ΚΟΙΝΩΝΙΑ





Η 44η Σκακιστική Ολυμπιάδα πραγματοποιήθηκε στο Τσενάι της Ινδίας

Με οργανωτική και αγωνιστική επιτυχία ολοκληρώθηκε στο Τσενάι της Ινδίας η 44η Σκακιστική Ολυμπιάδα (29 Ιουλίου-9 Αυγούστου), με συμμετοχή 188 ομάδων, από 186 χώρες (η διοργανώτρια χώρα παρέταξε τρεις ομάδες).

Πολύ καλή εμφάνιση πραγματοποίησαν και οι δύο Εθνικές μας Ομάδες, που βρίσκονταν συνεχώς κοντά στην κορυφή και τελικά κατετάγησαν στη 15η θέση η ομάδα των ανδρών και στην 28η η ομάδα των γυναικών, παρ’ όλες τις απώλειες που υπέστησαν την τελευταία κυριολεκτικά στιγμή λόγω κορωνοϊού των δύο βασικών στελεχών τους, του Γιάννη Παπαϊωάννου, για τους άνδρες και για τις γυναίκες της Μαρίνας Μακροπούλου, η οποία ανήκει στο δυναμικό του Ναυτικού Ομίλου Καλαμάτας.



Κορυφαία ατομική διάκριση πέτυχε ο «νεοφώτιστος» στην Εθνικής μας, ο 21χρονος Νικόλας Θεοδώρου, από το Ρέθυμνο, ο οποίος αγωνίστηκε στη 2η σκακιέρα και κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο! Επίσης, εξαιρετική ήταν η Σταυρούλα Τσολακίδου που στην πολύ δύσκολη 1η σκακιέρα ολοκλήρωσε τους αγώνες αήττητη, κάνοντας καταπληκτική εμφάνιση με συνολικό αποτέλεσμα 8,5 πόντους σε 11 αγώνες.

Στον Ανοιχτό Όμιλο («Ανδρών»), η Εθνική μας Ομάδα ξεκίνησε με εύκολη νίκη 4 – 0 επί της Αϊτής, στον 1ο γύρο. Στη συνέχεια, νίκησε 3 – 1 το Κόσοβο. Στον 3ο γύρο ηττήθηκε 1 – 3 από την πανίσχυρη 1η ομάδα της διοργανώτριας Ινδίας. Επανήλθε στις νίκες με 3 – 1 επί της κραταιάς Βουλγαρίας στον 4ο γύρο. Στον 5ο αγώνα της ήλθε ισόπαλη με τη Μολδαβία (ομάδα που υπήρξε από τις ευχάριστες εκπλήξεις στην Ολυμπιάδα και τελικά ισοβάθμησε στην 4η ως 6η θέση) 2 – 2. Στον 6ο γύρο η Εθνική μας συνέτριψε το Βέλγιο 4 – 0. Στον 7ο γύρο ήρθε ισόπαλη με την -παλαιότερα χρυσή ολυμπιονίκη!- ομάδα της Ουκρανίας, 2 – 2. Στη συνέχεια, η ομάδα μας επικράτησε των Φιλιππίνων 2½ – 1½. Στον 9ο γύρο είχαμε δύσκολη ήττα, με σκορ 1½ – 2½ από τις ΗΠΑ, την ομάδα που είχε κερδίσει το χρυσό μετάλλιο στην προηγούμενη Σκακιστική Ολυμπιάδα, το 2020.

Η Εθνική μας επανήλθε στις νίκες με 2½ – 1½ επί της Ισλανδίας, στον 10ο (προτελευταίο) γύρο. Τέλος, η προσπάθεια ολοκληρώθηκε με τιμητική ισοπαλία 2 – 2 με την ομάδα της Γαλλίας, που επίσης έχει σημαντικές διακρίσεις σε εθνικό επίπεδο, τα τελευταία χρόνια.

Συνολικά, η ομάδα μας πέτυχε έξι νίκες, σημείωσε τρεις ισοπαλίες και γνώρισε μόνο δυο ήττες, στους 11 αγώνες που έδωσε.

Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει στον σκακιστή μας Νικόλα Θεοδώρου, που με το θαυμάσιο αποτέλεσμα των 7½ βαθμών σε 9 αγώνες (6 νίκες, 3 ισοπαλίες, καμία ήττα) κέρδισε το ατομικό αργυρό μετάλλιο στη 2η σκακιέρα.

Χορηγός της Εθνικής Ομάδας ήταν η Τράπεζα της Ελλάδος.

Η τελική βαθμολογία στους άνδρες:

1) Ουζμπεκιστάν 19 β. (8 νίκες, τρεις ισοπαλίες, καμμία ήττα, σε 11 αγώνες)

2) Αρμενία 19 β. (9 νίκες, μία ισοπαλία, μία ήττα – έχασε από τους νικητές)

3) Ινδία-2 18 β. (8 νίκες, δύο ισοπαλίες, μία ήττα – έχασε από την Αρμενία)

4 – 6) Ινδία-1, ΗΠΑ και Μολδαβία, από 17 β. (7 νίκες, τρεις ισοπαλίες, μία ήττα)

7 – 10) Αζερμπαϊτζάν, Ουγγαρία, Πολωνία, Λιθουανία, από 16 β.

11 – 24) Ολλανδία, Ισπανία, Γαλλία, Αγγλία, Ελλάδα, Ισραήλ, Καζαχτσάν, Γερμανία, Κούβα, Σερβία, Βραζιλία, Μαυροβούνιο, Αυστρία και Περού, από 15 β.

25 – 42) Τσεχία, Ιράν, Γεωργία, Τουρκία, Ουκρανία, Αυστραλία, Ινδία-3, Φιλιππίνες, Αργεντινή, Ινδονησία, Μογγολία, Αίγυπτος, Σουηδία, Χιλή, Σλοβακία, Ισλανδία, Τυνησία, Ουρουγουάη από 14 β.

Η Κύπρος σημείωσε πέντε νίκες και έξι ήττες, συγκέντρωσε 10 β. και ισοβάθμησε στις θέσεις 102 ως 127. Κατετάγη 104η με τα κριτήρια, ενώ ήταν Νο 102 στην αρχική κατάταξη.

Πήραν μέρος 188 ομάδες, από 186 χώρες.

Επισημαίνουμε ότι η κατάταξη στις ισοβαθμίες έγινε με βάση τα κριτήρια, με πρώτο το ολυμπιακό Sonneborn–Berger.

Τα ατομικά αποτελέσματα των παικτών της Εθνικής Ομάδας:

Μαστροβασίλης Δημήτρης (GM 2599) : 2 νίκες, 5 ισοπαλίες και τρεις ήττες, 4½ β. σε 10 αγ.

Θεοδώρου Νικόλας (GM 2575): 6 νίκες, 3 ισοπαλίες καμμία ήττα, 7½ β. σε 9 αγ.

Μαστροβασίλης Θάνος (GM 2527): 3 νίκες, 3 ισοπαλίες και δυο ήττες, 4½ β. σε 8 αγ.

Μπανίκας Χριστόδουλος: (GM 2598): 4 νίκες, 5 ισοπαλίες καμμία ήττα, 6½ β. σε 9 αγ.

Ιωαννίδης Ευγένιος (IM 2459): 4 νίκες, 2 ισοπαλίες και δυο ήττες, 5 β. σε 8 αγ.

Προπονητής της Εθνικής μας ήταν ο GM Γιάννης Νικολαΐδης.

Συνολικά, οι σκακιστές μας σημείωσαν: 19 νίκες, 18 ισοπαλίες και 7 ήττες, 28 β. σε 44 αγ

Η τελική βαθμολογία στην Ολυμπιάδα των Γυναικών, ήταν:

1) Ουκρανία 18 β. (επτά νίκες, 4 ισοπαλίες, καμία ήττα, σε 11 αγώνες)

2) Γεωργία 18 β. (οκτώ νίκες, δύο ισοπαλίες, μία ήττα)

3) Ινδία-1η ομάδα 17 β. (οκτώ νίκες, μία ισοπαλία, δύο ήττες)

4 – 5) ΗΠΑ, Καζαχτσάν, επίσης από 17 β.

6 – 14) Πολωνία, Αζερμπαϊτζάν, Ινδία-2η ομάδα, Βουλγαρία, Γερμανία, Ουγγαρία, Αρμενία, Σερβία και Σλοβακία, από 16 β.

15 – 20) Μογγολία, Τσεχία, Ινδία-3η ομάδα, Λιθουανία, Κούβα και Ολλανδία, από 15 β.

Η Εθνική μας ισοβάθμησε στις θέσεις 21 ως 34, με 14 β. και κατετάγη 28η, με βάση τα κριτήρια. Σημείωσε έξι νίκες και δύο ισοπαλίες, ενώ υπέστη τρεις ήττες.

Οι σκακίστριες της Εθνικής μας ήταν:

Τσολακίδου Σταυρούλα (IM 2362): 8½ β. σε 11 αγ. (έξι νίκες, πέντε ισοπαλίες, καμία ήττα)

Αβραμίδου Αναστασία (FM 2274): 7½ β. σε 11 αγ. (πέντε νίκες, πέντε ισοπαλίες, μία ήττα)

Παυλίδου Κατερίνα (IM 2138): 3½ β. σε 9 αγ. (τρεις νίκες, μία ισοπαλία, πέντε ήττες)

Μαρκαντωνάκη Χαριτωμένη (FM 2154): 4½ β. σε 8 αγ. (τέσσερις νίκες, μία ισοπαλία, τρεις ήττες)

Μάκκα Ιουλία (IM 1975): 3 β. σε 5 αγ. (δύο νίκες, δύο ισοπαλίες, μία ήττα)

Συνολικά, οι σκακίστριές μας σημείωσαν 20 νίκες, 14 ισοπαλίες και 10 ήττες σε 44 παρτίδες)

Προπονητής της Εθνικής μας ήταν ο GM Βασίλης Κοτρωνιάς.

Αρχηγός της ελληνικής αποστολής ήταν ο IM Γιώργος Μακρόπουλος, ο οποίος εξελέγη αντιπρόεδρος της Παγκόσμιας Σκακιστικής Ομοσπονδίας (FIDE), προσθέτοντας και μια πολύ μεγάλη διοικητική επιτυχία στις πολύ μεγάλες αγωνιστικές.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Όταν ο Μάρλον Μπράντο αναδείχθηκε καλύτερος ηθοποιός για την ερμηνεία του ως Βίτο Κορλεόνε στην ταινία του Φράνσις Φορντ Κόπολα «Ο Νονός» (1972), ο ηθοποιός αρνήθηκε να παραβρεθεί στην απονομή τελετής των Όσκαρ.

Αντ' αυτού εμφανίστηκε η 26χρονη Απάτσι Sacheen Littlefeather. Ανέβηκε στη σκηνή για να αρνηθεί το βραβείο εκ μέρους του ηθοποιού. Στη συνέχεια δέχτηκε σωρεία αποδοκιμασιών από το κοινό, ρατσιστικές χειρονομίες ενώ ακούστηκαν απειλές και αποδοκιμασίες για την απομάκρυνσή της από την σκηνή με τη βία.

Πενήντα χρόνια μετά, το Μουσείο Κινηματογράφου της Ακαδημίας ζητά συγγνώμη για τη μεταχείριση που είχε εκείνο το βράδυ.

Ανακοίνωσε δε και την διεξαγωγή ενός ειδικού προγράμματος με τίτλο «An Evening with Sacheen Littlefeather» στις 17 Σεπτεμβρίου.

Η Sacheen Littlefeather, 75 ετών σήμερα, έγινε η πρώτη γηγενής γυναίκα που είχε βρεθεί στη σκηνή σε οποιαδήποτε τελετή απονομής των βραβείων Όσκαρ μέχρι το 1973.

Η διάσημη ομιλία των 60 δευτερολέπτων της παρουσιάζεται στη γκαλερί Ιστορίας των Βραβείων Όσκαρ του Μουσείου της Ακαδημίας, αντηχώντας στην αίθουσα με άλλες ιστορικές στιγμές όπως ο λόγος της Χάλι Μπέρι, της πρώτης μαύρης γυναίκας που κέρδισε Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου και της παρουσίασης του «Parasite», που κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας.

Τα λόγια της Littlefeather τράβηξαν την προσοχή και είχαν ως αποτέλεσμα να υποστεί επαγγελματικό μποϊκοτάρισμα, επιθέσεις, παρενόχληση και διακρίσεις τα τελευταία 50 χρόνια.

Σήμερα, μισό σχεδόν αιώνα μετά, η Ακαδημία ζητά συγνώμη.

«Είμαστε χαρούμενοι και αισθανόμαστε τιμή που η Sacheen επέλεξε τόσο γενναιόδωρα να ασχοληθεί με το μουσείο και την Ακαδημία και να αναπολήσει την εμπειρία της στα Βραβεία των Όσκαρ του 1973», δήλωσε η Τζακλίν Στιούαρτ, διευθύντρια και πρόεδρος του Μουσείου της Ακαδημίας.

«Ευχαριστούμε τους Bird Runningwater και Heather Rae που μας βοήθησαν να καλλιεργήσουμε την σχέση με τη Sacheen».

Στην εκδήλωση, η Ακαδημία θα διαβάσει την απολογητική επιστολή, που έστειλε τον Ιούνιο ο πρώην πρόεδρος Ντέιβιντ Ρούμπιν.

Με τον τίτλο «Δήλωση Συμφιλίωσης» η Ακαδημία στις 18 Ιουνίου ανέφερε στην επιστολή της:

«Αγαπητή Sacheen Littlefeather,

»Σας γράφω σήμερα μια επιστολή που από καιρό έχει φτάσει εκ μέρους της Ακαδημίας Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών, αναγνωρίζοντας ταπεινά την εμπειρία σας στα 45α Βραβεία Όσκαρ.

»Όταν βρεθήκατε στη σκηνή των Όσκαρ το 1973 για να μην αποδεχτείτε το Όσκαρ εκ μέρους του Μάρλον Μπράντο, σε αναγνώριση της κακής περιγραφής και κακομεταχείρισης των ιθαγενών Αμερικανών από την κινηματογραφική βιομηχανία, κάνατε μια ισχυρή δήλωση που συνεχίζει να μας υπενθυμίζει την αναγκαιότητα για σεβασμό και τη σημασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

»Η κακοποιητική συμπεριφορά που υπομείνατε εξαιτίας αυτής της δήλωσης ήταν αδικαιολόγητη και παράλογη. Το συναισθηματικό φορτίο που έχετε ζήσει και το κόστος για τη δική σας καριέρα στον κλάδο μας είναι ανεπανόρθωτα.

»Για πάρα πολύ καιρό το θάρρος που δείξατε δεν αναγνωρίστηκε. Για αυτό, ζητάμε βαθύτατα συγγνώμη και εκφράζουμε επίσης τον ειλικρινή μας θαυμασμό.

»Δεν μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε την αποστολή της Ακαδημίας να «εμπνέει τη φαντασία και να συνδέει τον κόσμο μέσω του κινηματογράφου» χωρίς τη δέσμευση να διευκολύνουμε την ευρύτερη εκπροσώπηση και συμπερίληψη που αντικατοπτρίζει τον ποικίλο παγκόσμιο πληθυσμό μας.

»Σήμερα, σχεδόν 50 χρόνια μετά, και με την καθοδήγηση της Συμμαχίας Ιθαγενών της Ακαδημίας, είμαστε σταθεροί στη δέσμευσή μας να διασφαλίσουμε ότι οι αυτόχθονες φωνές -οι αυθεντικοί αφηγητές- θα είναι ορατοί, σεβαστοί συντελεστές στην παγκόσμια κινηματογραφική κοινότητα.

»Είμαστε αφοσιωμένοι στην προώθηση μιας βιομηχανίας με ευρύτερη περιεκτικότητα και σεβασμό που αξιοποιεί την ισορροπία της τέχνης και του ακτιβισμού, με σκοπό να αποτελέσει κινητήριο δύναμη για την πρόοδο.

»Ελπίζουμε να λάβετε αυτήν την επιστολή με πνεύμα συμφιλίωσης και ως αναγνώριση του ουσιαστικού σας ρόλου στο ταξίδι μας ως οργανισμός. Το όνομά σας είναι γραμμένο με σεβασμό για πάντα στην ιστορία μας.

Με τους πιο θερμούς χαιρετισμούς,

Ντέιβιντ Ρούμπιν
Πρόεδρος της Ακαδημίας Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών»



Με πληροφορίες του Variety
πηγή



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Ακόμη μια σημαντική αθλητική διοργάνωση από τη Λέσχη Αστυνομικών Θεσσαλονίκης, που συνεχίζει να παρεμβαίνει με σημαντικές εκδηλώσεις, πάντοτε επίκαιρες και πάντα ουσιαστικές.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Διάβασα κάπου το παρακάτω κείμενο και συγκλονίστηκα...
Δεν ήξερα τα 12 ονόματα της θάλασσας ανάλογα με τους ανέμους...

Η ελληνική γλώσσα είναι όντως η γλώσσα του θεού...
Τα ονόματα της θάλασσας στην αρχαία Ελλάδα ανάλογα με την κατάστασή της από την επίδραση του ανέμου στην επιφάνειά της...

Με άνεμο 0 μποφόρ, η θάλασσα λεγόταν "Γαλήνη"...

Με άνεμο 1 μποφόρ, η θάλασσα λεγόταν "Αλσάλος"..
.
Με άνεμο 2 μποφόρ, η θάλασσα λεγόταν " Θάλαττα ή Θάλασσα"...

Με άνεμο 3 μποφόρ, η θάλασσα λεγόταν "Μύρα" έτσι γεννιούνται οι λέξεις Λατ. Ιταλ: Mare, Γαλ: Mer, Ισπ. Πορτ.: Mar, Γερ: Meer, Ρωσ.: Mope, Φινλ.: Meri, Σλοβάκ.: Mora, Σλοβέν.: Morje, αλλά και Marin, Marina, Miror.... αλλά και Μαίρα (Νηρηίδα), από αυτή και το εβραϊκό Μυριάμ = κυρά της θάλασσας... Σαν αντιδά­νειο, το όνομα Μαρία η συλλογική μνήμη το μετέτρεψε νεότερα σε "Μαίρη", που είναι και ό αστέρας Σείριος... Μαρία, Μαρίνα, = θάλασσα... Από την ίδια λέξη και ρίζα της "Μύρα”, έχουμε τις " Μύριοι" πολλοί όπως η θάλασσα, αλλά και "Μυρμιδόνες"...

Με άνεμο 4 μποφόρ, η θάλασσα λεγόταν "Πέλαγος" έτσι έχουμε τις ονομασίες "Πελασγός" = πελαγίσιος, ταξιδευτής, Πελαγονία, Πελαγονική Χερσόνησος .......

Με άνεμο 5 μποφόρ, η θάλασσα λεγόταν "Πόρος", από το αρχ. Ελλ. ρήμα "Πείρω" = διαπερνώ, μεταβαίνω απέναντι, περνώ θάλασσα... Αλλά με τι περνώ την θάλασσα; Με πλωτό "Μέσον” Ναῦς... Από το αρχ. Ελλ. ρήμα "Πείρω" έχουμε και τις "Πειρατής" "Πειρατεία"... Πόροι Αλός" λέγονται οι θαλάσσιοι δρόμοι... Όποιος ήταν μέσα στον "Πόρο" (στο πέρασμα, στον θαλασσινό δρόμο) και η πρόθεση που το δηλώνει αυτό είναι το "εν" (εντός) ήταν "έν-πορος" "έμπορος"... Από εκεί ξεκινά το εμπόριο... Γινόταν "Εύ-Πορος" πλούσιος δηλαδή ή αν δεν μπορούσε να ασχοληθεί με την θάλασσα ήταν "Ά-πορος" δηλ. χωρίς τα πλούτη που προσφέρει η θάλασσα... Σε μια αρχαιοτάτη καταγραφή στις πινακίδες της Γραμμικής Β' (Η Γραμμική Β είναι η πρώτη γραφή της ελληνικής γλώσσας, μεταγενέστερη μορφή της Γραμμικής Α, και χρησιμοποιήθηκε στη Μυκηναϊκή Περίοδο, από το 17ο ως τον 13ο αι. π.Χ.) εντοπίζουμε την λέξη "ΤΑ "- "ΛΑ"- "ΣΟ" - "ΠΟ" - "ΡΟ"... Εναλλαγή των Του - Δου - Θου οδοντικών άηχων συμφώνων, είναι ο "Θαλασσοπόρος"...

Με άνεμο 6 μποφόρ, η θάλασσα λεγόταν "Πόντος" έτσι έχουμε το "Ποντο-Πόρο" πλοίο, Πόντιους....

Με άνεμο 7 μποφόρ, η θάλασσα λεγόταν "Κλύδων" έτσι έχουμε τον κλυδωνισμό.....

Με άνεμο 8 μποφόρ, η θάλασσα λεγόταν "Άχα". Το Χάος (>χάfος), κατά τους Στωικούς εκ του Χέω = χύνω, άχα... Έτσι λοιπόν ταξιδεύει η λέξη και γίνεται Σουηδ. Δαν.: hav, Λατιν.: Aqua..

Με άνεμο 9 μποφόρ, η θάλασσα λεγόταν "Ρόθιον"..

Με άνεμο 10 μποφόρ, η θάλασσα λεγόταν "Δόν - Δάν". Δόν -Δάν = Δόνησις... Ταξιδεύει και αυτή η λέξη και έχουμε την Τούρκ.: deniz , αλλά και εκ της "Σείσεως" συνώνυμο της "Δονήσεως" έχουμε Αγγλ.: "Sea", Ολλανδ.: "Zee", Νορβ.: Sjø

Με άνεμο 11 μποφόρ, η θάλασσα λεγόταν "Βρύξ"..

Με άνεμο 12 μποφόρ, η θάλασσα λεγόταν "Βρύχα" αυτός που ήταν κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, ήταν "Υπό Βρύχα" έτσι έχουμε το υποβρύχιο κλπ...

Όσο και αν καταστρέφουμε την ομορφότερη και πληρέστερη γλώσσα του κόσμου, ευτυχώς υιοθετήθηκε και από αλλοδαπούς και μας θυμίζει πάντα πως είναι η καλλίτερη μάνα και παιδαγωγός...

Πηγές: Άννα Τσιροπούλου Ευσταθίου "Ο ΕΝ ΤΗΙ ΛΕΞΕΙ ΛΟΓΟΣ" & "ΕΛΛΗΝ ΛΟΓΟΣ" και λεξικό LIDELL SCOTT.»


Alexandra Papageorgiou
Soula Ksinia

Για μια ακόμα φορά ο πρόεδρος του ΣΥΠΠΑΖΑΘ Αντωνης Ζαβερκος έδωσε την ευκαιρία σε ένα ακόμα ζωάκι με σοβαρά τραύματα σε όλο του το κορμάκι να του δοθεί μια ακόμα ευκαιρία να σωθεί.Αν και η κλινική με γεμάτα κλουβιά έκανε τα αδύνατα δυνατά να κρατηθεί και να του δοθούν οι πρώτες βοήθειες. Εσύ βρωμοκυνηγε σου εύχομαι τα χειρότερα αφού το έφτασες σε αυτή την κατάσταση.Ευχαριστουμε τον ιδιοκτήτη του βενζινάδικου EKO PLANET όπως και το προσωπικό που δεν αδιαφορησανε αλλά το φροντίσανε με αγάπη μέχρι να το μεταφέρουμε στην κλινική.

Η «Παναγία Μηχανιώτισσα» μεταφέρθηκε από τους ευσεβείς Μηχανιώτες στο νέο τόπο εγκατάστασής της. Παρά τα βάσανα και τις στερήσεις τους δεν άργησαν να αναγείρουν,στην Νέα Μηχανιώνα Θεσσαλονίκης, ένα Ιερό Ναό.

H φήμη της θαυματουργού εικόνος της Παναγίας Φανερωμένης είναι πανελλήνια και έχει φτάσει και έξω από τα όρια της Ελλάδος. Η ετήσια πανήγυρις, με την οποία κάθε χρόνο στις 23 Αυγούστου γιορτάζονται τα εννιάμερα της Παναγίας, καθιερώθηκε στα 1927.

Για να τιμήσουν την Παναγία τη Μηχανιώτισσα, να την προσκυνήσουν και να ζητήσουν τη χάρη της, καταφθάνουν κάθε χρόνο τέτοια εποχή δεκάδες χιλιάδες επισκέπτες. Eίναι οι χριστιανοί που προσέρχονται στη χάρη της, ταπεινοί προσκυνητές και ικέτες,από όλα τα μέρη της Μακεδονίας και μακρύτερα ακόμη, από όλες τις περιοχές της Ελλάδος.



Ιστορία της εικόνας

Ένα μεγάλο τμήμα των ξεριζωμένων από τις πατρογονικές εστίες Ελλήνων της χερσονήσου της Κυζίκου (1922-23) και ιδίως αυτοί που κατοικούσαν στην ιστορική Μηχανιώνα, ήρθαν και εγκαταστάθηκαν στην περιοχή όπου σήμερα ανθεί η Νέα Μηχανιώνα Θεσσαλονίκης.

Φεύγοντας από εκεί, παρά την πίεση των πραγμάτων, τις δυσκολίες και την αγωνία τους, οι ευσεβείς Μηχανιώτες πρόσφυγες πήραν μαζί τους την προστάτιδα, χαριτόβρυτη και θαυματουργή εικόνα της Παναγίας Φανερωμένης και την έφεραν στην Ελλάδα.

Στην χερσόνησο της Κυζίκου υπήρχαν δύο εικόνες με την προσωνυμία Φανερωμένη, που οι χριστιανοί τις αποκαλούσαν <αδελφές>. Η μία, της Κυζίκου, γνωστή απλώς ως <Φανερωμένη>, η άλλη <Παναγία η Μεγάλη> ανήκε στη Μηχανιώνα.

Όταν έγινε η μεγάλη Καταστροφή του Μικρασιατικού, του Ποντιακού και του Θρακικού Ελληνισμού, η μικρότερη εικόνα της Φανερωμένης Κυζίκου μεταφέρθηκε στην Πόλη. Παραδόθηκε στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και σήμερα βρίσκεται στο ναό του Αγίου Γεωργίου.Η <Μεγάλη Παναγία> μεταφέρθηκε από τους ευσεβείς Μηχανιώτες. Η χήρα Κατίγκω Μαουτσίδου, που ήταν καντηλανάφτρα της Εκκλησίας της Παναγίας Φανερωμένης, πήρε τον Κώστα Καματάκη και τον Γρηγόρη Μπογάκη που ήταν 15 ετών, και πήραν την Εικόνα μαζί τους μέσα σ΄ ένα πάπλωμα) στο νέο τόπο εγκατάστασής της. Παρά τα βάσανα και τις στερήσεις τους δεν άργησαν να αναγείρουν,στην Νέα Μηχανιώνα Θεσσαλονίκης, ένα μικρό Ιερό Ναό, ρυθμού βασιλικής. Στον οποίο τοποθέτησαν την <Φανερωμένη> Παναγία τους.Ενδόμυχος όμως πόθος τους ήταν να αξιωθούν μια μέρα να την ενθρονίσουν σε Nαό ανταξιό της.



Τα εννιάμερα της Παναγίας

15χρόνια μέτρησε η Παναγία, Αγία Μητέρα απανταχού των χριστιανών μετά την απώλεια έστω και υπό θεϊκή καθοδήγηση και υπόσταση του Υιού της Ιησού. Η Κοίμηση της ωστόσο υπενθύμισε τη θνητή της πλευρά που όμως καθαιρέθηκε σχεδόν αυτόματα εννέα μέρες μετά.

Γι' αυτό το λόγο η Εκκλησία γιορτάζει με ευλάβεια και μεγαλοπρέπεια τα λεγόμενα “Εννιάμερα της Παναγίας” που στην ουσία αποτελούν τη λήξη της εορτής της Κοιμήσεως. Τελευταίος γήινος προορισμός της Παναγίας αποτέλεσε το χωριό Γεσθημανή και στο οποίο οι περίοικοι Την αντιμετώπιζαν ως πνευματική καθοδηγήτρια. Εκεί η ίδια εκοιμήθη.

Οι γραμμές της Αγίας Γραφής αναφέρονται εξονυχιστικά στην μετά από λίγες ημέρες αποκάλυψη της αναλήψεως του σώματος Της στους ουρανούς καθώς και στον τρόπο που μεσολάβησε υπό τη Θεία Χάρη για να αποκαλυφθεί το μεγαλείο της αναστάσεως Της.

Ο λεγόμενος άπιστος Θωμάς αποδείχθηκε και ασυνεπής καθώς δεν μπόρεσε να παραβρεθεί στην τελετή ταφής της Παναγιάς αργώντας τρεις μέρες. Ωστόσο όταν κατέφθασε ζήτησε να του ανοίξουν τον τάφο για να προσκυνήσει το σώμα της Θεοτόκου. Μόλις όμως εγένετο έτσι οι παρευρισκόμενοι είδαν την Παναγία να ανεβαίνει στον Ουρανό αφού έλυσε πρώτα τη ζώνη Της δίνοντας την στον Απόστολο Θωμά.

Πρόκειται φυσικά για την Τίμια Ζώνη η παράδοση της οποίας γιορτάζεται στις 31 Αυγούστου. Μαζί με την Αγία Ζώνη διεσώθηκαν ο χιτώνας και το πέπλο του κεφαλιού Της γνωστό ως μαφόριο ή εσθήτα.

Η φήμη της θαυματουργού εικόνος της Παναγίας Φανερωμένης είναι πανελλήνια και έχει φτάσει και έξω από τα όρια της Ελλάδος. Γι’αυτό και χιλιάδες είναι οι χριστιανοί που προσέρχονται στη χάρη της, κατά την περίοδο του Δεκαπενταυγούστου και την ημέρα της πανηγύρεως της (23 Αυγουστου).

πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου