Τραγωδία σημειώθηκε, το μεσημέρι της Δευτέρας, στο Άστρος Κυνουρίας, όταν δύο άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους μετά από ηλεκτροπληξία σε βουλκανιζατέρ
Τραγωδία σημειώθηκε σήμερα το μεσημέρι, Δευτέρα 30 Μαρτίου, στο Άστρος Κυνουρίας, όπου δύο άνδρες έχασαν τη ζωή τους από ηλεκτροπληξία που σημειώθηκε σε βουλκανιζατέρ.
Σύμφωνα με το astronews, οι δύο άνδρες έχασαν τη ζωή τους κατά την εκτέλεση εργασίας μεταφοράς ελαστικών με όχημα βαρέου τύπου («παπαγαλάκι»). Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι κατά την ανύψωση το μηχάνημα άγγιξε καλώδια ρεύματος με αποτέλεσμα οι δύο εργαζόμενοι να υποστούν ηλεκτροπληξία.
Στο σημείο έσπευσαν οχήματα της ΕΛΑΣ, και προσωπικό από το Κέντρο Υγείας Άστρους προκειμένου να ταυτοποιηθούν οι σοροί.
Το δυστύχημα ερευνάται από το Αστυνομικό Τμήμα Βόρειας Κυνουρίας.
Σύμφωνα με νεότερες πληροφορίες, τα θύματα του δυστυχήματος είναι δύο άνδρες, 57 και 33 ετών. Ο 57χρονος ήταν ο ιδιοκτήτης της επιχείρησης, ενώ ο 33χρονος ήταν υπάλληλος. Ο εισαγγελέας έχει ειδοποιηθεί και έχει δοθεί εντολή για νεκροψία – νεκροτομή για τα ακριβή αιτία του θανάτου.
Με πρωτοβουλία της κας Μαρίας Καρυστιανού, της μητέρας που αναδείχθησε σε σύμβολο αγώνα και ελπίδας για δικαιοσύνη μετά το έγκλημα στα Τέμπη, όπου έχασαν άδικα την ζωή τους 57 άνθρωποι, ανάμεσα στους οποίους και η κόρη της Μάρθη, η Κύπρος έγινε τόπος εκκίνησης για το εγχείρημα «Η Φωνή της Μητέρας».
Είναι μια πρωτοβουλία με ομιλήτριες από διαφορετικά κράτη που αναδεικνύει τη δύναμη της μητρικής αγάπης, φωνής, δύναμης, υπευθυνότητας και ελπίδας.
Η πρώτη αυτή συνάντηση που πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 28 Μαρτίου στη Λευκωσία, επιδιώκει τη δημιουργία μιας εστία γόνιμου διαλόγου, όπου μητέρες από διαφορετικές χώρες με κοινή τραγική εμπειρία απώλειας των παιδιών τους, δίνουν τη δική τους προσωπική μαρτυρία και αναδεικνύουν την μητρική αγάπη και φροντίδα, ως κοινή ανά τον κόσμο στάση ζωής, που χαρίζει στους πολίτες όλου του κόσμου συμφιλίωση, αλληλοκατανόηση, δίκαιη και ειρηνική συνύπαρξη.
Η πρωτοβουλία δεν αφορούσε μόνο τις απώλειες που προκύπτουν από πολέμους και συγκρούσεις, αλλά και εκείνες που συνδέονται με την κοινωνική αδιαφορία, την εγκληματική δράση ιθυνόντων, τις θεσμικές παραλείψεις και τις τραγωδίες που θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί. Μέσα από την εμπειρία της απώλειας, οι μητέρες μετατρέπουν τον πόνο και τη μνήμη σε δύναμη που διεκδικεί δικαιοσύνη, λογοδοσία και ειρήνη.
Η ομιλία της Μαρίας Καρυστιανού στην Λευκωσία:
Πέντε γυναίκες βρέθηκαν στην Κύπρο.
Πέντε γυναίκες που γέννησαν παιδιά που αντίκρυσαν τον θάνατο κατάματα ή ακόμα που με βίαιο κι άδικο τρόπο σφάλισαν για πάντα τα μάτια τους.
Πέντε γυναίκες για τις οποίες η ζωή τους έχει μετατραπεί σε ένα αβάστακτο μαρτύριο απώλειας και αφόρητο βάρος του αδιακίωτου θανάτου των παιδιών τους.
Πέντε γυναίκες που περιμένου την κάθαρση, την τιμωρία των ενόχων και την αποκατάσταση της αλήθειας.
Χαρίτα Μάντολες και Ανδριάνα Νικολάου από την Κύπρο, Μαρία Καρυστιανού από την Ελλάδα, Χίμπα Γουίσια από την Παλαιστίνη και Ολένα Βαρένικ Νεοκλέους από την Ουκρανία συμμετείχαν το απόγευμα του Σάββάτου στην εκδήλωση “Η φωνή των μητέρων” που έγινε στη Δημοσιογραφική Εστία στη Λευκωσία.
Πρώτη τον λόγο έλαβε η Χαρίτα Μάντολες μία γυναίκα – σύμβολο της τουρκικής εισβολής του 1974. Η ίδια ήταν 27 ετών με δύο μικρά παιδιά, όταν είδε να σκοτώνονται μπροστά στα μάτια της ο σύζυγός της, ο πατέρας της και πέντε άλλοι στενοί της συγγενείς.
Αυτό που κάνει εντύπωση στην περίπτωση της Χαρίτας Μάντολες είναι ότι, αν και έχουν περάσει σχεδόν 52 χρόνια από το 1974, το πάθος με τo οποίο εξιστορεί τα όσα τραγικά επισυνέβησαν τότε στην κατεχόμενη σήμερα Κερύνεια, μοιάζει λες και πρόκειται για γεγονότα του άμεσου παρελθόντος. Και η πίκρα στην ψυχή της ίδια, αναλείωτη…
Η κ.Μάντολες είπε ότι βρισκόταν στο σπίτι της στην περιοχή Πέντε Μίλι με τον σύζυγό της και τα δύο της παιδιά ενός και δύο χρονών καθώς και με τον πατέρα της. Θυμάται ότι μεταξύ πραξικοπήματος και εισβολής ο Πενταδάκτυλος φλεγόταν ενώ “έκαναν σινιάλο στους Τούρκους, να βγουν”.
Το Σάββατο στις 20 Ιουλίου 1974 θυμάται ότι άνοιξε το παράθυρο του σπιτιού της και μαύροι καπνοί είχαν καλύψει την ατμόσφαιρα και τότε ξύπνησε τον σύζυγό της ο οποίος της είπε ότι “ήρθαν οι Τούρκοι και να πάρουμε τα παιδιά να κρυφτούμε”.
“Αυτός πήρε τον γιό μας που δεν περπατούσε ακόμη και δύο μπιμπερά με γάλα κι εγώ πήρα την κόρη μας. Ξύπνησα και τον πατέρα μου, φωνάξαμε και την αδελφή μου και βρήκαμε καταφύγιο κάτω από τα λεμονόδεντρα”, είπε η κ. Μάντολες.
Πρόσθεσε ότι στη συνέχεια έγινε αυτό που λέμε “χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί την μάνα” και παιδιά μόνα τους έκλαιγαν κι αναζητούσαν γονείς και παπούδες.
Από το μικρό ραδιοφωνάκι που κρατούσαν γινόταν έκκληση για επιστράτευση και όντας έφεδροι ο σύζυγος και ο γαμπρός της, πήγαν στο στρατόπεδο στην Γλυκιώτισσα όπου δεν υπήρχαν όπλα και η προδοσία ήταν πλέον έκδηλη.
Επέστρεψαν στην περιοχή Πέντε Μίλι και τότε, σύμφωνα με τα όσα εξιστόρησε η κ. Μάντολες, οι Τούρκοι άρχισαν να πυροβολούν αδιακρίτως. Κρύφτηκαν σε ένα υπόγειο που ήταν κοντά και το επόμενο πρωί οι όλμοι έπεφταν πάνω από το σπίτι τους, ένας πληγωμένος Ελληνοκύπριος στρατιώτης, ζητούσε περίθαλψη την οποία του παρείχαν.
“Οι Τούρκοι είχαν περικυκλώσει το υπόγειο και τους ζητούσαν να παραδοθούν, μας ποδοπάτησαν όσα υπάρχοντα μάζεψαν μια κοπέλα αιμορραγούσε ανάμεσα στα πόδια της και κρατούσε κι ένα μωρό”, είπε η κ. Μάντολες.
Πρόσθεσε ότι ένας Τούρκος, “που δεν ήταν σαν τους άλλους” κρύφτηκε σε μια κουφάλα και με ένα σινιάλο κάθε μερικά λεπτά, μας βοήθησε να γλυτώσουμε τα γυναικόπαιδα με τα παιδιά μας”.
Παρά τα δεινά που πέρασε από τους Τούρκους, την τραγική απώλεια των δικών της, η κ. Μάντολες, εύχεται ο Θεός να έχει καλά αυτό τον Τούρκο και την οικογένειά του …μισό αιώνα μετά την τουρκική θυριωδία.
Επειτα, τον λόγο έλαβε η Μαρία Καρυστιανού, η κόρη της οποίας, βρήκε φρικτό θάνατο στο τραγικό σιδηροδρομικό ατύχημα των Τεμπών τον Φεβρουάριο του 2023.
Οπως είπε η κ. Καρυστιανού η 28η Φεβρουαρίου είναι μια νύχτα “που δεν τέλειωσε ποτέ” για να προσθέσει ότι “μπορεί ο κόσμος από εκείνη την ημέρα να συνεχίζει να κινείται γύρω μας αλλά εμείς ζούμε σε ένα σημείο που όλα έχουν παγώσει”.
“Οταν χάνεις το παιδί σου δεν χάνεις απλώς ενα άνθρωπο, δεν χάνεις απλώς μία παρουσία, χάνεις το πιο δυνατό κομμάτι της ψυχής σου, κι όμως μένεις όρθια όχι γιατί είσαι δυνατή αλλά γιατί δεν έχεις άλλη επιλογή κι από ένα σημείο και μετά καταλαβαίνεις ότι πρέπει να γίνεις η φωνή του παιδιού σου, η φωνή που δεν πρόλαβε να έχει”, είπε η κ. Κυριστιανού.
Ανέφερε ότι τότε είναι που μέσα στον απόλυτο πόνο γεννιέται κάτι άλλο, ένα ερώτημα, ένα αμείλικτο, γιατί, γιατί συνέβη, πώς συνέβη, ποιός ευθύνεται, πώς είναι δυνατόν για τον θάνατο ενός παιδιού να μην υπάρχει απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα.
Η κ Καρυστιανού είπε ότι για το δυστύχημα των Τεμπών “οι ποινικά υπόλογοι, Ελληνες πολιτικοί δεν ερευνώνται και δεν διώκονται, υπάρχει συγκάλυψη ώστε να αποκλειστεί η αλήθεια”.
Κατάγγειλε το γεγονός ότι ο χώρος του δυστυχήματος “όχι μόνο δεν διαφυλάχθηκε αλλά με την ενοχή και την συνενοχή εισαγγελέων και ανακριτών, Αστυνομίας και Πυροσβεστικής, μπαζώθηκε και κάτω από τα μπάζα χάθηκαν τα κόκκαλα των παιδιών μας”.
Η κ. Καρυστιανού είπε ότι μετά αυτά κι άλλα πολλά, “δεν υπάρχει άλλη λύση παρά να αρχίσει ένας άλλος δρόμος, ο δρόμος της διεκδίκησης όχι της εκδήκισης αλλά της δικαιοσύνης γιατί η δικαιοσύνη δεν είναι μια προσωπική εμμονή δεν είναι μια συναισθηματική εκτόνωση, είναι χρέος απέναντι στα παιδιά που χάθηκαν, απέναντι στην αλήθεια, στην κοινωνία, στα παιδιά που ζουν και πρέπει να προστατευθούν, χρέος που ανήκει σε όλους”.
Καταλήγοντας σημείωσε ότι δεν μιλά για πόνο “αλλά από πόνο κι αυτή είναι μεγάλη διαφορά διότι όταν μιλάς από πόνο δεν τον κοιτάς απ’ έξω, τον κουβαλάς, σε έχει ήδη αλλάξει, δεν τον έχεις νικήσει αλλά έχεις μάθει να στέκεσαι…”
Ακολούθως στο βήμα ανέβηκε η Ανδριάνα Νικολάου, μητέρα του εθνοφρουρού, Θανάση Νικολάου. Ο Θανάσης βρέθηκε νεκρός κάτω από την γέφυρα στην Άλασσα της Λεμεσού τον Σεπτέμβριο του 2005, με την αρχική ετυμηγορία να μιλά για αυτοχειρία ενώ 20 χρόνια μετά η θανατική ανάκριση έκανε λόγο για δολοφονία.
Η κ. Νικολάου είπε ότι “δεν φτάνει που σκότωσαν το παιδί μου, έκαναν και το παν για να αποκρύψουν την αλήθεια. Ο Θανάσης μου όμως δεν ήταν μια υπόθεση, ούτε φάκελος για να τον κλείσουν ήταν το παιδί που κράτησα στην αγκαλιά μου, το παιδί που γέννησα και μεγάλωσα με στοργή, αγάπη και προστασία σε μια ξένη χώρα, την Αυστραλία”.
Πρόσθεσε ότι από την ώρα που αντίκρυσε το παιδί της νεκρό κάτω από την τεράστια γέφυρα “έχασα τη ζωή κάτω από τα πόδια μου και ξεκίνησε ένας εφιάλτης που δεν τελειώνει, ένας εφιάλτης γεμάτος πόνο αλλά και θυμός κι απογοήτευση διότι αντί να βρω δικαιοσύνη βρήκα σιωπή κι αντί να βρω απαντήσεις άκουσα ότι πρέπει να το πάρω απόφαση, αντί να βρω στήριξη συνάντησα εμπαιγμούς και πόρτες κλειστες και το χειρότερο η προσπάθεια συγκάλυψης”.
Η κ. Νικολάου ανέφερε ότι “κάθε χρόνος που περνά χωρίς δικαίωση είναι μια δεύτερη δολοφονία και κάθε καθυστέρηση είναι μια πληγή που ανοίγει ξανά και αιμμορραγεί, κάθε ψέμα γίνεται δίκοπο μαχαίρι στην καρδιά της μάνας και τότε είναι που ρωτώ τον εαυτό μου σε τί κοινωνία ζουμε ;”.
Σημείωσε ότι ο αγώνας της δεν είναι μόνο για το παιδί της αλλά για όλα τα παιδιά, είναι για την δικαιοσύνη , την δημοκρατία και την αξιοπρέπεια αυτού του τόπου γιατί όταν υπάρχει συγκάλυψη δεν τραυματίζεται μόνο η οικογένεια, τραυματίζεται η εμπιστοσύνη όλων μας προς τους θεσμούς και μια κοινωνία χωρίς εμπιστοσύνη δεν μπορεί να προχωρήσει, είπε.
Οπως ανέφερε η κ. Νικολάου “δεν πρόκειται να ξεχάσουμε το έγκλημα που κουκουλώθηκε από τα πρώτα δέκα λεπτά στη σκηνή, από τους αρμόδιους και κατά συνέπεια από τους λειτουργούς της Νομικής Υπηρεσίας που μέχρι πρόσφατα αρνήθηκαν να ασκήσουν ποινικές διώξεις εναντίον των ατόμων που κατηγορήθηκαν από τους ποινικούς ανακριτές που διόρισαν οι ίδιοι”.
Πρόσθεσε ότι η απογοήτευσή μας είναι μεγάλη καθως “μετά από 20 χρόνια αγώνα και την εκταφή των λειψάνων και τις επιστημονικές εξετάσεις και δικαστικές αποφάσεις ότι ο Θανάσης δολοφονήθηκε δια στραγγαλισμού συνεχίζουμε να ανεβαίνουμε τον Γολγοθά μας”.
Καταλήγοντας η κ. Νικολάου είπε ότι για τον Θανάση “δεν ήταν μόνο εγκληματική αμέλεια από πλευράς των αξιωματικών του στρατού που δεν τον προστάτευσαν από τους ναρκομανείς και ταραξίες της μονάδας όπου υπηρετούσε όταν επανελειμμένα τους ζητήθηκε, ήταν η προμελετημένη δολοφονία του αμέσως μετά τις καταγγγελίες στις οποίες προέβη μετά από τις οποίες βρέθηκε νεκρος και παραμένει αδικαίωτος”.
Η Χίμπα Γουίσια από την Παλαιστίνη στον δικό της χαιρετισμό της είπε ότι παρά όλες τις δυσκολίες “συνεχίζουμε να αντέχουμε και να φροντίζουμε τα παιδιά μας όσο το θυμάρι και οι ελιές εξακολουθούν να φυτρώνουν στους κήπους μας”
Πρόσθεσε ότι το πραγματικό μας πρόβλημα είναι η κατοχή, “μια κατοχή που σκοτώνει τα παιδιά μας και καταστρέφει τα νοσοκομεία και τα σχολεία τους ενώ όπως γνωρίζετε 620 χιλιάδες μαθητές στη Γάζα έχουν στερηθεί την εκπαίδευση για τρίτη συνεχή χρονιά και επιπλέον 20 χιλιάδες παιδιά έχουν σκοτωθεί τα τελευταία δύο χρόνια από τις δυνάμεις κατοχής”.
Οπως είπε η κ. Γουίσα, “το πρόβλημά μας, είναι μία κατοχή που δεν αναγνωρίζει το δικαίωμα ενός παιδιού στη ζωή κάτι που έχει εκφραστεί από περισσότερους από ένα Ισραηλινούς αξιωματούχους οι οποίοι έχουν περιγράψει τα παιδιά ως ζώα και τα έχουν υποβάλει σε φρικτή κακοποίηση, σβήνοντας ακόμα και τσιγάρα στα αθώα τους σώματα”.
Καταλήγοντας ανέφερε ότι αν ρωτούσατε παιδιά της Παλαιστίνης για τα όνειρα και τις ελπίδες τους για το μέλλον οι απαντήσεις τους θα σόκαραν “γιατί τα παιδιά αυτά λένε ότι δεν ονειρεύονται και δεν σκέφτονται το μέλλον γιατί η κατοχή δεν θα τους αφήσει να ζήσουν για να μεγαλώσουν…”
Η Ολένα Βαρένικ Νεοκλέους στον δικό της χαιρετισμό είπε ότι η μητρότητα είναι η αρχή της ζωής, πηγή αγάπης, δύναμης και αδιάκοπης φροντίδας για να προσθέσει ότι σε όλο τον κόσμο, ανεξάρτητα από την γλώσσα και τον πολιτισμό, η μητέρα είναι το πρώτο πρόσωπο που μας διδάσκει την καλοσύνη, την εμπιστοσύνη και την ανθρωπιά.
Πρόσθεσε ότι είναι παρούσα στην εκδήλωση “για εκείνες τις μητέρες που βιώνουν πόνο βαθύ, για τις μητέρες που έχασαν τα παδιά τους, για τις μητέρες που ζουν με αγωνία για τα αγαπημένα τους πρόσωπα”.
Οπως ανέφερε η κ. Νεοκλέους ο πόνος της απώλειας ενός παιδιού ενώνει τις καρδιές ανεξάρτητα από την χώρα που ζούμε και τη γλώσσα που μιλάμε γιατι για μία μητέρα κάθε παιδί είναι ένας ολόκληρος κόσμος και ίσως για αυτό καταλαβαίνουμε τόσο καθαρά ότι δεν υπάρχουν ξένα παιδιά, είπε.
Αναφερόμενη στον τόπο καταγωγής της, το Ντονέσκ, δήλωσε ότι ως μητέρα βλέπει τον πόνο που έχουν υποστεί οι οικογένειες και οι μητέρες σε Ρωσία και Ουκρανία ως αποτέλεσμα της παρέμβασης τρίτων χωρών που έχει ως αντίκτυπο να πληττονται οι αδελφικοί λαοί μας”.
“Είναι για αυτό και θέλουμε να σταματήσει αυτή η αιματοχυσία και να έρθει η ειρήνη γιατί η απώλεια και ο πόνος δεν έχουν πλευρές και οι μητέρες υποφέρουν παντού”, είπε η κ. Νεοκλέους, κλείνοντας τον χαιρετισμό της και μαζί και τις παρεμβάσεις που έγιναν στην εκδήλωση.
Την εκδήλωση συντόνιζε η ηθοποιός και Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας, Μαρία Ιωάννου, η οποία κατά την έναρξη της εκδήλωσης είπε ότι η εκδήλωση αποτελεί “πρωτοβουλία διαλόγου, ευαισθητοποίησης κι ανθρώπινης συνάντησης που δίνει χώρο στη φωνή των μητέρων πέρα από σύνορα, πολιτικές διαφορές και διαφορετικές εμπειρίες απώλειας”.
Πρόσθεσε ότι “στόχος είναι να αναδειχθεί η ανάγκη για προστασία της ζωής, λογοδοσία και συλλογική ευθύνη”.
Στην εκδήλωση τηρήθηκε ενός λεπτού σιγή στη μνήμη των παιδιών που “χάθηκαν” σε πολεμικές συγκρούσεις και από τραγωδίες που συνδέονται με κρατική ή/και κοινωνική αδιαφορία.
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Υπάρχουν μερικοί νέοι αριθμοί σχετικά με τη διαθεσιμότητα πυρομαχικών και από τις δύο πλευρές της σύγκρουσης.
Η Washington Post αναφέρει ( αρχειοθετημένο ) ότι οι ΗΠΑ εκτόξευσαν περίπου 850 πυραύλους κρουζ Tomahawk εναντίον του Ιράν. Το συνολικό διαθέσιμο απόθεμα Tomahawk κυμαίνεται μεταξύ 3.000 και 4.000.
Αλλά το όριο για τη χρήση αυτών των όπλων μεγάλης εμβέλειας βρίσκεται αλλού. Οι πύραυλοι συνήθως εκτοξεύονται από σκάφη του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ. Έχουν περιορισμένο φορτίο έως και 72 Tomahawk το καθένα. Όταν αυτά εξαντληθούν, τα σκάφη πρέπει να εγκαταλείψουν το σημείο για να πάνε σε ένα φιλικό λιμάνι για επαναφόρτωση. (Η επαναφόρτωση μεγάλων πυραύλων στη θάλασσα έχει δοκιμαστεί από το 2014 και βρίσκεται ακόμη σε αρχικό στάδιο .)
Τα περίπου 16 αντιτορπιλικά και υποβρύχια που έχουν οι ΗΠΑ γύρω από τον Κόλπο έχουν πλέον ως επί το πλείστον «Winchester», δηλαδή δεν έχουν πλέον πυραύλους Tomahawk για να εκτοξεύσουν. Αλλά δεν μπορούν να εγκαταλείψουν ακόμη το πεδίο της μάχης, καθώς οι δυνατότητες αεράμυνάς τους εξακολουθούν να είναι απαραίτητες για την αντιμετώπιση ιρανικών πυραύλων.
Επίσης, λείπουν οι πύραυλοι αεράμυνας. Όπως ανέφερε το Βρετανικό Βασιλικό Ινστιτούτο Ενωμένων Υπηρεσιών (RUSI) πριν από τρεις ημέρες:
Πάνω από δώδεκα τύποι πυρομαχικών έχουν δαπανηθεί από τον συνασπισμό με ρυθμό που φαίνεται μη βιώσιμος. Ήδη, ο Διευθύνων Σύμβουλος της Rheinmetall, Άρμιν Πάπεργκερ, σημείωσε στις 19 Μαρτίου ότι τα παγκόσμια αποθέματα είναι «άδεια ή σχεδόν άδεια» και ότι εάν ο πόλεμος συνεχιστεί για έναν ακόμη μήνα «σχεδόν δεν έχουμε διαθέσιμους πυραύλους». ... Δεδομένου ότι το Ιράν έχει καταστρέψει τουλάχιστον δώδεκα ραντάρ και δορυφορικά τερματικά των ΗΠΑ και των συμμάχων, η αποτελεσματικότητα της αναχαίτισης μειώνεται. Η χρήση 10 ή 11 αναχαιτιστικών για έναν πύραυλο ή 8 πυραύλων Patriot για ένα drone καθίσταται μη βιώσιμη. ... Ο αμερικανικός στρατός απέχει περίπου ένα μήνα, ή λιγότερο, από το να ξεμείνει από πυραύλους επίγειας επίθεσης ATACMS/PrSM και αναχαιτιστικά THAAD . Το Ισραήλ βρίσκεται σε ακόμη πιο επισφαλή θέση, με τους πυραύλους αναχαίτισης Arrow να είναι πιθανό να έχουν δαπανηθεί πλήρως μέχρι τα τέλη Μαρτίου . Ενώ ο πόλεμος θα μπορούσε να συνεχιστεί με άλλα πυρομαχικά, αυτό συνεπάγεται την αποδοχή μεγαλύτερου κινδύνου για τα αεροσκάφη και την ανοχή περισσότερων «διαρροών» πυραύλων και drone που βλάπτουν δυνάμεις και υποδομές.
Το RUSI παρέχει ορισμένους πίνακες και πληροφορίες σχετικά με τις δυσκολίες του κλάδου στην αναπλήρωση των αποθεμάτων.
Από την άλλη πλευρά της εξίσωσης βρίσκεται η ζημιά που έχει προκαλέσει η αμερικανική εκστρατεία στο Ιράν. Πάνω από 10.000 «στόχοι» έχουν πληγεί, αλλά ο κύριος στόχος της εξουδετέρωσης των βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν απέχει ακόμη πολύ από το να επιτευχθεί :
Οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να διαπιστώσουν με βεβαιότητα μόνο ότι έχουν καταστρέψει περίπου το ένα τρίτο του τεράστιου πυραυλικού οπλοστασίου του Ιράν, καθώς ο πόλεμος των ΗΠΑ και του Ισραήλ στη χώρα πλησιάζει στο ορόσημο του ενός μήνα, σύμφωνα με πέντε άτομα που γνωρίζουν τις αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών.
Η κατάσταση περίπου ενός άλλου τρίτου είναι λιγότερο σαφής, αλλά οι βομβαρδισμοί πιθανότατα προκάλεσαν ζημιές, κατέστρεψαν ή έθαψαν αυτούς τους πυραύλους σε υπόγειες σήραγγες και καταφύγια, ανέφεραν τέσσερις από τις πηγές. Οι πηγές μίλησαν υπό τον όρο της ανωνυμίας, δεδομένης της ευαίσθητης φύσης των πληροφοριών.
Μία από τις πηγές ανέφερε ότι οι πληροφορίες ήταν παρόμοιες για την ικανότητα των μη επανδρωμένων αεροσκαφών του Ιράν , λέγοντας ότι υπήρχε κάποιος βαθμός βεβαιότητας ότι το ένα τρίτο έχει καταστραφεί ... Οι πληροφορίες έρχονται σε αντίθεση με τις δημόσιες δηλώσεις του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ την Πέμπτη ότι το Ιράν είχε «πολύ λίγους πυραύλους που είχαν απομείνει».
Αν συγκρίνει κανείς τον αριθμό των επιθέσεων ανά ημέρα, η αμερικανική πλευρά έχει ένα μεγάλο πλεονέκτημα. Αυτή τη στιγμή πραγματοποιεί περίπου 300 αποστολές την ημέρα, ρίχνοντας βόμβες και πυραύλους σε ιρανικούς στόχους. Το Ιράν εκτοξεύει περίπου 30 με 40 πυραύλους την ημέρα. Το ερώτημα όμως είναι η ποιότητα τέτοιων επιθέσεων. Η αμερικανική πλευρά έχει από την πρώτη κιόλας μέρα στοχοποιήσει πολιτικές υποδομές, όπως σχολεία και ιατρικές κλινικές, ενώ η ιρανική πλευρά έχει επιτεθεί σε στρατιωτικές και στρατιωτικοβιομηχανικές εγκαταστάσεις.
Σήμερα, οι αμερικανικές επιθέσεις έπληξαν ιρανικά χαλυβουργεία στο Χουζεστάν και στο Μομπαρακέχ κοντά στο Ισφαχάν. Το Ιράν ανακοίνωσε ότι θα ανταποδώσει πλήγματα σε παρόμοιες εγκαταστάσεις στο Ισραήλ και στα αραβικά κράτη του Κόλπου. Αυτή η ικανότητα ανταπόδοσης προστατεύει το Ιράν από τις δυνητικά πιο καταστροφικές επιθέσεις.
Η θέση του Ιράν του δίνει πλεονέκτημα κλιμάκωσης.
Οι συντάκτες του Economist , που μισεί το Ιράν, το αναγνωρίζουν αυτό όταν παροτρύνουν τις ΗΠΑ ( αρχειοθετημένο ) να αποδεχτούν ότι δεν έχουν κανέναν τρόπο να κερδίσουν αυτόν τον πόλεμο:
Εν ολίγοις, παρά την ισχύ και την πολυπλοκότητα της στρατιωτικής επίθεσης από την Αμερική και το Ισραήλ, το Ιράν αισθάνεται ότι έχει το πάνω χέρι έναντι του κ. Τραμπ. Έχει δείξει ότι είναι πιο ικανό από την Αμερική τόσο να προκαλέσει πόνο όσο και να τον αντέξει. Ο κ. Τραμπ ξεκίνησε τον πόλεμό του, ασυγχώρητα, χωρίς να προσφέρει μια στρατηγική λογική γι' αυτόν. Παρά τις επιχειρησιακές επιτυχίες και τον ανόητο ισχυρισμό του ότι έχει ήδη αλλάξει το καθεστώς στην Τεχεράνη, δεν έχει ακόμη αποκομίσει κανένα ουσιαστικό κέρδος από τις μάχες. Καθώς το πολιτικό κόστος αυξάνεται, ο κ. Τραμπ θα δεχθεί αυξανόμενη πίεση. ... Ο κ. Τραμπ πρέπει να συμφωνήσει σε πλήρη κατάπαυση του πυρός και να αναγκάσει το Ισραήλ να την τηρήσει. Οι συνομιλίες για το άνοιγμα του στενού και την απομάκρυνση του Ιράν από το πυρηνικό του πρόγραμμα θα είναι εξαιρετικά δύσκολες. Και οποιαδήποτε τελική συμφωνία θα είναι χειρότερη από ό,τι θα μπορούσε να είχε επιτευχθεί πριν από την έναρξη του πολέμου, επειδή ο κ. Τραμπ έχει άθελά του ενισχύσει το χέρι των σκληροπυρηνικών και έχει καταστήσει σαφές την επιρροή που έχουν πάνω στο στενό. Το αποτέλεσμα είναι ότι προς το παρόν, τουλάχιστον, το πλεονέκτημα βρίσκεται στο Ιράν.
Ο Τραμπ θα μπορούσε φυσικά να επιλέξει την εναλλακτική και να κλιμακώσει τον πόλεμο. Αλλά η προοπτική να γίνει αυτό δεν είναι καλύτερη από την τρέχουσα θέση.
Εν τω μεταξύ, οι σύμμαχοι των ΗΠΑ υποφέρουν από τον πόλεμο που έχουν ξεκινήσει οι ΗΠΑ. Η Αυστραλία βρίσκεται σε ιδιαίτερα κακή θέση. Ενώ παράγει και εξάγει αργό πετρέλαιο, εξαρτάται από τις εισαγωγές πετρελαϊκών προϊόντων από την Ασία. Καθώς αυτά δεν είναι πλέον διαθέσιμα, πρέπει να αγοράζει ντίζελ και βενζίνη από άλλες πηγές, οι οποίες είναι εξαιρετικά ακριβές:
Οι χρόνοι διαμετακόμισης από την ακτή του Κόλπου των ΗΠΑ προς την Αυστραλία εκτείνονται σε 55-60 ημέρες, με το κόστος μεταφοράς να φτάνει περίπου τα 20 δολάρια/βαρέλι, σε σύγκριση με τις τυπικές διαδρομές Ασίας-Ειρηνικού που πριν από την κρίση ήταν 5-6 δολάρια/βαρέλι. Η δυναμική των τιμών των περιφερειακών προϊόντων εξασθένησε για λίγο αυτό το μειονέκτημα: στις 18 Μαρτίου, η βενζίνη και το ντίζελ που παραδόθηκαν από τη Σιγκαπούρη και το Χιούστον συγκλίνουν περίπου στα 161 δολάρια/βαρέλι. Από τις 25 Μαρτίου, τα φορτία της Σιγκαπούρης φαίνονται ξανά πιο ελκυστικά - περίπου 153 δολάρια/βαρέλι έναντι 164 δολαρίων/βαρέλι από το Χιούστον. Αλλά η τιμολόγηση δεν είναι πλέον ο καθοριστικός παράγοντας. Το ζήτημα έχει μετατοπιστεί στη φυσική διαθεσιμότητα. Με τα απούλητα φορτία στην Ασία να σπανίζουν όλο και περισσότερο, οι ΗΠΑ - παρά τις μεγαλύτερες διαδρομές και τα ακριβότερα φορτία - μπορεί να γίνουν η μόνη αξιόπιστη διέξοδος από αυτό το αδιέξοδο των εισαγωγών για την Καμπέρα.
Οι παγκόσμιες προμήθειες αργού πετρελαίου εξακολουθούν να μειώνονται. Οι τιμές της βενζίνης και του ντίζελ στις ΗΠΑ εξακολουθούν να αυξάνονται. Κάποιος αναρωτιέται πόσο καιρό θα χρειαστεί για να απαγορεύσει ο Τραμπ και οι ΗΠΑ όλες τις εξαγωγές πετρελαϊκών προϊόντων. Αυτή θα είναι η στιγμή που η Αυστραλία θα συνειδητοποιήσει την πραγματική αξία της συμμαχίας της με τις ΗΠΑ.
Σε αυτήν την έκθεση, η Ειδική Εισηγήτρια για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στα κατεχόμενα από το 1967 παλαιστινιακά εδάφη εξετάζει τη συστηματική χρήση βασανιστηρίων από το Ισραήλ εναντίον Παλαιστινίων στα κατεχόμενα από τις 7 Οκτωβρίου 2023 παλαιστινιακά εδάφη, συμπεριλαμβανομένων πρακτικών τόσο εντός όσο και εκτός φυλακής που πληρούν τα κριτήρια για γενοκτονία βάσει της Σύμβασης για την Πρόληψη και Τιμωρία του Εγκλήματος της Γενοκτονίας. Καταγράφει πώς τα βασανιστήρια έχουν γίνει αναπόσπαστο μέρος της κυριαρχίας και της τιμωρίας που επιβάλλεται σε άνδρες, γυναίκες και παιδιά, τόσο μέσω κακοποιήσεων κατά την κράτηση όσο και μέσω μιας αδιάκοπης εκστρατείας αναγκαστικής εκτόπισης, σφαγών, στερήσεων και καταστροφής όλων των μέσων διαβίωσης, με στόχο την πρόκληση μακροχρόνιου συλλογικού πόνου και ταλαιπωρίας. Ένα συνεχές και διάχυτο καθεστώς ψυχολογικού τρόμου επιβάλλεται σε όλη την επικράτεια, σχεδιασμένο να συντρίψει σώματα, να απογυμνώσει έναν λαό από την αξιοπρέπειά του και να τον εκδιώξει από τη γη του. Δεν πρόκειται για περίπτωση τυχαίας βίας. Είναι η αρχιτεκτονική του αποικιακού εποικισμού, χτισμένη σε θεμέλια απανθρωποποίησης και συντηρούμενη από μια πολιτική σκληρότητας και συλλογικών βασανιστηρίων.
Εισαγωγή
• Στην παρούσα έκθεση, ο Ειδικός Εισηγητής για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στα παλαιστινιακά εδάφη που κατέχονται από το 1967 εξετάζει τη χρήση βασανιστηρίων – την εκ προθέσεως πρόκληση έντονου πόνου ή ταλαιπωρίας, είτε σωματικού είτε ψυχικού, για σκοπούς που περιλαμβάνουν εκφοβισμό και εξαναγκασμό ή για οποιονδήποτε λόγο που βασίζεται σε διακρίσεις – από το Ισραήλ εναντίον των Παλαιστινίων ως ομάδας, και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι τα βασανιστήρια αποτελούν δομικό χαρακτηριστικό της συνεχιζόμενης γενοκτονίας και του ευρύτερου εποικιστικού-απαρτχάιντ.
• Καθώς η αποστολή της παρεμποδίστηκε από το Ισραήλ, η Ειδική Εισηγήτρια συγκέντρωσε σχετικές πληροφορίες μέσω γραπτών ανακοινώσεων, συμπεριλαμβανομένων περισσότερων από 300 μαρτυριών που συλλέχθηκαν από πολυάριθμους οργανισμούς· εξ αποστάσεως διαβουλεύσεις με νομικούς εμπειρογνώμονες και επιζώντες βασανιστηρίων· και μια ανασκόπηση πρωτογενών και δημόσιων πηγών, συμπεριλαμβανομένων μαρτυριών από Ισραηλινούς πληροφοριοδότες.
Τα βασανιστήρια ήταν ανέκαθεν κεντρικό στοιχείο της εκδίωξης των Παλαιστινίων από το Ισραήλ. Ωστόσο , από τον Οκτώβριο του 2023, το Ισραήλ έχει καταφύγει σε βασανιστήρια σε κλίμακα που υποδηλώνει συλλογική εκδίκηση και καταστροφική πρόθεση. Η στοχοποίηση των Παλαιστινίων «ως ολόκληρου του έθνους που φέρει την ευθύνη», σύμφωνα με τα λόγια του Ισραηλινού προέδρου Ισαάκ Χέρτζογκ, είναι εμφανής στη βιαιότητα του ισραηλινού συστήματος κράτησης και στο ευρύτερο καθεστώς φυλακών που επιβάλλεται σε όλους τους Παλαιστίνιους. Παρουσιαζόμενες ως απαραίτητες για την «ασφάλεια» του Ισραήλ, αυτές οι πρακτικές αποτελούν μέρος ενός ιδεολογικού σχεδίου κοινωνικής καταστροφής, ομαλοποίησης της σκληρότητας και στόχευσης στον πολιτικό στόχο της αποδυνάμωσης του παλαιστινιακού «έθνους».
Η κλιμάκωση των βασανιστηρίων στα ισραηλινά κέντρα κράτησης αποτελεί μέρος ενός συντονισμένου σχεδίου. Ο Υπουργός Εθνικής Ασφάλειας της χώρας, Ιταμάρ Μπεν-Γκβιρ, ο οποίος επιβλέπει τη διοίκηση των ισραηλινών φυλακών, έχει προωθήσει την «επανάστασή του στις φυλακές», η οποία έχει θεσμοθετήσει μια πολιτική ταπείνωσης. Στις 14 Νοεμβρίου 2023, ο υπουργός διέταξε οι Παλαιστίνιοι κρατούμενοι που χαρακτηρίζονται ως «τρομοκράτες» να κρατούνται με χειροπέδες σε σκοτεινά κελιά εξοπλισμένα με σιδερένια κρεβάτια και λάκκους, και να υποβάλλονται στην επαναλαμβανόμενη αναπαραγωγή του ισραηλινού εθνικού ύμνου. Ζήτησε επίσης την θανατική ποινή για τους Παλαιστίνιους κρατούμενους - μια κυνική λύση στο πρόβλημα υπερπληθυσμού που δημιουργήθηκε από τις μαζικές συλλήψεις του Ισραήλ.
• Τα βασανιστήρια δεν περιορίζονται σε κελιά και αίθουσες ανακρίσεων. Υπό το σωρευτικό αποτέλεσμα των μαζικών εκτοπίσεων πληθυσμού, των πολιορκιών, της άρνησης βοήθειας και τροφίμων, της αχαλίνωτης βίας του στρατού και των εποίκων, και της διάχυτης επιτήρησης και τρομοκρατίας, τα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη έχουν γίνει τόπος συλλογικής τιμωρίας, όπου η καταστροφή των συνθηκών διαβίωσης μετατρέπει τη γενοκτονική βία σε όργανο συλλογικών βασανιστηρίων με μακροπρόθεσμες σωματικές και ψυχολογικές συνέπειες για τον κατεχόμενο πληθυσμό. Αυτό το καθεστώς, που κατέστη δυνατό χάρη στην παγκόσμια βιομηχανία ασφάλειας και την αδράνεια τρίτων κρατών, απανθρωποποιεί τους Παλαιστίνιους, τους υποβάλλει σε πολλαπλές μορφές ταπείνωσης και βίας και ενσταλάζει συλλογικό φόβο.
• Σε όλη την κατεχόμενη παλαιστινιακή επικράτεια, οι ισραηλινές αρχές έχουν δημιουργήσει ένα «βασανιστικό περιβάλλον» σχεδιασμένο να κάμψει την αντίσταση, την αξιοπρέπεια και την επιμονή (sumud). Όπως έχουν δηλώσει ανοιχτά ο Υπουργός Οικονομικών Μπεζαλέλ Σμότριτς και άλλοι αξιωματούχοι των οποίων οι δηλώσεις αναλύονται σε αυτήν την έκθεση και οι οποίοι έχουν υποστηρίξει τη συνεχιζόμενη γενοκτονία και τα συλλογικά βασανιστήρια, ο απώτερος και δεδηλωμένος στόχος είναι η αναγκαστική απέλαση των Παλαιστινίων για να καταστεί δυνατή η προσάρτηση και η κατάκτηση από τους εποίκους.
• Στο πλαίσιο της προτεινόμενης «νέας Νάκμπα», ο συνδυασμός πρακτικών βασανιστηρίων τόσο εντός όσο και εκτός κράτησης που καταγράφεται στην παρούσα έκθεση καταδεικνύει τη στενή σχέση μεταξύ βασανιστηρίων και αποικιακής γενοκτονίας. Όταν τα βασανιστήρια χρησιμοποιούνται συστηματικά εναντίον ενός πληθυσμού «ως τέτοιου», αποτελούν τόσο μέσο κυριαρχίας όσο και απόδειξη γενοκτονικής πρόθεσης κατά την έννοια του Άρθρου II(β) της Σύμβασης για την Πρόληψη και Τιμωρία του Εγκλήματος της Γενοκτονίας.
• Αν πρόκειται ποτέ να αποδοθεί δικαιοσύνη, πρέπει να αναγνωριστεί ότι, στο πλαίσιο της γενοκτονίας, τα βασανιστήρια, είτε κατά την κράτηση είτε εκτός κράτησης, είναι εγγενώς εκ προθέσεως και σκόπιμα. Η διαρκής χρήση τους σε βάθος χρόνου και χώρου εναντίον του ίδιου πληθυσμού αποτελεί απόδειξη πολιτικών που αποσκοπούν στη σωματική και ψυχολογική καταστροφή αυτής της ομάδας.
* Η Φραντσέσκα Πάολα Αλμπανέζε (30 Μαρτίου 1977) είναι Ιταλίδα νομικός και ειδική στα ανθρώπινα δικαιώματα η οποία υπηρετεί ως Ειδική Εισηγήτρια των Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) για τα κατεχόμενα Παλαιστινιακά εδάφη από την 1η Μαΐου 2022· αρχικά διορίστηκε για τριετή θητεία , και τον Απρίλιο του 2025 επιβεβαιώθηκε για ακόμα τρία χρόνια. Είναι η πρώτη γυναίκα που κατέχει αυτή τη θέση.
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Με στόχο τη διάδοση της παραδοσιακής καλλιέργειας και τη διατήρηση των ντόπιων ποικιλιών, διοργανώνεται φέτος η 26η Γιορτή Σπόρων του Πελίτι, προσκαλώντας μικρούς και μεγάλους σε μια ξεχωριστή ανοιξιάτικη γιορτή.
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 18 Απριλίου 2026, από τις 10:00 το πρωί έως τις 16:00 το απόγευμα, στη γη του Πελίτι στο Μεσοχώρι Παρανεστίου Δράμας.
Οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να προμηθευτούν δωρεάν παραδοσιακούς σπόρους, με τη διανομή να πραγματοποιείται από τις 10:00 έως τις 14:00. Η κεντρική είσοδος θα ανοίξει νωρίτερα, στις 09:30 το πρωί, ενώ η είσοδος είναι ελεύθερη για όλους.
Εθελοντές για συσκευασία σπόρων
Στα πλαίσια της 26ης Γιορτής Σπόρων του Πελίτι το Οικόπολις στη Θεσσαλονίκη έχει αναλάβει να συσκευάσει σπόρους. Καθημερινά στο Οικόπολις από τις 6μμ έως τις 9μμ Πτολεμαίων 29α, 5ος όροφος στη Θεσσαλονίκη. Ευχαριστούμε θερμά το Οικόπολις για αυτή τη μεγάλη βοήθεια. Μπορείτε να πάτε και εσείς καθημερινά https://peliti.gr/syskevasia-sporon-sto-oikopolis-sti.../
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Ισραηλινοί στρατιώτες βασάνισαν ένα παιδί ενός έτους στην κεντρική Γάζα για να αναγκάσουν τον πατέρα του να ομολογήσει κατά τη διάρκεια ανάκρισης, μετέδωσε την Κυριακή το Palestine TV , επικαλούμενο τον Παλαιστίνιο δημοσιογράφο Οσάμα αλ-Καλούτ.
Το κανάλι μετέδωσε εικόνες που έδειχναν τα τραύματα του παιδιού, που αναγνωρίστηκε ως Καρίμ, μετά τη σύλληψή του από τις ισραηλινές δυνάμεις κοντά στο στρατόπεδο προσφύγων αλ-Μαγκάζι στην κεντρική Λωρίδα της Γάζας.
Μάρτυρες δήλωσαν ότι ο πατέρας του παιδιού, Οσάμα Αμπού Νάσαρ, υπέστη ψυχικά τραύματα από τον θάνατο ενός αλόγου από το οποίο αντλούσε το εισόδημά του. Ενώ πήγαινε το παιδί του για ψώνια, δέχθηκε εχθρικά πυρά κοντά στο σπίτι του και αναγκάστηκε από Ισραηλινούς στρατιώτες να αφήσει τον 18 μηνών γιο του στο έδαφος και να πάει σε ένα κοντινό στρατιωτικό σημείο ελέγχου, όπου τον έγδυσαν και τον ανέκριναν.
Οι ισραηλινές δυνάμεις βασάνισαν το παιδί μπροστά στον πατέρα του, καίγοντάς του το πόδι με τσιγάρα, τρυπώντας το και καρφώνοντάς του ένα καρφί στο πόδι, όπως επιβεβαιώνεται από ιατρική έκθεση.
Η έκθεση αναφέρει ότι το παιδί είχε εγκαύματα από τσιγάρα και τραύματα από τρυπήματα στο πόδι που προκλήθηκαν από καρφί.
Το παιδί αφέθηκε ελεύθερο περίπου δέκα ώρες αργότερα και επέστρεψε στην οικογένειά του από τη Διεθνή Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού στο αλ-Μαγκάζι, αλλά ο πατέρας παραμένει υπό ισραηλινή κράτηση.
Η οικογένεια έχει απευθύνει έκκληση σε διεθνείς οργανισμούς να παρέμβουν για να εξασφαλίσουν την απελευθέρωση του πατέρα και να του επιτρέψουν να συνεχίσει την ιατρική του περίθαλψη.
Τουλάχιστον 677 Παλαιστίνιοι έχουν σκοτωθεί και 1.813 έχουν τραυματιστεί σε ισραηλινές επιθέσεις στη Λωρίδα της Γάζας από την εφαρμογή της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς τον Οκτώβριο του 2025, ανακοίνωσε το Υπουργείο Υγείας.
Αυτή η εκεχειρία έθεσε τέλος στον γενοκτονικό πόλεμο που διεξάγει το Ισραήλ τα τελευταία δύο χρόνια, ο οποίος έχει σκοτώσει περισσότερους από 72.200 Παλαιστίνιους και έχει τραυματίσει περισσότερους από 171.000 από τον Οκτώβριο του 2023, και έχει οδηγήσει στην καταστροφή περίπου του 90% των πολιτικών υποδομών.
Πόσο πιο κάτω να οδηγήσουν το επίπεδο δικαιοσύνης οι νεοδημοκράτες υπουργοί της διαπλοκής και συγκάλυψης;
Πόσο πιο θρασείς να γίνουν οι τύποι αυτοί που δεν διαθέτουν ούτε ψίχουλα ενσυναίσθησης και δυνατότητα αυτοπεριορισμού της αλαζονίας τους;
Πόσο περισσότερο προκλητικοί θα συνεχίσουν να παρουσιάζονται απέναντι στην κοινωνία και ιδιαίτερα απέναντι στους ταλαιπωρημένους συγγενείς των θυμάτων των Τεμπών, για τη δολοφονία των οποίων ευθύνονται οι ίδιοι;
Τί βρήκε να πει ο ανεκδιήγητος Φλωρίδης στις δικαιολογημένες αιτιάσεις των συγγενών, δικηγόρων, δημοσιογράφων για τον πλήρως ανεπαρκή χώρο εκδίκασης της δολοφονίας των Τεμπών μετά από τρία χρόνια;
Επιλέγοντας να απευθυνθεί στην Μαρία Καρυστιανού χυδαιολόγησε λέγοντας πως «στις δίκες δεν προβλέπονται ειδικές θέσεις για υποψήφιους αρχηγούς κομμάτων».
Τί μεγαλύτερη κατάντια για έναν γυρολόγο πολιτικό που εξαργύρωσε με την υπουργική θέση το κατ' εντολή μπάζωμα του εγκλήματος και των κολοσιαίων ευθυνών του Μητσοτακικού συρφετού.
Και η Μαρία Καρυστιανού απάντησε στις ύβρεις του:
Μια χώρα που δίδαξε τη δημοκρατία ζει την κατάντια να έχει Υπουργό Δικαιοσύνης τον Γιώργο Φλωρίδη, ένα πρόσωπο, το οποίο στερείται ενσυναίσθησης και στοιχειωδών γνώσεων για το ότι οι παράγοντες της δίκης, διάδικοι, μηνυτές, κατηγορούμενοι, συνήγοροι και μάρτυρες πρέπει να έχουν θέσεις και όχι να στοιβάζονται όρθιοι, σαν τα ποντίκια. Και όχι βέβαια οι υποψήφιοι αρχηγοί που μονοπωλούν τη σκέψη σας κ. Φλωρίδη γιατί αποκαλύπτουν τα συνεχή σκάνδαλα της Κυβέρνησης που σήμερα υπηρετείτε και έτσι τρίζει η δική σας “καρεκλίτσα”, με την οποία και μόνο ασχολείστε.
Πέρα από αυτά όμως καλώ το ΤΕΕ να κάνει αυτοψία, επιμέτρηση και πιστοποίηση για το αν ο προυπολογισμός της ανακαίνισης του 1.600.000 ευρώ αληθινά υλοποιήθηκε ή όχι και αν ναι με ποιό ποσοστό υπεριτμολόγησης. Και βέβαια καλώ το ΤΕΕ να συγκρίνει την αίθουσα - αχούρι που ανακαίνισε ο κ. Φλωρίδης με 1.600.000€ με την από πολλού λειτουργούσα δικαστική αίθουσα του Εφετείου Αθηνών, όπου έγιναν οι μεγάλες δίκες, ώστε πέρα από την αναισθησία, αναλγησία, υποκρισία και ειρωνεία, να αναδειχθεί περίτρανα και το ψεύδος του. Φτάνει πια η ατιμωρησία. Απαιτούμε ΛΟΓΟΔΟΣΙΑ για το δημόσιο χρήμα ΠΟΥ ΚΑΤΑΣΠΑΤΑΛΑΤΕ και ΣΕΒΑΣΜΟ στους ΠΟΛΙΤΕΣ της χώρας!
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Στο Εθνικό Πάρκο Δάσους Δαδιάς καταγράφεται από το πρώτο δεκαήμερο του Μάρτη ένα από τα σοβαρότερα περιστατικά μαζικής δηλητηρίασης άγριας ζωής της τελευταίας πενταετίας.
Μια «αλυσίδα» θανάτου, με καταγεγραμμένα θύματα μέχρι στιγμής, εννέα Μαυρόγυπες, τέσσερις Γερακίνες, τέσσερις Κόρακες, έναν λύκο, πέντε αλεπούδες και δύο κουνάβια, ενώ τρεις Μαυρόγυπες που δηλητηριάστηκαν κατάφεραν, μετά από έγκαιρο εντοπισμό να επιβιώσουν.
Τα άγρια ζώα δηλητηριάστηκαν από φόλες, οι οποίες είχαν τοποθετηθεί επιλεγμένα σε διαφορετικά σημεία εντός του Εθνικού Πάρκου.
Μάλιστα οι φόλες περιλάμβαναν υπολείμματα από Ζαρκάδι, προστατευόμενο είδος, του οποίου το κυνήγι απαγορεύεται στην Ελλάδα αυστηρά βάσει της ισχύουσας δασικής νομοθεσίας, γεγονός που ίσως μαρτυρά και την ταυτότητα των δραστών.
Από τις 11 Μαρτίου, όταν και εντοπίστηκαν τα πρώτα νεκρά ζώα έχουν κινητοποιηθεί αρμόδιοι και τοπικοί φορείς, ενώ το δάσος παρακολουθείται καθημερινά, με περιπολίες των Περιβαλλοντικών Οργανώσεων και πομπούς που έχουν τοποθετηθεί στα διασωθέντα πτηνά.
«Για εννιά μέρες έγιναν περιπολίες ώστε να εντοπίσουμε και να απομακρύνουμε τα δολώματα και τα νεκρά ζώα από το δάσος» επισημαίνει μιλώντας στα Μακεδονικά Νέα η Ελισάβετ Κρετ, περιβαλλοντολόγος και χειρίστρια του ειδικά εκπαιδευμένου σκύλου ανιχνευτή δηλητηριασμένων δολωμάτων της Εταιρείας Προστασίας Βιοποικιλότητας Θράκης.
Στις έρευνες συμμετείχαν τέσσερις σκύλοι, από την Εταιρεία Προστασίας Βιοποικιλότητας Θράκης, τον ΟΦΥΠΕΚΑ και τον Κυνηγετικό Σύλλογο Ορεστιάδος.
«Ήταν σημαντικό εκτός από τις φόλες να απομακρυνθούν και τα δηλητηριασμένα ζώα γιατί λειτουργούν ως δολώματα για άλλα ζώα. Συνελέγησαν λοιπόν από τις αρμόδιες υπηρεσίες και στάλθηκαν για τοξικολογικές αναλύσεις, ώστε να διαπιστωθεί και το δηλητήριο που χρησιμοποιήθηκε» αναφέρει η κα. Κρετ.
Αν και η χρήση δηλητηριασμένων δολωμάτων έχει απαγορευτεί στην Ελλάδα από το 1993, σύμφωνα με την περιβαλλοντολόγο, αποτελεί κοινή κοινή πρακτική στην ύπαιθρο, για να εξοντώνονται άγρια ζώα, όπως λύκοι και αλεπούδες και αδέσποτα σκυλιά.
Στην προκειμένη περίπτωση τα σπάνια πτηνά που φιλοξενεί το Εθνικό Πάρκο Δάσους Δαδιάς αποτελούν περισσότερο παράπλευρη απώλεια παρά στόχο των ασυνείδητων. «Μεγάλη οικολογική καταστροφή»
«Είναι λίγοι αυτοί που τοποθετούν τις φόλες αλλά δημιουργούν πολύ μεγάλη καταστροφή. Μιλάμε για εννέα νεκρά πουλιά, των οποίων ο πληθυσμός εδώ είναι περίπου 130 άτομα. Οπότε μιλάμε για θανάτωση του 10% του πληθυσμού Μαυρόγυπα στη Δαδιά. Πρόκειται για μεγάλη οικολογική καταστροφή» γνωστοποιεί η κα. Κρετ.
Με το περιστατικό δηλητηρίασης, όπως εκτιμά η ίδια, η ανάκαμψη του είδους πάει πίσω, μετά το ρεκόρ αναπαραγωγής του περασμένου έτους, που προκάλεσε αισιοδοξία για τη φυσιολογική λειτουργία του οικοσυστήματος.
«Μετά την καταστροφική πυρκαγιά ο Μαυρόγυπας είχε αρχίσει να βρίσκει και πάλι τους ρυθμούς του στο δάσος, είχαν αυξηθεί οι φωλιές, μόλις είχε ξεκινήσει η αναπαραγωγική περίοδος και έγινε αυτή η εγκληματική πράξη».
«Πρέπει σίγουρα να συνεχιστεί η παρακολούθηση του πληθυσμού» τονίζει η κα. Κρετ αναφορικά με τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν για την προστασία του Μαυρόγυπα στη Δαδιά.
Τέλος στέκεται στη φύλαξη του Εθνικού Πάρκου από τις αρμόδιες Αρχές και στην ενδελεχή έρευνα για τον εντοπισμό των δραστών και την επιβολή προστίμων, ώστε να αποτραπούν μελλοντικά περιστατικά δηλητηρίασης άγριων ζώων.
Για το εν λόγω συμβάν έχουν συντάξει κείμενο οκτώ Περιβαλλοντικές Οργανώσεις που δραστηριοποιούνται στην περιοχή και ζητούν από την Πολιτεία:Να κινήσει όλα τα μέσα που έχει στη διάθεσή της για την εξιχνίαση κακουργημάτων, όπως ανακρίσεις, αξιοποίηση υλικού από κάμερες κυκλοφορίας, άρση απορρήτου τηλεπικοινωνιών κ.ά. Να διεξαχθούν άμεσα εξονυχιστικές και πλήρεις επιτόπιες έρευνες, τοξικολογικές εξετάσεις στα ευρήματα, και νεκροψίες όλων των νεκρών ατόμων ώστε να συγκεντρωθεί μια εμπεριστατωμένη δικογραφία. Να αναλάβει αποφασιστικά τον συντονισμό όλων των εμπλεκόμενων φορέων και υπηρεσιών για τη βέλτιστη επικοινωνία και αποτελεσματική συνεργασία τους στη διαλεύκανση της υπόθεσης.
Επιπροσθέτως όπως γνωστοποιείται, στο αμέσως επόμενο διάστημα θα ζητήσουν έκτακτη συνάντηση με την ηγεσία του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, για να συζητηθεί εκτενώς το ζήτημα, καθώς και τα επόμενα βήματα που πρέπει να γίνουν.
