ΚΟΙΝΩΝΙΑ

του Finian Cunningham, Zero Hedge 22-3-2019, Strategic Culture

[Το παρόν ξεχωριστό άρθρο του διεθνώς έγκυρου Ιρλανδού δημοσιογράφου μεταφράστηκε με εσωτερικό δισταγμό και επιφύλαξη για τις -παράτολμες και ασυμβίβαστες με εδραιωμένες θέσεις και εκτιμήσεις περί ισορροπιών και δυνατοτήτων- ριζοσπαστικές ερμηνείες και χαρακτηρισμούς του. Με το τέλος της μετάφρασης όμως, έπεσε η είδηση, ότι σε αεροδρόμιο της Βενεζουέλας αποβιβάσθηκε στρατιωτικό άγημα με επικεφαλής Ρώσο στρατηγό, από ρωσικό μεταγωγικό αεροπλάνο, που μετέφερε και σημαντικό φορτίο εξοπλισμού.
Σύνοψη των στοιχείων και φωτογραφίες συμπληρώνουν και καλύπτουν έτσι τον αρθρογράφο.]

Ανάδειξη: Μιχαήλ Στυλιανού

Σε μιαν συνάντηση υψηλού επιπέδου, την περασμένη εβδομάδα, στην Ρώμη, φαίνεται πως η Ρωσία επανέλαβε μιαν προειδοποίηση στις ΗΠΑ ότι δεν θα ανεχθεί μιαν αμερικανική στρατιωτική
επέμβαση για την ανατροπή την κυβέρνηση της Βενεζουέλας, με την οποία έχει συνάψει συμμαχία.

Στο μεταξύ, πίσω στην Ουάσιγκτον, ο Πρόεδρος Τραμπ, κατά την πρες-κόνφερενς που έδωσε με τον Βραζιλιανό πρόεδρο Μπολσονάρο στον Λευκό Οίκο διακήρυσσε και πάλι ότι η στρατιωτική επιλογή είναι πάντοτε στο τραπέζι,. Ο Τραμπ είτε μπλοφάρει είτε δεν έχει ακόμη ενημερωθεί για την αξιολόγηση της ρωσικής προειδοποίησης.

Η συνάντηση στην ιταλική πρωτεύουσα μεταξύ του Αμερικανού «ειδικού απεσταλμένου» για τις υποθέσεις της Βενεζουέλας Έλιοτ΄Αμπραμς και του Ρώσου υφυπουργού των Εξωτερικών Σεργκέι
Ριαμπκώφ
είχε τα χαρακτηριστικά ενός επείγοντος ραντεβού. Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ανακοίνωσε το γεγονός μόλις τρεις μέρες πριν την συνάντηση. Οι δυο αξιωματούχοι , όπως αναφέρεται, συναντήθηκαν επί δυο ώρες σε ένα ξενοδοχείο της Ρώμης, γεγονός ενδεικτικό μιας επείγουσας ρύθμισης.

Ο ΄Αμπραμς δεν είναι ένας συνηθισμένος διπλωμάτης. Είναι ειδικός στην ανατροπή καθεστώτων, με εγκληματικό μητρώο για την προαγωγή τρομοκρατικών επιχειρήσεων, ειδικότερα στην περιβόητη υπόθεση Ιράν-Κόντρα για την αποσταθεροποίηση της Νικαράγουας, στην δεκαετία του 1980.

Ο διορισμός του από τον Πρόεδρο Τραμπ, για τον «Φάκελο της Βενεζουέλας», υπογραμμίζει την σοβαρότητα του σχεδίου της Ουάσιγκτον για την αλλαγή του καθεστώτος στο Καράκας. Το εάν
θα πετύχει την εφαρμογή αυτού του σχεδίου είναι μια άλλη υπόθεση.

Ο εκπρόσωπος της Μόσχας στην συνάντηση, Σεργκέι Ριαμπκώφ είναι γνωστό πως δεν μασάει τα λόγια του, έχοντας προηγουμένως καταγγείλει δριμύτατα την Ουάσιγκτον ότι επιδιώκει την παγκόσμια στρατιωτική κυριαρχία. Αποκαλεί τα πράγματα με το όνομά τους και χαρακτηρίζει εγκληματία αυτόν που διαπράττει εγκλήματα.

Η συνάντηση της περασμένης εβδομάδας στην Ρώμη χαρακτηρίστηκε ως «ειλικρινής» και «σοβαρή» -όροι που στον διπλωματικό κώδικα σημαίνουν θυελλώδης. Η χρονική τοποθέτησή της έγινε σε κρίσιμη στιγμή, μετά το χάος που είχαν δημιουργήσει οι διακοπές της ηλεκτροδότησης στην Βενεζουέλα, τις οποίες πολλοί παρατηρητές, συμπεριλαμβανομένου του Κρεμλίνου, αποδίδουν σε ηλεκτρονικό σαμποτάζ. Η διακοπή λειτουργίας του συστήματος παραγωγής ηλεκτρινή ενέργειας
ακολούθησε μιαν αποτυχημένη απόπειρα της Ουάσιγκτον να στήσει μιαν πρόκληση, με την εισαγωγή ανθρωπιστικής βοήθειας από την γειτονική Κολομβία τον προηγούμενο μήνα, με στόχο τις
ένοπλες δυνάμεις της Βενεζουέλας.

Το γεγονός ότι μέχρι τώρα ναυάγησαν οι προσπάθειες της Ουάσιγκτον να ανατρέψει την κυβέρνηση της Βενεζουέλας μπορεί να εντείνει την αμερικανικήν εκστρατεία αποσταθεροποίησης της χώρας, για την εγκατάσταση του επικεφαλής της αντιπολίτευσης Χουάν Γκουαϊδό, που αυτοανακηρύχτηκε τον Ιανουάριο «προσωρινός Πρόεδρος», με τις ευλογίες του Αμερικανού αντιπροέδρου Πενς.

Μετά την αποτυχία των «μπλάκ-άουτ» σε όλη την χώρα να κινήσουν σε εξέγερση λαού και στρατού κατά της κυβέρνησης Μαδούρο, η επόμενη επιλογή-πειρασμός για την Ουάσιγκτον θα μπορούσε να είναι η στρατιωτική.

Μοιάζει σημαδιακό ότι η Ουάσιγκτον εκκένωσε πρόσφατα όλους τους υπόλοιπους διπλωμάτες της από την Βενεζουέλα. Για την απόφαση της ανάκλησης, ο υπουργός των Εξωτερικών Μάικ Πομπέο εξήγησε ότι η παρουσία του αμερικανικού προσωπικού επί τόπου «περιόριζε» τις δυνατότητες δράσεως της Ουάσιγκτον.

Αναφέρθηκε επίσης ότι οι Αμερικανικές Αερογραμμές, την περασμένη εβδομάδα, ακύρωσαν τις πτήσεις τους στην Βενεζουέλα, γεγονός που πάλι υποδείκνυε ότι οι ΗΠΑ ετοίμαζαν μια στρατιωτική επέμβαση, είτε άμεσα, με τον στρατό τους, είτε συγκαλυμμένα, με τον εξοπλισμό τοπικών εντολοδόχων τους. Η δεύτερη μέθοδος ασφαλώς εμπίπτει στην ειδικότητα του Άμπραμς.

Μετά την συνάντηση στην Ρώμη, ο Ριαμπκώφ δήλωσε ωμά: «Υποθέτουμε πως η Ουάσιγκτον αντιμετωπίζει με σοβαρότητα, τις προθέσεις μας, την στάση μας και τις προειδοποιήσεις μας.»

Μια από τις προειδοποιήσεις που διαβίβασε ο Ριαμπκώφ πιστεύεται πως ήταν ότι καμιά αμερικανική στρατιωτική επέμβαση στην Βενεζουέλα δεν θα γίνει ανεκτή από την Μόσχα.

Από την πλευρά του, ο ΄Αμπραμς βγήκε από την συνάντηση σαν να είχε δεχτεί άγριο κατσάδιασμα. 
« Όχι, δεν φθάσαμε σεσύμπτωση απόψεων, αλλά νομίζω ότι οι συνομιλία ήταν θετική υπό την έννοια ότι και οι δύο πλευρές βγαίνουν με καλύτερη κατανόηση των θέσεων της άλλης», δήλωσε στους
δημοσιογράφους.

«Μια καλύτερη κατανόηση των απόψεων της άλλης πλευράς» σημαίνει ότι στην αμερικανική πλευρά ορίστηκε μια κόκκινη γραμμή, για να κάνει πίσω.

Η υπεροψία των Αμερικανών είναι αφάνταστη. Ο ΄Αμπραμς φαίνεται πως ταξίδεψε στην Ρώμη –κατά τα αμερικανικά δημοσιεύματα- με την προσδοκία ότι θα επεξεργαστεί με τον Ριαμπκώφ μιαν «μεταβατική διαδικασία», ή ένα «συμβιβασμό», για το ποιος θα πάρει τον «τίτλο του προέδρου» της Βενεζουέλας.

Αυτό αναμφίβολα εννοούσε όταν δήλωσε μετά την συνάντηση «δεν υπήρξε σύμπτωση απόψεων», αλλά απέκτησε μια «καλύτερη αντίληψη των ρωσικών θέσεων».

Το σχέδιο της Ουάσιγκτον είναι να επαναλάβει το προηγούμενο της Συρίας. Κατά τον οκταετή πόλεμο στην Συρία, η Ουάσιγκτον συνεχώς επαναλάμβανε την απαίτηση για μιαν «πολιτική
μετάβαση», στο τέλος της οποίας ο Πρόεδρος ΄Ασαντ θα απομακρυνόταν από την εξουσία. Αντίθετα, η αμετακίνητη στάση της Ρωσίας ήταν ότι δεν ανήκει σε κάποια ξένη δύναμη το δικαίωμα να αποφασίζει για τις πολιτικές εξελίξεις στη Συρία. Η διαμόρφωσή τους ανήκει στην κυρίαρχη και ανεπηρέαστη βούληση του λαού της χώρας.
Τρία σχεδόν χρόνια μετά την ρωσική στρατιωτική επέμβαση στην Συρία, για την διάσωση της αραβικής χώρας υπό υπόγειο πόλεμο με αμερικανική υποστήριξη για την αλλαγή καθεστώτος, η
αμερικανική πλευρά προφανώς εγκατέλειψε τις προηγούμενες επιτακτικές αξιώσεις της για «πολιτική μετάβαση». Η αρχή της συριακής κυριαρχίας επικράτησε, σε μεγάλο βαθμό χάρις στην
ρωσική δραστική υπεράσπιση ενός ΄Αραβα συμμάχου.

Κατά το ίδιο τρόπο, η Ουάσιγκτον, στην αθεράπευτη οίησή της, εισπράττει άλλο ένα μάθημα από την Ρωσία –αυτή την φορά στην υποτιθέμενη «αυλή της», στην Λατινική Αμερική.

Αποκλείεται η Ρωσία να δελεαστεί με μαλαγανιές, από τους συνωμότες αλλαγής καθεστώτων της Ουάσιγκτον, να συζητήσει για το ποιος θα είναι πρόεδρος της Βενεζουέλας και πως «μπορούμε να διαχειριστούμε την μετάβαση». Η Μόσχα επανέλαβε άπειρες φορές ότι πρόεδρος της Βενεζουέλας είναι ο Νικόλας Μαδούρο, τον οποίο ψήφισε πέρυσι ο λαός με συντριπτική πλειοψηφία, σε ελεύθερες και έντιμες εκλογές –που μποϋκοτάρισε μια αμερικανο-κίνητη αντιπολίτευση.

Το πλαίσιο που επιχειρεί να θέσει η Ουάσιγκτον για την επιλογή μεταξύ του ευνοούμενου της «προσωρινού προέδρου» και του εκλεγμένου Μαδούρο είναι τελείως αυθαίρετο. Δεν αξίζει καν για
συζήτηση, επειδή αποτελεί έναν βάναυσο βιασμό της κυριαρχίας της Βενεζουέλας. Με ποιο δικαίωμα η Ουάσιγκτον αποτολμά να θέλει να επιβάλει μιαν τέτοια ανέντιμη επιλογή;

Στην περίπτωση και της Βενεζουέλας η Ρωσία είναι υποχρεωμένη να υπενθυμίσει –ξανά- στους ασύδοτους κυβερνήτες των ΗΠΑ για την ύπαρξη του Διεθνούς Δικαίου και την υποχρέωση σεβασμού της εθνικής κυριαρχίας, όπως το έκανε προηγούμενα στην περίπτωση της Συρίας.

Και στην περίπτωση που η Ουάσιγκτον εκραγεί και δοκιμάσει την στρατιωτική επιλογή, η Μόσχα είπε την περασμένη εβδομάδα στον χειρουργό των ανατροπών κυβερνήσεων ΄Αμπραμς ότι εκεί υπάρχει μια κόκκινη γραμμή, με την ένδειξη στοπ. Εάν στην Ουάσιγκτον απομένει ικανότητα λογικού διαλογισμού, θα ξέρει από την εμπειρία της Συρίας ότι η Ρωσία έχει εξασφαλίσει τα νώτα
της Συρίας.

Τώρα οι πεισμωμένοι Αμερικανοί θα συνεχίσουν με περισσότερα σαμποτάζ, ηλεκτρονικά ή οικονομικά. Αλλά οι επιλογές είναι περιορισμένες, αντίθετα με ότι πιστεύει ο Τραμπ. Οι ημέρες της
αχαλίνωτης ιμπεριαλιστικής αμερικανικής ασυδοσίας είναι μετρημένες. Χάρις, εν μέρει, στο διεθνές κύρος και στην στρατιωτικήν ισχύ της Ρωσίας.


Ρωσικός Στρατός και Βοήθεια Φθάνουν στην Βενεζουέλα Μετά την Επίδοση Κόκκινης Προειδοποίησης στον Τραμπ.


Zero Hedge, 24-3-2019

Μέρες μόλις μετά την συνάντηση της Ρώμης, όπου η Ρωσία επανέλαβε αυστηρή προειδοποίηση στις ΗΠΑ, η Μόσχα δεν ριψοκινδυνεύει με την τύχη του Νότιο-αμερικανού συμμάχου της. Και τώρα, σύμφωνα με όσα μεταδίδει ο δημοσιογράφος Javier I. Mayorca, ο αντιστράτηγος Vasily Tonkoshkurov, πρώτος υπαρχηγός των ρωσικών χερσαίων δυνάμεων, έφθασε στην Βενεζουέλα.

Ο Ρώσος στρατηγός έφθασε στην Βολιβαριανή Δημοκρατία συνοδευόμενος από 99 άνδρες των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων, στο αεροδρόμιο Maiquetia , με αεροπλάνο Αντόνωφ 124. Την ρωσική αποστολή υποδέχτηκε στο αεροδρόμιο ο Διευθυντής Διεθνών Υποθέσεων και ΕνοποίησηςVA Marianny Mata.

Αμέσως μετά (14.00), στο ίδιο αεροδρόμιο προσγειώθηκε φορτηγό αεροπλάνο, το οποίο αποβίβασε φορτίο 35 τόνων υλικού που ανήκει στο στρατιωτικό προσωπικό, το οποίο είχε ήδη αποβιβαστεί. Μέλη της ρωσικής πρεσβείας και ο GB Edgar Colina Reyes παρέστησαν στην υποδοχή.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μολότοφ πέταξε άγνωστο άτομο στην πολυκατοικία που μένει ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας Παύλος Πολάκης.

Στις 5:30 σήμερα τα ξημερώματα, ένα άγνωστο άτομο πλησίασε πεζό την πολυκατοικία που μένει ο κύριος Πολάκης στο Μοσχάτο, πέταξε μία μολότοφ και απομακρύνθηκε.

Η μολότοφ, που έπεσε στην γκαραζόπορτα της πολυκατοικίας, δεν προκάλεσε ζημιές.

Ο αστυνομικός που βρισκόταν στο σημείο ως φρουρά του κυρίου Πολάκη δεν πρόλαβε να αντιδράσει, όμως ενημέρωσε άμεσα το κέντρο και η υπόθεση διερευνάται.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Η επίσημη "διαδικτυακή" εξήγηση που ακολουθεί, φοριέται πολύ αυτές τις μέρες τα τελευταία 10 τουλάχιστον χρόνια (γκουγκλάρετε και θα συμφωνήσουμε) και είναι η παρακάτω:

Γιατί τρώμε μπακαλιάρο σκορδαλιά.
Παραδοσιακό έδεσμα της ημέρας του Ευαγγελισμού, η οποία έχει πια διττή σημασία για τον Ελληνισμό, καθώς συμπίπτει από το 1838 με τον εορτασμό της Επανάστασης του 1821, είναι ο μπακαλιάρος και μάλιστα συνοδεία της γνωστής σκορδαλιάς. 
Η εξήγηση για τη γευστική αυτή συνήθεια είναι αρκετά απλή κι έχει να κάνει κυρίως με την αδυναμία των κατοίκων της ενδοχώρας να προμηθεύονται άμεσα και οικονομικά φρέσκο ψάρι. 
Παρά το ότι ο μπακαλιάρος δεν είναι ένα «ελληνικό» ψάρι, καθώς απαντάται κυρίως στις ακτές του βορειοανατολικού Ατλαντικού, το γεγονός ότι γίνεται παστός τον καθιστά ένα τρόφιμο φθηνό κι εύκολο στη συντήρηση. 
Ο μπακαλιάρος σκορδαλιά έφτασε στο ελληνικό τραπέζι περί τον 15ο αιώνα και καθιερώθηκε άμεσα ως το εθνικό φαγητό της 25ης Μαρτίου, καθώς με εξαίρεση τα νησιά μας, το φρέσκο ψάρι αποτελούσε πολυτέλεια για τους φτωχούς κατοίκους της ηπειρωτικής Ελλάδας. 
Έτσι, ο παστός μπακαλιάρος, που δεν χρειαζόταν ιδιαίτερη συντήρηση, αποτέλεσε την εύκολη και φθηνή συνάμα λύση, έθιμο που κρατά μέχρι τις μέρες μας.
Η άποψή μου όμως, που αν δεν κάνω λάθος, προέρχεται από τον μέγα για μένα αιρετικό ιστορικό, συγγραφέα, κριτικό κλπ Βασίλη Ραφαηλίδη (αν κάνω λάθος - οι διορθώσεις κι οι αντιρρήσεις δεκτές) είναι πως έχει να κάνει με κάτι καραβιές μπακαλιάρου που έπρεπε να ξεπουλήσουν οι Εγγλέζοι, στα χρόνια μετά την ανεξαρτησία που επέβαλαν, αλλά μπρατσέτα με Γάλλους και Ρώσους, (Ναυμαχία Ναυαρίνου).

Έμποροι από την φύση τους οι Άγγλοι λοιπόν (παντοκράτορες τότε) δεν είχαν πρόβλημα να βρίσκουν αγορές για ότι θέλανε ... να σπρώξουν.

Τώρα πως υιοθετήθηκε εκ των υστέρων από την εκκλησία και ντύθηκε με την εξήγηση να έχουν πρόσβαση σε ψάρι οι ηπειρώτες Έλληνες μάλλον χρειάζεται μεγαλύτερη διερεύνηση 😀

Μπακαλιάρος με κουρκούτι

Ας πάμε όμως στο σημαντικότερο, στην υπέροχη συνταγή του φίλου σεφ Χάρη Καρακεχαγιά (που εκτίθεται ως υποψήφιος σύμβουλος στην Δημοτική Κοινότητα του Σταυρού - να τον ψηφίσετε !!!)
Μπορείτε να ακολουθήσετε και άλλες καταπληκτικές συνταγές του από την σελίδα του HARIS COOK


Υλικά
1 φύλλo ξαρμυρισμένο μπακαλιάρο
σπορελαιο για το τηγάνισμα
κουρκούτι:
250 gr. αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
μπύρα
αλάτι – πιπέρι 

Εκτέλεση
Κόβουμε το ψάρι σε κομμάτια όχι πολύ μεγάλα και το στραγγίζουμε καλά σε απορροφητικό χαρτί. Ξεκινάμε το κουρκούτι σε μια λεκανίτσα προσθέτουμε την μπύρα το αλάτι και το πιπέρι, ανακατεύουμε με σύρμα και προσθέτουμε σιγά – σιγά το αλεύρι ανακατεύουμε πολύ καλά έως ότου γίνει ένας χυλός. Αφήνουμε για 15΄ λεπτά το κουρκούτι να ξεκουραστεί. Προσθέτουμε σπορέλαιο στο τηγάνι μας και σε καυτό λάδι θα αρχίσουμε να τηγανίζουμε τον Μπακαλιάρο, ανακατεύουμε καλά ξανά το κουρκούτι , βουτάμε ένα κομμάτι ψάρι σε λίγο αλεύρι και το τινάζουμε. Το βουτάμε στο κουρκούτι και το τοποθετούμε προσεκτικά στο καυτό λάδι. Χαμηλώνουμε την φωτιά μας και αφήνουμε να ροδίσει σε μέτρια προς δυνατή φωτιά, γυρίζουμε να τηγανιστεί και από την άλλη μεριά και να πάρει ένα ωραίο χρυσό χρώμα. Αφήνουμε σε απορροφητικό χαρτί να στραγγίσει. Σερβίρουμε τον μπακαλιάρο με σκορδαλιά και τηγανιτές πατάτες.

Για τη σκορδαλιά:
1/2 κ. ψωμί της προηγούμενης μέρας, χωρίς την κόρα
6-8 σκελίδες σκόρδο (αυξομειώστε ανάλογα με τις προτιμήσεις σας)
1 φλ. τσαγιού ελαιόλαδο
3-4 κ.σ. ξύδι
αλάτι πιπέρι. 

Χρησιμοποιείστε κανονικό, σταρένιο ψωμί και όχι μαύρο. Μουλιάζετε για λίγη ώρα το ψωμί σε νερό
Αφαιρείτε από τα σκόρδα το πράσινο φύτρο. Βάζετε στο μπλέντερ τα σκόρδα μαζί με το ψωμί καλά στυμμένο, αλάτι και πιπέρι και τα πολτοποιείτε. Προσθέτετε σιγά σιγά το ελαιόλαδο συνεχίζοντας το χτύπημα, εναλλάξ με το ξίδι. Δοκιμάζετε ενδιαμέσως τη γεύση. Σταματάτε το χτύπημα μόλις γίνει μια ομοιογενής αλοιφή.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
του Β. Δρακόπουλου

Από τον Σεπτέμβριο του 1814 η Φιλική Εταιρεία, δημιούργημα των Αθανασίου Τσακάλωφ, Εμμανουήλ Ξάνθου και Νικολάου Σκουφά, είχε αναλάβει την προετοιμασία του ξεσηκωμού – γράφει το Νational Geographic.
Οι ιδρυτές της επέλεξαν την Οδησσό ως βάση της Εταιρείας γιατί σε αυτήν υπήρχε ακμάζον από το εμπόριο ελληνικό στοιχείο, ήταν ασφαλής πόλη για τους ομογενείς, μια και ανήκε στη Ρωσική Αυτοκρατορία, και τέλος γιατί βρισκόταν κοντά στον ευρύτερο ελληνικό χώρο.

Οι Φιλικοί στην Οδησσό της Ουκρανίας ορκίζονταν στον
ελληνικό ναό της Αγίας Τριάδας που λειτουργεί και σήμερα

Οι τρεις φίλοι δημιούργησαν πέντε βαθμούς μελών και αργότερα πρόσθεσαν και δύο στρατιωτικούς βαθμούς. Δημιούργησαν, για λόγους ασφαλείας, ένα κρυπτογραφικό σύστημα αναγνώρισης και ονόμασαν Αρχήν την ανώτατη, αλλά ανύπαρκτη ακόμη, εξουσία του απελευθερωτικού κινήματος. Γύρω από την Αρχή σκόπιμα είχαν δημιουργήσει μιαν ατμόσφαιρα μυστηρίου και άφηναν να πλανάται η εντύπωση πως ίσως ήταν ο τσάρος. Η Εταιρεία σύντομα απέκτησε χιλιάδες μέλη, αποστόλους της ιδέας της επανάστασης. Η ορκωμοσία των πρώτων Φιλικών στην Οδησσό γινόταν στην ελληνική εκκλησία της Αγίας Τριάδας που λειτουργεί ακόμη και σήμερα.

Τον Φεβρουάριο του 1820 προτάθηκε στον ίδιο τον Καποδίστρια, υπουργό Εξωτερικών της Ρωσίας, να αναλάβει την αρχηγία της Εταιρείας, αλλά αυτός αρνήθηκε γιατί δεν πίστευε πως ο καιρός ήταν κατάλληλος για επαναστάσεις. Αντίθετα ο πρίγκιπας Αλέξανδρος Υψηλάντης, γιος του ηγεμόνα της Βλαχίας και της Μολδαβίας και υπασπιστής του τσάρου Αλεξάνδρου Α΄, ενθουσιώδης πατριώτης και ρομαντικός, δέχθηκε.


Ο ναός των Τριών Ιεραρχών στο Ιάσιο της Ρουμανίας
όπου ο Υψηλάντης κήρυξε την Επανάσταση
την 26η Φεβρουαρίου 1821
Λίγο μετά ο Αλέξανδρος Υψηλάντης, επικεφαλής πλέον της Εταιρείας, επισπεύδει την εφαρμογή του επαναστατικού σχεδίου το οποίο είχε κυρίως χαρακτήρα αντιπερισπασμού, ώστε η επανάσταση στη Νότια Ελλάδα και ιδιαίτερα στην Πελοπόννησο να εξελιχθεί χωρίς την πίεση ισχυρών τουρκικών στρατευμάτων.

Ετσι, στις 26 Φεβρουαρίου του 1821 στην εκκλησία των Τριών Ιεραρχών του Ιασίου, ετελέσθη δοξολογία στη διάρκεια της οποίας ο Μητροπολίτης Βενιαμίν ευλόγησε την ελληνική σημαία και ο Αλέξανδρος Υψηλάντης ξεκίνησε την Επανάσταση.

Δυστυχώς, όμως, η άδεια την οποία παραχώρησε ο τσάρος για την είσοδο τουρκικών στρατευμάτων στις αποστρατιωτικοποιημένες ηγεμονίες οδήγησε στις 6-7 Ιουνίου του 1821 στη δραματική μάχη του Δραγατσανίου. Εκεί παρά τον ηρωικό αγώνα των Ιερολοχιτών τα επαναστατικά στρατεύματα ηττήθηκαν. Ο Υψηλάντης στη συνέχεια κατέφυγε στην Αυστρία όπου τον συνέλαβαν οι αυστριακές αρχές και τον φυλάκισαν ως το 1827. Εναν χρόνο μετά την απελευθέρωσή του πέθανε.


Το μνημείο στην πλατεία του Αγίου Γεωργίου της Πάτρας,
όπου στις 23 Μαρτίου 1821 ο Παλαιών Πατρών
Γερμανός ευλόγησε τη σημαία των επαναστατών
Στην Πελοπόννησο, ήδη από την 21η Μαρτίου, οι επαναστάτες κατέλαβαν τα Καλάβρυτα, στις 22 Μαρτίου ο Ανδρέας Λόντος ύψωσε τη σημαία της επανάστασης στη Βοστίτσα, το σημερινό Αίγιο, ενώ στις 23 Μαρτίου η φλόγα της επανάστασης ανάβει και στην Πάτρα. Ο Παλαιών Πατρών Γερμανός στήνει στην πλατεία του Αγίου Γεωργίου μια κόκκινη σημαία με μαύρο σταυρό και ορκίζει τους αγωνιστές. Την ίδια ημέρα ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης, επικεφαλής πολλών άλλων αγωνιστών, απελευθέρωσαν την Καλαμάτα και κήρυξαν την επανάσταση στον ναό των Αγίων Αποστόλων.

Ασφαλώς φαίνεται περίεργο το γεγονός της αναφοράς της 25ης Μαρτίου ως αρχής της επανάστασης στην Αγία Λαύρα και, μάλιστα, συνδυασμένης με την ευλογία του λαβάρου από τον Παλαιών Πατρών Γερμανό. Το ίδιο λάβαρο που χρησιμοποίησε ο Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος στις συγκεντρώσεις που αφορούσαν τις ταυτότητες και το οποίο ουδεμία σχέση έχει ακόμη και με το λάβαρο των επαναστατών που ευλόγησε στην πλατεία του Αγίου Γεωργίου των Πατρών ο Παλαιών Πατρών Γερμανός. Το οποίο ήταν κόκκινο με μαύρο σταυρό στη μέση. Αλλωστε στην ίδια πλατεία υπάρχει και μνημείο που αφορά την εν λόγω εκδήλωση. Φαίνεται, πάντως, ότι η 25η Μαρτίου δεν ορίστηκε χωρίς να υπάρχει κάποιος λόγος, πέρα από τον συνδυασμό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Σύμφωνα με στοιχεία τα οποία σχετίζονται με τους αρχικούς σχεδιασμούς του Υψηλάντη η έναρξη της επανάστασης στην Πελοπόννησο είχε σχεδιαστεί για την 25η Μαρτίου.

Στο κοιμητήριο του Δραγατσανίου στη Ρουμανία υπάρχει το Μνημείο των Πεσόντων Ιερολοχιτών

 Στις 23 Μαρτίου o Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης
κήρυξαν την Επανάσταση στην Καλαμάτα στον ναό των Αγίων Αποστόλων,
που εξακολουθεί να λειτουργεί και σήμερα



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
του ακτιβιστή

Ένα μεγάλο πολιτιστικό γεγονός ολοκληρώθηκε το Σάββατο 23/3/19, μετά από 10 μέρες στην Καρδίτσα αφού συγκέντρωσε το Πανελλήνιο ενδιαφέρον.Το 35ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου Καρδίτσας που οργάνωσε η Ένωση Πολιτιστικών Συλλόγων του Νομού και το οποίο τελούσε υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού, έφτασε στο τέλος του με μια πολύ όμορφη τελετή λήξης και φυσικά με την απονομή των βραβείων στους διαγωνιζόμενους θιάσους.
Μια βράβευση που μας χαροποίησε ιδιαίτερα αφού τέσσερις από τις κορυφαίες διακρίσεις κατέκτησε πανάξια η Θεατρική Ομάδα Φύρδην Μίγδην με την παράσταση «Η επιστροφή της Κ.Τ.» του Φρήντριχ Ντύρενματ. Μια θεατρική ομάδα που παρακολουθούμε από τα πρώτα της βήματα και που με κάθε νέα παράστασή της συνεχίζει να μας εκπλήσσει ευχάριστα και πάντα περιμένουμε με αδημονία τις επόμενες δουλειές της.


Τα βραβεία που απέσπασαν οι "Φύρδην Μίγδην" είναι:

Βραβείο Καλύτερης Παράστασης

Στη Θεατρική Ομάδα «Φύρδην Μίγδην» Συλλόγου Προσφύγων Ανατολικής Θράκης Αγίας Τριάδας για το έργο «Η επιστροφή της Κ.Τ.» του Φρήντριχ Ντύρενματ

Βραβείο Σκηνοθεσίας

Στη Γιώτα Αλεξοπούλου, την ψυχή της ομάδας, για τη σκηνοθεσία του έργου «Η επιστροφή της Κ.Τ.»  

Βραβείο Σκηνογραφίας

Στις Δέσποινα Τσαλίκη και Γιώτα Αλεξοπούλου για τη σκηνογραφία στο έργο «Η επιστροφή της Κ.Τ.»  

Βραβείο Χορογραφίας – Κίνησης

Στη Νάνσυ Δρούγκα για την χορογραφία-κίνηση στο έργο «Η επιστροφή της Κ.Τ.»


Για να αντιληφθούμε την μεγάλη επιτυχία των παιδιών της Θεατρικής Ομάδας Φύρδην Μίγδην θα πρέπει να τονίσουμε πως στο διαγωνιστικό μέρος συμμετείχαν οκτώ θεατρικές ερασιτεχνικές ομάδες.
Το δύσκολο έργο της αξιολόγησης είχε αναλάβει μια ιδιαίτερα αξιόλογη κριτική επιτροπή που απαρτιζόταν από τον Γιάννη Μόρτζο, ηθοποιό-σκηνοθέτη-καθηγητή υποκριτικής/Πρόεδρος Κριτικής Επιτροπής 35ου Π.Φ.Ε.Θ.Κ, τον θεατρικό συγγραφέα-δημοσιογράφο-μυθιστοριογράφο Γιώργο Α. Χριστοδούλου, τη ηθοποιό-χορεύτρια-χορογράφο Τζόυς Μιχαηλίδου, τον μουσικοσυνθέτη Κωστή Ζευγαδέλη και την σκηνογράφο- ενδυματολόγο Χριστίνα Κωστέα.


Συνδιοργανωτές του 35ου Π.Φ.Ε.Θ.Κ ήταν η Περιφέρεια Θεσσαλίας-Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας, ο Δήμος Καρδίτσας, η Περιφερειακή Ένωση Δήμων (Π.Ε.Δ.) Θεσσαλίας και το Επιμελητήριο Καρδίτσας και τελούσε υπό την αιγίδα του  Υπουργείου Πολιτισμού.


Στην τελετή λήξης το Μουσικό Σύνολο Ελληνικής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Καρδίτσας συνέπραξε επί σκηνής με την καταξιωμένη μουσικό και συνθέτρια Ευανθία Ρεμπούτσικα παρουσιάζοντας ένα υπέροχο πρόγραμμα.


Συνολικά απονεμήθηκαν τα εξής βραβεία:


Βραβείο Καλύτερης Παράστασης

Στη Θεατρική Ομάδα «Φύρδην Μίγδην» Συλλόγου Προσφύγων Ανατολικής Θράκης Αγίας Τριάδας με το έργο «Η επιστροφή της Κ.Τ.» του Φρήντριχ Ντύρενματ

Βραβείο Σκηνοθεσίας

Στη Γιώτα Αλεξοπούλου για τη σκηνοθεσία του έργου «Η επιστροφή της Κ.Τ.» του Φρήντριχ Ντύρενματ που παρουσίασε η Θεατρική Ομάδα «Φύρδην Μίγδην» Συλλόγου Προσφύγων Ανατολικής Θράκης Αγίας Τριάδας

Βραβείο Επιλογής Κειμένου

Στον Γιάννη Σεντελέ για την επιλογή κειμένου στο έργο «…δι ΄αυτόν τον προορισμόν…» που παρουσίασε η Ομάδα Τέχνης «βορείως» Πραμάντων Ιωαννίνων

Βραβείο Α’ Ανδρικού Ρόλου

Στον Αλέκο Ξανθάκη για το ρόλο του "Σωτηράκη" που ερμήνευσε στο έργο «Μάνα, μητέρα, μαμά» του Γιώργου Διαλεγμένου που παρουσίασε η Κεντρική Σκηνή του Πολιτιστικού Συλλόγου Περιγιαλίου ΑΠΟΛΛΩΝ

Βραβείο Α’ Γυναικείου Ρόλου

Στη Δήμητρα Χατζηνικολάου για το ρόλο της  "Ερατώς" που ερμήνευσε στο έργο «Η αγάπη άργησε μια μέρα» της Λιλής Ζωγράφου που παρουσίασε η Θεατρική Σκηνή Ηρακλείου Κρήτης

Βραβείο Β’ Ανδρικού Ρόλου

Στον Νίκο Νυχά για το ρόλο του "Πηδηκτούλη" που ερμήνευσε στο έργο «Γάμος άνευ νύμφης» του Αλέξανδρου Ρίζου Ραγκαβή που παρουσίασε το Ελληνικό Θεατρικό Εργαστήρι Βρυξελλών

Βραβείο Β’ Γυναικείου Ρόλου

Στη Ρία Μπαγιαρτάκη για τον ρόλο της "κ. Μπόυλ" που ερμήνευσε στο έργο «Η ποντικοπαγίδα» της Αγκάθα Κρίστι που παρουσίασε η Κεντρική Σκηνή του Δημοτικού Θεάτρου Μυλοποτάμου

Βραβείο Σκηνογραφίας

Στις Δέσποινα Τσαλίκη και Γιώτα Αλεξοπούλου για τη σκηνογραφία στο έργο «Η επιστροφή της Κ.Τ.» του Φρήντριχ Ντύρενματ που παρουσίασε η Θεατρική Ομάδα «Φύρδην Μίγδην» Συλλόγου Προσφύγων Ανατολικής Θράκης Αγίας Τριάδας

Βραβείο Ενδυματολογίας

Στον Christian Guilmin / Oikos Costhea για την ενδυματολογία στο έργο «Γάμος άνευ νύμφης» του Αλέξανδρου Ρίζου Ραγκαβή που παρουσίασε το Ελληνικό Θεατρικό Εργαστήρι Βρυξελλών

Βραβείο Μουσικής Σύνθεσης

Στον Κώστα Χαριτάτο για τη μουσική σύνθεση στο έργο «…δι ΄αυτόν τον προορισμόν…» του Γιάννη Σεντελέ που παρουσίασε η Ομάδα Τέχνης «βορείως» Πραμάντων Ιωαννίνων

Βραβείο Μουσικής Επιμέλειας

Στην Ελένη Σκορδίλη για τη μουσική επιμέλεια στο έργο «Ράφτης Κυριών» του Georges Feydeau που παρουσίασε η Θεατρική Ομάδα Δήμου Ήλιδας «ερασιΤΕΧΝΕΣ»

Βραβείο Χορογραφίας – Κίνησης

Στη Νάνσυ Δρούγκα για την χορογραφία-κίνηση στο έργο «Η επιστροφή της Κ.Τ.» του Φρήντριχ Ντύρενματ που παρουσίασε η Θεατρική Ομάδα «Φύρδην Μίγδην» Συλλόγου Προσφύγων Ανατολικής Θράκης Αγίας Τριάδας

Τιμητική διάκριση στον Γιάννη Ζουγανέλη

Στα πλαίσια των παράλληλων δράσεων το 35ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου Καρδίτσας τίμησε τον σπουδαίο ηθοποιό, συνθέτη, μουσικό και δάσκαλο Γιάννη Ζουγανέλη.
Το χθεσινοβραδινό τροχαίο στο φανάρι του πρώην Lidl, στην Περαία έφερε δύο τραυματίες στο Ιπποκράτειο, που εφημέρευε.

Ένα από τα δύο αυτοκίνητα που συγκρούστηκαν προφανώς είχε παραβιάσει το κόκκινο.

Η σύγκρουση ήταν πλαγιομετωπική. Σοβαρές ζημιές και οι τραυματισμένοι που διεκομίσθηκαν στο νοσοκομείο ήταν ένας ενήλικας και ένας έφηβος 15 χρονος.




Βίντεο του Red Baron


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Author