Articles by "Στυλιανού"

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Στυλιανού. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Του Μιχαήλ Στυλιανού 16-2-20

H Ελλάδα αναφέρεται μεταξύ 100 και πλέον χωρών των οποίων τα κρυπτογραφημένα μηνύματα -διπλωματικά, στρατιωτικά και υπηρεσιών ασφαλείας- επί δεκαετίες περνούσαν πρώτα από την αμερικανική CIA και την γερμανική υπηρεσία κατασκοπείας BND, που αποκαλύπτονται ως κρυφές συνιδιοκτήτριες διάσημης ελβετικής εταιρείας παραγωγής συσκευών κρυπτογράφησης προφορικών και γραπτών μηνυμάτων.

Η εκρηκτική αποκάλυψη από την εφημερίδα Ουάσιγκτον Ποστ και τα γερμανικά δίκτυα ZDF και SRF έρχεται κατά σατανική σύμπτωση με την κορύφωση της αμερικανικής εκστρατείας εναντίον της κινεζικής εταιρίας Huawei Technologies , μεγαλύτερου κατασκευαστή τηλεπικοινωνιακού εξοπλισμού στον κόσμο, της οποίας το τελευταίο τεχνολογικό άλμα με το δίκτυο G-5 υιοθετείται από τις χώρες της Ευρώπης –παρά τις έντονες συστάσεις της Ουάσιγκτον και τις κατηγορίες της ότι αποτελεί μηχανισμό υποκλοπής και κατασκοπείας.
Πληροφορίες αναφέρουν ότι το θέμα προκάλεσε και τηλεφωνικό επεισόδιο μεταξύ του Βρετανού πρωθυπουργού Μπόρις Τζòνσον και του Αμερικανού προέδρου Τραμπ, ό οποίος έκλεισε το τηλέφωνο στα μούτρα του πρώτου -χειρονομία στην οποία αποδίδεται η ματαίωση προγραμματισμένης για σύντομα επίσκεψης του Βρετανού πρωθυπουργού στην Ουάσιγκτον.

Οργασμός δημοσιευμάτων στα διεθνή ΜΜΕ ( αλλά διακριτική σιωπή στα ελληνικά) χρησιμοποιεί εντυπωσιακούς χαρακτηρισμούς για το αποκαλυπτόμενο σκάνδαλο κατασκοπείας, όπως «έκρηξη βόμβας» (Zero Hedge) και «120 χώρες πλήρωναν δισεκατομμύρια για να τους κλέβουν τα μυστικά τους» (Reseau International).
Το τελευταίο αναφέρει ότι δημοσιογράφοι του γερμανικού δικτύου ZDF και της αμερικανικής εφημερίδα Ουάσιγκτον Ποστ σε κοινή έρευνα τους ανακάλυψαν ότι οι κυβερνήσεις τους «τραβούσαν περί τις 120 χώρες από την μύτη.» Και αυτό χάρις σε μιαν ελβετική εταιρεία κατασκευής εξοπλισμού για την μετάδοση εμπιστευτικών πληροφοριών.

«Το κόλπο του Αιώνα, έτσι χαρακτηρίζει ο Τύπος την συνεργασία της CIA και της BND, που επί δεκαετίες αποσπούσαν παράνομα μυστικές πληροφορίες από τους συμμάχους τους όσο και από τους εχθρούς τους.» Και η γαλλική ενημερωτική ιστοσελίδα συνεχίζει: 
«Για τις ΗΠΑ, των οποίων την πρακτική (παγκόσμιας υποκλοπής όλων των επικοινωνιών από την αμερικανική Εθνική Υπηρεσία Ασφαλείας, NSA) αποκάλυψε ο ΄Εντουαρντ Σνόουντεν, αυτή η ιστορία δεν ξαφνιάζει. Ούτε για τους Γερμανούς που δεν είναι γνωστοί για την αγνότητα των προθέσεών τους. Αλλά σε αυτήν την υπόθεση εμπλέκεται και η Ελβετία, η οποία διακρινόταν γενικά για την ουδετερότητα της στις πολιτικές και στρατιωτικές συγκρούσεις.
«Επί περισσότερα από πενήντα χρόνια οι κυβερνήσεις από όλο τον κόσμο εμπιστεύονταν σε μιαν εταιρεία την προστασία των μυστικών μηνυμάτων των οργάνων τους, στρατιωτικών και διπλωματών. Αλλά καμιά τους δεν ήξερε ότι μυστικοί ιδιοκτήτες της ελβετικής εταιρείας Crypto AG ήταν η μυστική κοινοπραξία της CIA και της γερμανικής BND.
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Observateur Continental, Reseau Internationl, 13-2-2020
Μετάφραση Μ.Στυλιανού


Το ΝΑΤΟ χάνει γρήγορα την υποστήριξη των Ευρωπαίων. Ξέρουμε ότι η εμπιστοσύνη στην συμμαχία μειώνεται στις χώρες που είναι τα κυριώτερα μέλη της –στην Γερμανία και στην Γαλλία-

Το αμερικανικό ινστιτούτο ερευνών Pew Research Center δημοσίευσε στις 9 Φεβρουαρίου τα πολύ ενδιαφέροντα αποτελέσματα μιας δημοσκόπησης λαών της Ευρώπης. Σε δέκα χρόνια η εμπιστοσύνη στο ΝΑΤΟ μειώθηκε μεσοσταθμικά κατά 20%.

Σήμερα μόνο το 57% των Γερμανών και το 49% των Γάλλων έχουν μιαν θετική γνώμη για την Συμμαχία. Και αυτοί οι αριθμοί δεν εκπλήσσουν. Στην σημερινή του μορφή το ΝΑΤΟ έχει πάψει από πολλού να ανταποκρίνεται στις ανάγκες και στα συμφέροντα των χωρών της Δυτικής Ευρώπης σε ότι αφορά την ασφάλεια και την άμυνά τους.

Σήμερα η Συμμαχία είναι ένα όργανο για την συνέχιση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Για τον λόγο αυτόν ο Γάλλος Πρόεδρος Εμμάνουελ Μακρόν έχει πολλάκις προτείνει την δημιουργία ενός ευρωπαϊκού στρατού. Θα επρόκειτο για ένα νέο ΝΑΤΟ, χωρίς τις Ηνωμένες Πολιτείες και πιθανώς χωρίς την Τουρκία, της οποίας η αντίληψη για την Ευρώπη πολύ απέχει από του να είναι θετική.

Η αμερικανική κυβέρνηση από την πλευρά της αντιδρά με μεγάλη περίσκεψη στην ιδέα της συγκρότησης ενός ευρωπαϊκού στρατού. Και τούτο επειδή σε τέτοιαν περίπτωση το ΝΑΤΟ δεν θα είχε κανένα λόγο υπάρξεως και η δικαιολογία της στρατιωτικής παρουσίας των ΗΠΑ στην Ευρώπη θα ήταν ασθενέστερη.

Γι’ αυτό όλες οι ελπίδες της Ουάσιγκτον στηρίζονται στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης –Πολωνία, Ρουμανία, Λετονία, Λιθουανία, Εσθονία, όπως και στις Νορβηγία και Σουηδία, που δεν είναι μέλη της Συμμαχίας.

Είναι σε αυτές τις χώρες που τα αντιρωσικά αισθήματα είναι πιο έντονα. Οι Αμερικανοί διπλωμάτες έχουν συχνά απειλήσει την Γερμανία ότι θα μεταφέρουν τον στρατό και τον εξοπλισμό τους στην Πολωνία, εάν οι Γερμανοί δεν αυξήσουν τις αμυντικές δαπάνες τους και ειδικώτερα για την συντήρηση των αμερικανικών βάσεων. Στο βάθος αυτού του εκβιασμού, η επιδείνωση των σχέσεων με την Γερμανία είναι απολύτως λογική.

Δεν πρέπει να λησμονείται και μια άλλη πτυχή: Οι Ευρωπαίοι αισθάνονται ολοένα λιγότερο την ανάγκη προστασίας έναντι της Ρωσίας. Για παράδειγμα μόνο το 41% των Γάλλων και το 34% των Γερμανών απάντησαν καταφατικά στο ερώτημα εάν η χώρα τους θα όφειλε να προστρέξει σε βοήθεια μιας χώρας του ΝΑΤΟ που υφίστατο επίθεση από την Ρωσία. Και αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι σήμερα το ΝΑΤΟ περιλαμβάνει χώρες πολύ επιθετικές κατά της Ρωσίας, όπως οι Βαλτικές Χώρες και η Πολωνία. Και Γάλλοι και Γερμανοί δεν έχουν όρεξη να πολεμήσουν για αμερικανόφιλους προβοκάτορες.

Επιπλέον οι παλαιές εδαφικές διεκδικήσεις ορισμένων ευρωπαϊκών χωρών παίζουν επίσης ένα ρόλο στην στάση τους απέναντι στην Συμμαχία. Για παράδειγμα, η εύνοια που δείχνουν οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ προς την Ουκρανία. Αλλά στην Ουγγαρία οι ενέργειες του Κιέβου δεν προκαλούν καμιάν επιδοκιμασία. Το 67% των Ούγγρων απάντησαν σε σχετικό ερώτημα ότι η Ουγγαρία θα πρέπει να ανακτήσει τα εδάφη που άλλοτε της ανήκαν, Πρόκειται για την Υπερκαρπαθία, σήμερα επαρχία της Ουκρανίας. Εκεί οι Μαγυάροι (Ούγγροι) αντιπροσωπεύουν μέγα μέρος του πληθυσμού. Κατά τις ουγγρικές αρχές και τον ουγγρικό πληθυσμό, οι συμπατριώτες τους εκεί υπόκεινται σε δυσμενείς διακρίσεις.

Και το 60% των Ελλήνων επιθυμεί επίσης την ανάκτηση των εδαφών τους. Στην πραγματικότητα οι εδαφικές διεκδικήσεις στρέφονται σε γειτονικές χώρες που είναι μέλη του ΝΑΤΟ. Τα 30% των Γερμανών που ρωτήθηκαν επιθυμούν την επιστροφή των ιστορικών εδαφών τους, πιθανώς εκείνων που προσαρτήθηκαν στην Πολωνία μετά τον πόλεμο.



Είναι φανερό ότι οι διαφορές μεταξύ κρατών της Ευρώπης είναι μεγάλες και δεν θα πάψουν να μεγαλώνουν. Είναι πολυάριθμες οι διεκδικήσεις χωρών της Ευρώπης μεταξύ τους, με τις Ηνωμένες Πολιτείες και με την ηγεσία της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης. Με την κρίση που αντιμετωπίζει το ΝΑΤΟ, η Ρωσία θα μπορούσε να ενισχύσει σημαντικά την θέση της στην Ευρώπη, ειδιικώτερα στην Γαλλία, στην Γερμανία και στην Ιταλία. Σε αυτές τις χώρες υπάρχουν σημαντικές πολιτικές δυνάμεις που αντιτίθενται στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας και υποστηρίζουν την αποχώρηση από το ΝΑΤΟ.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Σύροι στρατιώτες
Zero Hedge,Wed, 02/12/2020

[ Συναρπαστικού πράγματι ενδιαφέροντος και εξαιρετικά διαφωτιστικό το κατωτέρω ρεπορτάζ , όχι τόσο για τα έργα και ημέρες του Ρεσέπ Ταγίπ Ερντογάν στην Συρία, όσο για την παταγώδη διακήρυξη (στα τούρκικα μάλιστα) των ακατάλυτων αισθημάτων αφοσίωσης της Ουάσιγκτον προς την καλή μας γείτονα και σύμμαχο στο ΝΑΤΟ, διακήρυξη που υποχρεώνει σε ανώμαλη προσγείωση τους ονειροπόλους οραματιστές ή πρόθυμους πανηγυριστές της «στρατηγικής μας αναβάθμισης» και του θησαυρού των συμμαχικών εγγυήσεων, που μας εξασφάλισε η συμφωνία μεταβολής της χώρας σε εκτεταμένη αμερικανική βάση και οπλοστάσιο.]

Μετάφραση/Εισαγωγή: Μιχαήλ Στυλιανού

Αυτήν την εβδομάδα είδαμε σημαντικές μάχες μεταξύ των συριακών και των τουρκικών στρατευμάτων –μετά τον σκοτωμό άνω των 12 Τούρκων στρατιωτών την Δευτέρα και την Τρίτη, στην συνέχεια ενός αιματηρού Σαββατοκύριακου, με ενδεχομένως εικοσάδες νεκρών από κάθε πλευρά και τώρα και οι δύο υπόσχονται να εξοντώσουν τις δυνάμεις του άλλου εάν υποστούν επίθεση. Ο πρόεδρος της Τουρκίας Ερντογάν ανακοίνωσε μιαν επιτυχή επιχείρηση αντιποίνων εναντίον της «εχθρικής» συριακής δύναμης, στην οποία, όπως ισχυρίστηκε, σκοτώθηκαν 100 Σύροι στρατιώτες.

Ο στρατός της Συρίας υποσχέθηκε ότι θα συνεχίσει να μάχεται εναντίον των «τουρκικών δυνάμεων κατοχής», ενώ ο Ερντογάν, εν μέσω επιθέσεων εναντίων Τούρκων στρατιωτών στο Ιντλίμπ, απειλούσε την συριακή κυβέρνηση ότι «θα πληρώσει ένα πολύ βαρύ τίμημα».

«Το συριακό καθεστώς, ιδίως στο Ιντλίμπ, εισέπραξε ότι του αξίζει- δήλωσε ο Ερντογάν την Τρίτη. Αλλά αυτό δεν είναι αρκετό, θα συνεχίσουμε. Θα ανακοινώσω αύριο αυτά τα μέτρα.» Ήταν η ημέρα όπου συριακό ελικόπτερο έπεσε και συντρίφτηκε, προφανώς χτυπημένο από τζιχαντιστές της Hayat Tahrir al-Sham , παρακλαδιού της Αλ Κάϊντα, οπλισμένους με φορητούς πυραύλους MANPAD.

Την επομένη ο Ερντογάν ύψωσε ακόμη τους τόνους. Αφού επιβεβαίωσε ότι τουλάχιστον 14 Τούρκοι στρατιώτες σκοτώθηκαν σε πρόσφατες μάχες στο Ιντλίμπ με τον στρατό της Συρίας, δήλωσε ότι ο τουρκικός στρατός είναι έτοιμος να επιτεθεί εναντίον των κυβερνητικών στρατευμάτων της Συρίας «οπουδήποτε», εάν οι τουρκικές δυνάμεις υποστούν επίθεση, δείχνοντας έτσι την πρόθεσή του να κλιμακώσει την σύρραξη πέραν της σημερινής εστίας της, στην επαρχία του Ιντλίμπ.

«Εάν συμβεί και ο ελαφρότερος τραυματισμός στους στρατιώτες μας στα παρατηρητήρια ή αλλού, δηλώνω από εδώ ότι θα χτυπήσουμε τις κυβερνητικές δυνάμεις παντού από σήμερα, ανεξάρτητα από τα σύνορα του Ιντλίμπ ή τις γραμμές της συμφωνίας του Σότσι», είπε ο Ερντογάν, αναφερόμενος στις διαπραγματεύσεις του 2018 για την εκεχειρία, που υποστήριζε η Ρωσία.

«Θα το κάνουμε με όλα τα αναγκαία μέσα, από αέρος ή ξηράς, χωρίς να διστάσουμε και χωρίς χρονοτριβές» πρόσθεσε, δηλώνοντας την πρόθεση να καταρρίψει συριακά αεροπλάνα.


Τουρκικές φάλαγγες εισρέουν στο Ιντλίμπ, Φωτό: Anadolu Agency.
Αυτόν τον μήνα η Τουρκία έστειλε τουλάχιστον 5.000 στρατιώτες και φάλαγγες τεθωρακισμένων αυτοκινήτων και τανκ, σε ενίσχυση των 12 παρατηρητηρίων στο Ιντλίμπ, βάσει της συμφωνίας του Σότσι. Ωστόσο η υποτιθέμενη ζώνη αποκλιμάκωσης ουδέποτε εφαρμόστηκε, δοθέντος ότι η Συρία δεχόταν συνεχείς επιθέσεις στο Χαλέπι, σε τρομοκρατικές εξορμήσεις από το Ιντλίμπ, υπό την προστασία του Ερντογάν, όπως καταγγέλλει η Συρία.

Κρίσιμη καμπή: Σε μια σπάνια εξέλιξη, μετά μια διετία όπου οι σχέσεις με την Ουάσιγκτον χειροτέρευαν με ταχύ ρυθμό, η ΄Αγκυρα δέχτηκε την πλήρη αμερικανική υποστήριξη κατά την αναμέτρησή της με τον συριακό στρατό στο Ιντλίμπ. Ο υπουργός των Εξωτερικών Μάικ Πομπέο έγραψε στο Τουίτερ για τους τελευταίους θανάτους Τούρκων στρατιωτών: «Οι συνεχιζόμενες επιθέσεις του καθεστώτος ΄Ασαντ και της Ρωσίας πρέπει να σταματήσουν. ΄Εστειλα τον Τζιμ Τζέφρυ στην ΄Αγκυρα να συντονίσει τα μέτρα αντίδρασης σε αυτήν την αποσταθεροποιητική επίθεση. Στεκόμαστε δίπλα στην Τουρκία, σύμμαχό μας στο ΝΑΤΟ.»

Ο ειδικός Απεσταλμένος των ΗΠΑ στην Συρία Τζέϊμς Τζέφρυ έφθασε την νύχτα της Τρίτης στην ΄Αγκυρα και ανήγγειλε την ετοιμότητα των ΗΠΑ να ενισχύσουν την Τουρκία εναντίον της επίθεσης του συριακού καθεστώτος στο Ιντλίμπ.

Σε προγραμματισμένο συμβολισμό, ο Αμερικανός απεσταλμένος , κατά την υποδοχή του στο αεροδρόμιο, έκανε αυτή την διακήρυξη υποστήριξης στον Ερντογάν…στη τουρκική γλώσσα.


https://twitter.com/Ozkok_A/status/1227485934540726272

Ο Αμερικανός Ειδικός Απεσταλμένος Τζέιμς Τζέφρυ, μόλις πάτησε το πόδι του στην Τουρκία δεν αρκέστηκε να διακηρύξει την υποστήριξη (των ΗΠΑ) στον Ερντογάν, αλλά έκανε αυτήν την δήλωσή του στην τούρκικη γλώσσα –σε φανερό συμβολισμό ότι η Ουάσιγκτον είναι αποφασισμένη να κάνει τα πάντα σε υποστήριξη της Τουρκίας κατά την σύγκρουσή της με τις δυνάμεις του ΄Ασαντ.

(The US Special Envoy to the region James Jeffrey didn't merely touch down in Turkey declaring support to Erdogan, but he declared support while speaking Turkish — clear symbolism that Washington is ready to go 'all in' backing up Turkey as it clashes with pro-Assad forces.)

Υπό το φως των προσφάτων ακόμη γεγονότων, όπου οι σύμμαχοι Συρία και Ρωσία έφτασαν στα όρια της σύγκρουσης με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ για το μέλλον του Ιντλίμπ, και με το ενδεχόμενο να εξαπολυθεί, από τρομοκράτες της Αλ Κάϊντα, μια νέα (δήθεν) «χημική επίθεση του ΄Ασαντ» σαν προβοκάτσια», η τελική μάχη στο Ιντλίμπ μπορεί να αποτελέσει την θρυαλλίδα αναζωπύρωσης του πολέμου μέσω αντιπροσώπων στην Συρία.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Τουρκική συνοδεία αρμάτων εισερχόμενη στην πόλη Σαρμάντα της βορειοδυτικής επαρχίας Ιντλίμπ της Συρίας.

M.K.Bhadrakumar, Comite Valmy, 7-2-2020

[ Το κατωτέρω άρθρο εμπειρότατου Ινδού διπλωμάτη, με εξειδίκευση στα θέματα νοτιοδυτικής Ασίας και πρώην πρεσβευτή στην Άγκυρα, αξίζει ιδιαίτερης προσοχής από τους μελετητές του ρευστού, απατηλού και απρόβλεπτου πλέγματος των σχέσεων και των κινήσεων της Τουρκίας του Ερντογάν, η καταγραφή και ανάλυση των οποίων παρέχει εδώ ένα πολύτιμο βοήθημα στην ρεαλιστική διάγνωση της βαρύτητας των συμμαχικών διαβεβαιώσεων όσο και των συντελεστών δυνατότητας του επιθετικού γείτονα να αντιμετωπίσει μιαν Ελλάδα αποφασισμένη να αντισταθεί. Το συμπέρασμα θα μπορούσε να συνοψισθεί στο ότι τα υποστυλώματα του τουρκικού τραμπουκισμού είναι δανεικά και εύθραυστα και η ξενοκίνητη εδώ προπαγάνδα των προαγωγών του ενδοτισμού και της Χάγης είναι αποκρουστέα όσο και αποκρουστική.]

Εισαγωγή/Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Η ρωσική αντίδραση στις τελευταίες στρατιωτικές κινήσεις της Τουρκίας στην βορειοδυτική επαρχία Ιντλίμπ της Συρίας εκδηλώθηκαν υπό την μορφή μιας μακράς συνέντευξης, στην κυβερνητική εφημερίδα Ροσίσκαγια Γαζέτα , του υπουργού των εξωτερικών Σεργκέϊ Λαβρώφ στις 4 Φεβρουαρίου, η οποία έκτοτε ακολουθήθηκε από μιαν επίσημη ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών την Πέμπτη.

Η Μόσχα ετόνισε ότι η εξελισσόμενη συριακή επιχείρηση στο Ιντλίμπ αποβλέπει στην εξάλειψη των τρομοκρατικών κλάδων της Αλ Κάϊντα , που υποστηρίζονται από την Τουρκία και τις Δυτικές χώρες.

Ο Λαβρώφ αναφέρθηκε στο λεγόμενο Σχέδιο της Αστάνα, το οποίο προέκυψε, μετά την ρωσική επέμβαση του 2015, από την κατάρρευση του προγράμματος αλλαγής καθεστώτος που εφάρμοζαν «οι Δυτικοί και άλλοι ξένοι εταίροι» στην Συρία. Εξήγησε πως η διαδικασία της Αστάνα οδήγησε στην «ζώνη αποκλιμάκωσης» στο Ιντλίμπ, όπου «τρομοκρατικές ομάδες κοπαδιάστηκαν μαζί». Η Ρωσία και η Τουρκία συνήψαν συγκεκριμένες γραπτές συμφωνίες που ξεκαθάριζαν τις δεσμεύσεις τους για τον έλεγχο στο Ιντλίμπ. Εντούτοις, δήλωσε ο Λαβρώφ:

«Δυστυχώς, μέχρι τώρα, η Τουρκία δεν εκπλήρωσε δύο από τις κρίσιμες δεσμεύσεις της που προορίζονταν να λύσουν τον πυρήνα του προβλήματος του Ιντλίμπ. ΄Ηταν αναγκαίο να διαχωριστεί η ένοπλη αντιπολίτευση από τους τρομοκράτες του Σαμπχάτ αλ-Νούσρα, που μετονομάσθηκε σε Χαγιάτ Ταχρίρ αλ-Σαμ. Και οι δυο είναι γραμμένες στην μαύρη λίστα των τρομοκρατικών οργανώσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Έτσι ούτε η μία ούτε η άλλη έχουν λόγο να βρίσκονται στο Ιντλίμπ»

Ακόμη και μετά από επανειλημμένες υπομνήσεις από την Ρωσία, η Τουρκία δεν κινήθηκε. Επίσης ο Λαβρώφ επανέλαβε ότι η πρόσφατη τουρκική στρατιωτική ανάπτυξη στο Ιντλίμπ εφαρμόσθηκε χωρίς μια προηγούμενη ενημέρωση της ρωσικής πλευράς. Και πρόσθεσε: «Τους συνιστούμε να συμμορφωθούν ακριβώς στις συμφωνίες του 2018 και 2019 στο Σότσι για το Ιντλίμπ»

Η ανακοίνωση του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών της 6ης Φεβρουαρίου, όπως μεταδόθηκε από το πρακτορείο Τας, αποκάλυψε ότι υπήρξαν Ρώσοι νεκροί εξ αιτίας «της εντεινόμενης τρομοκρατικής δραστηριότητας». Και εξηγούσε τις επιχειρήσεις των συριακών στρατιωτικών δυνάμεων ως αντίδραση στην «απαράδεκτη άνοδο τη τρομοκρατικής δράσεως».

Κατά την διάρκεια του Δεκεμβρίου « πραγματοποιήθηκαν περισσότερες από 1.400 τρομοκρατικές επιθέσεις, με τανκς, πολυβόλα, μαχητικά οχήματα πεζικού, όλμους και πυροβολικό». Και μόνο στο περασμένο δεκαπενθήμερο, «καταγράφηκαν περισσότερες από 1.000 επιθέσεις, εκατοντάδες Σύροι στρατιωτικοί και πολίτες σκοτώθηκαν και τραυματίστηκαν και η ρωσική βάση στο Χμευμίμ δέχθηκε επανειλημμένες επιθέσεις.

«Όλα αυτά -τονίζει η ανακοίνωση του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών- πιστοποιούν μιαν απαράδεκτη αύξηση της τρομοκρατικής δύναμης το Ιντλίμπ, όπου οι δράστες απολαμβάνουν πλήρους ασυλίας και ελευθερίας δράσεως», κατάσταση που δεν αφήνει άλλη επιλογή στην κυβέρνηση της Συρίας από το « να αντιδράσει σε αυτήν την εξέλιξη.»

Αποκρούοντας την απαίτηση του Τούρκου Προέδρου Ερντογάν να σταματήσει η συριακή κυβέρνηση τις στρατιωτικές επιχειρήσεις στο Ιντλίμπ και να αποσύρει τις δυνάμεις της, η ρωσική ανακοίνωση αναφέρει: « Αυτό που πρέπει να σημειωθεί είναι ότι ο συριακός στρατός μάχεται στο δικό του έδαφος εναντίον εκείνων που έχουν επισημανθεί ως τρομοκράτες από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Δεν χωρούν άλλες ερμηνείες. Είναι δικαίωμα και ευθύνη της συριακής κυβέρνησης να πολεμήσει τους τρομοκράτες στην Συρία.»

Περιέργως, τόσο η συνέντευξη Λαβρώφ όσο και η ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών επέσυραν την προσοχή στην μεταφορά, κατά τις τελευταίες εβδομάδες, τρομοκρατικών ομάδων από το Ιντλίμπ στην βορειοδυτική Συρία και από εκεί στην Λιβύη. Ο υπαινιγμός είναι σαφής –η Άγκυρα συνεχίζει να κινεί τρομοκρατικές ομάδες ως εργαλεία της περιφερειακής στρατηγικής της στην Συρία (και στην Λιβύη).

Η Ρωσία έχει επαφές με όλες τις παρατάξεις στην Λιβύη, περιλαμβανομένου του στρατηγού Καλίφα Χαφτάρ. Η υπαινικτική προειδοποίηση εδώ είναι ότι ο Ερντογάν θα έχει να πληρώσει ακριβά στην Λιβύη, όπου δεν μπορεί να υπολογίζει στην ρωσική κατανόηση.

Η Τουρκία υφίσταται ήδη περιφρονητική κριτική από την Ε.Ε., Γαλλία, Ιταλία, Ελλάδα, Κύπρο, Ισραήλ. Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και Σαουδική Αραβία για την στρατιωτική επέμβασή της στην Λιβύη, ιδιαίτερα για την χρησιμοποίηση των τρομοκρατικών ομάδων που ελέγχει στην Συρία. Η περιφερειακή απομόνωση της Τουρκίας είναι τώρα πλήρης.

.Η ανακοίνωση του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών κατέληγε αναφέροντας: «Επαναβεβαιώνουμε την δέσμευσή μας στις συμφωνίες που επιτεύθηκαν στις συνομιλίες της Αστάνα, οι οποίες προβλέπουν την καταπολέμηση των τρομοκρατικών ομάδων στην Συρία υπό τον όρο του σεβασμού της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας. Θα διατηρήσουμε τον στενό συντονισμό με τους Τούρκους και τους Ιρανούς εταίρους μας προκειμένου να επιτύχουμε διαρκή σταθερότητα και ασφάλεια στην χώρα».
΄Εχει εξαιρετική σημασία ότι η ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών πρόβαλε ιδιαίτερα τους «Ιρανούς εταίρους» ως αναφορά. Στις 5 Φεβρουαρίου, ενώ δεχόταν τον νέο Ιρανό πρεσβευτή στην Μόσχα, ο Πρόεδρος Πούτιν επίσης δήλωσε ότι η Ρωσία και το Ιράν είναι οι «αποφασιστικοί ισχυροί παράγοντες» στον αγώνα εναντίον της τρομοκρατίας στον κόσμο και θα συνεχίσουν αυτήν την συνεργασία τους. Και ο Πούτιν πρόσθεσε «Η συνεργασία (της Ρωσίας) με το Ιράν στα πλαίσια της συμφωνίας της Αστάνα διαδραμάτισε αποφασιστικό ρόλο στον διακανονισμό της σύγκρουσης στην Συρία.»

Αυτό που συνάγεται είναι ότι η Μόσχα διαβλέπει ότι πίσω από την άστατη συμπεριφορά του Τούρκου προέδρου Ερντογάν υπάρχει η παλαιά πρακτική να χρησιμοποιεί η Τουρκία τρομοκρατικές ομάδες σαν όργανα, με την κρυφή υποστήριξη Δυτικών δυνάμεων. Η Μόσχα είναι ασφαλώς ενήμερη ότι οι ΗΠΑ φλερτάρουν τον Ερντογάν με στόχο να μεταβάλουν την στρατιωτική ισορροπία εναντίον της Ρωσίας και του Ιράν στην σκακιέρα Ιράκ-Ιράν, μετά τον σκοτωμό του στρατηγού Κασέμ Σολεϊμανί.

Περιέργως την Δευτέρα ένα αμερικανικό Εφετείο συμφώνησε να «παγώσει» μιαν υπόθεση εναντίον της τουρκικής κρατικής τράπεζας HalkBank, με την κατηγορία ότι παραβίασε τις αμερικανικές κυρώσεις κατά του Ιράν. Ο δημοκρατικός γερουσιαστής Ron Wyden με επιστολή του στον Γενικό Εισαγγελέα William Barr ρωτάει εάν ο Πρόεδρος Τραμπ έχει επέμβει υπέρ της τουρκικής τράπεζας!

Τηλεγράφημα του Ρώυτερ ανέφερε ότι ο γερουσιαστής Wyden ζητούσε από τον Γενικόν Εισαγγελέα να αναφέρει διεξοδικά τις επικοινωνίες του με τον Τραμπ, τον Τούρκο Πρόεδρο Ερντογάν και τον Τούρκο υπουργό των Οικονομικών Berat Albayrak (που είναι επίσης γαμπρός του Ερντογάν).

Στο σκάνδαλο της HalkBank εμπλέκεται ο Ερντογάν και μέλη της οικογένειάς του και μια καταδικαστική απόφαση θα ήταν εξαιρετικά επιζήμια πολιτικά για τον Πρόεδρο και τον γαμπρό του, τον οποίο προετοιμάζει ως πιθανό διάδοχο. Το σκάνδαλο της HalkBank επικρέμαται ως Δαμόκλειος σπάθη πάνω από τον Ερντογάν και η Ουάσιγκτον έχει ειδικότητα στην χρήση τέτοιων μέσων πίεσης σε δύστροπους ξένους συνομιλητές.

Από την άλλη πλευρά, εάν ο Τραμπ έχει κάνει μιαν εξυπηρέτηση στον Ερντογάν (η σε οποιονδήποτε άλλωστε) θα περιμένει ένα αντάλλαγμα. Και είναι σίγουρο ότι η κυβέρνηση Τραμπ θα οραματίζεται ότι η συνεργασία του Ερντογάν μπορεί να είναι ο καταλύτης στις γεωπολιτικές εξελίξεις στην Συρία και στο Ιράκ. Πάντως η Μόσχα διατηρεί ανοιχτή την γραμμή με την Άγκυρα.

Βέβαιο είναι ότι εσκεμμένα η Μόσχα ετόνισε την υπεροχή της ρωσο-ιρανικής συμμαχίας στην Συρία, όπου η Ουάσιγκτον κλιμακώνει τις πιέσεις τελευταία, στα πλαίσια της μεθόδου «μέγιστη πίεση» που απειλεί την Τεχεράνη με ευρύ περιφερειακό πόλεμο.





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Σύροι Τζιχαντιστές και τώρα μισθοφόροι της Τουρκίας στην Λιβύη
Zero Hedge,Fri, 02/07/2020
Mετάφραση:Μ.Στυλιανού

Η ανεξάρτητη τουρκική πηγή ειδήσεων Ahval,παράλληλα με ερευνητές ρεπόρτερ στην Συρία και στην Λιβύη,διαπίστωσαν ένα ανησυχητικό φαινόμενο: Πολλοί από τους αναφερόμενους «αντάρτες» μισθοφόρους από την Συρία που μεταφέρονται στην Τρίπολη για να πολεμήσουν για λογαριασμό της εκεί κυβέρνησης εναντίον των δυνάμεων του στρατηγού Χαφτάρ πιστεύουν ότι στέλνονται «να πολεμήσουν τους Ρώσους»

Το Ahval news μεταδίδει τα ακόλουθα:

« Για να ενισχύσει την μαχητικότητά τους η Τουρκία λέει στους αντάρτες της Συρίας που στέλνει στην Λιβύη πως θα πολεμήσουν τους Ρώσους» αποκάλυψε η ερευνητική εφημερίδα την Τετάρτη, επικαλούμενη πηγές από τον «Συριακό Εθνικό Στρατό» που προστατεύει η Τουρκία.

«Υπάρχουν Ρώσοι εδώ», είπε ένας μισθοφόρος 21 χρόνων από το Κάφρ Νάμπλ, μια πόλη στην επαρχία Ιντλίμπ της Συρίας. «Οι Τούρκοι μας εβεβαίωσαν γι’ αυτό. Εγώ ούτε θα πείραζα εδώ ένα Λίβυο.Αλλά αν πετύχω έναν Ρώσο θα του χώσω ένα ρόπαλο στον….»

Από τον περασμένο μήνα η ΄Αγκυρα επιβεβαίωσε ότι πολεμιστές του «ελεύθερου συριακού στρατού’ υποστηριζόμενοι από την Τουρκία μεταφέρονται αεροπορικώς στην Τρίπολη για να υπερασπίσουν την Κυβέρνηση της Εθνικής Συμφωνίας που προασπίζεται την λιβυκή πρωτεύουσα από την επίθεση των στρατευμάτων του στρατηγού Καλίφα Χαφτάρ.

« Με την βοήθεια των τουρκικών δυνάμεων και τον εξοπλισμό τους, θα νικήσουμε τους Ρώσους», δήλωσε ένα ένοπλος από την Συρία. ΄Εχει προφανώς γίνει διαδεδομένο αστείο ότι οι μισθοφόροι που στέλνονται στην Λιβύη χάφτουν στα τυφλά ότι τους λέει η Τουρκία.

Φυσικά δεν υπάρχουν στην Λιβύη Ρώσοι στρατιώτες. Εάν οι Τούρκοι τους λένε ότι θα πολεμήσουν Ρώσους την Λιβύη, αυτοί πιστεύουν ότι πολεμούν τον ίδιο εχθρό που τους βομβάρδιζε στις πόλεις τους στην Συρία, είπε ένα Σύρος αξιωματικός στον ερευνητή ρεπόρτερ Lindsey Snell. «Αλλά φυσικά αυτό είναι ψέμα και η Λιβύη δεν είναι Συρία.. Αλλά αυτοί οι μισθοφόροι πιστεύουν ότι τους λέει η Τουρκία».

Το δημοσίευμα του Ahval news αναφέρει ότι περί τους 4.700 μισθοφόροι από την Συρία υποστηριζόμενοι από την Τουρκία μεταφέρθηκαν τον περασμένο μήνα στην Λιβύη. Η μεταφορά τους είχε αρχίσει πριν ακόμη η τουρκική κυβέρνηση πέρασε από την Βουλή την απόφαση να στείλει στρατιωτική βοήθεια και τουρκικά στρατεύματα για να ενισχύσουν και συμβουλεύουν τις δυνάμεις της Τρίπολης.

Στο μεταξύ, ενώ η Μόσχα θεωρείται σημαντικός διπλωματικός υποστηρικτής του στρατηγού Χαφτάρ, η μεγαλύτερη στρατιωτική βοήθεια στις δυνάμεις του προέρχεται από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Δεν υπήρξαν δημοσιογραφικές πληροφορίες ούτε υποθέσεις ότι κρατικές ρωσικές δυνάμεις ή σύμβουλοι βρίσκονται στην Λιβύη, εκτός ίσως ιδιωτικών εργολαβικών συγκροτημάτων.

Τον περασμένο Σεπτέμβριο αναφέρθηκε ευρύτατα ότι περί τους 100 Ρώσοι μισθοφόροι της ομάδας Βάγκνερ ενίσχυαν τις δυνάμεις του Χάφταρ.
Syrian jihadists file image, via Al Masdar News


 



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Comité Valmy, 4 février 2020 970w
Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Ο επικεφαλής των επιχειρήσεων της CIA για το Ιράκ, το Ιράν και το Αφγανιστάν επέβαινε του βομβαρδιστικού E-11A ? ©AFP

Την περασμένη βδομάδα ορισμένες πηγές πληροφοριών ανέφεραν, χωρίς λεπτομέρειες, ότι ο Μάϊκλ Ανδρέα, επικεφαλής των μυστικών επιχειρήσεων της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (CIA) για το Ιράν και αναμεμιγμένος στην δολοφονία του στρατηγού Κασέμ Σολεϊμανί σκοτώθηκε κατά την συντριβή του αμερικανικού αεροσκάφους E-11 A.

Από τις 27 Ιανουαρίου, ημέρα της συντριβής του E-11 στον ουρανό του Γκαζνί, ενώ εκτελούσε την δεκάκις χιλιοστή αποστολή του στα περισσότερα από 17 χρόνια κατοχής του Αφγανιστάν, το Πεντάγωνο αρνείται πεισματικά να παραδεχτεί τα γεγονότα, προτιμώντας να επιμένει στην τελείως αστεία εξήγηση ενός «δυστυχήματος». Αλλά αφγανικές πηγές εισφέρουν νέες διευκρινίσεις στο γεγονός, το οποίο αποτελεί ένα σκληρό πλήγμα στην CIA στην κεντρική και δυτική Ασία.

Ορισμένες αφγανικές πηγές μεταδίδουν πράγματι νέες αποδείξεις για τον θάνατο του Michael D. Andrea, που λέγουν ότι σκοτώθηκε μαζί με τουλάχιστον 17 άλλους Αμερικανού αξιωματικούς και οπλίτες που επέβαιναν στο E-11A, στην επαρχία"Ghazni" .’ «¨Ενας υψηλόβαθμος αξιωματικός ασφαλείας βρισκόταν μεταξύ των επιβαινόντων», αναφέρουν οι πηγές, που αρνούνται ωστόσο να τον κατονομάσουν.

Και προσθέτουν: Λόγω μιας τεχνικής δυσλειτουργίας, το «βομβαρδιστικό Global Express E-11 A » πετούσε σε ύψος μικρότερο του κανονικού, όταν χτυπήθηκε από ένα πύραυλο εκτοξευμένο από "Strella-1, ένα ρωσικό εκτοξευτή που χρησιμοποιούν οι Ταλιμπάν.

Οι παρατηρητές επικεντρώνονται ιδιαίτερα σε αυτήν την μυστηριώδη «τεχνική δυσλειτουργία», που ανάγκασε «το αεροσκάφος να μειώσει το ύψος της πτήσης του» και η οποία «μπορεί να προκλήθηκε από μια κυβερνοεπίθεση» (ηλεκτρονική παρεμβολή)

Η εφημερίδα USA Today αναδημοσίευσε αυτές τις αποκαλύψεις και πρόσθετε: « Το βομβαρδιστικό E-11A » είναι μια στρατιωτική προσαρμογή του BD-700 Global Express, κατασκευασμένου από Καναδική εταιρεία. Χρησιμοποιείται για την μεταφορά διεθνώς διασήμων προσώπων σε μεγάλες αποστάσεις. Η αμερικανική πολεμική αεροπορία άρχισε πρόσφατα να χρησιμοποιεί διασκευασμένα πολιτικά αεροπλάνα για μεταφορά προσωπικού και στρατιωτικές επιχειρήσεις.

Η διευκόλυνση των επικοινωνιών μεταξύ στρατευμάτων που σταθμεύουν σε περιοχές είναι επίσης τις στρατιωτικές χρήσεις αυτού του αεροσκάφους. Χρησιμεύει ως κέντρο επικοινωνίας μεταξύ χερσαίων και αεροπορικών δυνάμεων.

Ακριβώς όπως έκανε μετά από τον βομβαρδισμό με ιρανικούς πυραύλους ακριβείας της αμερικανικής αεροπορικής βάσης Aïn al-Assad, στο Ιράκ, η κυβέρνηση Τραμπ προτίμησε την συγκάλυψη για τις συνθήκες της συντριβής αυτού του αεροσκάφους και του αριθμού των επιβαινόντων. Και κάποτε προβαίνει σε αντιφατικές δηλώσεις για το θέμα.

Tρεις μέρες νωρίτερα το περιοδικό Τάϊμ έγραφε ότι η αμερικανική κυβέρνηση ισχυριζόταν ότι δυο πιλότοι της πολεμικής αεροπορίας είχαν σκοτωθεί με την πτώση του αεροπλάνου. Αλλά η Ουάσιγκτον επέμενε ότι κανένας από τους επιβάτες δεν ήταν μέλος της CIA και ότι η πτώση ήταν αποτέλεσμα τεχνικής δυσλειτουργίας και όχι «εχθρικών βολών». Αυτό που ενισχύει την εντύπωση ότι η αμερικανική κυβέρνηση κρύβει την αλήθεια είναι η αοριστία όσον αφορά τον αριθμό των όσων επέβαιναν στο «Βομβαρδιστικό E-11A ». Οι αμερικανικές αρχές είχαν δηλώσει ότι δύο άτομα σκοτώθηκαν σε αυτό το «δυστύχημα», αλλά κανένα επίσημο ανακοινωθέν δεν αναφέρθηκε στον αριθμό των θυμάτων.

Ενώ πολλά διεθνή μέσα ενημέρωσης, μεταξύ των οποίων το περιοδικό Τάϊμ, η Νταίηλυ Μαίηλ, η Ιντεπέντεντ, η Μίντλ Ηστ, αναφερόμενα σε μια κύρια πηγή, ανήγγειλαν τον θάνατο του Αγιατολαχ Μάϊκ ( του επικεφαλής της CIA) Michael D. Andrea), οι Αμερικανοί υπεύθυνοι αρνήθηκαν να κάνουν σχόλιο. «Η CIA δεν θέλησε να δηλώσει εάν ο Michael D. Andrea ήταν μεταξύ των επιβατών του Βομβαρδιστικού E-11A » έγραψε την Παρασκευή το περιοδικό Τάϊμ στο ρεπορτάζ του.

Για τις Ηνωμένες Πολιτείες φαίνεται να άρχισε στο Αφγανιστάν το πιο σκληρό μέρος του παιχνιδιού. Η «πτώση» του E-11 είναι ένας πολύ κακός οιωνός. Ιδίως αφού την συντριβή του ακολούθησε σύντομα επίθεση των Ταλιμπάν εναντίον αμερικανικού ελικοπτέρου στην Πάκτια και ο θάνατος των ανδρών που μετέφερε, κατευθυνόμενο στο Γκαζνί για να προσφέρει βοήθεια στα θύματα της συντριβής του βομβαρδιστικού E-11.

Μέσα σε όλα αυτά οι Αμερικανοί ισχυρίσθηκαν ότι περισυνέλεξαν τα συντρίμμια του Ε-11Α, αλλά οι τοπικές πηγές ανέφεραν ότι το μαύρο κιβώτιο δεν βρέθηκε. 18 χρόνια μετά την στρατιωτική κατοχή του Αφγανιστάν, τα 70% της χώρας είναι υπό τον έλεγχο των Ταλιμπάν. Οι διαπραγματεύσεις ειρήνης μαζί τους πηγαίνουν από αποτυχία σε αποτυχία και η Αμερική βλέπει το φάσμα του Ιράν/Ρωσία/Κίνα να υψώνεται συνεχώς στον ορίζοντα του Ιντο Κούτς.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Βαρύνονται με σωρεία άλλων τεχνικών σφαλμάτων, που τα καθιστούν προβληματικά και κακόφημα


Zero Hedge, Sun, 02/02/2020

[Το αόρατο αμερικανικό μαχητικό αεροσκάφος F35S, το οποίο προτίθεται να αγοράσει η Ελλάδα, όπως δήλωσε ο κ. Μητσοτάκης σε επισήμους στην Ουάσιγκτον, απασχολεί από αρκετών χρόνων τον αμερικανικό Τύπο, με σωρεία κατασκευαστικών σφαλμάτων και ελλείψεων, που αναβάλλουν συνεχώς την ένταξή του σε υπηρεσία και το περιβάλλουν με βαρύ νέφος διεθνούς δυσπιστίας. Του κατωτέρω δημοσιεύματος έχουν προηγηθεί κατά περιόδους τα τελευταία χρόνια, τουλάχιστον πέντε γλαφυρότερα έως σαρκαστικά, -τα οποία έχουν αφαιρεθεί κατά το συστηματικό άδειασμα των φακέλων του ηλεκτρονικού αρχείου του υπογραφόμενου μεταφραστή, σε περιοδικές εισβολές επιλεκτικά σαρωτικού έντεχνου «χάκερ» ερευνητή και «συλλέκτη» --προφανέστατα όχι ερασιτέχνη ιδιώτη.]

Εισαγωγή/Μετάφραση Μιχαήλ Στυλιανού

Το αμερικανικό αόρατο μαχητικό αεροπλάνο F-35 ( Σημ. Μτφ: το οποίο διαπραγματεύθηκε ο κ. Καραμανλής στις ΗΠΑ) υποφέρει από ένα μακρύ κατάλογο προβλημάτων όπως έχουμε σημειώσει συχνά. Τώρα ένα νέο δημοσίευμα του Bloomberg, επικαλούμενο

μιαν ετήσια αξιολόγηση του Πενταγώνου, εξειδικεύει πως τα αόρατα μαχητικά δεν μπορούν να πυροβολούν εύστοχα.

Το Πεντάγωνο έχει ήδη δαπανήσει άνω των 428 δισεκατομμυρίων δολαρίων για το πρόγραμμα των F-35, που θα κοστίσει στους φορολογουμένους πολίτες 1,5 τρισεκατομμύριο δολάρια , κατά τον 55-χρονο βίο του.

Έχουν ήδη καταγραφεί πλήθος προβλημάτων με τα αεροπλάνα αυτά, που περιλαμβάνουν περισσότερα από 800 σφάλματα στην ηλεκτρονική υποδομή τους. (more than 800 software errors).

Και το πιο πρόσφατο πρόβλημα: ΄Ενας ισορροπιστής GAU-12/U, ένα πεντάκανο, περιστρεφόμενο πυροβόλο των 25 μ.μ. τοποθετημένο σε ορισμένα F-35s, παρουσιάζει «απαράδεκτη» ευστοχία εναντίον χερσαίων στόχων.

Η νέα έκθεση του Πενταγώνου αναφέρει ότι το αεροπορικό πυροβόλο, εγκατεστημένο στο εσωτερικό του αεροπλάνου, έχει πρόβλημα ευστοχίας εξ αιτίας ελαττωματικών συνδέσεων στο βάθρο του , που δεν ανταποκρίνονταν στις προδιαγραφές.




Η έκθεση αναφέρει επίσης ότι τα βάθρα των πυροβόλων θραύονται, υποχρεώνοντας την αμερικανική αεροπορία να περιορίσει την χρήση του όπλου. Η Διεύθυνση του Προγράμματος F-35 «πραγματοποίησε προόδους με μεταβολές στην εγκατάσταση του πυροβόλου» για την βελτίωση της ευστοχίας.

Η έκθεση αναφέρει 873 σφάλματα συστημάτων ηλεκτρονικού εξοπλισμού, στο τέλος του 2019. Η καλή είδηση είναι ότι αυτό δείχνει μείωση από 917, στο τέλος του 2018.

«Ωστόσο ενώ η Διεύθυνση του Προγράμματος εργάζεται για την διόρθωση των ελαττωμάτων, νέα ελαττώματα εμφανίζονται, που οδηγούν όχι μόνο σε μιαν ασήμαντη μείωση του συνολικού αριθμού τους» και αφήνει (αθεράπευτα) «πολλά και σημαντικά», αναφέρει η εκτίμηση.

Η έκθεση αναφέρει επίσης ότι το αόρατο μαχητικό F-35 παρουσιάζει «ευπάθεια» στον τομέα της ασφάλειας των ψηφιακών επικοινωνιών (cybersecurity).

Ιδού ο κατάλογος των τεχνικών προβλημάτων του F-35 που δημοσιεύσαμε πέρυσι (μερικός κατάλογος από το Defense News):

1.- Όταν το F-35B προσγειώνεται κάθετα σε πολύ ζεστές ημέρες, οι παλαιότεροι κινητήρες μπορεί να φανούν ανίκανοι να δώσουν την απαιτούμενη ώθηση για να κρατήσουν το αεροσκάφος στον αέρα, προκαλώντας μιαν ανώμαλη προσγείωση.

2.-Έχοντας κάνει ορισμένους ελιγμούς, οι πιλότοι των F-35B και των F-35C δεν είναι πάντοτε σε θέση να ελέγξουν απόλυτα το αεροσκάφος κατά την ορμητική κάθοδο, την είσοδο στον διάδρομο προσγείωση και την στάθμευση.

3.- Η υπερηχητική πτήση άνω των Mach 1.2 μπορεί να προξενήσει ζημιά και φούσκωμα στην επένδυση που καθιστά το αεροσκάφος αόρατο στα F-35B και F-35C .

4.- Αιχμές ανόδου πίεσης στο πιλοτήριο του F-35 διαπιστώθηκε πως προκαλούν βαροτραύμα, λέξη με την οποία περιγράφουν οξύτατο πόνο των αυτιών και του οιγμορίου.

5.-Η απογραφή ανταλλακτικών που παρουσιάστηκε για το σύστημα υπολογισμού και διοικητικής μέριμνας για το F-35’s δεν συμπίπτει πάντοτε με την πραγματικότητα και προκαλεί κατά περιπτώσεις την ματαίωση αποστολών.

6.- Εάν στο F-35A και στο F-35B σκάσει ένα λάστιχο κατά την προσγείωση, ο αντίκτυπος μπορεί ταυτόχρονα να εκτινάξει και τις δύο υδραυλικές γραμμές και να προκαλέσει κίνδυνο απώλειας του αεροσκάφους.

7.- Πιθανά προβλήματα ελιγμών, όταν το αεροσκάφος κινείται σε γωνία επίθεσης ανώτερη των 20 μοιρών.

8.- Το σύστημα τεχνικού εξοπλισμού των F-35 δεν προβλέπει τρόπο με τον οποίο ξένοι χειριστές του αεροσκάφους να κρατούν μυστικά τα δεδομένα τους και να μην μεταδίδονται στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Παρά τα συνεχιζόμενα προβλήματα ώστε πολλά από τα F-35s να μην είναι ετοιμοπόλεμα και μαστίζονται από πολλά προβλήματα που θέτουν τους Αμερικανούς πιλότους σε σοβαρά μειονεκτική θέση σε μιαν αερομαχία, το Κογκρέσο εξακολουθεί να παραγγέλλει περισσότερα αεροπλάνα.

Μέχρι το φθινόπωρο του 2019, το πρόγραμμα the F-35 είχε 490 αεροπλάνα, πολλά από τα οποία θα μαστίζονταν από ελαττωματικούς υπολογιστές και πυροβόλα που δεν βρίσκουν τους στόχους.


Συμπλήρωμα: Σε προηγούμενο σχετικό δημοσίευμα, το Zero Hedge τηw 13-6-2018 ανέφερε και τα εξής επίσης κατατοπιστικά:

«Δύο από τους τρείς τύπους του βαλλόμενου μαχητικού αεριωθουμένου F-35 υποφέρουν από προβλήματα που δεν είχαν αναφερθεί προηγουμένως, τα οποία μπορούν να θέσουν το επιθετικό μαχητικό αεροσκάφος σε σοβαρά μειονεκτική θέση σε αερομαχία με ανίπαλο, σύμφωνα με έγγραφα που εξασφάλισε το «Defence News”…

To δημοσίευμα του περασμένου Ιουνίου απαριθμεί τα ανωτέρω ελαττώματα και για το τελευταίο, (τα «πρακτικά» δεδομένα του F-35 και ιδιοκτησίας ξένων χωρών μεταδίδονται αυτομάτως στις ΗΠΑ), σχολιάζει:

«Αυτό σημαίνει ότι με κανένα τρόπο οι έντεκα χώρες που δεσμεύθηκαν να αγοράσουν το F35s δεν θα μπορέσουν να εμποδίσουν τις ΗΠΑ να κατασκοπεύουν τους ελιγμούς τους (συγνώμη Αυστραλία, Βέλγιο, Δανία, Ιταλία, Ισραήλ, Ολλανδία, Νορβηγία, Ιαπωνία, Νότια Κορέα, Τουρκία και Βρετανία).»

Σε ερωτήματα του«Defence News” για την αξιολόγηση των ελαττωμάτων του αεροσκάφους, πρόσφατα αποστρατευμένος Αμερικανός πιλότος είπε: «Για στάσου, μου λέτε ότι το τελευταίο, το μεγαλύτερο αεροσκάφος –αεροπλάνο 100 εκατομμυρίων- δεν μπορεί να αποδώσει; ΄Εχει αυθαίρετες ταλαντεύσεις και προβλήματα προσγείωσης άνω των 20 Α;»



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Οι πιο κάτω επίκαιροι στίχοι γράφτηκαν την επομένη της ντροπής και του πένθους των Ιμίων, σ’ ένα νησάκι,από τον Μιχάλη Στυλιανού, του Ιακώβου και της Μαρίας, δημοσιογράφο.

Κ Α Τ Α Λ Η Ξ Η

Εδώ στην άκρη τώρα μένω,
πυρπολικό παροπλισμένο,
στην άκρη, πέρα απ’ το λιμάνι
η αποφορά να μην το φθάνει.


Στις σκουριασμένες λαμαρίνες,
Μιαούληδες και Μπουμπουλίνες,
σε αποτυπώματα, λειχήνες,
από εικονίσματα χαμένα,
λησμονημένα, πεταμένα,
ιδανικά ξεπερασμένα

Έξω χορεύουν οι Σειρήνες:
μίζες, κομπίνες, λιμουζίνες
είναι τα νέα ιδεώδη.
Κλόουν, με στόματα γλοιώδη
και με στομάχια θηριώδη,
πίνουν, καπνίζουνε κοχίμπας
κι’ απ’ το τραπέζι της μπιρίμπας
πουλούν, παρτίδα με παρτίδα,
αυτή τη δύσμοιρη πατρίδα
σε νέους σουλτάνους παλλακίδα.


Νύχτα βαθειά και πυροφάνια,
τ΄αστέρια,στραφτερά γιορντάνια
και της Ψυττάλειας το φανάρι
στερνό της νιότης μας αχνάρι
επιλογής της Ιστορίας
αντί σημαίας ευκαιρίας.

Πέρα γλεντάει η πολιτεία:
Καζίνο, πρέζα κι’απιστία,
ενώ ευφραίνεται ο Αττίλας
με οσμή σαπίλας και ξεφτίλας.

Κι’ εγώ εδώ στην άκρη μένω,
παλιό σκαρί και στοιχειωμένο,
χωρίς μπαρούτι κι’ εξουσία
και τσούρμο για την ανταρσία.

Μια, μένει, ελπίδα στην ουσία:
Νάρθει η Δευτέρα Παρουσία…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Jonas E. Alexis/Réseau International/28 -1-20

Μετά την δολοφονία του στρατηγού Σολεϊμανί, ο Τραμπ δήλωσε στους οικείους του ότι εκβιαζόταν από Ρεπουμπλικάνους γερουσιαστές που απειλούσαν να μην τον στηρίξουν κατά την επικείμενη δίκη για καθαίρεση του στην Γερουσία…

Ο Ντόναλντ Τραμπ αποκάλυψε το μυστικό ομολογώντας ότι η δολοφονία του στρατηγού Κασέμ ελάχιστη σχέση είχε με την τρομοκρατία, ενώ σχετιζόταν απόλυτα με το άμεσο μέλλον του ίδιου του Ντόναλντ Τραμπ.

Σε ένα πρόσωπο που του είχε μιλήσει στο τηλέφωνο την περασμένη βδομάδα, ο Τραμπ υπογράμμισε ότι εξαναγκάστηκε να υιοθετήσει σκληρότερη γραμμή απέναντι στο Ιράν υπό την πίεση ορισμένων Ρεπουμπλικάνων γερουσιαστών, των οποίων την υποστήριξη είχε ανάγκη στην δίκη του για καθαίρεση. [1].

Η πληροφόρηση συνεχίζει, αποσαφηνίζοντας ότι ο φόνος του Σολεϊμανί «σχεδιάστηκε στα γρήγορα»… Δεν υπήρξε ομοφωνία μεταξύ των συμβούλων του Τραμπ ως προς την «φρόνηση» να στοχοποιήσουν τον Σολεϊμανί, αλλά οι μυστικές υπηρεσίες ισχυρίστηκαν ότι προβλέπουν νέες επιθέσεις εναντίον των αμερικανικών στρατευμάτων στην περιοχή[2].

Βέβαιο είναι ότι ποτέ δεν υπήρξε ομοφωνία για τους αέναους πολέμους στην Μέση Ανατολή. Ακόμη και ο πόλεμος του Ιράκ ήταν μια σκευωρία εξαπάτησης. Ο ίδιος ο Κόλιν Πάουελ (τότε υπουργός Εξωτερικών) είπε ψέματα , επειδή τον ανάγκασαν να πει βλακείες και τρελά πράγματα που ήξερε πως ήταν σκέτες επινοήσεις.

Ο Πομπέο, ο τύπος που κινείται από μιαν έμμονη προκατάληψη, επέβαλε την ιδέα πως «δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι μια σειρά επικείμενων επιθέσεων σχεδιαζόταν» από τον Σολεϊμανί.. Αλλά το κωμικό ήταν ότι ο Πομπέο πρόσθεσε: «Δεν ξέρουμε ακριβώς το πότε και δεν ξέρουμε ακριβώς το που, αλλά είναι η πραγματικότητα.» [3].

Είναι λοιπόν αυτά μια πειστική απόδειξη για να δολοφονήσεις έναν στρατηγό; Κι’ αν κάποιος έλεγε πως ο Πομπέο σχεδιάζει να επιτεθεί σε χώρες της Μέσης Ανατολής, θα ήταν αρκετό για να καθαρίσεις τον Πομπέο; Θα συμφωνούσε ο ίδιος με αυτήν την διαδικασία;

Βλέπετε ο Πομπέο είναι ένας …αδίστακτος (criminel στο πρωτότυπο). Και ο Τραμπ, το ίδιο. Αλλά πρέπει να τονίσουμε ξανά και ξανά ότι οι νεοσυντηρητικοί, το Ισραήλ και η μηχανή του πολέμου έσπρωξαν επίσης τον Λευκό Οίκο να επιτεθεί στο Ιράν. Μετά την δολοφονία του Σολεϊμανί, ο Jonathan Schanzer, συνεργάτης του κορυφαίου οργάνου των νεοσυντηρητικών «Commentary» δήλωσε:

«Με ένα μόνο κτύπημα, ο Τραμπ εξόντωσε την ιρανική φιγούρα που υπήρξε η σκληρή αιχμή του αιματηρού πολέμου μέσω εντολοδόχων εναντίον της Αμερικής, του Ισραήλ και ορισμένων αραβικών κρατών του Κόλπου από το τέλος της δεκαετίας του 1990»[4].

Τέτοιο είναι το είδος των ανθρώπων που εμείς οι Αμερικανοί οφείλουμε να υποστηρίζουμε. Πιστεύουν ότι έχουν το δικαίωμα να δολοφονούν όποιον θέλουν, να καταστρέφουν όποια χώρα επιθυμούν και να στέλνουν τον λογαριασμό στους μέσους Αμερικανούς. Αν νομίζετε ότι υπερβάλλω, ιδού διαβάστε προσεκτικά την φασιστική διακήρυξη του νεοσυντηρητικού Εβραίου Jonah Goldberg, επικαλούμενου εγκωμιαστικά έναν άλλο Εβραίο νεοσυντηρητικό, τον Michael Ledeen :

« Κάθε δέκα χρόνια περίπου, οι ΗΠΑ είναι υποχρεωμένες να αρπάζουν μια μικρή, ασήμαντη χώρα και να την χτυπούνε στον τοίχο, μόνο και μόνο για να δείχνουν στον κόσμο τι θέλουμε να πούμε όταν μιλάμε σοβαρά» [5].

Αξίζουν αυτοί οι άνθρωποι να κάνουν πολιτική; Αξίζουν ν επηρεάζουν τους προέδρους στον Λευκό Οίκο; Όχι. Θα πρέπει να είναι κλεισμένοι σε κελιά φρενοκομείου για το υπόλοιπο του βίου τους. Είναι ένα ζήτημα κεφαλαιώδες, που ο Τραμπ και οι συνεργάτες του πρέπει να μελετήσουν προσεκτικά: Γιατί ο Τραμπ ξεγέλασε τους Αμερικανούς κατά την εκλογική εκστρατεία του, λέγοντας ότι θα τερματίσει τους αέναους πολέμους στην Μέση Ανατολή;

Γιατί είπε στην Αμερική ότι θα δημοσιεύσει έγγραφα που αποδεικνύουν χωρίς αμφισβήτηση ότι η Σαουδική Αραβία ήταν συνένοχος στην επίθεση στους Πύργους της Νέας Υόρκης στις 11 Σεπτεμβρίου 2011, αλλά άλλαξε γνώμη μόλις ανέβηκε στον σιωνιστικό θρόνο; Γιατί κοιμάται τώρα αγκαλιά με τους Σαουδάραβες;

Vidéo : les satanistes veulent boire le sang iranien


———————————

Notes de Hannibal Genseric

[1] Igor Derysh, “Trump privately admits he killed Soleimani “under pressure” from upcoming impeachment trial: report,” Salon, January 10, 2020.

[2] Ibid.

[3] Ibid.

[4] Jonathan Schanzer, “Ending Iran’s Fictions,” Commentary, February 2020 Issue.

[5] Jonah Goldberg, “Baghdad Delenda Est, Part Two,” National Review, April 23, 2002.

source : Trump on killing Soleimani: I was covering my ass


via:https://numidia-liberum.blogspot.com/2020/01/trump-jai-liquide-soleimani-pour-sauver.html



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Zero Hedge, 21-1-20
Authored by Federico Pieraccini via The Strategic Culture Foundation,

[Καθημερινά άρθρα Αμερικανών σχολιαστών αδιαμφισβήτητης εγκυρότητας συμπίπτουν με την κατωτέρω διεξοδική και τεκμηριωμένη ανάλυση του ευρύτατα διαβαζόμενου συντάκτη της, Ιταλού γεωπολιτικού αναλυτή. Η ανάγνωσή της και στην Ελλάδα, ίσως και από κάποιες υπεύθυνες κεφαλές αποκλείεται να ζημιώσει το περιεχόμενό τους και τα εθνικά συμφέροντα. Η γνώση ποτέ κανέναν δεν έβλαψε.]

Μετάφραση/εισαγωγή Μιχαήλ Στυλιανού

Από την Προεδρία του Τζωρτζ Μπους έως αυτήν του Τραμπ οι ΗΠΑ έκαναν κάποια στραβοπατήματα που μείωσαν όχι μόνο την επιρροή τους σε στρατηγικές περιοχές του κόσμου αλλά και την ικανότητα τους να προβάλλουν εικόνα ισχύος και να επιβάλλουν έτσι την θέλησή τους σε όσους δεν είναι πρόθυμοι να γονατίσουν σε συμμόρφωση.

Ορισμένα παραδείγματα από το πρόσφατο παρελθόν αρκούν για να δείξουν πως μια σειρά από στρατηγικά σφάλματα πέτυχαν μόνο να επιταχύνουν την ηγεμονική παρακμή των ΗΠΑ.

ΑΒΝ-ΙΝF = Υπερηχητική Υπεροχή

Μπορεί να λεχθεί ότι απόφαση να εισβάλουν στο Αφγανιστάν, μετά την επίθεση στους πύργους της Νέας Υόρκης, διακηρύσσοντας πως πρέπει να αντιμετωπιστεί ένας «άξονας του κακού» που περιλαμβάνει την πυρηνικά εξοπλισμένη Βόρειο Κορέα και τον αναπτυσσόμενο περιφερειακό ηγεμόνα Ιράν, ήταν η αιτία για πολλά από τα σημαντικότερα στρατηγικά προβλήματα που ταλαιπωρούν τις ΗΠΑ.

Η Ουάσιγκτον συχνά προτιμά να μεταμφιέζει τους μέσους ως μακροπρόθεσμους στόχους της, με το να επικεντρώνεται σε υποτιθέμενες πιο άμεσες και βραχυπρόθεσμες απειλές. Έτσι, η αποχώρηση των ΗΠΑ από την Συνθήκη για τους Αντιβαλλιστικούς Πυραύλους (ΑΒΜ) και η εγκατάσταση του Συστήματος Αίγις (χερσαίου και ναυτικού) ως μέρους του πυραυλικού αμυντικού εξοπλισμού του ΝΑΤΟ, παρουσιάσθηκε ως προορισμένη να προστατεύσει τους Ευρωπαίους συμμάχους από την απειλή των πυραύλων του Ιράν. Αυτό το επιχείρημα είχε ελάχιστη πειστικότητα, αφού το Ιράν δεν είχε ούτε την ικανότητα ούτε την πρόθεση να εκτοξεύσει τέτοιους πυραύλους.

Καθώς ήταν αμέσως φανερό στους περισσότερους ανεξάρτητους αναλυτές, όπως και στον Πρόεδρο Πούτιν, η ανάπτυξη τέτοιων επιθετικών οπλικών συστημάτων απέβλεπε μόνο στο να εκμηδενίσει την δυνατότητα της Ρωσικής Ομοσπονδίας να αποτρέψει μιαν πυρηνική επίθεση. Οι Ομπάμα και Τραμπ ακολούθησαν πιστά τα βήματα του Τζωρτζ Μπους, τοποθετώντας συστήματα αντιβαλλιστικών πυραύλων στα σύνορα της Ρωσίας, περιλαμβανομένης της Ρουμανίας και της Πολωνίας.

Μετά την βαρυσήμαντη απόφαση του Τραμπ να αποχωρήσει και από την Συνθήκη Πυρηνικών Δυνάμεων Μέσου Βεληνεκούς (INF Treaty), είναι επίσης πιθανό ότι η νέα Συνθήκη START (Περιορισμού Στρατηγικών ΄Οπλων) θα εγκαταλειφθεί επίσης, προκαλώντας μεγαλύτερη διεθνή ανασφάλεια, με την διόγκωση της πυρηνικής απειλής.

Η Μόσχα εξαναγκάστηκε να εγκαταλείψει τις αναστολές της στην ανάπτυξη νέων όπλων για την αποκατάσταση της ισορροπίας και ο Πούτιν, σε ομιλία του τον Μάρτιο του 2018, αποκάλυψε στον κόσμο την ανάπτυξη υπερηχητικών όπλων και άλλων τεχνολογικών αλμάτων που θα έβγαζαν την Ουάσιγκτον από τις φαντασιώσεις της για πρώτο πυρηνικό πλήγμα.

Όσο και εάν η προπαγάνδα της Ουάσιγκτον αρνείται να παραδεχτεί τις τεκτονικές μετακινήσεις στην παγκόσμια σκακιέρα που επέφεραν αυτά τα ρωσικά τεχνολογικά επιτεύγματα, νηφάλιες στρατιωτικές εκτιμήσεις αναγνωρίζουν ότι το παιχνίδι έχει μεταβληθεί ριζικά.

Δεν υπάρχει άμυνα εναντίον τέτοιων ρωσικών συστημάτων όπως το υπερηχητικό ανεμοπλάνο Avangard, το οποίο αποκαθιστά την ισχύ του αποτρεπτικού δόγματος Εξασφαλισμένη Αμοιβαία Καταστροφή (ΜΑD), το οποίο πάλι εξασφαλίζει ότι δεν μπορούν ποτέ να χρησιμοποιηθούν πυρηνικά όπλα όσο υπάρχει αυτή η «ισορροπία του τρόμου». Η Μόσχα είναι έτσι σε θέση να επιβάλει την ειρήνη δια της ισχύος, δείχνοντας ότι είναι ικανή να καταφέρει ένα εξοντωτικό δεύτερο πυρηνικό χτύπημα, παρά τα πολυθρύλητα συστήματα ΑΒΜ της Ουάσιγκτον.

Επιπλέον, για να εξασφαλίσει την ικανότητά της για την επίτευξη ανταποδοτικού πλήγματος, η Μόσχα υποχρεώθηκε να δημιουργήσει το πιο προηγμένο στον κόσμο σύστημα αντιβαλλιστικών πυραύλων ΑΒΜ, για να αποκρούσει την επίθεση της Ουάσιγκτον.

Αυτό το σύστημα ΑΒΜ είναι ενταγμένο στο αμυντικό δίκτυο που περιλαμβάνει τους πυραύλους Pantsir, Tor, Buk, S-400 και σύντομα τα εξοντωτικά πυραυλικά συστήματα S-500 και A-235. Αυτό το συνδυασμένο σύστημα είναι σχεδιασμένο να καταρρίπτει δι-ηπειρωτικούς βαλλιστικούς πυραύλουςI (ΙCBM) όπως και όποια μελλοντικά αμερικανικά υπερηχητικά όπλα.

Οι επιδρομικοί πόλεμοι που εξαπέλυσαν ο Τζωρτζ Μπους, ο Ομπάμα και ο Τραμπ κατάφεραν μόνο να φέρουν τις ΗΠΑ σε μια θέση πυρηνικής μειονεκτικότητας απέναντι στην Ρωσία και στην Κίνα. Η Μόσχα προφανώς μοιράστηκε κάποιες από τις τεχνολογικές καινοτομίες της με την στρατηγική της σύμμαχο, επιτρέποντας στο Πεκίνο να διαθέτει επίσης υπερηχητικά όπλα, μαζί με αντιπυραυλικά συστήματα όπως το ρωσικό S-400


Τέλος στην Πυρηνική Συμφωνία; Να που Έρχεται Πυρηνικό το Ιράν.


Επιπλέον της συνεχιζόμενης οικονομικής και στρατιωτικής πίεσης σε βάρος του Ιράν, μια από τις αμεσότερες συνέπειες της αμερικανικής αποχώρησης από την πυρηνική συμφωνία με το Ιράν (να μην κατασκευάσει πυρηνικά όπλα, με αντάλλαγμα να αρθούν οι αμερικανικές και ευρωπαϊκές κυρώσεις εναντίον του) ήταν να αναγκαστεί το Ιράν να επανεξετάσει όλες τις εναλλακτικές επιλογές για την άμυνά του. Μολονότι οι ηγέτες της χώρας και οι πολιτικοί έχουν πάντοτε υποστηρίξει ότι δεν θέλουν να αναπτύξουν ένα πυρηνικό όπλο, λέγοντας ότι απαγορεύεται από τον ισλαμικό νόμο, προσωπικά πιστεύω πως ο καλύτερος δρόμος γι’ αυτούς είναι να ακολουθήσουν το παράδειγμα του Βορείου Βιετνάμ και να αποκτήσουν ένα πυρηνικό αποτρεπτικό για να προστατευθούν από την αμερικανική επιθετικότητα.

Ενώ αυτή η δική μου εισήγηση μπορεί να μην συμπίπτει με τις προθέσεις των ηγετών της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν, η προστασία που έχει εξασφαλίσει η Βόρειος Κορέα από αμερικανική επίθεση, λόγω του πυρηνικού εξοπλισμού της, μπορεί να υποχρεώσει την ιρανική ηγεσία να σταθμίσει προσεκτικά τα υπέρ και τα κατά υιοθέτησης του Βορειοκορεατικού παραδείγματος, ίσως διαλέγοντας την ισραηλινή μέθοδο της πυρηνικής αμφισημίας ή πυρηνικής αδιαφάνειας, όπου η κατοχή πυρηνικών όπλων ούτε επιβεβαιώνεται, ούτε διαψεύδεται.

Ενώ ένας κόσμος χωρίς πυρηνικά όπλα θα ήταν το ιδεώδες, δεν μπορεί να αρνηθεί κανείς την αποτρεπτική τους αξία, όπως πιστοποιεί η βορειοκορεατική εμπειρία.

Ενώ το Ιράν δεν θέλει πόλεμο, όποια επιδίωξη πυρηνικού οπλοστασίου μπορεί να προκαλέσει μια σύρραξη στην Μέση Ανατολή. Αλλά, όπως έχω υποστηρίξει από παλιά, ο κίνδυνος πυρηνικού πολέμου δεν υπάρχει (εφ΄ όσον έχουν αποκτηθεί τα πυρηνικά όπλα), επειδή αυτά έχουν μιαν σταθεροποιό και όχι αποσταθεροποιητική επιρροή, ιδιαίτερα σε ένα πολυκεντρικό περιβάλλον.

΄Ετσι, άλλη μια φορά, η Ουάσιγκτον πυροβόλησε το πόδι της με το να ωθήσει απερίσκεπτα έναν από τους γεωπολιτικούς αντιπάλους της να ακολουθήσει την αντίθετη από την επιδιωκόμενη πορεία. Αντί να σταματήσει την πυρηνική εξάπλωση στην περιοχή, οι ΗΠΑ, με την ακύρωση της Πυρηνικής Συμφωνίας του Ιράν, απλά ενίσχυσαν την προοπτική εξάπλωσης των πυρηνικών εξοπλισμών.

Η μυωπία του Τραμπ στην αποχώρηση από την πυρηνική συμφωνία του Ιράν θυμίζει την αποχώρηση του Τζωρτζ Μπους από την Συνθήκη ΑΒΜ (αντιβαλλιστικών πυραύλων). Προκαλώντας τις αναγκαίες αντιδράσεις από την Μόσχα και την Τεχεράνη, οι ενέργειες της Ουάσιγκτον τελικά κατάφεραν να την φέρουν σε μειονεκτική θέση, σε ορισμένα κρίσιμα πεδία, σε σχέση με τους ανταγωνιστές της.
Ο θάνατος του Σολεϊμανί ξεφουσκώνει τον μύθο του αήττητου των ΗΠΑ.

΄Εχω γράψει κάποια άρθρα μετά τον θάνατο του Σολεϊμανί που εξέταζαν το γεγονός και τις βαθειές προεκτάσεις του στην περιοχή. Αυτό που μοιάζει φανερό είναι ότι η Ουάσιγκτον εμφανίζεται ανίκανη να εκτιμήσει τις συνέπειες των ασύνετων ενεργειών της Ο φόνος του Σολεϊμανί ήταν βέβαιο πως θα προκαλούσε μια ιρανική αντίδραση. Και ακόμη και αν πιστεύουμε ότι ο Τραμπ δεν επιζητεί πόλεμο, ήταν φανερό σε κάθε παρατηρητή ότι θα ακολουθούσε μια αντίδραση του Ιράν στις τρομοκρατικές ενέργειες των ΗΠΑ.

Η απάντηση ήρθε μερικές νύχτες αργότερα, όταν για πρώτη φορά μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο μια αμερικανική στρατιωτική βάση δέχτηκε μια βροχή πυραύλων (22 πυραύλους, με φορτίο 700 κιλών ο καθένας ). Με αυτόν τον τρόπο η Τεχεράνη έδειχνε ότι διέθετε τα αναγκαία τεχνικά, επιχειρησιακά και στρατηγικά μέσα να εξοντώσει χιλιάδες Αμερικανούς στρατιωτικούς και βοηθητικό προσωπικό σε διάστημα λίγων λεπτών εάν το επιθυμούσε και οι ΗΠΑ θα ήταν ανίκανες να το σταματήσουν.

Τα αμερικανικά αντιαεροπορικά συστήματα Πάτριοτ άλλη μια φορά απέτυχαν να κάνουν την δουλειά τους, επαναλαμβάνοντας την αποτυχία τους να προστατεύσουν τις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις της Σαουδικής Αραβίας από μια πυραυλική επίθεση των ανταρτών Χούθις της Υεμένης, προ ολίγων μηνών.

΄Εχουμε έτσι, σε διάστημα λίγων μηνών, την επιβεβαίωση της ανικανότητας των ΗΠΑ να προστατεύσουν τα στρατεύματά τους ή συμμάχους από πυραύλους των Χούθι, των Εσμπολά ή του Ιράν.

Ο Τραμπ και οι στρατηγοί του θα ήταν απρόθυμοι να απαντήσουν στην ιρανική πυραυλική επίθεση, ξέροντας ότι οποιαδήποτε ιρανική ανταπάντηση θα επέφερε ανεξέλεγκτη περιφερειακή πυρκαγιά, που θα ερήμωνε τις αμερικανικές βάσεις, όπως και πετρελαϊκές υποδομές και πόλεις συμμάχων των ΗΠΑ, όπως το Τελ Αβίβ, η Χάιφα και το Ντουμπάϊ.

Αφού επέδειξε στον κόσμο ότι οι σύμμαχοι των ΗΠΑ στην περιοχή είναι ανυπεράσπιστοι από πυραυλικές επιθέσεις ακόμη και των Χούθις, το Ιράν υπογράμμισε το μήνυμα ενεργώντας χειρουργικούς βομβαρδισμούς σε δυο αμερικανικές βάσεις, ενέργεια που διατυμπανίζει την διάσταση μεταξύ της ιδέας περί αήττητου των ΗΠΑ και της πραγματικότητας που θα προέκυπτε σε μια πολυεπίπεδη πυραυλική σύρραξη.

Συμπέρασμα

Οι διπλωματικές και στρατιωτικές αποφάσεις της Ουάσιγκτον τα τελευταία χρόνια κατόρθωσαν μόνο να δημιουργήσουν ένα κόσμο που είναι περισσότερο εχθρικός προς τις ΗΠΑ, λιγότερο διατεθειμένος να δεχτεί τις διαταγές τους και συχνά ωθείται, αντίθετα, να αποκτήσει τα στρατιωτικά μέσα για να αντιδράσει στους τραμπουκισμούς της Ουάσιγκτον.

Όσο και αν παραμένουν οι ΗΠΑ η μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη, η ανικανότητά τους είχε ως αποτέλεσμα να τις ξεπεράσουν Ρωσία και Κίνα σε ορισμένους κρίσιμους τομείς, έτσι που οι ΗΠΑ να μην έχουν ελπίδα να προστατευτούν από ένα πυρηνικό ανταποδοτικό πλήγμα και με το Ιράν ακόμη να διαθέτει τα μέσα να επιβάλει με επιτυχία αντίποινα κατά των ΗΠΑ την περιοχή.

Όπως το έχω γράψει συχνά, η δύναμη της Ουάσιγκτον στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στην τεχνική του εντυπωσιασμού, βοηθούμενην από τον παραπειστικό τεχνητό κόσμο του Χόλυγουντ. Οι πρόσφατες πυραυλικές επιθέσεις των Χούθις στις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις της Σαουδικής Αραβίας και η ιρανική πυραυλική επίθεση προ ημερών σε αμερικανικές βάσεις στο Ιράκ (που καμιά τους δεν αποτράπηκε) είναι σαν τον Τοτό που τραβάει πίσω την αυλαία για να αποκαλύψει την στρατιωτική ευπάθεια της Ουάσιγκτον. Οι ικεσίες της Ουάσιγκτον στο κοινό να μην δίνει προσοχή σε ότι δείχνει το άνοιγμα της αυλαίας δεν πρόκειται να βοηθήσουν.

Όσο πιο επιθετικές γίνονται οι ΗΠΑ τόσο αποκαλύπτουν τα τακτικά, επιχειρησιακά και στρατηγικά όριά τους, πράγμα που τελικά συμβάλλει μόνο στο να επιταχύνει την απώλεια της ηγεμονίας τους.

Εάν οι ΗΠΑ

Εάν οι ΗΠΑ μπορούσαν να καταφέρουν ένα πρώτο πυρηνικό χτύπημα χωρίς τον φόβο μιας συντριπτικής ανταπόδοσης, χάρις στα αντιβαλλιστικά πυραυλικά τους συστήματα (ΑΒΜ), τότε η επιδίωξή τους για αέναη μονοκρατορία θα μπορούσε να είναι ρεαλιστική. Αλλά οι κύριοι ανταγωνιστές της Ουάσιγκτον έδειξαν ότι έχουν τα μέσα να υπερασπιστούν από ένα πρώτο χτύπημα της Ουάσιγκτον, όντας ικανοί να καταφέρουν έναν ανεμπόδιστο εξοντωτικό πλήγμα ανταπόδοσης, πληροφορώντας έτσι ότι το δόγμα της αμοιβαίας εξασφαλισμένης καταστροφής θα παραμείνει κυρίαρχο. ΄Ετσι εχόντων των πραγμάτων οι προσπάθειες της Ουάσιγκτον να διατηρήσει την θέση της ως του αναμφισβήτητου παγκόσμιου ηγεμόνα είναι μάταιες.

Σε μια περιοχή ζωτικής σημασίας για τα συμφέροντα των ΗΠΑ η Ουάσιγκτον δεν έχει την επιχειρησιακή ικανότητα να εμποδίσει την απελευθέρωση της Συρίας. Όταν επιχείρησε η ίδια να επιβάλει στρατιωτικά την θέλησή της είδε μέχρι και τα 80% των πυραύλων της να καταρρίπτονται ή να εκτρέπονται του στόχου τους, προβάλλοντας άλλη μια φορά την απόσταση ανάμεσα στην χολιγουντιανή προπαγάνδα της Ουάσιγκτον και την σκληρή στρατιωτική πραγματικότητα.

Οι ενέργειες των Τζωρτζ Μπους, Ομπάμα και Τραμπ χρησίμευσαν μόνο στο να επισπεύσουν αθέλητα την μετακίνηση της ανθρωπότητας πέρα από ένα μονοπολικό κόσμο, σε έναν πολυκεντρικό. Καθώς ο Τραμπ ακολουθεί στα βήματα των προκατόχων του με το να είναι επιθετικός εναντίον του Ιράν, το μόνο που πετυχαίνει είναι να εξασθενίζει την διεθνή θέση των ΗΠΑ και να ενισχύει την θέση των αντιπάλων τους.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Μιχαήλ Στυλιανού

Ο Πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας, Βλαντίμιρ Πούτιν, ανήγγειλε σήμερα μεταρρύθμιση του Συντάγματος της Ρωσικής Ομοσπονδίας, υπό μορφή προτάσεων προς συζήτηση «με συμμετοχή του λαού, από τον οποίο άλλωστε πηγάζουν οι εξουσίες», φράση που σχολιαστές της ρωσικής τηλεόρασης ερμήνευσαν ως προοπτική δημοψηφίσματος.

Οι εισηγήσεις του -ενώπιον των μελών της κυβέρνησης, της Βουλής, στελεχών της πολιτικής και στρατιωτικής διοίκησης, της ρωσικής οικονομίας και των ΜΜΕ, συνολικά 1300 ακροατών- αφορούν σημαντικές μεταρρυθμίσεις στη δομή και τα χαρακτηριστικά του ρωσικού πολιτεύματος, κορυφαία των οποίων είναι η ενίσχυση της αντιπροσωπευτικότητας της λαϊκής βούλησης στην επιλογή του πρωθυπουργού και των μελών της κυβέρνησης, επιλογή για την οποία να είναι υποχρεωτική η συναίνεση του κοινοβουλίου.

Ο Πρόεδρος Πούτιν απέρριψε την ιδέα αλλαγής του Συντάγματος, ετόνισε όμως την ανάγκη αναπροσαρμογής του στην σημερινή εξωτερική και εσωτερική πραγματικότητα, προκειμένου να εξασφαλισθεί η ευελιξία και αντοχή του πολιτικού συστήματος και η ενότητα, ευημερία και πρόοδος του έθνους.

Αλλά η καθιερωμένη ετήσια ομιλία του Ρώσου Προέδρου προς τα στελέχη του κρατικού μηχανισμού, που φέτος μετατοπίστηκε στις αρχές του χρόνου, αφιερώθηκε στο μέγιστο της μακράς διάρκειάς της στην εισήγηση σειράς μέτρων εξασφάλισης της ανάπτυξης και της ακμής ενός υγιούς, ευημερούντος και ενωμένου έθνους, με κάθε πολίτη εθελοντή συνδρομητή σε αυτή την κοινή προσπάθεια. Στην ομιλία του –που μεταδόθηκε απ’ ευθείας από το ρωσικό δίκτυο Russia Today- αξιοσημείωτη είναι η συχνή χρήση του όρου «Κοινωνικό Συμβόλαιο».

Ακολουθώντας μιαν αρχιτεκτονική λογική, άρχισε με το θεμελιακό κεφάλαιο της δημογραφικής ανάπτυξης, εξαγγέλλοντας γενναιόδωρα μέτρα ενθάρρυνσης της γεννητικότητας, για την ταχύρρυθμη αύξηση του σημερινού πληθυσμού των 147 εκατομμυρίων και την ενίσχυση του θεσμού της οικογένειας, πυρήνα του δεσμού των μελών μιας κοινωνίας και της ενότητας μιας χώρας.

Εξήγγειλε σημαντικά μηνιαία επιδόματα, αυξανόμενα με την γέννηση δεύτερου και τρίτου παιδιού έως την είσοδό του στο σχολείο, δωρεάν σίτιση «καλής ποιότητος» μαθητών και φοιτητών και κάλυψη σπουδαστικών δαπανών. Κάλεσε τις κατά τόπους διοικήσεις να συμβάλλουν σημαντικά στις σχετικές δαπάνες, να επιδοθούν στην εξασφάλιση ικανοποιητικών εκπαιδευτικών οικημάτων και στην κοινωνική και οικονομική αναβάθμιση των λειτουργών της εκπαίδευσης. Ανήγγειλε επίσης δωρεάν ιντερνέτ για όλους εντός διετίας, σε υποστήριξη της επικοινωνίας, της οικονομίας και της πολιτιστικής ανάπτυξης.

Επίσης, στα πλαίσια ενός εθνικού προγράμματος προγράμματος ανάπτυξης των υποδομών, να ανοίξουν δρόμους και εξασφαλίσουν μέσα για την διακίνηση μαθητών/σπουδαστών σε απομακρυσμένα χωριά. Κάλεσε επίσης τα στελέχη της βιομηχανίας και των επιχειρήσεων να ενισχύσουν την εθνική προσπάθεια ώστε κανένας επιμελής και ταλαντούχος νέος να μην στερείται της ευκαιρίας να ασχοληθεί στην επίδοση της προτιμήσεώς του, ιδιαίτερα στην τεχνολογία και στην ιατρική, για την πλήρη και επαρκή επάνδρωση των νοσοκομείων της χώρας και την εξασφάλιση επαρκούς και ικανοποιητικής ιατρικής περίθαλψης.

Εξήγγειλε μέτρα προστασίας των ανέργων, επίδομα 16.500 ρουβλίων, μετεκπαίδευση σε άλλη ειδικότητα και κρατική υπηρεσία ανεύρεσης νέας απασχόλησης.

Ανήγγειλε πρόγραμμα ανάπτυξης των υποδομών με την διάθεση πλεονασμάτων παρελθούσης χρήσεως, με έμφαση στην βιομηχανία και ιδίως των νέων τεχνολογιών, ώστε η Ρωσία να κατακτήσει πρωτοποριακή θέση, ανάλογη με αυτή που πέτυχε στην τεχνολογία των οπλικών συστημάτων, «όπου άλλοι τώρα τρέχουν πίσω μας και δεν μας φθάνουν».

Κάλεσε τις τοπικές αρχές και τους υπευθύνους βιομηχανιών και τους κατέστησε υπευθύνους για την προστασία του περιβάλλοντος, της γης, των δασών, των υδάτων, από την μάστιγα της ρύπανσης

Εφέτος τα εξωτερικά προβλήματα, δεν απασχόλησαν την ομιλία του, παρά τις προσδοκίες και των παρουσιαστών της τηλεόρασης. Ο Πούτιν περιορίσθηκε σε σύντομη αναφορά στην ανησυχητική διεθνή πραγματικότητα -χωρίς να εξειδικεύσει- τόνισε ότι η Ρωσία δεν διεκδικεί τίποτα ούτε απειλεί κανέναν και συνέστησε την σύνοδο σε διάσκεψη των κρατών-μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, κατόχων πυρηνικών όπλων για την αποσόβηση των κινδύνων κατά της διεθνούς ειρήνης.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Paul Graig Roberts, Russia Insider, 20-1-5

[Το πιο κάτω άρθρο του Ρόμπερτς είναι κάποιας ηλικίας αλλά αναδημοσιεύθηκε τώρα από την ρωσική ηλεκτρονική εφημερίδα με την ευκαιρία του νέου χρόνου και σαν τεκμήριο της οξυδέρκειας και της φωτεινής κρίσης του συντάκτη. Υπενθυμίζεται ότι ο Paul Graig Roberts, καθηγητής της Οικονομίας, υπουργός οικονομικών του Ρέιγκαν, πρώην αρχισυντάκτης της Wall Street Journal, συγγραφέας μεταφρασμένος σε πολλές γλώσσες και διεθνώς περιζήτητος σχολιαστής, ανήκει σε μια μικρή οπισθοφυλακή Αμερικανών πατριωτών, αγωνιστών υπεράσπισης του αμερικανικού Συντάγματος και των αξιών που προοριζόταν να διαφυλάξει.]

Μετάφραση/εισαγωγή: Μιχαήλ Στυλιανού

Aπό το 2016 οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι κλεισμένες στο κελί του Ρωσία-γκέϊτ – μιαν απάτη που μηχανεύτηκε το σύμπλεγμα στρατιωτικοί-μυστικές υπηρεσίες για να εμποδίσουν τον Πρόεδρο Τραμπ να εξομαλύνει τις σχέσεις με την Ρωσία. Ομαλές σχέσεις θα απογύμνωναν την “ΡΩΣΙΚΗ ΑΠΕΙΛΗ”, ένα προπαγανδιστικό φόβητρο που προστατεύει τον ετήσιο προϋπολογισμό 1.000 Δισεκατομμυρίων δολαρίων (ένα Τρισεκατομμύριο προίκα) για το σύμπλεγμα Στρατιωτικοί/Μυστικοί.

Το Δημοκρατικό Κόμμα, το οποίο ασφαλέστατα δεν είναι δημοκρατικό, υποστήριξε την απάτη ελπίζοντας ότι θα ανατρέψει τον Τραμπ, για τους δικούς τους λόγους (την υποψήφια σκύλα-φόνισσα) και έσυρε τα εκπορνευόμενα ΜΜΕ στην συνωμοσία εναντίον του Τραμπ.

Τώρα που αποδείχτηκαν ψέματα -από την έκθεση της ανακριτικής Επιτροπής Μούλερ- όλες οι διαβεβαιώσεις του Κατεστημένου ότι ο Τραμπ ήταν προδότης και συνωμοτούσε με τον Πούτιν να κλέψει την εκλογή από την σκύλα-φόνισσα, η αμερικανική προσοχή είναι ελεύθερη να καταπιαστεί με μιαν άλλη παρανοϊκή ιστορία. Το σήριαλ αυτών των ιστοριών καταστρέφει το όνομα της Αμερικής.

Είναι γεγονός ότι μερικοί από τους τρελαμένους Δημοκρατικούς και τις πόρνες των Μήντια δεν λένε να αποχωριστούν το Ρωσία-γκέητ.

΄Ενας ή δύο παράφρονες καθηγητές αποφάνθηκαν ότι ο Μούλερ ήταν στην συνωμοσία της «συγκάλυψης του Τραμπ»και θα πρέπει να κληθεί σε ανάκριση. Αλλά αυτοί οι ισχυρισμοί απλά υπογραμμίζουν ότι οι ΗΠΑ σπατάλησαν έτσι τρία χρόνια της ύπαρξής τους.

Στο μεταξύ άλλες χώρες προχώρησαν. Οι Ρώσοι, για παράδειγμα, ανακάλυψαν πως οι αμερικανικές «κυρώσεις» έχουν μιαν ευεργετική πλευρά. Η Ρωσία έγινε οικονομικά περισσότερο αυτάρκης και βγήκε από την μειονεκτική κατηγορία του εξαγωγέα μόνο πρώτων υλών στην Δύση, τάξη στην οποία την είχαν εγκλείσει Αμερικανοί και αμερικανοδίδακτοι Ρώσοι οικονομολόγοι. Οι κατηγορίες και οι απειλές της Ουάσιγκτον εναντίον της Ρωσίας παρήγαγαν νέα ρωσικά οπλικά συστήματα, απέναντι στα οποία οι ΗΠΑ δεν διαθέτουν ούτε αντίστοιχα ούτε τα μέσα προστασίας τους –όπλα που υποβαθμίζουν τις ΗΠΑ σε δεύτερης κατηγορίας στρατιωτική δύναμη.

Aπό την άλλη πλευρά, η Κίνα έχει την μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο και ολοένα και περισσότερο περιφρονεί τις εκρήξεις της Ουάσιγκτον. Το ίδιο κάνει και το Ιράν. Ακόμη και η Βενεζουέλα σηκώνει κεφάλι στην Ουάσιγκτον.

Ο κόσμος συμπεραίνει ότι η Ουάσιγκτον δεν είναι η δύναμη που νομίζει πως είναι.

Η κατάχρηση του δολαρίου ως αποθεματικού νομίσματος από την Ουάσιγκτον και οι παραβιάσεις του Διεθνούς Δικαίου ενισχύουν ένα κίνημα απομάκρυνσης από την χρήση του δολαρίου στις διεθνείς συναλλαγές. Αυτή είναι ίσως μια ακόμη σοβαρότερη απειλή για την ισχύ της Ουάσιγκτον, από τις ρωσικές στρατιωτικές δυνατότητες.

Ο Πρόεδρος Φράνκλιν Ρούζβελτ ήταν ευχαριστημένος με τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο επειδή κατάλαβε ότι η Βρετανία θα έβγαινε χρεοκοπημένη και χωρίς αυτοκρατορία. Ο Ρούζβελτ κατάλαβε ότι το κέρδος θα το εισέπραττε η Αμερική, επειδή αυτής το νόμισμα, το δολάριο, θα κληρονομούσε από την στερλίνα τον ρόλο του αποθεματικού νομίσματος. Ο λόγος για τον οποίο αυτό είναι σημαντικό είναι επειδή η χώρα με το αποθεματικό νόμισμα μπορεί να πληρώνει τους λογαριασμούς της απλά τυπώνοντας τα νομίσματα που χρειάζεται. ΄Ετσι η κυβέρνησή της δεν έχει προβλήματα προϋπολογισμού.

Για μια χώρα τόσο χρεωμένη όσο η Αμερική, το να χάσει αυτόν τον ρόλο θα αποτελούσε ένα συντριπτικό πλήγμα. Αυτό ακριβώς το πλήγμα αντιμετωπίζει η Ουάσιγκτον λόγω της ηλίθιας πολιτικής των κυρώσεων και της περιφρόνησης του Διεθνούς Δικαίου.

Αλλά υπάρχει και ένα άλλο πλήγμα που δέχεται. Ακριβώς όπως η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία αλώθηκε από εισβολείς που πέρασαν τα σύνορά της, έτσι καταρρέει και η αυτοκρατορία της Ουάσιγκτον. Η Ευρώπη, το διαμάντι του στέμματος της αυτοκρατορίας, πλημμυρίζει τώρα από εκατομμύρια μη αφομοιώσιμων μεταναστών, σε βαθμό που να μην είναι πλέον Ευρωπαϊκή. Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ είναι μέχρι τώρα ανίσχυρος να υπερασπισθεί τα σύνορα των Ηνωμένων Πολιτειών. Το Δημοκρατικό Κόμμα και τα εκπορνευμένα ΜΜΕ είναι φανατικά αντίθετα σε κάθε αντίσταση. Γιατί μια κυβέρνηση που δεν θέλει να υπερασπίσει τα σύνορά της ξοδεύει ένα τρισεκατομμύριο δολάρια ετησίως για την «άμυνα»;

Οι Αμερικανοί νέο-συντηρητικοί σιωνιστές, που ελέγχουν την εξωτερική πολιτική προς όφελος του Ισραήλ από την εποχή του καθεστώτος Κλίντον, εξακολουθούν να δρουν σαν να ζούμε ακόμη σε έναν μονοπολικό κόσμο. Για κάποιο λόγο ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του Προέδρου Τραμπ έχει φτωχές πηγές πληροφοριών. Μιλάει σαν να κυβερνάει τον κόσμο, αλλά ούτε οι αξιοθρήνητοι Ευρωπαίοι δούλοι της Ουάσιγκτον δεν ακολούθησαν τον Τραμπ στην δωρεά των Υψωμάτων του Γκολάν της Συρίας στο Ισραήλ.

΄Οσο για την ηθική υπεροχή της Αμερικής, μετά το Αφγανιστάν, το Ιράκ, την Λιβύη, την Σομαλία, την Συρία, την Υεμένη, την Ουκρανία, την Ονδούρα και τώρα την Βενεζουέλα, όλη η ηθική εξουσία έχει μετακομίσει από την Δύση.

Η Ουάσιγκτον δεν χάνει μόνο την οικονομική κι στρατιωτική ισχύ της, αλλά χάνει και την ήπια ισχύ της, που βασιζόταν στην προπαγάνδα της ότι αυτή προστατεύει την δημοκρατία στον κόσμο. Η Δημοκρατία δεν είναι ασφαλής ούτε στις ΗΠΑ, όπου Δημοκρατικοί και τα εκπορνευμένα Μέσα Ενημέρωσης έχουν κάνει τα πάντα για να ανατρέψουν την Δημοκρατία και να ανατρέψουν τον εκλεγμένο Πρόεδρο -ότι ακριβώς το καθεστώς Τραμπ επιχειρεί να κάνει στην Βενεζουέλα.

Όλα τα ψεύδη και η προπαγάνδα που ζωγραφίζουν την Δύση σαν δώρο Θεού στην ανθρωπότητα έχουνε καταρρακωθεί από την ανεύθυνη χρήση της δύναμης από την Ουάσιγκτον, που έχει αφήσει την Δύση ηθικά θεόγυμνη.

Ο κόσμος δεν πιστεύει πια ότι η Δύση είναι κάτι άξιο να το θαυμάζει και να το μιμείται. Αντίθετα την βλέπει σαν το Μεγάλο Κακό, με τα λόγια του Μatt Taibbi,«ένα μεγάλο αιμοδιψές χταπόδι-βρικόλακας, τυλιγμένο στον λαιμό της ανθρωπότητας, αχόρταγα κολλώντας τον αναρροφητήρα του σε οτιδήποτε μυρίζει χρήμα». *

Μια μεγάλη επαγγελία προδόθηκε από αυτούς που είχαν αναλάβει την εκπλήρωσή της. Μια κυβέρνηση υπόλογη στον Νόμο και στον λαό προϋποθέτει έναν ενωμένο λαό, όχι την διχόνοια, τον πολυπολιτισμό και την πολιτική καλλιέργειας των ιδιαιτεροτήτων. Με την γενική επίθεση, σε όλες τις Δυτικές χώρες, εναντίον της εθνικής βάσης ως «λευκών ρατσιστών»,η Δύση δεν μπορεί πια να υπερασπιστεί την πολιτιστική της κληρονομιά από τους μετανάστες που δεν συμμερίζονται αυτήν την παράδοση.

Στην Ευρώπη η κατάσταση είναι τέτοια που η κυβέρνηση της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης, και κυβερνήσεις κρατών-μελών όπως της Γερμανίας και της Γαλλίας έχουν πάρει το μέρος των μεταναστών εναντίον του γηγενούς πληθυσμού. Με άλλα λόγια οι κυβερνήσεις της Ευρώπης δεν νοιάζονται για την προστασία της ίδιας της πολιτιστικής τους κληρονομιάς. Αυτό είναι ένα αλάνθαστο σημάδι του θανάτου ενός πολιτισμού.

Στις ΗΠΑ υπάρχει τέτοια διχόνοια ώστε το να αποκαλούνται Ηνωμένες Πολιτείες αποτελεί διαστροφή της γλώσσας. Οι ψηφοφόροι της Χίλαρυ μισούν τους ψηφοφόρους του Τραμπ και το αντίστροφο. Τα εκπορνευμένα Μίντια και τα πανεπιστήμια είναι ομοιόμορφα εναντίον των λευκών. Χώρες χωρίς ενότητα δεν είναι ισχυρές. Κατά συνέπεια ο Δυτικός κόσμος χάνει την ηγεσία στον πλανήτη.

Φυσικά και ο υπόλοιπος κόσμος δοκιμάζεται από την διχόνοια. Οι Σουνίτες και οι Σιίτες δεν μπορούν να μονιάσουν, με αποτέλεσμα ο μουσουλμανικός κόσμος να είναι αδύνατος. Οι φυλές της Αφρικής δεν μπορούν να ενωθούν. Η Ινδία και το Πακιστάν αλληλομάχονται. Εχθρότητες υπάρχουν και μεταξύ των Ασιατών. Η Κίνα έχει μιαν μουσουλμανική μειονότητα. Αλλά οι διαιρέσεις είναι διαφορετικές από εκείνες της Δύσης. Η Ιαπωνία και η Κίνα έχουν διαφορές, αλλά ο πληθυσμός της Ιαπωνίας είναι ομοιογενής και της Κίνας είναι σε μεγάλο βαθμό. Οι Άραβες είναι ΄Αραβες, είτε είναι Σουνίτες είτε Σιίτες. Η Ρωσική Ομοσπονδία είναι το κατάλοιπο μιας παλαιάς αυτοκρατορίας, σε μεγάλο βαθμό αφομοιωμένη και όχι το αποτέλεσμα πρόσφατων μεταναστεύσεων.

Η συνέπεια της διαίρεσης αποκλείει ίσως κάθε ηγεσία. Αλλά η κατάρρευση της Δύσης στην ανομοιογένεια και την πολύ-πολιτισμικότητα ασφαλέστατα σημαίνει ότι η Δυτική ηγεσία χάθηκε στην αδυναμία της διαίρεσης.

Είναι το χάος που καραδοκεί;

www.paulgraigroberts.org


*Σημ. Μετφ: Ο Μatt Taibbi, Αμερικανός συγγραφέας και δημοσιογράφος περιέγραψε έτσι (σαν αιμοδιψές χταπόδι-βρικόλακα, τυλιγμένο στον λαιμό της ανθρωπότητας) την γνωστή μας Γκόλντμαν Σακς, φιλτάτη των Σημίτη και συντροφίας, στην οποία ανατέθηκε η επιχείρηση λαθραίας εισόδου μας στο Ευρώ, με αποτέλεσμα την εθνική υποδούλωση.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Μιχαήλ Στυλιανού

Την Παρασκευή, 10η ημέρα εισόδου στην 3η δεκαετία του 21ου Αιώνα,συνέβη συγκλονιστικής βαρύτητας γεγονός, που διέφυγε της προσοχής και επισήμανσης των «εγκρίτων» διεθνών μέσων ενημέρωσης, μολονότι σημαδεύει αφάνταστης κρισιμότητας καμπή στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Η Ουάσιγκτον, επιτελικός εγκέφαλος των 700 και πλέον αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων σε πολλές δεκάδες χώρες πέντε ηπείρων, εξέπεμψε μήνυμα εξαγγελίας της εισαγωγής ενός «επαναστατικού» νέου δόγματος γεωπολιτικής, που ανατινάσσει εκ θεμελίων το παγκόσμιο νομικό οικοδόμημα του Διεθνούς Δικαίου και θεμελιώδεις αρχές πολιτισμένης συνύπαρξης των εθνών, όπως ο αμοιβαίος σεβασμός της εθνικής κυριαρχίας, ακεραιότητας και ανεξαρτησίας.

Ερχόμενη ως επακόλουθο τής έμπρακτης ανατροπής διεθνούς εθιμικού κανόνα, ότι δεν αποφασίζεται και δεν εκτελείται δολοφονία ηγετικού παράγοντα άλλης χώρας υπό καθεστώς ειρήνης με την πληττόμενη, η απόφαση και ανακοίνωση της Παρασκευής από την εκπρόσωπο του Στέητ Ντιπάρτμεντ ήρθε υπό μορφή απαντήσεως στο αίτημα του κοινοβουλίου και της κυβέρνησης του Ιράκ για την αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων από το ιρακινό έδαφος.

Το αμερικανικό ειδησεογραφικό δελτίο Zero Hedge μετέδωσε την σχετική είδηση υπό τον ακόλουθο τίτλο:

Οι ΗΠΑ Απορρίπτουν Αίτημα του Ιρακινού Πρωθυπουργού να Συζητήσουν την Αποχώρηση των Αμερικανικών Στρατευμάτων:
«Είναι Δικαίωμά μας να Μείνουμε Ως Δύναμη της Αρετής.»

Το δελτίο αναφέρει ότι την Πέμπτη ο Ιρακινός ηγέτης τηλεφώνησε στον Αμερικανό υπουργό των εξωτερικών Μάϊκ Πομπέο και του εισηγήθηκε επίμονα την αποστολή στο Ιράκ αντιπροσωπείας για την προετοιμασία μηχανισμού προς εκπλήρωση του ψηφίσματος του κοινοβουλίου της χώρας για την αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων από το Ιράκ. Σε παράφραση προηγουμένων δηλώσεων του υπουργού Αμύνης Μαρκ ΄Εσπερ, το Στέητ Ντιπάρτμεντ ετόνισε την Παρασκευή ότι « Είναι δικαίωμά μας, ως Δύναμης της Αρετής» στην περιοχή να διατηρήσουμε την «κατάλληλη παρουσία δυνάμεων στην Μέση Ανατολή»,με δήλωση της εκπροσώπου του Μόρταν Όρταγκους. Πρόσθεσε ότι αποχώρηση στρατευμάτων δεν προβλέπεται σε συνομιλίες με αξιωματούχους του Ιράκ.

«Οποιαδήποτε αντιπροσωπεία του Ιράκ θα προορίζεται να συζητήσει πώς να επαναδεσμευθεί στον στρατηγικό δεσμό μας -όχι να συζητήσει αποχώρηση στρατευμάτων , αλλά την κατάλληλη διάταξη στην Μέση Ανατολή», δήλωσε η εκπρόσωπος.

Η φρασεολογία της έδειχνε να απαντά στην δήλωση του Ιρακινού πρωθυπουργού ότι «οι αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις ενεργούν χωρίς την άδεια του Ιράκ»

Η εκπρόσωπος του Στέητ Ντιπάρτμεντ πρόσθεσε ότι «η Αμερική είναι μια Δύναμη της Αρετής για την Μέση Ανατολή» και όπως δήλωσε ο υπουργός, είμαστε δεσμευμένοι να προστατεύσουμε Αμερικανούς, Ιρακινούς και άλλους συμμάχους μας».

Το Ζero Hedge υπενθυμίζει ότι ο Πρόεδρος Τραμπ είχε πρόσφατα αναγγείλει την ολική εξόντωση του «εδαφικού χαλιφάτου» του Ισλαμικού Κράτους, που επί έτη χρησίμευσε ως η βασική δικαιολογία του Πενταγώνου για την παρουσία του στο Ιράκ.

Σημειώνει επίσης το Ζero Hedge ότι ο πρωθυπουργός του Ιράκ στην σχετική ανακοίνωσή του κατήγγελλε ότι αμερικανικές δυνάμεις μπήκαν στο Ιράκ και αμερικανικά αεροπλάνα ρομπότ περιφέρονται στον εναέριο χώρο του «χωρίς την άδεια των κρατικών αρχών και αυτό αποτελεί παραβίαση των διμερών συμφωνιών».

Το αμερικανικό δελτίο Ζero Hedge, προφανώς λόγω εθνικού εθισμού στις πρωθόρμητες και δεσποτικές καινοτομίες της Ουάσιγκτον στα αιματηρά πλέον πεδία του Διεθνούς, του Ποινικού και του Αστικού Δικαίου, ξεχνά να αναφερθεί στην απρόσκλητη παρουσία των αμερικανικών στρατευμάτων στις πετρέλαιο-παραγωγικές επαρχίες της Συρίας, η να εξετάσει τις βραχυπρόθεσμες προεκτάσεις και συνέπειες της υποχρεωτικής αμερικανικής παρουσίας (σε υπηρεσία της Αρετής) στις πολλές δεκάδες χωρών του κόσμου που «φιλοξενούν» τις αμερικανικές βάσεις (αρχίζοντας από Γερμανία, Ιταλία και άλλες χώρες του ΝΑΤΟ) αλλά και τις σχετικά μακροπρόθεσμες συνέπειες για τις ίδιες τις ΗΠΑ.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου