Articles by "Σκουριές"
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σκουριές. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Όπως αναφέρει το Παρατηρητήριο Μεταλλευτικών Δραστηριοτήτων σε συνέχεια της χθεσινής τους ΑΝΑΦΟΡΑΣ σχετικά με τη σοβαρή ρύπανση της παραλίας Στρατωνίου λόγω της μεταλλευτικής δραστηριότητας, επικοινώνησαν με την υπεύθυνη του προγράμματος «Γαλάζια Σημαία» στην Ελλάδα, κυρία Δαρεία-Νεφέλη Βουρδουμπά.

Η κ. Βουρδουμπά τους ενημέρωσε οτι τώρα που είναι διαθέσιμα τα επίσημα στοιχεία για τη ρύπανση από το ΕΛΚΕΘΕ, η παραλία Στρατωνίου αποσύρθηκε από το πρόγραμμα «Γαλάζια Σημαία» εδώ. Η ακτή έχει ήδη αφαιρεθεί από τους καταλόγους των βραβευμένων ακτών της ιστοσελίδας του Διεθνούς Προγράμματος (www.blueflag.global)και της ΕΕΠΦ (www.eepf.gr) και έχουν ενημερωθεί σχετικά οι αρμόδιοι του Δήμου Αριστοτέλη.


Επί επτά χρόνια, από το 2010, η παραλία Στρατωνίου βραβευόταν με τη «Γαλάζια Σημαία», το πλέον αναγνωρισμένο διεθνές σύμβολο ποιότητας και καθαρότητας των υδάτων κολύμβησης.
Επί επτά χρόνια Δήμος, τοπικοί σύλλογοι, ιστολόγια και στελέχη της εταιρείας Ελληνικός Χρυσός προσκαλούσαν τον κόσμο να απλώσει την πετσέτα του επάνω στα επικίνδυνα απόβλητα και να βουτήξει στη θάλασσα.

Για πολλά περισσότερα χρόνια, όποιος τολμούσε να πει την αλήθεια για τη θάλασσα του Στρατωνίου και, κυρίως, για την πηγή της ρύπανσής της που είναι το εργοστάσιο της Ελληνικός Χρυσός, δεχόταν χυδαίες ύβρεις, συκοφαντίες και απειλές (δείτε ένα λαμπρό δείγμα εδώ). Το ίδιο έγινε ακόμα και χθες:



Ήρθε ο καιρός αυτή η επικίνδυνη φάρσα να παρει ένα τέλος.

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
του ακτιβιστή

Μια κουραστική αλλά ελπιδοφόρα και σίγουρα ιδιαίτερα αποδοτική μέρα ζήσαμε χθες, ως κλιμάκιο στελεχών της Πλεύσης Ελευθερίας που συνοδεύσαμε την Ζωή Κωνσταντοπούλου  με τις πολλαπλές δραστηριότητες συζήτησης, ανταλλαγής απόψεων  κι ενημέρωσης   με απλούς καθημερινούς πολίτες, εργαζομένους και κινήματα. 
Η μέρα ξεκίνησε με επίσκεψη το Λιμάνι όπου η υποδοχή κι αποδοχή της Ζωής από τους εργαζόμενους ήταν θερμή, και ιδιαίτερα εποικοδομητική υπήρξε η συζήτηση για τα πολλά ζητήματα που απασχολούν τα συνδικάτα, την κατάσταση στο λιμάνι αλλά και τις ευρωεκλογές που έχουμε μπροστά μας. 



Γενική ήταν η αίσθηση της θετικής απήχησης των πεντακάθαρων θέσεων  της Πλεύσης όπως αναλύθηκαν στη συνέντευξη που δόθηκε στην Αίθουσα Μανώλης Αναγνωστάκης του Δημοτικού Μεγάρου Θεσσαλονίκης, το μεσημέρι. Την Ζωή Κωνσταντοπούλου συνόδευαν  οι υποψήφιοι ευρωβουλευτές από Θεσσαλονίκη και Χαλκιδική,  Γερακίνα  Ευσταθίου,  Χρήστος Ιβάνοβιτς,   Νίκος Παπαδόπουλος και   Μιχάλης Χουρδάκης. 



Έγινε ολοκληρωμένη ανάλυση των αρχών αλλά και των στόχων που έχουμε, όπως και αναφορά σε πλήθος κορυφαίων ζητημάτων και φυσικά στην τρέχουσα επικαιρότητα όπως διαμορφώνεται με την επιδοματική παροχολογία δίκην ψηφοθηρικού κινήτρου από την Συριζέικη κυβερνητική παρωδία και με την επιτηδευμένη και καθοδηγούμενη επιχείρηση δικομματισμού από κοινού με την Μητσοτακέϊκη Νέα Δημοκρατία. 
Αναλύθηκε διεξοδικά ο ρόλος της ΕΕ και το χρέος που έχουμε ως πολίτες για την ανατροπή της. Τονίσθηκε η υποχρέωση της επαναφοράς στο προσκήνιο της μεγάλης πλειοψηφίας των πολιτών που αισθάνεται προδομένη από την φαλκίδευση του περήφανου αποτελέσματος του δημοψηφίσματος του '15 και επαναβεβαιώθηκε η θέση μας για ακύρωση της κατάπτυστης συμφωνίας των Πρεσπών, που εφαρμόστηκε ενάντια στη θέληση και διάθεση των πολιτών και υπαγορεύτηκε  πειθαναγκαστικά από το ΝΑΤΟ προς την πρόθυμη κυβέρνηση εντολοδόχων υποτακτικών.

Ακολούθησε μια ακόμα συνέντευξη τύπου σε τοπικό κανάλι της πόλης  και ακολούθησε η μετάβαση στη Βόρεια Χαλκιδική. 


Πρώτη στάση και μια σημαντική συζήτηση στην Ιερισσό, με ανασκόπηση της πορείας του αγώνα του κινήματος κατά των εξορύξεων και την κατάσταση που διαμορφώνεται αυτή τη χρονική στιγμή με τις πολλαπλές αδειοδοτήσεις της κυβέρνησης. Θετική αποτίμηση της συγκυρίας, με υψηλό το αίσθημα αγωνιστικότητας  παρά την απογοήτευση από την κυβερνητική στάση.

Λίγο πριν τις 10 το βράδυ παραβρεθήκαμε στη συνέλευση της Επιτροπής Αγώνα της Μεγάλης Παναγιάς, όπου ανταλλάξαμε απόψεις για την φάση του αγώνα και την επιφυλακή του κινήματος μετά τον πολύχρονο αγώνα, τις πρωτοφανείς διώξεις και δικαστήρια αλλά και την προς ώρας μη ενεργοποίησης της εξόρυξης στις Σκουριές, που βρίσκεται σε δύο μόλις χιλιόμετρα από το χωριό. Μιας εξόρυξης που οι συνέπειές  της αν πραγματοποιηθεί θα είναι εφιαλτικές όχι μόνο για την περιοχή αλλά και για μια τεράστια έκταση δημιουργώντας υγειονομική καταστροφή σε κατοίκους και περιβαλλοντικό όλεθρο.

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου αφού εξέφρασε τον θαυμασμό και την πλήρη στήριξη στον αγώνα  έθεσε στη διάθεση του κινήματος τόσο τις νομικές υπηρεσίες της ίδιας όπως και της Δικαιοσύνης για Όλους, ενός φορέα που δραστηριοποιείται στα πλαίσια της Πλεύσης Ελευθερίας και έτοιμου να συνδράμει και να υπερασπιστεί εργαζόμενους, πολίτες και κινήματα απέναντι στην επέλαση κεφαλαίου, εργοδοσίας και κράτους.

Η θερμή υποδοχή που επιφύλαξαν οι αγωνιστές της Βόρειας Χαλκιδικής και η ανοιχτή και ειλικρινής ανταλλαγή απόψεων για την τρέχουσα συγκυρία τόσο στον πολύπαθο χώρο των μεταλλείων αλλά και στη χώρα γενικότερα με τις πολλές ομοιότητες δημιούργησαν ένα όμορφο αίσθημα συντροφικότητας αλλά και προσδοκίας για ακόμα συχνότερη και διαρκή επικοινωνία.
Διανείμαμε εκλογικό υλικό της Πλεύσης Ελευθερίας, έχοντας την βεβαιότητα ότι πήγε στα κατάλληλα χέρια αγωνιστών που ξέρουν να δίνουν τις μάχες και να τις κερδίζουν.

Έτσι επιβεβαιώνονται οι δεσμοί των καθημερινών ανθρώπων, των εργαζομένων, των κινημάτων  και ενισχύεται  το όραμα για ανατροπή της τόσο όμοιας πολιτικής των όλων των υποτακτικών κυβερνήσεων της μνημονιακής περιόδου που εξαθλίωσε τους Έλληνες και μετέτρεψε την πατρίδα μας σε προτεκτοράτο.




Στις 28 Μαρτίου θέσαμε από αυτό το ιστολόγιο το ερώτημα «Γιατί πληρώνουμε 571.000 τόκους στην ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ», με αφορμή την τυχαία ανακάλυψη μιας τέτοιας απόφασης στη ΔΙΑΥΓΕΙΑ. Τα παρακάτω είναι η οφειλόμενη απάντηση. Και έρχονται να προστεθούν στον αυξανόμενο όγκο στοιχείων που αποκαλύπτουν την ιλαροτραγωδία της λεγόμενης “Χρυσής Επένδυσης” στη Χαλκιδική.

Με μία σειρά οκτώ αποφάσεων του Διοικητικού Εφετείου Αθήνας από το 2017 έως και το 2019, κατόπιν αντίστοιχων προσφυγών της εταιρείας, το Δημόσιο καλείται να πληρώσει στην Ελληνικός Χρυσός / Eldorado συνολικά περίπου 12 εκατομμύρια ευρώ, συν τους τόκους. Οι υποθέσεις αφορούν τις οικονομικές χρήσεις 2009-2011 και είναι τριών κατηγοριών:

Α) Με τρεις αποφάσεις το Δημόσιο «καταδικάζεται» να επιστρέψει στην ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ ΦΠΑ ύψους 6.524.694 ευρώ. Αυτός είναι ο ΦΠΑ που κατέβαλε η εταιρεία για την αγορά του εξοπλισμού του εργοστασίου Εμπλουτισμού Σκουριών από τη Φινλανδική Οutotec Minerals OU, καθώς και για την ανάθεση τεχνικών μελετών σε μελετητικές εταιρείες για την αδειοδότηση, κατασκευή και λειτουργία του εν λόγω εργοστασίου. Το δικαστήριο δέχθηκε τον ισχυρισμό της εταιρείας ότι δεν υποχρεούται σε διακανονισμό του ΦΠΑ, αντίθετα αυτός πρέπει να της επιστραφεί εντόκως από την ημερομηνία άσκησης της προσφυγής επειδή το εργοστάσιο δεν τέθηκε σε λειτουργία εντός πενταετίας από την αγορά του εξοπλισμού. Ισχυρίστηκε δε η εταιρεία και έγινε επικουρικά δεκτό από το δικαστήριο ότι για την καθυστέρηση αυτή ευθύνεται αποκλειστικά το Δημόσιο που με παράνομες πράξεις και παραλείψεις του παρεμπόδισε τη λειτουργία του εργοστασίου. Σχολιασμός των αποφάσεων αυτών θα γίνει στη συνέχεια.

Β) Με άλλες δύο αποφάσεις του Διοικητικού εφετείου ακυρώνονται και επιστρέφονται εντόκως στην ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ εταιρεία οι πρόσθετοι φόροι ύψους περίπου 2,5 εκατ. ευρώ που της είχαν καταλογιστεί για τα οικονομικά έτη 2009 -2010 – 2011. Οι πρόσθετοι φόροι επιβλήθηκαν διότι διαπιστώθηκε ότι η εταιρεία πωλούσε άργυρο στην εταιρεία SILVER WHEATON (CAYMANS) σε τιμή ίση περίπου με το μισό της τιμής του στα διεθνή χρηματιστήρια. Οι φορολογικές αρχές θεώρησαν ότι επρόκειτο για ενδο-ομιλικές συναλλαγές με κράτος χαμηλής φορολογίας και ότι η ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ όφειλε να τιμολογήσει τον άργυρο με βάση τις τρέχουσες τιμές της αγοράς. Ωστόσο το Δημόσιο δεν απέδειξε ότι υφίσταται πράγματι εταιρική σύνδεση της SILVER WHEATON με την ELDORADO GOLD με αποτέλεσμα οι φόροι να ακυρωθούν.

Γ) Τέλος, τρεις αποφάσεις αφορούν την επιστροφή στην εταιρεία των προστίμων ύψους 2.805.157που της επιβλήθηκαν για τις, κατά την άποψη των φορολογικών αρχών, ανακριβείς φορολογικές δηλώσεις της προηγούμενης περίπτωσης. Εντόκως φυσικά.

Συνολικά επιστράφηκαν στην ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ περίπου 12 εκατομμύρια ευρώ, εντόκως από της κατάθεσης της κάθε προσφυγής (διάφορες ημερομηνίες από το 2015 μέχρι το 2018).

Αρχικά ας μη βιαστεί η αντιπολίτευση να κραυγάσει ότι είναι η τωρινή κυβέρνηση που δήθεν «κάνει πόλεμο» στην εταιρεία και της επιβάλλει παράνομους φόρους. Οι πρώτοι επιπλέον φόροι και πρόστιμα είναι αποτέλεσμα των φορολογικών ελέγχων που έγιναν το 2014, επί κυβέρνησης Σαμαρά. Και δικαιολογημένα οι φορολογικές αρχές υποψιάστηκαν ότι κάτι δεν πήγαινε καλά όταν είδαν τον άργυρο των Μαύρων Πετρών να πωλείται στη μισή τιμή από όσο θα πωλούνταν στα διεθνή χρηματιστήρια.

Οι πωλήσεις αυτές έγιναν βάση συμφωνίας που είχε συνάψει το 2007 η EUROPEAN GOLDFIELDS (τότε ιδιοκτήτρια κατά 95% των Μεταλλείων Κασσάνδρας που μετέπειτα απορροφήθηκε από την ELDORADO GOLD) με την εταιρεία SILVER WHEATON: η EG πήρε ως προκαταβολή 57 εκατ. δολάρια και συμφώνησε να πουλήσει στην SW το σύνολο της μελλοντικής παραγωγής αργύρου του Μεταλλείου Μαύρων Πετρών σε τιμή πολύ χαμηλότερη της χρηματιστηριακής του αξίας, αναπροσαρμοζόμενη ετησίως κατά 1%. Για τη συμφωνία αυτή το antigoldgr.org είχε ενημερώσει τους αναγνώστες του ήδη από το 2008. Στο δικαστήριο δεν απεδείχθη ότι επρόκειτο για ενδο-ομιλική συναλλαγή και οι πρόσθετοι φόροι που καταλογίστηκαν ακυρώθηκαν.

Ωστόσο η υπόθεση αυτή αναδεικνύει το σκάνδαλο της υποτιθέμενης «αξιοποίησης» του ορυκτού μας πλούτου προς όφελος αποκλειστικά των δήθεν επενδυτών. Ο άργυρος είναι το πιο πολύτιμο προϊόν του μεταλλείου των Μαύρων Πετρών από το οποίο το Δημόσιο προσδοκά φορολογικά έσοδα. Αλλά ΟΛΗ η παραγωγή αργύρου του μεταλλείου, δηλαδή περίπου 15.000.000 ουγγιές ή 465 τόνοι, πωλήθηκε σε εξευτελιστικά χαμηλή τιμή σε μια άλλη εταιρεία που ασφαλώς στη συνέχεια θα τον πουλήσει στην κανονική (χρηματιστηριακή) του τιμή. Το αποτέλεσμα είναι τεράστια απώλεια εσόδων για το Ελληνικό Δημόσιο από την ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ που όλα αυτά τα χρόνια εμφανίζει στους ισολογισμούς της σταθερά ζημίες. Είναι φανερό ότι αν η εταιρεία για τους δικούς της λόγους επιλέγει να πουλήσει κοψοχρονιά τα «Ελληνικά» πολύτιμα μέταλλα, το προσδοκώμενο και πολυθρύλητο «Δημόσιο Όφελος» από τη μεταλλευτική δραστηριότητα εξανεμίζεται και χάνεται μεταξύ του «μεγάλου επενδυτή» και των διαφόρων μεσαζόντων. Και κάθε προσπάθεια του Δημοσίου να ανακτήσει με τη μορφή φόρων ένα εύλογο ποσοστό της αξίας των μετάλλων που εξάγονται πέφτει στο κενό.

Σε ό,τι αφορά τον ΦΠΑ, η πλευρά του Δημοσίου όχι μόνο δεν αντέκρουσε, όπως όφειλε, τον ισχυρισμό της εταιρείας περί δήθεν «υπαιτιότητας» του Δημοσίου στη μη ολοκλήρωση του εργοστασίου των Σκουριών αλλά, αντίθετα, τον απεδέχθη πλήρως! Απεδέχθη και συνομολόγησε τον ισχυρισμό της εταιρείας ότι το Επενδυτικό της Σχέδιο ΕΓΚΡΙΘΗΚΕ το 2006, πράγμα που είναι απολύτως ΨΕΥΔΕΣ διότι το Επενδυτικό Σχέδιο δεν έχει εγκριθεί μέχρι σήμερα. Οι δικηγόροι του Δημοσίου δέχθηκαν χωρίς καμμία αμφισβήτηση τους ισχυρισμούς της εταιρείας περί «αναιτιολόγητης καθυστέρησης» αδειών, χωρίς να καταθέσουν στο δικαστήριο την πραγματικότητα – ότι δηλαδή επρόκειτο είτε για σύννομες επιστροφές μελετών είτε για εγκρίσεις που προσβλήθηκαν στο ΣτΕ. Σε αυτήν την περίπτωση οι διοικητικές προθεσμίες ανανεώνονται μετά τη δημοσίευση της απόφασης του ΣτΕ, εφ’όσον γίνει επανυποβολή της μελέτης. Η αποδοχή της «υπαιτιότητας» του Δημοσίου από τους δικηγόρους του έχει τεράστια σημασία και μπορεί να θεωρηθεί σκάνδαλο. Υπενθυμίζουμε ότι εκκρεμεί αίτημα της εταιρείας για αποζημίωση ύψους πάνω από 750 εκατ. ευρώ από το Ελληνικό Δημόσιο για τις ζημίες που υπέστη και για διαφυγόντα κέρδη λόγω των «καθυστερήσεων». Διερωτώμαστε: έτσι θα υπερασπιστεί το Δημόσιο τα συμφέροντά του αν αυτή η υπόθεση φτάσει στο δικαστήριο;

Aς προστεθεί στα ανωτέρω και η «Ολλανδική φορολογική τεχνογνωσία» δηλαδή οι λογιστικές πρακτικές που χρησιμοποιεί η Εldorado για να αποφεύγει να πληρώνει φόρους στην Ελλάδα. Η SOMO αποκάλυψε μία μόνο από αυτές τις πρακτικές. Αν το Υπουργείο Οικονομικών θέλει πραγματικά να ψάξει τις ενδο-ομιλικές συναλλαγές της Εldorado, με τις θυγατρικές στην Ολλανδία και Μπαρμπάντος, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα βγάλει πολλά «λαυράκια». Εν τέλει όχι μόνο «δημόσιον όφελος» δεν υπάρχει από τη λεγόμενη «Χρυσή Επένδυση» αλλά υπάρχει μόνο μια αβάσταχτη «δημόσια ζημία».

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Το ότι η μεταλλευτική βιομηχανία – Σύνδεσμος Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων (ΣΜΕ), Ελληνικός Χρυσός κ.λπ – παραφουσκώνει τα μεγέθη της συνεισφοράς της στην εθνική οικονομία και την απασχόληση προκειμένου να βελτιώσει την εικόνα της το γνωρίζαμε. Αλλά ακόμα και εμείς δεν μπορούσαμε να φανταστούμε ΠΟΣΟ τα παραφουσκώνουν. Μέχρι που κάναμε μια μικρή έρευνα στα επίσημα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας… Που να φανταστούμε ότι οι αθεόφοβοι δεν αύξησαν απλά τον αριθμό των εργαζομένων στη μεταλλευτική βιομηχανία αλλά τον ΥΠΕΡΔΕΚΑΠΛΑΣΙΑΣΑΝ!

Λένε λοιπόν:
«Ο μεταλλευτικός κλάδος στην Ελλάδα αντιστοιχεί στο 3% του ΑΕΠ και εμφανίζει μια δυναμική της τάξεως του 7%. Στο κομμάτι της απασχόλησης, η εξορυκτική βιομηχανία απασχολεί το 3,7% στο σύνολο της βιομηχανίας με πάνω από 100 χιλιάδες θέσεις πλήρους απασχόλησης».
Αυτή είναι η τυπική παραπληροφόρηση που διαδίδει τελευταία η Ελληνικός Χρυσός στα πλαίσια της νέας διαφημιστικής της καμπάνιας και βρίσκεται σε πλήθος πανομοιότυπων – πληρωμένων – «άρθρων» στο διαδίκτυο π.χ. εδώ.
Ας ξεκινήσουμε από αυτά που είναι προφανή ακόμα και σε ένα μαθητή του Δημοτικού:

Μύθος 1ος. ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ

Απλή μέθοδος των τριών: ΑΝ ο μεταλλευτικός κλάδος απασχολεί πάνω από 100 χιλιάδες άτομα (και μάλιστα με θέσεις πλήρους απασχόλησης!) και ΑΝ αυτό είναι το 3,7% του συνόλου της βιομηχανίας, έπεται ότι οι συνολικές θέσεις εργασίας στο βιομηχανικό τομέα είναι 2.702.702. Αυτό φαίνεται λιγάκι (!) παράλογο δεδομένου ότι κατά την ΕΛ.ΣΤΑΤ. ο αριθμός των  απασχολούμενων στην Ελλάδα είναι 3.833.745 άτομα.
Αν δεχθούμε τα νούμερα που δίνουν ο ΣΜΕ και η Ελληνικός Χρυσός, θα πρέπει να πιστέψουμε ότι ζούμε σε μια σούπερ-βιομηχανοποιημένη χώρα όπου πάνω από τα 2/3 του εργατικού δυναμικού της απασχολείται στη βιομηχανία! Δηλαδή τρέμουν και ωχριούν μπροστά μας βιομηχανικές υπερδυνάμεις όπως η Γερμανία (29,7%), η Σουηδία (28,2%) ή η Κίνα (27,8%). Πηγή: List of countries by sector composition of the labor force.
Και αφού τα παραπάνω δεν είναι δυνατόν να ισχύουν, πάμε να δούμε πού είναι το ψέμμα. Κατά τηνΕΛ.ΣΤΑΤ., Έρευνα εργατικού δυναμικού Δ’ τρίμηνο 2018 Πίνακας 3: «Απασχολούμενοι κατά κλάδο οικονομικής δραστηριότητας»οι απασχολούμενοι σε ορυχεία και λατομεία είναι 11.700 άτομα, ποσοστό 0,3% επί του συνόλου. Όπως είναι φανερό από τον πίνακα, η εξόρυξη είναι από τους πιο μικρούς κλάδους σε ό,τι αφορά την απασχόληση.
Ακόμα πιο μακριά από τα επίσημα νούμερα της ΕΛ.ΣΤΑΤ. είναι αυτά που περιέχονται σε μελέτη του ΙΟΒΕ, που έγινε με τη συνδρομή του Συνδέσμου Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων (ΣΜΕ) και έχουν διαδοθεί ευρύτατα μέσω ημερίδων, συνεντεύξεων στελεχών του ΣΜΕ και αρθρογραφίας, π.χ. εδώ:
«Σε όρους απασχόλησης, η συμβολή της εξορυκτικής βιομηχανίας εκτιμάται αντίστοιχα σε 84.000 θέσεις πλήρους απασχόλησης που αντιστοιχούν στο 2,2% της εγχώριας απασχόλησης και σε 118.000 θέσεις εργασίας ή το 3,4% της εγχώριας απασχόλησης, εάν ληφθεί υπόψη και η ηλεκτροπαραγωγή με λιγνίτη»
Το 84.000 είναι ήδη 7 φορές μεγαλύτερο από το 11.700. Αλλά στο ήδη εξωπραγματικό αυτό νούμερο προστέθηκαν και άλλες 34.000 θέσεις εργασίας, που δήθεν αντιστοιχούν στην ηλεκτροπαραγωγή με λιγνίτη και φτάσαμε στις 118.000! Πέρα από την προφανή αυθαιρεσία να θεωρείται «εξορυκτική δραστηριότητα» η ηλεκτροπαραγωγή, είναι απορίας άξιον πού βρέθηκε ο αριθμός 34.000, όταν η ίδια η ΔΕΗ Α.Ε. δηλώνει ότι το 2017 στο σύνολο της επικράτειας μισθοδοτούσε 17.519 άτομα!
Επιτέλους, λίγη σοβαρότητα δεν βλάπτει: Η Σουηδία, μια χώρα υπερτριπλάσιου μεγέθους από την Ελλάδα έχει τη μεταλύτερη μεταλλευτική βιομηχανία στην Ευρώπη που μάλιστα είναι πλήρως καθετοποιημένη. Είναι δυνατόν στη Σουηδία ο κλάδος της εξόρυξης να απασχολεί 9.000 ανθρώπουςκαι στη μικρή Ελλάδα, όπου ακούμε διαρκή γκρίνια ότι «δεν αξιοποιούμε τον ορυκτό μας πλούτο», να απασχολεί 118.000, δηλαδή 13 φορές περισσότερους;;;
Πολύ απλά, ο ΣΜΕ και το ΙΟΒΕ …πρόσθεσαν ένα μηδενικό (και κάτι) και οι 11.700 υπαρκτές θέσεις εργασίας έγιναν 118.000 φανταστικές θέσεις εργασίας!
Και μετά από αυτά, καταλαβαίνετε πόσο σοβαρά πρέπει να πάρουμε τους ισχυρισμούς της ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ ότι στην “Χρυσή Επένδυση” που σήμερα λειτουργεί ουσιαστικά μόνο σε Ολυμπιάδα-Μαύρες Πέτρες, απασχολούνται (δήθεν) 2.000 άτομα,  και στην πλήρη ανάπτυξη της θα απασχοληθούν… 5.000.

Μύθος 2ος: ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑ ΣΤΟ ΑΕΠ

3%-3,4% του ΑΕΠ λέει ο μύθος ότι παράγει ο μεταλλευτικός κλάδος στην Ελλάδα. Ποια είναι η πηγή; Η γνωστή μελέτη ΙΟΒΕ-ΣΜΕ. Μάλιστα. Το μέγεθος αναλύεται ως εξής:
Η συνολική συμβολή της εξορυκτικής βιομηχανίας στο ελληνικό ΑΕΠ ανέρχεται σε 4,1 δισ. ευρώ (2,7 δισ. ευρώ από εξορυκτικές δραστηριότητες και το υπόλοιπο 1,4 δισ. ευρώ από τη μεταποίηση βασικών μετάλλων και τσιμέντου με εγχώριες ορυκτές πρώτες ύλες) που αντιστοιχεί στο 2,2% του ΑΕΠ. Εάν ληφθεί υπόψη και η ηλεκτροπαραγωγή με καύση λιγνίτη, η οποία δεν θα ήταν εφικτή χωρίς τη στήριξη του εξορυκτικού τομέα, η συμβολή στο ΑΕΠ ανέρχεται σε 6,2 δισ. ευρώ ή 3,4% του ΑΕΠ.
Όπως βλέπουμε, η καθαρή συνεισφορά της εξορυκτικής βιομηχανίας στο ΑΕΠ είναι 2,7 δις που αντιστοιχεί περίπου στο 1,4%. Αλλά όπως και προηγουμένως, στην «εξόρυξη» προστίθενται αυθαίρετα και μεγάλοι κλάδοι μεταποίησης:
  • η βασική μεταλλουργία (μαγνησιακά προϊόντα, αλουμίνα-αλουμίνιο, σιδηρονικέλιο)
  • η τσιμεντοβιομηχανία!
  • η ηλεκτροπαραγωγή!!!
Η πονηρή δικαιολογία είναι ότι οι κλάδοι αυτοί χρησιμοποιούν εγχώριες ορυκτές πρώτες ύλες, άρα πιθανότατα δεν θα υπήρχαν χωρίς την εξόρυξη. Αλλά με την ίδια λογική, η Σουηδία που έχει πλήρως καθετοποιημένη βιομηχανία και παράγει όλων των ειδών τα μηχανήματα, αυτοκίνητα, ηλεκτρικές συσκευές κ.λπ χρησιμοποιώντας τις δικές της ορυκτές πρώτες ύλες (κυρίως σιδηρομετάλλευμα και χαλκό), θα έπρεπε μήπως να προσμετρήσει και την παραγωγή αυτών των κλάδων ως άμεσο οικονομικό αποτέλεσμα της εξόρυξης;
Για να προσγειωθούμε πάλι στην πραγματικότητα, η Wikipedia δίνει μια κατάταξη χωρών σύμφωνα το ποσοστό συμμετοχής των φυσικών πόρων στο Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν (List of countries by GDP sector composition). Οι φυσικοί πόροι χωρίζονται σε 5 κατηγορίες: Πετρέλαιο, φυσικό αέριο, άνθρακας (λιγνίτης), ορυκτά, δασικά προϊόντα – και φυσικά δεν περιλαμβάνεται η μεταποίησηαυτών. Ως βάση της λίστας χρησιμοποιήθηκαν τα CIA World Factbook και World Development Indicators: Contribution of natural resources to gross domestic product. Απομονώσαμε την Ελλάδα και τη Σουηδία. Ακόμα και αν δεν είναι απόλυτα σωστά τα νούμερα είναι σίγουρα πιο κοντά στην πραγματικότα από αυτά των ΙΟΒΕ-ΣΜΕ!
Έχει ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ ενδιαφέρον ο πίνακας γιατί καταδεικνύει ότι το μεγάλο ποσοστό συμμετοχής της εξορυκτικής βιομηχανίας στο ΑΕΠ μιας χώρας (υδρογονάνθρακες, μέταλλα) συνδέεται άμεσα με υπανάπτυξη, οπισθοδρόμηση και τρομακτικές ανισότητες:
Δοκιμάστε π.χ. κατάταξη με βάση την εκμετάλλευση ορυκτών πόρων (minerals) ως ποσοστό του ΑΕΠ:
Στις πρώτες  θέσεις έρχονται Mαυριτανία, Παπούα Νέα Γουινέα, Ζάμπια, Κονγκό, Χιλή, Μονγκολία, Γουινέα, Λάος, Γουιάνα, Μάλι, Κιργιστάν,  Σουρινάμ, Περού, Γκάνα, Ουζμπεκιστάν, Μπουρκίνα Φάσο κ.λπ.
Στην κατάταξη με βάση το σύνολο των φυσικών πόρων (total natural resources) κυριαρχούν οι υδρογονάνθρακες αλλά η κατάσταση είναι το ίδιο μαύρη κι άραχνη:
Ιράκ, Κονγκό, Σαουδική Αραβία, Μαυριτανία, Κουβέιτ, Γκαμπόν, Ανγκόλα, Μογγολία, Ομάν, Αζερμπαϊτζάν, Τουρκμενιστάν, Ισημερινή Γουινέα, Μπρουνέι, Τσάντ, Τρινιδάδ και Τομπάγκο, Παπούα Νέα Γουινέα, Κονγκό κ.λπ. Να συνεχίσουμε;
Θέλουμε αλήθεια να μοιάσουμε σε κάποια από αυτές τις χώρες;
πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Συστηματική ρύπανση και υποβάθμιση του ποταμού Μαυρόλακκα που είναι ο αποδέκτης των υγρών αποβλήτων του μεταλλείου Ολυμπιάδας της Ελληνικός Χρυσός διαπιστώνουν οι Επιθεωρητές Περιβάλλοντος

Συγκεκριμένα, με την ΑΠ 4152/18.05.2018 Πράξη Βεβαίωσης Παράβασης για το Υποέργο Ολυμπιάδας, βεβαιώνονται μεταξύ άλλων τα εξής (με λοξά γράμματα παραθέτονται αυτούσια αποσπάσματα):


1. Ελλιπής παρακολούθηση των ποιοτικών παραμέτρων των υγρών αποβλήτων και διάθεσή τους με υπερβάσεις ως προς τα επιτρεπόμενα όρια για τα μέταλλα ψευδάργυρο (Zn), κάδμιο (Cd), μόλυβδο (Pb), αρσενικό (As) και το pH.

α) Η εταιρεία συγκρίνει τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των εκροών υγρών αποβλήτων με τα όρια μιας παλαιάς (1985) και παρωχημένης απόφασης της Νομαρχίας Χαλκιδικής και όχι με τα αυστηρότερα όρια που θέτει η σύγχρονη περιβαλλοντική νομοθεσία και ο όρος β.2.β της ΚΥΑ Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων.

«Από την εν λόγω παράβαση, με δεδομένο ότι πρόκειται γιασυστηματική απόρριψη υγρών αποβλήτων με υπερβάσεις, από την έναρξη λειτουργίας της δραστηριότητας (ήτοι 2ο εξάμηνο 2011) έως και τη σύνταξη της παρούσας, προκλήθηκε ρύπανση του περιβάλλοντος, κατά την έννοια του άρθρου 2 του Ν. 1650/1986″.

«Η μη συμμόρφωση της εταιρείας με τον όρο β.2.β είχε ως αποτέλεσμα τη συνεχή εκροή υγρών αποβλήτων με σημαντικά υψηλές συγκεντρώσεις στα μέταλλα ψευδάργυρο, κάδμιο, μόλυβδο, αρσενικό, προκαλώντας τη ρύπανση και περαιτέρω επιβάρυνση του υδάτινου αποδέκτη».

Η παράβαση αυτή έχει επισημανθεί επανειλημμένως στην εταιρεία επανειλημμένως και με απόλυτη σαφήνεια:

– Από τους Επιθεωρητές Περιβάλλοντος, από τους πρώτους ελέγχους του 2014 μέχρι και την πιο πρόσφατη ΠΒΠ της 31-1-2019.

– Από την αδειοδοτούσα αρχή ΔΙΠΑ/ΥΠΕΝ.

– Από την Επιστημονική Επιτροπή παρακολούθησης της τήρησης των περιβαλλοντικών όρων του έργου.

– Η σημασία του εν λόγω όρου επισφραγίστηκε από το ΣτΕ με τις υπ’αρ. 551 και 549/2015 αποφάσεις.


H εταιρεία επιμένει να αγνοεί όλα τα ανωτέρω και να προβάλει τη δική της αυθαίρετη ερμηνεία του όρου, εφαρμόζοντάς τον κατά το δοκούν. Απορούν οι Επιθεωρητές Περιβάλλοντος με το θράσος της:

«Είναι πραγματικά απορίας άξιον που η εταιρεία ακόμα και σήμερα μετά την έκδοση των ως άνω αποφάσεων, θέτει ζήτημα ερμηνείας, σαφήνειας κ.τ.λ. του εν λόγω όρου και εξαντλείται στο να εμμένει στην άποψή της και όχι στην ίδια την απόφαση του ΣτΕ και την εφαρμογή της. Η εταιρεία μονομερώς και επιλεκτικά, αγνοώντας την Απόφαση του ΣτΕ, δεν αποδέχεται τον συγκεκριμένο όρο».

β) Η εταιρεία λαμβάνει υπ’όψη μόνο τις εν διαλύσει τιμές των μετάλλων και όχι τις ολικές όπως ορίζει η νομοθεσία, με αποτέλεσμα να εξάγει πλασματικά και λανθασμένα συμπεράσματα ως προς την ποιότητα των υδάτων.

«Η ενέργεια αυτή είναι εξαιρετικά επισφαλής για το περιβάλλον αφού καταδεικνύει το ότι η εταιρεία δεν εφαρμόζει τις κάθε φορά ισχύουσες διατάξεις, όπως έχει υποχρέωση να πράττει, αλλά ακολουθεί παλαιωμένες πρακτικές, οι οποίες εν προκειμένω δεν συνάδουν με τους περιβαλλοντικούς όρους, την ισχύουσα νομοθεσία αλλά και την επιστήμη, στην οποία εδράζεται κάθε φορά η νομοθεσία».

«Βλέπουμε δηλαδή ότι προκειμένου η εταιρεία να αποκρύπτει τις υπερβάσεις των ορίων και συνεπώς την προκαλούμενη ρύπανση, χρησιμοποιεί ταυτόχρονα δύο ευεργετικά για αυτήν στοιχεία: τα ελαστικά όρια της Νομαρχιακής Απόφασης και τις μικρότερες συγκεντρώσεις των εν διαλύσει μετάλλων έναντι των ολικών».

γ) Κρίσιμα βαρέα μέταλλα όπως υδράργυρος, χρώμιο, βάριο, σελήνιο, δεν μετρώνται καθόλου. Η εταιρεία συστηματικά αγνοεί αυτή της την υποχρέωση «παραβαίνοντας έτσι σημαντικούς όρους που σχετίζονται με την ποιότητα και παρακολούθηση των ήδη βεβαρυμμένων υδατικών συστημάτων της περιοχής».

2. Ελλιπής παρακολούθηση των ποιοτικών χαρακτηριστικών των επιφανειακών υδάτων

Η εταιρεία παρακολουθεί την ποιότητα των νερών που χρησιμοποιεί ως αποδέκτες των υγρών αποβλήτων της με τον ίδιο αυθαίρετο και λανθασμένο τρόπο που παρακολουθεί και τα απόβλητα, «με αποτέλεσμα να απορρίπτονται συστηματικά υγρά απόβλητα με υπερβάσεις προκαλώντας τη ρύπανση και την υποβάθμιση των υδάτων Μαυρόλακκα».

Επισημαίνεται ότι στα περισσότερα από τα ρέματα κατά την καλοκαιρινή περίοδο δεν υπάρχει φυσική ροή υδάτων, με αποτέλεσμα τα μόνα «νερά» να είναι τα υγρά απόβλητα της εταιρείας.

Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι η συγκέντρωση μολύβδου στα επιφανειακά ύδατα του Μαυρόλακκα ήταν 13,05 μg/l, που η εταιρεία θεωρεί ότι είναι «εντός ορίων» επειδή παρανόμως τη συγκρίνει με τα ελαστικά όρια της αρεσκείας της. Στην πραγματικότητα η τιμή αυτή είναι 985% πάνω από το ισχύον όριο, γεγονός που αποτυπώνει και το μέγεθος της επιβάρυνσης του Μαυρόλακκα.

Παραπλανεί η Ελληνικός Χρυσός δηλώνοντας ότι «έχει απαντήσει αναλυτικά και τεκμηριωμένα σε όλες τις αιτιάσεις». Αποκρύπτει ότι το σύνολο των ισχυρισμών της απορρίφθηκε από τους Επιθεωρητές, με αναλυτικότατη τεκμηρίωση που περιλαμβάνεται στην Πράξη Βεβαίωσης Παράβασης.

Τα παραπάνω αφιερώνονται σε όσους νομίζουν ότι το πρόβλημα της Ολυμπιάδας είναι ΜΟΝΟ το κάδμιο. Και επιπλέον:
Στους αφελείς και τους εύπιστους που λένε «η εταιρεία έχει υπερσύγχρονο σύστημα παρακολούθησης και ελέγχει τα πάντα». Ναι, έχει σύστημα παρακολούθησης, αλλά είναι «πειραγμένο» για να βγάζει τα επιθυμητά/βολικά αποτελέσματα.
Στους δύσπιστους και ενδεχομένως κακόπιστους που λένε «δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι η εταιρεία ρυπαίνει». Ναι υπάρχουν αποδείξεις, μας τις έχουν δώσει οι αρμόδιοι κρατικοί ελεγκτικοί φορείς. Υπάρχουν επίσης αποδείξεις ότι η εταιρεία ψεύδεται όταν ισχυρίζεται ότι δεν ρυπαίνει.
Σε αυτούς που κρύβουν τα σκουπίδια κάτω από το χαλί και λένε ότι αναρτήσεις σαν αυτή «κάνουν κακό στον τουρισμό». Δεν κάνει η αλήθεια κακό στον τουρισμό, η ρύπανση κάνει κακό στον τουρισμό. Η εταιρεία κάνει κακό στον τουρισμό.

Δεν είναι μόνο το αδιαμφισβήτητο πλέον γεγονός ότι έχουμε συστηματικές παραβάσεις και συστηματική ρύπανση των υδάτων που φαίνεται πώς ήδη έχει αρχίσει να επηρεάζει την υγεία των ανθρώπων. Είναι και το ότι η εταιρεία έχει κάνει σαφές ότι δεν προτίθεται να συμμορφωθεί, αφού θρασύτατα κοροϊδεύει τις ελεγκτικές αρχές προβάλλοντας συνεχώς τις ίδιες δικαιολογίες. Τι περιμένει επιτέλους το ΥΠΕΝ για να λάβει ουσιαστικά μέτρα κατά της εταιρείας; Η συγκέντρωση μολύβδου στο ποτάμι 985% πάνω από το επιτρεπτό όριο δεν είναι αρκετή;

Η Πράξη Βεβαίωσης Παράβασης διαβιβάστηκε από την Επιθεώρηση και στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Χαλκιδικής. Μέχρι πότε θα αφήνουν τον περιβαλλοντικό εγκληματία να δρά ανενόχλητος;

πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Άλλα λέει στη Βουλή και στα δελτία τύπου του για την υπόθεση της Ελληνικός Χρυσός ο Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας κ. Σταθάκης και άλλα πράττει ο ίδιος και το Υπουργείο του ή τουλάχιστον οι υπηρεσίες του. Στη δημόσια ρητορική του ο Υπουργός συνδέει την αδειοδότηση του μεταλλείου των Σκουριών με την απόδειξη, εκ μέρους της εταιρείας, ότι είναι σε θέση να προβεί στην απαιτούμενη από τη Σύμβαση και την ΑΕΠΟ μεταλλουργική καθετοποίηση της παραγωγής. Η θέση όμως αυτή δεν αποτυπώνεται στις ενέργειες του Υπουργείου. Η ασυνέπεια αυτή υποσκάπτει τη δυνατότητα υπεράσπισης των θέσεων του Δημοσίου στο Συμβούλιο Επικρατείας όπου έχει προσφύγει η εταιρεία και διακινδυνεύει το δημόσιο συμφέρον.Και θεωρούμε ότι επιτέλους κάποιος πρέπει να πει την αλήθεια.

Στο Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο εκκρεμούν 6 υποθέσεις σχετικές με την Ελληνικός Χρυσός, η εκδίκαση των οποίων αναβλήθηκε για τις 6 Φεβρουαρίου 2019. Πρόκειται για:
  • Την προσφυγή της εταιρείας για το ζήτημα της μεταλλουργίας (τελευταία απορριπτική απόφαση Σκουρλέτη 2/11/2016)
  • Τέσσερις προσφυγές της εταιρείας για εκκρεμείς άδειες και
  • Προσφυγή πολιτών για τον ΧΥΤΕΑ Κοκκινόλακκα.
Η πρώτη εξ’ αυτών, η υπόθεση της «μεταλλουργίας flash smelting», αναβλήθηκε για τον ίδιο λόγο που έκανε δύο ολόκληρα χρόνια να προσδιοριστεί: το ΣτΕ αδυνατεί να πάρει απόφαση υπέρ της εταιρείας, αφού το ζήτημα είναι  καθαρά τεχνικό. Η τεχνική κρίση του ΥΠΕΝ – δηλαδή οι τεχνικοί και περιβαλλοντικοί λόγοι εργασιακής και δημόσιας υγείας και ασφάλειας για τους οποίους επιστράφηκε στην εταιρεία η μελέτη της μεταλλουργίας – δεν είναι αντικείμενο του ακυρωτικού ελέγχου και δεν μπορεί να αμφισβητηθεί από το ΣτΕ. Το ΣτΕ μπορεί να κρίνει μόνο τη νομική αιτιολόγηση της απόφασης και έχουμε τη βεβαιότητα ότι αν υπήρχαν νομικές ατέλειες στην απόφαση Σκουρλέτη, το ΣτΕ θα την είχε ήδη ακυρώσει. Υπενθυμίζουμε ότι σε άλλες περιπτώσεις προσφυγών της Ελληνικός Χρυσός το ΣτΕ είχε εκδικάσει, αποφασίσει και καθαρογράψει την απόφαση μέσα σε μόλις τρεις μήνες. Έχουμε επίσης την απόλυτη βεβαιότητα (και την έχουμε εκφράσει ήδη από τον περασμένο Μάιο) ότι αυτή η υπόθεση θα αναβληθεί εκ νέου στις 6 Φεβρουαρίου και και θα συνεχίσει να αναβάλλεται μέχρις ότου δημιουργηθούν κατάλληλες συνθήκες ώστε το ΣτΕ να αποφασίσει υπέρ της εταιρείας ή η εταιρεία να αποσύρει την προσφυγή.
Αλλά όπως ξεκάθαρα λέει το ΥΠΕΝ στο από 18/9/2018 δελτίο τύπου:
«Η ανάπτυξη των Μεταλλείων Κασσάνδρας είναι, σύμφωνα με τους όρους της Σύμβασης, μια ενιαία επένδυση. Ως εκ τούτου, βασική προϋπόθεση για την έναρξη και λειτουργία των επιμέρους τμημάτων αυτής, είναι η προσκόμιση, εκ μέρους της Εταιρείας, των απαραίτητων εγγυήσεων για την υλοποίηση της υποχρέωσης παραγωγής καθαρών μετάλλων.»
Τα ίδια ακριβώς είπε ο Υπουργός στη Βουλή στις 25/9/2018: Χωρίς μεταλλουργία, που είναι το «δικαιοπρακτικό θεμέλιο» της Σύμβασης, δεν υπάρχει δημόσιο όφελος. Και αν δεν υπάρχει δημόσιο όφελος δεν πρόκειται να εκδοθούν άδειες για τις Σκουριές.
Σύμφωνα με τα ανωτέρω, κάθε αίτηση της Ελληνικός Χρυσός για νέα άδεια θα έπρεπε να της επιστρέφεται, με νομίμως αιτιολογημένη επιστολή κατά τις διατάξεις του ΚΜΛΕ. Η νομική βάση για την απόρριψη δίνεται από τη Σύμβαση, την ΚΥΑ 201745/2011, αλλά και τις αποφάσεις του ΣτΕ 1492/2013 και 223/2016.
Η επιστροφή ως απαράδεκτων των αιτήσεων της εταιρείας για αδειοδότηση, μέχρις ότου ξεκαθαριστεί το ζήτημα της μεταλλουργίας, είναι αυτονόητη ενέργεια για την προστασία του δημοσίου συμφέροντος. Αλλά το Υπουργείο κρατάει τις αιτήσεις της εταιρείας χωρίς ούτε να τις εγκρίνει ούτε να τις επιστρέφει, όπως ορίζει ο ΚΜΛΕ, αφού καμία σχετική απόφαση, είτε θετική είτε αρνητική, δεν έχει αναρτηθεί στη Διαύγεια.
Η πρακτική αυτή είναι παράνομη, τόσο ως προς τον ΚΜΛΕ όσο και διοικητικά. Υπάρχει υποχρέωση της διοίκησης για έγγραφη απάντηση στα αντίστοιχα αιτήματα των πολιτών εντός ορισμένης προθεσμίας, η οποία ρυθμίζεται με τις διατάξεις του άρθρου 4, του Ν.2690/1999[2] Κώδικας Διοικητικής Διαδικασίας. Ειδικότερα προβλέπεται ότι οι δημόσιες υπηρεσίες, όταν υποβάλλονται αιτήσεις, οφείλουν να διεκπεραιώνουν τις υποθέσεις των ενδιαφερομένων και να αποφαίνονται για τα αιτήματά τους μέσα σε προθεσμία 50 ημερών, εφόσον από ειδικές διατάξεις δεν προβλέπονται διαφορετικές προθεσμίες (στη συγκεκριμένη περίπτωση προβλέπεται προθεσμία60 ημερών).
Εάν κάποια υπόθεση δεν μπορεί να διεκπεραιωθεί λόγω αντικειμενικής αδυναμίας, ειδικά αιτιολογημένης, η αρμόδια υπηρεσία οφείλει, εντός 5 τουλάχιστον ημερών πριν από την εκπνοή των προθεσμιών, να γνωστοποιήσει εγγράφως στον αιτούντα: α) τους λόγους της καθυστέρησης, β) τον υπάλληλο που έχει αναλάβει την υπόθεση και τον αριθμό τηλεφώνου του, για την παροχή πληροφοριών και γ) κάθε άλλη χρήσιμη πληροφορία.
Ασφαλώς η εταιρεία θα το εκμεταλλευτεί για να πάρει τις άδειες που θέλει μέσω του ΣτΕ, ενώ η μεταλλουργία θα συνεχίσει να παραπέμπεται στις καλένδες.
Παράλληλα, το Υπουργείο ναι μεν ζητάει από την εταιρεία να διορθώσει και να συμπληρώσει τις μελέτες της μεταλλουργίας και να δώσει «εγγυήσεις» για την καθετοποίηση της παραγωγής αλλά χωρίς καμμία βιασύνη, χωρίς χρονοδιάγραμμα, γιατί «δεν έχουμε μια διάθεση εκβιασμού της επιχείρησης»! (Φάμελλος, συνέντευξη 26/10/2018). Η πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΝ «χαϊδεύει» την εταιρεία που όχι μόνο έχει παραβεί όλα τα χρονοδιαγράμματα που της έχουν επιβληθεί για τη μεταλλουργία από το 2012 μέχρι σήμερα, αλλά και αρνείται προκλητικά να παράσχει περαιτέρω τεκμηρίωση της εφαρμογής της ακαριαίας τήξης σε πυρίτες με >8% Αs – που μέχρι στιγμής, παγκοσμίως, βρίσκεται στη σφαίρα της βιομηχανικής και επιστημονικής φαντασίας.
Πώς λοιπόν θα υπερασπιστεί ο κ. Σταθάκης ενώπιον του ΣτΕ τη σωστή απόφασή του να μην εκδώσει άδειες για τις Σκουριές όταν δεν έχει τηρήσει τις νόμιμες διοικητικές διαδικασίες; 
Οι συγκεκριμένες τέσσερις «άδειες» δεν είναι παρά δευτερεύουσες εγκρίσεις και δεν επαρκούν για να ξαναξεκινήσει και να τελειώσει η κατασκευή του μεταλλείου των Σκουριών. Παραμένει συνολικά χωρίς αδειοδότηση, περιβαλλοντική και τεχνική, η ριζική τροποποίηση του υποέργου Σκουριών που ανακοίνωσε μονομερώς η Eldorado Gold στο τέλος Μαρτίου – και αφορά τον επανασχεδιασμό της εξόρυξης, συντομότερα χρονοδιαγράμματα, αλλαγές στο κύκλωμα του εργοστάσιου εμπλουτισμού, διαφορετική τεχνική απόθεσης τελμάτων εμπλουτισμού. H πιθανή «δικαίωση» της εταιρείας από το ΣτΕ για τις άδειες ίσως να είναι μόνο επικοινωνιακού χαρακτήρα. Παρεμπιπτόντως, μαζί με την ανακοίνωση των τροποποιήσεων στις Σκουριές, στην Τεχνική Έκθεση της 29/3/2018 η Eldorado Gold ξεδιάντροπα ομολόγησε ότι δεν υπάρχει μέθοδος μεταλλουργίας και ότι παραβιάζει τη Σύμβαση.
Ωστόσο, εξ’αιτίας της αβελτηρίας του κ. Σταθάκη ανοίγει ο δρόμος σε πολύ επικίνδυνες εξελίξεις, όχι μόνο για τη Χαλκιδική αλλά και για το δημόσιο συμφέρον που ο Υπουργός υποτίθεται ότι υπηρετεί. Πριν από ένα χρόνο το ΥΠΕΝ έδωσε στην Ελληνικός Χρυσός όλες τις απαραίτητες άδειες για να λειτουργήσει το μεταλλείο Ολυμπιάδας και να εξάγει συμπυκνώματα από τα οποία το Ελληνικό Δημόσιο δεν παίρνει ούτε ένα ευρώ ως φορολογία. Δεν ήταν δίκαιο αφού η μεταλλουργία είναι στον αέρα, αλλά έγινε πράξη. Εν συνεχεία ο κ. Σταθάκης αρνήθηκε να δώσει τις άδειες για τις Σκουριές επικαλούμενος το ενιαίο και αδιαίρετο του Επενδυτικού Σχεδίου της Χαλκιδικής, το οποίο ο ίδιος προηγουμένως είχε σπάσει για να δώσει τις άδειες για την Ολυμπιάδα. Δεν επέστρεψε όμως νομίμως, όπως όφειλε, τις μελέτες στην Ελληνικός Χρυσός, δίνοντας της έτσι νομικά πατήματα για να τις διεκδικήσει και πιθανότατα να τις πάρει μέσω του ΣτΕ – πράγμα που είναι ισοδύναμο με το να τις δίνει ο ίδιος. Εν τω μεταξύ συνέχισε να λέει κούφια λόγια για «προστασία του δημοσίου συμφέροντος», τη στιγμή που ο ίδιος με τις παραλείψεις του το υπονόμευε.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 δια του προέδρου της κ. Χρήστου Μπαλάσκα, παρ’οτι η μέθοδος έχει ήδη κριθεί ανεφάρμοστη από το ΥΠΕΝ και έχει απορριφθεί «μετά πολλών επαίνων»! Ο κ. Μπαλάσκας έγινε το πρόσωπο της εταιρείας προς τα έξω, αφού ο διευθύνων σύμβουλος Δημήτρης Δημητριάδης τα έκανε θάλασσα δηλώνοντας μπροστά στην κάμερα της κρατικής τηλεόρασης ότι το flash smelting δεν είναι παρά μια παγκοσμίως ανεφάρμοστη «πατέντα».

Μετά από αυτό οφείλουμε να καταγράψουμε και τις θέσεις του Υπουργείου για το ζήτημα, όπως τις διατύπωσε ο Αναπληρωτής Υπουργός κ. Σωκράτης Φάμελλος μιλώντας πριν από λίγο καιρό στο ραδιόφωνο stokokkino.gr. Είναι φανερό ότι η διάσταση απόψεων είναι πλήρης. Ή μάλλον η εταιρεία φαίνεται να είναι εκτός πραγματικότητας αφού «ξεχνάει» μερικά από τα βασικά επεισόδια στο σήριαλ της μεταλλουργίας: την επιστροφή της μελέτης (5-7-2016), την αίτηση θεραπείας και την απόρριψη της αίτησης θεραπείας (2-11-2016). Ποια μελέτη ζητάει τώρα να εγκριθεί και με τι «προσόντα»;
Είπε λοιπόν ο κ. Φάμελλος:
«Ο λόγος που πήγαμε στη διαιτησία ειναι για να διευκρινιστεί πότε θα ολοκληρωθεί η καθετοποίηση της παραγωγής που είναι υποχρέωση της εταιρείας, μιας και έχουν περάσει ήδη πάρα πολλά χρόνια και δεν έχουν κατατεθεί ούτε η μελέτη της τελικης μεταλλουργίας έτσι ώστε να παράγονται καθαρά μέταλλα. Το θέσαμε αυτό το ζητημα στη διαιτησία η οποία δεν κατέληξε, είπε οτι ναι μεν απαιτείται η καθετοποίηση αλλά δεν προσδιόρισε τη χρονική στιγμή, θα έλεγα ότι ήταν μια Σολωμόντεια λύση, δεν κατέληξε σε κάτι που θα μπορούσαμε να αξιοποιήσουμε.
[Μετά τη διαιτησία] εμείς επανήλθαμε και ζητήσαμε από την εταιρεία να μας καταθέσει ένα χρονοδιάγραμμα συγκεκριμένο για το πότε θα εκπονηθούν οι μελέτες αυτές, να δούμε την τεχνική λύση επιτέλους, η οποία δεν είναι ακόμα γνωστή, για να την αξιολογήσουμε σε επίπεδο μελέτης. Δεν υπάρχει λοιπόν η άδεια μεταλλουργίας γιατί δεν υπάρχει και μελέτη μεταλλουργίας. Επειδή έχουν περάσει και αρκετά χρόνια είναι ένα ερώτημα: πόσο μπορεί να επενδύει και να αναπτύσσεται μια δραστηριότητα χωρίς να γνωρίζουμε την εφικτότητα και την αποτελεσματικότητα της τελικής λύσης που είναι επιστημονικό και τεχνικό θέμα. Παρά ταυτα εμείς δεν κρίνουμε απόλυτα την βιωσιμότητα της επιχείρησης που είναι και δικό της θέμα, εμείς θέλουμε απλώς τη διαβεβαίωση προς την Ελληνική πολιτεία οτι μπορεί να είναι μια ολοκληρωμένη και καθετοποιημένη μονάδα. Δεν έχει κατατεθεί κάτι τέτοιο».
Προσπερνάμε την προσπάθεια της πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΕΝ να δικαιολογήσει τη διαιτησία-φάρσα με προφάσεις που δεν στηρίζονται στη διαιτητική απόφαση (το ΥΠΕΝ δεν την έδωσε στη δημοσιότητα αλλά θα την βρείτε εδώ), και μένουμε στα ουσιαστικά που είναι τα εξής:
  1. Το ΥΠΕΝ επιτέλους παραδέχεται ότι αυτή η διαιτησία κανένα πρόβλημα δεν έλυσε και τίποτα δεν προσέφερε.
  2. Όπως προκύπτει από το από 18/9 δελτίο τύπου του κ. Σταθάκη το ΥΠΕΝ, σωστά, συνδέει την αδειοδότηση των Σκουριών με το ζήτημα της μεταλλουργίας. Βεβαίως αφού το Επενδυτικό Σχέδιο είναι ενιαίο, έπρεπε να συνδέσει και την Ολυμπιάδα με τη μεταλλουργία αλλά δεν το έπραξε.
  3. Το ΥΠΕΝ επιτέλους αναγνωρίζει ότι μετά τις δύο αποφάσεις Σκουρλέτη μελέτη μεταλλουργίας πραγματικά «δεν υπάρχει» και η ακαριαία τήξη (flash smelting), όπως εγκρίθηκε περιβαλλοντικά, έχει οριστικά τελειώσει.
  4. Παρά τα ανωτέρω, το ΥΠΕΝ δεν προτίθεται να σταματήσει την ανάπτυξη των δραστηριοτήτων της εταιρείας.
Ο ελέφαντας στο δωμάτιο είναι ότι το «δεν υπάρχει μελέτη μεταλλουργίας» σημαίνει παραβίαση της σύμβασης. Αλλά ο Υπουργός αρνείται να αποδεχθεί αυτό το αναπόδραστο συμπέρασμα και ζητάει… κι άλλες μελέτες! «Δεν είναι γνωστή η τεχνική λύση» λέει ο Αναπληρωτής Υπουργός, όμως βρισκόμαστε 7 χρόνια μετά την περιβαλλοντική αδειοδότηση και η μεταλλουργία, που είναι ο στόχος της σύμβασης και της «επένδυσης», δεν είναι ένα λευκό χαρτί. To flash smelting είναι η μόνη «τεχνική λύση» που επιτρέπει η ΚΥΑ Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων 201745/2011 και μάλιστα υπό συγκεκριμένους τεχνικούς όρους και προδιαγραφές. Η επιλογή μιας διαφορετικής μεθόδου επεξεργασίας ή ακόμα και η ουσιαστική τροποποίηση του flash smelting απαγορεύεται χωρίς νέα περιβαλλοντική αδειοδότηση, τόσο από την ΚΥΑ ΕΠΟ όσο και από την απόφαση 1492/2013 του ΣτΕ.
Αν λοιπόν το ΥΠΕΝ ζητάει να γίνουν από την αρχή νέες μελέτες, έρευνες, δοκιμές, σχεδιασμός για μια άλλη «τεχνική λύση» αυτό απαιτεί νέα περιβαλλοντική αδειοδότηση και μέχρι τότε κάθε δραστηριότητα πρέπει να σταματήσει. Διαφορετικά δεν υπάρχει μεταλλουργία, η σύμβαση παραβιάζεται και πρέπει να καταγγελθεί. Απλά πράγματα.
Αλλά ενώ η νομιμότητα είναι σαφής –μεταλλουργία ή καταγγελία της σύμβασης – οι προθέσεις του ΥΠΕΝ δεν είναι.  «Μπορείτε θεσμικά να βάλετε ένα όριο χρονικό στην εταιρεία προκειμένου να δώσει αυτές τις μελέτες που πρέπει να δώσει;» ρωτάει τον Αναπληρωτή Υπουργό η δημοσιογράφος κα Τσίγκα.
«Κοιτάξτε, εμείς δεν έχουμε μια τέτοια διάθεση εκβιασμού ή χρονοδιαγράμματος από την πλευρά της επιχείρησης μια και η επιχείρηση με βάση τη δική της βιωσιμότητα και το δικό της οικονομοτεχνικό μοντέλο μπορεί να προτείνει και θα το αξιολογήσουμε με βάση τα συμφέροντα του δημοσίου και του περιβάλλοντος».
Χαλαρά, το ΥΠΕΝ δεν βιάζεται. Για τον κ. Φάμελλο είναι «εκβιασμός» το να τεθεί τώρα, 7 χρόνια μετά, ένα νέο χρονοδιάγραμμα ενώ θα έπρεπε να καταγγελθεί η σύμβαση! Πάνω από όλα, να μην ενοχλήσουμε την επιχειρηματικότητα, ακόμα και αν είναι παραβατική επιχειρηματικότητα, ληστρική επιχειρηματικότητα, εγκληματική επιχειρηματικότητα. Διαβάστε σχετικά και το Φάμελλος (1): «Έχουμε δώσει στην Εldorado προσωρινές άδειες χωρίς να έχουν επιλυθεί πολλά τεχνικά ζητήματα περιβάλλοντος για να μη μας κατηγορήσουν ότι καθυστερούμε την επιχειρηματικότητα».
Τελικά, όπως το πάνε οι κύριοι Σταθάκης και Φάμελλος, η μεταλλουργία θα καταλήξει να γίνει αυτό που έγραψε ένας ξένος οικονομικός αναλυτής σε άρθρο για την Εldorado: μια σαπουνόπερα δίχως τέλος. Κυβέρνηση και εταιρεία θα υπόσχονται και θα δεσμεύονται ότι θα γίνει αλλά τα χρόνια θα περνούν και δεν θα γίνεται, κάπου κάπου η κυβέρνηση θα θυμάται να πει ευγενικά στην εταιρεία να τηρήσει τις δεσμεύσεις της, η εταιρεία θα απειλεί ότι θα φύγει, η κυβέρνηση θα κάνει πίσω, και στο μεταξύ τα μεταλλεία θα δουλεύουν, η εταιρεία θα κερδίζει, ο τόπος θα λεηλατείται και στα δημόσια ταμεία δεν θα μπαίνει τίποτα.
Ό,τι έχουμε δει μέχρι τώρα δηλαδή, στο διηνεκές. Ποπ κορν να πάρετε.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Αναφορά-Καταγγελία με  θέμα «Επικίνδυνα απόβλητα και μη αδειοδοτημένες εργασίες της Ελληνικός Χρυσός στο μεταλλείο Ολυμπιάδας« κατέθεσε σήμερα το «Παρατηρητήριο Μεταλλευτικών Δραστηριοτήτων» στις αρμόδιες για την περιβαλλοντική και τεχνική αδειοδότηση της Ελληνικός Χρυσός, ΔΙΠΑ και ΔΜΕΒΟ, καθώς και στις Επιθεωρήσεις Μεταλλείων και Περιβάλλοντος Β. Ελλάδας.

Στο από 25.10.2018 δελτίο τύπου της Eldorado Gold για τα οικονομικά και λειτουργικά αποτελέσματα 3ου τριμήνου αναφέρονται προβλήματα στην παρα     γωγική διαδικασία του μεταλλείου Ολυμπιάδας τα οποία επηρέασαν τις ανακτήσεις μετάλλων και την εμπορευσιμότητα των παραγόμενων συμπυκνωμάτων. Οι ενέργειες που ανακοινώνει η εταιρεία για την αντιμετώπιση των προβλημάτων αυτών περιλαμβάνουν την μη αδειοδοτημένη και μη επιτρεπόμενη προσωρινή απόθεση επικινδύνων αποβλήτων και άλλες ενέργειες που δεν καλύπτονται από την περιβαλλοντική αδειοδότηση του έργου, ενώ ενδέχεται να προκαλούν επιβάρυνση του περιβάλλοντος και κίνδυνο για την υγεία εργαζομένων και κατοίκων.
Τα ανωτέρω έρχονται να προστεθούν:
  • Στις συστηματικές παραβάσεις της νομοθεσίας και των εγκεκριμένων περιβαλλοντικών όρων από την Ελληνικός Χρυσός στο υποέργο Ολυμπιάδας που έχουν βεβαιώσει επανειλημμένως οι Επιθεωρητές Περιβάλλοντος και αφορούν τα απόβλητα, τα νερά, τον παλαιό χώρο απόθεσης τελμάτων
  • Στην ολιγωρία ή αδιαφορία του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας να υποχρεώσει την εταιρεία-παραβάτη σε συμμόρφωση ενώ παράλληλα την «επιβραβεύει» με προσωρινές άδειες.
  • Στο πλήθος των φωτογραφιών και βίντεο που έχουν έρθει στο φως το τελευταίο διάστημα που δείχνουν την τραγική κατάσταση του περιβάλλοντος στην περιοχή δράσης της Ελληνικός Χρυσός στην Ολυμπιάδα: πορτοκαλιά νερά, μαύρα νερά, άσπρα νερά, μπαζωμένα ρέματα, δρόμοι καλυμμένοι με ένα παχύ γκρίζο στρώμα τελμάτων εμπλουτισμού. Η «ανάπτυξη» που ήρθε στην Ολυμπιάδα φέρνει μαζί της αρρώστια και θάνατο.
Ακολουθεί το κείμενο της αναφοράς-καταγγελίας. Σε μορφή pdf εδώ. Και δεν τελειώσαμε με την Ολυμπιάδα.
___________________
ΘΕΜΑ: “Επικίνδυνα απόβλητα και μη αδειοδοτημένες εργασίες της Ελληνικός Χρυσός στο μεταλλείο Ολυμπιάδας”
Στο από 25.10.2018 δελτίο τύπου της Eldorado Gold για τα οικονομικά και λειτουργικά αποτελέσματα 3ου τριμήνου (σχετ. α) αναφέρονται προβλήματα στην παραγωγική διαδικασία του μεταλλείου Ολυμπιάδας τα οποία επηρέασαν τις ανακτήσεις μετάλλων και την εμπορευσιμότητα των παραγόμενων συμπυκνωμάτων. Οι ενέργειες που ανακοινώνει η εταιρεία για την αντιμετώπιση των προβλημάτων αυτών περιλαμβάνουν την μη αδειοδοτημένη προσωρινή απόθεση επικινδύνων αποβλήτων και άλλες ενέργειες που δεν καλύπτονται από την περιβαλλοντική αδειοδότηση του έργου ενώ ενδέχεται να προκαλούν επιβάρυνση του περιβάλλοντος και κίνδυνο για την υγεία εργαζομένων και κατοίκων.
Για την περίπτωση που η Eλληνικός Χρυσός παρέλειψε να ενημερώσει σχετικά τις υπηρεσίες σας, παραθέτουμε το απόσπασμα από την ανακοίνωση της Eldorado:
«To εργοστάσιο της Ολυμπιάδας αντιμετώπισε προβλήματα με την ανάκτηση του μολύβδου κατά τη διάρκεια του τριμήνου. Η κύρια αιτία ήταν καθυστερήσεις στην αδειοδότηση που επηρέασαν την κατασκευή και την έναρξη λειτουργίας του εργοστασίου πάστας, γεγονός που οδήγησε σε σειρά κενών που έπρεπε να πληρωθούν στη Δυτική ζώνη, καθυστερώντας την παραγωγή από αυτήν την περιοχή του μεταλλείου. Η παραγωγή αυξήθηκε στην Ανατολική ζώνη, αλλά τα υλικά από αυτήν την περιοχή αποδείχθηκαν πρόκληση όσον αφορά την απόδοση του κυκλώματος μολύβδου. Αυτές οι προκλήσεις περιλαμβάνουν χαμηλότερη ανάκτηση μολύβδου και υψηλότερη συγκέντρωση επιβλαβών (deleterious) συστατικών στο συμπύκνωμα μολύβδου, γεγονός που οδήγησε σε αλλαγή στη διαδικασία πώλησης. Στο τέλος του τριμήνου υπήρχε στοκαρισμένη ποσότητα συμπυκνώματος μολύβδου στο λιμάνι και σε πλοία.
Ωστόσο, με τα προβλήματα στην παραγωγή συμπυκνώματος μολύβδου, μέρος του μόλυβδου μεταφέρθηκε στο συμπύκνωμα χρυσού, προκαλώντας ζητήματα στην πώληση (και) αυτού του συμπυκνώματος. Στο τέλος του τριμήνου, η Ολυμπιάδα είχε περίπου 9.500 ουγγιές πληρωτέου χρυσού σε απόθεμα.
Στο τέλος του τριμήνου η λιθογόμωση των κενών είχε βελτιωθεί και η αναλογία της Δυτικής με την Ανατολική ζώνη είχε αποκατασταθεί. Επιβραδύνουμε προσωρινά την τροφοδοσία του εργοστασίου για να επιτρέψουμε να δημιουργηθεί ένας σωρός μεταλλεύματος στην επιφάνεια για να βοηθήσει στην ανάμιξη. Ειδικοί μεταλλουργοί έχουν προσληφθεί για να βοηθήσουν με την απόδοση του εργοστασίου κατά την επεξεργασία της Ανατολικής ζώνης. Η εταιρεία εξετάζει επίσης την ανάμιξη συμπυκνωμάτων μολύβδου από την Ολυμπιάδα και το Στρατώνι για να μειωθεί η συγκέντρωση των επιβλαβών συστατικών».
Αρχικά, ο ισχυρισμός ότι η παραγωγή στο δυτικό τμήμα του κοιτάσματος Ολυμπιάδας καθυστέρησε λόγω καθυστερήσεων στην αδειοδότηση μονάδας της μονάδας λιθογόμωσης με πάστα τελμάτων, δεν φαίνεται ναευσταθεί. Η μονάδα αυτή, που έλαβε την υπ’αριθμό πρωτ. ΔΜΕΒΟ/Α.Φ.10.ΕΓΚ.6/181069/3149/15.9.2017 άδεια εγκατάστασης, προορίζεται αποκλειστικά για την αποκατάσταση (κλείσιμο) του παλαιού εξοφλημένου τμήματος του μεταλλείου Ολυμπιάδας και όχι για την παραγωγική διαδικασία του μεταλλείου, που εξυπηρετείται από τη συμβατικού τύπου μονάδα λιθογόμωσης. Επιπλέον, σύμφωνα με δελτίο τύπου της Eldorado με ημερομηνία 26.4.2018 η μονάδα λιθογόμωσης με πάστα του παλαιού μεταλλείου είχε ήδη ολοκληρωθεί και λειτουργούσε κατά το τέλος του 1ου τριμήνου. Τα αίτια των προβλημάτων που αναφέρει η εταιρεία μάλλον θα πρέπει να αναζητηθούν αλλού.
Η εταιρεία ισχυρίζεται ότι το πρόβλημα έχει αποκατασταθεί και η αναλογία Ανατολικής και Δυτικής ζώνης στην τροφοδοσία του εμπλουτισμού έχει επανέλθει στα επιθυμητά επίπεδα. Ωστόσο, είτε αυτό δεν είναι απόλυτα αληθές είτε η εταιρεία προβλέπει ότι θα συνεχίσει να αντιμετωπίζει παρόμοια προβλήματα, δεδομένου ότι περιγράφει σειρά ενεργειών στις οποίες έχει προβεί ή σχεδιάζει να προβεί στο άμεσο μέλλον: ανάμιξη μεταλλευμάτων (δεν διευκρινίζεται αν θα γίνεται μόνο ανάμιξη μεταλλευμάτων από τους διαφορετικούς τομείς του κοιτάσματος Ολυμπιάδας ή και από το Στρατώνι), επιβράδυνση της παραγωγής προκειμένου να δημιουργηθεί σωρός μεταλλεύματος στην επιφάνεια για να βοηθήσει στην ανάμιξη, αλλά και ανάμιξη συμπυκνωμάτων μολύβδου από Ολυμπιάδα και Στρατώνι.
Κατά την τηλεδιάσκεψη της διοίκησης της Eldorado Gold με οικονομικούς αναλυτές στις 26.10.2018 (σχετ. β)ανέφερθηκε ότι τα μέτρα αυτά θα εφαρμοστούν εντός των επόμενων 6 μηνών ενώ ο CEO Τζορτζ Μπερνς,απαντώντας σε σχετική ερώτηση, δήλωσε ότι ανάμιξη θα γίνει και στο συμπύκνωμα που έχει ήδη παραχθεί κατά το 3ο τρίμηνο και παραμένει αδιάθετο:
Σχεδιάζουμε να αναμίξουμε μέρος αυτού του υλικού και πιθανού μελλοντικού (υλικού) για να μειώσουμε τα επίπεδα των επιβλαβών συστατικών και να αυξήσουμε το πληρωτέο εισοδήμα”
Επί αυτών θα θέλαμε να παρατηρήσουμε τα εξής:
  1. Πουθενά στη μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων και την ΚΥΑ ΕΠΟ 201745/2011 δεν προβλέπονται αναμίξεις μεταλλευμάτων ή/και συμπυκνωμάτων από διαφορετικά υποέργα.
  2. Κατά την ΚΥΑ ΕΠΟ (α1. Γενική Περιγραφή του Έργου, Υποέργο Μαύρων Πετρών και εγκαταστάσεων Μαντέμ Λάκκου: “Μέχρι την ολοκλήρωση της κατασκευής του εργοστασίου εμπλουτισμού Μαντέμ Λάκκου, τα συμπυκνώματα θα παράγονται στο υφιστάμενο εργοστάσιο εμπλουτισμού Στρατωνίου” και θα διοχετεύονται στην αγορά μέσω των λιμενικών εγκαταστάσεων Στρατωνίου. Πουθενά δεν προβλέπεται μεταφορά μεταλλεύματος ή/και συμπυκνώματος από το Στρατώνι στην Ολυμπιάδα.
  3. Στο τέλος του τριμήνου υπήρχε στην Ολυμπιάδα ποσότητα περίπου 15.000 τόνων συμπυκνώματος αρσενοπυρίτη που παρέμενε αδιάθετη λόγω επιβλαβών προσμίξεων (καθώς και άγνωστη ποσότητασυμπυκνώματος μολύβδου στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης)Η εταιρεία προτίθεται να το αναμίξει αλλά, ακόμα και αν πράγματι η αναλογία Ανατολικής/Δυτικής ζώνης έχει αποκατασταθεί, απαιτείται χρόνος για να παραχθεί ικανή ποσότητα “καθαρού” από προσμίξεις συμπυκνώματος. Η εταιρεία προβλέπει δε ότι πιθανόν να χρειαστεί να το κάνει αυτό και για μελλοντικές ποσότητες συμπυκνωμάτων. Αλλά τα απώλητασυμπυκνώματα χαρακτηρίζονται ως απόβλητα και η διαχείρισή τους πρέπει να γίνεται ως απόβλητα, με όλους τους όρους ασφαλείας και προστασίας περιβάλλοντος. Επισημαίνουμε ότι τα συμπυκνώματαγαληνίτη (μολύβδου) και αρσενοπυρίτη είναι υλικά τοξικά και επικίνδυνα για το περιβάλλον και τον άνθρωπο. Ούτε η ΜΠΕ ούτε η ΚΥΑ ΕΠΟ ούτε το Σχέδιο Διαχείρισης Αποβλήτων προβλέπουν προσωρινές αποθέσεις αποβλήτων και μάλιστα επικίνδυνων. Προσωρινές ή οριστικές, οι αποθέσεις τους πρέπει ναείναι μέσα σε χώρο που πληροί τις προδιαγραφές και έχει αδειοδοτηθεί για αυτό το σκοπό και τέτοιος χώρος δεν υπάρχει στις Μεταλλευτικές Εγκαταστάσεις Ολυμπιάδας.
  4. Ο ελλιπής διαχωρισμός του μολύβδου κατά την επίπλευση ασφαλώς έχει συνέπειες και στη σύσταση των τελμάτων εμπλουτισμού που πλέον θα περιέχουν περισσότερα θειούχα ορυκτά. Αυτά τα θειούχα τέλματα εμπλουτισμού συνιστούν ή θα συνιστούν το μεγαλύτερο μέρος του υλικού λιθογόμωσης (σε ποσοστό ~75% στην περίπτωση της πάστας), θα μπαίνουν στα υπόγεια και θα έρχονται σε επαφή με τα υπόγεια νερά και τον αέρα δημιουργώντας κινδύνους ρύπανσης των νερών και ελλιπούς στήριξης της επιφάνειας (σχετικό είναι το άρθρο με τίτλο “Η χρησιμοποίηση τελμάτων με υψηλή περιεκτικότητα σε θειούχα ορυκτά ως υλικό λιθογόμωσης του μεταλλείου Μαύρων Πετρών” του μηχανικού μεταλλείων Γ. Ψυχογιόπουλου,Φεβρουάριος 2014). Παρ’οτι οι δύο μονάδες λιθογόμωσης του μεταλλείου Ολυμπιάδας λειτουργούν ήδη εδώ και πολλούς μήνες, εκκρεμεί ο περιβαλλοντικός χαρακτηρισμός των τελμάτων εμπλουτισμούόπως έχουν επισημάνει επανειλημμένως οι Επιθεωρητές Περιβάλλοντος και έχει επιβεβαιώσει ο Αναπληρωτής Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας μιλώντας στη ΒουλήΚαι αν υπήρχε τέτοιος χαρακτηρισμός, δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι καλύπτει τις αλλαγές στη σύστασή τους λόγω των προβλημάτων που προαναφέρθηκαν.

Επειδή ήδη, εδώ και πολύ καιρό, παρατηρούνται φορτηγά εργολάβων της εταιρείας να κατευθύνονται φορτωμένα από Στρατώνι προς Ολυμπιάδα χωρίς να είναι γνωστό τι μεταφέρουν.
Και επειδή οι ενέργειες αυτές της εταιρείας Ελληνικός Χρυσός:
Οδηγούν στην ανεξέλεγκτη απόθεση επικινδύνων αποβλήτων
  • Δεν καλύπτονται από την περιβαλλοντική αδειοδότηση
  • Γίνονται χωρίς έγκριση από τις υπηρεσίες σας (δεν έχει αναρτηθεί σχετική απόφαση στη Διαύγεια)
  • Θέτουν σε κίνδυνο το περιβάλλον, τους εργαζομένους και τους κατοίκους της περιοχής.
Ζητούμε να ελεγχθεί συνολικά η δραστηριότητα της Ελληνικός Χρυσός σε Ολυμπιάδα-Στρατώνι και να μας ενημερώσετε ποια μέτρα προτίθεστε να λάβετε:
  • Για τη διαχείριση των νέων επικίνδυνων υλικών και μεταλλευτικών αποβλήτων που αποτελούν τα απώλητα συμπυκνώματα μολύβδου και αρσενοπυρίτη
  • Για τις νέες παραβάσεις των αδειοδοτήσεων του υποέργου Ολυμπιάδας
  • Για την προστασία της υγείας των εργαζομένων και των περιοίκων κατά τη μεταφορά, προσωρινή απόθεση και ανάμιξη μεταλλευμάτων και συμπυκνωμάτων Ολυμπιάδας και Στρατωνίου.
  • Για την υποβολή από την εταιρεία του περιβαλλοντικού χαρακτηρισμού όλων των υλικών που διακινεί, παράγει, επεξεργάζεται, αποθέτει προσωρινά ή μόνιμα.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου