Articles by "Συνεντεύξεις"
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Συνεντεύξεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης για τα φλέγοντα πολιτικά θέματα παραχώρησε η Επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας, Ζωή Κωνσταντοπούλου, στον δημοσιογράφο Αιμίλιο Λιάτσο, στον τηλεοπτικό σταθμό Kontra

Απαντώντας στο ερώτημα «Πού το πάει η Ζωή Κωνσταντοπούλου», μίλησε ανοιχτά για την δική της στάση και αντίληψη την περίοδο της Πανδημίας και για τη συνειδητή επιλογή της Πλεύσης Ελευθερίας να είναι δίκαιη απέναντι στα σωστά και σταθερή στις διαχρονικές θέσεις και απόψεις της. Ερωτήθηκε και απάντησε για τις δωρεές της Πλεύσης Ελευθερίας στο πλαίσιο της προσπάθειας να συνδράμει στον αγώνα για την αντιμετώπιση του Κορονοϊού. Επανέλαβε τη στήριξή της στην Επιτροπή των Λοιμωξιολόγων που ανέλαβε την χάραξη στρατηγικής για την αντιμετώπιση της Πανδημίας. Μίλησε για τις γερμανικές οφειλές και τη νομική βάση διεκδίκησής τους. Τοποθετήθηκε, επίσης, για την σημερινή και την προηγούμενη Κυβέρνηση, την ουσία της αντιπολίτευσης, τα σενάρια εκλογών και τη διαφορά της πολιτικής από τον πολιτικαντισμό.




Η Απομαγνητοφώνηση της Συνέντευξης:


ΑΙΜΙΛΙΟΣ ΛΙΑΤΣΟΣ: Στο σημείο αυτό θέλω να καλησπερίσω την Πρόεδρο, την Επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας, την κυρία Ζωή Κωνσταντοπούλου, την βλέπουμε. Καλησπέρα σας.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Καλησπέρα σας.

Α.Λ.: Σας ευχαριστώ πολύ που θα τα πούμε απόψε. Είχαμε καιρό να βρεθούμε για να τα πούμε τηλεοπτικά και εύχομαι όταν τελειώσει η ιστορία με τα Skype να’ ρθείτε ένα βράδυ να καθίσουμε αρκετή ώρα εδώ, να κάνουμε μία μεγάλη συζήτηση, μία μεγάλη συνέντευξη, να ανοίξουμε και τηλεφωνικές γραμμές να ρωτήσει και ο κόσμος απευθείας ό,τι θέλει, όπως κάναμε τα παλαιότερα χρόνια.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Με πολλή χαρά, κύριε Λιάτσο.

Α.Λ.: Μου έκανε πολύ θετική εντύπωση το γεγονός ότι η Πλεύση Ελευθερίας κι εσείς προσωπικά, αναπτύξατε μία δραστηριότητα πολύ θετική το τελευταίο χρονικό διάστημα. Κάνατε μία δωρεά τριών κλινών Μονάδων Εντατικής Θεραπείας στο «Παμμακάριστος». Ενισχύσατε το Ταμείο Αλληλοβοηθείας του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών, κάνατε δωρεά καρδιογράφου στο Κέντρο Υγείας Καλυβίων. Από εκεί και πέρα κάνατε και κάποιες ενδιαφέρουσες δηλώσεις που έγιναν σημείο εκκίνησης μιας συζήτησης προς τα πού το πάει η Ζωή Κωνσταντοπούλου. Δηλώσατε δηλαδή ότι είναι Εθνικής σημασίας το έργο του κυρίου Τσιόδρα, του καθηγητή, και επίσης δεν σηκώσατε το τελευταίο διάστημα πολύ τους τόνους, όπως ενδεχομένως, κάποια μερίδα της κοινωνίας θα περίμενε. Θέλω το σχόλιό σας.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Εμείς πήραμε την απόφαση σε αυτήν την δοκιμασία που είναι πρωτόγνωρη, πρωτοφανής, δεν την έχουν βιώσει οι ζώσες γενεές, ούτε η δικιά μου, ούτε η δικιά σας, ούτε οι νεότεροι, ούτε οι μεγαλύτεροι.

Α.Λ.: Ναι, ναι.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Αποφασίσαμε, λοιπόν, ότι καθήκον μας είναι να κάνουμε ό,τι είναι απαραίτητο για να είμαστε χρήσιμοι για την κοινωνία. Ήταν απόφασή μας συνειδητή να στηρίξουμε την συλλογική απόφαση του «Μένουμε σπίτι», που ήταν μία απόφαση, όχι μόνο κυβερνητικής οδηγίας και στη συνέχεια εντολής, ήταν και απότοκος μιας κοινωνικής ευαισθητοποίησης και συνειδητοποίησης. Δώσαμε λοιπόν αυτό το στίγμα, θεωρήσαμε ταυτόχρονα απολύτως αναγκαίο να είμαστε δίκαιοι απέναντι στην προσπάθεια αντιμετώπισης αυτής της Πανδημίας. Δεν θελήσαμε, δηλαδή, χάριν μικροπολιτικής και «αντιπολίτευσης για την αντιπολίτευση», να μην αναγνωρίσουμε τα σωστά που έγιναν - και έγιναν σωστά- και ταυτόχρονα πήραμε μία απόφαση, ήταν η πρώτη χρονιά που δόθηκε στην Πλεύση Ελευθερίας κρατική χρηματοδότηση- όπως ξέρετε η Πλεύση Ελευθερίας είναι ένα κόμμα το οποίο στηρίζεται αποκλειστικά στις δυνάμεις του και αυτό είναι στοιχείο της ανεξαρτησίας μας- όταν, λοιπόν, μας δόθηκε αυτή η συγκριτικά μικρή χρηματική επιδότηση, αποφασίσαμε να παραχωρήσουμε την πλήρη χρηματοδότηση τριών μηνών, στη μάχη κατά του Κορονοϊού. Και σας ευχαριστώ πολύ που αναφερθήκατε στις πρωτοβουλίες μας. Ήταν συνειδητή επιλογή μας να ενισχύσουμε αφενός το Εθνικό Σύστημα Υγείας και κάναμε την επιλογή να ενισχύσουμε ένα νοσοκομείο, το νοσοκομείο «Παμμακάριστος», που ήταν το πρώτο νοσοκομείο αναφοράς για τον Κορονοϊό, στο κέντρο της Αθήνας, ένα μικρό νοσοκομείο…

Α.Λ.: Ναι, ναι, σωστά.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: … το οποίο μας γνωστοποίησε τις ανάγκες του αυτές, για τρεις κλίνες ΜΕΘ και δύο κλιβάνους, και κάναμε όλη διαδικασία για να τα δωρίσουμε. Την ίδια στιγμή θελήσαμε να υπογραμμίσουμε τη σημασία της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, των Κέντρων Υγείας δηλαδή σε όλη τη χώρα, που είναι το πρώτο κύτταρο που πρέπει να είναι σε ετοιμότητα να υποδέχεται τους ασθενείς και τους πολίτες. Δωρίσαμε, λοιπόν, στο Κέντρο Υγείας Καλυβίων που είναι Κέντρο Υγείας Αναφοράς για τον Κορονοϊό, έναν καρδιογράφο τελευταίας τεχνολογίας και ένα λουτρό υπερήχων, πάντα σε συνεννόηση με τους γιατρούς για τις ανάγκες που υπήρχαν, όχι ό,τι μας κατέβαινε.

Α.Λ.: Ναι, ναι, ναι.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Κάναμε μία δωρεά φαρμάκων στο Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού, που είναι μία κοινωνική πρωτοβουλία της τελευταίας δεκαετίας, που συνδράμει συμπολίτες μας οι οποίοι δεν καλύπτονται από το κράτος.

Α.Λ.: Μάλιστα.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Και κάναμε και τη δωρεά που αναφέρετε, την οικονομική ενίσχυση προς το Ταμείο Αλληλοβοηθείας του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών, που επίσης συνδράμει καλλιτέχνες οι οποίοι δεν καλύπτονται από το κράτος, σε αυτή τη δύσκολη συνθήκη. Θελήσαμε, λοιπόν, να μιλήσουμε με πράξεις, οι οποίες νομίζω ότι είναι πάντοτε το καλύτερο έναυσμα και το καλύτερο παράδειγμα ως προς το τι πιστεύουμε ότι πρέπει να γίνει αυτή την περίοδο. Είναι περίοδος και πρέπει να είναι περίοδος κοινωνικής συνοχής, πρέπει να είναι περίοδος αλληλεγγύης, γιατί είναι πάρα πολλοί οι δοκιμαζόμενοι συνάνθρωποί μας, είναι περίοδος συστράτευσης των κοινωνικών δυνάμεων, ώστε να χτίσουμε ένα τοίχος προστασίας καθενός και καθεμιάς, να μην μείνει άνθρωπος ακάλυπτος…

Α.Λ.: Ναι, ναι.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: … και, φυσικά, μιας και αναφερθήκατε και στο έργο της Επιτροπής που ανέλαβε να χαράξει την στρατηγική, θεωρήσαμε και θεωρούμε και το θεωρώ προσωπικά ότι πρέπει να αναγνωριστεί σε αυτή την Επιτροπή η τιτάνια συμβολή της στο να σωθούν ζωές. Δεν είναι καθόλου λίγο, είναι τεράστιο αυτό που κατακτήθηκε. Θλίβομαι πραγματικά για τους συνανθρώπους μας που χάσαμε -και δεν χάσαμε λίγους. Αποφύγαμε, όμως, τραγωδίες που ζήσανε άλλες χώρες και θεωρώ ότι πρέπει να έχουμε κατά νου ότι σε αυτό το αποτέλεσμα συνέβαλαν κάποιοι άνθρωποι, με την επιστημοσύνη τους, με την αφιέρωσή τους, με τη γνώση τους, με την καθημερινή τους διαθεσιμότητα και ήταν, θεωρώ, εξαιρετικά μεγάλης σημασίας και το γεγονός ότι, υπήρχε καθημερινή ενημέρωση στους πολίτες κάτι που είναι ένα στοιχείο δημοκρατίας, είναι ένα στοιχείο και κοινωνικής διαπαιδαγώγησης και είναι ένα στοιχείο εγρήγορσης για όλους μας.

Α.Λ.: Κυρία Κωνσταντοπούλου, μπράβο σας για αυτή τη δραστηριότητα. Εγώ δίνω συγχαρητήρια και δημοσίως.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Σας ευχαριστώ.

Α.Λ.: Κάνατε πριν μια αναφορά για μικροπολιτική από κάποιους και για «αντιπολίτευση για την αντιπολίτευση». Θέλετε να γίνετε λίγο πιο συγκεκριμένη; Να μας το πείτε λίγο, ποιοι κάνανε μικροπολιτική αυτή την περίοδο ή κάνανε αντιπολίτευση για την αντιπολίτευση;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Κοιτάξτε, είναι πραγματικά συνειδητή απόφαση σε αυτή την περίοδο εμείς να μην λοξοδρομήσουμε και να μην αποπροσανατολιστούμε για να ξιφουλκήσουμε με τον έναν ή με τον άλλον. Νομίζω ότι η κοινωνία αντιλαμβάνεται, ξέρει πολύ καλά αυτοί που λένε σήμερα τάδε, τι έκαναν πριν. Ξέρει πολύ καλά ο καθένας μας τι έχει κάνει και τι δεν έχει κάνει. Τι έχει δώσει και τι δεν έχει δώσει και μπορεί να αξιολογήσει. Εμένα μου αρέσει, κύριε Λιάτσο, να είμαι δίκαιη. Δεν μου αρέσει να ψάχνω να βρω το λάθος εκεί που δεν υπάρχει. Χρειάζεται να έχεις την αντικειμενικότητα να το αναγνωρίσεις και, φυσικά, από την άλλη πλευρά δεν σώθηκαν τα πεδία ούτε αντιπαράθεσης, ούτε αντιπολίτευσης. Υπάρχουν ένα σωρό πράγματα για να αντιπαρατεθούμε, υπάρχουν ένα σωρό ανοιχτά ζητήματα για τη χώρα μας, για την ελληνική κοινωνία, που τα διεκδικούμε και καθόλου δεν τα εγκαταλείπουμε. Ένα από αυτά είναι, να φύγει επιτέλους το βάρος αυτού του επονείδιστου χρέους από τις πλάτες των πολιτών. Καταλάβαμε, νομίζω, το τελευταίο διάστημα πόσο άσχημα συκοφαντήθηκε αυτός ο λαός στην διεθνή κοινή γνώμη και πώς αυτός ο λαός ο κατασυκοφαντημένος απέδειξε με τη στάση του και το παράδειγμά του ποιο είναι το μεγαλείο του. Εγώ, λοιπόν, είμαι σε αυτούς που εξακολουθούν να διεκδικούν για τη χώρα μου και για το λαό μας αυτά που μας αξίζουν, είμαι σε αυτούς, ταυτόχρονα, που δεν εγκαταλείπω ούτε την επιδίωξη, ούτε τη διεκδίκηση για Δημοκρατία και Ελευθερία και για Κοινοβουλευτική Λειτουργία αντάξια προς τη Δημοκρατία. Δεν είναι φαινόμενα που τιμούν τη Δημοκρατία ούτε η ψήφιση νομοσχεδίων χωρίς βουλευτές ή με αδιάβαστους βουλευτές, ούτε οι τροπολογίες, ούτε οι διαδικασίες όλες που έχουμε δει την τελευταία δεκαετία και από κει και πέρα, κύριε Λιάτσο, επειδή ακριβώς θεωρώ ότι είναι μία περίοδος διαφορετική που όλους μας διαμόρφωσε, θεωρώ ότι είναι και ένα στοίχημα για τον λαό μας αλλά και για τον πολιτικό κόσμο, από αυτή τη δοκιμασία να βγούμε καλύτεροι και όχι χειρότεροι.

Α.Λ.: Έχετε πολύ δίκιο σε αυτό. Σε αυτό έχετε πολύ δίκιο. Τώρα, μιας και αναφερθήκατε στο Χρέος το δυσβάσταχτο και το επονείδιστο, που είναι και μία αγαπημένη σας έκφραση και έχετε δίκιο σε αυτό…

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Είναι νομικός χαρακτηρισμός, βέβαια, δεν είναι αγαπημένη μου έκφραση, είναι νομικός όρος.

Α.Λ.: Είναι νομικός χαρακτηρισμός. Μπορείτε να μας πείτε με τις Γερμανικές Αποζημιώσεις τι γίνεται; Και γιατί οι τελευταίες Κυβερνήσεις περίπου το έχουνε θάψει το θέμα των Γερμανικών Αποζημιώσεων;,

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Η πεποίθηση μου, κύριε Λιάτσο, είναι ότι, δυστυχώς, οι Κυβερνήσεις διαχρονικά, εδώ και δεκαετίες, αυτό το θέμα όχι απλώς δεν το προώθησαν, αλλά το υπονόμευσαν. Με αυτόν τον τρόπο διαμορφώθηκε στη Γερμανία μία πεποίθηση ότι δεν χρειάζεται να ανησυχεί η Γερμανική Κυβέρνηση γιατί, ούτως ή άλλως, δεν πρόκειται να υπάρξει Ελληνική Κυβέρνηση που θα διεκδικήσει. Εμείς χρειάστηκε, σας θυμίζω, το προηγούμενο διάστημα να κάνουμε εξώδικα κατά του πρώην Πρωθυπουργού, του πρώην Προέδρου της Δημοκρατίας και του πρώην Προέδρου της Βουλής, για να διεκδικήσουν επιτέλους αυτά όλα που έλεγαν ότι θα διεκδικούσαν. Το αποτέλεσμα αυτής της διαδρομής είναι ότι είμαστε πια 75 χρόνια μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και ουσιαστικές ενέργειες προς την κατεύθυνση αυτή δεν έχουν γίνει. Υπάρχει, όμως, και εδώ θέλω να σταθώ, γιατί νομίζω ότι αξίζει να ενημερωθούν και οι πολίτες. Προεκλογικά και σε μία κίνηση σαφούς προεκλογικής στόχευσης, η προηγούμενη Κυβέρνηση απέστειλε μία Ρηματική Διακοίνωση για την διεκδίκηση των Γερμανικών οφειλών. Αυτή τη Ρηματική Διακοίνωση ο σημερινός Πρωθυπουργός σε κοινές δηλώσεις σε Συνέντευξη Τύπου που έκανε κατά την επίσκεψή του στη Γερμανία και στην κοινή Συνέντευξη Τύπου με την Μέρκελ δήλωσε ότι την υποστηρίζει την Ρηματική Διακοίνωση και ότι αναμένει την απάντηση της Γερμανίας. Αυτό ήταν απάντησή του σε επίσημη ερώτηση που του έγινε από Γερμανό δημοσιογράφο, δεν ήτανε κομμάτι της αρχικής τοποθέτησης, όμως ρωτήθηκε από Γερμανό δημοσιογράφο. Νομίζω, λοιπόν, ότι θα πρέπει, ανατρέχοντας σε αυτές τις δηλώσεις, το περασμένο φθινόπωρο έγιναν οι δηλώσεις αυτές, θα πρέπει να διεκδικηθεί πολύ συγκεκριμένα η καταβολή αυτών των οφειλών. Παρατηρείτε και νομίζω παρακολουθούμε όλοι πώς η Γερμανική Κυβέρνηση τα έχει στυλώσει για να μην πληρώσει φράγκο για ανθρώπινες ζωές που χάνονται σε όλη την Ευρώπη.

Α.Λ.: Εντελώς, εντελώς. Πού προσδιορίζετε το ποσό των αποζημιώσεων, κυρία Κωνσταντοπούλου, πού το βάζετε περίπου; Περίπου.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Το ποσό δεν το βάζω εγώ, έχει υπολογιστεί από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους μετά από επίσημη εντολή που δόθηκε το 2013, μάλιστα. Το πόρισμα βγήκε το 2015 και προσδιορίζει την οφειλή σε ένα ποσό που κυμαίνεται μεταξύ 278 και 341 δισεκατομμυρίων ευρώ. Καταλαβαίνετε ότι δεν είναι ένα ποσό το οποίο έχουμε δικαίωμα να το χαρίσουμε…

Α.Λ.: Είναι έτσι…

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: …και ούτε είναι ένα ποσό που έχουν δικαίωμα να αρνούνται να το πληρώσουν εκείνοι οι οποίοι κατά την Διεθνή Νομοθεσία της Διαδοχής των Κρατών, είναι το Διάδοχο Κράτος του Τρίτου Ράιχ.

Α.Λ.: Είναι έτσι απολύτως. Θέλω να σας ρωτήσω, κατά τη γνώμη σας, κλείνει σε λίγο ένα χρόνο πρωθυπουργός ο Κυριάκος ο Μητσοτάκης. Πώς τα πάει ο Μητσοτάκης, τι εικόνα έχετε, πώς σχολιάζετε την μέχρι τώρα πορεία του, την δική του και της Κυβέρνησής του;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Κοιτάξτε, υπάρχουν ζητήματα που εξαρχής φάνηκαν εξαιρετικά προβληματικά και αναφέρομαι ιδίως το κομμάτι της καταστολής και της μεταχείρισης ευάλωτων ομάδων. Υπάρχουν στοιχεία και ανοιχτά ζητήματα που εξακολουθούν να παραμένουν ανοιχτά και να μην διεκδικούνται, όπως ακριβώς είναι τα δικαιώματα της χώρας μας στο διεθνές στερέωμα. Είναι πολύ μελανό το γεγονός ότι και αυτή η Κυβέρνηση προσχώρησε στη Συμφωνία των Πρεσπών, που είναι μία συμφωνία εξαιρετικά επιζήμια και παράνομη κατά το Διεθνές Δίκαιο και που άλλα έλεγαν εν πάση περιπτώσει οι εκπρόσωποι της σημερινής Κυβέρνησης προεκλογικά ως προς τη συμφωνία αυτή. Είναι πολύ μεγάλο δυστύχημα, επίσης, ότι, εξακολουθεί να στηρίζει σε διεθνές επίπεδο την Συμφωνία Ευρωπαϊκής Ένωσης-Τουρκίας, μία συμφωνία κόλαφο και για τα ανθρώπινα δικαιώματα και για τα συμφέροντα και τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας. Και, βεβαίως, ξέρετε, κύριε Λιάτσο, την δική μας θέση για τα Μνημόνια και, συνολικά, για την τακτική και την πολιτική της υποταγής. Νομίζω ότι, ανεξαρτήτως της κριτικής και της πολιτικής τοποθέτησης που θα κάνω και κάνω και κάνω σταθερά όλα αυτά τα χρόνια, νομίζω ότι αυτή η περίοδος ήταν μία περίοδος συνειδητοποίησης και για τους πολίτες, του τι ρόλο διαδραματίζει πραγματικά αυτή η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι λεγόμενοι Δανειστές μας, που κάποιοι τους αποκαλούν Εταίρους μας. Νομίζω, λοιπόν, ότι αυτή είναι μια συνειδητοποίηση, που δεν είναι μόνο για τους πολίτες της Ελλάδας, είναι ξέρετε για τους λαούς όλης της Ευρώπης και όλου του κόσμου. Όταν βλέπουν οι λαοί όλου του κόσμου πόσο εγκαταλελειμμένα είναι τα Συστήματα Υγείας σε παγκόσμιο επίπεδο, πώς δηλαδή η υγεία τους και η ζωή τους έχει καταβαραθρωθεί από κυβερνητικές πολιτικές δεκαετιών, σε παγκόσμιο επίπεδο, νομίζω ότι μπορούν με καλύτερο κριτήριο πια να αξιολογήσουν ποιους επιλέγουν να εμπιστεύονται και τι διεκδικούν από αυτούς.

Α.Λ.: Τώρα κάτι άλλο. Κλείνει περίπου και ένα χρόνο Αξιωματική Αντιπολίτευση ο ΣΥΡΙΖΑ, το κόμμα στο οποίο μέχρι πριν από καιρό ήσασταν από τα κορυφαία μέλη του. Διατελέσατε Πρόεδρος της Βουλής με Πρωθυπουργό τον Αλέξη τον Τσίπρα. Γενικά, τον Αλέξη τον Τσίπρα πώς τον κρίνετε, πώς κρίνετε την εικόνα που παρουσιάζει το τελευταίο δεκάμηνο η αξιωματική αντιπολίτευση.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Κοιτάξτε, την άποψή μου για αυτούς οι οποίοι άλλα λένε και άλλα κάνουν την έχω διατυπώσει με όλους τους τρόπους. Θεωρώ ότι βγήκε η χώρα από μία πολύ μαύρη περίοδο διακυβέρνησης ανθρώπων οι οποίοι αποδείχτηκαν αδίστακτοι και ασύλληπτα τυχοδιώκτες. Το να ακούω σήμερα να διατυπώνουν λόγο δήθεν κοινωνικό και δήθεν αριστερό και δήθεν αντιπολιτευτικό, όταν γνωρίζουμε πώς διαχειρίστηκαν και τα Δημόσια Οικονομικά και τα θέματα Δημοκρατίας και τις κρίσεις τις οποίες κλήθηκαν να διαχειριστούν. Θυμίζω το Μάτι, θυμίζω την βύθιση του δεξαμενόπλοιου στον Σαρωνικό, θυμίζω την Μάνδρα. Δεν θέλω να θυμίσω το Μνημόνιο και το Μεταμνημόνιο και όλη τη διαδικασία. Νομίζω, λοιπόν, ότι, όταν έχεις καταγράψει αυτή τη διαδρομή και αποδείξει ότι, ό,τι πρέσβευες και ό,τι έλεγες δεν το έλεγες γιατί το πίστευες, το έλεγες για την εξουσία, και το ξεπούλησες μόλις πήρες την εξουσία, το να προσπαθείς τώρα να επανατοποθετηθείς στις ίδιες θέσεις που πρόδωσες, είναι νομίζω κάτι το οποίο προσβάλλει τη νοημοσύνη των πολιτών. Φυσικά, οι πολίτες είναι αυτοί που κρίνουν, αξιολογούν, επιλέγουν και ψηφίζουν. Εγώ, και ως πολίτης, πιστεύω ότι η χώρα μας αξίζει πολύ πολύ καλύτερα από ό,τι έχει μέχρι τώρα δει. Θεωρώ ότι έχει αδικηθεί συνολικά ο λαός αυτός από τις Κυβερνήσεις που εξέλεξε και νομίζω ότι είναι μία περίοδος που πρέπει αυτές όλες οι επιλογές να αναθεωρηθούν.

Α.Λ.: Θέλω να σας ρωτήσω αν βλέπετε πολιτικές εξελίξεις αυτή την περίοδο, διαβάζετε, ακούτε, μαθαίνετε, γίνεται πολύ μεγάλη κουβέντα για αιφνιδιαστικές εκλογές, αν θα τις κάνει ο κύριος Μητσοτάκης, αν δεν θα τις κάνει ο κύριος Μητσοτάκης, δέχεται εισηγήσεις, λέει δημόσια ότι δεν υπάρχει περίπτωση να προσφύγει σε εκλογές. Τι πιστεύετε;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Κοιτάξτε, δεν πιστεύω τίποτα. Δεν ξέρω τι θα γίνει, όμως μπορώ να σας πω πώς κρίνω αυτή την φιλολογία περί εκλογών. Θεωρώ ότι είναι μία στάση απέναντι στη δημοκρατική διαδικασία, που υποτιμά την ίδια τη Δημοκρατία. Οι εκλογές δεν είναι ένα παιχνίδι τακτικισμών και εξασφάλισης πλεονεκτήματος. Οι εκλογές είναι η ευκαιρία που έχουν οι πολίτες να επιλέξουν ποιοι θα τους εκπροσωπήσουν, να εκλέξουν Βουλή και Κυβέρνηση και από κει και πέρα είναι και μία εντολή που παίρνουν και οι Βουλευτές και οι Κυβερνήσεις, προκειμένου να υπηρετήσουν τα συμφέροντα του λαού με βάση το πρόγραμμά τους και με βάση, φυσικά, το Σύνταγμα. Το να γίνεται το Σύνταγμα λάστιχο και να γίνονται εκλογές όχι για να υπηρετηθεί κάποιος εθνικός σκοπός και ανώτερος σκοπός, αλλά για να εξασφαλίσει πλεονεκτήματα ή να μειώσει τα μειονεκτήματα ο ένας ή ο άλλος, είναι ο ορισμός του πολιτικαντισμού και όχι της πολιτικής.

Α.Λ.: Συμφωνώ απολύτως με αυτό. Θέλω να σας ρωτήσω κάτι τελευταίο. Εάν η Πλεύση Ελευθερίας, όποτε και να γίνουν οι εκλογές, θα είναι παρούσα. Δηλαδή, θα μετέχετε στις εκλογές ή… τι λέτε;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Θα μετέχουμε στις εκλογές. Κοιτάξτε να δείτε, εμείς είμαστε επίμονοι και ανθεκτικοί. Βεβαίως, θελήσαμε να εκπροσωπήσουμε τον Ελληνικό λαό στο Κοινοβούλιο. Δεν πήραμε αυτή την εντολή. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν τιμούμε τους ανθρώπους που μας εμπιστεύτηκαν και θέλουμε να είμαστε πιστοί σε αυτή τους την εμπιστοσύνη και, φυσικά, εννοείται ότι διεκδικούμε πάντοτε να έχουμε Κοινοβουλευτική έκφραση, ώστε αυτά που λέμε σε ένα επίπεδο κοινωνικό, πολιτικό και δημόσιας σφαίρας, να μπορέσουμε να τα κάνουμε και πράξη, σε ένα επίπεδο Κοινοβουλευτικό.

Α.Λ.: Θέλω να σας ευχαριστήσω πάρα πολύ για αυτή τη συζήτηση. Θα χαρώ πάρα πολύ, όταν ομαλοποιηθούν λίγο οι συνθήκες, να’ ρθείτε ένα βράδυ εδώ στο στούντιο.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Σας ευχαριστώ και εγώ θερμά και με πολλή χαρά μόλις το επιτρέψουν οι συνθήκες να κάνουμε και αυτό που προτείνατε.

Α.Λ.: Ευχαριστώ πολύ. Καλό σας βράδυ.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Καληνύχτα.





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ: «Η Ε.Ε. οφείλει να πράξει αυτό που είναι αυτονόητο καθήκον της, και κατά τις Συνθήκες, δηλαδή να στηρίξει αφειδώς, άνευ όρων, χωρίς δάνεια, χωρίς προϋποθέσεις και χωρίς Μνημόνια τις Ευρωπαϊκές κοινωνίες, προκειμένου να μπορέσουν να ξεπεράσουν χωρίς κίνδυνο αυτή τη δοκιμασία. Οι Συνθήκες της Ευρωπαϊκής Ένωσης όχι απλώς το επιτρέπουν, αλλά το προβλέπουν και το επιβάλλουν για τέτοιες περιπτώσεις και όλα τα υπόλοιπα είναι δικαιολογίες, τσιγκουνιές και μικροψυχίες κάποιων τεχνοκρατών».

«Με τις ανθρώπινες ζωές δεν παίρνουμε ρίσκα»!

Με απερίφραστο τρόπο τοποθετήθηκε η Ζωή Κωνσταντοπούλου σε πρόσφατη συνέντευξή της στην Βεργίνα Τηλεόραση για τη στάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην κρίση του Κορονοϊού, υπογραμμίζοντας ότι: «Πρέπει να ενισχυθούν τα Συστήματα Υγείας σε όλο τον κόσμο. Η διαπίστωση ότι ακόμα και ισχυρές οικονομικά χώρες βρέθηκαν σε απόλυτη αδυναμία να καλύψουν τους πληθυσμούς τους είναι μία πικρή διαπίστωση, που δείχνει ότι επί δεκαετίες οι Κυβερνήσεις και οι ηγεσίες έβαλαν την ανθρώπινη ζωή και την επιβίωση της κοινωνίας σε ένα επίπεδο τζόγου και έπαιρναν το ρίσκο ότι δεν θα συμβεί κάτι κακό. Λοιπόν, με τις ανθρώπινες ζωές δεν παίρνουμε ρίσκα.»

Στην συνέντευξη, η Επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας ερωτήθηκε και τοποθετήθηκε για την διαχείριση της Πανδημίας, τις πρωτοβουλίες της Πλεύσης Ελευθερίας, την επόμενη μέρα, το άνοιγμα των επιχειρήσεων, την Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στις υποχρεώσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης έναντι των πολιτών ασκώντας αυστηρή κριτική στη μέχρι σήμερα στάση των εκπροσώπων της.


Ολόκληρη η τοποθέτηση της Ζωής Κωνσταντοπούλου για τη στάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης:

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: «Είναι μία ώρα ευθύνης και για τις Κυβερνήσεις, αλλά και για τους Διεθνείς Οργανισμούς και για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν είναι ποτέ δυνατόν να παρακολουθούμε την Ευρωπαϊκή Ένωση να διστάζει να πράξει αυτό που είναι αυτονόητο καθήκον της, και κατά τις Συνθήκες, δηλαδή να στηρίξει αφειδώς, άνευ όρων, χωρίς δάνεια, χωρίς προϋποθέσεις και χωρίς Μνημόνια τις κοινωνίες, τις Ευρωπαϊκές κοινωνίες, προκειμένου να μπορέσουν να ξεπεράσουν χωρίς κίνδυνο αυτή τη δοκιμασία. Εκεί όπου δεν υπάρχει τέτοια στήριξη, ως απόλυτα βέβαιο επακόλουθο έρχεται η διακινδύνευση. Γιατί ο άνθρωπος που δεν έχει να ζήσει, θα διακινδυνεύσει και θα θέσει τον εαυτό του σε κινδύνους προκειμένου να βιοποριστεί. Το ίδιο συμβαίνει για τις επιχειρήσεις, το ίδιο συμβαίνει για τους πάντες. Εδώ, λοιπόν, πρέπει να υπάρξει μία στήριξη της κοινωνίας με οριζόντιο τρόπο, χωρίς όριο, χωρίς όρους και χωρίς προϋποθέσεις, χωρίς αστερίσκους και άλλα τερτίπια. Οι Συνθήκες της Ευρωπαϊκής Ένωσης όχι απλώς το επιτρέπουν, αλλά το προβλέπουν και το επιβάλλουν για τέτοιες περιπτώσεις και όλα τα υπόλοιπα είναι δικαιολογίες, τσιγκουνιές και μικροψυχίες κάποιων τεχνοκρατών οι οποίοι νομίζεις ότι τα βγάζουν και από την τσέπη τους, ενώ τα χρήματα αυτά είναι χρήματα των φορολογουμένων σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Και νομίζω ότι είναι μία περίοδος κατά την οποία συνολικά η ανθρωπότητα, όλοι μας, οι κοινωνίες σε όλον τον πλανήτη, αναθεωρούν την ιεράρχηση αξιών, αντιλαμβάνονται πως υπάρχουν κάποια πράγματα πιο πολύτιμα και υπάρχουν και κάποια που είναι αναντικατάστατα, για τα οποία αξίζει τον κόπο να βάλουμε στο πλάι άλλες συνήθειες, άλλες έξεις ή άλλες ιδεοληψίες, οι οποίες μπορεί να δημιουργούσαν αγκυλώσεις στο παρελθόν. Πρέπει να ενισχυθούν τα Συστήματα Υγείας σε όλο τον κόσμο. Η διαπίστωση ότι ακόμα και ισχυρές οικονομικά χώρες βρέθηκαν σε απόλυτη αδυναμία να καλύψουν τους πληθυσμούς τους είναι μία πικρή διαπίστωση, που δείχνει ότι επί δεκαετίες οι Κυβερνήσεις και οι ηγεσίες έβαλαν την ανθρώπινη ζωή και την επιβίωση της κοινωνίας σε ένα επίπεδο τζόγου και έπαιρναν το ρίσκο ότι δεν θα συμβεί κάτι κακό. Λοιπόν, με τις ανθρώπινες ζωές δεν παίρνουμε ρίσκα. Υπολογίζουμε ότι μπορεί να συμβεί και το κακό, μπορεί να έρθει και η Πανδημία, που άλλωστε οι επιστήμονες είχαν προβλέψει προ καιρού, και βέβαια προνοούμε. Αυτή είναι η έννοια του Κράτους Πρόνοιας, αυτή είναι η έννοια του Κοινωνικού Κράτους, που πρέπει να ενισχυθεί με όλες μας τις δυνάμεις, και εμείς ως πολίτες και οι πολιτικές δυνάμεις πρέπει να πιέσουν προς αυτή την κατεύθυνση.»


Ακολουθεί η απομαγνητοφώνηση ολόκληρης της συνέντευξης
της Ζωής Κωνσταντοπούλου στην Βεργίνα Τηλεόραση
και τους δημοσιογράφους Στέργιο Καλόγηρο και Γιώργο Βλάχο


ΣΤΕΡΓΙΟΣ ΚΑΛΟΓΗΡΟΣ: Κυρία Κωνσταντοπούλου, καλησπέρα σας.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Καλησπέρα σας.

ΣΚ: Και Χριστός Ανέστη.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Χριστός Ανέστη και να είμαστε όλοι καλά και χρόνια πολλά σε όλους.

ΣΚ: Χρόνια πολλά, κυρία Κωνσταντοπούλου. Θα ξεκινήσω με το ερώτημα, πώς είδατε τη μέχρι σήμερα πορεία του κορονοϊού στην χώρα μας. Αν συμφωνείτε με τα μέτρα που έχει πάρει η Κυβέρνηση και αν συμφωνείτε με την στροφή στην πραγματικότητα και με τον τρόπο που επιστρέφουμε στην πραγματικότητα, όπως αυτή την εξήγγειλε ο κύριος Μητσοτάκης και οι Υπουργοί του.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Θα ξεκινήσω από το πρώτο σκέλος του ερωτήματός σας. Σε μία πρώτη αποτίμηση της μέχρι στιγμής πορείας και των χειρισμών και νομίζω ότι, πρέπει να υπογραμμίσω ότι, πιστεύω όπως όλοι οι Έλληνες, είμαι πολύ χαρούμενη, ανακουφισμένη και ικανοποιημένη, που δεν ζήσαμε τις τραγωδίες και τις ανεξέλεγκτες καταστάσεις που βίωσαν και εξακολουθούν να βιώνουν άλλες χώρες. Θεωρώ ότι αυτό είναι συνάρτηση και των χειρισμών που έγιναν και κυρίως του γεγονότος ότι, υπήρξε μία εξαρχής επιστημονική προσέγγιση της Πανδημίας, με πολύ υπεύθυνη καθοδήγηση από πλευράς της Επιστημονικής Επιτροπής και νομίζω πως είναι κοινός τόπος ότι γλιτώσαμε τα χειρότερα. Βεβαίως, θρηνήσαμε και θρηνούμε συνανθρώπους μας, για τους οποίους θλίβομαι. Κάθε ανθρώπινη ζωή είναι μία απώλεια ανεπούλωτη. Από την άλλη πλευρά, βλέποντας τι συνέβη σε άλλες χώρες που δεν πήραν εγκαίρως μέτρα, που υποτίμησαν την δυναμική και την βιαιότητα εξάπλωσης της Πανδημίας και εξέθεσαν τους πολίτες τους σε τρομακτικό κίνδυνο, είμαι οπωσδήποτε ικανοποιημένη και ανακουφισμένη, που εμείς δεν τύχαμε μιας τέτοιας μεταχείρισης. Αυτό είναι κάτι που το είπαμε επίσημα, το είπε η «Πλεύση Ελευθερίας», το είπα και εγώ. Θέλουμε να είμαστε και δίκαιοι, θέλουμε να είμαστε και αντικειμενικοί και, κυρίως, θέλουμε να υπογραμμίσουμε ότι, σε αυτό το διάστημα, που δεν είναι μεγάλο, ούτε δύο μήνες δεν έχουν διανυθεί ουσιαστικά, αποφεύχθηκαν τα χειρότερα, έγιναν πολύ μεγάλα βήματα και, κυρίως, μπήκε πρώτη στην ιεράρχηση η ανθρώπινη ζωή. Αυτό που είναι, δηλαδή, το υπέρτατο αγαθό και που δεν μπορεί να υποσκελίζεται από οικονομικές σκοπιμότητες ή άλλου είδους σκοπιμότητες και συμφέροντα.

ΣΚ: Συμφωνείτε με τα όσα έκανε ο κύριος Μητσοτάκης μέχρι σήμερα από ό,τι καταλαβαίνω.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Από ό,τι σας είπα, θεωρούμε και αποτιμούμε ως θετική την συνολική στρατηγική και τον χειρισμό που έγινε. Και δεν έγινε, βέβαια, από ένα πρόσωπο μόνο, έγινε από πολλά και έγινε και με την ευθύνη και την καθοδήγηση πολλών ανθρώπων. Νομίζω ότι είναι σημαντικό να πει κανείς ότι πάρθηκαν δύσκολες αποφάσεις, που δεν ήταν αυτονόητο ότι θα παίρνονταν, και αυτό πρέπει να πιστωθεί σε εκείνους που τις πήραν.

ΣΚ: Μάλιστα. Να πάμε τώρα στο αύριο, κυρία Κωνσταντοπούλου, και το αύριο είναι, το άνοιγμα των επιχειρήσεων. Όλοι, σε όλο τον κόσμο μιλάνε για μεγάλη ύφεση. Για πρωτόγνωρες καταστάσεις, λένε μερικοί ξένοι ηγέτες, και εγώ ήθελα να σας ρωτήσω, πιστεύετε ότι ο κορονοϊός, αυτή η Πανδημία θα επηρεάσει αρνητικά την οικονομία της χώρας μας; Και αν ναι, τι θα πρέπει η Κυβέρνηση να προσέξει, τι θα πρέπει η Κυβέρνηση να προσφέρει και στους εργαζόμενους αλλά και στους επιχειρηματίες, βέβαια;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Θα σας απαντήσω με ειλικρίνεια και με πολλή αγωνία. Το ότι αυτή η Πανδημία έχει τεράστιο αντίκτυπο σε παγκόσμιο επίπεδο είναι αισθητό και πλήρως κατανοητό από όλους. Το ότι το δίλημμα «ανθρώπινη ζωή ή οικονομία;» τίθεται στις εξουσίες, το έχουμε καταλάβει. Εγώ είμαι υπέρ της ιεράρχησης πάντοτε της ανθρώπινης ζωής πάνω από την οικονομία, διότι στο τέλος-τέλος, και το καταλάβαμε νομίζω, δεν μπορεί να υπάρξει οικονομία χωρίς ανθρώπους. Από την άλλη πλευρά, λόγω ακριβώς αυτής της τρομακτικής υποβάθμισης της οικονομικής δραστηριότητας για να αντιμετωπιστεί η Πανδημία, θα πρέπει η κοινωνία με οριζόντιο τρόπο να στηριχθεί, θα πρέπει τα μέτρα τα οποία ήδη έχουν ληφθεί ως προς ένα κομμάτι της κοινωνίας να καλύψουν όσο το δυνατόν περισσότερους, μέχρι που να καλύψουν και να μην αφεθεί κανένας άνθρωπος χωρίς υποστήριξη και επιβοήθηση για να αντιμετωπίσει αυτή την δοκιμασία. Προφανώς θα πρέπει να στηριχθούν και οι επιχειρήσεις και η οικονομική δραστηριότητα της χώρας και η μικρομεσαία δραστηριότητα. Θα πρέπει να στηριχθούν οι θέσεις εργασίας και επειδή φαντάζομαι και ακούω να έρχεται και το ερώτημα «πού θα βρεθούν τα λεφτά;» θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι είναι μία ώρα ευθύνης και για τις Κυβερνήσεις, αλλά και για τους Διεθνείς Οργανισμούς και για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν είναι ποτέ δυνατόν να παρακολουθούμε την Ευρωπαϊκή Ένωση να διστάζει να πράξει αυτό που είναι αυτονόητο καθήκον της, και κατά τις Συνθήκες, δηλαδή να στηρίξει αφειδώς, άνευ όρων, χωρίς δάνεια, χωρίς προϋποθέσεις και χωρίς μνημόνια τις κοινωνίες, τις Ευρωπαϊκές κοινωνίες, προκειμένου να μπορέσουν να ξεπεράσουν χωρίς κίνδυνο αυτή τη δοκιμασία. Εκεί όπου δεν υπάρχει τέτοια στήριξη, ως απόλυτα βέβαιο επακόλουθο έρχεται η διακινδύνευση. Γιατί ο άνθρωπος που δεν έχει να ζήσει, θα διακινδυνεύσει και θα θέσει τον εαυτό του σε κινδύνους προκειμένου να βιοποριστεί. Το ίδιο συμβαίνει για τις επιχειρήσεις, το ίδιο συμβαίνει για τους πάντες. Εδώ, λοιπόν, πρέπει να υπάρξει μία στήριξη της κοινωνίας με οριζόντιο τρόπο, χωρίς όριο, χωρίς όρους και χωρίς προϋποθέσεις, χωρίς αστερίσκους και άλλα τερτίπια. Οι Συνθήκες της Ευρωπαϊκής Ένωσης όχι απλώς το επιτρέπουν, αλλά το προβλέπουν και το επιβάλλουν για τέτοιες περιπτώσεις και όλα τα υπόλοιπα είναι δικαιολογίες, τσιγκουνιές και μικροψυχίες κάποιων τεχνοκρατών οι οποίοι νομίζεις ότι τα βγάζουν και από την τσέπη τους, ενώ τα χρήματα αυτά είναι χρήματα των φορολογουμένων σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Και νομίζω ότι είναι μία περίοδος κατά την οποία συνολικά η ανθρωπότητα, όλοι μας, οι κοινωνίες σε όλον τον πλανήτη, αναθεωρούν την ιεράρχηση αξιών, αντιλαμβάνονται πως υπάρχουν κάποια πράγματα πιο πολύτιμα και υπάρχουν και κάποια που είναι αναντικατάστατα, για τα οποία αξίζει τον κόπο να βάλουμε στο πλάι άλλες συνήθειες, άλλες έξεις ή άλλες ιδεοληψίες, οι οποίες μπορεί να δημιουργούσαν αγκυλώσεις στο παρελθόν. Πρέπει να ενισχυθούν τα Συστήματα Υγείας σε όλο τον κόσμο. Η διαπίστωση ότι ακόμα και ισχυρές οικονομικά χώρες βρέθηκαν σε απόλυτη αδυναμία να καλύψουν τους πληθυσμούς τους είναι μία πικρή διαπίστωση, που δείχνει ότι επί δεκαετίες οι Κυβερνήσεις και οι ηγεσίες έβαλαν την ανθρώπινη ζωή και την επιβίωση της κοινωνίας σε ένα επίπεδο τζόγου και έπαιρναν το ρίσκο ότι δεν θα συμβεί κάτι κακό. Λοιπόν, με τις ανθρώπινες ζωές δεν παίρνουμε ρίσκα. Υπολογίζουμε ότι μπορεί να συμβεί και το κακό, μπορεί να έρθει και η Πανδημία, που άλλωστε οι επιστήμονες είχαν προβλέψει προ καιρού, και βέβαια προνοούμε. Αυτή είναι η έννοια του Κράτους Πρόνοιας, αυτή είναι η έννοια του Κοινωνικού Κράτους, που πρέπει να ενισχυθεί με όλες μας τις δυνάμεις, και εμείς ως πολίτες και οι πολιτικές δυνάμεις πρέπει να πιέσουν προς αυτή την κατεύθυνση.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΛΑΧΟΣ: Κυρία Κωνσταντοπούλου καλησπέρα και από μένα.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Καλησπέρα σας

ΓΒ: Θέλω να σας ρωτήσω το εξής. Αν θεωρείτε ότι όλη αυτή η κατάσταση σε παγκόσμιο επίπεδο και στο θέμα της υγείας και στο θέμα της οικονομίας, με τις παρενέργειες στο θέμα της οικονομίας, μπορεί να οδηγήσει σε εξεγέρσεις πολιτών, λαών, σε παγκόσμιο ή και σε ελληνικό επίπεδο.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Αν υπάρξει, κοιτάξτε, εάν υπάρξει εξαθλίωση των πολιτών και των κοινωνιών και δεν υπάρξει μέριμνα, είναι προφανές ότι θα υπάρξει και αντίδραση. Αυτό δεν χρειάζεται να το πω εγώ. Το έχει καταγράψει η ιστορική εμπειρία και είναι μία αυτονόητη συνθήκη. Εδώ όμως όταν έχουμε φτάσει πια στο 2020 και η ανθρωπότητα έχει συγκεντρώσει όλη αυτή την εμπειρία και των θετικών και των αρνητικών και των ολέθρων και των τραγωδιών, δεν επιτρέπεται να σκεφτόμαστε ούτε ότι θα υπάρξουν ηγεσίες που θα περάσει από το μυαλό τους να εγκαταλείψουν τις κοινωνίες, ούτε βέβαια ότι θα υπάρξουν κοινωνίες οι οποίες θα αφήσουν τις ηγεσίες να συμπεριφερθούν με αυτόν τον τρόπο. Έχουμε δείγματα πολύ αρνητικά, το δείγμα του Τζόνσον, το δείγμα του Τραμπ, αλλά ακόμα και το δείγμα του Μακρόν, είναι παραδείγματα ηγεσιών που αδιαφόρησαν για τις κοινωνίες τους, τις εξέθεσαν σε τεράστιο κίνδυνο, ο καθένας με τον τρόπο του. Ο μεν Τζόνσον και ο Τραμπ διακηρύσσοντας από μόνοι τους ότι, πειραματίζονται με θεωρίες και με εικασίες, ο δε Μακρόν αποκρύπτοντας και καθυστερώντας εξαιρετικά να πάρει μέτρα.

ΣΚ: Πριν πάμε στις όμορφες ενέργειες που κάνει η Πλεύση Ελευθερίας, θα τις αφήσω για το τέλος της συζήτησής μας, θέλω να μου πείτε αν έχετε ακούσει το γεγονός πως οι Γερμανοί ετοιμάζονται να κάνουν αγωγή στην Κίνα και να ζητήσουν τρισεκατομμύρια, δισεκατομμύρια, συγνώμη, δολάρια, 180 δισεκατομμύρια δολάρια, αν δεν κάνω λάθος, καθώς λένε οι Κινέζοι είναι οι υπαίτιοι της Πανδημίας. Οι Γερμανοί, μόλις ακούσανε χρήμα, τρέχουν και ζητάνε από τους Κινέζους. Τα δικά μας, κυρία Κωνσταντοπούλου, που είναι αναγνωρισμένα και μας τα χρωστάνε, πότε θα τα γυρίσουνε πίσω;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Το ζήτημα των Γερμανικών οφειλών είναι ζήτημα ενεργό. Μάλιστα, προχθές όπως ξέρετε ήταν και η επέτειος της εισβολής των Γερμανικών Στρατευμάτων στην Αθήνα, εγώ έκανα και μία παρέμβαση δημόσια για αυτό το θέμα. Η Γερμανική Κυβέρνηση οφείλει να καταβάλει στην Ελλάδα τις οφειλές της, σήμερα περισσότερο από ποτέ, με βάση ακριβώς και τη συνθήκη που βιώνουμε. Τώρα ότι το Γερμανικό Κράτος ετοιμάζεται να εγείρει αξιώσεις εκεί όπου θεωρεί ότι έχει αξιώσεις, θα μου επιτρέψετε να σας πω ότι είναι αυτό που πρέπει κάθε Κράτος να κάνει για τους πολίτες του. Ξέρετε τι έκανε η Γερμανία το 1990-1991 με το που επανενώθηκαν οι δύο Γερμανίες; Διεκδίκησε πολεμικές αποζημιώσεις από τη Ρωσία για το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο! Και το ίδιο Κράτος αρνείται να πληρώσει αποζημιώσεις στην Ελλάδα για τη γενοκτονία, τις θηριωδίες, την σύληση του δημοσίου ταμείου, την κλοπή των αρχαιολογικών θησαυρών, το καταναγκαστικό κατοχικό δάνειο τη συνολική καταστροφή των υποδομών της χώρας, της αγροτικής παραγωγής και ούτω καθεξής και το χειρότερο είναι ότι, δυστυχώς, οι Ελληνικές Κυβερνήσεις διαχρονικά δεν διεκδικούν αυτήν την αξίωση.

ΣΚ: Κυρία Πρόεδρε…

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Παρακαλώ.

ΣΚ: ... βλέπετε ο κύριος Μητσοτάκης μετά και την πετυχημένη πορεία, ας το πω έτσι, στην εποχή του Κορονοϊού, να πάει σε εκλογές όπως γράφεται; Και βλέπετε, επίσης, τον πρώην Πρωθυπουργό τον κύριο Τσίπρα να φοβάται κάτι τέτοιο, φοβούμενος μία νέα ήττα που θα τον θέσει ίσως και εκτός αρχηγίας κόμματος;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Επιτρέψτε μου να σας πω ότι ανήκω σε εκείνους που πιστεύουν ότι οι εκλογές είναι μία κορυφαία δημοκρατική διαδικασία και όχι ένα τέχνασμα για την επιδίωξη πολιτικών ωφελημάτων. Δεν θα είναι προς τιμήν του κυρίου Μητσοτάκη εάν προσπαθήσει να διαχειριστεί εκλογικά την Πανδημία. Προσωπικά δεν πιστεύω ότι θα το κάνει. Δεν έχω μία τέτοια αίσθηση, αλλά δεν μου άρεσε ποτέ και δεν έκανα ποτέ και την Πυθία για αυτά τα θέματα. Μένει να το δούμε. Νομίζω όμως ότι δεν προσφέρεται ούτε η συγκυρία, ούτε η χρονική στιγμή, αλλά ούτε και η κατάσταση της κοινωνίας για τέτοιου είδους παιχνίδια. Τώρα, ως προς τον κύριο Τσίπρα για τον ΣΥΡΙΖΑ, θα μου επιτρέψετε να μην σχολιάσω, γιατί πραγματικά θεωρώ ότι, περιττεύουν τα σχόλια, ο κόσμος καταλαβαίνει, έχει καταλάβει πάρα πολύ καλά, έχει καταλάβει πόσες προδοσίες έχει υποστεί και μπορεί να αξιολογήσει.

ΣΚ: Μάλιστα. Εγώ θέλω κλείνοντας, εκτός και αν θέλει να ρωτήσει και κάτι ο κύριος Βλάχος, να μας πείτε λίγο για μία όμορφη κίνηση που έκανε το κόμμα σας και μακάρι να ακολουθήσουν και παρόμοιες προσφορές και από άλλα κόμματα. Να πούμε ότι, προσφέρετε ένα σημαντικό ποσό, 17.500 από ό,τι διάβασα από τα 75.000 που παίρνετε ως επιχορήγηση, για δωρεάν φάρμακα στο Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο και γενικά βοηθάτε τον κόσμο. Πείτε μας λίγο, κυρία Κωνσταντοπούλου.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Ναι, να σας πω. Εμείς πήραμε μία απόφαση με το που καταβλήθηκε η κρατική επιχορήγηση, η κρατική χρηματοδότηση προς την Πλεύση Ελευθερίας, που είναι και η πρώτη φορά που καταβάλλεται τέτοια χρηματοδότηση, να διαθέσουμε το ποσό που αντιστοιχεί σε τρεις μήνες χρηματοδότησης, δηλαδή αυτές τις 17.500 ευρώ που είπατε από τις 70.000, προκειμένου να στηρίξουμε το Εθνικό Σύστημα Υγείας και να υποστηρίξουμε πρωτοβουλίες της πρώτης γραμμής σε επίπεδο κοινωνίας. Αυτό που κάναμε λοιπόν είναι ότι, πραγματοποιήσαμε μία δωρεά, μάλιστα ολοκληρώθηκε σήμερα, τριών κλινών ΜΕΘ και δύο κλιβάνων στο Νοσοκομείο Παμμακάριστος, που είναι Νοσοκομείο Αναφοράς για τον Κορονοϊό. Ήταν μία πολύ συγκινητική εμπειρία και για μένα γιατί με υποδέχτηκαν εκεί οι γιατροί, οι νοσηλευτές, το προσωπικό, η διοίκηση, με πολύ συγκινητικό τρόπο. Κάναμε αυτή τη δωρεά λοιπόν στο Δημόσιο Νοσοκομείο Αναφοράς Παμμακάριστος. Κάναμε μία δωρεά φαρμάκων και φαρμάκων σε έλλειψη προς το Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού, που είναι μία κοινωνική πρωτοβουλία βάσης, που βοηθάει συμπολίτες μας, συνανθρώπους μας οι οποίοι δεν καλύπτονται από το Σύστημα Υγείας εδώ και 8 χρόνια και εχθές παραδώσαμε τα φάρμακα αυτά. Κάναμε μία δωρεά στο Ταμείο Αλληλεγγύης του Σωματείου των Ελλήνων Ηθοποιών, που είναι και αυτό ένα σωματείο που βοηθάει με πολύ ζωτικό τρόπο καλλιτέχνες οι οποίοι δεν λαμβάνουν από το Κράτος στήριξη ή δεν λαμβάνουν επαρκή στήριξη και είναι και αυτό ένα μεγάλο θέμα. Και τις επόμενες μέρες θα ολοκληρώσουμε τις ενέργειές μας αυτές, κάνοντας μία δωρεά σε Κέντρο Υγείας Αναφοράς για τον κορονοϊό και ελπίζοντας να δώσουμε ένα μήνυμα και ένα καλό παράδειγμα προς μίμηση, γιατί θεωρούμε ότι ένα από τα στοιχήματα αυτής της περιόδου είναι να βγούμε καλύτεροι από αυτή τη δοκιμασία. Ένας βασικός, λοιπόν, τρόπος για να βγούμε καλύτεροι είναι η αλληλεγγύη, είναι η συστράτευση στα δύσκολα, είναι η στήριξη εκείνων που δίνουν τη μάχη στην πρώτη γραμμή, με πρώτους τους γιατρούς, νοσηλευτές και προσωπικό του Δημόσιου Συστήματος Υγείας, που πρέπει να ενισχυθεί πολύ αποφασιστικά από την Πολιτεία και, βέβαια, όλων εκείνων των κοινωνικών δυνάμεων που επίσης συστρατεύονται στηρίζοντας την κοινωνία. Οι άνθρωποι είναι που κάνουνε τη διαφορά και εμείς στους ανθρώπους πιστεύουμε.

ΣΚ: ...Και εμείς βλέπουμε πλάνα, κυρία Κωνσταντοπούλου, από την επίσκεψή σας στην Παμμακάριστο. Λοιπόν, παρακαλώ να δούμε την κυρία Κωνσταντοπούλου. Κυρία Πρόεδρε, σας ευχαριστούμε για την παρουσία σας απόψε

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Εγώ σας ευχαριστώ.

ΣΚ: ... Και ευχόμαστε πολύ σύντομα να σας έχουμε κοντά μας στο στούντιο να τα πούμε δια ζώσης ακόμη καλύτερα.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Με πολλή χαρά, μόλις επιτρέψουν οι συνθήκες. Να είστε καλά και να έχετε δύναμη!

ΣΚ: Σας ευχαριστούμε και συγχαρητήρια για το έργο που κάνετε. Μακάρι να σας μιμηθούν και τα υπόλοιπα, τα μεγαλύτερα κόμματα.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Να είστε καλά.

ΣΤΕΡΓΙΟΣ ΚΑΛΟΓΗΡΟΣ: Σας ευχαριστούμε.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΑ ΣΟΙΜΠΛΕ: «το ότι ο Σόιμπλε επιχειρεί με αυτόν τον γνωστό εμπρηστικό του τρόπο να προκαλέσει τις κοινωνίες και να πει ότι πρέπει όλοι να αποδεχτούμε, ότι πάνω απ’ τη ζωή είναι η οικονομία, είναι και το βαρύτατο λάθος του. Γιατί οι κοινωνίες δεν θα επιλέξουν την οικονομική δραστηριότητα, θα επιλέξουν την ανθρώπινη ζωή. Η ανθρώπινη ζωή στις συνειδήσεις όλων μας είναι εγγεγραμμένη ως το υπέρτατο αγαθό. Η αξιοπρέπεια δε, θα έλεγα στον κύριο Σόιμπλε, αν τον είχα μπροστά μου, η ανθρώπινη αξιοπρέπεια δεν είναι καθόλου κάτι χωριστό από την ανθρώπινη ζωή. Η ανθρώπινη αξιοπρέπεια είναι εγγεγραμμένη και εγγενής στην ανθρώπινη ζωή. Δεν υπάρχει ανθρώπινη ζωή στην οποία δεν αναγνωρίζεται αξιοπρέπεια.»

Συνέντευξη για τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών στο πεδίο της μάχης κατά του Κορονοϊού, τις πρωτοβουλίες της Πλεύσης Ελευθερίας, για τις Τράπεζες, την Εκκλησία, το Σόιμπλε παραχώρησε η Επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας Ζωή Κωνσταντοπούλου την Τρίτη 28/04/20 στο Thema Radio και στους δημοσιογράφους Μπάμπη Κούτρα και Νίκο Φελέκη.

Ακολουθεί η απομαγνητοφώνηση της συνέντευξης:

ΜΠΑΜΠΗΣ ΚΟΥΤΡΑΣ: Πάμε αμέσως στην τηλεφωνική μας γραμμή. Καλημερίζουμε την κυρία Κωνσταντοπούλου, Πρόεδρο της Πλεύσης Ελευθερίας και πρώην Πρόεδρο της Βουλής. Κυρία Κωνσταντοπούλου, καλή σας μέρα!

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Καλή σας μέρα!

ΝΙΚΟΣ ΦΕΛΕΚΗΣ: Καιρό έχουμε να τα πούμε.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Να που το αναπληρώνουμε!

ΝΦ: Βρήκαμε την ευκαιρία για τις καλές πράξεις που κάνατε.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Να’ στε καλά!

ΝΦ: Ένα είναι για, τι έγινε Μπάμπη; Τρεις ΜΕΘ…

ΜΚ: Θα μας τα πει η κυρία Κωνσταντοπούλου. Προσφέρατε, λοιπόν, σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία, και με δεδομένα τα κενά που υπήρχαν στο Σύστημα Υγείας, κυρία Κωνσταντοπούλου, από την επιδότηση και τα οικονομικά του Κόμματός σας μία πολύ γενναιόδωρη, θα την περιέγραφα, προσφορά προς το Σύστημα Υγείας, το οποίο απ’ ό,τι θυμάμαι, είναι τρεις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας;

ΝΦ: Τρεις κλίνες ΜΕΘ.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Ναι, κάναμε μία δωρεά στο Νοσοκομείο Παμμακάριστος, που είναι νοσοκομείο αναφοράς για τον κορονοϊό. Δωρίσαμε τρεις κλίνες ΜΕΘ και δύο κλιβάνους, λαμβάνοντας υπόψη τις ανάγκες και του Εθνικού Συστήματος Υγείας και του συγκεκριμένου νοσοκομείου με το οποίο ήρθαμε σε επικοινωνία. Αυτή μας η δωρεά ήταν ένα κομμάτι από την διάθεση της κρατικής επιχορήγησης τριών μηνών, που αποφασίσαμε ότι θα την διαθέσουμε ολόκληρη για να ενισχύουμε το Εθνικό Σύστημα Υγείας και πρωτοβουλίες της πρώτης γραμμής σε επίπεδο Εθνικού Συστήματος Υγείας και σε επίπεδο Κοινωνίας. Και μάλιστα σήμερα προχωράμε σε δύο ακόμη πράξεις σε σχέση με την ίδια απόφαση. Θα παραδώσουμε φάρμακα αξίας 2.500€ στο Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού, που είναι μια κοινωνική πρωτοβουλία της τελευταίας δεκαετίας που συνδράμει ανασφάλιστους συμπολίτες μας και ανθρώπους οι οποίοι δεν καλύπτονται από το Κράτος. Επίσης, πραγματοποιούμε, πραγματοποιήσαμε, μία δωρεά στο Ταμείο Αλληλοβοήθειας του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών, που σε όλη αυτή την περίοδο της Πανδημίας φροντίζει για καλλιτέχνες οι οποίοι επίσης είναι είτε άποροι είτε ηλικιωμένοι και δεν καλύπτονται από το Κράτος, προκειμένου να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν με αξιοπρέπεια αυτή τη δοκιμασία.

ΝΦ: Ναι, δυστυχώς, οι καλλιτέχνες δεν επιδοτούνται, δυστυχώς.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Εμάς η προσέγγισή μας, κύριε Φελέκη και κύριε Κούτρα, είναι ότι σε αυτήν την πρωτόγνωρη εμπειρία και δοκιμασία, αυτό που καλείται να κάνει ο καθένας είναι να δώσει τον καλύτερό του εαυτό, να επιδείξει αλληλεγγύη, να προσφέρει αυτά που μπορεί προς μία κατεύθυνση στην οποία πρέπει όλοι να προσπαθήσουμε, με πρώτη βέβαια την Πολιτεία, και είναι η θωράκιση και η ενίσχυση του Εθνικού Συστήματος Υγείας και η συνολική επαναθεμελίωση του Κράτους Πρόνοιας. Και ταυτόχρονα, ευελπιστούμε ότι με αυτές μας τις ενέργειες θα δώσουμε και ένα καλό παράδειγμα προς μίμηση.

ΜΚ: Μάλιστα. Αν κρίνουμε, λοιπόν, από τις προσφορές σας, κυρία Κωνσταντοπούλου, διαπιστώνουμε αυτό που όλοι ξέρουμε, ότι υπάρχουν κενά στο Σύστημα Υγείας και στις παροχές, ειδικά αυτή την κρίσιμη περίοδο.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Τεράστια κενά υπάρχουν.

ΜΚ: Ωστόσο, όμως, πολιτικά δεν σηκώσατε τους τόνους έναντι της Κυβέρνησης. Αυτό γιατί το κάνατε;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Κοιτάξτε να δείτε, εμείς δεν είμαστε επαγγελματίες της πολιτικής, ούτε επαγγελματίες της αντιπολίτευσης και αυτό σημαίνει ότι έχουμε και τη νηφαλιότητα και τη δυνατότητα και την υποχρέωση, να είμαστε πάντοτε δίκαιοι, αντικειμενικοί και ειλικρινείς. Εν προκειμένω, στην πρωτοφανή αυτή δοκιμασία για ολόκληρη την ανθρωπότητα είναι γεγονός ότι, οι χειρισμοί σε επίπεδο στρατηγικής και απάντησης στις αναγκαιότητες ήταν σωστοί. Κατευθύνθηκαν προς τη σωστή κατεύθυνση. Έγιναν πολύ μεγάλα βήματα. Όλοι μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι έγιναν σε πάρα πολύ μικρό διάστημα πράγματα που δεν είχαν γίνει δεκαετίες. Αυτό μπορεί να μας δώσει και το μέτρο του πόσα πράγματα μπορούν να γίνουν για τη χώρα μας και να ζυγίσουμε γιατί επί δεκαετίες δεν γίνονταν

ΝΦ: Τα ψηφιακά λέτε;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Και τα ψηφιακά και τα κοινωνικά. Εγώ μιλάω σε ένα επίπεδο, αν θέλετε, συνολικό. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν ελλείψεις ή ότι δεν πρέπει να ενταθούν οι προσπάθειες. Όμως, σε μία συνθήκη… θα σας το πω ακριβώς όπως το αισθάνομαι. Σε μία συνθήκη που, κατά τεκμήριο, αλλά και όπως αποδεικνύεται, με βάση αυτούς τους χειρισμούς που έγιναν και βασίστηκαν στις συμβουλές των επιστημόνων, γλυτώσαμε τα χειρότερα, γλυτώσαμε τραγωδίες…

ΝΦ: Σωστό

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: …Σώθηκαν ανθρώπινες ζωές. Εγώ είμαι πάρα πολύ ικανοποιημένη, γιατί αυτό ήταν το ζητούμενο, να σωθούν ανθρώπινες ζωές. Δεν καταλαβαίνω εκείνους οι οποίοι φαίνεται λιγάκι σαν να ήθελαν να χαθούν περισσότερες ανθρώπινες ζωές.

ΝΦ: Ποιοι είναι αυτοί;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Δεν είμαι σε αυτή την κατεύθυνση και επομένως θεωρώ ότι πρέπει να είμαστε δίκαιοι.

ΝΦ: Μισό λεπτό. Υπήρχε κόσμος που ήθελε να χαθούν ανθρώπινες ζωές;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Όχι, αυτό το οποίο λέω είναι ότι, όταν κατακεραυνώνεις τη στιγμή κατά την οποία, κατά τεκμήριο, ξαναλέω, ο βασικός στόχος έχει επιτευχθεί, και αυτό δεν πρέπει να το υποβαθμίζουμε ούτε να το παραμερίζουμε, είναι σαν να λες, ότι περίπου δεν είσαι ικανοποιημένος από το αποτέλεσμα. Εγώ λοιπόν, θέλω να πω ξεκάθαρα ότι είμαι πολύ χαρούμενη και είμαστε πάρα πολύ χαρούμενοι στην Πλεύση Ελευθερίας που η Ελλάδα δε θρήνησε εκατοντάδες και χιλιάδες θύματα. Είμαι θλιμμένη για τους συμπολίτες μας που χάσαμε. Βλέποντας όμως τι έγινε σε άλλες χώρες, αντιλαμβάνομαι και αναλογίζομαι τι αποφύγαμε. Βλέποντας εγκληματικούς χειρισμούς άλλων ηγεσιών, με τρομακτικά παραδείγματα του Τζόνσον και του Τραμπ, είμαι πολύ ικανοποιημένη που δεν πέσαμε θύματα αναλόγων χειρισμών και από εκεί και πέρα, φυσικά, νομίζω πια ότι έχουμε περάσει σε ένα επίπεδο άλλης συνειδητοποίησης, που κανείς πια δεν μπορεί να πει ότι είναι πεταμένα λεφτά τα χρήματα για την υγεία, κανείς πια δεν μπορεί να εισηγηθεί στα σοβαρά περικοπές στους μισθούς ή απολύσεις σε επίπεδο Δημόσιας Υγείας και πάρα πολλά πράγματα που ίσως να μην ήταν τόσο συνειδητοποιημένα στην κοινωνία, έχουν πια γίνει συνείδηση.

ΜΚ: Μάλιστα. Αυτά όσον αφορά το σκέλος το υγειονομικό, το καθαρά του Συστήματος Υγείας. Όσον αφορά το οικονομικό σκέλος, κυρία Κωνσταντοπούλου, ποια είναι η άποψή σας;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Η άποψή μου είναι ότι, μπροστά σε αυτή την πολύ σοβαρή κατάσταση την οποία εξακολουθούμε να βιώνουμε, αυτό το οποίο πια δοκιμάζεται είναι η αξιοπιστία των κρατών και των διεθνών μηχανισμών ως οικοδομημάτων που θεμελιακό και συνταγματικό και ιδρυτικό τους στόχο έχουν, υποτίθεται, την ευημερία των πολιτών τους. Εδώ λοιπόν, θα μου επιτρέψετε να εκφράσω μία άποψη αυστηρή. Τα κράτη, οι κυβερνήσεις, αλλά και οι διεθνείς οργανισμοί, η Ευρωπαϊκή Ένωση, τα διεθνή μορφώματα, δεν είναι ούτε παρατηρητές ούτε διαιτητές σε αυτήν την δοκιμασία. Οφείλουν να αναλάβουν ευθύνη απέναντι στους πολίτες, οφείλουν με γενναιόδωρο τρόπο και όχι ως δανειστές και τραπεζίτες, να ενισχύσουν αφειδώς και άνευ όρων τις κοινωνίες και εντεύθεν την οικονομία. Οι οικονομικές συνέπειες της Πανδημίας δεν μπορεί να μετακυλιστούν στους πολίτες και στις κοινωνίες, που να αντιμετωπίζονται σαν υπερχρεωμένοι δανειολήπτες και, φυσικά, αυτή η πληγή δεν επουλώνεται με τη λογική των μνημονίων και με τη λογική της ενοχοποίησης των πολιτών

ΝΦ: Μισό λεπτό. Επειδή, τώρα, τα πήγατε πολύ συναινετικά με την Κυβέρνηση. Σήμερα που σας έχουμε, έχουν ανοίξει τα Υποθηκοφυλακεία, τα Ειρηνοδικεία, προκειμένου για να πάνε για πλειστηριασμούς. Πώς το κρίνετε αυτό το μέτρο;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Εμείς εκφράσαμε την αντίθεσή μας, δεν ξέρω αν παρακολουθήσατε και μία συνέντευξη που έδωσα προχθές στο «Mega Σαββατοκύριακο».

ΝΦ: Στο Mega, την παρακολουθήσαμε, ναι.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Εμείς εκφράσαμε την αντίθεσή μας στο να ανοίξουν τα δικαστήρια, δηλαδή Πρωτοδικεία, Ειρηνοδικεία για πράξεις τραπεζικές. Αυτό είναι μία επιλογή που δεν δικαιολογείται με βάση ακόμα και τις συνθήκες που επικρατούν στα δικαστήρια. Εγώ, ως δικηγόρος, που ξέρω πολύ καλά αυτούς τους χώρους, σας λέω ξεκάθαρα ότι είναι απολύτως ακατάλληλοι για να τηρηθούν τα μέτρα υγιεινής, τα οποία επιβάλλεται να τηρούνται αυτή τη στιγμή και υποδεικνύονται από τους διεθνείς οργανισμούς και από τον ΕΟΔΥ. Το ότι οι τράπεζες πιέζουν φυσικά και δεν είναι επαρκής λόγος, το αντίθετο. Επιπλέον, οι τράπεζες στη συνθήκη αυτή, όπως δυστυχώς και η Εκκλησία, δεν ανέλαβαν το μερίδιο που τους αναλογεί, ούτε συνέβαλαν όσο θα έπρεπε στην αντιμετώπιση της Πανδημίας. Η άποψη η δική μας είναι ότι στις τράπεζες θα πρέπει να προταθεί ένα πακέτο μέτρων ανακούφισης των υπερχρεωμένων πολιτών και όλων όσων μπαίνουν σε περίοδο δοκιμασίας και αν οι τράπεζες αυτό δεν το δεχθούν, τότε η Κυβέρνηση οφείλει να το επιβάλει, όπως έχει επιβάλει μέτρα τα οποία είναι αναγκαία σε αυτή την περίοδο. Δεν είναι οι τράπεζες κυβερνήτες της χώρας.

ΜΚ: Τώρα, πώς συνδέσατε τις τράπεζες με τις Εκκλησίες, ομολογώ δεν το κατάλαβα!

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Έκανα μία διαπίστωση, κύριε Κούτρα. Ξέρετε, σε αυτή την περίοδο ο καθένας προσφέρει…

ΜΚ: Γιατί; Η Εκκλησία το έκλεισε το μαγαζί, εντάξει…

ΝΦ: Της το κλείσανε!

ΜΚ: Της το κλείσαν, το έκλεισε…

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Κοιτάξτε να δείτε, η Εκκλησία έχει μια τεράστια περιουσία και έχει και οικονομικές δυνατότητες. Η συμβολή της σε αυτή τη συνθήκη κατά την άποψή μας…

ΜΚ: Από οικονομικής άποψης εννοείτε…

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Βεβαίως, και από οικονομικής και από υλικής άποψης. Θα έπρεπε και θα όφειλε να προσφέρει πολύ περισσότερα, πολύ ουσιαστικότερα. Αυτή είναι η άποψή μας. Ξέρετε, το κήρυγμα της αλληλεγγύης και της αγάπης προς τον πλησίον, που εγώ πιστεύω πάρα πολύ και στα δύο αυτά, δοκιμάζεται στην πράξη, όχι στα λόγια.

ΜΚ: Έτσι είναι, στο παράδειγμα.

ΝΦ: Το τρίτο «μαγαζί», σε εισαγωγικά βέβαια, είπαμε επειδή είπε ο Μπάμπης, το τρίτο, ας το πούμε, είναι η Βουλή. Βλέπω σήμερα ότι η αντιπολίτευση θέτει θέμα να ανοίξει η Βουλή, δεν μπορεί να κυβερνιέται η χώρα με ΠΝΠ, κάτι που εσείς, λόγω και της προηγούμενης ιδιότητας ως Πρόεδρος της Βουλής, πώς το κρίνετε;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Θα σας πω το εξής. Η κοινοβουλευτική λειτουργία προφανώς και πρέπει να συνεχίζεται. Προφανώς και πρέπει να προσαρμοστεί, βεβαίως, στις συνθήκες και υπάρχουν οι τεχνικές δυνατότητες για μία προσωρινή τέτοιου είδους προσαρμογή. Δεν είναι κάτι, ούτε το ανέφικτο, ούτε το πάρα πολύ δύσκολο. Υπάρχουν τα τεχνικά μέσα να γίνονται πάρα πολλά πράγματα ακόμα και με τηλεδιάσκεψη. Θεωρώ, βεβαίως, υποκριτικές τις φωνές του ΣΥΡΙΖΑ ας πούμε, που μιλούν για την διακυβέρνηση με ΠΝΠ, όταν δυστυχώς…

ΝΦ: Και ο ίδιος τα ίδια έκανε.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Κοιτάξτε, η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου είναι ένα εργαλείο το οποίο ενεργοποιείται και δικαιολογείται να ενεργοποιηθεί σε περιπτώσεις εξαιρετικά επείγουσας και απρόβλεπτης ανάγκης. Ίσως ήταν η μόνη περίοδος αυτή που ζήσαμε, που δικαιολογείται, όπως και σε περιόδους πολύ αιφνίδιων καταστροφών, που δικαιολογείται μία τέτοιου είδους λήψη γρήγορων μέτρων. Δυστυχώς, την τελευταία δεκαετία έχουμε ζήσει την πλήρη υποκατάσταση της νομοθέτησης από τις Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, στις οποίες «διέπρεψαν» εντός πολλών εισαγωγικών όλες οι κυβερνήσεις οι μνημονιακές. Η κοινοβουλευτική λειτουργία προφανώς είναι πολύτιμη. Προφανώς, η κοινοβουλευτική λειτουργία δεν είναι ένα σόου. Θα έπρεπε να είναι, ειδικά σε αυτή την εξαιρετικά κρίσιμη συνθήκη για τη χώρα μας ένα πεδίο διαρκούς εργασίας για το καλό του κοινωνικού συνόλου. Δεν βλέπω, δυστυχώς, τέτοια δείγματα προς το παρόν. Έχω και τραυματικές εμπειρίες και από την περίοδο του 2015, όταν θα’πρεπε να είναι ένα μελίσσι η Βουλή εργασίας και ήταν ένας άδειος χώρος όπου οι εργασίες γίνονταν από άλλους και όχι από εκείνους που θα’ πρεπε. Εν πάση περιπτώσει, όμως, φυσικά από εμένα πάντοτε θα ακούτε ότι η κοινοβουλευτική λειτουργία πρέπει και να ενισχύεται και να είναι ζωντανή.

ΜΚ: Έχει ένα άγχος πάντως και αντιπολίτευση, ειδικά η αξιωματική αντιπολίτευση, κυρία Κωνσταντοπούλου. Φαίνεται και στα οικονομικά μέτρα, που προτείνει ένα μεγάλο, εμπροσθοβαρές πρόγραμμα και το παράδειγμα που αναφέρετε, ακόμα και την περιοδεία της Πρωτοψάλτη, Απ’ ό,τι καταλαβαίνουμε μπαίνει στην πολιτική αντιπαράθεση κατά έναν τρόπο που δεν ξέρουμε αν συνάδει με τις ημέρες και τους καιρούς που περνάμε.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Η δική μου άποψη είναι ότι αυτή η περίοδος αναδεικνύει το τι πραγματικά είναι ο καθένας. Είναι περίοδος και συνειδητοποίησης και αυτογνωσίας. Είναι περίοδος που δοκιμάζονται και οι θεωρίες και οι διακηρύξεις και οι ιδέες και, φυσικά, ξέρετε ότι εγώ έχω μία πολύ μεγάλη εμπιστοσύνη στο κριτήριο των πολιτών και στην αντίληψή τους και νομίζω ότι οι πολίτες καταλαβαίνουν.

ΜΚ: Δεν ανησυχείτε μήπως σας καταγγείλουν ότι είστε υπερβολικά συναινετική προς ένα κεντροδεξιό κόμμα που κυβερνάει;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Κοιτάξτε, νομίζω ότι είμαι η τελευταία που κινδυνεύει να χαρακτηριστεί υπερβολικά συναινετική… Από την άλλη πλευρά, έχω την αξίωση και έχουμε την αξίωση να μην χαρακτηριστούμε ποτέ κακόπιστοι και άδικοι. Η δικαιοσύνη απέναντι στα πράγματα είναι σημαντική αρετή, σημαντικό χαρακτηριστικό και βοηθάει όλους να αποτιμούμε τις καταστάσεις, αλλά και να προνοούμε και να διεκδικούμε. Όταν παίρνονται πρωτοβουλίες προς τη σωστή κατεύθυνση οφείλεις να το υπογραμμίσεις και να διεκδικήσεις να παρθούν ακόμη πιο έντονα. Αυτό κάναμε σε σχέση με τις αναγγελθείσες προσλήψεις στο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Όταν παίρνονται πρωτοβουλίες στήριξης της Κοινωνίας, επίσης πρέπει να το επισημάνεις και να πεις, πρέπει αυτές να γίνουν οριζόντιες και να καλύψουν όλους. Πράγμα που αφορά, ας πούμε, την ενίσχυση των 800€, που είναι μία σημαντική πρωτοβουλία, που όμως πρέπει να επεκταθεί σε όλους, γιατί είναι πάρα πολλοί εκείνοι οι οποίοι δεν καλύπτονται και αυτό δημιουργεί κενά. Από εκεί και πέρα εμείς δεν αισθανόμαστε κανένα άγχος και καμμία αγωνία να εγκαθιδρυθούμε, αν θέλετε, αντιπολιτευτικά επινοώντας προβλήματα. Υπάρχουν αρκετά προβλήματα, ούτως ή άλλως, για να επισημάνουμε και να λύσουμε, δεν χρειάζεται να επινοούμε.

ΜΚ: Μάλιστα. Τελευταία ερώτηση από τον κύριο Φελέκη. Ορίστε, κύριε Φελέκη.

ΝΦ: Και λίγο για τον Σόιμπλε να μας πείτε, ο οποίος μας λέει ότι η μόνη απόλυτη αξία στο Σύνταγμα, τουλάχιστον της Γερμανίας, είναι η αξιοπρέπεια του ανθρώπου και όχι η ζωή. Δεν εννοώ εσάς! η ζωή… Πώς το κρίνετε αυτό; Μπας και τσιγκλήσω λίγο την Κωνσταντοπούλου σήμερα.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Γιατί, έχετε αγωνία; Σας λείπω;

ΝΦ: Παραέχετε γίνει συναινετική, γλυκιά, γιατί είδα και την πολύ γλυκιά ανάρτηση που κάνατε για το κείμενο της μητέρας σας, της συναδέλφου μας, της κυρίας Λίνας Αλεξίου για τη Χούντα. Είστε το τελευταίο διάστημα πολύ ήρεμη. Και πολύ συναισθηματική νομίζω.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Κύριε Φελέκη, αυτά είναι χαρακτηριστικά που έχω πάντα. Απλώς, κάποιες φορές αναδεικνύονται άλλα. Θα σας απαντήσω. Σας ευχαριστώ κατ’αρχάς που αναφέρεστε στο άρθρο της Λίνας της Αλεξίου για το ΕΑΤ ΕΣΑ. Νομίζω ότι είναι ένα άρθρο ντοκουμέντο που καλό είναι να το διαβάσει όποιος δεν έχει ζήσει τη Χούντα, για να καταλάβει τι ήταν αυτή η περίοδος.

ΝΦ: Πείτε μας για τον Σόιμπλε τώρα.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Για τον Σόιμπλε. Νομίζω ότι αυτές οι δηλώσεις του Σόιμπλε είναι, αν θέλετε, στον πυρήνα αυτού που κρίνεται αυτή την περίοδο και μετά. Οι Κυβερνήσεις ήρθαν αντιμέτωπες με ένα κορυφαίο δίλημμα: Ανθρώπινη ζωή ή οικονομική δραστηριότητα; Και είδαμε διαφορετικές προσεγγίσεις. Είδαμε Κυβερνήσεις που έβαλαν πάνω απ’ όλα την ανθρώπινη ζωή, και σωστά, και Κυβερνήσεις που είπαν όχι, θα βάλουμε την οικονομική δραστηριότητα και, δυστυχώς, οι λαοί τους πλήρωσαν και πληρώνουν πολύ βαρύ τίμημα. Νομίζω πως το ότι ο Σόιμπλε επιχειρεί με αυτόν τον γνωστό εμπρηστικό του τρόπο να προκαλέσει τις κοινωνίες και να πει ότι πρέπει όλοι να αποδεχτούμε, ότι πάνω απ’ τη ζωή είναι η οικονομία, είναι και το βαρύτατο λάθος του. Γιατί οι κοινωνίες δεν θα επιλέξουν την οικονομική δραστηριότητα, θα επιλέξουν την ανθρώπινη ζωή.

ΜΚ: Έτσι είναι.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Η ανθρώπινη ζωή στις συνειδήσεις όλων μας είναι εγγεγραμμένη ως το υπέρτατο αγαθό, η αξιοπρέπεια δε, θα έλεγα στον κύριο Σόιμπλε, αν τον είχα μπροστά μου, η ανθρώπινη αξιοπρέπεια δεν είναι καθόλου κάτι χωριστό από την ανθρώπινη ζωή. Η ανθρώπινη αξιοπρέπεια είναι εγγεγραμμένη και εγγενής στην ανθρώπινη ζωή. Δεν υπάρχει ανθρώπινη ζωή στην οποία δεν αναγνωρίζεται αξιοπρέπεια.

ΝΦ: Απλώς σου λέει δεν μπορεί όλες οι κρίσεις να ξεπερνιούνται με λεφτά των φορολογουμένων. Αυτό λέει.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Μα, κοιτάξτε να δείτε, τα λεφτά των φορολογουμένων πρέπει να διατίθενται, και αυτή είναι η βασική έννοια της φορολόγησης, για κοινωφελείς σκοπούς. Η ανταποδοτικότητα των φόρων είναι η έννοια και η δικαιολογητική βάση των φόρων. Συνεισφέρει κανείς στα δημόσια βάρη. Τα δε δημόσια βάρη δεν είναι διευθετήσεις κολλητών. Είναι, ακριβώς, οι ενέργειες για το κοινό καλό.

ΜΚ: Κυρία Κωνσταντοπούλου, λυπάμαι που δεν έχουμε περισσότερο χρόνο. Ελπίζω να τα ξαναπούμε, αν κι εσείς βεβαίως έχετε τον χρόνο. Ευχαριστούμε πολύ.

ΝΦ: Την επόμενη φορά να πούμε πώς όλη αυτή η πολιτική θα αυξήσει το χρέος.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Θα τα πούμε αναλυτικά γι’ αυτό το θέμα που είναι πολύ σημαντικό.

ΝΦ: Ναι, ναι.

ΜΠΑΜΠΗΣ ΚΟΥΤΡΑΣ: Κυρία Κωνσταντοπούλου, ευχαριστούμε πολύ και καλή σας ημέρα.

ΝΙΚΟΣ ΦΕΛΕΚΗΣ: Να’ στε καλά!

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Εγώ σας ευχαριστώ, να’ στε καλά!



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
του ακτιβιστή


Αιρετική προσέγγιση στο ζήτημα του κορονοϊού από τον γνωστό Άγγλο συνωμοσιολόγο και συγγραφέα David Icke.

Σε μία ωριαία μόλις συνέντευξη στην εκπομπή του Brian Rose LONDON REAL,
 ανατρέπει τα πάντα όσον αφορά αρχικά την ύπαρξη της ασθένειας Covid-19 που προκαλείται από τον ιό SARS CoV 2, για τον οποίο ισχυρίζεται πως είναι ανύπαρκτος.

Θεωρεί, ταυτιζόμενος με την θέση του Αμερικανού ψυχιάτρου  Andrew Kaufman, 
πως ο Covid-19 είναι απάτη και για να στηρίξει τον ισχυρισμό του, ο Icke κάνει λόγο για μιαν έρευνα που διενεργήθηκε σε ένα μικρό δείγμα Κινέζων κατά την οποία πάρθηκε γενετικό υλικό από τους πνεύμονες ασθενών αλλά, σύμφωνα με τον ίδιο, οι επιστήμονες ουδέποτε κατάφεραν να απομονώσουν τον ιό. 

Επεκτείνοντας τον συλλογισμό του θεωρεί πως οι θάνατοι δεν οφείλονται στον Covid-19 αλλά είναι αποτέλεσμα των παθήσεων που προϋπάρχουν, καρκίνος, καρδιακές παθήσεις κλπ

Ενδιαφέρον παρουσιάζει η άποψή του με την οποία συσχετίζει τον κορονοϊό με το 5G και το πρόγραμμα Starlink του Elon Mask, την προσπάθεια του ελέγχου των λαών μέσω του εμβολίου που θα εμπορευθεί ο Μπιλ Γκέιτς, τον οποίο χαρακτηρίζει ως σατανικό τύπο.

Θα συμβολεύαμε να παρακολουθήσει κανείς τις σκέψεις και απόψεις του ευφάνταστου πράγματι συνωμοσιολόγου, δεδομένου ότι αρκετές από τις αναφορές του έχουν αρκετές φορές επικαλεσθεί διάφοροι επιστήμονες σε όλο τον κόσμο. Μάλιστα με την εντελώς γκροτέσκ πραγματικότητα που διαμόρφωσε η εισβολή της πανδημία (που δεν υπάρχει κατά τον Icke) πολλοί από μας βλέπουμε να υψώνεται εμπρός μας ένα τελείως δυστοπικό περιβάλλον στο οποίο θα κληθούν κατά πάσα πιθανότητα να ζήσουν τα παιδιά μας. Με τεράστιες ανισότητες, με φτωχοποίηση και με ανοιχτό το ενδεχόμενο ύπαρξης πολεμικών συγκρούσεων ακόμη και για την επάρκεια τροφίμων (γεγονός που ήδη υφίσταται μεγάλο κομμάτι του τρίτου κόσμου).
Αντιπαρερχόμαστε την φιλότιμη προσπάθεια που καταβάλλουν διάφοροι φορείς, προσωπικότητες και ιστότοποι που έχουν μοναδικό σκοπό την δυσφήμιση οποιασδήποτε διαφορετικής προσέγγισης στο παράξενο σκηνικό που αντιμετωπίζουμε και από το οποίο, μετά βεβαιότητας, πολύ δύσκολα θα καταφέρουμε να απαλλαγούμε. Και αυτό με την προϋπόθεση ότι θα μπορέσουμε να έχουμε ανοιχτά μάτια, σκέψη και μυαλό.
Δείτε το ενδιαφέρον βίντεο (πριν το κατεβάσουν - τα πάντα άλλωστε τα καταργούν αν δεν είναι σύμφωνα με το διευθυντήριο facebook, google, και των συν αυτοίς ....) και κρατήστε ότι νομίζετε πως αξίζει:


Σημείωση ακτιβιστή:

Από αυτό εδώ τον ιστότοπο θα προβάλλουμε όλες τις απόψεις, όσο αιρετικές και πιθανόν αστήρικτες κι αν είναι, γιατί θεωρούμε ότι επιβάλλεται να έχουμε προσλαμβάνουσες από διάφορες κατευθύνσεις, ιδιαίτερα στον καιρό μιας απολυτότητας, ανελευθερίας και βαναυσότητας που πιστεύουμε πως βρίσκεται μπροστά μας.

«Αν είχα να διαλέξω τις ΗΠΑ ή την Ελλάδα για παγκόσμιο ηγέτη σήμερα, να μας δώσει ένα σχέδιο δράσης κατά του κορονοϊού, κατηγορηματικά θα επέλεγα την Ελλάδα» τόνισε ο κορυφαίος Ισραηλινός φιλόσοφος και συγγραφέας Χαράρι.

Εγκώμια για την
Ελλάδα και έντονες επικρίσεις για τις ΗΠΑ επιφύλαξε ο κορυφαίος Ισραηλινός φιλόσοφος και συγγραφέας Γιουβάλ Νόα Χαράρι, επιλέγοντας κατηγορηματικά τη χώρα μας για να διευθύνει τον κόσμο, σε αυτήν την κρίσιμη στιγμή για την πανδημία του κορονοϊού.

Μιλώντας στον Τζέιμς Κόρντεν και στην εκπομπή «The Late Late Show with James Corden», που έχει 23,6 εκατομμύρια συνδρομητές στο κανάλι του στο YouTube, ο Ισραηλινός φιλόσοφος αναφέρθηκε στα προβλήματα που προκύπτουν στη μάχη του κορονοϊού και σημείωσε ότι η ώρα για την αντιμετώπισή του είναι τώρα.


Όπως είπε, οι ΗΠΑ που είχαν τον ρόλο του παγκόσμιου ενήλικα και ανέλαβαν πρωτοβουλίες για τον Έμπολα ή την παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008, κοιτάζουν μόνο τον εαυτό τους και τα συμφέροντά τους. «Κι αν δούμε τι έγινε στο εσωτερικό των ΗΠΑ στην επιδημία, τότε ίσως δεν είναι και τόσο κακό που δεν ανέλαβε την ευθύνη για όλο τον κόσμο. Γιατί πηγαίνει χειρότερα σχεδόν από κάθε άλλη χώρα. Όχι μόνο σε σύγκριση με την Κίνα. Αν τη συγκρίνεις με τη Νότια Κορέα, τη Νέα Ζηλανδία. Ακόμη και με την Ελλάδα. Η Ελλάδα κάνει μια φανταστική δουλειά για να περιορίσει αυτήν την επιδημία», τόνισε.

Μάλιστα, πρόσθεσε: «Εάν είχα να διαλέξω ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Ελλάδα για το ποιος πρέπει να διευθύνει τον κόσμο σήμερα, να μας δώσει ένα σχέδιο δράσης, κατηγορηματικά θα διάλεγα την Ελλάδα».





Ο Χαράρι χαρακτήρισε καλό σημάδι ότι ο κόσμος εμπιστεύεται τους επιστήμονες σε αυτήν την κρίση. Παράλληλα, υποστήριξε ότι δεν ανησυχεί για θεμελιώδεις αλλαγές στην ανθρώπινη φύση, ενώ εκτιμά ότι τα βασικά χαρακτηριστικά της ανθρώπινης επικοινωνίας δεν θα αλλάξουν. «Είμαστε κοινωνικά όντα», σημείωσε.


πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Υπό ποία έννοια είναι σοβαρότεροι οι 14.000 θάνατοι από την Covid-19 σε σχέση με τους 150.000 θανάτους από τον καρκίνο; διερωτήθηκε ο Αντρέ Σπονβίλ.

Αιρετική άποψη ακόμα και για την πανδημία του κορωνοϊού εξέφρασε ο διάσημος Γάλλος φιλόσοφος Αντρέ Κοντ Σπονβίλ.

Μιλώντας στο France Inter o 68χρονος συγγραφέας πλειάδας έργων που κυκλοφορούν σε Ευρώπη και ΗΠΑ, όπως το «Είναι ηθικός ο Καπιταλισμός;» και ο «Μύθος του Ίκαρου», σημειώνει ότι η ανθρωπότητα έχει έλθει κι άλλες φορές αντιμέτωπη με φονικές επιδημίες, όπως αυτή που αντιμετωπίζουμε σήμερα και προκαλεί εκατόμβες θυμάτων, αλλά δεν αντέδρασε όπως τώρα. Ο θάνατος, λέει, είναι μέρος της ζωής και γι’ αυτό δεν πρέπει να καταστήσουμε την υγεία υπέρτατη αξία μας, ούτε να ξεχάσουμε όλες τις άλλες διαστάσεις της ανθρώπινης ύπαρξης, πόσω μάλλον που ο κορωνοϊός δεν θα φέρει το τέλος του κόσμου.

Ο θάνατος είναι μέρος της ζωής
«Κατ’ αρχάς πρέπει να έχουμε κατά νου ότι η μεγάλη πλειονότητα δεν θα πεθάνει από τον κορωνοϊό. Μου έκανε μεγάλη εντύπωση αυτό το είδος συλλογικής τρέλας που κατέλαβε αρχικά τα ΜΜΕ, αλλά και τον πληθυσμό, λες και ξαφνικά ανακαλύψαμε ότι είμαστε θνητοί. Ήμασταν θνητοί και πριν τον κορωνοϊό και θα είμαστε και μετά απ’ αυτόν.

Ο Μονταίν στα δοκίμιά του έγραφε: «δεν πεθαίνεις επειδή είσαι άρρωστος, αλλά επειδή ζεις». Πράγμα που σημαίνει μ’ άλλα λόγια ότι ο θάνατος είναι μέρος της ζωής κι αν σκεφτόμασταν συχνότερα ότι είμαστε θνητοί θα αγαπούσαμε περισσότερο τη ζωή, γιατί θα εκτιμούσαμε ότι είναι εύθραυστη, σύντομη, περιορισμένης διάρκειας κι ακόμη περισσότερο ανεκτίμητη. Γι’ αυτό κι η πανδημία πρέπει αντιθέτως να μας κάνει να αγαπήσουμε ακόμη περισσότερο τη ζωή».

Η πανδημία του κορωνοϊού δεν είναι το τέλος του κόσμου

Ένας δημοσιογράφος μου έθεσε πρόσφατα το ερώτημα αν η επιδημία του κορωνοϊού σηματοδοτεί το τέλος του κόσμου. Το φαντάζεστε; Μ’ ένα ποσοστό θνητότητας 1% με 2%, αναμφίβολα λιγότερο, και μιλούν για το τέλος του κόσμου. Αν είναι δυνατόν!

Ας θυμηθούμε ότι αυτή δεν είναι η πρώτη πανδημία που γνωρίζουμε. Μπορεί να αναφέρει κανείς επί παραδείγματι την πανούκλα του 14ου αι., που σκότωσε το μισό πληθυσμό στην Ευρώπη. Αλλά και πρόσφατα τα ΜΜΕ ανέφεραν ότι η γρίπη του Χονγκ Κονγκ τη δεκαετία του 1960 προκάλεσε το θάνατο ενός εκατομμυρίου ανθρώπων. Η ασιατική γρίπη τη δεκαετία του 1950 είχε σκοτώσει πάνω από ένα εκατομμύριο άτομα, δηλαδή πολύ περισσότερα απ’ ό,τι σήμερα στον πλανήτη, που μετρά 120.000 νεκρούς [134.000 σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία ]. Στη Γαλλία οι 14.000 νεκροί είναι μια θλιβερή πραγματικότητα, κάθε θάνατος είναι προφανώς θλιβερός, αλλά να θυμηθούμε ότι κάθε χρόνο πεθαίνουν 600.000 άνθρωποι στη Γαλλία, κι ότι ο καρκίνος σκοτώνει 150.000 ανθρώπους στη χώρα.

Υπό ποία έννοια είναι σοβαρότεροι οι 14.000 θάνατοι από την Covid-19 σε σχέση με τους 150.000 θανάτους από τον καρκίνο; Γιατί να φοράω πένθος αποκλειστικά για τους νεκρούς του κορωνοϊού, όταν ο μέσος όρος ηλικίας τους είναι 81 έτη; Ας θυμηθούμε επίσης ότι το 95% των νεκρών της Covid-19 είναι ηλικίας άνω των 60 ετών. Ανησυχώ πολύ περισσότερο για το μέλλον των παιδιών μου παρά για την υγεία μου στην έβδομη δεκαετία της ζωής μου.

«Μην καταστήσουμε την υγεία υπέρτατη αξία της ύπαρξής μας»

Προφανώς πρέπει να αποτρέψουμε να γονατίσουν οι υγειονομικές μας υπηρεσίες. Αλλά να προσέξουμε μην μετατρέψουμε την ιατρική ή την υγεία σε υπέρτατες αξίες που δίνουν την απάντηση σε όλα τα ερωτήματα. Βλέπουμε σήμερα στις τηλεοπτικές οθόνες σχεδόν είκοσι γιατρούς αν έναν οικονομολόγο. Πρόκειται για υγειονομική κρίση, όχι για το τέλος του κόσμου. Δεν υπάρχει λόγος να ξεχάσουμε όλες τις άλλες διαστάσεις της ανθρώπινης ύπαρξης.

Η κοινωνία μας, ο πολιτισμός απαιτεί τα πάντα από την ιατρική. Πράγματι, υπάρχει εδώ και πολύ καιρό η τάση του να καταστεί η υγεία υπέρτατη αξία κι όχι πλέον η ελευθερία, η δικαιοσύνη, ο έρωτας, που είναι για μένα οι πραγματικές υπέρτατες αξίες. Αναφέρω συχνά ως παράδειγμα ένα απόφθεγμα που έγραψε υπό τύπον αστειότητας ο Βολταίρος τον 18ο αιώνα: “Έχω αποφασίσει να είμαι χαρούμενος επειδή κάνει καλό στην υγεία”.

Τη μέρα, λοιπόν, που η ευτυχία μετατρέπεται απλώς σ’ ένα μέσο στην υπηρεσία της υπέρτατης επιδίωξης, δηλαδή της υγείας, γινόμαστε μάρτυρες μιας πλήρους αναστροφής σε σχέση με τουλάχιστον 25 αιώνες πολιτισμού, που θεωρούσαμε αντίθετα ότι η υγεία είναι απλώς ένα μέσο, σίγουρα πολύτιμο, αλλά ένα μέσο για την επίτευξη αυτού του υπέρτατου στόχου, δηλαδή της ευτυχίας.

Πρέπει να προσέξουμε να μην μετατρέψουμε την υγεία σε υπέρτατη αξία. Να μην απαιτούμε από την Ιατρική να λύσει όλα μας τα προβλήματα. Δικαίως χαιρετίζουμε την τρομερή δουλειά που κάνει το υγειονομικό προσωπικό στα νοσοκομεία. Αλλά αυτό δεν είναι λόγος για να ζητούμε από την Ιατρική να πάρει τη θέση της πολιτικής και της ηθικής, της πνευματικότητας, του πολιτισμού.

Ένας φίλος μου μου έλεγε την εποχή του AIDS: “Το να μην κολλήσω AIDS δεν είναι επαρκής λόγος ύπαρξης”. Είχε δίκαιο. Σήμερα, λοιπόν, θα έλεγα κι εγώ: “το να μην κολλήσω Covid-19 δεν είναι επαρκής λόγος ύπαρξης”.

Προτεραιότητα στη νέα γενιά

Και πώς να αντισταθμίσει κανείς τις ανισότητες μετά την άρση των περιοριστικών μέτρων; Όπως και μέχρι τώρα, δίνοντας μάχη για τη δικαιοσύνη, δηλαδή κάνοντας πολιτική. Ουδείς γνωρίζει αν η επιδημία θα επανέρχεται κάθε χρόνο, περίπτωση κατά την οποία αμφιβάλλω κατά πόσον θα κατεβάζουν ρολά οι επιχειρήσεις τρεις μήνες το χρόνο. Ας σταματήσουμε να ονειρευόμαστε ότι όλα θα αλλάξουν, λες και θα προκύψει μια νέα ανθρωπότητα. Εδώ και 200.000 χρόνια οι άνθρωποι μοιράζονται ανάμεσα στον εγωισμό και τον αλτρουισμό. Γιατί θέλετε να αλλάξουν οι επιδημίες την ανθρωπότητα; Πιστεύετε ότι μετά την πανδημία θα πάψει να υφίσταται το πρόβλημα της ανεργίας; Ότι ξαφνικά θα υπάρχουν διαθέσιμα απεριόριστα χρήματα; Εκατό δισ. ευρώ, έλεγε το υπουργείο Οικονομικών [αναφέρεται στο πακέτο στήριξης της οικονομίας που ανακοίνωσε πρόσφατα η γαλλική κυβέρνηση], αλλά όπως παραδεχόταν “είναι περισσότερα χρέη για να φροντίσουμε περισσότερο κόσμο, για να σωθούν περισσότερες ζωές”. Πολύ καλά. Αλλά οι ζωές που σώζονται είναι ουσιαστικά οι ζωές ατόμων ηλικίας άνω των 65 ετών. Τα παιδιά μας, όμως, είναι που θα πληρώσουν τα χρέη μας.


πηγή 



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μπορεί να μην επιμένουν στην υποχρεωτική χρήση προφυλακτικής μάσκας, οι ειδήμονες στην Ελλάδα, όπως και σε άλλες δυτικές χώρες αλλά αυτό μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα επικίνδυνο για την επαναδιασπορά του κορονοϊού και για την εκ νέου έξαρση.

Σύμφωνα με τον καθηγητή Kim Woo Ju, διακεκριμένο λοιμωξιολόγο Κορεάτη επιστήμονα, επικεφαλής στην αντιμετώπιση του Sars στη χώρα του το 2003, η μη υποχρεωτική αυτή οδηγία (χρήσης της μάσκας) πιθανόν οφείλεται στις μη επαρκείς ποσότητες  του συγκεκριμένου υλικού ώστε να καλυφθεί ο γενικός πληθυσμός. Η οδηγία δεν δόθηκε ώστε να παραμείνει ικανό υλικό για την προστασία του υγειονομικού προσωπικού, που βέβαια είναι ΑΝΑΓΚΑΙΟ για την προστασία του, και κατ' επέκταση για την αντιμετώπιση των ασθενών.

Παρακολουθήστε την πολύ ενημερωτική συνέντευξη που έδωσε για τον κορονοϊό ο καθηγητής, που αποδεδειγμένα η νόσος αντιμετωπίστηκε έγκαιρα και αποτελεσματικά στην χώρα του.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Υπάρχουν άνθρωποι, που παραμένουν άνθρωποι και δεν είναι επαγγελματίες πολιτικοί, ακόμα κι αν έχουν διατελέσει σε αξιώματα. Σπάνιο θα μου πείτε; Ναι, σπάνιο αλλά υπάρχουν !!!!
Απόδειξη ο Χοσέ Μουχίκα, υπήρξε Πρόεδρος της Ουρουγουάης, κράτους της Λατινικής Αμερικής, από το 2010 έως το 2015.
Αγρότης και πρώην αντάρτης των Τουπαμάρος. 
Του είχε αποδοθεί η προσωνυμία του «Πιο Φτωχού Προέδρου», όταν αποκαλύφθηκε πως δίνει το 90% του μισθού του –που είναι 12.000 δολάρια– στο κράτος για την ενίσχυση της κοινωνικής πρόνοιας. Η φιλοσοφία ζωής που έχει είναι μια κοινωνία που να είναι πιο δίκαιη και η διαβίωσή μας να γίνεται με τα απαραίτητα και χρήσιμα και όχι με τον υπερκαταναλωτισμό.  
Στο βίντεο που δημοσιεύουμε  μιλάει με αφορμή την πανδημία για την πολιτική διάσταση που έχει αλλά και τις ευκαιρίες που δίνει για την διαφοροποίηση της σκέψης μας. Το βίντεο είναι συνέντευξη που έχει δώσει στο σπίτι του (προσέξτε το περιβάλλον που αυτή ελήφθη).

Επίσης προσέξτε την αναφορά που κάνει για την συγκέντρωση πλούτου από μια ισχνότατη μειοψηφία, κυρίως ηλικιωμένων καπιταλιστών και την αντιπαραβολή με το διαχρονικό ερώτημα που το λέει και ο σοφός λαός μας "αν τα φέρετρα έχουν τσέπες". Και συγκρίνετε με μια άλλη οπτική που είχε θέσει ο επίτιμος της Νέας Δημοκρατίας για το θέμα των ηλικιωμένων (γενικά) ότι επειδή δεν πεθαίνουν επιβαρύνουν την οικονομία. Παραθέτουμε το σχετικό βίντεο. Βέβαια δεν ήταν ο μόνος που το είπε ..... μας το μοστράρισε για να μας φορέσει τα μνημόνια και ο ανεκδιήγητος Ανδρέας Λοβέρδος που έλεγε "πως δεν πεθαίνουν ...." για τους ηλικιωμένους ώστε να λυθεί έτσι το πρόβλημα του χρέους για τη χώρα μας.

«Δεν είμαστε σε εμπόλεμη κατάσταση. Ο ιός είναι μια πρόκληση που μας έστειλε η φύση για να μας υπενθυμίσει ότι οι άνθρωποι δεν είναι οι απόλυτοι κυρίαρχοι του κόσμου που νομίζουμε πως είμαστε. Οι άνθρωποι είναι τα μόνα ζώα που αρέσκονται να καταστρέφουν πράγματα, μόνο και μόνο για να καταστρέψουν. Παγκοσμίως οι επιστήμονες λένε πως δεν είναι ότι δεν ξέρουμε τι να κάνουμε. Είναι πως δεν το κάνουμε. Το θέμα δεν είναι οικολογικό. Είναι πολιτικό».   
«Είναι ψέμα ότι δεν υπάρχουν μέσα. Είναι ψέμα ότι δεν υπάρχουν πόροι. Επίσης είναι ψέμα ότι όλα είναι αδύνατα».
Σε ερώτηση αν εξ αιτίας του κορονοϊού γκρεμιστεί ο καπιταλισμός απαντά: Δεν νομίζω ότι ο ιός μπορεί να το κάνει. Αυτό πρέπει να γίνει με οργανωμένη βούληση από τους ανθρώπους"



Και ο επίτιμος της ΝΔ για την τρίτη ηλικία ....



* Οι Τουπαμάρος, γνωστοί ως MLN (Movimiento de Liberación Nacional-Μοβιμιέντο δε Λιμπερασιόν Νασιονάλ), ήτοι Κίνημα Εθνικής Απελευθέρωσης ή Εθνικό Απελευθερωτικό Κίνημα, ήταν οργάνωση αντάρτικου πόλης, η οποία έδρασε στην Ουρουγουάη τη δεκαετία του '60 και του '70.

** Η φωτο από συνάντηση του Μουχίκα με τον Φιντέλ Κάστρο στην Αβάνα (1/2014)

Ο πραγματικός κίνδυνος της κάθε νέας επιδημίας είναι η αποτυχία ή, καλύτερα, η σκόπιμη άρνηση να καταλάβουμε ότι ο Covid-19 (και ο κάθε αντίστοιχος ιός) δεν είναι ένα μεμονωμένο συμβάν», αναφέρει σε συνέντευξή του ο επιδημιολόγος και συγγραφέας του βιβλίου «Big Farms Make Big Flu» (μτφ. «Οι μεγάλες φάρμες φτιάχνουν τη μεγάλη γρίπη»), Ρομπ Γουάλας.

Όπως τονίζει ο Γουάλας, «η ολοένα αυξανόμενη εμφάνιση τέτοιων ιών συνδέεται στενά με την παραγωγή τροφίμων και την κερδοφορία των πολυεθνικών του τομέα. Όποιος θέλει να καταλάβει γιατί οι ιοί γίνονται όλο και πιο επικίνδυνοι πρέπει να ερευνήσει το βιομηχανικό αγροτικό μοντέλο και ιδίως την κτηνοτροφία. Προς το παρόν, ελάχιστες κυβερνήσεις, και ελάχιστοι επιστήμονες, μοιάζουν αποφασισμένοι να το κάνουν. Μάλλον το αντίθετο».

Σημειώνει δε, ότι «όταν εμφανίζεται μια νέα επιδημία, οι κυβερνήσεις, τα ΜΜΕ, ακόμα και το μεγαλύτερο μέρος του ιατρικού κατεστημένου, εστιάζουν στην έκτακτη κατάσταση που έχουν μπροστά τους και αδιαφορούν για τις δομικές αιτίες που οδηγούν τόσο πολλούς περιθωριακούς παθογόνους παράγοντες στην ξαφνική παγκόσμια διασημότητα, τον ένα μετά τον άλλον».


Ακολουθεί η συνέντευξη με τον Ρομπ Γουάλας


Πόσο επικίνδυνος είναι ο νέος κορονοϊός;

Εξαρτάται από το πού βρίσκεσαι στο χρονολόγιο της τοπικής εξάπλωσης του Covid-19: νωρίς, στην κορύφωσή του, αργά; Πόσο καλά ανταποκρίνεται το δημόσιο σύστημα υγείας στην περιοχή σου; Τι ηλικία έχεις; Είναι καταβεβλημένο το ανοσοποιητικό σου; Ποια είναι η κατάσταση της υγείας σου; Και για να ρωτήσω κάτι μη διαγνώσιμο: ευθυγραμμίζεται με τον ιό η ανοσογενετική σου (το γενετικό υπόβαθρο του ανοσοποιητικού σου) ή όχι;

Οπότε όλη αυτή η φασαρία για τον κορονοϊό είναι απλώς μια εκστρατεία φόβου;


Όχι, καθόλου. Σε επίπεδο πληθυσμού, ο Covid-19 παρουσίασε θνητότητα (ποσοστό θανάτων προς επιβεβαιωμένα κρούσματα) μεταξύ 2-4% κατά την έξαρσή του στη Γουχάν. Εκτός Γουχάν, η θνητότητα φαίνεται να πέφτει στο 1% ή και λιγότερο, αλλά παρουσιάζει κορυφώσεις εδώ κι εκεί, όπως στην Ιταλία και τις ΗΠΑ. Σε κάθε περίπτωση, παρουσιάζει διακύμανση που δεν μοιάζει να συγκρίνεται ούτε με τον SARS (10%), ούτε με τη γρίπη του 1918 (5-20%), ούτε με τη γρίπη των πτηνών Η5Ν1 (60%), ούτε με τον Έμπολα που έφτασε και το 90%. Αλλά απ’ την άλλη, ξεπερνά σίγουρα κατά πολύ την εποχική γρίπη που κυμαίνεται στο 0,1%. Η επικινδυνότητά του ωστόσο δεν έχει να κάνει μόνο με τη θνητότητά του, αλλά και με αυτό που αποκαλούμε διεισδυτικότητα ή επιθετικότητα: το ποσοστό του παγκόσμιου πληθυσμού που θα προσβληθεί από τον ιό.

Μπορείς να γίνεις πιο συγκεκριμένος;

Το παγκόσμιο ταξιδιωτικό δίκτυο έχει συνδεσιμότητα πρωτοφανή στην ιστορία. Χωρίς εμβόλια ή εξειδικευμένα αντιϊκά για τον συγκεκριμένο κορονοϊό, και χωρίς καμία ανοσία αγέλης σε αυτόν στην παρούσα φάση, ακόμα και μια θνητότητα που θα κυμανθεί στο 1% συνεπάγεται σημαντικό κίνδυνο. Με μια περίοδο επώασης μέχρι δύο εβδομάδες και με σημαντικές ενδείξεις μετάδοσης πριν την εκδήλωση συμπτωμάτων – πριν καταλάβει κανείς ότι έχει κολλήσει – πολύ λίγα σημεία του πλανήτη θα μείνουν ανέγγιχτα απ’ τον ιό. Αν για παράδειγμα ο Covid-19 καταγράψει 1% θνητότητα επί ενός συνόλου 4 δισεκατομμυρίων φορέων, μιλάμε για 40 εκατομμύρια νεκρούς. Ένα μικρό ποσοστό ενός μεγάλου αριθμού είναι επίσης μεγάλος αριθμός

Αυτά είναι τρομακτικά νούμερα για έναν παθογόνο παράγοντα που είναι φαινομενικά ελάχιστα λοιμογόνος…


Σίγουρα. Και είμαστε μόλις στην αρχή της εξάπλωσης. Είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι πολλοί νέοι ιοί αλλάζουν συμπεριφορά κατά τη διάρκεια μιας επιδημίας. Η μολυσματικότητα, η λοιμοτοξικότητα ή και τα δύο μπορεί να μειωθούν. Απ’ την άλλη μεριά, η λοιμοτοξικότητα μπορεί να ενταθεί από επόμενες εξάρσεις. Το πρώτο κύμα της πανδημίας γρίπης την άνοιξη του 1918 ήταν σχετικά ήπιο. Αλλά το δεύτερο και το τρίτο κύμα τον επόμενο χειμώνα είχαν εκατομμύρια θύματα.

Κάποιοι αμφισβητούν τη σοβαρότητα της πανδημίας με το επιχείρημα ότι η τυπική εποχική γρίπη έχει πολύ περισσότερους ασθενείς, αλλά και νεκρούς. Τι λες γι’ αυτό;

Θα είμαι ο πρώτος που θα πανηγυρίσει αν η επιδημία αποδειχθεί “μούφα”. Αλλά η προσπάθεια να υποτιμηθεί ο Covid-19 ως πιθανός κίνδυνος με την επίκληση άλλων θανατηφόρων ασθενειών, και ιδίως της γρίπης, είναι μια ρητορική τακτική για να απαξιωθεί η παγκόσμια κινητοποίηση για τον κορονοϊό.

Οπότε λες ότι η σύγκριση με την εποχική γρίπη είναι αδόκιμη;


Η σύγκριση δύο παθογόνων σε διαφορετικά σημεία των επιδημικών τους καμπυλών δεν έχει νόημα. Ναι, η εποχική γρίπη μολύνει πολλά εκατομμύρια ανθρώπων παγκοσμίως και σκοτώνει, σύμφωνα με τον ΠΟΥ, μέχρι 650.000 άτομα τον χρόνο. Ωστόσο ο Covid-19 μόλις ξεκίνησε την επιδημιολογική του διαδρομή. Και, σε αντίθεση με τη γρίπη, γι’ αυτόν δεν έχουμε ούτε εμβόλιο, ούτε ανοσία αγέλης για να καθυστερήσουμε τη διάδοσή του και να προστατεύσουμε τους ευάλωτους πληθυσμούς.

Ακόμα πάντως και αν η σύγκριση είναι παραπλανητική, και οι δύο ασθένειες οφείλονται σε ιούς της ίδιας ομάδας, τους ιούς RNA. Και οι δύο επιδρούν στην περιοχή του στόματος και του λαιμού, μερικές φορές και στους πνεύμονες, κι επίσης είναι και οι δύο ιδιαίτερα κολλητικοί.


Αυτές είναι επιφανειακές ομοιότητες που χάνουν ένα κρίσιμο κομμάτι της σύγκρισης δύο παθογόνων. Γνωρίζουμε πολλά για τη δυναμική της γρίπης, αλλά ελάχιστα για αυτήν του Covid-19 που είναι μια εξίσωση με πολλούς αγνώστους. Μάλιστα, πολλά στοιχεία για τον Covid-19 θα παραμείνουν άδηλα μέχρι η επιδημία να ολοκληρώσει τον κύκλο της. Την ίδια στιγμή, είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι το ζήτημα δεν είναι να αντιπαραβάλουμε τον Covid-19 με τη γρίπη, αλλά να τα σκεφτούμε αθροιστικά. Η ανάδυση πολλαπλών λοιμώξεων δυνάμει πανδημικών, που θα επιτίθενται στους πληθυσμούς συνδυαστικά: αυτό είναι που πρέπει να μας ανησυχεί περισσότερο από κάθε τι άλλο.

Κάνεις έρευνα πάνω στις επιδημίες και τις αιτίες τους για πολλά χρόνια. Στο βιβλίο σου Big Farms Make Big Flu επιχειρείς να συνδέσεις τις πρακτικές της βιομηχανικής αγροτικής παραγωγής, της βιολογικής γεωργίας και της ιϊκής επιδημιολογίας. Ποια είναι τα βασικά σου ευρήματα;


Ο πραγματικός κίνδυνος της κάθε νέας επιδημίας είναι η αποτυχία ή, καλύτερα, η σκόπιμη άρνηση να καταλάβουμε ότι ο Covid-19 (και ο κάθε αντίστοιχος ιός) δεν είναι ένα μεμονωμένο συμβάν. Η ολοένα αυξανόμενη εμφάνιση τέτοιων ιών συνδέεται στενά με την παραγωγή τροφίμων και την κερδοφορία των πολυεθνικών του τομέα. Όποιος θέλει να καταλάβει γιατί οι ιοί γίνονται όλο και πιο επικίνδυνοι πρέπει να ερευνήσει το βιομηχανικό αγροτικό μοντέλο και ιδίως την κτηνοτροφία. Προς το παρόν, ελάχιστες κυβερνήσεις, και ελάχιστοι επιστήμονες, μοιάζουν αποφασισμένοι να το κάνουν. Μάλλον το αντίθετο.

Όταν εμφανίζεται μια νέα επιδημία, οι κυβερνήσεις, τα ΜΜΕ, ακόμα και το μεγαλύτερο μέρος του ιατρικού κατεστημένου, εστιάζουν στην έκτακτη κατάσταση που έχουν μπροστά τους και αδιαφορούν για τις δομικές αιτίες που οδηγούν τόσο πολλούς περιθωριακούς παθογόνους παράγοντες στην ξαφνική παγκόσμια διασημότητα, τον ένα μετά τον άλλον.

Ποιος φταίει;


Ανέφερα ήδη τη αγροτοβιομηχανική παραγωγή, αλλά υπάρχει και μεγαλύτερη εικόνα. Το κεφάλαιο πρωτοστατεί στην αρπαγή γαιών στα τελευταία παρθένα δάση και στις τελευταίες μικρές καλλιέργειες του πλανήτη. Οι επενδύσεις αυτές οδηγούν στην αποψίλωση των δασών και εμμέσως στην ανάδυση νέων ασθενειών. Η λειτουργική ποικιλομορφία και πολυπλοκότητα που εκπροσωπούν αυτές οι μεγάλες εκτάσεις γης “βελτιστοποιούνται” με τέτοιο τρόπο που μέχρι πρότινος περιορισμένοι παθογόνοι παράγοντες διαχέονται στα τοπικά κοπάδια και τις ανθρώπινες κοινότητες. Με δυο λόγια, ως πρωταρχικά επίκεντρα της επιδημίας πρέπει να λογίζονται τα κέντρα του παγκόσμιου κεφαλαίου: το Λονδίνο, η Νέα Υόρκη, το Χονγκ Κονγκ κ.λπ.

Για ποιες ασθένειες ισχύει αυτό;


Στο σημείο που βρισκόμαστε, δεν υπάρχουν παθογόνοι παράγοντες χωρίς το κεφάλαιο. Ακόμα και οι πιο απόμακροι επηρεάζονται. Ο Έμπολα, ο Ζίκα, οι κορονοϊοί, ο κίτρινος πυρετός, οι διάφορες γρίπες των πτηνών, ο αφρικανικός πυρετός των χοίρων είναι μερικοί από τους πολλούς παθογόνους παράγοντες που ταξιδεύουν από τις πιο απομακρυσμένες ενδοχώρες στους περιαστικούς δακτυλίους, τα περιφερειακά κέντρα, κι από κει στο παγκόσμιο ταξιδιωτικό δίκτυο. Η διαδρομή από τις νυχτερίδες του Κονγκό στους παραθεριστές του Μαϊάμι παίρνει λίγες μόνο εβδομάδες.

Ποιον ρόλο παίζουν οι πολυεθνικές εταιρείες σ’ αυτή τη διαδικασία;


Ο πλανήτης Γη είναι πλανήτης Αγρόκτημα πλέον, σε ό,τι αφορά τόσο τη βιομάζα όσο και τη χρήση γης. Σχεδόν το σύνολο του νεοφιλελεύθερου εγχειρήματος είναι οργανωμένο γύρω από τη στήριξη των προσπαθειών επιχειρήσεων που έχουν τη βάση τους στις πιο προηγμένες βιομηχανικές χώρες να κλέψουν τη γη και τους πόρους των πιο αδύναμων χωρών. Το αποτέλεσμα είναι πολλοί από τους νέους παθογόνους παράγοντες που προηγουμένως περιορίζονταν από μακραίωνα δασικά οικοσυστήματα να απελευθερώνονται, απειλώντας ολόκληρο τον κόσμο.

Πώς επηρεάζουν αυτή την εξάπλωση οι παραγωγικές μέθοδοι των αγροτοεπιχειρήσεων;


Η καπιταλιστικά οργανωμένη αγροτική παραγωγή που αντικαθιστά τα φυσικά οικολογικά συστήματα προσφέρει ακριβώς τα μέσα με τα οποία οι παθογόνοι παράγοντες εξελίσσουν τους πιο λοιμογόνους και μολυσματικούς τους φαινότυπους. Δεν θα μπορούσαμε να σχεδιάσουμε ένα καλύτερο σύστημα για την ανάπτυξη θανατηφόρων ασθενειών.

Μπορείς να το εξηγήσεις λίγο αυτό;


Η ανάπτυξη γενετικών μονοκαλλιεργειών στα οικόσιτα ζώα απομακρύνει όλες τις ανοσολογικές “ζώνες πυροπροστασίας” που θα μπορούσαν να επιβραδύνουν τη μετάδοση των ιών. Αντίθετα, τα μεγαλύτερα πληθυσμιακά μεγέθη επιταχύνουν τους ρυθμούς μετάδοσης. Τόσο μεγάλες πυκνότητες καταστέλλουν τις ανοσολογικές αντιδράσεις. Η μεγάλη διακίνηση, απαίτηση της οποιασδήποτε βιομηχανικής παραγωγής, δημιουργεί μια διαρκώς ανανεούμενη δεξαμενή ευπαθών ομάδων, που είναι το καύσιμο για την εξέλιξη της λοιμοτοξικότητας. Με άλλα λόγια, η αγροτοβιομηχανία είναι τόσο εστιασμένη στην κερδοφορία που η ανάδυση κάποιου ιού που μπορεί να σκοτώσει ένα δισεκατομμύριο ανθρώπους αντιμετωπίζεται σαν αποδεκτό ρίσκο.

Τι!;


Αυτές οι εταιρείες μπορούν απλώς να εξωτερικεύσουν το κόστος των επιδημιολογικά επικίνδυνων επιχειρήσεών τους σε όλους τους άλλους. Από τα ίδια τα ζώα, μέχρι τους καταναλωτές, τους αγρότες, τα τοπικά περιβάλλοντα και τις κυβερνήσεις. Οι ζημιές είναι τόσο εκτεταμένες που αν μπορούσαμε να επιστρέψουμε τα κόστη αυτά στους εταιρικούς ισολογισμούς, η αγροτοβιομηχανία όπως την ξέρουμε θα τελείωνε για πάντα. Καμία εταιρεία δεν μπορεί να αντέξει το κόστος της ζημιάς που προκαλεί.

Διαδίδεται από πολλά ΜΜΕ ότι το σημείο απ’ το οποίο ξεκίνησε ο κορονοϊός ήταν μια “αγορά εξωτικών τροφίμων” στη Γουχάν. 
Αληθεύει αυτό;

Και ναι και όχι. Υπάρχουν κάποια χωρικά στοιχεία που υποστηρίζουν τον ισχυρισμό αυτόν. Η ιχνηλάτηση των επαφών των πρώτων κρουσμάτων οδήγησε πράγματι στη Χοντρική Αγορά Θαλασσινών της Γουχάν, όπου κρατούνταν και άγρια ζώα.

Αλλά πόσο πίσω και σε τι εύρος πρέπει να φτάσει η έρευνα; Πότε ακριβώς ξεκίνησε πράγματι η επιδημία; Όταν εστιάζουμε στην αγορά της Γουχάν, χάνουμε την “άγρια” αγροτοπαραγωγή της ενδοχώρας και την εντενόμενη κεφαλαιοποίησή της. Παγκόσμια, και στην Κίνα, παρατηρείται η σταδιακή μορφοποίηση του “άγριου φαγητού” ως κλάδου οικονομικής δραστηριότητας. Αλλά η σχέση του με τη βιομηχανική γεωργία εκτείνεται πέρα από το ότι μοιράζονται τα ίδια χρηματοκιβώτια. Καθώς η βιομηχανική παραγωγή – χοιρινά, πουλερικά κ.λπ. – επεκτείνεται σε περιοχές παρθένων δασών, ασκεί πιέσεις σε όσους επενδύουν στην άγρια τροφή να σκάβουν βαθύτερα μέσα στο δάσος, αυξάνοντας τη διεπαφή με νέους παθογόνους παράγοντες όπως ο Covid-19, και βέβαια και τη διάδοσή τους.

Ο Covid-19 δεν είναι ο πρώτος ιός που αναπτύχθηκε στην Κίνα και η κυβέρνηση προσπάθησε να καλύψει.


Ισχύει, αλλά δεν είναι κινεζική αποκλειστικότητα. Τόσο οι ΗΠΑ όσο και η Ευρώπη έχουν υπάρξει κι αυτές “σημεία μηδέν” για νέες γρίπες, όπως πρόσφατα οι Η5Ν2 και Η5Νx, ενώ οι πολυεθνικές τους και οι νεοαποικιακοί τους αντιπρόσωποι ήταν πίσω από την ανάδυση του Έμπολα στη Δυτική Αφρική και του Ζίκα στη Βραζιλία. Επίσης, οι αξιωματούχοι δημόσιας υγείας των ΗΠΑ κάλυψαν την αγροτοβιομηχανία κατά τις επιδημίες του Η1Ν1 το 2009 και, πιο πρόσφατα, του Η5Ν2.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) έχει πλέον κηρύξει τον κορονοϊό ως πανδημία. Έκανε καλά;


Ναι. Ο κίνδυνος ενός τέτοιου παθογόνου είναι ότι οι υγειονομικές αρχές δεν μπορούν να διαχειριστούν τη στατιστική διασπορά κινδύνου. Δεν έχουμε ιδέα πώς θα εξελιχθεί ο ιός. Περάσαμε από κάποια κρούσματα σε μια τοπική αγορά στην παγκόσμια μόλυνση μέσα σε λίγες εβδομάδες. Ο ιός μπορεί και να εξαντληθεί σύντομα, κάτι που θα είναι υπέροχο. Αλλά απλά δεν το ξέρουμε! Και η καλύτερη προετοιμασία βελτιώνει τις πιθανότητές μας να ανακοπεί η ταχύτητα διασποράς του παθογόνου παράγοντα.

Η διακήρυξη του ΠΟΥ είναι επίσης μέρος αυτού που αποκαλώ πανδημικό θέατρο. Πολλοί διεθνείς οργανισμοί εξαφανίστηκαν λόγω αδράνειας, όπως για παράδειγμα η Κοινωνία των Εθνών. Έτσι, ειδικά οι οργανισμοί του ΟΗΕ είναι πάντα ιδιαίτερα ανήσυχοι για τη σημασία και επικαιρότητά τους, την ισχύ τους και τη χρηματοδότησή τους. Αλλά αυτού του είδους η επίφαση δράσης μπορεί όντως να συμβάλει στην πραγματική προετοιμασία και πρόληψη που χρειάζεται ο κόσμος για να διακοπεί η αλυσίδα μετάδοσης του Codiv-19.

Η νεοφιλελεύθερη αναδόμηση των δημόσιων συστημάτων υγείας έχει επιδεινώσει την ποιότητα τόσο της έρευνας όσο και της γενικής φροντίδας των ασθενών, π.χ. στα νοσοκομεία. Τι διαφορά θα έκανε ένα καλύτερα χρηματοδοτημένο σύστημα στη μάχη κατά του ιού;


Υπάρχει μια τρομερή αλλά ενδεικτική ιστορία, του υπαλλήλου μιας εταιρείας ιατρικού εξοπλισμού που, όταν γύρισε στο σπίτι του στο Μαϊάμι από την Κίνα με συμπτώματα γρίπης, έκανε το σωστό για την οικογένεια και την κοινότητά του και απαίτησε το τοπικό νοσοκομείο να τον εξετάσει για τον Covid-19, παρότι είχε ανησυχούσε ότι η ελάχιστη κάλυψη που είχε επιλέξει στο Obamacare δεν θα κάλυπτε τα έξοδα του τεστ. Και είχε δίκιο. Ξαφνικά βρέθηκε χρεωμένος με 3.270 δολάρια.

Ένα αίτημα των Αμερικανών θα μπορούσε να είναι να περάσει ένα έκτακτο διάταγμα που θα ορίζει ότι, κατά τη διάρκεια πανδημίας, όλα τα ιατρικά έξοδα που θα σχετίζονται με την εξέταση για τη συγκεκριμένη ασθένεια και τη νοσηλεία σε περίπτωση θετικού δείγματος θα πληρώνονται από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Στην τελική, θέλουμε να ενθαρρύνουμε τον κόσμο να ζητάει βοήθεια και όχι να κρύβεται – και να διασπείρει τον ιό – επειδή δεν μπορεί να πληρώσει τα έξοδα. Η προφανής λύση είναι μια εθνική υπηρεσία υγείας – επαρκώς στελεχωμένη και εξοπλισμένη για τις ανάγκες έκτακτων συμβάντων που αφορούν όλη την κοινότητα – έτσι ώστε ένα τόσο γελοίο πρόβλημα όσο η αποθάρρυνση της κοινοτικής συνεργασίας δεν θα ανακύψει ποτέ ξανά.

Μόλις ανακαλύπτεται ο ιός στις χώρες τους, οι κυβερνήσεις αντιδρούν με αυταρχικά και τιμωρητικά μέτρα, όπως η υποχρεωτική καραντίνα ολόκληρων περιοχών και πόλεων. Είναι δικαιολογημένα τέτοια δραστικά μέτρα;

Η χρήση μιας επιδημίας μετά το ξέσπασμά της για τη δοκιμή μέτρων αυταρχικού ελέγχου συνιστά εκτροχιασμό του καπιταλισμού της καταστροφής. Θα έκλινα προς την πλευρά της εμπιστοσύνης και της συμπόνοιας, που είναι πολύ σημαντικές επιδημιολογικές μεταβλητές γιατί, χωρίς αυτές, οι διοικήσεις χάνουν την υποστήριξη των πληθυσμών.

Η αίσθηση της αλληλεγγύης και του αλληλοσεβασμού είναι απαραίτητη για να εμπνεύσει τη διάθεση συνεργασίας που χρειαζόμαστε για να ξεπεράσουμε μαζί απειλές τέτοιου μεγέθους. Ο αυτο-περιορισμός με την κατάλληλη υποστήριξη –επισκέψεις από εκπαιδευμένες ομάδες γειτονιάς, διανομή φαγητού πόρτα-πόρτα, ειδικές άδειες και εξασφάλιση έναντι της ανεργίας- μπορεί να εκμαιεύσει αυτό το είδος συνεργασίας, να πείσει ότι αυτό το περνάμε όλοι μαζί.

Συντηρητικοί και ακροδεξιοί όπως η AfD στη Γερμανία διασπείρουν ψευδείς αναφορές για τον ιό και απαιτούν ακόμα πιο αυταρχικά μέτρα από τις κυβερνήσεις τους: περιορισμό πτήσεων και απαγόρευση εισόδου μεταναστών, κλείσιμο συνόρων και αναγκαστικό εγκλεισμό…


Η απαγόρευση μετακινήσεων και το κλείσιμο συνόρων είναι αιτήματα με τα οποία η ριζοσπαστική δεξιά θέλει να δώσει φυλετική διάσταση σε ασθένειες που είναι πια παγκόσμιες. Αυτά είναι, προφανώς, ανοησίες. Τώρα που μιλάμε, δεδομένου ότι ο ιός έχει μεταδοθεί παντού, η λογική αντίδραση είναι να ενισχύσουμε την αντοχή των συστημάτων δημόσιας υγείας σε σημείο που να μη μας νοιάζει ποιοι και πόσοι έχουν τη λοίμωξη, γιατί έχουμε τα μέσα να τους περιθάλψουμε και να τους θεραπεύσουμε. Και φυσικά, να σταματήσουμε να αρπάζουμε τη γη των ανθρώπων γιατί αυτό είναι που τους σπρώχνει στη μετανάστευση και την προσφυγιά, κι έτσι θα αποτραπεί η ανάδυση των παθογόνων παραγόντων στην πηγή της.

Ποιες αλλαγές θα ήταν βιώσιμες;


Προκειμένου να ελαττώσουμε την ανάδυση νέων επιδημιών, πρέπει να αλλάξει δραστικά το μοντέλο παραγωγής τροφίμων. Η αυτονομία των παραγωγών κι ένας ισχυρός δημόσιος τομέας μπορούν να περιορίσουν την περιβαλλοντική αποδιάρθρωση και τις ανεξέλεγκτες επιδημίες. Σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο, εισαγωγή ποικιλιών στα κοπάδια και τις καλλιέργειες, και στρατηγική αποκατάσταση της άγριας ζωής. Η αναπαραγωγή των βρώσιμων ζώων στις εγκαταστάσεις ενισχύει την ανοσία της αγέλης και πρέπει να επιτραπεί. Σύνδεση της δίκαιης παραγωγής με δίκαιη κυκλοφορία. Υποστήριξη της αγρο-οικολογικής παραγωγής μέσω ενισχύσεων για τη στήριξη τιμών και προγραμμάτων καταναλωτικής προώθησης. Υπεράσπιση του αγρο-οικολογικού μοντέλου έναντι των πειρασμών που επιβάλλει η νεοφιλελεύθερη οικονομία στα άτομα και τις κοινότητες και έναντι της υποκινούμενης από το κεφάλαιο κρατικής καταστολής.

Τι θα έπρεπε να ζητάμε ως σοσιαλιστές μπροστά στην αυξανόμενη δυναμική των νέων επιδημιών;


Η αγροτοβιομηχανία ως τρόπος κοινωνικής αναπαραγωγής πρέπει να τελειώσει για τα καλά και μόνο για το καλό της δημόσιας υγείας. Η υψηλής κεφαλαιοποίησης παραγωγή τροφίμων εξαρτάται από πρακτικές που βάζουν σε κίνδυνο το σύνολο της ανθρωπότητας, όπως στην περίπτωση που ζούμε τώρα, που συνέβαλαν στο ξέσπασμα μιας νέας θανατηφόρας πανδημίας.

Πρέπει να απαιτήσουμε την κοινωνικοποίηση των διατροφικών συστημάτων έτσι ώστε να αποτραπεί η ανάδυση τόσο επικίνδυνων παθογόνων παραγόντων στην πηγή της. Θα απαιτηθεί να ξαναπροσαρμόσουμε την παραγωγή τροφής στις ανάγκες καταρχάς των αγροτικών κοινοτήτων. Θα απαιτηθούν αγρο-οικολογικές πρακτικές που προστατεύουν το περιβάλλον και τους αγρότες που καλλιεργούν το φαγητό μας. Στη μεγάλη εικόνα, πρέπει να κλείσουμε τα μεταβολικά χάσματα που χωρίζουν την οικολογική από την οικονομική σφαίρα. Με δυο λόγια, πρέπει να ξανακερδίσουμε τον πλανήτη.


Πηγή: unevenearth.org./via voidnetwork.gr/
Μετάφραση Δημήτρης Ιωάννου





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου