Articles by "Μουσική"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μουσική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Η θλίψη είναι ένα συναίσθημα που κατακλύζει πολλούς από τους νεαρούς των δεκαετιών του '70 και '80, σήμερα. Δεκαετίες που σημάδεψαν τεράστιοι συνθέτες αλλά και σημαντικοί ερμηνευτές. Ένας από τους σημαντικότερους που χαρακτηρίζει την εποχή σίγουρα είναι ο Τόλης.
Ήταν οι μουσικές μνήμες των νεανικών ερώτων μας. Ήταν η ανάμνηση των πρώτων απογοητεύσεών μας αλλά και των παρθενικών σχέσεών μας.
Έκτοτε προστέθηκαν πολλοί αγαπημένοι τραγουδιστές και τραγουδοποιοί, αλλάξανε οι εποχές, ήρθε η μεταπολίτευση με μια διαφορετική μουσική ορμή και στίχους που απήχαν από το στενά ερωτικό και ίσως μελοδραματικό τόνο των μελωδιών του αλλά και πάλι παρέμενε ο δικός μας Τόλης των εφηβικών μας χρόνων. Και γιατί όχι, πολλοί θαύμαζαν και συμμερίζονταν την αγάπη που είχε κατά την προσωπική του ζωή για το ωραίο φύλο. Τέσσερις γάμοι, άπειροι έρωτες, γεναιόδωρος και γαλαντόμος σε όλες του τις σχέσεις και ανεπιτήδευτη ομολογία του, σε κάθε ευκαιρία για το λάτρεμα της γυναίκας. Εκτίμηση για την αυθεντικότητά του και την ειλικρίνειά του, όπως εκπέμπονταν στις συνεντεύξεις του και παρά την συχνά "εχθρική" στάση των ΜΜΕ απέναντί του.

Δυστυχώς ο κύκλος μειώνεται όσο χάνονται δάσκαλοι, συγγραφείς, συνθέτες, τραγουδιστές, φίλοι που αλληλεπίδρασαν με τον καθένα μας στις περασμένες εποχές που μας μετεξέλιξαν (ή καλύτερα συνετέλεσαν στην μετεξέλιξή μας). Χάνονται οι ψηφίδες της νιότης μας και αισθανόμαστε φτωχότεροι.


Για τη ζωή του του Τόλη Βοσκόπουλου, που πέθανε, από ανακοπή καρδιάς, σήμερα σε ηλικία 81 ετών να πούμε πως ήταν το 12ο (κατ' άλλους το 20ο) παιδί μιας πολυμελούς οικογένειας Μικρασιατών προσφύγων και το πρώτο και μοναδικό αγόρι, στην προσπάθεια του πατέρα του να αποκτήσει γιο. Γεννήθηκε στην Κοκκινιά, στον Πειραιά.
Ο πατέρας του ο κύριος Χαράλαμπος είχε σχέδια για τον γιό του να "πάρει" το επάγγελμά" του και το μανάβικο που με κόπο έστησε στη Λαχαναγορά. Όπως λέει ο ίδιος ο Τόλης σε συνέντευξή του
«Όταν γεννήθηκα, και ο πατέρας μου πέτυχε επιτέλους το πολυπόθητο αγόρι, έτρεξε κι έβγαλε κάρτες και άλλαξε και την ταμπέλα στο μαγαζί που έγινε: Χαράλαμπος Ιωάννου Βοσκόπουλος και Υιός. Ήμουν πάντα μαζί του στη Λαχαναγορά, και στα ταξίδια και τις εμπορικές συναλλαγές του. Όμως έβλεπα πως δεν μου πήγαινε αυτή η δουλειά. Από κάτι μπουλούκια που ερχόντουσαν στην Κοκκινιά, με τον Ζαζά, τον Κοκοβιό και άλλους είχα ξελογιαστεί κι ήθελα να ασχοληθώ με το θέατρο. Γύρω στα 15 δεν άντεξα και του το είπα. Περίμενα πως θα με σφάξει. Θεατρίνος ο γιος του Λαχαναγορίτη; Και τότε μου λέει: “Πάμε”. Και χωρίς να ξέρω για πού τραβάμε, με πηγαίνει στο Εθνικό Ωδείο του Καλομοίρη, που είχε και θεατρικό τμήμα. Τότε είναι που πρωτοβγαίνω απ’ την Κοκκινιά και βλέπω την Αθήνα. Δεν μπορούσα να το πιστέψω. Στην επιστροφή, μου λέει: “Για να μην μου παραπονεθείς καμιά φορά ότι ήθελες αυτό να γίνεις κι εγώ σε εμπόδισα”. Αυτά μου είπε ο σοφός πρόσφυγας πατέρας μου και τον ευγνωμονώ. Και κάθε φορά που βγαίνω στη σκηνή, ακόμα και σήμερα που πλησιάζω τα 80 μου χρόνια, τον φέρνω στο μυαλό μου και λέω μέσα μου: “Κοίτα τώρα”

Αντιγράφουμε από το cnn.gr

Ο Τόλης Βοσκόπουλος ήταν ένας από τους σημαντικότερους τραγουδιστές στην ιστορία του ελληνικού τραγουδιού, και μακράν ο πιο εμπορικός.

Όταν πρωτοξεκίνησε στο τραγούδι λόγω του στυλ, του στησίματος του στο πάλκο, και του τρόπου ερμηνείας και ντυσίματος, οι φανατικοί θαυμαστές του τον αποκαλούσαν "Πρίγκιπα".INTIME

Ο Τόλης Βοσκόπουλος βρισκόταν στην κορυφή του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού για δεκαετίες, γεγονός που οδήγησε τον εξίσου μεγάλο καλλιτέχνη και στιχουργό σε πολλές επιτυχίες του Γιάννη Πάριο να δηλώσει: «ο μόνος σταρ που έχει η Ελλάδα είναι ο Τόλης». Μάλιστα όπως έχει δηλώσει ο Γιώργος Γερολυμάτος τη δεκαετία του 1970 οι νέοι τραγουδιστές έσπαγαν το δόντι τους προκειμένου να μοιάσουν στον Βοσκόπουλο (λόγω της χαρακτηριστικής οδοντοστοιχίας του καλλιτέχνη).

Ο Γιώργος Ζαμπέτας στην αυτοβιογραφία του σημειώνει: «Ο Τόλης είναι γεννημένος θεατρίνος. Ανεβαίνει στην πίστα και την καταπίνει όλη. Γιατί η πίστα όταν ανεβαίνεις σου λέει: φάε με για θα σε φάω. Να ξηγιόμαστε. Μεγάλος εργάτης ο Βοσκόπουλος, ο μεγαλύτερος».



Όπως είχε δηλώσει ο ίδιος ο Βοσκόπουλος κάποτε σε συνέντευξη του στη δημοσιογράφο Σεμίνα Διγενή, «ξεκινώντας το τραγούδι, πήρα μαζί μου και τον ηθοποιό Βοσκόπουλο».

Κατά περιόδους έχει γράψει τραγούδια τόσο σε στίχο όσο και μουσική που έχει συμπεριλάβει σε προσωπικούς του δίσκους ή τα έχουν ερμηνεύσει άλλοι καλλιτέχνες, με πιο γνωστό το ντουέτο του με τη Μαρινέλλα «Εγώ κι εσύ» το 1974 το οποίο έκανε ρεκόρ πωλήσεων και τραγουδιέται μέχρι και σήμερα.



Ανάμεσα στους θαυμαστές του υπήρχαν και υπάρχουν άνθρωποι από όλες τις κοινωνικές τάξεις, από τον λαϊκό κόσμο των εργατικών συνοικιών, μέχρι την οικονομική ελίτ των εφοπλιστών, και βέβαια τον αείμνηστο Πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου.

Πλούσιο είναι και το έργο του ως συνθέτης. Μερικοί καλλιτέχνες που έχουν ερμηνεύσει τραγούδια του είναι: Δούκισσα, Μαρινέλλα, Στράτος Διονυσίου, Αντώνης Ρέμος, Νότης Σφακιανάκης.



Το 1971 έγραψε τη σύνθεση του τραγουδιού «Αδέλφια μου αλήτες πουλιά» το οποίο ερμήνευσε ο Γιάννης Βογιατζής και κέρδισε το πρώτο βραβείο στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης, ενώ μετείχε στο ίδιο φεστιβάλ την επόμενη χρονιά ο ίδιος, τραγουδώντας το Ξανθή αγαπημένη Παναγιά, τραγούδι που όπως είχε ειπωθεί τότε το έγραψε για τη Ζωή Λάσκαρη, η οποία ήταν παρούσα στο ακροατήριο της εκδήλωσης.



Ο Τόλης Βοσκόπουλος είχε κάνει τέσσερις γάμους. Παντρεύτηκε πρώτα τη Στέλλα Στρατηγού (1960 - 1965), ύστερα την Μαρινέλλα (1973 - 1981), μετά την Τζούλια Παπαδημητρίου (1990 - 1996). Με την πρώην βουλευτή και υφυπουργό και νυν πρόεδρο του ΕΟΤ Άντζελα Γκερέκου, παντρεύτηκαν το 1996 στην Κέρκυρα. Απέκτησαν μία κόρη, τη Μαρία, που γεννήθηκε το 2001.


Δισκογραφία
1967 - Αναμνήσεις
1968 - Αγωνία
1970 - Αδέλφια μου αλήτες πουλιά
1970 - Σε ικετεύω
1971 - Μια αγάπη
1972 - Στιγμές αγάπης
1972 - Στοιχηματίζω
1972 - Τόλης Βοσκόπουλος
1973 - Αγόρι μου (Συνθέτης 4 τραγουδιών)
1973 - Ας είμαστε ρεαλιστές
1974 - Μαρινέλλα Βοσκόπουλος
1974 - Εγώ κι εσύ
1975 - Εγώ τι έχω και τι θάχω
1976 - Άλλη μια φορά (Συνθέτης 3 τραγουδιών)
1976 - Όταν τραγουδώ
1976 - Σμυρνέϊκα και Λαϊκά
1977 - Είναι το κάτι που μένει
1977 - Οι αναμνήσεις ξαναγυρίζουν
1978 - Τραγούδα θεατρίνε
1979 - Μέρα νύχτα παντού
1980 - Τόλης Βοσκόπουλος 80
1981 - Για όλους (Συνθέτης 9 τραγουδιών)
1981 - Καρδιά μου μόνη
1982 - Δε θέλω να θυμάμαι
1983 - Είσαι δικιά μου
1984 - Περασμένες μου αγάπες
1985 - Αυτά που τραγουδήσαμε (Συμμετοχή 3 τραγούδια)
1985 - Τότε Ο ΔΙΣΚΟΣ ΜΕ ΟΝΟΜΑΣΙΑ [ΤΟΤΕ] ΕΙΧΕ ΗΧΟΓΡΑΦΗΘΕΙ ΤΟ 1960
1985 - Τώρα
1985 - Τα Λαϊκά της νύχτας (Συμμετοχή 5 τραγούδια)
1986 - Αμέτρητα γιατί
1987 - 16 από τα ωραιότερα τραγούδια μου
1987 - Ατέλειωτο ερωτικό ταξίδι
1988 - Οι Μεγαλύτερες Επιτυχίες του
1989 - Μεγάλες Ερμηνείες
1989 - Οι Μεγαλύτερες Επιτυχίες του Νο 2
1990 - Για πάντα
1990 - Να κάνουμε έναν έρωτα όλο τρέλα
1990 - Όλη η αλήθεια
1990 - Επιτυχίες Α΄προβολής
1991 - Στάζεις έρωτα
1992 - Εγώ κι εσύ
1993 - Εγώ κι εσύ Όλες οι Μεγάλες Επιτυχίες
1993 - Κοντά σου εγώ
1994 - Τα κλασικά του Τόλη
1995 - Ανεπανάληπτος
1995 - Τα Ερωτικά
1995 - Τα πρώτα μου τραγούδια 1966 - 1971
1996 - 16 Ζεϊμπέκικα
1996 - Μάτια φεγγάρια
1996 - Τότε Τα πρώτα μου τραγούδια
1997 - Εγώ αγαπώ μόνο μία
1998 - Ήρθες σαν όνειρο
1999 - Η νύχτα γέμισε με φως
2000 - Οι Μεγαλύτερες επιτυχίες του
2000 - Τα Ερωτικά
2001 - Live 2000 - 2001
2002 - Η σωστή απάντηση
2000 - Οι Μεγαλύτερες επιτυχίες του Νο 2
2002 - Τραγουδά Βοσκόπουλο
2003 - Καλή σου τύχη
2003 - 30 Χρόνια τραγούδι Μια αγάπη μια ζωή (1970-2000)
2005 - Αντίθετο ρεύμα
2006 - Αναμνήσεις (Συλλογή 4 Cd)
2006 - 14 Μεγάλα τραγούδια
2006 - Ανθολογία 1970-2001 (Συλλογή 4 Cd)
2006 - Στης ζωής μου τις στράτες (2 Cd Live & Studio)
2007 - Να με κοιτάς στα μάτια
2007 - Χρυσή δισκοθήκη
2008 - Στο πέρασμα του χρόνου
2008 - Χρυσή δισκοθήκη Νο 2
2009 - 60 Μεγάλες Επιτυχίες (4 Cd)
2009 - Το λαϊκό τραγούδι Νο 7
2009 - Τόλης Βοσκόπουλος
2009 - Οι Μεγάλες Επιτυχίες (3 Cd)


Συνεχίζεται με ενθουσιασμό το πρόγραμμα εκδηλώσεων του Μορφωτικού Συλλόγου Αγγελοχωρίου στο Σπίτι του Φύλακα της Αλυκής.
Η έμπνευση και δημιουργία του ιδρυτή των εκδηλώσεων Βαγγέλη Μίχου αποκτά πλέον μια πολιτιστική διάσταση που ξεπερνά παρασσάγγας την δυστυχώς υποτονική αντίστοιχη προσφορά του Δήμου Θερμαϊκού, που μάλλον αρκείται στην παραχώρηση της "αιγίδος του".

Αύριο Πέμπτη 15 Ιουλίου, στον αγαπημένο χώρο φιλοξενείται η " ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΡΟΒΑ ΠΙΑΝΟΥ" του αγαπημένου Πέτρου Σατραζάνη που είχαμε την ευχαρίστηση να τον δούμε στην αξέχαστη πρώτη στον χώρο πριν δύο χρόνια.
Η αυριανή του εμφάνιση που επιγράφεται σημαδιακά "...ένα όνειρο που ήθελε να επαναληφθεί" θα ξεκινήσει γύρω στις 9 μμ.

Ο καθένας να έχει μαζί του το καρεκλάκι του λοιπόν, παρά την βελτίωση των υποδομών του ανοιχτού χώρου με νέα παγκάκια, και την θετική του αύρα.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Νέο ξέσπασμα από τον γνωστό τραγουδιστή, συνθέτη και κιθαρίστα της ροκ, Eric Clapton, καθώς σε πρόσφατη συνέντευξη που έδωσε αναφέρεται στον εφιάλτη που βιώνει μετά τον εμβολιασμό του κατά του κορωνοϊού.

Ο θρύλος της ροκ μετά την πρώτη δόση του εμβολίου της AstraZeneca είχε αποστείλει σχετική επιστολή, όπου και αναφερόταν στις παρενέργειες, όμως το μεγάλο του δράμα το βίωσε μετά τη δεύτερη δόση.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, αρχικά πίστεψε τις συστάσεις των ειδικών και έκανε το εμβόλιο της Astra Zeneca, διότι ήταν «παραδοσιακό» και το παρασκεύασε το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Στον φακό ξένου δημοσιογραφικού μέσου περιγράφει αρχικά τις σοβαρές παρενέργειες που είχε (πυρετός και έντονοι πόνοι) που κράτησαν για μία εβδομάδα.

«Στο ξεκίνημα αυτής της χρονιάς, μιλούσαν για το εμβόλιο ότι είναι ο “καθοριστικός παράγοντας”. Τους πίστεψα, ακολούθησα αυτή τη διαδρομή αλλά όταν τα έλεγαν αυτά κατάλαβα ότι κάτι δεν πάει καλά, όλη η έμφαση ήταν σε αυτό.

Για τα παιδιά μου, δεν θέλω να με χάσουν, δεν θέλω να τα χάσω, ήταν η κανονική φυσιολογική αντίδραση.

Δέχτηκα την ειδοποίηση και ανέμενα το AstraZeneca γιατί το έφτιαξε η Οξφόρδη, είμαι λίγο αφελής με αυτά, επίσης άκουσα ότι ήταν “παραδοσιακό εμβόλιο”

Και έκανα τη δόση και έγινα πράσινος σαν κάρτα βιβλιοθήκης και είπα αυτό θα δείξω στους ανθρώπους όταν θα μπαίνω στο αεροπλάνο.

Και μέσα σε λίγες ώρες έτρεμα σαν φύλλο.

Πήγα στο κρεβάτι νωρίς, δεν μπορούσα να ζεσταθώ, καιγόμουν και ίδρωνα και μετά κρύωνα.

Ήμουν εκτός για μια εβδομάδα. Διαπίστωσα ότι δεν έπρεπε να κάνω την πρώτη δόση. Μετά μου πρόσφεραν την δεύτερη. Το χειρότερο όμως ήταν αυτό που ακολούθησε αργότερα».

Μετά και τη δεύτερη δόση, ο διάσημος μουσικός ταλαιπωρείται από φριχτούς πόνους, ενώ του έχει παρουσιαστεί και σοβαρό πρόβλημα στα χέρια: Όταν αγγίζει ένα αντικείμενο, το οποίο είναι είτε κρύο είτε ζεστό, νιώθει τρομερό κάψιμο στα χέρια, με αποτέλεσμα να πρέπει να χρησιμοποιήσει... πετσέτες για να πιάσει κάποια αντικείμενα!

Ως εκ τούτου, δεν μπορεί να πιάσει και το εργαλείο που ανέδειξε το ταλέντο του: Την κιθάρα του. Πλέον, στα 76 του χρόνια, κι ενώ προετοιμαζόταν για νέες δημιουργίες μαζί με άλλους μουσικούς, τα έχει παρατήσει όλα.

«Έχω πράγματα να κάνω, να γράψω μουσική, αλλά δεν μπορώ να αγγίξω την κιθάρα. Όταν την αφήνω κάτω, μένει εκεί μέχρι να πάω στο κρεβάτι και παίρνω χάπια γιατί δεν μπορώ να κοιμηθώ από τον πόνο. Αυτός δεν είναι τρόπος για να ζεις» αναφέρει χαρακτηριστικά.

Ο Eric Clapton εκφράζει το παράπονό του ότι δέχεται ακόμα και bullying όταν αναφέρει τις απόψεις του για το lockdown ή τις ενστάσεις του για τα εμβόλια καθώς ο ίδιος έχει αυτή την προσωπική πολύ άσχημη εμπειρία.

Και καταλήγει στη συνέντευξή του:

«Ήταν στο "1984" (σ.σ. του Όργουελ) που αναφερόταν όλο αυτό. Κάτι που έθιξε ήταν το πώς μπορείς να έχεις τον έλεγχο της σκέψης των ανθρώπων και είπε «φόβος». Απάντησε όμως: "Όχι φόβος. Το να τους κάνεις να υποφέρουν. Έτσι μπορείς να έχεις τον έλεγχο της σκέψης". Και εδώ φτάσαμε.

»Είναι ψυχολογικό βασανιστήριο, αλλά είναι το ίδιο πράγμα. Όταν πιαστείς στην παγίδα, μπορείς να πιστέψεις ότι αυτό που σου λέει η καρδιά σου είναι το σωστό; Αν πηγαίνεις ενάντια στο "αφήγημα". Μπορώ να πω πώς νιώθω στην οικογένειά μου; Δεν μπορώ να παίζω μόνο για τους εμβολιασμένους»...



πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Το Μουσικό Σχήμα «Τα πάντα ρει» 

Τι κοινό μπορεί να έχει ένας αριθμός μ' έναν κάβουρα; Μια μηχανή μ' ένα παιδικό ρούχο; Ένα κλαρίνο με ένα τιμολόγιο; Μια δικογραφία με ένα κομπιούτερ; Τίποτα αλλά και πολλά, αν συνδεθούν με τη μαγική κλωστή που λέγεται "μουσική'". Να 'μαστε λοιπόν! Το μουσικό σχήμα "Τα πάντα ρει", φίλοι πρώτα κι ύστερα συνοδοιπόροι στα μονοπάτια της κοινής μας αγάπης, να "παντρεύουμε" μουσική και λόγο, για να ικανοποιούμε ψυχή και νου, δικά μας και δικά σας!

Μαρία Δημητρακοπούλου (κρουστά)
Σταύρος Καλόστος (φωνή, μπαγλαμάς, γιουκαλίλι)
Χρήστος Καπράλος (πνευστά)
Θεολόγης Καρκαλέτσης (κιθάρα)
Παναγιώτης Καστίδης (φωνή)
Θανασούλα Μπεχλιβάνη (φωνή, ακορντεόν)
Μιχάλης Στεφαδούρος (πιάνο, κρουστά, φωνή)
Νίκος Τριανταφυλλίδης (μπουζούκι, φωνή)
Αντώνης Τσούκας (βιολί, φωνή)
Νόπη Χουτούρη (φωνή)
Επιλογή κειμένων: Ελένη Ματζάρη, Θανασούλα Μπεχλιβάνη
Απαγγελία κειμένων: Χρήστος Καπράλος, Θανασούλα Μπεχλιβάνη
Διεύθυνση: Θεολόγης Καρκαλέτσης

fb: Τα πάντα ρει YouTube: Ta panta rei

Η προσέλευση θα γίνει με έλεγχο και αυστηρή τήρηση της λίστας όσων θα έχουν δηλώσει συμμετοχή έγκαιρα με ονοματεπώνυμο, τηλέφωνο, αν υπάρχει πλήρης εμβολιασμός, ή σελφ τεστ.

Οι δηλώσεις μπορούν να γίνουν στο email: emichos21@gmail.com , στο messeger ή στο τηλέφωνο 6932571413

Οι πρώτοι 120 θα βρουν θέση στο χώρο. Για μεγαλύτερη άνεση, φέρτε το δικό σας καρεκλάκι ή ψάθα.
Η είσοδος είναι δωρεάν.

Οι επιπλέον συμμετοχές στην αμμουδιά. Στο χώρο λειτουργεί κυλικείο για να καλύψει βασικές μας ανάγκες.

Μορφωτικός Πολιτιστικός Σύλλογος Αγγελοχωρίου / Καλό καλοκαίρι!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Εκεί που τα Όνειρα Ανθίζουν – Live Concert – ΣΟΝΕ

Κυριακή 27 Ιουνίου – Θέατρο Κήπου (Θεσσαλονίκη) / Ώρα: 20.30

- Εναρκτήρια Φιλανθρωπική Συναυλία Εορτασμού 10 χρόνων από την ίδρυση της ΣΟΝΕ

Διοργάνωση Λέσχη LIONS Θεσσαλονίκη - Μακεδονία

Συμμετέχουν οι τραγουδιστές:
Μαριάννα Γεωργιάδου, Λευτέρης Τόλιας, Ιωάννα Τσαούση, Ραφαήλ Ασδρές

Φιλική συμμετοχή:
Θάνος Γκιουλετζής - Βιολί
Αχιλλέας Σοφούδης - Πιάνο

Q Violins

Διευθύνει ο Ευάγγελος Αραμπατζής

Τιμή: 10€ (Μέρος των εσόδων θα δοθεί στο Άσυλο του Παιδιού)
(Προπώληση: ΡΙΧΑΡΔΟΣ - Παπαναστασίου 76 - Θεσ/νίκη)

- Λόγω των μέτρων που ορίζει ο νόμος για την χωρητικότητα των ανοικτών θεάτρων - συναυλιών - παραστάσεων, ο αριθμός των εισιτηρίων θα είναι περιορισμένος, λόγω της πανδημίας.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Νότης Μαυρουδής

Είμαι ο πιο ακατάλληλος να μιλήσω! Αυτή είναι μια πρώτη προειδοποίηση προς τον/την αναγνώστη/τρια, για τον διαγωνισμό της Γιουροβίζιον ενάντια στον οποίο, εκτοξεύω τα βέλη μου εδώ και δεκαετίες τώρα, θυμωμένος, προτρέποντας το κοινό να μην τον παρακολουθεί.
Εφέτος πάλι, από επαγγελματική διαστροφή, η οποία με εξαναγκάζει να τον παρακολουθώ, κατέληξα πως: είμαι ο πιο α-κατάλληλος να μιλήσω για ένα τέτοιο αναμφισβήτητα υπερθέαμα, που είναι όμως αντίθετο, ως προς την ουσία των στοιχείων τού ελληνικού τραγουδιού!»
Η δική μου αποστροφή μπροστά στην μουσική — στιχουργική κενότητα των ελληνικών υποψήφιων τραγουδιών, νομίζω πως κλείνει τον κύκλο, τη συνεχή μουρμούρα μου, καθώς και τις επίμονες παραινέσεις μου προς την ΕΡΤ να διακόψει κάθε σχέση με αυτόν τον ν τ ρ ο π ι α σ τ ι κ ό ευρωπαϊκό θεσμό.
Το κυριότερο σημείο εναντίωσής μου ήταν η παρουσία μας, «εκπροσώπηση» το ονόμασαν, σε αγγλική γλώσσα, με αφελέστατες μουσικές φράσεις, περασμένες από το μίξερ τής απόλυτης υποταγής μας στην παρακμιακή πλευρά τής αγγλοσαξονικής αισθητικής. Κοντές – σύντομες, χωρίς μουσική φαντασία «μελωδικές» φράσεις, υπεραπλουστευμένες στιχουργίες στην αγγλική γλώσσα (εκτός ελάχιστων περιπτώσεων), αλλά λεπτομερή ενορχηστρωτική παρουσία, μέσα από τη μήτρα τής υψηλής τεχνολογίας που περιέχονται μέσα στους υπολογιστές και άλλες τέτοιες τεχνικές οικειοποιήσεις, από ικανούς γνώστες των μηχανών.

Και τώρα; Τι είδαμε; Τι κρατήσαμε; Τι μας έμεινε; Ποια η εξέλιξη;
Φώτα—ρυθμιστικά βοηθήματα—συνεχής ηλεκτρονικός προγραμματισμός— συνθέσεις φωτορυθμικών εναλλαγών, τόσο που να προκαλούν οπτική κούραση σε εκείνους που είναι «ξένοι» προς αυτόν τον φουτουριστικό τρόπο θεάματος – ακροάματος!!!
Χορός — κίνηση — χορογραφίες — μουσικές!!! Αεικίνητη δράση σωμάτων, ακατάπαυστη κινητικότητα χορευτικών συνόλων, ένιωσα πως αυτό το αδιάκοπο θέαμα, σε συνδυασμό με την απαράμιλλη τεχνολογία… διαλύει τις αντοχές μου· με εξαντλεί και με υποχρεώνει να εγκαταλείψω την παρακολούθηση.
Με έβαλε σε πολλές σκέψεις, μια τέτοια δοκιμασία· συλλογισμοί, οι οποίοι έχουν να κάνουν με τις προσωπικές μου απόψεις περί του είδους τραγουδιού που παρουσιάστηκε και σε αυτό το θέαμα της Γιουροβίζιον. Κατάλαβα — επιτέλους — πως είμαι ένας «ξένος» προς αυτό· είμαι παλαιότερης κοπής, γαλουχημένος με άλλα δεδομένα, με άλλες καταβολές, εμπειρίες, γλωσσική δόμηση, ακούσματα, δέσιμο με την παράδοση, το ρεμπέτικο —λαϊκό τραγούδι, τη μπαλάντα, τη γένεση του παγκόσμιου ροκ, τις κλασικές φόρμες της λόγιας μουσικής, την ενσωμάτωσή μου στην «προίκα» τής πηγής των τεχνών του ’60, στο μεταπολιτευτικό τραγούδι και στην εξέλιξή του, στα πνευματικά κινήματα της προ και μεταδικτατορικής Ελλάδας, στην πολιτική αντιφατικότητα, αλλά και στον ποιητικό— λογοτεχνικό λόγο, στη Μουσική, ως υπέρτατης τέχνης έκφρασης πνεύματος και σώματος, στην αργή γέννα ενός θολού παγκοσμιοποιημένου τραγουδιού και της αναπόφευκτης αποδυνάμωσης των εθνικών χαρακτηριστικών και άλλα πολλά…

Αν αθροίσω όλα αυτά, σκέφτομαι πως «οφείλω» παραίτηση από κάθε κριτική προς ένα τέτοιο διαγωνιστικό θεσμό, για τον οποίο νιώθω παντελώς ακατάλληλος να εκφέρω γνώμη.
Δεν κατέχω πλέον τον κώδικα… αντίληψης. Δεν έχω τη δυνατότητα να εισχωρώ σε μια τόσο νεωτεριστική διαμόρφωση αισθητικής. Νιώθω πως αυτός ο κόσμος, που συμμετέχει ενεργά σε αυτόν τον τραγουδιστικό θεσμό, είναι μια αναμφισβήτητη πραγματικότητα, με εκ διαμέτρου διαφορετική αισθητική αντίληψη. Οι καλλιτέχνες, που συμμετέχουν στον θεσμό, είναι μέλη μιας νέας γενιάς, η οποία αφουγκράζεται εντελώς διαφορετικά το συναίσθημα, τους ήχους, τις μελωδίες, τους ρυθμούς.
Όλα είναι διαφορετικά. Απ’ ό,τι άκουσα, αρκετοί συμμετέχοντες (συνθέτες —τραγουδιστές) υπήρξαν γόνοι σύγχρονων προσφύγων που σκορπίστηκαν στην Ευρώπη για να βρουν στέγη και τροφή. Εκεί ζυμώθηκαν και διαμορφώθηκαν, όπως οι αντίστοιχοι πρόσφυγες του πρώτου μισού του 20ού αιώνα.
Αλλά, μεσολαβεί ένα διάστημα πολλών χρόνων, με διαφορετικές εξελίξεις και μορφές ανάπτυξης. Οι κουλτούρες των λαών προσαρμόζονται σε διαφορετικά δεδομένα. Οι τάσεις των τραγουδιών ακολουθούν τις μόδες, τα ρεύματα, τις κοινωνικές πορείες, τις δισκογραφικές σκοπιμότητες, τα τηλεοπτικά θεάματα και εν γένει τις τάσεις των εποχών τής παγκοσμιοποίησης.

Ας συμφωνήσουμε πως σήμερα το σκηνικό είναι πολύ διαφορετικό! Όποιος πιστεύει πως μπορεί να το αλλάξει, ματαιοπονεί. Είμαστε αναγκασμένοι να παρακολουθούμε την εξέλιξη, όσο κι αν προβληματίζει…
Και αυτή η πορεία, που έχει ήδη χαραχτεί από τέτοια θεάματα όπως αυτό της Γιουροβίζιον, θα διανύσει τον δικό της κύκλο ζωής· όπως όλα τα μουσικά ρεύματα που γεννιούνται, αναπτύσσονται και κλείνουν τον κύκλο τους, παραδίδοντας τη σκυτάλη στον επόμενο κύκλο δημιουργίας.
Είναι ν ο μ ο τ έ λ ε ι α την οποία δεν μπορούμε να ανατρέψουμε…
Ένας άλλος, νεότερος κόσμος έχει ανατείλει και αυτό οφείλουμε να το σεβαστούμε και να το θυμόμαστε πάντα· όπως η δική μου γενιά, στη νεότητά της, ζητούσε χώρο και χρόνο, έτσι και τώρα. Ακόμα κι άν δεν συμφωνούμε με τα πεπραγμένα τους, με τα μέσα που χρησιμοποιούν και τα αισθητικά υλικά που διαθέτουν, οφείλουν να διανύσουν τον δικό τους κύκλο.
Επανειλημμένως έχει αποδειχθεί πως οι κύκλοι της ζωής αποβάλλουν τα άχρηστα, τα περιττά και ό,τι δεν είναι ζωογόνο, για την πορεία τού τρένου της ζωής.


Ό,τι μένει, αποδεικνύεται διαχρονικό και σηματοδοτεί την αναγκαιότητά του. Τα τραγούδια της Γιουροβίζιον δεν είναι διαχρονικά και δεν θα λείψουν από κανέναν μας.
Το σόου της Γιουροβίζιον δεν μπορεί να προσφέρει καρπούς γόνιμης τέχνης, αφού βρίσκεται εγκλωβισμένο στις συμπληγάδες των ψηφοφοριών της τηλεοπτικής μάζας, της διαφήμισης, των στοιχημάτων, της σκοπιμότητας του ανταγωνισμού των κρατών, των τηλεοπτικών θεαματικοτήτων για τη διαφημιστική πίτα, κλπ.
Νιώθω πως η νέα αντίληψη που εκφράζεται στη Γιουροβίζιον — αισθητική —τεχνολογική, με κάνει να νιώθω σαν το ψάρι έξω απ’ το νερό!
Η χρήση της τεχνολογίας στην τέχνη, όταν δεν είναι αποτέλεσμα ιδεολογίας και αισθητικής, θα είναι μια ασαφής υπόθεση τέχνης μέσα από πολλούς πειραματισμούς· γι αυτό, όλοι εμείς οι παλαιότεροι, δύσκολα θα καταφέρουμε να κρίνουμε το αποτέλεσμα, αφού τα μυαλά μας, το πιθανότερο. μάλλον είναι οξειδωμένα και αγκυλωμένα από τον χρόνο…

Νότης Μαυρουδής


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ένα αφιέρωμα που πραγματοποιήθηκε χθες το βράδυ στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών .
Μια μουσική έκφραση για τον θρήνο και την λύτρωση, που την παρακολουθήσαμε άναυδοι και αφημένοι στην γλυκιά θλίψη της απώλειας δικών μας κοντινών και μακρινών, σε μια Μεγάλη Εβδομάδα ξεχωριστή.

Παρακολουθήστε, στο βίντεο που ακολουθεί, τον Λουδοβίκο των Ανωγείων και τις Ελένη και Σουζάνα Βουγιουκλή με τον λόγο και τις καταπληκτικές ερμηνείες τους, σε τραγούδια - μοιρολόγια από την περιοχή της Μεσογείου. Μαζί τους ο Giorgos Kontogiannis (λύρα), Dimitris Ikonomakis (κοντραμπάσο) και Αριστειδης Χατζησταυρου (κιθάρα)

   



 Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Άδικη και παράνομη είναι η πράξη της κυβέρνησης απέναντι στου μουσικούς, όπως καταγγέλλει η Πρωτοβουλία Μουσικών του Δρόμου, με την οποία αποκλείονται οι συμπαθείς καλλιτέχνες, με τα ελαχιστότατα έως μηδενικά έσοδα επιβίωσης, από την επιδότηση Ιανουαρίου και Φεβρουαρίου, που ανέμεναν σύμφωνα με τις δεσμεύσεις της κυβέρνησης. 
Μάλιστα αυτό γίνεται «ενώ οι αιτήσεις μας έγιναν δεκτές από το σύστημα και είναι έγκυρες όπως ορίζεται από τη σχετική ΚΥΑ». «Το εξωφρενικό είναι ότι αυτό έγινε χωρίς καμία προειδοποίηση ή σχετική επίσημη ενημέρωση από την μεριά του Υπουργείου και της Κυβέρνησης, κατάσταση που συνεχίζεται μέχρι και σήμερα».

Η ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας Μουσικών του Δρόμου:

Μέσα στην πανδημία, οι άνθρωποι της τέχνης και του πολιτισμού είναι ανάμεσα σε αυτούς που έχουν δεχτεί το μεγαλύτερο πλήγμα. Έρχεται όμως τώρα η Κυβέρνηση, και χτυπάει ξανά, αυτούς που θεωρεί καλλιτέχνες “δεύτερης κατηγορίας”, εμάς, τους μουσικούς του δρόμου, κόβοντας απροειδοποίητα την επιδότηση Γενάρη – Φλεβάρη σε πολλούς από εμάς.

Είμαστε εμείς που παίζουμε μουσική σε δρόμους και πλατείες, στους δημόσιους χώρους των πόλεών μας. Άλλοι το κάνουμε σαν συμπλήρωμα εισοδήματος στους δύσκολους αυτούς καιρούς, άλλοι περιστασιακά, άλλοι ταξιδεύοντας. Για πολλούς όμως από μας αυτό αποτελεί την βασική μας απασχόληση, τον μοναδικό τρόπο για να βιοποριζόμαστε, τη δουλειά μας. Άλλοι οδηγηθήκαμε σε αυτό λόγω της αυξανόμενης ανεργίας και των δυσμενών συνθηκών εργασίας που επικρατούν στον κλάδο μας. Πολλοί όμως πάλι το κάνουμε από επιλογή. Μπορούμε έτσι να εκφραζόμαστε πιο ελεύθερα παίζοντας τη μουσική μας χωρίς μεσάζοντες και να ερχόμαστε άμεσα σε επαφή με τον κόσμο που μας ακούει. Και μας γεμίζει χαρά και ικανοποίηση η επαφή μαζί τους, το να μπορούμε να μοιραζόμαστε την τέχνη μας με αυτούς, τα βλέμματα ευγνωμοσύνης, τα χαμόγελα που θα μας χαρίσουν.

Παρ’ όλο όμως που η μουσική στο δρόμο έχει αγκαλιαστεί από το μεγαλύτερο κομμάτι της κοινωνίας τα εμπόδια και οι αντιξοότητες δεν τελειώνουν για μας. Συχνά η αστυνομία μας απομακρύνει ή ακόμα μας επιβάλλει και πρόστιμο. Μόλις το 2018, μετά από κινητοποιήσεις και διαμαρτυρίες, καταργήθηκε ο απαρχαιωμένος νόμος που ποινικοποιούσε το παίξιμο στο δρόμο ως “επαιτεία”, αλλά ακόμα και μετά απ’ αυτό συνεχίζονται οι παρενοχλήσεις από την αστυνομία με πρόσχημα την χρήση ηχητικού εξοπλισμού και άλλες δικαιολογίες.

Μέσα στην πανδημία ήταν αδύνατο και για μας να συνεχίσουμε να ασκούμε το επάγγελμά μας. Από το Σεπτέμβρη μας δόθηκε η δυνατότητα να καταχωρηθούμε στο μητρώο καλλιτεχνών μαζί με όλους τους άλλους συναδέλφους καλλιτέχνες, και συγκεκριμένα στην κατηγορία “Μουσικοί στο Δρόμο”, και να ενταχθούμε έτσι στα μέτρα στήριξης επαγγελματιών της τέχνης και του πολιτισμού. Η διαδικασία για την επιδότηση Σεπτέμβρη- Οκτώβρη ανακοινώθηκε ξαφνικά και χωρίς προειδοποίηση, αποκλείοντας έτσι πολλούς συναδέλφους. Περισσότεροι τα κατάφεραν να πάρουν τα έστω ανεπαρκή επιδόματα για Νοέμβρη και Δεκέμβρη. Όταν όμως δόθηκαν τα επιδόματα Γενάρη-Φλεβάρη σε όλους τους καλλιτέχνες, πολλοί από εμάς που είμαστε καταχωρημένοι ως “μουσικοί στο δρόμο” (άγνωστος ο ακριβής αριθμός) διαπιστώσαμε ότι δεν μας καταβλήθηκαν τα χρήματα.

Το εξωφρενικό είναι ότι αυτό έγινε χωρίς καμία προειδοποίηση ή σχετική επίσημη ενημέρωση από την μεριά του Υπουργείου και της Κυβέρνησης, κατάσταση που συνεχίζεται μέχρι και σήμερα. Απαντώντας σε κάποια email συναδέλφων που διαμαρτυρήθηκαν, το Υπουργείο εργασίας προφασίστηκε ότι γίνεται διασταύρωση στοιχείων με τον ΕΦΚΑ, ή ακόμα ότι δεν πληρούν το κριτήριο προϋπηρεσίας που δήλωσαν στο μητρώο, επειδή (άκουσον, άκουσον) δεν βρέθηκαν ένσημα. Σε λίγο θα μας πουν ότι τους χρωστάμε. Μας εμπαίζουν κανονικά, αφού από τη μία μας αναγνωρίζουν ως κατηγορία καλλιτεχνών, και από την άλλη μας ζητάνε ένσημα (άγνωστο πόσα), ενώ ξέρουν καλά ότι δεν προβλέπεται κανένας τρόπος να πάρουμε ένσημο ή κάποια σχετική άδεια παίζοντας στο δρόμο, ακόμα κι αν το επιθυμούμε.

Το υπουργείο δεν κατέβαλε την αποζημίωση ενώ οι αιτήσεις μας έγιναν δεκτές από το σύστημα και είναι έγκυρες όπως ορίζεται από τη σχετική ΚΥΑ. Ο αποκλεισμός μας αυτός είναι άδικος και παράνομος και μας στερεί το δικαίωμα στην επιβίωση. Διεκδικούμε την άμεση καταβολή της αποζημίωσης ειδικού σκοπού για όσους μουσικούς στο δρόμο δεν την έχουν λάβει. Απαιτούμε σεβασμό και αναγνώριση. Να σταματήσουν το Υπουργείο και η Κυβέρνηση να μας εμπαίζουν. Δεν είμαστε αόρατοι.

Ο πολιτισμός είναι ζωντανός οργανισμός, κομμάτι της ζωής που πάλλεται. Η μουσική στον δρόμο αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της τέχνης και της δημιουργίας. Οι μουσικοί του δρόμου δεν είμαστε καλλιτέχνες δεύτερης κατηγορίας και δεν θα δεχτούμε διακρίσεις ή άνιση μεταχείριση. Ζητάμε τη στήριξη των συναδέλφων μας εργαζομένων στις τέχνες αλλά και ολόκληρης της κοινωνίας.


Πρωτοβουλία Μουσικών του Δρόμου



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


«O κάθε δικηγόρος είναι αυτά που πιστεύει ο πελάτης του. Αυτά που είπε χτες ο κύριος Κούγιας είναι απόψεις του κ. Λιγνάδη. Τι μας είπε; Ότι η ομοφυλοφιλία είναι επάγγελμα, ένας ομοφυλόφιλος δεν μπορεί να πάει στο δικαστήριο να μαρτυρήσει. Ο κ. Λιγνάδης επιτρέπει να βγαίνει και να λέει τέτοια πράγματα. Ο δικηγόρος του – ο κύριος Λιγνάδης δηλαδή- μπερδεύει την ομοφυλοφιλία με την παιδεραστία, που είναι ένα ειδεχθές έγκλημα και με τον βιασμό που είναι ένα αποτρόπαιο έγκλημα».



Τα παραπάνω είπε σε συνέντευξη του στο ANT1 o τραγουδοποιός Φοίβος Δεληβοριάς  και συμπλήρωσε:

«Υπάρχει ένα μεγάλο σκάνδαλο. Ο άνθρωπος που επελέγη από την κυβέρνηση να εκπροσωπεί το ελληνικό θέατρο έχει αυτές τις απόψεις. Δεν ξέρουμε τι έχει κάνει ο κ. Λιγνάδης αλλά αυτό που έγινε χθες είναι ένα έγκλημα. Είναι ένας βιασμός της πραγματικότητας και των θυμάτων. Ξέρουμε πολύ καλά γιατί επελέγη ο κ. Κούγιας και γιατί βγαίνει στα κανάλια και το κάνει για να φοβηθούν οι άνθρωποι που μίλησαν κι αυτοί που ήθελαν να μιλήσουν. Βλέπουν την εικόνα της κοινωνίας που εκπροσωπεί ο κ. Κούγιας. Ένα άλλο σκανδαλώδες θέμα είναι ότι ο κ. Λιγνάδης πολιτικοποιεί την υπόθεση. Αυτό είναι μεγάλο σκάνδαλο. Δεν είδα ακόμη κυβερνητικό στέλεχος να βγει να διαμαρτυρηθεί».

«Ήθελα πάρα πολύ να πω εκ μέρους των φίλων μου ότι το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας είναι μαζί με τους ανθρώπους που θέλουν να μιλήσουν με μεγάλο σεβασμό. Είμαστε το πλευρό των θυμάτων, των ανθρώπων που κακοποιούνται εδώ και χρόνια» τόνισε.

«Μέχρι να τελειώσει αυτή η δίκη, εγώ θα δηλώνω επαγγελματικά ομοφυλόφιλος για να συμπαρασταθώ στα θύματα. Είμαστε όλοι “επαγγελματίες ομοφυλόφιλοι” από χτες. Άνοιξε ο ΚΑΔ, κολλούνται και ένσημα από ό,τι μαθαίνω, θα βοηθήσουμε να βολέψουμε πολλά παιδιά στο επάγγελμα» είπε ο Φοίβος Δεληβοριάς.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Για τον Αντώνη Καλογιάννη 11.02.2021

Με τον Αντώνη Καλογιάννη συνδέθηκα στενά.

Σημάδεψε κυριολεκτικά το έργο μου δίνοντας πραγματικά μοναδικές ερμηνείες σε έργα όπως τα «Επιφάνια Αβέρωφ», το «Πνευματικό Εμβατήριο», η «Κατάσταση Πολιορκίας», ο «Ήλιος και Χρόνος», τα «Τραγούδια του Ανδρέα», τα «12 Λαϊκά», η «Νύχτα Θανάτου», τα «Γράμματα απ’ την Γερμανία» και σε τόσα άλλα τραγούδια…

Εκτός όμως από την πανέμορφη φωνή του που με συγκινούσε αφάνταστα, ταίριαζαν πολύ και οι χαρακτήρες μας.

Ήμασταν φίλοι!

Σκέφτομαι ότι είναι πολύ άδικο που έφυγε πρώτος και με άφησε πίσω του να ζω με τις ωραίες μας αναμνήσεις, γεμάτες μουσική και αγάπη.

Αθήνα, 11.2.2021 Μίκης Θεοδωράκης


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Και οι δύο φορείς ενώνουν τις δυνάμεις τους για να βοηθήσουν με τον τρόπο τους όλα τα δεσποζόμενα και μη. Το petshop88.gr τόσα χρόνια στηρίζει βάσει των δυνατοτήτων του πολλές περιπτώσεις και περιστατικά με κάθε τρόπο και χωρίς καμία δημοσιότητα. Αθόρυβα, βρίσκεται πάντα στην πρώτη γραμμή υποστήριξης. Γνωστή η φιλοζωική του δράση Πανελληνίως.

Έτσι η ΣΟΝΕ συνεργάζεται για πρώτη φορά με το petshop88.gr ώστε όλοι μαζί να βοηθήσουν τους κηδεμόνες ή τους φιλόζωους οι οποίοι φροντίζουν ζωάκια.

Μια κίνηση συμπαράστασης λόγω του covid19, με τις σχετικές εκπτώσεις οι οποίες καθορίζονται από το κατάστημα λόγω της συνεργασίας αυτής.

Όσοι ενδιαφέρονται μπορούν να επισκεφτούν το site του petshop88.gr και να μάθουν περισσότερα: www.petshop88.gr. Αποστολές σε όλη την Ελλάδα.

Οι ενδιαφερόμενοι που επιθυμούν να παραγγείλουν από το ηλεκτρονικό κατάστημα, τηλεφωνικά ή από το φυσικό κατάστημα μπορούν να αναφέρουν είτε σε μορφή σχολίου είτε στον/στην υπάλληλο εξυπηρέτησης αντίστοιχα, την συνεργασία ΣΟΝΕ - PETSHOP88.GR προκειμένου να λάβουν την ειδική έκπτωση.

Ο πρόεδρος και Καλλιτεχνικός Διευθυντής της ΣΟΝΕ Ευάγγελος Αραμπατζής και ο ιδιοκτήτης του petshop88.gr Κωνσταντίνος Παρασκευόπουλος προσφέρουν μέσα από αυτή την συνεργασία δύναμη και ελπίδα, ώστε κανένα δεσποζόμενο ζωάκι να μην γίνει αδέσποτο. Όλοι μαζί δίνουμε μάχη να αντεπεξέλθουμε στις ανάγκες των τετράποδων φίλων μας.

Συμφωνική Ορχήστρα Νέων Ελλάδος - Youth Symphony Orchestra of Greece



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Τίποτα δεν μπορεί να θεωρείται αδιανόητο με αυτούς που κυβερνούν αλλά και με τις οδηγίες της Ε.Ε. που οι πρώτοι θυμούνται να εφαρμόσουν μόνο όταν αφορά την καταστολή και τις όποιες περικοπές.

Μετά τους αντιτρομοκρατικούς νόμους, τις στοχοποιήσεις πολιτών, τα στημένα κατηγορητήρια, τις απαγορεύσεις διαδηλώσεων και απεργιών, τις υπερεξουσίες και τον νέο εξοπλισμό στην αστυνομία που πληθαίνει διαρκώς, η κυβέρνηση συνεχίσει να μας εκπλήσσει φέρνοντας τρομονόμο και για τα τραγούδια.

Σε ανακοίνωση του Πανελλήνιου Μουσικού Συλλόγου γίνεται αναφορά στο νομοσχέδιο που θα ψηφιστεί στις 11 Φεβρουαρίου και το οποίο προβλέπει απαγόρευση δημοσιοποίησης υλικού στο διαδίκτυο που «εμπεριέχει υποκίνηση σε βία ή μίσος & δημόσια πρόσκληση σε τρομοκρατικό έγκλημα» ενώ ταυτόχρονα συνοδεύεται από ποινές φυλάκισης για τους δημιουργούς.

Το παράδειγμα του ράπερ Πάμπλο Χασέλ στην Ισπανία που αναμένεται να φυλακιστεί τις επόμενες μέρες καθώς τα τραγούδια του θεωρούνται ανατρεπτικά, αλλά και οι περιπτώσεις και των δεκάδων διωκώμενων καλλιτεχνών σε Ευρωπαϊκές χώρες αποτελούν ένα πρώτο δείγμα του τί μας επιφυλάσσει η κυβέρνηση και η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ότι κι αν ψηφίσουν, με τις πολιτικές και κοινωνικές ελευθερίες να συρρικνώνονται διαρκώς, θα αυξηθούν τα χείλη των ανθρώπων που θα σιγοτραγουδούν όλο και πιο συχνά νότες αντίστασης και ελπίδας για έναν καλύτερο κόσμο. Που θα σιγοτραγουδούν νέες αλλά και παλιότερες δημιουργίες που συνόδεψαν και συνοδεύουν τους αδικημένους αυτού αλλά και κάθε τόπου, που περιέγραψαν το σαρκασμό τους για τις όποιες εξουσίες, που γεννήθηκαν μέσα στους πιο σκληρούς αγώνες τους.

Ακολουθεί η ανακοίνωση του Συλλόγου:

«Καμία σκέψη για λογοκρισία και εφαρμογή του «τρομονόμου» στην Τέχνη μας!

Αυτές τις μέρες συζητιέται στη Βουλή – ψηφίζεται στις 11/02 – , νομοσχέδιο για την ενσωμάτωση της τροποποιημένης Ευρωπαϊκής οδηγίας για την παροχή υπηρεσιών στο οπτικοακουστικό τομέα. («ν/σ Λιβάνιου», πρώην «Πέτσα»)

Στο νομοσχέδιο αυτό (άρθρο 8) εμπεριέχεται και εμπλουτίζεται ο ευρωπαϊκός τρομονόμος (άρθρα 187α, 187β – κυρώθηκε στη Βουλή το 2019). Με βάση το άρθρο 8 απαγορεύεται οποιοδήποτε υλικό που ανεβαίνει στο διαδίκτυο από δημιουργό – καλλιτέχνη ή ακόμα και από οποιοδήποτε χρήστη «να εμπεριέχει υποκίνηση σε βία ή μίσος & δημόσια πρόσκληση σε τρομοκρατικό έγκλημα».

Η πραγματικότητα για την εφαρμογή του τρομονόμου και στην τέχνη δεν παίρνει παρερμηνείες.Στην Ισπανία με βάση αντίστοιχη νομοθεσία, έχουν γίνει 76 διώξεις (πολλές από αυτές αφορούν καλλιτέχνες). Σε αρκετούς έχουν αποδοθεί ποινές φυλάκισης. Στίχοι τραγουδιού που λένε «Δεν θα καταφέρουν να με λυγίσουν» απέναντι στις ειδικές δυνάμεις, θεωρούνται έως και «ωραιοποίηση της τρομοκρατίας»!!

Στη Γερμανία από το 2019 και έπειτα, μουσικοί, συγγραφείς, εικαστικοί, ακαδημαϊκοί έχουν διωχθεί με βάση τον τρομονόμο, γιατί μέσα από το έργο τους κάνουν κριτική ενάντια στην πολιτική του Ισραήλ απέναντι στους παλαιστίνιους!!

Ο τρομονόμος υιοθετήθηκε στη χώρα μας και μέσα στον νέο ποινικό κώδικα (που ψήφισε ο ΣΥΡΙΖΑ και διατηρεί η ΝΔ) και δίνει ποινές φυλάκισης από 3 σε 5 χρόνια για «δημόσια απειλή» μέσω διαδικτύου.

Την ίδια στιγμή ο τρομονόμος αναφέρει γενικόλογα «αδικήματα γενικής διακινδύνευσης», «κατά της κοινής ειρήνης». Αποδεικνύεται πως το γενικότερο κυβερνητικό έργο έντασης τους αυταρχισμού και της καταστολής τους αφορά όλους, το ίδιο το ίδιο το λαϊκό κίνημα, τους φοιτητές, το καλλιτεχνικό έργο, τους ίδιους τους καλλιτέχνες!

Με βάση το «νομοσχέδιο Λιβάνιου», πρώην «Πέτσα», το υλικό που αναρτάται στο διαδίκτυο, όχι απλά θα λογοκρίνεται, θα «κατεβαίνει», αλλά ο δημιουργός του, ο χρήστης θα διώκεται ποινικά.

Να αποσυρθεί άμεσα το απαράδεκτο άρθρο 8 του ”νομοσχέδιου Λιβάνιου”, πρώην «Πέτσα»!»


πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Την πρόθεσή του να βάλει στη ζωή του έκανε Ράπερ με βίντεο που ανήρτησε στο λογαριασμό του στο Instagram.

«Αυτό είναι το τελευταίο μου ποστ. Δεν θα με ξαναδείτε», αναφέρει ο ίδιος στο βίντεο του.

Το θρίλερ ξεκίνησε αργά το βράδυ της Δευτέρας (08.02.2021), όταν πολλοί από τους fans του 24χρονου ράπερ είδαν το μήνυμα του σε ένα βίντεο διάρκειας τριών λεπτών και 20 δευτερολέπτων στο λογαριασμό του στο instagram. Το βίντεο λίγο πριν από το μεσημέρι της Τρίτης, “κατέβηκε” από τον λογαριασμό του.

Οι αστυνομικές αρχές αναζητούν τον νεαρό ράπερ, ο οποίος έχει να δώσει σημεία ζωής από την Δευτέρα.

«Αυτά εδώ είναι τα τελευταία μου ραπς μάγκες. 8/2/2021 ονομάζομαι Λ… γνωστός ως L…. Πρώτα από όλα συγνώμη από τους ανθρώπους που είχα δίπλα μου και τους έκανα να ντραπούν. Ξέρω όλοι ψάχνετε να με δείρετε, να με χλευάσετε και να μου κάνετε κακό. Σας καταλαβαίνω, αλλά ακούστε την αλήθεια” λέει ο ράπερ.

Στη συνέχεια αναφέρεται στην αιτία που όπως ο ίδιος ισχυρίζεται τον οδήγησε στην απόφαση του να βάλει τέλος στη ζωή του. Ο λόγος, όπως αναφέρει, δεν ήταν άλλος από ένα βίντεο με προσωπικές ερωτικές του στιγμές το οποίο ανέβηκε στο διαδίκτυο, σύμφωνα με το newsit.gr. «Είμαι χρόνια χρήστης κοκαΐνης γι’ αυτό έχω και δικαστήριο. Είχα μπλέξει σε ένα κύκλωμα με αφέντρες. Είναι από χθες είναι στο βίντεο. Τις είχα γνωρίσει στο μαγαζί που δούλευα υποδοχή στη Θεσσαλονίκη. Πήγαμε σπίτι τους, ξεκινήσαμε να πίνουμε και πήραμε και LSD.

Έγινε μια φορά τις επόμενες με εκβίαζαν με το βίντεο. Από τότε μου έπαιρναν λεφτά και με απειλούσαν. Είμαι 24 ετών και θέλω να αυτοκτονήσω. Αυτό πιστεύω θέλατε εξαρχής όλοι όσοι το ανεβάσατε».

Στη συνέχεια ο ράπερ, εμφανίζεται να ζητάει συγνώμη από τους ανθρώπους που στεναχώρησε. «Πόσο μίσος υπάρχει στην Ελλάδα του 2021. Τέσσερις μήνες σε καραντίνα. Ψυχίατρος, Zanax αλλά πάνω από όλα να μην με ξανά – ενοχλήσουν. Μου αρέσουν οι γυναίκες. Θέλω να σας πω πως με τα τραγούδια μου κάποιοι θίχτηκαν. Λογικό δεν τους αντιπροσωπεύω, όπως ο νιώθουν. Είμαι διαφορετικός όπως λένε. Εγώ ξέρω ότι με λένε Λ…. Ό,τι είπα για τους ράπερ το εννοώ. Ότι είπα για τους Πόντιους, Ρώσους, Αρμένιους και τσιγγάνους ζητάω συγνώμη αν προσβλήθηκαν που τους ανέφερα στα tracks. Θα τα κατεβάσω γι’ αυτούς επειδή λένε για φυλακές και εγώ δεν έχω σχέση με αυτά. Έθιξα τα πιστεύω τους. Αυτοί δεν έχουν τέτοια λάθη».

Τέλος γνωστοποιεί σε όσους συνέβαλαν για να αποκαλυφθούν οι προσωπικές του στιγμές στο διαδίκτυο ότι τους συγχωρεί. «Όσο για εσάς που με κράξατε και με ξεφτιλίσατε, μπράβο. Δεν θα με ξαναδείτε. Αυτό είναι το τελευταίο μου ποστ. Ελπίζω με αυτά που θα κάνω τώρα να ξυπνήσει η κοινωνία. Λένε πρέπει να θυσιαστεί ο ένας για να σωθούν οι υπόλοιποι. Χάρηκα που σας γνώρισα. Σας συγχωρώ που δεν με καταλάβατε».

Δεν έχει νέα του παιδιού του ο πατέρας

Για το περιστατικό εξέδωσε ανακοίνωση το Διεθνές Ινστιτούτο για την Κυβερνοασφάλεια. O πατέρας επικοινώνησε με το Ινστιτούτο και κατήγγειλε ότι δεν έχει νέα του παιδιού από το απόγευμα της Τετάρτης. Οι αρχές τον συμβούλεψαν να προχωρήσει στη διαδικασία δήλωση εξαφάνισης.

Συγκεκριμένα, αναφέρει: «κατόπιν δεκάδων καταγγελιών που λάβαμε από χρήστες του διαδικτύου προώθησε άμεσα το συμβάν στη δίωξη ηλεκτρονικού εγκλήματος προκειμένου να διερευνήσει την υπόθεση και να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα. Αναμένεται να γνωστοποιηθούν οι εξελίξεις γύρω από την υπόθεση, η κατάσταση του 24χρονου ή αν απλά πρόκειται για μία κακόγουστη φάρσα.

Πάντως, ο πατέρας του 24χρονου επικοινώνησε νωρίτερα με το Ινστιτούτο μας καταγγέλλοντας ότι δεν έχει νέα του παιδιού του από την ΔΕυτέρα στις 16:00 μ.μ .

Σύμφωνα, επίσης με τα λεγόμενα του πατέρα, ο ίδιος επικοινώνησε με τοπικό αστυνομικό κέντρο της περιοχής που διαμένει ο 24χρονος και οι αρχές τον συμβούλεψαν να προχωρήσει στη διαδικασία δήλωσης εξαφάνισης».

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
O Νικολάκης 12 χρονών (μαθητής Α' γυμνασίου).

Ξεκίνησε πριν λίγους μήνες την μουσική. Θεωρητικά, πιάνο και τραγούδι. Ένα εξαιρετικό παιδί, όπου με ομόφωνη απόφαση της Συμφωνικής Ορχήστρας Νέων Ελλάδος, ως μέλος της χορωδίας της ΣΟΝΕ ο ίδιος, επιλέχτηκε να εκπροσωπεί την ΣΟΝΕ σε Πανελλαδικούς και μη διαγωνισμούς, βάσει της ηλικίας του.

Ο Νικόλαος Τσινίδης συνεχίζει τις σπουδές του στην μουσική, με τρομερό ζήλο και αγάπη. Εκτός την μουσική του κατάρτιση ασχολείται με τον αθλητισμό και το θέατρο. Βγήκε πρώτος Πανελλήνιος το 2019 στο taekwondo itf. Επίσης παρά το νεαρό της ηλικίας του έχει πρωταγωνιστήσει σε αξιόλογες θεατρικές παραστάσεις, μερικές εκ των οποίων είναι: Οι ''Όρνιθες'' (του Αριστοφάνη), ''Τρωάδες' (του Ευριπίδη) κ.α.

Συγχαρητήρια στους γονείς του, που βρίσκονται αφανείς ήρωες στην προσπάθειά του.

Στο πιάνο συνοδεύει ο μαέστρος της Συμφωνικής Ορχήστρας Νέων Ελλάδος Ευάγγελος Αραμπατζής

''Διόδια''
Μουσική: Σταύρος Σιόλας
Στίχοι: Πόλυς Κυριακού






Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Οι εορταστικές  εκδηλώσεις της ΠΚΜ θα κορυφωθούν με ένα αφιέρωμα σε δημιουργούς της Θεσσαλονίκης: συνθέτες, στιχουργούς, ποιητές. Μια συναυλία που θα μας ταξιδέψει μέσα από νότες, πάρτες και στίχους στην μουσική ιστορία της σύγχρονης Θεσσαλονίκης. Ένα οδοιπορικό μέσα από το έργο δημιουργών που σημάδεψαν γενιές με τα τραγούδια τους και τα ποιήματα τους.
Το πρώτο μέρος θα είναι αφιερωμένο στο έργο του Γιώργου Καζαντζή και στο δεύτερο μέρος θα γίνει αναφορά στον Τσιτσάνη, στον Κουγιουμτζή, στον Παπάζογλου, στον Ζερβουδάκη, στον Ζήκα, στον Χριστιανόπουλο, στον Γράψα κ.α.

Συμμετέχουν:
Γιώργος Καζαντζής Συνθέτης και Πιάνο
Δημήτρης Μυστακίδης φωνή
Ανδρέας Καρακότας φωνή
Μαίρη Δούτση φωνή
Δημήτρης Νικολούδης φωνή
Μπάσο Γουμπερίτσης Δημήτριος
Μπουζούκι Παφρανίδης Παύλος
Ακορντεόν Κοκκινάκης Γιωργος
Επιμέλεια προγράμματος -- ενορχηστρώσεις και Κιθάρα Ματσίγκος Κώστας

Το 10ο live αυτής της ενότητας είναι αφιερωμένο και στηρίζει το καλάθι του Συλλόγου Μουσικών Βορείου Ελλάδος

Ο Σύλλογος Μουσικών Βορείου Ελλάδος είναι ένα από τα παλαιότερα σωματεία της Θεσσαλονίκης. Ιδρύθηκε το 1922 από Θεσσαλονικείς και πρόσφυγες μουσικούς, που αποτελούσαν μέλη της ορχήστρας "Λευκός Πύργος".
Το μητρώο του Συλλόγου κοσμούν οι περισσότεροι επώνυμοι, αλλά και λιγότερο γνωστοί μουσικοί, τραγουδιστές και συνθέτες της πόλης μας, από όλα τα είδη της μουσικής.
Στην δύσκολη συγκυρία που βιώνουμε όλοι λόγω της πανδημίας, ο Σύλλογος έχει κατορθώσει να μοιράζει εβδομαδιαία, περίπου 95 πακέτα τροφίμων σε καλλιτέχνες που το έχουν ανάγκη. Επίσης σε συνεργασία με το Κοινωνικό Ιατρείο - Φαρμακείο Αλληλεγγύης Θεσσαλονίκης, αλλά και με ανεξάρτητους γιατρούς επαγγελματίες υγείας (ψυχολόγους, φυσιοθεραπευτές κ.α.) της πόλης, ο κάθε καλλιτέχνης ανεξάρτητα αν είναι μέλος του σωματείου ή όχι, μπορεί να έχει δωρεάν πρωτοβάθμια φροντίδα Υγείας και δωρεάν φάρμακα.

Στηρίξτε τους στον Παρακάτω Τραπεζικό Λογαριασμό:

Ταμείο Αλληλοβοήθειας
Σύλλογος Μουσικών Βορείου Ελλάδος:
Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος
IBAN: GR0701102100000021000956058




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Προς Όλους τους εργαζομένους στο Θέατρο, το Χορό, τη Μουσική, τον Κινηματογράφο. Και για όλες οι ειδικότητες:
Ηθοποιοί, Μουσικοί, Ταξιθέτες, Τεχνικοί, Τραγουδιστές, Κινηματογραφιστές, Χορευτές, Ταμίες, Σκηνοθέτες, Στιχουργούς, Φωτιστές, Σκηνογράφους, Εργαζομένους στην Παραγωγή, Στα οπτικοακουστικά, Για όλους τους εργαζομένους στο Θέαμα – Ακρόαμα.


Μετά από έναν επίμονο αγώνα που δώσαμε και εξακολουθούμε να δίνουμε, επανειλημμένες παραστάσεις διαμαρτυρίας και τηλεδιασκέψεις με τα αρμόδια Υπουργεία, λίγο πριν την εκπνοή του έτους νομοθετήθηκε η καταβολή αποζημίωσης ειδικού σκοπού ύψους 534€ για τον μήνα Νοέμβριο και 534€ για τον μήνα Δεκέμβριο στους εργαζόμενους στον Πολιτισμό. Απαραίτητη προϋπόθεση η εγγραφή στο “Μητρώο Καλλιτεχνών, Δημιουργών και Επαγγελματιών της Τέχνης και του Πολιτισμού” (https://artandcultureprofessionals.services.gov.gr/), εφόσον πληρούν τις απαραίτητες προϋποθέσεις. Ως λήξη της προθεσμίας εγγραφής ορίζεται η 10η Ιανουαρίου 2021 και δεν έχει αναδρομική ισχύ, δηλαδή αφορά μόνο στα επιδόματα Νοεμβρίου – Δεκεμβρίου και όχι αυτά των μηνών Σεπτεμβρίου – Οκτωβρίου για δικαιούχους που δεν είχαν εγγραφεί εγκαίρως στο Μητρώο.

Υπενθυμίζουμε ότι για την εγγραφή στο Μητρώο δεν απαιτείται η επισύναψη αποδεικτικών για την προϋπηρεσία, γίνεται δεκτή η δήλωση του εργαζόμενου.

Έχουν πλέον προστεθεί ειδικότητες που έλειπαν και υπάρχει η δυνατότητα επιλογής πολλαπλών ειδικοτήτων. 
Επίσης έχει προστεθεί η δυνατότητα τροποποίησης εγγραφής. 

(Προσοχή! Όταν κάνουμε “Αποθήκευση” Η ΔΗΛΩΣΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΥΠΟΒΛΗΘΕΙ, παρόλο που μας επιτρέπει να την εκτυπώσουμε. Χρειάζεται να κάνουμε και Υποβολή της δήλωσης)

Η εγγραφή στο Μητρώο δεν αρκεί για την καταβολή των επιδομάτων.

Στην πλατφόρμα supportemployees.services.gov.gr θα ανοίξουν οι αιτήσεις (η υπόσχεση των Υπουργείων είναι ότι θα γίνει άμεσα) στην κατηγορία “Μηχανισμός εφαρμογής των μέτρων στήριξης επαγγελματιών της τέχνης και του πολιτισμού, ξεναγών και τουριστικών συνοδών”. Εκεί θα πρέπει να γίνουν ΔΥΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ αιτήσεις, μία για κάθε μήνα.

Παρακαλούμε για την ενημέρωση και κοινοποίηση του παρόντος για να φτάσει η πληροφορία, όσο γίνεται σε περισσότερους ενδιαφερόμενους.

Εμείς θα συνεχίσουμε τον αγώνα ώστε οι εργαζόμενοι στον Πολιτισμό να αποζημιωθούμε για όσο καιρό η εργασία μας παραμείνει κλειστή με κυβερνητική εντολή. Σας χρειαζόμαστε όλους μαζί μας.

Ο αγώνας μας συνεχίζεται όσο ο Πολιτισμός παραμένει κλειστός
Για οποιαδήποτε διευκρίνηση, παρακαλούμε απευθυνθείτε στα Σωματεία και στην Π.Ο.Θ.Α.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Ένα γιορτινό μήνυμα από την Συμφωνική Ορχήστρα Νέων Ελλάδος

Εμείς ελπίζουμε και ονειρευόμαστε γι' αυτό και οργανώνουμε σιγά - σιγά την στιγμή της συνάντησής μας μετά τους δύσκολους καιρούς που όλοι περνάμε.

Στιγμές από την πρόβα του μέλους της #ΣΟΝΕ Σωτήρη Ρωμανίδη Sotiris Romanidis (drummer) προετοιμάζοντας ένα από τα τραγούδια της επόμενης εμφάνισής μας.

Ο Σωτήρης ολοκληρώνοντας τις μουσικές του σπουδές από το Μουσικό σχολείο Θεσσαλονίκης και στο ωδείο στον τομέα των Ευρωπαϊκών κρουστών, είναι ένα από τα βασικά μέλη της Συμφωνικής Ορχήστρας Νέων Ελλάδος. Η διαφορετικότητά του λόγω του συνδρόμου Άσπεργκερ δεν τον εμπόδισε να εκπαιδευτεί και να αναδείξει τις δεξιοτεχνικές του ικανότητες μέσω της μουσικής. Βιώνουμε το ταλέντο του κάθε στιγμή και σε κάθε μάθημα. Αυτές οι ξεχωριστές ικανότητές του τον οδήγησαν από πολύ μικρό να ονειρεύεται και να ελπίσει την ισότιμη ένταξή του στην κοινωνία.

Στο πιάνο συνοδεύει ο μαέστρος της Συμφωνικής Ορχήστρας Νέων Ελλάδος Ευάγγελος Αραμπατζής

''Θα ρωτήσω τα τραγούδια'' - Γιάννης Κότσιρας
Μουσική: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας
Στίχοι: Ισαάκ Σούσης



Της Π. Μ.

Ηταν σαν σήμερα. Πριν από σαράντα ακριβώς χρόνια, που ο Τζον Λένον έπεφτε νεκρός από τις σφαίρες του δολοφόνου του, στη γωνία 72ης Οδού και Σέντραλ Παρκ Γουέστ όπου έμεινε στο Μανχάταν.

Τέσσερις δεκαετίες μετά, εκείνη η μέρα μοιάζει το ίδιο σκοτεινή και ακατανόητη. Ο Λένον "ζει" μέσα από τα τραγούδια του και όχι µόνο. Σε µια εποχή που τα είδωλα έχουν λήξει, ο Λένον μιλάει ακόμη στο κοινό του.

Αν ο Τσάπµαν µε το διεστραµµένο µυαλό του δεν ήταν εκεί, ο Τζον Λένον θα ήταν ίσως ακόμη ανάμεσα μας.
Και ποιος ξέρει… θα φορούσε άραγε ακόμη τα στρογγυλά γυαλιά του;
Θα μιλούσε για την κυκλοφορία των Beatles σε ψηφιακή μορφή;
Θα έδινε τα τραγούδια του για download;
Θα ήταν μαζί µε τη Γιόκο Ονο ή θα είχε αποτραβηχτεί σε κάποιο νησί που δεν θα ξέραμε καν το όνοµά του;

Τον Νοέμβριο του 1980 η φωνή του Τζον Λένον ακουγόταν από όλα τα ραδιόφωνα. Είχε νέο άλμπουμ, το Double Fantasy που εκείνες τις ημέρες έβγαινε στα δισκοπωλεία, ενώ το τραγούδι του Just Like Starting Over είχε ήδη κυκλοφορήσει σαν σινγκλ.

Το απόγευμα της 8ης ∆εκεµβρίου, έξω από το διαµέρισµά του, τον περίμενε ο 25χρονος Μαρκ Τσάπµαν, που βλέποντας το είδωλό του να βγαίνει από το κτίριο, τον είχε πλησιάσει για ένα αυτόγραφο πάνω στο δίσκο που είχε αγοράσει και κρατούσε στα χέρια του.
Ο Τσάπµαν δεν θα φύγει. Θα μείνει εκεί ώσπου να επιστρέψει ο Λένον.

Γύρω στις 11 βλέπει τη λιμουζίνα να πλησιάζει. Ο Τζον βγαίνει και προχωράει μπροστά. Ο Τσάπµαν του φωνάζει: Κύριε Λένον;.
Τα υπόλοιπα συμβαίνουν πολύ γρήγορα. Τον σημαδεύει και πυροβολεί. Οι σφαίρες τον βρίσκουν στην πλάτη και στο χέρι. Μεταφέρεται επειγόντως στο Νοσοκομείο Ρούσβελτ λίγα μόλις τετράγωνα από εκεί. ∆εν τα καταφέρνει. Στα 40 του χρόνια, ο Τζον Λένον είναι νεκρός.

Πολλά τα σενάρια για το θάνατο του θρυλικού μέλους των Beatles. Αρκετοί μιλούν για προσχεδιασμένο έγκλημα, ενώ άλλοι κάνουν λόγο για ψυχωτικό θαυμαστή.

Ο Μαρκ Τσάπμαν καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη. Σε ψυχιάτρους του δικαστηρίου διηγήθηκε πως κακά πνεύματα τον παρότρυναν να δολοφονήσει τον Λένον ενώ το 2004 ομολόγησε επίσης πως ένας από τους λόγους που τον ώθησαν στην εγκληματική του ενέργεια ήταν η επιθυμία του να προβληθεί, αισθανόμενος πως μέχρι τότε ήταν ασήμαντος.

"Δώσε μία ευκαιρία στην ειρήνη και μη ξεχνάς την Αγάπη. Η μόνη ελπίδα για μας είναι η ειρήνη" δηλώνει ένας άνθρωπος-είδωλο που σημάδεψε ανεξίτηλα μια ολόκληρη εποχή.
Χρησιμοποίησε τη φήμη του για να περάσει στο κοινό του μηνύματα κατά του πολέμου και να προωθήσει την ειρήνη.
Ο ίδιος, μετά της συζύγου του, τασσόταν ανοιχτά κατά του πολέμου στο Βιετνάμ και της βίας.

Η προσπάθειά του να συμπαρασύρει το πλήθος προς αυτή την κατεύθυνση, του δημιουργούσαν προβλήματα με την εξουσία που τον θεωρούσε ως έναν "πολύ επικίνδυνο άνθρωπο", ενώ το FBI τον παρακολουθούσε στενά.

Ο Λένον είχε πρώτα κατακτήσει τον κόσμο με τα τραγούδια και τα μηνύματά του που μιλούσαν για ειρήνη και αγάπη.
Τα τραγούδια του συνεχίζουν ακόμη και σήμερα να μιλούν στις καρδιές των ανθρώπων, με πρώτο και καλύτερο το Imagine, ένα από τα δημοφιλέστερα τραγούδια της εκατονταετίας.

Ο τραγουδοποιός-τραγουδιστής από το Λίβερπουλ, με τα μεγάλα στρογγυλά γυαλιά και την ταξιδιάρικη φωνή, δε γνώρισε πατέρα, αφού τον εγκατέλειψε πριν ακόμη γεννηθεί. Η μητέρα του ακολούθησε το ίδιο παράδειγμα, όταν ο μικρός Τζον ήταν μόλις 5 ετών, αφήνοντας την ανατροφή του στην αδελφή του. Στα 18 του χάνει τη μητέρα του όταν την πάτησε με το αυτοκίνητο ένας μεθυσμένος οδηγός.
Δώδεκα χρόνια αργότερα έγραφε: «Μητέρα, με είχες αλλά δεν σε είχα. Σε χρειαζόμουν, αλλά εσύ δεν με χρειαζόσουν».

Παντρεύτηκε δύο φορές, πρώτα το ’62 την Σύνθια Πάουελ με την οποία απέκτησε τον γιο του Τζούλιαν. Το ’69 κι αφού είχε δρομολογηθεί το διαζύγιό του, συνδέθηκε με τα δεσμά του γάμου με τη Γιαπωνέζα καλλιτέχνιδα Γιόκο Όνο στο Γιβραλτάρ.
Ο μήνας του μέλιτος αποτέλεσε γι’ αυτούς μια ευκαιρία ιδιότυπης διαδήλωσης υπέρ της ειρήνης, αποφασίζοντας να τον περάσουν στο κρεβάτι, ενώ κάλεσαν και δημοσιογράφους.

Ο πρώην Beatle του πιο διάσημου συγκροτήματος στην ιστορία της ροκ μουσικής είχε γράψει τραγούδια διαμαρτυρίας για την ελευθερία και την ειρήνη, τραγούδια για τη φιλία και την αγάπη, την ευτυχία.

Η ζωή τον έκανε μοναδικό, ο θάνατος τον έκανε θρύλο.

Ύμνος στην ουτοπία και την ανθρωπότητα.

  




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο Δημήτρης Ψαριανός, η πιο ευαίσθητη λαϊκή φωνή που πέρασε από το ελληνικό τραγούδι, το ένα τρίτο του "Μεγάλου Ερωτικού", πέθανε σε ηλικία 72 ετών.


Πέθανε, σε ηλικία 72 ετών, Δημήτρης Ψαριανός, ο μεγάλος ερωτικός τραγουδιστής και τραγουδοποιός που συνδέθηκε με τις εξαιρετικές μελωδίες του Μάνου Χατζιδάκι.

Ο Δημήτρης Ψαριανός γεννήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 1948 στην Πρέβεζα. Σπούδασε τραγούδι και κιθάρα και το 1972 ερμήνευσε τα τραγούδια του «Μεγάλου Ερωτικού» του Μάνου Χατζιδάκι μαζί με τη Φλέρη Νταντωνάκη.

Το 1980 ερμήνευσε «Τα ερωτικά» σε μουσική του Χρήστου Γκάρτζου και ποίηση Πάμπλο Νερούδα σε ελεύθερη απόδοση Λευτέρη Παπαδόπουλου.


Το 1981 ο Δημήτρης Ψαριανός κυκλοφόρησε το δίσκο «Τα τραγούδια που Αγαπώ», ενώ συμμετείχε και σε δισκογραφικές δουλειές γνωστών συνθετών και τραγουδοποιών, όπως ο Θανάσης Γκαϊφύλλιας και ο Σάκης Τσιλίκης.

Ο Μεγάλος Ερωτικός


Ο Μεγάλος Ερωτικός του Μάνου Χατζιδάκι είναι κύκλος τραγουδιών και ηχογραφήθηκε στα στούντιο της Columbia, μεταξύ 16 Σεπτεμβρίου και 28 Νοεμβρίου του 1972. Ωστόσο το έργο ξεκίνησε να γράφεται από τον Χατζηδάκι, τον Ιούνιο του ίδιου έτους, κατά την παραμονή του στη Νέα Υόρκη, κατά τη διάρκεια της ελληνικής δικτατορίας. Τραγούδησαν η Φλέρυ Νταντωνάκη και ο Δημήτρης Ψαριανός. Το εξώφυλλο ήταν του Γιάννη Μόραλη.

«Ο Μεγάλος Ερωτικός δε φοράει γραφικά τοπικά ρούχα. Φοράει τα δικά του που συνθέτουν δύσκολους συνδυασμούς ήχων, ανάλαφρων χρωμάτων και ποιητικών ονείρων. Δεν περιέχει μηνύματα που εύκολα τα σβήνουν οι βροχές, δεν αντιστέκεται.

Η σειρά που ακολουθούν τα ποιήματα αυτά των ελλήνων ποιητών, σχηματίζει έναν αδιάσπαστο κύκλο τραγουδιών, μια λειτουργία για τον Μεγάλο Ερωτικό – κάτι σαν τους εσπερινούς Αγίων σ’ ερημοκκλήσια μακρινά με την συμμετοχή φανταστικών αγγέλων, εραστών, παρθένων και εφήβων. Είναι μια λιτανεία περίεργη, όμως και τόσο φυσική, στην εσωτερική κι απόκρυφη ζωή μας.

Τα τραγούδια αυτά δεν είναι αισθησιακά. Λειτουργούν πέρ’ απ’ την πράξη, στο βαθύ αίσθημα που χαρακτηρίζει οποιαδήποτε σχέση, κάθε μορφής, αρκεί να περιέχει τις προϋποθέσεις γι’ ανθρώπινη επικοινωνία» είχε δηλώσει μιλώντας για το έργο ο κορυφαίος Μάνος Χατζηδάκις.

Το ομώνυμο φιλμ του Παντελή Βούλγαρη, περιλέμβανε στιγμιότυπα της ηχογράφησης του δίσκου και συνεντεύξεις των τραγουδιστών.


πηγή




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Μια ιδιαίτερη περίπτωση στην ελληνική μουσική σκηνή, μια φωνή που ηχεί εδώ και 50 χρόνια, σαν μουσική υπόκρουση, αναβαθμίζοντας την κουλτούρα του νεοέλληνα, είναι αυτή της Δήμητρας Γαλάνη που μας συστήνεται στο Μονόγραμμα.

Γεννήθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε σε μια συνοικία που είχε σπίτια με αυλές και κήπους, από δυο γονείς «αριστουργήματα» όπως τους χαρακτηρίζει. Ο πατέρας της υπάλληλος αλλά και τενόρος εξαιρετικές με μουσικές σπουδές, η μητέρα της αισθητικός, με λατρεία στις Καλές Τέχνες. Το μικρότερο παιδί, μιας μεγάλης και ευτυχισμένης οικογένειας, η Δήμητρα αναγνώρισε και καλλιέργησε πολύ νωρίς το ταλέντο της.

Στο απόηχο της δεκαετίας του '60 υπό την επήρεια της χρυσής εποχής του πολιτισμού στη χώρα μας, ξεκινάει το 1969 ερμηνεύοντας δύο τραγούδια στο «Ένα Χαμόγελο» των Δήμου Μούτση και του Νίκου Γκάτσου «στο καμένο ΡΕΞ τότε, βγαίνω και λέω δυο τραγούδια σπρωχτή στην σκηνή γιατί είχα τρακ και είχα κολλήσει…»

Ο Δήμος Μούτσης, «ήταν ο πρώτος άνθρωπος που πίστεψε στη φωνή μου» λέει. Παράλληλη ήταν και η γνωριμία με τον Νίκο Γκάτσο

Από την δεκαετία του 1970 μέχρι και την δεκαετία του 1980 οι μεγάλοι συνθέτες της εποχής, αναγνωρίζοντας την ιδιαιτερότητα και τη μουσικότητα της φωνής της, άρχισαν να γράφουν τραγούδια για εκείνη. Το εξηγεί: «Ίσως επειδή, τότε βασίλευε, η Βίκυ Μοσχολιού, ο Γρηγόρης ο Μπιθικώτσης, φωνές λαϊκές. Η δική μου φωνή, φέρει έναν πολιτισμό που δεν ακουμπάει κάπου, είναι μια αστική, μια φωνή μέσα από αστικό περιβάλλον – όχι μεγαλοαστικό μην μπερδευόμαστε – η οποία δεν μοιάζει με καμία. Δεν είχα πατήσει σε κάποια σχολή κι ήταν απλός ο λόγος. Εγώ άκουγα τα πάντα εκείνη την εποχή. Άκουγα κλασσική μουσική, ξένη μουσική, Νέο Κύμα, Σαββόπουλο, Αρλέτα. Επίσης Χατζιδάκι, Θεοδωράκη, Ξαρχάκο, Τσιτσάνη, αυτά τα πρόσωπα ήταν μέσα στο σπίτι μου, ήταν μέσα την παιδεία μου. Αυτήν τη μουσική ακούγαμε μέσα στο σπίτι μας, οπότε ήξερα πολύ καλά με ποιους ανθρώπους είχα να κάνω, όταν άρχισα να δουλεύω μαζί τους».


Ακολουθεί η συνεργασία με τον Σταύρο Ξαρχάκο, τον Γιάννη Σπανό αλλά και η μεγάλη στιγμή όπου ο Μάνος Χατζιδάκις την επιλέγει για να ερμηνεύσει τραγούδια του στην «Επιστροφή» και «Της γης το χρυσάφι» σε στίχους του Νίκου Γκάτσου.

Με τον Μίκη Θεοδωράκη κάνει τους «Χαιρετισμούς», με τον Μάνο Λοίζο «Για μια Μέρα ζωής».

Ο Άκης Πάνου την ακούει και λέει στον Τάκη Λαμπρόπουλο: «αυτή πρέπει να πει δημοτικά τραγούδια». Ο Βασίλης Δημητρίου τότε διασκευάζει κάποια δημοτικά τραγούδια και το πρώτο που λέει γίνεται τεράστια επιτυχία, είναι η «Μαρία με τα κίτρινα», με δημοτικούς στίχους, που τους διεκδικούν από την Ήπειρο μέχρι την Πελοπόννησο! Και η «Χαλασιά» βέβαια ένα τραγούδι Ηπειρώτικο από όπου και η καταγωγή της.

Τα τραγούδια που έγραψε ο Βασίλης Τσιτσάνης ειδικά για την φωνή της στους δίσκους «Σκοπευτήριο» και «Τα ωραία του Τσιτσάνη» θα μείνουν κλασικά στην ιστορία του τραγουδιού μας.




Παραγωγός Γιώργος Σγουράκης, σκηνοθεσία Χρίστος Ακρίδας, δημοσιογραφική επιμέλεια Ιωάννα Κολοβού, Αντώνης Εμιρζάς, φωτογραφία Μαίρη Γκόβα, ηχοληψία Λάμπρος Γόβατζης, μοντάζ Βαγγέλης Βασιλάκης, διεύθυνση παραγωγής Στέλιος Σγουράκης


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου