Articles by "Βαλκάνια"
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Βαλκάνια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Με αφετηρίες δύο διαφορετικά σημεία των Βαλκανίων, τη Σιάτιστα Κοζάνης και το Βελιγράδι της Σερβίας, έφυγαν για να σπουδάσουν εικαστικές τέχνες στο Μόναχο σε μία εποχή που οι γυναίκες ήταν αποκλεισμένες από τις επίσημες δομές εκπαίδευσης. Επέστρεψαν στις χώρες τους όχι μόνο για να δημιουργήσουν και να συμμετάσχουν ενεργά στα καλλιτεχνικά δρώμενα, αλλά για να προσφέρουν εθελοντικά τις υπηρεσίες τους από την πρώτη γραμμή του Μεγάλου Πολέμου ως νοσηλεύτριες.

Η Θάλεια Φλωρά - Καραβία και η Νάντεζντα Πέτροβιτς δεν συναντήθηκαν ποτέ, όμως τα έργα τους, με τα οποία μέσα στη δίνη του πολέμου έστελναν μήνυμα ειρήνης, συνυπάρχουν στην ίδια αίθουσα, στο Μουσείο Μακεδονικού Αγώνα στη Θεσσαλονίκη.

Ζωγραφικά έργα, στα οποία αποτύπωσαν την καθημερινότητα των στρατιωτών, μακριά από τα πεδία των μαχών, την ομορφιά του βαλκανικού τοπίου, πέρα και έξω από τις πολεμικές συγκρούσεις, παρουσιάζονται στην έκθεση - σύμπραξη φορέων από την Ελλάδα και τη Σερβία, με τίτλο: "Ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος με το βλέμμα δύο γυναικών ζωγράφων: Θάλεια Φλωρά Καραβία - Νάντεζντα Πέτροβιτς".

"Είναι μία έκθεση που ξετυλίγει τις στιγμές του πολέμου χωρίς να δείχνει πολεμικές σκηνές. Είναι μία έκθεση γεμάτη γυναικεία ευαισθησία και μας δείχνει με αυτό τον τρόπο πώς η γυναίκα των Βαλκανίων βγαίνει στον πόλεμο, έμμεσα ως νοσοκόμα, ως ζωγράφος και απαθανατίζει μεγάλες στιγμές των δύο λαών" τόνισε στο ΑΠΕ - ΜΠΕ η Διευθύντρια του Κέντρου Έρευνας Μακεδονικής Ιστορίας και Τεκμηρίωσης του Ιδρύματος Μουσείου Μακεδονικού Αγώνα (IMMA) Σταυρούλα Μαυρογένη, η οποία επιμελήθηκε την έκθεση μαζί με τη Ντούσιτσα Μπόγιτς, Διευθύντρια του Μουσείου Ιστορίας της Σερβίας.

"Η Φλωρά - Καραβία προσπαθεί να δώσει το πνεύμα της έντασης, της αγωνίας, του πατριωτικού αισθήματος μέσα από τα πορτρέτα των μεγάλων ανθρώπων που εμπλέκονται σε όλο αυτό το σκηνικό, ή μέσα από τις εικόνες με τα μικρά προσφυγόπουλα, ή τον υπόλοιπο λαό, Τούρκους, Έλληνες, Βούλγαρους, που βλέπει στον δρόμο και πραγματικά τις κεντρίζουν το ενδιαφέρον, "πονάει η ψυχή της" όπως λέει, "βλέποντας αυτά τα θλιμμένα μάτια".

"Από την άλλη πλευρά, η Πέτροβιτς αναλύει τον θησαυρό του σερβικού πολιτισμού από το μεσαιωνικό κράτος του Δουσάνου μέχρι τον τελευταίο βασιλιά του, Μάρκο, ο οποίος έδρασε στην περιοχή του Περλεπέ, (Πρίλεπ). Προσπαθεί μέσα από τα μνημεία ιστορικού ενδιαφέροντος, όπως είναι η μονή Γκρατσάνιτσα, με τις υπέροχες τοιχογραφίες, της Σιμωνίδας Παλαιολογίνας και του Στέφανου Ούρου Β΄ Μιλούτιν να δώσει τα στοιχεία του σερβικού πολιτισμού και να κινητοποιήσει, θα λέγαμε, τον σερβικό λαό ως προς το ένδοξο και ηρωικό του παρελθόν" υπογράμμισε η κ. Μαυρογένη.





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Σύμφωνα με τον πρόεδρο της Ομόνοιας Χιμάρας κ. Φρέντη Μπελέρη, υπάρχει μια σημαντική εξέλιξη στο θέμα των περιουσιών των Χιμαραίων. Όπως ανέφερε πριν λίγα λεπτά στην ομιλία του σε κατοίκους της Χιμάρας στο κέντρο της πόλης, η αλβανική κυβέρνηση θα πραγματοποιήσει μια αρκετά σημαντική αλλαγή στην υπουργική απόφαση 708. Προτού λοιπόν η γη περάσει στην ιδιοκτησία του Υπουργείου Τουρισμού, όπως αρχικά προέβλεπε η ΥΑ708, με νέα υπουργική απόφαση που θα διορθώνει την 708 θα δοθεί το δικαίωμα πρώτα οι κάτοικοι να εγγράψουν την γη τους στο υποθηκοφυλακείο και ύστερα ότι απομείνει χωρίς ιδιοκτήτη περνά στο Υπουργείο Τουρισμού.

Όπως ανέφερε ο κ. Μπελέρης το σημαντικό σκέλος της εξέλιξης αυτής είναι η εφαρμογή της διαδικασίας εγγραφής της περιουσίας λαμβάνοντας υπόψιν πως θα δοθεί συγκεκριμένο χρονικό διάστημα όπου οι Χιμαραίοι μπορούν να καταθέσουν τους φακέλους τους.

Ακολουθεί η ομιλία του Προέδρου Ομόνοιας Χιμάρας κ. Φρέντη Μπελέρη:

«Με την ενότητα και τον αγώνα μας καταφέραμε να αποτρέψουμε την τελευταία απόπειρα να μας πάρουν τη γη μας. Η απόφαση 172 φαίνεται ότι αποσύρθηκε.

Και χάρη στο ενδιαφέρον των ανθρώπων που στέκονται δίπλα μας στην Ελλάδα, στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ, φαίνεται ότι στο αμέσως επόμενο διάστημα θα υιοθετηθούν τροπολογίες που θα μας δώσουν τη δυνατότητα να εγγράψουμε τις περιουσίες μας που βρίσκονται στην παραθαλάσσια περιοχή της Απόφασης 708.

Έτσι, όσοι έχουν τίτλους σε αυτή την περιοχή, θα έχουν την ευκαιρία, να τους γράψουν ενώ όσοι δεν είχαν πάρει τίτλο, αλλά είχαν ξεκινήσει τη διαδικασία, θα μπορέσουν να την ολοκληρώσουν.

Εφόσον τα πράγματα εξελιχθούν όπως περιμένουμε, οι προσφυγές που είχαμε ετοιμάσει δεν θα χρειαστεί να κατατεθούν. Σε διαφορετική περίπτωση θα προχωρήσουμε νομικά άμεσα. Όμως, τα χαρτιά που συγκεντρώσαμε για το Δικαστήριο θα τα χρησιμοποιήσουμε τώρα για την εγγραφή της γης μας. Και θα έχουμε τους δικηγόρους μας να παρακολουθούν κάθε βήμα.

Βέβαια αυτό δε λύνει το γενικότερο πρόβλημα. Απλά μας πάει εκεί που ήμασταν πριν το Δεκέμβριο και πριν την 708.

Το πιο σημαντικό είναι η εφαρμογή. Και για αυτό θα χρειαστεί να μείνουμε ενωμένοι. Θα δοθούν λίγοι μήνες για να κάνουμε τις εγγραφές. Αυτό σημαίνει ότι όλοι θα πρέπει να συγκεντρώσουμε τα χαρτιά μας και να κινηθούμε γρήγορα. Η Ομόνοια θα έχει στη διάθεσή σας τους δικηγόρους για να σας βοηθήσουν και να παρακολουθούν την εξέλιξη της διαδικασίας, ώστε να προλάβουμε εντός των προθεσμιών να γίνει η πρώτη εγγραφή.

Διότι, ό,τι δεν γραφτεί τώρα, το κράτος θα πει ότι είναι δικό του. Για αυτό πρέπει να ειδοποιήσετε και τους συγγενείς σας να κάνουν τις διαδικασίες, για όσες περιοχές έπιανε η 708.

Ο αγώνας που κάνουμε όμως δεν τελειώνει εδώ. Θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε μέχρι κάθε Χειμαρριώτης να μπορέσει να πάρει τίτλο για το σπίτι ή το χωράφι των παππούδων του και να το γράψει στο υποθηκοφυλακείο.

Τα τελευταία χρόνια υιοθετήθηκαν πολλοί νόμοι που σκοπό έχουν να πάρουν τη γη μας. Και πρέπει είτε πολιτικά να αλλάξουν ή δικαστικά να τους ακυρώσουμε.

Εύχομαι να έχουμε καλές εξελίξεις. Εάν συμβεί αυτό, όπως και με το σχέδιο ανάπλασης και τις κατεδαφίσεις που αποτρέψαμε, θα είναι απόδειξη ότι, όταν είμαστε ενωμένοι, μπορούμε να προστατεύσουμε καλύτερα τα δικαιώματά μας.»



πηγή

Σήμερα δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα της κυβερνήσεως η απόφαση με αριθμό 172 και ημερομηνία 27.02.2019 για την προσωρινή απαγόρευση της εγγραφής στο υποθηκοφυλακείο της αγροτικής γης των πρώην συνεταιρισμών και γεωργικών εταιριών στις περιοχές για τις οποίες έχει ορισθεί ως προτεραιότητα η τουριστική ανάπτυξη.

Ο νόμος αναφέρεται στους χάρτες που έχουν δημοσιευθεί από Κρατική Αρχή Γεωπεριφερειακών Πληροφοριών και η συγκεκριμένη υπουργική απόφαση βασίζεται στην εφαρμογή του άρθρου 34 του νόμου 93/2015. Στους συγκεκριμένους χάρτες έχουν συμπεριλάβει τις κρατικές περιουσίες που έχουν εγκριθεί με την υπουργική απόφαση 707 και 708 στις 21.11.2018. Η απόφαση 708 έχει να κάνει με τις περιουσίες από την Παλάσα μέχρι τα Εξαμίλια.

Το άρθρο 3 της απόφασης ορίζει, αμέσως μετά την δημοσίευση της ότι σταματά οποιαδήποτε διαδικασία εγγραφής της περιουσίας που είχαν πάρει ντόπιοι κάτοικοι μέλη των γεωργικών εταιριών.

Στο άρθρο 4 η απόφαση ορίζει τα κεντρικά γραφεία καταγραφής των πόλεων μεταξύ των οποίων Αυλώνα, Χειμάρρα και Άγιοι Σαράντα να εγγράψουν τις συγκεκριμένες περιουσίες που περιγράφουν οι συγκεκριμένοι χάρτες, και με βάση την υπάρχουσα νομοθεσία να κάνουν την προσωρινή καταγραφή για διαχείριση στα αρμόδια υπουργεία για τον τουρισμό.

Το άρθρο 5 καταργεί την υπουργική απόφαση 138 που απαγόρευε την εγγραφή από μέρος των πολιτών σε όλη την ακτογραμμή. Η κατάργηση του 138 είναι δώρον άδωρον για όσους πολίτες έχουν περιουσία εντός των δημοσιευμένων χαρτών.
Η συγκεκριμένη απόφαση μπερδεύει σκοπίμως τα πράματα και κανείς νομικός δεν μπορεί να αποφανθεί με ακρίβεια ποιος είναι ο στόχος. Αν θεωρηθεί ως ακριβής η ερμηνεία που λέει ότι πρώτα θα δοθεί η ευκαιρία στους πολίτες να εγγράψουν του τίτλους τους (ΑΜΤΠ) από την Παλάσα έως την Νίβιτσα, θα χαθεί σημαντικό κομμάτι της περιουσίας, για τους εξής λόγους:

Δεν αναγνωρίζει περιουσία σε όσους δεν έχουν στα χέρια τους ΑΜΤΠ και είναι αρκετοί.
Όσοι έχουνε ΑΜΤΠ δεν έχουν όλα τα μέτρα.
Υπάρχουν αρκετοί ιδιοκτήτες που είναι σε διαδικασία διεκδίκησης της περιουσίας τους στα δικαστήρια.

Ακόμα και να πάρουν τίτλους ιδιοκτησίας όλοι αυτοί, από τη στιγμή που το κράτος όρισε τις συγκεκριμένες περιοχές για τουριστικές επενδύσεις, θα αποζημιωθούν με το πόσο του 0.6 έως 1.5 ευρώ το τετραγωνικό.

Η άλλη ερμηνεία κάνει ακόμα χειρότερα τα πράγματα, δίνει τη δυνατότητα να εγγράψει κατά προτεραιότητα το κράτος την περιουσία και μετά ότι απομείνει να εγγράψουν τις περιουσίες τους οι έχοντες ΑΜΤΠ ή οποιονδήποτε άλλο τίτλο ιδιοκτησίας.
Πρόκειται για μια απόφαση εμπαιγμό, με την οποία έχουν στόχο την παραπλάνηση της κοινής γνώμης και την υφαρπαγή της περιουσίας από σχεδόν το σύνολο τον γηγενών κάτοικων της περιοχής της Χειμάρρας.

Η απόφαση στοχεύει να κρατήσει σε ομηρία μέχρι τις εκλογές το εκλογικό σώμα, να σύρει τους πολίτες στα γραφεία του υποθηκοφυλακείου με το αζημίωτο, ενώ όσους καταφέρουν να τα εγγράψουν θα τους τα πάρουν με τον νόμο του 2015 για τουριστικές επενδύσεις.

Η κλοπή ολοκληρώνεται, τα μέλη της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας απογυμνώνονται από οποιονδήποτε οικονομικό πόρο και εξαναγκάζονται να απομακρυνθούν από τις πατρογονικές τους εστίες.

Όσοι συμπράττουν στην ανομία που συντελείται, είναι υπόλογοι στην Ιστορία και βάζουν ταφόπλακα στη Χειμάρρα όπως την γνωρίζουμε εδώ και αιώνες.

Καλούμε την Αλβανική κυβέρνηση να αποσύρει άμεσα όλα αυτά τα νομοθετήματα, να μιλήσει ξεκάθαρα και να επιστρέψει επιτέλους με όποιον νόμο εκείνη κρίνει τις περιουσίες στους νόμιμους ιδιοκτήτες, που τις κατέχουν και τις απολαμβάνουν εδώ και αιώνες.

Καλούμε την Ελληνική Κυβέρνηση να υπερασπιστεί εμπράκτως τα νόμιμα δικαιώματα της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας και να μετέλθει κάθε νόμιμο μέσο ώστε να αποφευχθεί η υφαρπαγή αυτή.

29/3/2019
Ομόνοια Χιμάρας​

Εξελίξεις στο θέμα υφαρπαγής στην Χιμάρα, η Αλβανία εξαφάνισε την επίμαχη απόφαση υπ. αρ. 172

Φαίνεται ότι η απόπειρα να μας αποτελειώσουν δεν πέρασε, χάρη στην αντίδραση και την ενότητα μας.Σε μια πρωτοφανή στα χρονικά ενέργεια, η κυβέρνηση αναγκάστηκε να εξαφανίσει από την ιστοσελίδα της εφημερίδας της κυβέρνησης την απόφαση 172.

Το κατά ποσό η απόφαση αυτή έχει νομική ισχύ το διερευνούν οι δικηγόροι μας, αλλά για άλλη μια φορά τα πράγματα δεν είναι ξεκάθαρα.

Για αυτό τα ξεκαθαρίζουμε εμείς:

Δεν θα σταματήσουμε τον αγώνα μας μέχρι να δοθεί τίτλος ιδιοκτησίας σε κάθε Χειμαρριωτη για τη γη των πατέρων του. Δε θα σταματήσουμε τον αγώνα μέχρι αυτοι οι τίτλοι να εγγραφούν στο υποθηκοφυλακείο.

Όταν θα έχει γίνει αυτό, είμαστε έτοιμοι για διάλογο με την αλβανική κυβέρνηση για να συζητήσουμε ποιος είναι ο πιο σωστός τρόπος για την τουριστική ανάπτυξη του τόπου μας. Με αξιοπρέπεια και σύμφωνα με τους νόμους και τα διεθνή στάνταρ. Όχι με κλεψιές και κοροϊδίες, που σκοπό έχουν να μας διώξουν από τον τόπο μας.

30/03/2019
Ομόνοια Χιμάρας
πηγή: Himara.gr 



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μία ημέρα μετά τις ακραίες δηλώσεις του για τον ελληνισμό της Σμύρνης, ο Τούρκος πρόεδρος συνεχίζει το κρεσέντο των προκλητικών αναφορών του. Σε προεκλογική εκδήλωση στα Δαρδανέλια ανέφερε πως η Ιστανμπούλ δεν θα γίνει ποτέ Κωνσταντινούπολη και ότι όποιος επιχειρήσει να διώξει τους Τούρκους από την πόλη θα φύγει σε φέρετρο.

Ο Τούρκος πρόεδρος αναφέρθηκε και στο θέμα του Αιγαίου και στις εξελίξεις στην ανατολική Μεσόγειο: «Στην Κύπρο δοκιμάζουν την υπομονή μας καθώς παραβιάζουν τα δικαιώματα μας. Στο Αιγαίο δοκιμάζουν την υπομονή μας, καθώς προσπαθούν να μας περιορίσουν να μην μπορούμε να πατάμε το πόδι μας» δήλωσε χαρακτηριστικά, σύμφωνα με τα όσα μεταδίδουν τουρκικά ΜΜΕ.

«Την Ιστανμπούλ δεν θα μπoρέσετε να την κάνετε ποτέ Κωνσταντινούπολη. Εμείς είμαστε εδώ και 1000 χρόνια. Οι παππούδες, ήρθαν, είδαν πως είμαστε εδώ και κάποιοι έφυγαν σε φέρετρα. Θα περιμένουμε για εσάς αν έρθετε με τις ίδιες προθέσεις. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα σας αντιμετωπίσουμε όπως τους παππούδες σας», είπε ο Ταγίπ Ερντογάν στον απόηχο των αναφορών του μακελάρη της Νέας Ζηλανδίας ότι οι χριστιανοί θα εκδιώξουν τους Τούρκους από την Κωνσταντινούπολη.


πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Andrew Korybko, Oriental Review, Zero Hedge, 14/03/2019
Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Ο Ρώσος πρωθυπουργός Μεντβέντεφ επισκέφθηκε την Βουλγαρία την περασμένη εβδομάδα.
Η επίσκεψη του απέβλεπε να διερευνήσει την δυνατότητα επέκτασης του αγωγού αερίου Turk Stream στην Βουλγαρία και από εκεί στην Σερβία και στην Κεντρική Ευρώπη, κάτι πουν εξαρτάται από το εάν η Σόφια μπορεί να εξασφαλίσει σταθερές νομικές εγγυήσεις από τις Βρυξέλλες, προκειμένου να αποφευχθεί το ναυάγιο του αγωγού South Stream , που οδήγησε στην εκπόνηση του παρόντος προγράμματος.

Ο χρόνος της επίσκεψής του Μεντβέντεφ συνέπεσε επίσης με τους εορτασμούς της Ημέρας της Απελευθέρωσης, που οργάνωσε ο οικοδεσπότης του, με τους οποίους η Βουλγαρία αναπολεί πως πολέμησε για την ελευθερία της από τον Οθωμανικό ζυγό, με την βοήθεια της Ρωσίας, γεγονός που έκανε αυτήν την εκδήλωση μια τέλεια ευκαιρία για την επίσκεψη του Ρώσου .πρωθυπουργού.

Οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών ήσαν παραδοσιακά στενές, αλλά είχαν επίσης και τα προβλήματά τους, ιδιαίτερα κατά τους δύο παγκοσμίους πολέμους, όπου βρέθηκαν σε αντίθετα στρατόπεδα.


Το περίπλοκο των ρωσο-βουλγαρικών σχέσεων εξηγεί γιατί είναι πολύ ευκολότερη η συζήτηση, παρά η εφαρμογή της προέκτασης του Turk Stream στην Βουλγαρία, ειδικότερα στο πλαίσιο της πρόσφατης εξέλιξης του βαλκανικού αυτού κράτους σε προτεκτοράτο ΗΠΑ/ΕΕ, που λειτουργεί περίπου ως ένα από τα υποτελή κράτη. Τούτου λεχθέντος, είναι πάντως ενδεικτικό της ειλικρινούς επιθυμίας των βουλγαρικών αρχών να προαγάγουν τα εθνικά τους συμφέροντα το ότι προσπαθούν έστω να προχωρήσουν προς αυτή την δυνατότητα.

Η ΕΕ έχει ασφαλώς ανάγκη αυτής της ενέργειας και μολονότι θα προτιμούσαν, για πολιτικούς λόγους, να διαφοροποιήσουν τις πηγές εφοδιασμού τους πολύ ευρύτερα από την Ρωσία, ή τουλάχιστον να διατηρήσουν την διέλευση του αγωγού μέσω Ουκρανίας, θα μπορούσαν να δεχτούν τον Turk Stream, αφού δεν έχουν άλλη ρεαλιστική δυνατότητα επιλογής υπό τις παρούσες συνθήκες. Οι ΗΠΑ, ωστόσο, σύμμαχος της Βουλγαρίας, είναι σαφώς εναντίον του αγωγού, αφού επιδιώκει να εξάγει στην Ευρώπη το δικό της ακριβότερο υγραέριο.

Μπορεί επομένως να λεχτεί ότι σήμερα στην Βουλγαρία διεξάγεται ένας αγώνας επιρροής.

Η ΕΕ θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει το οικονομικό και θεσμικό βάρος της στην χώρα υπέρ της επέκτασης του αγωγού Turk Stream από την Τουρκία στην κεντρικήν Ευρώπη, ενώ οι ΗΠΑ να χρησιμοποιήσουν την στρατιωτική επιρροή τους μέσω ΝΑΤΟ και των τοπικών αρχών που εξουσιάζουν για να αποτρέψουν το σχέδιο.

Ανάμεσα σε όλα αυτά, υπάρχουν προφανώς κάποιοι βουλγαρικοί παράγοντες λήψης αποφάσεων οι οποίοι –παρά τα πολιτικά ελαττώματά τους και την προσήλωσή τους στον ένα ή τον άλλο πάτρωνα- ωστόσο νοιάζονται για το εθνικό τους συμφέρον και κατανοούν πόσο σημαντικό είναι για την χώρα τους να πετύχει αυτή η ρωσική πρωτοβουλία, πράγμα που εξηγεί την κάποια πρόοδο που έχει σημειωθεί ως εδώ.

Απομένει να φανεί ποιος θα επικρατήσει σ’ αυτόν τον αγώνα επιρροής, αλλά η Βουλγαρία μόλις έγινε ένα σημαντικό πεδίο Ψυχρού Πολέμου.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Στην Αλβανία υπάρχει κόσμος που ξυπνάει από την πολιτική μιζέρια ενός κοτζαμπάσικου πολιτικού συστήματος.
Στην Αλβανία, που το 1/3 του πληθυσμού της έχει μεταναστεύσει και περισσότεροι από μισοί (60%) από τους κατοίκους της θέλουν επίσης να την εγκαταλείψουν, ορθώνονται φωνές λογικής.

Η Αλβανία είναι μια χώρα που θα μπορούσε να αποτελεί «προπύργιο» του δυτικού κόσμου.
Δυστυχώς, έχει καταστεί μέρος του προβλήματος, φωλιά του οργανωμένου εγκλήματος, μια «Κολομβία της Ευρώπης», ένας θύλακας ισλαμοτουρκικής επιρροής.
Αξίζει στον αλβανικό λαό τέτοια κατάντια; Τόση δυστυχία; Προφανώς και όχι.


Οργή κατά του πολιτικού συστήματος

«Η Αλβανία έχει χάσει πολλές ευκαιρίες, χρόνο και ενέργεια και οι κύριοι υπεύθυνοι είναι οι διεφθαρμένες και οι αντικρουόμενες πολιτικές ελίτ που μας κυβέρνησαν», γράφει η αλβανική «Politiko» επικαλούμενη έρευνα του Ινστιτούτο Πολιτικών Επιστημών.

Όπως αναδημοσιεύει το Βαλκανικό Περισκόπιο
"το πολυκομματικό σύστημα δημιούργησε νέες κομματικές πυραμίδες».(σ.σ. Εννοεί στη θέση της μονοκομματικής πυραμίδας της τυραννίδας).Στις οποίες [πυραμίδες] οι επικεφαλής έγιναν ηγέτες και κατόπιν «ιδιοκτήτες» των κομμάτων.Η πραγματική ανταγωνιστική και κομματική λειτουργία των κομμάτων καταστράφηκε.Και η μοίρα της χώρας καθορίστηκε από μερικά ονόματα πολιτικών".
"Είναι σπάνιο να βρεθεί μια άλλη χώρα στην Ευρώπη που οι ίδιοι πολιτικοί που ξεκίνησαν τη μετάβαση από τον κομμουνισμό στη σημερινή δημοκρατία, συνεχίζουν να βρίσκονται ακόμη και σήμερα στη πολιτική διαδικασία αποφάσεων, μετά από 29 χρόνια", γράφει η αλβανική εφημερίδα και συνεχίζει:

Δεν αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους
"Είναι σπάνιο να βρεθεί αλλού στην Ευρώπη όπου οι πολιτικοί, ενώ έχουν περισσότερες από δύο δεκαετίες στην πολιτική, να μην αποδέχονται καμία προσωπική ευθύνη.
Αλλά πάντα να χρησιμοποιούν ρητορική συλλογικής ευθύνης για τα υπόλοιπα μέρη σε όλες τις αποτυχίες της μετάβασης.
(σ.σ. υπάρχει, η Ελλάδα, να είμαστε δίκαιοι).
Είναι σπάνιο να βρει κανείς στην Ευρώπη πολιτικούς που δημιουργούν οι ίδιοι «πολέμους» και «ειρήνες» δημιουργώντας πολιτικές κρίσεις.Και στη συνέχεια προσφέρονται να γίνουν οι πολιτικοί διασώστες για βγάλουν την Αλβανία από την κρίση.Χωρίς να αναλαμβάνουν καμία ευθύνη για τις αποτυχίες που δημιούργησαν.Είναι σπάνιο να βρει κανείς σε άλλη χώρα στην Ευρώπη μια τέτοια κρίσιμη ισορροπία όπως στην Αλβανία.Όπου ο λαός να είναι τόσο ερωτευμένος και υποτακτικός στους ίδιους πολιτικούς ηγέτες.Αλληλοϋποστηρίζονται, καρπώνονται τα ίδια χρήματα, αλληλοπροστατεύονται.Και συγχρόνως λατρεύονται από τους οπαδούς τους, απορρίπτοντας κάθε κριτική και αλλαγή.Είναι σπάνιο σε κάθε άλλη χώρα στην Ευρώπη, οι πολιτικοί τα προσωπικά πάθη τους να τα μετατρέπουν σε κρατικές πολιτικές.Και οι προσωπικοί δεσμοί τους και ο προσωπικός τους πλούτος να μετράται ως πρότυπο για την ευημερία όλων των πολιτών".

Η Αλβανία «ξυπνά»;

Προφανώς και οι διαπιστώσεις της αλβανικής εφημερίδας δεν ηχούν «ξένες» προς εμάς τους Έλληνες.
Αν και στις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις ο ελληνικός λαός τιμώρησε στις κάλπες τους υπεύθυνους για τη χρεοκοπία του.
Ή μάλλον, για να είμαστε ειλικρινείς, η βάση της δημοκρατικής παράταξης τιμώρησε τους πολιτικούς του ΠΑΣΟΚ.
Η βάση της Νέας Δημοκρατίας παραμένει στην πλειοψηφία της «πιστή» στο κόμμα.
Ίσως γιατί οι ψηφοφόροι της Νέας Δημοκρατίας είναι πιο απλοϊκοί από τους δημοκρατικούς.
Ίσως γιατί δεν έχουν το ίδιο πολιτικό σθένος, όπως είχαν οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ, να τιμωρήσουν τους ηγέτες τους.
Αλλά και έτσι να είναι, περισσότερος από τον μισό ελληνικό λαό καταδίκασε τον παλαιοκομματισμό.
Στην Αλβανία φαίνεται ότι υπάρχουν φωνές που ζητούν μια παρόμοια πολιτική αλλαγή.
Ζητούν μια μεταπολίτευση δηλαδή, πράγμα δύσκολο όσο το πολιτικό σύστημα έχει στη διάθεσή του δισ. μαύρα χρήματα για να εξαγοράζει συνειδήσεις.

Κυριαρχούν στην Αλβανία τρεις δεκαετίες

Η αλβανική εφημερίδα γράφει ότι «οι πολιτικοί αυτοί κυριαρχούν στην αλβανική πολιτική ζωή εδώ και τρεις δεκαετίες».

Όπως σημειώνει «έχουν την ίδια ρητορική , κατηγορώντας ο ένας τον άλλον για τα πάντα.Και συνεχίζουν να λένε ότι αυτοί είναι η λύση».

«Είναι η καλύτερη επιλογή και το μέλλον μας;», αναρωτιέται η «Politiko».

Η Αλβανία βρίσκεται σε αδιέξοδο.

Η χώρα κινδυνεύει να χάσει την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Το πολιτικό κατεστημένο στην Αλβανία δημιουργεί συνεχώς εξωτερικούς εχθρούς για να κρατά το λαό «όμηρο» σε κατάσταση πολιορκίας.
Η Ελλάδα είναι η πρώτη χώρα σε επενδύσεις στην Αλβανία.
Οι ιστορικοί δεσμοί Ελλήνων και Αλβανών είναι στενοί.
Η Αλβανία όμως δεν στρέφεται στην Ελλάδα για να ευτυχήσει.
ο πολιτικό της σύστημα τη θέλει προτεκτοράτο της Τουρκίας και στα βόρεια «επαρχία» του Βατικανού.
Οι παλιοί Αλβανοί όμως γνώριζαν το συμφέρον τους.
Για αυτό και ζήτησαν δύο φορές τον 19ο αιώνα Αλβανία και Ελλάδα να γίνουν ομοσπονδία.
Ο αλβανικός λαός δεν έχει άλλο «αδελφό» λαό να ακουμπήσει πέρα από τους Έλληνες.
Ο αλβανικός λαός πρέπει να απομονώσει ως μειοδότες όσους κηρύττουν το μίσος προς την Ελλάδα.
Η Ελλάδα έχει κάθε καλή διάθεση να στηρίξει την Αλβανία στην οδό της προόδου.
Πρέπει όμως και η Αλβανία να αποφασίσει με ποιους θα πάει και ποιους θα αφήσει.
Η Αλβανία τώρα πρέπει να αποφασίσει εάν θα είναι με την προκοπή, τη Δύση και την Ελλάδα ή θα επιλέξει την ερήμωση και την καταστροφή.
Η Αλβανία όπως απελευθερώθηκε από την κομμουνιστική τυραννίδα, έτσι πρέπει να απελευθερωθεί και από τους κοτζαμπάσηδες.
Να πάψει να είναι η Αλβανία μια «ζώνη» κάθε εγκληματικότητας, κάθε διαστροφής και κακίας.
Η Αλβανία είναι προικισμένη και από την ιστορία προδιαγεγραμμένη να είναι με την Ελλάδα.


πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Τελεσίγραφο στα Τίρανα – «Πέφτει» το καθεστώς Ράμα

Δραματικές εξελίξεις έχουμε στην Αλβανία μετά από τις σφοδρές διαμαρτυρίες της αντιπολίτευσης κατά του καθεστώτος Ράμα, οι οποίες σε πολλές περιπτώσεις, συνοδεύτηκαν από «εκρήξεις» βίας, φέρνοντας τη χώρα στα πρόθυρα της κατάρρευσης.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση στέλνει τελεσίγραφο στα Τίρανα, απευθυνόμενη τόσο στην κυβέρνηση Ράμα όσο και στην αντιπολίτευση, προειδοποιώντας για επικείμενο «εμφύλιο πόλεμο» και ολοκληρωτική αποσταθεροποίηση στην ευρύτερη περιοχή.

Η Δύση, όπως ανέφερε η πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, έχει ετοιμάσει σχέδιο αντιμετώπισης της αποσταθεροποίησης στην Αλβανία και βρίσκεται σε ετοιμότητα για επέμβαση.

Το σκηνικό θυμίζει τις ταραχές του 1997 και τη γενικότερη κατάσταση εκείνης της εποχής στην περιοχή των Βαλκανίων. Μια επέμβαση της Δύσης στην περιοχή, αναμφίβολα θα οδηγήσει σε κλιμάκωση της κρίση και επέκταση σε ολόκληρη την περιοχή, καθώς διαχρονικά τέτοιες καταστάσεις επηρεάζουν όλες τις Βαλκανικές χώρες.

Η πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου διαβίβασε έμμεσο μήνυμα, ότι η ΕΕ θα αναλάβει την τύχη της Αλβανίας.

Η ΕΕ εξακολουθεί να παρακολουθεί με μεγάλη ανησυχία την πολιτική κατάσταση στην Αλβανία, όπου τα κόμματα έχουν βυθίσει τη χώρα σε μια βαθιά κρίση.

Μετά από έντονα μηνύματα που απευθύνθηκαν σε όλους τους πολιτικούς, τόσο στον πρωθυπουργό Έντι Ράμα όσο και στους ηγέτες της αντιπολίτευσης, Λουλζίμ Μπάσα, Σαλί Μπερίσα, Μόνικα Κρουεμάδι, η ΕΕ χτύπησε τον κώδωνα κινδύνου ότι η χώρα μας είναι στο κατώφλι ενός εμφυλίου πολέμου.

Αυτή η προειδοποίηση έγινε από τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Αντόνιο Ταγιάνι, ο οποίος χαρακτήρισε την κατάσταση ως πολύ δύσκολη και επικίνδυνη στην Αλβανία.

«Η κατάσταση είναι πολύ δύσκολη, υπάρχει ένας «εμφύλιος πόλεμος» μεταξύ της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης. Αυτό είναι πολύ επικίνδυνο για την σταθερότητα», δήλωσε ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Ταγιάνι.

Με αυτό το έντονο μήνυμα προειδοποιεί όλους τους Αλβανούς πολιτικούς ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση προετοιμάζεται για μια δυναμική αντιμετώπιση, γιατί ειδικές υπηρεσίες ενδέχεται να προκαλέσουν χάος στη χώρα.

Το μήνυμα Ταγιάνι έρχεται μόλις δύο ημέρες μετά την άφιξη 7 βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Οι ευρωβουλευτές συναντήθηκαν με όλους τους πολιτικούς ηγέτες και τους παρότρυναν να βρουν λύση το συντομότερο δυνατόν, και όχι να εμβαθύνουν περισσότερο την κρίση.

Ωστόσο, τα κόμματα συνεχίζουν να παίζουν ‘πινγκ πονγκ’ με κατηγορίες αρνούμενα να καθίσουν στο τραπέζι του διαλόγου για να σώσουν την Αλβανία από την αποσταθεροποίηση.

Αυτή η κατάσταση έχουν θέσει σε κίνηση τους Ευρωπαίους που φοβούνται έναν πραγματικό πόλεμο μεταξύ των κομμάτων. Αυτός ήταν και ο λόγος που πρόεδρος του ΕΚ έστειλε έμμεσο μήνυμα ότι η ΕΕ θα αναλάβει την τύχη της Αλβανίας, γράφει η αλβανική ‘pamfleti’.


πηγή
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Κωνσταντίνου Φίλη *

Η Συμφωνία των Πρεσπών έφερε εκ νέου στο προσκήνιο την αντιπαράθεση μέρους της Δύσης και της Ρωσίας για τον έλεγχο των Δυτικών Βαλκανίων. Πράγματι, με την επικείμενη ένταξη των Σκοπίων κλείνει ο πρώτος κύκλος ενσωμάτωσης χωρών της περιοχής στο ΝΑΤΟ. Είχαν προηγηθεί η Αλβανία και το Μαυροβούνιο. Δεδομένου ότι η Βοσνία είναι ένα δυσλειτουργικό κράτος και το Κόσοβο εκτός ατζέντας αν δεν επιτευχθεί συμβιβασμός με τη Σερβία, η τελευταία καλείται να ισορροπήσει μεταξύ των αντιμαχόμενων μερών.

Άλλωστε, εκτός της ιστορικά αδέσμευτης πολιτικής της Γιουγκοσλαβίας, το Βελιγράδι προσβλέπει στη στήριξη της Μόσχας για τη διαμάχη του με τους Αλβανοκοσοβάρους. Από την άλλη, η Δύση προωθεί τη διευθέτηση της εκκρεμότητας Βελιγραδίου-Πρίστινας αν και η πρόταση για ανταλλαγή εδαφών απέτυχε (προσώρας) παταγωδώς. Οδήγησε σε αναζωπύρωση της έντασης, λόγω της άρσης συνοριακών ελέγχων μεταξύ Αλβανίας-Κοσόβου και λίγο αργότερα της μετατροπής αλβανοκοσοβαρικών πολιτοφυλακών σε τακτικό στρατό.

Είναι, πάντως, απορίας άξιο γιατί δεν ενθαρρύνθηκαν οι δύο πλευρές να προβούν σε πιο μετρημένες ενέργειες, όπως η τροποποίηση των Συνταγμάτων τους για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων των μειονοτήτων, και κατέληξαν να επικαλούνται ως άλλοθι της αδιαλλαξίας τους τον μαξιμαλισμό της πρότασης ανταλλαγής εδαφών/πληθυσμών.

ΕΕ και ΗΠΑ είχαν μέχρι πριν λίγο καιρό χάσει το ενδιαφέρον τους για τα Δυτικά Βαλκάνια. Η μεν πρώτη ήταν απασχολημένη με την αντιμετώπιση των εγγενών της προβλημάτων, διακατεχόμενη και από έντονη κόπωση για περαιτέρω διεύρυνση μετά το 2004. Οι δε ΗΠΑ είχαν στρέψει την προσοχή τους στον Ειρηνικό και την ανάσχεση της κινεζικής ισχύος.
Σινορωσικός παράγοντας

Αυτό το κενό εκμεταλλεύθηκαν τόσο η Κίνα όσο και η Ρωσία. Το Πεκίνο διεισδύει οικονομικά, παρέχει κεφάλαια σε στρατηγικούς τομείς της οικονομίας, όπως οι μεταφορές και οι υποδομές. Έχει ήδη αναπτύξει μία πλατφόρμα συνεργασία (16+1) με όλα τα κράτη των Δυτικών Βαλκανίων πλην Κοσόβου. Ο κινεζικός παράγοντας αποδίδει μεγάλη σημασία στην περιοχή και λόγω του Belt Road Initiative και στην προσπάθειά του για διασύνδεση θαλασσίων και χερσαίων διαδρομών, με στόχο την πρόσβαση στην ευρωπαϊκή αγορά.

Μέχρι πρότινος, μάλιστα, η Δύση είχε υποτιμήσει τον ρόλο της Κίνας, λόγω των εμμονών της με τη Ρωσία. Ασφαλώς, η Μόσχα δεν είναι διόλου ευκαταφρόνητος παίκτης. Ούτε πρόκειται να παραδώσει τα όπλα μετά τη διαφαινόμενη απώλεια της Βόρειας Μακεδονίας. Εξάλλου, διατηρεί ερείσματα τόσο σε μέρος των πολιτικών και επιχειρηματικών ελίτ (οι πρώτες τη βλέπουν ως αντίβαρο σε σχέση με τη Δύση) όσο και στην κοινωνία.

Ειδικότερα δε στο σλαβικό και ορθόδοξο στοιχείο, εφόσον αυτοπροβάλλεται ως προστάτιδα δύναμη αυτού. Ο ρόλος της ενέργειας καθώς και του Πατριαρχείου της Μόσχας είναι αξιοπρόσεκτος, ενώ στα πρότυπα της Τουρκίας διαθέτει κεφάλαια για αναστηλώσεις ναών και θρησκευτικών μνημείων.

Η επιλογή του χρόνου της επίσκεψης Πούτιν στη Σερβία (17 Ιανουαρίου), η αποθεωτική υποδοχή της οποίας έτυχε και τα 21 πρωτόκολλα συνεργασίας που υπεγράφησαν, είχαν στόχο να στείλουν μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση ότι το Κρεμλίνο δεν έχει διαγράψει τα Δυτικά Βαλκάνια και πως είναι αποφασισμένο να μην απολέσει τις σφαίρες επιρροής του.
Απογοήτευση από ΕΕ

Ακόμη πιο χαρακτηριστική της κατάστασης είναι η θετική εικόνα της Ρωσίας στους Σέρβους. Το 21% την θεωρούν ως τον μεγαλύτερο αιμοδότη της οικονομίας τους, ενώ δεν βρίσκεται καν στην πρώτη δεκάδα των επενδυτών. Στη Βουλγαρία το 75% των πολιτών έχει θετική άποψη για τη Μόσχα και στη Βόρεια Μακεδονία μέρος των Σλαβομακεδόνων αναμένει από τη Ρωσία να διαφυλάξει την εθνική τους ταυτότητα!

Σε επίπεδο πολιτικών ελίτ, 121 από του 240 βουλευτές του βουλγαρικού Κοινοβουλίου ανήκουν σε επιτροπές βουλγαρο-ρωσικής φιλίας, ο επικεφαλής των Σερβοβόσνιων, Ντόντικ, έχει προσφέρει την πλήρη στήριξή του στην προσάρτηση της Κριμαίας, ενώ πρόεδροι (βλ. Ιβάνωφ), υπουργοί αλλά και κρατικοί παράγοντες αρκετών κρατών διατηρούν ανοιχτά κανάλια επικοινωνίας με τη Μόσχα.

Το επόμενο διάστημα είναι κρίσιμο. Αρκετοί στα Δυτικά Βαλκάνια είναι απογοητευμένοι από την ΕΕ, την οποία βλέπουν ως μακρινή και αβέβαιη προοπτική. Από την άλλη, κράτη-μέλη με το ειδικό βάρος της Γαλλίας προκρίνουν χρονικά την εμβάθυνση και θέλουν να μεταθέσουν για αργότερα τη διεύρυνση. Εν προκειμένω τον προσδιορισμό ημερομηνίας έναρξης ενταξιακών διαπραγματεύσεων για Τίρανα και Σκόπια.

Μάλιστα, ο τομεάρχης εξωτερικών της ΝΔ, Γιώργος Κουμουτσάκος, μετά το πέρας του Εθνικού Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής στις 22 Φεβρουαρίου, δήλωσε ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να δώσει τη σύμφωνη γνώμη της, προκειμένου η Αλβανία να ξεκινήσει ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την ΕΕ στο επικείμενο ή στο επόμενο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κορυφής, που είναι τον Ιούνιο. Αν, συνεπώς, έχουν προηγηθεί εθνικές εκλογές στην Ελλάδα (Μάιο) και τις έχει κερδίσει η ΝΔ (όπως καταδεικνύουν όλες οι δημοσκοπήσεις), τότε δεν αποκλείεται με τη συγκατάθεση και της Αθήνας να μετατεθούν οι αποφάσεις για το τέλος του έτους, όπως μας έχει ήδη προϊδεάσει το Παρίσι.
Κακή διακυβέρνηση

Εν τω μεταξύ, η περιοχή ταλανίζεται από κακή διακυβέρνηση, ευάλωτες οικονομίες, παρουσία οργανωμένου εγκλήματος και κάθε λογής παρανομιών, εθνοτικές διαφορές, έξαρση των εθνικισμών και των τάσεων αυτοδιάθεσης και εκτεταμένη διαφθορά. Την τελευταία, ειδικότερα, φέρεται να εκμεταλλεύεται το Κρεμλίνο, ενώ υπάρχουν σοβαρές υπόνοιες ότι χρησιμοποιεί την απογοήτευση για την ΕΕ συνδυαστικά με τους εθνικισμούς, ώστε να στρέψει σε βάρος των Βρυξελλών περισσότερους Βαλκάνιους.

Ανεξάρτητα, πάντως από τις ρωσικές προθέσεις (σσ: η Νοτιοανατολική Ευρώπη νοείται ως γεωγραφική συνέχεια της Μαύρης Θάλασσας και του Καυκάσου) και κατά πόσο η Μόσχα κινείται οπορτουνιστικά ή στρατηγικά στην περιοχή, το κλειδί των εξελίξεων βρίσκεται σε ευρωπαϊκά χέρια. Αν επί παραδείγματι η αργή πορεία προς την ΕΕ δεν αποκτήσει σταθερά και μόνιμα χαρακτηριστικά, αν τα καθεστώτα δεν εκδημοκρατιστούν και εν τέλει αν η προσέγγιση με την ΕΕ (που δεν είναι πλέον τόσο ελκυστική) αποδειχθεί μαραθώνια διαδρομή χωρίς γραμμή τερματισμού, τότε κάθε τρίτη δύναμη (Ρωσία, Τουρκία, Κίνα) θα επωφελείται χωρίς να καταβάλλει τεράστια προσπάθεια.

Από την άλλη, αν και τα κράτη (πολιτικές ηγεσίες) και οι κοινωνίες των Δυτικών Βαλκανίων δεν αλλάξουν ριζικά τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα, όπως περιγράφονται παραπάνω, η προσέγγιση με την ΕΕ θα είναι προσχηματική και η όποια εμβάθυνση άνευ περιεχομένου.


* διεθνολόγος, Δ/ντης Ερευνητικών Προγραμμάτων, Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Οι αντικυβερνητικές διαδηλώσεις σε Βελιγράδι, Τίρανα και Ποντγκόριτσα συνεχίζονται.


του Δημήτρη Κρικέλα

Κλίμα ανησυχίας επικρατεί στην Ευρώπη με αφορμή τις εξελίξεις στα Βαλκάνια και την αναταραχή που επικρατεί σε Αλβανία, Σερβία, Κόσοβο, Βοσνία-Ερζεγοβίνη και Μαυροβούνιο, με πολλούς αναλυτές να κάνουν πλέον λόγο για «Βαλκανική Άνοιξη».

Οι αντικυβερνητικές διαδηλώσεις σε Βελιγράδι, Τίρανα και Ποντγκόριτσα συνεχίζονται ενώ ένα από τα πιο ευαίσθητα ζητήματα που θα μπορούσαν να προκαλέσουν ένταση είναι η ανοιχτή σύγκρουση μεταξύ Κοσσυφοπεδίου και Σερβίας, μαζί με τη λεγόμενη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας (RS).

Ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δήλωσε από τις Βρυξέλλες ότι οι χώρες των Δυτικών Βαλκανίων θα πρέπει να έχουν μια πραγματική προοπτική στην πορεία ένταξής τους στην ΕΕ. Διαφορετικά, όπως είπε ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, υπάρχει πραγματική απειλή να επιστρέψουμε στη δεκαετία του '90, όταν η περιοχή υπέφερε από μια περίοδο αιματηρών συγκρούσεων.

«Εάν αυτές οι χώρες δεν γίνουν μέλη της ΕΕ, τότε υπάρχει πραγματική απειλή να επιστρέψουμε στη δεκαετία του '90. Νομίζω ότι αυτό είναι θέμα πολέμου και ειρήνης », ανέφερε χαρακτηριστικά κατά τη διάρκεια κοινής συνέντευξη Τύπου με τον πρόεδρο της Σλοβενίας.

Στην περίπτωση του Κοσσυφοπεδίου, καταβάλλονται προσπάθειες για την εξεύρεση ειρηνικής λύσης μέσω της διαδικασίας διαλόγου μεταξύ των δύο χωρών. Οι Ηνωμένες Πολιτείες συμμετείχαν επίσης στη συζήτηση για το θέμα αυτό ενώ ο Ντόναλντ Τραμπ κάλεσε και τις δύο πλευρές να προσπαθήσουν να επιτύχουν μια ειρηνική συμφωνία. Όπως είπε «η αποτυχία να εκμεταλλευτούμε αυτή τη μοναδική ευκαιρία θα ήταν ένα τραγικό αδιέξοδο».

Εν τω μεταξύ, ο πρόεδρος του Κοσσυφοπεδίου και εκπρόσωποι της Σερβίας έθεσαν την ιδέα της διόρθωσης των συνόρων, αλλά ο πρωθυπουργός Ραμούς Χαραντινάι δήλωσε ανοιχτά ότι η κατάτμηση του Κοσσυφοπεδίου θα σήμαινε πόλεμο και επιστροφή στο παρελθόν.

Η κυβέρνηση του Κοσσυφοπεδίου έχει επιβάλλει επίσης φόρο επί των εισαγωγών της Σερβίας ως απάντηση σε αυτό που θεωρεί ότι είναι επιθετικές πολιτικές που εφαρμόζουν οι σερβικές αρχές ενάντια στην ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου. Η εισαγωγή αυτού του δασμού έχει ως αποτέλεσμα την αναστολή του διαλόγου μεταξύ των δύο χωρών και δεν έχει γίνει ακόμη γνωστό πότε θα ξεκινήσει αυτός ο διάλογος και πλέον μένει να φανεί αν οι δύο χώρες θα μπορέσουν να επιτύχουν συμφωνία αυτή τη χρονιά, όπως ελπίζουν η ΕΕ και οι ΗΠΑ.

Από την άλλη πλευρά, η Βοσνία - Ερζεγοβίνη αντιμετωπίζει παρόμοια προβλήματα εξαιτίας της πιθανότητας δημοψηφίσματος στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας, γεγονός που μπορεί να κλιμακωθεί σε ένοπλη σύγκρουση που θα μπορούσε να διαιρέσει τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη.

Ωστόσο αναλυτές υποστηρίζουν ότι μία διακήρυξη ανεξαρτησίας της «Δημοκρατίας Σέρπσκα» δεν θα αναγνωρίζονταν από τη διεθνή κοινότητα και ότι αυτό θα εξυπηρετεί μόνο τα συμφέροντα της διεφθαρμένης πολιτικής ελίτ που έχει τη στήριξη της Ρωσίας.
 

Συμφωνία Θάτσι - Βούτσιτς;

Σύμφωνα με το IBNA, ο πρόεδρος του Κοσσυφοπεδίου Χασίμ Θάτσι και ο πρόεδρος της Σερβίας Αλεξάντερ Βούτσιτς φέρεται να έχουν συντάξει μια συμφωνία 12 σημείων επί της οποίας έχουν έρθει σε συμφωνία. Στο δημοσίευμα επίσης αναφέρεται ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει συμμετάσχει στη σύνταξη της παρούσας συμφωνίας ενώ αυτό επιβεβαιώθηκε και από τον βουλευτή του Δημοκρατικού Συνδέσμου του Κοσσυφοπεδίου, Vjosa Osmani.

Όπως αναφέρει, το έγγραφο αυτό περιλαμβάνει επίσης το θέμα των συνόρων, τα ορυχεία Trepça και ορισμένα άλλα ζητήματα. «Διπλωματικοί κύκλοι μιλούν για την ύπαρξη ενός εγγράφου μιας σελίδας το οποίο πρόκειται επίσης να αντιμετωπίσει το θέμα των συνόρων, των εκκλησιών, του συγκροτήματος εξόρυξης Trepça, κ.ο.κ.», δήλωσε ο Osmani και σημειώνει ότι το έγγραφο αυτό δεν θα αποσταλεί στο κοινοβούλιο του Κοσσυφοπεδίου, τονίζοντας ότι το ίδιο συνέβη το 2013 με τη συμφωνία που επετεύχθη μεταξύ του Θάτσι και του Ντάτσιτς. Σύμφωνα με τον Osmani, αυτό δεν είναι το τελικό έγγραφο, αλλά ένα προσχέδιο συμφωνίας.


Χωρίς αντιπολίτευση η Αλβανία - Χιλιάδες στους δρόμους

Στην Αλβανία οι μαζικές αντικυβερνητικές διαδηλώσεις ξεκίνησαν τον Δεκέμβριο όπου στους δρόμους βρέθηκαν χιλιάδες φοιτητές μετά την απόφαση να χρεώνονται οι εξετάσεις της δεύτερης εξεταστικής περιόδου, μέτρο από το οποίο έκανε τελικά πίσω η κυβέρνηση.

Εν συνεχεία και μετά από προσωπικές επιθέσεις που δέχθηκε ο Έντι Ράμα εντός του κοινοβουλίου χιλιάδες Αλβανοί διαδήλωσαν κατά της κυβέρνησης καθώς οι βουλευτές της αντιπολίτευσης αποφάσισαν να παραιτηθούν ομαδικά από τις έδρες τους στο κοινοβούλιο ζητώντας την παραίτηση του πρωθυπουργού Έντι Ράμα και την ορκωμοσία μιας μεταβατικής κυβέρνησης για να οργανώσει «τίμιες εκλογές».

Οι διαδηλωτές την Πέμπτη πραγματοποίησαν μια ειρηνική πορεία, σε αντίθεση με τη διαδήλωση του περασμένου Σαββάτου, όταν η αστυνομία έκανε χρήση δακρυγόνων, βομβίδων κρότου-λάμψης και εκτοξευτήρων ύδατος για να εμποδίσει ομάδες διαδηλωτών να παραβιάσουν την είσοδο του κτιρίου της κυβέρνησης.

Ο επικεφαλής του συντηρητικού Δημοκρατικού Κόμματος Λουλζίμ Μπάσα κατηγορεί τον Ράμα για διαφθορά και σχέσεις με το οργανωμένο έγκλημα. Ο Ράμα, από την πλευρά του αρνείται να προκηρύξει εκλογές καθώς με τις 74 έδρες τους, συν μία υποστηρικτή τους από άλλο κόμμα, οι Σοσιαλιστές μπορούν να συνεχίσουν να κυβερνούν χωρίς την παρουσία της αντιπολίτευσης.

Μερικές ώρες πριν από τη διαδήλωση, η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι Ηνωμένες Πολιτείες προειδοποίησαν τους αλβανούς πολιτικούς ηγέτες. «Υπογραμμίζουμε και πάλι το δικαίωμα των πολιτών να συμμετέχουν σε ειρηνικές διαδηλώσεις ... όμως καταγγέλλουμε έντονα οποιεσδήποτε δηλώσεις πολιτικών ηγετών καλούν σε βία», υπογράμμισαν σε κοινή δήλωσή τους η επικεφαλής της εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ Φεντερίκα Μογκερίνι και ο επίτροπος αρμόδιος για τη Διεύρυνση Γιοχάνες Χαν. Οι ενέργειες αυτές «υπονομεύουν την πρόοδο που έχει κάνει η χώρα στον δρόμο προς την Ευρωπαϊκή Ένωση», προσθέτουν οι Μογκερίνι και Χαν.

Επιπλέον, το γερμανικό υπουργείο Εξωτερικών δήλωσε στην Deutsche Welle ότι οι κατηγορίες για νοθεία στις ψήφους των προηγούμενων εκλογών στην Αλβανία πρέπει να διερευνηθούν από το δικαστικό σύστημα και το κοινοβούλιο.

«Οι κατηγορίες και ισχυρισμοί σχετικά με τη νοθεία ψήφων στις προηγούμενες εκλογές πρέπει να αντιμετωπιστούν από το δικαστικό σύστημα και το κοινοβούλιο. Το δικαίωμα της απόδειξης είναι ένα σημαντικό στοιχείο του δημοκρατικού συντάγματος. Ωστόσο, η βία που παρατηρήθηκε το περασμένο Σάββατο είναι απαράδεκτη. Καλούμε όλες τις πλευρές να συνεισφέρουν για ειρηνικές διαμαρτυρίες στο μέλλον», δήλωσε στο γερμανικό υπουργείο Εξωτερικών.

Διαδηλώσεις σε Σερβία και Μαυροβούνιο

Την ίδια στιγμή δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι βρέθηκαν στους δρόμους για ενδέκατη συνεχή φορά στο Βελιγράδι, με κεντρικό σύνθημα την παραίτηση του προέδρου Αλεξάνταρ Βούτσιτς και της κυβέρνησης του. Η πρώτη διαδήλωση αυτού του κινήματος διαμαρτυρίας κατά του άλλοτε υπερεθνικιστή δεξιού Σέρβου προέδρου έγινε την 8η Δεκεμβρίου, με αφορμή την βίαιη επίθεση που δέχθηκε ο Μπόρκο Στεφάνοβιτς, αριστερός πολιτικός της αντιπολίτευσης σε μια πολιτική συγκέντρωση στην νότια πόλη Κρούσεβατς, στις 23 Νοεμβρίου, με αποτέλεσμα τον σοβαρό τραυματισμό του. Οι διοργανωτές των συγκεντρώσεων αρνήθηκαν να τεθούν υπό την αιγίδα του μεγαλύτερου μπλοκ της αντιπολίτευσης, της Συμμαχίας για τη Σερβία, και ζητούν να τερματιστεί ο στραγγαλισμός του Βούτσιτς πάνω στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και ένα πλαίσιο για δίκαιες εκλογές. Να σημειωθεί ότι ο Βούτσιτς έχει την υποστήριξη του 53% του εκλογικού σώματος. Ο συνασπισμός του διαθέτει πλειοψηφία 160 βουλευτών στην 250μελή βουλή. Εάν τα κόμματα της αντιπολίτευσης συγκροτήσουν συμμαχία, θα μπορέσουν να συγκεντρώσουν περί το 15% των ψήφων.

Από την άλλη πλευρά, στην πρωτεύουσα του Μαυροβουνίου συγκεντρώνονται χιλιάδες ακτιβιστές, ζητώντας τις παραιτήσεις του προέδρου Μίλο Τζουγκάνοβιτς και του γενικού εισαγγελέα για το οργανωμένο έγκλημα κατηγορώντας τους για διαφθορά και σκάνδαλα.


Με πληροφορίες του IBNA, ΑΠΕ-ΜΠΕ, DW
Φωτογραφίες: Reuters, Instagram



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
του Colonel Jacques Hogard , Geo Strategy, R.Insider, 7-1-19

[Είναι ο τίτλος του βιβλίου του Διοικητή των Γαλλικών Ειδικών Δυνάμεων στην Γιουγκοσλαβία, κατά την εκστρατεία του ΝΑΤΟ εναντίον της Σερβίας το 1999. Την προσωπική μαρτυρία του για όσα συνέβησαν τότε εναντίον μιας παλαιάς συμμάχου της Γαλλίας συνώψισε σε πρόσφατη ομιλία του στα πλαίσια του Ευρωκοινοβουλίου στις Βρυξέλλες, με πρόσκληση του Κέντρου Γεωστρατηγικών Μελετών του Βελιγραδίου, που δημοσιεύεται με τίτλο « Η Ευρώπη πέθανε όταν το ΝΑΤΟ παράνομα ξερίζωσε την καρδιά της Σερβίας». Υπενθυμίζουμε ότι και ο τότε αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων της Γαλλίας, στρατηγός Γκαλουά, είχε προ του θανάτου του, προ τριετίας, προβεί σε αποκαλυπτική συνέντευξη/εξομολόγηση, στην οποία καταδίκαζε το «σφάλμα» της γαλλική συμμετοχής στο έγκλημα, που συνέβη επί προεδρίας του βραβευμένου από τον Πεταίν, «σοσιαλιστή» Φρανσουά Μιτεράν. Την θρυαλλίδα για το ολοκαύτωμα της Γιουγκοσλαβίας έθεσε βέβαια ο γερμανικός εγκέφαλος, με την υποκίνηση ανεξαρτητοποίησης της Κροατίας.                  Η μαρτυρία του συνταγματάρχη Ζακ Ογκάρντ παρουσιάζει επίκαιρο ενδιαφέρον με τα εξελισσόμενα μαγειρέματα μεταξύ ΝΑΤΟ-Ράμα-Χαραντινάϊ- Ζάεφ-Μέρκελ και Σία… Ιδού τι είπε:]

Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού

«Ως ανώτερος Γάλλος αξιωματικός υπηρέτησα στην «Μακεδονία» και έπειτα στο Κόσσοβο, το πρώτο εξάμηνο του 1999. Όταν μετατέθηκα στην διοίκηση των ειδικών δυνάμεων, τοποθετήθηκα επικεφαλής της ομάδας ειδικών δυνάμεων που επενέβη πριν την γαλλική ταξιαρχία της δύναμης ΚFOR του ΝΑΤΟ.
Όταν μιλάμε για το Κοσσυφοπέδιο, το πλήρες όνομα είναι Κόσσοβο-Μετόχια και δεν μπορείς να αγνοείς το παρελθόν αυτής της περιοχής, το απώτερο παρελθόν, την πολιτισμική και θρησκευτική ιστορία, την ιστορία της Σερβικής και Ορθόδοξης ταυτότητας, πάντοτε παρούσας σε αμέτρητα και πολύ παλαιά μνημεία, εκκλησίες, σερβικά μοναστήρια, που συναντάς σε όλη την επαρχία, αλλά επίσης και στο πρόσφατο παρελθόν της περιοχής  και ιδιαίτερα στα γεγονότα της δεκαετίας 1990, που αποκορυφώθηκαν το 1999, με τον πόλεμο που επιβλήθηκε στην Σερβία, με την υποστήριξη του  ΝΑΤΟ και της  Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης στους Αλβανούς  του Ου Τσε Κα . Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο ήταν που βρέθηκα και εγώ στο Κόσσοβο, επικεφαλής γαλλικών ειδικών δυνάμεων, υπό βρετανική διοίκηση.


Αυτό που με εντυπωσίασε στο Κόσσοβο το 1999 ήταν, πρώτα από όλα, η πολύ μεγάλη ψευδόλογη πληροφόρηση που προηγήθηκε και δικαιολόγησε την επιδρομή του ΝΑΤΟ. ΄Ηταν πράγματι η λέξη «γενοκτονία», που εξεστόμισε ο Αμερικανός πρόεδρος Κλίντον
και εξειδίκευσε η υπουργός του των Εξωτερικών Μαντλέν Ωλμπράϊτ – η οποία ανήγγειλε και τον μοιραίο και ψεύτικο αριθμό «100 χιλιάδες νεκροί» στο Κόσσοβο- που  υποτίθεται κίνησε την επίθεση του  ΝΑΤΟ στην Σερβία, τον Μάρτιο του 1999, μετά τις απαράδεκτες απαιτήσεις που διατύπωσαν οι σύμμαχοι στους Σέρβους, στην διάσκεψη στο Ραμπουγιέ, οι οποίες τους ανάγκασαν να απορρίψουν τους όρους (υποδούλωσης) που τους έθεταν.
 Αλλά, όπως αποδείχτηκε μετά τον πόλεμο του 1999, ο αριθμός των θυμάτων κάθε προέλευσης, όλων των εθνικών ομάδων, στρατιωτικών και αμάχων, ήταν μικρότερος από 6.000. Που είναι μεγάλος φυσικά, αλλά που καμιά σχέση δεν έχει με «γενοκτονία».
Το δεύτερο που με εντυπωσίασε ήταν η δυσαναλογία των στρατιωτικών μέσων που χρησιμοποιήθηκαν από τον συμμαχικό συνασπισμό εναντίον της μικρής Σερβίας. Ειδικότερα θυμάμαι τους μαζικούς και ατέλειωτους αεροπορικούς βομβαρδισμούς, ο οποίοι προκάλεσαν πάρα πολλά θύματα, για να μην αναφέρουμε τα φυσικά και ψυχικά τραύματα.


΄Ηταν φανερό ότι σκοπός ήταν η  βίαιη αποκοπή της Σερβίας από την επαρχία της του Κοσσόβου, θα μπορούσε να πει κανείς ο ακρωτηριασμός της χώρας από μια από τις σημαντικότερες εδαφικές εκτάσεις της. Και όχι οποιασδήποτε, επειδή ενώ το Κόσσοβο-Μετόχια κατοικείται σήμερα κυρίως  από Αλβανούς, αυτό δεν ήταν πάντοτε έτσι. Η επαρχία αυτή παραμένει πάντοτε για τους Σέρβους ο ιστορικός, πνευματικός και πολιτιστικός πυρήνας της εθνικής τους ταυτότητας.
Η απόφαση 1244 των Ηνωμένων Εθνών του 1999, ( που δεν ανατράπηκε ποτέ και ισχύει πάντοτε) επέτρεψε μεν έναν «ντε φάκτο» διαχωρισμό, μιαν ξεχωριστή διοίκηση για μιαν απροσδιόριστη περίοδο, αλλά σαφώς θυμίζοντας την συμμετοχή του Κοσσόβου στην Σερβική Δημοκρατία. Παρά ταύτα, ο στόχος είχε επιτευχθεί και μετά τους διωγμούς των Σέρβων του 2004, που απέβλεπαν να συνεχίσουν και να επιταχύνουν την εθνοκάθαρση, το σενάριο που εφαρμόστηκε το 2008 απέβλεπε στην πραγματοποίηση  του στόχου που είχε θέσει η αλβανική εξέγερση του Ου Τσε Κα με την συνενοχή του ΝΑΤΟ: Την μονομερή ανακήρυξη «ανεξαρτησίας», της λεγόμενης «Δημοκρατίας του Κοσσόβου».
Το νέο «κράτος» γεννήθηκε έτσι από έναν άδικο  πόλεμο, που προκλήθηκε στην  ευρωπαϊκή ήπειρο εναντίον ενός ευρωπαϊκού κράτους  από  άλλα ευρωπαϊκά κράτη, ελεγχόμενα εξ αποστάσεως από τις ΗΠΑ, για να «τιμωρήσουν» την Σερβία επειδή θέλησε να διατηρήσει την κυριαρχία της και την εδαφική της ακεραιότητα, αγωνιζόμενη εναντίον μιας ένοπλης εξέγερσης σε μιαν επαρχία της.
Τι θα λέγαμε αύριο στην Γαλλία εάν η περιφέρεια του Seine Saint Denis, που τώρα κατοικείται από Βόρειο-Αφρικανούς, αποφάσιζε να ανακηρυχτεί σε «ανεξάρτητη δημοκρατία»;
Αυτό είναι βασικά το πρόβλημα του Κοσσόβου.
Αυτή η επίθεση του ΝΑΤΟ εναντίον της Σερβίας για το Κόσσοβο το 1999 αποτελεί μιαν παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου, μια παραβίαση του σεβασμού της κυριαρχίας των κρατών, μια καταπάτηση του απαραβίαστου των συνόρων.
Και αυτό το κράτος μαριονέτα  -χωρίς φανερούς πόρους- μη βιώσιμο καθεαυτό- είναι τώρα μια εστία ισχυρών εντάσεων στα Βαλκάνια. Το βλέπουμε κάθε μέρα, η σχεδόν.
Τα Ηνωμένα Έθνη δεν αναγνωρίζουν την λεγόμενη « Δημοκρατία του Κοσσόβου», η οποία δεν αναγνωρίζεται ακόμη από μεγάλο αριθμό κρατών στον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων ευρωπαϊκών κρατών, μελών της ΕΕ. Και σχεδόν 10 κράτη που είχαν αναγνωρίσει την  λεγόμενη «Δημοκρατία του Κοσσόβου» τελικά ακύρωσαν την αναγνώρισή της.
Η  απόφαση 1244 των Ηνωμένων Εθνών, η οποία υπενθύμιζε τις βασικές αρχές  της αναπαλλοτρίωτης  ιδιότητας του Κοσσόβου  ως  εδάφους της Δημοκρατίας της Σερβίας, κληρονόμου της Ομοσπονδιακής  Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας και  της εντολής αφοπλισμού του Ου Τσε Κα, βιάσθηκε έτσι δύο φορές:
Πρώτα με την μονομερή ανακήρυξη «ανεξαρτησίας» των Αλβανών ανταρτών του Ου Τσε Κα. Και τώρα με την ενέργειά τους να μετατρέψουν την τοπική αστυνομική δύναμή τους σε πραγματικό στρατό. Αυτό το απαγορεύει αυστηρά η πάντοτε ισχύουσα απόφαση 1244 του ΟΗΕ.
Σήμερα οι αρχές του Κοσσόβου εφαρμόζουν μιαν ύπουλη πολιτική διωγμού σε βάρος των μειονοτήτων, Σερβικής, Ρομά και Γκοράνι, ιδιαίτερα εχθρική κατά της διατήρησης ορθοδόξων μοναστηριών και θρησκευτικών κοινοτήτων. Σε καθημερινή βάση  είναι μαρτύριο να είσαι Σέρβος, Ρομά ή Γκοράνι στην επαρχία του Κοσμέτ σήμερα. Κάθε είδους διωγμοί, ενοχλήσεις, αρπαγές και φυσική βία απειλούνται ανά κάθε στιγμή.
Το είδαμε πολλές φορές τελευταία, όπως κατά την επίσκεψη του Σέρβου επίσημου απεσταλμένου Μάρκο Τζούριτς, ο οποίος συνελήφθη αυθαίρετα από την κοσοβάρικη αστυνομία, κατά την επίσκεψη του σε σερβική κοινότητα, όπως και με την σύλληψη του Γάλλου  Αρνώ Γκουγιόν, προέδρου της γαλλικής ΜΚΟ «Αλληλεγγύη Κοσσόβου» και το ξαναείδαμε προ ημερών με την βίαιη επίθεση, ξημερώματα, της ίδιας «αστυνομίας», εναντίον Σέρβων κατοίκων της Κόσσοβκα Μιτρόβιτσα, των οποίων η τύχη αγνοείται μέχρι σήμερα. Και επιπλέον, οι αρχές του Κοσσόβου εισήγαγαν τελευταία υψηλούς φόρους σε όλα τα εισαγόμενα από την κεντρική Σερβία προϊόντα, ακόμη και φάρμακα και τρόφιμα, θέτοντας σε κίνδυνο την ζωή πολλών Σέρβων στην επαρχία.
Είναι ολοφάνερο ότι η καλούμενη «Δημοκρατία του Κοσσόβου» είναι κάθε άλλο παρά ένα κράτος δικαίου, η δημοκρατικό κράτος, όπου τα δικαιώματα και η αξιοπρέπεια του ανθρώπου είναι σεβαστά.
Το γεγονός ότι αυτό το «κράτος-μαριονέτα» συντηρείται με μεγάλα ποσά δημοσίου χρήματος από την Ευρωπαϊκή ΄Ενωση είναι για μένα αιτία ντροπής και αγανάκτησης. Και αληθινά, βλέποντας τον «πρόεδρο» του Κοσσόβου να γίνεται αντικείμενο επίσημης υποδοχής στο Παρίσι, στις τελετές της εκατονταετηρίδας της νίκης του 1918, ήταν λόγος ντροπής για μένα, εγγονό δυο Γάλλων αξιωματικών βαριά πληγωμένων στον Μεγάλο Πόλεμο και μικρανεψιό ενός νέου αξιωματικού που σκοτώθηκε το 1917 στα βόρεια τη Μακεδονίας.
Επιπλέον, έμαθα προχθές ότι ο Αλβανός πρωθυπουργός ΄Εντι Ράμα παρουσίασε, σε μια συγκέντρωση των κυβερνήσεων της Αλβανίας και του Κοσσόβου στο Πετς την ιδέα ενός «εθνικού σχεδίου ενώσεως της Αλβανίας και του Κοσσόβου». Ο ΄Εντι Ράμα προσκάλεσε τον πρωθυπουργό του Κοσσόβου Ραμούς Χαραντινάι να αρχίσει  την κατάστρωση μιας «κοινής στρατηγικής για την ενοποίηση των Αλβανών μέχρι το 2025». Πάμε για την πραγματοποίηση του παλαιού ονείρου του Πρίζρεν;
Σε κάθε περίπτωση, εγώ προσωπικά ποτέ δεν πίστεψα ότι η «Δημοκρατία του Κοσσόβου» θα έχει μέλλον. Το είπα και το έχω γράψει: Αυτό το κράτος μαριονέτα δεν έχει άλλη διέξοδο, παρά να επανενταχτεί  στην Πατρίδα, Σερβία, ή να συγχωνευτεί με την Αλβανία. Αλλά το δεύτερο θα αποτελούσε μια τόσο  άνομη και απίστευτη  -πραγματική γκανγκστερική αρπαγή (hold-up)- που θα μπορούσε  να γίνει, από τις μαφιόζικες συμμορίες του Κοσσόβου, μόνο με τις ευλογίες των διεθνών οργανισμών. Εάν συμβεί αυτό, τότε θα είναι η αρχή μιας περιόδου μεγάλης αναταραχής σε όλα τα Βαλκάνια.
Εμείς οι Γάλλοι είδαμε τι έγινε το 1871 με την προσάρτηση της Αλσατίας-Λορένης από την Γερμανία. Χρειάστηκαν πενήντα χρόνια, έπειτα ένας πόλεμος και εκατομμύρια νεκρών, για να επιστρέψουν τελικά αυτές οι επαρχίες στην Γαλλία, την πατρίδα τους. Το ίδιο θα γίνει τελικά με το Κόσσοβο. Γι’ αυτό, αν θέλουμε να αποφύγουμε μιαν νέα ανάφλεξη της περιοχής, είναι απαραίτητο να επιστρέψουμε στα θεμελιώδη, που η απόφαση 1244 του ΟΗΕ εκφράζει πολύ καλά με τον τρόπο της.
Το Κόσσοβο-Μετόχια αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της Δημοκρατίας της Σερβίας. Το να έχει καθεστώς αυτονομίας είναι απολύτως νοητό, αλλά με σεβασμό της κυριαρχίας του σερβικού κράτους. Το οποίο πρέπει να αποκατασταθεί και η Ε.Ε. θα κερδίσει  σε ανάστημα, βοηθώντας το με όλη την επιρροή της. Αυτό είναι ο μόνος πραγματικός τρόπος να εγγυηθεί μια δίκαιη και ανθεκτική ειρήνη στις μέλλουσες γενεές αυτού του κομματιού της Ευρώπης.

Τέλος, πρέπει να προσθέσω ότι η συμφιλίωση μεταξύ των διαφόρων κοινοτήτων που κατοικούν στο Κόσσοβο θα καταστεί δυνατή μόνο εάν όλη η αλήθεια της ιστορίας αποκατασταθεί και οι ευθύνες του καθενός καταμερισθούν ακριβοδίκαια. Γι’ αυτό πιστεύω ότι είναι αναγκαίο, η δικαστική έρευνα που άρχισε το 2013 μέσα στην Ευρωπαϊκή ΄Ενωση για τα εγκλήματα πολέμου του Ου Τσε Κα και ειδικώτερα το αποτρόπαιο εμπόριο οργάνων, που κατήγγειλε η Έκθεση Dick Marti -και η οποία δικαστική έρευνα αναμενόταν να καταλήξει σε συμπεράσματα το  2015- θα πρέπει να αναδραστηριοποιηθεί και να ολοκληρωθεί.*                                                                              
Επειδή διακυβεύεται η αξιοπιστία της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Με περίσσιο θράσος και με κυνισμό που δεν έχει προηγούμενο, το υπουργείο Εξωτερικών της Αλβανίαςκουνάει το δάχτυλο στης ελληνική πλευρά, «για αντικειμενική ανάγνωση των γεγονότων και της πραγματικότητας», σχετικά με την απόφαση της αλβανικής κυβέρνησης που παραχωρεί για τουριστική εκμετάλλευση οικόπεδα που ανήκουν σε Έλληνες ομογενείς.

«Θέλουμε να διευκρινίσουμε ότι η εν λόγω υπουργική απόφαση, έχει ως στόχο την καταγραφή περιοχών με προοπτική τουριστικής ανάπτυξης οι οποίες υπάγονται σε καθεστώς "κρατικής ιδιοκτησίας"», αναφέρει, μεταξύ άλλων, το αλβανικό υπουργείο Εξωτερικών.
Το ΥΠΕΞ της Αλβανίας εκφράζει επίσης την έκπληξη του για τη δήλωση του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών, κάνοντας λόγο για «διαστρέβλωση» των γεγονότων, ενώ σημειώνει πως εφαρμόζει αποφάσεις του δικαστηρίου του Στρασβούργου.
Με απλά λόγια, το αλβανικό ΥΠΕΞ, ζητάει και... ρέστα από την Ελλάδα, επειδή τόλμησε (!) να επικρίνει τις απαράδεκτες κινήσεις των Τιράνων, οι οποίες συνιστούν από μόνες τους κατάφωρη παραβίαση κάθε συμφωνίας και διεθνούς συνθήκης που άπτεται των ανθρωπίνων δικαωμάτων!

Ολόκληρη η ανακοίνωση του αλβανικού ΥΠΕΞ αναφέρει τα εξής:

«Το υπουργείο για την Ευρώπη και Εξωτερικών της Δημοκρατίας της Αλβανίας εκφράζει την έκπληξή της για τη δήλωση του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών με ημερομηνία 11.12.2018.
Ως ευρωπαϊκή χώρα, μέλος της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η Αλβανία αναγνωρίζει τη δικαιοδοσία του δικαστηρίου του Στρασβούργου και εφαρμόζει τις αποφάσεις του.
Το δικαίωμα ιδιοκτησίας είναι ένα συνταγματικό δικαίωμα το οποίο απολαμβάνει αδιακρίτως και εξίσου κάθε πολίτης, ανεξάρτητα από την εθνικότητά του. Επιπλέον, όλοι οι πολίτες απολαμβάνουν το δικαίωμα προσφυγής σε δικαστήρια σε περίπτωση εικαζόμενων παραβιάσεων αυτών των δικαιωμάτων.
Το υπουργείο για την Ευρώπη και Εξωτερικών, εκφράζει τη λύπη του για τη δήλωση του ελληνικού ΥΠΕΞ η οποία στηρίζεται σε διαστρέβλωση των γεγονότων. Θέλουμε να διευκρινίσουμε ότι η εν λόγω υπουργική απόφαση, έχει ως στόχο την καταγραφή περιοχών με προοπτική τουριστικής ανάπτυξης οι οποίες υπάγονται σε καθεστώς "κρατικής ιδιοκτησίας".
Ο υπουργός Εξωτερικών επαναλαμβάνει ότι το αλβανικό κράτος τελούσε και θα τελεί πάντοτε υπό την δέσμευση της προστασίας και του σεβασμού των δικαιωμάτων των μειονοτήτων.
Η δέσμευση αυτή αποδεικνύεται από την ένταξή μας στην Σύμβαση-Πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρώπης για την προστασία των εθνικών μειονοτήτων, συνταγματικές εγγυήσεις σε αυτόν τον τομέα, καθώς και τη θέσπιση ειδικής νομοθεσίας για την προστασία των εθνικών μειονοτήτων στην Αλβανία.
Απευθύνοντας έκκληση προς την ελληνική πλευρά για αντικειμενική ανάγνωση των γεγονότων και της πραγματικότητας, θα θέλαμε να υπενθυμίσουμε ότι το ευρύ νομικό πλαίσιο, εναρμονισμένο με την ευρωπαϊκή πρακτική, καθώς η μεγάλη παράδοση της κοινωνικής συνύπαρξης στην Αλβανία αποτελεί ένα θετικό παράδειγμα προς μίμηση στην περιοχή».

πηγή
Τις τελευταίες ώρες, κάνει το γύρο του διαδικτύου φωτογραφία με νεαρό που υπηρετεί στον Ελληνικό Στρατό και σχηματίζει με τα χέρια του το αλυτρωτικό σήμα του αλβανικού αετού.

Ντυμένος στα χακί και έχοντας στα χέρια του ένα ημιαυτόματο G3A4, ο νεαρός, προφανώς αλβανικής καταγωγής, σχηματίζει με τα χέρια του το σύμβολο της Μεγάλης Αλβανίας και ανεβάζει τη φωτογραφία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Έχει καλυμμένα τα χαρακτηριστικά του προσώπου του και – όπως υποστηρίζει με ανάρτηση του – βρίσκεται στα ελληνοτουρκικά σύνορα
«Σας χαιρετώ από τα σύνορα Ελλάδας – Τουρκίας .Υπηρετούμε σε άλλο κράτος αλλά ποτέ δεν ξεχνάμε τις ρίζες μας».
Αλβανοί εθνικιστές βρίσουν την ευκαιρία και επικροτούν την πράξη του βγάζοντας απίστευτο μίσος κατά της Ελλάδας. Ένας μάλιστα καλεί τον στρατιώτη να σκοτώσει Έλληνες. «Αν προτιμάς την Αλβανία τότε σκότωσε και κανέναν Έλληνα».

 ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΟ ΔΕΛΤΙΟ ΤΟΥ STAR: 
Η φωτογραφία είναι άραγε αληθινή ή είναι μια ακόμη στημένη προκλητική ενέργεια;
Σημειώνεται ότι η 28η Νοεμβρίου 1912 είναι γνωστή στην Αλβανία και ως “Ήμερα της Σημαίας” και γιορτάζεται κάθε χρόνο με ιδιαίτερη λαμπρότητα από όλους τους Αλβανούς ανά την υφήλιο.
Η εικόνα είναι καθαρή και δεν φαίνεται να υπάρχει photoshop. Πρόκειται για μία ενέργεια, που έρχεται να προστεθεί στις τελευταίες προκλήσεις των Αλβανών μετά τη δολοφονία Κατσίφα.
Ελπίζουμε να γίνει άμεσα έρευνα από το υπουργείο Άμυνας και να διαλευκανθεί η υπόθεση. Τέτοιες ενέργειες και τέτοια άτομα δεν χωράνε στις Ένοπλες Δυνάμεις.


πηγή
του Paul Antonopoulos, Fort-Russ

Η Δύση καταβάλλει επίμονες προσπάθειες να μετατρέψει τις χώρες των Βαλκανίων σε ένα ακόμη ορμητήριο εναντίον της Ρωσίας, δήλωσε ο  Ρώσος υπουργός των Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρώφ στη σερβική εφημερίδα Srpski Telegraf.
Ο υπουργός τόνισε ότι μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, η Δυτική Ευρώπη αρνήθηκε να συνεργαστεί στην κοινή δημιουργία μιας κοινής αρχιτεκτονικής ασφαλείας στην Ευρω-Ατλαντική περιοχή, παρά τις επανειλημμένες προτάσεις της Ρωσίας. Αντίθετα, οι Δυτικές χώρες επέλεξαν την καταστροφική οδό της επέκτασης του γεωπολιτικού χώρου υπό τον έλεγχό τους αλλά και την δημιουργία νέων γραμμών γεωγραφικής διαίρεσης στην ευρωπαϊκή ήπειρο, σημείωσε ο Λαβρώφ.
«Για παράδειγμα, το 1999, με βάναυση παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου, η Σερβία βομβαρδιζόταν επί δυόμισι μήνες και κατόπιν, σε μιαν απόπειρα νομιμοποίησης της επιδρομής, μονομερώς αναγνώρισαν την ανεξαρτησία του Κοσσόβου», ανέφερε ο Ρώσος υπουργός.
Στην εφαρμογή της ίδιας αντί-ρωσικής πολιτικής εντάσσεται το σχέδιο «που διηύθυναν και υποστήριξαν» οι ΗΠΑ και μερικές ευρωπαϊκές χώρες, το οποίο οδήγησε στο ουκρανικό πραξικόπημα, τον Φεβρουάριο του 2014.
« Φαίνεται ότι τα διδάγματα της ουκρανικής τραγωδίας δεν έγιναν μαθήματα για την Δύση. Καταβάλλουν τώρα επίμονες προσπάθειες να μετατρέψουν τις χώρες των Βαλκανίων σε ένα άλλο ορμητήριο εναντίον της Ρωσίας και οι χώρες της περιοχής υποβάλλονται σε έμμονες πιέσεις να διαλέξουν, είτε με την Μόσχα είτε με την Ουάσιγκτον και τις Βρυξέλλες», τόνισε ο Ρώσος υπουργός.
Ο Λαβρώφ πρόσθεσε ότι η Ρωσία έχει γνώση της πίεσης που ασκείται στο Βελιγράδι για να κόψουν οι Σέρβοι κάθε συνεργασία τους με την Μόσχα και ότι η Σερβία αντιτίθεται σθεναρά σε αυτό.
«Η Μόσχα εκτιμά ιδιαίτερα την πολυδιάστατη και ανεξάρτητη πολιτική της Σερβίας, η οποία υπηρετεί τα θεμελιώδη συμφέροντα του λαού της», δήλωσε ο Λαβρώφ.
Aυτά επίσης συμβαίνουν ενώ στο Κόσσοβο εξελίσσεται αυξανόμενη αναταραχή, με ορισμένους μάλιστα να μιλούν για «αναπόφευκτη» σύγκρουση των Σέρβων με το ημι-ανεξάρτητο Κόσσοβο. Στο Κόσσοβο κυριαρχούν οι Αλβανοί, οι οποίοι έγιναν πλειοψηφία στην ιστορική επαρχία της Σερβίας κατά την εποχή της Οθωμανικής κυριαρχίας.

Mετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού


Σημείωση: Οι δηλώσεις Λαβρώφ έρχονται -τελείως συμπτωματικά- ως αντίδραση στην ευχή που διατύπωσε ο Αμερικανός πρεσβευτής Πάϊατ στην (μελλοντικά «κοσμοπολίτικη») Θεσσαλονίκη, η συμφωνία Τσίπρα- Ζάεφ στις Πρέσπες να γίνει παράδειγμα για μιαν αντίστοιχη μεταξύ Σερβίας-Κοσσόβου.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

της Αθανασίας Πέτσα *

Ένα τραγικό γεγονός φούντωσε για άλλη μια φορά τα πάθη και δίχασε την -πάντα έτοιμη να διχαστεί- κοινή γνώμη. Ο φόνος του βορειοηπειρώτη Κωνσταντίνου Κατσίφα από τα πυρά της Αλβανικής αστυνομίας. Και τι δεν ακούστηκε, αμέσως μόλις έγινε γνωστό το συμβάν και προτού ακόμα έρθει στο φως η παραμικρή λεπτομέρεια για τις συνθήκες και τον τρόπο με τον οποίο σκοτώθηκε.

Τα δυο στρατόπεδα -όχι «σαν», αλλά πραγματικά- έτοιμα από καιρό, όμως καθόλου «θαρραλέα», σχηματίστηκαν εν ριπή οφθαλμού, κραυγάζοντας: «εθνικιστής!», «φασίστας!», «χρυσαυγίτης!» από τη μια μεριά και «ήρωας!», «παλικάρι!», «θάνατος στους Αλβανούς!» από την άλλη. Οι δυο αυτοί πόλοι που εδώ και πολύ καιρό έχουν καταφέρει να κυριαρχούν σε οποιαδήποτε συζήτηση για οποιοδήποτε εθνικό μας θέμα. Τα δυο -φαινομενικά- αντίθετα στρατόπεδα, που όμως συνεργάζονται τόσο αρμονικά για τη συσκότιση της αλήθειας και την αλλοίωση κάθε εθνικής μας υπόθεσης, κάθε πατριωτικού προτάγματος.

Από τη μια μεριά λοιπόν, οι γνωστοί μας «αριστερούληδες», της συνωμοταξίας των «αντίφα». Η ετυμηγορία βγήκε αμέσως: «ήταν χρυσαυγίτης!». Χαρακτηρισμός που είναι τουλάχιστον αστείος, αν σκεφτεί κανείς το τρόπο δράσης του εν λόγω μορφώματος. Στα σοβαρά, τώρα, έχετε δει ποτέ χρυσαυγίτη να βγαίνει ΜΟΝΟΣ του και να υπερασπίζεται τα -όποια- πιστεύω του μέχρις εσχάτων, και μάλιστα με κίνδυνο της ζωής του; Όσο κι αν ψάξουμε, δεν θα βρούμε ούτε έναν. Όλη τους η «παλικαροσύνη» εξαντλείται στο να μαζεύονται τουλάχιστον καμιά δεκαριά μαζί, για να πλακώσουν στο ξύλο κανέναν δύσμοιρο Πακιστανό! Από πού προέκυψε ο χαρακτηρισμός του χρυσαυγίτη; Μήπως το είχε δηλώσει ο ίδιος ο Κατσίφας; Όχι, απ’ όσο ξέρουμε, δεν φαίνεται πουθενά κάτι τέτοιο. Ο μόνος λόγος για τον οποίο χαρακτηρίστηκε έτσι, είναι επειδή οτιδήποτε φέρει ελληνική σημαία, ή υπερασπίζεται εθνικά προτάγματα, αυτομάτως χαρίζεται από τους λεγόμενους διεθνιστές, στο νεοναζιστικό μόρφωμα.  

Αυτό το «δωράκι», το δέχεται ευχαρίστως η πλευρά των εθνικοφρόνων-φιλοφασιστών-φιλοναζί-φιλοχουντικών (και λοιπών συμπαρομαρτούντων) και φροντίζει να το εκμεταλλεύεται με τον χειρότερο τρόπο. Κραυγές, βρισιές, ρατσιστικό παραλήρημα εναντίον των Αλβανών, συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας όπου κυριαρχούν συνθήματα... μεστά πολιτικού νοήματος, όπως «1, 2, 3, γ***ται η Αλβανία!» Πού αποσκοπούν, αλήθεια, όλα αυτά; Μήπως στο να φωτίσουν καλύτερα τις, εν πολλοίς, άγνωστες πτυχές των εθνικών μας ζητημάτων; Μήπως στο να υπερασπιστούν δυναμικά τα δίκια του ελληνισμού, να συσπειρώσουν τον λαό για να αγωνιστεί για την κατάκτησή τους; Ούτε κατά διάνοια.

Μάλλον το αντίθετο συμβαίνει. Γιατί, ποιος λογικός άνθρωπος, με δημοκρατικά αισθήματα και με αγάπη γι’ αυτήν τη χώρα θα μπορούσε να ταυτιστεί και να κινητοποιηθεί με αυτόν τον οχετό; Έτσι λοιπόν, το καθένα από αυτά τα δυο στρατόπεδα αυτοδικαιώνεται μέσα από την αντιπαράθεσή του με το άλλο, αλλά και τα δυο μαζί, σε αγαστή συνεργασία, φροντίζουν να κάνουν τόση φασαρία, που να μην μπορεί να ακουστεί καμία άλλη φωνή.

Περίσσια είναι και η υποκρισία και από τις δύο πλευρές. Οι μεν εθνικιστές κόπτονται για τα δεινά της σκλαβωμένης Βόρειας Ηπείρου, αλλά δεν θα τολμήσουν να πουν κουβέντα για τις μεγάλες δυνάμεις που, για τα δικά τους συμφέροντα, πίεσαν ώστε το πρωτόκολλο της Κέρκυρας να μείνει στα χαρτιά και να μην εφαρμοστεί ποτέ. Ούτε βέβαια θα πουν λέξη τώρα, που οι ίδιες αυτές μεγάλες δυνάμεις έχουν θέσει όλη την Ελλάδα υπό κατοχή, σε συνεργασία με τις ντόπιες μαριονέτες τους που παριστάνουν τις ελληνικές κυβερνήσεις. Οι ίδιες αυτές μεγάλες δυνάμεις ανακατεύουν πάλι την τράπουλα στην «πυριτιδαποθήκη της Ευρώπης», τα Βαλκάνια, διαλύοντας τα κράτη είτε με τα όπλα, όπως στη Γιουγκοσλαβία, είτε με οικονομικά μέσα, όπως στην Ελλάδα. Θα τους ακούσετε να ωρύονται με μένος «γουρούνια Αλβανοί», αλλά για τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, την ΕΕ, θα λένε πάντα τα καλύτερα! Κατά τ’ άλλα, «Ζήτω η Ελλάς»!

Οι δε «αγωνιστές της αριστεράς και των δικαιωμάτων» έχουν αναπτύξει μια... υπερφυσική ικανότητα να ανακαλύπτουν τον φασισμό στην κάθε παραμικρή πτυχή της καθημερινότητας, σε κάθε αποστροφή του καθημερινού λόγου και να μάχονται με πάθος για να τον εξοβελίσουν, αλλά είναι εντελώς ανίκανοι να τον δουν όταν ορθώνεται ολοφάνερα μπροστά στα μάτια τους και στρέφεται εναντίον των Ελλήνων. Τότε, όχι μόνο δεν στρέφονται ενάντιά του, αλλά και υιοθετούν άκριτα τη λογική και τα επιχειρήματά του. Έτσι και τώρα, στην περίπτωση του Κατσίφα, δεν διστάζουν να αναπαράγουν την εκδοχή της αλβανικής αστυνομίας, που ενοχοποιεί για τον φόνο το ίδιο το θύμα!

Το πιο ενδιαφέρον στην περίπτωσή τους -και εδώ θα σταθούμε- είναι ότι αυτή η πλευρά εμφανίζεται ως υπέρμαχη του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα των Παλαιστινίων. Φυσικά, αυτό είναι προς τιμήν τους, ο αγώνας των Παλαιστινίων είναι δίκαιος και αξίζει κάθε δυνατή υποστήριξη, αλλά αυτό που εντυπωσιάζει είναι τα δυο μέτρα και δυο σταθμά στις απόψεις που εκφράζουν. Ο Παλαιστίνιος που υψώνει περήφανα τη σημαία του μπροστά στα ισραηλινά πυρά, είναι ήρωας και δοξάζεται. Ο Έλληνας που ύψωσε τη σημαία στους Βουλιαράτες και δέχτηκε τη σφαίρα κατάστηθα, είναι φασίστας και «πήγαινε γυρεύοντας». Ο ισραηλινός στρατός που σκοτώνει τους Παλαιστίνιους διαδηλωτές είναι φασιστικός και απάνθρωπος. Στην περίπτωση όμως του Βορειοηπειρώτη, ο «φασίστας» είναι το θύμα, άρα, προφανώς, το κράτος που τον δολοφόνησε είναι «δημοκρατικό» και «προοδευτικό», άσε που γλίτωσε τον κόσμο από ένα ακόμα «εθνίκι». Και ο κατάλογος των αντιφάσεων δεν έχει τέλος...

Οι Έλληνες φίλοι του Παλαιστινιακού αγώνα γνωρίζουν πολύ καλά την ιστορία πίσω από τις χρονολογίες 1948 και 1967. Δύο χρονιές που σημάδεψαν την τύχη της Παλαιστίνης. Το 1948: η χρονιά της μεγάλης καταστροφής, της «Νάκμπα», του μεγάλου διωγμού και της σφαγής που σηματοδότησε την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ. Το 1967, μετά τον πόλεμο των 6 ημερών, διαμορφώθηκαν τα λεγόμενα «σύνορα του 1967», ανάμεσα στο κράτος του Ισραήλ και το υπό διαμόρφωση Παλαιστινιακό κράτος. Η απόφαση για ίδρυση δύο κρατών στην περιοχή είχε παρθεί από τον ΟΗΕ ήδη από το 1947 και όριζε ως Παλαιστινιακό κράτος τρεις εδαφικές περιοχές, μεταξύ των οποίων η Λωρίδα της Γάζας και η Δυτική Όχθη, με πρόβλεψη για ανεξαρτητοποίησή τους τον Αύγουστο του 1948. Αλλά ακόμα και αυτό, το «κουτσουρεμένο» κράτος της Παλαιστίνης, δεν ανεξαρτητοποιήθηκε ποτέ, αντίθετα κουτσουρεύτηκε ακόμα περισσότερο, μέχρις εξαφανίσεως. Με τη Νάκμπα του 1948, με τον πόλεμο των 6 ημερών του 1967, με τις συνεχείς επεκτάσεις των Ισραηλινών εποικισμών, με τις κατεδαφίσεις σπιτιών, αλλά και ολόκληρων χωριών, με τη συνεχή, βάναυση καταπάτηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων των Παλαιστινίων, έχουμε φτάσει στο σήμερα, όπου από τα λεγόμενα «σύνορα του 1967» δεν έχουν μείνει παρά σκόρπιες κουκίδες στον χάρτη...

Αυτά είναι λίγο πολύ γνωστά, όπως και η ζοφερή κατάσταση την οποία βιώνουν καθημερινά οι Παλαιστίνιοι, υπό το φασιστικό καθεστώς του Ισραήλ, και γι’ αυτό δίκαια οι φίλοι του Παλαιστινιακού εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα υψώνουν με περηφάνια τη σημαία της Παλαιστίνης.

Ωστόσο, η σημαία της Αυτόνομης Βόρειας Ηπείρου, με την εμβληματική χρονολογία 1914, για πολλούς δεν είναι παρά μια σημαία «που την υπερασπίζονται οι χρυσαυγίτες»!

Στις αρχές του 1914 και, αφού οι μεγάλες δυνάμεις είχαν επιδικάσει τη Βόρεια Ήπειρο στο υπό διαμόρφωση Αλβανικό κράτος, η ελληνική κυβέρνηση -μάλλον μετά από «σκληρή διαπραγμάτευση»- αποδέχθηκε να αποχωρήσει ο ελληνικός στρατός από την περιοχή, με αντάλλαγμα τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου. Η εξέλιξη αυτή προκάλεσε την ισχυρή αντίδραση των Βορειοηπειρωτών, οι οποίοι οργανώθηκαν και εξεγέρθηκαν για την απελευθέρωσή τους. Μετά από έντονες συγκρούσεις, στις 17 Φεβρουαρίου 1914, ανακηρύχθηκε η αυτονομία της Βόρειας Ηπείρου και υψώθηκε για πρώτη φορά η σημαία με τον δικέφαλο αετό και τον γαλανόλευκο σταυρό στο Αργυρόκαστρο. Οι μάχες συνεχίστηκαν, μέχρι που τον Μάιο του 1914 υπογράφηκε το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας, που αναγνώριζε την Αυτόνομη Βόρεια Ήπειρο, υπό τη διοίκηση του Αλβανικού κράτους, και έγινε αποδεκτό και από τις μεγάλες δυνάμεις τον Ιούλιο του ίδιου έτους.

Βέβαια, τα βάσανα της Βόρειας Ηπείρου δεν τελείωσαν εδώ. Παρότι οι μεγάλες δυνάμεις προέτρεψαν την Ελλάδα να ανακαταλάβει τη Β. Ήπειρο -το οποίο και έγινε στις 17 Οκτωβρίου του 1914- παρότι «έταξαν» τη Βόρεια Ήπειρο στην Ελλάδα αν η τελευταία συμμετείχε στο πλευρό τους στον Α’ΠΠ, παρότι η Ελλάδα συμμετείχε στο πλευρό των «συμμάχων» και στους δύο Παγκόσμιους Πολέμους και παρότι απελευθέρωσε για άλλη μια φορά τη Βόρεια Ήπειρο το 1940-41, κατά το Αλβανικό Έπος, η Β. Ήπειρος δεν προσαρτήθηκε ποτέ στην επικράτεια του ελληνικού κράτους, παρά για ένα πολύ σύντομο διάστημα που έληξε άδοξα. Όσο για την «αυτονομία» της και τα δικαιώματα της ελληνικής κοινότητας, καταπατήθηκαν κατάφωρα από το αλβανικό κράτος.

Στην Αλβανία δεν χτίστηκε τείχος γαι να χωρίσει τους Έλληνες από τους Αλβανούς, όπως έγινε στην Παλαιστίνη. Δεν υπάρχουν σε κάθε γωνιά πάνοπλοι στρατιώτες, έτοιμοι να πυροβολήσουν ακόμα και μικρά παιδιά με την παραμικρή αφορμή. Δεν υπάρχουν ακόμη και τα πάμπολλα «σημεία ελέγχου» που εμποδίζουν τους Παλαιστίνιους να μετακινηθούν στην ίδια τους τη χώρα. Ούτε βέβαια υπάρχει περιοχή αντίστοιχη της μαρτυρικής Γάζας, η οποία υφίσταται μια συστηματική γενοκτονία.

Η Αλβανία, η Ήπειρος, όπως και όλη η Ελλάδα υπέφερε τους αιώνες της σκληρής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Οι Ηπειρώτες, από την εποχή του Σκεντέρμπεη μέχρι και το 1821, έκαναν πάνω από 30 ένοπλες εξεγέρσεις, ενώ όταν ξεκίνησε η Επανάσταση, την υποστήριξαν με κάθε τρόπο και πολέμησαν για τη λευτεριά της Ελλάδας. Όμως, η απελευθέρωση της Ελλάδας δεν έφερε και την απελευθέρωση της Ηπείρου, η οποία συνέχισε να πολεμά: Βαλκανικοί Πόλεμοι, Α’ Παγκόσμιος, Β’ Παγκόσμιος... τρεις ελπιδοφόρες απελευθερώσεις από τον ελληνικό στρατό... απανωτές απογοητεύσεις και προδομένες ελπίδες, για να βρεθεί και πάλι, ως μέρος του αλβανικού κράτους απομονωμένη, όχι με πέτρινο τοίχο, αλλά με αγκαθωτό συρματόπλεγμα στα χρόνια του καθεστώτος του Χότζα.

Διώξεις, φυλακές, εξορίες, στέρηση των πολιτικών και θρησκευτικών ελευθεριών, πλήρης αγνόηση του γεγονότος ότι εκεί υπάρχει μια αναγνωρισμένη εθνική μειονότητα, αγνόηση τόσο από το αλβανικό κράτος, όσο και από τις ελληνικές κυβερνήσεις.
Στη Δυτική Όχθη της Παλαιστίνης, οι ισραηλινές δυνάμεις κατοχής συνηθίζουν να πυροβολούν και να εκτελούν επί τόπου τον Παλαιστίνιο «παραβάτη», χωρίς να μπουν στον κόπο να τον συλλάβουν, να σχηματίσουν κατηγορητήριο, να περάσει από μια δίκαιη δίκη, όπως ορίζει το δικαιακό σύστημα κάθε ευνομούμενης πολιτείας. Μια πρακτική, η οποία από τον καιρό του Στάλιν, που τη χρησιμοποιούσε κατά κόρον για την εξόντωση των «εχθρών του λαού», πολιτογραφήθηκε με τον όρο «εξωδικαστική εκτέλεση». Μήπως αυτή η πρακτική μας θυμίζει κάτι από τα πρόσφατα γεγονότα στους Βουλιαράτες της Βόρειας Ηπείρου;

Συνηθίζουν επίσης οι ισραηλινές αρχές να παρακρατούν για πολύ καιρό τη σορό του θύματός τους και να μην την παραδίδουν στους συγγενείς για ταφή. Μήπως και αυτό μας θυμίζει κάτι;

Όχι, η Αλβανία δεν δημιουργήθηκε εκ του μη όντος με εισαγόμενους εποίκους από τις τέσσερις γωνιές της γης, όπως το Ισραήλ, αλλά, είτε μας αρέσει είτε όχι, είτε ταιριάζει στα ιδεολογήματά μας είτε όχι, στη Δυτική Όχθη των Βαλκανίων υπάρχει μια αναγνωρισμένη εθνική μειονότητα, η οποία στερείται το πιο θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα: το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση.          

Στο «χωνευτήρι των φυλών» που υπήρξε για αιώνες η Οθωμανική Αυτοκρατορία, οι λαοί επιβίωσαν ως διακριτές οντότητες, διαμορφώθηκαν ή εξαφανίστηκαν, με βάση το αν αντιστάθηκαν ή αν συμπορεύτηκαν με τον κατακτητή. Στην εποχή της Επανάστασης, η διάκριση ήταν μία: είτε πολεμούσες για την ελευθερία, ασχέτως εθνικής καταγωγής, είτε «τούρκευες», υποτασσόσουν στον αγά και στρεφόσουν ενάντια στους ίδιους τους συμπατριώτες σου. Οι εθνικές συνειδήσεις διαμορφώθηκαν μέσα από τον αγώνα για την ελευθερία του κάθε έθνους και οι μορφές που ξεχώρισαν ως ηρωικές στην ιστορία του κάθε λαού και συνέβαλαν στην αίσθηση συνοχής της ιστορικής του πορείας,  ήταν αυτές που πρωτοστάτησαν σ’ αυτόν τον αγώνα και όχι αυτές που είχαν την «γνησιότερη» εθνική καταγωγή, ή αιματολογική συγγένεια. Ταυτόχρονα, αυτές οι μορφές λειτουργούν για τον κάθε λαό και ως πρότυπα συμπεριφοράς και στάσης ζωής.

Ασχέτως του τρόπου και των συνθηκών που οδήγησαν στη δημιουργία του αλβανικού κράτους, οι Αλβανοί επέλεξαν ως εθνικό τους ήρωα τον Σκεντέρμπεη και όχι κάποιον άλλο, υπάκουο διοικητή του σουλτάνου, όσο καλός διοικητής και αν υπήρξε. Οι Έλληνες διαμόρφωσαν την εθνική τους συνείδηση, επιλέγοντας ως πρότυπα τον Καραϊσκάκη, τον Μπότσαρη, τον Κολοκοτρώνη και τις άλλες εμβληματικές μορφές του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα και όχι τον οποιοδήποτε «γνήσια» ελληνικής καταγωγής εκτουρκισμένο γενίτσαρο, όσο γενναία και αν πολέμησε ο τελευταίος στο πλευρό πχ του Ομέρ Βρυώνη. Όσο για την Παλαιστίνη, είναι μάλλον απίθανο να γράψει με χρυσά γράμματα στην ιστορία της το όνομα του Μαχμούτ Αμπάς, παρότι κανείς δεν αμφισβητεί την καταγωγή του.

Ας το θυμόμαστε αυτό, τώρα που η νέα αυτοκρατορία απειλεί να εδραιωθεί, σε παγκόσμιο αυτή τη φορά επίπεδο, καταπίνοντας στο διάβα της, χώρες, λαούς και συνειδήσεις.


* Μέλος του ΕΠΑΜ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου