ΚΟΙΝΩΝΙΑ



Recent Post Recent Post
View More

Ακτιβιστής στις 0

του ακτιβιστή

Συνήθως (πάντα θα έλεγα) στις παρουσιάσεις βιβλίων τον πρώτο λόγο έχει ο λόγος των συγγραφέων και των εισηγητών.
Στην παρουσίαση όμως του βιβλίου "ΚΑΘΡΕΦΤΕΣ" της Άντας Τσεσμελή Edwards κυριάρχησε το θέατρο και η μουσική χωρίς να απουσιάζει ένας λόγος μεστός, συναισθηματικός και παράλληλα σκληρός και πλήρης αυτογνωσίας από την συγγραφέα.
Ίσως γιατί του βιβλίου προηγήθηκε παράδοξα το θεατρικό ταξίδι με τις παραστάσεις του έργου.

Τί να πει κανείς για τα ζώντα αποσπάσματα του βιβλίου με την κατάθεση ψυχής της δικής μας Άντας που απέδωσε με μια λιτή κι απέρριτη σκηνική παρουσία τις τρεις βασικές προσωπικότητες του βιβλίου με μια performance που κέρδισε το συναίσθημα και κέντρισε προβληματισμούς μας.

Κι αυτό χθες 8 Μαρτίου στη Μέρα της Γυναίκας σε μια εκδήλωση που μας θύμισε όχι με ξύλινο αλλά θεατρικό λόγο τα αυξανόμενα τα τελευταία χρόνια ζητήματα της ενδοοικογενειακής βίας και της γυναικείας κακοποίησης. Μια έμπρακτη στήριξη του ρόλου της γυναίκας μέσα από τα μάτια, την ψυχή και τον λόγο μια υπέροχης συνδημότισσάς μας που κατάφερε η εμβέλεια του έργου της "ΚΑΘΡΕΦΤΕΣ" να ξεπεράσει όχι απλά τον τόπο μας αλλά ταξιδεύει σε Λονδίνο και Νέα Υόρκη.

Εκπληκτική η εκδήλωση που καθήλωσε τους θεατές της. Φανταστική η μουσική επένδυση που υπογράφει ο Γιώργος Τζιαφέττας και ερμήνευσε η υπέροχη - μοναδική φωνή της Εύης Σιαμαντά που για άλλη μια φορά ήταν δίπλα στη φίλη της.

Ευρηματική η σύνδεση στην παρουσίαση των βασικών ρόλων της Άντας με τον κυρίαρχο Χρόνο που τον απέδωσε η Σία Κοσκινά.

Την παρουσίασε άνοιξε η γνωστή δημοσιογράφος Μαρία Στύλου που μας σύστησε την συγγραφέα, ακαδημαϊκό, σκηνοθέτιδα και υπέροχη ηθοποιό.



Το βίντεο με αποσπάσματα από την εκδήλωση είναι του Γιώργου Νικολαΐδη


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

Ημέρα της Γυναίκας!
Ημέρα της πολυαγαπημένης Μάνας!
Ημέρα της πολύτιμης Γιαγιάς!
Ημέρα της μονάκριβης Κόρης!

Τέτοιες ημέρες το 1994, στις 6 Μαρτίου, έφυγε από τη ζωή μια σπουδαία, πρωτοπόρος γυναίκα: η «Μελίνα όλων των Ελλήνων».
Η Μελίνα, που πέρα από πασίγνωστη ηθοποιός, αποτελεί διαχρονικό σύμβολο για τον αγώνα της κατά της δικτατορίας και για τη σθεναρή της στάση στο αίτημα για την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα στην πατρίδα μας.

Υπήρξε μια προσωπικότητα που πάλεψε αδιάκοπα για τα δικαιώματα των γυναικών,
αλλά και για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Σε όλη της τη ζωή η Μελίνα διεκδικούσε με δυνατή φωνή την Ειρήνη, τη Δικαιοσύνη, τη Δημοκρατία, τη Λαϊκή Κυριαρχία και την Εθνική Ανεξαρτησία.
Τασσόταν πάντα στο πλευρό της κοινωνίας και των αδικημένων.

Σήμερα, που το Κράτος Δικαίου δοκιμάζεται και η κοινωνία αναζητά δικαίωση για ανοιχτές πληγές, όπως το έγκλημα των Τεμπών και τα ατελείωτα σκάνδαλα, ενώ παράλληλα βιώνουμε τον εθνικό κίνδυνο και την απειλή από τους παρακείμενους πολέμους, η δική της αγωνιστική φωνή είναι πιο αναγκαία από ποτέ.

Χρόνια Πολλά σε όλες τις γυναίκες!

Σε εκείνες που μας γέννησαν και μας δίδαξαν την αγάπη. Στις εργαζόμενες, στις καταπιεσμένες και τις αδικημένες. Στις μητέρες που στέλνουν τα παιδιά τους στον πόλεμο και σε εκείνες, που θρηνούν πάνω από τους τάφους τους.

Είναι όλες σπουδαίες!

Η Μελίνα δεν είναι πια εδώ, αλλά μέσα στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε είναι πιο επίκαιρη από ποτέ η ανάγκη να βγουν οι γυναίκες μπροστά —ως πηγή της ζωής— ενάντια στη φρίκη της διαφθοράς και του πολέμου που μας κυκλώνει για να φωνάξουν:
ΝΑΙ ΣΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ!
ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ!
ΝΑΙ ΣΤΗ ΖΩΗ!!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

του Αλέξανδρου Raskolnick

Σκέφτομαι ότι για να επιτεθείς εν μέσω διαπραγματεύσεων, οι οποίες κατά δήλωση του µεσολαβητή υπουργού εξωτερικών του Οµάν προχωρούσαν κανονικά μεταξύ ΗΠΑ και Ιραν, το κάνεις μόνο και μόνο επειδή κινδυνεύεις από τις αποκαλύψεις των αρχείων του Έπστιν. Υπερβολή; Υπάρχει μια ιστορική σύνδεση, κυρίως μέσω της θεωρίας "Wag the Dog" [= «κουνάω τον σκύλο» (δηλαδή η ουρά κουνάει τον σκύλο, αντί για το φυσιολογικό όπου ο σκύλος κουνάει την ουρά του]. Έγινε και εξαιρετική, ομώνυμη ταινία imdb.com/title/tt0120885 που στα ελληνικά παίχτηκε ως «Ο Πρόεδρος, Ένα Ροζ Σκάνδαλο κι Ένας Πόλεμος»). Ο όρος αναφέρεται στην υποψία ότι ο πρόεδρος Μπιλ Κλίντον διέταξε στρατιωτικές επιχειρήσεις σε Σουδάν και Αφγανιστάν (Αύγουστος του 1998) για να αποσπάσει την προσοχή της κοινής γνώμης από το σκάνδαλο με τη Μόνικα Λεβίνσκι (όπως λέμε στα ελληνικά την κ. Lewinsky).

Θα τη γλυτώσει όμως ο Τραμπ, όπως ελπίζει; Διότι σε περίπτωση μακράς παράτασης του πολέμου, ούτε ψύλλος στον κόρφο του: θα παραδώσει τις ΗΠΑ μικρότερες, με κατεστραμμένες βάσεις στη Μέση Ανατολή, και φτωχότερες, λόγω των τεράστιων πολεμικών δαπανών. Ακριβώς το αντίθετο από αυτό που υποσχέθηκε.

Κατά μία παράλληλη τραγική ειρωνεία, τα αρχεία ενός σκοτεινού τύπου με εβραϊκή καταγωγή, θα μπορούσαν να σταθούν η αφορμή για να εξαφανιστεί από τον γεωπολιτικό χάρτη το κράτος του Ισραήλ. Υπερβολή, πάλι; Ίσως.

Αν όμως η σύγκρουση επεκταθεί χρονικά, με Κίνα και Ρωσία να τροφοδοτούν, όπως εικάζεται, το Ιράν με πληροφορίες και υλικό πολέμου; Με ορατό τον κίνδυνο για το δυτικό στρατόπεδο, ν' ανακατευτεί εκ νέου η τράπουλα στη Μέση Ανατολή, χωρίς την παρουσία των ΗΠΑ πλέον εκεί, τότε πώς θα φάνταζε η ιδέα της τρίτης καταστροφής του Ναού της Ιερουσαλήμ;

Το τραγικό για εμάς τους υπήκοους της Ψωροκώσταινας, είναι ότι εντωμεταξύ, ο ανεκδιήγητος κ. Μητσοτάκης αφού κήρυξε (sic) τον πόλεμο στη Ρωσία, τώρα τρίβεται στη γκλίτσα του Ιρανού τσοπάνη, υπερασπιζόμενος βρετανικό έδαφος στην Κύπρο που... κείται μακράν.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

Του Γιώργου Νικολαΐδη

Η αποδοχή της πρότασής μας, προς την κυρία Αντα Τσεσμελή Εντουαρντς, για μια συνέντευξη της πριν την παρουσίαση του βιβλίου της «ΚΑΘΡΕΦΤΕΣ» στον δήμο μας την Κυριακή 8.3.26 στο «ΚΑΠΠΑ 2000»,   μας χαροποίησε ιδιαιτέρως.

Μας υποδέχθηκε στο με πολλή φινέτσα διακοσμημένο σπίτι της. Εγκάρδια, με την ευγένεια που την διακρίνει σε όλες της τις κινήσεις και πάντα με το χαμόγελο της αισιοδοξίας. Αυτό, που μας φανέρωσε αμέσως την δυνατή μα και δυναμική πλευρά του χαρακτήρα της. Διαπιστώσαμε αμέσως πως όχι μόνον αναφέρεται σε κοινωνικά και οικογενειακά προβλήματα ως πολυτάλαντη διδάκτωρ, συγγραφέας, και ηθοποιός αλλά το δείχνει με περίσσεια σε όποιον συνομιλήσει μαζί της.

Μας μίλησε ως μια κατασταλαγμένη γυναίκα στις αποφάσεις της και την καθημερινότητά της. Αποφάσεις που πήρε στην ζωή της δικαιολογημένα, πιθανόν και κάπως σκληρές, αλλά πάντα τεκμηριωμένες και με αναμφισβήτητη σιγουριά και πειθώ. Αποφάσεις που την βοήθησαν να ξαναβρεί τον εαυτό της, να κάνει μια καινούργια αρχή στην ζωή της, να βγει μέχρι και από την «αφάνεια» και τους συμβιβασμούς που καλώς ή κακώς διέπουν όλους μας. Άντρες και γυναίκες.

Αυτές ήταν κυρίως και η αφορμή για να γράψει τους «ΚΑΘΡΕΦΤΕΣ». 
Μια «ανάλυση» της γυναικείας υπόστασης και οι βαθύτερες σκέψεις που καθορίζουν την παρουσία της στην οικογένεια, τον επαγγελματικό της χώρο, την κοινωνία. Μια αποτύπωση - απάντηση στην ενδοοικογενειακή βία και την γυναικεία κακοποίηση που έχει κυριαρχήσει τα τελευταία χρόνια γύρω μας.

Δείτε το βίντεο της περιεκτικής συνέντευξης που μας παραχώρησε. Την ευχαριστούμε και της ευχόμαστε πάντα επιτυχίες.



https://youtu.be/g3MMJrnp6Sk?si=FQpro42SjLmu9hwT





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0
Γιατί το Ιράν συνεχίζει να πολεμά - και γιατί η Ουάσινγκτον μπορεί να έκανε ένα στρατηγικό λάθος

από τη Λάλα Μπεχετούλα

• Η ψευδαίσθηση της γρήγορης νίκης. 
Οι πόλεμοι συχνά ξεκινούν με μια βεβαιότητα.
Οι αυτοκρατορίες συνήθως αποκαλούν αυτή τη βεβαιότητα εμπιστοσύνη.
Ο πόλεμος που ξεκίνησε στις 28 Φεβρουαρίου 2026, όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ εξαπέλυσαν συντονισμένες επιθέσεις κατά του Ιράν, φαίνεται να χτίστηκε ακριβώς πάνω σε αυτή την πεποίθηση.

• Η αρχική φάση επρόκειτο να είναι καθοριστική.
Σε λίγες ώρες:
ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν, Αλί Χαμενεΐ, δολοφονήθηκε·
μεγάλες στρατιωτικές εγκαταστάσεις έγιναν στόχος σε όλη τη χώρα·
μαζικά πλήγματα πραγματοποιήθηκαν εναντίον στρατηγικών υποδομών.

Τόσο στην Ουάσινγκτον όσο και στο Τελ Αβίβ, πολλοί πίστευαν ότι μια τέτοια επιχείρηση αποκεφαλισμού θα μπορούσε να προκαλέσει μια ταχεία κατάρρευση του ιρανικού συστήματος.
Ωστόσο, αρκετές ημέρες αργότερα, το ιρανικό κράτος παραμένει λειτουργικό. Η στρατιωτική του διοίκηση εξακολουθεί να λειτουργεί και οι πυραυλικές του δυνάμεις παραμένουν ικανές να διεξάγουν αντίποινα σε όλη την περιοχή.
Αυτό και μόνο το γεγονός υποδηλώνει ότι η συνεχιζόμενη σύγκρουση μπορεί να μην ακολουθεί το χρονοδιάγραμμα που οραματίστηκαν οι αρχιτέκτονές της.
Θα μπορούσε να εξελιχθεί σε κάτι πολύ πιο περίπλοκο:
έναν πόλεμο που δεν θα αποφασιστεί από την ταχύτητα, αλλά από τον χρόνο.

• Το Στρατηγικό Σφάλμα της Ταχύτητας:
Η σύγχρονη στρατιωτική ιστορία αποκαλύπτει ένα επαναλαμβανόμενο σφάλμα μεταξύ των κυρίαρχων δυνάμεων: συγχέουν τη στρατιωτική υπεροχή με την πολιτική ταχύτητα.
Αυτό το μοτίβο έχει ήδη επαναληφθεί αρκετές φορές.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες εισέβαλαν στο Βιετνάμ πιστεύοντας ότι η στρατιωτική ισχύς θα σταθεροποιούσε γρήγορα τη Νοτιοανατολική Ασία.
Το Ιράκ το 2003 αναμενόταν ότι η πτώση του καθεστώτος θα μεταμόρφωνε γρήγορα την περιοχή.
Και το Αφγανιστάν υποθέτοντας ότι μια περιορισμένη παρέμβαση θα μπορούσε να διαλύσει οριστικά τα δίκτυα των ανταρτών.

Σε κάθε μία από αυτές τις περιπτώσεις, η αρχική στρατιωτική φάση ήταν νικηφόρα.
Αλλά οι πολιτικοί στόχοι αποδείχθηκαν πολύ πιο δύσκολο να επιτευχθούν.
Ο πολιτικός επιστήμονας John J. Mearsheimer προειδοποιεί συγκεκριμένα κατά αυτής της στρατηγικής προκατάληψης:
« Οι μεγάλες δυνάμεις συχνά υπερεκτιμούν το πόσο εύκολα μπορεί η στρατιωτική δύναμη να μετασχηματίσει τα ξένα πολιτικά συστήματα ». ~ John J. Mearsheimer, « Η Μεγάλη Αυταπάτη », Yale University Press, 2018.

Το Ιράν παρουσιάζει μια ακόμη πιο σύνθετη πρόκληση,
καθώς οι πολιτικές και στρατιωτικές του δομές σχεδιάστηκαν ειδικά για να προβλέπουν εξωτερικές πιέσεις.

*Ιρανική στρατηγική κουλτούρα: η επιβίωση είναι νίκη

Για να κατανοήσει κανείς την ιρανική αντίδραση σε αυτόν τον πόλεμο, πρέπει να ανατρέξει στο ιδρυτικό τραύμα του σύγχρονου ιρανικού κράτους: τον πόλεμο Ιράν-Ιράκ (1980-1988).

Για οκτώ χρόνια, το Ιράν υπέμεινε μαζικούς βομβαρδισμούς, διεθνή οικονομική απομόνωση και χρήση χημικών όπλων από τις ιρακινές δυνάμεις.
Παρά αυτές τις ακραίες πιέσεις, το ιρανικό κράτος επέζησε.
Από αυτή την εμπειρία προέκυψε ένα δόγμα που συνεχίζει να διαμορφώνει τη στρατηγική σκέψη του Ιράν: η αντοχή είναι η ίδια μια νίκη.
Σε αντίθεση με τις επεκτατικές δυνάμεις που ορίζουν την επιτυχία με την εδαφική κατάκτηση, το Ιράν ορίζει τη νίκη ως την επιβίωση του κράτους υπό πίεση.
Αυτή η λογική αλλάζει ριζικά τη στρατηγική εξίσωση.
Το Ιράν δεν χρειάζεται απαραίτητα να νικήσει τις Ηνωμένες Πολιτείες στρατιωτικά.
Αρκεί για να αποφύγει την κατάρρευση.
Όπως εξηγεί ο ιστορικός στρατηγικής Lawrence Freedman:
« Ο ασθενέστερος δρώντα συνήθως δεν επιδιώκει τη νίκη στο πεδίο της μάχης. Επιδιώκει να παρατείνει τη σύγκρουση μέχρι το πολιτικό κόστος να καταστεί μη βιώσιμο για τον αντίπαλο ». ~ Lawrence Freedman, « Στρατηγική: Μια Ιστορία », Oxford University Press, 2013.
Αυτή η αρχή φαίνεται να βρίσκεται στην καρδιά της ιρανικής προσέγγισης.

• Η Αρχιτεκτονική της Ανθεκτικότητας: 
Το Ιράν έχει μεταφράσει αυτή τη φιλοσοφία σε θεσμική αρχιτεκτονική.
Το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) έχει αναπτύξει αυτό που οι αναλυτές αποκαλούν το δόγμα της «μωσαϊκής άμυνας».
Σε αυτό το σύστημα, η χώρα χωρίζεται σε αποκεντρωμένες επιχειρησιακές ζώνες ικανές να λειτουργούν αυτόνομα ακόμη και αν η κεντρική διοίκηση διαταραχθεί.
Κάθε περιοχή έχει:
ανεξάρτητες δομές διοίκησης·
βαλλιστικές δυνατότητες·
και προεγκεκριμένα επιχειρησιακά σχέδια.

Ο στρατηγικός στόχος είναι σαφής:
η εξουδετέρωση της εθνικής ηγεσίας δεν πρέπει να παραλύσει ολόκληρο το στρατιωτικό σύστημα.
Η ταχεία πολιτική διαδοχή μετά τον θάνατο του Χαμενεΐ καταδεικνύει με ακρίβεια αυτή την ανθεκτικότητα.
Αντί να καταρρεύσει, το ιρανικό κράτος απορρόφησε το σοκ και συνέχισε να λειτουργεί.

• Ο πόλεμος ως μονομαχία θελήσεων:
Ο Carl von Clausewitz περιέγραψε τον πόλεμο ως «μονομαχία θελήσεων».
Σε ασύμμετρες συγκρούσεις, η πολιτική αντοχή συχνά γίνεται πιο αποφασιστική από την τεχνολογική υπεροχή.
Η ιρανική απάντηση φαίνεται να αντικατοπτρίζει αυτή τη λογική.
Αντί να επιδιώξει μια άμεση και αποφασιστική κλιμάκωση, η Τεχεράνη φαίνεται να έχει υιοθετήσει μια στρατηγική κατανεμημένης πίεσης.
Οι επιθέσεις με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη έχουν στοχεύσει πολλά σημεία στην περιοχή χωρίς να προκαλέσουν ούτε μία μετωπική αντιπαράθεση.
Ο στόχος φαίνεται να είναι η σταδιακή μετατροπή της σύγκρουσης σε πόλεμο φθοράς.
Ο πρώην Αμερικανός διοικητής David Petraeus υπενθύμισε στο Κογκρέσο:
« Δεν μπορείς να σκοτώσεις ή να συλλάβεις αρκετούς εχθρούς για να βάλεις τέλος σε ένα κίνημα αντίστασης ».

Παρόλο που το Ιράν είναι κράτος και όχι αντάρτικο, η λογική παραμένει έγκυρη.
Η πολιτική ανθεκτικότητα μπορεί να περιορίσει σημαντικά την αποτελεσματικότητα της στρατιωτικής υπεροχής.

• Η οικονομική φθορά:
Οι πόλεμοι δεν διεξάγονται μόνο με όπλα.

Περιλαμβάνουν επίσης προϋπολογισμούς, αλυσίδες εφοδιασμού και οικονομική αντοχή.

Η ασυμμετρία κόστους μεταξύ των ιρανικών και των δυτικών συστημάτων είναι εντυπωσιακή.

Τα drones Shahed κοστίζουν μερικές χιλιάδες δολάρια.

Οι πύραυλοι που χρησιμοποιούνται για την αναχαίτισή τους μπορούν να κοστίσουν μεταξύ ενός και τεσσάρων εκατομμυρίων δολαρίων.

Αυτή η ανισορροπία μετατρέπει τη σύγκρουση σε μια εξίσωση φθοράς.

Μια τεχνολογικά ανώτερη δύναμη πρέπει να δαπανήσει πολύ περισσότερους πόρους για να εξουδετερώσει πολύ λιγότερο δαπανηρά συστήματα.
Μακροπρόθεσμα, τέτοιες ασυμμετρίες μπορούν να μεταβάλουν τη στρατηγική ισορροπία.

• Ο Παράγοντας Ορμούζ – Ένα Παγκόσμιο Κύμα Σοκ
Στην καρδιά της στρατηγικής εξίσωσης βρίσκεται ένας στενός αλλά ουσιαστικός θαλάσσιος διάδρομος:
το Στενό του Ορμούζ.
Σχεδόν 20 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου την ημέρα διέρχονται από αυτό το πέρασμα, που αντιπροσωπεύουν περίπου το ένα πέμπτο του παγκόσμιου εμπορίου πετρελαίου.

Οποιαδήποτε σοβαρή αναστάτωση επηρεάζει άμεσα την παγκόσμια οικονομία.
Από τις πρώτες κιόλας ημέρες της σύγκρουσης:
οι τιμές του πετρελαίου αυξήθηκαν απότομα,
το κόστος ασφάλισης των δεξαμενόπλοιων εκτοξεύτηκε στα ύψη και
οι αγορές υγροποιημένου φυσικού αερίου περιορίστηκαν.
Αλλά η πραγματική σημασία του Ορμούζ υπερβαίνει το απλό ζήτημα της ενέργειας.
Αφορά τη συστημική ευπάθεια της παγκόσμιας οικονομίας.
Το στενό συνδέει τα ενεργειακά αποθέματα του Κόλπου με τις μεγάλες βιομηχανικές οικονομίες της Ασίας.
Η Κίνα, η Ινδία, η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα απορροφούν το μεγαλύτερο μέρος του πετρελαίου που διέρχεται από αυτό.

Για την Ιαπωνία, σχεδόν το 90% των εισαγωγών ενέργειας εξαρτάται από τις θαλάσσιες οδούς που συνδέονται με αυτό το πέρασμα.
Μια παρατεταμένη διαταραχή, επομένως, δεν θα παρέμενε περιφερειακή κρίση.
Θα μετατρεπόταν γρήγορα σε παγκόσμιο οικονομικό σοκ.
Ο πληθωρισμός ενέργειας, η βιομηχανική επιβράδυνση και η χρηματοπιστωτική αστάθεια θα μπορούσαν να εξαπλωθούν σε ολόκληρη την παγκόσμια οικονομία.
Σε αυτή την περίπτωση, η σύγκρουση δεν θα ήταν πλέον καθαρά στρατιωτική.

Θα εξελισσόταν σε μια συστημική κρίση της διεθνούς οικονομικής τάξης.

• Το Ασιατικό Στρατηγικό Δίλημμα:
Οι χώρες που εξαρτώνται περισσότερο από την ενέργεια του Κόλπου δεν είναι αυτές που μάχονται σε αυτόν τον πόλεμο.
Είναι ασιατικές δυνάμεις.
Η Κίνα, η Ινδία, η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από αυτές τις ενεργειακές ροές.
Για αυτές τις οικονομίες, μια παρατεταμένη διαταραχή του Ορμούζ θα αποτελούσε ένα σημαντικό σοκ.
Ένα γεωπολιτικό ερώτημα καθίσταται έτσι κεντρικό:
για πόσο καιρό θα αποδεχτούν αυτές οι δυνάμεις να επωμιστούν το οικονομικό κόστος μιας σύγκρουσης στην οποία δεν εμπλέκονται άμεσα;

Η θέση τους θα μπορούσε να αποτελέσει έναν από τους καθοριστικούς παράγοντες στην εξέλιξη της σύγκρουσης.

• Η ευθραυστότητα των συμμαχιών:
Οι στρατιωτικοί συνασπισμοί λειτουργούν όσο το κόστος παραμένει διαχειρίσιμο.
Αλλά αρχίζουν να καταρρέουν όταν το βάρος γίνεται άνισο.
Ενεργειακά σοκ, οικονομικές αναταραχές και παρατεταμένη στρατηγική αβεβαιότητα δοκιμάζουν τώρα τη συνοχή της συμμαχίας που αντιμετωπίζει το Ιράν.

Όσο περισσότερο διαρκεί ο πόλεμος, τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος πολιτικών διαιρέσεων.
Ο πρώην διοικητής του ΝΑΤΟ, Στάνλεϊ ΜακΚρίσταλ, συνόψισε αυτή τη δυναμική:

« Οι σύγχρονοι πόλεμοι σχεδόν ποτέ δεν κρίνονται αποκλειστικά από την ισχύ πυρός. Κρίνονται από τη νομιμότητα, την αντοχή και την αντίληψη .»

Αυτοί οι παράγοντες σταδιακά καθίστανται κεντρικοί στην εξέλιξη της σύγκρουσης.

• Τελική Αξιολόγηση – Ένας Πόλεμος του Χρόνου:
Οι αρχιτέκτονες αυτού του πολέμου στοιχημάτιζαν στην ταχύτητα.
Αλλά το αποτέλεσμα μπορεί τελικά να εξαρτηθεί από τον χρόνο.
Η στρατηγική του Ιράν φαίνεται να βασίζεται στην αντοχή.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να διατηρήσουν μια μακρινή πολιτική βούληση.
Οι παγκόσμιες αγορές απορροφούν τους οικονομικούς κραδασμούς.

Οι συμμαχίες βρίσκονται υπό αυξανόμενη πίεση.
Στρατηγικές μελέτες επιβεβαιώνουν τη σημασία αυτού του παράγοντα.
Ο πολιτικός επιστήμονας Ivan Arreguín-Toft έχει δείξει ότι σε παρατεταμένες ασύμμετρες συγκρούσεις, οι ασθενέστεροι παράγοντες συχνά καταλήγουν να υπερισχύουν.
Με άλλα λόγια, ο ίδιος ο χρόνος μπορεί να γίνει ένα αποφασιστικό όπλο.
Εάν αυτή η σύγκρουση κλιμακωθεί σε έναν παρατεταμένο πόλεμο, το αποφασιστικό πεδίο μάχης δεν θα περιορίζεται πλέον στον ιρανικό εναέριο χώρο ή στα ύδατα του Κόλπου.

Θα επεκταθεί στην ανθεκτικότητα των οικονομιών, στην υπομονή των κοινωνιών και στη δύναμη των συμμαχιών.

Και η ιστορία δείχνει ότι οι πόλεμοι που διαμορφώνονται από αυτές τις δυναμικές σπάνια καταλήγουν εκεί που ξεκίνησαν.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες μπήκαν σε αυτόν τον πόλεμο πιστεύοντας ότι θα κριθεί από τους πυραύλους.
Το Ιράν μπήκε σε αυτόν πιστεύοντας ότι θα κριθεί από τον χρόνο.
Και η ιστορία υποδηλώνει ότι ο χρόνος είναι συχνά το πιο επικίνδυνο όπλο.

Λάλα Μπεχετούλα

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

Είναι για λύπηση η σημερινή ανάρτηση που υπογράφεται από το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου Ατόμων Πληγέντων Δυστυχήματος Τεμπών 28-2-2023 με την οποία επιχειρούν να δικαιολογήσουν το κατέβασμα δύο φορές από τη σελίδα στο FB της επιστολής της Μαρίας Καρυστιανού προς την αδικοχαμένη Μάρθη (την δημοσιεύουμε παρακάτω).
Και χωρίς καμία συστολή αναφέρουν ότι έπραξαν αυτή την απρέπεια γιατί ως νέο Διοικητικό Συμβούλιο έκριναν πως ήταν μια ανάρτηση που δεν "τελούσε υπό την έγκρισή τους" και συνεπώς "αφαιρέθηκε άμεσα για να διασφαλισθεί η θεσμική τάξη και η ενιαία έκφραση του Συλλόγου"
Η αφαίρεση της πρόσφατης ανάρτησης της κας Καρυστιανού από την επίσημη ομάδα του Συλλόγου αποτελεί απόφαση του τρέχοντος Διοικητικού Συμβουλίου. Υπενθυμίζουμε ότι από τις αρχές Ιανουαρίου 2026, η κα Καρυστιανού δεν φέρει τη θεσμική ιδιότητα μέλους του Δ.Σ. Ως εκ τούτου, οποιαδήποτε ενέργεια διαχείρισης ή παρέμβασης που δεν τελεί υπό την έγκριση της νόμιμης διοίκησης, αφαιρείται άμεσα για τη διασφάλιση της θεσμικής τάξης και της ενιαίας έκφρασης του Συλλόγου.
Όσον αφορά την προκλητική απενεργοποίηση των σχολίων που εφάρμοσε το "τρέχον Διοικητικό Συμβούλιο" αποδίδουν (ψευδώς κατά τη γνώμη μας, ως ασχολούμενων επί δεκαετίες με τις πλατφόρμες των σόσιαλ μίντια) όχι στο δικό τους "ψαλίδι" αλλά σε αυτόματη ενέργεια των αλγορίθμων του Facebook.
Η απενεργοποίηση των σχολίων σε συγκεκριμένες δημοσιεύσεις δεν αποτέλεσε χειροκίνητη ενέργεια των διαχειριστών μας. Προκλήθηκε αυτόματα από τους αλγόριθμους ασφαλείας της πλατφόρμας του Facebook, λόγω της ασυνήθιστα μαζικής επιθετικής δραστηριότητας που δέχτηκε η σελίδα μας, η οποία ενεργοποίησε τα αυτόματα φίλτρα προστασίας από κακόβουλες επιθέσεις.
Και το αποκορύφωμα του ψεύδους επιτίθεται λασπολογώντας ενάντια στους χιλιάδες υποστηρικτές ως χθες της σελίδας χαρακτηρίζοντάς τους ως "λογαριασμούς" - υπονοώντας ψευδείς -  που λειτούργησαν ως συντονισμένος και άρα καθοδηγούμενος μηχανισμός που είχαν μοναδικό στόχο τη χειραγώγηση της κοινής γνώμης και τη δημιουργία ψευδών εντυπώσεων περί δήθεν «λογοκρισίας».

Λυπόμαστε ιδιαίτερα που αναγκαζόμαστε να σχολιάσουμε αυτή την ανακοίνωση του Συλλόγου, που εκθέτει ανεπανόρθωτα νομίζουμε όσους την υπογράφουν.
Αν μάλιστα την συσχετίσουμε με την απρέπεια της κωλυσιέργειας και τελικά της, στην πράξη, άρνησης να διαβάσει η Μαρία Καρυστιανού την επιστολή προς την κόρη της Μάρθη στη συγκέντρωση στο Σύνταγμα στις 28/2, τότε νομίζουμε ότι θα πρέπει να μιλήσουμε τουλάχιστον για αγνωμοσύνη προς τη μητέρα στην οποία οφείλεται κατά κύριο λόγο η μεγάλη ανάδειξη του εγκλήματος των Τεμπών, της αποκάλυψης της συγκάλυψης και του αγώνα για την απόδοση δικαιοσύνης και δικαίωσης των νεκρών.

Διαβάστε την επιστολή της Μαρίας Καρυστιανού που απετράπη να διαβαστεί στη συγκέντρωση και την οποία δύο φορές κατέβασε από τη σελίδα του Συλλόγου η "νέα Διοίκηση":

23:18…..
Ότι δεν μπόρεσα να σου πω σήμερα το πρωί, τα γράφω την ώρα τούτη που σου έκοψαν το νήμα της ζωής σου.
«Αγαπημένο μου παιδί, Μάρθη μου,
Στις 28 Φεβρουαρίου του 2023, ο χρόνος σταμάτησε και ήρθαμε αντιμέτωποι με την απόλυτη διαπλοκή και την αδίστακτη διαφθορά.
Σήμερα, μικρή μου, δεν στέκομαι εδώ μόνο ως μια μάνα που την πνίγει το δίκιο. Στέκομαι ως η φωνή σου, η φωνή που κάποιοι επιχείρησαν να σβήσουν μέσα στα συντρίμμια και τις φλόγες εκείνης της νύχτας. Και λυπάμαι. Λυπάμαι που δεν αναγνώρισα τον κίνδυνο, που δεν έδρασα νωρίτερα, που άθελα μου έμεινα παγωμένη στην ψευδαίσθηση ότι τίποτα δεν αλλάζει σε αυτή τη χώρα.
Όμως εκείνη η νύχτα άλλαξε τα πάντα.
Υπόσχεση σου δίνω ότι δεν θα κουραστώ ποτέ. Θα γυρίσω κάθε δικαστήριο, κάθε πλατεία, κάθε γωνιά της Ευρώπης, όσο και όπου χρειαστεί.
Και δεν θα σωπάσω!! Η αλήθεια θα ανασταίνεται και θα αναδύεται πάντα λαμπερή, γιατί το φως δεν θάβεται στα μπάζα τους.
Ούτε θα συμβιβαστώ!! Η δικαίωση δεν είναι εκδίκηση· είναι το χρέος μου στο τελευταίο σου βλέμμα —αυτό που δεν πρόλαβα να συναντήσω— και στην ανάσα σου που πήραν από την αγκαλιά μου.
Όσο εκείνοι οχυρώνονται πίσω από βουλευτικές ασυλίες και τις κατ’ επίφαση «εξεταστικές», εμείς γινόμαστε εκατομμύρια πολίτες, ενωμένοι και δυνατοί.
Νόμιζαν ότι επειδή μας πήραν ό,τι πολυτιμότερο είχαμε, θα μέναμε αδύναμοι. Δεν κατάλαβαν ότι όταν σου πάρουν το παιδί, δεν έχεις πια τίποτα να φοβηθείς. Και ένας άνθρωπος που δεν φοβάται, είναι η μόνη ελπίδα για να γκρεμιστεί το σάπιο σύστημα που συνθλίβει τη ζωή μας.
Δεν θα σταματήσουμε λοιπόν μέχρι αυτό το έγκλημα να καταδικαστεί ως έγκλημα. Μέχρι οι υπεύθυνοι, όσο ψηλά κι αν κάθονται, να βρεθούν ενώπιον μιας πραγματικής δικαιοσύνης. Δεν δεχόμαστε το «πάμε κι όπου βγει» ως τρόπο λειτουργίας αυτής της κοινωνίας. Διεκδικούμε μια χώρα όπου τα παιδιά μας θα ζουν με ασφάλεια.
Και κάπως έτσι γεννήθηκε η ελπίδα!
Κοίταξε γύρω σου παιδί μου. Δες αυτές τις χιλιάδες ανθρώπους που έγιναν πάλι η οικογένειά μας. Δες τα νέα παιδιά που αρνούνται να σκύψουν το κεφάλι. Αυτή η μεγάλη αγκαλιά είναι η απόδειξη ότι είμαστε όλοι ΕΝΑ. Ο άδικος θάνατός σας δεν έφερε μόνο δάκρυα· έφερε μια πρωτόγνωρη ενότητα. Έγινε ο σπόρος για μια Ελλάδα που αρχίζει να απαιτεί τον σεβασμό που της αξίζει.
Συνεχίζουμε με το κεφάλι ψηλά και την ψυχή μας γεμάτη φως. Το δίκιο μας είναι αλύγιστο και η απεριόριστη αγάπη μας είναι η απόλυτη δύναμη που θα νικήσει το κακό.
Μένουμε δυνατοί, προσηλωμένοι στην αλήθεια, στην αγάπη και στην ειρήνη.
Αξίες απαραίτητες για να φτιάξουμε έναν δίκαιο κόσμο.
Σήμερα , βγήκαμε ξανά στους δρόμους και αποδείξαμε για ακόμη μια φορά ότι το φως μπορεί να νικήσει το σκοτάδι !
Δικαιοσύνη παντού!
Σας ευχαριστώ που είστε δίπλα μας.»


Διαβάστε και την ανακοίνωση του Συλλόγου Ατόμων Πληγέντων Δυστυχήματος Τεμπών 28-2-2023:


Το Διοικητικό Συμβούλιο του «Συλλόγου Ατόμων Πληγέντων Δυστυχήματος Τεμπών 28-2-2023», με αίσθημα ευθύνης απέναντι στα μέλη του και την κοινωνία, προβαίνει στην ακόλουθη ανακοίνωση:

Επιλέξαμε να μην απαντήσουμε από την πρώτη στιγμή στις προκλήσεις, προκειμένου να μην εμπλακούμε σε «διαλόγους δρόμου» και να μην εγείρουμε νέες άγονες αντιπαραθέσεις. Η σιωπή μας όλο αυτό το διάστημα δεν ήταν ούτε δειλία, ούτε «κρυφτό». Ήταν μια συνειδητή επιλογή και μια υπεύθυνη στάση απέναντι στα τεράστια θέματα που απασχολούν τον Σύλλογο και την κοινωνία μας.

Όταν ο πλανήτης βρίσκεται στο κατώφλι ενός Γ' Παγκοσμίου Πολέμου και την ίδια στιγμή οι κρίσιμες δίκες για τα «χαμένα βίντεο» στη Λάρισα και τη Σύμβαση 717 στην Αθήνα βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη, ενώ η μεγάλη δίκη μπαίνει σε τροχιά για τις 23 Μαρτίου, οφείλουμε να είμαστε προσηλωμένοι στην ουσία και όχι στον θόρυβο.

Προς αποκατάσταση της αλήθειας και προστασία των ανθρώπων μας, διευκρινίζουμε:

1. Σχετικά με τη διαχείριση περιεχομένου:
Η αφαίρεση της πρόσφατης ανάρτησης της κας Καρυστιανού από την επίσημη ομάδα του Συλλόγου αποτελεί απόφαση του τρέχοντος Διοικητικού Συμβουλίου. Υπενθυμίζουμε ότι από τις αρχές Ιανουαρίου 2026, η κα Καρυστιανού δεν φέρει τη θεσμική ιδιότητα μέλους του Δ.Σ. Ως εκ τούτου, οποιαδήποτε ενέργεια διαχείρισης ή παρέμβασης που δεν τελεί υπό την έγκριση της νόμιμης διοίκησης, αφαιρείται άμεσα για τη διασφάλιση της θεσμικής τάξης και της ενιαίας έκφρασης του Συλλόγου.

2. Τεχνική διευκρίνιση για τα σχόλια:
Η απενεργοποίηση των σχολίων σε συγκεκριμένες δημοσιεύσεις δεν αποτέλεσε χειροκίνητη ενέργεια των διαχειριστών μας. Προκλήθηκε αυτόματα από τους αλγόριθμους ασφαλείας της πλατφόρμας του Facebook, λόγω της ασυνήθιστα μαζικής επιθετικής δραστηριότητας που δέχτηκε η σελίδα μας, η οποία ενεργοποίησε τα αυτόματα φίλτρα προστασίας από κακόβουλες επιθέσεις.

3. Καταγγελία Στοχοποίησης:
Καταδικάζουμε με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο την οργανωμένη προσπάθεια στοχοποίησης των εθελοντών μας. Η δημοσιοποίηση προσωπικών στοιχείων και απευθείας συνδέσμων (links) προς τα προσωπικά προφίλ των διαχειριστών μας αποτελεί παράνομη πρακτική. Πρόκειται για μια επικίνδυνη μεθοδολογία που σκοπό έχει τον εκφοβισμό, τη «δολοφονία χαρακτήρων» και την εισβολή στην ιδιωτική ζωή των ανθρώπων που προσφέρουν ανιδιοτελώς τις υπηρεσίες τους στον Σύλλογο.

4. Συντονισμένη επίθεση από «στρατιές» λογαριασμών: Έχουμε ήδη καταγράψει και χαρτογραφήσει τη μαζική εμφάνιση λογαριασμών χωρίς προηγούμενη δραστηριότητα, οι οποίοι ενεργοποιήθηκαν αιφνιδίως τις τελευταίες ημέρες, με αποκορύφωμα την 1η Μαρτίου. Αυτοί οι λογαριασμοί, λειτουργώντας ως συντονισμένος μηχανισμός, επαναλαμβάνουν πανομοιότυπα σχόλια κάτω από κάθε ανάρτηση, με μοναδικό στόχο τη χειραγώγηση της κοινής γνώμης και τη δημιουργία ψευδών εντυπώσεων περί δήθεν «λογοκρισίας».
Η ακεραιότητα και η ασφάλεια των εθελοντών μας είναι για εμάς αδιαπραγμάτευτη. Ο Σύλλογος έχει ήδη εκκινήσει νομικές διαδικασίες εναντίον όσων υποκινούν, ενορχηστρώνουν ή συμμετέχουν σε αυτές τις συντονισμένες επιθέσεις και τη στοχοποίηση προσώπων. Τα πλήρη στοιχεία των λογαριασμών, οι διευθύνσεις και οι αποδείξεις της δράσης τους βρίσκονται ήδη στη διάθεση των αρμόδιων αρχών και της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος.

Ο αγώνας για την αποκάλυψη της αλήθειας και την απόδοση Δικαιοσύνης είναι ιερός και δε θα επιτρέψουμε σε κανέναν «ψηφιακό στρατό» σκοπιμοτήτων να τον αμαυρώσει ή να τρομοκρατήσει τους ανθρώπους μας.

Το Διοικητικό Συμβούλιο

Σύλλογος Ατόμων Πληγέντων Δυστυχήματος Τεμπών 28-2-2023


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

του ακτιβιστή

1. Ο παράφρων Τραμπ δεν είναι η πρώτη φορά που προκαλεί με την ευθεία καταπάτηση των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου. Είχε προηγηθεί η επέμβαση στη Βενεζουέλα και η σύλληψη και φυλάκιση του Μαδούρου, ακολούθησε η εξοργιστική απαίτηση της προσάρτησης της Γροιλανδίας,
Και φυσικά δεν είναι μόνο η καταπάτηση του Διεθνούς Δικαίου αλλά και η ηθική παράκαμψη του κατοχυρωμένου δικαιώματος της διεθνούς διαπραγμάτευσης με παρουσία εκπροσώπων και τρίτων χωρών, που ενόσω αυτή διαρκούσε βομβάρδισε την ανεξάρτητη χώρα με την οποία διαπραγματευόταν δολοφονώντας τον ηγέτη της.

2. Το ανελεύθερο, θεοκρατικό και τυραννικό καθεστώς των μουλάδων δεν αναιρεί την διαπίστωση 1. Ούτε αποτελεί δικαιολογία για την επέμβαση που ούτε και οι ίδιοι οι δράστες δεν επικαλούνται και μάλιστα αρνούνται. Και φυσικά είμαι διαμετρικά ενάντιος στο αυταρχικό καθεστώς των μουλάδων που δεν δίστασε να εκκαθαρίσει χιλιάδες αντιφρονούντες, κυρίως νεολαίους και που φέρεται με απερίγραπτη σκληρότητα στο γυναικείο φύλο που είναι αντίθετο με τους ανελεύθερους και μουλάδικους ρατσιστικούς νόμους.
Αλλά αυτά τα καθεστώτα γκρεμίζονται από μέσα και από τα κάτω και όχι με ιμπεριαλιστικού πολεμικού τύπου εξωτερικές παρεμβάσεις.

3. Αν απλώς συλλογιστούμε για ποιον πραγματικό λόγο έχουμε την ανάφλεξη του κόσμου με την αηδιαστική επίθεση ΗΠΑ και Ισραήλ δεν θα δυσκολευτούμε να καταλήξουμε στα πιθανά συμπεράσματα:
  • Η πιθανολογούμενη οικονομική χρεωκοπία των ΗΠΑ σε συνδιασμού με τον έλεγχο τεραστίων ποσοτήτων Αμερικανικών ομολόγων από την Κίνα
  • Η γεωπολιτική ανταγωνισμός που θέλει τις ΗΠΑ να δυσκολεύουν την ενεργειακή ανεξαρτησία της Κίνας (αποκλεισμός μετά το φθηνό πετρέλαιο της Βενεζουέλας τώρα και του Ιράν) σε συνδυασμό με την υστέρησή τους στις αναγκαίες (και άφθονες στην Κίνα) σπάνιες γαίες
  • Ο έλεγχος από πλευράς των Αμερικανών σημαντικών πόρων και ενέργειας που θα τους επιτρέψει να έχουν τεράστια γεωπολιτικά πλεονεκτήματα έναντι ανταγωνιστών
  • Ο αρχέγονος φόβος του Ισραήλ για την αποφυγή ανάπτυξης οπλικών συστημάτων από αλλόφυλλα κράτη που το περιβάλλουν και που θέτει υπό αμφισβήτηση την ύπαρξή του
  • Ο πιθανολογούμενος υπό διαπραγμάτευση νέος χάρτης του κόσμου από τις κυρίαρχες μεγάλες δυνάμεις (ΗΠΑ και Ρωσία)
4. Παρ' ότι θεωρώ πως ορθά (μετά την πλήξη των Βρετανικών βάσεων - που είναι Αγγλικό έδαφος, όπως όλες οι Βάσεις) συνδράμουμε συμβολικά η πραγματικά στην άμυνα της Κύπρου, θα πρέπει να προσεχθεί ιδιαίτερα η "φάκα" που μπορεί να βρεθεί μπροστά μας μετά το τυράκι. Μην ξεχνάμε πως αναθεωρητές δεν είναι μόνο οι Αμερικάνοι και το Ισραήλ αλλά και η Τουρκία.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

Απίστευτος γι΄ άλλη μια φορά ο Εμμανουήλ Καραλής, υπερέβη στα 6,17 μέτρα στο πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου, στο κατάμεστο κλειστό στάδιο της Παιανίας.

Ο Έλληνας Ολυμπιονίκης ανέβηκε στη δεύτερη θέση όλων των εποχών, πίσω μόνο από τον Αρμάντ Ντουπλάντις και πάνω από τους τεράστιους Σεργκέι Μπούμπκα και Ρενό Λαβιλένι.

Ο Καραλής τοποθέτησε ύστερα τον πήχη στα 6,31 σε μια προσπάθεια να καταρρίψει το παγκόσμιο ρεκόρ του Ντουπλάντις, χωρίς να τα καταφέρει.

Αφού περίμενε δύο ώρες για ξεκινήσει τις προσπάθειές του σε έναν τελικό 15 ατόμων, έκανε δύο άλματα (5,70, 5,90) και στη συνέχεια τοποθέτησε τον πήχη στα 6,07, με διπλό στόχο: το πανελλήνιο ρεκόρ σε κλειστό στίβο (6,05) και την καλύτερη επίδοση στον κόσμο (6,06).

Ο «Μανόλο» πέρασε εντυπωσιακά πάνω από τον πήχη, τον βρήκε λίγο με το στήθος στο κατέβασμα, αλλά αυτός έμεινε στη θέση του και ο κόσμος σηκώθηκε από τη θέση του για να τον αποθεώσει.



Η συνέχεια ήταν στα 6,17, σε μια προσπάθεια να περάσει δεύτερος στη λίστα με τους καλύτερους επικοντιστές όλων των εποχών. Και τα κατάφερε ξεπερνώντας τον πήχη καθαρά, πολύ καθαρά με τη δεύτερη προσπάθεια.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading
Εγγραφή σε: Σχόλια (Atom)