Articles by "Φωτογραφία"
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Φωτογραφία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Το νερό αποτελεί πηγή έµπνευσης για πολλούς καλλιτέχνες . Έτσι, ενέπνευσε και τους μικρούς μας φωτογράφους , που ο καθένας προσπάθησε να το φωτογραφίσει με τον δικό του τρόπο.
1) Έκθεση φωτογραφίας της Ομάδας Φωτογραφίας παιδιών και εφήβων του Μ.Π.Σ. Αγγελοχωρίου.

 Δράση: Τα παιδιά, κατά τη διάρκεια του προγράμματος, θα έχουν τη δυνατότητα να δουν και να εμπνευστούν από τα έργα που
δημιούργησε η Ομάδα Φωτογραφίας με θέμα το νερό ζωγραφίζοντας με παστέλ σε κανσόν χαρτόνια (Α4) την αντίστοιχη θεματολογία. Τα δημιουργήματά τους, ακόμη κι όταν ζωγραφίζουν το ίδιο αντικείμενο, είναι διαφορετικά και δείχνουν τη δική τους προσέγγιση . Τα έργα κρύβουν μέσα τους, επίσης, μια ιστορία και τα παιδιά μαθαίνουν από αυτά που εμπνέονται και δημιουργούν. Στο τέλος, παίρνουν το έργο τους μαζί τους.
Το νερό αποτελεί ένα από τα πιο ζωογόνα στοιχεία που προκαλούν τις αισθήσεις του ανθρώπου ( όραση, ακοή, οσμή, γεύση, αφή) και είναι απαραίτητο όχι μόνο για την
επιβίωσή του, αλλά και για τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής του.

2) Εκτός από τις φωτογραφίες της Ομάδας, θα υπάρχουν και 5 φωτογραφίες εστιάζοντας αντίστοιχα στις πέντε αισθήσεις μας: όραση, ακοή, όσφρηση, γεύση, αφή.

 Δράση: Τα παιδιά καλούνται να γράψουν (με ακρυλικούς
μαρκαδόρους) πάνω στις φωτογραφίες αυτές, τα συναισθήματα που
τους δημιουργούνται κατά τη θέασή τους. Έτσι, με την παρέμβαση
των παιδιών – θεατών η κάθε φωτογραφία μεταμορφώνεται σε ένα
νέο εργο τέχνης που φέρει ακόμα πιο ισχυρό μήνυμα. Ένα μήνυμα για το νερό ως πρωταρχικό στοιχείο της ζωής.

Λουλουδιά Γρέδη,
δασκάλα του τμήματος φωτογραφίας του Μορφωτικού Πολιτιστικού Συλλόγου Αγγελοχωρίου

Στις 19.00 και μέχρι τις 19.30 στον ίδιο χώρο θα χορέψουν τις χορογραφίες που έχουν διδαχθεί, οι ομάδες του Μορφωτικού Πολιτιστικού Συλλόγου Αγγελοχωρίου, του τμήματος ΗΙΡ - ΗΟΡ με δασκάλα την Καλλιόπη Καραμπάση και του Σύγχρονου με δασκάλα την Αλεξία Μαικίδου Πουτρίνο.
Στην τελετή λήξης στις ομπρέλες του Ζογγολόπουλου θα συμμετέχουν στην κεντρική χορογραφία της εκδήλωσης

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η σύγχρονη φωτογραφική τέχνη θα συναντήσει την παράδοση μέσα από τις ποικίλες εκδηλώσεις που διοργανώνονται το τετραήμερο από την Τετάρτη 19 έως την Κυριακή 23 Ιουνίου στο Λιβάδι του δήμου Θέρμης.
Πρόκειται για την παράδοση του Κλήδονα που διοργανώνει ο Πολιτιστικός σύλλογος Λειβαδιωτών καθώς και το τετραήμερο residence/workshop καλλιτεχνών, που διοργανώνει και φέτος όπως κάθε δύο χρόνια το Φωτογραφικό Κέντρο Θεσσαλονίκης. Στο Λιβάδι του Εφήμερου οι καλλιτέχνες που συμμετέχουν δημιουργούν έργα τέχνης, χρησιμοποιώντας υλικά που συλλέγουν από τη γύρω περιοχή.

Αναλυτικά, την Τετάρτη 19/6 οι συμμετέχοντες καλλιτέχνες θα παρουσιάσουν τη δουλειά τους

Την Πέμπτη 20/6 στις 20.00 το Δημοτικό Σχολείο Λιβαδίου θα φιλοξενήσει δύο διαλέξεις με θέμα "Το Εφήμερο στην Τέχνη", από τη Μαρία Κενανίδου, Ιστορικό της Τέχνης και τον Γιώργο Τσακίρη, Καθηγητή στη Σχολή Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου

Το Σάββατο 22/6, 5μμ, η Gladys μαζί με τους υπόλοιπους καλλιτέχνες θα οργανώσουν εικαστικό εργαστήριο στη φύση για τα παιδιά του χωριού

Το Σάββατο 22/6, 8μμ, οι συμμετέχοντες θα γιορτάσουν μαζί με τους κατοίκους του χωριού και τους επισκέπτες τον 'Κλήδονα' με τις αναμμένες φωτιές και ζωντανή, παραδοσιακή μουσική.

Την Κυριακή 23/6 το πρωί ο Πολιτιστικός Σύλλογος Λιβαδίου θα τιμήσει τους ήρωες και αγωνιστές της επανάστασης του 1821 στο πνευματικό κέντρο, ενώ στις 12:00 το μεσημέρι, οι καλλιτέχνες θα ξεναγήσουν τους επισκέπτες στα έργα που θα δημιουργηθούν στη διάρκεια των εργασιών της συνάντησης

Συμμετέχουν: Gladys (FR), Λάρα Βρεττού, Mikhail Pogarsky (RU), Θοδωρής Λάλος, Φανή Λάλου, Θανάσης Ράπτης, Βασίλης Καρκατσέλης, Καίτη Παπαναούμ, Βασίλης Αλεξάνδρου, Γιάννης Μονογυός, Σταύρος Παναγιωτάκης, Κώστας Κουμλής, Σταύρος Οικονομάκος, Fusun Selen Bilginer (TR), Στεφανία Βελδεμίρη, Αναστασία Σαββίδου

Στη σύμπραξη αυτή, οι εκδηλώσεις για τον Κλήδονα και τους αγωνιστές του 1821 διοργανώνονται από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Λιβαδίου σε συνεργασία με την Ι.Μ. Ιερησού Αγ. Όρους και Αρδαμερίου. Το Λιβάδι του Εφήμερου διοργανώνεται από το Φωτογραφικό Κέντρο Θεσσαλονίκης. Αρωγοί, συνεργάτες και υποστηρικτές σε όλα η Τοπική Κοινότητα, η ΔΕΠΠΑΘ την και φυσικά ο δήμος Θέρμης.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Ένα όμορφο απόγευμα στον φιλόξενο Θερμαϊκό, που έδωσε ένα πολύ σημαντικό κι ελπιδοφόρο ποσοστό στην ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ στις πρόσφατες Ευρωεκλογές, με πλήθος φίλων της πέρασε χθες στους Ν. Επιβάτες η Ζωή Κωνσταντοπούλου.

Η Ζωή ζήτησε την ολόπλευρη στήριξη από τους φίλους της προκειμένου να δείξουμε πως οι λίγοι μπορούμε να αλλάξουμε τους συσχετισμούς και να αποδείξουμε τη δύναμή μας στις εθνικές εκλογές της 7ης Ιουλίου, στις οποίες το ψηφοδέλτιο της ΠΛΕΥΣΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ - ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ θα είναι παρόν.

Κάποιοι φωνάζουν πως είναι πολλοί. Εμείς λέμε πως είμαστε λίγοι. Αλλά αποφασισμένοι να μην αφήσουμε τους ολίγιστους και υποταγμένους στα κελεύσματα και τις οδηγίες του Ευρωπαϊκού Διευθυντηρίου και της Ουάσιγκτον να εξακολουθούν να χρησιμοποιούν τη χώρα μας και τους Έλληνες σαν προτεκτοράτο και κατοίκους αποικίας.


Σε ένα ποταμό συζήτησης με πολίτες, φίλους της ΠΛΕΥΣΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ εξελίχθηκε η χθεσινή επίσκεψη της Ζωής Κωνσταντοπούλου στους Νέους Επιβάτες. Μιας συζήτησης με μεγάλο ενδιαφέρον, αφού ρωτήθηκαν κι απαντήθηκαν τεράστια ζητήματα που απασχολούν τους πολίτες.

Το ζήτημα της κατάπτυστης συμφωνίας των Πρεσπών που η ΠΛΕΥΣΗ θα επιδιώξει να την ακυρώσει, αφού δεν εκφράζει και δεν εκπροσωπεί κανέναν παρά μόνο το ΝΑΤΟ και την ΕΕ που την επέβαλλαν στους εντολοδόχους τους Τσίπρα και Ζάεφ.

Την αναγκαιότητα να μην πέσουν οι πολίτες στην παγίδα του διλήμματος (ή τριλήμματος) ΣΥΡΙΖΑ ή ΝΔ αφού αυτοί όπως και το ΚΙΝΑΛ είναι μέρος του προβλήματος (αυτοί που το δημιούργησαν φορτώνοντας στις πλάτες μας τα τρία μνημόνια) και όχι η λύση.

Είναι τεράστιο λάθος να μην θέλεις τον ένα επιλέγοντας τον άλλο. Διέξοδος δεν μπορεί να είναι άλλη από την ψήφιση των δυνάμεων που παρέμεναν ΟΡΘΙΕΣ, ΑΥΘΕΝΤΙΚΕΣ και ΣΤΑΘΕΡΕΣ στις αρχές τους και μια από αυτές, ίσως η μοναδική, είναι η ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ.

Απαντήθηκαν ερωτήσεις σχετικά με την επιθετικότητα της Τουρκίας και την προθυμία των "ευλίγιστων" να αφήσουν ανοιχτό τον δρόμο της συνδιαλλαγής και παραχώρησης απαράγραπτων κυριαρχικών δικαιωμάτων της πατρίδας μας.



















Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Στο μεγάλο χθεσινό τελικό, οι προσδοκίες και των δύο αντιπάλων δεν μπορούσαν να πραγματοποιηθούν. Ένας θα έφευγε με την κούπα.

Ο Ποσειδώνας Μηχανιώνας απέναντι στον Θερμαϊκό Θέρμης. Δύο γείτονες, δύο πολύ καλές ομάδες τα δώσανε όλα, χθες στο γήπεδο της Τούμπας.

Μετά από έναν καλό αγώνα και παρά την προσπάθεια που κατέβαλαν οι παίκτες του Ποσειδώνα δεν κατάφεραν - το άγχος μάλλον τους νίκησε - να φέρουν το κύπελλο στο μεγάλο Μακεδονίτικο λιμάνι.

Ο Θερμαϊκός πιο ουσιαστικός και με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση πέτυχε τον στόχο του. Στέφθηκε κυπελλούχος ΕΠΣΜ. Νίκησε τον Ποσειδώνα Μηχανιώνας με 3-1. Και πήρε το κύπελλο στη Θέρμη.

Μαζί με τους εκατοντάδες φίλους του Ποσειδώνα και τρεις τουλάχιστον ( μπορεί να μην αντιληφθήκαμε την παρουσία άλλων) υποψήφιοι δήμαρχοι από τον δήμο Θερμαϊκό οι κκ Μαυρομάτης Γιάννης, Τσαμασλής Γιώργος και Καψάλας Σίμος.

Το κύπελλο απένειμε στην ομάδα του Θερμαϊκού ο δήμαρχος Θέρμης κ. Θεόδωρος Παπαδόπουλος.

Τα γκολ

Ο Θερμαϊκός άνοιξε το σκορ με τον Λεωνίδα Αχαλινόπουλο στο 10’, για να απαντήσει για λογαριασμό του Ποσειδώνα ο Ξανθόπουλος με εύστοχη εκτέλεση πέναλτι στις καθυστερήσεις του πρώτου ημιχρόνου.

Στο 66’ ο Θερμαϊκός ανέκτησε το προβάδισμα με τον Φούσκα και στο 89’ ο Κώστας Αχαλινόπουλος έγραψε τον επίλογο.

Οι συνθέσεις των ομάδων:

ΠΟΣΕΙΔΩΝ ΜΗΧΑΝΙΩΝΑΣ: Σταυρίδης, Τσεμεκίδης, Κουκουρώνας, Μπιμπισίδης, Μάντζιος, Μαυρής, Ξανθόπουλος, Χαλκιάς, Συρόπουλος. Παπακωνσταντίνου, Φιλιππίδης. Έπαιξαν και οι Γκέρσι, Μακρής και Δεληζάνος.

ΘΕΡΜΑΪΚΟΣ ΘΕΡΜΗΣ: Παναγιωτίδης, Κοσμίδης, Ράτζα, Κολώνης, Φάκκας, Τρόκας, Λ. Αχαλινόπουλος, Στεφανίδης. Κ. Αχαλινόπουλος, Ρ. Μπικιάρης, Φούσκας. Έπαιξαν και οι Ν. Μπικιάρης, Κουτσικοβαγγέλης, Χαραλαμπίδης και Πασιαρδής.


Οι δήμαρχοι Θερμαϊκού και Θέρμης χαιρετούν τους παίκτες των δύο ομάδων











Οι φωτο έχουν προσφερθεί από τον φωτορεπόρτερ Βασίλη Ραφτόπουλο

του ακτιβιστή

Η αγαπημένη μου διαδρομή είναι η παραλιακή από την Αγία Τριάδα ως την Περαία. Δεν υπάρχει ομορφότερος και περισσότερο αποφορτιστικός περίπατος σε όλο τον κόσμο (εντάξει μπορεί να υπερβάλλω.... αλλά μ' αρέσει κι αυτό μερικές φορές !!)
Και βέβαια αυτό που χαίρομαι είναι ο διαφορετικός φωτισμός ανάλογα με τις εποχές, την ώρα της ημέρας και η ύπαρξη και ένταση του ανέμου ή και η νηνεμία,  που μεταφέρει όμορφες μυρωδιές της θαλασσινής αύρα, της βορινής αντάρας ή της γλυκιάς και τόσο νοσταλγικής μπουκαδούρας.
Και τις θερμίδες που χάνεις ..... πού το βάζεις αυτό;
Και ότι συναντάς φίλους που χαίρονται ότι χαίρεσαι και ψιλοσχολιάζεις τα καλώς και κακώς κείμενα.


Μου άρεσε στη χθεσινή βόλτα που είδα κλαδεμένα τα αρμιρίκια. Σα να ψήλωσαν και βάλαν τα καλά τους!!! Νάτανε περισσότερα κατα μήκος του πεζόδρομου; Και δεν κοστίζουν. Άσε που είναι η κατάλληλη εποχή φύτευσης τώρα ....
Πιστεύω να μην καθυστερήσει η απομάκρυνση των κλαδεμάτων που κείτονται δίπλα.

Να πούμε για την καθαρή παραλία αλλά και για τα άδεια καλαθάκια.
Να οφείλονται στην προεκλογική περίοδο;
Ας είναι !!!
Ποιός είπε ότι θα ήταν καλό να είχαμε κάθε έξι μήνες εκλογές. Ίσως τότε να λειτουργούσαν όλα καλύτερα.
Καλό απόγευμα !!!




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ξεπέρασε κάθε προηγούμενο το φετινό Επανομίτικο Καρναβάλι 2019, που έγινε χθες στο βράδυ με την διασκεδαστική παρέλαση των αρμάτων και των καρναβαλιστών.
Περισσότεροι από 8000 κόσμου χάρηκαν την παρέλαση των 12 αρμάτων που πραγματοποιήθηκε με τη συμμετοχή τροχοφόρων, τρακτέρ και συρόμενων πλατφορμών.
Η συμμετοχή κατοίκων και επισκεπτών ήταν μεγαλύτερη από κάθε άλλη χρονιά. 
Στην παρέλαση των καρναβαλιστών παραβρέθηκαν βουλευτές, δήμαρχοι, πρόεδροι, δημοτικοί σύμβουλοι και άλλοι επίσημοι.
Τα άρματα παρουσίασαν και σατίρισαν με το ιδιότυπο και πάντα πηγαίο επανομίτικο χιούμορ τα γεγονότα που σημάδεψαν την προηγούμενη χρονιά.

Έτσι την τιμητική της είχε η πολιτική με το άρμα "Συμφωνία των Πρεσπών", το τένις με την αναμέτρηση Τσιτσιπά με Ναδάλ,  το μέτρο της Θεσσαλονίκης, το ποδόσφαιρο  με τον απερίγραπτο Τσουκαλά του Ολυμπιακού, οι πειρατές αλλά και οι εκλογές με σε υποψήφιους δημάρχους και πολιτικούς και φυσικά τον  Βασιλιά Καρνάβαλο.
Πάντα τέτοια παιδιά, Καλή Σαρακοστή, και του χρόνου !!!














ΥΓ Ευχαριστώ τον φίλο Αντώνη για το πλούσιο φωτορεπορτάζ

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

«Δεν θα βρείτε κανέναν τόσο αφοσιωμένο, τόσο προσηλωμένο και κανέναν που θυσίασε τα πάντα για να βγάλει μια σημαντική φωτογραφία»: με τα λόγια περιγράφει τον Γιάννη Μπεχράκη ο βετεράνος φωτογράφος του Reuters, Goran Tomasevic.

Το ειδησεογραφικό πρακτορείο λέει μέσω εκτενούς άρθρου το δικό του «αντίο» στον σπουδαίο Έλληνα φωτορεπόρτερ, ο οποίος πέθανε χτες σε ηλικία 58 ετών αφού έχασε τη μάχη με τον καρκίνο.

Ο βραβευμένος με Πούλιτζερ Γιάννης Μπεχράκης εντάχθηκε στο δυναμικό του πρακτορείου πριν από 30 χρόνια και κάλυψε σημαντικά γεγονότα ανά τον κόσμο. Μέσα από τις φωτογραφίες του έδειξε στον πλανήτη τον σπαραγμό των πολέμων στο Αφγανιστάν και την Τσετσενία ενώ κάλυψε γεγονότα όπως το σεισμό στο Κασμίρ αλλά και την αιγυπτιακή επανάσταση του 2011.

«Στην πορεία κέρδισε τον σεβασμό των συναδέλφων αλλά και των αντιπάλων του για τις δεξιότητές του και το θάρρος του» γράφει το Reuters, υπενθυμίζοντας παράλληλα ότι ο Μπεχράκης και η ομάδα του κέρδισαν το βραβείο Πούλιτζερ το 2016 για τον τρόπο που κάλυψαν την προσφυγική κρίση.

«Συνάδελφοι που εργάστηκαν μαζί του είπαν πως το Reuters έχασε έναν ταλαντούχο και παθιασμένο δημοσιογράφο» τονίζει το πρακτορείο.

«Πάντα θέλω να είμαι όπου με χρειάζονται-να βλέπω με την ψυχή και τα μάτια τους» έλεγε ο βραβευμένος φωτορεπόρτερ Γιάννης Μπεχράκης, κάθε φορά που ένας δημοσιογράφος τον ρωτούσε αν είναι αμέτοχος σε όλα όσα απαθανατίζει.

Με πραγματικό κίνδυνο της ζωής του και αντιμετωπίζοντας τον θάνατο που τώρα κατάφερε να του στήσει την πιο αποτελεσματική ενέδρα, βρέθηκε στα πιο επικίνδυνα μέτωπα: από τον εμφύλιο στη Γιουγκοσλαβία μέχρι την αιματοβαμμένη Τσετσενία, το Αφγανιστάν, την Παλαιστίνη, τη Σιέρα Λεόνε.

Ήταν ο μοναδικός Έλληνας που κατάφερε να φέρει το Πούλιτζερ στην Ελλάδα για τις φωτογραφίες που τράβηξε ως επικεφαλής του Ρόιτερς μαζί με τον Άλκη Κωνσταντινίδη και τον Αλέξανδρο Αβραμίδη καλύπτοντας την προσφυγική κρίση.

Η ευαισθησία του τον έκανε να ξεχωρίζει όπως και το σπάνιο ήθος και η ανθρωπιά του. Ξεκίνησε την καριέρα του επειδή η φωτογραφία τον έφερνε πιο κοντά σε αυτό που ήθελαν να εκφράσουν οι άνθρωποι και εμπνεύστηκε βλέποντας και απαθανατίζοντας τη συγκίνηση στον θριαμβευτικό για την Ελλάδα τελικό του μπάσκετ το 1987. Κάλυψε την κηδεία του Χομεινί - «μόνο που έχασα εξαιτίας αυτού τα γεγονότα στην πλατεία Τιεν αμεν» έλεγε και από τότε βρισκόταν πάντα στην πρώτη γραμμή των πιο κρίσιμων παγκόσμιων γεγονότων.

Στα τέλη της δεκαετίας του '90 πήρε την απόφαση να μετοικήσει για χρόνια Κόσοβο ζώντας από κοντά τον γιουγκοσλαβικό εμφύλιο. Όταν μάλιστα κάποια στιγμή, το 1998, μπήκε σε ένα ισοπεδωμένο χωριό, ήταν εκείνος που μετέφερε τα νέα σε έναν από τους ελάχιστους ζωντανούς πιτσιρικάδες που είχαν μείνει για το ποιος ήταν ο νικητής της μάχης. Είχε κρυφτεί στο λεωφορείο του θείου του που ήταν ακριβώς απέξω και ήταν διάτρητο από σφαίρες.

Ακολούθησαν διάφορα τρομακτικά γεγονότα και δυο χρόνια αργότερα αποφάσισε μαζί με τον κολλητό του που κάλυπταν τον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας να πάει στο πιο φονικό, ίσως, μέτωπο του πλανήτη, τη Σιέρα Λεόνε. Σε μια ενέδρα που τους έστησαν οι αντάρτες σώθηκε από θαύμα και είδε τον φίλο του Κερτ Σορκ να πέφτει νεκρός από σφαίρες δίπλα του. Είχε υποσχεθεί να πετάξει τις στάχτες του στο 'Νεκροταφείο των Λεόντων' του Σαράγεβο και να παίξει στην κηδεία του το Brother in arms των Dire Straits. Δεν ξεπέρασε ποτέ τον θάνατό του και έκτοτε προσπαθούσε να προστατεύει όπως μπορούσε τους συναδέλφους και τους φίλους του-ακόμα και με κίνδυνο τη ζωή του.

Είχε συνηθίσει να αλλάζει μέτωπα, να ζει επικινδύνως: κόντεψε να πέσει νεκρός από τις οβίδες των Τσετσένων αυτονομιστών, έχει κινδυνέψει στο Αφγανιστάν ενώ θα μπορούσε να είχε βουλιάξει με το σαπιοκάραβο με το οποίο περιπλανιόταν στην Αδριατική, παραμονές Χριστουγέννων, μόλις πέρυσι, φωτογραφίζοντας τους πρόσφυγες. Επικίνδυνη και η αποστολή στο Κομπάνι, όπου εκεί, στα σύνορα της Συρίας με την Τουρκία, έζησε από κοντά την επέλαση των τζιχαντιστών του ISIS.

Κάθε φορά που οι Τούρκοι τον έδιωχναν, εκείνος επέστρεφε. Τον είχαν μάλιστα συλλάβει δυο φορές και την τρίτη που κινδύνεψε με απέλαση κάποιος του επεσήμανε ότι ως Έλληνας ξέρει να ξεφεύγει. «Ναι είμαι Έλληνας αλλά πολύ καλός Έλληνας» του είπε κερδίζοντας την εμπιστοσύνη, όπως έκανε κάθε φορά που έβρισκε δυσκολία.

Το χιούμορ και ο αυτοσαρκασμός ήταν από τα όπλα του. Λάτρευε οτιδήποτε ξεπερνούσε τα όρια, τη ροκ μουσική στη διαπασών, τα επικίνδυνα αθλήματα, τα βουνά και τη θάλασσα, τις μηχανές. Σεβόταν τη διαφορετικότητα και τις απόψεις των άλλων.

Επίσης αγαπούσε πολύ την Αμερική «για τον αέρα ελευθερίας της» και πρόσφατα είχε κληθεί να διδάξει φωτοδημοσιογραφία σε μεγάλα πανεπιστήμια των ΗΠΑ. «Ο πόλεμος είναι σαν φωτιά σε ξηρό χορτάρι» έλεγε κάθε φορά που τον ρωτούσαν την άποψη του για τις αιματηρές συγκρούσεις. «Λίγο να φυσήξει ο άνεμος και γυρνάει από εδώ και από εκεί».

Οι πόλεμοι και ο θάνατος τον παραμόνευαν αλλά τον νίκησε ο καρκίνος, τον οποίο αντιμετώπισε με περηφάνια και δύναμη μέχρι τέλους έχοντας στο πλευρό του την πολυαγαπημένη του σύζυγο Ελισάβετ Μπεχράκη και την κόρη του Ρεβέκκα. Είχε και έναν γιο από προηγούμενο γάμο, τον Δημήτρη. Τελευταία του επιθυμία ήταν να αποτεφρωθεί και στην κηδεία του να ακούγεται αποκλειστικά η μουσική του εφηβικού ειδώλου Τζορτζ Χάρισον στον οποίο είχε αφιερώσει τη βραβευμένη με έπαινο έκθεση στο σχολείο.

Βραβεία

Εκτός από το Πούλιντζερ ο Γιάννης Μπεχράκης είχε κερδίσει τον τίτλο του «Έλληνα φωτορεπόρτερ της χρονιάς» 7 φορές από την Fuji. Είχε επίσης κερδίσει το πρώτο βραβείο στην κατηγορία «Ειδήσεις» στον παγκόσμιο φωτογραφικό διαγωνισμό WORLD PRESS PHOTO ανάμεσα σε 4.000 φωτογράφους από 122 χώρες και 40.000 φωτογραφίες.

Επίσης το 2000 είχε βραβευτεί από το OVERSEAS PRESS CLUB of AMERICA στη Νέα Υόρκη για το καλύτερο ξένο ρεπορτάζ στις ΗΠΑ ενώ το 2002 κέρδισε το βραβείο Bayeux για τους πολεμικούς ανταποκριτές, στον ετήσιο παγκόσμιο διαγωνισμό για την βράβευση των δημοσιογράφων που καλύπτουν πολεμικές συγκρούσεις σε όλο τον κόσμο. Το 2015 η Guardian τον ανέδειξε ως τον φωτογράφο της χρονιάς και το 2016 κατέκτησε την ύψιστη διάκριση που είναι το βραβείο Πούλιτζερ.


Με πληροφορίες από εδώ κι εδώ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Σε μια προσπάθεια για την κινητοποίηση και τη συμμετοχή των νέων σε πιο βιώσιμα μοντέλα τρόπου ζωής, διοργανώνεται διαγωνισμός φωτογραφίας με θέμα «ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΜΕ – ΒΙΩΣΙΜΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΠΟΡΩΝ», στον οποίο προσκαλούνται να συμμετέχουν μαθητές και μαθήτριες Γυμνασίων και Λυκείων του Δήμου Θερμαϊκού και ολόκληρης της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας.

Η διοργάνωση γίνεται από την Αναπτυξιακή Εταιρεία ΟΤΑ Ανατολικής Θεσσαλονίκης, ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ Α.Ε., με το διαγωνισμό να έχει λάβει έγκριση με Αρ. Πρωτ: Φ13.1/209645/Δ2/4-12-2018, από τη Γενική Διεύθυνση Σπουδών Π/θμιας και Δ/θμιας Εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων.

Σκοπός είναι η συμμετοχή του κοινού, μέσω της φωτογραφίας, στην προβολή της Βιώσιμης Διαχείρισης των Πόρων και στην προώθηση εναλλακτικών τρόπων ζωής στις πόλεις και ως εκ τούτου, η συμβολή στην αειφόρο ανάπτυξη, αλλά και η ευαισθητοποίηση των νέων, προκαλώντας τους να γίνουν δημιουργικοί και να καταγράψουν τον τρόπο με τον οποίο βλέπουν το μέλλον.

Η περιοχή από όπου πρέπει να προέρχεται το φωτογραφικό υλικό και το υλικό
των βίντεο που θα υποβληθεί είναι η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, ενώ οι
θεματικές ενότητες του διαγωνισμού είναι το ΑΣΤΙΚΟ και ΠΕΡΙΑΣΤΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ και οι ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ.

Ο διαγωνισμός διαρκεί έως τις 31 Μαρτίου 2019.

Στις καλύτερες φωτογραφίες, θα απονεμηθούν από σχετική κριτική επιτροπή:
·      Ένα βραβείο (ένα για τους μαθητές του Γυμνασίου και ένα για τους μαθητές Λυκείου).
·      Έπαινοι στις επόμενες 4 καλύτερες φωτογραφίες (2 Γυμνάσιο και 2 Λύκειο).
·      Έπαινοι κοινού σε 10 φωτογραφίες, που θα συγκεντρώσουν τα περισσότερα «likes» στο facebook, έως και τις 22 Απριλίου 2019.

Επίσης, στους βραβευθέντες θα απονεμηθούν από την κριτική επιτροπή τα παρακάτω βραβεία:
· 1 ψηφιακή φωτογραφική μηχανή για τους μαθητές/τριες Γυμνασίου,
· 1 ψηφιακή φωτογραφική μηχανή για τους μαθητές/τριες Λυκείου

Οι βραβευμένες φωτογραφίες του διαγωνισμού (κριτικής επιτροπής και κοινού) πρόκειται να εκτεθούν σε ειδική εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί για το σκοπό αυτό.

Για δηλώσεις συμμετοχής, τους Όρους και την αναλυτική περιγραφή του διαγωνισμού οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επισκέπτονται την ηλεκτρονική διεύθυνση: http://www.anatoliki.gr/el/nea/699-diagonismos-fotografias-gia-to-periballon




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Είναι χαρακτηριστική η εικόνα στα παλιά σχολικά βιβλία από τα Μετέωρα, όπου απεικονιζόταν το ανέβασμα με δίχτυ, που λειτουργούσε με τροχαλία, μοναχών και αγαθών στις μονές.

Μια μέρα πριν την "Σοφία" θυμάστε πως απολαύσαμε μια εκπληκτική ηλιόλουστη μέρα. Την εκμεταλλεύτηκα για να επισκεφθώ τον ιδιαίτερο αυτό χώρο γεωλογικού, αρχιτεκτονικού, ιστορικού, τουριστικού αλλά και θρησκευτικού ενδιαφέροντος.

Πριν σας δώσω ένα φωτο-μπουκέτο από τις λήψεις που έκανα θεώρησα αναγκαίο να σας παρουσιάσω μια σύντομη ιστορική περιγραφή αλλά και πληροφορίες για τα μοναστήρια που λειτουργούν και είναι επισκέψιμα σήμερα.


Γεωλογικά στοιχεία

Το μέσο υψόμετρο του όγκου των Μετεώρων είναι 313 μέτρα.

Μελέτες δείχνουν ότι οι βράχοι σχηματίσθηκαν περίπου πριν από 65 εκατομμύρια χρόνια κατά την Παλαιογενή Περίοδο. Η αποσάθρωση, η διάβρωση και οι σεισμοί στη συνέχεια τους έδωσαν το σημερινό τους σχήμα.

Η δημιουργία του γεωλογικού τοπίου, αν και έχει κατά καιρούς απασχολήσει πολλούς Έλληνες και ξένους γεωλόγους, δεν έχει ακόμη ξεκάθαρα ερμηνευθεί. Είναι ενδιαφέρον το ότι ούτε η Ελληνική Μυθολογία ούτε οι αρχαίοι Έλληνες αλλά και ούτε ξένος ιστορικός έχει αναφερθεί στον χώρο αυτό.

Σύμφωνα με τη θεωρία του Γερμανού γεωλόγου Αλεξάντερ Φίλιπσον, που επισκέφτηκε την Ελλάδα στα τέλη του 19ου αιώνα, η δημιουργία αυτών των τεράστιων ογκολίθων οφείλεται σ΄ ένα δελτοειδή κώνο από ποταμίσιους ογκόλιθους και ασβεστολιθικά πετρώματα που για εκατομμύρια χρόνια χύνονταν σε θαλάσσια έκταση που κάλυπτε τότε τη Θεσσαλία. Οι γεωλογικές μεταβολές των αιώνων ανύψωσαν και αποσφήνωσαν το τμήμα αυτό, όταν αποτραβήχτηκαν τα νερά στο Αιγαίο. Έτσι, αργότερα κατά την τριτογενή περίοδο που διαμορφώθηκαν οι αλπικές πτυχώσεις της οροσειράς της Πίνδου, αποκόπηκε αυτός ο κώνος από τη συμπαγή μορφή του, δημιουργώντας επιμέρους μικρότερους, αυτοί που υφίστανται σήμερα, και ανάμεσά τους τη κοιλάδα του Πηνειού ποταμού.


Η ίδρυση των μονών - Ιστορικά στοιχεία

Το άγριο και απροσπέλαστο τοπίο αποτέλεσε πρόσφορο χώρο για τους χριστιανούς ασκητές που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή σε χρονολογία που δεν είναι ακριβώς γνωστή.

Σύμφωνα με διάφορες γνώμες βυζαντινολόγων υποστηρίζεται ότι ξεκίνησε πριν από το 11ο αιώνα. Άλλες ιστορικές όμως πληροφορίες αναφέρουν ως πρώτο ασκητή οικιστή κάποιον Βαρνάβα που το 950-970 ίδρυσε την πολύ παλιά Σκήτη του Αγίου Πνεύματος. Ακολούθησαν η ίδρυση της Μεταμόρφωσης (1020) από κάποιον Κρητικό μοναχό Ανδρόνικο και το 1160 ιδρύεται η Σκήτη Σταγών ή Δούπιανη. Μετά από 200 χρόνια ο ασκητής Βαρλαάμ ιδρύει το Μοναστήρι των Τριών Ιεραρχών και των Αγίων Πάντων και αργότερα άγνωστοι ιερωμένοι δημιούργησαν τα Μοναστήρια Αγίας Τριάδος, του Αγίου Στεφάνου, της Υπαπαντής, του Ρουσάνου ή Αρσάνου, του Αγίου Γεωργίου του Μανδηλά, του Αγίου Νικολάου του Αναπαυσά, της Παναγίας της Μήκανης, των Αγίων Θεοδώρων, του Αγίου Νικολάου του Μπάντοβα, των Αγίων Αποστόλων, του Αγίου Γρηγορίου, του Αγίου Αντωνίου, του Παντοκράτορα, της Αγίας Μονής, του Προδρόμου, της Μονής Υψηλωτέρας, ή Καλλιγράφων, του Μοδέστου, της Αλύσεως, του Αποστόλου Πέτρου, του Αγίου Δημητρίου, του Καλλιστράτου, του Ταξιαρχών και του Ιωάννου του Μπουνήλα.


Το όνομα Μετέωρα αποδίδεται στον κτήτορα της μονής Μεγάλου Μετεώρου, τον Άγιο Αθανάσιο τον Μετεωρίτη, ο οποίος ονόμασε «Μετέωρο» τον Πλατύ Λίθο στον οποίο ανέβηκε πρώτη φορά το 1344. Γενικά η μοναστική ζωή στα Μετέωρα σημείωσε ύφεση στα χρόνια της παρακμής και της πτώσης της βυζαντινής αυτοκρατορίας και της συνακόλουθης οθωμανικής κατάκτησης της Θεσσαλίας το 1393. Ωστόσο, από τα τέλη του 15ου αιώνα και κυρίως το 16ο αιώνα τα Μετέωρα γνωρίζουν τη μεγαλύτερή τους ακμή, καθώς ιδρύονται νέες μονές, καθολικά και μοναστηριακά κτίσματα, τα οποία κοσμούνται με απαράμιλλης τέχνης αγιογραφίες.

Με την πάροδο του χρόνου η μοναστηριακή αυτή πολιτεία άρχισε να ενισχύεται με μοναχούς για να φθάσει στο απόγειο της ακμής της γύρω στο 17ο αιώνα. Όμως, από την εποχή αυτή αρχίζει και η παρακμή με αποτέλεσμα σήμερα να λειτουργούν μόνο τα μοναστήρια της Μεταμόρφωσης, του Βαρλαάμ, του Αγίου Νικολάου του Αναπαυσά, του Ρουσάνου, της Αγίας Τριάδος και του Αγίου Στεφάνου, καθώς και κάποια τμήματα ορισμένων άλλων, ενώ τα υπόλοιπα έχουν εξαφανισθεί.

Τα Μετέωρα, λόγω και της μορφολογίας τους, πρόσφεραν στη διάρκεια της Τουρκοκρατίας ιδανικό καταφύγιο για το μοναχισμό και διέσωσαν μνημεία του πολιτισμού και έργα της μεταβυζαντινής τέχνης. Στις αρχές του 19ου αιώνα πολλά μοναστήρια λεηλατήθηκαν από το στρατό του Αλή Πασά.

Στη δεκαετία του 1920 λαξεύτηκαν κλίμακες και σήραγγες στους βράχους καθιστώντας τις μονές προσβάσιμες από το γειτονικό οροπέδιο κι έτσι η παραδοσιακή μέθοδος επικοινωνίας και ανεφοδιασμού τον μονών με ανεμόσκαλες, σκοινιά, τροχαλίες και καλάθια, σταδιακά εγκαταλείφθηκε.





Επισκέψιμες Μονές


Σήμερα έξι μονές είναι επισκέψιμες και συγκεκριμένα:






* Πληροφορίες από τη wikipedia