Articles by "Οικολογία"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Οικολογία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων


Κάποιοι νομίζω έχουμε γίνει κουραστικοί να τονίζουμε και να προσπαθούμε να αναδείξουμε τα ίδια πράγματα∙ αλλά κάπου πρέπει να ξυπνάει το ένστικτο της αυτοσυντήρησης και της αξιοπρέπειας ως κοινωνία και ως πολίτες. Και λέω ότι οι εξελίξεις στη χώρα μας αναφορικά με τη Διαχείριση των Στερεών Αποβλήτων είναι αντιφατικές και δυσοίωνες. Κι αυτό έχει να κάνει με τη χρόνια δυστοκία των αρμοδίων, τις πιέσεις των μηχανισμών και των συμφερόντων και τις αδυναμίες της Αυτοδιοίκησης να χαράξει πολιτική και να παίξει τον ιστορικό της ρόλο, που η σύγχρονη πραγματικότητα της επιβάλει.

Με βάση την Κυκλική Οικονομία και την Ευρωπαϊκή Νομοθεσία, νομική υποχρέωση των κρατών μελών είναι η Διαλογή στην Πηγή τουλάχιστον για τα οργανικά, το χαρτί, το πλαστικό, το γυαλί και το μέταλλο. Η ως τώρα εμπειρία των ευρωπαϊκών χωρών υπερθεματίζει αυτή την υποχρέωση. Η Διαλογή στην Πηγή και η προώθηση τοπικών προγραμμάτων ανακύκλωσης και κομποστοποίησης είναι η οικονομικότερη, περιβαλλοντικά και κοινωνικά φιλικότερη προοπτική, σε αντίθεση με την πλήρη εξάρτηση από ένα σύστημα σύμμεικτων στερεών αποβλήτων.

Τι είναι λοιπόν η Διαλογή στην Πηγή; Είναι ο διαχωρισμός διακριτών κατηγοριών απορριμμάτων εκεί που παράγονται, για να γίνει στη συνέχεια η ξεχωριστή συλλογή, αποκομιδή και ανακύκλωση. Πού παράγονται; Στο σπίτι, στη δουλειά, στο κατάστημα, στο εμπορικό κέντρο. Γιατί να κάνουμε Διαλογή στην Πηγή; Αν δεν γίνει έγκαιρα ο διαχωρισμός στην πηγή, εκεί δηλαδή που παράγονται, ο τρόπος που τα πετάμε και ο τρόπος που αναμειγνύονται στη συνέχεια, τα καθιστά δύσκολο, αν όχι αδύνατο να διαχωριστούν με επιτυχία.

Είναι τουλάχιστον ανόητο να μην γίνεται ο διαχωρισμός όταν πρέπει∙ και να ξοδεύουμε στη συνέχεια μεγάλα ποσά σε υποδομές για να τα ξαναδιαχωρίσουμε και να γίνει η ανακύκλωση, αν αυτό καταστεί εφικτό. Οι πρακτικές για διαλογή των απορριμμάτων μετά την ανάμειξη των υλικών, είτε μηχανικά, είτε με χειροδιαλογή, δοκιμάστηκαν και αποδείχτηκαν ακριβές ή ανεπαρκείς λόγω κακής ποιότητας των ανακτώμενων υλικών. Κι αυτό γιατί προηγείται η ανάμειξη των ανακυκλώσιμων υλικών κυρίως με οργανικά απορρίμματα της κουζίνας και όχι μόνο.

Έχει μαλλιάσει η γλώσσα μας να λέμε ότι οι καθυστερήσεις του κράτους και της αυτοδιοίκησης, έστω και μέσα στη δύσκολη αυτή συγκυρία του COVID-19, μας ανησυχούν ιδιαίτερα. Θεωρώ άστοχη και προβληματική την επιμονή τους να θεωρούν προτεραιότητα την κατασκευή Μονάδων Επεξεργασίας (Σύμμεικτων) Αποβλήτων (ΜΕΑ) χωρίς την -παράλληλη έστω- ανάπτυξη προγραμμάτων Διαλογής στην Πηγή. Οι ΜΕΑ δεν παράγουν παρά δευτερογενή καύσιμα με ελάχιστες δυνατότητες ανάκτησης ανακυκλώσιμων υλικών.

Γιατί το κάνουν αυτό; Απαντήστε ή βάλτε τον εαυτό σας να σκεφθεί και ανάλογα να πράξετε σε κάθε ευκαιρία στο μέλλον. Η αδιαφορία είναι συνευθύνη!

Λαμία, Απρίλης 2021

Στέφανος Σταμέλλος


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Διαβάζω σε μια ανάρτηση στο fb ότι «ο Πρύτανης και διευθυντής του τμήματος Χημείας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, εξηγεί πως τα ψάρια που τρώμε, έχουν πάρει πολλά φάρμακα στη ζωή τους. Ανάμεσα σε άλλα, ο οργανισμός τους έχει ποτιστεί με αναλγητικά, αντιβιοτικά και ψυχιατρικά φάρμακα!» Και συνεχίζει με διάφορα τέτοια στοιχεία το δημοσίευμα, που σε κάνει να ανατριχιάζεις.

Με αφορμή αυτό, η σκέψη ταξιδεύει στα νεανικά μας χρόνια και στο Αγιατριαδίτικο ποτάμι, το ρέμα μας. Το Αγιατριαδίτικο ποτάμι κατεβάζει τα πλούσια νερά της βόρειας πλευράς του Βελουχιού που αναβλύζουν από τις πηγές, με σπουδαιότερες τις δύο πηγές του Κεφαλόβρυσου στην Αγία Τριάδα, τον Μπούρνο, το Κεφαλόβρυσο, την «Αγία Παρασκευή» και το Γαλάζιο στην Αγία Παρασκευή και τις Νέορδες στους Δομιανούς∙ και με κύριους παραπόταμους το Μεσοβούνι, το Σκαματόρεμα και τον Νεραϊδιά (ή Αγκαθάς) αριστερά και δεξιά της Αγίας Τριάδας, το Σέλο που κατεβάζει τα νερά του Αγίου Χαράλαμπου(Έλοβα), το Χοιρολακκόρρεμα δίπλα στην Αγία Παρασκευή, τον Λυσσάρη με τα νερά των Πετραλώνων, τον Μαγγανά - το Χοχλίτικο ρέμα και το Πλατανόρεμα των Δομιανών για να καταλήξει στη Μέγδοβα(Ταυρωπό) που έρχεται από τη Λίμνη Πλαστήρα.

Είχε πολλά ψάρια και περισσότερο νερό εκείνα τα χρόνια∙ και μιλάμε πριν 50-60 χρόνια, τη δεκαετία 1960 - 70. Τα μεσημέρια του καλοκαιριού, όταν έβραζε ο τόπος από τη ζέστη, κινούσαμε για το ποτάμι, «για ψάρεμα». Μπαίναμε μέσα στο νερό από τη Λαγκάδα και ακολουθούσαμε το ποτάμι ανεβαίνοντας, Είχε αρκετές πέστροφες, μπριάνια και χέλια. Η μέθοδος που εφαρμόζαμε ήταν αυτή της αφής. Βάζαμε τα χέρια μας ψάχνοντας κάτω από τις μεγάλες πέτρες που είχαν κοιλότητες∙ και αν αγγίζαμε ψάρι, κλείναμε με τα χέρια όλες τις πιθανές εξόδους, στριμώχναμε το ψάρι και το πιάναμε σιγά σιγά από τα βράγχια. Ήταν μια πανάρχαια μέθοδος, όχι και τόσο αποτελεσματική, αλλά δεν είχαμε κάτι άλλο να κάνουμε. Ούτε δίχτυα, ούτε πεταλούδες, καλάμια και αγκίστρια. Πιάναμε - δεν πιάναμε 4-5 ψάρια, ίσα για μια τηγανιά. Μετά δε από μεγάλη νεροποντή και πλημμύρα, τα ψάρια έβγαιναν μισοζώντανα στις όχθες. Πήγαινε τότε ο πατέρας κι έφερνε κανένα ψάρι για να φάμε. Σπάνιο κι αυτό.

Παιδιά της φύσης στην ηλικία των 10-12 και 15 χρονών, χωρίς φόβους, με μπόλικη ελευθερία. Περνούσαμε τα Στενά με το νερό ως το λαιμό, όλη τη μέρα μέσα στο νερό με αρκετούς κινδύνους. Μετά τα Στενά είχαμε το φόβο να μας έρθουν πέτρες από το λατομείο του Ντζούνου, που ήταν ακριβώς από πάνω.

Τα ψάρια γενικά μειώθηκαν και τα χέλια εξαφανίστηκαν εντελώς. Τα χέλια είναι μεταναστευτικά ψάρια, που ζουν στα ποτάμια μέχρι να είναι έτοιμα να αναπαραχθούν, οπότε μεταναστεύουν στη θάλασσα των Σαργασσών και δεν επιστρέφουν ποτέ. Βασική αιτία της εξαφάνισης από τα ποτάμια μας θεωρείται ότι είναι τα φράγματα των ΜΥΗΕ και η ρύπανση. Δεν μπορούν να ανέβουν στα φράγματα και είναι επόμενο να εξαφανιστούν. Αυτό φυσικά και δεν απασχολεί κανέναν. Θυμάμαι τα χέλια στο μυλαύλακα, το αυλάκι του Μύλου του Βασίλη, όπως θυμάμαι και τις μεγάλες πέστροφες στις βαθιές γούρνες της κοίτης, εκεί που το νερό είχε βάθος πάνω από δύο μέτρα.

Τα γράφω αυτά και για έναν λόγο που με στεναχωρεί ιδιαίτερα. Στο χάρτη της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας (ΡΑΕ) σε όλο το μήκος του Αγιατριαδίτικου εμφανίζονται τέσσερις Άδειες Παραγωγού για αντίστοιχα Μικρά Υδροηλεκτρικά, εκτός το ΜΥΗΕ που λειτουργεί ήδη στον Άγιο Νικόλαο Δομιανών. Οι δύο Άδειες είναι πάνω από την Αγία Τριάδα, η τρίτη είναι πάνω από το Μύλο του Βασίλη και η τέταρτη ξεκινάει τον αγωγό μετά το Μύλο, περνάει τα Στενά(!) και καταλήγει για να γίνει το εργοστάσιο στη Λαγκάδα, που σημαίνει ότι θα κατέβουν τα μηχανήματα από το Κάστρο της Αγίας Παρασκευής!

Δεν θέλω να σκεφθώ ότι μπορεί το νερό στα Στενά να μπει σε αγωγό και να μειωθεί στο 30% του οικολογικού νερού, που προβλέπεται από τη σχετική νομοθεσία. Δε θέλω να σκεφθώ την αναστάτωση του Αγιατριαδίτικου και την καταστροφή του ποτάμιου οικοσυστήματος με πέντε ΜΥΗΕ σε ένα μήκος λιγότερο από δέκα χιλιόμετρα, στο όνομα της επέλασης της υδροηλεκτρικής «ανάπτυξης», η οποία απειλεί το υδάτινο και χερσαίο περιβάλλον μιας ξεχασμένης κυριολεκτικά περιοχής.

Όμως, σύμφωνα με το Χωροταξικό Σχέδιο του τέως Δήμου Κτημενίων(ΣΧΟΟΑΠ), το Αγιατριαδίτικο έχει ενταχθεί, με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Κερπενησίου (Αρ. 362/2012), στο μεγαλύτερο μέρος του, στις περιοχές αναψυχής εσωτερικών υδάτων, από τη θέση «Μύλος του Βασίλη» μέχρι την συμβολή του με τον Μέγδοβα. Στο ίδιο Σχέδιο, για το Φαράγγι «Στενά Αγιοτριαδίτικου» προτείνεται να ελεγχθεί η δυνατότητα να αναδειχθεί ως γεώτοπος για τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του, μαζί με τις περιοχές «Νησάκι» Μέγδοβα και τις πηγές Νέορδες και Γαλάζιο, με τους απαραίτητους περιορισμούς για την προστασία τους.

Ελπίζω και εύχομαι ο Δήμος Καρπενησίου να μην επιτρέψει την ολοκλήρωση αυτών των σχεδίων και την κατασκευή του ΜΥΗΕ. Να εντάξει το Αγιατριαδίτικο σε ένα πρόγραμμα ανάδειξης για να γίνει επισκέψιμο. Πολλοί είναι αυτοί που θα ενδιαφερθούν για την άγρια ομορφιά των Στενών, για τη Σπηλιά και το Θειαφονέρι, το Κάστρο και τη Λαγκάδα, το Μύλο του Βασίλη και του Τσολιά, αλλά και για τον Γλα, το Προσκυνητάρι, το Γαλάζιο και τις Νέορδες, το Κεφαλόβρυσο, το Μοναστήρι των Δομιανών και τόσα άλλα αξιόλογα που διαθέτει πλούσια η περιοχή του τέως Δήμου Κτημενίων, η σκοτεινή και ξεχασμένη βόρεια πλευρά του Βελουχιού.

Λαμία, Απρίλης 2021

Στέφανος Σταμέλλος


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Κάτοικοι του Πειραιά και της Πειραϊκής προσέφυγαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας ενάντια στηναπόφαση για απόρριψη της απόρριψης 620.000 τόνων καρκινογόνων, τοξικών και μολυσματικών ιζημάτων-βυθοκορημάτων στον πυθμένα της θάλασσας, εντός και εκτός του λιμανιού, από τον ΟΛΠ.

Η εκδίκαση έγινε στις 2 Απριλίου. Τους κατοίκους εκπροσώπησε η Ζωή Κωνσταντοπούλου και η Ανθή Γιαννούλου.
Το βίντεο που αναφέρεται στην εκδίκαση της υπόθεσης, που αγνοήθηκε από τα γνωστά "έγκυρα" ΜΜΕ.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

"Όπως πολύ καλά πλέον όλοι γνωρίζουμε, γνώση που αποκτήθηκε αφενός τυχαία και αφετέρου κατόπιν ενεργειών της παράταξής μας χθες "συζητήθηκε" στην Επιτροπή Ποιότητας Ζωής και υπερψηφίστηκε το θέμα της γνωμοδότησης της Επιτροπής σχετικά με την έγκριση των περιβαλλοντικών όρων για την εγκατάσταση της ΜΕΒΑ (Μονάδα Επεξεργασίας Βιοαποβλήτων) στην περιοχή του Μεσημερίου.

Υπερψηφίστηκε μάλιστα όχι μόνο από την διοικούσα πλειοψηφία, καθώς η παράταξη ΣΥΜΜΕΤΕΧΩ ΘΕΡΜΑΙΚΟΣ καταψήφισε αλλά βρήκε στήριξη από άλλη παράταξη η οποία σήμερα και πριν καν καθίσει η σκόνη στρέφεται εναντίον μας λέγοντας πως δεν ήρθαμε στο συμβούλιο με θέσεις.

Για να γνωρίζει λοιπόν και ο κόσμος.

Θέσαμε το ζήτημα της χωροθέτησης κύριε Χατζηβαλάση (ΔΡΑΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ);

Θέσαμε ενώπιον της Επιτροπής ότι καλούμαστε να γνωμοδοτήσουμε σχετικά με την έγκριση περιβαλλοντικών όρων για την εγκατάσταση μιας μονάδας σε Δημοτικό Ακίνητο του οποίου την παραχώρηση δεν έχουμε αποφασίσει ακόμα;

Ζητήσαμε την αναβολή του θέματος μέχρι την λήψη απόφασης σχετικά με την χωροθέτηση;

Σας κρούσαμε τον κώδωνα του κινδύνου ότι κατόπιν, και σε περίπτωση που εγκριθεί η Μελέτη, θα έχουμε βρεθεί προ τετελεσμένου;

Επισημάναμε το γεγονός ότι αιφνιδίως και μέσα σε πολύ μικρό χρονικό μάθαμε για την Μελέτη αυτή των 447 σελίδων στερούμενοι ουσία το δικαίωμα να την εξετάσουμε;

Για να θέτουμε λοιπόν το ζήτημα στις σωστές του βάσεις και να μην παλεύουμε με ανεμόμυλους:

Κύριε Τσαμασλή, κυρίες και κύριοι Δημοτικοί και Τοπικοί Σύμβουλοι,

συμφωνείτε με την παραχώρηση εκ μέρους του Δήμου του Δημοτικού Ακινήτου (1064 α) προκειμένου να χωροθετηθεί σε σημαίνουσα περιοχή του Μεσημερίου πλησίον κατοικημένων περιοχών μια ΜΕΒΑ η οποία μεταξύ άλλων θα εξυπηρετεί τις ανάγκες τριών Δήμων; ΕΜΕΙΣ ΟΧΙ

Για εμάς αυτό είναι το διακύβευμα.

Τα υπόλοιπα, στην ώρα τους".

Σημείωση ακτιβιστή:
Δυστυχώς με την συστηματική ΜΗ ΜΕΤΑΔΟΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕΩΝ μέσω ίντερνετ, όπως πάγια γινόταν, αδυνατούμε να παρακολουθήσουμε την ερμητικά δια κοινούς θνητούς (πλην των αιρετών) διαδικασία των συνεδριάσεων. Για τον λόγο αυτό είναι αδύνατον να σχολιάσουμε την απόφαση και την ψήφο των παρατάξεων για το μείζον θέμα της ΜΕΒΑ. Απλά σημειώνουμε, με κάθε επιφύλαξη πως η παράταξη Δράση Πολιτών ενέκρινε   τους περιβαλλοντικούς όρους στην επιλογή της διοίκησης Τσαμασλή σχετικά με την αλλαγή της χωροθέτησης της μονάδας, από το Τριεθνές, στο Μεσημέρι. Μάλλον αντιλαμβανόμαστε πως πρόκειται για προθύστερη απόφαση αφού χωρίς να έχει χωροθετηθεί η ΜΕΒΑ εγκρίθηκαν οι περιβαλλοντικοί όροι.

Το παραπάνω κείμενο, φυσικά, αποτελεί δελτίο τύπου της παράταξης Θερμαϊκός Νέα Πορεία.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Στέφανου Σταμέλλου

Η αλήθεια, αναφορικά με τις ΑΠΕ και ιδιαίτερα με τους αιολικούς σταθμούς, είναι ότι η πολιτεία, η κυβέρνηση και τα αρμόδια υπουργεία, έχουν χάσει κάθε ίχνος αξιοπιστίας και σοβαρής διαχείρισης προκαλώντας μια πλήρη αναστάτωση και δημιουργώντας τεράστια προβλήματα και αντιπαραθέσεις σε κάθε γωνιά της χώρας.

Αυτό που θα έπρεπε να κάνει η πολιτεία, εφόσον θεωρεί σημαντικό να υπάρξει στροφή στις ΑΠΕ και να είναι σύμφωνη με τους ευρωπαϊκούς στόχους, είναι να χωροθετήσει η ίδια, με συγκεκριμένες μελέτες, τις περιοχές και τις θέσεις όπου υπάρχουν οι προϋποθέσεις για την ανάπτυξη αιολικών σταθμών σε δημόσιες εκτάσεις. Κάτι ανάλογο δηλαδή με αυτό που συζητείται να γίνει για τους υπεράκτιους αιολικούς σταθμούς.

Ένας δημόσιος φορέας να αναλάβει να ελέγξει και να πιστοποιήσει ότι η περιοχή πληροί τις περιβαλλοντικές και άλλες προϋποθέσεις για την εγκατάσταση ανεμογεννητριών, ότι δεν έρχεται σε σύγκρουση με υφιστάμενες οικονομικές δραστηριότητες, ότι έχει εξασφαλιστεί η συναίνεση της τοπικής κοινωνίας και ότι το τοπικό αιολικό δυναμικό είναι εμπορικά εκμεταλλεύσιμο. Σ’ αυτό το πλαίσιο να εξαιρεθούν από κάθε συζήτηση για εγκατάσταση ανεμογεννητριών οι ορεινές περιοχές πάνω από τα 800μ υψόμετρο - ως φυσικό απόθεμα και απόθεμα βιοποικιλότητας, περιοχές φυσικού κάλους με πλούσιο πολιτιστικό απόθεμα - και όλες οι Προστατευόμενες Περιοχές.

Τις πιστοποιημένες αυτές περιοχές στη συνέχεια να τις δημοπρατήσει με διαγωνισμό και με συγκεκριμένους όρους και «όσοι πιστοί, προσέλθετε», με διαφάνεια και χαρακτήρα επιχειρηματικό∙ και όχι αποικιοκρατικό, όπως συμβαίνει σήμερα. Να σταματήσει αυτό το φαινόμενο των αντιπαραθέσεων των τοπικών κοινωνιών με τις ιδιωτικές εταιρείες, οι οποίες κάνουν τα πάντα να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους εμπορευματοποιώντας το φυσικό περιβάλλον και τη δημόσια περιουσία με το επιχείρημα ότι μας κάνουν χάρη και ότι όλα τα κάνουν για να σώσουν τον πλανήτη. Να λείψουν οι χρονοβόρες διαδικασίες των αντιρρήσεων, οι δεκάδες προσφυγές στο ΣτΕ και τα άλλα ένδικα μέσα, που ταλαιπωρούν όλες τις πλευρές, και να αποκατασταθεί το κύρος και η αξιοπιστία του δημοσίου.

Η προχειρότητα, που σήμερα διακρίνει το σύστημα, προκαλεί μόνο θυμηδία. Ένας φερόμενος επενδυτής, για παράδειγμα, έχει τη δυνατότητα να υποβάλει αίτηση για έκδοση άδειας παραγωγού στη ΡΑΕ ακόμα και αν δεν έχει κατοχυρώσει τη θέση και την έκταση για την εγκατάσταση του έργου. Αυτό συμβαίνει κυρίως στους φωτοβολταικούς σταθμούς. Και αυτό το λένε απλά «επενδυτικό ρίσκο»… αδιαφορώντας για την αναστάτωση που προκαλούν στους πολίτες. [https://www.energia.gr/article/176142/s-kapellos-stoihhma-h-viosimothta-ton-ergon-to-2021-pano-apo-1gw-ta-fv-erga]

Λαμία, 28.3.2021


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η άρνηση του δημάρχου Γιώργου Τσαμασλή να ενημερώσει υπεύθυνα (το ευνοϊκό σενάριο) ή η απόκρυψη για περισσότερο από ένα χρόνο (το κακό σενάριο) της πρόθεσής του να εγκατασταθεί η Μονάδα Επεξεργασίας Βιοαποβλήτων (ΜΕΒΑ) στο Μεσημέρι είναι η αιτία για το άνοιγμα μιας μεγάλης συζήτησης για το θέμα.
Με βάση λοιπόν τα παραπάνω είχαμε πολυποίκιλες αντιδράσεις από διαφόρους γνωρίζοντες, με αποτέλεσμα πολλοί δημότες να μην αντιλαμβάνονται τι ακριβώς συμβαίνει.
Ας προσπαθήσουμε να ξεδιαλύνουμε τα πράγματα.

Το 2016 εκπονήθηκε Τοπικό Σχέδιο Διαχείρησης Αποβλήτων (ΤΣΔΑ) του Δήμου Θερμαϊκού. Σύμφωνα με την απόφαση 106/2016 του δημοτικού συμβουλίου με ψήφους 21 υπέρ και 1 κατά (της Λαϊκής Συσπείρωσης) εγκρίθηκε η εισήγηση της Επιτροπής Ποιότητας Ζωής (φωτο1).
φωτο1

Σύμφωνα με το ΤΣΔΑ , ένα πολυσέλιδο έντυπο (φωτο2), προβλέπεται η λειτουργία μονάδας κομποστοποίησης και επεξεργασίας βιοαποβλήτων (οργανικά και υλικά κλαδεμάτων) επίσης η δημιουργία δύο Πράσινων Κεντρικών Σημείων. Μάλιστα το έργο προγραμματίστηκε να γίνει στην περιοχή του τριεθνούς, που βρίσκεται στο αγροτεμάχιο αρ 6450 της Επανομής και είναι σε παρακείμενη θέση με τον Σταθμό Μεταφόρτωσης Αποριμμάτων. Η πρόταση προέβλεπε την διαχείρηση 5.000 τόνων βιοαποβλήτων.

φωτο 2

Υπάρχει αναγκαιότητα για την δημιουργία της Μονάδας Επεξεργασίας Βιοαποβλήτων;


Νομίζουμε πως ναι, προκειμένου σε συνδυασμό με ένα πρόγραμμα εκπαίδευσης των πολιτών για διαλογή των αποριμμάτων στην πηγή και τοποθέτησης τωκ καφέ κάδων, ώστε τα οργανικά απόβλητα (τροφές κλπ) αλλά και τα προϊόντα κλαδεμάτων κλπ αφενός να μην επιβαρύνουν τους ΧΥΤΑ αλλά και να μεταμορφωθούν σε χρήσιμο προϊόν.
Προς υλοποίηση του παραπάνω προγράμματος, που προέβλεπε το ΤΣΔΑ, υπήρξε η σύμφωνη γνώμη αλλά και η υποσχόμενη χρηματοδότηση του ΦΟΔΣΑ καθώς και η σύμφωνη γνώμη του Δήμου Καλαμαριάς, ο οποίος θα εξυπηρετείτο μεταφέροντας και τα δικά του βιοαπόβλητα.


Με τη νέα διοίκηση λέγεται ότι υπήρξε αλλαγή πλεύσης στον Δήμο Θερμαϊκού σχετικά με την πιθανή χωροθέτηση της Μονάδας Επεξεργασίας Βιοαποβλήτων (ΜΕΒΑ). Λέγεται μάλιστα ότι ο λόγος που ήδη από τα τέλη του '19 συμφωνήθηκε η μεταφορά της μονάδας στο Μεσημέρι (και έτσι ξεκίνησε η ΜΠΕ για εκεί) δεν ήταν μόνο   η εξυπηρέτηση των δύο άλλων δήμων (Καλαμαριάς και Πυλαίας) με μικρότερες διαδρομές αλλά ίσως να έπαιξαν ρόλο και οι κυριότητες σε παρακείμενα αγροτεμάχια.
Γεγονός είναι πάντως πως με βάση την τροποποίηση του χώρου έγινε η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) του έργου από τον ΦΟΔΣΑ (Οκτώβρης '20),  η οποία αναρτήθηκε στον ιστότοπο του Δήμου Θερμαϊκού.


Ένα ενδιαφέρον ερώτημα είναι γιατί αφού η ΜΠΕ είναι αναρτημένη εδώ και περισσότερο από 2 μήνες, τώρα έχει αναδειχθεί σε σημείο έριδας; Προφανώς ή γιατί υπάρχουν αργά αντανακλαστικά ή γιατί δεν ενημερώνεται κανείς από το σάιτ του Δήμου (ούτε καν οι αιρετοί).

Ένα σημαντικότερο όμως ερώτημα είναι γιατί ο δήμαρχος που προφανώς από τον Δεκέμβριο του 2019 γνωρίζει δεν έφερε προς συζήτηση στο ΔΣ ή διαβούλευση στην τοπική κοινωνία το θέμα; Φανταζόμαστε ότι δεν ξεχάστηκε απλά .....
Υπάρχει απάντηση κ. Τσαμασλή;

Ένα άλλο επίσης ερώτημα είναι προς τον κ. Τζέκο: Γιατί αφού και εσείς ψηφίσατε, ως φαίνεται, το ΤΣΔΑ και συμμετείχατε στο Δημοτικό Συμβούλιο, δεν γνωρίζατε το αγροτεμάχιο στο οποίο προβλεπόταν η εγκατάσταση της Μονάδας Κομποστοποίησης;

Τί μέλλει γενέσθαι;


Προφανώς τίποτα δεν είναι οριστικό αυτή τη στιγμή. Έστω κι αν έχει προηγηθεί η σύνταξη της ΜΠΕ.
Το θέμα θα πρέπει να έρθει για συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο το οποίο θα αποφασίσει για τη θέση εγκατάστασης της ΜΕΒΑ.
Αναμένουμε με ενδιαφέρον την εξέλιξη.


Αυτή την Παρασκευή, 19 Μάρτη 2021 έχει καλεστεί μια Παγκόσμια Απεργία/Διαμαρτυρία για το Κλίμα (Global Climate Strike) σε παγκόσμιο επίπεδο από το κίνημα της νεολαίας ενάντια στην κλιματική αλλαγή (Fridays For Future).

Η συνεργασία ενάντια στον πόλεμο και τις εξορύξεις "Μας σκάβουν τον λάκκο / Kazma Bırak / Don't Dig", αφού το συζήτησε στην τριεθνή της συνέλευση με αφορμή και το αρχικό κάλεσμα αλλά και την αγάπη όλων μας για το περιβάλλον, που έχει φτάσει τα όριά του, προσκαλεί και αυτή με τη σειρά της όλες τις περιβαλλοντικές ομάδες να δράσουν με όποιο τρόπο μπορούν αυτή την Παρασκευή.

Πιο συγκεκριμένα, σε Ελλάδα, Τουρκία και Κύπρο οι κατά τόπους ομάδες θα ετοιμάσουμε πανό/μπάνερ/πλακάτ με ένα κοινό σύνθημα στις δύο γλώσσες που έχει χρησιμοποιηθεί σε πολλά κινήματα ανά τον κόσμο

Αλλάξτε το σύστημα, όχι το κλίμα!
İklimi değil, Sistemi değiştir!
Change the system, not the climate!

και θα πάρουμε τους δρόμους, τους κάμπους και τα βουνά, παίρνοντας τα απαραίτητα μέτρα λόγω πανδημίας (ακόμα και 2 άτομα σε κάποιο συμβολικό σημείο ή μια βουνοκορφή είναι πολύ ευπρόσδεκτη δράση).

Καλούμε λοιπόν όλους τους λάτρεις του περιβάλλοντος και όσους εναντιώνονται στις πολεμικές κραυγές, ανάλογα με την δυναμική της κάθε πόλης/συλλογικότητας/ομάδας ανθρώπων, να οργανώσουν ότι μπορούν και να δείξουμε ότι δεν ξεχάσαμε αυτά που γίνονται σε βάρος του περιβάλλοντος και των λαών.

Φυσικά είστε ευπρόσδεκτοι, ακόμα και αν δεν συμμετέχετε στην συνεργασία μας, να γράψετε το κοινό μήνυμα (ολόκληρο ή σε μια μόνο γλώσσα αν υπάρχει πρόβλημα χώρου) και να μας στείλετε μια-δυο φωτογραφίες στο noextractionsnowar@gmail.com ή στη σελίδα μας στο facebook https://www.facebook.com/noextractionsnowar
αλλά το πιο σημαντικό είναι να γίνει δράση και να ακουστούν οι φωνές μας.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


 Konstantinos Tsakalidis / SOOC

Πριν από ένα χρόνο, στις 28 Φεβρουαρίου του 2020 το Συμβούλιο της Επικρατείας έβγαλε μια απόφαση που δημιούργησε ένα μεγάλο εμπόδιο για την Ελληνικός Χρυσός. Ένα εμπόδιο που φαινόταν ανυπέρβλητο: Το ανώτατο διοικητικό δικαστήριο έκρινε ότι η εταιρεία ήταν αυτή που ευθυνόταν για την μη κατασκευή εργοστασίου μεταλλουργίας.

της Μαρίνας Δεμερτζιάν


Γιατί ανυπέρβλητο θα ρωτήσει κανείς και θα έχει δίκιο δεδομένης της έκβασης των πραγμάτων. Γιατί η παραγωγή καθαρών μετάλλων, χρυσού, αργύρου και χαλκού αποτελούσε δικαιοπρακτικό θεμέλιο της σύμβασης παραχώρησης των μεταλλείων της Χαλκιδικής.

Η απόφαση του ΣτΕ έδινε στο ελληνικό δημόσιο το δικαίωμα να καταγγείλει την σύμβαση και να ζητήσει αποζημιώσεις. Η κυβέρνηση επέλεξε να παραιτηθεί από οποιαδήποτε διεκδίκηση αποζημίωσης και να αλλάξει τη σύμβαση. Στη νέα καταστατική συμφωνία μεταξύ ελληνικού δημοσίου και ελληνικός χρυσός, που συζητείται αυτές τις ημέρες στη βουλή, το αν θα προχωρήσει η εταιρεία σε μεταλλουργία είναι πια προαιρετικό. Στην πράξη αυτό σημαίνει ότι το κράτος δεν παραιτήθηκε μόνο από τις αποζημιώσεις αλλά και από τα μελλοντικά του φορολογικά έσοδα.

Γιατί είναι σημαντική η μεταλλουργία

Κι όμως,18 χρόνια πριν, μια ανάλογης σημασίας απόφαση από το ΣτΕ είχε οδηγήσει στην καταγγελία της σύμβασης με την TVX, την εταιρεία που εκμεταλλευόταν μέχρι τότε τα μεταλλεία της Χαλκιδικής. Το ανώτατο διοικητικό δικαστήριο είχε κρίνει ότι η μέθοδος μεταλλουργίας που είχε προτείνει η ΤVX, η λεγόμενη κυάνωση, έπρεπε να απορριφθεί γιατί ήταν επιβλαβής για το περιβάλλον και τη δημόσια υγεία. Θα μπορούσε και η TVX να μην προχωρήσει στην κατασκευή του εργοστασίου μεταλλουργίας και να συνεχίσει να εξάγει συμπυκνώματα μετάλλων σε τρίτες χώρες όπως κάνει σήμερα η θυγατρική της Eldorado Gold, αλλά η τότε κυβέρνηση έκρινε ότι η παραγωγή καθαρών μετάλλων ήταν «μείζονος εθνικής και κοινωνικής σημασίας». Το 2003, η τότε ελληνική κυβέρνηση κατήγγειλε την σύμβαση με την TVX και πούλησε τα μεταλλεία στην ελληνικός χρυσός που υποσχόταν ότι θα επεξεργαστεί το μετάλλευμα με μια πιο ασφαλή μέθοδο, την λεγόμενη ακαριαία τήξη.

Με την επίκληση λοιπόν της μείζονος εθνικής και κοινωνικής σημασίας της μεταλλουργίας, που αποτυπώθηκε και στο κείμενο της σύμβασης παραχωρήθηκαν στην Ελληνικός Χρυσός 317.000 στρέμματα για μόλις 11 εκατομμύρια ευρώ. Η αγοραπωλησία χαρακτηρίστηκε σκανδαλώδης, ακόμα κι από την ευρωπαϊκή επιτροπή που επιδίκασε άλλα 15 εκατομμύρια στο ελληνικό δημόσιο. Η τότε κυβέρνηση όμως υπερασπίστηκε την απόφαση της υποστηρίζοντας ότι με την μεταλλουργία, η χώρα θα αποκτούσα τεχνογνωσία υψηλού επιπέδου και το παραγόμενο προϊόν θα έπαιρνε προστιθέμενη αξία που θα έφερνε πολλά εκατομμύρια φόρων στο κρατικό ταμείο.

Τα εκατομμύρια αυτά δεν ήρθαν ποτέ.
Παρότι η υποχρέωση για την υλοποίηση μεταλλουργίας αποτυπώνεται και στη σύμβαση και στην ΑΕΠΟ του έργου (η έγκριση της κεντρικής περιβαλλοντικής μελέτης) και χαρακτηρίστηκε ως «δικαιοπρακτικό θεμέλιο» της σύμβασης από την απόφαση της Διαιτησίας το 2018, η Ελληνικός Χρυσός το μόνο που παράγει μέχρι σήμερα είναι συμπυκνώματα μετάλλων που εξάγονται σε τρίτες χώρες ως ακαθάριστη πρώτη ύλη. Τα μόνα φορολογικά έσοδα που έχει το κράτος είναι περίπου 2 εκ. ευρώ το χρόνο από τα μεταλλευτικά δικαιώματα και ό,τι παίρνει από την φορολόγηση των μισθών των εργαζομένων. Η εταιρεία δεν έχει εμφανίσει ποτέ κέρδη και ως εκ τούτου δεν πληρώνει φόρο επί των κερδών.

Τι προβλέπει η νέα σύμβαση


Η νέα σύμβαση δίνει χρονική διορία 2 ετών στην εταιρεία για να υποβάλλει νέα μελέτη μεταλλουργίας. Εκεί τελειώνουν και οι υποχρεώσεις της. Αν η μελέτη εγκριθεί έχει καλώς, αν όχι, η εταιρεία δεν έχει καμία άλλη υποχρέωση. Μπορεί να συνεχίσει και να επεκτείνει τις εξορύξεις για 25+ 25 χρόνια.

Στη σύμβαση επίσης προβλέπεται ότι και το δημόσιο και η Ελληνικός Χρυσός παραιτούνται από διεκδικήσεις αποζημιώσεων για ό,τι είχε συμβεί μέχρι τώρα. Από την πλευρά της ΕΧ αυτό που υπήρχε ήταν ένα εξώδικο του 2018, με το οποίο η εταιρεία ζητούσε αποζημίωση 800 εκ. ευρώ για τις καθυστερήσεις στην αδειοδότηση. Πέραν του ότι το εξώδικο ποτέ δεν μετατράπηκε σε αγωγή, μετά την απόφαση του ΣτΕ, η αξίωση αυτή ήταν πλέον άνευ ουσίας και αντικειμένου. Το μόνο μέρος που πρακτικά παραιτείται από αποζημιώσεις είναι το ελληνικό δημόσιο.

Tα ανταλλάγματα


Το βασικό αντάλλαγμα είναι η αύξηση του κύκλου εργασιών. Η εταιρεία υπόσχεται τον διπλασιασμό της επένδυσης και των θέσεων εργασίας, ωστόσο η υποχρέωση αυτή δεν αναγράφεται στην ίδια την σύμβαση, αλλά στο επενδυτικό σχέδιο που τη συνοδεύει.

Τα μεταλλευτικά τέλη αυξάνονται κατά 10%. Τι σημαίνει αυτό; Ότι από 2 εκ. το χρόνο, τα μεταλλευτικά τέλη θα αυξηθούν σε 2,2 εκ. ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί σε έσοδα 5 ημερών από τα πρόστιμα για την μη τήρηση των μέτρων για τον covid. Ακόμα κι αν διπλασιαστούν όταν ξεκινήσει η εξόρυξη στις Σκουριές, το ετήσιο έσοδο θα είναι αμελητέο δεδομένης της έκτασης της εκμετάλλευσης.

Όσον αφορά τα περιβαλλοντικά μέτρα, οι περισσότερες προβλέψεις υπήρχαν και στο προηγούμενο επενδυτικό σχέδιο. Το μόνο νέο, είναι η εφαρμογή της τεχνολογίας της ξηρής απόθεσης για τα μεταλλευτικά κατάλοιπα στις Σκουριές, όπου οι δύο χώροι απόθεσης θα γίνουν ένας.

Ωστόσο η δυνατότητα περιβαλλοντικής εποπτείας και ελέγχου του έργου από την πλευρά του κράτους περιορίζεται σημαντικά. Ο έλεγχος της τήρησης των περιβαλλοντικών όρων φεύγει από την Διεύθυνση Περιβαλλοντικής Αδειοδότησης του υπουργείου και πάει σε «ανεξάρτητο περιβαλλοντικό επιθεωρητή» που επιλέγεται και πληρώνεται από την εταιρεία. Οι κρατικοί επιθεωρητές περιβάλλοντος δεν θα μπορούν να κάνουν αιφνιδιαστικούς ελέγχους, παρά μόνο αν έχουν ειδοποιήσει την εταιρεία «σε εύλογο προηγούμενο διάστημα» και αν δεν είναι παρών στους ελέγχους ο «ανεξάρτητος επιθεωρητής» οι διοικητικές τους πράξεις θα κρίνονται άκυρες.

Και κάπου εκεί τα ανταλλάγματα αντιστρέφονται υπέρ της Ελληνικός Χρυσός. Προβλέπεται ειδικό φορολογικό καθεστώς για την εταιρεία (προστασία κεφαλαίων εξωτερικού), το δημόσιο δεσμεύεται σε πολύ σφικτές προθεσμίες για την αδειοδότηση των επιμέρους έργων, ενώ η ΕΧ θα μπορεί να πωλήσει μέρος ή το σύνολο της εκμετάλλευσης σε όποιον επενδυτή πληρεί τα τυπικά κριτήρια χωρίς να απαιτείται σύμφωνη γνώμη του δημοσίου.

Η ζυγαριά κόστους/οφέλους και οι Σκουριές

Το ότι η κυβέρνηση επέλεξε να μην καταγγείλει την σύμβαση και να την επαναδιαπραγματευθεί δεν ήταν ούτε έκπληξη, ούτε εκ προοιμίου λάθος. Αφενός γιατί τα μεταλλεία Κασσάνδρας απασχολούν 1.650 εργαζόμενους, οι μισθοί των οποίων είναι πολύ σημαντικοί για το οικονομικό οικοσύστημα της περιοχής, αφετέρου γιατί τα δύο λειτουργούντα μεταλλεία, της Ολυμπιάδας και των Μαύρων Πετρών απαιτούν συνεχή και κοστοβόρα συντήρηση, προκειμένου να μην γίνει διαρροή επικίνδυνων υλικών στο περιβάλλον.

Δεδομένου όμως το ότι η μεταλλουργία είχε προβληθεί ως το οικονομικό αντιστάθμισμα για την σημαντική περιβαλλοντική επιβάρυνση της περιοχής (και αυτό έχει αποτυπωθεί σε πολλαπλές αποφάσεις του ΣτΕ), θα περίμενε κανείς ότι για να ισορροπήσει η ζυγαριά κόστους/οφέλους θα έπρεπε να ληφθούν αντίστοιχα μέτρα μείωσης του περιβαλλοντικού αποτυπώματος, όπως η διάσωση των Σκουριών. Μεγάλο μέρος από το πανέμορφο αυτό δάσος έχει ήδη αποψιλωθεί, όμως η υπόγεια εκσκαφή δεν έχει ξεκινήσει ακόμα. Έτσι κι αλλιώς, ο λόγος που επιτράπηκε εξ’ αρχής η εκμετάλλευση του δάσους των Σκουριών, ήταν επειδή το υπέδαφος τους περιέχει θειούχο χαλκό που ήταν απαραίτητος για την ακαριαία τήξη που θα εφαρμοζόταν στην μεταλλουργία. Αυτό είχε επικαλεστεί και το ΣτΕ σε παλαιότερη απόφαση του το 2015.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Με πρόσφατες αποφάσεις η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ) αξιολόγησε τις αιτήσεις και προχώρησε στην έκδοση των Αδειών Παραγωγού για τους τέσσερις αιολικούς σταθμούς στις θέσεις "ΠΥΡΓΟΣ", "ΞΕΡΟΒΟΥΝΙ 1", "ΞΕΡΟΒΟΥΝΙ 2" και "ΜΑΚΡΥΡΑΧΗ" της Οίτης! Αυτό σημαίνει ότι αγνόησε προκλητικά όλες τις αντιδράσεις, όλες τις αιτιάσεις του Περιφερειακού Συμβουλίου Στερεάς, τις ομόφωνες αποφάσεις των Δημοτικών Συμβουλίων Λαμίας και Δελφών, τις αντιδράσεις των τοπικών φορέων και των κατοίκων της περιοχής, καθώς και τις γνωμοδοτήσεις των επιστημόνων, που τεκμηριώνουν γιατί η εγκατάσταση ανεμογεννητριών στην Οίτη αποτελεί τεράστιο και ανεπανόρθωτο περιβαλλοντικό έγκλημα.

Όσες όμως αποφάσεις κι αν πάρουν, τους λέμε ότι «λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο». Τα σχέδιά τους δεν θα περάσουν! Οι αντιδράσεις είναι οργανωμένες και άμεσες. Η Κίνηση Πολιτών για την Προστασία της Οίτης απευθύνει έκκληση σε όλους τους φορείς, τις αρμόδιες Αρχές, τους ευαισθητοποιημένους πολίτες και επιστήμονες να ενεργήσουν προς κάθε κατεύθυνση, συμβάλλοντας στον αγώνα για τη σωτηρία του βουνού μας.

Οι περιφερειακοί και τοπικοί φορείς, η Περιφέρεια και οι Δήμοι Λαμιέων και Δελφών οφείλουν να αναλάβουν άμεσα πρωτοβουλίες για να κάνουν τις ενδικοφανείς προσφυγές, όπως ορίζει το άρθρο 11 παρ. 7 του Νόμου 4685/2020, δηλώνοντας εμπράκτως την αντίθεση που έχουν εκφράσει στα συγκεκριμένα σχέδια.

Οι βουλευτές και τα κόμματα πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Δεν μπορούν πια να σφυρίζουν αδιάφορα. Δεν μπορούν να σιωπούν μπροστά στην καταστροφή! Η Οίτη δεν είναι το οποιοδήποτε βουνό! Η καταστροφή της θα έχει άμεσες και έμμεσες συνέπειες σε όλους. Το βάρος της ευθύνης διαβαθμίζεται ανάλογα και οι εξελίξεις ξεπερνάνε πια τη λογική μας.

Δείτε εδώ τις αποφάσεις της ΡΑΕ:

https://diavgeia.gov.gr/doc/%CE%A9%CE%9A%CE%910%CE%99%CE%94%CE%9E-%CE%95%CE%928?inline=true&fbclid=IwAR2-gHXHj1jzYZ22EuTe_TF5vWfXfdUrxmutUOnJk5E8OOD2JDilDVTkSP0

https://diavgeia.gov.gr/doc/9%CE%99%CE%A7%CE%98%CE%99%CE%94%CE%9E-3%CE%A50?inline=true&fbclid=IwAR0_kVTzkkyeW7e6Gvg5WQF_f_-lbABvzFH5sjhRauVueOZOL9Dqu_UhZSk

https://diavgeia.gov.gr/doc/9470%CE%99%CE%94%CE%9E-%CE%A8%CE%A5%CE%95?inline=true&fbclid=IwAR3r6h08KA7hYuIfDZ4iwhagHC0_VatLpVoUApV49IAGcYELhtqsGri5JtE

https://diavgeia.gov.gr/doc/%CE%A1%CE%9F%CE%A7%CE%9F%CE%99%CE%94%CE%9E-%CE%91%CE%927?inline=true&fbclid=IwAR2x-7LVQGerkmvNNgtdggK6WQ3IPKFKK8d6gbMxiNh6pnPfeo4G5OtuEvU



Η ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΤΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΟΙΤΗΣ




Είχαμε παρατηρήσει εδώ και αρκετές μέρες την αύξηση της παραλίας στους Νέους Επιβάτες με το παράλληλο "τράβηγμα" της θάλασσας (εδώ)
Νά όμως που το φαινόμενο δεν εντοπίζεται μόνο στον Θερμαϊκό αλλά σχεδόν σε όλη της Ελλάδα όπως αποκαλύπτει εμπεριστατωμένο ρεπορτάζ του enikos.gr .
Παρακολουθήστε σε ποιές περιοχές εμφανίστηκε, τις ανησυχίες που δημιούργησε και τις εξηγήσεις για το φαινόμενο που δίνουν οι ειδικοί, που δεν το συσχετίζουν με επικείμενο μεγάλο σεισμό:


Έντονη ανησυχία επικρατεί τις τελευταίες ώρες στην Κρήτη, όπου σε διάφορες περιοχές του νησιού παρατηρείται υποχώρηση της θάλασσας ακόμη και για δέκα μέτρα απόσταση από την παραλία.

Σύμφωνα με το ekriti.gr, το φαινόμενο παρατηρείται τόσο στην Αμμουδάρα, την Ιεράπετρα, τη Σητεία, όσο και τη Σταλίδα αλλά και τη Νέα Αλικαρνασσό και οι ανησυχίες επικεντρώνονται σε πιθανό προμήνυμα μεγάλου σεισμού, με φόντο και τον πρόσφατο στην Ελασσόνα.

Για το θέμα, μάλιστα, τοποθετήθηκε στο «Ράδιο Κρήτη» και ο γεωλόγος του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας Χαράλαμπος Φασουλάς, ο οποίος εμφανίστηκε καθησυχαστικός, κάνοντας λόγο για άμπωτη.

«Ανάλογες αναφορές υπάρχουν και σε Χαλκιδική, Σαμοθράκη, Καβάλα, και Σίφνο», είπε χαρακτηριστικά και πρόσθεσε: «Είναι ένα μετεωρολογικό φαινόμενο, το οποίο ίσως να οφείλεται στην ευθυγράμμιση των πλανητών σε σχέση με τη Γη, ενόψει της ισημερίας στις 21 Μαρτίου».

Το φαινόμενο παρατηρείται κάθε χρόνο, αυτό που διαφοροποιείται είναι η έντασή του, που ίσως να οφείλεται στις υψηλές πιέσεις στην ατμόσφαιρα, οι οποίες πιέζουν την επιφάνεια της θάλασσας.

Πάντως ο κ. Φασουλάς απέκλεισε το ενδεχόμενο να πρόκειται για προμήνυμα σεισμού.




Χαλκιδική: Η άμπωτη εξαφάνισε τη θάλασσα στο Ποσείδι

Εντυπωσιακές είναι οι εικόνες στην παραλία του Ποσειδίου από το φαινόμενο της άμπωτης που παρατηρήθηκε τις τελευταίες ημέρες σε πολλές περιοχές της Ελλάδας. Η θάλασσα αποτραβήχτηκε αρκετά μέτρα και φάνηκε ο πυθμένας και οι χαρακτηριστικές πετρώδεις πλάκες. Η παραλία του Ποσειδίου φαίνεται τεράστια και το φαινόμενο εντυπωσιάζει.

Ασυνήθιστες είναι και οι εικόνες από τα Νέα Μουδανιά στην περιοχή "Βράχια", ανατολικά της πόλης.

Ο καθηγητής του τμήματος Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Ευθύμιος Λέκκας ανέφερε ότι η άμπωτη που έγινε σε πολλές περιοχές του Αιγαίου οφείλεται στους νοτιάδες. «Δεν είναι προσεισμικό φαινόμενο γιατί παρατηρείται σε πολλές περιοχές. Αν ήταν μόνο σε ένα νησί ίσως ήταν προσεισμικό φαινόμενο», είπε χαρακτηριστικά.



Το φαινόμενο κρατάει αρκετές μέρες και ενισχύεται ανά περιόδους ανάλογα με τους ανέμους.

Τι συνέβη στη Σίφνο

Εξαφανίστηκε η θάλασσα στις Καμάρες Σίφνου σε όλο το μήκος της προκυμαίας μπροστά από τα μαγαζιά και τα εστιατόρια. Το φαινόμενο αυτό που έχει ξαναγίνει και άλλες χρονιές, έχει σχέση με την συνεχόμενη μεταβολή των θέσεων του ήλιου και της σελήνης, βάσει ενός σημείου αναφοράς στην γη.

Ο ήλιος και η σελήνη, ας το πούμε έτσι απλά, “μαγνητίζουν” (με τη δύναμη της βαρύτητάς τους) την θάλασσα περισσότερο, όταν βρίσκονται κοντά της. Για την ακρίβεια, το μαγνητικό πεδίο πχ της σελήνης, “τραβάει” τη θάλασσα ανεπαίσθητα προς τη σελήνη, και έτσι έχουμε πλημμυρίδα.



Αν όμως η σελήνη, βρίσκεται μακριά από το σημείο, τότε δεν μαγνητίζει τόσο τη θάλασσα, άρα έχουμε άμπωτη. Τώρα, αν ο ήλιος και η σελήνη βρίσκονται από την άλλη μεριά της γης (τέρμα αντίθετά μας), τότε πάλι έχουμε πλημμυρίδα, εξαιτίας της δύναμης στρέψης της γης! Τέλος να σημειώσουμε πως δεν συμβαίνει το φαινόμενο αυτό μόνο στο νερό της θάλασσας αλλά και σε λίμνες, ποτάμια, κλπ.

Δείτε το βίντεο της ιστοσελίδας kaipoutheos.gr


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Στέφανου Σταμέλλου*

Στην πρόσφατη διαδικτυακή συζήτηση για τα αιολικά στην Οίτη ακούστηκε η -γνωστή- πρόταση της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας και της Ελληνικής Εταιρείας Προστασίας της Φύσης για την κήρυξη της ορεινής λεκάνης απορροής του Μόρνου ως Τοπίου Ιδιαίτερου Φυσικού Κάλλους, «Τοπίο Άγριας Φύσης» ή «Εθνικό Πάρκο της Ρούμελης», που να περιλαμβάνει τις Προστατευόμενες Περιοχές των πέντε ψηλών βουνών της Στερεάς Ελλάδας, τα Βαρδούσια, την Γκιώνα, την Οίτη, τον Παρνασσό, και το Καλλίδρομο. Στέλεχος της Επιστημονικής Ομάδας, που εκπονεί την Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη (ΕΠΜ) των Προστατευόμενων Περιοχών της Στερεάς, χαρακτήρισε ενδιαφέρουσα την πρόταση, που σημαίνει ότι μπορεί να υιοθετηθεί και να συμπεριληφθεί στην ΕΠΜ.

Με αφορμή αυτό, θυμίζουμε την πρόταση που έχουμε κάνει από τον Οκτώβριο του 2014 για την ίδρυση Εθνικού Πάρκου των Προστατευόμενων Περιοχών της Οίτης, της Κοιλάδας του Σπερχειού και του Μαλιακού κόλπου. Σε περίπτωση που δεν προταθεί αυτό, και προωθηθεί τελικά το "Εθνικό Πάρκο της Ρούμελης", πρέπει να ενταχθούν σ' αυτό και οι περιοχές NATURA του Σπερχειού και του Μαλιακού ως συνέχεια της Οίτης και αναπόσπαστο κομμάτι της.

Αναφερόμαστε σε ένα από τα πιο πλούσια οικοσυστήματα της χώρας μας, το οποίο απειλείται∙ και υπάρχει άμεση ανάγκη αποτελεσματικής προστασίας των οικοτόπων και των σπάνιων ειδών χλωρίδας και πανίδας, που ενδημούν και αναπαράγονται στην περιοχή. Είναι τα σπάνια λουλούδια, το αγριόγιδο, τα πουλιά και το πανέμορφο δάσος ελάτης της Οίτης, το πλατανόδασος, η πλούσια ιχθυοπανίδα και πτηνοπανίδα του Σπερχειού και των εκβολών του και το φυσικό θαλάσσιο πάρκο για την αναπαραγωγή ψαριών και την ανάπτυξη των νεαρών ιχθυδίων στο Λιβάρι του Μαλιακού, που εμπλουτίζει με ψάρια τις θάλασσές μας. Είναι τα ιστορικά μνημεία, η Πυρά και η Τραχίνα του Ηρακλή, οι Θερμοπύλες του Λεωνίδα, η Αλαμάνα του Διάκου και ο Γοργοπόταμος της Αντίστασης, το εξαιρετικό ανάγλυφο (βουνό – κοιλάδα, ποτάμι – θάλασσα), τα φαράγγια και τα ιαματικά νερά. Είναι μια περιοχή με τεράστια βιολογική, αισθητική, επιστημονική, οικονομική, γεωμορφολογική και παιδαγωγική αξία.

Ο βασικός σκοπός είναι αυτός που απορρέει από το νόμο για την Βιοποικιλότητα, δηλαδή η διατήρηση των φυσικών πόρων και της βιοποικιλότητας, η αποκατάσταση και η διατήρηση της οικολογικής ισορροπίας, η ενημέρωση και η ευαισθητοποίηση των πολιτών με τέτοιο τρόπο ώστε να συμβάλει και στην τοπική ανάπτυξη αειφορικών ανθρώπινων δραστηριοτήτων και να είναι σε αρμονία με την κοινωνική, οικονομική και πολιτιστική βιώσιμη ανάπτυξη της ευρύτερης περιοχής.

Πιστεύουμε ότι αυτό θα αναβαθμίσει από κάθε άποψη την περιοχή και θα της δώσει την αξία που πράγματι της αντιστοιχεί και είναι υποχρέωση των φορέων της Αυτοδιοίκησης και των παραγωγικών φορέων να το προωθήσουν στην επιστημονική ομάδα της ΕΠΜ.


Λαμία, 4.3.2021



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Παράθυρο ανοικοδόμησης σε περιοχές Νatura αφήνει το άρθρο 219 του νομοσχεδίου για τις δημόσιες συμβάσεις. Έκκληση 30 ΜΚΟ για απόσυρση του νομοσχεδίου που «ανοίγει το δρόμο για αποσπασματική προστασία και επενδυτικά σχέδια».
Τη διαμαρτυρία χιλιάδων πολιτών και ύστατη έκκληση στον πρωθυπουργό για προστασία της φύσης μετέφεραν με ανακοίνωσή τους 30 περιβαλλοντικές οργανώσεις, οι οποίες ζητούν την απόσυρση του άρθρου 219 του νομοσχεδίου για τις δημόσιες συμβάσεις.

Όπως αναφέρουν στην κοινή ανακοίνωσή τους, «μέσα σε 5 μόλις μέρες, 29.630 πολίτες ένωσαν τη φωνή τους κατά της απαράδεκτης διάταξης του νομοσχεδίου που τίθεται στην κρίση της ολομέλειας της Βουλής των Ελλήνων. Επίσης, μετά από εισήγηση 23 οργανώσεων προς την Επιτροπή Φύση 2000, το κεντρικό επιστημονικό γνωμοδοτικό όργανο του κράτους για τη βιοποικιλότητα, εκδόθηκε η ανακοίνωση για την απόσυρση του άρθρου 219 του νομοσχεδίου του υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων για τις δημόσιες συμβάσεις».

Όπως υπογραμμίζουν, οι περιβαλλοντικές οργανώσεις, οι οποίες έχουν ήδη καταθέσει παρεμβάσεις προς την κυβέρνηση και όλους τους βουλευτές, «ζητούν την, έστω και τελευταία στιγμή, απόσυρση της διάταξης που ανοίγει τον δρόμο για αποσπασματική προστασία τμημάτων περιοχών Natura 2000 με γνώμονα επενδυτικά σχέδια».

Εάν η κυβέρνηση επιμείνει σε διατήρηση της διάταξης στο νομοσχέδιο, οι οργανώσεις ζητούν από τους βουλευτές την καταψήφισή της.

Όπως έχει ήδη επισημανθεί σε ανακοινώσεις των οργανώσεων, το άρθρο 219:

- Είναι αντίθετο με το άρθρο 6 παρ. 1 της Οδηγίας 92/43/ΕΟΚ το οποίο απαιτεί τη λήψη μέτρων διατήρησης που ανταποκρίνονται στις οικολογικές απαιτήσεις των προστατευόμενων οικοτόπων και ειδών. Ο καθορισμός «υπο-περιοχών προστασίας» και του «προστατευτικού» τους καθεστώτος με βάση την υλοποίηση αναπτυξιακών έργων, και όχι με οικολογικά κριτήρια, είναι σαφώς αντίθετος στην Οδηγία. Με τη διαδικασία που εισάγει το άρθρο 219 του νομοσχεδίου, επενδυτικά σχέδια και συμφέροντα στην ουσία θα υπαγορεύουν το καθεστώς της «υπο-περιοχής».

- Έρχεται σε αντίθεση με τον ορθολογικό τρόπο σχεδιασμού μιας προστατευόμενης περιοχής, ο οποίος πρέπει να γίνεται με αποκλειστικό κριτήριο τη διατήρηση των πολύτιμων, σπάνιων ή απειλούμενων στοιχείων της φύσης.

- Δημιουργεί ad hoc καθεστώτα σε «υπο-περιοχές» οδηγώντας στον κατακερματισμό των περιοχών του δικτύου Natura 2000 και σε αποσπασματική προστασία τους, σε αντίθεση με τις επιταγές της Οδηγίας 92/43/ΕΟΚ, όπως έχει ερμηνευτεί από το Δικαστήριο της ΕΕ, για ολοκληρωμένη και συστηματική διαμόρφωση των μέτρων διατήρησης της βιοποικιλότητας.

- Αγνοεί επιδεικτικά το γεγονός ότι η Ελλάδα εδώ και χρόνια παραβιάζει το άρθρο 6 της Οδηγίας 92/43/ΕΟΚ για τους οικοτόπους, γεγονός για το οποίο έχει καταδικαστεί η χώρα μας από το Δικαστήριο της ΕΕ.

- Υποβαθμίζει το έργο των ειδικών περιβαλλοντικών μελετών, σχεδίων διαχείρισης και προεδρικών διαταγμάτων που βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη για όλες τις περιοχές Natura της χώρας, υπό την εποπτεία του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με ευρωπαϊκή συγχρηματοδότηση.

- Αυξάνει το διοικητικό βάρος καθώς επιβαρύνει τις αρμόδιες υπηρεσίες με μία παράλληλη διαδικασία έγκρισης μελετών.

- Εισάγει μια εξαιρετικά επικίνδυνη παράκαμψη της πολεοδομικής νομοθεσίας, όπως αυτή έχει διαμορφωθεί ακόμα και με τον πρόσφατο νόμο 4759/2020 που ψηφίστηκε από την κυβέρνηση τον Δεκέμβριο του 2020. Σύμφωνα με αυτόν τον νόμο, τα ειδικά καθεστώτα προστασίας, όπως αυτά των προστατευόμενων περιοχών, έχουν προφανώς προτεραιότητα και ενσωματώνονται στα πολεοδομικά σχέδια, όχι το αντίστροφο. Η πρόβλεψη ότι τα ειδικά πολεοδομικά σχέδια θα διαμορφώνουν τα μέτρα προστασίας των περιοχών Natura αποτελεί κατάφωρη καταστρατήγηση του προστατευτικού καθεστώτος των πυρήνων βιοποικιλότητας της χώρας.

Σύμφωνα πάντα με την ανακοίνωση, το άρθρο 219 έρχεται σε αντίθεση με τη δέσμευση της Ελλάδας στους στόχους της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας, η οποία τοποθετεί τη διατήρηση της βιοποικιλότητας στο επίκεντρο της αναπτυξιακής στρατηγικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις που υπογράφουν την ανακοίνωση είναι οι εξής:

1. Αλκυόνη,

2. ΑΝΙΜΑ,

3. Αρίων,

4. Αρκτούρος,

5. ΑΡΧΕΛΩΝ,

6. Δράση για την Άγρια Ζωή,

7. Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού,

8. Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης,

9. Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία,

10.Ένωση Προστασίας Περιβάλλοντος Κορινθιακού-Πατραϊκού Κόλπου «Ο Νηρέας»,

11.Εταιρεία Προστασίας Πρεσπών,

12. Καλλιστώ,

13. Κίνηση Πολιτών για την Προστασία του Ποταμού Αώου «Protect Aoos»,

14. Ινστιτούτο Κητολογικών Ερευνών Πέλαγος,

15. Οικολογική Εταιρεία Ανακύκλωσης,

16. Οργάνωση Γη,

17. Ομοσπονδία Οικολογικών Οργανώσεων Κορινθιακού Κόλπου «Η Αλκυών»,

18. ΠΑΝΔΟΙΚΟ,

19. Περιβαλλοντική Πρωτοβουλία Μαγνησίας,

20. Πίνδος Περιβαλλοντική,

21. Σύλλογος «Τουλίπα Γουλιμή»,

22. Φίλοι της Φύσης,

23. ECOCITY,

24. Greenpeace,

25. The Green Tank,

26. iSea,

27. MedINA,

28. MEDASSET,

29. MOm

30. WWF Ε


πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η Ελλάδα έχει καταδικαστεί στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για την ανεπαρκή προστασία των περιοχών Natura∙ κι αυτό είναι γεγονός. Μετά από αυτό, θα περίμενε κανείς η χώρα μας να συμμορφωθεί στις επιταγές της ΕΕ και η κυβέρνηση να δείξει έμπρακτα ότι πήρε το μήνυμα αναφορικά με τα θέματα της διατήρησης της βιοποικιλότητας.

Αντί αυτού τι βλέπουμε; Μια απαράδεκτη καθυστέρηση σε ό,τι αφορά στη σύνταξη των Ειδικών Περιβαλλοντικών Μελετών (ΕΠΜ) των περιοχών Natura και την έκδοση των Προεδρικών Διαταγμάτων, και ταυτόχρονα διαβάζουμε ότι στο νομοσχέδιο για τις δημόσιες συμβάσεις, που συζητιέται στα όργανα της Βουλής, να προτείνεται η εκχώρηση του σχεδιασμού των Προστατευόμενων Περιοχών από το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας στο Υπουργείο Ανάπτυξης στο όνομα του δημοσίου συμφέροντος!

Γιατί το κάνουν αυτό; ίσως για να προλάβουν τις ΕΠΜ και να θεωρηθεί δεδομένο ότι πρέπει να συνταχθούν έτσι, που να συμπεριλάβουν τις απαιτήσεις και τις αντιλήψεις του Υπουργείου Ανάπτυξης. Προηγείται και αναβαθμίζεται δηλαδή η έννοια του δημοσίου συμφέροντος για τα όποια ιδιωτικά έργα και τις επενδύσεις και ταυτόχρονα υποβαθμίζεται η έννοια της διατήρησης της βιοποικιλότητας, η οποία δεν αποτελεί – εννοείται! - δημόσιο και εθνικό συμφέρον! Περνάνε έτσι το μήνυμα ότι κυρίαρχο ζήτημα, σήμερα και αύριο, δεν είναι η βιωσιμότητα και η αειφορία, αλλά η πάση θυσία ανάπτυξη των επενδύσεων και η ευημερία των αριθμών, χωρίς όρια και όρους, με την εμπορευματοποίηση της φύσης!

Πόσο αλήθεια συμβαδίζει αυτό με την Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία, η οποία ρητά αναφέρεται στην υποβάθμιση του περιβάλλοντος και την αποκατάσταση της βιοποικιλότητας; Πόσο συμβαδίζει με τις, κατά καιρούς, προγραμματικές αναφορές της κυβέρνησης για την προστασία της φύσης;

Λαμία, 26/2/2021

Στέφανος Σταμέλλος


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Παρέμβαση του Φορέα Διαχείρισης Προστατευόμενες Περιοχές Θερμαϊκού Κόλπου για το "ροντέο" με τζιπ που πραγματοποίησε ομάδα στα όρια του υδροβιότοπου της Επανομής:



Εντός του Ιανουαρίου 2021 πραγματοποιήθηκε στην προστατευόμενη περιοχή της Επανομής μία παράνομη και καταστρεπτική δράση για το οικοσύστημα, η οποία αφορούσε την κίνηση μεγάλου αριθμού τροχοφόρων οχημάτων 4Χ4 επί των αμμοθινών.
Οι εικόνες που είδαμε στο βίντεο που ανήρτησαν στα κοινωνικά δίκτυα οι διοργανωτές ήταν σοκαριστικές. Κατόπιν επικοινωνίας του Φορέα Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών Θερμαϊκού Κόλπου με τους διοργανωτές, το βίντεο κατέβηκε. Οι συμμετέχοντες στη δράση, στην οποία πήραν μέρος και μέλη ομάδας πολιτικής προστασίας της Θεσσαλονίκης, επικαλέστηκαν άγνοια των κανόνων προστασίας και δεσμεύτηκαν ότι στο μέλλον δεν θα προχωρήσουν ξανά σε ανάλογες δράσεις. Ως Φορέας Διαχείρισης στείλαμε στους διοργανωτές επιστολή με την οποία τους ενημερώνουμε για τη σχετική νομοθεσία, καθώς και ότι επιφυλασσόμαστε για την επιβολή κυρώσεων.
Ενημερώνουμε ότι σύμφωνα με τον Νόμο 3939/2011 για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας και το Άρθρο 13: α) Δεν επιτρέπεται η κίνηση μηχανοκίνητων οχημάτων εκτός οδικού δικτύου σε οικολογικά ευαίσθητες εκτάσεις, όπως ενδεικτικά, μόνιμες ή εποχικές λίμνες και τέλματα και οι ακτές τους, ο αιγιαλός, οι αμμοθίνες […] β) Δεν επιτρέπεται η, μέσω της κίνησης μηχανοκίνητων οχημάτων, αυτόβουλη δημιουργία νέων ή η επέκταση υφιστάμενων δρόμων σε δασικά, χορτολιβαδικά και παράκτια οικοσυστήματα.
Οι αμμόλοφοι ή θίνες είναι ευαίσθητα και πολύτιμα οικοσυστήματα γεμάτα από ζωή. Προσφέρουν σημαντικές οικοσυστημικές υπηρεσίες, για παράδειγμα αποτρέπουν τη διάβρωση της παράκτιας ζώνης και αποτελούν αντιπλημμυρικό φράγμα για το νερό της θάλασσας. Η συγκεκριμένη περιοχή ανήκει στο ευρωπαϊκό δίκτυο προστατευόμενων περιοχών Natura 2000.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Παρά τις συχνότατες πλημμύρες που βιώνουμε τα τελευταία 3 χρόνια με ανυπολόγιστο κόστος σε περιουσίες και ανθρώπινες ζωές, οι οποίες οφείλονται στο συνδυασμό ραγδαίων  βροχοπτώσεων μαζί με τη συστηματική πολιτική  κακοποίησης και εξαφάνισης ρεμάτων, το ΣτΕ με  την απόφαση 2145/20 δίνει το τελειωτικό  χτύπημα στο Μεγάλο Ρέμα Ραφήνας, σε ένα από τα μεγαλύτερα ρέματα της Αττικής!


Η διευθέτηση του ρέματος Ραφήνας  που κρίθηκε νόμιμη και Συνταγματική από το ΣτΕ:

·         Αυξάνει τον κίνδυνο για  καταστροφικές πλημμύρες, ειδικά  μέσα στην επόμενη 10 ετία

·          Νομιμοποιεί καταπατήσεις και  αυθαίρετα που δημιουργούν στενώσεις στην κοίτη, τα οποία μάλιστα εκθέτει σε άμεσο κίνδυνο

·          Καταστρέφει ένα από τα τελευταία πολύτιμα  οικοσυστήματα της Αττικής

             Εναλλακτικές λύσεις βελτίωσης της αντιπλημμυρικής λειτουργίας  του ρέματος με παράλληλη διατήρηση της φυσικής του κοίτης δεν εξετάστηκαν ποτέ.

Το Μεγάλο Ρέμα Ραφήνας εμφάνισε πλημμυρικά φαινόμενα 3 φορές μέσα στα τελευταία 50 χρόνια. Οφείλονταν σε τοπικές στενώσεις που προκλήθηκαν από ανεπαρκείς  γέφυρες διέλευσης,  αυθαίρετα κτίσματα και επιχώσεις,   μεταφορά φερτών από παρακείμενες εμπορικές  δραστηριότητες κλπ.  Δημιούργησαν τοπικές υπερχειλίσεις,  που σε ορισμένες περιπτώσεις  είχαν ήπιες επιπτώσεις σε ΛΑΘΟΣ χωροθετημένες δημόσιες υποδομές, όπως  δρόμους και σχολεία (Ραφήνα- Παλλήνη)  χτισμένα μέσα στην ιστορική κοίτη του ρέματος.

Δυστυχώς, η  προαποφασισμένη τύχη της περιοχής των Μεσογείων  που προβλέπει επέκταση/πώληση λιμανιού, επέκταση Αττικής Οδού και Προαστιακού, ανάπτυξη μεγάλων εμπορικών δραστηριοτήτων στην πεδιάδα των Σπάτων,  μεγάλου Κέντρου Επεξεργασίας Λυμάτων  κλπ,   επέβαλλαν τη μη εξέταση ήπιων λύσεων που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε αντιπλημμυρική επάρκεια  το ρέμα Ραφήνας.   Τέτοιες θα ήταν,  ενδεικτικά,  η μελέτη και ανακατασκευή ανεπαρκών γεφυρών(Ευβοϊκού, Βελανιδιάς, Ανδριώτη κλπ), η απομάκρυνση αυθαίρετων κτισμάτων και επιχώσεων που στενεύουν την κοίτη, η απομάκρυνση κρίσιμων δημόσιων υποδομών από την ιστορική κοίτη, η στήριξη ευπαθών πρανών με επιστημονικά άρτιες φυσικές και σύγχρονες μεθόδους όπως αυτές της  Βιώσιμης(SFM)  ή Φυσικής(NFM)  Διαχείρισης Πλημμύρας .

Αντίθετα,  η μελέτη επέλεξε να εξετάσει 4 χειρότερες περιβαλλοντικά λύσεις με πιο εκτεταμένη τσιμεντοποίηση. Έτσι,  η προτεινόμενη λύση που μετατρέπει 17Km  φυσικού ρέματος  σε ένα τεχνητό αγωγό ομβρίων  επενδεδυμένο με σκυρόδεμα και συρματοκιβώτια εμφανίστηκε συγκριτικά ως η πιο φιλο-περιβαλλοντική λύση!

Στην πραγματικότητα δεν αποτελεί καν λύση, αφού αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο μιας καταστροφικής πλημμύρας τύπου Μάνδρας, Εύβοιας, Κρήτης κλπ, ιδιαίτερα μέσα στην επόμενη 10ετία.

Κι αυτό γιατί:

α/ Το αδειοδοτημένο έργο είναι πολύ κατώτερο των νόμιμων προδιαγραφών που επιβάλλουν σχεδιασμό για περίοδο επαναφορά  Τ50, δλδ για προστασία από πλημμύρα που στατιστικά εμφανίζεται μία φορά στην 50ετία. Ακόμη και οι νόμιμες προδιαγραφές του Τ50 σήμερα θεωρούνται εξαιρετικά ανεπαρκείς , όταν μέσα στην τελευταία τριετία έχουν συμβεί πάνω από 6 φορές πλημμύρες 300ετίας, 500ετίας, ακόμη και 1000ετίας! Διαβάζουμε  στην απόφαση του ΣτΕ (Σκ.5):  «Κύριο κριτήριο για την επιλογή των έργων Α΄ φάσης είναι η εξασφάλιση διοχετευτικότητας καθ’ όλο το μήκος του ρέματος, έστω και για μικρότερη περίοδο από την περίοδο επαναφοράς σχεδιασμού, που θεωρείται κατ’ αρχήν ίση με Τ=50 έτη. Το κρισιμότερο τμήμα είναι το τμήμα εντός πόλεως και μάλιστα στην περιοχή της πεζογέφυρας Ευβοϊκού όπου υπάρχει έντονη στένωση. Ολοκλήρωση της αντιπλημμυρικής προστασίας θα επιτευχθεί με την κατασκευή του φράγματος ανάσχεσης στην πεδιάδα των Σπάτων και την ολοκλήρωση των λοιπών έργων διευθέτησης. Εκτιμάται ότι το φράγμα μπορεί να μελετηθεί σε οριστικό στάδιο και να κατασκευαστεί μετά από 10 χρόνια περίπου από την περαίωση των έργων διευθέτησης του ρέματος.»

Στην πραγματικότητα, το έργο που αδειοδοτήθηκε, βάσει των στοιχείων της μελέτης είναι περίπου Τ20.   Αν λοιπόν, μέσα στην επόμενη δεκαετία συμβεί μία βροχόπτωση μεγαλύτερη της Τ20  που μπορεί να αντέξει το έργο διευθέτησης (πράγμα πολύ πιθανό, όταν βλέπουμε να συμβαίνουν  Τ300 ή Τ500 σε μεγάλη συχνότητα πλέον!), η πλημμύρα που θα πλήξει τη Ραφήνα θα είναι δραματικά χειρότερη από αυτή που θα συνέβαινε αν δεν είχε γίνει καθόλου το έργο!  Γιατί λόγω της διευθέτησης με σκληρά υλικά (τσιμέντα και συρματοκιβώτια) η ορμή του νερού θα είναι κατά πολύ αυξημένη και καταστροφική, όπως αυτές που είδαμε πρόσφατα σε Εύβοια, Κρήτη, Καρδίτσα κλπ.  Τον κίνδυνο από την αύξηση της ταχύτητας του νερού στο διευθετημένο ρέμα, την παραδέχεται άλλωστε και το ίδιο το ΣτΕ (Σκ.16):  «Προκύπτει, τέλος, ότι ο πλημμυρικός κίνδυνος δεν είναι μόνον αποτέλεσμα της αύξησης της ταχύτητας ροής του ύδατος, η οποία πράγματι είναι σημαντική εξαιτίας των υλικών που θα χρησιμοποιηθούν στο έργο.»

 

β/ Νομιμοποιεί καταπατήσεις και αυθαίρετα, τα οποία μάλιστα εκθέτει σε άμεσο κίνδυνο πλημμύρας.  Επειδή με την κατασκευή έργων διευθέτησης  οι γραμμές οριοθέτησης του ρέματος   τοποθετούνται δίπλα στα έργα, αυτό στενεύει το χώρο που φυσικά ανήκει στο ρέμα. Το αποτέλεσμα είναι πλήθος αυθαίρετων κατασκευών  και παράνομων επιχώσεων  να βρίσκονται πλέον εκτός γραμμών οριοθέτησης και να νομιμοποιούνται!  Αυτά είναι τα πρώτα που θα πάρει μια ενδεχόμενη πλημμύρα.

Στην περίπτωση του ρέματος Ραφήνας, που το έργο που θα υλοποιηθεί είναι για πλημμύρα 20ετίας, ενώ οι γραμμές οριοθέτησης έχουν σχεδιαστεί για πλημμύρα 50ετίας, τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο επικίνδυνα.  Καθόλου σύμπτωση λοιπόν, που  στη μελέτη οριοθέτησης  οι γραμμές πλημμύρας όπως διαμορφώνονται μετά την κατασκευή του αδειοδοτημένου έργου  δεν επισημαίνονται καν στο χάρτη, όπως επιβάλλει η νομοθεσία για την οριοθέτηση!

γ/Ακυρώνει  τη σωτήρια αντιπλημμυρική λειτουργία που επιτελούν τα  φυσικά πλημμυρικά πεδία της πεδιάδας των Σπάτων και της εκβολής, παρόλο που αναγνωρίζει τον ευεργετικό αντιλημμυρικό τους ρόλο αναφέροντας : «Η περιοχή αυτή (πεδιάδα των Σπάτων) αποτελεί πεδίο ανάσχεσης πλημμυρών, πολύ ευνοϊκό για την αντιπλημμυρική προστασία της Ραφήνας».

Με έκπληξη διαπιστώνουμε ότι η απόφαση του ΣτΕ (Σκ.16),  αντιμετωπίζει το πλημμυρικό πεδίο ως «εκφυλισμένη κοίτη» που πρέπει να…αποκατασταθεί: « …… Πλέον σημαντική είναι η κακή κατάσταση της κοίτης του ρέματος, όπως περιγράφεται στη μελέτη και δεν αμφισβητείται από τους αιτούντες, και το γεγονός ότι το μεγαλύτερο μέρος του δεν διαθέτει διαμορφωμένη διατομή ή διαθέτει ανεπαρκή για την ασφαλή διοχέτευση των υδάτων διατομή. Η αποτροπή κατάκλυσης εξασφαλίζεται με τη δημιουργία ελεγχόμενου και συγκεκριμένου χώρου για τη διέλευση του ύδατος, δυνάμει των επίδικων έργων…… »

Το αποτέλεσμα της «δημιουργίας ελεγχόμενου και συγκεκριμένου χώρου για τη διέλευση του ύδατος» σημαίνει με απλά λόγια ότι θα ακυρωθεί η φυσική εκτόνωση της πλημμύρας στην αδόμητη περιοχή της πεδιάδας και όλο το νερό θα διοχετευθεί στα κατάντη δλδ στην κατοικημένη Ραφήνα!

Επιπλέον, το έργο διευθέτησης που ενέκρινε το ΣτΕ, καταστρέφει το οικοσύστημα του ρέματος Ραφήνας και τον υγρότοπο της εκβολής του,  καταστρατηγώντας το Ρυθμιστικό Σχέδιο Αθήνας (ν.4277/2014) και το ν.4559/2018 που ορίζει τα όρια του υγροτόπου και απαγορεύει  «κάθε δραστηριότητα που  υποβαθμίζει  την οικολογική του κατάσταση».  Σύμφωνα με την απόφαση του ΣτΕ(Σκ.18), το έργο διευθέτησης, που προβλέπει τις πλέον βαριές κατασκευές σκυροδέτησης στα τελευταία 800μ του,… «Δεν αδειοδοτεί δραστηριότητα απαγορευόμενη από τις ανωτέρω διατάξεις»!

Το ΣτΕ, χωρίς καν να ελέγξει αν αληθεύουν τα  αναφερόμενα στη ΜΠΕ  δλδ αν είναι σύμφωνη με το ν.4559/2018 και τις συντεταγμένες  οριοθέτησης του υγροτόπου της εκβολής, αναφέρει (Σκ.18)  « Σε κάθε περίπτωση, όπως προκύπτει από την Α.Ε.Π.Ο και την Μ.Π.Ε. του έργου, δεν προβλέπεται στην περιοχή των εκβολών του ρέματος Ραφήνας ούτε δόμηση ούτε επιχωμάτωση ούτε άσκηση οχλουσών δραστηριοτήτων»!!!

Τέλος η ΜΠΕ και η απόφαση του ΣτΕ,  εισάγοντας την έννοια του τμηματικού χαρακτηρισμού του ρέματος Ραφήνας   ως Ιδιαίτερου Περιβαλλοντικού Ενδιαφέροντος(!!!),  παραβλέπουν  την ουσία της προστατευτικής νομοθεσίας  που αναφέρεται σε ολόκληρες τις υδρολογικές λεκάνες των ρεμάτων .

Τα συμπεράσματα δικά σας!

        Περαιτέρω μπορείτε να διαβάσετε:

        Αναλυτική Κριτική Αξιολόγηση της Απόφασης ΣτΕ2145/20

        Απόφαση  2145/2020 Ε’ Τμήματος του ΣτΕ




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Απαράδεκτη κακοποίηση στα όρια προστατευόμενης περιοχής του υδροβιότοπου Επανομής από "ομάδα πολιτικής προστασίας" καταγγέλλεται από την ΚΙΝΗΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΕΠΑΝΟΜΗΣ.
Σύμφωνα με την ανάρτηση, που προέκυψε από βίντεο που οι ίδιοι οι δράστες ανήρτησαν ίσως για να διαφημίσουν τα κατορθώματα των τροχοφόρων τους, ο χώρος των αμμοθίνων στον υδροβιότοπο χρησιμοποιήθηκε ως χώρος προπόνησης κι ανάδειξης των δυνατοτήτων των τζιπ 4Χ4 από εραστές του μηχανοκίνητου "αθλητισμού" ;;;;

Η ανακοίνωση - διαμαρτυρία της ΚΙΝΗΣΗΣ ΠΟΛΙΤΩΝ ΕΠΑΝΟΜΗΣ


Η «Κίνηση Πολιτών Επανομής» διαμαρτύρεται για την παραβίαση του προστατευόμενου χώρου του υδροβιοτόπου της Επανομής, για τη χρήση του ως χώρου «προπόνηση» των τζιπ στους αμμόλοφους. Ανοιχτά και με θράσος δημοσιοποιούν τις ενέργειές τους. Όπως φαίνεται από το βίντεο που οι ίδιοι έχουν δημοσιοποιήσει, στην ομάδα αυτή συμμετείχε η αυτοαποκαλούμενη «Επίλεκτη Ομάδα Πολιτικής Προστασίας» Θεσσαλονίκης (!), το «jeepers club», και η ομάδα «Casual Weekends» με κανάλι στο youtube. Όλα τα τα στοιχεία είναι αναρτημένα δημόσια από τους ίδιους, εμείς απλά το κοινοποιούμε προς κάθε ενδιαφερόμενο.

Δείτε το επίμαχο βίντεο:


Αυτό που προκύπτει από το γεγονός, που κι αν είναι εκτεταμένο λόγω της συμμετοχής μελών τριών ομάδων δεν μπορεί να θεωρηθεί πρωτόγνωρο. Κι αυτό γιατί κατ' επανάληψη έχουν παρατηρηθεί ανάλογες κακοποιητικές συμπεριφορές απέναντι σε έναν τόπο ιδιαίτερου κάλλους και φυσικά ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΟΥ.
Θα έπρεπε και στην πράξη να παραμείνει προστατευόμενος κι αυτό οφείλουν να πράξουν τόσο ο Δήμος Θερμαϊκού (που παλαιότερα εφέρετο χρεωμένος τόσο με ρίψη απορριμάτων αλλά και με κατάργηση αμμοθινών για μετατροπή του αντίστοιχου χώρου σε πάρκινγκ για τα παραθαλάσσια μπιτσόμπαρα) όσο και η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας.




Συμπεριλαμβάνουμε τον ενδιαφέροντα σχολιασμό - συνεισφορά της φίλης Athina Margatina

Πραγματικά λυπάμαι διότι η αλόγιστη σάρωση και πίεση της άμμου πού γίνεται με τις βαριές ρόδες ενός τέτοιου αμαξιού δημιουργεί πρόβλημα στις ρίζες δύο φυτών που ορίζουν τα όρια της θάλασσας διαμέσου των αμμοθυνών .
Το ένα είναι ένας βολβός που βρίσκεται ακριβώς κάτω από την άμμο κι είναι το κρινάκι της θάλασσας -απειλούμενο είδος- που κρατάει με τη ρίζα του συνοχή στην άμμο και το άλλο είναι το κλασικό θαλάσσιο καλάμι το οποίο αυτή την εποχή φαντάζει ξερό , όμως ορίζει τα όρια της θάλασσας και της στεριάς!
Οι αμμοθίνες απαγορεύεται να παραβιάζονται!
Απαγορεύεται να οργανώνονται είτε με ρόδες είτε με άλλο μέσον.
Είναι μεν ένα φαινόμενο αλλά ανήκει στις αόρατες δυνάμεις της φύσης που ορίζουν στεριά θάλασσα όρια!
Καλό θα ήταν κάποιες ομάδες περιβαλλοντολόγων για όσους δεν ενδιαφέρονται να μάθουν μόνοι τους να ενημερώνουν τον κόσμο που λειτουργεί με σεβασμό προς το περιβάλλον και απαρτίζουν την εντοπιότητα της Επανομής, ώστε όταν παρατηρούνται τέτοια φαινόμενα σάρωσης με αυτοκίνητα και ρόδες περιβαλλοντικά ευαίσθητων περιοχών, να τους επιδεικνύεται η τεράστια καταστροφή η οποία δημιουργείται από το συγκεκριμένο καννιβαλιστικό χόμπι!
Επίσης όταν αφήνουμε στην άμμο είτε σκουπίδια είχε το αποτύπωμα του πετρελαίου λόγω της πίεσης που δέχεται ένα αμάξι για να ανέβει τον αμμόλοφο, πολλά μικρά ερπετά ακόμα και χελώνες χάνουνε οσμωτικά την ενστικτική πορεία που πρέπει να ακολουθήσουν για να γυρίσουν πίσω στην φωλιά τους , μετά το κυνήγι της τροφής , οπότε ο βιότοπος θα αλλοιωθεί , χάνοντας είδη!....





 Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μέχρι χτες αυτά τα δέντρα έστεκαν ψηλά και περήφανα, προσφέροντάς μας οξυγόνο, πράσινο, σκιά, ένα πιο υγιές περιβάλλον. Σήμερα, οι ρίζες κι οι βάσεις τους παραμένουν εκεί, μάρτυρες του εγκλήματος. Κι οι πληγωμένοι κορμοί τους, όσοι δεν κόπηκαν και δεν φορτώθηκαν σε πορτ-μπαγκάζ ΙΧ, κείτονται πεταμένοι.
Δύο πεύκα, το ένα κουτσουρεμένο, αλλά όρθιο, και το άλλο μισοκλαδεμένο, γλίτωσαν προς το παρόν από τη μανία εκείνων που τεμάχισαν 12 αιωνόβια πεύκα στην καρδιά της Αγίας Παρασκευής.
«Έργο της Περιφέρειας», μου είπε ο Δήμαρχος Αγίας Παρασκευής, «Τα δέντρα τα έκοψε ο Δήμος», μου είπε ο Περιφερειάρχες.
Η Αστυνομία προς το παρόν αρκέσθηκε στις διαβεβαιώσεις του Δημάρχου ότι «έχει άδεια», αναφέροντας μια οικοδομική άδεια που έδωσε ο Δήμος στον εαυτό του το 2013, η οποία έχει λήξει, και η οποία σε καμμία περίπτωση φυσικά δεν μπορεί να νομιμοποιήσει κοπή συστάδας πεύκων, χωρίς ούτε αυτοψία από το Δασαρχείο, το Υπουργείο, αλλά και καμμία άλλη αρμόδια αρχή.

Η υποβάθμιση περιβάλλοντος είναι έγκλημα.

Τέτοιες ενέργειες δείχνουν τον πολιτισμό μιας χώρας και των αρχών της. Και πληγώνουν όσους ονειρευόμαστε μια χώρα με σεβασμό στους πολίτες, στα δημόσια αγαθά, στο φυσικό περιβάλλον.
Ενημέρωσα ήδη την Εισαγγελία και σε λίγο θα καταθέσω και μήνυση, μήπως σωθούν αυτά τα 2 πεύκα που απέμειναν και προστατευθεί η περιοχή.
Προσκαλώ κάθε πολίτη που ενδιαφέρεται να αντιδράσει και να ζητήσει από κάθε αρμόδια αρχή να πάψει η παρανομία.


Ζωή Κωνσταντοπούλου


Χωρίς δημοσίευση του περιεχομένου της «αναθεώρησης» έπεσαν οι υπογραφές της «τροποποιημένης» σύμβασης μεταξύ του υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΥΠΕΝ) και της «Ελληνικός Χρυσός» για τα Μεταλλεία της Κασσάνδρας.

Η συμφωνία δεν προβλέπει νέα έγκριση περιβαλλοντικών όρων και προαναγγέλλει μηχανισμό παραπομπής των μελλοντικών διαφορών στα διεθνή δικαστήρια γεγονός που «αποτελεί ένα βήμα προς τα πίσω για το κράτος δικαίου, το περιβάλλον και το ευρωπαϊκό κεκτημένο στην Ελλάδα» όπως αναφέρουν σε κείμενο που συνυπογράφουν από τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ οι Σ. Φάμελλος, Π. Πέρκα και  Κ. Μάλαμα.

«Καθαρή» εικόνα για τη σύμβαση θα προκύψει όταν δημοσιευτεί ενώ στο ενημερωτικό σημείωμα δεν διευκρινίζεται το πότε θα έρθει στη Βουλή προς κύρωση.

Η σύμβαση, μεταξύ άλλων, προβλέπει πως οι διαφορές θα κρίνονται στη διαιτησία από τα διεθνή δικαστήρια και όχι τα ελληνικά όπως ίσχυε έως τώρα.

«Η επιστροφή της χώρας σε λογικές μπανανίας και κράτους της ΕΡΕ του 1960, με αδιαφανή, ανισότιμη και εις βάρος των συμφερόντων της πολιτείας και του περιβάλλοντος, εξυπηρέτηση των συμφερόντων μιας εταιρείας κλονίζει το κράτος δικαίου και τη διαφάνεια απέναντι στην επιχειρηματική κοινότητα και αμαυρώνει τη φήμη της χώρας μας, αποτρέποντας τελικά επενδύσεις, εφόσον γίνεται γνωστό ότι οι κανόνες στην Ελλάδα υπάρχουν για να παραβιάζονται», σχολιάζουν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.

ΣΥΡΙΖΑ

«Προκλητική παραχώρηση δικαιωμάτων της χώρας στην Ελληνικός Χρυσός από την κυβέρνηση Μητσοτάκη»

Η σημερινή παράσταση στο Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΥΠΕΝ) με την υπογραφή της «τροποποιημένης» σύμβασης με την Ελληνικός Χρυσός δίνει συγχωροχάρτι στην εταιρεία για τη μη υλοποίηση υποχρεώσεών της και της εκχωρεί επιπλέον δικαιώματα της ελληνικής πολιτείας. Αποτελεί ένα βήμα προς τα πίσω για το κράτος δικαίου, το περιβάλλον και το ευρωπαϊκό κεκτημένο στην Ελλάδα. 

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη ξεπληρώνει, εν μέσω πανδημίας, ένα ακόμα γραμμάτιο στα συμφέροντα που την έκαναν κυβέρνηση. Επιβεβαιώνει το αίτημα της Ελληνικός Χρυσός που ήθελε να αλλάξει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και να έρθει μια άλλη, πιο «βολική» για τα συμφέροντά της.

Οι μέχρι τώρα γνωστές αλλαγές της σύμβασης με την Ελληνικός Χρυσός αποδεικνύουν την ορθότητα των επιλογών και της στάσης της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και εκθέτουν ανεπανόρθωτα προσωπικά τον κύριο Μητσοτάκη και τους Υπουργούς του. Αποδεικνύεται ότι η τάχατες ώριμη τεχνικά και οικονομικά μελέτη της μεταλλουργίας χρυσού του 2016, για την καθυστέρηση της οποίας μάς κατήγγειλαν τότε όλα τα στελέχη της ΝΔ και ο κύριος Σκρέκας, καλώς είχε κριθεί ως ελλιπής και ανεφάρμοστη από το ΥΠΕΝ, όπως εξάλλου έχει επιβεβαιώσει και το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ). Σήμερα, η ίδια η εταιρεία επιβεβαιώνει την αδυναμία της μεταλλουργίας χρυσού, καθώς δεν είναι εφικτή, και πετυχαίνει αυτή η υποχρέωση να παραπεμφθεί στις ελληνικές καλένδες.

Φαίνεται όμως ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη προχωράει και σε περαιτέρω αλλαγές που θίγουν δικαιώματα του ελληνικού δημοσίου. Ο χαρακτηρισμός αποικιοκρατική για τη νέα σύμβαση είναι ήπιος αφού, δεσμεύουν τη χώρα και κάθε κυβέρνηση να πληρώνει ρήτρες από εδώ και μπρος όποτε θέλει να εφαρμόσει το ελληνικό και ευρωπαϊκό θεσμικό πλαίσιο για τον έλεγχο της εταιρείας, εκχωρώντας το δικαίωμα του ελληνικού δημοσίου να έχει διαφορετική άποψη από την εταιρεία.

Ο νέος Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας κύριος Σκρέκας από δικηγόρος της Ελληνικός Χρυσός, ως Τομεάρχης Περιβάλλοντος και Ενέργειας της Νέας Δημοκρατίας, όπως είχε επισημάνει ο τότε Υπουργός ΠΕΝ, Γιώργος Σταθάκης, σήμερα προάγεται ουσιαστικά σε υπάλληλο που εξυπηρετεί πλήρως τα χατίρια της εταιρείας και όχι της χώρας που εκπροσωπεί.

Σήμερα, ως Υπουργός πλέον, εξυπηρετεί πλήρως τα συμφέροντα μίας εταιρείας που είχε αποστείλει εξώδικα σε Υπουργούς και εκλεγμένους αντιπροσώπους του ελληνικού λαού που, όπως αποδεικνύεται, υπηρετούσαν το δημόσιο συμφέρον και το ευρωπαϊκό θεσμικό πλαίσιο και διεκδικούσαν την τήρηση των όρων μιας σύμβασης, που σήμερα η κυβέρνηση Μητσοτάκη αλλάζει προς όφελος της εταιρείας.

Σήμερα, καταρρέει οριστικά ο «μύθος» της πιο μεγάλης επένδυσης και αποδεικνύεται τελικά ότι η Ελληνικός Χρυσός είναι απρόθυμη να προχωρήσει στις υποχρεώσεις της και στερεί από το κράτος δικαιώματα με τη συναίνεση πλέον του Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας.

Αποδεικνύεται ακόμη ότι ορθώς οι υπηρεσίες και η πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΝ, με ευθύνη του Πάνου Σκουρλέτη, πέντε χρόνια πριν, είχαν εντοπίσει τις ελλείψεις και τις ασυνέπειες των μελετών μεταλλουργίας, που σήμερα, πέντε χρόνια μετά, η εταιρεία παραδέχεται ότι αδυνατεί και τεχνικά και οικονομικά να προχωρήσει.

Η αφαίρεση και παραπομπή στις καλένδες της μεταλλουργίας αποτελεί ανεπίτρεπτη ενέργεια που μεταβάλλει τα συμφωνηθέντα μεταξύ των δύο μερών και παράβαση των διατάξεων του άρθρου 3 της Σύμβασης και, άρα, ματαίωση του αντικειμένου και του σκοπού της, σύμφωνα και με την Απόφαση της Διαιτησίας 9/2018. Οι Υπουργοί της Ελληνικής Κυβέρνησης όφειλαν να έχουν προβεί στις απαιτούμενες ενέργειες για τη διασφάλιση των δικαιωμάτων του Δημοσίου, εφόσον η εταιρεία έθεσε πρόταση αφαίρεσης ή παράτασης και αναβολής της μεταλλουργίας. Και αυτές οι ευθύνες παράβασης καθήκοντος των Υπουργών δεν μπορούν να μείνουν αναπάντητες.

Και όλα αυτά ενώ, από ελέγχους και δικαστικές αποφάσεις, έχει διαπιστωθεί η πολλαπλή παραβίαση των περιβαλλοντικών όρων (ΑΕΠΟ) της εταιρείας Ελληνικός Χρυσός και άρα η αδυναμία ή άρνησή της να τηρήσει τις περιβαλλοντικές της υποχρεώσεις. Ενώ από δημοσιεύματα, που δεν έχουν διαψευσθεί, προκύπτει αδυναμία χρηματοδότησης του επενδυτικού σχεδίου της εταιρείας Ελληνικός Χρυσός και αναζήτηση στρατηγικού επενδυτή. Φαίνεται ότι η Ελληνικός Χρυσός βρήκε τους πρόθυμους συνομιλητές για να βελτιώσουν την επιχειρηματική/χρηματιστηριακή της εικόνα και για να παράγουν υπεραξίες εις βάρος της ελληνικής πολιτείας, του ελληνικού περιβάλλοντος και των πολιτών της Χαλκιδικής.

Η επιστροφή της χώρας σε λογικές μπανανίας και κράτους της ΕΡΕ του 1960, με αδιαφανή, ανισότιμη και εις βάρος των συμφερόντων της πολιτείας και του περιβάλλοντος, εξυπηρέτηση των συμφερόντων μιας εταιρείας κλονίζει το κράτος δικαίου και τη διαφάνεια απέναντι στην επιχειρηματική κοινότητα και αμαυρώνει τη φήμη της χώρας μας, αποτρέποντας τελικά επενδύσεις, εφόσον γίνεται γνωστό ότι οι κανόνες στην Ελλάδα υπάρχουν για να παραβιάζονται.

Είναι πλέον προφανές γιατί το ΥΠΕΝ εδώ και δυόμιση μήνες κωλυσιεργεί να συζητήσει στη Βουλή την Επίκαιρη Επερώτηση βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ που αποκάλυπτε όλα τα παραπάνω.

Καταγγέλλουμε τις απαράδεκτες μεθοδεύσεις και καλούμε την κυβέρνηση να μην προχωρήσει σε αυτό το εγκληματικό σχέδιο, αναλογιζόμενη την ευθύνη που αναλαμβάνει έναντι του ελληνικού λαού και του περιβάλλοντος της χώρας μας. Όμως, και η επιλογή της χρονικής στιγμής κρίνεται απαράδεκτη. Η Χαλκιδική βρίσκεται σε κόκκινο συναγερμό λόγω της υγειονομικής κρίσης. Είναι προφανής η στόχευση να φιμωθούν όλες οι δημοκρατικές φωνές και το περιβαλλοντικό κίνημα. Τους προειδοποιούμε: Δεν θα τους περάσει. Η επόμενη προοδευτική κυβέρνηση της χώρας θα ακυρώσει τα αποικιοκρατικά και αντιπεριβαλλοντικά τους σχέδια.

Τομεάρχης Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σ. Φάμελλος

Αναπληρώτρια Τομεάρχης Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Π. Πέρκα

Αναπληρώτρια Τομεάρχης Εσωτερικών / Μακεδονίας Θράκης, Κ. Μάλαμα





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου