Articles by "Συνεντεύξεις"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Συνεντεύξεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παραθέτουμε εκτενή αποσπάσματα από την διαδικτυακή συνέντευξη που παραχώρησε η Ζωή Κωνσταντοπούλου - Zoe Konstantopoulou, Eπικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας, στην εκπομπή ‘’Out of the box’’, στο Timeline.gr και στον δημοσιογράφο Γιώργο Πιέρρο. Ακολουθεί το πλήρες βίντεο από την συνέντευξη με τις ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες απόψεις της.

Για τo εργασιακό νομοσχέδιο και τα εργασιακά: «Το νομοσχέδιο είναι μια σύνθεση πολλών διατάξεων εκ των οποίων κάποιες αποτελούν διεθνείς μας υποχρεώσεις που αφορούν τον σεβασμό εργασιακών δικαιωμάτων . Με τρία από τα κεφάλαια του νομοσχεδίου κυρώνονται διεθνείς συμβάσεις ή διεθνείς οδηγίες που έχουν να κάνουν με βασικά δικαιώματα όπως είναι η καταπολέμηση της βίας στην εργασία, η καταπολέμηση της παρενόχλησης, οι εγγυήσεις σε θέματα υγείας και ούτω κάθε εξής. Αυτά πολύ καλώς έρχονται, πολύ καλώς κυρώνονται αλλά δεν θα έπρεπε η Κυβέρνηση να τα εμφανίσει σαν κάποιο επίτευγμα της γιατί είναι διεθνείς εγγυήσεις που θα έπρεπε πολλού μάλιστα, να έχουν κυρωθεί και καταστεί εσωτερικό μας Δίκαιο. ‘Άρα δεν είναι ειλικρινής η κυβέρνηση όταν προσπαθεί να εμφανίσει αυτές τις διατάξεις ως κάποια, δήθεν, υπερπροοδευτική δική της πρωτοβουλία. Από την άλλη πλευρά η Αντιπολίτευση είναι εξόχως υποκριτική με προεξάρχουσα βέβαια, την Αξιωματική Αντιπολίτευση, τον ΣΥΡΙΖΑ, που έχει φέρει τις κοινωνιοκτόνες και εργασιοκτόνες διατάξεις του 3ου μνημονίου, έχει φέρει το ασφαλιστικό, έχει φέρει περικοπές συντάξεων, αποδοχών και ούτω κάθε εξής και τώρα παριστάνει την προστάτιδα των εργαζομένων. Όσο για την ελάσσονα αντιπολίτευση, αρκείται σε έναν ρόλο που είναι γνωστός παρωχημένος χιλιοπαιγμένος αλλά δεν έχει να κάνει με τις ουσιαστικές αγωνίες και τα πραγματικά δικαιώματα των εργαζομένων. Πράγματι το νομοσχέδιο έχει πολύ προβληματικές διατάξεις όπως είναι η αμφισβήτηση ακόμη και των 40 ωρών ως ανώτατο όριο εβδομαδιαίας εργασίας. ’Ήδη το νομοσχέδιο μιλάει για 45 ώρες εργασίας μετά τις οποίες μπορούμε να μιλάμε για υπερωρίες, όπως επίσης, περιέχει μια σειρά από διατάξεις μέσα από τις οποίες ελαστικοποιούνται οι σχέσεις εργασίας. Υποτίθεται ότι επαφίεται σε μια ελεύθερη συμφωνία εργαζομένου εργοδότη αλλά όλοι ξέρουμε ότι αυτή η σχέση δεν είναι ισότιμη και υπάρχουν αυτοί οι συσχετισμοί που επιτρέπουν σε πολλούς κακούς εργοδότες να επιβάλλονται στους εργαζομένους. Και από την άλλη πλευρά, δεν υπάρχουν οι θεσμικές δικλείδες για να προστατευτούν οι εργαζόμενοι. Βλέπω επίσης πρωτοβουλία της κυβέρνησης να μετατρέψει την Επιθεώρηση Εργασίας σε Ανεξάρτητη Αρχή. Δεν είναι μια θετική πρωτοβουλία, ούτε θεωρώ ότι είναι μια αθώα πρωτοβουλία. Η Επιθεώρηση Εργασίας είναι ίσως από τις λίγες υπηρεσίες στη χώρα που λειτουργούν υπέρ των εργαζομένων».


Σχετικά με τους εμβολιασμούς και τα προνόμια υπέρ των εμβολιασμένων πολιτών: «Το θέμα θα πρέπει να τοποθετηθεί μακριά από μια λογική συγκρουσιακή και διχαστική και πολύ μακριά από μια λογική επιβολής. Περνάει ολόκληρη η ανθρωπότητα μια εμπειρία που δεν την είχαμε φανταστεί, αναζητεί η ανθρωπότητα λύσεις και η επιστημονική κοινότητα, είμαστε κρεμάμενοι από τα χείλη των ειδικών. Από την άλλη όμως, έχουμε φυσικά το κριτήριο μας, τις ανησυχίες μας και τις απορίες μας, σε ένα θέμα όπου ομολογουμένως προοδεύουν αλματωδώς οι ιατρικές λύσεις αλλά δεν παίρνουμε και τόσες πολλές απαντήσεις. Όπως έχουν τα πράγματα τα εμβόλια είναι η μοναδική λύση προκειμένου να μην κλονιστεί με τρόπο καταλυτικό η ανθρωπότητα. Αυτό δεν σημαίνει ότι οφείλουν όλοι δια μιας να είναι καθησυχασμένοι ή να μην ανησυχούν διότι βεβαίως υπάρχουν ανησυχίες συνδεδεμένες με την ταχύτητα με την οποία τα εμβόλια τέθηκαν στη διάθεση των πολιτών. Έχει μεγάλη αξία και σημασία να υπάρξει διαπαιδαγώγηση της κοινωνίας απέναντι σε αυτό το οποίο έχει να κάνει πιο πολύ με το κοινωνικό καθήκον . Είμαι πολύ έξω και αντίθετη και με την επιβολή υποχρεώσεων και με την επιβολή κυρώσεων προς τους ανθρώπους ως προς τον εμβολιασμό. Είμαι πολύ θετική ως προς τη θεσμοθέτηση κάποιων ενθαρρυντικών μέτρων - όχι προνομίων- αλλά κινήτρων προς τους πολίτες να εμβολιαστούν. Όσον αφορά το δίλημμα ‘’να εμβολιαστώ ή να μην εμβολιαστώ’’ η απάντηση είναι να αναρωτηθούν οι πολίτες τί θα γινόταν αν δεν εμβολιαζόταν κανείς. Άρα η στάση μας πρέπει να κοινωνική και όχι αντικοινωνική.


Σχετικά με την Προανακριτική Επιτροπή της Βουλής για τον Νίκο Παππά: «Θεωρώ ότι αυτή η υπόθεση αποκαλύπτει μια όζουσα λειτουργία της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, και προφανώς δεν είναι υπόθεση μόνον του Νίκου Παππά. Προφανώς ο Παππάς είχε κεντρικότατο ρόλο ελέω Τσίπρα και προφανώς έγινε μια προσπάθεια όχι απλώς έλεγχου κάποιων πεδίων που θα έπρεπε να λειτουργούν δημοκρατικά και ελεύθερα όπως είναι η δημοσιογραφική ενημέρωση η οποία δυστυχώς στη χώρα μας επί δεκαετίες δεν είναι στην κατάσταση που θα έπρεπε να είναι για να μιλάμε για πρόσβαση των πολιτών στην ελεύθερη πληροφόρηση. Το πιο αποκρουστικό είναι ότι μια Κυβέρνηση που αυτοδιαφημίστηκε ως εκείνη που θα πάτασσε τη διαφθορά και τη διαπλοκή εφάρμοσε εν ριπή οφθαλμού τις χειρότερες πρακτικές της μαφίας: έγινε χορός εκατομμυρίων που ένα ψήγμα μόνο, η κορυφή του παγόβουνου αποκαλύπτεται σήμερα. Σε αυτό το σημείο θέλω επίσης να παρατηρήσω ότι σε λίγο χρόνο συμπληρώνεται ο συνταγματικώς προβλεπόμενος χρόνος για τον έλεγχο κυβερνητικών προσώπων , του πρώην Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και των υπουργών της Κυβέρνησης του, σε σχέση με αξιόποινες πράξεις που διέπραξαν. Είμαι βαθιά απογοητευμένη από το γεγονός ότι δεν θα ελεγχθεί ο κύριος Τσίπρας ούτε για το Μάτι μολονότι είχαμε θύματα, δεν θα ελεγχθούν ούτε για το σκάνδαλο της Συμφωνίας των Πρεσπών και τις συναλλαγές για τις οποίες παρακολουθήσαμε να καταγγέλλουν ο ένας τον άλλον στην τότε κυβέρνηση, δεν θα ελεγχθούν ούτε για τους εξοπλισμούς στη Σαουδική Αραβία, και τα λοιπά σκάνδαλα, ούτε για την υπόθεση Πετσίτη, ούτε για τίποτα. Είναι νομίζω ξεκάθαρο ότι αυτό αποτελεί επιλογή της Κυβέρνησης της ΝΔ, παρόμοια με την επιλογή που έκανε η κυβέρνηση Τσίπρα, δηλαδή να χρησιμοποιηθεί η διαδικασία των προανακριτικών και προκαταρκτικών επιτροπών ως φόβητρο αλλά στην ουσία να μην ελεγχθεί κανείς».

Σχετικά με την υπόθεση Παπαγγελόπουλου: «Και αυτή η υπόθεση, όπως και του Παππά, είναι υποθέσεις που αφορούν κατάχρηση εξουσίας και συγκροτούν πλήγμα στη δημοκρατική λειτουργία του πολιτεύματος και προφανώς εκπορεύονται από τον κύριο Τσίπρα. Μην κοροϊδευόμαστε. Αλλιώς θα πιστέψουμε και τον κύριο Σημίτη, που μας έλεγε ότι δεν ήξερε για τον Μαντέλη, τον Τσουκάτο, τον Τσοχατζόπουλο. Έτσι και ο Τσίπρας, δεν ήξερε για τον Παπαγγελόπουλο, δεν ήξερε για τον Παππά, δεν ήξερε για τον Πολάκη, δεν ήξερε τίποτα. Αυτά δεν πείθουν κανέναν και δυστυχώς αποθαρρύνουν τους πολίτες να ασχοληθούν με την πολιτική γιατί τους πείθουν ότι ‘’όλοι ίδιοι είναι’’ ότι δεν πρόκειται να υπάρξει κάθαρση. Άρα ο απλός πολίτης αισθάνεται πως δεν έχει ελπίδα».


Σχετικά με τις συνεργασίες της Πλεύσης Ελευθερίας και το ενδεχόμενο συμμετοχής του κόμματος σε κάποιο, λεγόμενο, ‘’προοδευτικό μέτωπο’’: «Δεν με απασχολεί κανενός είδος ανακάτεμα της τράπουλας των διεφθαρμένων πολιτικών Δεν με απασχολεί κανένα είδος συμμαχίας για την εξουσία, με απασχολεί και μας απασχολεί στην Πλεύση Ελευθερίας ένας άλλος τρόπος άσκησης της πολιτικής που μπορεί να οδηγήσει και στην ευθύνη ανάληψης της διακυβέρνησης αλλά δεν στοχεύει σε αυτήν ως αυτοσκοπό. Νομίζω ότι έχω αποδείξει ότι δεν συνέδεσα ούτε την πορεία μου, ούτε την ύπαρξη μου με θέσεις εξουσίας και καλό είναι να έχουμε στο νου μας ότι η πολιτική μπορεί να ασκηθεί και θα έπρεπε να ασκείται ανιδιοτελώς και κυρίως κοινωφελώς. Για το καλό δηλαδή, του τόπου και της κοινωνίας. Και όχι για να αποκτήσει ο ένας και ο άλλος αυτά που του έλειπαν ή αυτά που λιγουρευόταν. Η προτεραιότητα μας στην Πλεύση Ελευθέριας δεν είναι να κινηθούμε μόνοι . Η προτεραιότητα μας είναι να κινηθούμε με τρόπο που θα είναι ειλικρινής απέναντι στους πολίτες. Αυτά που θα πούμε, αυτά και να κάνουμε».


Σχετικά με τη δημόσια εικόνα της Ζωής Κωνσταντοπούλου όπως συχνά προβάλλεται με αρνητικό πρόσημο από τμήμα των ΜΜΕ: «Είναι γνωστό ότι αν κάποιος προσπαθήσει να υπηρετήσει αυτά που πιστεύει χωρίς να μπει σε διαδικασίες παζαριών στοχοποιείται. Την έχω ζήσει αυτή τη στοχοποίηση σε όλα τα επίπεδο και την έχω αποκρούσει μολονότι επιχειρείται να δημιουργηθεί δ μια παγιωμένη εικόνα, όπως την επιθυμούν αυτοί που τη φιλοτεχνούν. Είναι μεγάλη τιμή για μένα να μην είμαι διαχειρίσιμη και ελπίζω ποτέ να μην έχουμε διαχειρίσιμους πολιτικούς εκπροσώπους. Αλλά ούτε και πολιτικούς εκπροσώπους που να είναι διαχειριστές. Ούτε οι διαχειρίσιμοι, ούτε οι διαχειριστές μπορούν να υπηρετήσουν την κοινωνία. Όσο για το ποια πραγματικά είναι η Ζωή Κωνσταντοπούλου, για αυτό αφήνω να ρωτήσετε τους ανθρώπους που με ξέρουν, τους φίλους μου, τους συνεργάτες μου αλλά και τους απλούς πολίτες οι οποίοι παρ’ όλη αυτή τη λάσπη που έχει πεταχτεί στον ανεμιστήρα, εδώ και χρόνια, μπορούν να διακρίνουν. Κι εγώ έχω μεγάλη εμπιστοσύνη στο κριτήριο των πολιτών».


Για τους Γιάνη Βαρουφάκη και Παναγιώτη Λαφαζάνη: «Ο κύριος Βαρουφάκης είναι αυτή την ώρα στη Βουλή ευαγγελιζόμενος τα αντίθετα από εκείνα που έκανε όταν είχε την εξουσία και τη δυνατότητα. Θυμίζω ότι όταν ήταν Υπουργός Οικονομικών το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν ότι υπέγραψε τον προάγγελο του μνημονίου με τη συμφωνία της; 20ης Φεβρουαρίου 2015. Και όταν ο λαός ψήφισε ‘’ΟΧΙ’’ στις 5 Ιουλίου ο κύριος Βαρουφάκης παραιτήθηκε Γιατί; Γιατί είχε υπολογίσει το ‘’ναι’’ Επομένως, είναι πολύ ξένο σε εμένα το παράδειγμα του πολιτικού που λέει αυτά που θέλουν να ακούσουν οι πολίτες αλλά έχει κάνει τα αντίθετα Έχουμε τεράστια απόσταση με τον κύριο Βαρουφάκη, άλλωστε αρνήθηκε να χρησιμοποιήσει την πολύ σοβαρή δουλειά που έκανε η Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους με τα πορίσματά της τα οποία ως Υπουργός Οικονομικών θα μπορούσε να τα αξιοποιήσει υπέρ της χώρας. Δεν το έκανε. Και η εξήγηση που έδινε ήταν ότι ‘’εγώ βαριέμαι να ασχοληθώ με το χρέος’’. Εγώ όμως, δεν βαριέμαι. Δεν μπορώ να χρεώσω 40 χιλιάδες ευρώ σε κάθε μωρό στην Ελλάδα επειδή βαριέμαι. Όσον αφορά τον Παναγιώτη Λαφαζάνη είναι μια άλλη περίπτωση, μια άλλη πολιτική αντίληψη που έχει να κάνει με μια παλαιά λειτουργία των κομμάτων, η οποία εμένα δεν μπορεί να με εκφράσει, όχι γιατί είμαι νεώτερη σε ηλικία αλλά γιατί δεν πιστεύω στους κομματικούς μηχανισμούς, δεν πιστεύω στις λειτουργίες των κομματικών γραφειοκρατιών. Πιστεύω πάρα πολύ στην κινηματική ενεργοποίηση των πολιτών».

Μπορείτε να δείτε ολόκληρη τη συνέντευξη της Ζωής Κωνσταντοπούλου στο Out of the box και στον Γιώργο Πιέρρο 




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Για τη σχέση ηθικής και επιστήμης κατά τη διάρκεια της πανδημίας τοποθετήθηκε ο διακεκριμένος καθηγητής Παθολογίας – Επιδημιολογίας και Πληθυσμιακής Υγείας του Πανεπιστημίου Stanford και μέλος της Αμερικανικής Εθνικής Ιατρικής Ακαδημίας, Γιάννης Ιωαννίδης.

Ο καθηγητής έκανε λόγο, μεταξύ άλλων, για πίεση που δέχονται οι επιστήμονες η οποία -όπως ισχυρίστηκε- τούς οδηγεί να ακολουθούν τις εντολές κυβερνήσεων και επιχειρηματιών.

«Πρέπει να διασφαλίσουμε πως οι επιστήμονες μπορούν να μιλήσουμε ως ελεύθεροι άνθρωποι, να μιλήσουμε με θάρρος, σύνεση και τη σωστή δόση αβεβαιότητας. Οι επιστήμονες πρέπει να μιλούν χωρίς να φοβούνται να πληρώσουν τον λογαριασμό των πολιτικών ή κάποιων άλλων επιχειρηματικών συμφερόντων. Οι επιστήμονες μπορεί πολλές φορές να σκεφτούν τι θα γίνει για την δική τους χρηματοδότηση εάν εμφανιστούν ως επαναστάτες μέσα στο σύστημα, καθώς την επόμενη φορά που θα ζητήσω χρηματοδότηση από κάποιον οργανισμό, ίσως με μηδενίσουν» ανέφερε χαρακτηριστικά.

Παράλληλα, υποστήριξε πως αρκετοί επιστήμονες εμφανίζονται διστακτικοί να μιλήσουν για όσα βιώνουν τον τελευταίο χρόνο, με κάποιους από αυτούς μάλιστα -σύμφωνα πάντα με τον ίδιο- να δέχονται μέχρι και απειλές.

«Αμέτρητοι επιστήμονες που είχαν φτάσει στην κορυφή της ιεραρχίας τού έστελναν μηνύματα πως ‘δεν μπορώ να κάνω τίποτα’, ‘δεν μπορώ να μιλήσω’, ‘φοβάμαι να μιλήσω’, ‘εάν βγω να μιλήσω θα με καταστρέψουν, θα με τελειώσουν, θα με ποδοπατήσουν’» υπογράμμισε, κάνοντας λόγο για συμβιβασμό αρκετών επιστημόνων.


Δείτε το επίμαχο απόσπασμα







Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

South Front 4-4-21 267ow

[Η συνέντευξη με τον Υποναύαρχο Cihat Yaycı,Αρχηγό Επιτελείου των Ναυτικών Δυνάμεων της Τουρκικής Δημοκρατίας μεταφρασμένη από την AlexD  για το SouthFront., αποτελεί πειστικό τεκμήριο της συντριπτικής υπεροχής όχι μόνο των εθνικών φιλοδοξιών και στοχεύσεων, των κινήτρων άσβεστου μίσους κατά του μικρού δυτικού γείτονα (που άρχισε το ξήλωμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας πριν 200 χρόνια), και την σταθερή συνέχεια και συνέπεια σε μια συγκροτημένη στρατηγική εκδίκησης και ανάκτησης της ηγεμονίας, αλλά και πειστήριο της ασύγκριτης δεξιότητας των διαχειριστών αυτής της στρατηγικής και στα πεδία της διπλωματίας και των δημοσίων σχέσεων με την αδίστακτη χρήση των επίκαιρων όπλων της εξαγοράς, του θράσους, του ψεύδους, της στρεψοδικίας, της απιστίας κα του εκβιασμού ενώπιον των οποίων η φιλάρετη, ευγενής, φιλειρηνική -και διαβρωμένη έως μυελού- ελληνική πολιτική, διπλωματική, ακαδημαϊκή(εν πολλοίς)  και οικονομική «ελίτ»,  φυσικά ανίκανη για αναμέτρηση, προσφεύγει περιδεής στην συμμαχική ελεημοσύνη και στο ναρκωτικό της εθνομηδενιστικής παγκοσμιοποίησης. ΄Ετσι η χρησιμότητα αυτού του κειμένου περιορίζεται στην αφύπνιση του ελληνισμού και στον εξοπλισμό κάποιων φοιτητών στην αντιμετώπιση του εθνομηδενιστικού κηρύγματος κάποιων μεταμοντέρνων καθηγητών εισαγωγής.]

Μετάφαση/ εισαγωγή: Μιχαήλ Στυλιανού

--Πώς βλέπετε τις απειλές για τη θαλάσσια ασφάλεια της Τουρκίας βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα;

Η Τουρκία αντιμετωπίζει απειλές για τη θαλάσσια ασφάλειά της από τα πρώτα χρόνια της Δημοκρατίας. Αν και πολλά ζητήματα που σχετίζονται με το Adalar (Αιγαίο) Πέλαγος επιλύθηκαν από τη Συνθήκη Ειρήνης της Λωζάνης του 1923, η Ελλάδα, από το 1936, έχει εκφύγει από τη συνθήκη. Έκτοτε, η Ελλάδα εξακολουθεί να έχει παράνομα αιτήματα κατά της Τουρκίας, σε αντίθεση με το διεθνές δίκαιο. Ως εκ τούτου, η Ελλάδα έχει λάβει παράνομα μέτρα, διεκδικώντας το EGAYDAAK (νησιά, νησίδες και βράχια των οποίων η κυριαρχία δεν έχει μεταφερθεί στην Ελλάδα με συνθήκες), επεκτείνοντας τα χωρικά ύδατα πέρα από αυτά που θεσπίστηκαν από τη Συνθήκη της Λωζάνης και στρατιωτικοποιώντας νησιά που θα έπρεπε να βρίσκονται σε αποστρατικοποιημένο καθεστώς στο πλαίσιο της Διάσκεψης του Λονδίνου του 1912-1913, της Συνθήκης Ειρήνης της Λωζάνης του 1923 και της Συνθήκης ειρήνης του Παρισιού του 1947. Επιπλέον, η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα στον κόσμο της οποίας ο εναέριος χώρος εκτείνεται πέρα από τα όρια των χωρικών της υδάτων! Ας φανταστούμε μαζί αυτό που μόλις είπα. Το πλοίο σας μπορεί να πλεύσει σε διεθνή ύδατα 6 ναυτικά μίλια μακριά από ένα ελληνικό νησί, αλλά δεν μπορείτε να σηκώσετε ένα ελικόπτερο από το πλοίο επειδή ο ελληνικός εναέριος χώρος εκτείνεται πέρα από τα όρια των ελληνικών χωρικών υδάτων – 10 ναυτικά μίλια από την ακτογραμμή – ενάντια σε κάθε λογική...

Επιπλέον, πώς εξελίσσεται η κατάσταση γύρω από το Adalar (Αιγαίο). Η Ελλάδα και ο μακροχρόνιος συνεργάτης της, η Ελληνοκύπρια κυβέρνηση της Νότιας Κύπρου, επιχείρησαν να επιβάλουν το Χάρτη της Σεβίλλης στην Τουρκία. Ο χάρτης της Σεβίλλης καταρτίστηκε από το Πανεπιστήμιο της Σεβίλλης στις αρχές της δεκαετίας του 2000 με την υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στόχος του είναι να δείξει τον θαλάσσιο χώρο υπό τη δικαιοδοσία των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συμπεριλαμβανομένης της λεγόμενης Νότιας Κύπρου και του ελληνικού θαλάσσιου χώρου στην Ανατολική Μεσόγειο. Ο χάρτης της Σεβίλλης δείχνει ότι η Ελλάδα και η Νότια Κύπρος θέλουν να παγιδεύσουν την Τουρκία, τη χώρα με τη μεγαλύτερη ακτογραμμή στην Ανατολική Μεσόγειο στα 2.280 χιλιόμετρα, στον κόλπο της Αττάλειας, ο οποίος καλύπτει 41.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Ο κύριος σκοπός τους είναι να διαβρώσουν, παραβιάζοντας όλες τις αρχές του διεθνούς και ναυτικού δικαίου, τα δικαιώματα άλλων παράκτιων κρατών, συμπεριλαμβανομένης της Τουρκίας, στον θαλάσσιο χώρο που υπάγεται στη δικαιοδοσία τους. Έχω γράψει πολλά άρθρα σχετικά με το πώς αυτός ο χάρτης της Σεβίλλης κατανέμει στην Ελλάδα και τη νότια Κύπρο τον θαλάσσιο χώρο άλλων παράκτιων κρατών, όπως η Λιβύη, η Αίγυπτος και το Ισραήλ, που ανήκουν νόμιμα σε αυτά.

Παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα δεν έχει ακτογραμμή στην ανατολική Μεσόγειο, η Ευρωπαϊκή Ένωση και άλλα κράτη της περιοχής (μερικά από τα οποία εκτίθενται στις καταστροφικές πολιτικές της Νότιας Κύπρου και της Ελλάδας) δυστυχώς συνεχίζουν να στηρίζουν την παράνομη μαξιμαλιστική πορεία της Ελλάδας και της Νότιας Κύπρου στην ανατολική Μεσόγειο. Ας μην ξεχνάμε ότι η Ελλάδα δεν είναι ένα νησιωτικό κράτος (κράτος αρχιπέλαγος) αλλά ένα ηπειρωτικό κράτος με νησιά, τα οποία, όσον αφορά το διεθνές ναυτικό δίκαιο, είναι δύο πολύ διαφορετικές πραγματικότητες.

Έτσι, η Τουρκία αντιμετωπίζει θαλάσσια απειλή στο Adalar (Αιγαίο) Πέλαγος λόγω των ρεβιζιονιστικών και μαξιμαλιστικών ισχυρισμών της Ελλάδας. Το ίδιο μπορεί να ειπωθεί και για την ανατολική Μεσόγειο, λόγω των κοινών μαξιμαλιστικών φιλοδοξιών της Νότιας Κύπρου και της Ελλάδας. Πρέπει να σημειωθεί, ωστόσο, ότι η Τουρκία δεν θα είναι μια χώρα που θα παραιτηθεί από τη θαλάσσια δικαιοδοσία της και τα δικαιώματά της έχουν εδραιωθεί σταθερά σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο.

--Ενόψει της επιδείνωσης των σχέσεων με την Ευρώπη και τις ΗΠΑ, πώς βλέπετε τις προοπτικές συνεργασίας της Τουρκίας με το ΝΑΤΟ; Πρέπει η Τουρκία να παραμείνει μέλος του ΝΑΤΟ;

Πρώτον, η Τουρκία είναι αξιόπιστο μέλος του ΝΑΤΟ. Η Τουρκία δεν έχει μόνο το δεύτερο μεγαλύτερο στρατό στο ΝΑΤΟ, αλλά έχει επίσης συμβάλει σημαντικά στους βασικούς στόχους της Συμμαχίας από την ένταξή της το 1952. Η Τουρκία έχει συμμετάσχει σε αμέτρητες επιχειρησιακές και μαχητικές εκπαιδευτικές δραστηριότητες στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ με στόχο την ενίσχυση της Συμμαχίας και της ταυτότητάς της ως οργανισμού. Όπως έχει τονίσει συχνά ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ, είμαστε ένα από τα σημαντικότερα μέλη της συμμαχίας. Υπό αυτή την έννοια, η συνεργασία της Τουρκίας με το ΝΑΤΟ είναι αναμφισβήτητο γεγονός. Πιστεύω ότι η ένταξη της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ δεν μπορεί να αμφισβητηθεί καταρχήν. Τα κράτη μέλη μιας συμμαχίας μπορεί να έχουν διαφορετικές απόψεις και πολιτικές για διάφορα θέματα, αλλά στην ουσία κάθε διεθνής οργανισμός χαιρετίζει τη διαφωνία και τις ισορροπίες μεταξύ των πόλων της κοινής γνώμης, προκειμένου να καταλήξει στη θέση που είναι πιο ευχάριστη για όλα τα μέλη του.

Δεύτερον, η Ρωσία επωφελείται από την ύπαρξη ενός φίλου όπως η Τουρκία ως μέλος του ΝΑΤΟ. Έτσι, θα έλεγα ότι όχι μόνο η Τουρκία, αλλά και οι φίλοι της θα ωφεληθούν εάν η Τουρκία παραμείνει στο ΝΑΤΟ. Εξάλλου, η Τουρκία αποτελεί σταθεροποιητικό στοιχείο και συμβάλλει στη διατήρηση της ισορροπίας δυνάμεων στην περιοχή.

--Σχεδιάζει η Τουρκία να κατασκευάσει έναν ωκεάνιο στόλο «μεγάλης εμβέλειας» ή θα συνεχίσει το Τουρκικό Ναυτικό να περιορίζεται στις κοντινές θάλασσες;

 

Όπως κάθε ανεπτυγμένο κυρίαρχο κράτος, η Τουρκία επιδιώκει να ενισχύσει την ικανότητα των ναυτικών της δυνάμεων να είναι παρούσες σε λειτουργικά σημαντικές περιοχές των ωκεανών του κόσμου. Η Τουρκία λαμβάνει συγκεκριμένα μέτρα για την επίτευξη αυτού του στόχου. Έχουν ξεκινήσει ορισμένα προγράμματα ναυπήγησης, τα οποία περιλαμβάνουν το σχεδιασμό και την κατασκευή διαφόρων τύπων πολεμικών πλοίων από την τουρκική ναυπηγική βιομηχανία. Και δεν σταματά εκεί. Καταβάλλονται τεράστιες προσπάθειες για την ανάπτυξη της εθνικής επιστημονικής και τεχνολογικής βάσης. Η κατοχή ενός ωκεάνιου στόλου "μεγάλης εμβέλειας" θα είναι το κορυφαίο επίτευγμα αυτής της μακράς διαδικασίας, την οποία η Τουρκία καταβάλλει πρόθυμα κάθε δυνατή προσπάθεια για να υλοποιήσει. Χάρη στην εμπειρία που αποκτήθηκε στο σχεδιασμό και την κατασκευή εγχώριων κορβέτων, φρεγατών και πιο πρόσφατα του πρώτου ελαφρού αεροπλανοφόρου/καθολικού σκάφους προσγείωσης της Τουρκίας, Anadolu, η Τουρκία κάνει περισσότερα από πολλά υποσχόμενα βήματα προς έναν στόλο "μεγάλης εμβέλειας".

--Είναι προς το συμφέρον και το σχέδιο της Τουρκίας να κατασκευάσει μεγαλύτερα αεροπλανοφόρα μετά την κατασκευή του αντιτορπιλικού κλάσης Anadolu;

Η Τουρκία επιδιώκει να έχει ένα στόλο του οποίου οι δυνατότητες μπορούν να περιγραφούν ως "ένας μεσαίου μεγέθους στόλος από την άποψη της μάχης και της δύναμης, παρέχοντας παρουσία σε λειτουργικά σημαντικές περιοχές των ωκεανών του κόσμου" (Ναυτικό Προβολής Μεσαίων Παγκόσμιων Δυνάμεων). Ένας στόλος χρειάζεται ένα αεροπλανοφόρο για ένα τέτοιο επίπεδο μηχανισμού ναυτικού πολέμου· και δεδομένων των στόχων του τουρκικού κράτους, ένα αεροπλανοφόρο δεν είναι μόνο επιθυμητό, αλλά και υποχρεωτικό. Επιπλέον, εάν η Τουρκία είχε ένα αεροπλανοφόρο ως μέρος των ναυτικών της δυνάμεων, θα είχε πιο αποτελεσματικό σταθεροποιητικό αποτέλεσμα σε ολόκληρο τον κόσμο. Ανεξάρτητα από την πρόθεση της Τουρκίας να κατασκευάσει το δικό της αεροπλανοφόρο, θα μπορούσε να το κάνει χωρίς να αγοράσει ένα προς το παρόν.

Η Τουρκία σκοπεύει να κατασκευάσει το δικό της πλοίο προσγείωσης ή/και μεταφοράς αεροσκαφών [πολλαπλών χρήσεων] προκειμένου να συμβάλει στην ασφάλεια, την ειρήνη και τη σταθερότητα στις παγκόσμιες και περιφερειακές διαστάσεις. Η Τουρκία επιδιώκει να συμβάλει στην περιφερειακή και παγκόσμια ασφάλεια. Επιτρέψτε μου να τονίσω: οι φιλοδοξίες της Τουρκίας δεν έχουν επιθετικές προθέσεις ή απειλές. Τουρκία επιθυμεί ειλικρινά να συμβάλει στην ειρήνη, την ασφάλεια και τη σταθερότητα στην περιοχή μας και σε ολόκληρο τον κόσμο. Όπως είπε ο Ατατούρκ, ιδρυτής της Δημοκρατίας της Τουρκίας, "Ειρήνη στην πατρίδα, ειρήνη στον κόσμο". Αυτό είναι το πιστεύω της πολιτείας μας.

--Η Τουρκία επιδιώκει να γίνει αυτάρκης στον τομέα των ναυτικών εξοπλισμών. Ποιες είναι οι μελλοντικές κατευθύνσεις αυτής της αυτοδυναμίας;

Οι περισσότεροι άνθρωποι ξεχνούν ότι η έναρξη του τουρκικού πολεμικού πλοίου που βασίζεται στην εθνική βάση επιστήμης και παραγωγής χρονολογείται από τις αρχές της δεκαετίας του 1990. Οπότε η ιδέα δεν είναι καινούργια. Το πρόγραμμα MILGEM (εθνικό πλοίο) γεννήθηκε από αυτή την ιδέα. Στόχος της Τουρκίας ήταν να αναπτύξει τις εθνικές της δυνατότητες πολεμικών πλοίων παράλληλα με την ανάπτυξη ικανοτήτων. Το σημείο στο οποίο βρίσκεται σήμερα ο κλάδος φαίνεται πολύ ελπιδοφόρο, με την Τουρκία τώρα όχι μόνο να κατασκευάζει πλοία για τις δικές της ανάγκες αλλά και να τα εξάγει. Η γκάμα των προϊόντων δεν περιορίζεται στην καταπολέμηση των πλοίων επιφανείας· Περιλαμβάνει επίσης περιπολικά και πυραυλικά σκάφη, καθώς επίσης υποβρύχια τύπου Reis, τα οποία κατασκευάζονται στις εγχώριες ναυπηγικές εγκαταστάσεις.

Άλλα κράτη μέλη του ΝΑΤΟ κάνουν ακριβώς αυτό που συζητάμε εδώ: η Γαλλία, οι ΗΠΑ, η Γερμανία, η Ιταλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και άλλα κράτη μέλη έχουν μια εθνική βάση επιστήμης και τεχνολογίας για να καλύψουν τις δικές τους ανάγκες και ξένες παραγγελίες. Υπό αυτή την έννοια, τα επιτεύγματα της αμυντικής βιομηχανίας της Τουρκίας σίγουρα δεν είναι επιζήμια για τις σχέσεις της με το ΝΑΤΟ. Αυτή η δραστηριότητα καθοδηγείται όχι μόνο από την επιθυμία να κάνουμε ένα άλμα προς τα εμπρός στην ενίσχυση της εθνικής ασφάλειας της Τουρκίας, αλλά και από την ανάγκη εκπλήρωσης των προτύπων του ΝΑΤΟ. Η Τουρκία είναι ένα ισχυρό και κυρίαρχο κράτος και έχει τα ίδια δικαιώματα με οποιοδήποτε άλλο κράτος μέλος του ΝΑΤΟ που παράγει τα δικά του όπλα. Και πάλι, αυτή είναι μια αναμφισβήτητη πραγματικότητα.

Ωστόσο, η Τουρκία χαιρετίζει σθεναρά μια κοινή προσέγγιση για την ανάπτυξη πλατφορμών όπλων που θα εκτοξεύονται από τη θάλασσα και τον αέρα.

--Ποια είναι η θαλάσσια στρατηγική της Τουρκίας;

Ο βασικός στόχος της Τουρκίας στη θαλάσσια στρατηγική της είναι η προστασία των θαλάσσιων συνόρων της πατρίδας. Τα θαλάσσια σύνορα της πατρίδας είναι ένας όρος που καλύπτει τα χωρικά και εσωτερικά ύδατα της Τουρκίας καθώς και τον θαλάσσιο χώρο υπό τη δικαιοδοσία της – την αποκλειστική οικονομική ζώνη και την ηπειρωτική υφαλοκρηπίδα. Όπως προανέγραψα, η Τουρκία αντιμετωπίζει μια παράλογη προσέγγιση στο ζήτημα από την Ελλάδα στο Adalar (Αιγαίο) Πέλαγος, από τη Νότια Κύπρο και την Ελλάδα, καθώς και από αρκετά άλλα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως η Γαλλία, στην Ανατολική Μεσόγειο. Σε αντίθεση με αυτήν την παράλογη προσέγγιση, η Τουρκία υπερασπίζεται τα δικαιώματα και τα συμφέροντά της στις γειτονικές θάλασσες μέσω ενός συνόλου μέτρων στο πλαίσιο του δόγματος της υπεράσπισης των θαλάσσιων συνόρων της πατρίδας, το οποίο είναι σταθερά ριζωμένο στο διεθνές δίκαιο. Αυτό που προσπαθούν να επιβάλουν στην Τουρκία στο Adalar (Αιγαίο) Πέλαγος και στην Ανατολική Μεσόγειο είναι μια προσπάθεια οριοθέτησης που παραβιάζει τις βασικές αρχές του διεθνούς δικαίου που διέπουν την ίδια τη διαδικασία οριοθέτησης θαλάσσιων περιοχών εθνικής δικαιοδοσίας. Οι αρχές αυτές ονομάζονται μόνο αναλογίες, αναλογικότητα, μη καταπάτηση και αρχή της υπεροχής της ξηράς πάνω από τη θάλασσα. Η Τουρκία έχει μακρύ κατάλογο υποθέσεων του Διεθνούς Δικαστηρίου Δικαιοσύνης (ICJ) και του Διεθνούς Διαιτητικού Δικαστηρίου στο Διεθνές Εμπορικό Επιμελητήριο (ICA) που στηρίζουν τη θέση της. Έτσι, γνωρίζοντας ότι ο νόμος είναι με το μέρος της, η Τουρκία αντιτίθεται αποφασιστικά σε οποιαδήποτε προσπάθεια να στερήσει από τους πολίτες της και τις επόμενες γενιές τους τα δικαιώματα που απορρέουν από το νόμο και τη γεωγραφία.

Η Τουρκία σκοπεύει επίσης να αυξήσει τις δυνατότητες της ναυτικής παρουσίας της σε λειτουργικά σημαντικές περιοχές των ωκεανών του κόσμου μετατοπίζοντας από την έννοια του Ναυτικού Προβολής Μεσαίων Περιφερειακών Δυνάμεων στην έννοια του Ναυτικού Προβολής Μεσαίων Παγκόσμιων Δυνάμεων. Από αυτή την άποψη, η Τουρκία θα επιδιώξει να συμβάλει στην παγκόσμια ειρήνη και ασφάλεια με έναν πλήρη στόλο "μεγάλης εμβέλειας".

--Έχετε ασχοληθεί με θέματα θαλάσσιας οριοθέτησης. Πιστεύετε ότι υπάρχει ακόμα ελπίδα για ειρηνική οριοθέτηση της Μεσογείου μεταξύ Τουρκίας και Κύπρου και άλλων χωρών της περιοχής;

 

Στην Ανατολική Μεσόγειο, οι κύριοι παράγοντες είναι τώρα η ελληνοκυπριακή κυβέρνηση της Νότιας Κύπρου και τα τρία παράκτια κράτη της Λιβύης, του Ισραήλ και της Αιγύπτου. Η Τουρκία δεν αναγνωρίζει την ελληνοκυπριακή κυβέρνηση στη Νότια Κύπρο και, ως εκ τούτου, η τελευταία δεν είναι ο διαπραγματευτής εταίρος μας. Τούτο, εάν επιλυθούν τα προβλήματα μεταξύ της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου και της Ελληνοκυπριακής κυβέρνησης στη Νότια Κύπρο, η Τουρκία μπορεί να αναγνωρίσει την τελευταία και να ξεκινήσει διαδικασία διαπραγματεύσεων μαζί της. Αλλά μέχρι να συμβεί αυτό, δεν είναι εταίρος της Τουρκίας.

Αρκετοί εξωτερικοί παράγοντες δραστηριοποιούνται επίσης στην ανατολική Μεσόγειο – Ελλάδα, Γαλλία, Ιορδανία και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τα οποία έχουν σχηματίσει διπλωματική συμμαχία κατά της Τουρκίας. Οι κύριοι στόχοι αυτής της συμμαχίας είναι: (1) να κλειδώσει την Τουρκία εντός του κόλπου της Αττάλειας, 41.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων· (2) να καταβάλει διπλωματικές προσπάθειες για να εμποδίσει την Τουρκία να ασκήσει τα νόμιμα δικαιώματά της.

Για το σκοπό αυτό, ορισμένα περιφερειακά κράτη και ορισμένοι διεθνείς οργανισμοί έχουν καθιερώσει συνεργασία με στόχο την απομόνωση της Τουρκίας στην περιοχή. Πρόκειται για παράλογη και παράνομη συνεργασία, η οποία προκύπτει από την υπόθεση ότι η Τουρκία, το κράτος με τη μεγαλύτερη ακτογραμμή της Ανατολικής Μεσογείου, θα πρέπει να περιοριστεί στη δικαιοδοσία της επί του θαλάσσιου χώρου σε μια έκταση 41.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων λόγω ενός ελληνικού νησιού με έκταση 10 τετραγωνικών χιλιομέτρων, το οποίο δεν μπορεί καν να εντοπιστεί με ακρίβεια σε χάρτη. Είναι παράλογο στην καλύτερη περίπτωση και κακοήθης στη χειρότερη περίπτωση. Αυτή η παράξενη οντότητα ακολουθεί αντιτουρκική πολιτική και ρητορική όπου είναι κατάλληλη και ακατάλληλη. Θα μπορούσε κανείς να το χαρακτηρίσει ως ανεπαρκή αντιτουρκική εμμονή, η οποία αναπόφευκτα θα βλάψει αυτούς που την εφαρμόζουν.

Ένα συγκεκριμένο παράδειγμα μιας προσπάθειας απομόνωσης της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο είναι η ίδρυση του Φόρουμ Φυσικού Αερίου της Ανατολικής Μεσογείου στο Κάιρο με μέλη και παρατηρητές. Ακούγεται φυσιολογικό, έτσι δεν είναι; Ωστόσο, η Τουρκία, η οποία έχει τις μεγαλύτερες ακτές της Ανατολικής Μεσογείου, δεν προσκλήθηκε καν σε αυτό το φόρουμ. Πρέπει να σημειωθεί ότι κανένα έργο, καμία πρωτοβουλία που δεν υλοποιείται χωρίς τη συμμετοχή της Τουρκικής Δημοκρατίας ή της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου δεν θα έχει ποτέ καμία πιθανότητα επιτυχίας σε αυτήν την περιοχή Αυτό δεν αποτελεί απειλή, αλλά δήλωση γεγονότων βασισμένη στην πραγματικότητα.

--Πώς μπορείτε να αξιολογήσετε τις δυνατότητες του ρωσικού στόλου της Μαύρης Θάλασσας; Ειδικά σε σύγκριση με το Τουρκικό Ναυτικό;

Το Πολεμικό Ναυτικό της Δημοκρατίας της Τουρκίας και το Ναυτικό της Ρωσικής Ομοσπονδίας έχουν φιλικές και εταιρικές σχέσεις στον Εύξεινο Πόντο, επομένως δεν θέλω να τις συγκρίνω μεταξύ τους. Η αυξημένη συνεργασία και διαλειτουργικότητα μεταξύ των ναυτικών των κρατών μας είναι αμοιβαία επωφελής. Και δεδομένου ότι δεν είναι αντίπαλοι, δεν έχει νόημα να τους συγκρίνουμε.


Βιογραφικό:. Ο Cihat Yaycı είναι Τούρκος επιστήμονας, συγγραφέας, συνταξιούχος Υποναύαρχος (Tümamiral) και πρωτοπόρος της τουρκικής ναυτικής άμυνας. Γεννημένος στην Ελαζίγ της Ανατολικής Ανατολίας το 1966, αποφοίτησε από το Ναυτικό Λύκειο (Heybeliada Deniz Lisesi) το 1984 και την Ανώτατη Ναυτική Σχολή (Deniz Harp Okulu) το 1988. Υπηρέτησε σε διάφορα πολεμικά πλοία επιφανείας του Τουρκικού Ναυτικού, διαδοχικά ως διοικητής ομάδας, τάγματος και μονάδας μάχης, ανώτερος βοηθός διοικητή (φρεγάτα πυραύλων Yvuz MEKO 200TN Track I) και διοικητής πλοίου (φρεγάτα πυραύλων Kemalreis MEKO 200TN Track II). Από το 2005 έως το 2006, διετέλεσε Αξιωματικός Προσωπικού της Μεραρχίας Φρεγάτας, περιστασιακά πηγαίνοντας στη θάλασσα ως ανώτερος αξιωματικός της εκστρατείας, και από το 2011-2012 ήταν επικεφαλής της Μεραρχίας Φρεγάτας 5.

Αποφοίτησε από τη Ναυτική Ακαδημία (Deniz Harp Akademisi) το 2000 και την Ακαδημία Ενόπλων Δυνάμεων (Silahlı Kuvvetler Akademisi) το 2003, η οποία αποτελεί μέρος της Κοινής Στρατιωτικής Ακαδημίας των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων (Türk Harp Akademileri). Στη συνέχεια υπηρέτησε στο Αρχηγείο Διοίκησης Στόλου (Donanma Komutanlığı) ως Επικεφαλής Επιχειρήσεων Μάχης, στο Γενικό Αρχηγείο του Ναυτικού (Deniz Kuvvetleri Komutanlığı) ως Επικεφαλής Επιθεώρησης και Βεβαίωσης, Επικεφαλής Στρατηγικής και Ναυτικής Εκπαίδευσης και Επικεφαλής Στρατηγικής και Νομικών Υποθέσεων της Συνθήκης.

Υπερασπίστηκε τη διατριβή του για το πτυχίο του Διδάκτορα Επιστημών (PhD) στις Διεθνείς Σχέσεις από το Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης

Την 2012-2014 υπηρέτησε ως στρατιωτικός, αεροπορικός και ναυτικός ακόλουθος στην Πρεσβεία της Τουρκικής Δημοκρατίας στη Ρωσική Ομοσπονδία. Στη συνέχεια, κατείχε τις ακόλουθες θέσεις: την περίοδο 2014-2015 – Διοικητής της Νότιας Ναυτικής Ζώνης (Güney Deniz Saha Komutanlığı) και ταυτόχρονα επικεφαλής του Κοινού Κέντρου Επανεκπαίδευσης Θαλάσσιας Ασφάλειας. Την 2015-2016 διετέλεσε επικεφαλής του Κοινού Κέντρου Ανάπτυξης Μαχητικών Εννοιών των Ενόπλων Δυνάμεων και την 2016-2017, επικεφαλής του Τμήματος Προσωπικού του Ναυτικού Επιτελείου.

Από τις 20 Αυγούστου 2017 έως τις 18 Μαΐου, Το 2020 διετέλεσε Αρχηγός ΓΕΣ των Ναυτικών Δυνάμεων της Δημοκρατίας της Τουρκίας (Deniz Kuvvetleri Komutanlığı Kurmay Başkanı), διαδραμάτισε καίριο ρόλο στη διαδικασία οριοθέτησης των συνόρων του θαλάσσιου χώρου μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης το 2019, καθώς και στην εκκαθάριση των ναυτικών δυνάμεων από 4 χιλιάδες πράκτορες επιρροής του κινήματος Gülen (Hizmet Hareketi).

Από τις 24 Ιουλίου 2020, είναι διευθυντής του Κέντρου Ναυτικής και Παγκόσμιας Στρατηγικής στο Πανεπιστήμιο του Bahçeşehir (Bahçeşehir Üniversitesi Denizcilik ve Global Stratejiler Merkezi, BAU DEGS), το οποίο ίδρυσε και ταυτόχρονα δίνει μια σειρά διαλέξεων στο Πανεπιστήμιο της  Άγκυρας.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Η σημερινή συνέντευξη της Επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας, στον Real FM 97,8 και τον Νίκο Χατζηνικολάου

Η Επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας, Ζωή Κωνσταντοπούλου, μίλησε σήμερα το πρωί στο ραδιόφωνο του Real FΜ και τον Νίκο Χατζηνικολάου για τα μέτρα κατά της Πανδημίας, την Οικονομία, την ανάγκη Σεισάχθειας για νοικοκυριά και μικρομεσαίες επιχειρήσεις, τις κινήσεις Ερντογάν κ την Εξωτερική Πολιτική της Ελλάδας, την υπόθεση Κουφοντίνα.

Με αφορμή τις χθεσινές εξαγγελίες μέτρων, αξιολόγησε ως μη αξιόπιστη και ισορροπιστική την τακτική της Κυβέρνησης να εξαγγέλλει μέτρα κάθε 5 ή κάθε 7 μέρες, ακροβατώντας στο όριο ανάμεσα στην πληρότητα των ΜΕΘ και τη μικρή ανακούφιση του ΕΣΥ. «Χρειάζονται μέτρα μακρόπνοα και μακροπρόθεσμα, που θα θωρακίσουν την κοινωνία: μια σοβαρή αναθεώρηση του Προϋπολογισμού στον τομέα της Δημόσιας Υγείας και μια σοβαρή ενίσχυση του ΕΣΥ.», είπε χαρακτηριστικά, ενώ τόνισε ότι η διγλωσσία και η ανισότητα στην εφαρμογή των μέτρων υπονομεύει την αξιοπιστία τους στις συνειδήσεις των πολιτών.

Σε σχέση με την Οικονομία και τις πληττόμενες επιχειρήσεις, η Ζωή Κωνσταντοπούλου τόνισε την αναγκαιότητα να εξαγγελθεί μία Σεισάχθεια, πλήρης δηλαδή διαγραφή χρεών για τις πληττόμενες επιχειρήσεις και νοικοκυριά, που βρέθηκαν ανυπαίτια υπερχρεωμένα, λόγω της Πανδημίας. Υπογράμμισε ότι δεν έχει νόημα η απλή μετάθεση των χρεών σε μεταγενέστερο χρόνο, η οποία θα βυθίσει την κοινωνία και την οικονομία. Μίλησε για τις υποχρεώσεις Κυβέρνησης και Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ειδικότερα την υποχρέωση καταβολής των κονδυλίων ενίσχυσης της χώρας, που, ενώ έχουν συμφωνηθεί, δεν έχουν ακόμη καταβληθεί στην Ελλάδα. «Δεν μπορεί κάποιοι να σχεδιάζουν να βγάλουν τα σπασμένα της Πανδημίας στην πλάτη της κοινωνίας και, σίγουρα, δεν μπορεί να μην αντιλαμβάνονται ότι αυτό θα συμπαρασύρει συνολικά και την Οικονομία», είπε.

Ερωτηθείσα για την στάση της Τουρκίας και του Ερντογάν, παρατήρησε ότι από τις πρόσφατες πρωτοβουλίες Ερντογάν και την διαθεσιμότητα κάποιων λεγομένων συμμάχων μας (Γαλλία, Αίγυπτος) να διαπραγματεύονται μαζί του, θα πρέπει να διδαχθούμε ότι ο μόνος πραγματικός σύμμαχος της Ελλάδας είναι το διεθνές δίκαιο, στο οποίο θα πρέπει να επιμείνουμε. Απέναντι στην τουρκική στρατιωτική επιχείρηση με την προκλητική ονομασία «Γαλάζια Πατρίδα», όπως τη χαρακτήρισε, η Ζωή Κωνσταντοπούλου υπενθύμισε ότι αυτή διεξάγεται, όχι τυχαία, τις ημέρες της Επετείου της Ενσωμάτωσης της Δωδεκανήσου στην Ελλάδα και εκτίμησε ότι με αυτήν την κίνηση ο Ερντογάν επιδιώκει συνεχή παρουσία στο Αιγαίο, αλλά και προκαλεί το πατριωτικό συναίσθημα των Ελλήνων. «Η δική μας πρόταση είναι ότι θα πρέπει, σε συνέχεια των κινήσεων που έγιναν για επέκταση των 12 μιλίων στο Ιόνιο, θα πρέπει πολύ γρήγορα να γίνει η σχετική επέκταση και στο Αιγαίο. Διαφορετικά, αφήνει η Ελληνική Κυβέρνηση και το πεδίο ελεύθερο στον Ερντογάν να αλωνίζει, αλλά, κυρίως, αφήνει να παγιώνεται ένα διπλό καθεστώς, που εξαιρεί το Αιγαίο από την υπόλοιπη άσκηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων και μας ζημιώνει.», δήλωσε σχετικά.

Για την υπόθεση Κουφοντίνα, διατύπωσε την άποψη ότι το ζήτημα θα έπρεπε να έχει επιλυθεί προ πολλού από την Ελληνική Πολιτεία και υπογράμμισε ότι δεν κρίνεται ο απεργός πείνας: αυτός έχει κριθεί από τη Δικαιοσύνη και εκτίει ποινές. Κρίνεται η Πολιτεία, κρίνεται εάν έχουμε Κράτος Δικαίου. «Μιλάμε για έναν άνθρωπο που βρίσκεται στην εξουσία της Πολιτείας, η Πολιτεία θα πρέπει να αναλάβει την ευθύνη της. Δεν μπορεί η Πολιτεία να λέει, προς οποιονδήποτε απεργό πείνας «ψόφα». Αυτά τα κάνει ο Ερντογάν, ο Ερντογάν αφήνει τους απεργούς πείνας να πεθαίνουν. Η Ελληνική Κυβέρνηση, λοιπόν, πρέπει να αναλάβει την ευθύνη της.» Ως προς τις δηλώσεις Δρίτσα, η Ζωή Κωνσταντοπούλου, τις χαρακτήρισε «δηλώσεις τύπου καφενέ», προκλητικές, ανιστόρητες και αποπροσανατολιστικές, που τορπιλίζουν την πιθανότητα η κοινωνία με μία νηφαλιότητα και ψυχραιμία να δει το πραγματικό ζήτημα, που είναι αν έχουμε Κράτος Δικαίου. «Εδώ δεν παίζεται μία ιδεολογική μάχη, ούτε θα δεχθώ εγώ ποτέ ότι εκπροσωπούν οι δολοφονίες οποιαδήποτε ιδεολογία. Γίνονται δηλώσεις τύπου «καφενέ», οι οποίες υποβαθμίζουν τη σοβαρότητα και κάποιων εγκλημάτων και κάποιων πράξεων και αποπροσανατολίζουν σε σχέση με το ζητούμενο. Διότι εδώ, δεν είναι το ζητούμενο ούτε κάποιος να καταδικάσει τις πράξεις του Κουφοντίνα, ούτε κάποιος να τις υποστηρίξει και να τις υιοθετήσει. Για αυτά απεφάνθη η Δικαιοσύνη. Το πραγματικό ζήτημα εδώ, είναι αν έχουμε Κράτος Δικαίου και όχι να κάνει ο ένας ή ο άλλος την αναθεωρημένη ιστορική του αποτίμηση για πράγματα τα οποία έχουν καταγραφεί στην ιστορία, ανήκουν στο παρελθόν από το οποίο πρέπει να διδασκόμαστε», είπε καταλήγοντας.

Μπορείτε να ακούσετε τη συνέντευξη:


Ακολουθεί απομαγνητοφώνηση ολόκληρης της συνέντευξης:


ΝΙΚΟΣ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ: Όπως προαναγγείλαμε, θα κουβεντιάσουμε για την επικαιρότητα με την Επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας, την πρώην Πρόεδρο της Βουλής, την κυρία Ζωή Κωνσταντοπούλου. Πρόεδρε, καλή σας ημέρα.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Καλή σας μέρα, κύριε Χατζηνικολάου.

Ν.Χ.: Θα ξεκινήσω ζητώντας ένα πρώτο σχόλιό σας για την τελευταία εξέλιξη, που είναι η αυστηροποίηση των μέτρων για την κυκλοφορία των πολιτών, η αυστηροποίηση της καραντίνας. Θεωρείτε ότι μπορεί να είναι αποτελεσματικές οι διορθώσεις που έγιναν; Και, ακόμη, πώς κρίνετε, γενικά, τον τρόπο με τον οποίο μέχρι τώρα αντιμετωπίζει η Κυβέρνηση την Πανδημία;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Κύριε Χατζηνικολάου, νομίζω ότι είμαστε σε ένα σημείο χρονικό και σε μια φάση της εξέλιξης της Πανδημίας, που πρέπει να αντλήσουμε συμπεράσματα και να κάνουμε κάποιες αποτιμήσεις. Το πρώτο που έχω να πω είναι ότι υπάρχει αναγκαιότητα και, δυστυχώς, αυτή η αναγκαιότητα δεν καλύφθηκε από τις χθεσινές ανακοινώσεις, να αναληφθούν πρωτοβουλίες κυβερνητικές σε ένα επίπεδο σταθερότητας της αντιμετώπισης της Πανδημίας και αξιόπιστης απάντησης στην πολύ μεγάλη αύξηση των κρουσμάτων που παρατηρείται και στην ασφυκτική πια πληρότητα των κλινών ΜΕΘ. Θα περίμενα στη φάση αυτή να μην ακούμε, κύριε Χατζηνικολάου, μία επανάληψη των ανακοινώσεων στο μοτίβο που ξεκινήσαμε πριν από ένα χρόνο, αλλά, αντίθετα, θα περίμενα κάποια μέτρα τα οποία να έχουν μία σοβαρή διάρκεια και όχι μέτρα κάθε πέντε μέρες ή κάθε επτά μέρες και, επιπλέον, κάποια μέτρα μακρόπνοα και μακροπρόθεσμα, που θα θωρακίσουν την κοινωνία απέναντι σε αυτή τη δοκιμασία. Ποια είναι αυτά; Αυτά θα ήταν μία σοβαρή αναθεώρηση του Προϋπολογισμού για τη Δημόσια Υγεία και μια σοβαρή ενίσχυση του ΕΣΥ, ώστε να μπορεί να ανταποκριθεί σε αυτή τη συνθήκη. Δεν είναι δυνατόν, ένα χρόνο μετά, να παρακολουθούμε ισορροπιστικές κινήσεις, οριακής κίνησης της Κυβέρνησης ανάμεσα στην πληρότητα των ΜΕΘ και σε μία μικρή ανακούφιση του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Το Εθνικό Σύστημα Υγείας θα έπρεπε να βρίσκεται σε πολύ πολύ πιο ενισχυμένη θέση. Τώρα, θα σας πω και μία άλλη εκτίμησή μου. Αυτή είναι ότι, δυστυχώς, μολονότι είναι ξεκάθαρο πως η λήψη μέτρων είναι αναγκαία για να προστατευθεί η κοινωνία, παρατηρείται μία, όχι απλώς αμφιταλάντευση, μία διγλωσσία από πλευράς της Κυβερνητικής εξουσίας. Δεν βλέπουμε τα μέτρα να εφαρμόζονται με τον ίδιο τρόπο για όλους. Υπάρχει μία μεγάλη ανοχή και μη τήρηση των μέτρων εκεί όπου δεν θα έπρεπε, σε μεγάλες επιχειρήσεις, που βλέπουμε και να μην τηρούν τα μέτρα και να απολύουν εργαζομένους εν μέσω Πανδημίας και ούτω καθεξής και μία εξάντληση της αυστηρότητας στους απλούς πολίτες. Αυτό κάνει πολλούς πολίτες να αναρωτιούνται, αν είναι αναγκαία τα μέτρα. Υπονομεύει, δηλαδή, την αξιοπιστία των μέτρων αυτών στη συνείδηση των πολιτών. Θα έπρεπε να υπάρχει μια ενιαία στάση, για να πείθονται και οι πολίτες, κάτι που είναι εξίσου σημαντικό, να τηρήσουν αυτά τα μέτρα προκειμένου να βγούμε κάποια στιγμή στο ξέφωτο.

Ν.Χ.: Κυρία Πρόεδρε, θέλω να μας πείτε και δυο κουβέντες για την οικονομική πλευρά της Πανδημίας. Οι επιχειρήσεις διαμαρτύρονται ότι δεν θα αντέξουν και δεν θα καταφέρουν να επανεκκινήσουν, εάν δεν υπάρξει κάποια γενναία διαγραφή, έστω ενός σημαντικού μέρους, αν όχι ολόκληρων, των χρεών που δημιουργήθηκαν στην περίοδο της Πανδημίας. Και επίσης, διαμαρτύρονται ότι η τελευταία επιστρεπτέα προκαταβολή ήταν, να το πω έτσι, τσιγγούνικη: άφησε αρκετούς απ’έξω και όσοι μπήκαν μέσα πήραν λιγότερα χρήματα απ’ό,τι ανέμεναν.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Κύριε Χατζηνικολάου, είναι ξεκάθαρο ότι είναι απαραίτητο, πρώτον, να δοθεί ένα σαφές μήνυμα προς τις πληττόμενες επιχειρήσεις και τα πληττόμενα νοικοκυριά, ότι θα υπάρξει Σεισάχθεια. Ότι θα υπάρξει, δηλαδή, διαγραφή των χρεών που ανυπαίτια δημιουργήθηκαν στην περίοδο της Πανδημίας και τα οποία χρέη, εάν δεν διαγραφούν, θα καταβυθίσουν την κοινωνία. Είναι απαραίτητο, λοιπόν, τα χρέη αυτά να διαγραφούν και όχι απλώς να μετατοπίζονται χρονικά στο μέλλον. Είναι απαραίτητο να υπάρξει σοβαρή ενίσχυση και των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων και θα πρέπει και από πλευράς της Κυβέρνησης να απαιτηθούν οι καταβολές εκείνων των υπεσχημένων ποσών που έχουν συμφωνηθεί ως ενίσχυση για την Πανδημία, εννοώ τα ποσά από πλευράς Ευρωπαϊκής Ένωσης, και τα οποία ποσά, όπως γνωρίζετε, δεν έχουν καν καταβληθεί. Δεν μπορεί κάποιοι να σχεδιάζουν να βγάλουν τα σπασμένα της Πανδημίας στην πλάτη της κοινωνίας και, σίγουρα, δεν μπορεί να μην αντιλαμβάνονται ότι αυτό θα συμπαρασύρει συνολικά και την Οικονομία. Έχουν, λοιπόν, δίκιο εκείνοι οι άνθρωποι που αυτή τη στιγμή, αντιμετωπίζοντας αυτό το αδιέξοδο που έχει δημιουργηθεί, όχι απλώς ανησυχούν, αλλά αντιλαμβάνονται και διεκδικούν.

Ν.Χ.: Εθνικά θέματα. Και κυρίως, σχέσεις με την Τουρκία. Ο Ερντογάν, αφού χαρακτήρισε ψυχοπαθή τον Μακρόν, τώρα τα αλλάζει όλα, τα γυρίζει όλα και ανοίγει συζήτηση μαζί του, προσπαθώντας να βελτιώσει τις σχέσεις του με τη Γαλλία. Ο Τσαβούσογλου «φλερτάρει» με την Αίγυπτο για την από κοινού δημιουργία ΑΟΖ Αιγύπτου - Τουρκίας. Και την ίδια ώρα, μας προκαλούν με το Τσεσμέ, με ασκήσεις που ονομάζουν «Γαλάζια Πατρίδα» στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο και με δηλώσεις οι οποίες υπονομεύουν την προσπάθεια που γίνεται με τις διερευνητικές επαφές. Υπό αυτές τις συνθήκες, έχει νόημα, κατά τη γνώμη σας, η συνάντηση της Αθήνας, μετά από αυτή της Κωνσταντινούπολης, ή έχει ήδη υπονομευθεί;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Είναι πολύ εύστοχα αυτά που θέτετε, κύριε Χατζηνικολάου, θα σας απαντήσω. Καταρχάς πρέπει να βγάλουμε κάποια συμπεράσματα. Και το πρώτο συμπέρασμα είναι ότι η Τουρκία κινείται, παίρνει πρωτοβουλίες, προσεγγίζει λεγόμενους συμμάχους μας και η Ελλάδα, η Ελληνική Κυβέρνηση, αδυνατεί να την παρακολουθήσει. Και το άνοιγμα των συνομιλιών με τον Μακρόν και τη Γαλλία και οι συνομιλίες που γίνονται με την Αίγυπτο για την υφαλοκρηπίδα μαρτυρούν αυτό που θα έπρεπε να γνωρίζουμε, βεβαίως, ότι η δεν είναι στατική ούτε η εξωτερική πολιτική, ούτε η διαμόρφωση συμμαχιών, ούτε η διεθνής κονίστρα. Ότι πρέπει να είμαστε σε επιφυλακή και ενεργητικοί και ότι δεν πρέπει να θεωρούμε δεδομένες τις πρόσκαιρες ή πιο διαρκείς συμμαχίες που, ενδεχομένως, διαμορφώνονται, γιατί αυτές μπορεί να ανατραπούν. Η δεύτερη δική μου παρατήρηση είναι ότι είναι, σαφώς, διαθέσιμοι οι λεγόμενοι σύμμαχοί μας για συνομιλίες με την Τουρκία. Βλέπετε ότι ο κύριος Μακρόν κανένα πρόβλημα δεν είχε, να κάνει αυτές τις συζητήσεις, παρά τα όσα είχαν διαδραματιστεί και αυτό θα πρέπει να μας οδηγήσει σε ένα συμπέρασμα που, από πλευράς μου και από πλευράς της Πλεύσης Ελευθερίας, το υπογραμμίζουμε πάντοτε: ότι ο σταθερότερος δικός μας σύμμαχος δεν είναι ούτε η μία χώρα ούτε η άλλη, ούτε το ένα κράτος ούτε το άλλο, ούτε η μία Κυβέρνηση ούτε η άλλη. Ο σταθερότερός μας σύμμαχος είναι το Διεθνές Δίκαιο. Και εκεί πρέπει να επιμείνουμε. Σε σχέση με την Τουρκική δράση στο Αιγαίο και αυτή την επιχείρηση με το προκλητικό όνομα «Γαλάζια Πατρίδα», είναι σαφής η πρόθεση του Ερντογάν, από την μία πλευρά να είναι διαρκώς παρούσες οι Τουρκικές δυνάμεις στο Αιγαίο και από την άλλη, να προκαλεί το πατριωτικό αίσθημα των Ελλήνων. Μην ξεχνάμε και ότι επιλέγει ως χρόνο, ένα χρόνο καθόλου αδιάφορο ιστορικά. 7 Μαρτίου είναι η Επέτειος της ενσωμάτωσης της Δωδεκανήσου με την Ελλάδα. 7 Μαρτίου που κορυφώνονται οι ασκήσεις της λεγόμενης «Γαλάζιας Πατρίδας». Προκαλεί, λοιπόν, το πατριωτικό συναίσθημα των Ελλήνων. Από πλευράς της, η Ελληνική Κυβέρνηση κρατάει μια στάση εφεκτική, ενώ δεν θα ‘πρεπε. Η δική μας πρόταση είναι ότι θα πρέπει, σε συνέχεια των κινήσεων που έγιναν για επέκταση των 12 μιλίων στο Ιόνιο, θα πρέπει πολύ γρήγορα να γίνει η σχετική επέκταση και στο Αιγαίο. Διαφορετικά, αφήνει η Ελληνική Κυβέρνηση και το πεδίο ελεύθερο στον Ερντογάν να αλωνίζει, αλλά, κυρίως, αφήνει να παγιώνεται ένα διπλό καθεστώς, που εξαιρεί το Αιγαίο από την υπόλοιπη άσκηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων και μας ζημιώνει. Τελικά, κύριε Χατζηνικολάου, και για αυτό που ρωτήσατε ως προς τις συνομιλίες, αν έχει νόημα να συνεχίζονται, η άποψη η δική μου είναι ότι πάντοτε, χωρίς φυσικά να μπαίνουμε σε διάλογο και διαπραγμάτευση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, πάντοτε έχει αξία να διατηρείται ένας δίαυλος επικοινωνίας, έστω με αυτές τις διερευνητικές συνομιλίες, διότι αυτό μας δίνει μια καλύτερη πρόσβαση και εικόνα του ποια είναι η στρατηγική της Τουρκίας και μας δίνει, ενδεχομένως, αν αξιοποιηθεί, ένα εργαλείο κάποια στιγμή, να διεκδικήσουμε και την αποκατάσταση αυτών τα οποία είναι προσβαλλόμενα και αμφισβητούμενα σε σχέση με τα κυριαρχικά μας δικαιώματα.

Ν.Χ.: Μάλιστα. Και ένα πολύ σύντομο, σας παρακαλώ, σχόλιο για την υπόθεση Κουφοντίνα που βλέπουμε να εξελίσσεται τις τελευταίες μέρες.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Κύριε Χατζηνικολάου, εγώ είμαι πάρα πολύ ανήσυχη σε σχέση με αυτή την υπόθεση, που πιστεύω ότι θα ‘πρεπε προ πολλού να έχει επιλυθεί από την Ελληνική Πολιτεία. Σε μία υπόθεση απεργίας πείνας, τόσων ημερών μάλιστα, και απεργίας δίψας, που φτάνει σε οριακό σημείο, πρέπει να είναι ξεκάθαρο στις συνειδήσεις όλων μας ότι δεν κρίνεται ο απεργός πείνας, αυτός έχει κριθεί από τη Δικαιοσύνη, από τα Δικαστήρια, έχει καταδικαστεί και εκτίει ποινές. Αυτή τη στιγμή κρίνεται η Πολιτεία. Κρίνεται εάν έχουμε Κράτος Δικαίου. Μιλάμε για έναν άνθρωπο που βρίσκεται στην εξουσία της Πολιτείας, η Πολιτεία θα πρέπει να αναλάβει την ευθύνη της. Δεν μπορεί η Πολιτεία να λέει, προς οποιονδήποτε απεργό πείνας «ψόφα». Αυτά τα κάνει ο Ερντογάν, ο Ερντογάν αφήνει τους απεργούς πείνας να πεθαίνουν. Η Ελληνική Κυβέρνηση, λοιπόν, πρέπει να αναλάβει την ευθύνη της. Δεν έχει νόημα κανενός είδους ρεβανσισμός και κανενός είδους βεντέτα με έναν απεργό πείνας γιατί, τελικά, θα πρέπει να πούμε ξεκάθαρα ότι και το σωφρονιστικό μας σύστημα είναι σε μία συνθήκη για την οποία καθόλου δεν θα πρέπει να είμαστε περήφανοι. Από την άλλη πλευρά, κύριε Χατζηνικολάου, επειδή έχουν υπάρξει και κάποιες δηλώσεις προκλητικές, ανιστόρητες και αποπροσανατολιστικές.

Ν.Χ.: Μιλάτε για τη δήλωση Δρίτσα;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Βεβαίως, μιλάω και για τη δήλωση του κυρίου Δρίτσα. Εδώ πέρα δεν παίζεται μία ιδεολογική μάχη, ούτε θα δεχθώ εγώ ποτέ ότι εκπροσωπούν οι δολοφονίες οποιαδήποτε ιδεολογία. Το να γίνονται δηλώσεις τύπου «καφενέ», οι οποίες από την άλλη πλευρά υποβαθμίζουν τη σοβαρότητα και κάποιων εγκλημάτων και κάποιων πράξεων και αποπροσανατολίζουν σε σχέση με το ζητούμενο. Διότι εδώ, δεν είναι το ζητούμενο ούτε κάποιος να καταδικάσει τις πράξεις του Κουφοντίνα, ούτε κάποιος να τις υποστηρίξει και να τις υιοθετήσει. Για αυτά απεφάνθη η Δικαιοσύνη. Το να γίνονται, λοιπόν, τέτοιες δηλώσεις, πραγματικά, τορπιλίζει την πιθανότητα και η κοινωνία με μία νηφαλιότητα και ψυχραιμία να δει το πραγματικό ζήτημα. Το πραγματικό ζήτημα εδώ, είναι αν έχουμε Κράτος Δικαίου, κύριε Χατζηνικολάου, και όχι να κάνει ο ένας ή ο άλλος την αναθεωρημένη ιστορική του αποτίμηση για πράγματα τα οποία έχουν καταγραφεί στην ιστορία, ανήκουν στο παρελθόν από το οποίο πρέπει να διδασκόμαστε.

Ν.Χ.: Μάλιστα. Ευχαριστώ θερμά την Επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας, την Πρόεδρο, την κυρία Ζωή Κωνσταντοπούλου. Καλημέρα, Πρόεδρε.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Καλή σας μέρα, κύριε Χατζηνικολάου.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Συγκλονιστικές αποκαλύψεις έκανε ο Δημήτρης Καζάκης, πρόεδρος του ΕΠΑΜ, στον Μάκη Βραχιολίδη και την εκπομπή του ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ στο grdiscovery.com/radio
Κάντε κλικ εδώ και ακούστε από το 1.08.30'' ως το τέλος τα όσα λέει ο επικεφαλής του ΕΠΑΜ για τις προδοτικές διερευνητικές επαφές της κατοχικής ελληνικής κυβέρνησης με την Τουρκία. Ό,τι συζητείται είναι κατόπιν συμφωνίας που έχει γίνει ανάμεσα στη Γερμανία και την Τουρκία και η κυβέρνηση Μητσοτάκη τα έχει αποδεχτεί. Πρόκειται για εσχάτη προδοσία η οποία έχει συντελεστεί στο παρασκήνιο από την κυβέρνηση που έχει αποδεχτεί την παραχώρηση ελληνικών εδαφών στην Τουρκία.

Τα βασικότερα σημεία της συνέντευξης του κ. Καζάκη:

Αυτό που απετράπη στα νησιά με την εξέγερση των κατοίκων, έγινε στη διάρκεια των lockdown. Προχώρησαν τα κλειστά κέντρα κράτησης κατ' απαίτηση της ΕΕ και της Τουρκίας προκειμένου να προχωρήσει το μορατόριουμ κυριαρχίας της Ελλάδας στην παραμεθόρια ζώνη.

--Μπορείτε να μας το εξηγήσετε καλύτερα;

Δ.Καζάκης: Όπως ξέρετε πολύ καλά, από το 2016 τα μεγάλα νησιά πλησίον της τουρκικής ακτής έχουν τεθεί υπό μορατόριουμ εθνικής κυριαρχίας, δηλαδή δεν ασκεί κυριαρχία η Ελλάδα, κατόπιν συμφωνίας της ΕΕ με την Τουρκία. Έτσι είχαμε το μεγάλο πρόβλημα των ροών στα νησιά με τη διαχείριση που γνωρίσαμε επί Τσίπρα και επί Μητσοτάκη. Η τελευταία συμφωνία της ΕΕ με την Τουρκία, περίπου μία εβδομάδα πριν ξεκινήσουν οι διερευνητικές επαφές στην Τουρκία, προέβλεπε την εκ νέου χρηματοδότησή της Τουρκίας για τη διαχείριση των μεταναστευτικών ροών, την απελευθέρωση της Τουρκίας από τυχόν κυρώσεις τον Μάρτιο που θα συγκληθεί το συμβούλιο υπουργών της ΕΕ, καθώς και το ζήτημα της αποστρατικοποίησης τόσο του Έβρου όσο και των νησιών. Το ζήτημα της αποστρατικοποίησης το έθεσε η Τουρκία και το αποδέχτηκε η ΕΕ στο όνομά μας. Κι εμείς ξεκινήσαμε κάτω από αυτούς τους όρους τις διερευνητικές επαφές. Επειδή όλα αυτά έχουν συμφωνηθεί στο παρασκήνιο, τι κάνουνε Προχωρούν βήμα-βήμα να υλοποιήσουν αυτό που έχουν συμφωνήσει στο παρασκήνιο.

--Όπως μας μας λέτε, ερήμην του λαού πάμε σε μια συγκυριαρχία, σε μια συνδιοίκηση του Αιγαίου με την Τουρκία και εξ΄αυτού του λόγου γεμίζει η χώρα μας με λαθρομετανάστες και ειδικά οι ευαίσθητες περιοχές των νησιών μας και του Έβρου.

Δ.Καζάκης: όλοι αυτοί είναι όμηροι ενός γεωπολιτικού παιχνιδιού που γίνεται σε βάρος της Ελλάδας: στο να πειστεί ο λαός μας και ιδιαίτερα οι κάτοικοι των νησιών ότι δεν έχουν καμία δυνατότητα να ασκήσουν κυριαρχία στα νησιά. Και αυτό γίνεται με ένα κλιμακούμενο αποχαρακτηρισμό της κυριαρχίας μας στα νησιά. Το τελευταίο βήμα θα είναι η αποστρατικοποίηση και να μου το θυμάστε. Αυτό που θα μείνει θα είναι κλιμάκια τα οποία θα είναι υπό τον έλεγχο της ΕΕ και του ΝΑΤΟ και θα είναι σε συνεργασία με την Τουρκία. Να μην ξεχνάμε ότι το 2016, στην αρχική συμφωνία Γερμανίας-Τουρκίας προβλεπόταν η εγκατάσταση τούρκων παρατηρητών στα νησιά για τη διευκόλυνση της διαχείρισης των λεγόμενων ροών. Αυτό τότε δεν έγινε παρά το γεγονός ότι ήρθανε κλιμάκια, γιατί αναστατώθηκαν οι κάτοικοι. Αυτό πήγε πίσω τότε. Τώρα έρχεται σιγά-σιγά με την αποκλιμάκωση. Μην ξεχνάμε δε, ότι ειδικά στην Αλεξανδρούπολη αποσύρονται δυνάμεις, πρόσφατα αποσύρθηκε μια ολόκληρη ταξιαρχία από τον υπουργό Άμυνας κ. Παναγιωτόπουλο, προκειμένου να εγκατασταθούν αμερικανικές δυνάμεις στην περιοχή. Οι οποίες δεν το κάνουν για την προστασία των δικών μας  
συνόρων-το κάνουν γιατί δημιουργούν εφαλτήρια-προγεφυρώματα για πιθανές στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον της Ρωσίας είτε στον Καύκασο είτε στην Ουκρανία. Οι επίσημοι λοιπόν διαχειριστές της κατοχικής εξουσίας στη χώρα έχουν αποδεχτεί την παραχώρηση των εδαφών της χώρας στο Αιγαίο και στη Θράκη!

--Όπως το περιγράφετε, αυτό συνιστά εσχάτη προδοσία. Και προσπαθούν να τη σερβίρουν στον ελληνικό λαό με τρόπο που να μην τη καταλάβει; Ή να την αποδεχτεί;

Δ.Καζάκης: Αυτή τη στιγμή ο ελληνικός λαός παλεύει για την επιβίωσή του υπό αστυνομικό κράτος που δεν γνώρισε ούτε επί χούντας. Αυτά τα μέτρα που παίρνονται ούτε επί χούντας τα είχαμε γνωρίσει.

Συνεχίστε την ακρόαση, ο Καζάκης λέει φοβερά πράγματα...





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μια εμπεριστατωμένη μελέτη παρουσίασε ο καθηγητής Παθολογίας, 
 έρευνας και πολιτικής υγείας του Stanford University Γιάννης Ιωαννίδης στην εκπομπή ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ του ΚΡΗΤΗ TV, σύμφωνα με την οποία διαπιστώνεται πως το μοντέλο του lockdown που εφαρμόζεται στην Ελλάδα είναι από τα πλέον αναποτελεσματικά. 

Κρούει τον κώδωνα του κινδύνου σχετικά με τον εφησυχασμό που τείνει να επικρατήσει λόγω του εμβολιασμού και τονίζει πως δεν μπορεί να είναι πανάκεια.
Εμμέσως καταθέτει την άποψη (όπως και άλλοι λαμπροί επιστήμονες) πως δεν θα ξεμπερδέψουμε σε λιγότερα από τρία χρόνια με την αποδρομή ή έλεγχο του κορονοϊού.

Ο μύθος των μεταλλάξεων

Επιπλήττει την τρομολαγνεία που ασκούν τα ΜΜΕ επισείοντας τους "τρομακτικούς" κινδύνους των μεταλλάξεων του ιού και καλεί να μην συνεχίσουν αυτή την προσέγγιση δεδομένου ότι οι μεταλλάξεις είναι κάτι δεδομένο χωρίς να προκαλούν ιδιαίτερα μεγαλύτερα προβλήματα συγκρίνοντας με τις ετήσιες χιλιάδες μεταλλάξεις που υφίστανται και όλοι οι ιοί, όπως πχ και αυτός της γρίπης.
Μόνο στην Ελλάδα υπάρχουν 13 μεταλλάξεις του κορονοιού και διεθνώς χιλιάδες, ναι χιλιάδες και μάλιστα δεκάδες χιλιάδες είναι οι μεταλλάξεις του Sars Cov 2.


Δυστυχώς η δημοσιογραφία του τρόμου εστιάζει στις μεταλλάξεις αγνοώντας ότι όλοι οι ιοί μεταλλάσσονται. Πάντως με στατιστικούς όρους δεν υπάρχουν στοιχεία που να δείχνουν εάν η βρετανική μετάλλαξη είναι πιο θανατηφόρα, σίγουρα μεταδίδεται πιο γρήγορα αλλά δεν υπάρχουν ακόμη αξιόπιστα στοιχεία.

Το νοτιοαφρικανικό στέλεχος του κορωνοιού ίσως να είναι πιο επικίνδυνο, υπό την έννοια ότι έχει μεγαλύτερη ανθεκτικότητα στον εμβολιασμό.

Ωστόσο πρέπει να καταστεί σαφές, επιστημονικά οι μεταλλάξεις αυτών των τύπων κορωνοιού είναι απόλυτα φυσιολογικές και 100% προβλέψιμες.
Όμως πρέπει να αναφερθεί ότι όσο περισσότερες είναι οι μεταλλάξεις, τόσο αυξάνεται το σημείο ισορροπίας για να επιτευχθεί η ανοσία της αγέλης.


Εκτιμά πως με βάση την εξέλιξη της νόσου είναι πιθανό οι νεκροί στην Ελλάδα να φθάσουν τους 10.000, ωστόσο με σχεδόν 6.000 νεκρούς το ποσοστό θνητότητας κινείται στο 0,1%.


Χωρίς επιδημιολογική επιτήρηση στην Ελλάδα

Το εντυπωσιακό είναι ότι το κόστος μιας επιδημιολογικής μελέτης αναλογεί σε 0,001% του κόστους ενός lockdown. Παρ΄ όλα αυτά μέχρι τώρα δεν έχει υπάρξει τέτοια επιστημονική έρευνα για να μην οδεύουμε στα τυφλά.


Στην Ελλάδα δεν υπάρχει εθνική πολιτική επιπολασμού, είναι εντυπωσιακό ότι το 2020 πραγματοποιήθηκαν 65 δημοσκοπήσεις για το ποιο κόμμα προηγείται αλλά καμία έρευνα με επιδημιολογικό αντικείμενο και στόχευση.


Το lockdown στην Ελλάδα από τα πλέον αναποτελεσματικά διεθνώς



Το lockdown που εφαρμόζεται στην Ελλάδα, τους τελευταίους 3 μήνες είναι από τα πλέον αναποτελεσματικά διεθνώς.
Τα lockdowns σε όλες τις μελέτες   αποδεικνύονται αναποτελεσματικά, οι επιλογές είναι πολυμορφικές επιλογές με βάση τις ευπαθείς ομάδες.

Συν τοις άλλοις με τα lockdowns αυξάνεις τους θανάτους από άλλες ασθένειες π.χ. εμφράγματα επειδή οι πολίτες δεν θα πάνε στο νοσοκομείο, θα αυξηθεί η βία παιδική και ενδοοικογενειακή κ.α.
Τα lockdowns δεν δουλεύουν και η απόδειξη είναι ότι υπήρξε lockdown 1, ακολούθησε το lockdown 2, έρχεται ή βρίσκεται σε εξέλιξη το lockdown 3.

===================

Όλη την πολύ ενδιαφέρουσα παρουσίαση του καθηγητή κ. Γιάννη Ιωαννίδη, καθώς και παρεμβάσεις άλλων επιστημόνων στην εκπομπή ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ μπορείτε να παρακολουθήσετε στο βίντεο που ακολουθεί:



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Η σπουδαία Ελληνίδα ηθοποιός Χρυσούλα Διαβάτη μιλά αποκλειστικά στο FTHIS.GR για το θέμα που έχει συγκλονίσει τον καλλιτεχνικό χώρο της τελευταίες ώρες και αφορά την σωματική και λεκτική κακοποίηση που κατηγορεί ότι υπέστη η Ζέτα Δούκα από τον Γιώργο Κιμούλη.

«Δεν την ξέρω την κυρία αυτή, τον Κιμούλη τον ξέρω», ήταν η πρώτη ατάκα της ηθοποιού όταν τη ρωτήσαμε την άποψή της για την καταγγελία της Ζέτας Δούκα προς το πρόσωπο του Γιώργου Κιμούλη για λεκτική και σωματική κακοποίηση, ενώ αμέσως μετά αναρωτήθηκε: «Γιατί δεν το είπε τότε και δεν το κατήγγειλε στην Αστυνομία; Μου κάνει εντύπωση, γιατί δεν το κατήγγειλε τότε αφού την κλώτσησε;».

Πώς σχολιάζετε το περιστατικό που περιέγραψε η Ζέτα Δούκα;

Άμα δεν είμαι μπροστά τι να πω; Μου κάνει εντύπωση. Όταν συμβαίνει κάτι το λες εκείνη την ώρα ή τον πλακώνεις στο ξύλο. Εγώ έτσι έχω μάθει στη ζωή μου.

Με τον Γιώργο Κιμούλη έχετε συνεργαστεί στο θέατρο;

Είχαμε συνεργαστεί πολύ λίγο, μόνο σε μία επιθεώρηση. Πιο πολύ τον ξέρω σαν παιδί. Εγώ ήμουν μεγαλύτερη.

Πώς ήταν η συνεργασία σας; Έδειχνε σεβασμό στο πρόσωπό σας;

Πιστεύω ότι εσύ ο ίδιος κάνεις τους άλλους να σε σέβονται ή να μη σε σέβονται. Εγώ απολάμβανα το προνόμιο του σεβασμού από τότε που ήμουν κοριτσάκι.

Έχετε δει ή βιώσει περιστατικά βίας;

Δεν είχα μόνο καλές συνεργασίες, μπορεί να ήταν και κακές στον μισό αιώνα που είμαι στο θέατρο, αλλά εγώ δεν είχα προβλήματα. Περιστατικά βίας απέναντί μου δεν υπήρξαν ποτέ. Μία φορά που κάποιος συνάδερφος δε μου φέρθηκε καλά στη σκηνή, τον βούτηξα όταν βγήκαμε έξω… Και τώρα ασχολούμαστε με τα διάφορα, να μην πω τι… Δεν είναι αυτό που λένε και το αυτό χτενίζεται; Και εσείς που ασχολείστε… Εγώ τους δημοσιογράφους δεν τους γουστάρω, βρήκαν τώρα “κρέας” και κόβουν σάρκες. Αυτές είναι προσωπικές διαφορές. Δεν μπορώ να ξέρω τι έκανε στον συνάδερφο η κυρία. Είναι και θέμα ο καθένας πώς θέλει να προβάλλει τον εαυτό του. Τότε γινόμασταν ηθοποιοί γιατί λατρεύαμε αυτή τη δουλειά και θέλαμε να γίνουμε σπουδαίοι. Δεν μας ενδιέφεραν τα εξώφυλλα, δεν υπήρχαν κιόλας τότε. Αυτά ήταν για τους σταρ του κινηματογράφου και όχι για μας του θεάτρου. Τώρα είναι μια άλλη μόδα, επειδή στον χώρο μας έχει καταργηθεί και η άδεια, ο καθένας μπαίνει και τα μανεκέν και ό,τι θέλεις μπαίνει και τα από τηλεπαιχνίδια. Δεν είναι κατοχυρωμένο το επάγγελμα. Αυτοί οι άνθρωποι μπήκαν στον χώρο για την προβολή τους.

Η Ζέτα Δούκα είναι όμως ηθοποιός. Επαγγελματίας ηθοποιός.

Δεν την ξέρω την κυρία. Δεν την ξέρω, πειράζει; Μπράβο της και λυπάμαι… Ίσως την ξέρω αλλά δεν έχω συνεργαστεί και δεν μπορώ να ξέρω τι διαφορές είχε με τον Κιμούλη. Δεν μπορώ να ξέρω, τα ξέρουν εκείνοι οι δύο. Αυτά τα λύνεις εκείνη τη στιγμή τα θέματα. Δεν μπορεί να σε κλωτσήσει ο άλλος έτσι και εσύ να το φας… Αυτό πάλι γιατί; Τον φοβόταν; Ήταν μικροσκοπική και ήταν ψηλός αυτός; Δεν ξέρω σε τι κατάσταση βρισκόταν ο καθένας εκείνη τη στιγμή, ούτε εσείς ξέρετε και δεν μπορείτε να υποστηρίζετε καμία άποψη.

Εμείς είμαστε δημοσιογράφοι και καταγράφουμε όλες τις πλευρές.

Έτσι όπως γίνεται όμως είναι μία υποστήριξη στα αθώα θύματα μίας κακομεταχείρισης και αυτά πρέπει να τα ξέρεις καλά γιατί είναι σοβαρά θέματα.

Εσείς θα θέλατε να επικοινωνήσετε με τον κύριο Κιμούλη να του εκφράσετε τη στήριξή σας;

Γιατί να το κάνω; Δεν είμαστε και κολλητάρια. Τι να του πω εγώ; Δεν έχει ανάγκη ο άνθρωπος από συμπαράσταση, μπορεί και μόνος του, είναι ικανός να υποστηρίξει και να προστατεύσει τον εαυτό του. Είναι αρκετά δυναμικός και έξυπνος.

Είπε ότι θα κινηθεί νομικά ο κύριος Κιμούλης.

Ορίστε. Ο Γιώργος Κιμούλης είναι καλός ηθοποιός. Σαν άνθρωπο δεν τον ζω, τον ξέρω όμως χρόνια γιατί τον είχε μαθητή ο Νικήτας (σ.σ. Τσακίρογλου). Τον ξέρω από μικρό, τώρα που μεγάλωσε δεν έχω επαφή. Είναι σοβαρός άνθρωπος.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Σε μια συνέντευξη με κεντρικό άξονα το ζήτημα του Χρέους και την οικονομική κατάσταση της χώρας, η Ζωή Κωνσταντοπούλου υπογραμμίζει ότι το νέο βιβλίο του Μπαράκ Ομπάμα επιβεβαιώνει τα πορίσματα και τις εργασίες της Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους, που η ίδια είχε συστήσει ως Πρόεδρος της Βουλής το 2015.

«Στο βιβλίο του ο κύριος Ομπάμα λέει, με πάρα πολύ απλά λόγια, εκείνο το οποίο η Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους είχε υπογραμμίσει, ήδη από το 2015, και το είχε στοιχειοθετήσει, ότι, δηλαδή, το λεγόμενο Ελληνικό Χρέος, εκτός του ότι είναι συνδεδεμένο με υποθέσεις διαφθοράς και με μη σύννομες συμβάσεις, είναι και απολύτως συνδεδεμένο, είναι ο καθρέφτης της αγοράς Ελληνικών Ομολόγων από τις Γαλλογερμανικές τράπεζες και η διαδικασία της λεγόμενης διάσωσης της Ελλάδας, δηλαδή, της επιβολής του πρώτου Μνημονίου ήδη από το 2010, δεν ήταν τίποτε άλλο από την διάσωση των Γαλλικών και των Γερμανικών τραπεζών. Όταν το έλεγε, βέβαια, η Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους το 2015 και όταν το υπογράμμιζα ως Πρόεδρος της Βουλής, κάποιοι αντιδρούσαν, κάποιοι έλεγαν ότι αυτά είναι γραφικότητες, κάποιοι προσπαθούσαν να γελοιοποιήσουν την Επιτροπή αυτή, που ήταν η πρώτη και μόνη Επιτροπή λογιστικού ελέγχου χρέους Κράτους-Μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σήμερα, αυτό το συμπέρασμα το προσυπογράφει και το υπογραμμίζει ένας άνθρωπος ο οποίος διετέλεσε αρχηγός ενός από τα ισχυρότερα, ίσως του ισχυρότερου, όπως επικρατεί, κράτους στην Υφήλιο.»

Με έμφαση επισημαίνει ότι «οι Κυβερνήσεις της χώρας μας αυτό το θέμα όχι απλώς δεν το σήκωσαν, αλλά το θάβουν συστηματικά μη τυχόν και θιγούν εκείνοι οι οποίοι θα έπρεπε κανονικά να αποζημιώνουν την Ελλάδα και όχι να κουνούν το δάχτυλο»

Επιμένει ότι τα Πορίσματα αυτά πρέπει να αξιοποιηθούν και να ενεργοποιηθούν για την απαλλαγή της χώρας από το παράνομο Χρέος, στο άμεσο μέλλον-«όχι στο απώτατο μέλλον, μην φτάσουμε, όπως με τις Γερμανικές οφειλές, που ακόμη περιμένουμε μία Κυβέρνηση να τις διεκδικήσει»

Μπορείτε να παρακολουθήσετε ολόκληρη τη συνέντευξη:


https://www.plefsieleftherias.gr/

Ακολουθεί η απομαγνητοφώνηση της συνέντευξης της Ζωής Κωνσταντοπούλου στον τηλεοπτικό σταθμό ΒΕΡΓΙΝΑ

Σ.Κ.: Κυρία Κωνσταντοπούλου, το 2009 μας βάλανε στα Μνημόνια με 125% χρέος επί του ΑΕΠ. Σήμερα, που είμαστε στο 207% βγαίνει ο Έλληνας Τραπεζίτης, ο Διοικητής της Τράπεζας, ο κύριος Στουρνάρας, και λέει, μην αγχώνεστε είναι βιώσιμο το χρέος, προφανώς μετά από συνεννόηση με τον κύριο Σόιμπλε, για να μη γίνει κάποιο νέο κούρεμα. Πάμε καλά, τουλάχιστον μέχρι το 2030. Και θέλω παρακαλώ τη δική σας άποψη.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Η θέση μου είναι σταθερή, δεν έχει αλλάξει. Το χρέος δεν είναι μία πραγματική μονάδα μέτρησης κάποιων οφειλόμενων της χώρας μας, είναι ένα εργαλείο το οποίο δημιουργήθηκε, κατασκευάστηκε, προκειμένου να υποδουλωθεί και η Ελλάδα και οι άλλες χώρες οι οποίες υποβλήθηκαν στο καθεστώς των Μνημονίων. Σήμερα, και τις τελευταίες μέρες, έχει κάνει το γύρο του κόσμου η είδηση του νέου βιβλίου του απελθόντος Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, του κυρίου Μπαράκ Ομπάμα. Και στο βιβλίο του αυτό ο κύριος Ομπάμα λέει, με πάρα πολύ απλά λόγια, εκείνο το οποίο η Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους είχε υπογραμμίσει, ήδη από το 2015, και το είχε στοιχειοθετήσει, ότι, δηλαδή, το λεγόμενο Ελληνικό Χρέος, εκτός του ότι είναι συνδεδεμένο με υποθέσεις διαφθοράς και με μη σύννομες συμβάσεις, είναι και απολύτως συνδεδεμένο, είναι ο καθρέφτης της αγοράς Ελληνικών Ομολόγων από τις Γαλλογερμανικές τράπεζες και η διαδικασία της λεγόμενης διάσωσης της Ελλάδας, δηλαδή, της επιβολής του πρώτου Μνημονίου ήδη από το 2010, δεν ήταν τίποτε άλλο από την διάσωση των Γαλλικών και των Γερμανικών τραπεζών. Όταν το έλεγε, βέβαια, η Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους το 2015 και όταν το υπογράμμιζα ως Πρόεδρος της Βουλής, κάποιοι αντιδρούσαν, κάποιοι έλεγαν ότι αυτά είναι γραφικότητες, κάποιοι προσπαθούσαν να γελοιοποιήσουν την Επιτροπή αυτή, που ήταν η πρώτη και μόνη Επιτροπή λογιστικού ελέγχου χρέους Κράτους-Μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σήμερα, αυτό το συμπέρασμα το προσυπογράφει και το υπογραμμίζει ένας άνθρωπος ο οποίος διετέλεσε αρχηγός ενός από τα ισχυρότερα, ίσως του ισχυρότερου, όπως επικρατεί, κράτους στην Υφήλιο. Και νομίζω ότι η αιδήμων σιωπή την οποία τηρούν οι Ελληνικές Κυβερνήσεις απέναντι σε αυτό το γεγονός είναι ένα πάρα πολύ σοβαρό φαινόμενο. Αυτό που λέει ο Ομπάμα είναι ότι, συνειδητοποίησα, λέει, ότι οι Κυβερνήσεις της Γαλλίας και της Γερμανίας υποβάθμιζαν και δεν μιλούσαν καθόλου για το γεγονός των συμφερόντων που είχαν οι χώρες τους στη διάσωση της Ελλάδας και οδηγήθηκα, λέει, στο συμπέρασμα ότι το υποβάθμιζαν και το παρασιωπούσαν γιατί δεν ήθελαν οι πολίτες των κρατών τους να αρχίσουν να διερωτώνται για τη δική τους διαχείριση, αντιλαμβανόμενοι ότι η διάσωση της Ελλάδας ήταν και διάσωση των τραπεζών των κρατών τους.

Εδώ, λοιπόν, μιλάμε για την θυματοποίηση μιας χώρας, της πατρίδας μας, από ένα σύστημα οικονομικών, τραπεζικών και κρατικών συμφερόντων και, από την άλλη πλευρά, εκείνο το οποίο βιώνουμε, και εγώ το βιώνω με πολύ μεγάλη λύπη και θλίψη, είναι ότι οι Κυβερνήσεις της χώρας μας αυτό το θέμα όχι απλώς δεν το σήκωσαν, αλλά το θάβουν συστηματικά μη τυχόν και θιγούν εκείνοι οι οποίοι θα έπρεπε κανονικά να αποζημιώνουν την Ελλάδα και όχι να κουνούν το δάχτυλο.

Γ.Β.: Έχετε απόλυτο δίκιο, κυρία Κωνσταντοπούλου. Θέλω να επισημάνω, πρώτον: ότι σε αυτή την σιωπή την αντισυνταγματική, αντιλαϊκή και αντιδημοκρατική σιωπή των Πολιτικών Κομμάτων, έχουνε συνεργάτες τους εκδότες της Ελλάδος και θέλω να επισημάνω ότι αυτή την Επιτροπή την οποίαν είχατε φτιάξει τότε εσείς για τη διαχείριση και τη διερεύνηση του χρέους, την διέλυσε ο κύριος Βούτσης κατ’ εντολήν του κυρίου Τσίπρα.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Πολύ σωστά το θυμάστε και ήταν, μάλιστα, τέτοιες μέρες. Ήτανε Νοέμβριο του 2015 που εξέδωσε φιρμάνι ο κύριος Βούτσης κατ’ εντολήν , βεβαίως, του κυρίου Τσίπρα, για παύση του έργου της Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους. Τότε, βέβαια, κορόιδευαν τον κόσμο, παραμύθιαζαν τους πολίτες ότι θα κάνουν κάποια φοβερή διαπραγμάτευση για το χρέος, ότι θα γίνει στο τέλος του ‘15, ότι θα γίνει στις αρχές του ‘16, ότι θα γίνει το ‘16, ότι θα γίνει το ‘17, μέχρι που δεν έγινε ποτέ.

Γ.Β.: Αυτό το κείμενο, κυρία Κωνσταντοπούλου, λύστε μου μία απορία. Αυτό το κείμενο που έφτιαξε η Επιτροπή σας μπορεί να χρησιμοποιηθεί κάποια στιγμή για ποινικές ευθύνες αυτών που πρωταγωνίστησαν στη διάλυση της Ελλάδος προκειμένου να σωθούν οι Γαλλικές και οι Γερμανικές τράπεζες;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Η άποψή μου είναι ότι και μπορεί και πρέπει να χρησιμοποιηθεί, και για την αναζήτηση, όχι μόνο ποινικών και αστικών ευθυνών, γιατί είναι μεγάλη η ζημιά της χώρας και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το Κράτος έχει και αξιώσεις έναντι αυτών που το ζημιώνουν. Αν ο διαχειριστής μιας περιουσίας ή μιας πολυκατοικίας ζημιώσει την περιουσία ή την πολυκατοικία, οι ενδιαφερόμενοι ιδιοκτήτες και οι έχοντες έννομα συμφέροντα θα στραφούν εναντίον του. Αντίστοιχα, όταν ζημιώνεις μια χώρα, δεν μπορεί ποτέ αυτό να μένει ούτε ατιμώρητο, αλλά, ούτε αναπολόγητο σε επίπεδο αστικής ευθύνης. Όμως, θα μου επιτρέψετε να σας πω και κάτι παραπάνω. Εγώ έχω την φιλοδοξία, την ελπίδα και, αν θέλετε, και την επιμονή, ότι κάποτε αυτό το πόρισμα θα χρησιμοποιηθεί. Αυτά τα δύο πορίσματα της Επιτροπής Αλήθειας Δημόσιου Χρέους, που αποτελούν επίσημα πορίσματα που ανήκουν στο Ελληνικό κράτος. Είναι πορίσματα Επιτροπής της Βουλής, θεσμοθετημένης, τα οποία ανήκουν στον Ελληνικό λαό και ως τέτοια συντάχθηκαν. Έχω, λοιπόν, και τη φιλοδοξία και την ελπίδα και την επιμονή ότι από κάποια Κυβέρνηση στο μέλλον, αλλά όχι στο απώτατο μέλλον, μην φτάσουμε, όπως με τις Γερμανικές οφειλές, που ακόμη περιμένουμε μία Κυβέρνηση να τις διεκδικήσει, στο μέλλον, λοιπόν, αυτά τα πορίσματα πρέπει και να ενεργοποιηθούν και να χρησιμεύσουν ως εργαλεία αποκήρυξης αυτού του παράνομου χρέους. Δεν είναι λογικό να φορτώνεται η Ελληνική κοινωνία, ο Ελληνικός λαός και οι νέες και οι επόμενες γενιές με ένα Χρέος το οποίο δεν οφείλεται, δεν είναι καθόλου λογικό να εφαρμόζονται πολιτικές τύπου «πόσα ακόμα θέλετε να σας πληρώσουμε;» ή η τακτική του κυρίου Μητσοτάκη να προπληρώνει κιόλας για να είναι ακόμη πιο καλός, δήθεν, οφειλέτης. Δεν είναι ποτέ δυνατόν να επιβαρύνεται το Ελληνικό κράτος και οι Έλληνες πολίτες με την αποπληρωμή ενός χρέους το οποίο επ’ ουδενί οφείλεται και, αντίθετα, θα έπρεπε τα χρήματα αυτά, που ακόμη καταβάλλονται στους λεγόμενους Δανειστές, να διατίθενται για κοινωνικούς σκοπούς, δημόσιους σκοπούς. Νομίζω ότι η Πανδημία έχει καταδείξει ότι υπάρχουν τεράστιες ανάγκες και στο Εθνικό Σύστημα Υγείας…

Σ.Κ.: Πώς κρίνετε την διαχείριση της Πανδημίας από τη σημερινή Κυβέρνηση κι αν πιστεύετε…

Γ.Β.: Και την Αντιπολίτευση.

Σ.Κ.: Και θέλω να μου πείτε εάν συμφωνείτε με την απόφαση, με την πρόταση μάλλον του Κινέζου Προέδρου ο οποίος πρότεινε όλοι πλέον να έχουμε ένα barcode, ένα σφράγισμα επάνω μας προκειμένου να κυκλοφορούμε και προκειμένου να μπορούμε να πηγαίνουμε από τη μία χώρα στην άλλη, ήρθε και η Αυστραλιανή εταιρεία Qantas απόψε και λέει ότι χωρίς Covid-pass δεν μπαίνεις στο αεροπλάνο, όλα αυτά είναι ένα περίεργο σύμπλεγμα για μένα, κυρία Κωνσταντοπούλου, και θέλω τη δική σας άποψη παρακαλώ.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Ναι, θα σας απαντήσω σε όλα και είναι πολύ ενδιαφέροντα αυτά που με ρωτάτε. Το πρώτο που θα ήθελα να πω είναι ότι, προφανώς, ζούμε σε μία περίοδο κατά την οποία έχουν περισταλεί τα δικαιώματα και οι ελευθερίες μας, αλλά, θέλω να πιστεύω, και εγώ εκεί επιμένω, ότι δεχόμαστε εμείς την περιστολή τους στο βαθμό που αυτή είναι αναγκαία για να προστατέψουμε κάτι υπέρτερο που είναι η ανθρώπινη ζωή, οι ζωές των συνανθρώπων μας και η υγεία όλων. Αυτό δε σημαίνει και κανείς δεν θα πρέπει να γελιέται ότι οι πολίτες ξαφνικά παραιτήθηκαν των δικαιωμάτων τους και ότι δεν ενδιαφέρονται να τα περιφρουρήσουν. Άρα, υπογραμμίζω ότι στο βαθμό που οι πολίτες σωστά συμμορφωνόμαστε σε αυτά τα οποία είναι αναγκαία προκειμένου να προστατεύσουμε τους συνανθρώπους μας πρώτα και τους εαυτούς μας εν συνεχεία, το κάνουμε ακριβώς αναγνωρίζοντας μία προτεραιότητα και μία αναγκαιότητα και επ’ ουδενί παραιτούμενοι των δικαιωμάτων μας. Από την άλλη πλευρά είναι απολύτως αναμενόμενο, σε τέτοιες συνθήκες εκείνοι οι οποίοι ορέγονται είτε την συρρίκνωση δικαιωμάτων και ελευθεριών, είτε έναν μεγαλύτερο έλεγχο των ανθρώπινων δραστηριοτήτων να βρίσκουν την ευκαιρία προκειμένου να εμβολιάσουν, αν θέλετε, την έννομη τάξη με αχρείαστες και εν πολλοίς προβληματικές και αντιδημοκρατικές διατάξεις. Εκεί θα πρέπει οι κοινωνίες, οι λαοί, οι πολίτες να βρίσκονται σε εγρήγορση προκειμένου, ακριβώς, να μην θυματοποιούνται με αυτό το πρόσχημα.

Σ.Κ.: Υπάρχει στέρηση δικαιωμάτων, κυρία Κωνσταντοπούλου, με όλα αυτά στο όνομα του Covid; Στέρηση δικαιωμάτων του πολίτη, αντισυνταγματικά μέτρα; Και μην ξεχνάμε ότι με το παγκόσμιο αυτό πείραμα που λέγεται Covid 19 έχει επιτευχθεί παγκόσμιος έλεγχος της κοινής γνώμης δια του φόβου, κυρία Πρόεδρε.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Θα σας πω. Εγώ δεν ανήκω σε εκείνους ούτε και συμμερίζομαι μία προσέγγιση που λέει ότι, δεν υπάρχει ο ιός, ότι όλα γίνονται για να ελεγχθεί η κοινωνία, όχι, δεν είναι μία τέτοια συνθήκη. Αντίθετα, υπάρχει μία πολύ σοβαρή υγειονομική κρίση στην οποία τα συστήματα υγείας παγκοσμίως έχει αποδειχθεί ότι δεν μπορούν να ανταποκριθούν. Και το ότι δεν μπορούν να ανταποκριθούν είναι, βεβαίως, απότοκος του γεγονότος ότι σε παγκόσμια κλίμακα οι κυβερνήσεις και τα κράτη για πάρα πολλές δεκαετίες έβαζαν την δημόσια υγεία πολύ χαμηλά στην ιεράρχηση προτεραιοτήτων και δεν προνοούσαν για την περίπτωση μίας Πανδημίας, που ήταν πιθανό να συμβεί, όχι μόνον ο Κορονοϊός, οι Πανδημίες είναι φαινόμενα γνωστά στην ιστορία. Από κει και πέρα, προφανώς, ξαναλέω, ότι υπάρχουν και θα υπάρξουν απόπειρες εκμετάλλευσης αυτής της συγκυρίας από εξουσίες που θέλουν, όχι να προστατεύσουν τις κοινωνίες, αλλά αντίθετα να τις ελέγξουν. Και σωστά επισημαίνετε ότι απέναντι σε τέτοια φαινόμενα πρέπει να είμαστε όχι απλώς σε εγρήγορση αλλά πρέπει να αντιδρούμε, από την άλλη όμως πλευρά, δεν πρέπει να γελιόμαστε και δεν πρέπει σε καμία περίπτωση, θα είναι πολύ μεγάλο λάθος κανείς να θεωρήσει ότι όλα αυτά γίνονται μόνο για να σε ελέγξουν και όχι γιατί υπάρχει κίνδυνος για την υγεία σου, γιατί έτσι θα εκθέσει ο καθένας και τον εαυτό του και τους άλλους, στους κινδύνους ακριβώς εκείνους από τους οποίους πρέπει να προστατευθεί.

Γ.Β.: Για τη διαχείριση που γίνεται στην Ελλάδα από την Κυβέρνηση και την Αντιπολίτευση μπορείτε να μας πείτε κάτι;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Βεβαίως, θα σας απαντήσω. Εγώ, αν θυμάστε, στην αρχή αυτής της κρίσης, δηλαδή τον Μάρτιο, είχα κάνει μία θετική αποτίμηση για τα πρώτα μέτρα που είχαν τότε ληφθεί, για το γεγονός ότι έγινε εγκαίρως lockdown, για το γεγονός ότι δόθηκε τότε μία κατεύθυνση ενίσχυσης του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Δυστυχώς, δεν μπορώ να κάνω την ίδια αποτίμηση σήμερα. Αντίθετα, δυστυχώς, βλέπω και παρατηρώ, όπως όλοι μας, ότι από τον Μάιο και μετά, από το άνοιγμα, δηλαδή, του Μαΐου και εντεύθεν, δεν υπήρξε ούτε η συστηματοποιημένη πρόνοια, ούτε η γενναία ενίσχυση του Εθνικού Συστήματος Υγείας, που θα έπρεπε να έχει υπάρξει, υπήρξε ένας άτσαλος πειραματισμός και μία ριψοκίνδυνη, αντιφατική πολιτική. Σε πάρα πολλές περιπτώσεις δεν εισακούστηκε η Επιτροπή των Λοιμωξιολόγων διότι υπαναχώρησε η Κυβέρνηση σε διαφόρων τύπων πιέσεις, αλλά και γιατί υποχώρησε στο δόγμα ότι «πρέπει να λειτουργήσει η οικονομία», αγνοώντας και παραγνωρίζοντας ότι δεν μπορεί καμιά οικονομία να λειτουργήσει, όταν η κοινωνία είναι υπό τέτοιου είδους κίνδυνο και κίνδυνο ζωής.

Σ.Κ.: Κυρία Κωνσταντοπούλου, κλείνοντας θέλω να σας ρωτήσω, τελευταία μου ερώτηση, εκτός και αν ο κύριος Βλάχος θέλει να ρωτήσει κάτι. Ο κύριος Μητσοτάκης, από ό,τι φαίνεται, μέχρι σήμερα δεν έχει Αντιπολίτευση. Γιατί ο κύριος Τσίπρας δεν του ασκεί αντιπολίτευση; Φοβάται κάτι ή μήπως, μήπως, λέω, έχει δρομολογηθεί κάποια συγκυβέρνηση με σκοπό να γίνει μία νέα Συμφωνία για τις Πρέσπες του Αιγαίου αυτή τη φορά;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Ότι δυστυχώς δεν υπάρχει Αντιπολίτευση στη σημερινή Βουλή είναι ένα οδυνηρό συμπέρασμα. Ότι ο ΣΥΡΙΖΑ και ο κύριος Τσίπρας είναι οι καλύτεροι σύμμαχοι του κυρίου Μητσοτάκη, είναι κάτι που νομίζω ότι δεν χρειάζεται να το αναλύσουμε ιδιαιτέρως. Του στρώσανε το χαλί με τον καλύτερο τρόπο, μαζί εξάλλου, όλοι είχανε ψηφίσει το τρίτο Μνημόνιο, από κοινού εφαρμόζουν τη Συμφωνία των Πρεσπών, παρά τις προεκλογικές αντιδράσεις που είχε η Νέα Δημοκρατία, αυτή τη στιγμή εφαρμόζει με χέρια και με πόδια τη Συμφωνία των Πρεσπών και, συνολικά θα σας έλεγα ότι θεωρώ ότι λειτουργούν ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Δημοκρατία ως δύο πυλώνες ενός παλαιοκομματικού τύπου συστήματος. Ο Ελληνικός λαός δεν έχει να κερδίσει τίποτα από ένα τέτοιο δίπολο, ούτε από την επανάληψη της ιστορίας με άλλους ρόλους. Ο Ελληνικός λαός αξίζει καλύτερα και πρέπει να διεκδικήσει τα καλύτερα και τα καλύτερα δεν είναι ξαναζεσταμένα αυτά που ζήσαμε, ούτε αναστημένοι εκείνοι που πρόδωσαν τα πιο ιερά και τα πιο θεμελιώδη και πάνω από όλα την ελπίδα, την εμπιστοσύνη και το φρόνημα και την αγάπη του Ελληνικού λαού για ελευθερία.

Σ.Κ.: Κυρία Κωνσταντοπούλου, τι φοβάται ο κύριος Τσίπρας; Και, επίσης, ο κύριος Τσίπρας θα έπρεπε αυτή τη στιγμή να είναι κατηγορούμενος σε Ειδικό Δικαστήριο για τη Συμφωνία των Πρεσπών; Και, βέβαια, ο Κοτζιάς και όλη η παρέα του, έτσι;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Μεγάλο θέμα ανοίγετε. Η δική μου άποψη είναι ότι για όλες τις παραβιάσεις του Συντάγματος, οι Κυβερνώντες οι οποίοι τις υπέγραψαν και σε αυτές εννοείται ότι συμπεριλαμβάνω και την Συμφωνία των Πρεσπών αλλά και τα Μνημόνια…

Σ.Κ.: Σωστά.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: …Βεβαίως, θα έπρεπε να υπάρχει λογοδοσία και, βεβαίως, θα έπρεπε να υπάρχει και δικαστική διαδικασία. Όμως, δυστυχώς, αυτό που βιώνουμε είναι, ουσιαστικά, η Κυβερνητική και Κοινοβουλευτική συγκάλυψη, ακόμη και των χειρότερων εγκλημάτων σε βάρος του Ελληνικού Δημοσίου. Έχει δημιουργηθεί και έχει εμπεδωθεί μία αντίληψη ότι, όταν έχεις Βουλευτική Ασυλία ή Υπουργική Ασυλία μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις και, δυστυχώς, με αυτά τα μυαλά κυβέρνησαν και κυβερνούν. Από την άλλη πλευρά, είναι στο χέρι του Ελληνικού λαού από τη μία να μην τους επανεγκαθιδρύσει εκεί από όπου τους αποκαθήλωσε και από την άλλη, να διεκδικήσει, επιτέλους, την διακυβέρνηση που αξίζει.

Σ.Κ.: Σας ευχαριστώ πολύ, κυρία Κωνσταντοπούλου. Καλό σας βράδυ.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Σας ευχαριστώ και εγώ.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου