Articles by "Οικολογία"

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Οικολογία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

As record fires rage, the country’s leaders seem intent on sending it to its doom.

By Richard Flanagan
Mr. Flanagan is a novelist
Jan. 3, 2020

BRUNY ISLAND, Australia — Australia today is ground zero for the climate catastrophe. Its glorious Great Barrier Reef is dying, its world-heritage rain forests are burning, its giant kelp forests have largely vanished, numerous towns have run out of water or are about to, and now the vast continent is burning on a scale never before seen.

The images of the fires are a cross between “Mad Max” and “On the Beach”: thousands driven onto beaches in a dull orange haze, crowded tableaux of people and animals almost medieval in their strange muteness — half-Bruegel, half-Bosch, ringed by fire, survivors’ faces hidden behind masks and swimming goggles. Day turns to night as smoke extinguishes all light in the horrifying minutes before the red glow announces the imminence of the inferno. Flames leaping 200 feet into the air. Fire tornadoes. Terrified children at the helm of dinghies, piloting away from the flames, refugees in their own country.

The fires have already burned about 14.5 million acres — an area almost as large as West Virginia, more than triple the area destroyed by the 2018 fires in California and six times the size of the 2019 fires in Amazonia. Canberra’s air on New Year’s Day was the most polluted in the world partly because of a plume of fire smoke as wide as Europe.

Scientists estimate that close to half a billion native animals have been killed and fear that some species of animals and plants may have been wiped out completely. Surviving animals are abandoning their young in what is described as mass “starvation events.” At least 18 people are dead and grave fears are held about many more.
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Διαβάζουμε στο Τοπικό Σχέδιο Διαχείρισης Αποβλήτων (ΤοΣΔΑ) ενός νησιωτικού Δήμου για την κομποστοποίηση με μηχανικούς κομποστοποιητές:

«Για την κομποστοποίηση μικρών ποσοτήτων βιοαποβλήτων σε ξενοδοχεία ή στρατόπεδα ή ακόμα και γειτονιές είναι η επιτόπου κομποστοποίηση με μηχανικούς κομποστοποιητές. Εγκαθίστανται σε πάρκα ή κοινόχρηστους χώρους και έχουν ελεύθερη πρόσβαση σε αυτούς οι πολίτες.

Οι μηχανικοί κομποστοποιητές έχουν σχήμα κλειστού κοντέινερ, στο οποίο τροφοδοτούμε τα βιοδιασπώμενα υλικά. Στους μηχανικούς κομποστοποιητές ενσωματώνεται η αυτοματοποιημένη μίξη και ανάδευση καθώς και ο έλεγχος μέσω πίνακα ελέγχου. Έχουν την ικανότητα να δέχονται για κομποστοποίηση από 300 κιλά μέχρι και 1.500 κιλά ανά ημέρα βιαποδομήσιμα υλικά, ανάλογα με τις διαστάσεις και το μοντέλο. Μερικά μοντέλα έχουν ενσωματωμένο κλαδοτεμαχιστή.

Η κομποστοποίηση γίνεται είτε ανά παρτίδες, είτε με συνεχή ροή τροφοδοσίας υλικών. Με τη διαδικασία συνεχούς ροής, τα βιοαποδομήσιμα υλικά προστίθενται συνεχώς στο ένα άκρο και το έτοιμο κομπόστ εκκενώνεται από το άλλο άκρο. Η ανάμιξη του κομπόστ ρυθμίζεται από τον πίνακα χειρισμού – ελέγχου πάνω στην εξωτερική επιφάνεια του κομποστοποιητή με εύκολη πρόσβαση από τον οποίο ελέγχεται επίσης η θερμοκρασία και η περιεκτικότητα σε υγρασία.

Μόλις ο ενεργός κύκλος κομποστοποίησης ολοκληρωθεί (περίπου 3 εβδομάδες), το υλικό εκκενώνεται ως ώριμο κομπόστ από την πόρτα εκκένωσης του κομποστοποιητή. Το κομπόστ στην συνέχεια πρέπει να ωριμάσει σε ανοιχτό χώρο για 1-2 μήνες. Τα υλικά που τροφοδοτούν τον κομποστοποιητή θα πρέπει να μην έχουν προσμίξεις από πλαστικά, μέταλλα, γυαλιά ή άλλα μη βιοδιασπώμενα υλικά και να αναμιγνύονται με θρυμματισμένα κλαδιά για την επίτευξη του σωστού λόγου N/C (αζώτου προς άνθρακα).

Ένας μηχανικός κομποστοποιητής με ετήσια δυναμικότητα έως 400 tn/έτος έχει κόστος 130.000 € +ΦΠΑ 22.100 = 152.100 € περίπου. Ένας μικρός μηχανικός κομποστοποιητής μέσα σε container με ετήσια δυναμικότητα έως 20 tn έχει κόστος περίπου 40.000 € συμπεριλαμβανομένου και του container εγκατάστασης.

Για την εγκατάσταση ενός μηχανικού κομποστοποιητή δεν απαιτείται περιβαλλοντική αδειοδότηση, εφόσον η ποσότητα είναι μικρότερη από 1 τόνο την ημέρα σύμφωνα με την ΚΥΑ 1958 ΦΕΚ 21 Β, 13/1/2012 με την κατάταξη έργων και την ΚΥΑ 37674 ΦΕΚ2471 Β 10/8/2016, που τροποποιεί και κωδικοποιεί την προηγούμενη».

Και τώρα στα δικά μας. 
Ο Δήμος Λαμίας έχει τέσσερις τέτοιους μηχανικούς κομποστοποιητές / κοντέινερ. Τους προμηθεύτηκε πριν εννιά χρόνια περίπου. Τους εγκατέστησε και ποτέ δεν τους λειτούργησε, χωρίς να δοθεί κάποια εξήγηση. Έχουμε αναφερθεί σ’ αυτό πολλές φορές. Αντικειμενικά είναι ένα οικονομικό σκάνδαλο, τη στιγμή που δαπανήθηκαν αρκετά χρήματα. Βέβαια κάποια φορά ο τότε δήμαρχος είπε το αμίμητο: «Μέσα από χρήματα από ευρωπαϊκό πρόγραμμα, χωρίς να επιβαρύνουμε τους δημότες μας… έχουμε προμηθευτεί τέσσερις κομποστοποιητές…» λες και τα ευρωπαϊκά χρήματα δεν είναι των δημοτών. Το ίδιο επανέλαβε και στο Δημοτικό Συμβούλιο… Περιμένουμε την αξιοποίησή τους από τη νέα δημοτική αρχή με όποιον τρόπο θεωρεί πρόσφορο. Διαφορετικά πρέπει να πάνε για σκραπ και να απελευθερωθούν οι χώροι που καταλαμβάνουν. Είναι αρκετά τα εννιά χρόνια…
Χαρακτηριστικό είναι ότι ένας από αυτούς είναι τοποθετημένος έξω από το Νεκροταφείο στα Βόρεια Καλύβια. Κάποιοι από τους κατοίκους της περιοχής, επειδή ξέρουν ότι εγώ υποστηρίζω τα συστήματα ανακύκλωσης και κομποστοποίησης, θεωρούν ότι το κοντέινερ το έχω τοποθετήσει εγώ εκεί∙ και με θεωρούν υπεύθυνο, που καταλαμβάνει ένα σημαντικό χώρο στην είσοδο του Νεκροταφείου. Άντε να τους εξηγήσεις τι ακριβώς συμβαίνει…

Λαμία, Γενάρης 2020
Στέφανος Σταμέλλος


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Σε πέντε ημέρες φτάνουμε στο τέλος του 2019 και ολοκληρώνεται ένας χρόνος πλημμυρισμένος από πολιτικά γεγονότα και ποικίλες πολιτικές εξελίξεις. Στη χώρα μας ο χρόνος σημαδεύτηκε από τις τέσσερις εκλογικές αναμετρήσεις -δημοτικές, περιφερειακές, ευρωεκλογές και εθνικές- με αποκορύφωμα την κυβερνητική αλλαγή. Ο ερχομός του νέου έτους είναι μια αφορμή για να επισημάνουμε ορισμένα ζητήματα κάτω από το πρίσμα της οικολογικής οπτικής και της βιωσιμότητας.

Κάνοντας μια αποτίμηση έχω την πεποίθηση ότι οι ανησυχίες για τα αποτελέσματα και τις απειλούμενες επιπτώσεις της Κλιματικής Αλλαγής είναι περισσότερο στο θεωρητικό επίπεδο. Η δε οικολογική αρχή «σκέψου παγκόσμια, δράσε τοπικά» φαίνεται ότι αγγίζει μόνο τις τοπικές οικολογικές κινήσεις και πρωτοβουλίες πολιτών∙ τους θεσμικούς φορείς και τις λειτουργίες τους αγγίζει από ελάχιστα έως καθόλου. Αν κάνω λάθος, ας με διαψεύσουν κάποιοι.

Τα λέω αυτά γιατί δεν έχουμε δει ουσιαστικές πολιτικές στην κατεύθυνση της βιωσιμότητας από τους αρμόδιους κυβερνητικούς φορείς -παρά τα μεγάλα λόγια- σε βασικούς τομείς, όπως στην ενέργεια, στην προστασία των οικοσυστημάτων και των δασών, στην προστασία του υδάτινου πλούτου, τη διαχείριση των ρεμάτων και των λεκανών απορροής, στην ολοκληρωμένη διαχείριση των απορριμμάτων και την ανακύκλωση. Αν επεκταθούμε:

- στο τεράστιο ζήτημα έρευνας και εξόρυξης υδρογονανθράκων στη Μεσόγειο, στη Δυτική Ελλάδα και την Ήπειρο, με το ποικίλο περιεχόμενο,

- στη μεθόδευση για αντικατάσταση των λιγνιτικών μονάδων με εργοστάσια φυσικού αερίου εγκλωβίζοντας τη χώρα σε ένα αχρείαστα ακριβό μονοπάτι εξάρτησης από τα ορυκτά καύσιμα, με τα κριτήρια αυτά της «αγοράς»,

- στον τρόπο που αντιλαμβάνονται οι ιθύνοντες τη βελτίωση του ενεργειακού μίγματος με τα αιολικά στις κορυφές των βουνών,

- στις φαραωνικές τουριστικές επενδύσεις και στην εξάντληση των ορίων της φέρουσας ικανότητας πολλών περιοχών,

θα έλεγε κανείς ότι συμβαίνει το αντίθετο. Πόσο μάλλον που όλα αυτά έχουν αφεθεί στην καλή θέληση της αγοράς και του «επιχειρείν» στα πλαίσια του νεοφιλελευθερισμού, και με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Αυτά σε γενικό επίπεδο χώρας.

Στη Λαμία και σε τοπικό επίπεδο τα αντίστοιχα περιβαλλοντικά/οικολογικά ζητήματα παρουσιάζουν πολλαπλές διαστάσεις:

- Οι σπατάλες στην ενέργεια και στο νερό δεν φαίνεται να ανησυχούν κανέναν.

- Τα πενιχρά αποτελέσματα στην ανακύκλωση και στην ολοκληρωμένη διαχείριση των αποβλήτων δεν προβληματίζουν∙ αντίθετα, αντί για προτεραιότητα στη Διαλογή στην Πηγή με 5+1 κάδους, Πράσινα Σημεία, Δημοτικό Κέντρο Διαλογής και Μονάδα Κομποστοποίησης, προωθείται με μεθόδευση και κατά προτεραιότητα η κατασκευή Μονάδας Επεξεργασίας Αποβλήτων -με ΣΔΙΤ, όπως διατείνεται η κυβέρνηση- με προοπτική την καύση, και με την πλήρη ιδιωτικοποίηση της όλης διαχείρισης.

- Τα κάθε λογής οικοδομικά μπάζα και πλαστικά απόβλητα στον περιαστικό χώρο, στους παραδρόμους και στα ρέματα έχουν γίνει πλέον εικόνες αποδεκτές και οδηγούνται με τον έναν ή τον άλλο τρόπο στο Μαλιακό και στη θάλασσα, χωρίς καμιά προσπάθεια για λειτουργία Συστήματος Εναλλακτικής Διαχείρισης (ΣΣΕΔ ΑΕΚΚ).

- Ο Ξηριάς, ο χείμαρρος ανατολικά της πόλης, παραμένει ο φτωχός συγγενής μέχρι να μας δείξει τη δύναμη και την ορμή του.

- Ο Σπερχειός διαχειρίζεται ως αγωγός νερού, μια μόνιμη απειλή και τίποτα άλλο. Τα ρέματα όμως είναι οικότοποι, οικοσυστήματα και κύριος παράγοντας ανάσχεσης και προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή, και όχι οχετοί και αγωγοί ομβρίων.

- Η υποβάθμιση του αστικού περιβάλλοντος, με τη συνεχή τσιμεντοποίηση και τις υψηλές θερμοκρασίες τους θερινούς μήνες, είναι διαρκής και σταθερή.

- Η κατάσταση των ρεμάτων γύρω από την πόλη, το πράσινο, η κακοποίηση των δέντρων και η κακοδιαχείριση των ελάχιστων ελεύθερων χώρων, δεν μπορούν να κρυφτούν πίσω από τις γλάστρες με τα κυκλάμινα στα παρτέρια.

Ανησυχούμε, γιατί δεν βλέπουμε να υπάρχει πολιτική βούληση με συγκεκριμένο πρόγραμμα και χρονοδιάγραμμα για τα ζητήματα αυτά, τα οποία θεωρούμε ως επείγοντα και σημαντικά. Αντίθετα βλέπουμε να διαιωνίζονται πρακτικές του παρελθόντος, με τον Προϋπολογισμό και το Τεχνικό Πρόγραμμα του Δήμου να είναι αντίγραφα των τελευταίων τουλάχιστον δέκα χρόνων. Τίποτα πέρα από αποσπασματικές παρεμβάσεις χωρίς κανένα ιδιαίτερο στόχο. Καμιά ουσιαστική παρέμβαση στα θέματα της βιώσιμης μετακίνησης, στη βελτίωση του ενεργειακού αποτυπώματος, το νερό, το πράσινο, την επιστροφή της φύσης στην πόλη.

Η νέα δημοτική αρχή δε φαίνεται να αντιλαμβάνεται τις απαιτήσεις των καιρών. Τη βοηθάει η περιορισμένη αντίδραση της Κοινωνίας των Πολιτών και η απουσία ουσιαστικής αντιπολίτευσης. Συνεχίζεται ο δημαρχοκεντρισμός και ο προσωποπαγής χαρακτήρας λειτουργίας της διοίκησης, που από τις πρώτες μέρες της νέας δημοτικής αρχής «χτυπάει κόκκινο», με τους δημότες στο περιθώριο. Ελπίζω αυτό να μην το αντιλαμβάνομαι μόνο εγώ…

Ο ανταγωνισμός και ο πόλεμος των συμφερόντων ενάντια στη βιωσιμότητα υπάρχει, και το ξέρουμε. Το ζήτημα είναι να παρέμβουμε και να απαιτήσουμε ως κοινωνία, να συζητήσουμε για πολιτικές, για προγράμματα και στόχους και να εμποδίσουμε τον κατήφορο. Να συζητήσουμε για τη δυνατότητα παραγωγικής ανασυγκρότησης της τοπικής οικονομίας, με διαφάνεια και έλεγχο, με τη συμμετοχή των φορέων και των δημοτών, με τόνωση της κοινωνικής αλληλεγγύης και με σεβασμό στο περιβάλλον. Για να μπορέσουμε να ανταποκριθούμε στις μεγάλες απαιτήσεις της εποχής για βιωσιμότητα και στις προκλήσεις του μέλλοντος.

Λαμία, Δεκέμβρης 2019

Στέφανος Σταμέλλος



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Για δεύτερη φορά μέσα σε τέσσερις μέρες, η Ολυμπιάδα Χαλκιδικής πνίγηκε στη λάσπη από την υπερχείλιση του ρέματος Μπασδέκη που διασχίζει τον οικισμό. Παρ’οτι είναι νωρίς ακόμη για να εκτιμηθεί η επίπτωση του δεύτερου κύματος κακοκαιρίας, του Γηρυόνη, που χτύπησε την περιοχή το βράδυ της Δευτέρας 25/11, η μεγαλύτερη καταστροφή είχε ήδη γίνει την Παρασκευή 22/11, από ένα μάλλον ηπιότερο φαινόμενο. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, την Παρασκευή 22 Νοεμβρίου στην Ολυμπιάδα έπεσαν περίπου 100 τόνοι νερού ανά στρέμμα, δηλαδή 100 χιλιοστά βροχής. Ένα καιρικό φαινόμενο ισχυρό αλλά όχι ακραίο, με ακραία επίπτωση. Πρόσφατη διδακτορική διατριβή τεκμηριώνει ότι η έκταση του οικισμού που πλημμύρισε αντιστοιχούσε σε πλημμυρικό φαινόμενο με περίοδο επαναφοράς 1000 χρόνια. Τμήμα του ρέματος είχε εκτραπεί δύο χρόνια νωρίτερα από την Ελληνικός Χρυσός.


Η εκτροπή του ρέματος Μπασδέκη

«Έσπασαν τα αντιστηρίγματα του ρέματος Μπασδέκη στην Ολυμπιάδα» ακούμε και ξανακούμε στα τηλεοπτικά ρεπορτάζ – μια περίεργη και εκτός πραγματικότητας έκφραση γιατί το ρέμα Μπασδέκη δεν έχει «αντιστηρίγματα». Αυτό που έχει είναι μεταλλεία και μεταλλευτικές εγκαταστάσεις που σήμερα ανήκουν στην ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ. O Mπασδέκης είναι ένα έντονα τροποποιημένο ρέμα. Από κάτω του υπάρχει το υπόγειο μεταλλείο μικτών θειούχων μεταλλευμάτων της Ολυμπιάδας, το οποίο εκμεταλλεύτηκε μεταξύ 1974-1995 η ΑΕΕΧΠΛ του Μποδοσάκη και ξανάβαλε σε πλήρη λειτουργία η Ελληνικός Χρυσός το 2017. Στην περιοχή των παλαιών εκμεταλλεύσεων έχουν σημειωθεί καθιζήσεις του εδάφους, με αποτέλεσμα να εισέρχεται το επιφανειακό νερό στο υπόγειο μεταλλείο και να εμποδίζει τις εργασίες εκμετάλλευσης. Το 2017-2018, η Ελληνικός Χρυσός κατασκεύασε έργο εκτροπής του άνω ρου του ρέματος Μπασδέκη με σύστημα τσιμεντένιων καναλιών μήκους 850 μέτρων, για να εκτρέψει το νερό μακριά από την περιοχή των καθιζήσεων και το μεταλλείο. Λίγο πιο κοντά στο χωριό, ακριβώς δίπλα στο ρέμα, βρίσκεται μέρος των επιφανειακών εγκαταστάσεων του μεταλλείου όπου μάλιστα η εταιρεία είχε πρόσφατα δημιουργήσει και χώρο στάθμευσης αυτοκινήτων.


Το έργο της εκτροπής βρίσκεται δυόμιση χιλιόμετρα μακριά από τη διασταύρωση της Ολυμπιάδας, σε περιοχή με ιδιαίτερα έντονο ανάγλυφο. Δεν γνωρίζουμε αν ήταν αυτά τα τσιμεντένια κανάλια που «έσπασαν», φαίνεται όμως ότι η υπερχείλιση του ρέματος ξεκίνησε από εκεί ψηλά, γιατί στην πορεία του παρέσυρε και δύο κοντέινερ της εταιρείας που ήταν εγκατεστημένα σε ασφαλές, υποτίθεται, μέρος.



Μήπως η εκτροπή του ρέματος Μπασδέκη ήταν ένα έργο «με καλό σκοπό» – την προστασία των επιφανειακών υδάτων και των μεταλλευτικών εγκαταστάσεων – αλλά τραγικά αποτελέσματα; Μήπως απλά ένας τέτοιος όγκος νερού δεν ήταν δυνατόν να περιοριστεί από τα τσιμεντένια κανάλια μέσα στα οποία έβαλε το ρέμα η εταιρεία;

Αυτό που πρέπει να γίνει κατανοητό για την Ολυμπιάδα είναι ότι όλο το σύστημα των επιφανειακών και υπόγειων υδάτων της έχει τροποποιηθεί από τη μεταλλευτική δραστηριότητα. Προκειμένου να δημιουργηθεί στεγνό περιβάλλον για να λειτουργήσει η εξόρυξη, τα υπόγεια νερά αντλούνται και ο υδροφόρος ορίζοντας ταπεινώνεται κατά εκατοντάδες μέτρα. Αυτό συμβαίνει εδώ και 45 χρόνια. Σήμερα, τα νερά που αντλούνται από το μεταλλείο Ολυμπιάδας ξεπερνούν τα 350 κ.μ./ώρα (εξαιρούνται οι μεγάλες βροχοπτώσεις) ενώ στην πλήρη ανάπτυξη του μεταλλείου αναμένεται ότι θα φτάσουν την τεράστια ποσότητα των 580 κ.μ./ώρα. Τα νερά αυτά απορρίπτονται στο ρέμα Μαυρόλακκα που λόγω της επιπλέον ποσότητας υδάτων έχει μετατραπεί σε κανονικό ποτάμι.

Παρότι δεν αναφέρθηκε από τα μέσα ενημέρωσης, υπερχείλισε και ο Μαυρόλακκας την Παρασκευή 22 Νοέμβρη, περνώντας πάνω από τον επαρχιακό δρόμο Σταυρού-Ολυμπιάδας ρίχνοντας ένα κομμάτι μικρότερου δρόμου που βρήκε στην πορεία του και, πολύ πιθανόν, μεταφέροντας επικίνδυνα τοξικά υλικά από τις εγκαταστάσεις της Ελληνικός Χρυσός στη θάλασσα.


Προβλέψιμη η καταστροφή

Ήταν μη αναμενόμενη η καταστροφή στην Ολυμπιάδα; Κάθε άλλο. Τα ρέματα της Ολυμπιάδας, Μαυρόλακκας, Μπασδέκης και Μπαξίνα έχουν ιστορικό σοβαρών πλημμυρικών επεισοδίων: Οκτώβριος 2000, Οκτώβριος 2006, Φεβρουάριος 2010, Σεπτέμβριος 2011, Οκτώβριος 2014, Δεκέμβριος 2014. Ωστόσο, τα ρέματα αυτά καθώς και πλήθος άλλων χειμαρρικών ρεμάτων, γνωστών για την καταστροφική τους δράση, έμειναν εκτός του Σχεδίου Διαχείρισης Κινδύνων Πλημμύρας Λεκανών Απορροής (ΣΔΚΠΛΑ) Κεντρικής Μακεδονίας (EL10). Το γεγονός αυτό επισήμαναν και τοπικοί φορείς της Βόρειας Χαλκιδικής κατά τη διάρκεια της σύσκεψης για τη δημόσια διαβούλευση του ΣΔΚΠΛΑ που έλαβε χώρα στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας στη Θεσσαλονίκη, στις 19 Σεπτεμβρίου 2017. Εξήγηση δεν δόθηκε. Έτσι, ενώ είναι γνωστό από το πρόσφατο παρελθόν ότι η Χαλκιδική είναι ιδιαίτερα ευπαθής στις πλημμύρες, απουσιάζουν από το ΣΔΚΠΛΑ τα ρέματα/χείμαρροι που διέρχονται από τους οικισμούς: Σταυρός, Ολυμπιάδα, Στρατώνι, Μεγάλη Παναγία, Νέα Μάδυτος, Ιερισσός, Γομάτι. Είναι λοιπόν κροκοδείλια τα δάκρυα των εκπρόσωπων της Περιφέρειας γιατί ο κίνδυνος – από το Μπασδέκη και από άλλα ρέματα – ήταν και είναι γνωστός.

Σε διδακτορική διατριβή με τίτλο «Η πλημμυρογένεση των λεκανών απορροής του ορεινού όγκου Χολομώντα Χαλκιδικής» (2019) του Αριστείδη Καστρίδη, δασολόγου-περιβαλλοντολόγου M.Sc., εξετάστηκαν 15 από αυτά τα, ήδη γνωστά για την καταστροφική τους δράση, ρέματα/χείμαρρους της ΒΑ Χαλκιδικής που αγνοήθηκαν από το ΣΔΚΠΛΑ. Το παρακάτω σχήμα από τη διατριβή απεικονίζει τις περιοχές του οικισμού Ολυμπιάδας με αυξημένη πλημμυρική επικινδυνότητα για τα επόμενα 50, 100 και χίλια έτη.



Όλες οι χρωματισμένες περιοχές της ανωτέρω εικόνας, ακόμα και αυτές που αντιστοιχούν στη βροχόπτωση «χιλιετίας», κατακλύστηκαν από λάσπη στις 22 Νοέμβρη – και όχι μόνο αυτές αλλά και ακόμα περισσότερες (εικόνα κάτω). Όμως η βροχόπτωση που έπληξε την Ολυμπιάδα δεν ήταν σε καμία περίπτωση φαινόμενο που συμβαίνει «μια φορά στα 1000 χρόνια»



Εκτίμηση της περιοχής που πλημμύρισε στις 22-11-2019

Η συγκεκριμένη διδακτορική διατριβή έκανε εκτίμηση του πλημμυρικού κινδύνου εξετάζοντας παράγοντες όπως τη μορφολογία και το ανάγλυφο της λεκάνης απορροής των ρεμάτων, τις χρήσεις γης, τη φυτοκάλυψη και τις διαστάσεις των διατομών των τεχνικών έργων που υπάρχουν στην πορεία των ρεμάτων. Δεν ελήφθη υπ’οψιν το μήκους 850 μέτρων έργο εκτροπής στον άνω ρου του ρέματος Μπασδέκη, μερικά χιλιόμετρα ψηλότερα, που μάλλον δεν ήταν γνωστό στον ερευνητή. Τα πλάνα από το ελικόπτερο που πετούσε πάνω από την Ολυμπιάδα την επομένη της καταστροφής θα φανέρωναν τι πραγματικά συνέβη αλλά δεν δόθηκαν στη δημοσιότητα.

Η εταιρεία υπόσχεται ότι τα έργα της στη Χαλκιδική είναι ικανά να αντέξουν πλημμυρικά φαινόμενα που συμβαίνουν μία φορά στα 200 χρόνια. Αλλά αφ’ενός αυτά είναι πλέον πολύ συχνά, καθώς η κλιματική αλλαγή μας δείχνει τα δόντια της και αφ’ετέρου οι επιπτώσεις τους συχνά μεγεθύνονται από διάφορους άλλους παράγοντες. Επίσης ναι, το δασικό κάλυμμα είναι μια ασπίδα προστασίας για την περιοχή γιατί συγκρατεί τα νερά. Η αφαίρεσή του, είτε λόγω φωτιάς είτε για να ανοίξει ο δρόμος για μεταλλευτική εκμετάλλευση όπως στις Σκουριές, θα έχει αναπόφευκτα καταστροφικές συνέπειες. Ένα είναι βέβαιο. Τα έργα αυτά που κατασκευάστηκαν και λειτουργούν με σωρεία παραβάσεων, έργα μεγάλης κλίμακας και υψηλής επικινδυνότητας, είναι ωρολογιακές βόμβες που μπορεί να σκάσουν ανά πάσα στιγμή.

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μήνυμα κατά της διάλυσης της ΔΕΗ και κατά της βίαιης απολιγνιτοποίησης πέρασαν οι φορείς και οι πολίτες που συμμετείχαν στο συλλαλητήριο διαμαρτυρίας που πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Δευτέρας στην κεντρική πλατεία της Πτολεμαΐδας, υπό δυσμενείς καιρικές συνθήκες. 

Διοργανωτές ήταν η ΓΕΝΟΠ – ΔΕΗ και τα σωματεία μέλη της, η Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, οι συνταξιούχοι της ΔΕΗ, το Δίκτυο Ενεργειακών Δήμων, όπως και τα Επιμελητήρια, τα Εργατικά Κέντρα και οι Κοινωνικοί Φορείς του λεκανοπεδίου. 


«Στην Πτολεμαΐδα σήμερα ανάβει ξανά η ελπίδα. Η ώρα του αγώνα έφτασε, για να μην περάσουν τα σχέδια όλων εκείνων που θέλουν τον τόπο μας και τη χώρα εξαρτημένη ενεργειακά, εξαρτημένη από τη φτώχεια και την ανέχεια. Ξεκίνησαν με τη μικρή ΔΕΗ και ηττήθηκαν. Έτσι ξεκίνησαν με την αποεπένδυση και ο λαός ανέτρεψαν τα δεδομένα. Έτσι αποφάσισαν και για την απολιγνιτοποίηση, χωρίς εμάς, για εμάς. Χωρίς πρόταση και σχέδιο», είπε μεταξύ άλλων στο χαιρετισμό του ο δήμαρχος Εορδαίας Παναγιώτης Πλακεντάς, ζητώντας να ξεκαθαρίσουν τα ανοιχτό ζητήματα της περιοχής, όπως Πτολεμαΐδα 5, μετεγκαταστάσεις κ.α., λέγοντας πως αναμένουν τη σαφή πρόταση της κυβέρνησης. 

Στις 14 Δεκεμβρίου θα γίνει μάλιστα επιστημονική ημερίδα, με στόχο να δείξουν ότι η προσπάθεια κατάργησης του λιγνίτη «δε βγαίνει», όπως είπε χαρακτηριστικά ο δήμαρχος. 

Χαιρετισμό απηύθυνε και ο πρόεδρος του δικτύου ενεργειακών, δήμαρχος Φλώρινας Βασίλης Γιαννάκης, κάνοντας λόγο για μια απόφαση που βάζει ταφόπλακα στην οικονομία, απαξιώνει το εθνικό καύσιμο για χάρη του φυσικού αερίου. 
«Όλοι μαζί μπορούμε να ανατρέψουμε την απόφαση για το κλείσιμο των μονάδων. Τέτοιες αποφάσεις χρειάζονται διάλογο, σχέδιο, χρονική προσαρμογή. Το 2028 είναι σήμερα και ο χρόνος δεν είναι αρκετός», προσέθεσε χαρακτηριστικά, λέγοντας πως οι λιγνιτικές μονάδες είναι ο ιδρώτας του κόσμου και δεν θα επιτρέψει η περιοχή να κλείσουν. 


Ενωμένοι να δοθούν οι απαντήσεις που πρέπει, γιατί ο τόπος χρειάζεται τη ΔΕΗ, ενώ υπάρχουν αρκετά ζητήματα όπως οι μετεγκαταστάσεις, αποδόσεις εδαφών, τηλεθερμάνσεις κ.α., που δεν μπορούν να γίνουν με απούσα και αποδυναμωμένη τη ΔΕΗ στη Δ. Μακεδονία, τόνισε μεταξύ άλλων στο χαιρετισμό του ο δήμαρχος Κοζάνης Λάζαρος Μαλούτας. 
Ο ίδιος μίλησε για άδικη, βίαιη μετάβαση, ζητώντας από την περιοχή να απαντήσει ενιαία, δυνατά και με μια φωνή. 

Για έναν πόλεμο «λιγνίτη – φυσικού αερίου», που δεν έχει καμία σχέση με τις ΑΠΕ, έκανε λόγο το μέλος του ΔΣ της ΔΕΗ Παντελής Καραλευθέρης, λέγοντας πως στον αγώνα περιορισμού του φυσικού αερίου δεν υπάρχουν σύμμαχοι, καθώς όλες οι κυβερνήσεις το προωθούν. 
Ο ίδιος μίλησε για την πολιτική πίεση που πρέπει να αυξηθεί προς αυτή την κατεύθυνση, πάνω στα συμφέροντα των περιοχών που παράγουν το λιγνίτη. 

Ξεκάθαρο και δεσμευτικό τρόπο απέναντι στις απειλητικές διαδικασίες μετάβασης της Δυτικής Μακεδονίας σε λιγνιτική εξάρτηση και σε καθεστώς απολιγνιτοποίησης, ζήτησε ο περιφερειάρχης Γιώργος Κασαπίδης. 
Ο ίδιος αναφέρθηκε στις τεράστιες επιπτώσεις της άμεσης πλήρους απολιγνιτοποίησης για την περιοχή, ενώ στάθηκε ιδιαίτερα στην αποκατάσταση που πρέπει να γίνει στην περιοχή, με τα εργοστάσια εν λειτουργία. Ζήτησε ειδικό αναπτυξιακό σχέδιο για τη Δ. Μακεδονία, ζητώντας ειδική μεταχείριση ώστε να μην υπάρξουν «κοσμογονικές» επιπτώσεις. 

Ο πρόεδρος της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ Γιώργος Αδαμίδης αναφέρθηκε, αρχικά, στις κινητοποιήσεις που ανεστάλησαν λόγω καιρικών συνθηκών, ενώ αντέδρασε στο νομοσχέδιο που «διαλύει» τις εργασιακές σχέσεις και δημιουργεί εργαζόμενους δύο και τριών ταχυτήτων. 
Επίσης, αντιτάχθηκε στην υπάρχουσα πολιτική εφαρμογής των ΑΠΕ αλλά και τον αντίστοιχο φόρο που έχει αυξηθεί, λέγοντας ότι δεν είναι πιο φθηνές από την παραγόμενη ηλεκτρική ενέργεια. 

Επίσης, μίλησαν ο Νίκος Γεωργακόπουλος από την «Αγωνιστική Συνεργασία», αλλά και ο Πατήρ Νικηφόρος από τη Μητρόπολη Φλωρίνης Πρεσπών και Εορδαίας.







πηγή 

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η κλιματική κρίση αποτελεί καθοριστικό παράγοντα της υγείας των σημερινών παιδιών που θα διαρκέσει για ολόκληρη τη ζωή τους, προειδοποιούν 120 ειδικοί από 35 οργανισμούς, μεταξύ των οποίων ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, η Παγκόσμια Τράπεζα, το πανεπιστήμιο Γέιλ κ.ά. Οι επιστήμονες τονίζουν ότι η υπερθέρμανση του πλανήτη ήδη προκαλεί βλάβες.

Τα παιδιά είναι ιδιαίτερα ευάλωτα και η διεθνής ομάδα ειδικών κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, επισημαίνοντας ότι η παγκόσμια άνοδος της θερμοκρασίας θα προκαλέσει αύξηση των βακτηρίων που προξενούν θανατηφόρο διάρροια, ενώ οι χειρότερες αποδόσεις των καλλιεργειών θα προκαλέσουν υποσιτισμό.

Η ετήσια έκθεση «Αντίστροφη μέτρηση για την υγεία και την κλιματική αλλαγή» (Countdown on Health and Climate Change), που δημοσιεύει το ιατρικό περιοδικό Lance, αναλύει τις συνέπειες που έχει η αύξηση της παγκόσμιας θερμοκρασίας στην ανθρώπινη υγεία. Ευάλωτοι, εκτός από τα παιδιά, είναι και οι ηλικιωμένοι, ιδιαίτερα όσον αφορά τους καύσωνες, καθώς αδυνατούν να ρυθμίσουν τη θερμοκρασία τους αλλά και την ισορροπία των υγρών στον οργανισμό τους.

Οι συντάκτες της μελέτης διαπίστωσαν ότι, το 2018, 220 εκατομμύρια περισσότεροι άνθρωποι, μεγαλύτεροι των 65 ετών, έζησαν περιόδους καύσωνα, συγκριτικά με το 2000. Σε ιδιαίτερα επισφαλή θέση, αναφέρει η έκθεση, βρέθηκε η Ευρώπη, εξαιτίας της γήρανσης του πληθυσμού της, αλλά κι επειδή οι περισσότεροι ηλικιωμένοι ζουν σε μεγάλα και ζεστά αστικά κέντρα.

Η έκθεση του Lancet για το 2019, που συμπίπτει με τις καταστροφικές πυρκαγιές στην Αυστραλία, διαπίστωσε ότι η ανθρώπινη έκθεση στις φωτιές διπλασιάστηκε συγκριτικά με το 2000. Οι δασικές πυρκαγιές δεν προκαλούν μόνον οικολογική καταστροφή και θανάτους, αλλά έχουν κι εξαιρετικά δυσμενείς οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις.

Ο Χιου Μοντγκόμερι, καθηγητής στο University College London και πρόεδρος της επιτροπής του Countdown on Health and Climate Change, δήλωσε ότι «τα παιδιά μας αναγνωρίζουν την κλιματική κρίση και απαιτούν να δράσουμε προκειμένου να τα προστατεύσουμε. Οφείλουμε να τα ακούσουμε και να ανταποκριθούμε. Φέτος, οι συνέπειες της κλιματικής αλλαγής, που διαρκώς επιταχύνονται, έγιναν σαφέστερες από ποτέ. Οι υψηλότερες καταγεγραμμένες θερμοκρασίες στη δυτική Ευρώπη και οι τρομακτικές φωτιές σε Σιβηρία, Κουίνσλαντ και Καλιφόρνια προκάλεσαν ασθματικές κρίσεις, αναπνευστικές λοιμώξεις και θερμοπληξία».

Ο Νικ Ουάτς, διευθύνων σύμβουλος του Lancet Countdown, επισημαίνει πως «το ανοσοποιητικό σύστημα και το σώμα των παιδιών ακόμη αναπτύσσονται, γεγονός που τα καθιστά πιο ευάλωτα στις ασθένειες και στους περιβαλλοντικούς ρύπους. Οι βλάβες που προκαλούνται στα πρώτα έτη της παιδικής ηλικίας διαρκούν μια ολόκληρη ζωή. Χωρίς την άμεση δράση όλων των κρατών, η κλιματική αλλαγή θα είναι ο καθοριστικός παράγοντας της υγείας μιας ολόκληρης γενιάς».

Προκειμένου να καταλήξουν σε συμπεράσματα, οι ειδικοί παρακολούθησαν 41 δείκτες, μεταξύ των οποίων και η μετάδοση των λοιμωδών νόσων. Ετσι διαπίστωσαν ότι, εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής, η ικανότητα του δάγκειου πυρετού να μεταδίδεται με τα κουνούπια το 2017 ήταν στο δεύτερο υψηλότερο επίπεδο που καταγράφηκε από το 1950 έως σήμερα. Τα εννιά από τα δέκα ευνοϊκότερα χρόνια για τη μετάδοση της επώδυνης λοίμωξης καταγράφηκαν μετά το 2000.

Η έκθεση διαπιστώνει ότι το 2018 ήταν η δεύτερη «ευνοϊκότερη» χρονιά για τη μετάδοση των βακτηρίων της χολέρας, που προκαλούν θανατηφόρες διάρροιες, αλλά και μολύνσεις τραυμάτων σε όλο τον κόσμο. Επίσης, ο Ουάτς επισήμανε ότι μόλις τον περασμένο Οκτώβριο καταγράφηκε το πρώτο εγχώριο κρούσμα εγκεφαλίτιδας από κρότωνες (τσιμπούρια) στη Βρετανία. Επιπλέον, η έκθεση διαπιστώνει πως πολλές καλλιέργειες σιτηρών έχουν ελάχιστη απόδοση, λόγω της ανόδου της θερμοκρασίας, με αποτέλεσμα άνθρωποι να υποσιτίζονται, κυρίως τα βρέφη.

Αυτή τη χρονιά οι ερευνητές, για πρώτη φορά, εξέτασαν και τις συνέπειες της έκθεσης στις δασικές πυρκαγιές. «Σε παγκόσμιο επίπεδο, αυτή η έκθεση αυξάνεται», δήλωσε η Ελίζαμπεθ Ρόμπινσον, καθηγήτρια του Πανεπιστημίου του Ρέντινγκ και μεταξύ των συντακτών της έκθεσης, τονίζοντας ταυτόχρονα πως είναι άμεση ανάγκη να περιοριστούν οι γεωργικές εκπομπές αερίων που ευθύνονται για την υπερθέρμανση του πλανήτη, κάτι που είναι εφικτό εφόσον οι άνθρωποι επιλέξουν διατροφή με βάση τα εποχιακά φυτικά προϊόντα. Τέλος, η Βρετανίδα καθηγήτρια τόνισε ότι η υπάρχουσα τεχνολογία μπορεί να αντιμετωπίσει την κλιματική αλλαγή και ότι αυτή η προσέγγιση έχει νόημα κυρίως από οικονομικής άποψης, έστω και αν γίνει μόνο για λόγους υγείας, ιδίως καθώς η ατμοσφαιρική ρύπανση από την καύση ορυκτών καυσίμων κοστίζει τρισεκατομμύρια δολάρια. Οι σημερινές επιλογές είναι «ολοκληρωτικά πολιτικές», δήλωσε.


πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η άνοδος της στάθμης των θαλάσσιων υδάτων αναμένεται να επηρεάσει, έως το 2050, τριπλάσιο αριθμό ανθρώπων από αυτόν που εκτιμούσαν μέχρι σήμερα οι επιστήμονες. Σε αυτό το συμπέρασμα καταλήγει νέα μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση Nature Communications και προειδοποιεί ότι η νέα πραγματικότητα θα αποτελέσει μείζονα απειλή για όλους και θα σβήσει από τον χάρτη κάποιες από τις μεγάλες παράκτιες μητροπόλεις της υφηλίου.

Οι συντάκτες της έκθεσης, που δόθηκε στη δημοσιότητα την Τρίτη, ανέπτυξαν έναν πολύ ακριβέστερο τρόπο υπολογισμού του πραγματικού υψομέτρου της στεριάς, βασισμένο στην επεξεργασία δορυφορικών φωτογραφιών με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης. Η μελέτη των δορυφορικών απεικονίσεων είναι ο συμβατικός τρόπος εκτίμησης των συνεπειών της ανόδου της θαλάσσιας στάθμης σε μεγάλες εκτάσεις. Με τη νέα μέθοδο, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι οι προηγούμενοι υπολογισμοί ήταν υπερβολικά αισιόδοξοι.

Σύμφωνα με την τελευταία έρευνα, 150 εκατομμύρια άνθρωποι σήμερα ζουν σε εκτάσεις οι οποίες θα βρίσκονται κάτω από τη γραμμή της πλημμυρίδας στα μέσα του αιώνα. Τίποτα δεν μπορεί να αποκλείσει, παραδείγματος χάρη, ότι το νότιο Βιετνάμ δεν θα εξαφανιστεί ολοκληρωτικά κάτω από τα νερά της Νότιας Σινικής Θάλασσας.

Είκοσι εκατομμύρια κάτοικοι της ασιατικής χώρας, περίπου το ένα τέταρτο του συνολικού πληθυσμού, θα ζουν σε διαρκώς πλημμυρισμένες γαίες.

Μεγάλο μέρος της Χο Τσι Μινχ (παλιά Σαϊγκόν), του οικονομικού κέντρου του Βιετνάμ, θα εξαφανιστεί, σύμφωνα με τη μελέτη του Climate Central, μιας ομάδας επιστημόνων στο Νιου Τζέρσεϊ. Αξίζει να σημειωθεί ότι στην έρευνα δεν συνυπολογίστηκαν προβλέψεις για τη μελλοντική πληθυσμιακή αύξηση ή την απώλεια γαιών εξαιτίας της διάβρωσης των ακτών.

Οι συμβατικές μελέτες σχετικά με το υψόμετρο, που γίνονται με τη χρήση δορυφορικών εικόνων, δεν μπορούν να διακρίνουν με ακρίβεια το επίπεδο του εδάφους από τις κορυφές των δένδρων ή των κτιρίων, επισημαίνει ο Σκοτ Καλπ, ερευνητής της Climate Central, που είναι ένας από τους συντάκτες της έκθεσης. Γι’ αυτό, μαζί με τον Μπέντζαμιν Στράους, επικεφαλής της Climate Central, χρησιμοποίησαν τεχνητή νοημοσύνη για να καθορίσουν το ποσοστό σφάλματος των προηγούμενων υπολογισμών και να το διορθώσουν.

Στην Ταϊλάνδη, περισσότεροι από το 10% των πολιτών ζουν σε γαίες που κατά πάσα πιθανότητα θα έχουν καλυφθεί από τα νερά του Κόλπου της Ταϊλάνδης, το 2050. Με την προηγούμενη τεχνική είχε υπολογιστεί ότι μόλις το 1% των κατοίκων θα είχε αυτή τη μοίρα. Ακόμη και η πολιτική και οικονομική πρωτεύουσα του βασιλείου, η Μπανγκόκ, απειλείται.

Οπως επισημαίνει η Λορέτα Χίμπερ Ζιραρντέτ, κάτοικος της ταϊλανδικής πρωτεύουσας και αξιωματούχος της υπηρεσίας μείωσης κινδύνου καταστροφών του ΟΗΕ, η κλιματική αλλαγή ασκεί πιέσεις στα αστικά κέντρα κατά πολλούς τρόπους. Καθώς η κλιματική κρίση προκαλεί αύξηση των πλημμυρών σε όλο τον κόσμο, οι φτωχοί αγρότες θα εγκαταλείψουν τις γαίες τους και θα αναζητήσουν εργασία στις πόλεις.

Στη Σαγκάη, έναν από τους σημαντικότερους οικονομικούς κινητήρες της Ασίας, τα νερά της Ανατολικής Σινικής Θάλασσας, στον δυτικό Ειρηνικό Ωκεανό, απειλούν τον πυρήνα της πόλης καθώς και πολλά γειτονικά αστικά κέντρα.

Φυσικά οι επιστημονικές διαπιστώσεις δεν προαναγγέλλουν το τέλος αυτών των περιοχών. Τα νέα επιστημονικά δεδομένα υποδεικνύουν ότι ήδη 110 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν σε περιοχές που βρίσκονται κάτω από το επίπεδο της πλημμυρίδας, επίτευγμα που ο Στράους αποδίδει σε υδατοφράγματα και άλλα αναχώματα. Οι πόλεις οφείλουν να επενδύσουν, σημειώνει ο Στράους, υπερπολλαπλάσια χρηματικά ποσά προκειμένου να αποκτήσουν τέτοια «αμυντικά» έργα και, φυσικά, πρέπει να το πράξουν γρήγορα.

Ακόμη, όμως, και όταν αυτό συμβεί, τα αμυντικά έργα μπορούν να μας προστατεύσουν μέχρις ενός σημείου. Ως παράδειγμα ο Στράους αναφέρει τη Νέα Ορλεάνη, η οποία καταστράφηκε το 2005, όταν τα αναχώματα και τα άλλα προστατευτικά μέτρα δεν απέδωσαν κατά τη διάρκεια του τυφώνα «Κατρίνα».

Επίσης, οι νέες εκτιμήσεις υποδεικνύουν ότι το Μουμπάι (η παλιά Βομβάη), το οικονομικό κέντρο της Ινδίας και μία από τις μεγαλύτερες πόλεις του κόσμου, κινδυνεύει να εξαφανιστεί ολοκληρωτικά κάτω από τα νερά της Αραβικής Θάλασσας. Οικοδομημένο σε μια σειρά νησιών, το ιστορικό κέντρο της πόλης αντιμετωπίζει σημαντικό κίνδυνο.

Η πολιτιστική κληρονομιά

Αλλά και η καταστροφή της πολιτιστικής κληρονομιάς του κόσμου θα καταφέρει βαρύ πλήγμα. Δεν αποκλείεται να χαθεί κάτω από τα νερά της Μεσογείου και η Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Η Βασόρα, η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Ιράκ, θα μετατραπεί σε Ατλαντίδα μέχρι το 2050. Αν συμβεί αυτό οι συνέπειες θα γίνουν αισθητές και πέρα από τα σύνορα του Ιράκ, επισημαίνει ο Τζον Καστέλο, απόστρατος αντιστράτηγος του σώματος πεζοναυτών των ΗΠΑ. Η μεγαλύτερη απώλεια εδαφών εξαιτίας της ανόδου της στάθμης των υδάτων «θα απειλήσει με μεγαλύτερη κοινωνική και πολιτική αστάθεια την περιοχή, και είναι πιθανό να πυροδοτήσει ένοπλες συρράξεις και να ενισχύσει τον κίνδυνο της τρομοκρατίας», τόνισε ο Καστέλο, ο οποίος σήμερα συμμετέχει στο διοικητικό συμβούλιο του Κέντρου για το Κλίμα και την Ασφάλεια, ένα ερευνητικό κέντρο της Ουάσιγκτον. «Το πρόβλημα δεν είναι απλώς περιβαλλοντικό. Είναι ανθρωπιστικό και πιθανώς στρατιωτικό», δήλωσε.

Η έρευνα υποδεικνύει ότι τα κράτη θα πρέπει να αρχίσουν να προετοιμάζονται εντατικά για τη μαζική μετακίνηση πληθυσμών στο εσωτερικό τους, υπογραμμίζει η Ντίνα Ιονέσκο του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης. «Καιρό προσπαθούμε να κρούσουμε τον κώδωνα του κινδύνου. Γνωρίζουμε ότι εκείνη η δύσκολη ώρα θα έρθει.

Πρέπει να επισημάνουμε ότι δεν έχει υπάρξει στην ιστορία της ανθρωπότητας τόσο μαζική μετακίνηση πληθυσμών όσο αυτή που αναμένουμε».

πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Νίκου Αβουκάτου

Την οικολογική κατάσταση του Θερμαϊκού Κόλπου και τα αίτια που επιβαρύνουν τη λειτουργία του στο θαλάσσιο μέτωπο της Θεσσαλονίκης παρουσίασε η Ομάδα Πλαγκτού του Τμήματος Βιολογίας του ΑΠΘ σε εκδήλωση με τίτλο «Η ζωή σε μια σταγόνα Θερμαϊκού» που πραγματοποιήθηκε χθες Κυριακή στις εγκαταστάσεις του Ιστιοπλοϊκού Ομίλου Θεσσαλονίκης, στη Νέα Παραλία Θεσσαλονίκης.

Δεκάδες άτομα είχαν την ευκαιρία να δουν τη μικροσκοπική ζωή που περιλαμβάνεται σε μία ελάχιστη ποσότητα νερού του Θερμαϊκού Κόλπου μέσα από το ανάστροφο ερευνητικό μικροσκόπιο του ΑΠΘ. Οι συμμετέχοντες είχαν την ευκαιρία να παρατηρήσουν και τους μικροοργανισμούς που προκαλούν το φαινόμενο της ερυθράς παλίρροιας στον Θερμαϊκό αλλά και αυτούς που ζουν στο θαλασσινό νερό και δεν συμμετέχουν στην ερυθρά παλίρροια. Αρκετοί μάλιστα διατύπωσαν τις δικές τους ερωτήσεις.

Κατά την παρουσίασή της, η καθηγήτρια Υδροβοτανικής – Υδροοικολογίας του Τμήματος Βιολογίας του ΑΠΘ και μέλος του ΔΣ του Φορέα Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών Θερμαϊκού Κόλπου, Μαρία Μουστάκα, έκανε μια αναλυτική παρουσίαση των μικροοργανισμών (δείτε την ΕΔΩ).

Σύμφωνα με την κα. Μουστάκα, παρατηρούνται πιο έντονα και σε αφθονία οι οργανισμοί που παράγουν ζελατίνη και βλέννα και είναι ανησυχητικό αυτό καθώς γίνεται πιο θολό το νερό. «Από τον Οκτώβριο καταγράψαμε σε μεγάλο αριθμό και τον εισβολέα ζελατινώδη οργανισμό Μnemiopsis leidy που προκαλεί διαταραχή στο τροφικό πλέγμα και στα ιχθυαποθέματα και θεωρείται στους 100 χειρότερους εισβολείς στη φύση από τον ΟΗΕ. Από το 2005 είναι γνωστό ότι βρίσκεται στον Θερμαϊκό, αλλά πλέον επεκτείνεται σε όλο το εύρος του Όρμου, σε όλη τη διάρκεια του έτους. Χρειάζεται να συνεχίσουμε να εξετάζουμε τον συγκεκριμένο οργανισμό λόγω των τροφικών του διαθέσεων», τόνισε η ίδια.

Οι συμμετέχοντες είχαν την ευκαιρία να δουν τους μικροοργανισμούς του φυτοπλαγκτού και του ζωοπλαγκτού στο μικροσκόπιο.

«Παρουσιάσαμε τα φαινόμενα που καταγράφονται στο θαλάσσιο μέτωπο και τους οργανισμούς που τα προκαλούν, πχ. την ερυθρά παλίρροια, και ζουν στο θαλασσινό νερό, το ετερότροφο δινομαστιγωτό Noctiluca. Ο οργανισμός αυτός αν και δεν παράγει βιοτοξίνες (δεν είναι τοξικός) εν τούτοις έχει αρνητικές επιπτώσεις στο θαλάσσιο περιβάλλον: δυσοσμία λόγω της αποικοδόμησης των νεκρών οργανισμών από τα βακτήρια με κατανάλωση οξυγόνου, ελευθέρωση αμμωνίας με τη λύση των κυττάρων και κυριαρχία του μικροβιακού τροφικού πλέγματος με κορύφωσή του σε ζελατινώδεις οργανισμούς όπως κτενοφόρα και μέδουσες.

Η πρόεδρος του Φορέα Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών Θερμαϊκού Κόλπου Αθηνά Παναγιώτου ανέφερε ότι «με την εκδήλωση αυτή επιδιώκουμε να ευαισθητοποιήσουμε τους πολίτες,να τους ενημερώσουμε για την περιβαλλοντική κατάσταση των νερών του Θερμαϊκού αλλά και να συντονίσουμε τους φορείς».

Η εκδήλωση διοργανώθηκε από το Φορέα Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών Θερμαϊκού Κόλπου, με τη συνεργασία του Τμήματος Βιολογίας του ΑΠΘ και του Ιστιοπλοϊκού Ομίλου Θεσσαλονίκης, υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, του Εμπορικού Βιομηχανικού Επιμελητηρίου (ΕΒΕΘ) και του Δήμου Δέλτα.

πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Τις τελευταίες εβδομάδες και ημέρες έχει έρθει στην επικαιρότητα ξανά το ζήτημα της καύσης απορριμμάτων στη Θεσσαλονίκη. Αφορμή για το γεγονός ήταν η γνωμοδότηση επιτροπής της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, για να μην κατασκευαστεί μονάδα καύσης απορριμμάτων SRF-RDF* στην Ανατολική Θεσσαλονίκη, αλλά τα απορριμματογενή αυτά καύσιμα να οδηγούνται προς καύση σε βιομηχανίες της Δυτικής Θεσσαλονίκης.

Όπως είναι φυσικό, οι σχεδιασμοί για καύση απορριμμάτωνέχουν προκαλέσει την αντίδραση των κατοίκων τόσο από τα ανατολικά όσο και από τα δυτικά της πόλης. Ήδη στη χθεσινή του συνεδρίαση το Δημοτικό Συμβούλιο Παύλου Μελά (Δήμος στα δυτικά της πόλης που περιλαμβάνει τις περιοχές Ευκαρπία, Σταυρούπολη, Πολίχνη κ.α.) πήρε θέση ενάντια στην προοπτική καύσης απορριμμάτων, ύστερα από κινητοποίηση φορέων. Το ζήτημα της καύσης των απορριμμάτων αποτελεί βασική επιλογή της κυβέρνησης της ΝΔ, που έρχεται να συνεχίσει την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ στο ζήτημα, ο οποίος άνοιξε το δρόμο με τις αδειοδοτήσεις προς την ΑΓΕΤ στο Βόλο. Επιπλέον, αποτελεί βασική επιλογή κερδοφορίας για το κεφάλαιο, καθώς μέσω της καύσης SRF-RDF, οι βιομηχανίες εξασφαλίζουν φθηνή παραγωγή ενέργειας – χωρίς να υπολογίζουν βέβαια το περιβαλλοντικό κόστος και τις επιπτώσεις στην υγεία. Το ζήτημα της καύσης είναι εξαιρετικά σημαντικό λόγω των επικίνδυνων τοξικών ρύπων που παράγονται και βέβαια η υπόθεση δεν είναι καινούρια καθώς αυτοί οι σχεδιασμοί για τη Θεσσαλονίκη υπάρχουν εδώ και μια δεκαετία.



Το ιστορικό

Στις 18 Απριλίου του 2011 εκδίδεται μετά από πρωτοβουλία της τότε υπουργού περιβάλλοντος Τίνας Μπιρμπίλη η υπ’ αριθμόν 198436 Κοινή Υπουργική Απόφαση, σύμφωνα με την οποία δίνεται Έγκριση Περιβαλλοντικών Όρων για το έργο «Ολοκληρωμένη Εγκατάσταση Επεξεργασίας και Διάθεσης Απορριμμάτων (Ο.Ε.Ε.Δ.Α) Νοτιοανατολικής Ενότητας Νομού Θεσσαλονίκης». Πρόκειται για το πρώτο σχέδιο κατασκευής μιας τεράστιας μονάδας στην περιοχή του Αγ. Αντωνίου (βρίσκεται μεταξύ Επανομής και Βασιλικών, στα νότια του νομού και δίπλα στην πόλη) που θα δέχονταν τα απορρίμματα από όλους τους γειτονικούς δήμους, στην οποία θα δημιουργούνταν και μονάδα παραγωγής και καύσης SRF-RDF. Η υλοποίηση αυτού του έργου δεν προχώρησε άμεσα, όμως ο στόχος παρέμεινε στα πλάνα των επόμενων κυβερνήσεων.

Το 2015 εγκρίνεται από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ το Εθνικό Σχέδιο Διαχείρισης Αποβλήτων (ΕΣΔΑ) και στη συνέχεια εκπονούνται τα αντίστοιχα σχέδια ανά περιφέρεια (ΠΕΣΔΑ) και τα τοπικά (ΤΟΣΔΑ), στα οποία πέρα από γενικές περιγραφές για ανακύκλωση, διαλογή στην πηγή κλπ, η καύση παίζει κεντρικό ρόλο. Έτσι το ΠΕΣΔΑ για την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας προέβλεπε 3 Μονάδες Επεξεργασίας Απορριμμάτων (μεγάλες εγκαταστάσεις με αρκετές υπο-μονάδες διαλογής, αποθήκευσης, επεξεργασίας και καύσης απορριμμάτων κλπ): μια στην Π.Ε. Σερρών (που θα δέχεται απορρίμματα και απ’ το Δ. Κιλκίς) και δύο στη Θεσσαλονίκη, μια δυτικά και μια ανατολικά (που θα δέχονται τα απορρίμματα της υπόλοιπης περιφέρειας). Η ΜΕΑ Σερρών βρίσκεται ήδη σε δοκιμαστική λειτουργία ενώ οι άλλες δύο βρίσκονται σε προηγούμενα στάδια, δηλαδή στον καθορισμό λειτουργιών, χωροθέτησης, εγκρίσεων ΣΔΙΤ κλπ. Η ΜΕΑ Ανατολικού Τομέα θα παραμείνει στον Αγ. Αντώνιο, ενώ για αυτή του Δυτικού Τομέα διερευνώνται τέσσερεις περιοχές, στη Μαυροράχη και στους Δήμους Δέλτα, Χαλκηδόνας και Ωραοκάστρου.


Ο σχεδιασμός για Θεσσαλονίκη: παραγωγή SRF-RDF ανατολικά και καύση από ΤΙΤΑΝ & ΧΑΛΥΨ δυτικά

Στο αρχικό σχέδιο του 2011 για τη μονάδα στη Ν.Α. Θεσσαλονίκη, προβλέπονταν μεταξύ άλλων μονάδα καύσης των απορριμματογενών καυσίμων SRF-RDF, Χώρος Υγειονομικής Ταφής Υπολειμμάτων (ΧΥΤΥ) και χώρος ταφής επικίνδυνων αποβλήτων (από την καύση SRF-RDF). Όλα τα παραπάνω έχουν αφαιρεθεί πλέον από τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) για τη ΜΕΑ Ανατολικής Θεσσαλονίκης, όχι λόγω επικινδυνότητας αλλά λόγω αλλαγής σχεδιασμού. Η κατεύθυνση πλέον είναι η ΜΕΑ Ανατολικής Θεσσαλονίκης να έχει ως βασικό στόχο την παραγωγή SRF-RDF με σκοπό να τροφοδοτούνται βιομηχανικές μονάδες στα δυτικά της πόλης για να τα καίνε. Δηλαδή, τα σύμμεικτα απορρίμματα (αυτά δηλαδή που καταλήγουν στο σημερινό πράσινο κάδο), μαζί με όσα λανθασμένα κατέληξαν στον μπλε κάδο, θα οδηγούνται σε ειδική εγκατάσταση επεξεργασίας εντός της ΜΕΑ, όπου θα παράγεται SRF ή RDF. Η γνωμοδότηση της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας για τη ΜΠΕ του έργου δεν αφήνει περιθώρια για παρανοήσεις. Στη σελ. 6 η παράγραφος που αφορά στην περιγραφή του έργου ξεκινάει λέγοντας:

«Το βασικό προϊόν της ΜΕΑ θα είναι απορριμματογενές καύσιμο».
Ακόμα και η μονάδα παραγωγής βιοαερίου που προβλέπει η μελέτη, το οποίο ανακτάται κατόπιν ειδικής επεξεργασίας (αναερόβια χώνευση) πχ από απόβλητα κτηνοτροφίας, βασικά υπάρχει για να εξυπηρετεί τις ενεργειακές ανάγκες της κεντρικής μονάδας παραγωγής SRF-RDF. Όσο για τον προορισμό του, διαβάζουμε στις σελίδες 10-11 της γνωμοδότησης:

«Εγχώριες τσιμεντοβιομηχανίες έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον για την παραλαβή και αξιοποίηση του απορριμματογενούς καυσίμου. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το από 24/04/2019 έγγραφο της Α.Ε. Τσιμέντων ΤΙΤΑΝ, προς τον ΦΟΔΣΑ (28) σχετικό, το οποίο μας διαβιβάσθηκε, η ΤΙΤΑΝ δύναται ν απορροφήσει το σύνολο της ετήσιας ποσότητας των 40.000~50.000 τν/ έτος απορριμματογενούς ανακτώμενου στερεού καυσίμου στη ΜΕΑ Αν.Τ. ΠΚΜ, καθώς και επιπλέον ποσότητας από ΜΕΑ Δυτικού Τομέα. Επίσης με το από 09-05-2019 έγγραφο της “Τσιμέντα ΧΑΛΥΨ” (29) σχετικό, η εταιρεία μπορεί να παραλάβει ετησίως μέχρι και 35.000t/y από τους κωδικούς ΕΚΑ 1912ΧΧ.»

Με βάση τα παραπάνω, δε χωράει ίχνος αμφιβολίας για το τι σχεδιάζεται να συμβεί τα επόμενα χρόνια στην περιοχή της Θεσσαλονίκης, καθώς δε μιλάμε πλέον για σενάρια, αλλά για συγκεκριμένες μελέτες με στοιχεία ζήτησης από τις βιομηχανίες. Οι δύο ΜΕΑ θα επεξεργάζονται τα σκουπίδια με σκοπό να παράγουν SRF-RDF, δηλαδή απορριμματογενές καύσιμο, το οποίο θα καίγεται στις βιομηχανίες ΤΙΤΑΝ και ΧΑΛΥΨ.



Οι κάτοικοι του Βόλου εδώ και αρκετούς μήνες «απολαμβάνουν» τις «ευεργετικές ιδιότητες» της καύσης σκουπιδιών από την τσιμεντοβιομηχανία της ΑΓΕΤ, ξυπνώντας σχεδόν κάθε πρωί με την αποπνικτική μυρωδιά της ατμόσφαιρας, η οποία βρωμάει καμένο πλαστικό. Το εργοστάσιο της ΑΓΕΤ βρίσκεται εκτός πόλης, πίσω απ’ το λόφο της «Γορίτσας» δίπλα στην Αγριά, δηλαδή δεν υπάρχει «οπτική επαφή» με την πόλη. Ας αναλογιστούμε τι θα σημαίνει για την πόλη της Θεσσαλονίκης κάτι αντίστοιχο. Όσοι/ες θεωρούν ότι θα επηρεαστούν «μόνο» οι δυτικές συνοικίες κάνουν μεγάλο λάθος, καθώς τα δύο εργοστάσια μπορεί να βρίσκονται στα «δυτικά» του πολεοδομικού συγκροτήματος, αλλά στην πραγματικότητα είναι βόρεια της πόλης και ο βορειοδυτικός άνεμος Βαρδάρης θα φέρνει τους ρύπους σε όλη την πόλη.


Πως προέκυψε το SRF-RDF και γιατί είναι πρόβλημα η καύση του

Η συζήτηση για την καύση των απορριμμάτων προέκυψε λόγω της συνεχούς αυξανόμενης παραγωγής σκουπιδιών και του αδιεξόδου στο οποίο έφτασε η πολιτική της ταφής. Οι ανεξέλεγκτες χωματερές αλλά και οι ελεγχόμενοι Χώροι Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων (ΧΥΤΑ) έχουν φτάσει στα όριά τους [2], με αποτέλεσμα η αμέσως επόμενη -λίγο λιγότερο κακή- επιλογή υποτίθεται πως είναι η καύση. Βέβαια ποτέ και πουθενά δεν πρόκειται να το δούμε αυτό γραμμένο με αυτόν τον τρόπο. Συνήθως θα αναφέρεται ως «ενεργειακή αξιοποίηση», «ανάκτηση ενέργειας», «αξιοποίηση του ενεργειακού περιεχομένου» κλπ. Ακόμα και ο όρος «απορριμματογενές καύσιμο» που είναι πιο τίμιος, εντούτοις κάνει μια προσπάθεια να αποκρύψει το γεγονός ότι μιλάμε για σκουπίδια, από τα οποία μέσω θερμικής επεξεργασίας έχει αφαιρεθεί η υγρασία και προορίζονται προς καύση. Ο λόγος που υποτίθεται πως η καύση είναι «λίγο λιγότερο κακή» από την ταφή, είναι γιατί μέσω της καύσης μπορεί να παραχθεί ενέργεια και αυτό το όφελος να αντισταθμίσει το περιβαλλοντικό κόστος. Ποιο είναι όμως το περιβαλλοντικό κόστος;

Η καύση (γενικώς) παράγει χημικές ενώσεις που εκλύονται στην ατμόσφαιρα, καταλήγουν στο έδαφος ή/και διοχετεύονται στους υπόγειους υδροφορείς (νερά). Η καύση σκουπιδιών δίνει ως προϊόντα διοξίνες, φουράνια, πτητικό υδράργυρο και άλλες τοξικές ενώσεις που προκαλούν, πέρα από κάθε αμφιβολία, καρκίνο και άλλες σοβαρές παθήσεις! Οι διοξίνες, ουσίες άχρωμες και άοσμες, περνάνε από τον αέρα στη γη και από εκεί στα αγροτικά και κτηνοτροφικά προϊόντα για να καταλήξουν στο πιάτο μας. Δεν καταστρέφονται, δε διαλύονται, δε χάνονται αλλά συσσωρεύονται στο λίπος των ζώων και των ανθρώπων μέσα από την τροφική αλυσίδα [3].

Και βέβαια, στις παρατηρήσεις της γνωμοδότησης της ΠΚΜ για τη ΜΠΕ διαβάζουμε στη σελίδα 10:

«Η ιπτάμενη τέφρα ως τελικό υποπροϊον της καύσης του απορριμματογενούς καυσίμου, συγκαταλέγεται στα επικίνδυνα απόβλητα με κωδικό ΕΚΑ 190113.»

Η ίδια δηλαδή η Περιφέρεια Κ. Μακεδονίας αναφέρει το πρόβλημα, όμως στη συνέχεια γνωμοδοτεί θετικά, παρ’ ότι δεν υπάρχει καμιά σαφής πρόβλεψη για την τοξική τέφρα και τα υπόλοιπα επικίνδυνα απόβλητα της καύσης σκουπιδιών. Ουσιαστικά, δηλαδή, παρουσιάζεται μια «λύση» στο πρόβλημα των απορριμμάτων, η οποία ασφαλώς είναι η πιο συμφέρουσα για το ιδιωτικό κεφάλαιο, αφετέρου δημιουργεί δεκάδες άλλα περιβαλλοντικά προβλήματα, όπως η ρύπανση εδάφους, υδάτων και αέρα με εξαιρετικά σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία μας.
…και στο βάθος απάτη!

Αυτή η υπόθεση έχει και μια πλευρά καθαρής απάτης. Θεωρητικά οι διάφοροι σχεδιασμοί (εθνικός, περιφερειακοί κλπ) θέτουν κάποιους στόχους για τη διαχείριση των απορριμμάτων, όσον αφορά την ανακύκλωση, την κομποστοποίηση κλπ. Για παράδειγμα, ο ΠΕΣΔΑ για την Κεντρική Μακεδονία έθετε στόχο επαναχρησιμοποίησης/ανακύκλωσης κλπ στο 50% για το 2015 και στο 70% για το 2020. Πέρα απ’ το αστείο του γεγονότος ότι βρισκόμαστε ήδη στο φθινόπωρο του 2019 όπου τα πραγματικά ποσοστά ανακύκλωσης κυμαίνονται μεταξύ 10%-12% και δεν υπάρχει περίπτωση να «πιαστεί» κανένας στόχος, το πρόβλημα είναι το εξής: ας υποθέσουμε ότι όντως επιτυγχάνονται οι στόχοι και μάλιστα υπερβαίνονται κιόλας προς το καλύτερο και τα ποσοστά ανακύκλωσης, κομποστοποίησης κλπ συνεχώς αυξάνονται. Τότε τι ποσότητες SRF-RDF θα παράγονται στις ΜΕΑ με προορισμό την καύση στις βιομηχανίες; Προφανώς αυτές συνεχώς θα μειώνονται. Βέβαια οι βιομηχανίες θα έχουν φροντίσει να υπογράψουν ρήτρες εγγυημένων ποσοτήτων, για να κάνουν το σχεδιασμό τους. Άρα είτε οι δήμοι και οι περιφέρειες θα αναγκαστούν να πληρώνουν αποζημιώσεις για δεκαετίες (δηλαδή -μέσω φόρων- όλοι εμείς), είτε θα αναγκαστούν να εισάγουν απορρίμματα από το εξωτερικό. Και παρόλο που αυτό ακούγεται σαν «σενάριο επιστημονικής φαντασίας» δυστυχώς δεν είναι. Γιατί είναι ακριβώς αυτό που συμβαίνει στο Βόλο, όπου η ΑΓΕΤ εισάγει σκουπίδια SRF-RDF από την Ιταλία! Και βέβαια, παρά τις αντιδράσεις, δεν τηρούνται ούτε καν τα προσχήματα καθώς αυτό που καίει η ΑΓΕΤ δεν αντιστοιχεί καν στις ποιότητες SRF-RDF, αλλά καίει σκουπίδια με περιεκτικότητα 75-80% σε πλαστικό.



Τι να τα κάνουμε τελικά τα σκουπίδια;

Η πρώτη απάντηση σε αυτό το ερώτημα είναι: κατ’ αρχήν να τα μειώσουμε. Αν συνειδητοποιήσει κανείς τις ποσότητες άχρηστων αντικειμένων που παράγονται θα εντυπωσιαστεί. Τα περισσότερα προϊόντα έρχονται στους καταναλωτές συσκευασμένα δύο και τρεις φορές, με περιτυλίγματα κλπ τα οποία μεγαλώνουν τον όγκο των απορριμμάτων σημαντικά. Το δεύτερο σκέλος αφορά την επαναχρησιμοποίηση υλικών και πραγμάτων, σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο βαθμό. Δηλαδή χρειάζεται να υπάρξουν -πιθανά με ευθύνη των δήμων- εγκαταστάσεις επιδιόρθωσης οικιακών συσκευών, επίπλων κλπ, έτσι ώστε να μην «πετιέται ότι χαλάει», αλλά να διορθώνεται, να γίνονται οι αναγκαίες μετατροπές και να χρησιμοποιούνται και πάλι από τους πολίτες. Τρίτη κατά σειρά έρχεται η διαδικασία της ανακύκλωσης, η οποία πρέπει να ξεκινάει από την διαλογή στην πηγή.

Διαλογή στην πηγή σημαίνει ότι σε κάθε σπίτι, σχολείο, εργασιακό χώρο κλπ θα πρέπει να γίνεται διαχωρισμός και κάθε υλικό να οδηγείται σε ξεχωριστό κάδο και στη συνέχεια να φορτώνεται σε ξεχωριστό όχημα. Να δημιουργηθούν δηλαδή 5-6 διαφορετικά «ρεύματα» ανακύκλωσης απορριμμάτων, ενδεικτικά: χαρτί, γυαλί, αλουμίνιο, πλαστικό, οργανικά (προς κομποστοποίηση) και τέλος τα σύμμεικτα, αυτά δηλαδή που για διάφορους λόγους δεν έχουν διαχωριστεί (ο σημερινός πράσινος κάδος). Είναι προφανές ότι το τελευταίο «ρεύμα» θα πρέπει να είναι το μικρότερο δυνατό.



Η σημερινή μορφή της ανακύκλωσης με έναν μπλε κάδο –αποδεδειγμένα πια– δε λειτουργεί. Πέρα από τα οικονομικά σκάνδαλα, είναι εντελώς παράλογο όλα τα είδη ανακυκλώσιμων να καταλήγουν σε έναν κάδο, στη συνέχεια να συμπιέζονται κατά την αποκομιδή στα φορτηγά-πρέσες, για να καταλήξουν σε κάποιο ιδιωτικό Κέντρο Διαλογής Ανακυκλώσιμων Υλικών (ΚΔΑΥ), όπου πολλές φορές δεν γίνεται καν διαλογή, αλλά καταλήγουν μαζί με άλλα σύμμεικτα προς ταφή. Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι η πραγματική ανακύκλωση υλικών σήμερα υπολογίζεται ότι μόλις ξεπερνάει το 10% του συνόλου των απορριμμάτων. Δε μπορεί η τύχη της ανακύκλωσης, της διαχείρισης των απορριμμάτων και τελικά της υγείας μας να βρίσκεται στα χέρια ιδιωτών που έχουν ως μοναδικό κίνητρο την αύξηση των κερδών τους, εις βάρος των ζωών μας.

Η κατάργηση της ΕΕΑΑ (της ιδιωτικής εταιρείας που εκμεταλλεύεται την ανακύκλωση) και η δημιουργία ενός άλλου αξιόπιστου δημόσιου φορέα υπό τη λειτουργία των Δήμων, του κράτους και των εργαζομένων είναι μονόδρομος.

Πρέπει να κλείσουν τα τεράστια ιδιωτικά ΚΔΑΥ και να δημιουργηθούν μικρές μονάδες διαχείρισης των απορριμμάτων, ανά δήμο ή δημοτική κοινότητα (ενδεικτικά ανά 100.000 κατοίκους), στα οποία να γίνεται η διαλογή, να υπάρχουν διαδικασίες εκπαίδευσης των πολιτών και τελικά να γίνεται αξιοποίηση των υλικών (ανακυκλώσιμων, κομπόστ από οργανικά κλπ) από τον Δήμο και τους πολίτες προς όφελος των τοπικών κοινωνιών. Οι μικρές (σε σχέση με τις τεράστιες που σχεδιάζονται) μονάδες έχουν μια σειρά πλεονεκτήματα, καθώς δε θα χρειάζεται να διανύονται εκατοντάδες οχηματοχιλιόμετρα για να φτάσουν τα απορρίμματα στη μονάδα (που σημαίνει χαμηλότερο κόστος, τόσο σε χρήματα όσο και περιβαλλοντικό λόγω της μετακίνησης). Επίσης, δε θα απαιτείται συμπίεση, η οποία κάνει την ανακύκλωσή τους αδύνατη και τέλος, η τοπική διαχείριση μειώνει δραστικά τις πιθανότητες ανάμιξης επικίνδυνων τοξικών – βιομηχανικών αποβλήτων με τα αστικά.

Τι πρέπει να κάνουμε

Η προοπτική της καύσης σκουπιδιών πρέπει να σημάνει συναγερμό στην πόλη, τους δήμους και τις γειτονιές της Θεσσαλονίκης. Ήδη οι κάτοικοι των ανατολικών περιοχών (κυρίως στον Αγ. Αντώνιο αλλά και στη Θέρμη) έχουν ενεργοποιηθεί ενάντια στην προοπτική της καύσης στην περιοχή τους – ακόμα και ο Δήμος κράτησε αντίστοιχη στάση. Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι αν φύγει η καύση από τα ανατολικά, δε θα υπάρχει πια πρόβλημα. Γι’ αυτό το να δημιουργηθεί η ΜΕΑ στα ανατολικά με βασικό σκοπό την παραγωγή SRF-RDF για την τροφοδότηση της καύσης είναι εξίσου σημαντικό πρόβλημα, για το οποίο πρέπει να κινητοποιηθούμε.

Αντίστοιχα, σύλλογοι γονέων, κινήσεις πολιτών, πολιτιστικοί σύλλογοι από τις δυτικές συνοικίες βρίσκονται σε εγρήγορση, καθώς οι ήδη υποβαθμισμένες περιοχές στα δυτικά ετοιμάζονται να φορτωθούν ακόμη ένα πρόβλημα.

Κατ’ αρχήν πρέπει να υπάρξει κοινός αγώνας ενάντια στην προοπτική της καύσης ή της δημιουργίας εργοστασίων παραγωγής SRF-RDF από τους κατοίκους όλων των περιοχών. Πρέπει να κινητοποιηθούν οι μαζικοί φορείς, εργατικά σωματεία και ειδικά των βιομηχανιών ΤΙΤΑΝ και ΧΑΛΥΨ που θα είναι οι πρώτοι που θα δεχτούν τις επιπτώσεις στην υγεία τους, οι σύλλογοι μαθητών και φοιτητών και βέβαια άλλοι τοπικοί σύλλογοι πολιτών.



Χρειάζεται να δημιουργηθούν επιτροπές αγώνα σε διάφορους χώρους και γειτονιές, οι οποίες να συντονίζουν τη δράση τους και να οργανωθεί μια μεγάλη εκστρατεία σε όλη την πόλη για να ενημερωθούν οι πολίτες για τις επιπτώσεις της καύσης απορριμμάτων. Το παράδειγμα του Βόλου, τόσο λόγω των κινδύνων που ήδη έχουν εμφανιστεί, όσο και λόγω της μαζικής συμμετοχής του κόσμου στο δρόμο, με ιστορικά συλλαλητήρια διαμαρτυρίας και άλλες δράσεις, μπορεί να φανεί πολύ χρήσιμο.

Για να γίνουν όλα αυτά πράξη, πρέπει να μπουν μπροστά οι ενεργοί πολίτες, τα διάφορα περιβαλλοντικά κινήματα (όπως πχ ενάντια στην εξόρυξη χρυσού ή της νεολαίας για την κλιματική αλλαγή), σωματεία εργαζομένων, οι μαχητικές δημοτικές παρατάξεις, οι εκλεγμένοι/ες σε δημοτικά συμβούλια, οι οργανώσεις της ανατρεπτικής αριστεράς κλπ, να συντονίσουν τις δυνάμεις τους για να καταφέρουμε να χτίσουμε ένα κίνημα που να βάλει φρένο στα σημερινά σχέδια, αλλά και να αντιπροτείνει ένα εναλλακτικό σχέδιο διαχείρισης των απορριμμάτων, φιλικό προς το περιβάλλον, ενάντια στα ιδιωτικά συμφέροντα με ενεργό ρόλο των κατοίκων και των εργαζομένων.


________

[1] Ο όρος RDF (REFUSED DERIVED FUEL) ή SRF (SOLID RECOVERED FUEL) αναφέρεται σε απορριμματογενή καύσιμα, δηλαδή σε σύμμεικτα απορρίμματα (οργανικά, πλαστικά, χαρτί κλπ), τα οποία ύστερα από θερμική επεξεργασία χάνουν την υγρασία τους και ανάλογα με τη σύστασή τους κατατάσσονται σε μια από τις δύο κατηγορίες.

[2] Οι ΧΥΤΑ είναι βαθιοί «λάκκοι» στους οποίους τοποθετούνται τα σκουπίδια και στη συνέχεια σκεπάζονται με χώμα. Από τη συμπίεση των σκουπιδιών (τόνοι επί τόνων καθημερινά) προκύπτουν εξαιρετικά τοξικά στραγγίσματα (υγρά απόβλητα). Για να μην διαρρεύσουν τα στραγγίσματα, στον πάτο των ΧΥΤΑ τοποθετούνται ειδικές μεμβράνες (π.χ. από PVC), οι οποίες υποτίθεται πως στεγανοποιούν το «λάκκο». Ωστόσο οι μεμβράνες αυτές δεν επιτυγχάνουν για πολύ καιρό την πλήρη στεγανοποίηση: με το πρώτο ρίχτερ αλλά και με την πάροδο του χρόνου χάνουν τη στεγανότητά τους και έτσι τα τοξικά στραγγίσματα εισχωρούν και ρυπαίνουν ανεπανόρθωτα το έδαφος, το υπέδαφος και τον υδροφόρο ορίζοντα σε τεράστιες εκτάσεις. Διαβάστε περισσότερα εδώ

[3] Αναλυτική περιγραφή των παραπάνω γίνεται στην έκθεση της επιστημονικής ομάδας του ΕΜΠ των Μ. Χριστόλη, Ν.Χ. Μαρκάτου κα με τίτλο «Σχηματισμός Διοξινών κατά την καύση εναλλακτικού καυσίμου RDF σε εγκαταστάσεις τσιμεντοβιομηχανίας», μέρος των συμπερασμάτων μπορείτε να βρείτε εδώ


πηγή: ΞΕΚΙΝΗΜΑ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Στον απόηχο των επιθέσεων που δέχεται από πολιτικούς, επιχειρηματίες και ανώνυμους χρήστες στα social media, η Γκρέτα Τούνμπεργκ απάντησε στους επικριτές της και στους "haters", με μία ανάρτησή της στο Facebook. 

«Οι haters είναι πιο ενεργοί και δραστήριοι από ποτέ, μου επιτίθενται για την εμφάνισή μου, τα ρούχα μου, τη συμπεριφορά μου και τις διαφορές μου. Σκαρφίζονται κάθε πιθανό ψέμα και θεωρία συνωμοσίας (...) θέλουν απελπισμένα να μη μιλάμε για το κλίμα και την οικολογική κρίση» γράφει μεταξύ άλλων η Γκρέτα Τούνμπεργκ. 

«Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω γιατί ενήλικες επιλέγουν να σπαταλούν τον χρόνο τους κοροϊδεύοντας και απειλώντας εφήβους και παιδιά επειδή αυτά προωθούν την επιστήμη, όταν θα μπορούσαν να κάνουν κάτι καλό αντ' αυτού». 

Τη Δευτέρα, 16χρονη ακτιβίστρια για το Κλίμα άνοιξε τις εργασίες της Συνόδου των Ηνωμένων Εθνών για το Κλίμα, στη Νέα Υόρκη, καταδικάζοντας την ολιγωρία των ηγετών στην αντιμετώπιση των κινδύνων από την ραγδαία κλιματική αλλαγή. Ο Αμερικανός πρόεδρος Τραμπ αντέδρασε με ένα tweet που επί της ουσίας ειρωνευόταν την Τούνμπεργκ. Αναρτώντας έναν σύνδεσμο του Wired με τις προειδοποιήσεις της ανήλικης ότι ««άνθρωποι υποφέρουν, πεθαίνουν και ολόκληρα οικοσυστήματα καταρρέουν», ο Ντόναλντ Τραμπ επέλεξε να σχολιάσει πως του φαίνεται «ένα πολύ χαρούμενο, νέο κορίτσι που κοιτάζει μπροστά σε ένα λαμπερό και υπέροχο μέλλον. Τόσο όμορφο θέαμα!». 

Άμεση ήταν και η αντίδραση της Τούνμπεργκ που άλλαξε το βιογραφικό της στο Facebook, περιλαμβάνοντας την σκωπτική περιγραφή του Τραμπ. Η ανάρτηση του 45ου προέδρου των ΗΠΑ όμως, πυροδότησε νέο κύμα επιθέσεων στην ανήλικη μαθήτρια που αγωνίζεται για τη σωτηρία του πλανήτη. 
Ακολούθησε ο διευθύνων σύμβουλος του κολοσσού LVMH, Μπερνάρ Αρνό, που κατηγόρησε τη μαθήτρια για «καταστροφολογία». 

Το βράδυ της Τετάρτης όμως, η Τούνμπεργκ ανέβασε μια χαμογελαστή φωτογραφία της στο Facebook με ένα μήνυμά που είχε πολλαπλούς αποδέκτες. 

Αναλυτικά η απάντηση της Τούνμπεργκ 

«Πάμε άλλη μία φορά... Όπως ίσως έχετε παρατηρήσει, οι haters είναι πιο ενεργοί και δραστήριοι από ποτέ, μου επιτίθενται για την εμφάνισή μου, τα ρούχα μου, τη συμπεριφορά μου και τις διαφορές μου. Σκαρφίζονται κάθε πιθανό ψέμα και θεωρία συνωμοσίας. Φαίνεται ότι θα υπερβούν κάθε "γραμμή" για να μας αποσπάσουν την προσοχή, καθώς θέλουν απελπισμένα να μη μιλάμε για το κλίμα και την οικολογική κρίση», γράφει η Γκρέτα Τούνμπεργκ. 

«Το να είναι κανείς διαφορετικός δεν είναι αρρώστια και η σύγχρονη επιστήμη με τα καλύτερα διαθέσιμα μέσα δεν είναι "απόψεις" αλλά διασταυρωμένα δεδομένα. Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω γιατί ενήλικες επιλέγουν να σπαταλούν τον χρόνο τους κοροϊδεύοντας και απειλώντας εφήβους και παιδιά επειδή αυτά προωθούν την επιστήμη, όταν θα μπορούσαν να κάνουν κάτι καλό αντ' αυτού. Υποθέτω ότι θα πρέπει, απλά, να νιώθουν ότι απειλούνται από εμάς». 

 «Όμως ο κόσμος ξυπνά. Τα λέμε στους δρόμους την Παρασκευή!», καταλήγει στο μήνυμά της η 16χρονη ακτιβίστρια, καλώντας τους ανήλικους μαθητές ανά την υφήλιο, στο «παγκόσμιο ραντεβού» των «Παρασκευών για το Μέλλον», με μαθητικές πορείες για την ευαισθητοποίηση της πολιτικής ηγεσίας και των πολιτών, που βασικό αίτημα έχουν τη λήψη άμεσων μέτρων για την κλιματική αλλαγή.



Η παθιασμένη ομιλία της Γκρέτα Τούνμπεργκ στη Σύνοδο του ΟΗΕ για το Κλίμα:
«Πώς τολμάτε; Μου κλέψατε τα όνειρά μου και την παιδική ηλικία μου με τα κενά λόγια σας» 

Η Γκρέτα Τούνμπεργκ, η νεαρή ακτιβίστρια από την Σουηδία, άνοιξε τις εργασίες της Συνόδου για το Κλίμα των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη, όπου οργισμένη καταδίκασε την ολιγωρία των ηγετών της διεθνούς κοινότητας να λάβουν αποφασιστικά μέτρα στη μάχη εναντίον της κλιματικής αλλαγής. 

«Όλα είναι λάθος. Δεν έπρεπε να είμαι εδώ, έπρεπε να βρίσκομαι στο σχολείο μου, στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού» σημείωσε η 16χρονη, με την φωνή της να σπάει από την ένταση, αλλά πάντα δυνατή. 


«Πώς τολμάτε; Μου κλέψατε τα όνειρά μου και την παιδική ηλικία μου με τα κενά λόγια σας». 
«Ο κόσμος υποφέρει, πεθαίνει. Ολόκληρα οικοσυστήματα καταρρέουν, βρισκόμαστε στις αρχές ενός μαζικού αφανισμού κι εσείς για το μόνο που μιλάτε είναι για τα χρήματα, για παραμύθια μας αέναης οικονομικής ανάπτυξης; Πώς τολμάτε;». 


Η σύντομη ομιλία της 16χρονης ακτιβίστριας προκάλεσε αίσθηση, καθώς είναι μία από τις πλέον αιχμηρές που εκφώνησε μετά την άφιξή της στις ΗΠΑ, στα τέλη Αυγούστου. Η Γκρέτα Τούνμπεργκ επανέλαβε τα επιστημονικά δεδομένα που επιβεβαιώνουν την επιτάχυνση του φαινομένου της υπερθέρμανσης του πλανήτη, ενώ στη συνέχεια καταφέρθηκε εναντίον των επικεφαλής κρατών και κυβερνήσεων που ήταν παρόντες στην ίδια Σύνοδο. 

«Μας εγκαταλείψατε. Όμως, οι νέοι αρχίζουν να κατανοούν την προδοσία σας» τόνισε. 

«Εάν εσείς αποφασίσατε να μας εγκαταλείψετε, εγώ σας λέω: δεν θα σας συγχωρήσουμε ποτέ». 
«Ο κόσμος ξυπνάει και η αλλαγή έρχεται, είτε σας αρέσει είτε όχι. Ευχαριστώ» κατέληξε η έφηβη ακτιβίστρια, η οποία καταχειροκροτήθηκε από τους παρευρισκομένους στην αίθουσα της Γενικής Συνέλευσης. 




πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Στην εποχή όπου οι πολίτες δεν πρέπει να έχουν γνώση, σκέψη και άποψη, στην εποχή όπου η ενημέρωση γίνεται ελεγχόμενη και οι πολίτες αντιμετωπίζονται σαν μια αγέλη που πρέπει να ακολουθεί μια και μόνο κατεύθυνση, στην εποχή όπου οι λέξεις από τη συστηματική διαστρέβλωση έχουν χάσει το νόημα τους… εμφανίζονται από το πουθενά, ολοένα και συχνότερα, από Μηχανής Θεοί – επικοινωνιακά κατασκευάσματα.

Με τη βοήθεια των ΜΜΕ, καταφέρνουν η υποτιθέμενη δράση τους ή το υποτιθέμενο έργο τους, που στην ουσία είναι φούμαρα, να μονοπωλούν την επικαιρότητα. Μια τακτική, που συνίσταται στο να αποσπά την προσοχή της κοινής γνώμης από αποτυχημένες αντιλαϊκές πολιτικές, συρρίκνωση κοινωνικών κεκτημένων, αδικαιολόγητους πολέμους και αιματοχυσίες όπως σε Υεμένη, Ιράκ, Αφγανιστάν, Συρία, Λιβύη κ. αλλού, ανυπολόγιστες οικολογικές καταστροφές, όπως είναι η εντατική καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος του Αμαζονίου, εργασιακή εκμετάλλευση κ. άλλα εξίσου σημαντικά και σοβαρά ζητήματα.
Μια απ’ αυτές της ιέρειες της σύγχρονης προσωπολατρίας που επιβάλλεται, είναι και η 16χρονη Γκρέτα Τούνμπεργκ από τη Σουηδία, που εμφανίστηκε από το πουθενά τον Αύγουστο του 2018, διοργανώνοντας αποχή από το σχολεία της χώρας της κάθε Παρασκευή, με αίτημα την ενίσχυση των δράσεων για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Μια κινητοποίηση που πήρε αμέσως παγκόσμιες διαστάσεις και αστραπιαία το άγνωστο κορίτσι από τη Σουηδία, ανακηρύχθηκε χωρίς δεύτερη σκέψη, από πολιτικούς, κυβερνήσεις, ΜΚΟ, επιχειρηματίες, ΜΜΕ, διαδίκτυο, βιομηχανία του θεάματος κ.τ.λ. παγκόσμιο σύμβολο καταπολέμησης της κλιματική αλλαγής, ενώ είναι υποψήφια για το Νόμπελ Ειρήνης!
Όλα καλά μέχρι εδώ, αν δεν είχαμε να κάνουμε με μια φούσκα. Με ένα καλοφτιαγμένο παραμύθι, με μια αναποτελεσματική κινητοποίηση, μια ανώδυνη επανάσταση με αερολογίες, καθώς εκείνοι που με τη βοήθεια των «δορυφόρων» τους υποστηρίζουν, προωθούν και εξυμνούν στα μάτια του πλήθους-αγέλης τη νεαρή Σουηδέζα και τον επιλεκτικό ακτιβισμό, είναι εκείνοι που καταστρέφουν πρώτοι το περιβάλλον και προκαλούν την κλιματική αλλαγή, στο όνομα των πολυπόθητων «επενδύσεων» και του άκρατου κέρδους.
Αλήθεια, τι τύχη παγκόσμιας προβολής και αποδοχής θα είχε η Γκρέτα, αν για παράδειγμα καταπιανόταν με την καταστροφική επένδυση για το περιβάλλον στις Σκουριές; Τι τύχη δημοσιότητας θα είχαν ο Α ή ο Ψ, που ασχολούνται με τις αιτίες της προσφυγιάς και το δράμα των χιλιάδων μεταναστών που πνίγονται καθημερινά στη Μεσόγειο; Αν διαμαρτύρονταν για την οικονομική εξαθλίωση και τον εργασιακό μεσαίωνα, ο οποίος επιβάλλεται απανταχού στον πλανήτη, εις το όνομα μιας επαναλαμβανόμενης και ατελείωτης οικονομικής κρίσης; Αν καταπιάνονταν με το γεγονός ότι οι φτωχοί γίνονται φτωχότεροι και οι πλούσιοι πλουσιότεροι; Απολύτως καμία! Θα τη δαιμονοποιούσαν, θα την αποδομούσαν, θα την κατηγορούσαν για λαϊκίστρια, για ακροδεξιά, για ακροαριστερή, ταραχοποιό, τρελή για δέσιμο κι άλλα «κόσμια».
Το κατασκεύασμα «Γκρέτα»: «Δεν θέλω να είστε απελπισμένοι, θέλω να πανικοβληθείτε. Θέλω να αισθανθείτε τον φόβο μου και να ενεργήσετε σαν να καιγόταν το σπίτι σας», ήταν το απόσπασμα της τελευταίας ομιλίας της 16χρονης στην Ευρωβουλή που «συγκλόνισε», σύμφωνα με τα κλισέ της μηντιακής υπερβολής και του πρόσκαιρου εντυπωσιασμού. Πίσω από την ρητορική του φόβου και της καταστροφολογίας, ο «δημιουργός» της Γκρέτας είναι ένας πανίσχυρος και πασίγνωστος σουηδός δημοσιοσχετίστας – επικοινωνιολόγος, ο Ιγκμάρ Ρεντζόχ, στον οποίο ανήκει η διαδικτυακή start-up «We Don’t Have Time». Το παρασκήνιο του παραμυθιού «Γκρέτα» που δημιούργησε είναι λιγότερο όμορφο, αλλά ιδιαίτερα ενδιαφέρον.


Σύμφωνα με την δημοσιογραφική έρευνα καταξιωμένων δημοσιογράφων όπως είναι ο Σουηδός Αντρέας Ενρικσον, όλα είχαν προγραμματιστεί εκ των προτέρων, ώστε η έφηβη ακτιβίστρια που πάσχει από το σύνδρομο Ασπέργκερ, να μετατραπεί σε χρόνο dt σε διεθνή ηρωίδα. Η όμορφη ιστορία της ξεκινά στις 20 Αυγούστου του 2018, όταν ο Ρέντζοχ τη «συναντά» μπροστά από το σουηδικό Κοινοβούλιο όπου διαμαρτύρεται για την κλιματική αλλαγή. Λίγα λεπτά αργότερα, ο επικοινωνιολόγος δημοσιεύει μια συγκινητική ανάρτηση στη σελίδα του στο Facebook. Πρόκειται για την 1η μέρα απεργίας της 16χρονης. Στις 24 Αυγούστου, δηλαδή 4 μέρες αργότερα, κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία όλης της χώρας, μια αυτοβιογραφία που εμπλέκει την οικογενειακή κρίση με την κλιματική αλλαγή και είναι γραμμένο από τη Γκρέτα, τη μητέρα, τον πατέρα και την αδερφή της. Οι γονείς της είναι διάσημοι καλλιτέχνες, αλλά όχι η νεαρή ακτιβίστρια. Στην πραγματικότητα οι γονείς της γνώριζαν ήδη τον Ιγκμαρ Ρέντζοχ, με τον οποίο συμμετείχαν σε συνέδριο για το κλίμα στις 4 Μαΐου του 2018.
Κατά συνέπεια η πρώτη συνάντηση του Ρέντζοχ με την Γκρέτα, στο πεζοδρόμιο μπροστά από το σουηδικό Κοινοβούλιο, μόνο κατά τύχη δεν έγινε. Ούτε και το πρώτο άρθρο που δημοσιεύτηκε στην Aftonbladet, την μεγαλύτερη σε κυκλοφορία εφημερίδα της Σουηδία, λίγες ώρες μετά την ανάρτηση του επικοινωνιολόγου στο FB για την 16χρονη. Την ίδια ώρα αποκαλύφθηκε πως σύμβουλος του ιδρύματος που διαχειρίζεται την διαδικτυακή start-up του Ρέντζοχ, είναι η νεαρή ακτιβίστρια. Μεγαλομέτοχοι της “We Don’t Have Time, είναι δυο πανίσχυρες οικογένειες δισεκατομμυριούχων της Σουηδίας, που δεν έχουν καμία σχέση με την οικολογία και την κλιματική αλλαγή. Ασχολούνται με τα χρηματοοικονομικά και είναι μεγαλοεπενδυτές. Μάλιστα προσέλαβαν τον Ρέντζοχ, σε think tank που δημιούργησαν, το οποίο ασχολείται με τα θέματα της πράσινης ανάπτυξης, την κυκλική οικονομία, αλλά ως επί το πλείστον με το «Greenwashing». Το «Greenwashing» δεν είναι τίποτα άλλο από την οικολογική εξαπάτηση των καταναλωτών. Είναι η προσπάθεια αύξησης των πωλήσεων ή η βελτίωση της εικόνας μιας επιχείρησης, μέσω της παραπλανητικής προβολής, με δήθεν οικολογικά χαρακτηριστικά.
Πολλές επιχειρήσεις, όπως είναι οι πετρελαϊκές ή που πουλάνε ανεμογεννήτριες, θερμοσυσσωρευτές, κατασκευάζουν πυρηνικά εργοστάσια κ.άλλα, προσπαθούν να πείσουν ότι είναι περιβαλλοντικά υπεύθυνες, ενώ στην πραγματικότητα κάνουν Greenwashing, παραπλανούν δηλαδή συστηματικά τους καταναλωτές, σχετικά με τις περιβαλλοντικές πρακτικές τους, τις περιβαλλοντικές ευαισθησίες τους ή τα περιβαλλοντικά πλεονεκτήματα των προϊόντων ή των υπηρεσιών τους. Κατά συνέπεια η Γκρέτα Τούνμπεργκ, ίσως εν αγνοία της, υπηρετεί και συμβουλεύει αυτούς που επικρίνει κι όχι μόνο. To «πράσινο ξέπλυμα», επιτρέπει τη συνεχή αναζωογόνηση του καπιταλισμού και την ευημερία των λόμπι για την προώθηση της πράσινης ανάπτυξης, όπου επί του παρόντος η πραγματικότητα είναι άλλη από την προτεινόμενη. Λόγω της αδυναμίας αντικατάστασης των παραδοσιακών πηγών ενέργειας, μέχρι σήμερα δεν έχει βρεθεί καμία αποτελεσματική και βιώσιμη λύση αποθήκευσης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.
Τέλος, όπως αποκαλύφθηκε τις τελευταίες ώρες, το υπερατλαντικό ταξίδι της 16χρονης ακτιβίστριας με αγωνιστικό ιστιοφόρο προς τις ΗΠΑ, για να έχει μηδενικό ανθρακικό αποτύπωμα, μόνο οικολογικό…δεν είναι! Για την επιστροφή του ιστιοφόρου στην Ευρώπη, θα πετάξουν ως τη Νέα Υόρκη πέντε μέλη του πληρώματος, ενώ ο γερμανός σκίπερ, Μπορις Χερμαν που συνοδεύει την 16χρονη θα πάρει κι αυτός το αεροπλάνο. Όπως σημειώνει η γερμανική εφημερίδα TAZ, το ταξίδι της Γρκέτα Τούνμπεργκ στη Νέα Υορκη, με σκοπό να πάρει μέρος σε διάσκεψη του ΟΗΕ για το κλίμα, θα επιβαρύνει τελικά περισσότερο το περιβάλλον, απ’ ό,τι αν η νεαρή ακτιβίστρια και ο πατέρας της, πετούσαν τελικά με το αεροπλάνο!


πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

"Καταστρέφετε τα εδάφη μας, δηλητηριάζετε τον πλανήτη και σπέρνετε θάνατο επειδή είστε χαμένοι. Και σύντομα θα είναι πολύ αργά για να αλλάξετε".

Ο Raoni Metuktire είναι αρχηγός των ιθαγενών της φυλής Kayapo´ της Βραζιλίας.

Για πολλά χρόνια, εμείς, οι ιθαγενείς ηγέτες και λαοί του Αμαζονίου, προειδοποιούσαμε εσάς, τους αδελφούς μας, που έχετε προκαλέσει τόσο μεγάλη ζημιά στα δράση μας.

Αυτό που κάνετε, θα αλλάξει ολόκληρον τον κόσμο και θα καταστρέψει το σπίτι μας – και θα καταστρέψει και το δικό σας σπίτι. Έχουμε αφήσει στην κρίση την διχαστική μας ιστορία, για να ενωθούμε. Μόλις πριν από μια γενιά, πολλές από τι φυλές μας, μάχονταν η μία την άλλη αλλά τώρα είμαστε ενωμένοι, πολεμώντας μαζί εναντίον του κοινού μας εχθρού.

Κι αυτός ο κοινός εχθρός είναι οι μη ιθαγενείς που εισέβαλαν στη γη μας και τώρα καίνε ακόμη κι εκείνα τα μικρά κομμάτια του δάσους που μας αφήσατε για να ζούμε.

Ο πρόεδρος της Βραζιλίας, Μπολσονάρο, ενθάρρυνε τους γαιοκτήμονες, που έχουν τις ιδιοκτησίες τους κοντά κοντά στη γη μας, να «καθαρίσουν το δάσος» και δεν κανει τίποτε για να τους εμποδίσει από το να εισβάλουν στην περιοχή μας.

Σας καλούμε να σταματήσετε αυτό που κάνετε, να σταματήσετε την καταστροφή, να σταματήσετε την επίθεσή σας στην «καρδιά» της Γης. Όταν κόβετε τα δέντρα, προσβάλετε το πνεύμα των προγόνων μας. Όταν σκάσετε για ορυκτά «τρυπάτε» την «καρδιά» της Γης. Και όταν ρίχνετε δηλητήρια στο χώμα και στα ποτάμια -χημικά από την γεωργία και υδράργυρο από τα χρυσωρυχεία – αποδυναμώνετε τα δάση, τα φυτά, τα ζώα, και την ίδια την γη. Όταν αποδυναμωνετε την γη με αυτόν τον τρόπο, αρχίζει να πεθαίνει. Αν η γη πεθάνει, αν ο δικός μας πλανήτης πεθάνει, τότε κανεις μας δεν θα καταφέρει να επιβίωσει και θα πεθάνουμε και εμείς.

Γιατί το κάνετε αυτό; Λέτε πως είναι για την ανάπτυξη – αλλά τι είδους ανάπτυξη αφαιρεί τον πλούτο του δάσους και τον αντικαθιστά με μόνο ένα είδος βλάστησης ή ένα είδος ζώου; Όπου τα δάση κάποτε μάς έδωσαν ό,τι χρειαζόμασταν για μια ευτυχισμένη ζωή – την τροφή μας, την στέγαση, τα φάρμακα – τώρα υπάρχει μόνο σόγια και βοοειδή.

Για ποιον είναι αυτή η ανάπτυξη; Λίγοι μόνο άνθρωποι ζουν στις αγροτικές εκτάσεις• δεν μπορούν να συντηρήσουν πολλούς ανθρώπους και είναι άγονες. Γιατί, λοιπόν, το κάνετε αυτό; Καταλαβαίνουμε ότι ο λόγος είναι πως κάποιοι από εσάς μπορείτε να βγάλετε πολλά χρήματα. Στην γλώσσα των Kayapo’, αποκαλούμε τα λεφτά σας «piu caprim», που σημαίνει «λυπημένος φεύγει» επειδή είναι ένα νεκρό και άχρηστο πράγμα, το οποίο φέρνει μόνο κακό και θλίψη.

Όταν τα λεφτά σας εισχωρούν στις κοινότητες μας, αυτό προκαλεί μεγάλα προβλήματα, αποξενώνονται τους ανθρώπους μας. Και μπορούμε να δούμε πως κάνει ακριβώς το ίδιο στις πόλεις σας, όπου αυτοί που εσείς αποκαλείτε πλούσιους, ζουν απομονωμένοι ο ένας από τον άλλον, με τον φόβο πως άλλοι άνθρωποι θα έρθουν να τους αφαίρεσουν το «piu caprim» τους.

Στο μεταξύ, άλλοι άνθρωποι λιμοκτονούν ή ζουν μέσα στη φτώχεια επειδή δεν έχουν αρκετά χρήματα για να προμηθευτούν φαγητό για τους ίδιους και τα παιδιά τους. Αλλά εκείνοι οι πλούσιοι άνθρωποι θα πεθάνουν, όπως θα πεθάνουμε όλοι μας. Και όταν οι ψυχές θα χωριστούν από τα σώματά τους, θα είναι δυστυχείς και θα υποφέρουν επειδή, όσο ήταν εν ζωή, έκαναν τόσους πολλούς ανθρώπους να υποφέρουν, αντί να τους βοηθούν, αντί να διασφαλίσουν πως όλοι οι άλλοι έχουν αρκετή τροφή, πριν οι ίδιοι θρέψουν τους εαυτούς τους.

Αυτός είναι ο δικός μας τρόπος, ο τρόπος των Kayapo’, ο τρόπος των ιθαγενών. Πρέπει να αλλάξετε τον τρόπο ζωής σας επειδή είστε χαμένοι, έχετε χάσει τον δρόμο σας. Εκεί που κατευθύνεστε, είναι ο δρόμος της καταστροφής και του θανάτου. Για να ζήσετε, θα πρέπει να σέβεστε τον κόσμο, τα δέντρα, την βλάστηση, τα ζώα, τα ποτάμια, όπως και την ίδια την γη. Επειδή όλα αυτά έχουν ψυχή, έχουν πνεύμα, όλα αυτά είναι πνεύμα και χωρίς πνεύμα, η Γη θα πεθάνει, η βροχή θα σταματήσει και και τα σπαρτά θα μαραθούν και θα πεθάνουν κι αυτά.

Όλοι αναπνέουμε τον ίδιον αέρα, όλοι πίνουμε το ίδιο νερό. Όλοι ζούμε σε αυτόν τον έναν πλανήτη. Πρέπει να προστατέψουμε την Γη. Αν δεν το κάνουμε, οι δυνατοί άνεμοι θα έρθουν και θα καταστρέψουν το δάσος. Τότε θα νιώσετε τον φόβο που νιώθουμε εμείς. Ο Raoni Metuktire είναι περιβαλλοντολόγος κι αρχηγός των ιθαγενών της φυλής Kayapo’ της Βραζιλίας.»

Ευχαριστούμε θερμά όλους και όλες που ανταποκριθήκατε στο κάλεσμα μας να μεταφραστεί το κείμενο στα Ελληνικά. Ήταν πολύ γρήγορη η ανταπόκριση και πολύ συγκινητική. Ευχαριστούμε πολύ.

Μετάφραση: Κατερίνα Νικολάου

Πηγή: theguardian, peliti
Το είδαμε εδώ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο καναδικός όμιλος εξασφάλισε από το υπουργείο Περιβάλλοντος τις άδειες για εγκατάσταση μηχανολογικού και ηλεκτρικού εξοπλισμού στο εργοστάσιο εμπλουτισμού στις Σκουριές και αναβαθμισμένου υποσταθμού ρεύματος στην Ολυμπιάδα.

Τις άδειες για τον ηλεκτρομηχανολογικό εξοπλισμό στις Σκουριές Χαλκιδικής και για το μεταλλείο στην Ολυμπιάδα εξασφάλισε η Eldorado Gold από το υπουργείο Περιβάλλοντος, σύμφωνα με ανακοίνωσή που εξέδωσε αργά το βράδυ της Τρίτης η εταιρεία.

Στις Σκουριές οι άδειες επιτρέπουν την εγκατάσταση του μηχανολογικού και ηλεκτρικού εξοπλισμού στο εργοστάσιο εμπλουτισμού, το οποίο θα αποπερατωθεί, ενώ θα τοποθετηθούν επιπρόσθετες εγκαταστάσεις.

Στην Ολυμπιάδα η άδεια επιτρέπει την εγκατάσταση ενός αναβαθμισμένου υποσταθμού ρεύματος, όπως και την υλοποίηση των απαιτούμενων υποστηρικτικών εγκαταστάσεων, που αποτελούν τμήμα των ετήσιων, προγραμματισμένων εργασιών της Eldorado.

Ο πρόεδρος και CEO της Eldorado Gold, George Burns, εξέφρασε την ικανοποίηση του για την ενέργεια της ελληνικής κυβέρνησης, ενώ ανέφερε πως η συνεργασία τους θα αποφέρει σημαντικά οφέλη στις τοπικές κοινότητες και την ελληνική οικονομία.

Όπως σημείωσε στην ανακοίνωση που αναρτήθηκε στην επίσημη ιστοσελίδα του καναδικού ομίλου:

"Είμαστε ιδιαίτερα ικανοποιημένοι με την παραλαβή των πολυαναμενόμενων αδειών που θα μας επιτρέψουν να προστατέψουμε την επένδυση μας. Μας ενθαρρύνει ιδιαίτερα η συνεργασία που έχουμε μέχρι σήμερα με την ελληνική κυβέρνηση και προσβλέπουμε σε μια εποικοδομητική συνεργασία με τα αρμόδια υπουργεία. Πιστεύουμε ότι το έργο στις Σκουριές προσφέρει σημαντική αξία στους επενδυτές μας παρέχοντας οφέλη για τις τοπικές κοινότητες και την ελληνική οικονομία, ενώ συμμορφώνεται με τα υψηλότερα περιβαλλοντικά πρότυπα".

Διαβάστε ολόκληρη την ανακοίνωση παρακάτω:

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου