Articles by "Οικολογία"

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Οικολογία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Αύξηση της ραδιενέργειας, λόγω δασικής πυρκαγιάς που ξέσπασε την προηγούμενη, στη ζώνη αποκλεισμού που περιβάλλει τον πυρηνικό σταθμό του Τσερνόμπιλ, όπου το 1986 σημειώθηκε το χειρότερο πυρηνικό δυστύχημα στην ιστορία της ανθρωπότητας, ανέφερε σήμερα η Ουκρανία.

«Υπάρχουν άσχημες ειδήσεις: η ραδιενέργεια είναι υψηλότερη από το κανονικό στο επίκεντρο της φωτιάς», δήλωσε στο Facebook ο Εγκορ Φιρσόφ, επικεφαλής της υπηρεσίας οικολογικής επιθεώρησης.

Ο Φιρσόφ συνόδευσε το μήνυμά του με βίντεο που δείχνει έναν μετρητή Γκάιγκερ (για την ανίχνευση και μέτρηση της ακτινοβολίας) που εμφανίζει επίπεδο ραδιενέργειας 16 φορές υψηλότερο από το κανονικό.

Οι φλόγες εισέβαλαν σε περισσότερα από 1.000 στρέμματα της δασικής έκτασης που βρίσκεται γύρω από τον κατεστραμμένο πυρηνικό σταθμό, περίπου εκατό χιλιόμετρα βόρεια της πρωτεύουσας, του Κιέβου.

Οι υπηρεσίες εκτάκτων καταστάσεων είχαν διαβεβαιώσει αρχικά σήμερα ότι δεν υπήρχε αύξηση της ραδιενέργειας, αφότου είχαν κάνει λόγο χθες για «δυσκολίες» στις προσπάθειές τους να αντιμετωπίσουν την καταστροφή λόγω μιας αύξησης της ραδιενέργειας σε ορισμένα σημεία.

Οι αρχές δήλωσαν ότι οι γύρω κοινότητες δεν κινδύνευαν.

Δύο αεροπλάνα, ένα ελικόπτερο και 100 πυροσβέστες κινητοποιήθηκαν για την κατάσβεση της φωτιάς.

Ο αντιδραστήρας Νο 4 του πυρηνικού σταθμού του Τσερνόμπιλ εξερράγη στις 26 Απριλίου 1986 μολύνοντας, σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, έως και τα τρία τέταρτα της Ευρώπης. Μετά την καταστροφή αυτή, οι αρχές εκκένωσαν την περιοχή απομακρύνοντας εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους και ένα τεράστιο έδαφος, που κάλυπτε περισσότερα από 2.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, έμεινε εγκαταλειμμένο.

Τρεις ακόμη αντιδραστήρες του πυρηνικού εργοστασίου συνέχισαν να λειτουργούν μετά την τραγωδία. Ο τελευταίος σταμάτησε να λειτουργεί το 2000, σηματοδοτώντας το τέλος κάθε βιομηχανικής δραστηριότητας στο Τσερνόμπιλ.



πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 Η γνωστή 17χρονη ακτιβίστρια Greta Thunberg ανακοίνωσε την Tρίτη ότι είναι πολύ πιθανό να είναι φορέας του νέου κορονοϊού, καθώς έχει παρουσιάσει συμπτώματα μετά την επιστροφή της στη Σουηδία από ταξίδι που έκανε στην κεντρική Ευρώπη.

Η ίδια, σε μια ανάρτησή της στο Instagram, ενημέρωσε τους πάνω από 10 εκατομμύρια followers της πως έθεσε τον εαυτό της σε απομόνωση μακριά από την οικογένεια της για δύο εβδομάδες.

«Πριν από περίπου δέκα ημέρες, άρχισα να αισθάνομαι ορισμένα συμπτώματα […] αισθανόμουν κουρασμένη με ρίγη, πονόλαιμο και βήχα», ανέφερε η Greta, που επισήμανε πως συμπτώματα έχει και ο πατέρας της, ο οποίος την είχε συνοδεύσει σε ταξίδι της και μάλιστα πιο έντονα μαζί με πυρετό.

Όπως ανέφερε στην Σουηδία δεν εξετάζονται παρά μόνο όσοι ασθενούν σοβαρά, εκείνοι που χρειάζονται νοσηλεία καθώς και το ιατρικό προσωπικό ή όσοι έρχονται σε επαφή με ηλικιωμένους ανθρώπους, επομένως δεν έχει κάνει το τεστ για τον κορονοϊό, ωστόσο δήλωσε: «Είναι πάρα πολύ πιθανόν να προσβλήθηκα, αν λάβουμε υπόψη τα συμπτώματα και τις περιστάσεις» .

Η 17χρονη εξήγησε ότι ουσιαστικά «έχει αναρρώσει» και ότι «σχεδόν δεν αισθάνθηκε άρρωστη». «Το τελευταίο κρυολόγημά μου ήταν χειρότερο από αυτό!», σχολίασε χαρακτηριστικά.

«Πολλοί (ιδίως οι νέοι) μπορεί να μην παρατηρήσουν κανένα σύμπτωμα ή να είναι πολύ ελαφριά. Δεν ξέρουν επομένως ότι είναι φορείς του ιού και μπορεί να τον μεταδώσουν σε ανθρώπους που ανήκουν σε ομάδες υψηλού κινδύνου», συνέχισε. «Εμείς, που δεν ανήκουμε σε ομάδα υψηλού κινδύνου, έχουμε τεράστια ευθύνη, οι ενέργειές μας μπορεί να κάνουν τη διαφορά μεταξύ ζωής και θανάτου για πολλούς άλλους», εκτίμησε, καλώντας τους πάντες να μείνουν στα σπίτια τους.


View this post on Instagram

The last two weeks I’ve stayed inside. When I returned from my trip around Central Europe I isolated myself (in a borrowed apartment away from my mother and sister) since the number of cases of COVID-19 (in Germany for instance) were similar to Italy in the beginning. Around ten days ago I started feeling some symptoms, exactly the same time as my father - who traveled with me from Brussels. I was feeling tired, had shivers, a sore throat and coughed. My dad experienced the same symptoms, but much more intense and with a fever. In Sweden you can not test yourself for COVID-19 unless you’re in need of emergent medical treatment. Everyone feeling ill are told to stay at home and isolate themselves. I have therefore not been tested for COVID-19, but it’s extremely likely that I’ve had it, given the combined symptoms and circumstances. Now I’ve basically recovered, but - AND THIS IS THE BOTTOM LINE: I almost didn’t feel ill. My last cold was much worse than this! Had it not been for someone else having the virus simultainously I might not even have suspected anything. Then I would just have thought I was feeling unusually tired with a bit of a cough. And this it what makes it so much more dangerous. Many (especially young people) might not notice any symptoms at all, or very mild symptoms. Then they don’t know they have the virus and can pass it on to people in risk groups. We who don’t belong to a risk group have an enormous responsibility, our actions can be the difference between life and death for many others. Please keep that in mind, follow the advice from experts and your local authorities and #StayAtHome to slow the spread of the virus. And remember to always take care of each other and help those in need. #COVID #flattenthecurve
A post shared by Greta Thunberg (@gretathunberg) on


πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
"Τη στιγμή που η κυβέρνηση βγαίνει μπροστά ως υπερασπιστής της ανθρώπινης ζωής και της δημόσιας υγείας και ρίχνει "κροκοδείλια" δάκρυα για το μέλλον του λαού μας, την ίδια στιγμή νομοθετεί με fast track διαδικασίες τον καρκίνο του λαού και της εργατικής τάξης, την καταστροφή του περιβάλλοντος, αδειοδοτώντας τσιμεντοβιομηχανίες να καίνε πετ κοκ και σκουπίδια δίπλα στις γειτονιές μας!"


Ανάστατη βρίσκεται η κοινωνία της Δυτικής Θεσσαλονίκης μετά την επιβεβαίωση της Υπουργικής Απόφασης με την οποία τροποποιείται η σύμβαση του ομίλου ΤΙΤΑΝ και ανοίγει ο δρόμος για την καύση RDF - SRF.

Έτοιμοι να δώσουν μάχη για να μην αρχίσουν οι καύσεις σκουπιδιών στο ΤΙΤΑΝ, δηλώνουν πολίτες της Θεσσαλονίκης και η Επιτροπή Αγώνα Ενάντια στην Καύση Απορριμάτων. Με ανακοίνωση, η επιτροπή καταδικάζει την αδειοδότηση καύσης RDF - SRF και καλεί τα δημοτικά συμβούλια και το περιφερειακό συμβούλιο Κεντρικής Μακεδονίας να πάρουν θέση και να σταματήσουν κάθε ενέργεια.

Η ανακοίνωση της Επιτροπή Αγώνα Ενάντια στην Καύση Απορριμάτων:

«Η πανδημία, όπως συμβαίνει συνήθως με κάθε ανθρωπιστική κρίση, αξιοποιείται από την οικονομική και πολιτική εξουσία για τη νομιμοποίηση λύσεων που σε άλλες περιόδους θα ήταν πολύ δύσκολο ή αδύνατο να υιοθετηθούν. Καθόλου τυχαία, λοιπόν, εν μέσω πανδημίας (13 Μαρτίου), το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΥΠΕΝ) αποφάσισε την αλλαγή των όρων και της μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων σχετικά με την αίτηση που (για άλλη μια φορά) υπέβαλε η τσιμεντοβιομηχανία «ΤΙΤΑΝ», ζητώντας την καύση απορριμμάτων (SRF-RDF) ώστε να μειώσει το κόστος των καυσίμων στο εργοστάσιό της στην Ευκαρπία Θεσσαλονίκης. Το τρικ είναι ότι με την «τροποποίηση» των περιβαλλοντικών όρων, δεν προβλέπεται διαδικασία διαβούλευσης, αλλά μόνον ενημέρωσης!

Για το ΥΠΕΝ μικρή σημασία φαίνεται πως έχουν όλες οι επιστημονικές μελέτες (π.χ. του Ιατρικού Συλλόγου Μαγνησίας), που αποδεικνύουν τις βλαβερές συνέπειες της καύσης απορριμμάτων στην υγεία ή και τη ζωή ακόμη των κατοίκων. Ελάχιστη σημασία έχουν οι πολύχρονοι αγώνες των κατοίκων του Βόλου ενάντια στη ρύπανση που προκαλεί η καύση στην εκεί τσιμεντοβιομηχανία της ΑΓΕΤ. Καμιά σημασία δεν έχει ακόμη ότι το εργοστάσιο της «ΤΙΤΑΝ» στη Θεσσαλονίκη βρίσκεται στην ουσία μέσα σε κατοικημένη περιοχή, στην ήδη επιβαρυμένη περιβαλλοντικά Ευκαρπία και τη Δυτ. Θεσσαλονίκη, όπου και δεύτερη ενεργοβόρα βιομηχανία, η «ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ» στη Σίνδο, έχει ζητήσει σχετική άδεια και όπου τα ΕΛ.ΠΕ. ήδη ρυπαίνουν καθημερινά την ατμόσφαιρα. Για το ΥΠΕΝ το μόνο που φαίνεται να έχει σημασία είναι η προώθηση αρχικά της «καύσης υπολειμμάτων ανακύκλωσης», όπως δηλώνουν, και τελικά το συνολικό πλασάρισμα των εργοστασίων καύσης, υποσκάπτοντας έτσι κάθε έννοια ανακύκλωσης και στοχεύοντας αποκλειστικά στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων του μεγάλου κεφαλαίου. Και βέβαια η πανδημία, με την απαγόρευση κυκλοφορίας και συγκεντρώσεων που επιβλήθηκε, είναι η κατάλληλη εποχή για να περάσει μια τέτοια απόφαση χωρίς αντιδράσεις.

ΕΙΝΑΙ ΓΕΛΑΣΜΕΝΟΙ! Οι κάτοικοι όλης της Θεσσαλονίκης και μαζί τους και η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΥΣΗ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ, θα δώσουμε με κάθε τρόπο τη μάχη για την ανάκληση της περιβαλλοντοκτόνας αυτής πολιτικής του ΥΠΕΝ, την ακύρωση της μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων και κάθε σκέψης για αδειοδότηση της καύσης απορριμμάτων στο ΤΙΤΑΝ Ευκαρπίας.

Καλούμε τα Δημοτικά Συμβούλια της πόλης και το Περιφερειακό Συμβούλιο Κεντ. Μακεδονίας να ταχθούν με τη βούληση της κοινωνικής πλειοψηφίας και να εναντιωθούν έμπρακτα στην αδειοδότηση της καύσης.

Καλούμε όλους τους κατοίκους της πόλης, τα σωματεία και τις κοινωνικοπολιτικές συλλογικότητες να δηλώσουν με κάθε πρόσφορο μέσο την εναντίωσή τους στα σχέδια για την καύση των απορριμμάτων και τη δημιουργία των άμεσα σχετιζόμενων Μονάδων Επεξεργασίας Αποβλήτων (Μ.Ε.Α.) στον Αγ. Αντώνιο Θέρμης και τη Δυτ. Θεσσαλονίκη και να συμμετάσχουν έμπρακτα στους αγώνες που θα οργανωθούν για να τους σταματήσουμε».

Με ανακοίνωσή της η ΤΟ Δυτικής Θεσσαλονίκης του ΚΚΕ καταγγέλλει την κυβερνητική αυθαιρεσία που θέτει σε κίνδυνο την υγεία των πολιτών:

«Με Υπουργική Απόφαση προχωρά η υλοποίηση του σχεδιασμού του κεφαλαίου στην περιοχή μας, στον τομέα της διαχείρισης των απορριμμάτων. Οι "πράσινες μπίζνες" των μονοπωλίων φέρνουν στο προσκήνιο αρνητικές εξελίξεις για τον λαό και την εργατική τάξη. Με το γράμμα του νόμου, ο όμιλος "ΤΙΤΑΝ", ύστερα από αίτημά του στην κυβέρνηση το αμέσως προηγούμενο διάστημα, πέτυχε την τροποποίηση της σύμβασης καύσης που είχε μέχρι πρότινος και προχωρά στην "πολυπόθητη" καύση RDF - SRF.

Η εξέλιξη αυτή επιβεβαιώνει τους ταχύτατους ρυθμούς με τους οποίους προχωρά η κυβέρνηση της ΝΔ την υλοποίηση του φιλομονοπωλιακού σχεδιασμού για τη διαχείριση των απορριμμάτων, ενός κλάδου που αποτελεί πόλο προσέλκυσης επενδύσεων για το μεγάλο κεφάλαιο σε εφαρμογή των σχετικών Οδηγιών και κατευθύνσεων της ΕΕ.

Ως αποτέλεσμα της εφαρμογής αυτών των κατευθύνσεων της διαχείρισης των απορριμμάτων, επιταχύνεται η υποβάθμιση του περιβάλλοντος, μεγαλώνουν οι κίνδυνοι για τη δημόσια υγεία. Από τον περασμένο Νοέμβρη, με τοποθετήσεις και παρεμβάσεις κυβερνητικών στελεχών σηματοδοτείται η ολοκληρωτική παράδοση της διαχείρισης των αποβλήτων στους επιχειρηματικούς ομίλους και η αξιοποίησή τους από αυτούς, το φόρτωμα περισσότερων βαρών στα εργατικά - λαϊκά νοικοκυριά, η ένταση της επίθεσης στα δικαιώματα των εργαζομένων του κλάδου. Μια πολιτική που υλοποιήθηκε πιστά και από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, όταν διαμόρφωσε το Εθνικό Σχέδιο Διαχείρισης Αποβλήτων τον Δεκέμβρη του 2015. Άλλωστε, η ίδια η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) της νέας αδειοδότησης στον "ΤΙΤΑΝ" επιβεβαιώνει ότι κινείται απαρέγκλιτα του παραπάνω σχεδιασμού που νομοθέτησε ο ΣΥΡΙΖΑ και υλοποιεί αυτήν τη στιγμή η ΝΔ. Στις ίδιες ράγες η κυβέρνηση της ΝΔ προχώρησε, λοιπόν, στην αναβάθμιση της υφιστάμενης “εθελοντικής” συμφωνίας ΥΠΕΝ - ΕΤΕ (Ένωση Τσιμεντοβιομηχανιών Ελλάδας) για την προώθηση της χρήσης "εναλλακτικών καυσίμων". Επίσης, έχει εξαγγείλει αλλαγές στην διαχείριση αποβλήτων με στόχο την αποφασιστική προώθηση της καύσης απορριμματογενών καυσίμων, όχι μόνο στην τσιμεντοβιομηχανία, αλλά και για την παραγωγή Ενέργειας στο πλαίσιο της "απολιγνιτοποίησης" .

Η καρκινογόνα καύση των απορριμμάτων, λοιπόν, έρχεται ως συνέχεια της Υπουργικής Απόφασης, σύμφωνα με την οποία θα προχωρήσει η δημοπράτηση 17 νέων Μονάδων Επεξεργασίας Απορριμμάτων (ΜΕΑ) σε ολόκληρη τη χώρα, μέσα στο 2020, μεταξύ των οποίων και η ΜΕΑ Δυτικής Θεσσαλονίκης. Πρόκειται, σύμφωνα με επίσημες δηλώσεις, για τη μεγαλύτερη τέτοια μονάδα στην Ελλάδα και ήδη έχουν "κλειδώσει" τα πιθανά σημεία εγκατάστασης. Βασικό προϊόν των ΜΕΑ θα είναι το SRF-RDF, το οποίο θα αξιοποιείται ως φθηνό καύσιμο, κυρίως, στις τσιμεντοβιομηχανίες, όπως στον "ΤΙΤΑΝ". Η καύση του προκρίνεται ως η πιο γρήγορη και κερδοφόρα ενεργειακή αξιοποίηση ανακυκλώσιμων υλικών. Ήδη ο πρόεδρος του ΦΟΔΣΑ Κεντρικής Μακεδονίας, κ. Γεράνης, προετοίμασε το "έδαφος" σε πρόσφατη ημερίδα γνωστής εφημερίδας, μιλώντας για "αλλαγή στάσης του πολίτη" απέναντι στην καύση, για "αξιοποίηση" της τεχνολογίας προς όφελος της ενεργειακής αξιοποίησης των σκουπιδιών και κάλεσε τον λαό "να μη βλέπει δαίμονες" (!), εννοώντας βέβαια τις αποδεδειγμένες επιπτώσεις που έχει η καύση στην υγεία των ανθρώπων και στο περιβάλλον. Προχωρώντας μάλιστα παραπέρα, ο ΦΟΔΣΑ Κ. Μ. προτείνει σχέδια για τη γενικευμένη ενεργειακή αξιοποίηση των σκουπιδιών της Β. Ελλάδας ως τη "διέξοδο" από τις επιπτώσεις της απολιγνιτοποίησης στη Δυτική Μακεδονία.

Σε συνθήκες όξυνσης της πανδημίας του "νέου κορονοϊού", η κυβέρνηση και η αστική τάξη σχεδιάζει την επόμενη μέρα

Την στιγμή που η κυβέρνηση αφήνει "ανοχύρωτο" το ΕΣΥ με 30.000 κενά υγειονομικού προσωπικού, με μόλις 6 κρεβάτια ΜΕΘ ανά 100.000 κατοίκους, με μείωση 50% των κρατικών δαπανών για την Υγεία σε σχέση με το 2010 και "άοπλο" το νοσηλευτικό και ιατρικό προσωπικό, την ίδια στιγμή θωρακίζουν την κερδοφορία και την ανταγωνιστικότητα των μονοπωλιακών ομίλων, ενισχύουν πολύμορφα την εργοδοτική επίθεση απέναντι στους εργαζόμενους.

Τη στιγμή που η κυβέρνηση βγαίνει μπροστά ως υπερασπιστής της ανθρώπινης ζωής και της δημόσιας υγείας και ρίχνει "κροκοδείλια" δάκρυα για το μέλλον του λαού μας, την ίδια στιγμή νομοθετεί με fast track διαδικασίες τον καρκίνο του λαού και της εργατικής τάξης, την καταστροφή του περιβάλλοντος, αδειοδοτώντας τσιμεντοβιομηχανίες να καίνε πετ κοκ και σκουπίδια δίπλα στις γειτονιές μας!

Προσπαθούν να μας πείσουν ότι για όλες αυτές τις εξελίξεις καθοριστικό παράγοντα αποτελεί η "ατομική ευθύνη". Από τη μία οι κυβερνήσεις φέρουν την καύση έξω από την πόρτα του σπιτιού μας και μας κατηγορούν ότι δεν κάνουμε ανακύκλωση, ότι δεν χρησιμοποιούμε πλαστικές σακούλες, ότι μαγειρεύουμε περισσότερο από όσο τελικά τρώμε! Προσπαθούν να μας πείσουν για τα οφέλη της καύσης σκουπιδιών σε σχέση με άλλα επικίνδυνα συμβατικά καύσιμα, όπως το πετ κοκ, ενώ η περιβαλλοντική νομοθεσία κόβεται και ράβεται στα μέτρα των συμφερόντων μονοπωλιακών ομίλων, με βολικά για αυτούς όρια εκπομπών ρύπων, παροχή κατ’ εξαίρεση υπερβάσεων και χωρίς πραγματικούς ελέγχους τήρησης των όποιων ορίων τελικά θεσπίζονται. Από την άλλη, για το ζήτημα της πανδημίας, η κυβέρνηση για να κρύψει κάτω από το χαλί τις δικές της μεγάλες κρατικές ευθύνες βάζει μπροστά ως τον μοναδικό παράγοντα εξάπλωσης του ιού την "ατομική ευθύνη" του καθενός. Και στις δύο περιπτώσεις, βέβαια, προσπαθούν να βγάλουν στη "σέντρα" ως τον μοναδικό υπαίτιο για τα δεινά που βιώνει τον ίδιο τον λαό και να συσκοτίσουν τον πραγματικό ένοχο που δεν είναι άλλος από τον ίδιο τον καπιταλισμό.

Φοβούνται την λαϊκή κατακραυγή και αντίδραση και για αυτό τον λόγο "τρέχουν" τους αντιλαϊκούς αυτούς σχεδιασμούς τώρα, σε μια συγκυρία όπου ο λαός βρίσκεται σε συνθήκες απαγόρευσης της κυκλοφορίας. Ωστόσο, το αντιλαϊκό έργο της κυβέρνησης μόνο σε καραντίνα δεν βρίσκεται αυτή την περίοδο, καθώς πασχίζει να μην περάσει μέρα που δεν θα προσφέρει μια σειρά από "διευκολύνσεις" για το κεφάλαιο, όπως αναστολή καταβολής φόρων και ασφαλιστικών εισφορών, επιδοτήσεις επιτοκίων δανείων και πρόσβαση σε διάφορα "χρηματοδοτικά εργαλεία" για την "παροχή πρόσθετης ρευστότητας στις επιχειρήσεις" κ.ά.

Ως ΚΚΕ καλούμε τον λαό να εμπιστευτεί τη δύναμή του και να βάλει αυτός σε καραντίνα τα νέα αντιλαϊκά σχέδια της κυβέρνησης που στρέφονται ενάντια στη ζωή του. Να σηκώσει κεφάλι, να μείνει δυνατός σε αυτές τις συνθήκες, γιατί όντως έχουμε "πόλεμο" και αυτός είναι με αυτούς που καθημερινά εκμεταλλεύονται τον πλούτο που παράγει ο λαός και τον ιδρώτα του».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Είναι γνωστό σε όλους ότι η Οίτη είναι η πατρίδα του Ηρακλή. Στην Τραχίνα, που ήταν το ορμητήριο των άθλων του, εκεί τον περίμενε να γυρίσει η γυναίκα του η Δηιάνειρα κι εκεί βούτηξε στο δηλητηριασμένο αίμα του Νέσσου τον χιτώνα του. Και στην “Πυρά του Ηρακλέους” ο Φιλοκτήτης υπάκουσε στα λόγια του και έβαλε φωτιά στα ξύλα για να καεί ο ημίθεος και να τον ανεβάσουν οι θεοί στον Όλυμπο. Γνωστή είναι επίσης η σχετική μυθολογία για την Ιόλη, τον Λίχα και τις Λιχάδες Νήσους κλπ. Όλα αυτά αναφέρονται στην Οίτη.

Είναι γνωστό επίσης ότι το μυθικό πρόσωπο του Ηρακλή είναι ένα από τα μεγαλύτερα brand name στην πολιτιστική επιχειρηματικότητα, τουλάχιστον στο δυτικό κόσμο, και ότι μέσα από αυτή τη διαδικασία οι μύθοι του Ηρακλή κυριαρχούν. Πασίγνωστες ταινίες και τηλεοπτικές σειρές και εικονογραφημένα βιβλία είναι μόνο η μία πλευρά αυτής της επιχειρηματικότητας, καθώς υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός από θεματικά πάρκα, μουσεία και πολιτιστικούς χώρους που αναφέρονται στο μύθο του Ηρακλή. Και όλα αυτά συμβαίνουν σε όλον τον κόσμο!

Εδώ όμως στη Φθιώτιδα και στην Οίτη; Αντί να αξιοποιηθεί αυτό το αντικειμενικά συγκριτικό πλεονέκτημα για την περιοχή, υπονομεύεται διαρκώς με τις μεταλλευτικές δραστηριότητες και τις Οριστικές Παραχωρήσεις και τώρα με τους αιολικούς σταθμούς και τις ανεμογεννήτριες. Αυτές οι «αόρατες δυνάμεις» μας καλούν, χωρίς πολλές περιστροφές, να ξεχάσουμε την Τραχίνα, την Πυρά του Ηρακλή και τον ίδιο τον Ηρακλή, τον Κούβελο, το Κάστρο της Ωριάς και τον αρχαίο Εμπορικό Δρόμο για τους Δελφούς. Αν δεν βρεθεί κάποιος ξένος περιηγητής ή κάποιο ξένο Πανεπιστήμιο να ενδιαφερθεί, εμείς είμαστε έτοιμοι αυτές τις περιοχές, με την σημαντικότατη αρχαιολογική και πολιτιστική αξία, σε απόσταση αναπνοής από τη Λαμία, να τις αφήσουμε να ισοπεδωθούν, μεταφορικά και κυριολεκτικά.

Η Κίνηση Πολιτών για την Προστασία της Οίτης και οι κάτοικοι των 22 χωριών αντιστεκόμαστε μέχρι να καταφέρουμε τον «13ο άθλο του Ηρακλή»! Οι Δήμοι Λαμιέων και Δελφών σωστά αντιδρούν με τις ομόφωνες αποφάσεις τους στην εγκατάσταση των ανεμογεννητριών στο βουνό. Όμως δεν αρκεί αυτό. Πρέπει να προχωρήσουν άμεσα στη μελέτη και διαμόρφωση ενός Στρατηγικού Σχεδίου για την Οίτη, για την ήπια βιώσιμη οικοτουριστική της προοπτική, αξιοποιώντας όλα τα συγκριτικά πλεονεκτήματα, μαζί και τον Ηρακλή. Πρέπει να αντιληφθούν ότι υπάρχει η δυνατότητα να προκαλέσουν ακόμα και παγκόσμιο ενδιαφέρον, με τις κατάλληλες επενδύσεις και την κατάλληλη προβολή, στα πλαίσια του εναλλακτικού τουρισμού πολιτιστικής εμπειρίας και στα πρότυπα αντίστοιχων περιοχών.

Σύμφωνα με τον χάρτη της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας (ΡΑΕ) πρόκειται να κατασκευαστούν ανεμογεννήτριες ακριβώς δίπλα και σε απόσταση αναπνοής από τον αρχαιολογικό χώρο «Πυρά του Ηρακλέους». Η απειλή είναι συγκεκριμένη. Ένας ακόμα λόγος να ενισχυθεί ο αγώνας κατά των αιολικών σταθμών στην Οίτη και υπέρ της ήπιας βιώσιμης ανάπτυξης του ορεινού της όγκου.

Λαμία, Μάρτης 2020
Στέφανος Σταμέλλος




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Εκατό χιλιάδες μοναδικά καλαμάκια από σιτάρι, αποτελούν την πρώτη μεγάλη ποσότητα από «staramakia», που παρήγαγε, πριν από λίγες μέρες, Κοινωνική Συνεταιριστική Επιχείρηση (ΚΟΙΝΣΕΠ) στο Κιλκίς, αξιοποιώντας το υποπροϊόν μιας καλλιέργειας που είναι ευρέως διαδεδομένη στην περιοχή.

Έχοντας ως ορμητήριο ένα κτίριο στο Μεταλλικό Κιλκίς, όπου εγκατέστησαν τη μονάδα παραγωγής, τα μέλη της ΚΟΙΝΣΕΠ κάνουν πλέον πράξη μια ιδέα με οικολογικό και κοινωνικό πρόσημο, στο πλαίσιο και των αρχών της κυκλικής οικονομίας. Μέσα από την ΚΟΙΝΣΕΠ, άνεργοι Έλληνες και πρόσφυγες στο Κιλκίς βρήκαν εργασία αλλά και ένα νέο όραμα για τον τόπο τους, που «χτυπήθηκε» ανελέητα από την οικονομική κρίση.

Πλέον, εννέα άτομα που απαρτίζουν την ΚΟΙΝΣΕΠ και άλλοι τέσσερις εργαζόμενοι, στον χώρο μιας πρώην βιοτεχνίας που είχε μείνει ανοίκιαστος για παραπάνω από 15 χρόνια, «εμφυσούν», μέσα από τα καλαμάκια σταριού, το όραμά τους.






«Δεν είναι μόνο ένα καλαμάκι, είναι ένα προϊόν που προέρχεται από την τοπική παραγωγή, που μπορεί να καλύψει μέρος της ζήτησης στην Ελλάδα, που δίνει θέσεις εργασίας στο Κιλκίς και αποτελεί μέρος μιας κίνησης κυκλικής οικονομίας, αφού έχουμε ζητήσει από τις καφετέριες του Κιλκίς, να μας δίνουν το υπόλειμμα του καφέ κι εμείς ως αντάλλαγμα, να τους δίνουμε δωρεάν "staramakia"», εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Στέφανος Καμπέρης.

Ήδη, σε συνεργασία με την ομάδα Food Treasure, έχουν συλλεχθεί περίπου 400 κιλά υπολειμμάτων καφέ, με στόχο να αναμειχθούν σε λέβητα βιομάζας με υπολείμματα της παραγωγικής διαδικασίας από τα «staramakia» και να παράγουν τη θερμική ενέργεια της βιοτεχνίας.

Καλαμάκι και αναδευτήρι από σιτάρι

Γενικότερα, από τα παραγόμενα σιτάρια, η ταξιανθία αλέθεται και γίνεται αλεύρι και το υπόλοιπο μέρος, είτε απορρίπτεται είτε χρησιμοποιείται ως ζωοτροφή. «Φέτος όμως, πήραμε το υποπροϊόν, το υπόλοιπο δηλαδή μέρος, από 10 θερισμένα στρέμματα συμβατικής καλλιέργειας και υπολογίζουμε να φτιάξουμε 600.000 φυσικά καλαμάκια που μπορούν να αντικαταστήσουν τα πλαστικά», εξηγεί ο κ. Καμπέρης.

«Στα θετικά που έχει το "staramaki"», προσθέτει, «αποτελεί το γεγονός ότι η μη πορώδης του επιφάνεια δεν μουλιάζει, ούτε με ζεστό ούτε με κρύο νερό και άρα, μπορεί να μείνει στον καφέ επί ώρες, σε αντίθεση με τα χάρτινα καλαμάκια που κυκλοφορούν στην αγορά προς αντικατάσταση του πλαστικού». Είναι ενδεικτικό ότι στην Κίνα, που έχουν καλαμάκι από σιτάρι, δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τις ανάγκες της ελληνικής αγοράς με την ...πολύωρη κατανάλωση φραπέ, αφού η ποικιλία του ασιατικού σταριού είναι πολύ λεπτή και μουλιάζει εύκολα.

Διέξοδος στην ανεργία

Στη μονάδα παραγωγής, τα καλάμια καθαρίζονται, αποστειρώνονται, ξεπλένονται, στεγνώνονται, περνώντας από 4 ελέγχους ποιότητας, με όλες σχεδόν τις εργασίες να γίνονται με τα χέρια. Σκυμμένος, πάνω στον πάγκο διαλογής, κόβοντας στο απαιτούμενο ύψος τα καλάμια, εργάζεται και ο 24χρονος Αμπντούλ, πρόσφυγας από τη Συρία, που βρίσκεται τα τελευταία 4 χρόνια στην Ελλάδα.

«Θέλω να μείνω εδώ, οι άνθρωποι στο Κιλκίς είναι υπέροχοι και με τη δουλειά αυτή έχω ένα μέλλον», λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο νεαρός πρόσφυγας, ο οποίος φοιτά σε ελληνικό σχολείο, ενώ η Ντίνα Σιάκα από το Κιλκίς, που δουλεύει προς το παρόν εθελοντικά, θεωρεί ότι το μεγαλόπνοο αυτό εγχείρημα θα δώσει ώθηση στην οικονομία του τόπου.

Άλλωστε, η μέχρι τώρα ανταπόκριση στην ιδέα για το μοναδικό αυτό καλαμάκι, είναι εντυπωσιακή καθώς, σύμφωνα με τον κ. Καμπέρη, «μας έχουν καλέσει από όλη την Ελλάδα και μας έχουν ζητήσει 280 εκατομμύρια "staramakia"»!

Η ΚΟΙΝΣΕΠ όμως, προς το παρόν, μπορεί να ανταποκριθεί μόνο σε προωθητικές ενέργειες, όπως μιας μεγάλης εταιρείας, που παρήγγειλε 100.000 τεμάχια και άλλα 4.000 καλαμάκια που ζήτησε η Ευρωπαϊκή Ενωτική Αριστερά - Βόρεια Πράσινη Αριστερά στο Ευρωκοινοβούλιο (Gue/NGL).

«Σκεφτείτε ότι επειδή όλη η διαδικασία γίνεται στο χέρι, το κόστος παραγωγής για ένα μόνο "staramaki" είναι 13 λεπτά», διευκρινίζει ο κ. Καμπέρης, προσθέτοντας ότι το καλαμάκι, αν πλυθεί από τον καταναλωτή και στεγνώσει, μπορεί να επαναχρησιμοποιηθεί.

Συσκευασία από καλάμι Δοϊράνης

Η συσκευασία που θα περιέχει τα «staramakia» ήταν ένα ζήτημα που απασχόλησε και συνεχίζει τα απασχολεί τα μέλη της ΚΟΙΝΣΕΠ. Η λύση που προκρίνουν για τις εμπορικές συσκευασίες είναι τα χάρτινα κουτιά, ενώ μέλος τους, που κατάγεται από τη Δοϊράνη, πρότεινε ένα προϊόν που αφθονεί στην περιοχή, τα καλάμια!

«Μαζέψαμε καλάμια με μεγάλη διάμετρο, τα αποστειρώσαμε και τα μετατρέψαμε σε θήκες, ως μία πειραματική συσκευασία για την παρουσίαση του προϊόντος μας. Εντούτοις, για να καλύψουμε τις ανάγκες της αγοράς, δεν αρκούν τα καλάμια όλης της λίμνης!», σημειώνει ο εμπνευστής της ιδέας Αντώνης Βουρδογιάννης.

Τα πλάνα ανάπτυξης της ΚΟΙΝΣΕΠ περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, την καλλιέργεια και αξιοποίηση σιταριού και σε άλλες περιοχές ώστε να μην υπάρχουν συγκεντρωτικές παραγωγικές μονάδες. Παράλληλα, έχουν δημιουργήσει φόρμουλα με τα ειδικά χαρακτηριστικά που πρέπει να διαθέτει το καλάμι που τους ενδιαφέρει ώστε, αν τα πληροί όλα, να το αγοράζουν στην μέγιστη τιμή των 40 ευρώ το στρέμμα.

Συμπαραστάτες στο εγχείρημά τους έχουν τους οργανισμούς, «Choose Love», «GWBF» και «Shapiro Foundation», οι οποίοι έχουν συνεισφέρει συνολικά 55.000 δολάρια.

Συντάκτης: Νατάσα Καραθάνου/ΑΠΕ-ΜΠΕ





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Το παγκόσμιο πρόβλημα της πλαστικής ρύπανσης μας απασχολεί όλους. Μεγάλο μέρος της κοινωνίας έχει ευαισθητοποιηθεί και ζητάει λύσεις, και όλο και περισσότεροι άνθρωποι αναλαμβάνουν δράση. Κάποιες από τις μεγαλύτερες εταιρείες που παράγουν τεράστιες ποσότητες σπάταλης συσκευασίας μίας χρήσης, σιγά σιγά παραδέχονται ότι πρέπει να κάνουν κάτι και οι ίδιες.



Έτσι, μερικές εταιρείες έχουν προχωρήσει σε φαινομενικά φιλόδοξες δεσμεύσεις, αλλά με μία πιο προσεκτική ματιά αποδεικνύεται ότι συνεχίζουν στο ίδιο μοτίβο: επενδύουν σε “ψευδολύσεις”, οι οποίες αντί να μας απομακρύνουν από τη λογική της μίας χρήσης, αποσπούν την προσοχή μας από άλλα συστήματα που είναι η πραγματική λύση στο πρόβλημα και διαιωνίζουν την κουλτούρα της σπατάλης, αποπροσανατολίζοντας τους καταναλωτές.

Πρέπει να είναι ξεκάθαρο ότι το πρόβλημα δεν έχει να κάνει με το υλικό, αλλά με την ίδια την κουλτούρα που επικρατεί.Οι λύσεις στις οποίες δίνεται έμφαση μέχρι τώρα συνεχίζουν να βασίζονται στη λογική της μίας χρήσης, η οποία λέει ότι είναι εντάξει να παράγουμε προϊόντα και συσκευασίες που μετά από 5-10 λεπτά καταλήγουν στα σκουπίδια. Ακριβώς εκεί είναι το πρόβλημα: αν οι 200.000 τόνοι πλαστικής συσκευασίας που καταναλώνουμε κάθε χρόνο στην Ελλάδα μετατραπούν σε 200.000 τόνους χάρτινης ή συσκευασίας από βιοπλαστικό[1], τα προβλήματα διαχείρισης των απορριμμάτων και πάλι θα είναι μεγάλα για το περιβάλλον και την κοινωνία.

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα που ξεκινήσαμε πριν λίγο καιρό στις λάθος αυτές λύσεις, πρόσφατα δημοσιεύσαμε μία έρευνα που με παραδείγματα και νούμερα εξηγεί γιατί οι λύσεις αυτές δεν είναι αρκετές να λύσουν το πρόβλημα, και ταυτόχρονα δημιουργούν περισσότερη ζημιά στο περιβάλλον από αυτή που θεωρητικά προσπαθούν να αντιμετωπίσουν.

Ας αναλύσουμε λοιπόν λίγο πιο προσεκτικά τις λύσεις που προωθούνται.

Χαρτί

Το βασικό πρόβλημα εδώ αναφέρθηκε παραπάνω: η λύση αυτή συνεχίζει τη λογική της μίας χρήσης, χωρίς να φέρνει ουσιαστική αλλαγή. Επιπλέον, μεγαλύτερη παραγωγή χαρτιού σημαίνει μεγαλύτερη πίεση στα δάση του πλανήτη, που ήδη βρίσκονται σε κρίσιμη καμπή. Τα δάση παίζουν βασικό ρόλο στην υγεία του πλανήτη: λειτουργούν ως αποθήκες διοξειδίου του άνθρακα, είναι το σπίτι για ένα μεγάλο κομμάτι της βιοποικιλότητας και προσφέρουν πολλές άλλες υπηρεσίες. Αυτή τη στιγμή χρειάζονται περισσότερη προστασία και όχι αύξηση της παραγωγής χαρτιού.
Επίσης, παρά το γεγονός ότι το χαρτί ανακυκλώνεται, τα συστήματα ανακύκλωσης δεν προσφέρουν πάντα ποιοτικό ανακυκλωμένο υλικό. Ένας λόγος είναι η πρόσμιξη του χαρτιού με άλλα υλικά, γι’ αυτό πολλές φορές μεγάλες ποσότητες χαρτιού καίγονται ή πετιούνται σε χωματερές και δεν ανακυκλώνονται. Για παράδειγμα, τα McDonalds ανακοίνωσαν το 2018 ότι θα αντικαταστήσουν τα πλαστικά καλαμάκια με χάρτινα στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία. Εξαιτίας όμως του πάχους τους και των αυτοκόλλητων, ήταν ασύμβατα με τα υπάρχοντα συστήματα ανακύκλωσης, άρα δεν μπόρεσαν ποτέ να ανακυκλωθούν.

Βιοπλαστικό

Ορισμένες εταιρείες – όπως η Coca-Cola, η Danone, η Nestlé και η PepsiCo – χρησιμοποιούν βιοπλαστικά για να αντικαταστήσουν ένα μέρος των συμβατικών πλαστικών από ορυκτά καύσιμα στα μπουκάλια τους, ενώ ισχυρίζονται ότι ορισμένες συσκευασίες είναι “βιοδιασπώμενες”. Αυτοί οι όροι προκαλούν σύγχυση, ειδικά όταν χρησιμοποιούνται μαζί με όρους περιβαλλοντικού ξεπλύματος όπως “eco”, ‘bio” ή “green”. Η λέξη “βιοπλαστικά” δεν έχει συγκεκριμένο ορισμό και η εντύπωση ότι αυτά τα προϊόντα είναι πιο “φυσικά” επειδή προέρχονται από φυτά είναι λάθος: η παραγωγή πλαστικού από οργανικά υλικά μπορεί να περιλαμβάνει παρόμοια χημικά με αυτά του συμβατικού πλαστικού, ή μπορεί ακόμη και να περιέχει πλαστικό και από ορυκτά καύσιμα σε ένα ποσοστό.
Το βασικό πρόβλημα με αυτό το υλικό, όπως έχουμε αναφέρει και παλιότερα, είναι ότι δεν βιοδιασπάται και δεν κομποστοποιείται κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες. Χρειάζεται συγκεκριμένες συνθήκες που είναι πολύ σπάνιες στο περιβάλλον και πολύ συχνά δεν υπάρχουν στους δήμους. Άρα λοιπόν το υλικό αυτό πολλές φορές δεν έχει κάποια διαφορά με το συμβατικό πλαστικό μίας χρήσης, αφού απλά καταλήγει στα σκουπίδια ή καίγεται.

