστοποίησαν την τεράστια αποδοχή που συγκεντρώνει το κίνημα των Ανεξάρτητων Πολιτών της Μαρίας Καρυστιανού.
Παραβρέθηκαν και χαιρέτισαν μέλη του Συντονιστικού Κεντρικής Μακεδονίας, Θεσσαλονίκης και Β' Θεσσαλονίκης.
Μίλησαν πολλοί από τους παρισταμένους, από όλες τις περιοχές του Θερμαϊκού.

Ο φιλόξενος χώρος του Antico cafe - bistrot αποδείχθηκε μικρός.

Η συνάντηση εξουσιοδότησε τη Συντονιστική Επιτροπή του πυρήνα να εκδώσει ψήφισμα για τη σχεδιαζόμενη αμμοληψία 6 εκατομμυρίων κυβικών από το Φανάρι της Επανομής που το Υπουργείο Περιβάλλοντος ενέκρινε για την κατασκευή του 6ου Προβλήτα του ΟΛΘ. Και μάλιστα χωρίς να έχει προηγηθεί πλήρης Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για την επιβάρυνση σε μια προστατευόμενη περιοχή από το δίκτυο Natura 2000.



Η επόμενη συνάντηση θα πραγματοποιηθεί σε δύο βδομάδες.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

Για «ολοκλήρωση ενός τεράστιου ενεργειακού εγκλήματος» σε βάρος της Δυτικής Μακεδονίας και της χώρας κάνει λόγο το Ανεξάρτητο Κίνημα Πολιτών «ΕΛΠΙΔΑ για τη Δημοκρατία» της Μαρίας Καρυστιανού, με αφορμή τη δρομολόγηση κατεδαφίσεων εγκαταστάσεων στον Ατμοηλεκτρικό Σταθμό Αγίου Δημητρίου.

Σε ανακοίνωσή του, το Κίνημα αναφέρει ότι βρίσκεται σε εξέλιξη διαγωνισμός «με τον χαρακτήρα του κατεπείγοντος» για την κατεδάφιση καμινάδων, πύργων ψύξης και άλλων δομικών στοιχείων της λιγνιτικής μονάδας «ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 5», η οποία έπαυσε να λειτουργεί στις 15 Μαΐου 2026.

Παράλληλα, υπενθυμίζει ότι τον Δεκέμβριο του 2025 είχε προηγηθεί η παύση λειτουργίας της μονάδας «ΜΕΛΙΤΗ 1», ενώ εκφράζει την αντίθεσή του και στην προγραμματισμένη για τον Σεπτέμβριο του 2026 διακοπή λειτουργίας της μονάδας «ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ 5».

Αναλυτικά η ανακοίνωση

Τούτες τις μέρες γινόμαστε μάρτυρες της ολοκλήρωσης ενός τεράστιου ενεργειακού εγκλήματος σε βάρος της Δυτικής Μακεδονίας και της χώρας μας συνολικά.

Διεξάγεται διαγωνισμός με τον χαρακτήρα του κατεπείγοντος για την κατεδάφιση καμινάδων, πύργων ψύξης και λοιπών δομικών στοιχείων της ατμοηλεκτρικής μονάδας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με καύσιμο λιγνίτη ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 5. Προηγήθηκε πολύ πρόσφατα, στις 15/05/2026, η παύση λειτουργίας της μονάδας. Λίγους μήνες νωρίτερα, τον Δεκέμβριο του 2025, είχε οδηγηθεί σε παύση λειτουργίας η μονάδα ΜΕΛΙΤΗ 1, ενώ πρόσφατα ανακοινώθηκε επίσης η επικείμενη, τον Σεπτέμβριο του 2026, παύση λειτουργίας της υπερσύγχρονης μονάδας με καύσιμο λιγνίτη ηλικίας μόλις τριών ετών ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ 5.

Στο όνομα δήθεν της «ενεργειακής μετάβασης» (έως το 2050, όταν κατά τον προγραμματισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να έχουν μηδενισθεί οι ρύποι από καύση ορυκτών καυσίμων) ενταφιάζεται εντελώς από τώρα ο μαύρος χρυσός της Δυτικής Μακεδονίας, της Μεγαλόπολης και ολόκληρης της Ελλάδας, που επί 80 χρόνια έδωσε απασχόληση σε πολλές χιλιάδες εργαζομένων και ηλεκτροδότησε όλη τη χώρα με άφθονη και την φθηνότερη σε όλη την Ευρώπη ηλεκτρική ενέργεια, βοηθώντας στην συγκράτηση των τιμών και την ανάπτυξη της εθνικής οικονομίας.

Κατ’ αυτόν τον τρόπο για τα επόμενα χρόνια της «ενεργειακής μετάβασης», η παρούσα κυβέρνηση αφαιρεί όλο αυτό το όφελος από τη χώρα και τους πολίτες και επιλέγει ως καύσιμο μόνο το πλήρως εισαγόμενο φυσικό αέριο, με την αέρια ή υγροποιημένη μορφή του (LNG).

Σε πλήρη αναντιστοιχία με την ελληνική κυβέρνηση, οι λοιπές ευρωπαϊκές χώρες που παράγουν ηλεκτρική ενέργεια με καύσιμο λιγνίτη, προτάσσοντας το καλό της χώρας τους, για λόγους εθνικού συμφέροντος και ασφάλειας εφοδιασμού, ζήτησαν εξαίρεση και διατήρησαν τον λιγνίτη κατά το διάστημα της «ενεργειακής μετάβασης», όπως η Γερμανία μέχρι το 2038 και η Πολωνία μέχρι το 2049. Η Ελλάδα δεν έκανε χρήση αυτού του δικαιώματός της με αποτέλεσμα τη συμβολή στην εκτίναξη των τιμών στην ενέργεια.

Αποκορύφωμα αυτής της αντίθετης προς τα εθνικά συμφέροντα τακτικής είναι η σπουδή της κυβέρνησης να κλείσει άμεσα (τον Σεπτέμβριο του 2026) και την ολοκαίνουρια εκσυγχρονισμένη μονάδα ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ 5, η οποία εξαρχής δεν αντίκειται στην ενεργειακή μετάβαση, αφού έχει χαμηλότερη εκπομπή CO2 ακόμη και από μια μονάδα φυσικού αερίου ανοικτού κύκλου, ενώ έχει και χαμηλότερο κόστος παραγωγής, όταν η τιμή του αερίου ξεπερνά τα 40 € ανά θερμική μεγαβατώρα. Ταυτόχρονα, η μονάδα ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ 5 ενισχύει την ασφάλεια εφοδιασμού της χώρας και αντικαθιστά εισαγόμενη ενέργεια και εισαγόμενο φυσικό αέριο. Μάλιστα κόστισε 1,5 δισεκατομμύριο ευρώ στον ελληνικό λαό και δεν έχει ούτε καν στοιχειωδώς αποσβεσθεί.

Επιπλέον, τεράστια προβλήματα δημιουργούνται ήδη από την απώλεια χιλιάδων θέσεων εργασίας στην περιοχή, ενώ οι υποσχέσεις αρμοδίων για δήθεν δημιουργία άλλων θέσεων σε άλλους τομείς παραμένουν χωρίς το παραμικρό αντίκρισμα μέχρι σήμερα. Ανησυχία προκαλεί και το ζήτημα της τηλεθέρμανσης για τους 45.000 καταναλωτές σε Κοζάνη, Πτολεμαΐδα και Αμύνταιο, όπου πλέον συζητείται «προσωρινά» η χρήση πετρελαίου, με αποτέλεσμα να γίνονται βήματα προς τα πίσω, που αναιρούν την «ενεργειακή μετάβαση».

Πληροφορούμαστε ότι η Περιφερειακή Ένωση Δήμων (ΠΕΔ) Δυτικής Μακεδονίας, έχει υποβάλει στον Πρωθυπουργό υπόμνημα με προτάσεις για αντιμετώπιση των τεράστιων προβλημάτων, συμπεριλαμβάνοντας το αίτημα της παράτασης της λειτουργίας σταθμών, τουλάχιστον της ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑΣ 5.

Καλούμε την κυβέρνηση να προτάξει το συμφέρον της χώρας και των πολιτών, να προβεί σε ουσιαστικό διάλογο με τους τοπικούς φορείς και να αναθεωρήσει αυτές τις ανεξήγητες με την κοινή λογική και αντιβαίνουσες προς το κοινό καλό αποφάσεις της.

Στο μεταξύ, πρέπει άμεσα να σταματήσει η κυβέρνηση να συμπεριφέρεται ωσάν η χώρα να της ανήκει και να δημιουργεί τετελεσμένα, που αποκλείουν σε κάθε περίπτωση την επιστροφή σε προτέρα κατάσταση. Για παράδειγμα, η τυχόν χωροθέτηση της σχεδιαζόμενης νέας μονάδας φυσικού αερίου στην «αυλή» της ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑΣ 5, ώστε αυτή να μην μπορέσει ποτέ να επαναλειτουργήσει, συνιστά για το Κίνημά μας απιστία σε βάρος των συμφερόντων του Δημοσίου και καταστροφή δημόσιας περιουσίας, την οποία και θα καταγγείλουμε, αναζητώντας ποινικές και αστικές ευθύνες από τους υπεύθυνους πολιτικούς και υπηρεσιακούς παράγοντες.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0


Σχεδιάζουν να "ξηλώσουν" τον βυθό ενός ευαίσθητου παράκτιου οικοσυστήματος.

4 εκατομμύρια κυβικά μέτρα άμμου από το Ακρωτήρι Επανομής προορίζονται για την επέκταση του 6ου Προβλήτα του ΟΛΘ. Μια οικολογική και τουριστική καταστροφή για την περιοχή μας, που πάει να περάσει στα "μουλωχτά".

Χωρίς να ρωτήσουν την τοπική κοινωνία.
Χωρίς σοβαρές περιβαλλοντικές μελέτες.
Αγνοώντας την ΟΜΟΦΩΝΗ άρνηση του Δήμου μας.

Τι σημαίνει αυτό για εμάς;
Αλλοίωση των ακτών μας, οριστική καταστροφή αλιευτικών πεδίων, βαρύ χτύπημα στον τουρισμό και στον βιοπορισμό της κοινωνίας του Θερμαϊκού.

Η ανάπτυξη της Θεσσαλονίκης είναι αναγκαία, αλλά ΟΧΙ πάνω στα συντρίμμια του δικού μας τόπου. Δεν είμαστε ενάντια στα έργα, είμαστε ενάντια στη λογική που μας αντιμετωπίζει ως περιβαλλοντικό "δανειοθάλαμο".

Ήρθε η ώρα να μιλήσουμε και εμείς. Καμία απόφαση χωρίς διαφάνεια, τεκμηρίωση και την έγκρισή μας. Ο Δήμος Θερμαϊκού είναι τόπος ζωής!

Όλοι μαζί, πολίτες, επαγγελματίες και φορείς, δίνουμε μια ξεκάθαρη απάντηση:

ΠΟΤΕ: Παρασκευή 22 Μαΐου
ΩΡΑ: 12:00 το μεσημέρι
ΠΟΥ: Λιμάνι Θεσσαλονίκης (Πύλη εισόδου πεζών)

Κοινοποιήστε το! Δεν θα τους αφήσουμε να αποφασίσουν για εμάς, χωρίς εμάς.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

Με βαθιά συγκίνηση και αίσθημα ιστορικής ευθύνης, τα μέλη της Περιφερειακής Οργάνωσης Πολιτών Κρήτης υποδέχονται την επίσημη απάντηση της Μαρίας Καρυστιανού, η οποία ανταποκρίνεται στο κάλεσμά μας και αναλαμβάνει πλέον και επίσημα την ηγεσία του Ανεξάρτητου Κινήματος Πολιτών.

Η γυναίκα που έγινε το σύμβολο του αγώνα για την αλήθεια και την αξιοπρέπεια, ενώνει τη φωνή της με τους πολίτες της Κρήτης και ολόκληρης της Ελλάδας, μετατρέποντας μια αυθόρμητη κοινωνική ανάγκη σε μια οργανωμένη θεσμική δύναμη διεκδίκησης.
Στο μήνυμά της προς την Οργάνωσή μας, η κ. Καρυστιανού αναγνωρίζει την αντοχή και την αποφασιστικότητα της Κρήτης, δηλώνοντας έτοιμη να ανταποκριθεί στη «βαριά και ιστορική ευθύνη» της ηγεσίας ενός κινήματος που συνδημιουργήθηκε από συμπατριώτες μας στην Ελλάδα και την ομογένεια.

Το Μήνυμα της Μαρίας Καρυστιανού

Η κ. Καρυστιανού σε μήνυμα της προς την Περιφερειακή Οργάνωση Πολιτών Κρήτης, αναφέρει χαρακτηριστικά:

"Αγαπητές φίλες και φίλοι, σας ευχαριστώ από καρδιάς για την ετοιμότητα και στήριξη σας σε αυτό το κίνημα που μας ένωσε όλους.

Η αποφασιστικότητα και η εμπιστοσύνη, που επιδεικνύετε αποτελούν για μένα το πιο ισχυρό στήριμα. Μου δίνετε τη δύναμη να συνεχίσω μαζί σας τον ιερό αγώνα για δικαιοσύνη και δημοκρατία, για μια Ελλάδα που δεν θα μας πληγώνει, αλλά θα μας αγκαλιάζει, για μια πατρίδα προστάτιδα των παιδιών μας και των επόμενων γενεών.

Αποδέχομαι με τιμή και αίσθημα ευθύνης την παρότρυνση σας να τεθώ επικεφαλής του Ανεξάρτητου Κινήματος Πολιτών, που χτίζουμε μέρα με τη μέρα όλοι μαζί.
Δεν είμαστε απλώς μια ομάδα, είμαστε μια μεγάλη οικογένεια που μεγαλώνει συνεχώς, επειδή την ενώνει η αλήθεια και η αγάπη για το δίκαιο. Γνωρίζετε καλά ότι η φωνή μας προκαλεί στους λεηλατούντες τη χώρα μας πανικό, ότι κι αν μηχανεύονται αυτοί που φοβούνται την κάθαρση, δεν πρόκειται να μας αναχαιτίσουν. Η δική μας πορεία είναι ενωτική, κοιτάζει μόνο μπροστά και δεν έχει γυρισμό. Είμαστε πολλοί, περισσότεροι από όσο τολμάτε να φανταστείτε και συνεχίζουμε ενωμένοι το ταξίδι για το δίκαιο και την αλήθεια.

Πολλές από τις σκέψεις και τις αγωνίες σας αποτέλεσαν έμπνευση για την ιδρυτική μας διακήρυξη, που τις επόμενες μέρες θα καταθέσουμε στον Άρειο Πάγο και θα παρουσιαστεί επίσημα μέσα στον Μάιο. Θα είναι τεράστια η χαρά και η τιμή αν είστε παρόντες αυτή την ξεχωριστή στιγμή, να σφίξουμε τα χέρια, να γίνουμε μια αγκαλιά και να πάρουμε δύναμη ο ένας από τον άλλο.
Καλή αντάμωση και καλή συμπόρευση στο δρόμο του δικαίου. Σας ευχαριστώ θερμά για όλα!"

Συμπόρευση και Δράση

Η Περιφερειακή Οργάνωση Πολιτών Κρήτης καλεί κάθε πολίτη να στηρίξει αυτή την προσπάθεια. Με τη Μαρία Καρυστιανού στην πρώτη γραμμή, ο κοινός αγώνας για τη συνολική αναγέννηση της πατρίδας μας, την αποκατάσταση των θεσμών και την προάσπιση των δημοκρατικών αξιών, αποκτά πλέον ουσιαστική δυναμική και μια καθαρή φωνή που εκφράζει τις ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

Με μήνυμά της για τη σημερινή ιστορική μέρα της Εργατικής Πρωτομαγιάς και συνδέοντας τις τραγικές απώλειες ζωών διαχρονικά από τον  ηρωϊκό θάνατο των αγωνιστών του Μάη του '36 μέχρι τον εγκληματικό θάνατο των θυμάτων των Τεμπών, καλεί τον λαό να σταθεί ενωμένος, αποκρούοντας τις σειρήνες του διαβρωμένου συστήματος, τους υπηρέτες της διαπλοκής και τους βαστάζους της διαφθοράς.
Αποκρούστε τα ψεύδη και τις συκοφαντίες.
Μείνετε ενωμένοι.
Αυτός ο Μάϊος θα είναι ιστορικός. Το Κίνημα Πολιτών της Μαρίας Καρυστιανού θα είναι ο οδηγός της αλλαγής που έχουμε ανάγκη.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0


 ΛΕΜΕ ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΦΑΝΑΡΙ ΤΗΣ ΕΠΑΝΟΜΗΣ!

 ΕΝΩΝΟΥΜΕ ΤΗ ΦΩΝΗ ΜΑΣ! ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΣΥΛΛΟΓΗΣ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ

Ο Δήμος Θερμαϊκού έχει ήδη προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας, με Αίτηση Ακύρωσης και Αίτηση Αναστολής Εκτέλεσης κατά της απόφασης που προβλέπει την αφαίρεση έως και 4 εκατ. κυβικών μέτρων αμμώδους υλικού από τον θαλάσσιο βυθό στο Ακρωτήριο Επανομής, για τις ανάγκες του έργου επέκτασης του 6ου Προβλήτα του Λιμένα Θεσσαλονίκης.

Μία απόφαση που ελήφθη χωρίς καμία διαβούλευση, εν αγνοία του Δήμου Θερμαϊκού και της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας.

Ο δήμος στηρίζει την ηλεκτρονική εκστρατεία συλλογής υπογραφών για να αποτραπεί η περιβαλλοντικής καταστροφή και καλεί τους πολίτες από ολόκληρη τη χώρα να ενισχύσουν έμπρακτα τον αγώνα αυτό. 

(Σκανάρετε το QR στη φωτογραφία ή κάνε λινκ στον παρακάτω σύνδεσμο)

https://www.change.org/p/%CE%BF%CF%87%CE%B9-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%B2%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CF%83%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%86%CE%AE-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CF%86%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CF%81%CE%B9-%CE%B5%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%AE%CF%82-%CF%83%CF%8E%CF%83%CF%84%CE%B5-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BB%CE%AF%CE%B1-%CF%80%CE%BF%CF%84%CE%B1%CE%BC%CF%8C%CF%82?sign_confirm_error=failed_token

Το petition:

Εμείς, οι πολίτες που υπογράφουμε αυτή την αναφορά, εκφράζουμε την κατηγορηματική μας αντίθεση στη σχεδιαζόμενη περιβαλλοντική καταστροφή στη θαλάσσια περιοχή του Φαναρίου Επανομής, στο πλαίσιο αμμοληψίας για την επέκταση του 6ου προβλήτα του λιμένα της Θεσσαλονίκης.

Το έργο αυτό, όπως έχει παρουσιαστεί, εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για το θαλάσσιο περιβάλλον, την ακτογραμμή, την τοπική κοινωνία, τον τουρισμό και την ανάπτυξη του τόπου μας, ενώ προχωρά χωρίς την απαραίτητη διαφάνεια και ουσιαστική συμμετοχή των πολιτών.

Προς:

– Ο. Λ. Θ.

– Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας

– Υπουργείο Περιβάλλοντος & Ενέργειας

– Όλους τους αρμόδιους θεσμικούς φορείς

⸻

❗ Γιατί λέμε ΟΧΙ

🔹 Χωρίς επαρκή δημόσια διαβούλευση

Η διαδικασία προωθείται μέσω Τεχνικής Περιβαλλοντικής Μελέτης (ΤΕΠΕΜ), αντί για πλήρη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ), παρακάμπτοντας τη συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας και των αρμόδιων φορέων.

🔹 Τεράστια κλίμακα εξόρυξης

Προβλέπεται εξόρυξη περίπου 4 εκατομμυρίων κυβικών μέτρων άμμου σε θαλάσσια περιοχή περίπου 3.000 στρεμμάτων, με επέμβαση έως και 20 μέτρα βάθος, γεγονός που μπορεί να μεταβάλει ανεπανόρθωτα τα θαλάσσια ρεύματα.

🔹 Κίνδυνος οικολογικής καταστροφής

Η εμπειρία από παρόμοιες επεμβάσεις δείχνει ότι η αμμοληψία οδηγεί σε καταστροφή του βυθού, απώλεια βιοποικιλότητας και πλήγμα στην αλιεία και τη φυσική ισορροπία της περιοχής.

⸻

🏖 Η παραλία Ποταμός σε άμεσο κίνδυνο

Η σχεδιαζόμενη αμμοληψία απειλεί άμεσα την παραλία Ποταμός Επανομής, μία από τις πιο δημοφιλείς και πολυσύχναστες παραλίες της Κεντρικής Μακεδονίας.

Η παραλία Ποταμός:

• φιλοξενεί χιλιάδες λουόμενους κάθε καλοκαίρι,

• αποτελεί αγαπημένο προορισμό για επισκέπτες από ολόκληρη την Ελλάδα,• προσελκύει τουρίστες από το εξωτερικό,

• στηρίζει την τοπική οικονομία, την εστίαση και τον ήπιο τουρισμό.

Η αλλοίωση του θαλάσσιου πυθμένα μπορεί να προκαλέσει:

• διάβρωση της ακτογραμμής,

• απώλεια άμμου,

• θολά και υποβαθμισμένα νερά,

• μείωση της επισκεψιμότητας και μακροχρόνια οικονομική ζημιά.

Η παραλία Ποταμός δεν είναι απλώς ένα σημείο κολύμβησης. Είναι δημόσιο αγαθό, τουριστικός πόρος και φυσική κληρονομιά, που αν χαθεί, δεν αντικαθίσταται.

⸻

✅ Τι ζητάμε

✔ Άμεση αναστολή κάθε διαδικασίας αμμοληψίας στην περιοχή Φανάρι – Επανομή

✔ Εκπόνηση πλήρους Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ)

✔ Ανοικτή δημόσια διαβούλευση με πολίτες, επιστήμονες και τοπικούς φορείς

✔ Προστασία της παραλίας Ποταμός και της παράκτιας ζώνης

✔ Εναλλακτικές λύσεις που δεν καταστρέφουν το περιβάλλον

⸻

✍ Υπογράφουμε γιατί

🌊 Η θάλασσα και οι παραλίες ανήκουν σε όλους

🏖 Ο τουρισμός και η φύση δεν είναι αναλώσιμα

🧑🧑🧒🧒 Θέλουμε καθαρές παραλίες για εμάς και τα παιδιά μας

🌍 Η ανάπτυξη πρέπει να είναι βιώσιμη, όχι καταστροφική

⸻

🇬🇧 🌍 Save Potamos Beach – Say NO to Sand Mining in Epanomi, Greece

The planned sand extraction project in the sea area of Fanari, Epanomi, poses a serious threat to the marine ecosystem and to Potamos Beach, one of the most popular summer destinations in Northern Greece.

Every year, thousands of visitors from Greece and abroad swim, relax, and enjoy this natural coastline. Sand mining may lead to coastal erosion, loss of beach sand, water turbidity, and long-term environmental damage that cannot be reversed.

Potamos Beach is not just a local beach.

It is a public natural asset, a tourism destination, and part of Greece’s coastal heritage.

We call on the authorities to:• Suspend the sand mining project immediately

• Conduct a full Environmental Impact Assessment

• Protect the coastline, the sea, and local communities

• Choose sustainable solutions that do not destroy nature

The sea belongs to everyone. Protect it.





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)