Ο εφέτης Γιάννης Ευαγγελάτος, άνοιξε ξαφνικά την πόρτα και βγήκε από το δικαστικό σώμα, μετά από δυο δεκαετίες αδιάκοπης θητείας.
ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Ο εφέτης Γιάννης Ευαγγελάτος, άνοιξε ξαφνικά την πόρτα και βγήκε από το δικαστικό σώμα, μετά από δυο δεκαετίες αδιάκοπης θητείας.
Με ένα κείμενο (σχέδιο δήλωσης αποχώρησης) που διακινείται ήδη ώστε να υπογραφεί από μέλη και στελέχη του πρώην Κινήματος Δημοκρατίας, ουσιαστικά διασπάται το κόμμα και επιρρίπτονται ευθύνες στον αρχηγό του Στέφανο Κασσελάκη.
Απευθύνεται στα μέλη και δίνεται το link της συλλογής υπογραφών ώστε να διευκολυνθούν τα μέλη που επιθυμούν να αποχωρήσουν.
https://form.jotform.com/260446170672052
ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΤΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΔΡΥΤΗ ΤΟΥ
Ζούμε σε μια εποχή βαθιάς αβεβαιότητας και συλλογικής αγωνίας. Έναν κόσμο που μετασχηματίζεται βίαια, δημιουργώντας ένα περιβάλλον ανισορροπίας και φόβου. Μέσα σε αυτό το τοπίο, η Ευρώπη είναι ασταθής και ευάλωτη. Είτε θα τολμήσει τη βαθύτερη ενοποίησή της με σεβασμό στις εθνικές ιδιαιτερότητες είτε θα παραμείνει μια γερασμένη ήπειρος, εγκλωβισμένη σε ιδιοτελείς πολιτικές, σε εθνικούς εγωισμούς και καταδικασμένη σε μειωμένο διεθνή ρόλο.
Η Ελλάδα, μέσα σε αυτή τη δίνη, κουβαλά επιπλέον τις δικές της διαχρονικές υστερήσεις. Θεσμικές αδυναμίες, εξαρτήσεις της Δικαιοσύνης και των ΜΜΕ από την εκτελεστική εξουσία, πελατειακές σχέσεις, κομματισμό, απουσία ενός συνεκτικού αναπτυξιακού οράματος και δομική κοινωνική ανισότητα. Η χώρα δεν χρειάζεται απλώς καλύτερες πολιτικές· χρειάζεται μια ριζική αλλαγή πολιτικής κουλτούρας με έμφαση στον άνθρωπο.
Αυτή η ανάγκη για αλλαγή αποτέλεσε τον πυρήνα της Ιδρυτικής Διακήρυξης του Κινήματος Δημοκρατίας. Ένα κείμενο που μίλησε με καθαρά λόγια για τις προκλήσεις της εποχής, που έθεσε το πολιτικό διακύβευμα και κάλεσε τους πολίτες να συμμετάσχουν ενεργά στη διαμόρφωση ενός βιώσιμου και καλύτερου μέλλοντος. Η Διακήρυξη υποσχέθηκε μια νέα μορφή πολιτικής: συμμετοχική, διαφανή, δημοκρατική, με σεβασμό στη βάση και με έμφαση στην ψηφιακή δημοκρατία. Υποσχέθηκε ένα κόμμα της σύγχρονης Κεντροαριστεράς, πιστό στις αξίες της εθνικής ανεξαρτησίας, της ισότητας, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της συλλογικής ευθύνης.
Ωστόσο, αυτή η υπόσχεση προδόθηκε από εκείνον που έπρεπε να τη φυλάει ως κόρη οφθαλμού, τον ίδιο τον Πρόεδρο του Κινήματος.
Εκφράζουμε τη βαθιά μας απογοήτευση απέναντι σε έναν Ιδρυτή που απομακρύνθηκε σταδιακά – και τελικά πλήρως – από τις αρχές που ο ίδιος πρώτος συνυπέγραψε. Που σε 2,5 χρόνια παρουσίας στην πολιτική σκηνή μετατοπίζεται διαρκώς, αλλάζοντας το πολιτικό ακροατήριο στο οποίο απευθύνεται. Ξεκίνησε ως διάδοχος στο κόμμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς, στη συνέχεια μίλησε για Κεντροαριστερά, τώρα διατρανώνει τον όρο «προοδευτικό Κέντρο», φλερτάροντας παράλληλα πολιτικά με την “καλή” Δεξιά και υιοθετώντας ρητορικές και πρακτικές που θυμίζουν επικίνδυνα τον Trumpισμό. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η προτροπή του στους Ευρωπαίους ηγέτες να βομβαρδίσουν ξένη χώρα κατά παράβαση των κανόνων διεθνούς δικαίου.
Η συνέπεια λόγων και έργων, θεμέλιο της πολιτικής αξιοπιστίας, κατέρρευσε.
Η εσωκομματική δημοκρατία, που παρουσιαζόταν ως ακρογωνιαίος λίθος του εγχειρήματος, υπονομεύτηκε συστηματικά. Δημιουργήθηκε μια νέα κομματική νομενκλατούρα, όπου συγκεκριμένοι βουλευτές, ήταν «πιο ίσοι» από τα απλά μέλη, διορισμένοι από τον Ιδρυτή να έχουν προνομιακή πρόσβαση στην οργανωτική δομή του κόμματος, χωρίς λογοδοσία στη βάση. Διαφάνεια υπήρχε μόνο όταν τα αποτελέσματα εξυπηρετούσαν τον Ιδρυτή και ένα μικρό αριθμό στελεχών γύρω του. Όταν η βάση διαφώνησε, η βούλησή της αγνοήθηκε. Θεσμοί παραγκωνίστηκαν, εκλεγμένα όργανα αποδυναμώθηκαν ή καταργήθηκαν de facto, η πολιτική συζήτηση φιμώθηκε. Όταν ο εκλεγμένος Γραμματέας του κόμματος αρνήθηκε να συναινέσει στη φίμωση αυτή, ζητήθηκε η παραίτησή του. Όταν τα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου εγκάλεσαν τον Ιδρυτή για αυτή του την απόφαση, μεθοδεύτηκε η κατάργηση του ανώτατου συλλογικού Οργάνου.
Σταδιακά, το κόμμα μετατράπηκε σε ένα απολύτως προεδροκεντρικό σχήμα. Οι ψηφιακές λειτουργίες υπονομεύθηκαν, νέα στελέχη δεν αναδείχθηκαν και η πολιτική ταυτίστηκε με ένα πρόσωπο και τον στενό του κύκλο. Η κορύφωση αυτής της εκτροπής ήρθε με ένα αντι-καταστατικό Συνέδριο-παρωδία, που διέλυσε ό,τι είχε απομείνει από συλλογικότητα και δημοκρατική νομιμοποίηση, εγκαθιδρύοντας ένα μοντέλο σχέσης Ηγέτη/Μεσσία–Εκλεκτών/Αποστόλων–Μελών/Ποιμνίου.
Δυστυχώς η διαπίστωσή μας είναι σκληρή, μα όχι άδικη.
Είναι φανερό ότι το μόρφωμα στο οποίο εξελίχθηκε το Κίνημα Δημοκρατίας, και με νέο όνομα πλέον, δεν μπορεί να υπηρετήσει την Ιδρυτική του Διακήρυξη και για το λόγο αυτό δεν μπορούμε κι εμείς να παραμένουμε μέλη του. Διαχωρίζουμε τη θέση μας και την πορεία μας.
Απορρίπτουμε τον μεσσιανισμό και παραμένουμε πιστοί στην Ιδρυτική Διακήρυξη, όχι ως τυπικό κείμενο, αλλά ως ηθική και πολιτική δέσμευση για μια κοινωνία ενεργών πολιτών, για μια χώρα με ισχυρό κράτος δικαίου, για μια υγιή δημοκρατία. Προτάσσουμε το συλλογικό σχέδιο απέναντι σε αυτόκλητους σωτήρες, υπηρετούμε ισχυρούς θεσμούς απέναντι σε φαινόμενα προσωπολατρίας.
Η αποχώρησή μας δεν είναι ήττα. Είναι ανάληψη της ευθύνης, είναι επανένωση με την ελπίδα.
**Τα ονόματα όσων υπογράφουν το κείμενο αποχώρησης θα παραμείνουν εμπιστευτικά και δεν θα δημοσιοποιηθούν σε ΜΜΕ ή μέσα κοινωνικής δικτύωσης. θα γνωστοποιηθούν αποκλειστικά στην ηγεσία του κόμματος.
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
![]() |
| Το μνημείο για τους 104 εκτελεσμένους κομμουνιστές στα Διαβατά |
Είχε και η Βόρεια Ελλάδα το δικό της «Σκοπευτήριο Καισαριανής», τη δική της μεγάλη ομαδική εκτέλεση 104 συνολικά κομμουνιστών που στήθηκαν από τους Ναζί κατακτητές στα έξι μέτρα και εκτελέστηκαν στα έξι μέτρα, στις 6 Ιουνίου 1944 και μάλιστα με μία αστεία δικαιολογία: Την καταστροφή από το ΕΑΜ και τον ΕΛΑΣ τηλεφωνικών καλωδίων και τον εκτροχιασμό τρένου στην περιοχή της Κατερίνης!
Η εκτέλεση, έγινε στην περιοχή του Ντουντουυλάρ (Διαβατά), στο 9ο χιλιόμετρο του παλιού δημόσιου δρόμου Θεσσαλονίκης-Κιλκίς. Οι περισσότεροι από τους εκτελεσμένους,96 τον αριθμό, κρατούνταν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης «Παύλος Μελάς» της Θεσσαλονίκης, ενώ κάποιοι από αυτούς είχαν μεταφερθεί από τις φυλακές του Γεντί Κουλέ και την κλινική Βαγιανού, όπου βρίσκονταν η ανακριτική υπηρεσία της Γκεστάπο, Η εκτέλεση από τους άνδρες του γερμανικού αποσπάσματος έγινε κατά ομάδες και στη συνέχεια τα άψυχα κουφάρια πετιούνταν σε μεγάλους λάκκους που είχαν ανοιχτεί νωρίτερα.
Το μέλος της Κ.Ε.του ΚΚΕ Κώστας Χατζήμαλος
που ήταν ένας από τους 104 εκτελεσμένους
Σημειώνεται ότι οι εκτελέσεις από τους Ναζί στη διάρκεια της κατοχής γίνονταν σε διάφορα σημεία της ευρύτερης περιοχής της Θεσσαλονίκης. Και κυρίως στο «Κόκκινο Σπίτι» (εκεί όπου σήμερα είναι το «Θέατρο Γης»), στο Σέδες, στη Μίκρα, στα Σφαγεία και στα Διαβατά όπου έγινε η μεγάλη εκτέλεση με τους 104 κομμουνιστές που στήθηκαν στο εκτελεστικό απόσπασμα στις 6 Ιουνίου 1944. Μεταξύ των οποίων ήταν και ο 36χρονος καθηγητής Κώστας Χατζήμαλης, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ και Γραμματέας της Κομματικής Οργάνωσης Θεσσαλονίκης. Οι μελλοθάνατοι σ΄αυτή την τελευταία μεγάλη ομαδική εκτέλεση,, που κρατούνταν άλλοι στο Γεντί Κουλέ και άλλοι στο στρατόπεδο «Παύλος Μελάς» οδηγήθηκαν με έξι στρατιωτικά φορτηγά στον τόπο της εκτέλεσης, επρόκειτο δε για την μεγαλύτερη ομαδική εκτέλεση που έγινε από τους χιτλερικούς κατακτητές στη Βόρεια Ελλάδα.
Όπως προκύπτει από έναν πρώτο κατάλογο που είχε σχηματίσει λίγο μετά την απελευθέρωση η Επιτροπή Πόλης Θεσσαλονίκης του ΕΑΜ και δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Ελευθερία, συνολικά εκτελέστηκαν και θάφτηκαν σε ομαδικούς τάφους στη διάρκεια της κατοχής 749 Θεσσαλονικείς ή άλλοι που κατάγονταν από διάφορα σημεία της χώρας, από τους οποίους: 48 στα νεκροταφεία της Ευαγγελίστριας, 67 στην τούμπα του στρατοπέδου «Παύλος Μελάς», 51 στο «Κόκκινο Σπίτι», 67 στα βυρσοδεψεία (Σφαγεία), 212 στο Ντουντουλάρ (Διαβατά), 56 στον Γαλλικό (Νέα Μαγνησία), 163 στη Μίκρα, 50 στη Γουμένισσα, 10 στην Αξιούπολη, 13 σε ένα βαγόνι θανάτου μεταξύ Βαρικού Πιερίας και Λιτοχώρου και άλλοι 10 σε ένα δεύτερο βαγόνι θανάτου. Συνολικά δηλαδή 749 άτομα.

Λεωνίδας Γιασημακόπουλος
“Εκδικηθείτε μας, κάτω οι φασίστες
Συγκλονίζει ακόμη και σήμερα, ογδόντα δύο χρόνια από τότε, η υπέροχη πατριωτική στάση των 104 μελλοθάνατων, λίγο πριν οδηγηθούν στο εκτελεστικό απόσπασμα, όπως την κατέγραψε στο προσωπικό ημερολόγιο που κρατούσε κρυφά στου “Παύλου Μελά” ο συγκρατούμενός τους Λεωνίδας Γιασημακόπουλος:
“Στους συγκεντρωμένους περνούν ανά δύο τας χειροπέδας. Εν τω μεταξύ οι λοιποί, όσον βλέπουν την τόσον προφυλακτικήν μεταφοράν των, ενόησαν πλέον τι τους περιμένει και γιαυτό ξέσπασαν. Παραδίδουν τα πράγματά των σε γνωστούς. Αφήνουν σημειώματα και παραγγελίες δια τους δικούς των. Και μέσα στην μικρή αυλή το στρώνουν στο χορό τραγουδώντας: «Έχε γεια καϋμένε κόσμε… και οι Έλληνες δεν ζούνε δίχως την ελευθεριά». Όλοι νέοι, λεβεντόκορμοι, παλληκάρια με τα όλα των. Ο μικρότερος όλων, Αλέξανδρος Αθ. Βαλαβάνης, ετών 17, φωνάζει στους απομένοντες: «Έχετε θάρρος! Εκδικηθείτε μας! Κάτω οι φασίστες». Ο φοιτητής της δασολογίας Δημήτριος Μάργαρης εις τον προτείνοντα το πιστόλι του Γερμανόν δια να παύση το τραγούδι του, με περιφρόνηση του είπε: «Τι περιμένεις, τράβα. Τι σημαίνει μισή ώρα μπροστά ή πίσω. Άνανδροι, ψεύτες, δολοφόνοι. Νάστε βέβαιοι πως και η σειρά σας θα έλθη. Η Ελλάς είναι Λερναία Ύδρα και θα σας φάγη. Εμείς είμαστε 104, αλλά πίσω μας αφήνουμε εκατομμύρια και όλοι τους είναι Έλληνες εκδικητές”.
Έτσι με θάρρος και αξιοπρέπεια, με ψηλά το κεφάλι, βάδισαν προς τον τόπο μαρτυρίου οι 104 κρατούμενοι κομμουνιστές και αριστεροί πατριώτες. Με συναίσθηση ότι η θυσία τους γίνεται για την Ελευθερία και την τιμή της χώρας, για την τιμή της Ελλάδας, κάνοντας τους συγγενείς τους να μιλούν ακόμη και σήμερα για την ανδριοσύνη που έδειξαν. Και όπως λέει η εγγονή του Κώστα Πλωμαρίτη, η Καίτη Πλωμαρίτου-Αραμπατζή:
“Είμαστε περήφανοι για τον παππού μας! Ήταν ένας ευγενικός, καλλιεργημένος, δοτικός, μεγαλόψυχος άνθρωπος που αγωνίστηκε ενάντια στους κατακτητές και το πλήρωσε με την ζωή του. Θα τον θυμόμαστε με αγάπη και σεβασμό”!
Η τελευταία επιστολή
Λϊγο πριν την εκτέλεση ο Πλωμαρίτης θα στείλει στους δικούς του επιστολή στην οποία έγραφε:
Εν στρατοπέδω Παύλου Μελά Θεσσαλονίκης
Δευτέρα 5-6-1944
Αγαπημένο μου παιδί Γιάννη,
Τώρα που παύω να σε κηδεμονεύω, σαν φυσικός πατέρας, και του λοιπού θα σε κηδεμονεύει η καλή σου μαμά, έχω να σου προτείνω τα κάτωθι, που θα είναι τρόπον τινά και η διαθήκη μου.
Το αύριο θα είναι αξημέρωτο για μένα.
Ότι βλέπεις από μακριά να λάμπει σαν χρυσός, πλησίασέ το, ψηλάφισέ το, μήπως είναι στιλβωμένος μπρούτζος ή χαλκός.
Ελπίζω στην αιώνια νύχτα μου, οι μορφές σας να φωσφορίζουν στα μάτια της ψυχής μου...
Γιάννη, έχω εμπιστοσύνη σε σένα. Θα τα πας πολύ καλά. Θέλω όμως αυτά που θα δημιουργείς να τα μοιράζεσαι με τα αδέλφια σου. Θέλω να αγαπάς πραγματικά σαν πατέρας και αδελφός τα αδέλφια σου Διαμαντή και Γιώργο και να φροντίζεις να μην τα πειράζει κανείς, να μην τα κάνει κανείς να κλαίνε και να μην φεύγεις ποτέ από κοντά τους.
Κάθε ημέρα να μελετάς και να γράφεις ένα οιονδήποτε κείμενο. Και όπως δεν είναι δυνατόν να ζήσεις δίχως τροφή, έτσι να φροντίζεις καθημερινώς να μελετάς και να γράφεις ανελλιπώς και αν ακόμη έχεις πολύ δουλειά την ώρα της αναπαύσεώς σου, κάτι να έχεις προς μελέτη, είτε βιβλίο, είτε εφημερίδα.
Θέλω να διατηρήσεις τη διακεκριμένη θέση και εκτίμηση την οποία δημιούργησα στη μικρή κοινωνία του χωριού και με τους τρόπους σου, τη συμπεριφορά σου, να εξαναγκάζεις τον καθένα να σε εκτιμά και να λέει ότι είσαι παιδί του Κώστα Πλωμαρίτη.
Να είσαι τολμηρός μεν αλλά να μην ενθουσιάζεσαι γρήγορα, να σε διακρίνει ψυχραιμία σε κάθε περίπτωση χωρίς να απογοητεύεσαι αμέσως.
Όλα τα ανωτέρω έχω την πεποίθηση ότι θα τα φυλάξεις βαθιά χαραγμένα στην ψυχή σου.
Σας φιλώ
ο πατέρας σας
Κώστας Πλωμαρίτης
Από τους εκτελεσμένους, η συντριπτική πλειοψηφία κατάγονταν από τα χωριά και τις πόλεις της Μακεδονίας (νομοί Θεσσαλονίκης, Ημαθίας, Πιερίας, Σερρών κ.α., ενώ ανάμεσά στους 104 πατριώτες που βρήκαν το θάνατο την αποφράδα εκείνη ημέρα, εξαιτίας της τυφλής εκδικητικής μανίας του φασιστικού θηρίου, ήταν, χωρίς να γνωρίζουν οι κατακτητές την πραγματική του ταυτότητα, ο 36χρονος καθηγητής Κώστας Χατζήμαλης, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ.
Μία μαρτυρία στη «Λαϊκή Φωνή»
Ένα ακριβώς χρόνο μετά την εκτέλεση των 101 ηρώων, στις 6 Ιουνίου 1945, η ημερήσια εφημερίδα Λαϊκή Φωνή, που εκδίδονταν τότε στη Θεσσαλονίκη και ήταν όργανο του Μακεδονικού Γραφείου του ΚΚΕ, δημοσίευε τη μαρτυρία ενός πρώην κρατούμενου του «Παύλου Μελά» που έζησε όλη τη φρίκη της μεταφοράς για εκτέλεση των μελλοθάνατων. Όπως περιέγραφε:
… Ένα ουρλιαχτό σφύριγμα του φύλακα, μας φέρνει όλους στα παράθυρα του θαλάμου. Ο φύλακας με σκυμένο το κεφάλι και με ένα χαρτί στο χέρι μπαίνει στο κτίριο των υποδίκων και ανεβαίνει τις σκάλες. Φεύγει και η τελευταία μας ελπίδα. Κανείς δεν τολμά να κοιτάξει τον άλλο, γιατί τα μάτια θα πουν ότι δεν τολμο΄νυ να αρθρώσουν τα χείλη.
Ένα κλειστό αυτοκίνητο, η κλούβα, σταματά στα γραφεία και ξερνά τους λυσσασμένους πεταλάδες. Ο αρχιφύλακας με επίσημο πανηγυρικό ύφος, λυγίζει σε κάθε προσταγή τους. Ακούγεται θόρυβος στις σκάλες. ΟΙ μελλοθάνατοι κατεβαίνουν κατά δεκάδες. Όλοι χαμογελαστοί, αποφασισμένοι να αντικρύσουν παλικαρίσια τους άνανδρους χιτλερικούς φονιάδες. Πετούν τα τρόφιμά τους, κονσέρβες του Ερυθρού Σταυρού, στους φύλακες που σαν πειναλέοι σκύλοι τ’ αρπάζουν λαίμαργα.
Ξεσπούν σε αντιφασιστικά τραγούδια. Ζητωκραυγάζουν. Ζήτω η Ελλάδα. Ζήτω η λευτεριά. Ζήτω οι αντάρτες. Ζήτω το ΕΑΜ.
Εμείς μαρμαρωμένοι, μεσ’ από τα σίδερά μας, κλαίμε, χωρίς να αρθρώνουμε λέξη. Ο αξέχαστος φοιτητής Τάκης Μάργαρης μας καθησυχάζει: «Μην κλαίτε, ο αγώνας θέλει θυσίες. Εσείς θα ζήσετε. Εκδικηθείτε μας». Ο Βασίλης Χαλκιόπουλος σέρνει το χορό του Ζαλόγγου μπρος στους έκθαμβους, αφηνιασμένους πεταλάδες.
Ακολουθούν σκηνές ασύλληπτες, άφθαστου μεγαλείου! Ξαναζεί το Ζάλογγο! Ξαναζεί το Μεσολόγγι! Ο χάρος σταματά… υποχωρεί σκιαγμένος… και μόνο ο φασισμός γελά σαρκαστικά….
101 ήρωες, νέοι, παλληκάρια, φοιτητές, διανοούμενοι, εργάτες, αγρότες, μέλη του ΕΑΜ και του ΚΚΕ, αντιπρόσωποι απ’ όλη την Ελλάδα έπεσαν σαν σήμερα, 6 Ιούνη 1944, θύματα του γερμανικού φασισμού και των ντόπιων εθνοπροδοτών… Άφησαν άκλαυστα την τελευταία τους πνοή που γέννησε τη ζήδωρη αύρα της λευτεριάς μας…». 4
Τα ονόματα των εκτελεσμένων ηρώων
Τα ονόματα των εκτελεσμένων στις 6 Ιουνίου 1944 από τους Ναζί εγκληματίες στα Διαβατά Θεσσαλονίκης είναι:
1. Αδάμ Σωτήριος του Χρήστου, ετών 29, γεωπόνος από το Κιλκίς
2. Αθανασίου Δημήτριος, ετών 37, κτηματίας
3. Αλατζάς Γεώργιος, ετών 22, αγρότης
4. Αλιφαντάκης Σπύρος του Ευτύχιου, ετών 35, κάτοικος Νιγρίτας
5. Αποστολίδης Μιχαήλ, ετών 26, οικοδόμος, κάτοικος Θεσσαλονίκης
6. Αριφαντίμ Μουσταφά, εργάτης
7. Αρναουτέλης Θεόδωρος, ετών 19, μηχανικός, κάτοικος Νέας Μαγνησίας Θεσσαλονίκης
8. Ασημακόπουλος Αργύριος, ετών 19, καροποιός, κάτοικος Κατερίνης
9. Αυγίδης Νεοκλής, ετών 31, κάτοικος Βέροιας
10. Βαζιτάρης Δημήτριος, από τα Αμπελάκια Λάρισας
11. Βαλαβάνης Αλέξανδρος, ετών 17, εργάτης, κάτοικος Κατερίνης
12. Βαρακαντάκης Γεώργιος, ετών 25, γεννήθηκε στην Κρήτη, κάτοικος Μακροχωρίου Ημαθίας
13. Βαστέγης Αναστάσιος, ετών 47, στρατιωτικός, κάτοικος Λιβαδοχωρίου Τρικάλων
14. Βουτσάς Παναγιώτης, ετών 48, αγρότης, πρόσφυγας από Μ.Ασία, κάτοικος Καλοχωρίου Θεσσαλονίκης
15. Γαλανίκης Πέτρος, ετών 46, κάτοικος Έδεσσας
16. Γερακλιώτης Αθανάσιος, ετών 35, κάτοικος Καλοχωρίου Θεσσαλονίκης
17. Γερακούδης Εμμανουήλ, πρόσφυγας από την Ανατ.Ρωμυλία, κάτοικος Καλοχωρίου
18. Γεωργιάδης Νικόλαος, ετών 51, αγρότης, γεννήθηκε στη Μ.Ασία
19. Γεωργίου Σταύρος, ετών 26, έμπορος, κάτοικος Θεσσαλονίκης
20. Γιαννικάκης Λεωνίδας, ετών 33, από τη Σάμο, δάσκαλος
21. Γκάτσος Ιωάννης, ετών 56, κτηματίας, από τη Γουμένισσα Κιλκίς
22. Γκιουζέλογλου Γεώργιος, ετών 31, από τη Φιλυριά Κιλκίς
23. Γουτσούτης Δημήτριος, ετών 25, ιδιωτικός υπάλληλος. Γεννήθηκε στη Μ.Ασία, κάτοικος Αγγελοχωρίου
24. Δάμπασης Δημήτριος του Βασιλείου, ετών 21, γεννήθηκε στη Λαμία, κάτοικος Κατερίνης. Φοιτητής της Νομικής.
25. Δεληπάσκος Αναστάσιος, ετών 67, από τα Αμπελάκια Λάρισας.
26. Ελευθεριάδης Αριστείδης, ετών 29, Γεωπόνος, κάτοικος Γερακαρούς Θεσσαλονίκης
27. Εσερίδης Ιωάννης, ετών 41, από τη Γουμένισσα Κιλκίς
28. Ζάκσης Δαμιανός, ετών 32, οικοδόμος, κάτοικος Αθηνών
29. Ζαρκάδας Γεώργιος, ετών 31, κάτοικος Βέροιας
30. Ζάφος Δημήτριος του Νικολάου, ετών 31, αγρότης, γεννήθηκε στην Ξάνθη, κάτοικος Αλεξάνδρειας Ημαθίας
31. Ηλιάδης Ηλίας, ετών 32, επιπλοποιός, κάτοικος Ριζού Πέλλας
32. Θεοδωρίδης Απόστολος, ετών 35, αγρότης, γεννήθηκε στο Σουφλί, κάτοικος Αλεξάνδρειας Ημαθίας
33. Θεοδωρόπουλος Δημήτριος, ετών 23, εργάτης, κάτοικος Μεθώνης Πιερίας
34. Καλαϊτζής Χρήστος, ετών 47, αγρότης, κάτοικος Καλοχωρίου Θεσσαλονίκης
35. Καλλίτσης Χρήστος, ετών 47, αγρότης, κάτοικος Καλοχωρίου Θεσσαλονίκης
36. Καλύβας Αντώνιος, ετών 25, αγρότης, από το Κϊτρος Πιερίας
37. Καλύβας Θωμάς, ετών 31, αγρότης, από το Κϊτρος Πιερίας
38. Καλυβιώτης Ιωάννης του Κωνσταντίνου, ετών 20, Ράπτης, κάτοικος Θεσσαλονίκης
39. Καμινάκης Ιωάννης του Στέφανου, αγρότης, κάτοικος Μονόσπιτων Ημαθίας
40. Κανάκης Θεόδωρος, ετών 56, αγρότης από τα Αμπελάκια Λάρισας.
41. Καρίκης Βασίλειος, ετών 24, από τα Καβάσιλα Θεσσαλονίκης
42. Καριπίδης Πέτρος, ετών 47, κάτοικος Κατερίνης
43. Καρολίδης Περικλής, ετών 40, από το Λιανοβέργι Ημαθίας
44. Καρούλιας (Χρήστου) Στέφανος του Λοίζου, ετών 43, κτηματίας από το Σιδηρόκαστρο Σερρών
45. Καρπούζας Παναγιώτης, ετών 31, από τη Νιγρίτα Σερρών
46. Κεραμίδης Κωνσταντίνος, ετών 43, αγρότης, από το Κίτρος Πιερίας
47. Κεχαγίδης Στέφανος, ετών 46, αγρότης από την Κατερίνη
48. Κουτσιάης Αντώνιος, ετών 46, έμπορος, γεννήθηκε στην Ελασσώνα, κάτοικος Κατερίνης
49. Κούρουγλου Χρήστος, ετών 31, αγρότης, κάτοικος Καλοχωρίου Θεσσαλονίκης
50. Κουτράκης Νικόλαος, ετών 27, κλειθροποιός, γεννήθηκε στη Δράμα, κάτοικος Θεσσαλονίκης
51. Κρίκης Ιωάννης, ετών 32, εργάτης, από τον Πολύγυρο Χαλκιδικής
52. Κυριακόπουλος Δημήτριος, ετών 30, μυλωνάς, κάτοικος Μέσης Ημαθίας
53. Κυρούδης Παναγιώτης, ετών 29, αγρότης από το Μεγάλο Μοναστήρι Τρικάλων
54. Κουτσουνίδης Αντώνιος, ετών 47, υποδηματοποιός, από την Άσσηρο Θεσσαλονίκης
55. Λοτίδης Στυλιανός ετών 22, εργάτης, κάτοικος Μακροχωρίου Ημαθίας
56. Λουκάς Δημήτριος, ετών 25, κρεοπώλης, από τη Νιγρίτα Σερρών
57. Μαζαράκης ή Καραγιάννης Δήμος, ετών 23, γαλακτέμπορος από τη Βέροια
58. Μαϊμούτσης Δημήτριος, ετών 24, αγρότης από τη Βέροια
59. Μακρογιαννάκης Γεώργιος του Εμμανουήλ, ετών 31, εργάτης, από τον Πειραιά.
60. Μαντίκας Ιωάννης, ετών 19, αγρότης
61. Μάργαρης Δημήτριος του Βασιλείου, ετών 22, φοιτητής Δασολογίας, από τον Πολύγυρο Χαλκιδικής
62. Μάρκου Δημήτριος, ετών 27, από τα Αμπελάκια Λάρισας
63. Μαυρομιχάλης Μιχαήλ, ετών 25, αρτοποιός, κάτοικος Θεσσαλονίκης
64. Μεσημέρης Περικλής, ετών 36, στρατιωτικός, γεννήθηκε στην Κέρκυρα, κάτοικος Βέροιας
65. Μόλιος Χρήστος, ετών 21, αγρότης από το Χουμνικό Σερρών
66. Μόσκος Χρήστος, ετών 22, έμπορος, γεννήθηκε στις Σέρρες, κάτοικος Νιγρίτας Σερρών
67. Μουταφτσής Αργύριος του Αντωνίου, ετών 28, κουρέας, από τον Πολύγυρο Χαλκιδικής
68. Μπεχλιβανίδης Νικόλαος, ετών 18, αγρότης, από την Ακρινή Κοζάνης
69. Μπόης Λάμπρος, ετών 32, υποδηματοποιός, από την Εσώβαλτα Πέλλας
70. Μπάρτσας ή Μπορτσές Δημήτριος, ετών 33, πτυχιούχος Νομικής, υπάλληλος ΑΤΕ Βέροιας
71. Ναταρίδης Νικόλαος, ετών 53, αγρότης, κάτοικος Καλοχωρίου Θεσσαλονίκης
72. Σενέκης Αργύριος, ετών 33, αμπελουργός από τη Γουμένισσα Κιλκίς
73. Ουσταμπασίδης Ανδρέας, ετών 56, αγρότης, γεννήθηκε στη Μ.Ασία
74. Παλέστης Μιλτιάδης, ετών 18, εργάτης, από το Μακρυχώρι Ημαθίας
75. Παπαγεωργίου Απόστολος του Βασιλείου, ετών 36, ζαχαροπλάστης από την Παναγίτσα Τρικάλων
76. Παπαδόπουλος Αντώνιος
77. Παπάζογλου Δημήτριος , ετών 27, εργάτης από τη Βέροια
78. Παράσχος Αντώνιος, ετών 46, εργάτης από την Κατερίνη
79. Πεταλωτής Νικόλαος, ετών 30, μυλωνάς, γεννήθηκε στη Μικρά Ασία
80. Πετρόπουλος Ηλίας, ετών 33, αγρότης από το Εθνικό της Φλώρινας
81. Πλωμαρίτης Κωνσταντίνος, ετών 54, αγρότης από το Μακροχώρι Ημαθίας
82. Πολύχρονος Γεώργιος, ετών 26, μηχανικός από τη Λαμία
83. Ρουκαλης Νικόλαος, ετών 32, αγρότης από τη Νάουσα.
84. Σαλαμανής Γεώργιος, αγρότης από τους Πρόμαχους Πέλλας
85. Σαπόρας Κωνσταντίνος, υποδηματοποιός από την Κατερίνη
86. Σιώπης Διονύσιος, ετών 40, αγρότης από τη Νιγρίτα Σερρών
87. Σκενδέρης Αθανάσιος, ετών 42, αγρότης από τη Βέροια
88. Σούρτας Θωμάς του Βασιλείου, ετών 34, από τη Μέση Ημαθίας
89. Σταματόπουλος Μιλτιάδης, αγρότης από το Καλοχώρι Θεσσαλονίκης
90. Στόϊκος Αθανάσιος, ετών 39, αγρότης από το Καλοχώρι Θεσσαλονίκης
91. Τιτάκης Ευθύμιος, ετών 4, αγρότης από την Αλεξάνδρεια Ημαθίας
92. Τομίδης Χριστόδουλος του Χρήστου, ετών 22, αγρότης από το Άσπρο Πέλλας, κατοικούσε στον Άγιο Ιωάννη Πιερίας.
93. Τσακίρης Κωνσταντίνος, ετών 21, αγρότης από τη Νέα Μαγνησία Θεσσαλονίκης
94. Τσαπτσής Χαράλαμπος, ετών 32, εργάτης, γεννήθηκε στην Κύπρο, κατοικούσε στο Νεοχώρι Χαλκιδικής
95. Τσεκούρας Μενέλαος, ετών 24, αγρότης από τη Νιγρίτα Σερρών
96. Τσιάτσος Γεώργιος, ετών 34, έμπορος από την Άσσηρο Θεσσαλονίκης
97. Φλωράς Δημήτριος, ετών 27, φοιτητής από την Αμφίκλεια Φθιώτιδας
98. Χαλκιόπουλος Βασίλειος, ετών 30, έμπορος από την Αταλάντη Φθιώτιδας
99. Χατζηκοντίδης Κωνσταντίνος, ετών 28, αγρότης από το Καλοχώρι Θεσσαλονίκης
100.Χατζήμαλης Κωνσταντίνος, ετών 36, καθηγητής από τη Μυτιλήνη
101.Χολίδης Σάββας, ετών 38, κτηματίας από τη Γερακαρού Χαλκιδικής
102. Χριστιάδης Μιχαήλ, ετών 35, βοσκός από την Πολυκάρπη Καστοριάς
103. Χριστοδούλου Χρήστος, ετών 24, διερμηνέας.
104. Χρυσομάλλης Βασίλειος, ετών 25, φοιτητής Δασολογίας από τον Κολινδρό Πιερίας
Αντί να δώσει απαντήσεις για την τραγική κατάσταση στο ΕΣΥ, ο ακροδεξιός υπουργός Άδωνις Γεωργιάδης επιστράτευσε ΜΑΤ και κρανοφόρους της ΥΜΕΤ (Υποδιεύθυνση Μέτρων Τάξης).
Σύμφωνα με καταγγελίες γιατρών έγινε προσαγωγή γιατρού του νοσοκομείου για…δήθεν βιαιοπραγία! Μετά από διαμαρτυρίες αφέθηκε ελεύθερος.
Υγειονομικοί και εργαζόμενοι του νοσοκομείου που βρέθηκαν στο νοσοκομείο για να διαμαρτυρηθούν για την υποστελέχωση, τις ελλείψεις και την εγκατάλειψη της δημόσιας υγείας, δέχθηκαν βίαιη επίθεση από τις δυνάμεις των ΜΑΤ.
Ο Α. Γεωργιάδης όπως καταγγέλλουν οι μαχόμενοι γιατροί «επισκέφτηκε» μαζί με τα ΜΑΤ το Γ.Ν Νίκαιας για να «εγκαινιάσει» ντουβάρια άδεια από γιατρούς και λοιπό προσωπικό τα οποία ντουβάρια -όπως σημειώνεται- είναι ημιτελή και πλημμυρίζουν κάθε τόσο.
Πλούσιο πρόγραμμα αποκριάτικων εκδηλώσεων με σαρακοστιανά κεράσματα, ζωντανή μουσική, αποκριάτικες παρελάσεις και αναβίωση εθίμων διοργανώνει και φέτος ο Δήμος Θέρμης, με πρωτοβουλία της Αντιδημαρχίας Πολιτισμού και σε συνεργασία με τις τοπικές κοινότητες, συλλόγους και φορείς. Οι εκδηλώσεις κορυφώνονται το τριήμερο της Αποκριάς. Η Καθαρά Δευτέρα γιορτάζεται με παραδοσιακό τρόπο στις κοινότητες του Δήμου, με φασολάδα, χαλβά, λαγάνα, μουσική και χορό.
Οι εκδηλώσεις
Φράγμα Θέρμης: Το καθιερωμένο σημείο συνάντησης για το πέταγμα του χαρταετού είναι στο Φράγμα της Θέρμης όπου υπάρχει ολοήμερο πρόγραμμα εκδηλώσεων. Οι επισκέπτες θα απολαύσουν παραδοσιακή φασολάδα και σαρακοστιανά κεράσματα, ενώ στον χώρο θα λειτουργούν και street food βανάκια με εναλλακτικές γευστικές επιλογές.
Το γλέντι θα πλαισιώσει παραδοσιακό μουσικό σχήμα με τα Χάλκινα Γουμένισσας, με τον Αλέξανδρο Ζώρα στο κλαρίνο. Η έναρξη του μουσικού προγράμματος προγραμματίζεται για τις 11:00–12:00 και θα διαρκέσει έως το μεσημέρι. Παράλληλα θα πραγματοποιηθούν δράσεις για παιδιά και οικογένειες.
Πλαγιάρι: Στο πάρκο Πλαγιαρίου, στις 11:00 π.μ., διοργανώνεται παραδοσιακό γλέντι με σαρακοστιανά, μουσική DJ και χορό, σε συνεργασία με την Κοινότητα Πλαγιαρίου και τοπικούς συλλόγους.
Κάτω Σχολάρι: Στο γήπεδο Κάτω Σχολαρίου, στις 11:00 π.μ., οι δημότες θα γιορτάσουν με φασολάδα, χαλβά, κρασί και παραδοσιακά εδέσματα, σε μια γιορτή με έμφαση στην τοπική συμμετοχή και το οικογενειακό κλίμα.
Βασιλικά: Κούλουμα με παραδοσιακά σαρακοστιανά κεράσματα και μουσική θα πραγματοποιηθούν και στα Βασιλικά με τη συμβολή των τοπικών συλλόγων. Οι εκδηλώσεις ξεκινούν στις 11 το πρωί στην πλατεία Χάνια.
Η μεγάλη καρναβαλική παρέλαση θα ξεκινήσει στις 14:00, ενώ οι εκδηλώσεις θα ολοκληρωθούν αργά το απόγευμα με το κάψιμο του βασιλιά Καρνάβαλου.
Σουρωτή: Την Καθαρά Δευτέρα, στις 23/02 και ώρα 11:00, η Σουρωτή γιορτάζει τα παραδοσιακά Κούλουμα με μια ξεχωριστή εκδήλωση γεμάτη μουσική και νηστίσιμα εδέσματα. Στην Πλατεία Σουρωτής, μικροί και μεγάλοι θα έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν τη ζεστή ατμόσφαιρα της ημέρας, να γευτούν σαρακοστιανές λιχουδιές και να διασκεδάσουν με παραδοσιακούς ήχους, τιμώντας τα έθιμα και σηματοδοτώντας με χαρά την έναρξη της Σαρακοστής.
Καρδία: Η Κοινότητα Καρδίας καλεί όλους τους δημότες και επισκέπτες να γιορτάσουν την Καθαρά Δευτέρα, στις 11:30, στο Τσαΐρι – Πάρκο Βιοποικιλότητας. Σε ένα γιορτινό περιβάλλον με μουσική και καλή διάθεση, θα προσφερθούν φασολάδα, σαρακοστιανά εδέσματα και κρασί, τιμώντας τα έθιμα της ημέρας.
Τρίλοφος: Την Κυριακή 22 Φεβρουαρίου, στις 12:00 μ.μ., στην πλατεία Δημαρχείου Τριλόφου, μικροί και μεγάλοι συμμετέχουν στην καθιερωμένη καρναβαλική παρέλαση. Παράλληλα θα προσφερθούν παραδοσιακά εδέσματα.
Όλες οι εκδηλώσεις τελούν υπό την αιγίδα του Δήμου Θέρμης και της Αντιδημαρχίας Πολιτισμού, με τη συμβολή συλλόγων, εθελοντών και φορέων της τοπικής κοινωνίας.
Σε κλιμάκωση των ενεργειών του για την αποτροπή της σχεδιαζόμενης αμμοληψίας στη θαλάσσια περιοχή «Φανάρι» Επανομής προχωρά ο Δήμος Θερμαϊκού. Υλοποιώντας τη δέσμευση της Δημοτικής Αρχής για εξάντληση κάθε θεσμικού, διοικητικού και νομικού μέσου, ο Δήμαρχος κ. Θεόδωρος Τζέκος προέβη σε δύο κινήσεις νομικής κατοχύρωσης και ελέγχου της περιβαλλοντικής νομιμότητας του έργου.
Την Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου υπογράφηκε η σύμβαση για την κατασκευή του έργου «Ανέγερση διαδημοτικού καταφυγίου αδέσποτων ζώων» το οποίο θα γίνει σε έκταση 33 στρεμμάτων, στο Λάκκωμα της Χαλκιδικής. Τη σύμβαση συνυπέγραψαν ο Σύνδεσμος Προστασίας Περιβάλλοντος Αδέσποτων Ζώων Ανατολικής Θεσσαλονίκης (ΣΥΠΠΑΖΑΘ), ως κύριος του έργου, η Αναπτυξιακή Νομού Θεσσαλονίκης (ΑΝΕΘ Α.ΟΤΑ), ως φορέας κατασκευής του έργου και ο ανάδοχος (Πράξεις Τεχνική Ε.Ε.). Ο συμβατικός προϋπολογισμός του έργου ανέρχεται σε 1.981.303 εκατ. ευρώ εκ των οποίων ποσό 1.116.000 ευρώ προέρχεται από το πρόγραμμα «Φιλόδημος ΙΙ» και τα υπόλοιπα θα καλυφθούν από τους τρεις δήμους Θέρμης, Θερμαϊκού και Καλαμαριάς που συμμετέχουν στον ΣΥΠΠΑΖΑΘ και οι οποίοι θα καταβάλουν από 290.000 ευρώ. Το χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης του έργου είναι δώδεκα μήνες.
Το καταφύγιο περιλαμβάνει τέσσερα κτίρια - ενδιαιτήματα αδέσποτων ζώων, συνολικά 80 θέσεων, αποτεφρωτήριο νεκρών ζώων, χώρους γραφείων και βιολογικό καθαρισμό.
Όπως αναφέρει ο πρόεδρος του ΣΥΠΠΑΖΑΘ Οδυσσέας Σαληκυριάκης “το καταφύγιο θα έχει τη δυνατότητα να φιλοξενεί αδέσποτα ζώα από τους τρεις δήμους - μέλη του Συνδέσμου, δηλαδή τους δήμους Θέρμης, Θερμαϊκού και Καλαμαριάς. Θα φιλοξενούνται αδέσποτα τα οποία έχουν ανάγκη περίθαλψης, προκειμένου να τους παρέχεται η αναγκαία φροντίδα, καθώς και ζώα που παρουσιάζουν επιθετική συμπεριφορά. Σκοπός μας, συγχρόνως, είναι πολλά από αυτά τα αδέσποτα να δοθούν για υιοθεσία”.
Σε ομιλία του στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου, ο Υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο ζήτησε την ανανέωση της αποικιακής εποχής:
Σε έναν τέλειο κόσμο, όλα αυτά τα προβλήματα και ακόμη περισσότερα θα λύνονταν από διπλωμάτες και έντονα διατυπωμένα ψηφίσματα. Αλλά δεν ζούμε σε έναν τέλειο κόσμο και δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να επιτρέπουμε σε όσους απειλούν απροκάλυπτα και ανοιχτά τους πολίτες μας και θέτουν σε κίνδυνο την παγκόσμια σταθερότητά μας να προστατεύονται πίσω από αφαιρέσεις του διεθνούς δικαίου, τις οποίες οι ίδιοι παραβιάζουν συστηματικά.
Αυτή είναι η πορεία που έχουν ξεκινήσει ο Πρόεδρος Τραμπ και οι Ηνωμένες Πολιτείες. Είναι η πορεία που σας ζητάμε εδώ στην Ευρώπη να μας ακολουθήσετε. Είναι μια πορεία που έχουμε περπατήσει μαζί στο παρελθόν και ελπίζουμε να περπατήσουμε ξανά μαζί. Για πέντε αιώνες, πριν από το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, η Δύση επεκτεινόταν - οι ιεραπόστολοί της, οι προσκυνητές της, οι στρατιώτες της, οι εξερευνητές της ξεχύνονταν από τις ακτές της για να διασχίσουν ωκεανούς, να εποικίσουν νέες ηπείρους, να χτίσουν τεράστιες αυτοκρατορίες που εκτείνονταν σε όλο τον κόσμο.
Αλλά το 1945, για πρώτη φορά από την εποχή του Κολόμβου, συρρικνωνόταν. Η Ευρώπη ήταν σε ερείπια. Η μισή της ζούσε πίσω από ένα Σιδηρούν Παραπέτασμα και η υπόλοιπη φαινόταν ότι σύντομα θα ακολουθούσε. Οι μεγάλες δυτικές αυτοκρατορίες είχαν εισέλθει σε μια οριστική παρακμή, η οποία επιταχύνθηκε από άθεες κομμουνιστικές επαναστάσεις και από αντιαποικιακές εξεγέρσεις που θα μεταμόρφωναν τον κόσμο και θα κάλυπταν τεράστιες εκτάσεις του χάρτη τα επόμενα χρόνια.
Σε αυτό το πλαίσιο, τότε, όπως και τώρα, πολλοί κατέληξαν να πιστέψουν ότι η εποχή της κυριαρχίας της Δύσης είχε φτάσει στο τέλος της και ότι το μέλλον μας ήταν προορισμένο να είναι μια αμυδρή και αδύναμη ηχώ του παρελθόντος μας. Αλλά μαζί, οι προκάτοχοί μας αναγνώρισαν ότι η παρακμή ήταν μια επιλογή, και ήταν μια επιλογή που αρνήθηκαν να κάνουν. Αυτό κάναμε μαζί κάποτε στο παρελθόν, και αυτό θέλουν να κάνουν ξανά ο Πρόεδρος Τραμπ και οι Ηνωμένες Πολιτείες τώρα, μαζί με εσάς.
Ο Arnaud Bertrand συνοψίζει :
Ο άντρας κυριολεκτικά θρηνεί την έκβαση του Β' Παγκοσμίου Πολέμου επειδή σηματοδότησε το τέλος της εποχής κατά την οποία «η Δύση επεκτεινόταν», ένα «μονοπάτι» που «ελπίζει [οι ΗΠΑ και η Ευρώπη] να ξαναβαδίσουν μαζί».
Και απλώς για να βεβαιωθούμε ότι είστε σαφείς σχετικά με το τι εννοεί: θέλει να αποκαταστήσει την οικοδόμηση «τεράστιων αυτοκρατοριών που εκτείνονται σε όλο τον κόσμο» και κατηγορεί τις «αντιαποικιακές εξεγέρσεις» για ό,τι έκαναν στις «μεγάλες δυτικές αυτοκρατορίες».
Λέει επίσης ότι «δεν μπορούμε να συνεχίσουμε» να επιτρέπουμε «αφηρήσεις του διεθνούς δικαίου» να παρεμποδίζουν τα συμφέροντα των ΗΠΑ.
Ουσιαστικά, ο άνθρωπος λέει ανοιχτά ότι ολόκληρη η μετα-αποικιακή τάξη ήταν ένα λάθος και καλεί την Ευρώπη να μοιραστεί τα λάφυρα της οικοδόμησης μιας νέας.
Μερικοί από τους ηλίθιους στην αίθουσα χειροκρότησαν όντως αυτές τις αναθεωρητικές ανοησίες.
Ο Μπερτράν προειδοποιεί :
Ποιο είναι το σκεπτικό εδώ; Ότι η Αμερική του Τραμπ - «Η Αμερική πρώτα» - θα γινόταν ξαφνικά μεγαλόψυχη και θα μοιραζόταν με την Ευρώπη απλώς από συναισθηματική φόρτιση; Δεν λειτουργεί έτσι ο ιμπεριαλισμός: ολόκληρη η υπόθεση είναι ότι οι ισχυροί κυριαρχούν στους αδύναμους.
Όταν μια αυτοκρατορική δύναμη σου μιλάει για συναισθήματα, για το πόσο σε συμπαθεί και πώς θέλει να συνεργαστεί μαζί σου - το πολύ πιο αδύναμο κόμμα - αυτό είναι λόγος ανησυχίας, όχι χειροκροτήματα...
Η ομιλία του Ρούμπιο ήταν μια κλήση προς τους σατράπες που είναι πρόθυμοι να αποτελέσουν τις δυνάμεις-πληρεξούσιους για να πολεμήσουν για την παγκόσμια ηγεμονία των ΗΠΑ - όπως ακριβώς κάνουν ήδη οι Ευρωπαίοι σε σχέση με την Ουκρανία.
Αλλά ο Ρούμπιο ζει στο παρελθόν. Ένα παρελθόν στο οποίο οι Ευρωπαίοι, μέσω της υπεροχής τους στον πόλεμο, μπορούσαν να κατακτήσουν και να καταστρέψουν τεράστιες περιοχές του πλανήτη:
«Η Δύση κέρδισε τον κόσμο όχι λόγω της ανωτερότητας των ιδεών ή των αξιών ή της θρησκείας της […] αλλά μάλλον λόγω της ανωτερότητάς της στην εφαρμογή οργανωμένης βίας. Οι Δυτικοί συχνά ξεχνούν αυτό το γεγονός. Οι μη Δυτικοί ποτέ δεν το ξεχνούν».
Samuel P. Huntington, Η Σύγκρουση των Πολιτισμών και η Αναμόρφωση της Παγκόσμιας Τάξης
Η Δύση, ευτυχώς, δεν έχει πλέον αποκλειστική πρόσβαση σε όπλα. Δεν μπορεί πλέον να συγκεντρώσει τις δυνάμεις που απαιτούνται - την τεχνολογία, τα χρήματα, τους ανθρώπους και την ιδεολογία - για να υποτάξει τον πλανήτη. Οποιαδήποτε προσπάθεια να γίνει αυτό θα καταλήξει μόνο σε καταστροφή.
Συνεπώς, η Ευρώπη θα ήταν καλό να μείνει μακριά από τις ασαφείς ανοησίες του Ρούμπιο.











