Articles by "Στυλιανού"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Στυλιανού. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ZERO Hedge,14-5-21 Authored by Pepe Escobar via The Strategic Culture Foundation,
Μετάφραση:Μιχαήλ Στυλιανού

Ο Χένρυ Κίσινγκερ, 97 χρόνων, ή Χένρυ Κ γι’ αυτούς που τον περιβάλλουν, είναι είτε ένας στρατηγικός διανοούμενος σε στυλ Δελφικής πυθίας, ή ένα εγκληματίας πολέμου γι’ αυτούς που κρατιούνται σε απόσταση.

Τώρα φαίνεται να αποσπά χρόνο από τη συνηθισμένη του επίδοση στο διαίρει και βασίλευε για να μεταδίδει κάποια μαργαριτάρια σοφής realpolitik στον όμιλο εξουσίας πίσω από το αυτί του προέδρου Μπάϊντεν.

Σε ένα πρόσφατο φόρουμ στην Αριζόνα,αναφερόμενος στην πυορροούσα σίνο-αμερικανική σύγκρουση, ο Ερρίκος ο Κ. είπε:

«Είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα για την Αμερική. είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα για τον κόσμο. Γιατί αν δεν μπορούμε να το λύσουμε αυτό, τότε ο κίνδυνος είναι ότι σε όλο τον κόσμο θα αναπτυχθεί ένα είδος ψυχρού πολέμου μεταξύ Κίνας και Ηνωμένων Πολιτειών».

Με όρους realpolitik, αυτό το «είδος ψυχρού πολέμου»έχει ήδη προχωρήσει στο σύνολο της αμερικανικής εξουσίας. Η Κίνα θεωρείται ομόφωνα ως η κορυφαία απειλή για την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ.

Ο Κίσινγκερ πρόσθεσε ότι η πολιτική των ΗΠΑ απέναντι στην Κίνα πρέπει να είναι ένα μείγμα έμφασης στις «αρχές» των ΗΠΑ για να απαιτηθεί από την Κίνα ο σεβασμός και ο διάλογος για την εξεύρεση τομέων συνεργασίας:

«Δεν λέω ότι η διπλωματία θα οδηγεί πάντα σε ευεργετικά αποτελέσματα... Αυτό είναι το πολύπλοκο έργο που έχουμε... Κανείς δεν κατάφερε να το κάνει εντελώς».

Ο Ερρίκος ο Κ. πρέπει να έχασε το – διπλωματικό – σενάριο. Αυτό στο οποίο απασχολούνται τώρα ο υπουργός Εξωτερικών της Κίνας Γουάνγκ Γι και ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρώφ σε πλήρη απασχόληση, είναι να αποδείξουν – κυρίως στον Παγκόσμιο Νότο – πώς η αμερικανική «διεθνής τάξη βάσει κανόνων» δεν έχει απολύτως καμία σχέση με το διεθνές δίκαιο και τον σεβασμό της εθνικής κυριαρχίας.

Στην αρχή είχα αρχειοθετήσει αυτές τις κοινοτοπίες του Ερρίκου του Κ. στα εκτός ενδιαφέροντος. Αλλά μετά, κάποιος που κρατούσε μια αστρική θέση στην κορυφή του Βαθέως Κράτους των ΗΠΑ έδειξε ότι έδινε ιδιαίτερη προσοχή.

Αυτή η προσωπικότητα – ας τον πούμε κ. Σ. – είναι μια από τις ανεκτίμητες, αξιόπιστες πηγές μου από τις αρχές της δεκαετίας του 2000. Η αμοιβαία εμπιστοσύνη ήταν πάντα το κλειδί. Τον ρώτησα αν θα μπορούσα να δημοσιεύσω επιλεγμένα αποσπάσματα της ανάλυσης του, όχι ονόματα. Δόθηκε συγκατάθεση – με σκληρές διαδικασίες. Γι' αυτό δέστε τις ζώνες του καθίσματός σας.


Χορεύοντας με τον κ. Σ.

Ο κ. Σ., με αρκετά αινιγματικό τρόπο, φαίνεται να εκφράζει τις συλλογικές απόψεις αρκετών εξαιρετικά αρμοδίων ανθρώπων. Από την αρχή, επισημαίνει πώς οι παρατηρήσεις του Ερρίκου του Κ. εξηγούν το σημερινό τρίγωνο Ρωσίας-Κίνας-Ιράν.

Το πρώτο σημείο που επισημαίνει είναι ότι δεν ήταν ο Κίσινγκερ που χάραξε την πολιτική για τον Νίξον, αλλά το Βαθύ Κράτος. Ο Κίσινγκερ ήταν απλά ένας μικρός αγγελιοφόρος. Στην κατάσταση του 1972 το βαθύ κράτος ήθελε να βγει από το Βιετνάμ, όπου η εμπλοκή απέβλεπε στην ανάσχεση της κομμουνιστικής Κίνας και της Ρωσίας. Ήμασταν εκεί με βάση τη θεωρία του ντόμινο.

Συνεχίζει:

Το Βαθύ Κράτος ήθελε να επιτύχει ορισμένους στόχους προσεγγίζοντας τον Πρόεδρο Μάο, τον οποίο ανταγωνιζόταν η Ρωσία. Ήθελε να συμμαχήσει το 1972 με την Κίνα εναντίον της Ρωσίας. Αυτό καθιστούσε το Βιετνάμ χωρίς νόημα, γιατί η Κίνα θα γινόταν η δύναμη περιορισμού της Ρωσίας και το Βιετνάμ έπαυε να μας απασχολεί. Θέλαμε να εξισορροπήσουμε την Κίνα με τη Ρωσία. Βέβαια, η Κίνα δεν ήταν μια μεγάλη δύναμη το 1972, αλλά θα μπορούσε να αποστραγγίσει τη Ρωσία, αναγκάζοντάς την να τοποθετήσει 400.000 στρατιώτες στα σύνορά τους. Και η πολιτική για το Βαθύ Κράτος απέδωσε. Εμείς στο Βαθύ Κράτος το είχαμε σκεφτεί καλά, και όχι ο Κίσινγκερ. 400.000 στρατιώτες στα κινεζικά σύνορα ήταν μια διαρροή στον προϋπολογισμό τους, καθώς αργότερα το Αφγανιστάν έγινε με πάνω από 100.000 στρατεύματα, και το Σύμφωνο της Βαρσοβίας είχε άλλα 600.000 στρατεύματα.

Και αυτό μας φέρνει στο Αφγανιστάν:

Το Βαθύ Κράτος ήθελε να ξεκινήσει ένα Βιετνάμ για τη Ρωσία στο Αφγανιστάν το 1979. Ήμουν μεταξύ εκείνων που ήσαν αντίθετοι, καθώς αυτό θα χρησιμοποιούσε άσκοπα τον αφγανικό λαό ως τροφή κανονιών και αυτό ήταν άδικο. Με υπερψήφισαν. Εδώ ο Μπρζεζίνσκι έπαιζε τον Κίσινγκερ, ένα άλλο υπερεκτιμημένο τίποτα που απλά μετέφερε μηνύματα.

Το Βαθύ Κράτος αποφάσισε επίσης να συντρίψει την τιμή του πετρελαίου, καθώς αυτό θα αποδυνάμωνε οικονομικά τη Ρωσία. Και αυτό λειτούργησε το 1985, οδηγώντας την τιμή στα οκτώ δολάρια το βαρέλι, κάτι που κατέφαγε το ήμισυ του ρωσικού προϋπολογισμού. Στη συνέχεια, ουσιαστικά δώσαμε την άδεια στον Σαντάμ Χουσεΐν να εισβάλει στο Κουβέιτ ως τέχνασμα για να στείλουμε τον προηγμένο στρατό μας για να τον χτυπήσει και να επιδείξει την ανωτερότητά μας στον κόσμο στον τομέα των όπλων, γεγονός που αποθάρρυνε πολύ τους Ρώσους και έβαζε το φόβο του Θεού στο ισλαμικό πετρέλαιο. Μετά δημιουργήσαμε τη μυθοπλασία του Πολέμου των Άστρων. Η Ρωσία προς έκπληξή μας έχασε την ψυχραιμία της και κατέρρευσε.

Ο κ. Σ. ορίζει όλα τα παραπάνω ως «υπέροχα» κατά τη γνώμη του, καθώς «ο κομμουνισμός εκτοπίσθηκε και επέστρεψε ο Χριστιανισμός»:

Στη συνέχεια, θέλαμε να καλωσορίσουμε τη Ρωσία στην κοινότητα των χριστιανικών εθνών, αλλά το Βαθύ Κράτος ήθελε να τη διαμελίσει. Αυτό ήταν ηλίθιο, καθώς θα ισορροπούσαν με την Κίνα τουλάχιστον από την άποψη του Mackinder. Ήταν αφελές εκ μέρους μου να ελπίζω σε μια επιστροφή του Χριστιανισμού, καθώς η Δύση κινούνταν γρήγορα προς την πλήρη ηθική αποσύνθεση.

Εν τω μεταξύ, η σύμμαχός μας Κίνα συνεχίζει να αναπτύσσεται καθώς δεν είχαμε τελειώσει με τον διαμελισμό της Ρωσίας και οι σύμβουλοι που στείλαμε στη Ρωσία κατέστρεψαν ολόκληρη την οικονομία τη δεκαετία του 1990 ενάντια στις αντιρρήσεις μου. Ο βομβαρδισμός του Βελιγραδίου, διάρκειας 78 ημερών, τελικά ξύπνησε τη Ρωσία και ξεκίνησαν μια μαζική επαναστρατιωτικοποίηση, καθώς ήταν προφανές ότι η πρόθεση ήταν τελικά να βομβαρδίσουν τη Μόσχα σε ερείπια. Έτσι οι αμυντικοί πύραυλοι έγιναν απαραίτητοι: Οι S-300, S-400, S-500 και σύντομα οι S-600.

Το Βαθύ Κράτος είχε προειδοποιηθεί από εμένα στις συναντήσεις μας για το πώς ο βομβαρδισμός του Βελιγραδίου το 1999 θα έκανε τη Ρωσία να επανεξοπλιστεί , αλλά δεν ακούστηκα. Το Βελιγράδι βομβαρδίστηκε για 78 ημέρες σε σύγκριση με τον βομβαρδισμού εκδίκησης του Χίτλερ για δύο ημέρες. Και η Κίνα συνεχίζει να μεγαλώνει.

Γιατί η ισορροπία δυνάμεων δεν λειτουργεί

Και αυτό μας φέρνει σε μια νέα εποχή – που ξεκίνησε στην πράξη με την κινεζική αναγγελία των Νέων Δρόμων του Μεταξιού το 2013 και του (του ανατρεπτικού πραξικοπήματος) Meidan στο Κίεβο το 2014:

Η Κίνα αφυπνίζεται μπροστά σε όλα αυτά, καθώς αρχίζουν να συνειδητοποιούν ότι έχουν χρησιμοποιηθεί και ότι ο στόλος των ΗΠΑ ελέγχει τις εμπορικές οδούς τους και το Πεκίνο αποφασίζει να προσεγγίσει τη Ρωσία το 2014, σχεδόν την ώρα που έγιναν μάρτυρες της ανατροπής της Ουκρανίας με το Μεϊντάν. Αυτή η ανατροπή οργανώθηκε από το Βαθύ Κράτος, όταν άρχισαν να αντιλαμβάνονται ότι είχαν χάσει την κούρσα των εξοπλισμών και δεν ήξεραν καν τι συμβαίνει.

Το βαθύ κράτος ήθελε να σύρει τη Ρωσία σε ένα Βιετνάμ στην Ουκρανία για να τους αποστραγγίσει και να συντρίψει ξανά την τιμή του πετρελαίου, κάτι που έκαναν. Το Πεκίνο το μελέτησε και είδε το φως. Εάν η Ρωσία ανατραπεί, η Δύση θα ελέγξει όλους τους φυσικούς πόρους της, τους οποίους θεωρούν ότι χρειάζονται καθώς μεγαλώνουν σε μια γιγαντιαία οικονομία μεγαλύτερη από τις ΗΠΑ. Και το Πεκίνο αρχίζει να ανοίγει μια θερμή σχέση με τη Μόσχα που επιδιώκει να αποκτήσει γήινους φυσικούς πόρους, όπως πετρέλαιο και φυσικό αέριο από τη Ρωσία για να αποφύγει τις θάλασσες για φυσικούς πόρους όσο μπορεί περισσότερο. Εν τω μεταξύ, το Πεκίνο επιταχύνει μαζικά την ναυπήγηση υποβρυχίων που φέρουν πυραύλους ικανούς να καταστρέψουν τους αμερικανικούς στόλους.


Πού κολλάει ο Κίσινγκερ στην Αριζόνα;

Τώρα, ο Κίσινγκερ αντικατοπτρίζει την αγωνία του Βαθέως Κράτους για τη σχέση Ρωσίας-Κίνας και θέλει διακαώς την διάσπασή της. Είναι ενδιαφέρον ότι ο Κίσινγκερ προσπαθεί εδώ να το συγκαλύψει. Δεν θέλει να πει την αλήθεια για την πραγματικότητα της ισορροπίας δυνάμεων. Προβάλλει «τις αξίες μας», όταν οι ΗΠΑ δεν έχουν άλλες αξίες παρά μόνο αναρχία, λεηλασία και αποτέφρωση εκατοντάδων πόλεων. Ο Μπάιντεν ελπίζει να αγοράσει όλες αυτές τις αποκληρωμένες μάζες καθώς η εκτύπωση χρήματος έχει αποχαλινωθεί.

Έτσι, είμαστε πίσω στον Κίσινγκερ συγκλονισμένο από τη νέα ρώσο-κινεζική συμμαχία. Πρέπει να χωριστούν.

Τώρα, δεν συμφωνώ με τους δολοπλόκους της ισορροπίας δυνάμεων στο ότι η ηθική ή οι ευγενείς αξίες πρέπει να διέπουν τις διεθνείς σχέσεις και όχι η ισχύς. Οι ΗΠΑ ακολουθούν όνειρα ισορροπίας δυνάμεων από το 1900 και τώρα αντιμετωπίζουν οικονομική καταστροφή. Αυτές οι ιδέες δεν λειτουργούν. Δεν υπάρχει λόγος οι ΗΠΑ να μην είναι φίλες της Ρωσίας και της Κίνας και οι διαφορές μπορούν να επιλυθούν. Αλλά δεν μπορείτε να θέσετε ως βασική και κυρίαρχη επί πάντων την ισορροπία δυνάμεων. Αυτή είναι η τραγωδία της εποχής μας.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Zero Hedge,10-5-21
Authored by Glenn Greenwald via greenwald.substack.com,
Μετάφραση: Μ.Στυλιανού

Συνεχίζοντας την παγκόσμια περιοδεία του με κηρύγματα αρετής στον κόσμο, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Άντονι Μπλίνκεν διακήρυξε την Πέμπτη – σε ένα κήρυγμα που πρέπει να ακούσετε για να το πιστέψετε – ότι λίγα πράγματα είναι πιο ιερά σε μια δημοκρατία από την «ανεξάρτητη δημοσιογραφία».

Μιλώντας στο Radio Free Europe, ο Μπλίνκεν απέδωσε φόρο τιμής στην «Παγκόσμια Ημέρα Ελευθερίας του Τύπου», υποστήριξε ότι «οι Ηνωμένες Πολιτείες υποστηρίζουν σθεναρά την ανεξάρτητη δημοσιογραφία», εξήγησε ότι «η θεμελίωση οποιουδήποτε δημοκρατικού συστήματος» προϋποθέτει «να λογοδοτούν οι ηγέτες» και «να ενημερώνουν τους πολίτες» και προειδοποίησε ότι «οι χώρες που αρνούνται την ελευθερία του Τύπου είναι χώρες που δεν έχουν μεγάλη εμπιστοσύνη στον εαυτό τους ή στα συστήματά τους».

Ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Antony Blinken μιλά για τησημασία τηςδημοσιογραφίας, 6 Μαΐου 2021 (Radio Free Europe). Ο Τζούλιαν Ασάνζ φτάνει στο Δικαστήριο του Ουέστμινστερ στο Λονδίνο στην προσπάθειά του να αντισταθεί στην έκδοσή του στην κυβέρνηση Μπάιντεν. Το ρητορικό κερασάκι στην τούρτα ήρθε όταν έθεσε αυτό το ερώτημα: «Τι να φοβόμαστε ενημερώνοντας το λαό και κρατώντας τους ηγέτες υπόλογους;» Στη συνέχεια, ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών έδωσε τον ακόλουθο όρκο: «Παντού όπου αμφισβητείται η δημοσιογραφία και η ελευθερία του Τύπου, θα σταθούμε στο πλευρό των δημοσιογράφων και της ελευθερίας τους

Το γεγονός ότι η κυβέρνηση Μπάιντεν είναι τόσο ακλόνητα πιστή στην ιερότητα της ανεξάρτητης δημοσιογραφίας και είναι αφοσιωμένη στην υπεράσπισή της όπου απειλείται, θα ήταν μεγάλη έκπληξη για πολλούς, πολλούς ανθρώπους. Μεταξύ αυτών θα είναι ο Τζούλιαν Ασάνζ, ο ιδρυτής του WikiLeaks και το πρόσωπο που είναι υπεύθυνο για τις περισσότερες αποκαλύψεις πληροφοριών σχετικών με τις ενέργειες κορυφαίων αξιωματούχων των ΗΠΑ από σχεδόν όλους τους αμερικανούς δημοσιογράφους που απασχολούνται στις εφημερίδες του εκδοτικού τραστ.

Τώρα ο Άσανζ βρίσκεται έγκλειστος σε ένα κελί της βρετανικής φυλακής υψίστης ασφαλείας Μπέλμαρς, επειδή η κυβέρνηση Μπάιντεν όχι μόνο προσπαθεί να τον εκδώσει για να δικαστεί με κατηγορίες κατασκοπείας (επειδή δημοσίευσε έγγραφα που ντροπιάζουν την κυβέρνηση των ΗΠΑ και το Δημοκρατικό Κόμμα), αλλά έχει επίσης ασκήσει έφεση στην απόφαση ενός Βρετανού δικαστή τον Ιανουάριο που απορρίπτει αυτό το αίτημα έκδοσης.

Η κυβέρνηση Μπάιντεν τα κάνει όλα αυτά, σημείωσαν οι New York Times, παρά το γεγονός ότι «οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και πολιτικών ελευθεριών είχαν ζητήσει από την [κυβέρνηση] να εγκαταλείψει την προσπάθεια δίωξης του κ. Ασάνζ, υποστηρίζοντας ότι η υπόθεση ... θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα προηγούμενο που θα αποτελούσε σοβαρή απειλή για τις ελευθερίες του Τύπου» - ακριβώς την αξία που ο Αμερικανός υπουργός των Εξωτερικών Μπλίνκεν δικαίως πέρασε την εβδομάδα εορτάζοντας και δεσμευόμενος να προστατεύσει.

Ήταν το υπουργείο Δικαιοσύνης της κυβέρνησης Trump που άσκησε αυτές τις κατηγορίες εναντίον του ΄Ασανζ, όταν ο τότε διευθυντής της CIA Μάικ Πομπέο ισχυρίστηκε σε ομιλία του το 2017 ότι το WikiLeaks «προσποιείται εδώ και καιρό ότι οι ελευθερίες της Πρώτης Τροπολογίας του Συντάγματος της Αμερικής τους προστατεύουν από τη δικαστική δίωξη» και στη συνέχεια προειδοποίησε: «Μπορεί να το πίστεψαν αυτό, αλλά κάνουν λάθος». Ο Πομπέο πρόσθεσε — επικαλούμενος τη νοοτροπία όλων των κρατών που διώκουν και φυλακίζουν εκείνους που επιδίδονται αποτελεσματικά στον έλεγχό τους — ότι «το να δώσουμε [στο WikiLeaks] το χώρο για να μας συντρίψει με υπεξαιρέσεις μυστικών είναι μια διαστροφή του τι αντιπροσωπεύει το μεγάλο σύνταγμά μας. Αυτό τελειώνει τώρα.»

Αλλά όπως και τόσες άλλες πολιτικές Τραμπ σχετικά με τις ελευθερίες του Τύπου — από την υπεράσπιση της χρήσης ενταλμάτων από το Υπουργείο Οικονομικών του Τραμπ για την απόκτηση τηλεφωνικών αρχείων δημοσιογράφων, μέχρι την απαίτηση να παραμείνει ο Έντουαρντ Σνόουντεν εξόριστος, και την φυλάκιση του Reality Winner και του Daniel Hale — κορυφαίοι αξιωματούχοι του Μπάιντεν είναι εδώ και καιρό απολύτως σύμφωνοι με τις διώξεις του ΄Ασανζ. Πράγματι, βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της προσπάθειας να καταστραφούν οι βασικές ελευθερίες του Τύπου όχι μόνο για το WikiLeaks αλλά και για τους δημοσιογράφους γενικώτερα.

Ο Τζο Μπάιντεν ήταν αυτός που αποκάλεσε τον Ασάνζ «τρομοκράτη υψηλής τεχνολογίας» το 2010. Ήταν η κυβέρνηση Ομπάμα που συγκάλεσε ένα μακροχρόνιο δικαστήριο ενόρκων για να προσπαθήσει να διώξει τον Ασάνζ. Ήταν η δημοκρατική γερουσιαστής της Καλιφόρνιας Ντιάν Φάϊνστάιν που συνέστησε τη δίωξη του Ασάνζ βάσει του νόμου περί κατασκοπείας, χρόνια πριν από την ανάληψη της εξουσίας από τον Τραμπ. Και ήταν η συνάδελφος του Μπλίνκεν στην ομάδα εθνικής ασφάλειας του Ομπάμα, Χίλαρι Κλίντον, που επαίνεσε το υπουργείο για τη δίωξη του Ασάνζ. Όλα αυτά προορίζονταν ως τιμωρία για τις αποκαλύψεις του Ασάνζ για αχαλίνωτες παρανομίες από την κυβέρνηση των ΗΠΑ και τους συμμάχους της και τις αντίπαλες κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο.


Οι Τάιμς της Νέας Υόρκης, 21 Φεβρουαρίου 2021

Πώς μπορείτε να περιοδεύετε σε όλο τον κόσμο προσποιούμενοι την οργή για τις διώξεις ανεξάρτητων δημοσιογράφων από άλλες χώρες, όταν είστε βασικό στέλεχος της κυβέρνησης που κάνει περισσότερα από τον καθένα για να εξοντώσει έναν από τους πιο συνεπείς ανεξάρτητους δημοσιογράφους των τελευταίων δεκαετιών; Πράγματι, όπως πολλοί δημοσιογράφοι προειδοποίησαν τότε, υπήρχαν λίγες, αν όχι καμία, κυβερνήσεις στην ιστορία των ΗΠΑ πιο εχθρικές προς τις βασικές ελευθερίες του Τύπου από την κυβέρνηση Ομπάμα, στην οποία υπηρετούσε προηγουμένως ο Μπλίνκεν, έχουσας πετύχει το ρεκόρ της δίωξης του διπλάσιου αριθμού δημοσιογραφικών πηγών, βάσει των νόμων περί κατασκοπείας ,από όλες μαζί τις προηγούμενες κυβερνήσεις.

Το 2013, ενώ ο Μπλίνκεν υπηρετούσε ως υψηλόβαθμος αξιωματούχος στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ, η Επιτροπή Προστασίας Δημοσιογράφων έκανε κάτι πολύ σπάνιο — εξέδωσε μιαν έκθεση που προειδοποιούσε για μια επιδημία επιθέσεων ελευθερίας του Τύπου από την κυβέρνηση των ΗΠΑ — και ανακοίνωνε: «Στην Ουάσιγκτον της κυβέρνησης Ομπάμα, οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι φοβούνται όλο και περισσότερο να μιλήσουν στον Τύπο». Ο James Goodale, Γενικός Σύμβουλος των New York Times κατά τη διάρκεια της μάχης της εφημερίδας τη δεκαετία του 1970 για τη δημοσίευση των Εγγράφων του Πενταγώνου, προειδοποίησε ότι «ο Πρόεδρος Ομπάμα σίγουρα θα περάσει τον Πρόεδρο Ρίτσαρντ Νίξον ως τον χειρότερο πρόεδρο όλων των εποχών σε θέματα εθνικής ασφάλειας και ελευθερίας του Τύπου».

Ακόμη και η συγκεκριμένη «επίθεση κατά της ελευθερίας του Τύπου» στην οποία αναφέρθηκε ο Μπλίνκεν σε εκείνη τη δήλωση -δηλαδή το πρόσφατο διάταγμα της Ρωσίας , να δηλωθούν τα ΜΜΕ που συνδέονται με ξένες κυβερνήσεις, όπως το Radio Free Europe, ως «ξένοι πράκτορες» και να πληρώσουν πρόστιμα για την αμέλειά τους να το πράξουν – είναι ένα μέτρο που ο Μπλίνκεν και οι σύντροφοί του ασκούν εδώ και χρόνια εναντίον άλλων.

Πράγματι, η Ρωσία απαντούσε στο προηγούμενο πανομοιότυπο διάταγμα της αμερικανικής κυβέρνησης να δηλωθούν το ρωσικό τηλεοπτικό δίκτυο RT και ρωσικά ειδησεογραφικά πρακτορεία ως «ξένοι πράκτορες» στις ΗΠΑ, καθώς και στις κλιμακούμενες επιθέσεις σε ειδησεογραφικά πρακτορεία που η Ουάσιγκτον ισχυρίζεται ότι χρησιμεύουν ως πράκτορες προπαγάνδας του Κρεμλίνου.

Δεν είναι καινούργιο για τις ΗΠΑ να κάνουν διαλέξεις που ο υπόλοιπος κόσμος αναγνωρίζει ως φάρσες. Το 2015, ο τότε πρόεδρος Ομπάμα έκανε βόλτες στην Ινδία δίνοντας διαλέξεις για τη σημασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά τις διέκοψε για να πετάξει στην Σαουδική Αραβία για να τιμήσει τον καταπιεστικό Σαουδάραβα μονάρχη, τον από μακρού στενό σύμμαχό του, του οποίου το ολοκληρωτικό καθεστώς ο Ομπάμα έκανε τόσα για να οχυρώσει.

Αλλά το να περιφέρεσαι σε όλο τον κόσμο μεταμφιεσμένος σε υπέρμαχο των ελευθεριών του Τύπου και των δικαιωμάτων των ανεξάρτητων δημοσιογράφων, ενώ παράλληλα εργάζεσαι για την επέκταση του εγκλεισμού και της απομόνωσης ενός από τους ανθρώπους που προσέφεραν πολλές από τις σημαντικότερες δημοσιογραφικές αποκαλύψεις αυτής της γενιάς, πέρα από τη δεκαετία φυλάκισης που έχει ήδη υποστεί, είναι ένα εντελώς νέο επίπεδο εξαπάτησης. Ο χαρακτηρισμός «υποκρισία» δεν επαρκεί για να συλλάβει την άνανδρη ανειλικρίνεια πίσω από τη στάση του Μπλίνκεν.

Είναι πάντα εύκολο — και φτηνό — να καταδικάζετε τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τους εχθρούς σας. Πολύ πιο δύσκολο — και πιο σημαντικό — είναι να τηρείτε αυτές τις αρχές και για τους δικούς σας αντιφρονούντες. Ο Μπλίνκεν, όπως τόσοι πολλοί που προηγήθηκαν σε αυτό το υπουργείο, διαπρέπει θεατρικά στο πρώτο, αποτυγχάνοντας αξιοδάκρυτα στο δεύτερο.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Manlio Dinucci/ Reseau International/ 12-5-21
Mετάφραση Μ. Στυλιανού

Η χερσαία κινητικότητα των ανθρώπων στην Ευρωπαϊκή Ένωση παρέλυσε το 2020 λόγω εγκλεισμών, κυρίως ως αποτέλεσμα του αποκλεισμού του τουρισμού. Το ίδιο συνέβη και στην αεροπορική κινητικότητα: Σύμφωνα με μελέτη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (Μάρτιος 2021), προέκυψε καθαρή απώλεια 56 δισεκατομμυρίων ευρώ και 191.000 άμεσων θέσεων εργασίας και πάνω από ένα εκατομμύριο μεταξύ υπεργολάβων. Η ανάκαμψη το 2021 αναμένεται να είναι πολύ προβληματική. Μόνο ένας τομέας, σε αντίθεση, έχει αυξήσει σημαντικά τη δική του κινητικότητα: ο στρατός.

Αυτή τη στιγμή, στην Ευρώπη, περίπου 28.000 στρατιωτικοί περνούν, με άρματα μάχης και αεροπλάνα, από τη μία χώρα στην άλλη: συμμετέχουν στο Defender Europe 2021, τα μεγάλα γυμνάσια όχι του ΝΑΤΟ αλλά του αμερικανικού στρατού στην Ευρώπη, στον οποίο συμμετέχουν 25 Ευρωπαίοι σύμμαχοι και εταίροι. Η Ιταλία συμμετέχει όχι μόνο με τις δικές της ένοπλες δυνάμεις, αλλά και ως χώρα υποδοχής. Την ίδια στιγμή, πρόκειται να ξεκινήσει η Άσκηση του ΝΑΤΟ Steadfast Defender, (Αποφασιστικός Υπερασπιστής), η οποία κινητοποιεί περισσότερους από 9.000 Αμερικανούς και Ευρωπαίους στρατιωτικούς, συμπεριλαμβανομένων Ιταλών. Είναι η πρώτη μεγάλης κλίμακας δοκιμή των δύο νέων εντολών του ΝΑΤΟ: Διοίκηση Κοινής Δύναμης, με έδρα το Νόρφολκ των ΗΠΑ και Διοίκηση Υποστήριξης, με έδρα το Ουλμ της Γερμανίας. Η «αποστολή» της Διοίκησης Νόρφολκ είναι να «προστατεύσει τις ατλαντικές διαδρομές μεταξύ Βόρειας Αμερικής και Ευρώπης», οι οποίες, σύμφωνα με το ΝΑΤΟ, θα απειλούνταν από ρωσικά υποβρύχια. Η Διοίκηση Ουλμ είναι «για να εξασφαλίσει την κινητικότητα των στρατευμάτων διαμέσου των ευρωπαϊκών συνόρων για να επιτρέψει την ταχεία ενίσχυση της Συμμαχίας στο Ανατολικό Μέτωπο», η οποία, σύμφωνα με το ΝΑΤΟ, θα απειληθεί από τις ρωσικές δυνάμεις.

Για τη δεύτερη αυτή «αποστολή» διαδραματίζει σημαντικό ρόλο η Ευρωπαϊκή Ένωση, στην οποία ο αμερικανικός στρατός της Ευρώπης ζήτησε τη δημιουργία ενός «στρατιωτικού χώρου Σένγκεν». Το σχέδιο δράσης για τη στρατιωτική κινητικότητα, το οποίο παρουσίασε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή το 2018, προβλέπει την τροποποίηση «των υποδομών (γέφυρες, σιδηρόδρομοι και δρόμοι) που δεν είναι προσαρμοσμένες στο βάρος ή το μέγεθος των στρατιωτικών οχημάτων». Για παράδειγμα, εάν μια γέφυρα δεν μπορεί να αντέξει το βάρος μιας δύναμης αρμάτων μάχης 70 τόνων, πρέπει να ενισχυθεί ή να ανακατασκευαστεί.

Αφού αποφάσισαν μιαν αρχική διάθεση περίπου 2 δισεκατομμυρίων ευρώ δημοσίου χρήματος, που αφαιρέθηκαν από τις κοινωνικές δαπάνες, οι υπουργοί Αμύνης της ΕΕ αποφάσισαν στις 8 Μαΐου να συμπεριλάβουν τις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά και τη Νορβηγία στο σχέδιο στρατιωτικής κινητικότητας της ΕΕ. Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Στόλτενμπεργκ, ο οποίος ήταν παρών στη συνεδρίαση, τόνισε ότι «αυτοί οι σύμμαχοι εκτός ΕΕ διαδραματίζουν ζωτικό ρόλο στην άμυνα της Ευρώπης». Με τον τρόπο αυτό, το ΝΑΤΟ (στο οποίο ανήκουν 21 από τις 27 χώρες της ΕΕ), αφού έχει δώσει εντολή στην ΕΕ να πραγματοποιήσει και να πληρώσει για την αναδιάρθρωση των ευρωπαϊκών υποδομών για στρατιωτικούς σκοπούς, αναλαμβάνει ουσιαστικά τη διαχείριση του «στρατιωτικού χώρου Σένγκεν».

Σε μια Ευρώπη που μετατράπηκε σε αποθήκη όπλων, η προσαρμογή των υποδομών στην κινητικότητα των δυνάμεων των ΗΠΑ/ΝΑΤΟ δοκιμάζεται σε πολεμικές ασκήσεις, οι οποίες προβλέπουν «την ανάπτυξη χερσαίων και ναυτικών δυνάμεων από τη Βόρεια Αμερική στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας» και χρησιμεύουν, σύμφωνα με τα λόγια του Στόλτενμπεργκ, για να «αποδείξουν ότι το ΝΑΤΟ έχει την ικανότητα και τη βούληση να προστατεύσει όλους τους συμμάχους από οποιαδήποτε απειλή».

Ποια είναι η απειλή θα διακηρυχθεί από τους υπουργούς Εξωτερικών των G7 (Ηνωμένες Πολιτείες, Καναδάς, Μεγάλη Βρετανία, Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία και Ιαπωνία), οι οποίοι συναντήθηκαν στις 5 Μαΐου στο Λονδίνο.

Οι επτά υπουργοί (για την Ιταλία Luigi Di Maio, για τη Γαλλία Jean-Louis Le Drian), αντιστρέφοντας τα γεγονότα, κατηγορούν τη Ρωσία ότι «υιοθετεί ανεύθυνη και αποσταθεροποιητική συμπεριφορά: μαζική συσσώρευση ρωσικών στρατιωτικών δυνάμεων στα σύνορα της Ουκρανίας και στην παράνομα προσαρτημένη Κριμαία, κακόβουλες κυβερνοεπιθέσεις για να υπονομεύσουν τα δημοκρατικά καθεστώτα άλλων χωρών, κακόβουλες δραστηριότητες και προσφυγή στην παραπληροφόρηση [...] Τονίζουμε τη σημασία του σεβασμού της Σύμβασης της Βιέννης [...] ».

Το γεγονός ότι οι G7 προβαίνουν σε τέτοιες κατηγορίες με τα ίδια λόγια του Πενταγώνου, που επαναλαμβάνει το ΝΑΤΟ, επιβεβαιώνει την ύπαρξη του ίδιου σχεδίου στην στρατηγική έντασης, που ωθεί την Ευρώπη σε μια ολοένα επικίνδυνη κατάσταση.

Μάνλιο Ντινούτσι



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

[Νέα πολύ σοβαρή τροπή σημειώνεται στο διάβημα των Γάλλων Αποστράτων της 21ης Απριλίου, για την αφύπνιση των κυβερνώντων στην κρισιμότητα διολίσθησης της χώρας από την έκπτωση ισχύος, ενότητας και επιρροής, στο φάσμα εμφυλίου πολέμου. Η απήχηση της ανοικτής επιστολής τους, στην οποία οι υπογραφές στρατηγών και ανωτέρων βαθμούχων δεν έπαψαν να πολλαπλασιάζονται και να συγκεντρώνουν την υποστήριξη της πλειοψηφίας του πληθυσμού –παρά τους υβριστικούς αφορισμούς πρωθυπουργού και υπουργών, της συγχορδίας του ελεγχόμενου Τύπου και την απειλούμενη δίωξη- διογκώθηκε σήμερα σε προέλευση και βαρύτητα με διάγγελμα των εν ενεργεία τώρα στρατιωτικών, ενισχυμένης σαφήνειας και εντυπωσιακής δριμύτητας. Πρόκειται περί εξελίξεως που σαφώς προοιωνίζεται εξελίξεις ενδεχομένως πανευρωπαϊκής σημασίας.]

Μετάφραση/εισαγωγή: Μιχαήλ Στυλιανού

Αντίδραση στην Διακήρυξη των Ενεργεία Αξιωματικών

Général Dominique Delawarde, Comité Valmy, 10-5-21

Χθες το βράδυ, προς έκπληξή μου, το τηλέφωνο χτυπάει γύρω στις 7:00 μ.m., ενώ είμαι με την οικογένειά μου, περιτριγυρισμένος από τα εγγόνια μου. Μια εθνική τηλεόραση μου ζητά να παρέμβω τη Δευτέρα 10 Μαΐου σε ένα πλατό για μια νέα ανοιχτή επιστολή στρατιωτικών, «εν ενεργεία» αυτή τη φορά, η οποία θα δημοσιευθεί σύντομα από το περιοδικό Valeurs Actuelles. Θα μπορούσε να έχει μέχρι και 2.000 υπογραφές, ... στην αρχή.

Είχα ακούσει φήμες γι' αυτή την υπόθεση, αλλά δεν το πίστεψα. Οι διαθέσεις του «μεγάλου μουγγού» γενικά παραμένουν «περιορισμένες» στο «μεγάλο ερμητικά κλειστό κουκούλι» που αποτελεί τον στρατιωτικό θεσμό, υπεύθυνο για την υπεράσπιση της χώρας μας.

Αυτά τα καταπληκτικά νέα μου εμπνέουν αμέσως μερικές προσωπικές καυτές σκέψεις:

1 - Για να ραγίσει και ο στρατιωτικός «ερμητικά κλειστός βραστήρας» πριν ίσως εκραγεί, αυτό σημαίνει ότι η κατάσταση είναι ήδη πολύ πιο σοβαρή από ό, τι φανταζόμουν. Η πίεση και η αγανάκτηση πρέπει να είναι ισχυρές... Αυτή είναι μια κατάσταση που δεν έχουμε βιώσει εδώ και περισσότερο από μισό αιώνα.

2 - Εάν η είδηση είναι αληθινή, αποτελεί μια καυστική διάψευση προς τις πολιτικές και στρατιωτικές αρχές που ήθελαν να χλευάσουν την έκκληση των πολιτών και στρατιωτικών που έγινε στις 13 Απριλίου από τους πρώην στρατιωτικούς, αλλά και από τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης και τους πιο δουλοπρεπείς δημοσιογράφους που μεταδίδουν και υποστηρίζουν ακούραστα τα ψέματα της εκτελεστικής εξουσίας και των αυλικών της.

3 - Φαντάζομαι μάλιστα για μια στιγμή να οργανώνουν μιαν «ομάδα κρούσεως» με αυτούς τους ψεύτες δημοσιογράφους από το «BFMTV ή την France Intox» (Γαλλο-τοξίνωση) , που αρνούνται να δουν την πραγματικότητα κατά πρόσωπο και να τους στείλουν στην πρώτη γραμμή, πίσω από τον αρχηγό των ενόπλων δυνάμεων (Τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας), την Υπουργό Άμυνας και τον Υπουργό Εσωτερικών, όταν η κατάσταση θα είναι πραγματικά εκτός ελέγχου στα πιο καυτά προάστια.

4 - Αναρωτιέμαι για το ζήτημα των κυρώσεων, γνωρίζοντας ότι αυτοί οι ενεργοί στρατιώτες αντιμετώπιζαν πιθανώς τη δυνατότητα να πιστοποιηθούν οι υπογραφές τους από τα μέσα ενημέρωσης που θα έπρεπε να δημοσιεύουν το κείμενό τους, αλλά η ταυτότητά τους θα είναι γνωστή μόνο από τα μέσα ενημέρωσης που θα δημοσιεύσουν ττην ανοικτή επιστολή τους. Ως εκ τούτου, η ταυτότητά τους θα παραμείνει άγνωστη στο ευρύ κοινό και προστατευμένη από τις πηγές πληροφοριών των δημοσιογράφων, που περιγράφονται στο άρθρο 10 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου .

5 - Επίσης, σχετικά με τις κυρώσεις, ξαναδιάβασα αυτή τη νουθεσία στον CEMA του πατέρα Richard Kalka, πρώην στρατιωτικού ιερέα από το 1985 έως το 2015, ο οποίος συνόδευσε στρατιώτες σε όλα τα θέατρα επιχειρήσεων για 30 χρόνια.

Valeursactuelles.com/tu-devras-un-jour-en-repondre-devant-dieu

6 - Ξαναδιάβασα επίσης αυτό το άρθρο από έναν πρώην αξιωματικό της χωροφυλακής Alexandre JUVING-BRUNET

laplumeducitoyen.org/2021/05/07/notre-armee-est-infiltree

Επισημαίνει μια σημαντική δυσκολία που θα μπορούσε να επηρεάσει την ανακατάληψη των χαμένων εδαφών της Δημοκρατίας, ειδικά από τη στιγμή που ο ενεργός στρατός έχει απώλειες για σχεδόν 30 χρόνια και ένα σημαντικό ποσοστό αυτού του προσωπικού βρίσκεται ήδη σε αποστολές εκτός Γαλλίας.

7 - Η μνήμη των ιστορικών γεγονότων του 2001 που είχαν αναστατώσει τη χωροφυλακή έρχεται πίσω σε μένα στη μνήμη

leparisien.fr/05/12/2001/les-gendarmes-descendent-dans-la-rue

Αυτό με κάνει να πιστεύω ότι τέτοια γεγονότα θα μπορούσαν κάλλιστα να συμβούν ξανά εάν ο εκνευρισμός του στρατού απέναντι στην άνοδο της βίας, είτε πρόκειται για χωροφύλακες είτε για τον Ενεργό Στρατό, αλλά και για αστυνομικούς και πυροσβέστες, ήταν να ανέβει στην επιφάνεια ...

Αλλά να που έρχεται τώρα σε γνώση μου το κείμενο του διακήρυξης των ενεργών συντρόφων μας.

Ιδού αυτή στην σοβαρότητά της και στο σύνολό της. Είναι επίσης ένα κείμενο ακαταμάχητο και έξοχα γραμμένο. Αφήνω τους αναγνώστες να το εκτιμήσουν με την ιδιαίτερη σοβαρότητα που επιβάλλει.


Διακήρυξη των ενεργών συντρόφων μας

Κύριε Πρόεδρε της Δημοκρατίας,

Κυρίες και κύριοι, υπουργοί, βουλευτές, ανώτατοι αξιωματικοί, διαφόρων βαθμών και ειδικοτήτων.

Δεν τραγουδάμε πλέον τον έβδομο στίχο του Εθνικού ΄Υμνου μας, γνωστού ως «παιδικού στίχου». Ωστόσο, είναι πλούσιος σε διδασκαλίες. Αφήστε τον να μας τις δώσει:

«Θα μπούμε στην υπηρεσία όταν οι πρεσβύτεροι μας θαζ έχου φύγει. Θα βρούμε τη σκόνη τους, και τα ίχνη των αρετών τους. Πολύ λιγότερο ζηλεύοντας που επιβιώσαμε από το να μοιραστούμε το φέρετρό τους, θα έχουμε την υπέροχη υπερηφάνεια να τους εκδικηθούμε ή να τους ακολουθήσουμε».

Οι πρεσβύτεροι μας είναι μαχητές που άξιζαν να είναι σεβαστοί. Αυτοί είναι, για παράδειγμα, οι παλιοί στρατιώτες των οποίων την τιμή ποδοπατήσατε τις τελευταίες εβδομάδες. Είναι αυτοί οι χιλιάδες υπηρέτες της Γαλλίας, υπογράφοντες ένα κείμενης απλής κοινής λογικής, στρατιώτες που έδωσαν τα καλύτερά τους χρόνια για να υπερασπιστούν την ελευθερία μας, υπακούοντας στις εντολές σας, να διεξαγάγουν τους πολέμους σας ή να εφαρμόσουν τους δημοσιονομικούς περιορισμούς σας, τους οποίους έχετε λερώσει ενώ ο λαός της Γαλλίας τους υποστήριξε.

Αυτούς που πολέμησαν ενάντια σε όλους τους εχθρούς της Γαλλίας, τους αποκαλέσατε ταραχοποιούς όταν το μόνο λάθος τους είναι να αγαπούν τη χώρα τους και να θρηνούν τον ορατή έκπτωσή της.

Υπό αυτές τις συνθήκες, εναπόκειται σε εμάς, που πρόσφατα εισήλθαμε στην υπηρεσία, να εισέλθουμε στην αρένα απλώς και μόνο για να έχουμε την τιμή να πούμε την αλήθεια.

Είμαστε από αυτό που οι εφημερίδες ονόμασαν «η γενιά της φωτιάς». Άνδρες και γυναίκες, ενεργό στρατιωτικό προσωπικό, όλοι οι στρατοί και οι τάξεις, όλες οι ευαισθησίες, αγαπάμε τη χώρα μας. Αυτοί είναι οι μόνοι τίτλοι δόξας μας. Και αν δεν μπορούμε, με τον κανονισμό, να εκφραστούμε με τα πρόσωπά μας ακάλυπτα, είναι εξίσου αδύνατο για εμάς να παραμείνουμε σιωπηλοί.

Αφγανιστάν, Μαλί, Κεντρική Αφρική ή αλλού, αρκετοί από εμάς έχουμε γνωρίσει εχθρικά πυρά. Κάποιοι άφησαν συντρόφους εκεί. Προσέφεραν τη ζωή τους για να καταστρέψουν τον ισλαμισμό στον οποίο κάνετε παραχωρήσεις στο έδαφός μας.

Σχεδόν όλοι μας γνωρίζαμε την επιχείρηση Φρουρός. Είδαμε με τα μάτια μας τα εγκαταλελειμμένα προάστια, τους συμβιβασμούς με την παραβατικότητα. Έχουμε υποστεί προσπάθειες εργαλειοποίησής μας από αρκετές θρησκευτικές κοινότητες, για τις οποίες η Γαλλία δεν σημαίνει τίποτα - τίποτα παρά ένα αντικείμενο σαρκασμού, περιφρόνησης, ακόμη και μίσους.

Παρελάσαμε (στην εθνική εορτή) την 14 Ιουλίου. Και αυτό το καλοπροαίρετο και ποικιλόμορφο πλήθος, που μας επευφημούσε επειδή είμαστε ο καρπός του, μας ζητήθηκε να μην το εμπιστευόμαστε , απαγορεύοντάς μας για μήνες να ταξιδεύουμε με στολή, καθιστώντας μας ενδεχόμενα θύματα , σε ένα έδαφος που παρόλα αυτά είμαστε σε θέση να υπερασπιστούμε.

Ναι, οι πρεσβύτεροι μας έχουν δίκιο στην ουσία του κειμένου τους, στο σύνολό του. Βλέπουμε βία στις πόλεις και τα χωριά μας. Βλέπουμε την κοινοτική διαίρεση να εγκαθίσταται στο δημόσιο χώρο, στον δημόσιο διάλογο. Βλέπουμε το μίσος για τη Γαλλία και την ιστορία της να γίνονται ο κανόνας.

Μπορεί να μην ανήκει στο στρατό να τα πει αυτά, θα επιχειρηματολογήσετε.

Το αντίθετο ισχύει: επειδή είμαστε απολιτικοί στις εκτιμήσεις μας για την κατάσταση, είναι μια επαγγελματική διαπίστωση που σας παραδίδουμε. Για αυτή την έκπτηση, την έχουμε δει σε πολλές χώρες σε κρίση. Προηγείται της κατάρρευσης. Προαναγγέλλει χάος και βία, και σε αντίθεση με όσα λέτε εδώ και εκεί, αυτό το χάος και η βία δεν θα προέλθουν από ένα «στρατιωτικό προνουτσιαμέντο» αλλά από μια πολιτική εξέγερση.

Για να λογομαχούμε για την μορφή της επιστολής των πρεσβυτέρων μας αντί να αναγνωρίζουμε την αλήθεια των διαπιστώσεών τους, πρέπει να είμαστε πολύ δειλοί. Για να επικαλείσαι ένα παρερμηνευμένο καθήκον επιφυλακτικότητας προκειμένου να φιμώσεις τους Γάλλους πολίτες, πρέπει να είσαι πολύ δόλιος. Για να ενθαρρύνεις ανώτερους στρατιωτικούς αξιωματούχους να πάρουν θέση και να εκτεθούν, προτού τους τιμωρήσεις με λύσσα μόλις γράψουν κάτι άλλο εκτός από ιστορίες μάχης, πρέπει να είσαι πολύ διεστραμμένος.

Δειλία, δολιότητα, διαστροφή: αυτό δεν είναι το όραμά μας για την ιεραρχία.

Αντίθετα, ο στρατός είναι, κατ' εξοχήν, ο τόπος όπου κάποιος μιλάει αληθινά επειδή διαθέσει τη ζωή του. Είναι αυτή η εμπιστοσύνη στο στρατιωτικό θεσμό που επιθυμούμε.

Ναι, αν ξεσπάσει ένας εμφύλιος πόλεμος, ο στρατός θα διατηρήσει την τάξη στο έδαφός του, γιατί από αυτόν θα το ζητήσουν. Αυτός είναι ακόμη και ο ορισμός του εμφυλίου πολέμου. Κανείς δεν μπορεί να θέλει μια τέτοια τρομερή κατάσταση, οι πρεσβύτεροι μας όχι περισσότερο από ό, τι εμείς, αλλά ναι, και πάλι, ο εμφύλιος πόλεμος ετοιμάζεται στη Γαλλία και το γνωρίζετε πολύ καλά.

Η κραυγή του συναγερμού των Πρεσβυτέρων μας παραπέμπει επιτέλους σε πιο μακρινές ηχώ. Οι πρεσβύτεροι μας είναι οι αγωνιστές της αντίστασης του 1940, τους οποίους άνθρωποι σαν εσάς αποκαλούσαν συχνά στασιαστές, και οι οποίοι συνέχισαν τον αγώνα ενώ οι νομοταγείς, διακατεχόμενοι από φόβο, πόνταραν ήδη σε συμβιβασμό με το κακό για να περιορίσουν τη ζημιά. Είναι ο φαντάρος του 14, που πέθανε για λίγα μέτρα γης, ενώ εσείς εγκαταλείπετε, χωρίς αντίδραση, ολόκληρα τέταρτα της χώρας μας στο νόμο του ισχυρότερου. Είναι όλοι τους νεκροί, διάσημοι ή ανώνυμοι, πεσμένοι στο μέτωπο ή μετά από μια ζωή υπηρεσίας.

Όλοι οι πρεσβύτεροι μας, εκείνοι που έκαναν τη χώρα μας αυτό που είναι, που έχουν χαράξει τα όρια του έδάφους της, υπερασπίστηκαν τον πολιτισμό της, έδωσαν ή έλαβαν εντολές στη γλώσσα της, αγωνίστηκαν μήπως για να αφήσετε τη Γαλλία να καταντήσει ένα αποτυχημένο κράτος, που υποκαθιστά την ολοένα και πιο κατάφωρη αδυναμία του με μια βάρβαρη τυραννία εναντίον εκείνων των υπηρετών του που εξακολουθούν να θέλουν να προειδοποιήσουν;

Αναλάβετε δράση, κυρίες και κύριοι. Δεν πρόκειται αυτή την φορά για συναισθηματισμούς κατόπιν εντολής, για παραγγελμένη φρασεολογία για χρήση των ΜΜΕ. Το θέμα δεν είναι να παρατείνετε τις εντολές σας ή να κατακτήσετε άλλες. Έχει να κάνει με την επιβίωση της χώρας μας, της χώρας σας.
Όλα έχουν ειπωθεί και ειπωθεί. Δεν έχω τίποτα να προσθέσω.

Καλησπέρα

Ντομινίκ Ντελαγουάρντε

Ενημερώθηκε στις 3:30 μ.m. τη Δευτέρα: 153.827 άτομα υπέγραψαν το κείμενο.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

[Εκτός της επετείου και της επιτακτικής ανάγκης προστασίας της Ιστορίας από τις γενικευμένες τώρα επιθέσεις εναντίον της σε όλα τα μέτωπα, την διόρθωση της διαδεδομένης πλαστής εικόνας και ερμηνείας του παρισινού Μάη 68 υπαγορεύει και το πανευρωπαϊκής βαρύτητας σήμαντρο κινδύνου των αρχικά 2ο και τώρα 5ο Γάλλων στρατηγών και 1000 πρώτα και τώρα 25.000 άλλων βαθμούχων, με την υποστήριξη του 58% του γαλλικού λαού, που επισήμαναν την «αποσύνθεση» στην οποία οδήγησαν την χώρα οι εξελίξεις που ακολούθησαν εκείνον τον περιλάλητο Μάη 1968.»

Του Μιχαήλ Στυλιανού

LE MAI 1968 dont les médias n'ont pas voulu parler


Morgan Sportès, Comité Valmy

Ας είμαστε σοβαροί: ο πραγματικός αναρχικός, τον Μάιο του 1968, δεν ήταν ο Κον Μπεντί, ήταν ο στρατηγός Ντε Γκώλ. Ήταν μόνος, περιτριγυρισμένος από εχθρούς. Στα 78 του, αυτός ο παλιός αντάρτης έδωσε τις τελευταίες του μάχες, έριξε τα τελευταία του βόλια. Ήταν ο Ρολάντ στο Ρονσεβώ! Ντιεν Μπιεν Φου !...

«Το μόνο πράγμα που δεν του είχαν συγχωρήσει ποτέ οι Αμερικανοί», μου είπε ο Μεσμέρ λίγο πριν το θάνατό του, «δεν είναι η έξοδός του από την συμμαχία του ΝΑΤΟ (όπου ο Σαρκοζί επανένταξε την Γαλλία), ούτε η περίφημη ομιλία του Πνομ-Πενχ, όπου καταδίκασε τον πόλεμο στο Βιετνάμ, αλλά η αμφισβήτηση του «υπέρογκου προνομίου του δολαρίου», παγκόσμιου αποθεματικού νομίσματος, που εξακολουθούσε ακόμη να συνδέεται με τον χρυσό εκείνη την εποχή, τουλάχιστον συμβολικά.

Το δολάριο επέτρεπε στις ΗΠΑ να ζουν με πίστωση στην πλάτη του κόσμου, κάνοντας να δουλεύει ακούραστα η μηχανή εκτύπωσης χαρτονομισμάτων (όπως συνεχίζει σήμερα χίλιες φορές χειρότερα!...)

Ο Ντε Γκώλ, Τσε Γκεβάρα της Οικονομίας (αλλά πιο επικίνδυνος από τον Τσε Γκεβάρα, καθώς κυβερνούσε ένα έθνος ισχυρό, εξοπλισμένο με ατομικά όπλα), απέστειλε τον γαλλικό στόλο στις ΗΠΑ, σε μια χειρονομία εξαιρετικά συμβολική, για να παραλάβει τον γαλλικό χρυσό, παραδίδοντας πράσινα χαρτονομίσματα, χρήμα χωρίς πραγματική υπόσταση, που δεν το ήθελε πια.

Εκεί στόχευε διάνα, ακριβώς εκεί που πονάει. Και προσπάθησε να φέρει μαζί του, σε αυτή την περιπέτεια (να ξεφορτωθούν το τυπωμένο πράσινο χαρτί), τη Νότια Αφρική, τις αραβικές χώρες, τη Ρωσία, την Κίνα... Τα αμερικανικά αποθέματα χρυσού εξατμίζονταν. Ο υπερατλαντικός Τύπος ωρύετο, καταγγέλλοντας τον «Γκωλφίνγκερ»!

Επιπρόσθετα, προσπαθούσε να οικοδομήσει μιαν Ευρώπη ανεξάρτητη από τα δυο στρατόπεδα, η οποία θα περιελάμβανε ανατολικές χώρες.(Στα μέσα Μαΐου 68, επισκεπτόταν τον Τσαουσέσκου στη Ρουμανία). Στο ίδιο πνεύμα, είχε αναπτύξει μιαν άμυνα «προς όλα τα αζιμούθια», με τους πυρηνικούς πυραύλους της στραμμένους ανατολικά αλλά και δυτικά. ( Ο στρατηγός Ailleret, ο εφαρμοστής αυτής της πολιτικής, θα σκοτωνόταν εγκαίρως…σε αεροπορικό δυστύχημα, τον Μάρτιο του 1968, παραμονές του περιβόητου Μάη. «Ποιος ξέρει ποιος θα κυβερνά τις ΗΠΑ ή την Ρωσία σε λίγες δεκαετίες», έλεγε ο Ντε Γκωλ, εξηγώντας αυτήν την πολιτική.

Αλλά εκτός των Αμερικανών είχε εναντίον του και τους ακολούθους τους Ατλαντιστές, από Μιτεράν μέχρι Λεκανυέ, για να μη αναφέρουμε τον Σερβάν-Σρεμπέρ (εκδότη του «Εξπρές»), που μέσα στον μήνα Μάη του 68 κατήγγελλε την «πνευματική δικτατορία του Στρατηγού, που είχε παγώσει τα πάντα στην Γαλλία». Και αυτά γραμμένα σ’ ένα αμερικανικό περιοδικό, το “Life”, που έβλεπε στο γαλλικό προεδρικό μέγαρο μια φωλιά κατασκόπων της σοβιετικής KGB. Στις ΗΠΑ οργίαζε μια δημοσιογραφική αντιγκωλική εκστρατεία απίστευτης βίας και ηλιθιότητας.

Συμμετείχαν επίσης σ’ αυτή την αγέλη τα υπολείμματα των δοσιλόγων του Βισύ και των συνωμοτών του ΟΑΣ, (που είχαν επιχειρήσει και δολοφονία του.): Ο Μάιος ήταν η ευκαιρία να εκδικηθούν τον ηγέτη της Ελεύθερης Γαλλίας και της ανεξαρτησίας της Αλγερίας. Για να μην αναφέρουμε την κοινότητα των μεγάλων επιχειρήσεων: «Οι αντίπαλοι του Ντε Γκώλ είναι οι ίδιοι άνθρωποι, τα υψηλά οικονομικά συμφέροντα και η μεσαία τάξη, οι οποίοι έριξαν την ( σοσιαλιστική) κυβέρνηση Μπλουμ τη δεκαετία του 1930, κερδοσκοπώντας ενάντια στο φράγκο και βγάζοντας τα χρήματά τους στο εξωτερικό», γράφει η Hannah Arendt, * αυτά όχι ως αντίδραση στις ταραχές των φοιτητών, αλλά στις μεγαλειώδεις ιδέες του de Gaulle σχετικά με την συμμετοχή των εργαζομένων στις επιχειρήσεις» .. Ένα άλλο ασυγχώρητο έγκλημα του γηραιού πολεμιστή, πράγματι…

Καθώς πετούσαν οι ξεριζωμένοι κύβοι λιθόστρωτου στους δρόμους του Παρισιού, τα γαλλικά αποθέματα χρυσού εξαερώνονταν. Ο πόλεμος ενάντια στο δολάριο, που οργανώθηκε από τον Ντε Γκωλ μεταστράφηκε σε κερδοσκοπική επίθεση εναντίον του φράγκου... Το παράδοξο του αριστερισμού και η φαρσοειδής αλήθεια του είναι ότι, παρίστανε πως ανατρέπει την αστική κοινωνία, έχοντας πίσω του όλους τους μεγαλόσχημους, όλους τους κατέχοντες, που ονειρεύονταν να γκρεμίσουν τον ανδριάντα του Γαλατικού Ηγέτη.

Οι «παρόντες» μου είπαν ότι, κατά τη διάρκεια της κατοχής της Σορβόννης, «ύποπτα άτομα», προφανώς παλαιοί του ΟΑΣ, τους είχαν προσφέρει όπλα. Κατά τη διάρκεια μιας διαδήλωσης, ένας πρώην Μαοϊστής θυμάται ότι, παγιδευμένος από το πλήθος στην πρώτη σειρά, πίσω του αόρατα χέρια μοίραζαν εκατοντάδες σιδερένιες ράβδους και στειλιάρια κασμάδων κατά εκατοντάδες. Προβοκάτορες; Ποιος ενδιαφερόταν να βάλει λάδι στη φωτιά;

Αυτό για το οποίο δεν καυχιέται ο Κον Μπεντί ( πρωταγωνιστής Σταρ του Μάη 68, Γερμανό-Γάλλος φοιτητής, που συνεχίζει τη δράση του με άλλες μεταμφιέσεις) είναι ότι από τον Μάρτιο του 68, ακολουθήθηκε βήμα προς βήμα από τα ΜΜΕ Paris-Match και RTL, μεταξύ άλλων, που τον μετέτρεψαν σε «αστέρα της επανάστασης». Έκθεση φωτογραφίας με τον Κον Μπεντί στην κουζίνα του, να ψήνει καφέ. ή να παίζει με τα παιδιά του αδελφού του, ή δισέλιδη φωτογραφία που τον δείχνει με μπλουζόν, να κουβαλάει μια βαλίτσα ως «περιπλανώμενος Μπολσεβίκος», μπροστά από την Πύλη του Βρανδεμβούργου, με τη λεζάντα: «ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΠΡΟΗΓΕΙΤΑΙ Η ΑΝΑΡΧΙΑ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ». Και αυτά μάλιστα, στο Match, σε πόζα αριστερίστικη, αν το πιάνει ο νους σας ! ! !

Στο αυτοκίνητο του Μatch, πινακίδα ID19, ήταν που ο Κον-Μπεντί έφυγε από τη Γαλλία στα μέσα Μαΐου 68, και με το αυτοκίνητο του Ματς που ξαναγύρισε - με τα κόκκινα μαλλιά του βαμμένα μαύρα. Κομέντια ντελ Άρτε!

Σε ποιόν ανήκε το Μatch εκείνη την εποχή (και εν μέρει το R T L ;): στον Ζαν Προυβό, ο οποίος, στο πρόσωπο του, συνόψιζε μέγα μέρος όλων όσων ο de Gaulle είχε εχθρούς του: τον κοσμικό, τον πλούσιο, τον μεγάλο βιομήχανο, τον υποστηρικτή του (γερμανόδουλου καθεστώτος) του Βισύ (στιγματισμένον με εθνική αναξιότητα το 1945). Ο Prouvost ήταν ο αρχισυντάκτης του Match, στις αρχές Ιουνίου 68, έχοντας εκκαθαρίσει την συντακτική ομάδα του: Μεγάλο αφεντικό-δημοσιογράφος, έτσι που να επιβλέπει άμεσα το περιεχόμενο της εφημερίδας !... Όχι χωρίς ειρωνική πολιτική ευστοχία, ο Κον-Μπεντί ξεστόμιζε, στα μέσα του 68: «Στην πραγματικότητα δουλεύουμε για τον Μιτεράν*». Για τον Ατλαντισμό; Επίγνωση της χειραγώγησης;

Τον Ιούνιο του 68 ο Cohn-Bendit είπε στον Hervé Bourges: «Φαίνεται ότι η CIA ενδιαφέρεται για εμάς τον τελευταίο καιρό: ορισμένες αμερικανικές εφημερίδες και ενώσεις, θυγατρικές και μεσάζοντες της CIA, μας έχουν προσφέρει μεγάλα ποσά. Δεν χρειάζεται να σας πω το καλωσόρισμα που τους κάναμε... Τα αισθήματα της CIA έναντι του de Gaulle, τα γνωρίζουμε από μια έκθεση της 30ής Μαΐου 1968 του Ρίτσαρντ Χέλμς, (τότε διευθυντή της), προς τον Πρόεδρο Τζόνσον, που χαρακτηρίζει τον στρατηγό ως έναν δικτάτορα που μπορεί να παραμείνει στην εξουσία μόνο χύνοντας ποταμούς αίματος.

Οι Γκωλιστές, κέρδισαν τις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου του 1968, θα παρατηρήσετε ίσως. Σίγουρα. Αλλά ο Ντε Γκωλ τις έχασε. Έχασε τον πόλεμό του: «Το νόμισμά μας επηρεάστηκε βαθιά», έγραψε ο Ζωρζ Πομπιντού. Τα αποθέματά μας είχαν λιώσει σαν χιόνι στον ήλιο... Η Γαλλία του στρατηγού de Gaulle επανήλθε στις παλιότερες διαστάσεις της και δεν ήμασταν λιγότερο ευχαριστημένοι. Τέλος στον πόλεμο κατά του δολαρίου. Τέλος στα μαθήματα που δόθηκαν στους μεγάλους αυτού του κόσμου. Τέλος στην γαλλική ηγεσία στη Δυτική Ευρώπη. Αυτή ήταν η παγκόσμια αντίδραση και, αν το έδειχνα λίγο, ένιωσα τεράστια θλίψη από όλα αυτά.

* * * * *

Το, παρωχημένης ημερομηνίας αλλά επίκαιρο άρθρο του Μοργκάν Σπορτές, ακολουθούσε ουρά επιστολών Γάλλων αναγνωστών που, σε συγχορδία αλγεινής νοσταλγίας, μιλούσαν για έναν εξέχοντα ιστορικό ήρωα, για μεγάλον εθνικό ηγέτη -σε αντιπαράθεση με μεταγενέστερους πολιτικούς-πολιτικάντηδες- αλλά και για την οξυδέρκεια την σοφία και την γεωπολιτική επικαιρότητα της πολιτικής, των σχεδίων του και των οραματισμών του.

Σημ: 1) Χάνα Άρεντ: Γερμανοεβραία σοσιαλίστρια, φιλόσοφος, συγγραφέας σημαντικών ιστορικών συγγραμμάτων, κατέφυγε αρχικά στη Γαλλία και από εκεί στην Αμερική.

2) Φρανσουά Μιτεράν, ακροδεξιός πρώτα πολιτικός, συνεργάτης της γερμανόδουλης κυβέρνησης του Βισύ, (άγριου διώκτη αγωνιστών της αντίστασης και εβραϊκού στοιχείου), «τιμήθηκε» από τον ηγέτη της «στρατάρχη»Πεταίν με την «Φραντσίσκ», το ανώτατο παράσημο του πεταινισμού. Κάποιες δεκαετίες αργότερα, ο Μιτεράν, στην πορεία εθνικής παρακμής, κατέλαβε τον προεδρικό θώκο ως… ηγέτης των σοσιαλιστών.

* * * * *

Και μια Ελληνική Προσωπική Μαρτυρία

Του Μιχαήλ Στυλιανού

Μάης 1968 στο Παρίσι. Έκτακτος ακόμα συνεργάτης της ελληνικής φωνής της Γαλλικής ραδιοφωνίας -πρόσφατος πρόσφυγας (οικογενειακά) από την χουντο-κρατούμενη Ελλάδα -με μόνη την παρότρυνση του επαγγελματικού εθισμού- είπα να πεταχτώ ως την Σορβόννη, το Πανεπιστήμιο-στρατηγείο της περίεργης εξέγερσης Η Γαλλία παρέμενε ένα θερμό, φιλόξενο καταφύγιο για Έλληνες επιστήμονες, διανοουμένους και καλλιτέχνες, δημοσιογράφους αλλά και απλούς εργάτες ανάγκης. Είχαν διακριθεί εκεί πρόσφυγες της δικτατορίας του Μεταξά και της Αντίστασης, όπως ο Καστοριάδης, ο Παπαϊωάννου, η Αρβελέρ, ο Κώστας Γαβράς, στους οποίους προστέθηκαν ο καθηγητής Δεσποτόπουλος, ο Θεοδωράκης η Μελίνα Μερκούρη και άλλοι λιγότερο διάσημοι..

Ο Μάης του 68 ήταν πράγματι κατακλυσμός εν αιθρία. Η Γαλλία διένυε μιαν περίοδο εθνικής αναγέννησης, συνεχούς ισχυροποίησης, διεθνούς αναγνώρισης και επιρροής. Ο Ντε Γκωλ είχε κλείσει και την φριχτή πληγή της Αλγερίας. Οι επισκέψεις του στο Εξωτερικό (Καναδά, Βιετνάμ, Ελλάδα κ.α.) τύχαιναν θριαμβευτικής υποδοχής. Μοναχικός αντάρτης της γαλλικής ταπείνωσης, στο εξωτερικό συστράτευσε το γαλλικό στοιχείο και στο εσωτερικό την γαλλική αντίσταση όλων των τάσεων σε διμέτωπο νικηφόρο πόλεμο, εναντίον του Γερμανού κατακτητή και των ατλαντικών «συμμάχων» και επίμονων υπονομευτών του.

΄Αρπαξε την χώρα του από τα σκουπίδια της ταπείνωσης και την επέβαλε στο τραπέζι της γερμανικής συνθηκολόγησης, στην γαλλική ζώνη του Βερολίνου και στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Η Γαλλία που βρήκα τον Ιούλιο του 67 ήταν μια χώρα ακμάζουσα, μια πυρηνική δύναμη, μια βιομηχανία αιχμής, με το καύχημα του αεροπλάνου Κογκόρντ, με το πρόγραμμα της υπερταχείας σιδηροδρομικής υπηρεσίας ΤZV, την κυρίαρχη τότε αυτοκίνητο-βιομηχανία με τις μάρκες Ρενώ και Σιτροέν, τα θρυλικά μαχητικά Μιράζ της εταιρείας Ντασώ και πλήθος άλλων πηγών ξένου φθόνου. Οι τέχνες, η λογοτεχνία, το θέατρο, ο γαλλικός κινηματογράφος ήσαν στο κορύφωμα άνθησής τους.

Η Γαλλία του 68 δεν είχε λόγο εξέγερσης. Ο Ντε Γκωλ αποκατέστησε όλες τις κατακτήσεις των εργαζομένων επί προπολεμικής κυβέρνησης Λαϊκού Μετώπου, όταν οι Γάλλοι πρώτο-απέκτησαν το δικαίωμα θερινής άδειας. Το 68 δεν υπήρχε πρόβλημα ανεργίας, οι άδειες είχαν αυξηθεί, δεν υπήρχαν άστεγοι στους δρόμους, η κοινωνική ασφάλιση υποδειγματική, υποδειγματική και η κρατική νοσοκομειακή περίθαλψη. Πρωτοποριακή δημογραφική πολιτική, με επιδόματα γονιμότητας και προσθήκες συντάξιμων χρόνων για κάθε νέο παιδί. Μετανάστες από αφρικανικές χώρες εύρισκαν στην τεκνοποιία ένα ασφαλές καταφύγιο της φυγοπονίας τους. Η διοικητική μηχανή λειτουργούσε άψογα. Η κυβέρνηση κοσμείτο από συγγραφείς διεθνούς επιβολής και προσωπικότητες υψηλής πνευματικής και ηθικής αναγνώρισης.

Τίποτα δεν μένει από αυτό το Ηράκλειο έργο, παρά αποβιομηχάνιση, υπερχρέωση, υπογεννητικότητα, ποιοτική καθίζηση στην κοινωνική ασφάλιση, στην περίθαλψη, στην επιστήμη, στην παιδεία, στην ποιοτική και ηθική στάθμη της πολιτικής , με έναν τέως πρόεδρο και άλλους πολιτικούς, καταδίκους για οικονομικά αδικήματα.

Το αίσθημα εθνικής και προσωπικής ακεραιότητας και υπερηφάνειας, εκτόπισαν μεταμοντέρνες αξίες και μέθοδοι σκέπτεσθαι και λειτουργίας, πρότυπα εισαγωγής. Η Ε.Ε. κυβερνάται σήμερα από την κ. Μέρκελ (και τον Τζωρτζ Σόρος). Η Γαλλία δεν κατόρθωσε να παραγάγει ένα δικό της εμβόλιο. Και στο Σάλπισμα κινδύνου στρατηγών και βαθμούχων συρρέουν χιλιάδες υπογραφές και υποστήριξη από 58% του γαλλικού λαού.

Ο Μάης του 68 ήταν ένα καθαρά φοιτητικό γέννημα, βαριεστημένων παιδιών μιας ανθούσας, ανέμελης μεσαίας τάξης, τσιμπημένων από το μικρόβιο της απομίμησης, που έφεραν στο Παρίσι δυτικοί άνεμοι, από τις ερεθιστικές για την φαντασία εξεγέρσεις της αμερικανικής νεολαίας κατά του πολέμου στο Βιετνάμ, κατά της ρατσιστικής καταπίεσης των μαύρων και από την φολκλόρ επανάσταση των Χίπηδων κατά της αστικής χρηματολατρείας.

Αποκαλυπτικό της ευρύτατης περιεκτικότητας και ασάφειας των κινήτρων του παριζιάνικου Μάη, ήταν το κορυφαίο και εμβληματικό τους σύνθημα, που κραύγαζε από τους τοίχους του Παρισιού : «Απαγορεύεται το Απαγορεύεται!!!». Επανάσταση δηλαδή μέχρι και κατά της οικογενειακής ιεραρχίας. Μια επανάσταση για την κατάκτηση της απέραντης, της χωρίς όρια ανοχής !

Τα εργατικά συνδικάτα και το Κ.Κ.Γ τους αντιμετώπισαν με καχυποψία-έως εχθρότητα και κρατήθηκαν σε απόσταση επί εβδομάδες. Μπήκαν μόνο στο τέλος για να τους ελέγξουν, προς αποφυγήν κοινωνικής καταστροφής. Και αυτό κίνησε την περιέργειά μου.

Μπήκα στη Σορβόννη, το Πανεπιστήμιο- Στρατηγείο και περπάτησα στο διάδρομο της εισόδου, όπου επικρατούσε βρασμός και συζητήσεις ομάδων. Εκεί άρπαξε το αυτί μου μιαν φράση αίνιγμα και μυστήριο, που καρφώθηκε στον εγκέφαλο σαν βέλος, βασανιστικά αναπάντητη, γιατί δεν προσφερόταν καθόλου σε ασφαλή διερεύνηση επί τόπου. Η φράση έλεγε μόνο:

«Οι Καταγκέζοι βρίσκονται στο υπόγειο.»

Δύο μόνο ήταν οι δυνατές ερμηνείες αυτής της φράσης:

-΄Η ότι στο υπόγειο της Σορβόννης, φοιτητικού επαναστατικού στρατηγείου, βρίσκονταν σουρεαλιστικά Αφρικανοί ιθαγενείς της Κατάγκας, περιφέρειας του Κονγκό, πλούσιας σε πολύτιμα ορυκτά και ορμητήριο του πραξικοπήματος και της δολοφονίας του Προέδρου Λουμούμπα…

- Ή ότι επρόκειτο για προσωνύμιο μισθοφόρων, που είχαν συμμετάσχει σε μεταγενέστερη εκστρατεία και στην απόσχιση της Κατάγκας… με καισαρική από την Δημοκρατία του Κονγκό.

Με αναπάντητο το απαιτητικό ερώτημα, επέστρεψα στην Maison de la Radio, όπου η ελλαδική ειδησεογραφική προτεραιότητα και ο αγώνας επιβίωσης το καταχώνιασαν σε σκοτεινή αποθήκη του εγκεφάλου. ΄Εμεινε εκεί στα αζήτητα, αραχνιασμένο επί δεκαετίες.

Ξετρύπωσε αιφνιδιαστικά, κάπου τριάντα τόσα χρόνια μετά, σ’ έναν μαγιάτικο πάλι περίπατο στη Νέα Σμύρνη, ακολουθούμενο από την απάντηση που είχαν εισφέρει πρόσφατες τότε διεθνείς εξελίξεις: Με την επιδημία των χρωματιστών επαναστάσεων στις Αραβικές χώρες αλλά και στην Σερβία και στην Γεωργία. Είναι συναρπαστικό το μυστήριο του ανθρώπινου εγκεφάλου:

Μα βέβαια, ο Μάης του 1968 ήταν η πρώτη χρωματιστή επανάσταση, χωρίς όνομα χρώματος, εναντίον της Γαλλίας του στρατηγού Ντε Γκωλ.

Χάρηκα για την επαναστατικά αντιδραστική αυτή ανακάλυψη, και διπλά χάρηκα όταν είδα αργότερα να τεκμηριώνεται, σε αρθρογραφία υψηλής εγκυρότητας στο επίσημο όργανο των Γάλλων Γκωλιστών «Comite Valmy».Εκεί που αρθρογραφούν συχνά πολλοί, από αυτούς που υπέγραψαν την πρόσφατη ανοικτή επιστολή, στρατηγοί και ναύαρχοι υψηλού κύρους, φήμης και πνευματικής καλλιέργειας.


Μιχαήλ Στυλιανού



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Zero Hedge, 5-5-21
Μετάφραση: Μ.Στυλιανού

Πολλαπλές διεθνείς πληροφορίες ανέφεραν χθες ότι ο ισχυρός επικεφαλής της Σαουδικής μυστικής υπηρεσίας μετέβη στην Δαμασκό την Δευτέρα για να συναντηθεί με τον Σύρο ομόλογό του σε κίνηση που ερμηνεύεται ως σημαντικό βήμα προόδου προς την ύφεση. Οι δυο χώρες είχαν διακόψει τις σχέσεις τους με την αρχή του πολέμου, το 2011, ιδίως όταν κατέστη σαφές ότι οι Σαουδάραβες αποτελούσαν το βασικό στοιχείο της Δυτικό-συμμαχικής επιχείρησης για την ανατροπή του καθεστώτος στην Συρία, μέσω συγκαλυμμένης υποστήριξης, και με αποστολές οπλισμού, σε στασιαστές και Τζιχαντιστές εναντίον του προέδρου ΄Ασαντ.

Ο στρατηγός Χαλίντ Χιουμαϊντάν, επικεφαλής του Διευθυντηρίου Μυστικών Υπηρεσιών της Σαουδικής Αραβίας, ηγείται αντιπροσωπείας, η οποία έγινε δεκτή από κυβερνητικούς αξιωματούχους στην Δαμασκό. Σύμφωνα με την Γκάρντιαν η Σαουδική Αραβία ετοιμάζεται για μιαν « αποκατάσταση φυσιολογικών σχέσεων», που αναμένεται να συμβεί με την λήξη της μουσουλμανικής εορτής του Ραμαντάν, την προσεχή εβδομάδα.

Κεντρική Δαμασκός

Η Γκάρντιαν επικαλείται ανώνυμη Σαουδική πηγή να δηλώνει «σχεδιαζόταν εδώ και καιρό, αλλά τίποτα δεν εκινείτον». Εξήγησε ότι «Τα γεγονότα αλλάζουν στην περιοχή και αυτό δημιούργησε ένα άνοιγμα.»

«Ο επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών της Σαουδαραβίας και η αντιπροσωπεία έγιναν δεκτοί από τον στρατηγό Αλή Μαμλούκ της Συρίας, αρχιτέκτονα της εξόρμησης για την συντριβή της εξέγερσης στις αρχές της εκδήλωσής της και σημαντικώτερο συνομιλητή των ρωσικών δυνάμεων, οι οποίες ανέλαβαν σημαντικό ρόλο στην σύρραξη από τον Σεπτέμβριο 2015. Οι Σαουδάραβες έκλεισαν την πρεσβεία τους στην Δαμασκό το 2012 και απέλασαν τον Σύρο πρεσβευτή από την Ριάντ.

Η είδηση της επαναπροσέγγισης θα συμβάλει να ανακουφίσει την πίεση στην Δαμασκό, που αγωνίζεται αγωνιωδώς να τα φέρει βόλτα οικονομικά, εν μέσω βαρέων και ευρείας κλίμακας αμερικανικών κυρώσεων, άκρατου πληθωρισμού, μιας αμερικανικής κατοχής στα βορειοανατολικά, που την έχει στερήσει από πολύτιμες εσωτερικές ενεργειακές πηγές και μιας αυξανόμενης έλλειψης βασικών εισαγωγών και τροφίμων για τον πληθυσμό της.

Η τωρινή εξέλιξη έρχεται επίσης μαζί με σημαντικές φήμες περί εμμέσων επαφών Σαουδαράβων και Ιρανών για την χαλάρωση της έντασης στις σχέσεις τους και την αποκλιμάκωση των πολέμων δι’ αντιπροσώπων σε χώρες όπως η Υεμένη και το Ιράκ.

Ενδιαφέρον είναι ότι η Γκάρντιαν και άλλα συμβατικά Δυτικά ΜΜΕ παραδέχονται τώρα απροσχημάτιστα τον πόλεμο μέσω εντολοδόχων και τον ανατρεπτικό κυβερνήσεων χαρακτήρα αυτών των πολέμων- τους οποίους επί πολλά χρόνια χαρακτήριζαν ως «λαϊκές εξεγέρσεις» που προέκυψαν από την Αραβικήγ ΄Ανοιξη.

Η εφημερίδα, καθυστερημένα πλέον, γράφει τώρα ότι « πριν δυο χρόνια η Σαουδική Αραβία έπαιζε κεντρικό ρόλο σε ένα σχέδιο ανατροπής του ΄Ασαντ, εξοπλίζοντας εχθρικές σε αυτόν δυνάμεις κοντά στην Δαμασκό και ενθαρρύνοντας λιποταξίες προς την γειτονική Ιορδανία, από όπου η Σαουδική ηγεσία περίμενε από τον Ομπάμα να εξαπολύσει επίθεση μισθοφόρων των ΗΠΑ για την κατάληψη της συριακής πρωτεύουσας.

Ο Άσαντ βγήκε νικητής, κάτι που ήταν εγγυημένο μετά την επέμβαση της Ρωσίας το 2015 σε υποστήριξη των κυβερνητικών δυνάμεων, παρά το γεγονός ότι μέγα μέρος της χώρας έχει ερειπωθεί και η οικονομία τώρα πνίγεται στον βρόχο των κυρώσεων.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Zero Hedge, 30-4-21
Finian Cunningham via The Strategic Culture Foundation

[Κύπριοι και Ελλαδίτες αναγνώστες του υπογράφοντος Ιρλανδού αρθρογράφου -με την εξαίρεση μιας αγγλοθρεμένης «ελίτ» (κοσμικών σκαφέων νεκροταφείου)- θα βρεθούν σε οικείο τοπίο και θα αναγνωρίσουν πολλά γνωστά τους χαρακτηριστικά, στον κατωτέρω πίνακα των επιδόσεων και μεθόδων της κοινής μας απρόσκλητης και επί δύο αιώνες «προστάτιδας δύναμης», της οποίας την προστασία ξαναγευθήκαμε πρόσφατα με την πενταμερή για την Κύπρο και τις μυθοπλαστικές υμνωδίες για την συμμετοχή απεσταλμένων της και δανείων στο παρ’ ολίγο ναυάγιο του 21, μετά τις δολοφονίες του Ανδρούτσου, του Καραϊσκάκη και τελικά του Καποδίστρια.. Τον πίνακα επιμελήθηκε ο επιδέξιος Ρώσος τεχνίτης Σεργκέϊ Λαβρώφ και τον συμπλήρωσε ο επώδυνα γνώστης Ιρλανδός Φίνιαν Κάνιγκαμ.]

Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Το βρετανικό κατεστημένο αρέσκεται να καυχιέται ότι πυγμαχούν άνω του βάρους τους» υπό την έννοια ότι η επιρροή της χώρας τους είναι πολύ ευρύτερη από το εδαφικό της μέγεθος. Δεν είναι δύσκολο να δούμε πώς καταφέρνουν ένα τέτοιο κατόρθωμα. Το μυστικό λέγεται διπλοπροσωπία, μηχανορραφίες, ψέματα, διαίρει και βασίλευε..



Η Βρετανία υποδαυλίζει διπλωματική κρίση μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Ρωσίας, σύμφωνα με τον υπουργό Εξωτερικών της Ρωσίας Σεργκέι Λαβρώφ. Τα στοιχεία και το προηγούμενο δείχνουν ότι ο Λαβρώφ έχει την ματιά του καλά εκπαιδευμένη.

Η διαβόητη ικανότητα του βρετανικού κατεστημένου για μηχανορραφίες και ίντριγκα – εξ ου και το παμπάλαιο προσωνύμιο Perfidious Albion – μπορεί να θεωρηθεί ότι προκαλεί την κλιμάκωση της διαμάχης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ρωσίας, στην οποία οι διπλωμάτες εκδιώκονται φύρδην-μίγδην.

Προ εβδομάδος, η Ρωσία διέταξε την αποχώρηση διπλωματών της Εσθονίας, της Λετονίας, της Λιθουανίας και της Σλοβακίας. Αυτό έγινε σε απάντηση της απέλασης Ρώσων διπλωματών από αυτές τις χώρες. Η Ρωσία διέταξε επίσης τον επαναπατρισμό περισσότερων διπλωματών από τις Τσεχική Δημοκρατία. Πολωνία και η Ιταλία, που έχουν επίσης εμπλακεί σε διπλωματικό ανταγωνισμό με τη Μόσχα.

Η διαμάχη ξέσπασε την προηγούμενη εβδομάδα όταν η Δημοκρατία της Τσεχίας κατηγόρησε την Ρωσία ότι πράκτορές της ευθύνονται για δίδυμες εκρήξεις στο έδαφός της το 2014. Οι εκρήξεις προκάλεσαν το θάνατο δυο εργαζομένων σε αποθήκη πυρομαχικών κοντά στο χωριό Βρμπέτις σε μικρή απόσταση από τα σύνορα με τη Σλοβακία. Μέχρι πρόσφατα, οι τσεχικές αρχές είχαν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι εκρήξεις ήταν βιομηχανικό ατύχημα.

(Σημ.Μετφρ: Ο Πρόεδρος της Τσεχίας δήλωσε δημόσια, μετά την σύνταξη του παρόντος άρθρου, ότι δεν υπάρχουν αποδείξεις ρωσικής ενοχής και ότι η έρευνα των αιτίων των εκρήξεων συνεχίζεται. Η δήλωση αυτή του Προέδρου της χώρας προκάλεσε κρίση στους υποβολείς της κυβέρνησης, και πανικό στην ίδια, η οποία μαζί με την ορχήστρα του ελεγχόμενου Τύπου, αντέδρασε εκτοξεύοντας κατά του προέδρου την κατηγορία της «εθνικής προδοσίας, με την αποκάλυψη εθνικών μυστικών ! ! !»)

Αυτό που ώθησε τους Τσέχους να αναθεωρήσουν την κρίση τους και να κατηγορήσουν τώρα τη Ρωσία για την προ επταετίας δολιοφθορά είναι η παρέμβαση της Βρετανίας με την παροχή «νέων πληροφοριών». Συγκεκριμένα, ήταν η χρηματοδοτούμενη από την βρετανική κατασκοπεία (ΜΙ6) Bellingcat, (μια αποκαλούμενη ιδιωτική υπηρεσία έρευνας) που φαίνεται να έχει παράσχει την παραπληροφόρηση για τη δήθεν «ενοχή» της ρωσικής στρατιωτικής υπηρεσίας πληροφοριών (GRU).

Απίστευτα, οι Βρετανοί ισχυρίζονται ότι τα «στοιχεία» τους δείχνουν ότι δύο από τους πράκτορες της GRU ήταν επίσης τα ίδια άτομα που φέρεται να εμπλέκονται στη δηλητηρίαση του Ρώσου διπλού κατασκόπου Sergei Skripal στην Αγγλία το 2018. Οι Βρετανοί ισχυρίζονται ότι έχουν στοιχεία διαβατηρίου για να υποστηρίξουν τους ισχυρισμούς τους, αλλά μια τέτοια μεθοδολογία προσφέρεται ιδιαίτερα στην πλαστογραφία - μια μαύρη τέχνη στην οποία οι Βρετανοί έχουν μεγάλη εξειδίκευση.

Εκτοξεύοντας την κατηγορία στην Ρωσία, η Τσεχική Δημοκρατία την συνόδευσε με την απέλαση 18 Ρώσων διπλωματών. Η Μόσχα αντέδρασε με οργή, καταγγέλλοντας ότι οι ισχυρισμοί περί δολιοφθοράς αποτελούσαν μιαν αισχρή μηχανορραφία και επισήμαινε ότι η Πράγμα δεν παρουσίασε καμιά πληροφορία που να προσφέρεται σε έρευνα και εξακρίβωση. Και σε άμεσα αντίποινα η Μόσχα απέλασε 20 Τσέχους διπλωμάτες από το ρωσικό έδαφος.

.Παρά ταύτα η διαμάχη εξακολουθεί να μαίνεται, με τις Βαλτικές Χώρες να μπαίνουν στην σύγκρουση, απελαύνοντας Ρώσους αξιωματούχους, σε ένδειξη αλληλεγγύης με την Τσεχική Δημοκρατία. Η περίπτωση των Βαλτικών Χωρών ήταν αναμενόμενη, καθώς είναι υπερφορτισμένες με αντιρωσικό πολιτικό μένος. Η σχετική διαμάχη εκδηλώθηκε σε ένα φορτισμένο κλίμα, όταν η Ευρωπαϊκή ΄Ενωση συζητούσε την επιβολή νέων κυρώσεων στην Ρωσία λόγω ευρύτερων ανησυχιών για την κατάσταση στην Ουκρανία, την φυλάκιση του Αλεξέι Ναβάλνι και τις συλλήψεις από την ρωσική υπηρεσία ασφαλείας στελεχών του υποστηριζόμενου από την δύση σκιώδους «αντιπολιτευτικού» δικτύου του Ναβάλνι.

Οι αψιμαχίες με του διπλωμάτες είναι ένα πρόσφορο μέσο για την πρόκληση μεγαλύτερων ζημιών στις σχέσεις μεταξύ Ε.Ε. και Ρωσίας, ειδικώτερα όταν ο στρατηγικής σημασίας αγωγός αερίου Nord Stream-2 πλησιάζει στην αποπεράτωση της εγκατάστασής του – ένα πρόγραμμα που η Ουάσιγκτον θέλει να καταστρέψει, για τους δικούς της ιδιοτελείς εμπορικούς λόγους. Ο μικρότερος συνεταίρος του Μπάρμπα Σαμ, η Βρετανία, μπορεί να υποχρεώνει από αυτήν την άποψη για να κερδίσει τίτλους εύνοιας για την μελλοντική εξασφάλιση εμπορικών συμβολαίων στον μετά-Brexit κόσμο.

Βεβαίως, ο κορυφαίος διπλωμάτης της Ρωσίας Σεργκέι Λαβρώφ είναι σαφής για το αθέατο βρετανικό χέρι στα πρόσφατα γεγονότα. Σε συνέντευξη του στα μέσα ενημέρωσης αυτή την εβδομάδα, ο Λαβρώφ αναφέρθηκε στην Βρετανία με ανησυχητικούς όρους, λέγοντας: «Όσον αφορά τις σχέσεις μεταξύ Ρωσίας και Ευρώπης, εξακολουθώ να πιστεύω ότι το Ηνωμένο Βασίλειο διαδραματίζει ενεργό και πολύ σοβαρό υπονομευτικό ρόλο. Αποσύρθηκαν από την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά δεν βλέπουμε καμία μείωση στις δραστηριότητές τους σε αυτήν την επίδοση . Αντιθέτως, προσπαθούν να επηρεάσουν τις προσεγγίσεις των κρατών μελών της ΕΕ προς τη Ρωσία στο μέγιστο δυνατό βαθμό».

Πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι η Βρετανία διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό διπρόσωπο ρόλο στη δαιμονοποίηση της Ρωσίας και στη δηλητηρίαση των διεθνών σχέσεων.

΄Ηταν το Bellingcat (βρετανική κατασκοπεία MI6) που πρόβαλε το σύνθημα ότι η Ρωσία ήταν συνένοχος στην κατάρριψη του Μαλαισιανού αεροπλάνου στην ανατολική Ουκρανία το 2014, με την απώλεια 300 ανθρώπων. Με βάση βρετανικά «στοιχεία»( τα οποία κατέρρευσαν ως κατασκευασμένα) μια Ολλανδική έρευνα των αιτίων της καταστροφής κατηγόρησε την Ρωσία. Αυτή η υπόθεση σκλήρυνε τις ευρωπαϊκές προκαταλήψεις εναντίον της Ρωσίας, που υποδαυλίζουν την επιβολή κυρώσεων.

΄Ενας πρώην βρετανός πράκτορας της MI6 ο Christopher Steele, είναι αυτός που συνέβαλε καθοριστικά στην προώθηση του φακέλου Russiagate γύρω στο 2016, ο οποίος κατέστρεψε τις διμερείς σχέσεις μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ρωσίας και ο οποίος συνεχίζει να τροφοδοτεί κατασκευές σχετικά με την παρέμβαση της Μόσχας στην αμερικανική και ευρωπαϊκή πολιτική (ακόμη και ο "βρώμικος φάκελος" του Steele είναι ένα γελοίο φορτίο σκουπιδιών και έχει καταρριφθεί).

Και ήταν το έπος Skripal στο Σώλζμπερυ, τον Μάρτιο του 2018, που εκκολάφθηκε στη Βρετανία για να δηλητηριάσει περαιτέρω τις διεθνείς σχέσεις με τη Ρωσία. Αυτό το έπος – χωρίς αποδείξεις κατά της Ρωσίας – έχει γίνει μια επινοημένη «μόνιμη απόδειξη» για το επακόλουθο σήριαλ της «δηλητηρίασης» του μπλόγκερ Αλεξέι Ναβάλνι. Δυτικές κυβερνήσεις και ΜΜΕ αναφέρονται στο «σχέδιο του Κρεμλίνου» για τη δολοφονία του Σκρίπαλ ως «απόδειξη» για ένα άλλο «σχέδιο του Κρεμλίνου» για τη δολοφονία του Ναβάλνι. Αυτό ισοδυναμεί με ένα μυθιστόρημα που χρησιμοποιείται για να αποδείξει μια άλλη μυθιστοριογραφία. Το ίδιο έπος εμβολιάζεται τώρα στις τσεχικές εκρήξεις του 2014. Και όλα επανέρχεται στην ύπουλη εφευρετικότητα της Δόλιας Αλβιόνας.

Ο υπουργός Εξωτερικών Λαβρώφ πρόσθεσε ένα ακόμα δυναμικό σχόλιο για το ρόλο της Βρετανίας. Είπε:

«Την ίδια στιγμή, ξέρετε, μας στέλνουν μηνύματα, προτείνουν την δημιουργία επαφών. Αυτό σημαίνει ότι επιθυμούν την επικοινωνία (με την Ρωσία), αλλά προσπαθούν να αποτρέψουν άλλους. Και πάλι ίσως από την επιθυμία τους να έχουν το μονοπώλιο αυτών των επαφών και να αποδεικνύουν πάλι την υπεροχή τους απέναντι σε άλλους»

Το βρετανικό κατεστημένο αρέσκεται να καυχιέται ότι πυγμαχούν άνω του βάρους τους» υπό την άποψη της επιρροής πέρα από το εδαφικό τους μέγεθος. Δεν είναι δύσκολο να δούμε πώς επιτυγχάνουν ένα τέτοιο κατόρθωμα. Το μυστικό λέγεται διπλοπροσωπία, ίντριγκα, ψέματα, διαίρει και βασίλευε.

Αλβιών, Δόλια, Μοναδική!




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Του Μιχαήλ Στυλιανού

To διάβημα της ανοικτής επιστολής των Γάλλων αποστράτων στρατηγών, κλπ αξιωματικών προς την γαλλική πολιτική εξουσία, με την επισήμανση ότι η χώρα αποσυντίθεται και ότι επιβάλλεται άμεση αντιμετώπιση των κινδύνων,προσλαμβάνει διαστάσεις μείζονος πολιτικού θέματος στην Γαλλία, καταλαμβάνοντας τις κορυφές της ειδησεογραφίας και του θεματολογίου των συζητήσεων σε τηλεοπτικά δίκτυα.

Η έξοδός του από την αφάνεια του πρώτου εικοσιτετραώρου οφείλεται στην καθυστερημένη αλλά βίαιη κυβερνητική επίθεση, με την συμπαράσταση του συνόλου σχεδόν των γνωστών ΜΜΕ, ,που εκδηλώθηκε με την ευκαιρία δήλωσης της Μαρίν Λεπέν, αρχηγού του « Εθνικού Συναγερμού», η οποία είπε ότι συμφωνεί με την επιστολή και προσκαλούσε τους αξιωματικούς στις τάξεις του κόμματός της.

Οι σφοδρές επιθέσεις στην αρχή από τις υπουργούς Αμύνης και Επενδύσεων χαρακτήριζαν τους υπογράφοντες την διακήρυξη αξιωματικούς ως στασιαστές και υποκινητές εξεγέρσεως, συνέδεαν υπαινικτικά το διάβημα των στρατηγών με την δεξιά παράταξη της Μαρίν Λεπέν αλλά και με το πραξικόπημα στο Αλγέρι εναντίον της κυβέρνησης του Στρατηγού Ντεγκώλ. Η υπουργός Αμύνης ζήτησε την δίωξη των 18 εν ενεργεία αξιωματικών που είχαν υπογράψει και ο αρχηγός του Γεν. Επιτελείου ανακοίνωσε συμμόρφωση.

Πολλοί των σημερινών σχολιαστών στις συζητήσεις μη ποδηγετούμενων καναλιών απέδωσαν αυτή την αιφνίδια ανάφλεξη της κυβερνητικής δημοκρατικής ευαισθησίας στο φάσμα των επερχομένων του χρόνου προεδρικών εκλογών, που προβλέπονται ως πιθανότατη μονομαχία Μακρόν-Λεπέν στον δεύτερο γύρο. Η παρουσίαση του διαβήματος στρατηγών μεγάλης καλλιέργειας και κύρους ως ενέργεια «καραβανάδων στασιαστών», κατά χρησιμοποιηθείσα υπουργική έκφραση, προφανώς κρίθηκε εικόνα αξιοποιήσιμη στις προσεχείς εκλογές.

Αξιοσημείωτο είναι ότι τα καταγγελλόμενα από τους αξιωματικούς συμπτώματα «αποσύνθεσης» δεν ήταν μόνο τα συνεχή βάρβαρα κρούσματα βίας ισλαμιστών τρομοκρατών και κουκουλοφόρων βανδάλων, αλλά και ότι:

- Υπό το προσωπείο του αντί-ρατσισμού, άτομα γεμάτα μίσος και φανατισμό «περιφρονούν, την χώρα μας, τις παραδόσεις της, την πολιτισμική της παράδοση και θέλουν να την διαλύσουν, ξεριζώνοντας το παρελθόν της και την ιστορία της. Επιτίθενται έτσι εναντίον παλαιών συμβόλων στρατιωτικής και πολιτικής δόξας, αναλύοντας φράσεις ηλικίας πολλών αιώνων.»

- «Με την Ισλαμισμό και τις ορδές των συνοικιών αποσπούν πολυάριθμα μικρά τμήματα του έθνους μας για να τα μεταμορφώσουν σε περιοχές υποταγμένες σε δόγματα αντίθετα προς το Σύνταγμά μας.»

- «Το μίσος παίρνει την θέση της αδελφότητας στις διαδηλώσεις, όπου η εξουσία χρησιμοποιεί τις δυνάμεις της τάξεως ως βοηθητικούς υπαλλήλους και αποδιοπομπαίους τράγους, απέναντι στους Γάλλους με κίτρινα γιλέκα που διαδηλώνουν την απελπισία τους. Και αυτό ενώ παρείσακτοι κουκουλοφόροι καταστρέφουν τα εμπορικά καταστήματα και απειλούν ακόμη και τις δυνάμεις της τάξεως, οι οποίες απλά εφαρμόζουν τις δικές σας, συχνά αντιφατικές, εντολές».


Το απροσδόκητο αποτέλεσμα του καταιγισμού των κυβερνητικών επιθέσεων και της επιχείρησης διασυρμού των αξιωματικών από τα ΜΜΕ περιγράφει το κατωτέρω σημερινό άρθρο του στρατηγού ε.α. πρώην επικεφαλής της μυστικής υπηρεσίας και ηλεκτρονικού πολέμου στο Γαλλικό Γεν.Επιτελείο, O oποίς σε νυκτερινό σημείωμά του αναφέρει:

«Ο αριθμός των υπογραφών εξερράγη. Ξεπέρασε στο 24ωρο τις 10.093, μέχρι τις 6,ο5 μ.μ. και αυτό παρά τις απειλές που εκτυοξεύτηκαν σε βάρος όσων υπογράφουν την προειδοποίηση και τους μόνιμους σαρκασμούς της πλειονότητας των δημοσιογράφων…»

( Στο κείμενό του οποίο απουσιάζει μεταγενέστερη εξέλιξη:
Δήλωση της δημάρχου του Παρισιού Μουσουλμανικού θρησκεύματος και πρώην υπουργού δημοσίας Τάξεως, Rachida Dati, η οποία δήλωσε σήμερα ότι όσα καταγγέλλει η επιστολή είναι η πραγματικότητα.)


Υπόθεση ανοικτής επιστολής πρώην στρατιωτικού προσωπικού



Dominique Delawarde, Reseau International

Μια έρευνα της εταιρείας δημοσκοπήσεων Harris Interactive που διεξήχθη για την το εθνικό κανάλι LCI, μόλις δημοσιεύθηκε σχετικά με την περίπτωση της ανοικτής επιστολής των «1.500 πρώην στρατιωτικών προς την κυβέρνηση σχετικά με την αποσύνθεση της Γαλλίας και την παρότρυνση για δράση πριν να είναι πολύ αργά.

Προτού δοθούν τα αποτελέσματα της θα πρέπει να σημειωθεί, ότι ο αριθμός των σαλπιστών του συναγερμού αυξήθηκε από 1500 σε 10.093 και ο αριθμός των συνταξιούχων στρατηγών από 20 σε 40, παρά τις απειλές που εκτοξεύθηκαν από τους παραλήπτες της επιστολής .

Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι το ινστιτούτο δημοσκοπήσεων, η οποία παραγγέλθηκε από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, τα οποία υποστηρίζουν και διατυμπανίζουν τις απόψεις της εκτελεστικής εξουσίας, δεν μπορεί να είναι ύποπτο για εύνοια προς του αποστράτους αξιωματικούς, το αντίθετο μάλιστα. Εάν υπήρχε προκατάληψη, ασφαλώς δεν θα ήταν υπέρ των πρώην αξιωματικών.

· twitter.com/harrisint

Τα αποτελέσματα είναι ακαταμάχητα : το 58% του γαλλικού λαού υποστηρίζει τους συντάκτες αυτής της ανοιχτής επιστολής .

Το 49% πιστεύει ότι ο στρατός πρέπει να παρέμβει χωρίς να διαταχθεί (κάτι που δεν υπάρχει καθόλου στο κείμενο της επιστολής, δεδομένου ότι αυτή εντάσσεται αυστηρά στο πλαίσιο της δημοκρατικής νομιμότητας. Δηλαδή η επέμβαση του Στρατού μπορεί να αποφασιστεί μόνο, στο πλαίσιο της Κατάστασης Πολιορκίας, κηρυγμένης από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, σε περίπτωση που η κατάσταση καταστεί ανεξέλεγκτη.

Μόνο άνθρωποι με απόλυτη κακή πίστη βλέπουν, στο κείμενο των συντακτών της ανοικτής επιστολής την ιδέα της επέμβασης χωρίς διαταγή η οποιαδήποτε πρόσκληση σε εξέγερση του στρατού…Αν χρειαζόταν να ερμηνεύσω (την ανοικτή επιστολή των αξιωματικών) με στοιχεία, θα κατέθετα εδώ τα ακόλουθα:

Το 86% των Γάλλων πιστεύουν ότι σε ορισμένες πόλεις ή γειτονιές οι νόμοι της δημοκρατίας δεν ισχύουν πλέον.

Το 73% πιστεύει ότι η γαλλική κοινωνία καταρρέει.Το 45% πιστεύει μάλιστα ότι η Γαλλία σύντομα θα βιώσει έναν εμφύλιο πόλεμο.

Αυτά τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι Γάλλοι συμμερίζονται μαζικά την διάγνωση των στρατιωτικών που υπέγραψαν την ανοικτή επιστολή προειδοποίησης, και αυτό –πρέπει να τονιστεί- παρά μιαν εκστρατεία του Τύπου, πολύ σημαντική και συντονισμένη, που επιδίωκε να τους παρουσιάσει ως στασιαστές και να τους σπιλώσει.

τα προειδοποιητικά σημάδια του εγκλήματος της χώρας και τις πιθανές συνέπειές του, και ότι υποστηρίζουν επίσης συντριπτικά την πρωτοβουλία των μαρτύρων δημοσίου συμφέροντος, και αυτό πρέπει να τονιστεί, παρά την πολύ σημαντική και συντονισμένη εκστρατεία τύπου που αποσκοπεί στο να τους κάνει να φαίνονται πραγματικοί και να τους δυσφημίσουν. Το κοπάδι των ΜΜΕ με επικεφαλής την κρατική τηλεόραση BFMTV θα χάσει τη μικρή αξιοπιστία που μπορεί να του απέμενε.

Όσον αφορά τις κυρώσεις κατά των 18 αξιωματικών εν ενεργεία
που υπέγραψαν την ανοιχτή επιστολή, το 64% του γαλλικού λαού τς αποδοκιμάζει .

Είναι η πρώτη φορά που μια απόφαση, η οποία λαμβάνεται υπό την πίεση πολιτικών και μέσων ενημέρωσης από αρχηγό επιτελείου των ενόπλων δυνάμεων, έχει αποκηρυχθεί από μια τέτοια πλειοψηφία του κοινού.. Με άλλα λόγια, η εμπιστοσύνη με την οποία περιβάλλεται (από τους πολίτες) το πρώην στρατιωτικό προσωπικό και, κατ' επέκταση, το ενεργό στρατιωτικό προσωπικό, υπονομεύεται από μια δυσανάλογη απόφαση του αρχηγού του,η οποία είναι προφανώς λυπηρή...

Σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς του συστήματος Πολιτικοί/ΜΜΕ
και ορισμένοι στρατηγοί της πολυθρόνας που θα μπορούσαν να ήταν της κυβέρνησης (Πεταίν-συνθηκολόγηση- συνεργασία με γερμανική κατοχή) το 1939, το ενεργό προσωπικό του στρατού δεν είναι αδιάφορο σε αυτή την προειδοποιητική επιστολή. Οι συνταξιούχοι υπογράφοντες λαμβάνουν πολλές ευχαριστήριες επιστολές και υποστήριξη από το ενεργό προσωπικό, το οποίο αναγκάζεται να παραμείνει σιωπηλό, αλλά δεν σκέφτεται λιγότερο. Οι πυροσβέστες και οι αρχές επιβολής του νόμου μας στέλνουν επίσης πολλά μηνύματα ενθάρρυνσης και υποστήριξης.

Το συμπέρασμά μου είναι απλό: Οι πολιτικοί και εκείνοι των στρατιωτικών ηγετών που συνδέονται με αυτούς δεν πρέπει να κάνουν λάθος στον στόχο. Αντί να επιτίθενται και να φιμώνουν ή να τιμωρούν αυτούς που σημαίνουν συναγερμό, θα έπρεπε να επιδοθούν στην εξουδετέρωση σε αυτούς που προκαλούν ταραχές και βία και που είναι συχνά γνωστοί στις υπηρεσίες της αστυνομίας που μαυρίζουν την ζωή των εντίμων πολιτών.

Θα πρέπει επίσης να επικεντρωθούν στην ανάκτηση των χαμένων εδαφών της δημοκρατίας. Είναι τόσο απλό, και εμείς οι σηματοδότες του συναγερμού θα είμαστε πολύ χαρούμενοι.

Όσον αφορά τους πολιτικούς που μας κατηγορούν για πολιτική, λέω επίσημα το εξής: Δεν είμαι ενταγμένος και δεν έχω ποτέ εκδηλωθεί
Υπέρ του Εθνικού Μετώπου (Μαρίν Λεπέν), όπως και οι υπογράφοντες σύντροφοί μου. Αυτοί που προσπαθούν να κάνουν το
αμάλγαμα κάνουν πολιτικάντικα καμώματα. Επιχειρούν να μας παρουσιάσουν ως στασιαστές, συνδεόμενους με τον Εθνικό Συνασπισμό, με αποκλειστικό σκοπό να πλήξουν αυτό το κόμμα, για να αποφύγουν την πανωλεθρία στις επερχόμενες εκλογές. Ας φροντίσουν λοιπόν σωστά τη Γαλλία και όλα θα είναι καλύτερα για αυτούς στις εκλογές. Το να μας ανακατεύουν στους χαμηλού επιπέδου πολιτικούς ελιγμούς τους είναι απλώς αναξιοπρεπές.
Υσερόγραφο: Είχα την ευκαιρία και την τιμή να υπερασπιστώ την υπογραφή μου και να μιλήσω για πιθανές κυρώσεις για το ενεργό στρατιωτικό προσωπικό στο "Morandini Live" του CNews σήμερα το πρωί. Μιλούσα στην αρχή της εκπομπής

· Δείτε: cnews.fr/morandini-live-du-29/04/2021

Dominique Delawarde

Πρώην προϊστάμενος της Υπηρεσίας Κατάσταση- - Μυστικές Πληροφορίες- Ηλεκτρονικός Πόλεμος» στο Δια-στρατιωτικό Γενικό Επιτελείο του επιχειρησιακού προγραμματισμού.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

[ Η γαλλική ηλεκτρονική εφημερίδα Réseau International δημοσιεύει δύο άρθρα αφιερωμένα στο θέμα που απασχολεί συχνά και συνεχώς εντονώτερα την αμερικανική αρθρογραφία: το φάσμα από-δολαριοποίησης της διεθνούς οικονομίας, ως συνέπεια της χρήσης του αμερικανικού νομίσματος ως όπλου οικονομικού ανταγωνισμού και πολιτικής επιβολής. Τα άρθρα επισημαίνουν την επιταχυνόμενη από-δολαριοποίηση δύο μεγάλων οικονομιών, της Κίνας και της Ρωσίας, στα νομισματικά τους αποθέματα και στις συναλλαγές μεταξύ τους αλλά και με τρίτες συναλλασσόμενες μαζί τους χώρες. Τα άρθρα στοιχειοθετούν την διογκούμενη διάσταση του προβλήματος, με την χρήση του δολαρίου και των δυτικών συστημάτων διεθνούς διακίνησης χρήματος (SWIFT) ως όπλων κυρώσεων και πολιτικού εξαναγκασμού.]

Μετάφραση/εισαγωγή Μιχαήλ Στυλιανού

Η εγκατάλειψη του δολαρίου από τη Ρωσία στις εξαγωγές φτάνει σε ιστορικό επίπεδο

Victor Koulakov //Réseau International /29-4-21

Το τέταρτο τρίμηνο του 2020, η χρήση του δολαρίου στις ρωσικές εξαγωγές μειώθηκε κάτω από το 50% για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία του, χάρη σε μια εκστρατεία με στόχο τη μείωση της ευπάθειας της χώρας στα περιουσιακά στοιχεία των ΗΠΑ.

Μια μακροχρόνια εκστρατεία του Κρεμλίνου για τη μείωση της εξάρτησης της Ρωσίας από την χρήση του δολαρίου έχει αποδώσει σημαντικά: το τέταρτο τρίμηνο του 2020, το μερίδιο του δολαρίου στις ρωσικές εξαγωγές ήταν μικρότερο από 50%, αναφέρει το Bloomberg.

Ο κύριος λόγος αυτής της μείωσης είναι οι εμπορικές σχέσεις μεταξύ Μόσχας και Πεκίνου, οι οποίες πραγματοποιούν περίπου τα τρία τέταρτα των πληρωμών τους σε ευρώ.

Ο ιστότοπος χρηματοοικονομικών πληροφοριών Investing γράφει, αναφερόμενος σε στοιχεία της Ρωσικής Κεντρικής Τράπεζας, ότι το 2020 το ευρωπαϊκό νόμισμα χρησιμοποιήθηκε στο 65,3% των κινεζικών πληρωμών στη Ρωσία, από 45,6% το 2019.
Η προτιμώμενη θέση του ευρώ

Από το 2019, το ευρώ είναι το κύριο νόμισμα που χρησιμοποιούν οι Κινέζοι αγοραστές στο εμπόριο με τη Ρωσία.

Το μερίδιο των δολαρίων μειώνεται συνεχώς στους διακανονισμούς μεταξύ των δύο χωρών: 22,7% το 2020 έναντι 38,7% το 2019 και 79,2% το 2017.

Η διαδικασία επιταχύνθηκε το τέταρτο τρίμηνο του 2020: το 83,3% των πληρωμών πραγματοποιήθηκε σε ευρώ και το 10,8% σε δολάρια.

Αποδολαριοποίηση στη Ρωσία

Η Ρωσία έθεσε ως στόχο από το 2014 την από-δολαριοποίηση των συναλλαγών της ενόψει των κινδύνων αποσύνδεσης της από το SWIFT και του παγώματος των ρωσικών επενδύσεων σε αμερικανικά ομόλογα.

Η διαδικασία επιταχύνθηκε καθώς οι κυρώσεις έπεφταν σε χιονοστιβάδα.

Το 2018, η Ρωσία αποφάσισε να απαλλαγεί από σχεδόν όλα τα δολάρια στα αποθέματά της και να αυξήσει το μερίδιο του κινεζικού γιουάν.

«Η Ρωσία δεν έχει θέσει ποτέ ως στόχο την εγκατάλειψη του δολαρίου ως μέσο πληρωμών, ωστόσο η χώρα είναι υποχρεωμένη να προστατευτεί», δήλωσε ο Πούτιν τον Οκτώβριο του 2019.

Σε συνέντευξή του στους Times της Ινδίας, στα μέσα Ιανουαρίου του 2021, ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών δήλωσε ότι η Ρωσία συνεχίζει την από-δολαριοποίηση της οικονομίας της σταδιακά εν μέσω νέων αμερικανικών κυρώσεων.

Κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στην Κίνα στα τέλη Μαρτίου, μίλησε για την ανάγκη μείωσης του κινδύνου των κυρώσεων με την ενίσχυση της τεχνολογικής αυτονομίας, με τη μετάβαση σε διακανονισμούς σε εθνικά και παγκόσμια νομίσματα εκτός του δολαρίου.

«Πρέπει να απομακρυνθούμε σταδιακά από τη χρήση διεθνών συστημάτων πληρωμών ελεγχομένων από την Δύση», ανέφερε σε δημοσιογράφους.

Η Μόσχα τονίζει, ωστόσο, ότι η πολιτική της από-δολαριοποίησης δεν αποσκοπεί στην απαγόρευση της κυκλοφορίας του αμερικανικού νομίσματος, αλλά στη δημιουργία οικονομικά πλεονεκτικών συνθηκών για άλλα νομίσματα.

Κοινή Από-δολαριοποίηση Προτείνει ο Λαβρώφ στην Κίνα


Karine Bechet-Golovko, Reseau International, 29-4-21

Kατόπιν της εντατικοποίησης των κυρώσεων και της συνέχειας μιας ατλαντικής πολιτικής αντιπαράθεσης, ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρώφ πρότεινε στην Κίνα να αυτονομηθεί από το δολάριο και τις παγκόσμιες πλατφόρμες πληρωμών. Εάν επιτύχουν αυτές οι παραινέσεις, θα ήταν ένα σημαντικό βήμα προς την αμφισβήτηση της παγκόσμιας εξουσίας των ΗΠΑ, ιδίως περιορίζοντας την εξωχώρια δικαιοδοσία της αμερικανικής δικαιοσύνης, η οποία κάνει ότι θέλει στον κόσμο προστατεύοντας τα αμερικανικά συμφέροντα.

Με την επιστροφή των Δημοκρατικών στην Προεδρία, οι Ηνωμένες Πολιτείες ενισχύουν την πολιτική αντιπαράθεσης με τις χώρες οι οποίες δεν είναι επαρκώς ευθυγραμμισμένες. Η τελευταία αντίδραση της Ρωσίας, μέσω του υπουργού Εξωτερικών της, είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα. Σε συνέντευξη, ο Λαβρώφ τόνισε την ανάγκη μείωσης του κινδύνου κυρώσεων για την προστασία της τεχνολογικής αυτονομίας της χώρας, με την μείωση του ρόλου του δολαρίου στις διεθνείς πληρωμές, υπέρ των εθνικών νομισμάτων ή νομισμάτων εναλλακτικών του δολαρίου και τερματίζοντας τη χρήση διεθνών δικτύων πληρωμών που υπόκεινται σε Δυτικό έλεγχο.

Συνόδευσε αυτές τις δηλώσεις του με ένα μήνυμα στην Κίνα, η οποία υπόκειται επίσης σε κυρώσεις των ΗΠΑ. Όπως δήλωσε ο Λαβρώφ, αυτή η πραγματικότητα αναγκάζει τη Ρωσία και την Κίνα «να οικοδομήσουν τη δική τους γραμμή οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης, έτσι ώστε να μην εξαρτώνται από τα «καπρίτσα» των Δυτικών εταίρων μας.»

Το ενδιαφέρον αυτής της προσέγγισης, που προτείνεται από τη Ρωσία, είναι διττό. Καταρχάς, επιτρέπει αντικειμενικά την ανάπτυξη εθνικών μέσων και, ως εκ τούτου, εγγυάται την αυτονομία της χώρας, η οποία αποτελεί εγγύηση πραγματικής κυριαρχίας.

Δεύτερον, επειδή η ισχύς της Αμερικής οφείλεται και στην προσφυγή της στην εξωχώρια δικαστική δικαιοδοσία, αρχή που επιτρέπει στην αμερικανική δικαιοσύνη να επεμβαίνει σε οποιαδήποτε υπόθεση, οπουδήποτε στον κόσμο, εφόσον ανιχνεύεται οποιαδήποτε σχέση της με τις ΗΠΑ, όπως συναλλαγές με δολάρια, αμερικανικά δίκτυα πληρωμών, ηλεκτρονική αλληλογραφία μέσω Αμερικανού διακομιστή (server) … η απομείωση αυτών των στοιχείων πρόσδεσης στις ΗΠΑ συνεπάγεται τον αφοπλισμό της αμερικανικής δικαιοσύνης έναντι των ξένων επιχειρήσεων και κρατών.

Οποιαδήποτε ενέργεια οδηγεί σε αντίδραση. Η πολιτική κυρώσεων των ΗΠΑ δεν οδηγεί στην ευθυγράμμιση της Ρωσίας, αλλά στην απομάκρυνσή της, στην ενίσχυσή της. Υπό αυτή την έννοια, αυτό είναι ένα στρατηγικό λάθος των παγκοσμιοποιών, αλλά τελικά δεν έχουν και άλλη επιλογή.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Του Μιχαήλ Στυλιανού

Η επιστολή των 20 Γάλλων στρατηγών, 100 ανωτέρων αξιωματικών και 1.000 βαθμοφόρων (έχουν προστεθεί πολλαπλάσιες, όπως ανακοίνωσαν, νέες υπογραφές), στην οποία κατήγγελλαν την «αποσύνθεση» της Γαλλίας, απαριθμούσαν τα φαινόμενα κατεδάφισης του πατριωτισμού,της Ιστορίας της, της πολιτισμικής παράδοσης, της ενότητας και αλληλεγγύης, της εσωτερικής ασφάλειας με την εγκληματική δράση ισλαμιστών τρομοκρατών και κουκουλοφόρων καταστροφέων, παρείσακτων σε ειρηνικές διαδηλώσεις, την απόσπαση τμημάτων του έθνους και υποταγή τους σε ξένα δόγματα αντίθετα με το γαλλικό Σύνταγμα, έχει προκαλέσει στην Γαλλία πολιτικό αντιπερισπασμό από τον ειδησεο-πολιτικό μονόλογο του Κορωνοϊού και της καραντίνας.

Η κυβέρνηση, την οποία οι επιστολογράφοι καλούσαν σε αφύπνιση και αντιμετώπιση των κινδύνων, ενώπιον και του φάσματος εμφυλίου πολέμου και δηλώνοντας πρόθυμοι να την ενισχύσουν σε αυτόν τον αγώνα, επισήμαιναν παράλληλα ότι σε αντίθετη περίπτωση το καθήκον τιμής των ενόπλων δυνάμεων είναι η σωτηρία της πατρίδας.

Η επικεφαλής της δεξιάς παράταξης Εθνικός Συναγερμός και βεβαία αντίπαλος του Προέδρου Μακρόν στις προεδρικές εκλογές του προσεχούς έτους έσπευσε να «καπελώσει» την διακήρυξη των αξιωματικών, δηλώνοντας ότι συμφωνεί πλήρως με το περιεχόμενό της και καλώντας τους στις τάξεις της παράταξής της.

Η τοποθέτησή της προσέφερε τα πυρομαχικά κυβερνητικού και δημοσιογραφικού βομβαρδισμού του διαβήματος των αξιωματικών ως αντισυνταγματικού, παράνομου, στασιαστικού και πραξικοπηματικού. Ο Πρόεδρος Μακρόν απέφυγε δημόσια δήλωση, απλά διέρρευσε από τους συμβούλους του ότι τους είπε: «Η Μαρίν Λεπέν έδειξε το πραγματικό πρόσωπο της παράταξής της, αυτό των πολιτοφυλάκων και των πραξικοπηματιών».

Δηλώσεις στιγματισμού του διαβήματος των αξιωματικών, ως στασιαστικού και υποκινούντος σε εμφύλιο πόλεμο, δύο κυρίες υπουργοί, των Στρατιωτικών Φλοράνς Μαρλύ , η οποία ζήτησε από το Γενικό Επιτελείο να επιβάλει κυρώσεις στους αποστράτους αξιωματικούς, και Βιομηχανίας Ανίες-Πανιέ Ρουνασιέ, η οποία «καταδίκασε ανεπιφύλακτα» στο Τουίτερ το διάβημα των στρατηγών ως πρόσκληση σε εξέγερση.

Από την πλευρά της αριστεράς, ο Ζακ Λυκ Μελανσόν των «Ανυποτάκτων», εγκάλεσε στο Τουίτερ τον πρόεδρο Μακρόν «για τηνσιωπή του και ανήγγειλε ότι θα προσφύγουν στην δικαιοσύνη.

Κατωτέρω νέο σχετικό γαλλικό σχετικό δημοσίευμα.


Ο Στρατός και η Μακρονική Εξουσία



Gérard Luçon, /Réseau International/ 26-4-21



Σχετικά με το θέμα της περίφημης «επιστολής των στρατηγών», αφού ο Τύπος και οι υπηρέτες της εξουσίας έχουν κινητοποιηθεί, επιτρέπω στον εαυτό μου αυτές τις λίγες διευκρινίσεις:

Από τη μία πλευρά, είναι οι στρατιωτικοί εν αποστρατεία που μιλούν επειδή οι εν υπηρεσία δεν έχουν το δικαίωμα να το κάνουν – είναι La Grande Muette ( Μεγάλη Σιωπηλή, γαλλικός χαρακτηρισμός των ενόπλων δυνάμεων). Από την άλλη πλευρά είναι στην πραγματικότητα αξιωματικοί (όχι μόνο στρατηγοί) όλων των φρονημάτων και τάσεων, που σημαίνει ότι η «δυσφορία» είναι βαθιά, έτσι ώστε οι εφημερίδες να μπορούν να προσπαθήσουν να σπιλώσουν αυτό το κίνημα μιλώντας για εξτρεμιστές στρατηγούς ή συνωμότες. Το πρόβλημα είναι έκδηλο και ορατό, και είναι σαφές: Ένα μεγάλο μέρος του στρατού δεν υποστηρίζει πλέον την ατλαντική, ρωσοφοβική και «ισραηλινή» πολιτική της γαλλικής κυβέρνησης ... Μετά απόκειται σε κάθε έναν να μεταφράσει και να καταλάβει τι έχω γράψε: Σημαίνει, αυτό που είναι τώρα «ΠΡΟΦΑΝΈΣ», ότι ο στρατός δεν υποστηρίζει την εξουσία !!!

Αυτό πανικοβάλλει το Προεδρικό Μέγαρο και μέσα στην ατλαντική αριστερά (ακόμη και το φτωχό μέλος Corbière του κόμματος του Μελανσόν ανακατεύτηκε ) ...

Έτσι χαρακτηρίζουν τους στρατηγούς ως άκρα δεξιά (επειδή η Μαρίν Λεπέν άρπαξε την ευκαιρία), ότι είναι νοσταλγοί της Γαλλικής Αλγερίας (επειδή η διακήρυξη δημοσιεύθηκε την ημερομηνία του πραξικοπήματος του Αλγερίου), όταν 21 Απριλίου συμβαίνει να είναι επίσης η Παγκόσμια Ημέρα Δημιουργικότητας και Καινοτομίας, τα γενέθλια της Βασίλισσας της Αγγλίας, καθώς και του Αγίου Ανσέλμου, όταν «σπέρνουμε τα τελευταία λουλούδια».

Λοιπόν ο Τύπος διατάχτηκε να θάψει την ανοικτή επιστολή, ως επικίνδυνη για τους αναγνώστες. Αντί να κάνει αυτήν την δουλειά υπηρέτη, αυτός ο Τύπος καλά θα έκανε να ψάξει να δει ποιος είναι κάθε ένας των υπογραφόντων (στρατηγών) γιατί υπάρχουν ακόμη και «παλαιοί» της στρατιωτικής μυστικής υπηρεσίας . . . που ακόμη και στην αποστρατεία δεν είσαι ποτέ ένας απόκληρος των εμπιστευτικών πληροφοριών. Ένας από τους υπογράφοντες είναι ο Στρατηγός Delawarde που γράφει τακτικά στο Reseau Interrnational ,άρθρα στα οποία φέρνει πολύτιμες (και στοιχειοθετημένες πληροφορίες σχετικά με την περίφημη "πανδημία" ...

Και ας μην ξεχνάμε ότι στην αρχή του κινήματος των Κίτρινων Γιλέκων, όταν το περίφημο "Kizyvienne" έτρεμε από φόβο, η υπουργός Αμύνης Φλοράνς Παρλύ είχε ζητήσει την επέμβαση του στρατού (τα συντάγματα των Calvi και Nimes) και το Γενικό Επιτελείο είχε ευγενικά απαντήσει ότι θα μπορούσε να πάει να … (είχα γράψει ένα άρθρο γι 'αυτό που αναδημοσιεύθηκε στο A-vox, RI και στην ιστοσελίδα « profession-gendarme », που συνδέεται με την χωροφυλακή.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου