ΚΟΙΝΩΝΙΑ



Recent Post Recent Post
View More

Ακτιβιστής στις 0


Σχεδιάζουν να "ξηλώσουν" τον βυθό ενός ευαίσθητου παράκτιου οικοσυστήματος.

4 εκατομμύρια κυβικά μέτρα άμμου από το Ακρωτήρι Επανομής προορίζονται για την επέκταση του 6ου Προβλήτα του ΟΛΘ. Μια οικολογική και τουριστική καταστροφή για την περιοχή μας, που πάει να περάσει στα "μουλωχτά".

Χωρίς να ρωτήσουν την τοπική κοινωνία.
Χωρίς σοβαρές περιβαλλοντικές μελέτες.
Αγνοώντας την ΟΜΟΦΩΝΗ άρνηση του Δήμου μας.

Τι σημαίνει αυτό για εμάς;
Αλλοίωση των ακτών μας, οριστική καταστροφή αλιευτικών πεδίων, βαρύ χτύπημα στον τουρισμό και στον βιοπορισμό της κοινωνίας του Θερμαϊκού.

Η ανάπτυξη της Θεσσαλονίκης είναι αναγκαία, αλλά ΟΧΙ πάνω στα συντρίμμια του δικού μας τόπου. Δεν είμαστε ενάντια στα έργα, είμαστε ενάντια στη λογική που μας αντιμετωπίζει ως περιβαλλοντικό "δανειοθάλαμο".

Ήρθε η ώρα να μιλήσουμε και εμείς. Καμία απόφαση χωρίς διαφάνεια, τεκμηρίωση και την έγκρισή μας. Ο Δήμος Θερμαϊκού είναι τόπος ζωής!

Όλοι μαζί, πολίτες, επαγγελματίες και φορείς, δίνουμε μια ξεκάθαρη απάντηση:

ΠΟΤΕ: Παρασκευή 22 Μαΐου
ΩΡΑ: 12:00 το μεσημέρι
ΠΟΥ: Λιμάνι Θεσσαλονίκης (Πύλη εισόδου πεζών)

Κοινοποιήστε το! Δεν θα τους αφήσουμε να αποφασίσουν για εμάς, χωρίς εμάς.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

από τον Manlio Dinucci / reseauinternational.net

Μια αντιπροσωπεία Αμερικανών δισεκατομμυριούχων συνόδευσε τον Πρόεδρο Τραμπ στη σύνοδο κορυφής με τον Πρόεδρο Σι Τζινπίνγκ στο Πεκίνο. Μεταξύ αυτών ήταν ο Έλον Μασκ, ο πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο, του οποίου η περιουσία, η οποία εκτιμάται από το περιοδικό Forbes σε 839 δισεκατομμύρια δολάρια, συνεχίζει να αυξάνεται χάρη στις επικερδείς εταιρείες του: κυρίως την Tesla, τον κατασκευαστή φουτουριστικών ηλεκτρικών αυτοκινήτων και ρομπότ, την SpaceX, την αεροδιαστημική εταιρεία της οποίας οι πύραυλοι εκτοξεύουν πολιτικούς και στρατιωτικούς δορυφόρους, συμπεριλαμβανομένων εκείνων της NASA και του Πενταγώνου, και την xAI, μια εταιρεία για την ανάπτυξη και τις εφαρμογές της Τεχνητής Νοημοσύνης. Η καθαρή περιουσία του Έλον Μασκ υπερβαίνει το συνολικό ποσό των 693 «φτωχότερων» δισεκατομμυριούχων.

Μαζί με τον Έλον Μασκ, ο Τραμπ συνοδεύτηκε στην Κίνα από άλλους δισεκατομμυριούχους που ηγούνται μερικών από τις μεγαλύτερες αμερικανικές εταιρείες: μεταξύ αυτών η Blackrock, η μεγαλύτερη εταιρεία διαχείρισης επενδύσεων στον κόσμο, η Visa, ένα από τα μεγαλύτερα δίκτυα ψηφιακών πληρωμών στον κόσμο, η Mastercard, η αμερικανική πολυεθνική που διαχειρίζεται ένα από τα μεγαλύτερα διεθνή δίκτυα πληρωμών στον κόσμο, η Goldman Sachs, μία από τις μεγαλύτερες και σημαντικότερες επενδυτικές τράπεζες και χρηματοπιστωτικά ιδρύματα στον κόσμο, η Apple, μια πολυεθνική που συγκαταλέγεται στους κορυφαίους παραγωγούς υπολογιστών, κινητών τηλεφώνων και λειτουργικών συστημάτων πολυμέσων στον κόσμο, η Meta, ιδιοκτήτρια των Facebook, Instagram, WhatsApp, Messenger, η Boeing, μια από τις μεγαλύτερες βιομηχανίες παραγωγής πολιτικών και στρατιωτικών αεροσκαφών, η Cargill, η μεγαλύτερη εταιρεία στον κόσμο στον τομέα των τροφίμων και της γεωργίας, και η Illumina, μια κορυφαία πολυεθνική στον τομέα της βιοτεχνολογίας και της αλληλούχισης DNA.

Το περιοδικό Forbes γράφει: «Ποτέ πριν οι δισεκατομμυριούχοι δεν κυριάρχησαν στον κόσμο τόσο ολοκληρωτικά, επηρεάζοντας την πολιτική, τη δημόσια τάξη, τις αγορές μετοχών και τη φρενίτιδα της τεχνητής νοημοσύνης - η οποία, με τη σειρά της, έχει φέρει τους πλουσιότερους ανθρώπους του κόσμου σε επίπεδα που ήταν δύσκολο να φανταστούν ακόμη και πριν από λίγα χρόνια. Ένα ρεκόρ 3.428 επιχειρηματιών, επενδυτών και κληρονόμων αποτελούν τη φετινή λίστα των παγκόσμιων δισεκατομμυριούχων, 400 περισσότερους από ό,τι προβλεπόταν για το 2025. Με άλλα λόγια, ο πλανήτης έχει προσθέσει περισσότερους από έναν νέους δισεκατομμυριούχους κάθε μέρα τους τελευταίους 12 μήνες. Ακόμα πιο εκπληκτικό είναι το ποσοστό: η τάξη των δισεκατομμυριούχων στο σύνολό της είναι 4 τρισεκατομμύρια δολάρια πλουσιότερη από ό,τι πέρυσι. Ο συνολικός τους πλούτος ανέρχεται τώρα στο ρεκόρ των 20,1 τρισεκατομμυρίων δολαρίων». Πουθενά αλλού αυτή η κυριαρχία δεν είναι πιο εμφανής από ό,τι στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου η χώρα κυβερνάται από έναν δισεκατομμυριούχο και όπου κατοικούν 15 από τους 20 πλουσιότερους ανθρώπους στον κόσμο .

Οι περίπου 3.500 δισεκατομμυριούχοι κατέχουν περισσότερο πλούτο από τον συνολικό πλούτο του 95% του παγκόσμιου πληθυσμού, ο οποίος ανέρχεται σε πάνω από 8 δισεκατομμύρια ανθρώπους. Το πλουσιότερο 1% αυτής της μικροσκοπικής τάξης δισεκατομμυριούχων κατέχει περίπου το 40% του παγκόσμιου πλούτου και το πλουσιότερο 10% κατέχει το 75%. Το φτωχότερο 50% του παγκόσμιου πληθυσμού — που αποτελείται από πάνω από 4 δισεκατομμύρια ανθρώπους — κατέχει μόλις το 2% του παγκόσμιου πλούτου.

Δεν αποτελεί επομένως έκπληξη το γεγονός ότι ο Τραμπ, κατά την αναχώρησή του για την Κίνα, έγραψε στο Truth Social: «Το πρώτο μου αίτημα προς τον Σι θα είναι να ανοίξει την Κίνα, ώστε αυτά τα λαμπρά μυαλά να μπορέσουν να δώσουν τον καλύτερό τους εαυτό και να βοηθήσουν να φτάσει η Λαϊκή Δημοκρατία σε ακόμη υψηλότερο επίπεδο!»

Αλλά η Κίνα δεν είναι πλέον το εργοστάσιο του κόσμου όπου οι πολυεθνικές μπορούσαν να συσσωρεύσουν κέρδη. Η Wall Street Journal γράφει: «Τα καλύτερα τεχνολογικά ταλέντα της Κίνας επιστρέφουν στην πατρίδα τους. Για δεκαετίες, η επιτυχία στις Ηνωμένες Πολιτείες ήταν το μεγαλύτερο σημάδι επιτυχίας για τους καλύτερους και λαμπρότερους της Κίνας. Τώρα, πολλοί από αυτούς επιστρέφουν στην πατρίδα τους, και αυτή η «διαρροή εγκεφάλων» τροφοδοτεί τις προσπάθειες του Πεκίνου να ξεπεράσει τις Ηνωμένες Πολιτείες στην τεχνητή νοημοσύνη, τη ρομποτική και την ιατρική έρευνα ». Αυτό το γεγονός επιβεβαιώνεται από το «σχέδιο του Έλον Μασκ να καταστήσει την ανθρώπινη εργασία απαρχαιωμένη» παράγοντας εκατομμύρια ανθρωποειδή ρομπότ κάθε χρόνο με την εταιρεία του Tesla για να αντικαταστήσουν τους εργάτες εργοστασίων και άλλους εργάτες. Αλλά έχει ένα πρόβλημα: Η Tesla βασίζεται σε Κινέζους προμηθευτές για την παραγωγή αυτών των ανθρωποειδών ρομπότ, λαμβάνοντας το 50%-70% των κύριων εξαρτημάτων τους από το κινεζικό σύστημα κατασκευής ρομποτικής. Η Κίνα βρίσκεται πλέον στην πρώτη γραμμή του τομέα της ανθρωποειδούς ρομποτικής, με ραγδαίες καινοτομίες και πρακτικές εφαρμογές. Ωστόσο, αυτό σημαίνει επίσης ότι τίθεται το ζήτημα του πώς να χρησιμοποιηθεί αυτή η τεχνολογία στην Κίνα.

Μάνλιο Ντινούτσι

Σύντομη περίληψη της διεθνούς ανασκόπησης τύπου Grandangolo στο ιταλικό τηλεοπτικό κανάλι Byoblu

μετάφραση από τα ιταλικά από τον MA P
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

από το Moon of Alabama

Η επίσκεψη του Προέδρου Τραμπ στην Κίνα ολοκληρώθηκε.

Προέβλεψα ότι αυτό το ταξίδι δεν θα οδηγούσε σε συγκεκριμένα αποτελέσματα :
«Ο Τραμπ πηγαίνει στο Πεκίνο με το καπέλο στο χέρι. Ως συνήθως, θα προσπαθήσει να μπλοφάρει για να καταφέρει μια δήθεν «νίκη». Θα ενεργήσει σαν οι Ηνωμένες Πολιτείες να βρίσκονται σε θέση ισχύος. Οι Κινέζοι θα είναι ευγενικοί, αλλά δεν θα ξεγελαστούν».
Αυτό το ταξίδι ήταν πολύ κακώς προετοιμασμένο. Οι Σέρπα δεν συναντήθηκαν εκ των προτέρων για να αντιμετωπίσουν τα σοβαρά ζητήματα μεταξύ των δύο χωρών. Δεν υπάρχουν σημαντικές συμβάσεις ή συνθήκες προς υπογραφή.

Μια ελπίδα ήταν να πουληθούν περίπου 500 αεροσκάφη Boeing σε αρκετές κινεζικές αεροπορικές εταιρείες. Με την επιστροφή του, ο Τραμπ ισχυρίστηκε ότι η Κίνα θα αγόραζε 200 αεροσκάφη. Το κινεζικό Υπουργείο Εξωτερικών αρνήθηκε να επιβεβαιώσει αυτές τις πληροφορίες . Η τιμή της μετοχής της Boeing υποχώρησε.

Περίπου είκοσι επιχειρηματίες συνόδευσαν τον Τραμπ σε αυτό το ταξίδι. Αλλά φαίνεται ότι κανένας τους δεν είχε κάποια αποστολή ή έργο να φέρει εις πέρας. Δεν επιτεύχθηκαν συμφωνίες, δεν υπογράφηκαν συμβόλαια.

Ο Τραμπ πρότεινε την άρση του εμπάργκο των ΗΠΑ στις πωλήσεις ορισμένων παλαιότερων τσιπ τεχνητής νοημοσύνης της NVIDIA στην Κίνα. Η Κίνα αρνήθηκε, καθώς πλέον κατασκευάζει τα δικά της τσιπ με παρόμοιες προδιαγραφές.

Η κινεζική πλευρά ανέφερε ως κύρια αποτελέσματα των συνομιλιών μια «νέα τοποθέτηση» και μια «εποικοδομητική στρατηγική σταθερότητα».

Η «νέα τοποθέτηση» συνίσταται στο να θεωρούνται οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Κίνα ως ίσες, με την Κίνα να βρίσκεται αντικειμενικά σε καλύτερη θέση.

Η «εποικοδομητική στρατηγική σταθερότητα» θα μπορούσε να ερμηνευτεί ως συμβουλή προς τις Ηνωμένες Πολιτείες να παραμείνουν σιωπηλές και ήσυχες όσο η Κίνα κάνει τις δουλειές της:

«Ο Πρόεδρος Xi τόνισε σαφώς ότι η «εποικοδομητική στρατηγική σταθερότητα» σημαίνει θετική σταθερότητα βασισμένη στη συνεργασία, υγιή σταθερότητα με ανταγωνισμό εντός κατάλληλων ορίων, σταθερή σταθερότητα με διαχειρίσιμες διαφορές και διαρκή σταθερότητα με προβλέψιμη ειρήνη. Αυτές οι «τέσσερις σταθερότητες» σκιαγραφούν ένα σαφές και εφικτό σχέδιο για τις σχέσεις Κίνας-ΗΠΑ. Δεν πρόκειται για προσωρινό μέτρο, αλλά για μακροπρόθεσμη προσέγγιση. Δεν είναι παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος, αλλά για αμοιβαία επωφελή και win-win συνεργασία. Οι «τέσσερις σταθερότητες» προωθούν τη στρατηγική σταθερότητα με εποικοδομητική στάση και διασφαλίζουν μακροπρόθεσμη ανάπτυξη μέσω αυτής της σταθερότητας, αποδεικνύοντας πλήρως ότι οι σχέσεις Κίνας-ΗΠΑ είναι μια σχέση μεγάλων δυνάμεων πλήρως ικανή να βοηθήσει η μία την άλλη να πετύχει και να ευημερήσει μαζί.»

Ενώ ο Τραμπ βρισκόταν στην Κίνα, περίπου τριάντα κινεζικά πλοία διέσχισαν το Στενό του Ορμούζ σε συντονισμό με τις ιρανικές αρχές. Επειδή ο Τραμπ βρισκόταν στην Κίνα, τα αμερικανικά πλοία αποκλεισμού στον Κόλπο του Ομάν δεν τόλμησαν να επιχειρήσουν να σταματήσουν αυτά τα πλοία. Αυτό δημιούργησε ένα προηγούμενο που θα επιτρέψει στη κινεζική θαλάσσια κυκλοφορία να συνεχιστεί.

Για την Κίνα, το στενό είναι ανοιχτό.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

από την Αμάλ Τζεμπάρ

Έχω ανατρέψει το πρόβλημα ξανά και ξανά στο μυαλό μου, σαν να γυρίζεις ένα πτώμα στο φως για να καταλάβεις την αιτία θανάτου. Και όσο περισσότερο κοιτάζω την εποχή μας, τόσο περισσότερο πιστεύω ότι έχω βρει την επιδημία που μας έχει καταστρέψει περισσότερο τις τελευταίες δύο δεκαετίες: το smartphone και το φασματικό του δίδυμο, το Διαδίκτυο.

Δύο μικρές μηχανές. Μικροσκοπικές. Σχεδόν γελοίες σε μέγεθος. Κι όμως ικανές να αποικίσουν ολόκληρες ζωές. Να διαλύσουν τη σιωπή. Να καταβροχθίσουν την προσοχή. Να κατακλύσουν τα βλέμματα. Μια εξάρτηση τόσο τέλεια ενσωματωμένη που δεν σκανδαλίζει πλέον καν. Βασιλεύει. Κυβερνά. Κατέχει.

Χαμογελάω με τον πανικό που με εμπνέει τώρα η ιδέα να ζω χωρίς αυτό το μικρό, φωτεινό ορθογώνιο. Μια μέρα; Αδύνατο. Λίγες ώρες; Ήδη, το άγχος αυξάνεται. Τα χέρια τρέμουν. Τα μάτια ψάχνουν. Τα μυαλά τρέμουν. Σαν να έχει αφαιρεθεί μια αόρατη ενδοφλέβια έγχυση.

Είναι χαμένοι. Πραγματικά χαμένοι. Σε τέτοιο ιλιγγιώδη βαθμό που μερικές ειδήσεις μοιάζουν βγαλμένες από εφιάλτη: αγαπημένα πρόσωπα δέχονται επίθεση, μερικές φορές ακόμη και γονείς δολοφονούνται επειδή τόλμησαν να τους πάρουν ένα τηλέφωνο, να κόψουν μια σύνδεση, να διακόψουν τη ροή. Σαν να έκλεβαν όχι απλώς ένα αντικείμενο... αλλά ένα ναρκωτικό, ένα άκρο, ένα μέρος της ίδιας τους της ύπαρξης.

Δεν ξέρουν πια πώς να περιμένουν. Δεν ξέρουν πια πώς να κοιτάζουν τον κόσμο. Δεν ξέρουν πια πώς να διασχίσουν μια σιωπή χωρίς να την μουδιάσουν με πίξελ. Το παραμικρό κενό τους τρομοκρατεί. Έτσι βυθίζονται ξανά μέσα. Πάντα. Ξανά.

Τις τελευταίες εβδομάδες, έχω παρατηρήσει. Εθελοντική βύθιση εν μέσω σύγχρονων πλήθους, σε αυτές τις μεγάλες σιωπηλές μάζες όπου τα σώματα είναι παρόντα, αλλά οι ψυχές βρίσκονται αλλού.

Περπάτησα σε αίθουσες αναμονής, σε μέσα μαζικής μεταφοράς, σε δρόμους, καταστήματα και κυβερνητικά γραφεία. Και παντού, η ίδια τελετουργία. Οι ίδιοι σκυμμένοι λαιμοί. Τα ίδια τρεμάμενα δάχτυλα. Τα ίδια πρόσωπα βαμμένα μπλε από το κρύο φως των οθονών.

Σε τρεις εβδομάδες, είδα μόνο ένα νεαρό κορίτσι να διαβάζει ένα βιβλίο σε μια αίθουσα αναμονής. Μόνο ένα. Σαν φάντασμα από έναν άλλο αιώνα. Μια επιζήσασα.

Τον υπόλοιπο χρόνο; Όλοι κοιτούσαν το smartphone τους. Κάθονταν. Στέκονταν. Περπατούσαν. Κάνανε ποδήλατο. Οδήγησαν. Κάνανε σκούτερ. Ακόμα και παππούδες, ακόμα και γιαγιάδες -αυτές που νομίζαμε ότι ήταν ακόμα προσκολλημένες στην πραγματικότητα- συμμετείχαν στην πομπή των υπνωτισμένων.

Κάποιες σκηνές μου έρχονται ακόμα στο μυαλό. Και, όταν τις σκέφτομαι, εξακολουθούν να μου φαίνονται εξίσου εκπληκτικές.

Μια γιαγιά διέσχιζε τον δρόμο με τον εγγονό της, μόλις έξι ετών. Στα μικρά του χέρια, ένα smartphone σχεδόν τόσο μεγάλο όσο το αντιβράχιό του· στον καρπό του, ένα smartwatch. Το παιδί δεν κοίταζε ούτε τον ουρανό, ούτε τους περαστικούς, ούτε τον δρόμο. Μόνο την οθόνη. Το καθοδηγούσαν για να μην πέσει. Ήδη μυημένο στην τελετουργία. Ήδη εξημερωμένο. Ήδη αιχμάλωτο.

Στο ταμείο ενός καταστήματος ψιλικών, η ταμίας απαντά στις προσωπικές της κλήσεις ενώ σαρώνει μηχανικά τα ψώνια σας. Οι κινήσεις συνεχίζονται, το σώμα λειτουργεί, αλλά η προσοχή έχει εγκαταλείψει το μαγαζί. Δεν είσαι πλέον πελάτης, αλλά μια απλή διακοπή μεταξύ δύο ειδοποιήσεων. Η πραγματικότητα, τώρα, περνάει σε δεύτερη μοίρα.

Όταν μπαίνετε στο λόμπι ενός μουσείου, σε αυτό το εύθραυστο καταφύγιο όπου κάποιος θα μπορούσε ακόμα να ελπίζει να σώσει λίγη προσοχή, η ρεσεψιονίστ είναι απορροφημένη σε μια προσωπική συζήτηση. Καθώς πλησιάζετε, κλείνει απότομα το τηλέφωνο, επιστρέφοντας στην πραγματικότητα όπως θα μπορούσε κανείς να επιστρέψει από ένα πιο συναρπαστικό αλλού. Ακόμα και εδώ, στο βασίλειο της περισυλλογής, ο απτός κόσμος φαίνεται να ζητάει λίγα δευτερόλεπτα από την προσοχή σας.

Στο λεωφορείο, ο οδηγός ρίχνει μια ματιά στο τηλέφωνό του κάθε φορά που μια ειδοποίηση απαιτεί την προσοχή του. Λίγα δευτερόλεπτα κλεμμένα από τον δρόμο. Λίγα δευτερόλεπτα κατά τα οποία ολόκληρες ζωές γίνονται δευτερεύουσες. Επειδή πρέπει να μάθει τι είπε ένα αγαπημένο του πρόσωπο, να απαντήσει σε ένα μήνυμα, να ακολουθήσει το μικροσκοπικό δράμα της δικής του ύπαρξης, ενώ, χωρίς καν να το σκεφτεί, κουβαλάει τις ζωές των άλλων. Ίσως αυτή να είναι μια από τις τρέλες της σύγχρονης εποχής: να μην μπορεί πλέον να διακρίνει το ουσιώδες από το ασήμαντο.

Ίσως μια μέρα, οι μελλοντικοί αρχαιολόγοι θα πέσουν πάνω στον πολιτισμό μας και θα αναρωτηθούν πώς εξαφανίστηκε. Πόλεμος; Πείνα; Κλιματική καταστροφή;
Όχι.
Πιθανότατα θα ανακαλύψουν δισεκατομμύρια σχεδόν τέλεια διατηρημένους σκελετούς: λαιμοί ελαφρώς κεκλιμένοι προς τα κάτω, δάχτυλα παγωμένα σε εκείνη την περίεργη στάση του ψυχαναγκαστικού χτυπήματος.

Και κάπου, σε μια επιστημονική έκθεση γραμμένη με τη μέγιστη σοβαρότητα, ένας ειδικός θα σημειώσει σοβαρά:

«Το είδος φαινόταν να έχει μια εμμονική προσκόλληση σε ένα μικρό ορθογώνιο αντικείμενο που εκπέμπει φως. Ακόμα δεν γνωρίζουμε αν χρησιμοποιήθηκε για επικοινωνία, για να μουδιάσει το άγχος... ή για να οργανώσει μεθοδικά τη δική του εξαφάνιση».

Προσωπικά, έχω ήδη τη δική μου μικρή θεωρία. Αλλά προτιμώ να παρατηρώ την καταστροφή με ένα φλιτζάνι τσάι στο χέρι. Το τέλος του κόσμου έχει πάντα κάτι πιο κομψό όταν το βλέπεις από απόσταση.

Αμάλ Τζεμπάρ

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

Γιώργος Θαλάσσης

Σε μια εξαιρετικά κρίσιμη διεθνή συγκυρία, με τις εμπορικές σχέσεις ΗΠΑ–Κίνας να βρίσκονται ξανά στο κόκκινο και τη Μέση Ανατολή να φλέγεται μετά την επιχείρηση «Επική Οργή» κατά του Ιράν, ο Κινέζος πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ επέλεξε να στείλει ένα ιδιαίτερα συμβολικό μήνυμα προς τον Ντόναλντ Τραμπ: την ανάγκη αποφυγής της λεγόμενης «παγίδας του Θουκυδίδη».
Η αναφορά μόνο τυχαία δεν θεωρείται από διεθνείς αναλυτές. Πρόκειται για μια θεωρία που τα τελευταία χρόνια έχει μετατραπεί σε κεντρικό σημείο αναφοράς στη γεωπολιτική αντιπαράθεση ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κίνα.

Η ιστορική ρίζα της θεωρίας.

Η «παγίδα του Θουκυδίδη» προέρχεται από την ανάλυση του αρχαίου Έλληνα ιστορικού Θουκυδίδη για τα αίτια του Πελοποννησιακού Πολέμου.
Ο Θουκυδίδης υποστήριξε πως η συνεχής άνοδος της ισχύος της Αθήνας και ο φόβος που αυτή προκάλεσε στη Σπάρτη κατέστησαν τελικά τη σύγκρουση αναπόφευκτη.
Η Αθήνα εξελισσόταν σε οικονομική, ναυτική και πολιτική υπερδύναμη του αρχαίου ελληνικού κόσμου, γεγονός που προκάλεσε έντονη ανησυχία στη Σπάρτη, η οποία μέχρι τότε διατηρούσε την ηγεμονία. Ο φόβος απώλειας της ισορροπίας ισχύος οδήγησε τελικά σε έναν καταστροφικό πόλεμο που αποδυνάμωσε συνολικά τον ελληνικό κόσμο.

Η σύγχρονη εφαρμογή.

Στη σύγχρονη πολιτική επιστήμη, ο όρος χρησιμοποιείται για να περιγράψει τη σχέση ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Κίνα.
Πολλοί Αμερικανοί αναλυτές θεωρούν ότι η ραγδαία οικονομική, τεχνολογική και στρατιωτική άνοδος της Κίνας δημιουργεί στις Ηνωμένες Πολιτείες τον φόβο απώλειας της παγκόσμιας πρωτοκαθεδρίας.
Το Πεκίνο από την πλευρά του επιχειρεί να εμφανιστεί ως δύναμη που επιδιώκει πολυπολικό κόσμο και όχι ανοιχτή στρατιωτική σύγκρουση με την Ουάσιγκτον. Ωστόσο, η συνεχής όξυνση:
των εμπορικών πολέμων,
των τεχνολογικών περιορισμών,
της αντιπαράθεσης για την Ταϊβάν,
αλλά και της στρατιωτικής παρουσίας στον Ειρηνικό,
δημιουργεί ένα κλίμα βαθιάς καχυποψίας ανάμεσα στις δύο υπερδυνάμεις.

Το μήνυμα του Σι.

Με την αναφορά στην «παγίδα του Θουκυδίδη», ο Σι Τζινπίνγκ επιχείρησε ουσιαστικά να προειδοποιήσει ότι ο μεγαλύτερος κίνδυνος δεν είναι μόνο η άνοδος της Κίνας, αλλά ο τρόπος με τον οποίο οι ΗΠΑ αντιλαμβάνονται αυτή την άνοδο.
Σύμφωνα με διπλωματικούς αναλυτές, το μήνυμα του Κινέζου προέδρου προς τον Τραμπ ήταν σαφές:
αν η Ουάσιγκτον θεωρήσει αναπόφευκτη τη σύγκρουση με το Πεκίνο, τότε αυτή ακριβώς η λογική μπορεί να οδηγήσει σε ανεξέλεγκτη κλιμάκωση.
Ένας κόσμος σε νέα φάση γεωπολιτικής έντασης.
Η αναφορά του Σι έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία ο πλανήτης βρίσκεται αντιμέτωπος με πολλαπλές εστίες έντασης:
τον πόλεμο στην Ουκρανία,
τη διαρκή ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή,
την αβεβαιότητα γύρω από την Ταϊβάν,
αλλά και τη νέα μάχη για ενεργειακή, τεχνολογική και οικονομική κυριαρχία.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η «παγίδα του Θουκυδίδη» επανέρχεται στο επίκεντρο όχι ως ακαδημαϊκή θεωρία, αλλά ως πραγματικός φόβος για το μέλλον της διεθνούς σταθερότητας.
Η ιστορία άλλωστε έχει δείξει πως όταν οι μεγάλες δυνάμεις λειτουργούν με όρους φόβου, καχυποψίας και γεωπολιτικής ανασφάλειας, οι συνέπειες σπάνια περιορίζονται μόνο στις ίδιες.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

Σε βραδυφλεγή  βόμβα εξελίσσεται, για τον δύσμοιρο χώρο της λεγόμενης "αριστεράς", η επανεμφάνιση του αποτυχημένου Τσίπρα μετά από την πενταετή αγρανάπαυση, ενδοσκόπηση και περισυλλογή του.
Αντικειμενικά ο αποτυχημένος πρώην πρωθυπουργός διεμβόλισε τα δύο από τα τρία κόμματα στα οποία διασπάστηκε ο Σύριζα. Μαζικές αποχωρήσεις και προσχωρήσεις στην υβριδική προσπάθεια του Ιθακήσιου πρώην από αρκετά μέλη και βουλευτές της Νέας Αριστεράς. Το ίδιο συμβαίνει και στον Σύριζα όπου πολλοί βουλευτές, θεωρώντας πως έτσι διασφαλίζουν την πολιτική τους ύπαρξη σπεύδουν να δηλώσουν πίστη στον παλιό αρχηγό της "πρώτης φοράς αριστερά".
Έτσι δεν θέλει πολύ το κλίμα αυτής της λιγκβινταριστικής πολιτικής του να το υφίστανται είτε με αφωνία είτε με οργή διάφοροι πόλοι των υπό διάλυση "αριστερών" κομμάτων.

Για "αφωνία", έλλειψη πρωτοβουλιών και αναποφασιστικότητα κατηγόρησε τον "προεδρεύοντα" Φάμελλο του Σύριζα ο Παύλος Πολάκης, αφού δεν φάνηκε διατεθημένος ούτε καν να τοποθετηθεί στην "προκλητική" πρόταση Χατζησωκράτη: 
  • να ενσωματωθεί ο Σύριζα στο ανύπαρκτο ακόμα κόμμα Τσίπρα
  • να κατατεθεί το όνομα και το σήμα του Σύριζα στον Άρειο Πάγο
  • και να μεταβιναστεί η περιουσία και η κρατική επιχορήγηση στο ανύπαρκτο κόμμα Τσίπρα
Και ενώ ο Φάμελλος έως τώρα έπαιζε το ρόλο του Πόντιου Πιλάτου ή αν προτιμάτε του μουγκοφάμελλου, εξεμάνη και προχώρησε στην άμεση διαγραφή του Πολάκη.

Εδώ η ανάρτηση Πολάκη:



Η δήλωση του Φάμελλου
«Η προσβλητική και επιθετική ανάρτηση του Παύλου Πολάκη δεν μπορεί να γίνει ανεκτή. Το αισχρό υπονοούμενο ότι έχω κρυφή ατζέντα και υπηρετώ συμφέροντα και αποφάσεις που δεν έχουν ληφθεί στα συλλογικά Όργανα είναι απολύτως ανυπόστατο και απαράδεκτο.

Ο Παύλος Πολάκης κάνει λόγο για "αφωνία" και "έλλειψη πρωτοβουλίας" την εβδομάδα που εγώ και οι σύντροφοί μου βρεθήκαμε δίπλα στους εργαζόμενους στο Λαϊκό νοσοκομείο, πραγματοποιήσαμε επίσκεψη στη Λέσβο για τον αφθώδη πυρετό, συναντηθήκαμε με την Πανελλήνια Συνδικαλιστική Ομοσπονδία Νοσηλευτικού Προσωπικού, πραγματοποίησα δύο ομιλίες στη Βουλή, συναντηθήκαμε με την ΠΟΕ-ΟΤΑ στηρίζοντας τους εργαζόμενους και την Αυτοδιοίκηση.

Ενώ την ίδια εβδομάδα με δήλωσή μου ξεκαθάρισα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ είναι έτοιμος να συμβάλλει σε μία ενωτική προοδευτική απάντηση, η οποία επείγει για να φύγει το συντομότερο αυτή η καταστροφική κυβέρνηση.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στην τελευταία Κεντρική Επιτροπή, με συντριπτική πλειοψηφία, αποφάσισε ότι η μόνη προοπτική είναι η ανασύνθεση και η ενότητα του προοδευτικού χώρου και όχι οι μοναχικές πορείες και η περιχαράκωση.

Επιμένω σε αυτή την επιλογή και αγωνίζομαι για την επιτυχία της, διότι αυτή είναι και η κοινωνική απαίτηση.

Δεν θα επιτρέψω προσωπικές στρατηγικές και φήμες να σκιάσουν τη σοβαρότητα και τη συνέπεια του κόμματος και των συλλογικών του αποφάσεων, επιδιώκοντας ένα διαφορετικό πολιτικό σχέδιο.

Και δεν επιτρέπω σε κανέναν να θίγει την πολιτική μου ηθική και αξιοπρέπεια».

Η απάντηση Πολάκη

«Έσπασα το παγκόσμιο ρεκόρ. Τρεις πρόεδροι στη σειρά με διαγράφουν από την Κοινοβουλευτική Ομάδα», δήλωσε από την πλευρά του ο κ. Πολάκης, αντιδρώντας στη διαγραφή του.

Ο πρόεδρος του κόμματος προέβη στην εν λόγω απόφαση μετά από ανάρτηση που έκανε νωρίτερα σήμερα ο κ. Πολάκης και στην οποία επιτίθετο στον πρόεδρο του κόμματος, με αφορμή το κόμμα Τσίπρα.

Ο κ. Πολάκης τονίζει μάλιστα ότι ο κ. Φάμελλος τον διέγραψε «χωρίς καμία δικαιολογία».

«Δυστυχώς τόσος είναι και προφανώς παρακολουθεί τη διάλυση χωρίς να θέλει ή να μπορεί να αντιδράσει», αναφέρει μεταξύ άλλων.






Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

Μια πολύ δυνατή και κυρίως ΕΝΤΙΜΗ δημοσιογραφική πένα πήρε θέση με ανάρτησή της στο πλευρό του υπό ίδρυση κόμματος της Μαρίας Καρυστιανού.
Ο Θανάσης Αυγερινός στηρίζει την κινηματική διάσταση του εγχειρήματος.
Η ανάρτησή του:
Θα είναι αναμφίβολα μια ιστορική στιγμή για τη μεταχουντική περίοδο, το οριστικό ίσως τέλος της Μεταπολίτευσης και του δι(στην ουσία μονο-)κομματισμού των «επαγγελματιών» πολιτικών, που οδήγησαν στη χρεοκοπία της χώρας και τα ταπεινωτικά μνημόνια. 

Για πρώτη φορά επιχειρείται η δημιουργία δύναμης θεσμικής υπέρβασης τής - κατά τον καθηγητή Γ.Κοντογιώργη - «κοινοβουλευτικής μοναρχίας» μέσω μιας «μετωπικής» συμπόρευσης διαφορετικής αφετηρίας πατριωτικών πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων, που γνωρίστηκαν και ενώθηκαν με αφορμή την εγκληματική τραγωδία των Τεμπών και τη σκανδαλώδη συγκάλυψη των ακόμη αγνώστων αιτίων και των πραγματικών ενόχων της. 

Κεντρικό πρόταγμα η πάταξη της διαφθοράς του πολιτικού προσωπικού και των «κολλητών» τους, η πραγματική και όχι στα χαρτιά ανεξαρτησία της δικαιοσύνης, η αντιμετώπιση ζωτικών προβλημάτων και η αναβάθμιση του υπό κατάρρευση βιοτικού επιπέδου της πλειονότητας των πολιτών, η δημιουργία συνθηκών για επιστροφή όσων έφυγαν αναγκαστικά από τη χώρα, η διεύρυνση της νομιμοποίησης και της αντιπροσωπευτικότητας της δημοκρατίας μας, η ενίσχυση του ρόλου των ενεργών πολιτών, οι οποίοι και προσπαθούν να ανακτήσουν τον έλεγχο της ζωής τους και να αρθρώσουν κάποιες συντεταγμένες λύσεις για το πολύπλευρο και πολυπλόκαμο υπαρξιακό ζήτημα της χώρας. 

Δεν θα μπορούσα να λείπω από μια τέτοια ιστορική συγκυρία, δεν θα μπορούσα να μη συμμεριστώ την κοινή αγωνία και την Ελπίδα ότι ευρύτατες δυνάμεις αξίζει κι έχουν την πρωτοφανή ευκαιρία να προσπαθήσουν να αλλάξουν το μέχρι σήμερα πολιτικό παράδειγμα...



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0


Η κρίση στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας γίνεται πλέον φανερή σε όλα τα επίπεδα, καθώς μετά την επιστολή των πέντε εν ενεργεία γαλάζιων βουλευτών που ασκούσαν σφοδρή κριτική στο «επιτελικό κράτος» και την ηχηρή παραίτηση της ΙωάνναςΓκελεστάθη με αιχμές κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη, έρχεται μια νέα επιστολή την οποία υπογράφουν 10 συνολικά πρώην στελέχη και βουλευτές της ΝΔ και η οποία ουσιαστικά αποτελεί προάγγελο νέου πολιτικού φορέα.

Μάλιστα η συγκεκριμένη κίνηση σε συνδυασμό με τις προθέσεις του πρώην πρωθυπουργού, Αντώνη Σαμαρά, έχουν προκαλέσει «πονοκέφαλο» στο Μέγαρο Μαξίμου, σε μια περίοδο ειδικά που η Νέα Δημοκρατία δείχνει συνεχώς να χάνει δημοσκοπικά στην πρόθεση ψήφου.

Οι «10», λοιπόν, με την επιστολή τους μέσω της εφημερίδας «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ» φέρνουν άγχος στο επιτελείο Μητσοτάκη, λίγες ώρες μάλιστα πριν την έναρξη του 16ου συνεδρίου του κόμματος, που ξεκινά την Παρασκευή 15/05 με ομιλία του πρωθυπουργού.
Οι «10 πρώην γαλάζιοι» και «η παράταξη που έχασε την ψυχή της»

Πρόκειται για τους:

Μανώλη Αγγελάκα (πρ. ευρωβουλευτής, πρ. γραμματέας Οργανωτικού Ν.Δ.),

Γιώργο Βερναδάκη (πρ. διοικητής ΟΑΕΔ, πρ. αν. γραμματέας Εργασίας Ν.Δ.),

Χρήστο Ζώη (πρ. υπουργός, πρ. βουλευτής Λάρισας),

Θανάση Νταβλούρο (πρ. βουλευτής Αχαΐας),

Αργύρη Ντινόπουλο (πρ. υπουργός, πρ. βουλευτής Β΄ Αθηνών),

Δημήτρη Πανοζάχο (πρ. γενικός γραμματέας Περιφέρειας Ηπείρου, πρ. μέλος Πολιτικού Συμβουλίου Ν.Δ.),

Φεβρωνία Πατριανάκου (πρ. βουλευτής Λακωνίας, πρ. γραμματέας Πολιτικού Σχεδιασμού και Προγράμματος Ν.Δ.),

Θανάση Σκορδά (πρ. υφυπουργός, πρ. γενικός διευθυντής Ν.Δ.),

Σέργιο Τζίφτη (πρ. γενικός γραμματέας Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου, πρ. γραμματέας Οργανωτικού Ν.Δ), και

Σεραφείμ Τσόκα (πρ. γενικός γραμματέας Περιφέρειας Κρήτης, πρ. γενικός γραμματέας Υπ. Ανάπτυξης)
Aναλυτικά η επιστολή τους

«Η πολιτική είναι υπεράσπιση αρχών και αξιών, υπηρεσία του λαού, και αγώνας προόδου κι ευημερίας. Δεν είναι διαχείριση εικόνας, ούτε μηχανισμός ελέγχου και επιβολής.

»Η κεντροδεξιά παράταξη του Κωνσταντίνου Καραμανλή εδραίωσε τη δημοκρατία στον τόπο μας.

»Έδωσε στη χώρα τον αρτιότερο και δημοκρατικότερο καταστατικό χάρτη στην ιστορία της. Εξέφρασε τα μεγάλα κοινωνικά ζητούμενα για ελευθερία, δημοκρατία, και ανάπτυξη.

»Γεννήθηκε για να εκφράσει και να υπηρετήσει τον υπεύθυνο πατριωτισμό, τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό, την κοινωνική συνοχή, την παραγωγική οικονομία, την αξιοκρατία και την ελευθερία μέσα σε ένα κράτος δικαίου.

»Ήταν δύναμη εθνική, κοινωνική και λαϊκή. Ήταν η παράταξη της ευθύνης, μακριά από κάθε δημαγωγία και λαϊκισμό. Δίπλα στην Ελληνίδα και τον Έλληνα του μόχθου και της δημιουργίας.

»Σήμερα, όλα αυτά συνθλίβονται από μια εξουσία που χρησιμοποιεί το όνομα της παράταξης, αλλά έχει προ πολλού απομακρυνθεί από τις αξίες της.

»Το “επιτελικό κράτος” Μητσοτάκη, αποκομμένο από τον αξιακό κορμό της μεγάλης κεντροδεξιάς παράταξης, κυβερνά χωρίς όραμα, χωρίς κοινωνική συναίσθηση, χωρίς εθνική στρατηγική.

»Ενδιαφέρεται μόνο για τη συγκέντρωση της εξουσίας και τη χειραγώγηση της κοινωνίας.

»Αντί της παραγωγικής ανασυγκρότησης και της αποτελεσματικής καταπολέμησης της ακρίβειας, επιλέγει την αδιαφανή κατασπατάληση των ευρωπαϊκών πόρων.

»Εγκαθιδρύει μια κουλτούρα ατιμωρησίας κι ευνοιοκρατίας επιτρέποντας την διάχυτη διαφθορά και την οικοδόμηση ενός κράτους φιλικού στους λίγους κι απρόσιτου και εχθρικού στους πολλούς.

»Παράλληλα, οι παρεμβάσεις της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και οι αποκαλύψεις για κακοδιαχείριση και αδιαφάνεια στη χρήση ευρωπαϊκών πόρων επιβεβαιώνουν ότι η χώρα εκτίθεται διεθνώς.

»Την ίδια ώρα, η εργαλειοποίηση της Δικαιοσύνης, ο έλεγχος θεσμών και ενημέρωσης και η υπόθεση των υποκλοπών αναδεικνύουν μια βαθιά κρίση εμπιστοσύνης και δημοκρατικής λειτουργίας.

»Το κράτος λειτουργεί ολοένα και περισσότερο ως μηχανισμός ελέγχου αντί να διασφαλίζει εγγυήσεις ελευθερίας και ισονομίας.

»Πίσω από τον μανδύα ενός δήθεν εκσυγχρονισμού αναπαράγονται οι πιο παλαιοκομματικές, αδιαφανείς και συγκεντρωτικές πρακτικές, ενώ ταυτόχρονα μεγάλα τμήματα της κοινωνίας αδυνατούν να εξασφαλίσουν αξιοπρεπείς όρους διαβίωσης.

»Η χώρα αντιμετωπίζει υπαρξιακές προκλήσεις. Το δημογραφικό σβήνει το μέλλον μας. Η ανεξέλεγκτη μετανάστευση και η επικρατούσα ανασφάλεια αλλοιώνουν τη φυσιογνωμία της κοινωνίας.

»Η παραγωγική βάση της χώρας συρρικνώνεται, η ύπαιθρος εγκαταλείπεται και ερημώνει και η εγχώρια επιχειρηματικότητα ασφυκτιά από την έλλειψη υγιούς ανταγωνισμού και ισότιμης χρηματοδότησης.

»Τα νοικοκυριά αδυνατούν να καλύψουν βασικές ανάγκες, βλέπουν τα παιδιά τους να φεύγουν, τη Δικαιοσύνη να μην αποδίδεται, τη διαφθορά να θεωρείται κανονικότητα.

»Την ώρα που η διεθνής γεωπολιτική ρευστότητα και οι απειλές “γειτόνων” απαιτούν ξεκάθαρη στρατηγική, στιβαρότητα και καθαρό εθνικό προσανατολισμό, η εξωτερική πολιτική της χώρας εξαντλείται σε επικοινωνιακή διαχείριση και κατευνασμό.

»Δεν μπορεί να θεωρείται ως πολιτική συνέχεια της παράταξής μας μια εξουσία με αυτά τα χαρακτηριστικά.

»Πρέπει να πούμε την αλήθεια, ακόμη κι όταν ενοχλεί.

»Η σιωπή σε μια τέτοια παρέκκλιση δεν είναι ενότητα. Είναι συνενοχή. Και εμείς δεν θα παραμείνουμε πλέον σιωπηλοί.

»Απευθυνόμαστε στις υγιείς, πατριωτικές και δημιουργικές δυνάμεις της κοινωνίας.

»Στους πολίτες που δεν ανέχονται άλλο τη σημερινή κατάσταση, στους νέους που αμφισβητούν και οργίζονται. Που λένε ως εδώ. Που αγαπούν την πατρίδα. Που ζητούν αλήθεια, διαφάνεια, πραγματική δημοκρατία, ασφάλεια, ανάπτυξη, δικαιοσύνη, προοπτική.

»Τους λέμε: Δεν είστε μόνοι. Είμαστε πολλοί. Και είμαστε παρόντες.

»Παρόντες στην κοινωνία, παρόντες στην αγωνία για το μέλλον της πατρίδας και της δημοκρατικής κεντροδεξιάς.

»Το συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας δεν μπορεί να πείσει ότι αποτελεί αφετηρία ουσιαστικής επανασύνδεσης με τις αρχές και την κοινωνική βάση της παράταξης.

»Όταν η απόσταση ανάμεσα στην εξουσία και τον κόσμο της παράταξης έχει γίνει τόσο βαθιά, οι οργανωτικές διαδικασίες και οι ισορροπίες μηχανισμών δεν αρκούν για να καλύψουν το πολιτικό και αξιακό κενό.

»Η παράταξη έχει ιστορία, αξίες και ψυχή. Και αυτή η ψυχή δεν βρίσκεται στους μηχανισμούς της εξουσίας. Βρίσκεται στους ανθρώπους της. Στους πολίτες που πίστεψαν σε μια μεγάλη πατριωτική και λαϊκή παράταξη δημοκρατίας, ευθύνης και εθνικής αξιοπρέπειας.

»Σήμερα, όλο και περισσότεροι πολίτες αισθάνονται πολιτικά άστεγοι.

»Βλέπουν ότι η ιστορική συνέχεια της μεγάλης κεντροδεξιάς παράταξης έχει τραυματιστεί βαθιά και αντιλαμβάνονται ότι το σημερινό σύστημα εξουσίας δεν μπορεί πλέον να εκφράσει τις αρχές, τις αγωνίες και τις ανάγκες της κοινωνικής πλειοψηφίας.

»Γι’ αυτό και η ανάγκη για μια νέα πατριωτική, δημοκρατική και κοινωνική πολιτική έκφραση αναδύεται πλέον μέσα από την ίδια την κοινωνία.

»Μια έκφραση που θα αποκαταστήσει τη σχέση εμπιστοσύνης με τους πολίτες, θα ενώσει υγιείς και δημιουργικές δυνάμεις του τόπου και θα επαναφέρει στο προσκήνιο την εθνική ευθύνη, την αξιοκρατία, τη δικαιοσύνη, την παραγωγική Ελλάδα και τη θεσμική σοβαρότητα.

»Με αίσθημα ευθύνης απέναντι στην ιστορία της παράταξης και κυρίως απέναντι στην πατρίδα, επιλέγουμε να μιλήσουμε.

»Γιατί η Ελλάδα αξίζει καλύτερα.

»Και η παράταξη αξίζει να ξαναβρεί την ψυχή της».

tribune.gr



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Continue reading
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)