Ανακύκλωση

Ξέρουμε πλέον ότι μόλις το 9% των συνολικά 9 δις τόνων πλαστικού που έχει παράξει ο κόσμος έχει ανακυκλωθεί. Παρόλα αυτά, η ανακύκλωση προωθείται ως η βασική λύση στο πρόβλημα της πλαστικής ρύπανσης, και οι εταιρείες βασίζονται σε αυτήν για να μην αλλάξουν ουσιαστικά τίποτα, επιμένοντας στη λογική του “δεν φταίμε εμείς, με καλύτερη ανακύκλωση θα λυθεί το πρόβλημα”. Τα συστήματα ανακύκλωσης δεν μπορούν να συμβαδίσουν με τον τεράστιο όγκο πλαστικών σκουπιδιών που παράγεται. Ένα παράδειγμα, ακόμη και στην Γερμανία, η οποία έχει τα υψηλότερα ποσοστά ανακύκλωσης στον κόσμο με βάση τη συγκομιδή, πάνω από το 60% όλων των πλαστικών απορριμμάτων καίγεται και μόνο το 38% ανακυκλώνεται.
Μέσα στα μικρά ποσοστά του πλαστικού που αναφέρεται ως “ανακυκλωμένο”, υπάρχει ένα ακόμη βασικό στοιχείο: το παγκόσμιο εμπόριο πλαστικών σκουπιδιών. Το πλαστικό που δεν ανακυκλώνεται εγχώρια συνήθως πακετάρεται σε μεικτά δεμάτια και εξάγεται μαζικά σε άλλες χώρες για να το διαχειριστούν. Παρόλα αυτά, ανεξάρτητα από την τύχη του, η χώρα εξαγωγής το υπολογίζει ως ανακυκλωμένο πλαστικό, ενώ η πραγματική ποσότητα που ανακυκλώνεται εντός της χώρας είναι πολύ χαμηλότερη.

Χημική ανακύκλωση

Ή αλλιώς αχαρτογράφητα – και επικίνδυνα – νερά. Η βιομηχανία των πλαστικών και των συσκευασιών προωθούν την εντύπωση ότι η 100% ανακύκλωση θα είναι κάποια στιγμή εφικτή. Έτσι, οι εταιρείες στρέφονται σε επικίνδυνες νέες τεχνολογίες, γνωστές και ως χημική ανακύκλωση, που είναι ένας όρος “ομπρέλα” και περιλαμβάνει αρκετές τεχνολογίες. Αυτές είτε βρίσκονται σε πιλοτικό στάδιο, είτε είναι γνωστές αλλά με αποδοτικότητα που αμφισβητείται. Οι μεγάλες εταιρείες συχνά περιγράφουν τη χημική ανακύκλωση στις διαφημιστικές τους εκστρατείες ως “ενισχυμένη ανακύκλωση” ή “προηγμένη ανακύκλωση”, ώστε να δώσουν την εντύπωση ότι είναι ακίνδυνες τεχνολογίες.
Όμως, οι πληροφορίες για τις επιπτώσεις τους στο περιβάλλον και την υγεία είναι προς το παρόν περιορισμένες, και υπάρχουν σοβαρές ανησυχίες για την έκλυση επικίνδυνων χημικών και τις μεγάλες απαιτήσεις που έχουν σε ενέργεια. Οι περισσότερες από αυτές τις διαδικασίες είναι ενεργοβόρες, απαιτούν υποδομές υψηλού κόστους και παράγουν απόβλητα (όπως πρόσθετα και ρυπαντές). Η χημική ανακύκλωση, παρά το γεγονός ότι προωθείται ως επένδυση υψηλού κύρους και ως λύση, είναι ακριβή, ανεπαρκής και υπάρχει ελάχιστη γνώση για τις επιπτώσεις αυτών των δυνητικά ρυπαντικών διαδικασιών.

Καύση σκουπιδιών

Ένα άλλο θέμα που αξίζει να αναφερθεί είναι η καύση σκουπιδιών. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση η πλειοψηφία (41,6%) των πλαστικών απορριμμάτων που συλλέχθηκαν το 2016 κάηκαν. Η καύση σκουπιδιών είναι ανεπαρκής τρόπος για παραγωγή ενέργειας και ανεύθυνος τρόπος διαχείρισης απορριμμάτων. Συγκεκριμένα, η καύση πλαστικού δημιουργεί ρύπους, πτητική τέφρα, τέφρα κλιβάνου και σκωρία. Μπορεί να βλάψει την ανθρώπινη υγεία και τον πλανήτη, εκλύοντας ερεθιστικές ουσίες για το αναπνευστικό σύστημα, καρκινογόνες τοξίνες, βαρέα μέταλλα όπως υδράργυρο, κάδμιο και μόλυβδο, ενώ συμβάλλει στην κλιματική κρίση με εκπομπές αερίου του θερμοκηπίου. Δυστυχώς όμως, το Υπουργείο Περιβάλλοντος της χώρας μας φαίνεται ότι σκέφτεται την επιλογή της καύσης. Για αυτό, μαζί με άλλες 3 οργανώσεις, στείλαμε επιστολή καλώντας τον Υπουργό να πάρει ξεκάθαρα θέση ενάντια στην καύση.

Καμία λοιπόν από αυτές τις λύσεις δεν είναι στη σωστή κατεύθυνση: ούτε η αντικατάσταση υλικών, ούτε η ανακύκλωση. Μόνο μέσα στο 2019, η παγκόσμια παραγωγή και καύση πλαστικού έχει εκπέμψει ποσότητα ρύπων ίση με 189 εργοστάσια παραγωγής ενέργειας με καύση άνθρακα. Ταυτόχρονα, η βιομηχανία των ορυκτών καυσίμων σκοπεύει να αυξήσει την παραγωγή πλαστικού κατά 40% μέσα στην επόμενη δεκαετία και το πλαστικό εκτιμάται ότι θα ευθύνεται για το 20% της παγκόσμιας κατανάλωσης πετρελαίου.

Γι’ αυτό, είναι ξεκάθαρο ότι χρειάζεται μία επανάσταση επαναχρησιμοποίησης! Κάποια πράγματα είναι εύκολα και μπορούν να εφαρμοστούν από τώρα κιόλας. Για κάποιες άλλες περιπτώσεις, δεν υπάρχει μία ενιαία λύση που να μπορεί να εφαρμοστεί από όλες τις εταιρείες και χρειάζεται περισσότερη έρευνα. Παρόλα αυτά, το πιο ουσιαστικό πράγμα που χρειάζεται να γίνει είναι η μείωση του αριθμού των συσκευασιών μίας χρήσης στην αγορά. Χρειάζονται λύσεις που εστιάζουν στην επαναχρησιμοποίηση, επαναπλήρωση και σε άλλα συστήματα που δεν εξαρτώνται από αναλώσιμα.

[1] ΕΟΑΝ, Προγραμματισμός έτους 2019 https://www.eoan.gr/uploads/Programmatismos-EOAN-2019.pdf

[2] Βρες εδώ ολόκληρη την έρευνα και διάβασε αναλυτικά όλα τα ευρήματα και τα συμπεράσματα


πηγή: GREENPEACE


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Διαβάζουμε στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης (http://www.minagric.gr): «Οι Εθνικοί Δρυμοί της Ελλάδας είναι φυσικές περιοχές που έχουν ιδιαίτερη οικολογική σημασία εξαιτίας της σπανιότητας και της ποικιλομορφίας της χλωρίδα και πανίδας τους, των γεωμορφολογικών σχηματισμών, του υπεδάφους, των νερών, της ατμόσφαιρας και γενικά του περιβάλλοντός τους. Ο σκοπός για τον οποίο ιδρύθηκαν:

(α) Να αφεθεί η φύση ελεύθερη, ανεπηρέαστη από εξωτερικές επιδράσεις, να ακολουθήσει τις δικές της διεργασίες. (β) Να διατηρηθεί το φυσικό περιβάλλον για λόγους αισθητικής απόλαυσης και επιστημονικής έρευνας, ανεπηρέαστο από ΄΄αναπτυξιακά΄΄ προγράμματα. (γ) Να προσφέρουν ευκαιρίες αναψυχής στο κοινό. (δ) Να διατηρηθούν ως βιογενετικά αποθέματα και ζωντανά μουσεία φυσικής ιστορίας για την προαγωγή της έρευνας και της εκπαίδευσης.»

Στην Ελλάδα έχουμε δέκα(10) Εθνικούς Δρυμούς: Ολύμπου, Παρνασσού, Πάρνηθας, Αίνου, Οίτης, Πίνδου(Βάλια Κάλντα), Βίκου – Αώου, Σουνίου, Σαμαριάς και Πρεσπών με συνολική επιφάνεια 840.000 στρέμμ. περίπου και καλύπτουν έκταση ίση με το 0,5% της επιφάνειας της χώρας μας. [Αν και ο αριθμός των Εθνικών Δρυμών είναι ικανοποιητικός, εντούτοις η έκταση που καλύπτουν, σαν σύνολο, είναι σχετικά μικρή. Συγκριτικά με την επιφάνεια των Εθνικών Δρυμών άλλων χωρών στην Ευρώπη, όπως της Αγγλίας με 9%, της Ελβετίας με 6%, της Ιαπωνίας με 3,2%, της Τσεχοσλοβακίας με 3%, της Ολλανδίας με 1,14% και της Ιταλίας με 0,65%, είμαστε από τους τελευταίους. Γι αυτό, για πολλούς από τους Εθνικούς Δρυμούς μας έχει τεθεί, εδώ και μερικά χρόνια, το αίτημα της επέκτασης των ορίων τους.]

Η Περιφέρεια Στερεάς, με έκταση 15.549 τετρ χλμ, έχει δύο Εθνικούς Δρυμούς: Παρνασσού και Οίτης. Ο Εθνικός Δρυμός της Οίτης ιδρύθηκε το 1966 και έχει έκταση πυρήνα 3.010 εκτάρια και έκταση περιφερειακής ζώνης 4.200 εκτάρια καταλαμβάνοντας το 0,45% της συνολικής έκτασης της Περιφέρειας.

Να θυμίσουμε λοιπόν ότι στην Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ) έχουν κατατεθεί αιτήσεις για την εγκατάσταση στην Οίτη πέντε συνολικά αιολικών σταθμών. [Η μια αίτηση, που αφορά στη θέση «Τούρλα – Βλιτοτσούμαρο», έχει πάρει την έγκριση άδειας παραγωγής, οι δε άλλες τέσσερις, που αναφέρονται στις θέσεις Πύργος, Ξεροβούνι(2) και Μακρυράχη, είναι στη φάση της αξιολόγησης των αιτήσεων παραγωγής.]

Να θυμίσουμε ότι οι πέντε αιολικοί σταθμοί προβλέπεται να εγκατασταθούν σε υψόμετρα από 1700 έως 2100 μέτρα, στα όρια της περιφερειακής ζώνης και σε απόσταση αναπνοής από τον Πυρήνα του Εθνικού Δρυμού, μέσα στην Προστατευόμενη Περιοχή Natura και στη Σημαντική Περιοχή για τα Πουλιά (IBAs). Είναι δίπλα στον αρχαιολογικό χώρο «ΠΥΡΑ ΗΡΑΚΛΕΟΥΣ» και τον αρχαίο ναό. Να θυμίσουμε ότι εκκρεμεί η έγκριση της Ειδικής Περιβαλλοντικής Μελέτης (ΕΠΜ) καθώς και το Προεδρικό Διάταγμα, που θα καθορίσουν τα όρια του Εθνικού Δρυμού, αλλά και τις χρήσεις της ευρύτερης περιοχής. Να θυμίσουμε επίσης ότι τα υψόμετρα αυτά για τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες είναι απαγορευτικά για όλα τα βουνά και όχι μόνο για τους Εθνικούς Δρυμούς, όπως στην Αυστρία, στη Γερμανία, στην Ιταλία.

Υποστηρίζουμε ότι τα συνοδά έργα και οι παρεμβάσεις -και αναφερόμαστε στη διάνοιξη δρόμων πρόσβασης, την εσωτερική οδοποιία με εκσκαφές και εκβραχισμούς, την προσωρινή εγκατάσταση εργοταξίου, την ανέγερση οικίσκου ελέγχου, το υπόγειο και εναέριο δίκτυο μεταφοράς (πυλώνες) για τη σύνδεση με το δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας, την ανέγερση υποσταθμού ανύψωσης τάσης κλπ- λόγω του υψομέτρου και των μεγάλων κλίσεων, θα προκαλέσουν υποβάθμιση, διάβρωση, κατακερματισμό και απώλεια των φυσικών βιοτόπων των οργανισμών της Οίτης, θα επιδράσουν αρνητικά στη χλωρίδα και στην πανίδα της περιοχής Natura και του Εθνικού Δρυμού και θα αυξήσουν δραματικά τον κίνδυνο εκδήλωσης πυρκαγιάς, όπως διαπιστώνεται τα τελευταία 20 χρόνια στην Εύβοια.

Τι άλλο πρέπει να πει κανείς για να αποτρέψει αυτά τα σχέδια για την Οίτη; Ότι υπάρχουν εναλλακτικές ισοδύναμες λύσεις για τις ΑΠΕ στην περιοχή, κυρίως στην γεωθερμία και στα φωτοβολταικά; Ποιος δεν το αντιλαμβάνεται αυτό; Ότι αιολική ενέργεια δεν παράγεται μόνο από τις ανεμογεννήτριες στις κορυφές των βουνών; Ότι δεν μπορεί να επικαλεστεί κανένας λογικός άνθρωπος το δίλημμα: «τι προτιμάτε, τον Εθνικό Δρυμό ή την κλιματική κρίση;…» Ότι κάποιοι προτιμούν την προστασία του Αττικού Τοπίου –σε ολόκληρη την Αττική δεν προβλέπονται ανεμογεννήτριες- και αδιαφορούν για τους Εθνικούς Δρυμούς;; Ότι δεν μπορεί να ισχυριστεί κανείς λογικός άνθρωπος ότι προτιμούμε τον κίνδυνο της απώλειας της βιοποικιλότητας του Εθνικού Δρυμού και της Περιοχής Natura για την ισχύ λίγων MW αιολικής ενέργειας με αμφίβολη απόδοση;

Επειδή έχουμε γίνει αρκετά σοφοί ακούγοντας, διαβάζοντας και ερευνώντας το ζήτημα των ΑΠΕ και των αιολικών σταθμών στη χώρα μας, σας παρακαλούμε αναθεωρείστε ΤΩΡΑ το Ειδικό Χωροταξικό για τις ΑΠΕ! Βγάλτε ΤΩΡΑ από το κάδρο των ανεμογεννητριών την Οίτη απορρίπτοντας τις αιτήσεις!

Στέφανος Σταμέλλος

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Γιάννη Καραμήτσιου

Αν ρίξει κάποιος μια ματιά στον ελληνικό αλλά και τον παγκόσμιο χάρτη, δύσκολα θα βρει έναν κόλπο πιο κλειστό από τον Θερμαϊκό. Πρόκειται επιπλέον για μια θαλάσσια περιοχή που περιβάλλεται από πληθυσμό 1,5 περίπου εκατομμυρίων ανθρώπων, όπως και από εντατική αγροτική και βιομηχανική δραστηριότητα. Όλα αυτά προκαλούν στα νερά του Θερμαϊκού υπερβολική ρύπανση, ασχήμια και συχνά δυσοσμία. 

Οι πηγές της ρύπανσης 

Ο κόλπος υποφέρει από διάφορες εστίες ρύπανσης. Οι σημαντικότερες μπορούν να εντοπιστούν στις εκβολές των μεγάλων ποταμών και καναλιών του κάμπου της Κεντρικής Μακεδονίας, όπως ο Αλιάκμονας, ο Λουδίας και ο Αξιός. Επίσης έχουν εντοπιστεί κατά καιρούς στην περιοχή του Καλοχωρίου δυτικά του λιμανιού της Θεσσαλονίκης, όπως και στην περιοχή πριν το αεροδρόμιο, στις εκβολές του χειμάρρου μετά τη Βιαμύλ. 

Οι πηγές αυτές έχουν επιβαρύνει ιστορικά τον κόλπο με βιομηχανικά λύματα, γεωργικά λιπάσματα, φυτοφάρμακα, απόβλητα των βυρσοδεψείων, πετρελαιοειδή, αστικά λύματα και δραστηριότητες του λιμανιού. 

Σήμερα κάποιες από αυτές τις πηγές έχουν εκλείψει ή έχουν περιοριστεί, χάρη στην λειτουργία της Εγκατάστασης Επεξεργασίας Λυμάτων Θεσσαλονίκης (ΕΕΛΘ) στην Σίνδο, την Εγκατάσταση Επεξεργασίας Λυμάτων τουριστικών περιοχών ΑΙΝΕΙΑ στο Αγγελοχώρι, και την μεταφορά των Βυρσοδεψείων από τα σφαγεία στην Βιομηχανική Περιοχή (ΒΙΠΕ) Σίνδου. 

Ωστόσο μερικές πηγές ρύπανσης παραμένουν ενεργές και έντονες. Ιδιαίτερα ανησυχητική περίπτωση συνιστά η περίφημη “περιμετρική Τάφρος 66”. 

Πρόκειται για μια τεχνητή τάφρο συλλογής επιφανειακών υδάτων στην Κεντρική Μακεδονία, μήκους περίπου 35 χιλιομέτρων. Αρχικώς, δημιουργήθηκε με σκοπό τη συλλογή των υδάτων που προέκυψαν από την αποξήρανση της λίμνης των Γιαννιτσών. Σήμερα συμβάλλει στη διοχέτευση των επιφανειακών υδάτων των ποταμών και ρεμάτων της περιοχής. Εκβάλλει στον ποταμό Αλιάκμονα αποτελώντας έτσι παραπόταμό του. 

Η τάφρος εγείρει ανησυχίες για την ρύπανση που έχει υποστεί κυρίως από τα αγροτικά και τα οικιστικά απόβλητα. Οι περισσότεροι οικισμοί της περιοχής διοχετεύουν εκεί τα λύματα τους ανεπεξέργαστα. Συνορεύει επίσης με ανενεργές χωματερές που αποτελούν πηγή υψηλής μόλυνσης. Μεγάλο πρόβλημα προκαλείται και από τα κονσερβοποιεία που, λόγω της εποχικότητας, δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τις τεράστιες ποσότητες ροδάκινου και αρκετές φορές παράγουν μη επεξεργασμένα λύματα. 

Το περιεχόμενο της ρύπανσης και η ερυθρά παλίρροια 

Το περιεχόμενο της ρύπανσης του Θερμαϊκού κόλπου ποικίλλει σε πολύ μεγάλο βαθμό – απορούμε αν υπάρχει είδος ρύπανσης που δεν έχει υποστεί αυτός ο κόλπος. 

Κατ’ αρχάς έχουν παρατηρηθεί ανά περιοχή συγκεντρώσεις βαρέων μετάλλων, και ιδιαίτερα χρωμίου, μολύβδου και χαλκού. Επιπλέον έχουν βρεθεί υπερβολικές ποσότητες φωσφόρου και αμμωνίας. Ιδιαίτερα έντονη είναι η ρύπανση από τις αγροτικές δραστηριότητες με παρασιτοκτόνα, πολυαρωματικά και αρωματικούς υδρογονάνθρακες. Αναφέρονται συγκεντρώσεις δεκαπλάσιες ως εκατονταπλάσιες των μέσων φυσικών συγκεντρώσεων κτλ. Έχουν επίσης εντοπιστεί φυτοφάρμακα που είναι απαγορευμένα εδώ και δεκαετίες στην Ελλάδα, και πιθανώς πρόκειται για εισαγόμενη ρύπανση από βαλκανικές χώρες. 

Επιπλέον αφθονούν οι οργανισμοί που παράγουν ζελατίνη και βλέννα, και έτσι θολώνουν το νερό. Από το 2005 έχει καταγραφεί στον κόλπο ο εισβολέας ζελατινώδης οργανισμός Μnemiopsis leidyi που προκαλεί διαταραχή στο τροφικό πλέγμα των ψαριών. Έχει καταταχθεί από τον ΟΗΕ ως ένας από τους εκατό χειρότερους εισβολείς στη φύση. Η παρουσία του ήταν αρχικά περιορισμένη, αλλά πλέον επεκτείνεται σε όλο το εύρος του όρμου και σε όλη τη διάρκεια του έτους. 

Ωστόσο η πιο χαρακτηριστική και μάλλον ενοχλητική περίπτωση συνιστά το φαινόμενο της ερυθράς παλίρροιας. Εμφανίστηκε πρώτη φορά στην δεκαετία του 1980 και συνεχίζεται όλο και πιο τακτικά κάθε χρονιά. Οφείλεται στα ανεπεξέργαστα λύματα που προκαλούν τον ευτροφισμό των υδάτων, δηλαδή τον εμπλουτισμό τους με απορροές θρεπτικών στοιχείων, όπως νιτρικά και φωσφορικά ιόντα από λιπάσματα και απορρυπαντικά, κάλιο και οργανικά απόβλητα. Αυτά τα θρεπτικά στοιχεία συνιστούν την βασική τροφή για το φυτοπλαγκτόν και τα υδρόβια φυτά, που καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες οξυγόνου και μειώνουν έτσι και τη βιοποικιλότητα στο νερό. Το μεγαλύτερο ποσοστό των περιπτώσεων ερυθράς παλίρροιας οφείλεται στον μικροοργανισμό noctiluca scintillans. 

Η ερυθρά παλίρροια ονομάστηκε έτσι από τις συνήθως κόκκινες, καφέ ή μωβ αποχρώσεις που δημιουργούνται όταν οι μικροοργανισμοί παρουσιάζουν μεγάλες συγκεντρώσεις. Παρατηρείται συνήθως την άνοιξη και το φθινόπωρο – ο κύκλος της διαρκεί γύρω στις δύο εβδομάδες και μετά αποχωρεί. 

Μια νέα πολιτική για τον Θερμαϊκό 

Για την προστασία του Θερμαϊκού κόλπου θα χρειαστεί μια νέα, ολοκληρωμένη και πιο αποφασιστική πολιτική. Αυτή θα πρέπει να βασιστεί σε σοβαρές επενδύσεις και στις δυνατότητες που προσφέρουν οι νέες τεχνολογίες. 

Πρέπει να γίνουν έργα όπως η αποκατάσταση της τάφρου των Βυρσοδεψείων, η βελτίωση του αποχετευτικού συστήματος στις περιοχές του Δενδροποτάμου και η καλύτερη επεξεργασία των βιομηχανικών λύματα της ΒΙΠΕΘ. Κυρίως, θα πρέπει να εξεταστεί η δημιουργία μιας μεγάλης μονάδας για την τελική επεξεργασία των λυμάτων της Τάφρου 66, στο σημείο προτού αυτή εκβάλλει στον Αλιάκμονα. Τα κονδύλια δεν θα είναι απαγορευτικά, και σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να αντιμετωπιστούν ως επένδυση με ορίζοντα δεκαετιών. Θα δώσουν ζωή σε έναν ετοιμοθάνατο κόλπο. Υπάρχουν πολλές νέες τεχνολογίες επεξεργασίας λυμάτων -αδύνατον να παρουσιαστούν όλες εδώ- που κάνουν θαύματα και θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν τόσο από τις ιδιωτικές επιχειρήσεις όσο και από μεγάλους φορείς, όπως η ΕΥΑΘ ή οι Βιομηχανικές Περιοχές. Θα μπορούσαμε να αναφέρουμε ως παράδειγμα την τεχνική Membrane Bioreactor (MRB), η οποία χρησιμοποιεί μεμβράνες και επιτυγχάνει πολύ υψηλούς βαθμούς επεξεργασίας των λυμάτων. 

Πρέπει να παρακολουθούνται καλύτερα τα ποτάμια του Λουδία, Αλιάκμονα και Αξιού, όπως και οι τάφροι που εκβάλλουν στον κόλπο. Τα αποτελέσματα της παρακολούθησης πρέπει να δημοσιεύονται και να αποτελούν αντικείμενο μηνιαίας εξέτασης και διαβούλευσης για τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν. Να σημειώσουμε ότι έχει συσταθεί παρατηρητήριο για τη μέτρηση της ρύπανσης στη δυτική πλευρά του Θερμαϊκού, στο πλαίσιο του προγράμματος «Ανάπτυξη και εφαρμογή εργαλείων ολοκληρωμένης διαχείρισης παράκτιας ζώνης στον Θερμαϊκό κόλπο». Πρέπει όμως να αξιοποιηθεί κατάλληλα και να μην καταλήξει ως μία ακόμη ακαδημαϊκή άσκηση. 

Τα πρόστιμα στους παραβάτες πρέπει να εφαρμόζονται αμέσως από τις ελεγκτικές υπηρεσίες και να δημοσιεύονται για παραδειγματισμό. Περιστατικά ολιγωρίας των αρχών δεν θα πρέπει να δικαιολογηθούν με κανέναν τρόπο. Είναι σίγουρα ενθαρρυντικό ότι στις αρχές του 2020 άρχισαν συστηματικοί εργαστηριακοί έλεγχοι στα υγρά λύματα όλων των βιολογικών καθαρισμών των δήμων της Κεντρικής Μακεδονίας (συνολικά 63 μονάδες) από την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. Από την άλλη, παραμένει πολύ ανησυχητική η οικονομική κατάσταση αρκετών επιχειρήσεων που δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στα αναγκαία έξοδα. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση οκτώ βυρσοδεψείων που λειτουργούν στην βιομηχανική περιοχή της Σίνδου. Η Περιφέρεια τα έχει απειλήσει με λουκέτο επειδή δεν μπορούν να πληρώσουν για την διάθεση των λυμάτων τους – στις αρχές του 2020 χρωστούσαν συνολικά στον αρμόδιο φορέα, την ΕΤΒΑ της ΒΙΠΕ, πάνω από 11 εκατομμύρια ευρώ. Για αυτόν τον λόγο, θα πρέπει να βρεθούν κάποια κονδύλια για την ενίσχυση αυτών των επιχειρήσεων μέσα από τους διαθέσιμους πόρους, με στόχο την πιο αποδοτική επεξεργασία των λυμάτων τους. Επίσης θα πρέπει να εξορθολογιστεί το κόστος των βιολογικών μονάδων. Για παράδειγμα, οι βυρσοδέψες στην Σίνδο παραπονιούνται ότι η ΕΤΒΑ τους χρεώνει υπέρογκα ποσά. 

Ένα ακόμα συμπληρωματικό μέτρο, θα ήταν η αύξηση του στόλου των απορρυπαντικών σκαφών που καθαρίζουν την επιφάνεια της θάλασσας σε περίπτωσης έξαρσης της ρύπανσης. Βέβαια η λειτουργία τους δεν προσφέρει κάποια ριζική λύση, ωστόσο βοηθάει στην αισθητική του κόλπου, τον καθαρίζει από την επιφανειακή βρωμιά και βελτιώνει την εικόνα του από την στεριά. 

Τέλος, μια πρόταση που θα μπορούσε να εξεταστεί είναι η χρησιμοποίηση των θρεπτικών στοιχείων που ρυπαίνουν τον Θερμαϊκό για την παραγωγή ενέργειας. Σύμφωνα με την κυρία Αγγελική Φωτιάδου, συντονίστρια της ερευνητικής ομάδας του MAESTRALE του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, το προτεινόμενο σύστημα θα αντλεί το θαλασσινό νερό του Θερμαϊκού και θα το διοχετεύει σε συστοιχίες βιοαντιδραστήρων με μικροάλγεις, αξιοποιώντας έτσι την ηλιακή ενέργεια και τα θρεπτικά στοιχεία που περιέχονται στο νερό αυτό. Στην συνέχεια, θα το επιστρέφει πίσω στον Θερμαϊκό με μειωμένα επίπεδα θρεπτικών ουσιών. Mια εγκατάσταση ενός συστήματος με εννέα βιοαντιδραστήρες και συνολικής έκτασης 20τ.μ, θα μπορούσε να υποστηρίξει την απαιτούμενη ενέργεια για περισσότερα από 230 νοικοκυριά ανά έτος. 



 Γιάννης Καραμήτσιος γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Θεσσαλονίκη, αλλά από το 2006 ζει και εργάζεται στις Βρυξέλλες. Είναι συγγραφέας του βιβλίου “Θεσσαλονίκη, 100 μικρές ιστορίες”, IANOS 2017. Tο άρθρο εντάσσεται σε σειρά κειμένων του συγγραφέα με θέμα “Θεσσαλονίκη 21ος αιώνας”. Οι απόψεις που εκφράζει εδώ είναι προσωπικές και δεν εκφράζουν απαραίτητα αυτές των οργανισμών για τους οποίους δραστηριοποιείται ή εργάζεται.



πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Άμεση πληροφόρηση για τις συνθήκες ρύπανσης και την ποιότητα του αέρα σε πραγματικό χρόνο στο δήμο Θέρμης παρέχει η πρωτοποριακή ιστοσελίδα www.thermiair.gr, χάρη στο πιλοτικό δίκτυο μετρήσεων των αιωρουμένων σωματιδίων, που δημιουργήθηκε σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Πατρών. Επιπλέον, μέσω της εφαρμογής για κινητά τηλέφωνα, που ολοκληρώθηκε πρόσφατα, οι πολίτες μπορούν πλέον να ενημερώνονται σχετικά με τις συγκεντρώσεις αιωρούμενων σωματιδίων, την τυχόν υπέρβαση των ορίων και τις τυχόν απαιτούμενες ενέργειες για αποφυγή επιπτώσεων στην υγεία.

Τα αιωρούμενα σωματίδια αποτελούν έναν από τους βασικούς παράγοντες που επηρεάζουν την ανθρώπινη υγεία. Οι επιπτώσεις θεωρούνται σημαντικές για μια σειρά από νοσήματα του αναπνευστικού συστήματος και ευαίσθητες κατηγορίες πληθυσμού, όπως οι ηλικιωμένοι και τα μικρά παιδιά.
Οι συγκεντρώσεις των αιωρούμενων σωματιδίων, ιδιαίτερα στα αστικά κέντρα, είναι σε υψηλά επίπεδα, ιδιαίτερα, τώρα τον χειμώνα. Οι τιμές τους εξαρτώνται από την περιοχή, την εποχή ακόμη και ώρα της ημέρας. Οι πρόσφατες οικονομικές εξελίξεις έχουν οδηγήσει σε αλλαγή της μέχρι πρότινος συμπεριφοράς των πολιτών αναφορικά με τους τρόπους θέρμανσης. Η αυξημένη χρήση τζακιών και γενικά ξύλου και βιομάζας ως μέσο θέρμανσης έχει αλλάξει τη σύσταση και τα χαρακτηριστικά της αστικής και περιαστικής ρύπανσης με τρόπο που χρήζει επιστημονικής διερεύνησης (βλέπε: https://www.kathimerini.gr/1060906/article/epikairothta/ellada/prwtoi-se-8anatoys-apo-rypoys-sthn-ee ).

Παροχές του thermiair.gr:

Μέσα στο thermiair.gr μπορεί ο καθένας να δει στατιστικά για όλες τις περιοχές του Δήμου Θέρμης, χάρτη με όλες τις μετρήσεις της ποιότητας του αέρα σε πραγματικό χρόνο. Επίσης, μπορεί να κατεβάσει την εφαρμογή και για κινητά τηλέφωνα.


Πλεονεκτήματα:

Μέσα από το thermiair, μετρούνται για πρώτη φορά τα μικρά αιωρούμενα σωματίδια που είναι πιο επικίνδυνα για την υγεία και ενημερώνονται άμεσα και με εύκολο τρόπο οι πολίτες για τις συνθήκες ποιότητας του αέρα. Δημιουργείται μια βάση αξιόπιστων δεδομένων για μελλοντικές δράσεις με σκοπό την προστασία των πολιτών και την μείωση των επιπέδων της ρύπανσης από τα αιωρούμενα σωματίδια. Για να λειτουργήσει το thermiair.gr έχουν τοποθετηθεί περισσότεροι από 20 σταθμοί μέτρησης σε δημοτικά κτίρια και σχολεία σε όλο το Δήμο με έμφαση στις πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές. Παράλληλα, ένας κινητός σταθμός μέτρησης πραγματοποιεί μετρήσεις που θα χρησιμοποιηθούν για να διερευνηθεί πώς αλλάζει η συγκέντρωση των αιωρούμενων σωματιδίων όσο απομακρυνόμαστε από μια σημαντική πηγή (οδική αρτηρία ή το κέντρο μιας αστικής περιοχής), αλλά και να γίνει ο εντοπισμός τοπικών πηγών που μπορεί να επηρεάζουν σημαντικά την εγγύτερη περιοχή.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Μια κλιματική διαμαρτυρία έξω από τα γραφεία του YouTube στο Λονδίνο τον Οκτώβριο.
Φωτογραφία: Ollie Millington / Getty Images
Μερικές από τις μεγαλύτερες εταιρείες στον κόσμο χρηματοδοτούν την παραπληροφόρηση του κλίματος μέσω διαφημίσεων στο YouTube, σύμφωνα με μελέτη της ομάδας της ακτιβιστικής ομάδας Avaaz.
Η ομάδα διαπίστωσε ότι περισσότερες από 100 μάρκες είχαν διαφημίσεις που προβάλλονται σε βίντεο YouTube στον ιστότοπο που προωθούν ενεργά την παραπληροφόρηση του κλίματος. Εταιρείες όπως η Samsung, η L'Oreal, η Danone, η Decathlon και Uber, αγνοούσαν ότι οι διαφημίσεις τους έπαιζαν πριν και κατά τη διάρκεια των βίντεο παραπληροφόρησης.
"Δεν πρόκειται για ελεύθερη ομιλία, πρόκειται για την ελεύθερη διαφήμιση που δίνει το YouTube σε πραγματικά ανακριβή βίντεο που διακινδυνεύουν να προκαλέσουν σύγχυση σχετικά με μια από τις μεγαλύτερες κρίσεις της εποχής μας", δήλωσε ο Julie Deruy, ανώτερο στέλεχος της ομάδας. "Το YouTube δεν πρέπει να διαθέτει, να προτείνει, να προωθεί, να διαφημίζει ή να οδηγεί τους χρήστες σε παραπληροφόρηση".

To Avaaz  ξεσκέπασε σκάνδαλο μεγατόνων: 

Ενώ ο πλανήτης μας καίγεται, το YouTube διαδίδει ψέματα για την κλιματική κρίση σε εκατομμύρια κόσμο! Η έρευνά μας έγινε παγκόσμια είδηση, αλλά στο YouTube …σιγή ιχθύος. 

Για να λάβουν μέτρα, πρέπει να τους δείξουμε ότι κινδυνεύει η δημόσια εικόνα τους κι ότι οι διαφημιστές τους αντιδρούν! Βοήθησε να πλημμυρίσουμε το YouTube με τα ευρήματα που φέραμε στο φως, να περικυκλώσουμε τα γραφεία τους με γιγαντοοθόνες, και να πιέσουμε μέχρι να πάψει το YouTube να διαδίδει ψέματα!

ΥΠΟΓΡΑΨΕ ΕΔΩ


Με τίτλο «Γιατί το YouTube μεταδίδει ψευδείς πληροφορίες για το κλίμα σε εκατομμύρια», το κείμενο καλεί τις μάρκες να «ακολουθήσουν τις δικές τους δεσμεύσεις εταιρικής υπευθυνότητας και να παρακολουθούν το είδος του περιεχομένου που η διαφημιστική τους δαπάνη χρηματοδοτεί».

Στο πλαίσιο αυτό, η L’Oréal εξέδωσε δήλωση υπογραμμίζοντας τα εξής: «Οι πληροφορίες που προωθούνται από αυτά τα videos είναι σε ευθεία αντίθεση με τις δεσμεύσεις της L’Oréal και του έργου που επιτελούμε εδώ και πολλά χρόνια για την προστασία του περιβάλλοντος. Συνεργαζόμαστε με τις ομάδες του YouTube, ζητώντας τους να αξιοποιήσουν όλα τα τεχνολογικά μέσα για την καλύτερη ενημέρωση των χρηστών της πλατφόρμας αναφορικά με τη φύση τους και για να μειώσουν τον αντίκτυπό τους».




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Στέφανου Σταμέλλου

Διαβάζω στο https://www.energia.gr/ σε άρθρο του κ Γιάννη Χατζηβασιλειάδη, τ. Προέδρου του Ινστιτούτου Ενέργειας της Νοτιοανατολικής Ευρώπης (ΙΕΝΕ), ότι «το 2050 η ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας στη χώρα, [προβλέπεται να είναι] αυξημένη κατά 50% της σημερινής». Αυτό σε τριάντα χρόνια από τώρα! Το στοιχείο αυτό -η ζήτηση ενέργειας- το οποίο μας «έρχεται» από το μέλλον(πρόβλεψη), θα μπορούσε να πει πολύ απλά κανείς ότι δεν πηγάζει από τις πραγματικές ανάγκες της ζωής, αλλά από αυτές που δημιουργούν συνεχώς κάποιοι αόρατοι μηχανισμοί συμφερόντων, παραποιώντας και λεηλατώντας αυτά που η ίδια η φύση και ο πλανήτης μπορεί να προσφέρει.

Η αλήθεια όμως είναι ότι ο άνθρωπος είναι το μόνο ον στον πλανήτη που χρειάζεται πρόσθετη ενέργεια για να επιβιώσει. Όλη η υπόλοιπη πλάση επιβιώνει και εξελίσσεται με την ενέργεια που πηγάζει από τους φυσικούς νόμους και, στη διάρκεια τόσων δισεκατομμυρίων χρόνων, από μόνη της η φύση αναπλάθει τη ζωή. Ο άνθρωπος, αυτό το χαρισματικό ον, αντί να λεηλατεί τους πόρους του πλανήτη και να διαταράσσει τις ισορροπίες του, θα έπρεπε να εναρμονιστεί με τις δυνάμεις της φύσης και να τις αξιοποιεί για την επιβίωσή του χωρίς να καταστρέφει∙ χωρίς να καταστρέφει τη ζωή και τις δυνατότητες της αρμονικής της εξέλιξης.

Δεν χρειάζεται να πούμε πολλά γι’ αυτό, πιστεύω ότι είναι κατανοητό. Επιγραμματικά μόνο: Οι πετρελαϊκές εταιρείες αυξάνουν τη δραστηριότητά τους σταθερά και επικίνδυνα. Οι εξορύξεις και οι έρευνες των υδρογονανθράκων πολλαπλασιάζονται, αντί να μειώνονται [μπήκε δυνατά στο παιχνίδι και η χώρα μας… Διαβάζουμε: “Ραγδαίες είναι οι εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο με τις εντάσεις τόσο σε πολιτικό όσο και σε στρατιωτικό επίπεδο να βρίσκονται στο «κόκκινο». Σύμφωνα με χάρτη της Ανατολικής Μεσογείου που δημοσίευσε ο λογαριασμός Petroleum Economist, στην περιοχή πλέουν όλο και περισσότερα πλοία από Ελλάδα, ΗΠΑ, Γαλλία, Τουρκία, Αίγυπτο και Συρία”.] Οι γεωτρήσεις στην Αρκτική και στα τροπικά δάση του Αμαζονίου, η υδραυλική ρωγμάτωση ως μέθοδος εξόρυξης και η εκμετάλλευση των κοιτασμάτων πισσούχου άμμου συνεχίζουν στην ίδια πορεία. Τα αιολικά και οι ανεμογεννήτριες στη χώρα μας -για να λέμε και τα δικά μας- εγκαθίστανται σε κάθε κορυφογραμμή, σιδερένια σκιάχτρα στους ορίζοντες σε λίγα χρόνια.

Το νούμερο, που αναφέρεται στο άρθρο, είναι εντυπωσιακό: μέσα σε 30 χρόνια αύξηση της ζήτησης της ηλεκτρικής ενέργειας κατά 50%! Η λογική λέει ότι στόχος όλων πρέπει να είναι η μείωση της ζήτησης και της κατανάλωσης∙ πρωτίστως η μείωση της σπατάλης. Η μόνη επιδότηση, που έπρεπε να υπάρχει, είναι στη μείωση της κατανάλωσης και σε καμιά περίπτωση στην παραγωγή. Η εμπορευματοποίηση/ιδιωτικοποίηση της ενέργειας σημαίνει αυτόματα ότι η αύξηση της ζήτησης και της κατανάλωσης είναι όφελος για τους παραγωγούς, που επιδιώκουν -και επιτυγχάνουν- την αύξηση των κερδών τους. Αυτό και μόνο το στοιχείο βάζει σε υποψία ότι κάτι δεν πάει καλά. Ο οικονομικός ανταγωνισμός και τα συμφέροντα σπρώχνουν τα πράγματα διαρκώς στην αντίθετη πλευρά της λογικής. Η ενέργεια αντιμετωπίζεται ως ένα κοινό καταναλωτικό «αγαθό», και όχι ως έμμεση απειλή για την ίδια τη ζωή∙ τη ζωή στη φύση και στον πλανήτη, άρα και του ανθρώπου. Κι αυτό είναι το λάθος!

Το συμπέρασμα: Χρειαζόμαστε ένα εγερτήριο, ένα νέο μοντέλο στη διαχείριση της ενέργειας και έναν καινούργιο τρόπο για να μοιραζόμαστε τον πλανήτη, με αλλαγή του τρόπου παραγωγής και κατανάλωσης.

Λαμία, Φλεβάρης 2020




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η Σομαλία έχει τεθεί σε εθνική κατάσταση έκτακτης ανάγκης καθώς μεγάλα σμήνη ακρίδων έχουν καταλάβει την ανατολική Αφρική.Το Υπουργείο Γεωργίας της χώρας δήλωσε ότι τα έντομα, τα οποία καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες βλάστησης, είναι "σοβαρή απειλή για την εύθραυστη κατάσταση της επισιτιστικής ασφάλειας της Σομαλίας".


Υπάρχουν φόβοι ότι η κατάσταση δεν μπορεί να τεθεί υπό έλεγχο πριν αρχίσει η συγκομιδή τον Απρίλιο.
Ο ΟΗΕ λέει ότι τα σμήνη είναι τα μεγαλύτερα στη Σομαλία και την Αιθιοπία στα τελευταία 25 χρόνια. Ενώ η γειτονική Κένυα δεν έχει δει σοβαρή απειλή από ακρίδες τα τελευταία 70 χρόνια, σύμφωνα με τον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO). 
Ωστόσο, η Σομαλία είναι η πρώτη χώρα στην περιοχή που δηλώνει κατάσταση έκτακτης ανάγκης για την προσβολή.

Drones δοκιμάστηκαν στην καταπολέμηση των αποθεμάτων ακρίδων

Η ασταθής κατάσταση ασφαλείας της Σομαλίας σημαίνει ότι τα αεροπλάνα δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την εκτόξευση εντομοκτόνου από τον αέρα.


Πως η Ανατολική Αφρική μάχεται τα καταστροφικά σμήνη ακρίδων


Τον Ιανουάριο, ο FAO ζήτησε διεθνή βοήθεια για την καταπολέμηση των σμήνων στο Κέρας της Αφρικής, προειδοποιώντας ότι οι αριθμοί των ακρίδων στην περιοχή θα μπορούσαν να αυξηθούν κατά 500 φορές τον Ιούνιο.
Τα σμήνη διασκορπίστηκαν στην ανατολική Αφρική από την Υεμένη πέρα από την Ερυθρά Θάλασσα, αφού οι έντονες βροχοπτώσεις στα τέλη του 2019 δημιούργησαν τις ιδανικές συνθήκες για να πολλαπλασιαστούν τα έντομα.

Οι ακρίδες μπορούν να ταξιδέψουν μέχρι και 150 χιλιόμετρα (93 μίλια) τη μέρα. Κάθε ενήλικο έντομο μπορεί να καταναλώσει, καθημερινά, τροφή ίση με το βάρος του .

Τον Δεκέμβριο, ένας σμήνος ακρίδων ανάγκασε ένα αεροπλάνο να προσγειωθεί στην Αιθιοπία. Τα έντομα του έσπασαν τις μηχανές, το παρμπρίζ και τη μύτη, αλλά το αεροσκάφος κατάφερε να προσγειωθεί με ασφάλεια στην πρωτεύουσα, την Αντίς Αμπέμπα.


πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Άμεση αναθεώρηση του Ειδικού Πλαισίου Χωροταξικού Σχεδιασμού για τις ΑΠΕ

Του Στέφανου Σταμέλλου*

Το ότι είμαστε υπέρ των ΑΠΕ είναι ξεκάθαρο∙ όμως ξέρει κανείς κάποιον που να δηλώνει ότι είναι εναντίον των ΑΠΕ και υπέρ των ορυκτών καυσίμων;

ΕΙΜΑΣΤΕ λοιπόν υπέρ των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας και, κατά συνέπεια, υπέρ των αιολικών πάρκων, αλλά με προϋποθέσεις και όρους. Η ανάπτυξη των αιολικών σταθμών πρέπει να είναι συμβατή με την προστασία της φύσης και να μην αποτελούν απειλή για τη βιοποικιλότητα. Να κατασκευάζονται με τις λιγότερες και μικρότερες επιβαρύνσεις στο τοπίο και στο περιβάλλον, με σεβασμό στα οικοσυστήματα και με σεβασμό στην άποψη της τοπικής κοινωνίας. Το «σεβασμό στα οικοσυστήματα» είναι γεγονός ότι αλλιώς το αντιλαμβάνεται ο μηχανικός και αλλιώς ο βιολόγος… Το σημαντικό: δεν γίνεται να δεχόμαστε άκριτα και με απόλυτο τρόπο το «παντού αιολικά χωρίς καμιά συζήτηση»!

Θα πει κάποιος: βάζοντας προϋποθέσεις και όρους, οι στόχοι για το ενεργειακό μίγμα της χώρας και οι υποχρεώσεις απέναντι στην κλιματική αλλαγή, δεν πιάνονται. Ναι, να το συζητήσουμε∙ γιατί κάποιοι δεν θέλουν να συζητάμε! Το σημαντικότερο είναι να αλλάξουμε σταδιακά και γρήγορα το μοντέλο παραγωγής και κατανάλωσης και όχι να μείνουμε μόνο στην αλλαγή του ενεργειακού μοντέλου. Κι αυτό που πρέπει, και μπορούμε, επίσης να κάνουμε, είναι αφενός να προωθούμε με κάθε τρόπο τις ΑΠΕ και αφετέρου να συμμετέχουμε στο διάλογο για τη βελτίωση του σχεδιασμού, ώστε να μειώνονται ή και να εξαλείφονται οι όποιες επιπτώσεις από τα έργα των ΑΠΕ.

Η καλύτερη «ανανεώσιμη πηγή» ενέργειας παραμένει η οικονομία και η «όχι σπατάλη». Λογικά θα έπρεπε να επιμεριστούν οι στόχοι και το «φορτίο» ανά νομό και δήμο με στόχο και τη μείωση της σπατάλης. Είναι γεγονός ότι η κατανάλωση σε εθνικό επίπεδο τα τελευταία χρόνια, κυρίως λόγω της αποβιομηχάνισης, έχει μειωθεί. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει ακόμα σπατάλη, που θα μπορούσε να περιοριστεί.

Να επιμείνουμε στη διασπορά σε όσο γίνεται μικρότερους, ακόμα και οικιακούς, παραγωγούς και για όλες τις μορφές ανανεώσιμων πηγών, και να επιδοτούνται. Να προχωρήσουν οι Ενεργειακές Κοινότητες και να γίνουν εταιρείες λαϊκής βάσης, εταιρείες που να συμμετέχει και η αυτοδιοίκηση, και να μοιραστεί η "πίτα" της αγοράς, μειώνοντας παράλληλα την παρουσία των ξένων και των μεγάλων εταιρειών. Να γίνουν εργοστάσια παραγωγής υποδομών και ανταλλακτικών ΑΠΕ και όχι να εξαρτώνται τα πάντα από τα εργοστάσια της Γερμανίας, της Ισπανίας, της Δανίας, της Κίνας.

Πέρα από τη μείωση της κατανάλωσης, της εξοικονόμησης, της εγκατάστασης μικρών ΑΠΕ στα σπίτια μας, της θερμομόνωσης, της αλλαγής προτύπων, ένα άλλο κλειδί είναι και η εγκατάσταση των ΑΠΕ κοντά στους χώρους όπου γίνεται η κατανάλωση της ενέργειας πχ Αττική, Θεσσαλονίκη, Πάτρα. Να αναλάβουν το μέρος της ευθύνης που τους αναλογεί οι πόλεις, να είναι κοντά στα αστικά και τουριστικά κέντρα. Να δούμε κατά προτεραιότητα ΑΠΕ που δεν έχουν μεγάλο περιβαλλοντικό αποτύπωμα. Με λίγα λόγια, θα πρέπει να είναι σε προτεραιότητα οι τύποι ΑΠΕ οι λιγότερο επιβλαβείς στο τοπίο και στη φύση, όπως η γεωθερμία, τα ηλιακά συστήματα, οι πλωτές ανεμογεννήτριες κ.α. Και φυσικά η ανάπτυξη και επιδότηση οικιακών συστημάτων μικρής κλίμακας και η οικολογική και ενεργειακή κατασκευή για οικονομία στην κατανάλωση.

Το θέμα είναι: ΑΠΕ με σοβαρό εθνικό σχέδιο και όχι όπου και ό, τι βολεύει τις εταιρείες, που βλέπουν κυρίως τις μετοχές τους στο χρηματιστήριο του Μονάχου και του Λονδίνου. Θα προτιμούσαμε ουσιαστική αύξηση του ποσοστού των ΑΠΕ στο συνολικό ενεργειακό τζίρο της χώρας και όχι να διαμορφώνουν το παιχνίδι και να βάζουν τους στόχους οι εταιρείες με συνεχείς αντιπαραθέσεις μεταξύ τους για το μοίρασμα της πίτας της ενέργειας μεταξύ των διαφόρων λόμπι: οι ανεμογεννητριάδες, οι φωτοβολταικοί, οι των ΜΥΗΕ, οι των βιοκαυσίμων, να μην αδικηθούν κάποιοι από το μοίρασμα∙ κι εμείς να κάνουμε απλά τους διαιτητές. Γιατί αυτό γίνεται. Διαιτητές είναι η ΡΑΕ και το ΥΠΕΝ…

Ακόμα περισσότερο τώρα, που κύλισε αρκετό νερό στο αυλάκι και φάνηκαν οι αρνητικές πλευρές και οι κίνδυνοι από την εγκατάσταση των αιολικών πάρκων, πρέπει να επανεξεταστούν πολλά από αυτά που λέγονταν πριν λίγα χρόνια. Να υπάρξει πρόβλεψη για τη διαφύλαξη των φυσικών οικοσυστημάτων και της βιοποικιλότητας και άμεση αναθεώρηση του Ειδικού Πλαισίου Χωροταξικού Σχεδιασμού για τις ΑΠΕ αποκλείοντας παρθένες περιοχές και σημαντικά φυσικά οικοσυστήματα, όπως είναι οι κορυφές των βουνών, οι περιοχές χωρίς δρόμους και οι βραχονησίδες. Να ξεκινήσει μια ανοιχτή ειλικρινής συζήτηση για όλες τις παραμέτρους, τις εμπειρίες και τα αποτελέσματα αυτής της ως τώρα πολιτικής. Όσο δεν συζητάμε, αφήνουμε να γίνονται πράγματα από ανθρώπους που υπηρετούν συμφέροντα και σκοπιμότητες ή ανθρώπους που έχουν λειψή ενημέρωση και διαστρεβλώνουν τα πράγματα.

Επίσης μεγάλο θέμα αποτελεί το γεγονός ότι, χωρίς να έχει μελετηθεί όπως πρέπει το περιβάλλον στην Ελλάδα, επιχειρούνται σημαντικές παρεμβάσεις. Γίνονται ΜΠΕ χωρίς να έχουν στοιχεία από μελέτες πεδίου ή μπαίνουν σε Προστατευόμενες Περιοχές χωρίς Διαχειριστικά Σχέδια. Στην Οίτη, για παράδειγμα, εκκρεμεί η έγκριση της Ειδικής Περιβαλλοντικής Μελέτης(ΕΠΜ) καθώς και το Προεδρικό Διάταγμα, που θα καθορίσουν τα όρια του Εθνικού Δρυμού, αλλά και τις χρήσεις της ευρύτερης περιοχής.

Και ερχόμαστε λοιπόν τώρα στην Οίτη. Στον χάρτη της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας (ΡΑΕ) στην Οίτη εμφανίζονται τέσσερις αιολικοί σταθμοί:

(Α) Στην περιοχή «Τούρλα – Βλιτοτσούμαρο» είναι ο πρώτος, συνολικής ισχύος 34,5MW και 15 ανεμογεννητριών, από την εταιρεία «ΑΙΟΛΙΚΗ ΟΙΤΗΣ Μονοπρόσωπη ΕΠΕ», όπου:

- Στις 10-12-2008 η εταιρεία υπέβαλε αίτηση για άδεια παραγωγής αιολικού σταθμού στη θέση «Τούρλα – Βλιτοτσούμαρο» σε μια έκταση 1.412 στρεμ.

- Στις 12.07.2010 υπέβαλε αίτηση στο Δασαρχείο Λαμίας για τον χαρακτηρισμό των 1.412 στρεμ.

- Στις 4.10.2010 η ΡΑΕ εκδίδει την υπ’ αριθ. 1608/2010 απόφαση χορήγησης άδειας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας.

- Στις 22.12.2010 εκδόθηκε η αριθμ.πρωτ.9668 ΠΡΑΞΗ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΚΤΑΣΗΣ, με την οποία η έκταση χαρακτηρίστηκε ως δασική.

- Στις 22.11.2011 το Δημοτικό Συμβούλιο Λαμίας κατά πλειοψηφία γνωμοδοτεί θετικά στη ΜΠΕ για το έργο παίρνοντας υπόψη και την απόφαση της συνέλευσης των κατοίκων του Νεοχωρίου Υπάτης, στα γεωγραφικά όρια του οποίου ανήκει η συγκεκριμένη περιοχή, με τον τότε δήμαρχο να λέει το αμίμητο: «δεν έχει και κάτι ιδιαίτερο η περιοχή, όπως λένε βρύα και λειχήνες». Χερσαίο οικοσύστημα Αρκτικής, με ελάχιστη χλωρίδα και πανίδα… λέω εγώ. Ποιος; η Οίτη!

- στις 29.2.2012, με το αρ. πρωτ. 102 έγγραφό του, ο Φορέας Διαχείρισης του Εθνικού Δρυμού της Οίτης γνωμοδοτεί αρνητικά στη ΜΠΕ

- Στις 13.2.2014 το Κεντρικό Συμβούλιο Περιβαλλοντικής Αδειοδότησης (ΚΕΣΠΑ) λαμβάνοντας υπόψη τη γνωμοδότηση του Φορέα Διαχείρισης, ανέβαλε τη λήψη απόφασης, καθώς, σύμφωνα με την υπ’ αριθμ 1422/2013 απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, απαιτείται Ειδική Ορνιθολογική Μελέτη (Ε.Ο.Μ.) για την εξέταση της δυνατότητας αδειοδότησης αιολικών πάρκων εντός περιοχών που χαρακτηρίζονται ως Σημαντικές Περιοχές για τα Πουλιά (IBAs), όπως είναι το όρος Οίτη, που δεν υπήρχε στην υποβληθείσα Μ.Π.Ε.

- Τον Νοέμβριο του 2016 η εταιρεία προσκόμισε Ειδική Οικολογική Αξιολόγηση (Ε.Ο.Α.) του έργου, προκειμένου να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες λήψης απόφασης του Κ.Ε.Σ.Π.Α. Για τη συγκεκριμένη E.O.A. ο Φορέας Διαχείρισης γνωμοδότησε αρνητικά (ΑΔΑ: 7ΝΥ946Ψ84Ζ-42Ω), αφού δεν ελήφθησαν υπόψη τα αποτελέσματα από το έργο «Παρακολούθηση ειδών και τύπων οικοτόπων», που ολοκληρώθηκε το 2015 στην περιοχή ευθύνης του Φ.Δ., καθώς και τα δεδομένα από την Επικαιροποίηση της Ειδικής Περιβαλλοντικής Μελέτης για την Οίτη, που υλοποιήθηκε εντός του 2015.

- Στις 9-7-2017, με το αρ. πρωτ.: 917 έγγραφό του το Δ.Σ. του Φορέα Διαχείρισης Εθνικού Δρυμού Οίτης, Κοιλάδας Σπερχειού και Μαλιακού Κόλπου, γνωμοδοτεί αρνητικά επί της τελικής Ειδικής Οικολογικής Αξιολόγησης (ΕΟΑ) για το έργο «Αιολικός Σταθμός Παραγωγής Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΑΣΠΗΕ) συνολικής ισχύος 34,5 MW και των συνοδών υποστηρικτικών έργων αυτού στη θέση “Τούρλα-Βλιτοτσούμαρο” (ΑΔΑ: 72Θ846Μ9Υ4-ΑΩΘ), αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι:

«4. …βρίσκεται σε εξέλιξη η διαδικασία εκπόνησης Ειδικών Περιβαλλοντικών Μελετών (Ε.Π.Μ.) και η κατάρτιση σχεδίων Προεδρικών Διαταγμάτων (Π.Δ.) και Σχεδίων Διαχείρισης όλων των περιοχών του δικτύου Natura 2000 της χώρας. Ο Φ.Δ. έχει αποστείλει το αρ. πρωτ. 226/11-7-2016 έγγραφό του προς το Τμήμα Βιοποικιλότητας & Προστατευόμενων Περιοχών με το οποίο ζητάει την έγκριση της Ε.Π.Μ. για το όρος Οίτη που επικαιροποίησε πρόσφατα (2015) και την έκδοση σχετικού Π.Δ. για τον χαρακτηρισμό της προστατευόμενης περιοχής ως Εθνικό Πάρκο. Το εν λόγω αιολικό πάρκο χωροθετείται στην προτεινόμενη Ζώνη Β-Περιφερειακή Ζώνη του Εθνικού Πάρκου Οίτης, στην οποία δεν επιτρέπονται τέτοιου είδους δραστηριότητες. Για τον λόγο αυτό, κρίνεται σκόπιμο από τον Φ.Δ. αν και δεν υπάρχει προς το παρόν νομική δέσμευση καθώς πρόκειται για μια διαδικασία εν εξελίξει, η Διοίκηση να ευθυγραμμίζεται από τώρα προς τις κατευθύνσεις των πιο πάνω ρυθμιστικών κειμένων (ΕΠΜ και ΠΔ)...»

Ύστερα από τα παραπάνω παραμένει σε εκκρεμότητα η έκδοση απόφασης για την άδεια εγκατάστασης…

(Β) Στο χάρτη της ΡΑΕ εμφανίζονται και τρεις ακόμα αιολικοί σταθμοί: στον Πύργο με 8 α/γ, στο Πυργάκι με 6 α/γ και στο Ξηροβούνι με 8 επίσης α/γ. Οι σταθμοί αυτοί είναι ακόμα στο πρώτο στάδιο, αυτό της αξιολόγησης. Για τους τρεις αυτούς σταθμούς δεν έχουμε ιδιαίτερα στοιχεία. Έχουμε μόνο την απόφαση 78473/9270/15.12.2011 του Δασαρχείου Λαμίας για την άδεια τοποθέτησης ανεμολογικού ιστού στην κορυφή Πυργάκι, στα 1860 μέτρα, από την ΤΕΡΝΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ για λογαριασμό της εταιρείας «ΑΙΟΛΙΚΗ ΜΕΓΑ ΙΣΩΜΑ Α.Ε». Όμως και οι τρεις αιολικοί σταθμοί είναι, όπως και ο «ΤΟΥΡΛΑ – ΒΛΙΤΟΤΣΟΥΜΑΡΟ», στα όρια του Εθνικού Δρυμού, σε απόσταση αναπνοής και εντός της σημαντικής περιοχής για τα πουλιά IBA_GR104. Είναι πολύ κοντά στον αρχαιολογικό χώρο του Ναού της Πυράς του Ηρακλή και η πρόσβαση αναγκαστικά θα γίνεται μέσα από τον πυρήνα του Εθνικού Δρυμού.

Ας αναλογιστούμε μόνο τα συνοδά έργα στο στάδιο της εγκατάστασης. Αναφερόμαστε στη διάνοιξη δρόμων πρόσβασης, την εσωτερική οδοποιία με εκσκαφές και εκβραχισμούς, την προσωρινή εγκατάσταση εργοταξίου, την ανέγερση οικίσκου ελέγχου, το υπόγειο ή εναέριο δίκτυο μεταφοράς (πυλώνες) για τη σύνδεση με το δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας, την ανέγερση υποσταθμού ανύψωσης τάσης κλπ. Αυτές οι παρεμβάσεις θα προκαλέσουν υποβάθμιση, κατακερματισμό και απώλεια των φυσικών βιοτόπων των οργανισμών.

Όσο επίσης οι δύο Δήμοι, Λαμίας και Δελφών, και η Περιφέρεια Στερεάς δεν έχουν στο πρόγραμμά τους ΣΧΕΔΙΟ για την προστασία και την ανάδειξη της Οίτης και της ευρύτερης περιοχής ως ένα συγκριτικό πλεονέκτημα, μια περιοχή για ήπιο οικοτουρισμό, για ορεινό ορειβατικό πεζοπορικό και φυσιολατρικό τουρισμό, η περιοχή διαρκώς θα συρρικνώνεται και θα απειλείται με εγκατάλειψη. Και τελικά με ανησυχία ρωτάμε: ποιος έχει σήμερα το τιμόνι της Οίτης; Σίγουρα όχι οι Δήμοι και η Περιφέρεια. Γιατί αν το είχαν, θα έπρεπε να είχαν ήδη εκπονήσει το Διαχειριστικό Στρατηγικό Σχέδιο για την Οίτη. Αντί γι’ αυτό, σφυρίζουν αδιάφορα∙ και τους αρέσει. Όπως λέει και μια κινέζικη παροιμία: «Αν δεν ξέρεις πού είσαι και πού θέλεις να πας, όπου και να βρεθείς, καλά θα σου φαίνεται». Άρα σωστά συμπεραίνουμε ότι το τιμόνι το έχουν οι εταιρείες: οι μεταλλευτικές, οι των αιολικών, οι των ΜΥΗΕ.

Έχει ενδιαφέρον να θυμίσουμε -για να έχουμε υπόψη σε ποιες εταιρείες αναφερόμαστε- ότι η ΡΑΕ εξέδωσε άδεια παραγωγής για τον αιολικό σταθμό στη θέση «Τούρλα - Βλιτοτσούμαρο» στην εταιρεία «ΑΙΟΛΙΚΗ ΟΙΤΗΣ Μονοπρόσωπη ΕΠΕ», όπως αυτή εκπροσωπείται νόμιμα και με μετοχική σύνθεση από την STAMELACO ENTERPRICES COMPANY με έδρα την Κύπρο, και η χρηματοδότηση εξασφαλίζεται μέσω των εταιρειών FIGESTA HOLDING GROUP INC με έδρα τον Παναμά κλπ κλπ… [1. Δικαιούχος της άδειας Δικαιούχος της άδειας είναι η εταιρεία με την επωνυμία «ΑΙΟΛΙΚΗ ΟΙΤΗΣ ΜΕΠΕ» όπως αυτή νόμιμα εκπροσωπείται και με μετοχική σύνθεση: STAMELACO ENTERPRISES COMPANY LTD 100% 2. Πρόσωπο φυσικό ή νομικό που εξασφαλίζει τη χρηματοδότηση του έργου σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ. 3 του άρθρου 3 του ν. 3468/2006, όπως ισχύει STAMELACO ENTERPRISES COMPANY LTD μέσω των εταιρειών FIGESTA HOLDING GROUP INC, BABCKOK ASSOCITES SA και ASHTON INVESTMENT CORP http://www.rae.gr/old/lic/licenses/RAE_1608-2010.pdf].

Η καθυστέρηση της έγκρισης της υποβληθείσας Ειδικής Περιβαλλοντικής Μελέτης και της θέσπισης Εθνικού Πάρκου Οίτης δίνει φυσικά τη δυνατότητα στις διάφορες εταιρείες να σχεδιάζουν «χωρίς τον ξενοδόχο». Ανάθεμα αν ξέρουν τα στελέχη των εταιρειών πού είναι η Οίτη. Στο μεταξύ η χώρα μας είναι διαρκώς στο στόχαστρο της ΕΕ και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου επειδή δεν προστατεύει επαρκώς τους φυσικούς οικοτόπους και τα είδη.

Διαβάστε εδώ ένα απόσπασμα από το εξαιρετικό κείμενο για την Οίτη με τίτλο: «Οίτη: ένα βουνό ιδιαίτερου φυσικού κάλλους» της Δρ Αλεξάνδρας Σολωμού, Ερευνήτρια Βαθμίδας Δ ́ Ινστιτούτο Μεσογειακών και Δασικών Οικοσυστημάτων [https://dasarxeio.com/2020/01/16/74754/] «Το μεγαλύτερο μέρος της Οίτης καλύπτεται από δάση κεφαλληνιακής ελάτης (Abies cephalonica, οικογένεια: Pinaceae). Μικρότερη έκταση καταλαμβάνουν, στα χαμηλότερα υψόμετρα, δάση αείφυλλων πλατύφυλλων (αριές, πουρνάρια, φιλλύκια, κουμαριές, γλιστροκουμαριές), δάση πλατύφυλλης δρυός και μικτά δάση ελάτης-δρυός στα νότια και δυτικά τμήματα του ορεινού όγκου.

Πάνω από τη ζώνη των δασών, στα εκτεταμένα οροπέδια αναπτύσσεται πλούσια λιβαδική βλάστηση καθώς και μορφές προσκεφαλιαίων θάμνων από κέδρα και αστραγάλους.

Σε πετρώδεις πλαγιές του βουνού υπάρχουν αιωνόβια άτομα μαλόκεδρου, Juniperus foetidissima (οικογένεια: Cupressaceae), ένα είδος κέδρου (αρκεύθου) που αγαπάει το μεγάλο υψόμετρο. Τέλος, κοντά στα ρέματα απαντώνται κυρίως πλατάνια, ιτιές και σκλήθρα.

Η Οίτη κρύβει έναν ανεκτίμητο χλωριδικό πλούτο και για τον λόγο αυτό είναι γνωστή και ως «το βουνό των λουλουδιών». Η γεωλογική ιστορία της, οι ιδιόμορφες κλιματικές συνθήκες και η ποικιλομορφία του τοπίου έχουν δημιουργήσει μια εντυπωσιακή ποικιλία οικολογικών συνθηκών, ιδανικών για την εμφάνιση μεγάλης ποικιλίας φυτών. Μέχρι στιγμής έχουν καταγραφεί τουλάχιστον 1.153 είδη φυτών, μεταξύ των οποίων 79 ελληνικά ενδημικά και 2 τοπικά ενδημικά, δηλαδή είδη που απαντώνται αποκλειστικά στην Οίτη: η βερονίκη της Οίτης, Veronica oetaea (οικογένεια: Veronicaceae) και ένα είδος άγριου κρεμμυδιού, το Allium lagarophyllum (οικογένεια: Alliaceae). Περιλαμβάνει είδη, χαρακτηριστικά της ορεινής Στερεάς Ελλάδας αλλά και βορειότερων βουνών. Ιδιαίτερα εντυπωσιακά αγριολούλουδα είναι επίσης ο νάρκισσος των ποιητών Narcissus poeticus (οικογένεια: Amaryllidaceae) που ανθίζει στα οροπέδια μεγάλου υψομέτρου στις αρχές του καλοκαιριού και ο κόκκινος κρίνος Lilium calchedonicum (οικογένεια: Liliaceae) που φυτρώνει σε ξέφωτα του δάσους.

Στα δάση της Οίτης υπάρχει επίσης μεγάλη ποικιλία θηλαστικών, όπως λύκος, ζαρκάδι και αγριόγιδο καθώς και άλλα μικρότερα είδη θηλαστικών. Η Αρκούδα Ursus arctos (οικογένεια: Ursidae) έχει κάνει πρόσφατα την επανεμφάνισή της, προερχόμενη από την οροσειρά της Πίνδου και η Οίτη αποτελεί, ίσως, το νοτιότερο όριο εξάπλωσής της.

Το αγριόγιδο Rupicapra rupicapra (οικογένεια: Bovidae) είναι από τα ενδιαφέροντα είδη της Οίτης και κοσμεί τις άγριες χαράδρες της. Ο πληθυσμός του είναι μικρός και απειλείται από τη λαθροθηρία. Από τα είδη ερπετών και αμφίβιων, ξεχωρίζουμε τον αλπικό τρίτωνα Mesotriton alpestris (οικογένεια: Salamandridae), μάλλον κοινό στα λιμνία των μεγάλων υψομέτρων του βουνού και την κιτρινομπομπίνα Bombina variegata (οικογένεια: Bombinatoridae), ένα μικρό είδος φρύνου που επίσης απαντάται σε σχετικά μεγάλα υψόμετρα.

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι η Οίτη φιλοξενεί χαρακτηριστικά πουλιά των ορεινών οικοσυστημάτων, όπως η πετροπέρδικα Alectoris graeca (οικογένεια: Phasianidae), ο χρυσαετός Aquila chrysaetos (οικογένεια: Accipitridae) καθώς και άλλα αρπακτικά πουλιά, μικροπούλια και δρυοκολάπτες. Στην Οίτη επίσης απαντάται ο αιγωλιός Aegolius funereus (οικογένεια: Strigidae), ένα μικρόσωμο είδος κουκουβάγιας που ενώ δεν είναι ασυνήθιστο στη Βόρεια Ευρώπη, έχει παρατηρηθεί ελάχιστες φορές στη χώρα μας. Η Οίτη είναι ένα από τα νοτιότερα σημεία παρουσίας του αιγωλιού και του σταχτή δρυοκολάπτη Picus canus (οικογένεια: Picidae)»

Εν κατακλείδι, η Οίτη είναι το βουνό με τη σπάνια χλωρίδα και πανίδα. Είναι το βουνό του Ηρακλή και του Γοργοποτάμου, το βουνό των λουλουδιών, της βερονίκης της Οίτης (Veronica oetaea), του αγριόγιδου, του χρυσαετού, του δρυοκολάπτη. Η αποφασιστική αντίδραση της τοπικής κοινωνίας και των ενεργών πολιτών στα σχέδια για την εγκατάσταση των τεσσάρων αιολικών σταθμών πρέπει να είναι η απάντηση!


Λαμία, Γενάρης 2020
* Στέφανος Σταμέλλος


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου