Articles by "Πρόσωπα"

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πρόσωπα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
 
Μια τεράστια προσωπικότητα μας τιμά με την παρουσία του και την διάλεξη που θα δώσει το προσεχές Σάββατο 22 Φεβρουαρίου στην Περαία.
Ο Νίκος Λυγερός έρχεται προσκεκλημένος της διεύθυνσης του 3ου Δημοτικού Σχολείου Περαίας και με την ευγενική υποστήριξη της Αντιδημαρχίας Τουρισμού, Αθλητισμού και Πολιτισμού του Δήμου Θερμαϊκού.


Διοργάνωση: 3ο Δημοτικό Σχολείο Περαίας
ΔΙΑΛΕΞΗ: «Η έξυπνη παιδεία ως εφαρμοσμένη διδασκαλία»
Ομιλητής: Νίκος Λυγερός, Στρατηγικός Αναλυτής
Σάββατο 22 Φεβρ. 2020 / 19:00
Αμφιθέατρο ΚΑΠΠΑ 2000, Περαία

Ο Νίκος Λυγερός παρότι ξεχωρίζει για 189 λόγους, πιστεύει ότι ο καθένας από μας είναι ένας κρίκος μιας αλυσίδας, άρα δεν είναι μοναδικός, αφού όλοι οι κρίκοι μοιάζουν, αλλά ουσιαστικός, γιατί όταν ένας κρίκος σπάσει τότε σπάει και η αλυσίδα.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Ο Νίκος Λυγερός γεννήθηκε το 1968 στο Βόλο. Είναι Έλληνας μαθηματικός, συγγραφέας, ποιητής, ζωγράφος, σκηνοθέτης, ασχολείται με τη μουσική, την κοινωνιολογία, την οικονομία, την αρχαιολογία, το μάνατζμεντ, τη στρατηγική και τη γεωπολιτική.
Είναι ο Έλληνας με τον υψηλότερο δείκτη νοημοσύνης (189 στην κλίμακα Standford-Binet)» και «ένας από τους 50 εξυπνότερους ανθρώπους στον κόσμο». H συγκεκριμένη τιμή IQ συναντάται σε 1 άνθρωπο ανά 80.000.000 (80 εκατομμύρια) ανθρώπους. Ενδεικτικά αναφέρουμε πως ο δείκτης νοημοσύνης του Albert Einstein υπολογίζεται στο 164. Το 189 IQ του κ. Λυγερού είναι σχεδόν διπλάσιο από ενός μέσου ανθρώπου.
Έχει ιδρύσει την οργάνωση "The Pi Society" (http://www.lygeros.org/PI.html) στην οποία για να εγγραφεί κάποιος πρέπει να έχει IQ 176 και πάνω.
Είναι μέλος της Mensa, η οποία έχει 100.000 μέλη ανά τον κόσμο, της Parssociety, μιας διεθνούς ολιγομελούς οργάνωσης μέλη της οποίας, σύμφωνα με το καταστατικό της, μπορούν να γίνουν μόνο άτομα με υψηλό δείκτη νοημοσύνης, αλλά και της Mega Foundation, κ.α.

Είναι επίσης δημιουργός δοκιμασιών νοημοσύνης μεγάλου εύρους, και ένα εκ των τεστ εισαγωγής στην Parssociety είναι σχεδιασμένο από τον ίδιο τον Ν. Λυγερό και είναι ευρέως διαθέσιμο στην προσωπική του ιστοσελίδα.

Είναι Στρατηγικός σύμβουλος, ερευνητής στο Πανεπιστήμιο της Λυών, επισκέπτης καθηγητής στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, όπου διδάσκει Θεωρία Παιγνίων και Νευροεπιστήμες, στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης (Παιδαγωγικό Τμήμα) όπου διδάσκει Θεωρία Ομάδων και Σημασιολογία, ειδικός σύμβουλος στη Σχολή Εθνικής Άμυνας, στην Αστυνομική Ακαδημία, στη Σχολή Πολεμικής Αεροπορίας, στη Σχολή Εθνικής Ασφάλειας και στη Σχολή Στρατολογικού, διερμηνέας-μεταφραστής στα γαλλικά δικαστήρια, επιστημονικός σύμβουλος του Υπουργείου Παιδείας και καθηγητής προικισμένων παιδιών και δημιουργός τεστ ευφυΐας.

Διακεκριμένος για την επικοινωνία που έχει με τα παιδιά, ειδικευμένος στην καθοδήγηση, τη συμβουλευτική αγωγή και τον επαγγελματικό προσανατολισμό μαθητών και γονιών, έχει συνεργαστεί με πολλά σχολεία στην Ελλάδα και στην Κύπρο.

Διδάσκει Σκηνοθεσία, Στρατηγική και Φιλοσοφία του Θεάτρου.
Ως ερευνητής κατέχει διάφορα παγκόσμια ρεκόρ στους τομείς της θεωρίας αριθμών και της συνδυαστικής.
Ανήκει στις ομάδες των ερευνητών που ανακάλυψαν το 1998, δέκα πρώτους διαδοχικούς αριθμούς σε αριθμητική πρόοδο και το 2010 την έκτη λύση της εξίσωσης τ(p) = 0 (mod p) (εξίσωση του Ramanujan, (Ραμανουτζάν) μέσω υπολογιστών).
Έχει ασχοληθεί εκτεταμένα με την ανάδειξη του έργου και της συμβολής του γένους Καραθεοδωρή και συγκεκριμένα του Κωνσταντίνου (μαθηματικός) και του Αλέξανδρου (διπλωμάτης) όντας επιστημονικός σύμβουλος του Συνδέσμου Φίλων Καραθεοδωρή.

Ο αγώνας του για την επίλυση του κυπριακού, ήταν ο λόγος που δημιούργησε το Ίδρυμα Αλτρουϊσμός στην Κύπρο, που προωθεί τις μαζικές προσφυγές κατά της Τουρκίας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Διάβασε το σχέδιο Ανάν των 10.000 σελίδων, εντόπισε επακριβώς τις αντιφάσεις και συνέταξε μια έκθεση, την οποία παρέδωσε στον πρόεδρο της Κύπρου Τάσσο Παπαδόπουλο, απ’ όπου φαινόταν ότι θα ερχόταν η απόρριψή του.

Είναι ένας εκ των τριών καθηγητών (Αντώνης Φώσκολος και Ηλίας Κονοφάος οι άλλοι δύο) που συνέταξαν ειδική έκθεση για τον ορυκτό πλούτο της χώρας.

Είναι μέλος της επιτροπής που επιμελείται μεταξύ άλλων την σύνταξη σχεδίου νόμου για τη θέσπιση της ΑΟΖ και στο οποίο θα αναφέρονται τα δικαιώματά μας για θέματα αλιείας, ορυκτού πλούτου, υδρογονανθράκων κλπ.
Αγωνίζεται για την ελληνική ΑΟΖ γιατί πιστεύει στην ύπαρξη μεγάλου υποθαλάσσιου πλούτου στη χώρα μας τα στοιχεία του οποίου είναι ικανά να προκαλέσουν ανατροπές-σοκ μετατρέποντας τη χώρα μας στον μεγαλύτερο «παίκτη» στην ενέργεια τα επόμενα πενήντα χρόνια.

Αγωνίζεται για τον ελληνικό ΖΕΟΛΙΘΟ γιατί πιστεύει πως και αυτός αποτελεί για την οικονομία μας ένα από τα στρατηγικά της αποθέματα ακριβώς όπως οι υδρογονάνθρακες και οι υδρίτες μεθανίου, η αξιοποίηση του οποίου θα ενισχύσει την αξιοπρέπεια των Ελλήνων.

Παίζει σκάκι από δύο ετών.
Στην προσωπική του ιστοσελίδα (Opus of N. Lygeros) υπάρχουν δεκάδες χιλιάδες κείμενα του ιδίου που περιλαμβάνουν άρθρα πάνω σε θέματα φιλοσοφίας, νοημοσύνης, εκπαίδευσης, μαθηματικών, φυσικής, μυθολογίας, θρησκείας, ιστορίας, αρχαιολογίας, κινηματογράφου, ζωγραφικής, μουσικής, πολιτικής, κοινωνιολογίας, στρατηγικής, management, οικονομίας, καθώς και άλλου είδους κείμενα όπως ποιήματα, ή λογοτεχνικά αποσπάσματα, στην Ελληνική, Γαλλική ή Αγγλική γλώσσα, αλλά και χιλιάδες σκίτσα ή πληρέστερα έργα ζωγραφικής, πολλά από τα οποία είναι αναφορές σε έργα των Λεονάρντο ντα Βίντσι, Βίνσεντ βαν Γκογκ, Σαλβαδόρ Νταλί, Πάμπλο Πικάσο, Έγκον Σίλε.

Συγγράμματα

ποιητικές συλλογές ("Πηγή ρωμιοσύνης'' (ISBN 960-7956-25-7), "Φωτεινή νοσταλγία", "Το χρώμα του αοράτου'' (ISBN 9963-596-80-0), "Le souvenir du dragon", "La croix du dragon (ISBN 978-2-916808-04-8)"), σενάρια ("Οι σκιές του Πύργου'' (ISBN 9963-8837-0-2), ''Στο σταυροδρόμι του γαλάζιου'' (ISBN 950-8184-55-X)), κωμωδίες ("Autoréférence", "Alter Ego", "Un Deux-pieces")δράματα ("Les demiurges", "Les chacals", "Les toques noires", "Les lumieres noires", "Dialogues oublies", "Ludwig", "Οι χορδές του χρόνου", "Cinq mouvements pour un silence," "L'homme qui n'existait pas", "Formidabiles Homines", "O άνθρωπος χωρίς όνειρα'' (ISBN 978-2-916808-07-9), τραγωδίες ("Ορέστης και Ηλέκτρα", "Αχιλλέας και Πενθεσύλια", "Οδυσσέας και Καλυψώ"), ορατόριο (Προμηθέας και Αθηνά (ISBN 9963-583-55-5)), όπερα (Ο Κένταυρος και ο Τιτάνας (ISBN 9963-583-61-X),

μυθιστορήματα (Le chevalier sans armure (ISBN 978-2-916808-14-7), La légende du chene azur et sang, "Τα τριάντα φιλιά του ήλιου") (ISBN 960-6653-05-6), διηγήματα (Les Caméléons, Les condamnés à vivre, Sous l’olivier, le soleil, Révolutions Humaines (1 mai 2007 ISBN 978-2-916808-02-4), Ο Δεκάλογος των Πρώτων (ISBN 978-9963-583-24-9) και δοκίμια (Structure elements of Hyper-structures (ISBN 960-88078-7-5), Leonardo da Vinci: Le génie universel Ignitions (1 septembre 2006, ISBN 978-2916808017), Νοητική Στρατηγική (ISBN 960-6653-12-9), Pensée stratégique européenne (Ignitions 1 mai 2007 ISBN 978-2916808031), Eléments de stratégie contemporaine (Ignitions (1 octobre 2007, ISBN 978-2916808055), Dignité humaine (Sigest 1 juillet 2006, ISBN 978-2951218796), Μαθηματικές Προκλήσεις (ISBN 2-916808-00-0), Κάτω από το βάρος ενός σταχυού (ISBN 978-2-916808-08-6), Le monde de Vincent(Ignitions 1 janvier 2009, ISBN 978-2916808093), Codex (ISBN 9789607182517), Νοητική Γεωστρατηγική) κ.ά

Ο Paul Thomsen, το στέλεχος 
του ΔΝΤ, δολοφόνος  της Ελλάδας, αποχωρεί με σύνταξη άνω των 18.000 δολαρίων. Συνέβαλε, μαζί με τους Γερμανούς ηγέτες, στο θάνατο χιλιάδων Ελλήνων που αυτοκτόνησαν και στην καταστροφή της ζωής εκατομμυρίων Ελλήνων. 
Περισσότεροι από τους μισούς Έλληνες συνταξιούχους ζουν σήμερα σε συντάξεις λιγότερων από 500 ευρώ, σε μια χώρα όπου οι τιμές είναι ίδιες με αυτές στη Γαλλία ή τη Γερμανία και το δίκτυο κοινωνικής προστασίας πολύ χειρότερα. 

Όλες οι εκτιμήσεις του Thomsen έχουν αποδειχθεί λανθασμένες. Στην πραγματικότητα, δεν ήταν λάθη, ήταν αναγκαία η συνέχιση του προγράμματος "εκτέλεσης" της Ελλάδας και του λαού της, από μια συμμαχία της «αυτοκρατορίας των οικονομικών» και των γερμανικών και άλλων ευρωπαϊκών ελίτ μέσω της ΕΕ, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ.

DK


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Ο Θάνος Μικρούτσικος, ο οποίος νοσηλεύεται τον τελευταίο ενάμιση μήνα, θέλησε να καθησυχάσει τους φίλους του και τα κατάφερε με μήνυμα στο facebook.

Είναι γνωστό ότι ο Θάνος Μικρούτσικος αντιμετωπίζει πρόβλημα υγείας. Είναι, επίσης, γνωστό ότι το αντιμετωπίζει μ' ένα εξαιρετικό θάρρος.

Το ίδιο κάνει και τον τελευταίο ενάμιση μήνα που νοσηλεύεται στο νοσοκομείο "μ' έναν ανόητο πυρετό που επιμένει" όπως χαρακτηριστικά τονίζει ο ίδιος.

Ο μουσικοσυνθέτης που μας έχει χαρίσει τόσα και τόσα μουσικά διαμάντια "εμφανίστηκε" στο facebook για να μας καθησυχάσει.

Ιδού, τι έγραψε: "Ποτέ δεν κρύφτηκα. Μηνύματα έρχονται από πολλούς φίλους που ρωτάνε για την κατάσταση της υγείας μου. Ενάμιση μήνα τώρα βρίσκομαι σ΄ ένα δωμάτιο του νοσοκομείου παλεύοντας μ΄ ένα ανόητο πυρετό που επιμένει. Σας γράφω σήμερα γιατί αισθάνομαι πιο δυνατός κι είμαι σίγουρος ότι θα σας συναντήσω σύντομα. “Το ζήτημα δεν είναι να είσαι αιχμάλωτος. Το να μην παραδίνεσαι αυτό είναι” που λέει και ο αγαπημένος μου Χικμέτ".



Κράτα γερά, Θάνο...

πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Πριν από χρόνια, η μικρή Ελενίτσα ξυπνούσε και αποκοιμιόταν παρακολουθώντας μια ταινία κινουμένων σχεδίων, που είχε κάνει αίσθηση, τότε, στο νηπιακό κοινό και όχι μόνο, τον «Ταρζάν». Είχε μάθει όλους τους διαλόγους, την μάγευαν οι πρωταγωνιστές και λάτρευε να βλέπει την βιντεοκασέτα και δυο και τρεις φορές την ημέρα! Τα Χριστούγεννα έφθασε για την Ελενίτσα ένα δώρο από τον «Αη Βασίλη», σε ένα εντυπωσιακό περιτύλιγμα. Όταν το άνοιξε έκανε πίσω τρομαγμένη, τοποθέτησε το δώρο απέναντι από το κρεβάτι της και στάθηκε να το μελετάει για ώρα απορημένη. Τι ήταν; Ένα πλαστικό ομοίωμα του cartoon «Ταρζάν»!

Από εκείνη την στιγμή δεν ξαναείδε την ταινία, ούτε ξαναμίλησε για Αη Βασίλη…

«Κατάλαβα τότε, πως και οι δύο δεν υπάρχουν» είπε η Ελενίτσα, χρόνια μετά.

Πόσοι παιδικοί μας ήρωες δεν υπήρξαν ποτέ, τελικά; Πόσες εμβληματικές προσωπικότητες, ήταν δημιούργημα φαντασίας; Ο Όμηρος επινόησε τον Οδυσσέα, ο Θερβάντες τον Δον Κιχώτη, ο Σαίξπηρ τον Άμλετ και η λίστα δεν έχει τέλος. Πόσες διδαχές δεν πήραμε από πρόσωπα φανταστικά ή πόσες φορές δεν επικαλεστήκαμε λόγια, που δεν ειπωθήκαν ποτέ από αυτόν που υποτίθεται ότι τα είπε; Δεκάδες! Οι Allan Lazar, Dan Karlan και Jeremy Salter, στο βιβλίο τους: «Τα 101 πιο σημαντικά πρόσωπα που δεν υπήρξαν ποτέ» έχουν συλλέξει χαρακτήρες δημοφιλείς και επιδραστικούς, που ουδέποτε υπήρξαν στην πραγματικότητα. Ανάμεσά τους και χαρακτήρες που δεν έχουν ανθρώπινη μορφή… Σταχυολογούμε και ξεχωρίζουμε «δέκα» τους οποίους παρουσιάζουμε.

Οδυσσέας: Αναζητώντας την «Ιθάκη»



Στο έπος του Ομήρου «Οδύσσεια», ο βασιλιάς της Ιθάκης έχει τον πρώτο λόγο, ενώ καθοριστικός είναι ο ρόλος του και στην «Ιλιάδα». Ο Οδυσσέας είναι το αρχέτυπο του πανούργου, του πονηρού, του ευφυή, του «πολυμήχανου». Το όνομα «Οδυσσεύς», προέρχεται από το ρήμα «ὀδύσσομαι» (οργίζομαι, μισώ κάποιον) και σημαίνει εξοργισμένος, αλλά και ο μισούμενος από τους θεούς, αυτός που έδωσε αφορμές δυσαρέσκειας. Σύμφωνα με τον Όμηρο το όνομα σημαίνει και «γιος της πέτρας». Ο Οδυσσέας μας δίδαξε το να μην σταματάμε ποτέ, όταν οι άλλοι έχουν καταθέσει όπλα και ψυχική δύναμη, μας έμαθε την τέχνη της επιβίωσης, μας πότισε με το ασίγαστο πάθος για ζωή. Το «νόστιμον ήμαρ», ο αυτοσκοπός και το ότι ο «Θαρσαλέος ανήρ εν πάσιν αμείνων», είναι κάποια από τα δεκάδες μηνύματα του θρυλικού βασιλιά της Ιθάκης, που γεννήθηκε στο νου του Ομήρου και μεγάλωσε στις ψυχές των ανθρώπων!


Αη Βασίλης: Χριστουγεννιάτικο παραμύθι



Ο Αη Βασίλης βασίζει το μύθο του στον Μέγα Βασίλειο, έναν από τους Τρεις Ιεράρχες, που έζησε στην Καππαδοκία και αφιέρωσε τη ζωή του σε φιλανθρωπίες και στη βοήθεια προς τον συνάνθρωπο. Στις μέρες μας εκτός από το «κόκκινο» της Coca Cola, συμβολίζει την κοινωνία της αφθονίας και την επιβράβευση των «καλών παιδιών»… Οι Δυτικοί όταν λένε Santa Claus εννοούν τον Άγιο Νικόλαο, που έχει υιοθετηθεί ως πολιούχος της Νέας Υόρκης. Στο σατυρικό έργο «Ιστορία της Νέας Υόρκης» του Ουάσιγκντον Ίρβινγκ, στις αρχές του 19ου αιώνα, γίνονται αρκετές αναφορές σε μια παραλλαγή του Αγίου Νικολάου, από όπου και μας προέκυψε η γνωστή καρικατούρα των Χριστουγέννων. Το 1823 το ποίημα του Κλέμεντ Κλαρκ Μουρ «Η νύχτα πριν από τα Χριστούγεννα», ανεβάζει στα ύψη τη δημοτικότητα του «Αη Βασίλη». Να σημειώσουμε πως ο Santa Claus, είναι ένας από τους ελάχιστους χαρακτήρες του δυτικού πολιτισμού, που… πέρασαν τα σύνορα των κομουνιστικών κρατών! Ίσως η κοινή λευκή γενειάδα του Καρλ Μαρξ να βοήθησε σ’ αυτό. Να σημειώσουμε ότι η αρχική φορεσιά του Αγ Βασίλη ήταν πράσινη, αλλά οι διαφημιστικές ανάγκες γνωστού αναψυκτικού την «έβαψαν» κόκκινη!

Ο «Santa Claus» ή «Father Christmas» των Άγγλων, ο «Περ Νοέλ» των Γάλλων, ο «Σίντερ-Κλάας» των Ολλανδών, ο «Βάιναχτσμαν» των Γερμανών, ο «Λαμ-Κουνγκ-Κουνγκ» (ο Καλός γερο-πατέρας) των Κινέζων, ο «Χοτέισο» των Ιαπώνων, «Babbo Natale» των Ιταλών και ο «Άγιος των Πάγων» των Ρώσων, είναι το ίδιο και το αυτό πρόσωπο, που όμως ουδέποτε υπήρξε επί Γης!

Τα παιδιά, όσο μεγαλώνουν, καταλαβαίνουν την απουσία του στρουμπουλού γέροντα και των ταράνδων του από τον κόσμο τους και καρτερούν κάτι πιο χειροπιαστό, όπως μιας «Black Friday» για παράδειγμα…


Ηρακλής: Για μιας γυναίκας τ’ άδικο…



Κυρίαρχος στην Ελληνική μυθολογία, ο Ηρακλής, ο γιος της θνητής Αλκμήνης και του πατέρα των Θεών Δία. Οι άθλοι του, πασίγνωστοι, η δύναμή του παροιμιώδης, όπως επίσης και το άδοξο τέλος του, που τον ανέβασε στο ουρανό: Ένας Κένταυρος, νικάει με την πανουργία του τον δυνατότερο των ανθρώπων με όχημα μια γυναίκα, τη σύζυγο του Ηρακλή τη Δηιάνειρα, που πίστεψε ότι ο χιτώνας της θα τον κάνει να την αγαπήσει για πάντα… Ηθικό δίδαγμα; Όσους άθλους και να κάνεις με τη γυναίκα δεν τα βγάζεις πέρα! Ο Ηρακλής Λατρεύτηκε σε όλη την Ελλάδα ως σύμβολο της μυϊκής και ηθικής δύναμης, ως σωτήρας κι ευεργέτης της ανθρωπότητας. Σήμερα ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης ( ο «Γηραιός») παλεύει να αποκτήσει το παλιό κλέος και τη ρώμη, ο «Ηρακλής τσέπης» (ο Ναΐμ Σουλεϊμάνογλου) έχει ταξιδέψει στους ουρανούς κι ο Ηρακλής Πουαρό κουράστηκε να λύνει τους γρίφους των ανθρώπινων εγκλημάτων και συντροφεύει τη μητέρα του Αγκάθα Κρίστι. Αυτά!


Άμλετ: Γεμάτος απορίες…



Κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας και ο πρίγκιπας της, Αμλετ, καλείται να το καθαρίσει… Η ιστορία του Δανού πρίγκιπα Άμλετ, που σχεδιάζει να εκδικηθεί τον βασιλιά θείο του για τη δολοφονία του πατέρα του, που ήταν στο θρόνο, είναι παλιά και προέρχεται από τον μεσαιωνικό μύθο του Άμλετ, που καταγράφεται στο βιβλίο Gesta Danorum, το 1200. Στο έργο αυτό βασίζονται και οι «Τραγικές Ιστορίες», που εξέδωσε ανάμεσα στα 1570-1576 ο Φρανσουά ντε Μπελφορέ, από το οποίο εμπνεύστηκε, όπως λέγεται, και ο Σαίξπηρ τον ήρωά του. Δολοπλοκίες, φόνοι με σπαθιά, φόνοι με δηλητήρια, φόνοι με υδράργυρο, φόνοι παντού. Αυτός είναι ο κόσμος του Αμλετ, που από τη σκέψη του Άγγλου ποιητή πέρασε στο χαρτί κι από εκεί στα θεατρικό σανίδι, όπου τον ενσάρκωσε υποδειγματικά ο Αλέξης Μινωτής εν Ελλάδι, αλλά και στον κινηματογράφο, όπου χάρισε το ένα και μοναδικό Όσκαρ Α’ ανδρικού ρόλου στον αξεπέραστο Λόρενς Ολίβιε! «Να ζει κανείς ή να μη ζει;». Ούτε ο Άμλετ μας απάντησε…


Δον Κιχώτης: Αγάπησε όχι αυτό που είσαι, αλλά αυτό που θα γίνεις



Ο ήρωας του Μιγκέλ ντε Θερβάντες, Δον Κιχώτης, μας δείχνει τις αρνητικές συνέπειες του να «πετάμε στα σύννεφα», του να ακολουθούμε έναν διαφορετικό τρόπο ζωής από αυτόν που μας επιβάλλει η πραγματικότητα και το πώς ένας έξυπνος άνθρωπος μπορεί να πέσει στην παγίδα των εμμονών του. Το μυθιστόρημα του Ισπανού συγγραφέα έχει επιλεγεί από ομάδα εκατό επιφανών συναδέλφων του ως το καλύτερο όλων των εποχών! Οι ιστορίες του ευφάνταστου ευπατρίδη από τη Μάντσα, είναι λίγο πολύ γνωστές. Το κοκκαλιάρικο άλογο ο Ροσινάντε, ο πιστός υπηρέτης του, Σάντσο Πάντσα, ο έρωτας της ζωής του η Δουλτσινέα, οι μάχες με τους ανεμόμυλους συνθέτουν το αριστούργημα της λογοτεχνείας, που ας σημειώσουμε είναι το πρώτο μυθιστόρημα που εκτυπώθηκε και εκδόθηκε σε δύο μέρη το 1605. Ο Δον Κιχώτης οδήγησε τον ποιητή Κώστα Ουράνη να του αφιερώσει ένα ποίημά του: «Ω ποιητή! παρόμοια στο διάβα σου οι κοινοί οι άνθρωποι χασκαρίζουνε. Άσε τους να γελάνε: οι Δον Κιχώτες παν μπροστά κι οι Σάντσοι ακολουθάνε!» και τον Κώστα Καρυωτάκη να απαντήσει: «Οι Δον Κιχώτες παν ομπρός και βλέπουνε ως την άκρη του κονταριού που κρέμασαν σημαία τους την Ιδέα»…

Ο Δον Κιχώτης μπορεί να μην πάτησε ποτέ τα χώματα τούτης της Γής, άφησε όμως πίσω του τη λέξη «δονκιχωτικός» που σημαίνει: η μανία να υπερασπίζεται κάποιος τους καταπιεσμένους, ματαιοπονώντας να προσπαθεί να κάνει τον κόσμο καλύτερο και να λειτουργεί σαν ήρωας, αλλά και ταυτόχρονα την ουτοπική στάση που χαρακτηρίζει έναν άνθρωπο ο οποίος υπερασπίζεται κάποιο ιδανικό με τρόπο που δείχνει ότι δεν έχει επαφή με την πραγματικότητα!


Κόμης Δράκουλας: Μια σφήνα στην καρδιά του μύθου…



Ο Ιρλανδός συγγραφέας Μπραμ Στόκερ είναι ο άνθρωπος που δημιούργησε ένα βαμπίρ, τον κόμη Δράκουλα, τα υπόλοιπα τα ανέλαβε ο κινηματογράφος… Ο Στόκερ εμπνεύστηκε το μυθιστόρημά του «Δράκουλας» από τον Βλαντ τον παλουκωτή. Ποιος ήταν ο Βλαντ; Γεννήθηκε το 1431 στην πόλη Σιγκισοάρα της Τρανσιλβανίας Ήταν πρίγκιπας της Βλαχίας, που έπειτα από πολλές περιπέτειες ήρθε σε ρήξη με τον σουλτάνο, Μωάμεθ Β’, που του παρήγγειλε να τον προσκυνήσει. Ο Βλαντ συνέλαβε και ανασκολόπισε τους δύο απεσταλμένους του σουλτάνου. Το Φεβρουάριο του 1462 εισέβαλε στην Οθωμανική επικράτεια, σφαγιάζοντας δεκάδες χιλιάδες Τούρκους και Βούλγαρους. Η φήμη του Βλαντ για τη σκληρότητα του, ενέπνευσαν τον Μπραμ Στόκερ το 1897. Το 1931 ο «Δράκουλας» ενσαρκώνεται από τον ηθοποιό Μπελα Λουγκόζι στην ταινία «Ο Κόμης Δράκουλας» (ο Λουγκόζι ζήτησε ως τελευταία επιθυμία του να ενταφιαστεί με το κοστούμι του Δράκουλα και τη μπέρτα του!) ακολουθούν ο Κρίστοφερ Λι, ο Φρανκ Λάνγκελα, ο Γκάρι Όλντμαν… Το μυθιστόρημα έγινε θρύλος, ο θρύλος ταινίες (περισσότερες από 250!) και οι ταινίες έκαναν χιλιάδες ανθρώπων να βγαίνουν από τις αίθουσες και να φοβούνται και τη σκιά τους…


Ταρζάν: You Jane;



Η προσωποποίηση της υπεροχής του ανθρώπινου είδους πάνω στα υπόλοιπα μέλη του ζωικού βασιλείου, αυτό είναι ο Ταρζάν, που εμπνεύστηκε και κατέγραψε στο χαρτί ο Έντγκαρ Ράις Μπάροουζ. Τι λέει η ιστορία; Μόνος επιζών έπειτα από ναυάγιο το 1888 στις ακτές της Αφρικής «υιοθετείται» από έναν θηλυκό γορίλα με το όνομα «Κάλα» (η κινηματογραφική εκδοχή και όχι η μυθιστορηματική). Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του, η ανώτερη ευφυΐα και οι αθλητικές του ικανότητες, του επιτρέπουν να ξεχωρίσει από τα άλλα αρσενικά μέλη του κοπαδιού και σύντομα αναλαμβάνει την αρχηγία τους. Τον ονομάζουν «Tarzan», που, στην πρωτόγονη διάλεκτό τους, σημαίνει «λευκό δέρμα». Η επαφή του, όμως, με κάποιους ανθρώπους που φτάνουν στην περιοχή του, μεταξύ των οποίων και η μετέπειτα σύντροφός του, Τζέιν (Jane Porter), τον οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η θέση του είναι κάπου αλλού. Στην ιστορία αυτή αρκετά μοιάζουν απίθανο να συμβούν, όμως δεν ήταν απίθανο για το Χόλυγουντ να θησαυρίσει εκμεταλλευόμενο την υπόθεση. Πρώτη ταινία το «Ο Ταρζάν και οι πίθηκοι» το 1918 και τελευταία το 2005 η ταινία κινουμένων σχεδίων «Ταρζάν 2 – Ο θρύλος ξεκινάει». Ο Ολυμπιονίκης Τζόνι Βάις Μίλερ ενσάρκωσε εντυπωσιακά τον ήρωα του Μπάροουζ. Το 1929 ακούστηκε για πρώτη φορά η κραυγή του Ταρζάν , που όμως θεωρήθηκε πολύ ανθρώπινη· την τελειοποίησε ο Βάις Μίλερ το 1932, εμπνεόμενος από τους λαρυγγισμούς των Γερμανών των Άλπεων.


Ροβινσώνας Κρούσος: Vive la revolution…



Ο Ντάνιελ Νταφό έγραψε το 1719 τον Ροβινσώνα Κρούσο και «έστρωσε το έδαφος για την Γαλλική και την Αμερικανική Επανάσταση, αλλάζοντας την ευρωπαϊκή νοοτροπία με κατεύθυνση την κυβέρνηση και την κοινωνία». Η περιπέτεια συναρπάζει και ταυτίζει τον αναγνώστη με την ανεξαρτησία. O Ζαν Ζακ Ρουσώ υποστηρίζει ότι το έργο του Νταφό, έδειξε ότι οι άνθρωποι μπορούν να συμπεριφέρονται καλά χωρίς την επίβλεψη μιας κυβέρνησης και ότι κάποιοι μη Χριστιανοί πρωτόγονοι είναι το ίδιο ηθικοί με τους Χριστιανούς. Το κρυφό μήνυμα του Ροβινσώνα Κρούσο για την αξία και την ισότητα των ανθρώπων ώθησε στη δημιουργία των λογοτεχνικών θερμοκηπίων όπου άνθισε η Γαλλική Επανάσταση του 1789 και γιατί όχι ήταν το πρώτο βήμα μέχρι την Επανάσταση του 1917 στη Ρωσία. Ποιος Τσε Γκεβάρα; Ο Ροβινσών Κρούσο!


Γουλιέλμος Τέλλος: Το μήλο της Ιστορίας



Στα τέλη του 13ου αιώνα γεννιέται από τον θρύλο ο Γουλιέλμος Τέλλος. Έντιμος και ανεξάρτητος, που αρνήθηκε να υποταχτεί στον δυνάστη της πατρίδας του, αντιστέκεται και οδηγεί τους Αυστριακούς στην αποχώρηση και τη γέννηση ενός έθνους, της Ελβετίας. Γνωστή η ιστορία του τοπικού κυβερνήτη Χέρμαν Γκέλερ που απαιτούσε οι υποτακτικοί του να χαιρετούν ένα καπέλο καρφωμένο σε ένα κοντάρι, σύμβολο της αυτοκρατορικής ισχύος, σε ένδειξη υποτέλειας στις αυστριακές αρχές. Ο Τέλλος αγνόησε τη διαταγή και για τιμωρία του υποχρεώθηκε (ως δεινός τοξοβόλος) να σκοπεύσει ένα μήλο, που θα ήταν τοποθετημένο στο κεφάλι του γιού του· το κατάφερε! Λίγες μέρες μετά το βέλος του θα σκότωνε τον σκληρό Γκέλερ δίνοντας το έναυσμα για επανάσταση και την ανεξαρτητοποίηση της Ελβετίας το 1315. Πολλοί θεωρούν ότι ο Γουλιέλμος Τέλλος ήταν πρόσωπο υπαρκτό και είναι θεμιτό να το πιστεύουν όταν στον τόπο όπου είχαν δέσει τον γιό του υπάρχει αναμνηστική πλακέτα και εκεί όπου στάθηκε ο θρυλικός τοξοβόλος έχει αναγερθεί άγαλμα σε φυσικό μέγεθος! Επίσης υπάρχει στο μουσείο όπλων στη Ζυρίχη η βαλλίστρα που χρησιμοποιήθηκε για το κατόρθωμα! Η χώρα των τραπεζών, του τυριού, των ρολογιών και της σοκολάτας δεν έχει ένδοξο παρελθόν κι όταν ένας πλούσιος τόπος δεν διαθέτει Ιστορία, απλά την φτιάχνει μόνος του!


Ρομπέν των δασών: Οι πλούσιοι παραμένουν πλούσιοι…



Ο πρώτος συγγραφέας που αναφέρεται στον Ρομπέν των Δασών είναι ο Ουίλιαμ Λάνγκλαντ το 1377 στο ποίημα «Πάιερς ο Ζευγάς», όμως από το 1261 και μετά το όνομα Robinhood ή Robehod εμφανίζεται σε αρκετές δίκες στην Αγγλία κι αποδίδεται σε κάποιον φυγά ή παράνομο. Από τότε άρχισε γενιά με τη γενιά να μεγαλώνει ο μύθος του καλού ανθρώπου που κλέβει τους πλούσιους και δίνει στους φτωχούς. Η φαντασία που απλώνεται σαν ομίχλη στο πέρασμα των χρόνων, παρουσιάζει διάφορες εκδοχές για τον Ρομπέν. Ο Ρομπέν των Δασών λέγεται πως ήταν ο ευγενής κόμης Ρόμπιν του Λόξλεϊ, τη γη του οποίου καταχράστηκαν άπληστοι άνθρωποι της εκκλησίας. Όλες οι ιστορίες έχουν δυο κοινά χαρακτηριστικά: τη λαθροθηρία στα βασιλικά δάση και τον κακό σερίφη. Ανυπότακτος ο Ρομπέν των Δασών, συμβολίζει την αέναη πάλη του καταπιεσμένου κόντρα στην εξουσία. Και στην περίπτωση του Ρομπέν, ο μύθος του απογειώθηκε, όταν πέρασε στη μεγάλη οθόνη. Το 1938 ο Έρολ Φλιν ενσαρκώνει τον απόλυτο «Robin Hood» και του δίνει επικές διαστάσεις. Η λαίδη Μάριον, ο κακός σερίφης του Νότιγχαμ, ο Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος είναι μερικά από τα πρόσωπα, άλλα φανταστικά άλλα υπαρκτά, που συνοδεύουν τον μύθο του Ρομπέν των Δασών.

Πραγματικό ή φανταστικό, υπαρκτό ή ανύπαρκτο, πάντα οι γοητευτικές ιστορίες θα φωτίζουν τις νύχτες των ανθρώπων που αναζητούν ήρωες να τους αποκοιμίζουν, μέχρι να ξυπνήσουν ξανά στην πεζή τους πραγματικότητα. Καλή νύχτα!

_______________________

*** Το κείμενο βασίστηκε στην ιδέα και σε στοιχεία του βιβλίου «ΤΑ 101 ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΑΝ ΠΟΤΕ» – Εκδόσεις: Intro books

Πηγή: .ethnos.gr, το είδαμε εδώ



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο Παύλος Μελάς γεννήθηκε στις 29 Μαρτίου του 1870 στη Μασσαλία, όπου ο πατέρας του Μιχαήλ Μελάς (1833-1897) δραστηριοποιούταν ως έμπορος. Το 1886 εισήλθε στη Σχολή Ευελπίδων και εξήλθε ως ανθυπολοχαγός του Πυροβολικού στις 8 Αυγούστου του 1891. Τον επόμενο χρόνο νυμφεύτηκε τη Ναταλία Δραγούμη (1872-1973), κόρη του τραπεζίτη και πολιτικού Στέφανου Δραγούμη, με την οποία απέκτησε δύο παιδιά, τον στρατιωτικό Μιχαήλ Μελά (1894-1950) και τη χημικό Ζωή Μελά - Ιωαννίδη (1898-1996).

Υπήρξε δραστήριο μέλος της Εθνικής Εταιρείας, μιας μυστικής οργάνωσης, που είχε ως σκοπό την αναζωπύρωση του εθνικού φρονήματος και την απελευθέρωση των υπόδουλων Ελλήνων με κάθε θυσία, και έπαιξε αρνητικό ρόλο στον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897. Με την έκρηξη του πολέμου μάχεται στα μέτωπα της Θεσσαλίας, ως διοικητής ουλαμού της 2ης Πεδινής Πυροβολαρχίας. Είναι αισιόδοξος για την έκβασή του, ώστε γράφει στους γονείς του: «...Αν ο θεός μας βοηθήση ολίγον, σύντομα θα λάβετε γράμμα μου από την Θεσσαλονίκην. ΄Ώστε θάρρος, αγαπητοί μου γονείς, θάρρος και πεποίθησιν· διότι και αν φέρη ο διάβολος, να νικηθώμεν, θα νικηθώμεν παλικαρίσια...». Δέκα μέρες αργότερα, η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί τον απογοητεύει και τον αηδιάζει. «Οι ηλίθιοι που φωνάζουν εναντίον του (εννοεί τον διάδοχο Κωνσταντίνο) έπρεπε να είναι εις την Λάρισσαν την επαύριο, της ατίμου, ατίμου, ατίμου φυγής μας, δια να ιδούν την κατάστασιν του στρατού και ν’ αντιληφθούν αν ήτο δυνατόν να κάμη μαζί του ένα βήμα προς τα εμπρός...» γράφει εκ νέου στους γονείς του.

Στις αρχές του 20ου αιώνα τον απασχολεί έντονα η κατάσταση στην τουρκοκρατούμενη Μακεδονία και τον ανησυχεί η δράση των κομιτατζήδων, που επιδιώκουν την προσάρτηση της Μακεδονίας στη Βουλγαρία. Τον επηρεάζει έντονα ο Μακεδόνας πεθερός του Στέφανος Δραγούμης, ενώ έχει πληροφόρηση από πρώτο χέρι από τον αδελφό της γυναίκας του Ίωνα Δραγούμη, που υπηρετεί ως υποπρόξενος στο Μοναστήρι (σημερινή Μπίτολα ΠΓΔΜ).

Τον Φεβρουάριο του 1904, μαζί με άλλους τρεις αξιωματικούς, τους λογαχούς Αλέξανδρο Κοντούλη και Αναστάσιο Παπούλα και τον ανθυπολοχαγό Γεώργιο Κολοκοτρώνη, συμμετέχει σε μυστική αποστολή στη Μακεδονία με το ψευδώνυμο Μίκης Ζέζας (Μίκης, από το όνομα του γιου του Μιχαήλ, που τον φωνάζουν χαϊδευτικά Μίκη και Ζέζας, από το όνομα της κόρης του Ζωής, που τη φωνάζουν χαϊδευτικά Ζέζα), κατόπιν εντολής της κυβέρνησης Θεοτόκη. Η ομάδα των τεσσάρων αξιωματικών, συνοδευόμενη από μακεδόνες αγωνιστές, δραστηριοποιήθηκε στη δυτική Μακεδονία, αλλά οι κινήσεις της έγιναν αντιληπτές από τους Τούρκους, οι οποίοι ζήτησαν από την ελληνική κυβέρνηση την ανάκλησή τους. Έτσι, ο Μελάς μαζί με τους τρεις άλλους αξιωματικούς επέστρεψαν στην Αθήνα στις 29 Μαρτίου.

Τον Ιούλιο, ενώ υπηρετούσε στη Σχολή Ευελπίδων, ζήτησε 20ήμερη άδεια και έκανε ένα δεύτερο ταξίδι στη Μακεδονία. Στο πλαστό διαβατήριό του αναγραφόταν το όνομα Πέτρος Δέδες και ως επάγγελμα δήλωνε ζωέμπορος. Μόλις έφθασε στην Κοζάνη συναντήθηκε με το ντόπιο ελληνικό στοιχείο και αποφασίστηκε η συγκρότηση ενόπλων σωμάτων με τη στρατολόγηση ανδρών από τις γύρω περιοχές και η ανάληψη άμεσης δράσης στη Δυτική Μακεδονία. Επέστρεψε στην Αθήνα στις 3 Αυγούστου γεμάτος αισιοδοξία για την έκβαση του Αγώνα.

Μετά από 15 ημέρες ζήτησε κι έλαβε τετράμηνη άδεια από το στράτευμα για να αναλάβει επίσημα την αρχηγία του Μακεδονικού Αγώνα στην περιοχή της Καστοριάς και του Μοναστηρίου, κατόπιν υπόδειξης του Μακεδονικού Κομιτάτου. Λίγο πριν από την αναχώρησή του εξομολογείτο στη γυναίκα του: «...Αισθάνομαι πολύ, ο δυστυχής, την ευτυχίαν που αφήνω· αισθάνομαι ότι μ’ όλον τον ανήσυχον και νευρικόν χαρακτήραν μου ο βίος ο οποίος μου αρμόζει περισσότερον είναι ο ήσυχος και ο οικογενειακός. Αλλ’ από τινος δεν ηξεύρω τι έπαθα· έγινα όργανον δυνάμεως πολύ μεγάλης, ως φαίνεται, αφού έχει την ισχύν να κατασιγάση όλα τ’ αλλα αισθήματά μου και να με ωθή διαρκώς προς την Μακεδονίαν». Και από τη Λάρισα συμπλήρωνε με νέο γράμμα προς την σύζυγό του, ωσάν να προαισθανόταν το τέλος του: «...Αναλαμβάνω αυτόν τον αγώνα με όλη μου την ψυχήν και με την ιδέαν, ότι είμαι υποχρεωμένος να τον αναλάβω. Είχα και εγώ την ακράδαντον πεποίθησιν, ότι δυνάμεθα να εργασθώμεν εν Μακεδονία και να σώσωμεν πολλά πράγματα. Έχων δε την πεποίθησιν ταύτην, έχω και υπέρτατον καθήκον να θυσιάσω το παν όπως πείσω την Κυβέρνησιν και την κοινήν γνώμην περί τούτου...».

Στις 28 Αυγούστου ο Καπετάν Μίκης Ζέζας διέβη τα σύνορα, συνοδευόμενος από αρκετούς Μακεδόνες, Λάκωνες και Κρήτες, και στα μέσα Σεπτεμβρίου στρατοπέδευσε στην περιοχή της Καστοριάς. Στις 13 Οκτωβρίου του 1904 εισήλθε στο χωριό Στάτιστα για να αναπαυτεί αυτός και οι άνδρες του. Όμως, ο Βούλγαρος αρχικομιτατζής Μήτρος Βλάχος, προκειμένου να τον βγάλει από τη μέση, ειδοποίησε τις οθωμανικές αρχές. Επί τόπου κατέφθασε ισχυρό στρατιωτικό απόσπασμα, αποτελούμενο από 150 άνδρες και στη συμπλοκή που ακολούθησε, ο Παύλος Μελάς τραυματίστηκε σοβαρά στην οσφυϊκή χώρα και μετά από μισή ώρα άφησε την τελευταία του πνοή.

Το κεφάλι του αποκόπηκε από τους συμπολεμιστές του και τάφηκε στο ναό της Αγίας Παρασκευής στο Πισοδέρι. Το σώμα του παραδόθηκε από τις οθωμανικές αρχές στον μητροπολίτη Καστοριάς Γερμανό (Καραβαγγέλη) και τάφηκε στον βυζαντινό ναό των Ταξιαρχών στην Καστοριά, όπου αναπαύεται και η κάρά του από το 1950. Στον ίδιο ναό έχει ταφεί και η σύζυγός του Ναταλία, κατ’ επιθυμίαν της.

Ο θάνατος του Παύλου Μελά έγινε γνωστός στην Αθήνα στις 18 Οκτωβρίου και συγκλόνισε την κοινή γνώμη, λόγω του ακέραιου και αγνού χαρακτήρα του ανδρός, αλλά και του γνωστού ονόματος της οικογένειάς του, που είχε μεγάλους δεσμούς με τη Μακεδονία και την κοινωνία των Αθηνών. Η θυσία του σηματοδότησε την ουσιαστική έναρξη του Μακεδονικού Αγώνα, που κορυφώθηκε με τους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912-1913.

πηγή 



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Στην εποχή όπου οι πολίτες δεν πρέπει να έχουν γνώση, σκέψη και άποψη, στην εποχή όπου η ενημέρωση γίνεται ελεγχόμενη και οι πολίτες αντιμετωπίζονται σαν μια αγέλη που πρέπει να ακολουθεί μια και μόνο κατεύθυνση, στην εποχή όπου οι λέξεις από τη συστηματική διαστρέβλωση έχουν χάσει το νόημα τους… εμφανίζονται από το πουθενά, ολοένα και συχνότερα, από Μηχανής Θεοί – επικοινωνιακά κατασκευάσματα.

Με τη βοήθεια των ΜΜΕ, καταφέρνουν η υποτιθέμενη δράση τους ή το υποτιθέμενο έργο τους, που στην ουσία είναι φούμαρα, να μονοπωλούν την επικαιρότητα. Μια τακτική, που συνίσταται στο να αποσπά την προσοχή της κοινής γνώμης από αποτυχημένες αντιλαϊκές πολιτικές, συρρίκνωση κοινωνικών κεκτημένων, αδικαιολόγητους πολέμους και αιματοχυσίες όπως σε Υεμένη, Ιράκ, Αφγανιστάν, Συρία, Λιβύη κ. αλλού, ανυπολόγιστες οικολογικές καταστροφές, όπως είναι η εντατική καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος του Αμαζονίου, εργασιακή εκμετάλλευση κ. άλλα εξίσου σημαντικά και σοβαρά ζητήματα.
Μια απ’ αυτές της ιέρειες της σύγχρονης προσωπολατρίας που επιβάλλεται, είναι και η 16χρονη Γκρέτα Τούνμπεργκ από τη Σουηδία, που εμφανίστηκε από το πουθενά τον Αύγουστο του 2018, διοργανώνοντας αποχή από το σχολεία της χώρας της κάθε Παρασκευή, με αίτημα την ενίσχυση των δράσεων για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Μια κινητοποίηση που πήρε αμέσως παγκόσμιες διαστάσεις και αστραπιαία το άγνωστο κορίτσι από τη Σουηδία, ανακηρύχθηκε χωρίς δεύτερη σκέψη, από πολιτικούς, κυβερνήσεις, ΜΚΟ, επιχειρηματίες, ΜΜΕ, διαδίκτυο, βιομηχανία του θεάματος κ.τ.λ. παγκόσμιο σύμβολο καταπολέμησης της κλιματική αλλαγής, ενώ είναι υποψήφια για το Νόμπελ Ειρήνης!
Όλα καλά μέχρι εδώ, αν δεν είχαμε να κάνουμε με μια φούσκα. Με ένα καλοφτιαγμένο παραμύθι, με μια αναποτελεσματική κινητοποίηση, μια ανώδυνη επανάσταση με αερολογίες, καθώς εκείνοι που με τη βοήθεια των «δορυφόρων» τους υποστηρίζουν, προωθούν και εξυμνούν στα μάτια του πλήθους-αγέλης τη νεαρή Σουηδέζα και τον επιλεκτικό ακτιβισμό, είναι εκείνοι που καταστρέφουν πρώτοι το περιβάλλον και προκαλούν την κλιματική αλλαγή, στο όνομα των πολυπόθητων «επενδύσεων» και του άκρατου κέρδους.
Αλήθεια, τι τύχη παγκόσμιας προβολής και αποδοχής θα είχε η Γκρέτα, αν για παράδειγμα καταπιανόταν με την καταστροφική επένδυση για το περιβάλλον στις Σκουριές; Τι τύχη δημοσιότητας θα είχαν ο Α ή ο Ψ, που ασχολούνται με τις αιτίες της προσφυγιάς και το δράμα των χιλιάδων μεταναστών που πνίγονται καθημερινά στη Μεσόγειο; Αν διαμαρτύρονταν για την οικονομική εξαθλίωση και τον εργασιακό μεσαίωνα, ο οποίος επιβάλλεται απανταχού στον πλανήτη, εις το όνομα μιας επαναλαμβανόμενης και ατελείωτης οικονομικής κρίσης; Αν καταπιάνονταν με το γεγονός ότι οι φτωχοί γίνονται φτωχότεροι και οι πλούσιοι πλουσιότεροι; Απολύτως καμία! Θα τη δαιμονοποιούσαν, θα την αποδομούσαν, θα την κατηγορούσαν για λαϊκίστρια, για ακροδεξιά, για ακροαριστερή, ταραχοποιό, τρελή για δέσιμο κι άλλα «κόσμια».
Το κατασκεύασμα «Γκρέτα»: «Δεν θέλω να είστε απελπισμένοι, θέλω να πανικοβληθείτε. Θέλω να αισθανθείτε τον φόβο μου και να ενεργήσετε σαν να καιγόταν το σπίτι σας», ήταν το απόσπασμα της τελευταίας ομιλίας της 16χρονης στην Ευρωβουλή που «συγκλόνισε», σύμφωνα με τα κλισέ της μηντιακής υπερβολής και του πρόσκαιρου εντυπωσιασμού. Πίσω από την ρητορική του φόβου και της καταστροφολογίας, ο «δημιουργός» της Γκρέτας είναι ένας πανίσχυρος και πασίγνωστος σουηδός δημοσιοσχετίστας – επικοινωνιολόγος, ο Ιγκμάρ Ρεντζόχ, στον οποίο ανήκει η διαδικτυακή start-up «We Don’t Have Time». Το παρασκήνιο του παραμυθιού «Γκρέτα» που δημιούργησε είναι λιγότερο όμορφο, αλλά ιδιαίτερα ενδιαφέρον.


Σύμφωνα με την δημοσιογραφική έρευνα καταξιωμένων δημοσιογράφων όπως είναι ο Σουηδός Αντρέας Ενρικσον, όλα είχαν προγραμματιστεί εκ των προτέρων, ώστε η έφηβη ακτιβίστρια που πάσχει από το σύνδρομο Ασπέργκερ, να μετατραπεί σε χρόνο dt σε διεθνή ηρωίδα. Η όμορφη ιστορία της ξεκινά στις 20 Αυγούστου του 2018, όταν ο Ρέντζοχ τη «συναντά» μπροστά από το σουηδικό Κοινοβούλιο όπου διαμαρτύρεται για την κλιματική αλλαγή. Λίγα λεπτά αργότερα, ο επικοινωνιολόγος δημοσιεύει μια συγκινητική ανάρτηση στη σελίδα του στο Facebook. Πρόκειται για την 1η μέρα απεργίας της 16χρονης. Στις 24 Αυγούστου, δηλαδή 4 μέρες αργότερα, κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία όλης της χώρας, μια αυτοβιογραφία που εμπλέκει την οικογενειακή κρίση με την κλιματική αλλαγή και είναι γραμμένο από τη Γκρέτα, τη μητέρα, τον πατέρα και την αδερφή της. Οι γονείς της είναι διάσημοι καλλιτέχνες, αλλά όχι η νεαρή ακτιβίστρια. Στην πραγματικότητα οι γονείς της γνώριζαν ήδη τον Ιγκμαρ Ρέντζοχ, με τον οποίο συμμετείχαν σε συνέδριο για το κλίμα στις 4 Μαΐου του 2018.
Κατά συνέπεια η πρώτη συνάντηση του Ρέντζοχ με την Γκρέτα, στο πεζοδρόμιο μπροστά από το σουηδικό Κοινοβούλιο, μόνο κατά τύχη δεν έγινε. Ούτε και το πρώτο άρθρο που δημοσιεύτηκε στην Aftonbladet, την μεγαλύτερη σε κυκλοφορία εφημερίδα της Σουηδία, λίγες ώρες μετά την ανάρτηση του επικοινωνιολόγου στο FB για την 16χρονη. Την ίδια ώρα αποκαλύφθηκε πως σύμβουλος του ιδρύματος που διαχειρίζεται την διαδικτυακή start-up του Ρέντζοχ, είναι η νεαρή ακτιβίστρια. Μεγαλομέτοχοι της “We Don’t Have Time, είναι δυο πανίσχυρες οικογένειες δισεκατομμυριούχων της Σουηδίας, που δεν έχουν καμία σχέση με την οικολογία και την κλιματική αλλαγή. Ασχολούνται με τα χρηματοοικονομικά και είναι μεγαλοεπενδυτές. Μάλιστα προσέλαβαν τον Ρέντζοχ, σε think tank που δημιούργησαν, το οποίο ασχολείται με τα θέματα της πράσινης ανάπτυξης, την κυκλική οικονομία, αλλά ως επί το πλείστον με το «Greenwashing». Το «Greenwashing» δεν είναι τίποτα άλλο από την οικολογική εξαπάτηση των καταναλωτών. Είναι η προσπάθεια αύξησης των πωλήσεων ή η βελτίωση της εικόνας μιας επιχείρησης, μέσω της παραπλανητικής προβολής, με δήθεν οικολογικά χαρακτηριστικά.
Πολλές επιχειρήσεις, όπως είναι οι πετρελαϊκές ή που πουλάνε ανεμογεννήτριες, θερμοσυσσωρευτές, κατασκευάζουν πυρηνικά εργοστάσια κ.άλλα, προσπαθούν να πείσουν ότι είναι περιβαλλοντικά υπεύθυνες, ενώ στην πραγματικότητα κάνουν Greenwashing, παραπλανούν δηλαδή συστηματικά τους καταναλωτές, σχετικά με τις περιβαλλοντικές πρακτικές τους, τις περιβαλλοντικές ευαισθησίες τους ή τα περιβαλλοντικά πλεονεκτήματα των προϊόντων ή των υπηρεσιών τους. Κατά συνέπεια η Γκρέτα Τούνμπεργκ, ίσως εν αγνοία της, υπηρετεί και συμβουλεύει αυτούς που επικρίνει κι όχι μόνο. To «πράσινο ξέπλυμα», επιτρέπει τη συνεχή αναζωογόνηση του καπιταλισμού και την ευημερία των λόμπι για την προώθηση της πράσινης ανάπτυξης, όπου επί του παρόντος η πραγματικότητα είναι άλλη από την προτεινόμενη. Λόγω της αδυναμίας αντικατάστασης των παραδοσιακών πηγών ενέργειας, μέχρι σήμερα δεν έχει βρεθεί καμία αποτελεσματική και βιώσιμη λύση αποθήκευσης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.
Τέλος, όπως αποκαλύφθηκε τις τελευταίες ώρες, το υπερατλαντικό ταξίδι της 16χρονης ακτιβίστριας με αγωνιστικό ιστιοφόρο προς τις ΗΠΑ, για να έχει μηδενικό ανθρακικό αποτύπωμα, μόνο οικολογικό…δεν είναι! Για την επιστροφή του ιστιοφόρου στην Ευρώπη, θα πετάξουν ως τη Νέα Υόρκη πέντε μέλη του πληρώματος, ενώ ο γερμανός σκίπερ, Μπορις Χερμαν που συνοδεύει την 16χρονη θα πάρει κι αυτός το αεροπλάνο. Όπως σημειώνει η γερμανική εφημερίδα TAZ, το ταξίδι της Γρκέτα Τούνμπεργκ στη Νέα Υορκη, με σκοπό να πάρει μέρος σε διάσκεψη του ΟΗΕ για το κλίμα, θα επιβαρύνει τελικά περισσότερο το περιβάλλον, απ’ ό,τι αν η νεαρή ακτιβίστρια και ο πατέρας της, πετούσαν τελικά με το αεροπλάνο!


πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Χθες 18 Σεπτεμβρίου συμπληρώθηκαν έξι χρόνια από τη  δολοφονία του Παύλου Φύσσα. 
Ο Αλμπέρ Καμί στο βιβλίο του ‘Η Πανούκλα’ γράφει για τον φασισμό:

 «Ο γιατρός Ριε γνώριζε αυτό που το χαρούμενο πλήθος αγνοούσε: ο βάκιλος της πανούκλας ούτε πεθαίνει, ούτε εξαφανίζεται ποτέ.
 
Επιβιώνει για δεκάδες χρόνια κρυμμένος σε έπιπλα και σε σεντόνια κι αθέατος περιμένει υπομονετικά στα δωμάτια και στα υπόγεια. 
Μέχρι τη μέρα που η πανούκλα θα ξυπνήσει τους αρουραίους της και θα τους στείλει να ψοφήσουν μέσα σε μιαν ευτυχισμένη πόλη.»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Στα 40 χρόνια της ζωής του, ο Θανάσης Κλάρας, όπως ήταν το πραγματικό του όνομα, φυλακίστηκε, εξορίστηκε, πολέμησε κι έμεινε στην ιστορία για την αντιστασιακή του δράση.

Ηγετική και συνάμα τραγική μορφή της Εθνικής Αντίστασης κατά την περίοδο της γερμανοϊταλικής κατοχής, υποστράτηγος του ΕΛΑΣ και σημαίνον στέλεχος του κομμουνιστικού κινήματος στην Ελλάδα.

Ο Αθανάσιος Κλάρας, όπως ήταν το πραγματικό του όνομα, γεννήθηκε στις 27 Αυγούστου 1905 στη Λαμία. Ο πατέρας του Δημήτριος ήταν δικηγόρος και η μητέρα του Αγλαΐα Ζέρβα καταγόταν από οικογένεια συμβολαιογράφου και πιθανώς να είχε μακρινή συγγένεια με τον Ναπολέοντα Ζέρβα, τον ορκισμένο εχθρό του κατά τη διάρκεια της Κατοχής. Ο αδελφός του ήταν ο διακεκριμένος δημοσιογράφος Μπάμπης Κλάρας (1910-1987).

Σε ηλικία 14 ετών αποβλήθηκε από το Γυμνάσιο λόγω κακής διαγωγής και γράφτηκε στην Αβερώφειο Γεωργική Σχολή της Λάρισας, από την οποία αποφοίτησε το 1922. Μετά από μία σύντομη καριέρα δημοσίου υπαλλήλου στη Δράμα και τα Τρίκαλα, κατέβηκε στην Αθήνα το 1924, οπότε και εντάχθηκε στην κομμουνιστική νεολαία και κατόπιν στο ΚΚΕ.

Το 1925 κλήθηκε να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία και λόγω των γνώσεών του έγινε δεκανέας Πυροβολικού. Μόλις έγινε γνωστή η κομμουνιστική του δράση καθαιρέθηκε και στάλθηκε σε μονάδα ανεπιθυμήτων στο Καλπάκι. Μετά την απόλυσή του αφοσιώθηκε ψυχή τε και σώματι στον αγώνα για τη διάδοση των αρχών του κομμουνισμού με το ψευδώνυμο «Μιζέριας».

Φυλακίστηκε επανειλημμένα και εξορίστηκε πολλές φορές έως το 1940 για την πολιτική του δράση. Το 1936 καταδικάστηκε σε τετραετή φυλάκιση από τη δικτατορία Μεταξά για παράβαση το νόμου 117/36 «Περί μέτρων προς καταπολέμησιν του κομμουνισμού και των εκ τούτου συνεπειών». Τον Ιούλιο του 1939 αποφυλακίστηκε από τις φυλακές της Κερκυρας, αφού προηγουμένως είχε υπογράψει «δήλωση μετανοίας», αποκηρύσσοντας τον κομουνισμό και το ΚΚΕ, ενέργεια ατιμωτική για ένα κομμουνιστή, που θα τον ακολουθούσε σε όλη του τη ζωή.

Κατά τη διάρκεια του Ελληνοϊταλικού πολέμου υπηρέτησε στη Μακεδονία ως στρατιώτης του πυροβολικού στο 3ο Σύνταγμα. Μετά την κατάρρευση του μετώπου επέστρεψε στην Αθήνα.



Στην αντίσταση

Η αντιστασιακή δράση του άρχισε τον Μάιο του 1942, όταν συγκρότησε ομάδα από 15 άνδρες και άρχισε τον αγώνα από το χωριό Δομνίστα της Ευρυτανίας στις 7 Ιουνίου, όπου διακήρυξε πως ο αγώνας γίνεται και κατά των ντόπιων συνεργατών του κατακτητή. Την περίοδο εκείνη απέκτησε και το ψευδώνυμο Άρης Βελουχιώτης, από τον Άρη, τον θεό του πολέμου και το βουνό Βελούχι (Τυμφρηστός η επίσημη ονομασία του).

Με τις πρώτες του πράξεις έχει δημιουργήσει την εικόνα του σκληρού, μα δίκαιου τιμωρού των προδοτών, όπως έλεγε, του έθνους. Στις 9 Ιουνίου, επιτέθηκε με τους άνδρες του στο τσιφλίκι του Μαραθέα, στο Νέο Μοναστήρι Δομοκού. Ο Μαραθέας είχε τη φήμη σκληρού τσιφλικά και συνεργάτη των Ιταλών. Σε πρόσφατη αναταραχή, που δημιουργήθηκε από τους κολίγους που δούλευαν για λογαριασμό του, κάλεσε τους ιταλούς φίλους του και σκότωσαν δέκα από αυτούς, χωρίς άλλη διαδικασία. Οι ένοπλοι αντάρτες σκότωσαν το Μαραθέα και πήραν τα παιδιά του ως ομήρους. Η πρωτοβουλία αυτή του Άρη που θεωρήθηκε από πολλούς ακραία, αντιμετωπίστηκε από τους κατοίκους της περιοχής μάλλον με θετικό τρόπο.

Στις 9 Σεπτεμβρίου 1942 το τμήμα του Άρη δίνει την πρώτη μάχη στη χαράδρα της Ρεκάς στην Γκιώνα κατά ιταλικού αποσπάσματος και στις 29 Οκτωβρίου αντιμετωπίζει με επιτυχία ένα ιταλικό λόχο στο Κρίκελο της Ευρυτανίας. Η φήμη του εδραιώθηκε μετά την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου (25-26 Νοεμβρίου 1942), η οποία πραγματοποιήθηκε με τη συνεργασία αντάρτικών ομάδων του ΕΛΑΣ υπό τον Βελουχιώτη και του ΕΔΕΣ υπό τον Ναπολέοντα Ζέρβα και άγγλων αξιωματικών. Ακολούθησε στις 18 Δεκεμβρίου 1942 η επιτυχία του κατά τη σύγκρουσή του με ιταλικό σύνταγμα στο Μικρό Χωριό Ευρυτανίας.

Μετά την επιτυχία που είχε η συνεργασία των αντάρτικων ομάδων στην ανατίναξη του Γοργοποτάμου, καταβλήθηκε προσπάθεια για την εδραίωση της συνεργασίας των αντιστασιακών οργανώσεων και ομάδων. Οι προσπάθειες αυτές δεν καρποφόρησαν και η αποτυχία επισφραγίστηκε ύστερα από μία άκαρπη συνάντηση του Βελουχιώτη με τον Ζέρβα και τον υπαρχηγό της Βρετανικής Αποστολής Κρις Γούντχαουζ στη Ροβελίστα της Ηπείρου τον Δεκέμβριο του 1942.

Η αποτυχία αυτή είχε ως επακόλουθο την ένταση μεταξύ των αντιστασιακών οργανώσεων και αιματηρές συγκρούσεις μεταξύ των αντάρτικων ομάδων, αποκορύφωμα των οποίων ήταν η στυγνή σφαγή του συνταγματάρχη Δημητρίου Ψαρρού, συνιδρυτή της αντιστασιακής οργάνωσης (σοσιαλδημοκρατικών αντιλήψεων), ΕΚΚΑ (Εθνική και Κοινωνική Απελευθέρωση), από άνδρες του Βελουχιώτη στις 17 Απριλίου 1944 στο Κλήμα Φωκίδας. Για το έγκλημα αυτό θεωρήθηκε από πολλούς υπεύθυνος ο Άρης, αν και είναι βέβαιο ότι ο ίδιος προσωπικά δεν ήταν παρών στη δολοφονία.

Από τη Ρούμελη ο Βελουχιώτης στάλθηκε στην Πελοπόννησο και πολέμησε ως επικεφαλής του ΕΛΑΣ της περιοχής εναντίον των Γερμανών και των Ταγμάτων Ασφαλείας, που αποτελούσαν τις δυνάμεις ασφαλείας της κατοχικής κυβέρνησης Ράλλη. Ιδιαίτερα αιματηρές για τα Τάγματα Ασφαλείας ήταν οι συγκρούσεις που έγιναν σε πολλές πόλεις της Πελοποννήσου μετά τον Σεπτέμβριο του 1944, όταν άρχισαν να αποχωρούν οι Γερμανοί. Η Μάχη του Μελιγαλά (13-15 Σεπτεμβρίου 1944) και η επακολουθήσασα σφαγή «επί δικαίων και αδίκων» από τους άνδρες του Άρη εξακολουθεί να διχάζει μέχρι σήμερα.

Στις πόλεις που καταλαμβάνονταν από τον ΕΛΑΣ άρχισαν να λειτουργούν «λαϊκά δικαστήρια» και με συνοπτική διαδικασία εκτελέστηκαν πολλοί, ανάμεσα στους οποίους και αρκετοί αθώοι, που εκτελέστηκαν απλώς για τις πολιτικές τους αντιλήψεις ή την κοινωνική τους τάξη. Στο τέλος Σεπτεμβρίου του 1944, ο Βελουχιώτης, με τη μεσολάβηση του υπουργού της εξόριστης κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας Παναγιώτη Κανελλόπουλου, δέχθηκε να αναστείλει τη λειτουργία των έκτακτων στρατοδικείων του ΕΛΑΣ στην Πελοπόννησο κι έφυγε για τη Ρούμελη τον επόμενο μήνα, τις μέρες της αποχώρησης των Γερμανών από την Ελλάδα. Αποχαιρετώντας τους Μοραΐτες καπετάνιους του ΕΛΑΣ, τους ευχήθηκε «Καλή αντάμωση στα γουναράδικα».

Τον Νοέμβριο του 1944 σε σύσκεψη καπετάνιων του ΕΛΑΣ πρότεινε να ετοιμαστεί ο ΕΛΑΣ για την αναμενόμενη σύγκρουση με τους Άγγλους, αντικρούστηκε όμως από τον καπετάνιο της Ομάδας Μεραρχιών της Μακεδονίας Μάρκο Βαφειάδη και τελικά ο Βελουχιώτης δεν έλαβε μέρος στα «Δεκεμβριανά».

Μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας (12 Φεβρουάριου 1945), υπέγραψε με τον στρατιωτικό αρχηγό του ΕΛΑΣ, Στέφανο Σαράφη, την αποστράτευση των αντάρτικων ομάδων, κατηγόρησε όμως με δριμύτητα την πολιτική ηγεσία του ΕΑΜ για την εσφαλμένη τακτική της, που κατά την άποψή του οδηγούσε στην εγκαθίδρυση των Άγγλων στην Ελλάδα και στη δίωξη των αγωνιστών του ΕΑΜ. Ο ίδιος ήταν από τους πιο επίμονους υπέρμαχους για τη μετατροπή του αντιστασιακού αγώνα σε κοινωνικό - πολιτικό και την επιβολή «λαοκρατικού» καθεστώτος. Έτσι, στο Γαρδίκι, παρά την αρχική αποδοχή της Συμφωνίας της Βάρκιζας, διακήρυξε την ανάγκη να συνεχιστεί ο αγώνας εναντίον «του νέου ζυγού», η ενέργειά του όμως αυτή προκάλεσε την αντίδραση όχι μόνο της ελληνικής κυβέρνησης, αλλά και της ηγεσίας του ΚΚΕ.

Στις 16 Ιουνίου 1945 το κόμμα του τον αποκήρυξε και τον διέγραψε με δημοσίευμα του «Ριζοσπάστη», την ίδια ημέρα που ο ίδιος αποφάσισε να τερματίσει τη ζωή του, όταν βρέθηκε περικυκλωμένος από παραστρατιωτικές ομάδες και μονάδες του Στρατού στη Μεσούντα της Άρτας.

Το πτώμα του αποκεφαλίστηκε από τους άνδρες των παραστρατιωτικών ομάδων και κρεμάστηκε μαζί με του συντρόφου του Τζαβέλα σε κεντρικό φανοστάτη των Τρικάλων. Ακολούθησε τρικούβερτο γλέντι από τους διώκτες του, που κράτησε μέχρι πρωίας. Σε ερώτησε στη Βουλή των Κοινοτήτων από βουλευτές του Εργατικού Κόμματος για το «βάρβαρο της πράξης», ο αρμόδιος υπουργός απάντησε ότι αυτό αποτελεί «αρχαιοελληνικό πολεμικό έθιμο».

Τα κατοπινά χρόνια, δύο φορές το ΚΚΕ απεκατέστησε πολιτικά τον Άρη Βελουχιώτη, στις 20 Ιουνίου 1962 και στις 16 Ιουλίου 2011.


πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Τον περασμένο Ιούνιο ο 61χρονος εκκαθαριστής του Τσερνόμπιλ είδε το τελευταίο επεισόδιο της σειράς του HBO. Την επόμενη μέρα ανέβηκε στον πέμπτο όροφο ενός διαμερίσματος στην πόλη Ακτομπέ του Καζακστάν και βούτηξε στο κενό.


Ο Ναγκασχιμπάι Ζουσούποφ, ένας από τους ήρωες εκκαθαριστές - ρευστοποιητές του Τσερνόμπιλ που κλήθηκαν να ανέβουν στη μολυσμένη οροφή του πυρηνικού αντιδραστήρα και να προσπαθήσουν να περιορίσουν τη ραδιενέργεια, έδωσε τέλος στη ζωή του. Ο λόγος που τον οδήγησε στην τραγική απόφαση φέρεται να είναι η αδιαφορία που επέδειξε το κράτος απέναντί του, όταν αρνήθηκε να του παραχωρήσει ένα διαμέρισμα για να ζήσει με τη γυναίκα του και τα πέντε παιδιά του. Ο ίδιος ζούσε τα τελευταία χρόνια σ' ένα στενό και βρώμικο δωμάτιο ενός χόστελ στο Καζακστάν.

Μεγάλο ρόλο στο "τέλος" του 61χρονου έπαιξε σύμφωνα με την 25χρονη κόρη του και η αφιερωματική σειρά της HBO στο πυρηνικό ατύχημα. Μια σειρά που έχει ξεπεράσει κάθε προσδοκία και όπως λένε πολλοί αναπαριστά τα γεγονότα όπως ακριβώς έγιναν εκείνο το βράδυ της 26ης Απριλίου του 1986.

Τον περασμένο Ιούνιο ο Ζουσούποφ είδε το τελευταίο επεισόδιο της σειράς. Την επόμενη μέρα ανέβηκε στον πέμπτο όροφο ενός διαμερίσματος στην πόλη Ακτομπέ του Καζακστάν και βούτηξε στο κενό. Όπως είπε η κόρη του, η σειρά τού ξύπνησε όλες εκείνες τις άσχημες μνήμες που είχε βιώσει από πρώτο χέρι τότε. «Έφερε δάκρυα στα μάτια του όσο την έβλεπε. Ξύπνησαν όλες οι οδυνηρές μνήμες» δήλωσε η 25χρονη Γκοκάρ.

Ο πρόεδρος του συλλόγου των βετεράνων εκκαθαριστών του Τσερνόμπιλ, Μπακιτζάν Σάτοφ, δήλωσε από πλευράς του ότι ο 61χρονος αυτοκτόνησε επειδή η κυβέρνηση τον κορόιδεψε και ενώ έδωσε σε όλους τους εκκαθαριστές από ένα σπίτι να μένουν σε εκείνον δεν έδωσε τίποτε. «Ο σύντροφος μας που ρίσκαρε τη ζωή του για να ζήσουν όλοι, έμενε σε μια τρώγλη και παρά τις υποσχέσεις της κυβέρνησης ουδέποτε του δόθηκε ένα διαμέρισμα» ανέφερε.

Ο Ζουσούποφ ήταν από τους πρώτους που είχαν φθάσει στον πυρηνικό αντιδραστήρα για να περιορίσουν τη ραδιενέργεια. Όπως είχε δηλώσει στην τελευταία του συνέντευξη εν ζωή, «κανείς δεν μας είχε ενημερώσει γιατί πήγαμε εκεί. Εκείνη την περίοδο δούλευα ως οδηγός φορτηγού».

Επίσης από την επαφή με την ραδιενέργεια η υγεία του κλονίστηκε, «μετά το Τσέρνομπιλ η υγεία μου χειροτέρεψε». Οι φίλοι του αναφέρουν ότι υπέφερε από συχνούς πονοκεφάλους και ξαφνικές λιποθυμίες, ενώ είχαν αυξηθεί και οι επισκέψεις του στο νοσοκομείο.

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Είχε χαρακτηριστεί ως πανεπιστήμονας και φιλόσοφος, καθώς καταπιάστηκε με πολλά γνωστικά αντικείμενα.

Ο Αριστοτέλης είναι ένας από τους πιο σπουδαίους Αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους, που μας δίδαξε πολλά σημαντικά μαθήματα σε θέματα όπως η επιστήμη, η λογική, η ηθική, η ποίηση, το θέατρο, η μεταφυσική, και η ζωή γενικότερα. Έζησε με σκοπό να μοιράζεται τις γνώσεις του και είχε πολλούς μαθητές κατά τη διάρκεια της ζωής του.

Έχουμε συγκεντρώσει μερικά αποσπάσματα της διδασκαλίας του από αυτό τα πιο διάσημα μέχρι αυτά με τη βαθύτερη σημασία και τα μοιραζόμαστε μαζί σας, ώστε να εμπνεύσουν τη ζωή σας.

Τα 11 μαθήματα που παίρνουμε για τη ζωή από τον Αριστοτέλη:

1. Ανακαλύψτε τους Φίλους Σας και Κρατήστε τους Κοντά Σας.


«Κανένας δεν θα ήθελε να ζει χωρίς φίλους, ακόμη κι αν είχε στη διάθεσή του όλα τ’ άλλα.»
«Η επιθυμία για την φιλία είναι γρήγορη, αλλά η φιλία είναι ένα φρούτο που ωριμάζει αργά.»
«Καλύτερός μου φίλος είναι ο άνθρωπος που όταν εύχεται να είμαι καλά, το κάνει για χάρη μου»
«ένας στενός φίλος είναι «ένας δεύτερος εαυτός», κάποιος με τον οποίο συνδέεται ουσιαστικά η δική σου αίσθηση του εαυτού.»
«Η φιλία είναι μια ψυχή που κατοικεί σε δυο σώματα «
«Η δυστυχία αποκαλύπτει εκείνους που δεν είναι πραγματικά φίλοι.»
«Το αντίδοτο για πενήντα εχθρούς είναι ένας φίλος.»

2. Η Τιμιότητα είναι η Καλύτερη Διπλωματία, να Την έχετε σε Μεγάλη Εκτίμηση.


«Η ελάχιστη αρχική απόκλιση από την αλήθεια πολλαπλασιάζεται στην συνέχεια χιλιάδες φορές»
«Ο καθένας θα πρέπει να πράττει το σωστό σωστό και όχι ό,τι βλέπει από τους άλλους.»
«Η εκτίμηση που έχεις για τους φίλους σου να είναι τίμια και ειλικρινής.»
«Κανείς δεν πιστεύει έναν ψεύτη όταν λέει μια αλήθεια»

3. Ποτέ μη σταματάς να Μαθαίνεις Καινούργια Πράγματα σε όποια Φάση και αν είναι η Ζωής Σου.

«Πολύ σημαντικό εφόδιο για τα γηρατειά είναι η εκπαίδευση»
«Οι μορφωμένοι διαφέρουν από τους αμόρφωτους όπως οι ζωντανοί από τους νεκρούς»
«Όλοι οι άνθρωποι από τη φύση τους επιθυμούν τη γνώση»
«Εκπαιδεύοντας το μυαλό, χωρίς να εκπαιδεύσουμε την καρδιά, αποτυγχάνουμε σε όλα»
«Αυτοί που δίνουν καλή εκπαίδευση στα παιδιά, πρέπει να τιμώνται περισσότερο από εκείνους που τα γέννησαν, γιατί οι γονείς τους έδωσαν μόνο τη ζωή, οι παιδαγωγοί όμως τους έμαθαν την τέχνη του ευ ζην»
«Είναι στη φύση των ανθρώπων να μαθαίνουν»

4. Η Τέχνη της Γραφής είναι Όμορφη.

«Η ποίηση είναι πιο εκλεκτή και πιο φιλοσοφική από την ιστορία γιατί η ποίηση εκφράζει το καθολικό, ενώ η ιστορία μόνο κάτι συγκεκριμένο»
«Ποίηση απαιτεί έναν άνθρωπο με ένα ιδιαίτερο ταλέντο για να την υπηρετήσει, ή αλλιώς κάποιον αρκετά τρελό γι’ αυτήν»
«Ο καλός συγγραφέας εκφράζεται σαν κοινός άνθρωπος, αλλά σκέφτεται σαν τους σοφούς»
«Ο σκοπός της τέχνης δεν είναι να περιγράψει την εξωτερική εμφάνιση των πραγμάτων, αλλά την εσωτερική σημασία τους»

5. Ένα από τα Μεγαλύτερα Επιτεύγματα της Ζωής είναι η Κατανόηση του Εαυτού.


«Γνωρίζοντας τον εαυτό σας είσαι στην αρχή όλης της σοφίας»
«Αυτός που έχει ξεπερνά τους φόβους του είναι πραγματικά ελεύθερος»
«Θεωρώ περισσότερο ανδρείο εκείνον που νικά τις επιθυμίες του παρά εκείνον που νικά τους εχθρούς του, γιατί η πιο δύσκολη νίκη είναι εναντίον του κακού εαυτού.»
«ο αναπόφευκτος πόλεμος πρέπει να καταλήγει στην εδραίωση της ειρήνης»

6. Για την Επίτευξη Οποιουδήποτε Πράγματος στη Ζωή, θα πρέπει να Υπάρχει η Δύναμη της θέλησης.

«Μέσα από την πειθαρχία έρχεται η ελευθερία.»
«η φύση της επιθυμίας δε γνωρίζει όρια, και η ικανοποίηση αυτής της απεριόριστης επιθυμίας είναι για τους πολλούς σκοπός ζωής»
«Είμαστε αυτό που κάνουμε επανειλημμένα. Ως εκ τούτου, η Αριστεία, δεν είναι πράξη αλλά συνήθεια»
«Το άριστο δεν συμβαίνει ποτέ τυχαία. Έρχεται μετά από δική μας επιδίωξη, ειλικρινή προσπάθεια και έξυπνες δράσεις. Αντιπροσωπεύει τη σοφή επιλογή μεταξύ πολλών εναλλακτικών. Οι επιλογές μας και όχι η τύχη καθορίζουν το πεπρωμένο «
«Η καλύτερη επιλογή είναι αυτή που μας βοηθά να πετύχουμε πιο γρήγορα τους στόχους μας»
«Προτιμώ αυτό που είναι απίθανο αλλά δυνατόν να συμβεί παρά το πιθανό που όμως είναι αδύνατον να συμβεί.»
«όσα πρέπει να κάνουμε αφού τα μάθουμε, τα μαθαίνουμε κάνοντάς τα»

7. Η Χαρά και η Διασκέδαση Πρέπει να Υπάρχει στη Ζωή, για να Μας Κρατάει Υγιείς.

«Το μυστικό για της χαράς είναι η έκπληξη.»
«Τα αστεία είναι αρεστά και στους θεούς»
«Η ζωή είναι κωμωδία γι’ αυτούς που σκέφτονται και τραγωδία γι’ αυτούς που αισθάνονται»

8. Πολλές Φορές, οι Πιο Παράλογοι Άνθρωποι έχουν τις Καλύτερες Ιδέες.

«Η ιδιοφυΐα είναι ανάμικτη με την παραφροσύνη»
«Δεν υπάρχει μεγαλοφυΐα χωρίς το άγγιγμα της τρέλας»

9. Ο Φόβος Δεν Μας Προσφέρει Τίποτα Άλλο από το να Μας Κρατά Πίσω.

«Οι αδύναμοι υπακούν από φόβο ενώ οι δυνατοί από αγάπη «
«Ο φόβος είναι πόνος που προκύπτει από την αναμονή του κακού»
«Αυτό που πέτυχα με τη φιλοσοφία, ήταν να κάνω με τη θέλησή μου αυτά που οι άλλοι τα κάνουν επειδή φοβούνται τον νόμο «
«Η ελπίδα είναι το όνειρο ενός ξύπνιου»

10. Πάρτε τον Έλεγχο της Ζωής στα Χέρια Σας και Επιλέξτε τις Αρετές που Θέλετε να Διαθέτει.

«Οι άνθρωποι δημιουργούν τους θεούς κατ’ εικόνα τους, όχι μόνο όσον αφορά τη μορφή τους αλλά και όσον αφορά τον τρόπο ζωής τους»
«Η ευτυχία ανήκει στους αυτάρκεις»
«Η ευτυχία είναι το ίζημα που κάθετε στο πιο κατάλληλο σημείο της ψυχής»
«Μια συγκεκριμένη αρετή απαιτεί συγκεκριμένο τρόπο για να αποκτηθεί.»
«Η ενέργεια του μυαλού είναι η ουσία της ζωής»
«Δεν πρέπει να είμαστε ούτε δειλοί ούτε απερίσκεπτοι, αλλά θαρραλέοι»
«Υπάρχει μόνο ένας τρόπος για να αποφύγεις την κριτική…Να μην κάνεις τίποτα, να μη λες τίποτα, να είσαι τίποτα..»
«Η υπομονή είναι πικρή όμως ο καρπός της είναι γλυκός»
«Η αξιοπρέπεια δεν συνίσταται στην κατοχή των τιμών, αλλά στο να τις αξίζεις»

11. Μην Υποτιμάτε τη Δύναμη του Σκότους.

«Είναι οι πιο σκοτεινές στιγμές μας, που πρέπει να εστιάσουμε, για να δούμε το φως»
«Δεν μπορούμε να μάθουμε χωρίς πόνο».

πηγή
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μας έφυγε για πάντα  και ο Χαράλαμπος Μακρίδης από τα ιδρυτικά στελέχη  του ΠΑΣΟΚ αλλά  και πολλά χρόνια δημοτικός σύμβουλος και για μια περίοδο Αντιδήμαρχος του δήμου θεσσαλονίκης επί δημαρχίας Μαναβή .Οδοντίατρος παντρεμένος με την Ελένη και με δυο παιδιά . Ένας καλός μας σύντροφος και ένας κάλος μας φίλος. αύριο Τετάρτη και ώρα 11.30 η νεκρώσιμος ακολουθία στην Μητρόπολη Καλαμαριάς η ταφή του Μπάμπη στο χωριό του Κιλκίς  Θεοδωράκη δίκη του επιθυμία .Αντίο φίλε και σύντροφε  Μπάμπη μας
Ανέστης Αναστασιάδης
ΥΓ.  Ακτιβιστή:  Ένα από τα έντιμα στελέχη του κινήματος. Τον θυμάμαι υπεύθυνο Οικονομικού της Νομαρχιακή πόλης Θεσσαλονίκης γύρω στο, '75 ή '76. Σαν φτωχό φοιτητές τότε εξαρτιότανε η οικονομική κάλυψη της μετάβασή μας στην Αθήνα για συμμετοχή σε κομματικές ή σπουδαστικές διοργανώσεις (Να θυμηθούμε πως πρώτο τότε το ΠΑΣΟΚ είχε εντάξει τη νεολαία στο κόμμα) από την έγκριση του Μπάμπη. Μπορεί τα οδοιπορικά να ήταν ελάχιστα (θυμάμαι ακόμα την πολυτελή διανυκτέρευση στην τοπική του Γκύζη, όπως και την τράκα σκέτες τηγανιτές πατάτες που κερνούσαμε σε κάποια μετέπειτα μεγαλολαμόγια) αλλά βλέπω ακόμα και τώρα τη χαμογελαστή μορφή και τα πειράγματα του Μπάμπη στη διαπραγμάτευσή μας για κανένα 20δραχμο παραπάνω.
Μπάμπη, σύντροφε, καλό παράδεισο!!!! 
Ο σπουδαίος Έλληνας ποιητής, στιχουργός και πεζογράφος,Μάνος Ελευθερίου έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 79 ετών μετά από μια μακρά και έντονη παρουσία στο τραγούδι και στη λογοτεχνία.

Την περασμένη Πέμπτη είχε υποβληθεί σε εγχείρηση στον πνεύμονα και απεβίωσε από ανακοπή καρδιάς σήμερα Κυριακή. 

Είχε γεννηθεί στην Ερμούπολη της Σύρου αλλά σε νεαρή ηλικία ήλθε οικογενειακώς στην Αθήνα. Δημοσίευσε την πρώτη ποιητική συλλογή του με τίτλο «Συνοικισμός» το 1962 σε ηλικία 24 ετών, με δικά του χρήματα αλλά δεν είχε την αναμενόμενη επιτυχία. Τότε άρχισε να γράφει και στίχους που αργότερα μελοποίησαν ο Χρήστος Λεοντής και ο Μίκης Θεοδωράκης. 

Συνεργάστηκε ακόμη με τον Δήμο Μούτση, τον Σταύρο Κουγιουμτζή και τον Γιάννη Μαρκόπουλο.

Δείτε το βίντεο με τη Μαρία Φαραντούρη να ερμηνεύει το κομμάτι «Ποιος τη ζωή μου» σε στίχους Μάνου Ελευθερίου και μελοποίηση Μίκη Θεοδωράκη: 


Ο Μάνος Ελευθερίου έγραψε εκατοντάδες τραγούδια που είναι ακόμη και σήμερα τραγουδιούνται από μεγαλύτερους και νεότερους: «Το τρένο φεύγει στις 8», «Τώρα που θα φύγεις», Το 1994 εξέδωσε τη πρώτη του νουβέλα με τίτλο «Το άγγιγμα του χρόνου» και το 2004 το πρώτο του μυθιστόρημα «Ο Καιρός των Χρυσανθέμων». Σημαντική ήταν και η μυθιστορηματική απόδοση της ζωής της ηθοποιού Ελένης Παπαδάκη («Η γυναίκα που πέθανε δύο φορές») η οποία εκτελέστηκε το 1944.

Το 2013 βραβεύθηκε για την συνολική προσφορά του από την Ακαδημία Αθηνών.

πηγή



Γράφει η Νεφέλη Λυγερού

Παρά την ταραχώδη ζωή του, ο Χεμινγουέι έμεινε μέχρι τέλους συνεπής σε ένα και μόνο ένα πράγμα: δεν έμεινε ποτέ χωρίς σύντροφο ή και δύο συγχρόνως. Αυτό δεν είναι ασυνήθιστο. Ασυνήθιστο είναι ότι ήθελε να τις παντρευτεί όλες!

Το νέο βιβλίο της Ναόμι Γούντ στέκεται σε αυτές τις σχέσεις και με νέες αποκαλύψεις φωτίζει την πολύπλοκη προσωπικότητα του μεγάλου λογοτέχνη. Πάνω από μισό αιώνα οι τέσσερις σύζυγοί του έμειναν στη σκιά. Σήμερα, έρχονται στο προσκήνιο με αυτό το βιβλίο που εξετάζει την «κυρία Χεμινγουέι».

Η συγγραφέας αφιέρωσε τρία ολόκληρα χρόνια μελετώντας τα ερωτικά γράμματα, τις ανεκπλήρωτες υποσχέσεις και τις ξεθωριασμένες φωτογραφίες που μπορεί να εξηγήσουν τέσσερις αξιομνημόνευτους και προβληματικούς έρωτες. «Ο Χεμινγουέι ερωτευόταν πραγματικά τις συζύγους του. Χώριζε επειδή παντρευόταν όποια γυναίκα έριχνε στο κρεβάτι».

Διακοπές στην Κυανή Ακτή

Ο εκκεντρικός λογοτέχνης αγαπούσε τη σταθερότητα του γάμου. Ως συγγραφέας ανακάλυψε ότι η διάθεσή του ήταν πολύ καλύτερη, όταν γνώριζε πως υπήρχε κάποιος εκεί για να τον προστατεύσει από τον υπόλοιπο κόσμο. Δυστυχώς, δεν ήταν σε θέση να συγκρατήσει τον εαυτό του. Ως αποτέλεσμα ερωτευόταν και τέλος παντρευόταν άλλες γυναίκες.

Ένα από τα ευρήματα της Γούντ ήταν μια επιστολή που εστάλη από την Χάντλι Ρίτσαρντσον, την πρώτη σύζυγο του Χεμινγουέι, στον ίδιο, τον Μάιο του 1926. Σε αυτήν τον ρωτάει πώς θα του φαινόταν να καλέσει την ερωμένη του και καλύτερή της φίλη Πωλίν Φάιφερ στις οικογενειακές τους διακοπές στην Κυανή Ακτή, στη νότια Γαλλία. «Θα ήταν εξαιρετικά αστεία η συνύπαρξη μας αυτή, δεν νομίζεις;»

Με την παράταιρη αυτή τριάδα και την καλοκαιρινή της συνύπαρξη ανοίγει και το βιβλίο. «Κάνουμε τα πάντα ως τρίγωνο. Το πρωινό, το κολύμπι μας, τον απογευματινό μας καφέ και τέλος το βραδινό. Μετά, όμως, χωρίζουν οι δρόμοι μας και εγώ μένω μόνη…» Αυτή είναι μόνο η αρχή μίας συναρπαστικής μυθιστορηματικής αφήγησης της ζωής του Χεμινγουέι, όπως τουλάχιστον τη βιώνουν τέσσερις γυναίκες των οποίων η ζωή κατέστη αλληλένδετη.

«Η πολυαγαπημένη Φίφη»

Τη Ρίτσαρντσον διαδέχεται η ερωμένη Φάιφερ. Η δεύτερη σύζυγος είναι ανταποκρίτρια μόδας για τα περιοδικά Vanity Fair και Vogue και ο ερωτευμένος Χεμινγουέι την αποκαλεί χαιδευτικά Φίφη. Το ζευγάρι εγκαταστάθηκε τον επόμενο χρόνο στη Φλόριντα, τόπο που αποτέλεσε μία σταθερή βάση για τον Χεμινγουέι τα επόμενα χρόνια.

Η ίδια τύχη, ωστόσο, περίμενε και την «πολυαγαπημένη του Φίφη» μια δεκαετία αργότερα. Την καρδιά του Χεμινγουέι είχε κερδίσει μία νεαρή συγγραφέας ονόματι Μάρθα Γκέλχορ.

Τον Μάρτιο του 1937 ο Χεμινγουέι ταξίδεψε στην Ισπανία προκειμένου να καλύψει δημοσιογραφικά τον ισπανικό εμφύλιο πόλεμο. Την περίοδο εκείνη ανέπτυξε παράλληλη σχέση με το νέο έρωτά του. Σε τυπικό στυλ Χεμινγουέι, η Γκέλχορν φιλοξενήθηκε από την προηγούμενη.

Η Φίφη την περιποιήθηκε για δυο εβδομάδες και η αντίζηλος έστειλε μία ζεστή επιστολή στην κυρία Χεμινγουέι, με το οποίο την ευχαριστούσε για τη γενναιοδωρία και ευγένειά της. Στην επιστολή αυτή δεν δόθηκε ποτέ απάντηση.

Δεν είναι και δύσκολο να φανταστεί κανείς τι πέρναγε από το μυαλό της. Όσο ο Χεμινγουέι και η Γκέλχορν βρίσκονταν στην Ευρώπη για να καλύψουν το ισπανικό εμφύλιο πόλεμο, η Φίφη έβραζε στη Φλόριντα, έχοντας πλήρη επίγνωση της επικείμενης διαδοχής της.

Η συγγραφέας εντυπωσιάστηκε από την αλληλογραφία των συζύγων. Παρά το κυνικό και αυστηρό στυλ γραψίματός του, ο Χεμινγουέι έλουζε και τις τέσσερις συντρόφους του με αγαπησιάρικα επίθετα. Εξέφραζε την αγάπη του με φράσεις όπως «μικρό γατάκι», «μυρωδιαστή πεταλουδίτσα» και «μωρουλίνι».

Βίαιες εναλλαγές

Κοινό πρόβλημα και στους τέσσερις γάμους ήταν οι βίαιες εναλλαγές στη συμπεριφορά του συγγραφέα. Όταν ήταν τρυφερός ήταν ο καλύτερος σύζυγος. Όταν, όμως, μεθούσε ήταν βίαιος και απρόβλεπτος.

Η Γκέλχορν στέφθηκε τρίτη σύζυγός του Χεμινγουέι το 1940 και ανακάλυψε σύντομα τη σκοτεινή πλευρά του χαρακτήρα του. Ανακάλυψε επίσης και την προσωρινή φύση του έρωτά του. Μέχρι την άνοιξη του 1944 επήλθε ρήξη στη σχέση με τη σύζυγό του.

Τότε ήταν που γνώρισε τη δημοσιογράφο του περιοδικού Time Μαίρη Γουέλς, την οποία παντρεύτηκε (τέταρτος γάμος) το 1946. Η Γουέλς βίωσε τη χειρότερη φάση του συγγραφέα. Μετά από ένα ξέσπασμά του, η σύζυγος του άφησε το παρακάτω ποίημα: «Όταν είσαι μεθυσμένος είσαι βαρετός. Σ’ αγαπώ πολύ. Αλλά τώρα ήρθε η ώρα να σταματήσεις».

Παρά τους δαίμονές του, ήταν εντυπωσιακό το πόσο ο Χεμινγουέι απολάμβανε τις χαρές της ζωής. «Αισθανόταν το ίδιο άνετα στη βάρκα ενός Κουβανού ψαρά όσο και στο πολυτελές Ritz Hotel του Παρισιού», δήλωσε μετά την αυτοκτονία του η Γουέλς.

Κάθε νέα σύζυγος πίστευε ότι μπορεί από μόνη της να παρέχει τον απαιτούμενο συνδυασμό της άνεσης και του ενθουσιασμού που χρειαζόταν για να εξαγοράσει την αγάπη του Χεμινγουέι. Και οι τέσσερις ατύχησαν, καθώς ο συγγραφέας ήταν συχνά μεθυσμένος, καταθλιπτικός και οξύθυμος. Ιδιότητες που τελικώς τον οδήγησαν στην αυτοκτονία το 1961.


Μια πλήρως αποστομωτική απάντηση, προς όσους τον κατέκριναν για τα όσα είπε στο συλλαλητήριο για το Σκοπιανό στην πλατεία Συντάγματος, έδωσε ο μουσικοσυνθέτης Μίκης Θεοδωράκης.

Με επιστολή του που δημοσεύτηκε στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», ο κ. Θεοδωράκης χαρακτηρίζει ηλίθιους ή τόσο αδίστακτους και τρομοκρατημένους τους εχθρούς του ώστε να ισχυρίζονται ότι με τις φράσεις “Αδέρφια μου φασίστες, ναζιστές, τραμπούκοι, τρομοκράτες” δήλωσε μπροστά στο Πανελλήνιο ότι είναι… τραμπούκος και τρομοκράτης».

Ολόκληρη η επιστολή του Μ. Θεοδωράκη:

«Μου ζητάτε να απαντήσω σε άτομα που το λιγότερο που μπορώ να πω γι’ αυτά είναι ότι βρίσκονται σε πλήρη σύγχυση. Σε μια ζωή με συνεχή δράση πάντοτε στο προσκήνιο της εθνικής και κοινωνικής μας ζωής χωρίς ποτέ να υπολογίσω αντιδράσεις που συχνά με οδηγούσαν στο χείλος του θανάτου, τι βρήκαν να μου προσάψουν οι σημερινοί μου συκοφάντες;
Ότι υπήρξα μέλος της ΕΟΝ! Η ηλικία μου ήταν 11-13 ετών και η συμμετοχή σε αυτή την οργάνωση ήταν υποχρεωτική για όλους τους μαθητές της χώρας.
Ότι έκανα δήλωση στη Μακρόνησο μαζί με τους 100.000 μάρτυρες αγωνιστές που υπέκυψαν στα πρωτοφανή βασανιστήρια. Εγώ, όμως, ήμουν από τους ελάχιστους που δεν υπέγραψαν και μάρτυς μου ο δολοφονηθείς αστυνόμος Μπάμπαλης που μου ζήτησε να υπογράψω στα 1964 επί πρωθυπουργίας Παπανδρέου! Με πρωτοβουλία του Βασίλη Βασιλικού και του Θεόδωρου Πάγκαλου οργανώθηκε σε θέατρο της περιοχής Πατησίων ογκώδης συγκέντρωση διαμαρτυρίας.
Ότι είχα την ευθύνη και το θάρρος να αγνοήσω την πολιτική μου ιδιότητα και να προτείνω τη λύση Καραμανλή, δηλαδή τον πολιτικό μου αντίπαλο, θυσιάζοντας τον εαυτό μου για το καλό της πατρίδας μου. Αν και η Ιστορία με δικαίωσε, εξακολουθούν ορισμένοι φανατικοί ανεγκέφαλοι να αναφέρονται στην πρωτοβουλία μου αυτή μόνο και μόνο γιατί έχουν ανάγκη να μου ρίξουν με κάθε θυσία τη λάσπη που έχει γίνει ένα με τον εαυτό τους.
Και τέλος, ο Μητσοτάκης! Με κατηγορούν ότι συνεργάστηκα με τον Μητσοτάκη σαν να ήταν ένας προδότης, ενώ είχε ψηφιστεί από το 48% των Ελλήνων ψηφοφόρων. Άλλωστε συνεργάστηκα μόνο εγώ; Γιατί δεν λένε λέξη για τον Φλωράκη και τον Κύρκο, το ΚΚΕ και τον ΣΥΡΙΖΑ εκείνης της εποχής;

Τέλος, γιατί παριστάνουν ότι δεν κατανοούν την ειρωνεία και τον σαρκασμό μου στην εισαγωγή της ομιλίας μου για να στηλιτεύσω την παρουσία της Χρυσής Αυγής και λοιπών ακροδεξιών στοιχείων (που τελικά εξαφανίστηκαν και πνίγηκαν μέσα στη λαοθάλασσα και ανασύρθηκαν την επομένη στην επιφάνεια από τα κανάλια της ντροπής);

Είναι τόσο ηλίθιοι ή τόσο αδίστακτοι και τρομοκρατημένοι οι εχθροί μου ώστε να ισχυρίζονται ότι με τις φράσεις “Αδέρφια μου φασίστες, ναζιστές, τραμπούκοι, τρομοκράτες” δήλωσα μπροστά στο Πανελλήνιο ότι είμαι… τραμπούκος και τρομοκράτης; Οσο για το “φασίστες” και “ναζιστές”, είναι αλήθεια ότι με πλήγωσαν ανεπανόρθωτα στα πέτρινα χρόνια της Κατοχής και του Εμφυλίου, τότε που διαφέντευαν τη μοίρα μας. Ομως τελικά εγώ βγήκα νικητής, με τελευταία ηρωική πράξη τη στιγμή που μπροστά σε ένα εκατομμύριο πατριώτες-δημοκράτες βρήκα την ευκαιρία να τους “φτύσω” μεγαλοπρεπώς, όπως έκανα σε όλη τη ζωή μου από τον καιρό που ξερνούσαν φωτιά και σίδερο μέχρι τώρα που βρίσκομαι στην κορυφή του Ολύμπου όπου με έχει ανεβάσει η αγάπη του λαού! Αυτά λοιπόν. Και με τις θερμές μου ευχαριστίες».

Στην γεωπολιτική σκακιέρα της Ασίας, να και μια πραγματική παίχτρια σκάκι. Η τωρινή παγκόσμια πρωταθλήτρια, Anna Muzychuk, αποφάσισε να μην συμμετάσχει στο παγκόσμιο πρωτάθλημα που θα γίνει στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας.

Ο λόγος είναι απλός. Θα υποχρεωθεί από τους σκληρούς νόμους των σαλαφιστών μουσουλμάνων της χώρας να φορέσει την abaya, το ολόσωμο σκούρο πανί που καλύπτει τα πάντα στις γυναίκες.Και δεν έχει καμιά διάθεση να το φορέσει,,θέμα τιμής.

Διότι κάποιοι την έχουν ακόμη και δεν υποκύπτουν στα πολλά εκατομμύρια. Η ίδια δήλωσε: «Εγώ είμαι έτοιμη να αγωνιστώ για τις αρχές μου και να μην πάω στο τουρνουά, όπου θα κέρδιζα πολύ περισσότερα απο αυτά που κερδίζω όλο τον χρόνο σε δεκάδες τουρνουά....αλλά την ελευθερία μου δεν την πουλάω σε κανέναν»..και εννοεί και το γεγονός να συνοδεύεται στον δρόμο από κάποιον συνέχεια, σύμφωνα με τους εκεί νόμους .


Η Μεσσήνια θεωρητική φυσικός Ασημίνα Αρβανιτάκη επελέγη ως μέλος της διοικούσας επιτροπής του νεοσύστατου Κέντρου για το Σύμπαν (Centre for the Universe), που δημιούργησε το διεθνούς φήμης Ινστιτούτο Perimeter του Καναδά.
Το νέο Κέντρο, με διευθυντή το διακεκριμένο φυσικό Νιλ Τούροκ, θα προωθήσει τη διεπιστημονική έρευνα αιχμής πάνω στα πιο δύσκολα ζητήματα της κοσμολογίας. Ανάμεσα στους υποστηρικτές του Κέντρου είναι ο Bρετανός κοσμολόγος Στίβεν Χόκινγκ.
Το Κέντρο για το Σύμπαν χρηματοδοτείται από χορηγία ανώνυμου φιλάνθρωπου και δημιουργήθηκε σε συνεργασία με καναδικά πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα.

Η Ασημίνα Αρβανιτάκη κατέχει την έδρα θεωρητικής φυσικής «Αρίσταρχος» του Ινστιτούτου Perimeter, με χρηματοδότηση από το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος. Έχει τιμηθεί με το βραβείο «New Horizons Prize 2017» του Ιδρύματος Breakthrough και θεωρείται μία από τις πιο ικανές φυσικούς της γενιάς της.

Πρόκειται για μια δικαίωση και μια αναγνώριση στο πρόσωπο της Αρβανιτάκη που γεννήθηκε σε ένα μικρό χωριό της Μεσσηνίας και το μυαλό της την εξόπλισε ώστε να γίνει η πρώτη γυναίκα κάτοχος έδρας στο κορυφαίο Ινστιτούτο της Βόρειας Αμερικής. Δε θα πρέπει να εκπλήσσει κανέναν το προσωνύμιο "Ελληνίδα Άινσταϊν των καιρών μας".

Η Μεσσήνια φυσικός τιμήθηκε με το διεθνές βραβείο "New Horizons in Physics" για το 2017 ως μια αναγνώριση για την πρωτοποριακή διεπιστημονική έρευνά της, η οποία γεφυρώνει τη θεωρία και το πείραμα στη σωματιδιακή φυσική, μέσα από μικρής κλίμακας πειράματα, που η ίδια έχει αναπτύξει.
"Έχω δουλέψει σε μέρη όπως το Berkeley, Stanford, επισκέπτομαι το CERN κάθε καλοκαίρι, αλλά το Perimeter ήταν ένας από τους οργανισμούς όπου ένιωθα ως ερευνητής ότι οι δυνατότητές μου ήταν ατελείωτες. Αν είχα μια ιδέα στο κεφάλι μου και ήθελα πραγματικά να κάνω κάτι, κάποιος θα με βοηθήσει να το πετύχουμε αυτό. νιώθω ότι το περιβάλλον εδώ είναι απλά μεθυστικό» έχει πει η Ασημίνα Αρβανιτάκη που κάνει την ομογένεια, αλλά και εμάς, υπερήφανους.
"Το χωριό του μπαμπά μου είναι η Κόκλα Μεσσηνίας κι εκεί ζούσα μέχρι 14 ετών. Πήγαινα στο Λύκειο στο Κοπανάκι, το οποίο απέχει πέντε χιλιόμετρα από την Κόκλα και κατόπιν πήγαμε στην Κυπαρισσία, όπου τώρα είναι το πατρικό μου, εκεί μένουν οι γονείς μου" έχει πει η Αρβανιτάκη σε τηλεφωνική συνέντευξη που παραχώρησε στον "Εθνικό Κήρυκα" της Νέας Υόρκης.

Αμφότεροι οι γονείς της ήταν καθηγητές, ο μεν πατέρας της μαθητικός, η δε μητέρα της φιλόλογος. Της Ασημίνας της άρεσαν πιο πολύ τα Μαθηματικά αν και με τα Φιλολογικά, όπως είπε, "δεν τα πήγαινε άσχημα" σημειώνει ο δημοσιογράφος Θεόδωρος Καλμούκος.
"Μου άρεσαν πολύ τα αυτοκίνητα και σκεπτόμουν να γίνω μηχανικός αυτοκινήτων, σας μιλώ για τρέλα" είπε η Αρβανιτάκη που τελικά την κέρδισε η Φυσική, γιατί "αυτό που με ενδιέφερε πιο πολύ ήταν γιατί τα πράγματα είναι έτσι όπως είναι, κι όχι γιατί το πώς θα κάνω τα πράγματα να δουλεύουν όπως θέλω".