Articles by "Συνεντεύξεις"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Συνεντεύξεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρακολουθείστε την πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη του καθηγητού του Stanford κ. Γιάννη Ιωαννίδη *, την οποία παραχώρησε για την πανδημία στο κανάλι ΚΟΝΤΡΑ24.

Εκτός από την εντυπωσιακή καταγγελία σύμφωνα με την οποία δόθηκε εντολή από το Μαξίμου να "εξαφανιστεί", ανησυχία και θλίψη προκαλεί το γράφημα που καταδεικνύει την χειρότερη εβδομάδα, αυτή της 31ης εβδομάδας του Αυγούστου του '21 που εμφανίζει του περισσότερους "αθόρυβους" θανάτους στη χώρα λόγω του συνδιασμού πυρκαγιών, υψηλής θερμοκρασίας και κορονοϊού.

Ακόμη θα πρέπει να προσεχθεί η όξυνση στο Δημογραφικό πρόβλημα ης χώρας όπως καταγράφεται στις κάρτες που παρουσιάζει ο καθηγητής και τείνει σε συρρίκνωση της πατρίδας μας.

Και φυσικά αξίζει να αξιολογήσουμε την τεκμηριωμένη άποψη του κ. Ιωαννίδη για τα άχρηστα και επιβλαβή μέτρα που έλαβε η χώρα για την πανδημία. Προσέξτε την θέση του για την φτώχεια και τις συνέπειες στην Υγεία (κύρια την ψυχική) του Πληθυσμού.
Ακόμη σημειώστε για την αντίθετη γνώμη του και πως την τεκμηριώνει για την υποχρεωτικότητα που οδηγεί στην διάσπαση της κοινωνικής συνοχής.
Είναι σημαντικό το δίλλημμα που θέτει ανάμεσα σε "Ειδικούς" και τα Τεκμηριωμένα Δεδομένα, όπως τα αναφέρει ο διακεκριμένος Έλληνας επιστήμονας.
Παρακολουθήστε γιατί ντρέπεται στο εξωτερικό για τον διορισμό στη θέση του Υπουργείου Υγείας του Θάνου Πλεύρη και για τις θέσεις του για το ναζισμό.


 






* Ο Γιάννης Ιωαννίδης είναι Διευθυντής του Κέντρου Έρευνας και Πρόληψης του Stanford και κάτοχος της έδρας C.F. Rehnborg για την Πρόληψη Νοσημάτων στο Πανεπιστήμιο Stanford. Είναι επίσης καθηγητής Στατιστικής στη Σχολή Ανθρωπιστικών Επιστημών του Stanford, ένας εκ των 2 Διευθυντών στο Κέντρο Μετα-ερευνητικής Καινοτομίας του Stanford, μέλος του Αντικαρκινικού Ινστιτούτου του Stanford και του Καρδιαγγειακού Ινστιτούτου.



 Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Συνέντευξη στη Βαρδάκη Έρη

Βρισκόταν στο γραφείο του στο ΜΙΤ κι εγώ στο σπίτι μου στην Ελλάδα. Μεσημέρι εκεί, βράδυ εδώ. Το Skype ωστόσο γεφυρώνει τις αποστάσεις. Ο 37χρονος Κωνσταντίνος Δασκαλάκης, καθηγητής του Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Επιστήμης των Υπολογιστών του ΜΙΤ, η ενσάρκωση της Ελλάδας της αριστείας και ταυτοχρόνως της εθνικής κατάρας του brain drain, προέβαλε μέσα από την οθόνη του υπολογιστή εξαιρετικά οικείος και χαλαρός, µε τα ευγενικά χαρακτηριστικά του και τα επιµελώς ατηµέλητα µαλλιά του, σε ένα ίσως έξυπνο κλείσιµο του µατιού στην εικόνα ενός σύγχρονου Αϊνστάιν. Τον περασμένο Αύγουστο τού απονεμήθηκε το Rolf Nevanlinna Prize, ένα από τα σημαντικότερα μαθηματικά βραβεία στον κόσμο. Και όμως, ο ίδιος δεν κάνει καμία προσπάθεια να πείσει ότι είναι ο πιο έξυπνος άνθρωπος μέσα στο δωμάτιο. «Ανήκω στη χορεία των ελλήνων επιστημόνων που αναζήτησαν την τύχη τους έξω. Απλώς η ιστορία μου έτυχε να γίνει λίγο πιο γνωστή» αναφέρει κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια της συζήτησής μας. Oσο όμως και να επιμένει, η δική του περίπτωση είναι ξεχωριστή.
Το αγόρι που απολάμβανε τις σπαζοκεφαλιές και τους γρίφους στους οποίους το εξέθετε ο μαθηματικός πατέρας του, και κάθε Σαββατοκύριακο παρακολουθούσε θεατρικές παραστάσεις και κινηματογράφο – γιατί ήταν έντονη και η επιρροή της φιλολόγου μητέρας του -, αποφοίτησε με βαθμό απολυτηρίου 20 από το Λύκειο και βρέθηκε στη Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του ΕΜΠ. Πέντε χρόνια αργότερα, με το πτυχίο του να αναγράφει τον βαθμό 9,98, βρέθηκε στις ΗΠΑ και στο Πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϊ, εκεί που δεν υπάρχουν «καταλήψεις», «παλαιωμένα ακαδημαϊκά εγχειρίδια» και τα λοιπά κακώς κείμενα του ελληνικού πανεπιστημίου, όπως λέει. Κάτω από τον καλιφορνέζικο ήλιο, ανάμεσα σε διαλέξεις και εργασίες, αλλά και πάρτι και ξενύχτια – «είμαι της άποψης ότι η μονομέρεια σκοτώνει» αναφέρει ενθυμούμενος ένα ταξίδι που έκανε με τους συμφοιτητές του στην Κόστα Ρίκα τον πρώτο χρόνο των σπουδών του -, δούλευε ακούραστα εξελίσσοντας τη σύγχρονη μαθηματική σκέψη.
Στα 24 του χρόνια ήδη είχε περάσει στην Ιστορία. Με τη συνδρομή του καθηγητή του, Χρίστου Παπαδημητρίου, και του συνεργάτη του, Πολ Γκόλντμπεργκ, έλυσε τον γρίφο του Νας, αμφισβητώντας εν ολίγοις την καθολικότητα του περιβόητου «Nash equilibrium» (της ισορροπίας Νας), που για έξι δεκαετίες ήταν το κατεξοχήν εργαλείο πρόβλεψης του αποτελέσµατος στρατηγικών συγκρούσεων στα Οικονοµικά και για το οποίο ο αμερικανός μαθηματικός Τζον Νας κέρδισε το Νομπέλ Οικονομίας το 1994. Aραγε ως φοιτητής όταν παρακολούθησε την ταινία «Ενας υπέροχος άνθρωπος» με τον Ράσελ Κρόου, η οποία βασιζόταν στην τραγική ζωή του Νας και στην πάλη του ενάντια στη σχιζοφρένεια, φανταζόταν ότι μια μέρα θα ανέτρεπε τη θεωρία του;

Κύριε Δασκαλάκη, γιατί σας αρέσουν τόσο τα μαθηματικά;
«Γιατί κοιτώντας μαθηματικά προβλήματα νομίζω ότι τελικά αγγίζεις φιλοσοφικούς προβληματισμούς. Πριν από το Λύκειο αμφιταλαντευόμουν αν θα ακολουθήσω τον δρόμο των θετικών ή των ανθρωπιστικών σπουδών. Η μητέρα μου είναι φιλόλογος βλέπετε. Με γοήτευαν οι γλώσσες, οι διασυνδέσεις που έβλεπα μεταξύ τους. Τελικά με κέρδισαν τα μαθηματικά, τόσο για την εγγενή ομορφιά τους όσο και για την ανθρωπιστική τους πλευρά, για τη δική τους συνεισφορά στην ιστορία των ιδεών. Ως μικρό παιδί, οι ζωές των μαθηματικών μού φάνταζαν γοητευτικές και συνάμα μυστηριακές. Πολλές φορές τούς έβρισκα να ασχολούνται με πράγματα που φαινομενικά δεν είχαν και τόση σημασία. Για παράδειγμα, γιατί να ενδιαφέρεται κανείς να τετραγωνίσει τον κύκλο; Και ύστερα αντιλαμβάνεσαι πως ένα τέτοιο, εκ πρώτης όψεως ανούσιο πρόβλημα έχει τεράστιο βάθος. Για μένα τα μαθηματικά δεν ήταν μόνο «διασκεδάζουμε λύνοντας προβληματάκια», με ενδιέφεραν οι φιλοσοφικές προκλήσεις που έθεταν».

Από εσάς τους επιστήμονες ωστόσο περιμένουμε απαντήσεις. Αυτή τη στιγμή η έρευνά σας επικεντρώνεται στο πεδίο της τεχνητής νοημοσύνης. Θα ζούμε σε έναν διαφορετικό κόσμο σε 15 χρόνια;
«Νομίζω πως ναι και θα ήθελα να σας το αποδείξω με μια αναλογία. Ας κάνουμε ένα ταξίδι πίσω στον χρόνο πηγαίνοντας 15 χρόνια πριν από το σήμερα, δηλαδή στο 2003. Σκεφθείτε πώς ήταν η ζωή σας τότε. Ο κόσμος του Internet είχε περίπου μία δεκαετία ζωής, η Google έκανε τα πρώτα της βήματα, το MySpace είχε μόλις ιδρυθεί. Δεν υπήρχε ούτε Facebook, ούτε Uber, ούτε Αirbnb, το online dating δεν ήταν τόσο διαδεδομένο, δεν υπήρχαν κρυπτονομίσματα. Σήμερα, 15 χρόνια μετά, το Internet βρίσκεται στην παλάμη μας μέσω του smartphone μας. Η επικοινωνία με τους άλλους ανθρώπους είναι πολύ άμεση και ένα τεράστιο κομμάτι της ανθρώπινης δραστηριότητας έχει μεταφερθεί στο Διαδίκτυο, είτε αυτό έχει να κάνει με τις αγορές προϊόντων, είτε με το πώς καλούμε ένα ταξί, είτε με το πώς κλείνουμε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου, είτε ακόμα με το πώς ερωτευόμαστε. Αυτός ο έντονος ρυθμός ανάπτυξης θα συνεχιστεί και τα επόμενα 15 χρόνια δημιουργώντας ακόμα πιο βαθιές τομές, επηρεάζοντας την καθημερινότητά μας. Γιατί οι μηχανές σιγά-σιγά θα αποκτούν όλο και μεγαλύτερη νοημοσύνη, θα παίρνουν δικές τους αποφάσεις και πάνω σε αυτό το ζήτημα τίθενται τελικά πολλά ηθικά ζητήματα».

Οπως;
«Ας πάρουμε το παράδειγμα των αυτοοδηγούμενων αυτοκίνητων. Εστω ότι ένα τέτοιο όχημα συνειδητοποιεί ότι σε λίγα δευτερόλεπτα θα βρεθεί προ ατυχήματος και έχει μόνο δύο επιλογές: να πατήσει μια μητέρα που περνάει τη διάβαση με το παιδί της ή να την αποφύγει και να ρίξει το αυτοκίνητο σε μια κολόνα σκοτώνοντας τους επιβάτες του. Ο αλγόριθμος που οδηγεί το αυτοκίνητο καλείται να πάρει την απόφαση. Με ποια κριτήρια θα τον προγραμματίσουμε να τη λάβει;».


Και ποιος θα δώσει τη λύση σε αυτό, ο φιλόσοφος ή ο επιστήμονας;
«Τέτοιου τύπου κρίσιμες αποφάσεις που θα κληθούν να λαμβάνουν οι αλγόριθμοι του μέλλοντος αγγίζουν βαθιά και πολλές φορές μη επιλύσιμα νομικά και φιλοσοφικά ζητήματα. Πιστεύω λοιπόν ότι όλοι μας θα πρέπει να συμμετέχουμε στη συζήτηση για το πώς θα διαμορφωθεί η εφαρμογή της τεχνητής νοημοσύνης στη ζωή μας. Και φυσικά ο επιστήμονας πρέπει να είναι ενεργό μέλος της κουβέντας, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν μπορείς να αποκόψεις τη συζήτηση αυτή από την τεχνογνωσία. Γιατί ο επιστήμονας κατευθύνει τις εξελίξεις, γνωρίζει τι είναι εφικτό, μπορεί να ψυχανεμιστεί τις πιθανές αλλαγές που θα επέλθουν και τις προκλήσεις που αυτές θα θέσουν».

Εσείς προσωπικά φοβάστε τις αλλαγές που έρχονται;
«Πάντα υπάρχει φόβος μπροστά σε μια δραματική αλλαγή. Από την άλλη, αντιμετωπίζω αυτό που έρχεται με τόλμη. Δεν έχω αυταπάτες. Οι όποιοι ενδοιασμοί δεν μπορούν να αποκόψουν το ορμητικό ποτάμι της επιστημονικής αλλαγής. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να διαμορφώσουμε την κοίτη του».

Ποια είναι η πιο δραματική αλλαγή που βλέπετε να έρχεται;
«Δεν ξέρω. Οποια πρόβλεψη και αν κάνεις, το μέλλον έρχεται να σε διαψεύσει. Το μόνο σίγουρο είναι ότι εφαρμογές αναγνώρισης φωνής και εικόνας θα μπουν πολύ έντονα στη ζωή μας την επόμενη δεκαετία. Η τεχνολογία ωστόσο δεν έχει προχωρήσει σε τέτοιο επίπεδο αυτή τη στιγμή ώστε να μπορώ να πω ότι άμεσα θα μπορούμε να αλληλεπιδρούμε με ρομπότ που θα έχουν νοητικές ικανότητες παρόμοιες με αυτές των ανθρώπων. Εν πολλοίς η τεχνολογία μας δεν είναι ακόμη ικανή να κατανοεί ή να παράγει νοήματα με περίπλοκη δομή και διάρκεια. Πέραν του να κατανοούν τα περιεχόμενα μιας εικόνας ή μιας φωνητικής κυματοσειράς, οι μηχανές δεν μπορούν να καταλάβουν αυτόματα τι συνέβη σε μια ταινία ή να κατανοήσουν ένα ολόκληρο μυθιστόρημα. Χονδρικά έχουν την ικανότητα ενός ανθρώπινου εγκεφάλου που σκέφτεται για μερικά κλάσματα δευτερολέπτου. Μόνο σε κάποιες, πολύ καλώς ορισμένες, νοητικές εργασίες, όπως το σκάκι και το Go (σ.σ.: ένα επιτραπέζιο παιχνίδι στρατηγικής), οι μηχανές υπερβαίνουν την ικανότητα του ανθρώπου. Οχι όμως και στο πόκερ, για παράδειγμα».

Τι πιστεύετε ότι δεν θα κατορθώσει ποτέ η ανθρωπότητα; Υπάρχουν πράγματα που αποκλείετε;
«Αν κάτι δεν ξεπερνά τους νόμους της φύσης, είναι εν γένει εφικτό. Υπάρχουν προφανώς δυσεπίλυτα επιστημονικά και τεχνολογικά προβλήματα, αλλά τα πιο δυσεπίλυτα προβλήματα ίσως είναι αλλού: στο πώς θα αλλάξει η φύση του ανθρώπου, στο πώς θα τον σταματήσεις από την καταστροφή που ο ίδιος φέρνει στον εαυτό του και στο φυσικό του περιβάλλον».


Πράγματι. Αλλωστε, ενώ η τεχνολογία κάνει προόδους και θα περιμέναμε να κλείνει η ψαλίδα, οι ανισότητες μεγαλώνουν…
«Είναι ξεκάθαρο για εμένα ότι χρειαζόμαστε ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο. Πράγματι, ενώ θα περίμενες η τεχνολογία να μειώνει τις ανισότητες, τα οφέλη της τα καρπώνονται πολλές φορές με δυσανάλογο τρόπο οι προνομιούχοι. Και εδώ τίθεται ένα σημαντικό θέμα. Σε ένα άμεσο μέλλον, καθώς οι μηχανές θα αντικαθιστούν ανθρώπους από τα πόστα τους, για παράδειγμα καθώς τα αυτοοδηγούμενα αυτοκίνητα θα αρχίσουν να κυριαρχούν στις μεταφορές, πολλές θέσεις εργασίας θα χάνονται. Δεν μπορούμε και δεν πρέπει να σταματήσουμε αυτή την εξέλιξη. Κάτι τέτοιο θα ήταν αντιπαραγωγικό αλλά και ανόητο, όπως ήταν το κίνημα των Λουδιτών στην πρώτη Βιομηχανική Επανάσταση που κατέστρεφε μηχανές. Είναι όμως ευθύνη όλων μας οι άνθρωποι που θα βρεθούν χωρίς δουλειά να στηριχθούν, να μετεκπαιδευθούν και να μεταφερθούν σε άλλους παραγωγικούς τομείς. Για αυτό, όπως και για το πώς θα κατανεµηθούν τα οφέλη της προόδου, χρειάζεται όπως είπα ένα νέο κοινωνικό συµβόλαιο».

Είναι καθήκον του επιστήμονα να ερευνά μόνο ή να μοιράζεται τις ανακαλύψεις του με την κοινωνία;
«Εννοείται ότι πρέπει να βρίσκεται σε ανοιχτό διάλογο με την κοινωνία. Είναι απλό: καθώς η τεχνολογία αποκτά έλεγχο σε όλο και περισσότερους τομείς της ζωής μας, αν δεν κατανοούμε πώς λειτουργεί, δεν γνωρίζουμε καν σε τι κόσμο ζούμε. Θα σας δώσω ένα παράδειγμα. Οι εταιρείες Google και Facebook χρησιμοποιούν αλγορίθμους για να οργανώσουν την πληροφορία που μας παρουσιάζουν. Το τι θα δείτε στο Google News ή αντίστοιχα στo News Feed σας δεν αποτελεί τίποτε άλλο παρά τις αυτοματοποιημένες επιλογές ενός αλγορίθμου. Και όμως, εσείς εσφαλμένα μπορεί να πιστεύετε ότι είναι ένα τυχαίο αντιπροσωπευτικό δείγμα από όλα όσα έχουν συμβεί στον κόσμο ή στον κοινωνικό σας περίγυρο αντίστοιχα. Για εμένα είναι ξεκάθαρο λοιπόν ότι θα πρέπει να γίνει πιο διαφανής και να επικοινωνείται η λειτουργία αυτών των αλγορίθµων. Αν δεν γνωρίζω ακριβώς τον κώδικα που τρέχουν για να αποφασίσουν τι θα δω, πώς μπορώ να είμαι πραγματικός μέτοχος της πληροφορίας που μου προσφέρουν;».


Εσείς έχετε Facebook; Σας ανησυχεί η εξάρτησή μας από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης;
«Ναι, διατηρώ λογαριασμό, αλλά δεν τον χρησιμοποιώ ιδιαίτερα λόγω έλλειψης χρόνου. Με ανησυχεί στο πλαίσιο που σας ανέλυσα προηγουμένως. Είναι επίσης εξίσου σημαντικό να γνωρίζουμε πώς χρησιμοποιούνται τα δεδομένα μας από αυτές τις πλατφόρμες. Και το γεγονός ότι αυτό δεν είναι απόλυτα διαφανές είναι πολύ ανησυχητικό. Βέβαια, βρισκόμαστε ακόμη στην αρχή».


Η Ελλάδα μπορεί να παίξει το χαρτί της τεχνολογίας;
«Μα νομίζω ότι αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα στο οποίο πρέπει να ποντάρουμε, ειδικά στις τεχνολογίες πληροφορικής, όπου δεν χρειάζεται μεγάλο αρχικό κεφάλαιο για καινοτομία. H μόνη σωτηρία για την Ελλάδα είναι να στρέψει το βλέμμα της προς τα έξω, να παράξει τεχνολογία και να την εξάγει. Να αλλάξει η επιχειρηματική νοοτροπία και να στοχεύσει όχι στον έλληνα πελάτη αλλά στον παγκόσμιο. Το κράτος να χρησιμοποιήσει τα όποια χρήματα έχει για επενδύσεις που θα φέρουν ανάπτυξη και όχι ψήφους».


Αυτό που περιγράφετε μήπως είναι απλώς μια θεωρητική συζήτηση;
«Οχι. Νομίζω ότι μπορεί να συμβεί με έναν πολύ πρακτικό τρόπο. Αυτό που λείπει από την Ελλάδα είναι η κρίσιμη μάζα. Τι εννοώ; Αν ψάξουμε να βρούμε δημιουργικούς ανθρώπους στην Ελλάδα, θα τους βρούμε. Και καλούς επιστήμονες και χάκερς και έξυπνους επιχειρηματίες. Πρέπει όμως να υπάρχει μια κρίσιμη μάζα ταλέντου κάπου συγκεντρωμένη. Το ταλέντο που παραμένει στην Ελλάδα πρέπει να το συγκεντρώσουμε κάπου, να του παρέχουμε την κατάλληλη εκπαίδευση, την κατάλληλη υποδομή και την κατάλληλη υποστήριξη ώστε να μπορέσει να παράγει. Προσωπικά είμαι μεγάλος οπαδός της δημιουργίας ενός επιστημονικού και επιχειρηματικού κέντρου γύρω από τις τεχνολογίες πληροφορικής, ενός κέντρου φυσικά ανεξάρτητου από τις διαθέσεις της εκάστοτε κυβέρνησης. Την ίδια στιγμή πρέπει να εκμεταλλευθούμε τους Ελληνες που διαπρέπουν και έχουν τεχνογνωσία και διασυνδέσεις στο εξωτερικό και είναι έτοιμοι να βοηθήσουν τη χώρα».


Εσείς υπό ποιες προϋποθέσεις θα επιστρέφατε στην Ελλάδα;
«Μεγάλη κουβέντα. Αν θεωρούσα ότι ο ρόλος μου στην Ελλάδα θα ήταν πολύ σημαντικός για τη χώρα, και αν δεν θα έπρεπε να κάνω τρομακτικούς συμβιβασμούς για να κάνω τη δουλειά μου, πιθανότατα θα σκεφτόμουν να γυρίσω».


Είχατε δεχθεί από τη Μicrosoft, μετά το πέρας των διδακτορικών σπουδών σας, μια ιδιαίτερα δελεαστική πρόταση να δουλέψετε στην εταιρεία ως μόνιμος ερευνητής. Γιατί την απορρίψατε;
«Αντίβαινε στην πρόταση που δέχθηκα από το ΜΙΤ να γίνω καθηγητής. Μου αρέσει το ακαδημαϊκό περιβάλλον πολύ περισσότερο από το περιβάλλον μιας εταιρείας, το οποίο βρίσκω πιο στεγανό. Μου αρέσει να έχω φοιτητές γύρω μου, μου φαίνεται πολύ πιο δημιουργική η επικοινωνία μαζί τους».

Τον περασμένο Αύγουστο τιμηθήκατε με το Rolf Nevanlinna Prize, ένα από τα σπουδαιότερα βραβεία στον χώρο των μαθηματικών. Πώς νιώσατε;
«Για το δικό μου επιστημονικό πεδίο πρόκειται για κάτι αντίστοιχο του χρυσού στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Οταν ως φοιτητής είχα ακούσει για το βραβείο αυτό και είχα διαβάσει τη λίστα των βραβευθέντων, δεν φανταζόμουν ότι θα μπορούσα ποτέ να βρεθώ ανάμεσά τους. Φέτος, γνώριζα βέβαια ότι ανήκα στην ηλικιακή ομάδα των ανθρώπων που θα μπορούσαν να το κερδίσουν – γιατί το βραβείο απονέμεται σε επιστήμονες κάτω των 40 ετών -, ωστόσο επρόκειτο για μια σκέψη που δεν τολμούσα να κάνω».

Στα 24 σας χρόνια λύσατε τον γρίφο του Νας, αποδεικνύοντας ότι η περίφημη «ισορροπία Νας», το κατ’ εξοχήν εργαλείο πρόβλεψης του αποτελέσματος στρατηγικών συγκρούσεων στα οικονομικά, δεν ισχύει τελικά σε περίπλοκα συστήματα. Πώς νιώσατε όταν συναντήσατε τον Τζον Νας από κοντά; Είστε ουσιαστικά ο άνθρωπος που ανέτρεψε τη θεωρία του.
«Τον συνάντησα το 2008, στο συνέδριο που κάνει κάθε τέσσερα χρόνια η παγκόσμια Ενωση Θεωρίας Παιγνίων, όπου βραβεύθηκε η εργασία επί της υπολογιστικής πολυπλοκότητας της Ισορροπίας Νας που είχα γράψει το 2006 με τον Χρίστο Παπαδημητρίου και τον Πολ Γκόλντμπεργκ. Καθώς άρχιζα την ομιλία μου πάνω στην εργασία μας, προς μεγάλη μου έκπληξη, μπήκε στην αίθουσα ο Τζον Νας. Αυτό που με εντυπωσίασε ήταν το πόσο γνήσιος επιστήμονας ήταν, δεν τον διέκρινε ίχνος εγωισμού. Δεν σκέφθηκε «ποιοι είναι αυτοί που ήρθαν να ανατρέψουν τη θεωρία μου;». Ενδιαφερόταν για τη μαθηματική αλήθεια. Μετά το πέρας της ομιλίας μου με ρωτούσε λεπτομέρειες για το θεώρημά μας. Ηθελε να καταλάβει».


Στην Ελλάδα επί Γιάνη Βαρουφάκη γινόταν πολύς λόγος για τη θεωρία παιγνίων. Μπήκατε στη διαδικασία να εφαρμόσετε τις γνώσεις σας στην ελληνική διαπραγμάτευση;
«Θεωρούσα τη συζήτηση που γινόταν εκείνη την περίοδο ανόητη. Η θεωρία παιγνίων χρησιμοποιούνταν ανέκαθεν στις πολιτικές διαπραγματεύσεις. Δεν είχε αλλάξει κάτι εκείνη τη δεδομένη χρονική στιγμή. Δεδομένης της ισχύος που είχαν οι θεσμοί και εκείνης που είχε η ελληνική κυβέρνηση, ήταν φανερό από την πρώτη στιγμή ότι τα πράγματα που προσπαθούσε να αποκομίσει η ελληνική κυβέρνηση ήταν ανεδαφικά, όπως και αποδείχθηκε».


Στο ΜΙΤ συναναστρέφεστε με τα πιο λαμπρά μυαλά του πλανήτη. Αλήθεια, πόσο μοιάζουν στο πρότυπο του «τρελού επιστήμονα» που βλέπουμε στη σειρά «Big Bang Theory»;
«Πράγματι πρόκειται για ένα ξεχωριστό περιβάλλον. Δεν ισχύει όμως ότι η πλειονότητα των ανθρώπων είναι αυτό που κάποιος θα ονόμαζε «περίεργους». Ξέρετε όμως τι μου αρέσει περισσότερο στο περιβάλλον του ΜΙΤ; Οτι σου παρέχει την ελευθερία να είσαι ο εαυτός σου. Μπορείς να είσαι geek, σπασίκλας, και «φυτό» και να είσαι χαρούμενος. Αλλωστε στο τέλος της ημέρας τι θα πει «φυτό»;».


Οι δικοί σας φίλοι ανήκουν μόνο στον επιστημονικό χώρο;
«Πολλοί φίλοι μου είναι επιστήμονες και μηχανικοί, αλλά έχω πολύ καλούς φίλους και από άλλα πεδία, αρχιτέκτονες, καλλιτέχνες, συγγραφείς. Η κοπέλα μου είναι ιστορικός τέχνης».


Αλήθεια, πώς διασκεδάζετε;
«Πηγαίνω όσο μπορώ περισσότερο στο θέατρο και στον κινηματογράφο. Μου αρέσουν οι συναυλίες. Και διαβάζω, όταν θέλω να ξεκουράσω το μυαλό μου, μυθιστορήματα».


Σε πρόσφατη γιορτή που διοργάνωσαν συνάδελφοί σας στο ΜΙΤ για να σας τιμήσουν για το βραβείο Rolf Nevanlinna φόρεσαν περούκες που αναπαριστούσαν τα μαλλιά σας. Είναι τελικά αυτό το σήμα κατατεθέν σας;
«Τι να σας πω; Ισως είναι το σήμα κατατεθέν όλης της οικογένειας. Και ο αδελφός μου, ο οποίος είναι καθηγητής Ψυχιατρικής στο Χάρβαρντ, περίπου τα ίδια μαλλιά μ’ εμένα έχει. Λίγο πιο κοντά μόνο».


Ωστε και ο αδελφός σας είναι καθηγητής στις ΗΠΑ…
«Ναι. Μάλιστα συνεργαζόμαστε αυτή τη στιγμή χρησιμοποιώντας τη στατιστική και την τεχνητή νοημοσύνη για να κατανοήσουμε ψυχικές ασθένειες».


Θα θέλατε στο μέλλον να αποκτήσετε δική σας οικογένεια;
«Ναι, θα ήθελα να γίνω πατέρας».


Αλήθεια, συνεχίζετε να παίζετε πιάνο;
«Ναι, αλλά τώρα πέρασα και στα έγχορδα. Εχω έναν μπαγλαμά. Τον γρατζουνάω ενίοτε».

«Θα έπρεπε να νιώθεις ασφάλεια όταν κυκλοφορείς στο πανεπιστημίο»

Σπουδάσατε στο Μπέρκλεϊ και διδάσκετε στο MIT. Ποια από τα στοιχεία τους θα μεταφέρατε στο ελληνικό πανεπιστήμιο;
«Από πού να αρχίσω; Η τριτοβάθμια εκπαίδευση στην Ελλάδα είναι το θύμα της πολιτικής, των απαράδεκτων συναλλαγών δηλαδή του πολιτικού χώρου με τον πανεπιστημιακό, μέσα από τα στρατιωτάκια που έχουν αναπτυχθεί από τα κόμματα στα πανεπιστήμια και τα οποία διαλύουν τη λειτουργία των ιδρυμάτων. Προφανώς το Πανεπιστήμιο είναι χώρος ελεύθερης συζήτησης, όμως η κομματικοποίηση των φοιτητών φέρνει τελικά το αντίθετο αποτέλεσμα. Υπάρχουν μεγάλα εμπόδια στην έκφραση ελεύθερης γνώμης, προπηλακισμοί, χτισίματα ανθρώπων στα γραφεία τους, πέταγμα μπογιάς, σπασίματα εξοπλισμού, κλοπές και τσαμπουκάδες. Η χυδαία διασύνδεση με την πολιτική που επιφέρει ή επιτρέπει όλα αυτά τα φαινόμενα θα έπρεπε να λείπει. Θα έπρεπε να υπάρχει ουσιαστική αξιολόγηση των καθηγητών, να εξαλειφθεί το θέμα του νεποτισμού και της οικογενειοκρατίας, να μειωθεί ο αριθμός των εισακτέων φοιτητών στο επίπεδο που αντέχουν τα ιδρύματα και η αγορά. Θα έπρεπε ακόμη τα προγράμματα να εκσυγχρονιστούν, δίνοντας στους φοιτητές τη δυνατότητα να παίρνουν γνώση και να κάνουν έρευνα παγκοσμίου επιπέδου. Και το πιο απλό; Θα έπρεπε να νιώθεις ασφάλεια όταν κυκλοφορείς στους χώρους του πανεπιστημίου. Είχαν πρόσφατα γίνει πολύ θετικά βήματα για τη βελτίωση των πανεπιστημίων, αλλά με την ευθύνη πολιτικών, πανεπιστημιακών και φοιτητών γυρίσαμε πάλι πίσω».


Από το Πολυτεχνείο εσείς τι κρατάτε;
«Το Πολυτεχνείο είναι ένα πολυσυλλεκτικό περιβάλλον που συγκεντρώνει ένα εξαιρετικά ταλαντούχο κομμάτι των νέων της Ελλάδας. Με την εισαγωγή μου εκεί είχα την προσδοκία ότι θα κατακτούσα τη γνώση σε βάθος. Και πράγματι έμαθα πολλά πράγματα, αλλά όχι στο βάθος που επιθυμούσα. Ισως το πιο σημαντικό στοιχείο της εμπειρίας μου εκεί ήταν οι συμφοιτητές μου. Είχαμε φτιάξει ένα παρεάκι που είχε μεράκι να ανακαλύψει τη γνώση σε μεγαλύτερο βάθος από αυτό που προσφερόταν στα μαθήματα. Και αυτή ήταν πολύ διαμορφωτική εμπειρία για την πορεία μου. Πολλές φορές στο αμερικανικό πανεπιστήμιο νιώθω ότι ταΐζουμε «καλομασημένη γνώση» στους φοιτητές μας. Καλό είναι το μάθημα να είναι καλοσχεδιασμένο, αλλά είναι εξίσου σημαντικό οι φοιτητές να κάνουν προσωπικό, ενεργό αγώνα να κατακτήσουν τη γνώση».


Πώς είστε ως καθηγητής;
«Μάλλον πρέπει να ρωτήσετε τους φοιτητές µου για αυτό! Οταν διδάσκω επικεντρώνοµαι στις µεγάλες ιδέες, θέλω το µάθηµά µου να αξίζει τον χρόνο που αφιέρωσαν οι φοιτητές. Στην έρευνα προσπαθώ να βοηθήσω τους διδακτορικούς φοιτητές µου να αξιοποιήσουν τη δυναµική τους. Δεν µου αρέσουν τα τετριµµένα «business as usual» επιστηµονικά ερωτήµατα. Θέτω υψηλούς στόχους οι οποίοι αξίζουν τον χρόνο και την προσπάθειά που απαιτούν. Είµαι αρκετά χαλαρός, ωστόσο περιµένω από τους φοιτητές µου να µου πουν κάτι µη τετριµµένο για όσα σκέφτονται. Δεν µου αρέσει η ήσσων προσπάθεια, αλλά δεν είµαι πιεστικός. Δεν περιµένω από κανέναν να είναι πάνω από το γραφείο του 10 ώρες την ηµέρα και να µην έχει προσωπική ζωή».



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Ο Αγγλοσαξονικός άξονας συσπειρώνεται για να αντιμετωπίσει την Κίνα σε μια περίοδο που όλα αλλάζουν στην διεθνή σκακιέρα τονίζει ο καθηγητής του Παντείου, καθηγητής γεωπολιτικής και οικονομικής γεωγραφίας Γιάννης Μάζης, προσκεκλημένος στο Focus FM. 

Ο καθηγητής αναλύει τις γεωπολιτικές προεκτάσεις της κίνησης του Προέδρου Μπάιντεν και διατυπώνει το σαφες ερώτημα αν έχει προηγηθεί συνεννόηση με τον Πρόεδρο Πούτιν για μια τέτοια κίνηση, λαμβάνοντας υπόψη το υψηλό ρίσκο. 

Επίσης ο καθηγητής στέκεται στην ευκαιρία που παρουσιάζει αυτή η κίνηση για την χώρα μας με βάση την στήριξη που παρέχει η Γαλλία στην Ελλάδα όλα αυτά τα τελευταία χρόνια, και την ευκαιρία που παρουσιάζεται ώστε η χώρα μας να δέσει τις συμμαχίες που χρειάζεται.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Με 2 βίντεο-ντοκουμέντα από την τριήμερη επίσκεψή της στην Βόρεια Εύβοια τις κρίσιμες ημέρες της πυρκαγιάς, που αποτυπώνουν την πραγματική εικόνα της καταστροφής στην περιοχή, η Επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας Ζωή Κωνσταντοπούλου, απάντησε στον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και στην ρόδινη εικόνα που εκείνος παρουσίασε στη ΔΕΘ.

Στην εφ’ όλης της ύλης Συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε στη Θεσσαλονίκη στο πλαίσιο της 85ης ΔΕΘ, η Ζωή Κωνσταντοπούλου επέλεξε, όπως είπε, «τη δύναμη της αλήθειας, απέναντι στα παραμύθια, στα χοντροκομμένα ψέματα, στην ξεδιάντροπη αντιστροφή της πραγματικότητας την οποία ακούσαμε από τα πρωθυπουργικά χείλη πριν από λίγες ημέρες» και παρουσίασε στους εκπροσώπους του Τύπου, μέσω της οπτικοακουστικής καταγραφής, την ολοκληρωτική καταστροφή που υπέστη η Βόρεια Εύβοια και η χώρα, σε ευθεία αντιδιαστολή προς τη ‘’μαγική εικόνα’’ της πρωθυπουργικής ομιλίας, στη διάρκεια της οποίας προβάλλονταν ως φόντο βίντεο με καταπράσινα δάση!

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου υπογράμμισε την ανάγκη να γίνει Εθνική Προτεραιότητα η Ανάταξη της Εθνικής Καταστροφής και να εκπονηθεί ένα ολοκληρωμένο Σχέδιο Συγκρότησης Αυτοδύναμης Πολιτικής Προστασίας και Περιβαλλοντικής Πολιτικής. Τόνισε ότι «η Πολιτική Προστασία δεν μπορεί να βασίζεται, σε δανεικούς πυροσβέστες, ενοικιαζόμενα μέσα πυρόσβεσης και εκκλήσεις βοήθειας σε ξένα κράτη», λύσεις «πρόχειρες, εμβαλωματικές και ανεύθυνες», στις οποίες εξαντλήθηκαν οι απαντήσεις του Πρωθυπουργού.

Αναφερόμενη στον πρόσφατο Ανασχηματισμό, εξέφρασε την απογοήτευσή της τόσο για το γεγονός ότι η κυβερνητική πολιτική για την Πολιτική Προστασία εξαντλήθηκε στον επικοινωνιακό χειρισμό και στην διαφήμιση προσώπων-σωτήρων (Αποστολάκης-Στυλιανίδης), όσο και για το γεγονός ότι προήχθη σε Υπουργική θέση ο «εξαφανισμένος βουλευτής Ευβοίας Κεδίκογλου».

Μίλησε επίσης για την υποχρέωση του Κράτους να αποζημιώσει 100% τους πληγέντες, υποχρέωση που πηγάζει και από την συγνώμη του Πρωθυπουργού.

Στο πλαίσιο της τοποθέτησής της για τα ζητήματα πολιτικής προστασίας, η Ζωή Κωνσταντοπούλου γνωστοποίησε ότι η Πλεύση Ελευθερίας θέτει ως προτεραιότητα τη στήριξη των κοινωνικών πρωτοβουλιών και των εθελοντικών ομάδων πολιτικής προστασίας, προστασίας του περιβάλλοντος και δασοπυροπροστασίας. Παράλληλα, σε συνέχεια του διαβήματος που πραγματοποίησε η ίδια στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου τον Αύγουστο, γνωστοποίησε ότι η Πλεύση Ελευθερίας και η ίδια προσωπικά βρίσκεται, σε συνεργασία με τους πολίτες, σε διαδικασία συλλογής στοιχείων για τους εμπρησμούς και τις εγκληματικές κρατικές παραλείψεις. Τα στοιχεία θα υποβληθούν επίσης στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου.


Στη διάρκεια της Συνέντευξης Τύπου, η Επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας τοποθετήθηκε για τα ζητήματα της Δημόσιας Υγείας και της Πανδημίας, την Εξωτερική Πολιτική, την Οικονομία, τον πρόσφατο Ανασχηματισμό, την υποχρεωτικότητα των Εμβολιασμών και απάντησε στις ερωτήσεις των δημοσιογράφων, αναφερόμενη τόσο στα επόμενα βήματα της Πλεύσης Ελευθερίας και την πορεία της προς τις εκλογές, όσο και στο ζήτημα των Ανεμογεννητριών, χαρακτηρίζοντας αντισυνταγματικές τις δικαστικές αποφάσεις που, με συμμετοχή της σημερινής Προέδρου της Δημοκρατίας, επέτρεψαν την εγκατάσταση αιολικών πάρκων σε καμένες και αναδασωτέες εκτάσεις.

Ως προς τον τομέα της Υγείας και τα ζητήματα Αντιμετώπισης της Πανδημίας, η Επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας διαπίστωσε ότι το μείζον, δηλαδή η αποφασιστική ενίσχυση του Ε.Σ.Υ. και της Πρωτοβάθμιας Υγείας δεν έγιναν κύρια προτεραιότητα μιας Εθνικής Πολιτικής για την Υγεία, όπως θα έπρεπε. Δεν παρέλειψε να στηλιτεύσει και να ταχθεί εναντίον των υποχρεωτικών εμβολιασμών και της πολιτικής των αποκλεισμών και του διχασμού, που βρίσκονται στον αντίποδα μιας στρατηγικής ενημέρωσης η οποία, όπως είπε, θα έπρεπε να υιοθετηθεί για να πεισθούν όσο το δυνατόν περισσότεροι πολίτες να εμβολιαστούν.

Διαπίστωσε ακόμη ότι η επιλογή διεξαγωγής της φετινής ΔΕΘ με είσοδο μόνον για εμβολιασμένους πολίτες οδήγησε σε πολύ χαμηλή προσέλευση των πολιτών και σε απόγνωση των εκθετών και προσκάλεσε τους υπεύθυνους να αποκαταστήσουν την κατάσταση. «Οι άνθρωποι του μόχθου, που ήρθαν από όλη την Ελλάδα για να γίνει φέτος ΔΕΘ μετά από δύο χρόνια, δεν είναι το ντεκόρ προεκλογικών πρωθυπουργικών ομιλιών, ούτε μπορεί να χρησιμοποιούνται ως το φόντο για να κάνουν το πολιτικό κομμάτι τους οι σημερινοί κυβερνώντες», είπε χαρακτηριστικά.

Ως προς την Οικονομία, η κα Κωνσταντοπούλου διαπίστωσε ότι «η πραγματική κατάσταση που ζει ο κόσμος στην καθημερινότητα δεν έχει σχέση με την εικονική πραγματικότητα που παρουσίασε ο κ. Μητσοτάκης». Μίλησε για το δημόσιο χρέος, που έχει εκτιναχθεί σε ιστορικό ρεκόρ, πάνω από 200% και τόνισε ότι, αντί για την οφειλόμενη στρατηγική αμφισβήτησης, διαγραφής και απομείωσης του δημοσίου χρέους και αποκήρυξης του παράνομου χρέους, ο Πρωθυπουργός ευαρεστείται που «δανειζόμαστε με χαμηλά επιτόκια», δηλαδή χρεωνόμαστε ακόμη περισσότερο. Υπογράμμισε την ανάγκη στήριξης της κοινωνίας που δοκιμάζεται ανυπαίτια, και δήλωσε ότι αυτή «η στήριξη δεν πρέπει να γίνεται με όρους που προσομοιάζουν με Μνημόνια και θα μετατραπούν σε μνημόνια.», επισημαίνοντας ότι «μέσα από τις πρακτικές του δανεισμού και του αναδανεισμού δεν μπορεί να γίνει οικονομική πολιτική για την κοινωνική ευημερία». Αναφέρθηκε στην αγωνία των πολιτών και των νέων «η οποία δεν διασκεδάζεται με gigabytes και με φθηνότερους λογαριασμούς κινητής τηλεφωνίας», και εξέφρασε την πεποίθηση ότι «χρειάζεται, σε διεθνές επίπεδο μία πολιτική διεκδίκησης και όχι απλής πειθήνιας συμμόρφωσης.»

Στο πεδίο της Εξωτερικής Πολιτικής, η Επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας έθεσε με επιτακτικό τρόπο το ζήτημα της επέκτασης των χωρικών μας υδάτων και στο Αιγαίο, καθώς η μερική μόνο επέκταση στο Ιόνιο, εάν δεν ακολουθηθεί από επέκταση αυτών στο Αιγαίο, θα εκθέσει την χώρα μας στον κίνδυνο να θεωρηθεί ότι αποδέχεται πως το Αιγαίο είναι κάτι διαφορετικό, κάτι που μέχρι σήμερα υποστηρίζει μόνον η Τουρκία. Επίσης, μίλησε για το Εθνικό Ζήτημα της Διεκδίκησης των Γερμανικών Οφειλών, που εξακολουθεί να παραμένει παγωμένο, με τις Ελληνικές Κυβερνήσεις να εξυπηρετούν το Γερμανικό Κράτος, παραλείποντας να τις διεκδικήσουν.

Όσον αφορά την Πλεύση Ελευθερίας η Ζωή Κωνστανττοπούλου υπογράμμισε ότι, όποτε και αν γίνουν οι εκλογές, η Πλεύση Ελευθερίας θα συμμετάσχει και θα διεκδικήσει την εμπιστοσύνη των πολιτών. «Πιστεύουμε πραγματικά ότι αυτή τη φορά οι πολίτες που για άλλη μία φορά προδόθηκαν και για άλλη μία φορά ξεγελάστηκαν θα μας εμπιστευτούν, γιατί αναγνωρίζουν σε μας την συνέπεια λόγων και έργων, την διαχρονική συνέπεια σε αυτά που λέμε και κάνουμε. Προσωπικά έχω αποδείξει ότι καμία καρέκλα δεν πρόκειται να με εμποδίσει να υπηρετήσω αυτά τα οποία πιστεύω και πρεσβεύω και η «Πλεύση Ελευθερίας» έχει αποδείξει ότι, ούτε κολακεύεται, ούτε λοξοδρομεί, ούτε ξεγελιέται», δήλωσε.


Ακολουθούν σημεία από την εισηγητική τοποθέτηση και τις απαντήσεις της Ζωής Κωνσταντοπούλου:

ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ-ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ

· Η πρωθυπουργική συγνώμη δεν σβήνει τις ευθύνες, ούτε τις φωτιές.

· Χρειάζεται Εθνικό Σχέδιο Αυτοδύναμης Πολιτικής Προστασίας και Περιβαλλοντικής Πολιτικής

· Να γίνει Εθνική Προτεραιότητα η αποκατάσταση της Εθνικής Καταστροφής που υπέστη η χώρα από τις πυρκαγιές

· Αν είχαν λογοδοτήσει οι υπεύθυνοι για το Μάτι, δεν θα είχαμε τις φετινές καταστροφές.

· Συγνώμη σημαίνει Εθνική Αποκατάσταση και πλήρης αποζημίωση στους πληγέντες.

· Δεν θα αφήσουμε να ξεχαστεί η καταστροφή ούτε να παραγραφούν οι ευθύνες.

· Συγκεντρώνουμε στοιχεία για τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου



ΥΓΕΙΑ-ΠΑΝΔΗΜΙΑ

· Η Πλεύση Ελευθερίας στήριξε τα πρώτα μέτρα προστασίας, στην αρχή της Πανδημίας, που τα θεώρησε σωστά και έδωσε το πολιτικό παράδειγμα, με δωρεές στο Εθνικό Σύστημα Υγείας και σε κοινωνικές πρωτοβουλίες στήριξης ευάλωτων ομάδων, φιλοδοξώντας να την ακολουθήσουν και άλλοι.

· Υποδεέστερη της κοινωνικής και της ιστορικής επιταγής η Κυβερνητική Πολιτική στον τομέα της Υγείας

· Προσπάθεια αντιμετάθεσης των Κυβερνητικών Ευθυνών και μετακύλισής τους στους ασθενείς και στην κοινωνία

· Τραγικό και ανεπίτρεπτο το γεγονός ότι κατά μέσο όρο χάνονται περισσότεροι από 1.000 άνθρωποι κάθε μήνα από την Πανδημία

· Ανάγκη αποφασιστικών απαντήσεων. Δεν είναι απάντηση στο πρόβλημα ούτε υπεύθυνη κοινωνική πολιτική η κυνική τοποθέτηση της Κυβέρνησης «Αν δεν εμβολιαστείς, κόψε το λαιμό σου κι ας πεθάνεις»

· Αντίθετα με όσα είπε ο Πρωθυπουργός, η Υγεία, όπως και η Παιδεία, δεν είναι πεδία ιδεολογικών ασκήσεων, αλλά κοινωνικά δικαιώματα αδιαπραγμάτευτα, κατοχυρωμένα συνταγματικά και υπερνομοθετικά

· Η Πλεύση Ελευθερίας τάσσεται κατά των υποχρεωτικών εμβολιασμών, των αποκλεισμών και των αντιποίνων, αλλά υπέρ της ενημέρωσης για να πεισθούν οι πολίτες να εμβολιασθούν.

· Η διεξαγωγή της ΔΕΘ μόνον για εμβολιασμένους οδήγησε σε άδεια ΔΕΘ



ΑΝΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ

- Κοινωνική κατάκτηση η αποπομπή Χρυσοχοΐδη, του ανθρώπου που, 2 μήνες πριν τις πυρκαγιές ανακοίνωσε ότι έχει ένα καταπληκτικό σχέδιο πολιτικής προστασίας

- Επικοινωνιακή διαχείριση, με διαφήμιση προσώπων προς αποκατάσταση του πολιτικού ελλείμματος και του ελλείμματος πολιτικής στην Πολιτική Προστασία



ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΙΚΑ-ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΙ-ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΟΦΕΙΛΕΣ

· Πεδίο σοβαρής ανεπάρκειας της Κυβερνητικής Πολιτικής

· Υποτελής και επιζήμια η λογική της ενδοτικότητας στις απαιτήσεις ξένων δυνάμεων, που ζητούν να κάνει η χώρα νέες παραγγελίες εξοπλισμών και να συμφωνήσει πολυετείς δεσμεύσεις (ΗΠΑ-Γαλλία).

· Αυτή η λογική οδήγησε στη Συμφωνία των Πρεσπών, που και η σημερινή Κυβέρνηση στηρίζει και εφαρμόζει

· Ανάγκη επέκτασης των χωρικών μας υδάτων και στο Αιγαίο. Η παράλειψη επέκτασης θα φέρει την Ελλάδα στη θέση να εμφανίζεται να δέχεται ότι το Αιγαίο είναι κάτι διαφορετικό. Μόνο η Τουρκία το υποστηρίζει αυτό.

· Η απραξία της Ελληνικής Κυβέρνησης ενισχύει τους ανυπόστατους τουρκικούς ισχυρισμούς

· Προβληματική η απουσία αποτελεσματικής αντίδρασης Ελληνικής Κυβέρνησης, Ευρωπαϊκής Ένωσης και διεθνούς κοινότητας στο άνοιγμα των Βαρωσίων στο ψευδοκράτος-ωμή παραβίαση του διεθνούς δικαίου

· Σύμμαχός μας στα διεθνή ζητήματα και στην εξωτερική πολιτική είναι ένας και μόνο ένας: το διεθνές δίκαιο. Όταν η Ελλάδα εγκαταλείπει το διεθνές δίκαιο και ψαρεύει στα θολά νερά των υπολογισμών και των συμφεροντολογισμών, τότε χάνει

· Η αγορά νέων εξοπλισμών, χάριν συμμαχιών, δεν αποτελεί βιώσιμη πολιτική. Είναι πολιτική που έχει ιστορικά συμβάλει στην παράνομη υπερχρέωση της χώρας, μέσω συμβάσεων διαφθοράς, για προβληματικούς εξοπλισμούς, που ζημίωσαν το δημόσιο, αλλά ωφέλησαν τις εταιρίες διαφθορείς και κυβερνητικά στελέχη.

· Η Διεκδίκηση των Γερμανικών Οφειλών αποτελεί Εθνικό Ζήτημα, Εθνικό Χρέος, πολιτικό και κυβερνητικό καθήκον

· Ο Μίκης Θεοδωράκης, που έφυγε πριν από λίγες ημέρες, υπόδειγμα διεκδίκησης και αντίστασης, είναι ένας ακόμη άνθρωπος που αντιστάθηκε κατά της γερμανικής μπότας και του ναζιστικού ζυγού και έφυγε από αυτόν τον κόσμο χωρίς να δει να αποζημιώνεται η χώρα μας για αυτά που της οφείλει η Γερμανία για τις θηριωδίες των ναζί, τα διεθνή εγκλήματα, την καταστροφή της χώρας.

· Δεν αρκούν οι επετειακές αναφορές, δεν αρκούν τα κροκοδείλια κλάματα και οι εκδηλώσεις μνήμης, χρειάζεται διεκδίκηση, εάν πραγματικά θέλουμε να είμαστε αντάξιοι συνεχιστές εκείνων των ανθρώπων που με ελάχιστες δυνάμεις, με ελάχιστα μέσα, αλλά με περίσσευμα ψυχής, έδωσαν παράδειγμα αγώνα και ηρωισμού, ταυτίστηκαν με τον ηρωισμό, και μας κληροδότησαν κάτι που είναι πολύ πιο σημαντικό και πολύ πιο πολύτιμο από τον «πλούτο», στον οποίο αναφέρθηκε ξανά και ξανά ο Πρωθυπουργός. Μας κληροδότησαν την εθνική περηφάνια, την αξιοπρέπεια και αυτό είναι κάτι χίλιες φορές, εκατομμύρια φορές υψηλότερο από τον πλούτο και τα χρήματα.


ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

· Η πραγματική κατάσταση που ζει ο κόσμος στην καθημερινότητα δεν έχει σχέση με την εικονική πραγματικότητα που παρουσίασε ο κ. Μητσοτάκης

· Το δημόσιο χρέος έχει εκτιναχθεί πάνω από 200%, ιστορικό ρεκόρ

· Αντί για την οφειλόμενη στρατηγική αμφισβήτησης, διαγραφής και απομείωσης του δημοσίου χρέους και αποκήρυξης του παράνομου χρέους, ο Πρωθυπουργός ευαρεστείται που «δανειζόμαστε με χαμηλά επιτόκια», δηλαδή χρεωνόμαστε ακόμη περισσότερο

· Μέσα από τις πρακτικές του δανεισμού και του αναδανεισμού δεν μπορεί να γίνει οικονομική πολιτική για την κοινωνική ευημερία

· Η στήριξη στην Ελληνική κοινωνία, που ανυπαίτια δοκιμάζεται από την Πανδημία, δεν πρέπει να γίνεται με όρους που προσομοιάζουν στα Μνημόνια και που σύντομα θα μετατραπούν σε Μνημόνια

· Ο πραγματικός κόσμος δοκιμάζεται, δεν βιώνει ευημερία, αλλά αγωνία, ανασφάλεια και τεράστια ανησυχία για το μέλλον. Και αυτά δεν διασκεδάζονται με gigabytes και με φθηνότερους λογαριασμούς κινητής τηλεφωνίας.

· Χρειάζονται πραγματικές πολιτικές, χάραξή τους και χρειάζεται και σε διεθνές επίπεδο μία πολιτική διεκδίκησης και όχι απλής πειθήνιας συμμόρφωσης.


ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ-ΕΚΛΟΓΕΣ

· Η Πλεύση Ελευθερίας παραμένει μία δύναμη ανεξάρτητη, αχειραγώγητη, που δεν μασάει τα λόγια της ούτε πουλάει την ψυχή της και που θα υπηρετήσει αυτά που πρεσβεύει μέχρι τέλους.

· Οι συνθήκες στην κοινωνία είναι πια ώριμες, ώστε αυτό να αποτελέσει τη μαγιά και τον πυρήνα μιας πολιτικής και κοινωνικής δύναμης που θα κάνει τη διαφορά.

· Το στοίχημα είναι, αυτοί οι άξιοι άνθρωποι που υπάρχουν στην κοινωνία και που δεν αναμειγνύονται με την πολιτική, διότι βλέπουν ένα βρώμικο τοπίο, αυτοί οι άξιοι άνθρωποι να πειστούν να συμμετάσχουν, γιατί αυτοί είναι που θα φέρουν και την ανατροπή και την εντελώς διαφορετική πολιτική κατάσταση.

· Δεν υπάρχει καμία περίπτωση να συμπορευτούμε με δυνάμεις οι οποίες έχουν προδώσει τους πολίτες, έχουν ζημιώσει την χώρα ή έχουν κοροϊδέψει.


ΑΝΕΜΟΓΕΝΝΗΤΡΙΕΣ-ΣΑΚΕΛΛΑΡΟΠΟΥΛΟΥ

· Η επιλογή ενίσχυσης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει την ισοπέδωση των συνταγματικών εγγυήσεων προστασίας του δάσους και του φυσικού πλούτου ή την ανεξέλεγκτη, όπως την παρακολουθούμε, ανάπτυξη των αιολικών πάρκων σε κάθε σημείο, σε βουνοκορφές και σε φυσικές ομορφιές όπως σχεδιάζεται

· Ζήτημα τεράστιας σοβαρότητας: το γεγονός ότι, δυστυχώς, με αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, σε συνθέσεις στις οποίες συμμετείχε η σημερινή Πρόεδρος της Δημοκρατίας κα Αικατερίνη Σακελλαροπούλου, επετράπη η εγκατάσταση αιολικών πάρκων σε αναδασωτέες εκτάσεις. Αυτό είναι εγκληματικό και αναδίδει σαφώς όχι απλώς οσμή, αλλά δυσωδία παρέμβασης συμφερόντων.

· Αυτού του είδους η οργιώδης ανάπτυξη των αιολικών πάρκων και των ανεμογεννητριών, πέραν των δυνατοτήτων και των αναγκών της χώρας, δεν γίνεται στο πλαίσιο ενός εθνικού σχεδίου για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, αλλά στο πλαίσιο μιας εξυπηρέτησης συμφερόντων.



Τα βίντεο από την καταστροφή στη Βόρεια Εύβοια, που ακολουθούν,  προβλήθηκαν κατά τη Συνέντευξη Τύπου στη Θεσσαλονίκη:


https://freedomtv.gr/



https://freedomtv.gr/


Ακολουθεί ολόκληρο το βίντεο της Συνέντευξης Τύπου της Πλεύσης Ελευθερίας:


https://www.plefsieleftherias.gr/



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Παραθέτουμε εκτενή αποσπάσματα από την διαδικτυακή συνέντευξη που παραχώρησε η Ζωή Κωνσταντοπούλου - Zoe Konstantopoulou, Eπικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας, στην εκπομπή ‘’Out of the box’’, στο Timeline.gr και στον δημοσιογράφο Γιώργο Πιέρρο. Ακολουθεί το πλήρες βίντεο από την συνέντευξη με τις ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες απόψεις της.

Για τo εργασιακό νομοσχέδιο και τα εργασιακά: «Το νομοσχέδιο είναι μια σύνθεση πολλών διατάξεων εκ των οποίων κάποιες αποτελούν διεθνείς μας υποχρεώσεις που αφορούν τον σεβασμό εργασιακών δικαιωμάτων . Με τρία από τα κεφάλαια του νομοσχεδίου κυρώνονται διεθνείς συμβάσεις ή διεθνείς οδηγίες που έχουν να κάνουν με βασικά δικαιώματα όπως είναι η καταπολέμηση της βίας στην εργασία, η καταπολέμηση της παρενόχλησης, οι εγγυήσεις σε θέματα υγείας και ούτω κάθε εξής. Αυτά πολύ καλώς έρχονται, πολύ καλώς κυρώνονται αλλά δεν θα έπρεπε η Κυβέρνηση να τα εμφανίσει σαν κάποιο επίτευγμα της γιατί είναι διεθνείς εγγυήσεις που θα έπρεπε πολλού μάλιστα, να έχουν κυρωθεί και καταστεί εσωτερικό μας Δίκαιο. ‘Άρα δεν είναι ειλικρινής η κυβέρνηση όταν προσπαθεί να εμφανίσει αυτές τις διατάξεις ως κάποια, δήθεν, υπερπροοδευτική δική της πρωτοβουλία. Από την άλλη πλευρά η Αντιπολίτευση είναι εξόχως υποκριτική με προεξάρχουσα βέβαια, την Αξιωματική Αντιπολίτευση, τον ΣΥΡΙΖΑ, που έχει φέρει τις κοινωνιοκτόνες και εργασιοκτόνες διατάξεις του 3ου μνημονίου, έχει φέρει το ασφαλιστικό, έχει φέρει περικοπές συντάξεων, αποδοχών και ούτω κάθε εξής και τώρα παριστάνει την προστάτιδα των εργαζομένων. Όσο για την ελάσσονα αντιπολίτευση, αρκείται σε έναν ρόλο που είναι γνωστός παρωχημένος χιλιοπαιγμένος αλλά δεν έχει να κάνει με τις ουσιαστικές αγωνίες και τα πραγματικά δικαιώματα των εργαζομένων. Πράγματι το νομοσχέδιο έχει πολύ προβληματικές διατάξεις όπως είναι η αμφισβήτηση ακόμη και των 40 ωρών ως ανώτατο όριο εβδομαδιαίας εργασίας. ’Ήδη το νομοσχέδιο μιλάει για 45 ώρες εργασίας μετά τις οποίες μπορούμε να μιλάμε για υπερωρίες, όπως επίσης, περιέχει μια σειρά από διατάξεις μέσα από τις οποίες ελαστικοποιούνται οι σχέσεις εργασίας. Υποτίθεται ότι επαφίεται σε μια ελεύθερη συμφωνία εργαζομένου εργοδότη αλλά όλοι ξέρουμε ότι αυτή η σχέση δεν είναι ισότιμη και υπάρχουν αυτοί οι συσχετισμοί που επιτρέπουν σε πολλούς κακούς εργοδότες να επιβάλλονται στους εργαζομένους. Και από την άλλη πλευρά, δεν υπάρχουν οι θεσμικές δικλείδες για να προστατευτούν οι εργαζόμενοι. Βλέπω επίσης πρωτοβουλία της κυβέρνησης να μετατρέψει την Επιθεώρηση Εργασίας σε Ανεξάρτητη Αρχή. Δεν είναι μια θετική πρωτοβουλία, ούτε θεωρώ ότι είναι μια αθώα πρωτοβουλία. Η Επιθεώρηση Εργασίας είναι ίσως από τις λίγες υπηρεσίες στη χώρα που λειτουργούν υπέρ των εργαζομένων».


Σχετικά με τους εμβολιασμούς και τα προνόμια υπέρ των εμβολιασμένων πολιτών: «Το θέμα θα πρέπει να τοποθετηθεί μακριά από μια λογική συγκρουσιακή και διχαστική και πολύ μακριά από μια λογική επιβολής. Περνάει ολόκληρη η ανθρωπότητα μια εμπειρία που δεν την είχαμε φανταστεί, αναζητεί η ανθρωπότητα λύσεις και η επιστημονική κοινότητα, είμαστε κρεμάμενοι από τα χείλη των ειδικών. Από την άλλη όμως, έχουμε φυσικά το κριτήριο μας, τις ανησυχίες μας και τις απορίες μας, σε ένα θέμα όπου ομολογουμένως προοδεύουν αλματωδώς οι ιατρικές λύσεις αλλά δεν παίρνουμε και τόσες πολλές απαντήσεις. Όπως έχουν τα πράγματα τα εμβόλια είναι η μοναδική λύση προκειμένου να μην κλονιστεί με τρόπο καταλυτικό η ανθρωπότητα. Αυτό δεν σημαίνει ότι οφείλουν όλοι δια μιας να είναι καθησυχασμένοι ή να μην ανησυχούν διότι βεβαίως υπάρχουν ανησυχίες συνδεδεμένες με την ταχύτητα με την οποία τα εμβόλια τέθηκαν στη διάθεση των πολιτών. Έχει μεγάλη αξία και σημασία να υπάρξει διαπαιδαγώγηση της κοινωνίας απέναντι σε αυτό το οποίο έχει να κάνει πιο πολύ με το κοινωνικό καθήκον . Είμαι πολύ έξω και αντίθετη και με την επιβολή υποχρεώσεων και με την επιβολή κυρώσεων προς τους ανθρώπους ως προς τον εμβολιασμό. Είμαι πολύ θετική ως προς τη θεσμοθέτηση κάποιων ενθαρρυντικών μέτρων - όχι προνομίων- αλλά κινήτρων προς τους πολίτες να εμβολιαστούν. Όσον αφορά το δίλημμα ‘’να εμβολιαστώ ή να μην εμβολιαστώ’’ η απάντηση είναι να αναρωτηθούν οι πολίτες τί θα γινόταν αν δεν εμβολιαζόταν κανείς. Άρα η στάση μας πρέπει να κοινωνική και όχι αντικοινωνική.


Σχετικά με την Προανακριτική Επιτροπή της Βουλής για τον Νίκο Παππά: «Θεωρώ ότι αυτή η υπόθεση αποκαλύπτει μια όζουσα λειτουργία της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, και προφανώς δεν είναι υπόθεση μόνον του Νίκου Παππά. Προφανώς ο Παππάς είχε κεντρικότατο ρόλο ελέω Τσίπρα και προφανώς έγινε μια προσπάθεια όχι απλώς έλεγχου κάποιων πεδίων που θα έπρεπε να λειτουργούν δημοκρατικά και ελεύθερα όπως είναι η δημοσιογραφική ενημέρωση η οποία δυστυχώς στη χώρα μας επί δεκαετίες δεν είναι στην κατάσταση που θα έπρεπε να είναι για να μιλάμε για πρόσβαση των πολιτών στην ελεύθερη πληροφόρηση. Το πιο αποκρουστικό είναι ότι μια Κυβέρνηση που αυτοδιαφημίστηκε ως εκείνη που θα πάτασσε τη διαφθορά και τη διαπλοκή εφάρμοσε εν ριπή οφθαλμού τις χειρότερες πρακτικές της μαφίας: έγινε χορός εκατομμυρίων που ένα ψήγμα μόνο, η κορυφή του παγόβουνου αποκαλύπτεται σήμερα. Σε αυτό το σημείο θέλω επίσης να παρατηρήσω ότι σε λίγο χρόνο συμπληρώνεται ο συνταγματικώς προβλεπόμενος χρόνος για τον έλεγχο κυβερνητικών προσώπων , του πρώην Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και των υπουργών της Κυβέρνησης του, σε σχέση με αξιόποινες πράξεις που διέπραξαν. Είμαι βαθιά απογοητευμένη από το γεγονός ότι δεν θα ελεγχθεί ο κύριος Τσίπρας ούτε για το Μάτι μολονότι είχαμε θύματα, δεν θα ελεγχθούν ούτε για το σκάνδαλο της Συμφωνίας των Πρεσπών και τις συναλλαγές για τις οποίες παρακολουθήσαμε να καταγγέλλουν ο ένας τον άλλον στην τότε κυβέρνηση, δεν θα ελεγχθούν ούτε για τους εξοπλισμούς στη Σαουδική Αραβία, και τα λοιπά σκάνδαλα, ούτε για την υπόθεση Πετσίτη, ούτε για τίποτα. Είναι νομίζω ξεκάθαρο ότι αυτό αποτελεί επιλογή της Κυβέρνησης της ΝΔ, παρόμοια με την επιλογή που έκανε η κυβέρνηση Τσίπρα, δηλαδή να χρησιμοποιηθεί η διαδικασία των προανακριτικών και προκαταρκτικών επιτροπών ως φόβητρο αλλά στην ουσία να μην ελεγχθεί κανείς».

Σχετικά με την υπόθεση Παπαγγελόπουλου: «Και αυτή η υπόθεση, όπως και του Παππά, είναι υποθέσεις που αφορούν κατάχρηση εξουσίας και συγκροτούν πλήγμα στη δημοκρατική λειτουργία του πολιτεύματος και προφανώς εκπορεύονται από τον κύριο Τσίπρα. Μην κοροϊδευόμαστε. Αλλιώς θα πιστέψουμε και τον κύριο Σημίτη, που μας έλεγε ότι δεν ήξερε για τον Μαντέλη, τον Τσουκάτο, τον Τσοχατζόπουλο. Έτσι και ο Τσίπρας, δεν ήξερε για τον Παπαγγελόπουλο, δεν ήξερε για τον Παππά, δεν ήξερε για τον Πολάκη, δεν ήξερε τίποτα. Αυτά δεν πείθουν κανέναν και δυστυχώς αποθαρρύνουν τους πολίτες να ασχοληθούν με την πολιτική γιατί τους πείθουν ότι ‘’όλοι ίδιοι είναι’’ ότι δεν πρόκειται να υπάρξει κάθαρση. Άρα ο απλός πολίτης αισθάνεται πως δεν έχει ελπίδα».


Σχετικά με τις συνεργασίες της Πλεύσης Ελευθερίας και το ενδεχόμενο συμμετοχής του κόμματος σε κάποιο, λεγόμενο, ‘’προοδευτικό μέτωπο’’: «Δεν με απασχολεί κανενός είδος ανακάτεμα της τράπουλας των διεφθαρμένων πολιτικών Δεν με απασχολεί κανένα είδος συμμαχίας για την εξουσία, με απασχολεί και μας απασχολεί στην Πλεύση Ελευθερίας ένας άλλος τρόπος άσκησης της πολιτικής που μπορεί να οδηγήσει και στην ευθύνη ανάληψης της διακυβέρνησης αλλά δεν στοχεύει σε αυτήν ως αυτοσκοπό. Νομίζω ότι έχω αποδείξει ότι δεν συνέδεσα ούτε την πορεία μου, ούτε την ύπαρξη μου με θέσεις εξουσίας και καλό είναι να έχουμε στο νου μας ότι η πολιτική μπορεί να ασκηθεί και θα έπρεπε να ασκείται ανιδιοτελώς και κυρίως κοινωφελώς. Για το καλό δηλαδή, του τόπου και της κοινωνίας. Και όχι για να αποκτήσει ο ένας και ο άλλος αυτά που του έλειπαν ή αυτά που λιγουρευόταν. Η προτεραιότητα μας στην Πλεύση Ελευθέριας δεν είναι να κινηθούμε μόνοι . Η προτεραιότητα μας είναι να κινηθούμε με τρόπο που θα είναι ειλικρινής απέναντι στους πολίτες. Αυτά που θα πούμε, αυτά και να κάνουμε».


Σχετικά με τη δημόσια εικόνα της Ζωής Κωνσταντοπούλου όπως συχνά προβάλλεται με αρνητικό πρόσημο από τμήμα των ΜΜΕ: «Είναι γνωστό ότι αν κάποιος προσπαθήσει να υπηρετήσει αυτά που πιστεύει χωρίς να μπει σε διαδικασίες παζαριών στοχοποιείται. Την έχω ζήσει αυτή τη στοχοποίηση σε όλα τα επίπεδο και την έχω αποκρούσει μολονότι επιχειρείται να δημιουργηθεί δ μια παγιωμένη εικόνα, όπως την επιθυμούν αυτοί που τη φιλοτεχνούν. Είναι μεγάλη τιμή για μένα να μην είμαι διαχειρίσιμη και ελπίζω ποτέ να μην έχουμε διαχειρίσιμους πολιτικούς εκπροσώπους. Αλλά ούτε και πολιτικούς εκπροσώπους που να είναι διαχειριστές. Ούτε οι διαχειρίσιμοι, ούτε οι διαχειριστές μπορούν να υπηρετήσουν την κοινωνία. Όσο για το ποια πραγματικά είναι η Ζωή Κωνσταντοπούλου, για αυτό αφήνω να ρωτήσετε τους ανθρώπους που με ξέρουν, τους φίλους μου, τους συνεργάτες μου αλλά και τους απλούς πολίτες οι οποίοι παρ’ όλη αυτή τη λάσπη που έχει πεταχτεί στον ανεμιστήρα, εδώ και χρόνια, μπορούν να διακρίνουν. Κι εγώ έχω μεγάλη εμπιστοσύνη στο κριτήριο των πολιτών».


Για τους Γιάνη Βαρουφάκη και Παναγιώτη Λαφαζάνη: «Ο κύριος Βαρουφάκης είναι αυτή την ώρα στη Βουλή ευαγγελιζόμενος τα αντίθετα από εκείνα που έκανε όταν είχε την εξουσία και τη δυνατότητα. Θυμίζω ότι όταν ήταν Υπουργός Οικονομικών το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν ότι υπέγραψε τον προάγγελο του μνημονίου με τη συμφωνία της; 20ης Φεβρουαρίου 2015. Και όταν ο λαός ψήφισε ‘’ΟΧΙ’’ στις 5 Ιουλίου ο κύριος Βαρουφάκης παραιτήθηκε Γιατί; Γιατί είχε υπολογίσει το ‘’ναι’’ Επομένως, είναι πολύ ξένο σε εμένα το παράδειγμα του πολιτικού που λέει αυτά που θέλουν να ακούσουν οι πολίτες αλλά έχει κάνει τα αντίθετα Έχουμε τεράστια απόσταση με τον κύριο Βαρουφάκη, άλλωστε αρνήθηκε να χρησιμοποιήσει την πολύ σοβαρή δουλειά που έκανε η Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους με τα πορίσματά της τα οποία ως Υπουργός Οικονομικών θα μπορούσε να τα αξιοποιήσει υπέρ της χώρας. Δεν το έκανε. Και η εξήγηση που έδινε ήταν ότι ‘’εγώ βαριέμαι να ασχοληθώ με το χρέος’’. Εγώ όμως, δεν βαριέμαι. Δεν μπορώ να χρεώσω 40 χιλιάδες ευρώ σε κάθε μωρό στην Ελλάδα επειδή βαριέμαι. Όσον αφορά τον Παναγιώτη Λαφαζάνη είναι μια άλλη περίπτωση, μια άλλη πολιτική αντίληψη που έχει να κάνει με μια παλαιά λειτουργία των κομμάτων, η οποία εμένα δεν μπορεί να με εκφράσει, όχι γιατί είμαι νεώτερη σε ηλικία αλλά γιατί δεν πιστεύω στους κομματικούς μηχανισμούς, δεν πιστεύω στις λειτουργίες των κομματικών γραφειοκρατιών. Πιστεύω πάρα πολύ στην κινηματική ενεργοποίηση των πολιτών».

Μπορείτε να δείτε ολόκληρη τη συνέντευξη της Ζωής Κωνσταντοπούλου στο Out of the box και στον Γιώργο Πιέρρο 




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Για τη σχέση ηθικής και επιστήμης κατά τη διάρκεια της πανδημίας τοποθετήθηκε ο διακεκριμένος καθηγητής Παθολογίας – Επιδημιολογίας και Πληθυσμιακής Υγείας του Πανεπιστημίου Stanford και μέλος της Αμερικανικής Εθνικής Ιατρικής Ακαδημίας, Γιάννης Ιωαννίδης.

Ο καθηγητής έκανε λόγο, μεταξύ άλλων, για πίεση που δέχονται οι επιστήμονες η οποία -όπως ισχυρίστηκε- τούς οδηγεί να ακολουθούν τις εντολές κυβερνήσεων και επιχειρηματιών.

«Πρέπει να διασφαλίσουμε πως οι επιστήμονες μπορούν να μιλήσουμε ως ελεύθεροι άνθρωποι, να μιλήσουμε με θάρρος, σύνεση και τη σωστή δόση αβεβαιότητας. Οι επιστήμονες πρέπει να μιλούν χωρίς να φοβούνται να πληρώσουν τον λογαριασμό των πολιτικών ή κάποιων άλλων επιχειρηματικών συμφερόντων. Οι επιστήμονες μπορεί πολλές φορές να σκεφτούν τι θα γίνει για την δική τους χρηματοδότηση εάν εμφανιστούν ως επαναστάτες μέσα στο σύστημα, καθώς την επόμενη φορά που θα ζητήσω χρηματοδότηση από κάποιον οργανισμό, ίσως με μηδενίσουν» ανέφερε χαρακτηριστικά.

Παράλληλα, υποστήριξε πως αρκετοί επιστήμονες εμφανίζονται διστακτικοί να μιλήσουν για όσα βιώνουν τον τελευταίο χρόνο, με κάποιους από αυτούς μάλιστα -σύμφωνα πάντα με τον ίδιο- να δέχονται μέχρι και απειλές.

«Αμέτρητοι επιστήμονες που είχαν φτάσει στην κορυφή της ιεραρχίας τού έστελναν μηνύματα πως ‘δεν μπορώ να κάνω τίποτα’, ‘δεν μπορώ να μιλήσω’, ‘φοβάμαι να μιλήσω’, ‘εάν βγω να μιλήσω θα με καταστρέψουν, θα με τελειώσουν, θα με ποδοπατήσουν’» υπογράμμισε, κάνοντας λόγο για συμβιβασμό αρκετών επιστημόνων.


Δείτε το επίμαχο απόσπασμα







Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

South Front 4-4-21 267ow

[Η συνέντευξη με τον Υποναύαρχο Cihat Yaycı,Αρχηγό Επιτελείου των Ναυτικών Δυνάμεων της Τουρκικής Δημοκρατίας μεταφρασμένη από την AlexD  για το SouthFront., αποτελεί πειστικό τεκμήριο της συντριπτικής υπεροχής όχι μόνο των εθνικών φιλοδοξιών και στοχεύσεων, των κινήτρων άσβεστου μίσους κατά του μικρού δυτικού γείτονα (που άρχισε το ξήλωμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας πριν 200 χρόνια), και την σταθερή συνέχεια και συνέπεια σε μια συγκροτημένη στρατηγική εκδίκησης και ανάκτησης της ηγεμονίας, αλλά και πειστήριο της ασύγκριτης δεξιότητας των διαχειριστών αυτής της στρατηγικής και στα πεδία της διπλωματίας και των δημοσίων σχέσεων με την αδίστακτη χρήση των επίκαιρων όπλων της εξαγοράς, του θράσους, του ψεύδους, της στρεψοδικίας, της απιστίας κα του εκβιασμού ενώπιον των οποίων η φιλάρετη, ευγενής, φιλειρηνική -και διαβρωμένη έως μυελού- ελληνική πολιτική, διπλωματική, ακαδημαϊκή(εν πολλοίς)  και οικονομική «ελίτ»,  φυσικά ανίκανη για αναμέτρηση, προσφεύγει περιδεής στην συμμαχική ελεημοσύνη και στο ναρκωτικό της εθνομηδενιστικής παγκοσμιοποίησης. ΄Ετσι η χρησιμότητα αυτού του κειμένου περιορίζεται στην αφύπνιση του ελληνισμού και στον εξοπλισμό κάποιων φοιτητών στην αντιμετώπιση του εθνομηδενιστικού κηρύγματος κάποιων μεταμοντέρνων καθηγητών εισαγωγής.]

Μετάφαση/ εισαγωγή: Μιχαήλ Στυλιανού

--Πώς βλέπετε τις απειλές για τη θαλάσσια ασφάλεια της Τουρκίας βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα;

Η Τουρκία αντιμετωπίζει απειλές για τη θαλάσσια ασφάλειά της από τα πρώτα χρόνια της Δημοκρατίας. Αν και πολλά ζητήματα που σχετίζονται με το Adalar (Αιγαίο) Πέλαγος επιλύθηκαν από τη Συνθήκη Ειρήνης της Λωζάνης του 1923, η Ελλάδα, από το 1936, έχει εκφύγει από τη συνθήκη. Έκτοτε, η Ελλάδα εξακολουθεί να έχει παράνομα αιτήματα κατά της Τουρκίας, σε αντίθεση με το διεθνές δίκαιο. Ως εκ τούτου, η Ελλάδα έχει λάβει παράνομα μέτρα, διεκδικώντας το EGAYDAAK (νησιά, νησίδες και βράχια των οποίων η κυριαρχία δεν έχει μεταφερθεί στην Ελλάδα με συνθήκες), επεκτείνοντας τα χωρικά ύδατα πέρα από αυτά που θεσπίστηκαν από τη Συνθήκη της Λωζάνης και στρατιωτικοποιώντας νησιά που θα έπρεπε να βρίσκονται σε αποστρατικοποιημένο καθεστώς στο πλαίσιο της Διάσκεψης του Λονδίνου του 1912-1913, της Συνθήκης Ειρήνης της Λωζάνης του 1923 και της Συνθήκης ειρήνης του Παρισιού του 1947. Επιπλέον, η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα στον κόσμο της οποίας ο εναέριος χώρος εκτείνεται πέρα από τα όρια των χωρικών της υδάτων! Ας φανταστούμε μαζί αυτό που μόλις είπα. Το πλοίο σας μπορεί να πλεύσει σε διεθνή ύδατα 6 ναυτικά μίλια μακριά από ένα ελληνικό νησί, αλλά δεν μπορείτε να σηκώσετε ένα ελικόπτερο από το πλοίο επειδή ο ελληνικός εναέριος χώρος εκτείνεται πέρα από τα όρια των ελληνικών χωρικών υδάτων – 10 ναυτικά μίλια από την ακτογραμμή – ενάντια σε κάθε λογική...

Επιπλέον, πώς εξελίσσεται η κατάσταση γύρω από το Adalar (Αιγαίο). Η Ελλάδα και ο μακροχρόνιος συνεργάτης της, η Ελληνοκύπρια κυβέρνηση της Νότιας Κύπρου, επιχείρησαν να επιβάλουν το Χάρτη της Σεβίλλης στην Τουρκία. Ο χάρτης της Σεβίλλης καταρτίστηκε από το Πανεπιστήμιο της Σεβίλλης στις αρχές της δεκαετίας του 2000 με την υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στόχος του είναι να δείξει τον θαλάσσιο χώρο υπό τη δικαιοδοσία των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συμπεριλαμβανομένης της λεγόμενης Νότιας Κύπρου και του ελληνικού θαλάσσιου χώρου στην Ανατολική Μεσόγειο. Ο χάρτης της Σεβίλλης δείχνει ότι η Ελλάδα και η Νότια Κύπρος θέλουν να παγιδεύσουν την Τουρκία, τη χώρα με τη μεγαλύτερη ακτογραμμή στην Ανατολική Μεσόγειο στα 2.280 χιλιόμετρα, στον κόλπο της Αττάλειας, ο οποίος καλύπτει 41.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Ο κύριος σκοπός τους είναι να διαβρώσουν, παραβιάζοντας όλες τις αρχές του διεθνούς και ναυτικού δικαίου, τα δικαιώματα άλλων παράκτιων κρατών, συμπεριλαμβανομένης της Τουρκίας, στον θαλάσσιο χώρο που υπάγεται στη δικαιοδοσία τους. Έχω γράψει πολλά άρθρα σχετικά με το πώς αυτός ο χάρτης της Σεβίλλης κατανέμει στην Ελλάδα και τη νότια Κύπρο τον θαλάσσιο χώρο άλλων παράκτιων κρατών, όπως η Λιβύη, η Αίγυπτος και το Ισραήλ, που ανήκουν νόμιμα σε αυτά.

Παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα δεν έχει ακτογραμμή στην ανατολική Μεσόγειο, η Ευρωπαϊκή Ένωση και άλλα κράτη της περιοχής (μερικά από τα οποία εκτίθενται στις καταστροφικές πολιτικές της Νότιας Κύπρου και της Ελλάδας) δυστυχώς συνεχίζουν να στηρίζουν την παράνομη μαξιμαλιστική πορεία της Ελλάδας και της Νότιας Κύπρου στην ανατολική Μεσόγειο. Ας μην ξεχνάμε ότι η Ελλάδα δεν είναι ένα νησιωτικό κράτος (κράτος αρχιπέλαγος) αλλά ένα ηπειρωτικό κράτος με νησιά, τα οποία, όσον αφορά το διεθνές ναυτικό δίκαιο, είναι δύο πολύ διαφορετικές πραγματικότητες.

Έτσι, η Τουρκία αντιμετωπίζει θαλάσσια απειλή στο Adalar (Αιγαίο) Πέλαγος λόγω των ρεβιζιονιστικών και μαξιμαλιστικών ισχυρισμών της Ελλάδας. Το ίδιο μπορεί να ειπωθεί και για την ανατολική Μεσόγειο, λόγω των κοινών μαξιμαλιστικών φιλοδοξιών της Νότιας Κύπρου και της Ελλάδας. Πρέπει να σημειωθεί, ωστόσο, ότι η Τουρκία δεν θα είναι μια χώρα που θα παραιτηθεί από τη θαλάσσια δικαιοδοσία της και τα δικαιώματά της έχουν εδραιωθεί σταθερά σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο.

--Ενόψει της επιδείνωσης των σχέσεων με την Ευρώπη και τις ΗΠΑ, πώς βλέπετε τις προοπτικές συνεργασίας της Τουρκίας με το ΝΑΤΟ; Πρέπει η Τουρκία να παραμείνει μέλος του ΝΑΤΟ;

Πρώτον, η Τουρκία είναι αξιόπιστο μέλος του ΝΑΤΟ. Η Τουρκία δεν έχει μόνο το δεύτερο μεγαλύτερο στρατό στο ΝΑΤΟ, αλλά έχει επίσης συμβάλει σημαντικά στους βασικούς στόχους της Συμμαχίας από την ένταξή της το 1952. Η Τουρκία έχει συμμετάσχει σε αμέτρητες επιχειρησιακές και μαχητικές εκπαιδευτικές δραστηριότητες στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ με στόχο την ενίσχυση της Συμμαχίας και της ταυτότητάς της ως οργανισμού. Όπως έχει τονίσει συχνά ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ, είμαστε ένα από τα σημαντικότερα μέλη της συμμαχίας. Υπό αυτή την έννοια, η συνεργασία της Τουρκίας με το ΝΑΤΟ είναι αναμφισβήτητο γεγονός. Πιστεύω ότι η ένταξη της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ δεν μπορεί να αμφισβητηθεί καταρχήν. Τα κράτη μέλη μιας συμμαχίας μπορεί να έχουν διαφορετικές απόψεις και πολιτικές για διάφορα θέματα, αλλά στην ουσία κάθε διεθνής οργανισμός χαιρετίζει τη διαφωνία και τις ισορροπίες μεταξύ των πόλων της κοινής γνώμης, προκειμένου να καταλήξει στη θέση που είναι πιο ευχάριστη για όλα τα μέλη του.

Δεύτερον, η Ρωσία επωφελείται από την ύπαρξη ενός φίλου όπως η Τουρκία ως μέλος του ΝΑΤΟ. Έτσι, θα έλεγα ότι όχι μόνο η Τουρκία, αλλά και οι φίλοι της θα ωφεληθούν εάν η Τουρκία παραμείνει στο ΝΑΤΟ. Εξάλλου, η Τουρκία αποτελεί σταθεροποιητικό στοιχείο και συμβάλλει στη διατήρηση της ισορροπίας δυνάμεων στην περιοχή.

--Σχεδιάζει η Τουρκία να κατασκευάσει έναν ωκεάνιο στόλο «μεγάλης εμβέλειας» ή θα συνεχίσει το Τουρκικό Ναυτικό να περιορίζεται στις κοντινές θάλασσες;

 

Όπως κάθε ανεπτυγμένο κυρίαρχο κράτος, η Τουρκία επιδιώκει να ενισχύσει την ικανότητα των ναυτικών της δυνάμεων να είναι παρούσες σε λειτουργικά σημαντικές περιοχές των ωκεανών του κόσμου. Η Τουρκία λαμβάνει συγκεκριμένα μέτρα για την επίτευξη αυτού του στόχου. Έχουν ξεκινήσει ορισμένα προγράμματα ναυπήγησης, τα οποία περιλαμβάνουν το σχεδιασμό και την κατασκευή διαφόρων τύπων πολεμικών πλοίων από την τουρκική ναυπηγική βιομηχανία. Και δεν σταματά εκεί. Καταβάλλονται τεράστιες προσπάθειες για την ανάπτυξη της εθνικής επιστημονικής και τεχνολογικής βάσης. Η κατοχή ενός ωκεάνιου στόλου "μεγάλης εμβέλειας" θα είναι το κορυφαίο επίτευγμα αυτής της μακράς διαδικασίας, την οποία η Τουρκία καταβάλλει πρόθυμα κάθε δυνατή προσπάθεια για να υλοποιήσει. Χάρη στην εμπειρία που αποκτήθηκε στο σχεδιασμό και την κατασκευή εγχώριων κορβέτων, φρεγατών και πιο πρόσφατα του πρώτου ελαφρού αεροπλανοφόρου/καθολικού σκάφους προσγείωσης της Τουρκίας, Anadolu, η Τουρκία κάνει περισσότερα από πολλά υποσχόμενα βήματα προς έναν στόλο "μεγάλης εμβέλειας".

--Είναι προς το συμφέρον και το σχέδιο της Τουρκίας να κατασκευάσει μεγαλύτερα αεροπλανοφόρα μετά την κατασκευή του αντιτορπιλικού κλάσης Anadolu;

Η Τουρκία επιδιώκει να έχει ένα στόλο του οποίου οι δυνατότητες μπορούν να περιγραφούν ως "ένας μεσαίου μεγέθους στόλος από την άποψη της μάχης και της δύναμης, παρέχοντας παρουσία σε λειτουργικά σημαντικές περιοχές των ωκεανών του κόσμου" (Ναυτικό Προβολής Μεσαίων Παγκόσμιων Δυνάμεων). Ένας στόλος χρειάζεται ένα αεροπλανοφόρο για ένα τέτοιο επίπεδο μηχανισμού ναυτικού πολέμου· και δεδομένων των στόχων του τουρκικού κράτους, ένα αεροπλανοφόρο δεν είναι μόνο επιθυμητό, αλλά και υποχρεωτικό. Επιπλέον, εάν η Τουρκία είχε ένα αεροπλανοφόρο ως μέρος των ναυτικών της δυνάμεων, θα είχε πιο αποτελεσματικό σταθεροποιητικό αποτέλεσμα σε ολόκληρο τον κόσμο. Ανεξάρτητα από την πρόθεση της Τουρκίας να κατασκευάσει το δικό της αεροπλανοφόρο, θα μπορούσε να το κάνει χωρίς να αγοράσει ένα προς το παρόν.

Η Τουρκία σκοπεύει να κατασκευάσει το δικό της πλοίο προσγείωσης ή/και μεταφοράς αεροσκαφών [πολλαπλών χρήσεων] προκειμένου να συμβάλει στην ασφάλεια, την ειρήνη και τη σταθερότητα στις παγκόσμιες και περιφερειακές διαστάσεις. Η Τουρκία επιδιώκει να συμβάλει στην περιφερειακή και παγκόσμια ασφάλεια. Επιτρέψτε μου να τονίσω: οι φιλοδοξίες της Τουρκίας δεν έχουν επιθετικές προθέσεις ή απειλές. Τουρκία επιθυμεί ειλικρινά να συμβάλει στην ειρήνη, την ασφάλεια και τη σταθερότητα στην περιοχή μας και σε ολόκληρο τον κόσμο. Όπως είπε ο Ατατούρκ, ιδρυτής της Δημοκρατίας της Τουρκίας, "Ειρήνη στην πατρίδα, ειρήνη στον κόσμο". Αυτό είναι το πιστεύω της πολιτείας μας.

--Η Τουρκία επιδιώκει να γίνει αυτάρκης στον τομέα των ναυτικών εξοπλισμών. Ποιες είναι οι μελλοντικές κατευθύνσεις αυτής της αυτοδυναμίας;

Οι περισσότεροι άνθρωποι ξεχνούν ότι η έναρξη του τουρκικού πολεμικού πλοίου που βασίζεται στην εθνική βάση επιστήμης και παραγωγής χρονολογείται από τις αρχές της δεκαετίας του 1990. Οπότε η ιδέα δεν είναι καινούργια. Το πρόγραμμα MILGEM (εθνικό πλοίο) γεννήθηκε από αυτή την ιδέα. Στόχος της Τουρκίας ήταν να αναπτύξει τις εθνικές της δυνατότητες πολεμικών πλοίων παράλληλα με την ανάπτυξη ικανοτήτων. Το σημείο στο οποίο βρίσκεται σήμερα ο κλάδος φαίνεται πολύ ελπιδοφόρο, με την Τουρκία τώρα όχι μόνο να κατασκευάζει πλοία για τις δικές της ανάγκες αλλά και να τα εξάγει. Η γκάμα των προϊόντων δεν περιορίζεται στην καταπολέμηση των πλοίων επιφανείας· Περιλαμβάνει επίσης περιπολικά και πυραυλικά σκάφη, καθώς επίσης υποβρύχια τύπου Reis, τα οποία κατασκευάζονται στις εγχώριες ναυπηγικές εγκαταστάσεις.

Άλλα κράτη μέλη του ΝΑΤΟ κάνουν ακριβώς αυτό που συζητάμε εδώ: η Γαλλία, οι ΗΠΑ, η Γερμανία, η Ιταλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και άλλα κράτη μέλη έχουν μια εθνική βάση επιστήμης και τεχνολογίας για να καλύψουν τις δικές τους ανάγκες και ξένες παραγγελίες. Υπό αυτή την έννοια, τα επιτεύγματα της αμυντικής βιομηχανίας της Τουρκίας σίγουρα δεν είναι επιζήμια για τις σχέσεις της με το ΝΑΤΟ. Αυτή η δραστηριότητα καθοδηγείται όχι μόνο από την επιθυμία να κάνουμε ένα άλμα προς τα εμπρός στην ενίσχυση της εθνικής ασφάλειας της Τουρκίας, αλλά και από την ανάγκη εκπλήρωσης των προτύπων του ΝΑΤΟ. Η Τουρκία είναι ένα ισχυρό και κυρίαρχο κράτος και έχει τα ίδια δικαιώματα με οποιοδήποτε άλλο κράτος μέλος του ΝΑΤΟ που παράγει τα δικά του όπλα. Και πάλι, αυτή είναι μια αναμφισβήτητη πραγματικότητα.

Ωστόσο, η Τουρκία χαιρετίζει σθεναρά μια κοινή προσέγγιση για την ανάπτυξη πλατφορμών όπλων που θα εκτοξεύονται από τη θάλασσα και τον αέρα.

--Ποια είναι η θαλάσσια στρατηγική της Τουρκίας;

Ο βασικός στόχος της Τουρκίας στη θαλάσσια στρατηγική της είναι η προστασία των θαλάσσιων συνόρων της πατρίδας. Τα θαλάσσια σύνορα της πατρίδας είναι ένας όρος που καλύπτει τα χωρικά και εσωτερικά ύδατα της Τουρκίας καθώς και τον θαλάσσιο χώρο υπό τη δικαιοδοσία της – την αποκλειστική οικονομική ζώνη και την ηπειρωτική υφαλοκρηπίδα. Όπως προανέγραψα, η Τουρκία αντιμετωπίζει μια παράλογη προσέγγιση στο ζήτημα από την Ελλάδα στο Adalar (Αιγαίο) Πέλαγος, από τη Νότια Κύπρο και την Ελλάδα, καθώς και από αρκετά άλλα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως η Γαλλία, στην Ανατολική Μεσόγειο. Σε αντίθεση με αυτήν την παράλογη προσέγγιση, η Τουρκία υπερασπίζεται τα δικαιώματα και τα συμφέροντά της στις γειτονικές θάλασσες μέσω ενός συνόλου μέτρων στο πλαίσιο του δόγματος της υπεράσπισης των θαλάσσιων συνόρων της πατρίδας, το οποίο είναι σταθερά ριζωμένο στο διεθνές δίκαιο. Αυτό που προσπαθούν να επιβάλουν στην Τουρκία στο Adalar (Αιγαίο) Πέλαγος και στην Ανατολική Μεσόγειο είναι μια προσπάθεια οριοθέτησης που παραβιάζει τις βασικές αρχές του διεθνούς δικαίου που διέπουν την ίδια τη διαδικασία οριοθέτησης θαλάσσιων περιοχών εθνικής δικαιοδοσίας. Οι αρχές αυτές ονομάζονται μόνο αναλογίες, αναλογικότητα, μη καταπάτηση και αρχή της υπεροχής της ξηράς πάνω από τη θάλασσα. Η Τουρκία έχει μακρύ κατάλογο υποθέσεων του Διεθνούς Δικαστηρίου Δικαιοσύνης (ICJ) και του Διεθνούς Διαιτητικού Δικαστηρίου στο Διεθνές Εμπορικό Επιμελητήριο (ICA) που στηρίζουν τη θέση της. Έτσι, γνωρίζοντας ότι ο νόμος είναι με το μέρος της, η Τουρκία αντιτίθεται αποφασιστικά σε οποιαδήποτε προσπάθεια να στερήσει από τους πολίτες της και τις επόμενες γενιές τους τα δικαιώματα που απορρέουν από το νόμο και τη γεωγραφία.

Η Τουρκία σκοπεύει επίσης να αυξήσει τις δυνατότητες της ναυτικής παρουσίας της σε λειτουργικά σημαντικές περιοχές των ωκεανών του κόσμου μετατοπίζοντας από την έννοια του Ναυτικού Προβολής Μεσαίων Περιφερειακών Δυνάμεων στην έννοια του Ναυτικού Προβολής Μεσαίων Παγκόσμιων Δυνάμεων. Από αυτή την άποψη, η Τουρκία θα επιδιώξει να συμβάλει στην παγκόσμια ειρήνη και ασφάλεια με έναν πλήρη στόλο "μεγάλης εμβέλειας".

--Έχετε ασχοληθεί με θέματα θαλάσσιας οριοθέτησης. Πιστεύετε ότι υπάρχει ακόμα ελπίδα για ειρηνική οριοθέτηση της Μεσογείου μεταξύ Τουρκίας και Κύπρου και άλλων χωρών της περιοχής;

 

Στην Ανατολική Μεσόγειο, οι κύριοι παράγοντες είναι τώρα η ελληνοκυπριακή κυβέρνηση της Νότιας Κύπρου και τα τρία παράκτια κράτη της Λιβύης, του Ισραήλ και της Αιγύπτου. Η Τουρκία δεν αναγνωρίζει την ελληνοκυπριακή κυβέρνηση στη Νότια Κύπρο και, ως εκ τούτου, η τελευταία δεν είναι ο διαπραγματευτής εταίρος μας. Τούτο, εάν επιλυθούν τα προβλήματα μεταξύ της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου και της Ελληνοκυπριακής κυβέρνησης στη Νότια Κύπρο, η Τουρκία μπορεί να αναγνωρίσει την τελευταία και να ξεκινήσει διαδικασία διαπραγματεύσεων μαζί της. Αλλά μέχρι να συμβεί αυτό, δεν είναι εταίρος της Τουρκίας.

Αρκετοί εξωτερικοί παράγοντες δραστηριοποιούνται επίσης στην ανατολική Μεσόγειο – Ελλάδα, Γαλλία, Ιορδανία και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τα οποία έχουν σχηματίσει διπλωματική συμμαχία κατά της Τουρκίας. Οι κύριοι στόχοι αυτής της συμμαχίας είναι: (1) να κλειδώσει την Τουρκία εντός του κόλπου της Αττάλειας, 41.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων· (2) να καταβάλει διπλωματικές προσπάθειες για να εμποδίσει την Τουρκία να ασκήσει τα νόμιμα δικαιώματά της.

Για το σκοπό αυτό, ορισμένα περιφερειακά κράτη και ορισμένοι διεθνείς οργανισμοί έχουν καθιερώσει συνεργασία με στόχο την απομόνωση της Τουρκίας στην περιοχή. Πρόκειται για παράλογη και παράνομη συνεργασία, η οποία προκύπτει από την υπόθεση ότι η Τουρκία, το κράτος με τη μεγαλύτερη ακτογραμμή της Ανατολικής Μεσογείου, θα πρέπει να περιοριστεί στη δικαιοδοσία της επί του θαλάσσιου χώρου σε μια έκταση 41.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων λόγω ενός ελληνικού νησιού με έκταση 10 τετραγωνικών χιλιομέτρων, το οποίο δεν μπορεί καν να εντοπιστεί με ακρίβεια σε χάρτη. Είναι παράλογο στην καλύτερη περίπτωση και κακοήθης στη χειρότερη περίπτωση. Αυτή η παράξενη οντότητα ακολουθεί αντιτουρκική πολιτική και ρητορική όπου είναι κατάλληλη και ακατάλληλη. Θα μπορούσε κανείς να το χαρακτηρίσει ως ανεπαρκή αντιτουρκική εμμονή, η οποία αναπόφευκτα θα βλάψει αυτούς που την εφαρμόζουν.

Ένα συγκεκριμένο παράδειγμα μιας προσπάθειας απομόνωσης της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο είναι η ίδρυση του Φόρουμ Φυσικού Αερίου της Ανατολικής Μεσογείου στο Κάιρο με μέλη και παρατηρητές. Ακούγεται φυσιολογικό, έτσι δεν είναι; Ωστόσο, η Τουρκία, η οποία έχει τις μεγαλύτερες ακτές της Ανατολικής Μεσογείου, δεν προσκλήθηκε καν σε αυτό το φόρουμ. Πρέπει να σημειωθεί ότι κανένα έργο, καμία πρωτοβουλία που δεν υλοποιείται χωρίς τη συμμετοχή της Τουρκικής Δημοκρατίας ή της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου δεν θα έχει ποτέ καμία πιθανότητα επιτυχίας σε αυτήν την περιοχή Αυτό δεν αποτελεί απειλή, αλλά δήλωση γεγονότων βασισμένη στην πραγματικότητα.

--Πώς μπορείτε να αξιολογήσετε τις δυνατότητες του ρωσικού στόλου της Μαύρης Θάλασσας; Ειδικά σε σύγκριση με το Τουρκικό Ναυτικό;

Το Πολεμικό Ναυτικό της Δημοκρατίας της Τουρκίας και το Ναυτικό της Ρωσικής Ομοσπονδίας έχουν φιλικές και εταιρικές σχέσεις στον Εύξεινο Πόντο, επομένως δεν θέλω να τις συγκρίνω μεταξύ τους. Η αυξημένη συνεργασία και διαλειτουργικότητα μεταξύ των ναυτικών των κρατών μας είναι αμοιβαία επωφελής. Και δεδομένου ότι δεν είναι αντίπαλοι, δεν έχει νόημα να τους συγκρίνουμε.


Βιογραφικό:. Ο Cihat Yaycı είναι Τούρκος επιστήμονας, συγγραφέας, συνταξιούχος Υποναύαρχος (Tümamiral) και πρωτοπόρος της τουρκικής ναυτικής άμυνας. Γεννημένος στην Ελαζίγ της Ανατολικής Ανατολίας το 1966, αποφοίτησε από το Ναυτικό Λύκειο (Heybeliada Deniz Lisesi) το 1984 και την Ανώτατη Ναυτική Σχολή (Deniz Harp Okulu) το 1988. Υπηρέτησε σε διάφορα πολεμικά πλοία επιφανείας του Τουρκικού Ναυτικού, διαδοχικά ως διοικητής ομάδας, τάγματος και μονάδας μάχης, ανώτερος βοηθός διοικητή (φρεγάτα πυραύλων Yvuz MEKO 200TN Track I) και διοικητής πλοίου (φρεγάτα πυραύλων Kemalreis MEKO 200TN Track II). Από το 2005 έως το 2006, διετέλεσε Αξιωματικός Προσωπικού της Μεραρχίας Φρεγάτας, περιστασιακά πηγαίνοντας στη θάλασσα ως ανώτερος αξιωματικός της εκστρατείας, και από το 2011-2012 ήταν επικεφαλής της Μεραρχίας Φρεγάτας 5.

Αποφοίτησε από τη Ναυτική Ακαδημία (Deniz Harp Akademisi) το 2000 και την Ακαδημία Ενόπλων Δυνάμεων (Silahlı Kuvvetler Akademisi) το 2003, η οποία αποτελεί μέρος της Κοινής Στρατιωτικής Ακαδημίας των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων (Türk Harp Akademileri). Στη συνέχεια υπηρέτησε στο Αρχηγείο Διοίκησης Στόλου (Donanma Komutanlığı) ως Επικεφαλής Επιχειρήσεων Μάχης, στο Γενικό Αρχηγείο του Ναυτικού (Deniz Kuvvetleri Komutanlığı) ως Επικεφαλής Επιθεώρησης και Βεβαίωσης, Επικεφαλής Στρατηγικής και Ναυτικής Εκπαίδευσης και Επικεφαλής Στρατηγικής και Νομικών Υποθέσεων της Συνθήκης.

Υπερασπίστηκε τη διατριβή του για το πτυχίο του Διδάκτορα Επιστημών (PhD) στις Διεθνείς Σχέσεις από το Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης

Την 2012-2014 υπηρέτησε ως στρατιωτικός, αεροπορικός και ναυτικός ακόλουθος στην Πρεσβεία της Τουρκικής Δημοκρατίας στη Ρωσική Ομοσπονδία. Στη συνέχεια, κατείχε τις ακόλουθες θέσεις: την περίοδο 2014-2015 – Διοικητής της Νότιας Ναυτικής Ζώνης (Güney Deniz Saha Komutanlığı) και ταυτόχρονα επικεφαλής του Κοινού Κέντρου Επανεκπαίδευσης Θαλάσσιας Ασφάλειας. Την 2015-2016 διετέλεσε επικεφαλής του Κοινού Κέντρου Ανάπτυξης Μαχητικών Εννοιών των Ενόπλων Δυνάμεων και την 2016-2017, επικεφαλής του Τμήματος Προσωπικού του Ναυτικού Επιτελείου.

Από τις 20 Αυγούστου 2017 έως τις 18 Μαΐου, Το 2020 διετέλεσε Αρχηγός ΓΕΣ των Ναυτικών Δυνάμεων της Δημοκρατίας της Τουρκίας (Deniz Kuvvetleri Komutanlığı Kurmay Başkanı), διαδραμάτισε καίριο ρόλο στη διαδικασία οριοθέτησης των συνόρων του θαλάσσιου χώρου μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης το 2019, καθώς και στην εκκαθάριση των ναυτικών δυνάμεων από 4 χιλιάδες πράκτορες επιρροής του κινήματος Gülen (Hizmet Hareketi).

Από τις 24 Ιουλίου 2020, είναι διευθυντής του Κέντρου Ναυτικής και Παγκόσμιας Στρατηγικής στο Πανεπιστήμιο του Bahçeşehir (Bahçeşehir Üniversitesi Denizcilik ve Global Stratejiler Merkezi, BAU DEGS), το οποίο ίδρυσε και ταυτόχρονα δίνει μια σειρά διαλέξεων στο Πανεπιστήμιο της  Άγκυρας.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου