Articles by "Στυλιανού"

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Στυλιανού. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
του Michael Krieger via Liberty Blitzkrieg blog, Ζero Hedge, 11/11/2019

Δυο μέρες πριν ο Βολιβιανός Πρόεδρος Έβο Μοράλες ανατραπεί από τους στρατιωτικούς, Ο Mark Weisbot του Κέντρου Οικονομικών και Πολιτικών Ερευνών έγραψε στο περιοδικό Nation ένα άρθρο-προειδοποίηση για το τι συνέβαινε και πως μπορούσε να εξελιχθεί, με τον τίτλο «Η Κυβέρνηση Τραμπ υποσκάπτει την Δημοκρατία στην Βολιβία».

Εσημείωνε:

Πολυμερείς οργανώσεις, όπως η Οργάνωση Αμερικανικών Κρατών(OAS) δημιουργούν την εντύπωση αμεροληψίας επειδή θεωρητικά ελέγχονται από ομάδα ανόμοιων εθνών. Κάποτε όμως μια μεγάλη δύναμη μπορεί να ασκεί δυσανάλογη επιρροή .

Θεωρητικά θα μπορούσε να είναι σύμπτωση ότι τόσο η κυβέρνηση Τραμπ όσο και η ΟΑΣ επιχείρησαν –χωρίς να παρουσιάσουν κανένα στοιχείο- να στιγματίσουν τις πρόσφατες εκλογές της Βολιβίας. Αλλά είναι πολύ πιθανότερο ότι αυτή η επικίνδυνη, αποκρουστική και αποσταθεροποιητική επιχείρηση κινείται από την Ουάσιγκτον.

Αυτή η «επιχείρηση αποσταθεροποίησης» κορυφώθηκε την Κυριακή, όταν ο Μοράλες παραιτήθηκε υπό την πίεση των στρατιωτικών, εν μέσω κύματος διαμαρτυριών και βίας. Η κατάσταση στην Βολιβία είναι περίπλοκη αλλά ένα πράγμα για το οποίο μπορείτε να είστε σίγουροι είναι ότι όσα ακούτε και διαβάζετε στα αμερικανικά μαζικά ΜΜΕ δεν είναι παρά ένας διογκούμενος ψεκασμός ψεμάτων και προπαγάνδας. Ευτυχώς εγώ συνάντησα έναν χρησιμότατο ιστό βοήθειας, χάρις στον KevinCashman@kevinmcashman : ΙΣΤΟΣ: Εάν δεν είχατε παρακολουθήσει την κατάσταση στην Βολιβία υπάρχει μια κατάληξη. Συνοπτικά, η OAS, μια εσωτερική ντοπαρισμένη αντιπολίτευση (που σαφώς δεν είναι το λαοφιλέστερο κόμμα στην χώρα), τα ΜΜΕ και η κυβέρνηση Τραμπ ανέτρεψαν έναν επιτυχημένο αριστερόν ηγέτη.

Λεπτομερέστερα: Ο Μοράλες εμποδιζόταν από το Σύνταγμα να επιδιώξει μια νέα θητεία, αλλά επιχείρησε να το ξεπεράσει με ένα δημοψήφισμα που έχασε με 51% έναντι 49%. Το Βολιβιανό Ανώτατο Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι ο περιορισμός της θητείας είναι αντισυνταγματικός και έτσι αποφάσισε να ξαναβάλει υποψηφιότητα. Κέρδισε στον πρώτο γύρο με την απαιτούμενη πλειοψηφία 10%, αλλά η Οργάνωση Αμερικανικών Κρατών(OAS) αμέσως αμφισβήτησε την εγκυρότητα του αποτελέσματος. Αυτό πυροδότησε βδομάδες διαδηλώσεων που κορυφώθηκαν στο στρατιωτικό πραξικόπημα. Ο Mark Weisbot αναφέρει ότι η OAS δεν παρουσίασε το παραμικρό στοιχείο για εκλογική νοθεία και επίσης σημειώνει ότι τα 60% του προϋπολογισμού της OAS καλύπτονται από την αμερικανική κυβέρνηση.

Michael Krieger@LibertyBlitz ;

Ενδιαφέρει να σημειωθεί ότι οι στρατιωτικοί δεν ξεσηκώνονται για να ανατρέψουν ηγέτες σε χώρες όπου σημειώνονται μεγάλες διαδηλώσεις, εφόσον αυτοί που ασκούν την εξουσία αρέσουν στην CIA. Κοιτάξτε στην Χιλή και στην Γαλλία. Τίποτα το πειστικότερο.

Φαίνεται ότι αυτό που έγινε στην Βολιβία αποτελεί μέρος του παγκόσμιου πολέμου δι’ αντιπροσώπων που διεξάγει η κυβέρνηση Τραμπ εναντίον χωρών όπως η Κίνα και η Ρωσία , σε μιαν προσπάθεια παρεμπόδισης της συντελούμενης μετάβασης προς έναν πολυκεντρικό γεωπολιτικό κόσμο. Οι πηγές φυσικού πλούτου πάντοτε παίζουν κρίσιμο ρόλο σε τέτοιες συγκρούσεις και η Βολιβία δεν αποτελεί εξαίρεση ,λόγω των τεράστιων αποθεμάτων της σε Λίθιο, ορισμένα από τα οποία ο Μοράλες είχε συμφωνήσει στις αρχές του χρόνου να αξιοποιήσει σε συνεργασία με την Κίνα.

Όπως μετέδωσε το Ρώϋτερ τον Φεβρουάριο: Η Βολιβία επέλεξε ένα κινεζικό κονσόρτσιουμ ως στρατηγικό συνεταίρο της σε νέα προγράμματα ανάπτυξης των κοιτασμάτων Λιθίου αξίας 2,3 δισεκατομμυρίων δολαρίων, ανακοίνωσε η κυβέρνηση, εξασφαλίζοντας στην Κίνα μιαν δυνητική συμμετοχή στα τεράστια ανεκμετάλλευτα αποθέματα του πολύτιμου μετάλλου για ηλεκτρικές μπαταρίες. Το κινεζικό συγκρότημα Xinjiang TBEA Group Co Ltd θα έχει συμμετοχή 49% στην σχεδιαζόμενη κοινή επιχείρηση με την κρατική εταιρεία Λιθίου της Βολιβίας YLB, δήλωσε η βολιβιανή επιχείρηση.

Η Βολιβία έχει μερικά από τα μεγαλύτερα κοιτάσματα Λιθίου στον κόσμο –του σημαντικότερου συστατικού των μπαταριών για ηλεκτρικά αυτοκίνητα προς τα οποία στρέφεται η παγκόσμια βιομηχανία- αλλά δεν έχει ακόμη αρχίσει την εκμετάλλευση του μετάλλου σε εμπορική κλίμακα.

Θα είναι πολύ ενδιαφέρον να παρακολουθήσουμε πως θα εξελιχθούν τα πράγματα στην Βολιβία από εδώ και εμπρός. Μολονότι ο Μοράλες απομακρύνθηκε από την εξουσία, πιστεύω ότι πολλοί από όσους ψήφισαν εναντίον του στο δημοψήφισμα δεν είναι ευτυχείς με τον ερχομό των στρατιωτικών για την διαχείριση της κατάστασης. Μολονότι δεν αναφέρεται στα αμερικανικά μαζικά ΜΜΕ, ο Μοράλες εσημείωσε μεγάλες οικονομικές και κοινωνικές επιτυχίες κατά την διάρκεια της προεδρίας του. Για παράδειγμα, η φτώχεια περιορίστηκε εντυπωσιακά.

Το ποσοστό του πληθυσμού της Βολιβίας που ζει κάτω από το επίπεδο της φτώχειας έπεσε από 65% στο 30%, κατά τα στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας, που δημοσίευσε το Μπλούμπεργκ.

΄Επειτα, το κατά κεφαλήν εισόδημα της Βολιβίας αυξήθηκε πολύ ταχύτερα από τον μέσον όρο των άλλων χωρών της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής ( 160% έναντι 120%)

[Παρένθεση μεταφραστή: Moon of Alabama προσθέτει τα ακόλουθα επιτεύγματα της 12χρονης προεδρίας Μοράλες:

-Πτώση του αναλφαβητισμού:

2006 13,0 %         2018 2,4%

Μείωση Ανεργίας

2006 9,2%            2018 4,1%

Μέτρια Φτώχεια

2006 60,6%          2018 34,6%

Ακραία Φτώχεια

2006 38,2%           2018 15,2% ]


Είτε τον αγαπάτε, τον μισείτε ή είστε αδιάφοροι, είναι αναντίρρητο ότι ο Μοράλες πρόσφερε πολλά σε πολλούς Βολιβιανούς, που πιθανώς δεν θα δεχθούν αδιάφοροι ότι γίνεται εναντίον του ίδιου και των υποστηρικτών του από τους στρατιωτικούς και την αντιπολίτευση. Ας μην ξεχνούμε επίσης ότι ήταν ο πρώτος ιθαγενής Πρόεδρος της Βολιβίας, μιας χώρας με την μεγαλύτερη αναλογία ιθαγενούς πληθυσμού στην Λατινική Αμερική. Αυτή η ιστορία κάθε άλλο παρά τελείωσε.

Σε μεγαλύτερο κάδρο, η κλιμάκωση στην Βολιβία αποτελεί πρόσθετη μαρτυρία της αναπτυσσόμενης ροπής προς το πολιτικό χάος γύρω στον κόσμο, που είναι πιθανό να επιδεινωθεί και να επεκταθεί σε ακόμη περισσότερες περιοχές του πλανήτη. Συνεχίζω να πιστεύω ότι αυτή η αναταραχή είναι σε μεγάλο βαθμό σύμπτωμα των επιθανάτιων σπασμών ενός θνήσκοντος γεωπολιτικού και οικονομικού συστήματος το οποίο κυριάρχησε του κόσμου επί δεκαετίες.

Προσδέστε λοιπόν τις ζώνες σας, τα πράγματα μπορεί να αλλάξουν και να αλλάξουν πολύ γρήγορα, ανεξάρτητα από το που κατοικείτε. ΄Ετσι είναι οι καιροί όπου ζούμε.

Mετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Mike Walsh, Russia Insider, Thu, Nov 7, 2019

[Στην βροχή των κεραμιδιών που πυκνώνεται επί της κεφαλής της αυτοκράτειρας της «Ηνωμένης Ευρώπης», (κατολίσθηση της γερμανικής Οικονομίας, τριγμοί διάβρωσης στα θεμέλια της Ντώυτσεμπανγκ, κατάρρευση του κόμματός της Μέρκελ σε τρίτη θέση -κάτω από την Δεξιά και την Αριστερά- στις τελευταίες εκλογές στην Θουριγγία, κρούσματα αυτονόμησης των υπουργών της -οικονομικών και Αμύνης- παραγκωνισμός της από τον Μακρόν ως φωνής της Ευρώπης με δηλώσεις του ότι το ΝΑΤΟ είναι νεκρός εγκέφαλος κ.λ.π) προστίθεται τώρα και προβάλλεται στην διεθνή δημοσιότητα η κατωτέρω ανοικτή επιστολή Γερμανίδας ηθοποιού. Το κείμενο έχει διττό πανευρωπαϊκό ενδιαφέρον: Πρώτον επειδή παρουσιάζει μιαν εικόνα της γερμανικής οικονομικό-κοινωνικής πραγματικότητας αμακιγιάριστη από θεάματα όπως η επίσκεψη στην Σαγκάη και οι εορτασμοί της πτώσης του τείχους… Και δεύτερο και κυριότερο επειδή πειστικά και διδακτικά περιγράφει τους καρπούς του πολυπολιτισμικού και «ανθρωπιστικού» προσκλητηρίου κηρύγματος της ελεύθερης εισόδου μεταναστών, από τους σχεδιαστές της παγκοσμιοποίησης, των οποίων η Μέρκελ υπήρξε το θανάσιμο για την Ευρώπη εκτελεστικό όργανο.

Είναι βέβαιο ότι η ανοικτή επιστολή μιας Γερμανίδας ηθοποιού εκφράζει ανακουφιστικά το αίσθημα εκατομμυρίων Ευρωπαίων πολιτών και έχει -ειδικά για την Ελλάδα- μιαν εφιαλτική επικαιρότητα. Και ιδού τι γράφει η κ. Silvana Heißenberg:]

Παρουσίαση Μιχαήλ Στυλιανού
Αγαπητή Κυρία Μέρκελ 
Είσαι η πιο πρόστυχη και εγκληματική Καγκελάριος που ο γερμανικός λαός είχε ποτέ να υποστεί . ΄Εφερες στον γερμανικό λαό τον τρόμο, τον πόλεμο, την φτώχια και τον θάνατο, εισάγοντας παράνομα και εσκεμμένα στην χώρα παράνομους μετανάστες, εκατοντάδες χιλιάδες μισθοφόρους, τρομοκράτες και άλλους σκληρούς εγκληματίες. Σύμφωνα με το άρθρο16 του Συντάγματος κανένας από αυτούς που φθάνουν από χώρες ασφαλείς δεν έχει το δικαίωμα ασύλου στην Γερμανία. Οι συμφωνίες του Σένγκεν και του Δουβλίνου ήταν επίσης προσχεδιασμένα παράνομες. Στον όρκο πού έδωσες είχες δεσμευθεί να προστατεύεις τον γερμανικό λαό από ενδεχόμενους κινδύνους, αλλά κάνεις, καθημερινά, ακριβώς το αντίθετο. 
Δεν έχεις εντολή να φροντίζεις για τις ανάγκες όλων των πολιτών, αλλά μόνο για το καλό του γερμανικού λαού, αυτό μονάχα είναι η εντολή που ανέλαβες. Δεν είσαι παρά μία υπάλληλος του γερμανικού λαού, γιατί η εξουσία ανήκει στον γερμανικό λαό και όχι σε εσένα.
Εσύ συνειδητά ξεσήκωσες ολόκληρο το έθνος, τον ένα εναντίον του άλλου, το δίχασες και κατέστρεψες ολόκληρες οικογένειες. Και από πάνω έχεις το θράσος να επαναλαμβάνεις το ψέμα ότι εμείς οι Γερμανοί είμαστε καλύτερα από ποτέ;
Εξ αιτίας των παράνομων προσκεκλημένων σου όλες οι δημόσιες εκδηλώσεις πρέπει τώρα να γίνονται υπό ισχυρότατη προστασία, περιβαλλόμενες από περίφραξη και φρουρούς εξοπλισμένους με αυτόματα όπλα. Υπάρχουν τώρα προστατευόμενες περιοχές για τις γυναίκες, που επιζητούν την προστασία, ώστε με κάποια τύχη να μην πέσουν θύματα σεξουαλικής βίας από τους προσκεκλημένους σου. Κάθε μέρα οι προσκεκλημένοι σου διαπράττουν εγκλήματα απεχθούς βίας.
Η φτώχεια μεταξύ των γερόντων μας και των παιδιών είναι μεγαλύτερη από ποτέ. Σχεδόν ένα εκατομμύριο Γερμανοί ζουν στους δρόμους. Περίθαλψη αυτών των ανθρώπων, αυτή ήταν η εντολή σου, όχι να πλημμυρίσεις την Ευρώπη με εισβολείς από άλλους πολιτισμούς και να τους ταΐζεις με τα δισεκατομμύρια μιας σκληρής φορολογίας. Και ζητάς σεβασμό;
Οι εισβολείς σου, οι περισσότεροι εγκληματίες, που βιάζουν και σκοτώνουν στην Γερμανία, περνούν κατόπιν κάτω από την προστασία σου (και του επίσημου Τύπου και της Αστυνομίας) και περιγράφονται σαν θύματα των «Ακροδεξιών». Αν είχες συνείδηση και ήθελες τον σεβασμό θα απαντούσες για τα εγκλήματά σου μπροστά σ’ ένα δικαστήριο. Εάν η Δικαιοσύνη δεν σε επισκεφθεί, ο λαός θα το κάνει, επειδή η εξουσία ανήκει αποκλειστικά στον λαό και ο γερμανικός λαός είναι οι εργοδότες σου. Εσύ είσαι τίποτα. Κανένας καγκελάριος δεν προξένησε ποτέ εκ προθέσεως στον γερμανικό λαό τόση βλάβη και δυστυχία.
Για το μέλλον δεν επιθυμώ παρά ένα μόνο: Εσύ και όλη σου η παρέα να παραπεμφθείτε ενώπιον της Δικαιοσύνης για όλα σας τα αδικήματα και εσύ και οι παρατρεχάμενοί σου να πάτε στην φυλακή τουλάχιστον για ισόβια. Τέτοια έσχατη προδοσία του κυρίαρχου λαού δεν υπήρξε ποτέ στην ιστορία της Γερμανίας.
Πληρωμένοι σχολιαστές και υποκριτές που ακόμη σου γλύφουν τα οπίσθια, ανίκανοι να σκεφτούν καθαρά και με τον δικό τους νου, μπορούν να βάλουν τέλος στα εγκώμιά τους για σένα, αφού κανένας λογικός άνθρωπος δεν τους παίρνει πλέον στα σοβαρά. Σε περιφρονώ βαθύτατα και σου εύχομαι την τιμωρία που σου αξίζει.

Με πολλή περιφρόνηση, χάρις και στην διμοιρία σου στην Στάζι*
Silvana Heißenberg, Retired actress
*Σημ: Υπαινιγμός σε πληροφορίες ότι η Μέρκελ υπήρξε πράκτορας της μυστικής αστυνομίας της Ανατολικής Γερμανία.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Alastair Crooke*, Strategic Culture, 4-11- 2019

Ώωω, νάμαστε πάλι! Το 1967 ήταν η «απειλή» των έτοιμων αραβικών στρατευμάτων (με επακόλουθο τον εξαήμερο πόλεμο κατά της Αιγύπτου και της Συρίας. Το 1980 ήταν το Ιράν(με επακόλουθο τον πόλεμο του Ιράκ κατά του Ιράν). Το 1996 ήταν στρατηγικά σχέδια εναντίον κοσμικών εθνικιστικών αραβικών κρατών, που στιγματίζονταν ως «καταρρέοντα λείψανα της επάρατης Σοβιετικής ΄Ενωσης» και εχθροί του Ισραήλ. Και στους πολέμους του 2003 και 2006, πρώτα εναντίον του Σαντάμ στο Ιράκ και έπειτα κατά του Εσμπολά στον Λίβανο, που απειλούσαν το «πολιτιστικό προγεφύρωμα» της Δύσης στην Μέση Ανατολή, (το Ισραήλ).

Και νάμαστε ξανά, άλλη μια φορά, με το Ισραήλ να μη μπορεί να ζήσει «με ασφάλεια» σε μια περιοχή που περιέχει ένα μαχητικό Εσμπολά.

Καθόλου παράξενο επομένως ότι ο Ρώσος πρεσβευτής στην Βυρηττό Αλεξάντερ Ζασύπκιν αναγνώρισε την πολύ γνωστή πια πρακτική. Σε δηλώσεις του στην Αλ- Αχμπάρ, μια βδομάδα πριν ξεσπάσουν οι διαδηλώσεις στην Βυρηττό, ο πρεσβευτής απέκλεισε την προοπτική εξομάλυνσης των τοπικών εντάσεων και αντιθέτως επεσήμανε ότι η οικονομική κρίση που αναπτυσσόταν επί χρόνια στον Λίβανο θα χρησιμοποιηθεί πιθανώς ως εργαλείο από τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους για να σπείρουν το χάος στον Λίβανο ( και στην παράλληλη οικονομική κρίση του Ιράκ), για να πλήξουν το Εσμπολά και το Χασντ Α-Σααμπί –αντιπάλους του Ισραήλ και των ΗΠΑ στην περιοχή.

Γιατί τώρα; Επειδή αυτό που έπαθε η Αράμκο στις 14 Σεπτεμβρίου (ΣημΜετφ: Καταστροφές Σαουδικών διυλιστηρίων, με βομβαρδισμό από «ντρόουν» και πυραύλους των ανταρτών Χούτις της Υεμένης) συγκλόνισε τόσο το Ισραήλ όσο και την Αμερική: Ο τέως αρχηγός της αεροπορίας του Ισραήλ έγραψε τελευταία: «Οι πρόσφατες εξελίξεις αναγκάζουν το Ισραήλ να ξαναχαράξει την πορεία του στον διάπλου των γεγονότων. Οι τεχνολογικές ικανότητες του Ιράν και των διαφόρων εντεταλμένων του έχουν φτάσει σε ένα επίπεδο από όπου μπορούν πλέον να αλλάξουν την ισορροπία δυνάμεων παγκοσμίως». Όχι μόνο δεν μπόρεσε μέχρι και τώρα κανένα από τα δύο κράτη να διαγνώσει τον τρόπο πραγματοποίησης των πληγμάτων κατά της Αράμκο, αλλά, το χειρότερο, κανένα τους δεν είχε την απάντηση στο τεχνολογικό επίτευγμα που αυτός ο βομβαρδισμός αντιπροσώπευε. Και πράγματι, η απουσία οποιασδήποτε διαθέσιμης «απάντησης» ώθησε εξέχοντα Δυτικό στρατιωτικό αναλυτή να συστήσει ότι οι Σαουδάραβες θα πρέπει να αγοράσουν ρωσικούς αντιαεροπορικούς πυραύλους Πάντσιρ, αντί των αμερικανικών αντιαεροπορικών συστημάτων.

Και ακόμη χειρότερο. Για το Ισραήλ, το ξάφνιασμα με την Αράμκο ήρθε ακριβώς την στιγμή που οι ΗΠΑ άρχιζαν την αποχώρηση από την «άνετη κάλυψη ασφαλείας» της περιοχής –αφήνοντας το Ισραήλ (και τα Κράτη του Περσικού Κόλπου) στην τύχη τους –και τώρα ευάλωτα σε τεχνολογία που ποτέ δεν πίστευαν πως θα αποκτήσουν οι αντίπαλοί τους. Οι Ισραηλινοί –και κυρίως ο πρωθυπουργός τους- μολονότι αντιλαμβανόμενοι την υποθετική δυνατότητα, ποτέ δεν πίστεψαν ότι πραγματικά θα συνέβαινε αμερικανική αποχώρηση και μάλιστα κατά την θητεία της κυβέρνησης Τραμπ.

Αυτό άφησε το Ισραήλ σύξυλο και σε πλήρη σύγχυση. ΄Εκανε την στρατηγική του άνω-κάτω, με τον πρώην αρχηγό της αεροπορίας να εξετάζει τις δύσκολες επιλογές της ισραηλινής κυβέρνησης –από του να προχωρήσει αγέρωχα, έως και την εξέταση της ανάγκης να ανοίξει έναν δίαυλο επικοινωνίας με το Ιράν. Φυσικά αυτή η τελευταία επιλογή θα ήταν πολιτιστικά απεχθής στους περισσότερους Ισραηλινούς. Θα προτιμούσαν μιαν παράτολμη, αιφνιδιαστική, ισραηλινού τύπου «ανατρεπτική πρωτοβουλία» (λ.χ. σαν αυτήν του Ι967) από μιαν προσέγγιση στο Ιράν. Και αυτό είναι ο πραγματικός κίνδυνος.

Δεν φαίνεται η υποκίνηση των διαδηλώσεων στον Λίβανο και στο Ιράκ να αποτελεί μιαν ευθεία αντίδραση στα πάρα πάνω και μάλλον συνδέεται με παλαιά σχέδια (όπως αυτό που αποκαλύφτηκε τελευταία, το στρατηγικό σχέδιο για την αντιμετώπιση του Ιράν, που παρουσίασε ο Σαουδάραβας διάδοχος Μωχαμάντ Μπιν Σαλμάν στον Λευκό Οίκο) και με τα τακτικά στρατηγικά συμβούλια που γίνονταν μεταξύ Μοσσάντ και αμερικανικού Συμβουλίου Ασφαλείας, υπό την προεδρία του Τζων Μπόλτον.

Ανεξάρτητα της πατρότητας, η συνταγή είναι αρκετά γνωστή: Πυροδοτήστε μιαν λαϊκή «δημοκρατική» κίνηση διαμαρτυρίας (βασιζόμενη σε γνήσια δυσφορία).Σχεδιάστε συνθήματα και εκστρατεία Τύπου που να διχάζουν τον πληθυσμό και να μεταθέτουν την λαϊκή οργή από την γενικευμένη δυσαρέσκεια στην στοχοποίηση συγκεκριμένων εχθρών ( στην συγκεκριμένη περίπτωση του Λιβάνου, εναντίον του Εσμπολά, του Προέδρου Αούν και του υπουργού Εξωτερικών Γκεμπράν Μπασσίλ, του οποίου οι συμπάθειες προς τους Εσμπολά και τον Σύρο Πρόεδρο ΄Ασαντ τον καθιστούν κύριο στόχο, ιδίως ως υποψήφιο ηγέτη της πλειοψηφίας των Χριστιανών). Ο στόχος –όπως πάντοτε- είναι η δημιουργία ρήγματος μεταξύ τής πολιτοφυλακής Εσμπολά και του Στρατού και μεταξύ Εσμπολά και του λαού του Λιβάνου.

΄Αρχισε όταν, κατά την συνάντησή του με τον Πρόεδρο Αούν τον Μάρτιο, ο Αμερικανός υπουργός των Εξωτερικών Μάικ Πομπέο παρουσίασε, όπως λέγεται, ένα τελεσίγραφο: Περιορίστε το Εσμπολά ή θα υποστείτε συνέπειες χωρίς προηγούμενο, με κυρώσεις και την απώλεια της αμερικανικής βοήθειας.

Με την έναρξη των διαδηλώσεων, πολλαπλασιάστηκαν οι πληροφορίες για την λειτουργία ενός «επιτελείου επιχειρήσεων» στην Βηρυτό, που διευθύνει και αναλύει τις διαδηλώσεις και για την πλούσια χρηματοδότησή του από τα κράτη του Κόλπου. Αλλά για λόγους που δεν είναι σαφείς οι διαδηλώσεις απέτυχαν. Ο στρατός, που στην αρχή έμεινε περίεργα επιφυλακτικός, τελικά επενέβη στην ελευθέρωση των δρόμων και στην αποκατάσταση μιας σχετικής ομαλότητας. Και οι περίεργα ανησυχητικές προβλέψεις του κυβερνήτη της Κεντρικής Τράπεζας για επικείμενη οικονομική κατάρρευση εξουδετερώθηκαν από άλλους οικονομικούς εμπειρογνώμονες, που παρουσίασαν μιαν λιγώτερο εκφοβιστικήν εικόνα.

Φαίνεται πως ούτε στον Λίβανο, ούτε στο Ιράκ θα ευοδωθούν τελικά τα αμερικανικά σχέδια (δηλαδή ο ευνουχισμός του Εσμπολά και του Χασντ Α-Σααμπί). Στο Ιράκ ωστόσο μπορεί να είναι λιγότερο σίγουρη η έκβαση και πολύ μεγαλύτεροι οι κίνδυνοι που πιθανόν διατρέχουν οι ΗΠΑ υποδαυλίζοντας το χάος, εάν το Ιράκ ολισθήσει στην αναρχία. Η απώλεια των πέντε εκατομμυρίων βαρελιών πετρελαίου ημερησίως θα προκαλέσει κρατήρα στην αγορά πετρελαίου -και στην σημερινή ανήσυχη περίοδο αυτό μπορεί να αρκεί για να ωθήσει την παγκόσμια οικονομία σε ύφεση.

Αλλά αυτό θα ήταν τίποτα, μπροστά στον κίνδυνο που διατρέχουν οι ΗΠΑ, προκαλώντας την μοίρα, με ένα περιφερειακό πόλεμο που φτάνει στο Ισραήλ.

Μήπως όμως υπάρχει ένα ευρύτερο μήνυμα, που συνδέει αυτές τις μεσανατολικές διαδηλώσεις διαμαρτυρίας με εκείνες που εκρήγνυνται σε όλη την Λατινική Αμερική; ΄Ενας αναλυτής (σημ. Mετ: Ο Βραζιλιάνος Πεπέ Εσκομπάρ) εισήγαγε τον όρο « Η Εποχή της Οργής», που εκρέει από «σειρά εστιών βρασμού» κατά μήκος του πλανήτη, από τον Ισημερινό, στην Χιλή, στην Αίγυπτο. Η θέση του είναι ότι Νεοφιλελευθερισμός βρίσκεται παντού κυριολεκτικά σε κατάσταση πυρκαιάς.

΄Εχουμε και στο παρελθόν σημειώσει πως οι ΗΠΑ επιζήτησαν να χρησιμοποιήσουν ως μοχλό τις μοναδικές συνέπειες των δύο Παγκοσμίων Πολέμων και του βάρους του χρέους που αυτοί κληροδότησαν για να εγκαταστήσουν την ηγεμονία του δολαρίου, όπως και την εξ ίσου μοναδική δυνατότητα να εκδίδουν ασύδοτη κρατική πίστωση σε όλο τον πλανήτη, με μηδαμινό κόστος για τις ΗΠΑ (Οι ΗΠΑ απλά τυπώνουν το κρατικό τους νόμισμα). Τα αμερικανικά πιστωτικά ιδρύματα μπορούσαν να σκορπούν πιστώσεις σε όλο τον κόσμο, ουσιαστικά χωρίς κόστος –και να ζουν από την κερδοφορία αυτών των «επενδύσεων». Αλλά τελικά ήρθε ο λογαριασμός: Τα όρια –του να είσαι ο παγκόσμιος «ραντιέρης»- έγιναν ορατά με τις ανισότητες του πλούτου και με την βαθμιαία φτωχοποίηση τής αμερικανικής μεσαίας τάξης που επέφερε η βιομηχανική μετάσταση στο εξωτερικό.

Αλλά υπάρχει ίσως και μια άλλη όψη αυτής της σημερινής Εποχής της Οργής. Είναι το δόγμα «Δεν Υπάρχει Άλλη Επιλογή». Όχι εξαιτίας της έλλειψης δυνατοτήτων, αλλά επειδή οι εναλλακτικές λύσεις είχαν συντριβεί. Στο τέλος των δύο παγκοσμίων πολέμων υπήρχε μια συναίνεση στην ανάγκη ενός διαφορετικού τρόπου ύπαρξης. Να τεθεί τέρμα στην προηγούμενη εποχή της υποτέλειας, μια νέα κοινωνία, ένα νέο Κοινωνικό Συμβόλαιο. Αλλά η συναίνεση αυτή ήταν βραχύβια.

Και -για να συντομεύσουμε μια μακριά ιστορία- εκείνη η μεταπολεμική λαχτάρα για «δικαιοσύνη» ( οτιδήποτε και αν σήμαινε αυτό) καταπνίγηκε βαθμιαία, «άλλες πολιτικές ή οικονομικές επιλογές», οποιουδήποτε χρώματος, στιγματίστηκαν σαν «ψευδείς ειδήσεις» και μετά την μεγάλη δημοσιονομική κρίση του 2008 κάθε είδους δίχτυα ασφαλείας θυσιάστηκαν και ιδιωτικός πλούτος «οικειοποιήθηκε» για τον σκοπό της αποκατάστασης της αξιοπιστίας των τραπεζών, διά της ακεραιότητας του χρέους και της διατήρησης των χαμηλών επιτοκίων. Οι λαοί έγιναν «άτομα» -απομονωμένα- να διαχειριστούν όπως μπορούσαν την προσωπική τους λιτότητα. Συμβαίνει άραγε ότι τώρα οι άνθρωποι αισθάνονται εξαθλιωμένοι διπλά, τόσο από την υλιστική άποψη, με την λιτότητα, όσο και από την άποψη της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, με την υπαγωγή τους σε ένα νέο καθεστώς υποτέλειας;

Η Μέση Ανατολή μπορεί να ξεπεράσει τις σημερινές της κρίσεις (αν και μπορεί και όχι), αλλά ας έχουμε επίγνωση ότι, στην απελπισία που προκαλεί στην Λατινική Αμερική, το δόγμα «Δεν Υπάρχει Εναλλακτική» εξελίσσεται σε λόγο για τους διαδηλωτές να «απανθρακώσουν το Σύστημα». Αυτό συμβαίνει όταν οι εναλλακτικές λύσεις αποκλείονται (αν και χάριν της προστασίας «μας» από την κατάρρευση του Συστήματος).

Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

* Ο ΄Αλαστερ Κρουκ είναι Βρετανός πρώην διπλωμάτης, διεθνώς έγκριτος αναλυτής διεθνών εξελίξεων και διευθυντής του Conflicts Forum, μιας οργάνωσης που αποβλέπει στον πολιτικό διάλογο μεταξύ Δύσης και Ισλάμ.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ρεπορτάζ: Μιχαήλ Στυλιανού

Oι αντιδράσεις της Μόσχας στην εγκατάλειψη από την Ουάσιγκτον των Κούρδων συμμάχων της στην επικείμενη κατακτητική επίθεση του Ερντογάν στην Συρία χαρακτηρίζονται μέχρι στιγμής από την επιδεικτική προσαρμογή σε δύο αρχές: Της μη ανάμειξης στην διάρρηξη σχέσεων μεταξύ δύο συμμάχων (αντιπάλων της) και στην επανάληψη της σύστασης της « Όλοι οι ξένοι στρατιωτικοί με παράνομη παρουσία στην Συρία οφείλουν να αποσυρθούν.»

Η φρασεολογία χειρισμού του θέματος είναι λακωνική. Το διεθνές όργανο ενημέρωσης, το τηλεοπτικό δίκτυο RT ( Russia Today), πρόταξε σήμερα το θέμα σε πρώτη θέση, αλλά περιορίστηκε στην προβολή των αντιδράσεων μελών του Κογκρέσου, αμφοτέρων των παρατάξεων, που καταδίκασαν την απόφαση ως «προδοσία» πιστού συμμάχου, που θα πλήξει την εμπιστοσύνη και άλλων συμμάχων στην αξιοπιστία των ΗΠΑ. Παραπλήσιες δηλώσεις Κούρδων και Αράβων κατοίκων της απειλούμενης παραμεθόριας ζώνης της Συρίας συνέλεξε και μετέδωσε απεσταλμένος του ρωσικού σταθμού στην περιοχή.

Στις ΗΠΑ, το ιδιαίτερα δημοφιλές ανεξάρτητο ειδησεογραφικό δελτίο Ζero Hedge επισήμανε τα εξής για τις ρωσικές αντιδράσεις:

«Η αντίδραση της Ρωσίας στην ανακοίνωση-σοκ του Λευκού Οίκου ότι «η Τουρκία θα προχωρήσει σύντομα στην σχεδιασμένη επιχείρησή της στην Βόρειο Συρία», ήταν λακωνική…

«Ενώ ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου δήλωσε σε αντίδραση ότι «όλες οι ξένες στρατιωτικές δυνάμεις που βρίσκονται παράνομα στην Συρία οφείλουν να απομακρυνθούν» και ότι «η εδαφική ακεραιότητα της Συρίας πρέπει να προστατευθεί», η επικείμενη αποχώρηση των Αμερικανών από το θέατρο θα έγινε αναμφίβολα δεκτή με στεναγμό ανακούφισης από τους Ρώσους αξιωματούχους, αφού πρόκειται για την υπ΄αριθμόν 1 προτεραιότητά τους -την προστασία και υπεράσπιση της κυβέρνησης ΄Ασαντ.
Αμερικανο-Τουρκική περίπολος στην Βόρειο Συρία τον περασμένο μήνα. Φωτό AFP/Getty.

«Η Ρωσία έχει αποδείξει ότι είναι σε θέση να ελέγχει τις επεκτατικές πολιτικές του Ερντογάν, αλλά όχι και την αμερικανική παρουσία στην Συρία. Τα περασμένα χρόνια, από το 2015, οι αμερικανικές και ρωσικές δυνάμεις, σε πολλές περιπτώσεις, βρέθηκαν στο χείλος άμεσης σύγκρουσης και ανάφλεξης ενός πιθανού 3ου Παγκόσμιου Πολέμου.

Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντιμίτρι Πεσκώφ * επανέλαβε την Δευτέρα ότι η Ρωσία και Τουρκία συμφωνούν απόλυτα στην διαφύλαξη της εδαφικής ακεραιότητας της Συρίας: «Ελπίζουμε ότι οι Τούρκοι συνάδελφοι να μείνουν συνεπείς σε αυτήν την θέση υπό όλες τις συνθήκες», δήλωσε.

Τα γεγονότα έδωσαν στην Μόσχα την ευκαιρία να υπενθυμίσει την ρωσική θέση:

«Η Ρωσική Ομοσπονδία έμεινε αμέτοχη στην εσωτερική διαμάχη της Συρίας, μέχρις ότου οι εχθροί της Συρίας άρχισαν να χρησιμοποιούν τα μέσα τρομοκρατικών μονάδων να επιτίθενται κατά της νόμιμης κυβέρνησης της χώρας» δήλωσε στο πρακτορείο ΤΑSS ο Ρώσος υφυπουργός Αμύνης Αντιστράτηγος Αλεξάντερ Φόμιν.

«Σχεδόν το 90% του πληθυσμού της Συρίας ζει σήμερα –πρόσθεσε- σε εδάφη υπό τον πλήρη έλεγχο του συριακού κράτους» και επαναβεβαίωσε ότι η αποστολή του ρωσικού παράγοντα δεν θα επεκταθεί πέραν της βοήθειας στην συριακή κυβέρνηση να ξεριζώσει την τρομοκρατία.

΄Ετσι μπορούμε να συμπεράνουμε ότι οι ρωσικές δυνάμεις θα παραμείνουν στο περιθώριο των εξελίξεων στην Συρία -εκτός του να ενθαρρύνουν τους Κούρδους να συνεχίσουν τις διαπραγματεύσεις με τον Πρόεδρο ΄Ασαντ- παράλληλα περιμένοντας την πλήρη και τελική αποχώρηση των Αμερικανών.

Από την οπτική γωνία της Δαμασκού, η εξέλιξη θα επιβάλει στις ισχυρές κουρδικές πολιτικές ομάδες στην Βόρειο Συρία την ανάγκη να ζητήσουν την προστασία της Δαμασκού, μέσω μιας συμφωνίας «με τον Δαίμονα που γνωρίζουμε». Πάντως οι κουρδικές δυνάμεις της Συρίας δεν διαπραγματεύονται πλέον από θέσεως ισχύος και δεν διαθέτουν άλλη επιλογή, παρά να παραχωρήσουν μέγα μέρος της προηγούμενης αυτονομίας τους, μετά τον τερματισμό της αμερικανικής προστατευτικής παρουσίας.

Φυσικά η μελλοντική τύχη των κρίσιμων πηγών πετρελαίου και φυσικού αερίου της Συρίας, που όλες βρίσκονται στην, απειλούμενη από τους Τούρκου και κατεχόμενη από κυρίως κουρδικές δυνάμεις, περιοχή της Συρίας, θα αποτελέσει ένα ενδιαφέρον ερώτημα. Η Δαμασκός μπορεί να χάσει ένα μεγάλο κομμάτι της εδαφικής κυριαρχίας της κατά μήκος των βορείων συνόρων της με την Τουρκία για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, αλλά μπορεί να ανακτήσει και πάλι τις εσωτερικές ενεργειακές πηγές της.

Αλλά εάν η περασμένη σπασμωδικότητα της κυβέρνησης Τραμπ είναι μια ένδειξη, η νέα κατάσταση μπορεί να ανατραπεί εξ ίσου αιφνίδια όσο και η προηγούμενη.»



*Σημ.συντ: Ο Ντιμίτρι Πεσκώφ, εκπρόσωπος του Ρώσου προέδρου είναι σύζυγος Τουρκάλας, φίλος της Τουρκίας και έχει χαρακτηριστεί συνήγορός της στο Κρεμλίνο.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Dominique Moisi, Project Syndicate, Ζero Hedge,Tue, 01/10/2019

Στην αξιολόγηση των μηνυμάτων και για την Ελλάδα του κατωτέρω σημαντικού άρθρου, ο αναγνώστης είναι χρήσιμο να γνωρίζει ότι ο διπλωματούχος του Χάρβαρντ και της Σορβόννης συντάκτης του, γιος επιζήσαντος του στρατοπέδου Άουσβιτς, προβεβλημένος στην Γαλλία ως γεωπολιτική αυθεντία, θεωρείται και αυθεντικός εκφραστής του Ατλαντικού κατεστημένου, υπερασπιστής της «Ευρωπαϊκής Ιδέας» και πεισματικός εισηγητής της επέκτασης της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης στην Ανατολικήν Ευρώπη.

Αυτά τα προσωπικά χαρακτηριστικά προσδίδουν ιδιαίτερη βαρύτητα στις παραδοχές του Δομινίκ Μωυσή, ( υπογραμμισμένες από τον ίδιο, ότι η παγκόσμια γεωπολιτική πραγματικότητα έχει αλλάξει δραματικά, ότι η Ρωσία επέστρεψε ως παγκόσμια δύναμη, ότι η ευρω-ενωσιακή προσπάθεια «περιορισμού» της Ρωσίας απέτυχε και ότι τα ανοίγματα του προέδρου Μακρόν υπαγορεύονται από το γαλλικό συμφέρον και την Ντεγκωλλική διπλωματική παράδοση.

Ποιούμενος την ανάγκη φιλοτιμία, ο αρθρογράφος αγωνίζεται πάντως να διασώσει την έδρα αυστηρού κριτή του σεβασμού αξιών, δικαστή της «ρωσικής συμπεριφοράς» και επόπτη του ισοβαρούς πάρε-δώσε με την Ρωσία που επιχειρεί ο Μακρόν.

Αλλά ιδού το αξιοσημείωτο άρθρο στην κρίση του αναγνώστη:

Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού


O Γάλλος Πρόεδρος Εμμάνουελ Μακρόν είναι πεπεισμένος ότι τώρα είναι η κατάλληλη ώρα για την αναστύλωση των σχέσεων με την Ρωσία. Και γι’ αυτό το κατέστησε διπλωματική προτεραιότητα να αποκαταστήσει ένα κλίμα εμπιστοσύνης μεταξύ Παρισιού και Μόσχας.

Αυτή την πρωτοβουλία υπαγορεύουν τρείς λόγοι…

Πρώτος και κύριος είναι ότι η διεθνής στρατηγική πραγματικότητα έχει αλλάξει δραματικά. Η Κίνα ανέρχεται, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες, μολονότι πρωτεύουσα ακόμη παγκόσμια δύναμη, απαγκιστρώνεται από τις διεθνείς υποχρεώσεις της. Και η Ρωσία, με τον γηράσκοντα και συρρικνούμενο πληθυσμό της, και μια τεράστια και σε μεγάλο βαθμό ακατοίκητη έκταση γης, είναι ο φυσικός στόχος των μακροπρόθεσμων φιλοδοξιών της Κίνας.

Οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα έπρεπε να μην παραιτηθούν παθητικά να βλέπουν την Ρωσία στερούμενη άλλης επιλογής από την συμμαχία της με την Κίνα. Αντίθετα θα όφειλαν να προσπαθήσουν να πείσουν τους Ρώσους ότι το μέλλον τους είναι με την Ευρώπη και όχι σαν βοηθητικός εταίρος της Κίνας, σε μιαν βαθειά ανισόρροπη σχέση. Το πεπρωμένο της Ρωσίας βρίσκεται στην Δύση, όχι στην Ανατολή.

Επιπλέον, ενώ η Ρωσία δεν είναι ισοδύναμη με την Κίνα, έχει ξαναγίνει ένας σοβαρός παγκόσμιος παράγων. Πολλές τρέχουσες συγκρούσεις, από την Ανατολικήν Ευρώπη έως την Μέση Ανατολή απλά δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν χωρίς την ανάμειξη της Ρωσίας.

Αυτό αντιπροσωπεύει ένα είδος θριάμβου του Ρώσου Προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν, ο οποίος ανήλθε στην εξουσία προ εικοσαετίας σχεδόν, υποσχόμενος να αποκαταστήσει την διεθνή δύναμη και επιρροή της χώρας του. Ειδικότερα ο Πούτιν ήθελε οι ΗΠΑ να συμπεριφέρονται στην Ρωσία όχι ως προς ένα απλό αντικείμενο της ιστορίας, όπως έκαναν επί προεδρίας του προκατόχου του προέδρου Μπορίς Γέλτσιν, αλλά ως πραγματικό συνομιλητή. Και ενώ μπορεί να ήταν αδύνατη η αποκατάσταση του διπολικού κόσμου της εποχής του Ψυχρού Πολέμου, τουλάχιστον οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να εξαναγκαστούν να αναγνωρίσουν την σπουδαιότητα ενός εκσυγχρονισμένου και ετοιμοπόλεμου ρωσικού στρατού, ικανού να επέμβει στην προηγούμενη Σοβιετική σφαίρα και πιο πέρα..

Με άλλα λόγια η Ρωσία επέστρεψε. Το να αρνείται η Ευρώπη να το αναγνωρίσει, η απλά να προσπαθεί να περιορίσει την Ρωσία, δεν μπορεί να αποτελεί μια ικανοποιητική βάση για ένα μακροπρόθεσμο στρατηγικό δόγμα και για μια ρεαλιστική διπλωματία.

Ο δεύτερος λόγος για την διπλωματική πρωτοβουλία της Γαλλίας προς την Ρωσία είναι για να καλύψει ένα ηγετικό κενό στην Ευρώπη. Η Βρετανία, η οποία ήταν τελευταία η ποιο αποφασιστική στην καταγγελία της συμπεριφοράς της Ρωσίας, έχει ουσιαστικά θέσει τον εαυτό της εκτός παιχνιδιού. Απορροφημένη από την ιλαροτραγωδία του Brexit, που οδήγησε στην χειρότερη πολιτική κρίση της χώρας από τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, η Βρετανία εξατμίστηκε από την σκηνή ως σοβαρός διπλωματικός παράγων.

Στο μεταξύ η Γερμανία, η ευρωπαϊκή δύναμη με την στενότερη ιστορική και πολιτιστική σχέση με την Ρωσία, βρίσκεται στο τέλος ενός πολιτικού κύκλου. Είναι και επικίνδυνο και άδικο να υποτιμά κανείς την Γερμανίδα Καγκελάριο ΄Αγκελα Μέρκελ, αλλά δεν έχει πια την ισχύ ή την ενεργητικότητα για να ηγείται της Ευρώπης στις συναλλαγές της με τον έξω κόσμο, ούτε να συσπειρώνει τους ίδιους τους Ευρωπαίους.

Με την Βρετανία και την Γερμανία ανίκανες σήμερα να διαδραματίσουν έναν μείζονα διπλωματικό ρόλο, και την Ισπανία, την Πολωνία και την Ιταλία να μην είναι σε θέση να παίξουν ρόλο πρωταγωνιστή, το συμπέρασμα είναι πολύ απλό: Εν μέρει ελλείψει άλλου και εν μέρει εκ της ενεργητικότητας και της φαντασίας του νεαρού προέδρου της, ήρθε η ώρα της Γαλλίας.

Τέλος, η απόπειρα του Μακρόν να αποκαταστήσει τις σχέσεις με την Ρωσία είναι σε πλήρη αρμονία με την Ντεγκωλλική παράδοση της Γαλλίας.

Το φυσικό ένστικτο του Σαρλ Ντε Γκωλ ωθούσε σε θέση ενδιαμέσου μεταξύ διαφορετικών συστημάτων και στο να βλέπεις πέρα από την τρέχουσα ενσάρκωση άλλων κρατών. Πίσω από την Σοβιετική ΄Ενωση, ή την Κίνα του Μάο Τσε Τουνγκ, ο Ντε Γκωλ έβλεπε την αιώνια Ρωσία ή την αιώνια Κίνα. Στις σχέσεις με μιαν άλλη χώρα δεν πρέπει κανείς να παραλύει από την φύση του καθεστώτος της.

Η επανασύνδεση με αυτή την παράδοση μπορεί επίσης να εντάσσεται στους υπολογισμούς της εσωτερικής πολιτικής του Μακρόν. Τείνοντας το χέρι προς το Κρεμλίνο μπορεί να κατευνάζει τους οικονομικούς τομείς που έχουν πληγεί σκληρότερα από τις Δυτικές κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας, και να υπονομεύει την κριτική των παραδοσιακών φιλορωσικών κομμάτων της άκρας δεξιάς και της άκρας αριστεράς.

Αλλά άλλο είναι να εξηγείς τις ρίζες μιας πολιτικής και την συλλογιστική που την υπαγορεύει και άλλο να δικαιολογείς πλήρως την απόφαση. Ιδιαίτερα οι κυβερνήσεις της κεντρικής και της ανατολικής Ευρώπης είναι φιλύποπτες για την νέα διπλωματική πρωτοβουλία της Γαλλίας. Γιατί μια επαναπροσέγγιση με την Ρωσία, ερωτούν και γιατί τώρα;

Ερχόμενη από την κοσμική Γαλλία, μια τέτοια χριστιανική ελεημοσύνη –να δίνεις πριν να λάβεις οτιδήποτε σε αντάλλαγμα- μοιάζει είτε αφέλεια είτε Μακιαβελισμός. Επιπλέον μοιάζει να αντιφάσκει με την έμφαση της Γαλλίας στις ευρωπαϊκές αξίες. Ασφαλώς οι επικριτές της ρωσικής πρωτοβουλίας του Μακρόν λένε ότι η διάσταση μεταξύ της υπεράσπισης των πολιτικών αρχών εντός της ΕΕ και της διπλωματικής πρακτικής έξω από την ΄Ενωση δεν πρέπει να είναι τόσο μεγάλη ώστε να θέτει σε κίνδυνο την συνοχή και των δύο.

Επιπλέον, επιχειρηματολογούν, ο Μακρόν ενεργεί μονομερώς, χωρίς να έχει πραγματικά συμβουλευθεί τους Ευρωπαίους εταίρους και συμμάχους. Δεν μπορεί να ισχυρίζεται ότι μιλάει εξ ονόματος της Ευρώπης εάν εξακολουθεί να λειτουργεί με αυτόν τον τρόπο, πάντοτε θέτοντας τα άλλα μέλη της ΕΕ μπροστά σε ένα είδος τετελεσμένου γεγονότος.

Μολονότι κατανοώ αυτές τις επικρίσεις (και συμμερίζομαι μερικές από αυτές), ωστόσο υποστηρίζω την προσπάθεια του Μακρόν.

Η Δυτική αυστηρή πολιτική περιορισμού της Ρωσίας απέτυχε. Μια πολιτική διαλόγου μπορεί επομένως να είναι δικαιολογημένη, υπό τον όρο ότι δεν ασκείται με αφέλεια ή με πλήρη περιφρόνηση για τις αρχές.

Επιπλέον ο Μακρόν θα ήταν το τελευταίο άτομο με ψευδαισθήσεις για την Ρωσία του Πούτιν. Κατά τις γαλλικές προεδρικές εκλογές του 2017 η Ρωσία τοποθετήθηκε ενεργά υπέρ της ακροδεξιάς αντιπάλου του, της Μαρίν Λεπέν, διασπείροντας συστηματικά ψευδείς ειδήσεις και παραπληροφόρηση. Ούτε θα ήθελε ο Μακρόν τον Πούτιν να μοιάζει ότι τα παίρνει όλα δικά του -και μάλιστα όταν η Ρωσία επιμένει στα φερσίματα που προκάλεσαν κατ’ αρχήν την επιδείνωση των σχέσεών της με την Ευρώπη.

Η Γαλλία έκανε μια τολμηρή πρώτη κίνηση για την αναστύλωση των σχέσεων με την Ρωσία. Η μπάλα είναι τώρα στο γήπεδο του Πούτιν.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του ERIC MARGOLIS • SEPTEMBER 28, 2019

Το ελληνικό ενδιαφέρον του πιο κάτω άρθρου, εγκυρότατου Αμερικανού δημοσιογράφου και συγγραφέα διεθνούς φήμης, εκτός του ότι πολύ συνοπτικά εξηγεί την τελευταία ανατρεπτική επιχείρηση του άγγλο-αμερικανικού κατεστημένου εναντίον του Προέδρου Τραμπ, παρέχει μιαν παγερής αντικειμενικότητας παρουσίαση του ιστορικού και του σημερινού προβλήματος της Ουκρανίας, όσο και των μεθόδων χειρισμού των διακρατικών υποθέσεων της αυτοκρατορίας και με σύμμαχες χώρες.

Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

΄Εγκλημα συνεπαγόμενο την καθαίρεση Προέδρου;

Όχι βέβαια. Απλώς μια ακόμη ανοίκεια, χοντροκοπιά του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ.

Πολλοί Δημοκρατικοί είναι ασυγκράτητοι στην ιδέα να καθίσουν τον Τραμπ στο εδώλιο. Θα κοιμόντουσαν και με τον διάβολο προκειμένου να ξεφορτωθούν τον άξεστο από τον Λευκό Οίκο. Αλλά εάν δεν ανακαλυφθούν πραγματικά ενοχοποιητικά στοιχεία σχετικά με τις προσπάθειες του Τραμπ να ξεθάψει βρωμιές του πιθανολογούμενου ανταγωνιστή του για την Προεδρία, του Τζο Μπάιντεν, φαίνεται ότι ο Τραμπ θα επιζήσει και από αυτό το σκάνδαλο. Εκτός φυσικά, αν η αυξανόμενη πίεση που υφίσταται επιδράσει σοβαρά στην υγεία του. ΄Ηδη δείχνει σαφή δείγματα άγχους.

Σε ένα ηχογραφημένο τηλεφώνημα της 25 Ιουλίου, ο Τραμπ, ένας άλλοτε αστέρας τηλεοπτικού προγράμματος, ζήτησε από τον νέο πρόεδρο της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκυ, έναν πρώην κωμικό αστέρα της τηλεόρασης, να ψάξει για σκάνδαλα του Χάντερ Μπάϊντεν, γιού του υποψηφίου αντιπάλου του και πρώην αντιπροέδρου. Το αίτημα του Τραμπ διατυπώθηκε αφού ο Ουκρανός πρόεδρος νεοσσός, που αποκαλούσε τον Τραμπ «δάσκαλο», του ζήτησε περισσότερους αντιαρματικούς πυραύλους.

Ο Τραμπ και ο Ζελένσκυ αρνούνται ότι υπήρξε οποιαδήποτε συναλλαγή. Αλλά φυσικά υπήρξε. Απλά ήταν σιωπηρή. ΄Ετσι ασκείται η κρατική πολιτική. Η Ουάσιγκτον κυβερνά την αυτοκρατορία της, όπως οι Βρετανοί κάποτε την Ινδία, χρησιμοποιώντας έναν πολύ-δοκιμασμένο συνδυασμό από εμπορικές παραχωρήσεις, απειλές με το γάντι, ειδικές εύνοιες και τα παλιά γνωστά πάρε-δώσε.

Όταν αυτή η δύσοσμη ιστορία διέρρευσε στην δημοσιότητα χάρις σε ένα ψιθυριστή της CIA, ο Τραμπ ισχυρίστηκε ότι διέταξε τους υποτακτικούς του να αναστείλουν την χορήγηση σχεδόν 400 εκατομμυρίων δολαρίων αμερικανικής βοήθειας στην Ουκρανία, λόγω της «διαφθοράς» που επικρατεί σε αυτή την χώρα.

Τι αστείο. Η κυβέρνηση Τραμπ χορήγησε δισεκατομμύρια στρατιωτικών δανείων ή δωρεών στις διεφθαρμένες μέχρι το κόκκαλο Νιγηρία, Κένυα, Μεξικό, Ινδία και Ιράκ, για να αναφέρουμε μόνο τους πιο ανήθικους αποδέκτες. Με όπλα κατακλύζονται οι αποκεφαλιστές φίλοι του Τραμπ της Σαουδικής Αραβίας. Το Ισραήλ έχει το ελευθέρας για ό,τι και αν διαπράττει.

Η Ουκρανία είναι ο πρωταθλητής στον πιο διεφθαρμένο μαραθώνιο του κόσμου. Θυμάμαι Σοβιετικούς αξιωματούχους να τραβάνε τα μαλλιά τους με την απίστευτη κατεργαριά, την παραβατικότητα και τον γκαγκστερισμό που οργίαζε στην Ουκρανία. ΄Ενας από αυτούς την αποκαλούσε «η Σοβιετική Σικελία».

Είμαι από πολύ παλιά θαυμαστής και φίλος της Ουκρανίας και των ζωηρών και συμπαθητικών κατοίκων της. Αλλά είναι τόσο καταθλιπτικό να παρατηρείς τον ουκρανικό πολιτικό πόλεμο λάσπης, την πανταχού παρούσα διαφθορά, τους ολιγάρχες να αλωνίζουν και τούς μοχθηρούς καυγάδες των νέο-ναζιστικών συμμοριών με την ρωσόφωνη μειονότητα. Οι Ουκρανοί άξιζαν πολύ καλύτερη τύχη.

Η Ουκρανία είναι ένας λαβύρινθος διαφθοράς. Έτσι, τι δουλειά είχε εκεί ο Χάντερ, γιος του Τζο Μπάιντεν, σαν μέλος τους Διοικητικού Συμβουλίου μιας εταιρείας πετρελαίου και φυσικού αερίου;

Η πρώην πρωθυπουργός Τζούλια Τιμοσένκο κλείστηκε στην φυλακή για τις δοσοληψίες της με αυτήν την σκοτεινή και διαβρωμένη από το έγκλημα επιχείρηση. Ο γιος ενός αντιπροέδρου των ΗΠΑ δεν είχε καμιά δουλειά να αναμιχθεί σε αυτή την ενεργειακή φιδοφωλιά. Ο μπαμπάς Τζο όφειλε να τον είχε διατάξει να γυρίσει στο σπίτι.

Η απόσπαση της Ουκρανίας από την Ρωσία ήταν κεντρικός αμερικανικός στρατηγικός στόχος μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής ΄Ενωσης το 1991. Η Ουκρανία ήταν κρίσιμο συστατικό τμήμα του σοβιετικού βιομηχανικού και εμπορικού συστήματος, για να μην αναφέρουμε και γεωπολιτική αχίλλειο πτέρνα της Μόσχας. Η απόσπαση της Ουκρανίας από την Ρωσία θα ήταν σαν την αποκοπή του Τέξας και της Καλιφόρνιας από τις ΗΠΑ.

Πολλοί Ουκρανοί ήταν ευτυχείς να βγουν από τον έλεγχο της Μόσχας και να οδεύσουν προς την ένωση με την Ευρώπη. Οι ΗΠΑ και η Ευρωπαϊκή ΄Ενωση χρηματοδότησαν την Ουκρανία με 16 δισεκατομμύρια δολάρια βοήθειας, που δεν θα εξοφληθούν ποτέ. Μέγα μέρος των χρημάτων εξαφανίστηκαν μέσα σε ελβετικές τράπεζες.

Αλλά οι Ρωσόφωνοι πολίτες της βιομηχανικής καρδιάς της Ουκρανίας ήσαν βίαια αντίθετοι στην εξουσία του Κιέβου. Έτσι ένας χαμηλής έντασης πόλεμος σιγόβραζε μεταξύ των δύο, στον οποίο αναμείχθηκαν οι ΗΠΑ και ο Καναδάς (με τον μεγάλον όγκο Ουκρανών μεταναστών),αυξάνοντας τον κίνδυνο ενός από ατύχημα πολέμου του ΝΑΤΟ με την Ρωσία.

Μάστορας χειριστής των εθνικοτήτων, ο Τραμπ προσπάθησε να κερδίσει τις ψήφους του ουκρανικού στοιχείου στις Μεσοδυτικές Πολιτείες, όπως το κατόρθωσε με ψηφοφόρους Εβραϊκής και Πολωνικής καταγωγής. Το ίδιο έκανε με τους Ευαγγελιστές (υποστηρικτές του Ισραήλ), τασσόμενος υπέρ ενός μεγαλύτερου Ισραήλ και προβάλλοντας τον εαυτό του στον ρόλο ενός σύγχρονου βιβλικού προφήτη.

Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι η ηγεσία του Δημοκρατικού Κόμματος – οι άνθρωποι που νόθευσαν την προκριματική εκλογή προεδρικού υποψηφίου σε βάρος του δημοφιλούς Μπέρνι Σάντερς (και υπέρ της Κλίντον)- πιστεύουν πως μπορούν να ανατρέψουν τον Τραμπ. Οι αριθμοί είναι εντελώς εναντίον τους.

Μπορεί όμως να υποθέσει κανείς πως αυτό που ελπίζουν είναι να ξεσηκώσουν ένα πολιτικό χάος εναντίον του Τραμπ μέχρι την ημέρα των προσεχών εκλογών. Αυτή είναι μια ανήμπορη στρατηγική και μπορεί να τον βοηθήσει μάλλον, παρά να τον βλάψει.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Hunor BOTH, MTI, Réseau International / 25 septembre 2019
Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού

Θερμοκαυτήρα στην πομφόλυγα της ελλαδικής πολιτικής μυθολογίας, που συντηρεί την σταθερή πορεία προς τον εθνικό αφανισμό, εισάγουν τα στοιχεία του κατωτέρω άρθρου Ουγγρικών μέσων ενημέρωσης.

Αποκαλύπτουν ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποφάσισε με μεγάλη πλειοψηφία να τριπλασιάσει την χρηματοδότηση των ΜΚΟ του Συστήματος Σόρος, στο ύψος των σχεδόν δύο δισεκατομμυρίων Ευρώ, με τον νέο προϋπολογισμό δαπανών της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης. Αυτή η πληροφορία και τα συμπληρωματικά επεξηγηματικά στοιχεία που την πλαισιώνουν, επιβεβαιώνουν ότι: Παράλληλα προς την παγερή απόρριψη των δουλικών ικεσιών της εκάστοτε ελλαδικής ηγεσίας από τους συμμαχικούς και εταιρικούς «θεσμούς», για την χαλάρωση του τοκογλυφικού βρόχου λεηλασίας της χώρας μας και αποστέρησης της από κάθε δυνατότητα εθνικής ανάνηψης και επιπλέον της φανατικής σύμπραξής τους εναντίον της χώρας μας στο «Μακεδονικό», έχουμε εδώ το τεκμήριο της συνέργειας των ίδιων θεσμών της ελλαδικής πολιτικής θρησκείας και στην άλλη εταίρο-συμμαχική υποβρύχια συνέργεια με την επίσης σύμμαχο Τουρκία, σε άλλη δραστική σύμμαχο-εταιρική επίδοση:

Την επιταχυνόμενη και εντεινόμενη επιχείρηση μεταβολής της Ελλάδος σε στρατόπεδο συγκεντρώσεως πανσπερμίας αλλοφύλων και αλλόδοξων μεταναστών, εχθρικά διακείμενων προς τον πληθυσμό της απογοητευτικής επικράτειας αναγκαστικού περιορισμού τους. Κατάσταση που υπολογισμένα οδηγεί σε εσωτερική ζούγκλα αιματηρών συγκρούσεων - εθνικών, θρησκευτικών και δογματικών- που θα οδηγήσουν στο παλαιότατα επιθυμητό αποτέλεσμα αφανισμού του γηγενούς πληθυσμού - με την δημογραφική νομοτέλεια και την αναγκαστική μεταναστευτική διασπορά στους τέσσερεις ανέμους. ΄Ετσι οι περιζήτητοι τίτλοι κληρονομιάς του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού θα μείνουν, χωρίς αμφισβήτηση, στην κυριότητα της φωτοδότριας Δύσης.

Αλλά ιδού τι αναφέρει το προτεινόμενο αφυπνιστικό άρθρο:

΄Αξιζε λοιπόν τον κόπο για τον Τζωρτζ Σόρος να δαπανήσει εκατομμύρια ευρώ στην Ευρωπαϊκή ΄Ενωση, ιδιαίτερα για «ψήσιμο» (lobbying) της Κομισιόν, να έχει πάει περισσότερες από είκοσι φορές να συναντήσει τους επικεφαλής της και να έχει τοποθετήσει μόνιμους εισηγητές- προπαγανδιστές του (lobbyistes) μέσα στους κόλπους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Ο θεαματικός Αμερικανός Χρηματιστής πέτυχε τώρα να τριπλασιάσει την υποστήριξη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην «προστασία των δημοκρατικών αξιών» και συγκεκριμένα στις Μ.Κ.Ο. της αυτοκρατορίας Σόρος, στον προϋπολογισμό-πλαίσιο 2021-2027 της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης στην σύνοδο της ολομέλειας της Ευρωβουλής, την 17 Ιανουαρίου στο Στρασβούργο. Σύμφωνα με την σχετική έκθεση, που εγκρίθηκε με 426 ψήφους έναντι 152, η Ε.Ε. θα διαθέσει 1,8 δισεκατομμύριο Ευρώ στο νέο ευρωπαϊκό πρόγραμμα «Δικαιώματα και Αξίες» στον προϋπολογισμό της προσεχούς επταετίας, αντί των 642 εκατομμυρίων που είχαν προβλεφθεί αρχικά από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Το δεύτερο νομοθετικό όργανο της Ε.Ε., το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, που αποτελείται από τις κυβερνήσεις των κρατών-μελών, απομένει να καθορίσει την θέση του για την δημιουργία και την χρηματοδότηση του προγράμματος των ΜΚΟ και στην συνέχεια θα αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις μεταξύ των δύο θεσμών.

Ο Σόρος έχει τακτικές συνομιλίες με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, προσωπικά ο ίδιος και μέσω των πρακτόρων εισηγητών του.

Όπως το είχε συνοψίσει η ηλεκτρονική εφημερίδα Origo , βάσει της έρευνας που είχε πραγματοποιήσει η Ουγγρική εφημερίδα Magyar Idök, από τα προσιτά στο κοινό στοιχεία προκύπτει ότι ο Τζωρτζ Σόρος είχε περισσότερες από 20 συσκέψεις με τις κυριότερες ευρωπαϊκές επιτροπές από την έναρξη της θητείας του Ζαν Κλωντ Γιούνκερ, την 1η Νοεμβρίου 2014.


Βασιζόμενοι στο ημερολόγιο της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης ή στις ανακοινώσεις των ίδιων των ΜΚΟ του Σόρος, μπορούμε να διαβεβαιώσουμε ότι το Ινστιτούτο Ευρωπαϊκής Πολιτικής της Ανοικτής Κοινωνίας (της Διεθνούς Οργάνωσης Σόρος) διαθέτει διαπίστευση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Οι 12 εισηγητές-πράκτορές του συναντήθηκαν 52 φορές κάθε χρόνο με τους εκπροσώπους των ευρωπαϊκών επιτροπών, τουτέστιν μια φορά την εβδομάδα. Η εφημερίδα Magyar Idöka βρήκε έναν κατάλογο συσκέψεων με επιτρόπους, μέλη του επιτελείου ή τους γενικούς διευθυντές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής από τον Νοέμβριο του 2014. Η Κομισιόν δεν δημοσιεύει πληροφορίες για την δράση των πρακτόρων-εισηγητών πλησίον του προσωπικού χαμηλότερου βαθμού.

Στα πρακτικά των 45 συσκέψεων, ανακαλύψαμε επίσης ότι, από το 2015, ο Φραντς Τίμερμαν και ο Ζαν Κλωντ Γιούνκερ συζητούν με τον Σόρος για τα θέματα της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης, αλλά ασφαλώς και για την Ουγγαρία…*

Τα εκατομμύρια Ευρώ που ξόδεψε ο Σόρος για τον επηρεασμό της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης αποδείχτηκαν καρποφόρα.

Η Magyar Idöka γράφει επίσης ότι η οργάνωση του Σόρος έχει επιτύχει μιαν εκπληκτική διείσδυση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Σημαντική λεπτομέρεια, τα μέλη του Ιδρύματος Ανοικτή Κοινωνία ήταν παρόντα στις Βρυξέλλες ήδη από το 2008, αλλά δραστηριοποιήθηκαν συγκεντρώνοντας τις δυνάμεις τους στις εκλογές του 2014.

΄Επειτα, από την αρχή του μεταναστευτικού κύματος εντατικοποίησαν στο μέγιστο την δράση τους, χρησιμοποιώντας δεκάδες λομπίστες πράκτορες επιρροής, με επίσημη (Ευρω-Ενωσιακή) αναγνώριση αποστολής, οι οποίοι βρίσκονταν καθημερινά στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Μεταξύ μόνο της 1ης Ιανουαρίου και της 1ης Δεκεμβρίου 2016, περίοδο κατά την οποία 10 από τους 17 τέτοιους λομπίστες είχαν ήδη διαπιστευθεί, οι δαπάνες της εκστρατείας επηρεασμού των Ευρωβουλευτών είχαν φτάσει, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, μεταξύ των 2.250.000 και Δυόμιση εκατομμυρίων Ευρώ.

Το 2017, η αποστολή συμπληρώθηκε με δύο ακόμη πράκτορες-εισηγητές του Σόρος, οι οποίοι συνάντησαν πενήντα φορές (!) τους επικεφαλής της Κομισιόν.

΄Ετσι συμβαίνει ώστε το ένα τρίτο των Ευρωβουλευτών να είναι μέσα στην Τσέπη του Σόρος.

Η απόφαση του Κοινοβουλίου για την νέα χρηματοδότηση δεν έχει τίποτα το εκπληκτικό, όταν έχει δημοσιευτεί ότι ανακαλύφτηκε στην βάση των δεδομένων της ίδιας της οργάνωσης του Σόρος, Ίδρυμα Ανοικτής Κοινωνίας, μια λίστα ευρωβουλευτών «προσκείμενων» στον δισεκατομμυριούχο.

Υπό τον τίτλο «Πιστοί Σύμμαχοι», διαβάζουμε τα ονόματα των προσώπων που ψηφίζουν αποφάσεις και διαπιστώνουμε ότι ο Σόρος ασκεί άμεση επιρροή στους 226 από τους 751 Ευρωβουλευτές.

΄Ετσι, ο Σόρος αντιπροσωπεύει την μεγαλύτερη φατρία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, με το ένα τρίτο των ευρωβουλευτών στην τσέπη του.

Source : http://www.origo.hu/nagyvilag/20190117-civil-szervezetek.html


* Υπαινιγμός για την υποκίνηση της διωκτικής εκστρατείας της Κομισιόν κατά της ουγγρικής κυβέρνησης, λόγω των μέτρων που έχει πάρει εναντίον της υπονομευτικής δράσης του Σόρος στο εσωτερικό της Ουγγαρίας.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Manlio Dinucci, Reseau International, 25-9-2019
Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού
«Μόλις επέστρεψα από την Αλεξανδρούπολη, μιαν σημαντική στρατηγική επίσκεψη που πραγματοποιήθηκε τόσο χάρις στις εξαιρετικές στρατιωτικές σχέσεις μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ελλάδας όσο και της στρατηγικής επένδυσης που η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών πραγματοποιεί στην Αλεξανδρούπολη». Δήλωση του Αμερικανού πρεσβευτή στην Ελάδα Τζέφρυ Πάϊατ, (διορισμένου το 2016 από τον πρόεδρο Ομπάμα).

Το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, στην Βόρειο-Ανατολική Ελλάδα, που συνορεύει με την Τουρκία και την Βουλγαρία, βρίσκεται στην Θάλασσα του Αιγαίου, κοντά στα στενά των Δαρδανελίων τα οποία, συνδέοντας επί τουρκικού εδάφους την Μεσόγειο και την Μαύρη Θάλασσα, αποτελούν μια βασική οδό ναυσιπλοΐας κυρίως για την Ρωσία.


Η γεωστρατηγική σημασία αυτού του λιμένα, τον οποίο ο Πάιατ επισκέφτηκε συνοδευόμενος από τον ΄Ελληνα υπουργό Αμύνης Νικόλαο Παναγιωτόπουλο, εξηγείται από τον ίδιο τον πρεσβευτή των ΗΠΑ στην Αθήνα: « Ο λιμένας της Αλεξανδρούπολης, χάρις στην στρατηγική θέση του και τις υποδομές του βρίσκεται στην κατάλληλη θέση για την στήριξη των στρατιωτικών επιχειρήσεων στην περιοχή, όπως το απέδειξε η πρόσφατη άσκηση «Σπαθοφόρος Φρουρός» ( « Saber Guardian 2019”).

Η «στρατηγική επένδυση», που η Ουάσιγκτον πραγματοποιεί ήδη στις λιμενικές εγκαταστάσεις, αποβλέπει να κάνει την Αλεξανδρούπολη μιαν από τις σημαντικότερες στρατιωτικές βάσεις των ΗΠΑ στην περιοχή, ικανή να εμποδίζει την πρόσβαση των ρωσικών πλοίων στην Μεσόγειο. Αυτό κατέστη δυνατό χάρις στις «εξαιρετικές στρατιωτικές σχέσεις» με την Ελλάδα, η οποία από πολύ καιρό έχει θέσει τις στρατιωτικές βάσεις της στην διάθεση των ΗΠΑ: Ιδιαίτερα την Λάρισα, για τα ένοπλα αεροπλάνα-ρομπότ Reapers και Στεφανοβίκιο για τα καταδιωκτικά F-16 και τα ελικόπτερα Apache. Αυτή η βάση (του Στεφανοβικίου) θα ιδιωτικοποιηθεί και θα αγοραστεί από τις ΗΠΑ.

Ο πρεσβευτής Πάιατ δεν κρύβει την επιθυμία που έχουν οι ΗΠΑ να ενισχύσουν την στρατιωτική παρουσία τους στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες της περιοχής της Μεσογείου: «Εργαζόμαστε με άλλους δημοκρατικούς εταίρους στην περιοχή να αποκρούσουμε τις κακοποιούς παράγοντες όπως η Ρωσία και η Κίνα, οι οποίοι έχουν συμφέροντα διαφορετικά των δικών μας», όπως «η Ρωσία που χρησιμοποιεί την ενέργεια ως εργαλείο της κακοποιού επιρροής της». Κατόπιν υπογραμμίζει την σπουδαιότητα που απέκτησε η «γεωπολιτική της ενέργειας», τονίζοντας ότι «η Αλεξανδρούπολη έχει ένα κρίσιμο ρόλο συνδέσμου για την ενεργειακή ασφάλεια και την σταθερότητα της Ευρώπης». Η Δυτική Θράκη, η ελληνική επαρχία όπου βρίσκεται ο λιμένας, είναι πράγματι «ένα ενεργειακό σταυροδρόμι για την Κεντρική και Ανατολικήν Ευρώπη».

Για να γίνει αντιληπτό τι θέλει να πει ο πρεσβευτής φτάνει μια ματιά στον γεωγραφικό χάρτη. Η παραμεθόριος Ανατολική Θράκη –δηλαδή το ευρωπαϊκό τμήμα της Τουρκίας- είναι το σημείο όπου καταλήγει, έχοντας διασχίσει την Μαύρη Θάλασσα, ο αγωγός αερίου Turk Stream, που έρχεται από την Ρωσία και βρίσκεται στην τελευταία φάση της εγκατάστασής του. Από το σημείο αυτό και μέσω ενός άλλου αγωγού το ρωσικό αέριο θα πρέπει να φθάσει στην Βουλγαρία, την Σερβία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Πρόκειται για την ρωσική απάντηση στον επιτυχημένο ελιγμό των ΗΠΑ, οι οποίες, με την αποφασιστική βοήθεια της ευρωπαϊκής Κομισιόν, ματαίωσαν το 2014 τον αγωγό South Stream, που επρόκειτο να φέρει το ρωσικό αέριο στην Ιταλία και στις άλλες χώρες της Ε.Ε.

Οι ΗΠΑ επιχειρούν τώρα να ματαιώσουν και τον Turk Stream, στόχο πολύ δυσκολότερο, δοθέντος ότι παρεμβάλλεται τώρα και ο παράγων της επιδείνωσης των σχέσεων με την Τουρκία. Γι΄αυτόν τον λόγο στηρίζονται στην Ελλάδα, στην οποία εισάγουν αυξανόμενες ποσότητες υγροποιημένου (αμερικανικού) φυσικού αερίου, σε αντικατάσταση του ρωσικού.

Δεν ξέρουμε τι ακριβώς ετοιμάζουν οι ΗΠΑ στην Ελλάδα, μεταξύ άλλων και εναντίον της Κίνας που προτίθεται να κάνει τον Πειραιά ένα σημαντικό σταθμό του Νέου Δρόμου του Μεταξιού. Αλλά δεν θα έπρεπε να εκπλαγούμε εάν, κατά το προηγούμενο του «Επεισοδίου στον Κόλπο του Τονκίνου»*, βλέπαμε στο Αιγαίο ένα «Επεισόδιο της Αλεξανδρούπολης»

Manlio Dinucci

Édition de il manifesto



* Το «επεισόδιο του Τονκίνου» αποδείχτηκε η «πλαστή σημαία» ή ψευδής ανακοίνωση ( ότι δύο αμερικανικά αντιτορπιλικά βομβαρδίστηκαν στο κόλπο του Τονκίνου) με την οποία τον Αύγουστο του 1964 ο Πρόεδρος Τζόνσον δικαιολόγησε την εξαπόλυση του εξοντωτικού πολέμου εναντίον του Βιετνάμ, ακόμη και με βόμβες ναπάλμ και χημικά για την καταστροφή και των δασών της χώρας.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Εγκύκλιο ηλεκτρονικό μήνυμα προς τον πρωθυπουργό, την πολιτική ηγεσία, υπουργούς, βουλευτές και στελέχη κυβέρνησης και αντιπολίτευσης και πολλές δεκάδες στρατιωτικούς, ακαδημαϊκούς και καθοδηγητές της κοινής γνώμης, από Έλληνα στην υπηκοότητα καθηγητή, Ισραηλινού θρησκεύματος και καταγωγής, παρουσιάζει ευρύτερο ενδιαφέρον, δεδομένου ότι αφορά το σύνολο του ελληνικού πληθυσμού και την γλώσσα επικοινωνίας του.

Αυτό τουλάχιστον κρίνει ως υποχρέωση, ο μεταξύ των αποδεκτών του μηνύματος υπογραφόμενος δημοσιογράφος, που παραθέτει και την σύντομη απάντησή του στον συντάκτη της εγκυκλίου, καθηγητή κ. Asher J Matathias.


Του Μιχαήλ Στυλιανού

H Εγκύκλιος Καταγγελία:

Disgraceful and disgusting, is anyone surprised?
(Απαίσιο και αηδιαστικό, παραξενεύεται κανείς;)

Thu, Aug 15, 2019 11:37 am

From: Asher J Matathias <asherjmatathias@icloud.com>
Date: August 14, 2019 at 8:04:17 PM EDT
Subject: Disgraceful and disgusting, is anyone surprised?

Ο γνωστός ρεπόρτερ(τρομάρα του) του ΣΚΑΪ σήμερα πρωί, πρωί, περιγράφει την φωτιά στον Υμηττό λέγοντας ο ηλίθιος ότι ΔΙΑ ΤΟΝ ΦΟΒΟ ΤΩΝ ΙΟΥΔΑΙΩΝ, τα πυροσβεστικά θα παραμείνουν κτλ. Βρε αρχή βλακα Δημήτρη, Λάπα τι δουλειά έχουν οι Ιουδαιοι με την φωτιά ;;Γιατί τους πιάνεις και πάλι στο βρωμοστωμα σου;; Γιατί σε κρατάει ο Σκάι, αρχηαντισημιτη του κερατά! Αϊ σιχτιρ επί τέλους....

My response: An ongoing exchange, with negative hues painted for Jews, as another eruption🌋of 🔥seasonal fires makes an appearance is huge swaths of Greece. Scapegoating Jews, alas, has neither ceased nor desisted in our native land; though hard we try to find improvement. Prof Asher J Matathias 😥😢😩🇬🇷

(Μετάφραση της προσθήκης προς Αγγλοφώνους): Η απάντησή μου: Μια συνεχιζόμενη συζήτηση με αρνητικό χρωματισμό των Εβραίων, καθώς μια νέα έξαψη εποχιακών πυρκαγιών εμφανίζεται σε μεγάλες εκτάσεις της Ελλάδας. Το να γίνονται οι Εβραίοι αποδιοπομπαίοι τράγοι δυστυχώς δε σταμάτησε ούτε αποφεύχθηκε στην γη που γεννηθήκαμε, οσοδήποτε σκληρά και αν επιζητούμε την καλυτέρευση.

Καθηγητής Asher J Matathias

(Ο κ. καθηγητής συνοδεύει την εγκύκλιο καταγγελία του με επιστολή αγγλόγλωσσου αναγνώστη του από τον Βόλο, ο οποίος συμφωνεί μαζί του ότι η φράση «διά τον φόβο των Ιουδαίων» πρέπει να εξοβελιστεί από την καθομιλουμένη και εισηγείται στον αρθρογράφο ότι πρέπει σε αυτό να επιληφθεί η ελληνική εκκλησία ( για την λογοκρισία και του Ευαγγελίου, όπως του Google και του Twiter, από “hate speech”;)–αν και αμφιβάλλει για την αποτελεσματικότητα του διαβήματος…)


Και η απάντηση
(του υπογράφοντα αποδέκτη της εγκυκλίου):

Much ado about nothing! (Shakespear)

Aγαπητέ μου κ. Ματαθία,

Φοβούμαι ότι αυτό το μέγα πλήθος αποδεκτών τής εκρηκτικής καταγγελίας σας (κυβέρνησης, αντιπολίτευσης, και καθοδηγητών κοινής γνώμης) -όσων τουλάχιστον γνωρίζουν την ελληνική γλώσσα και παράδοση- ενήμερων ότι πρόκειται περί φράσεως του Ευαγγελίου που μεταπήδησε, μεταλλαγμένη περιεχομένου, στην δικανική γλώσσα και στην τρέχουσα ομιλία, ως απλό σχήμα λόγου, που υποδηλώνει οποιονδήποτε επικείμενο κίνδυνο, (του νυκτερινού ατυχήματος και της φωτιάς στην προκειμένη περίπτωση),και καθόλου τους Ιουδαίους της Γραφής- θα εκπλαγούν διαβάζοντάς σας και θα αναζητήσουν αναπόφευκτα την ερμηνεία της «εκρήξεως» σας σε δύο εκδοχές:

1) Είτε ότι δεν γνωρίζετε επαρκώς την ελληνική γλωσσολαλιά -για το οποίο εγώ προσωπικά αμφιβάλλω, παρά την διατύπωση της καταγγελίας σας και στην Αγγλική γλώσσα (τίτλος και «πάθη αποδιοπομπαίων αθεράπευτα»).

2)Είτε ότι παρασυρθήκατε από την τελευταία, νοσηρή μόδα, σε ταραγμένες Δυτικές κοινωνίες, της ανίχνευσης, αναζήτησης, μανιώδους συλλογής, και καταγγελίας εκδηλώσεων αντισημιτισμού, για κάθε ψύλλου πήδημα, η οποία αποδείχθηκε όντως καρποφόρα (κυρίως σε ΗΠΑ, Βρετανία και Γαλλία) σε δρακόντειους νόμους και βαριές κυρώσεις για φράσεις, ακόμη και βιασμένα ερμηνευόμενες σαν “hate speech” «έκφραση μίσους».

Η χώρα μας και άλλοτε καταγγέλθηκε (εκ των έσω) για φαινόμενα «αντισημιτισμού», παρά τις τρανές αποδείξεις περί του αντιθέτου, που επέδειξε -ως πανευρωπαϊκή φωτεινή εξαίρεση κατά την περίοδο της γερμανικής κατοχής-προστατεύοντας, ως λαός, ως Εκκλησία και ως κρατικές αρχές, τους Εβραίους πολίτες της , με κίνδυνο και θυσίες, για τις οποίες ποτέ και πουθενά στον ξένο Τύπο δεν είδα την παραμικρή από μέρους τους μαρτυρία και αναγνώριση.

Όπως δεν είδαμε και κάποιο μήνυμα για συμπόνια στην απογυμνούμενη «γη που γεννηθήκαμε», προς τους πανίσχυρους ομοθρήσκους σας, επιτελείς στα διεθνή κέντρα αποφάσεων, που μετρούν και ρυθμίζουν και την ένταση της πνοής της. Μήνυμα, δηλαδή, διαφορετικού περιεχομένου από το σημερινό δικό σας, που απευθυνόμενο στον πρωθυπουργό της χώρας και στον αρχηγό της αντιπολίτευσης και γραμμένο και στην αγγλική, έμμεσα «αναπόφευκτα» κατευθύνεται και στην διεθνή δημοσιότητα και εκμετάλλευση.

Καταληκτικά, για τους ως άνω λόγους φοβούμαι ότι το διάβημά σας, του οποίου είχατε την καλοσύνη να με κάνετε κοινωνό, είναι δυστυχώς άστοχο, αδικαιολόγητο, απαράδεκτο και αναίτια επιζήμιο για την χώρα όπου γεννηθήκατε.

Μιχαήλ Στυλιανού

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΑΠΟΔΕΚΤΏΝ ΤΟΥ ΕΓΚΥΚΛΙΟΥ ΜΗΝΥΜΑΤΟΣ του κ.ΜΑΤΑΘΙΑ:

**https://m.facebook.com/permalink.php?story_fbid=10205996048695984&id=1703641352&src=email_notif

O.V., Brooklyn, NY

<edelivani@yahoo.com, <Iraemke@hotmail.com, <nik.efthymiadis@redestos.gr, <thkatsanevas@gmail.com, <snegrep@gmail.com, <manoka.k@windowslive.com, <liana.alexandri@gmail.com>, <caroline.luigi@gmail.com>, <zoe.georganta@gmail.com>, <vasilis220@gmail.com>, <bioplanet1@gmail.com>, <mixstyl@aol.com>, <dimitris.natsios65@gmail.com>, <info@greeknewsonline.com>, <publisher@ekirikas.com>, <nicosiglessis@gmail.com>, <aleyrom@gmail.com>, <paliviz2013@gmail.com>, <Gcblytas@aol.com>, <delimar@uom.gr>, <gdc14247@gmail.com>, <ppapacon@yahoo.com>, <vassiliki.aroniadou.anderjaska@gmail.com>, <omogenia@ekirikas.com>, <sthenisk@gmail.com>, <konstantakopoulosd@yahoo.gr>, <lpetrakis@msn.com>, <nvalavani@gmail.com>, <ctzanos@yahoo.com>, <Iolidel@gmail.com>, <takis@takisfotopoulos.com>, <ixnos1@gmail.com>, <karaiskk@otenet.gr>, <tina.antonop@gmail.com>, <iero.phaethon@gmail.com>, <thrakinews@gmail.com>, <kalami@kalami.net>, <oalexandrou@cytanet.com.cy>, <akadimiapoliton@gmail.com>, <theomaragos@gmail.com>, <dafilios@msn.com>, <dikamas@gmail.com>, <english.edition@thenationalherald.com>, <mignatiou@aol.com>, <dondemetrio@neomagazine.com>, <endy@hellenicleaders.com>, <costaswills@gmail.com>, <zkonst@otenet.gr>, <costaslapavitsas@gmail.com>, <spathatou@gmail.com>, <samosergios@gmail.com>, <mixnat57@yahoo.gr>, <simelas@yahoo.gr>, <info@ifestosedu.gr>, <pardin@gmail.com>, <perardin@gmail.com>,empillis@ath.forthnet.gr,
<kariotis@att.net, <mikis@mikistheodorakis.gr, <vaggelis_georgiou@yahoo.gr, <pansav@otenet.gr, <papadio@otenet.gr, <othonj3@gmail.com, <danagennisi.press@gmail.com, <eleftheroi.ellines@gmail.com, <michaelpatsikas@gmail.com, <artzanna@hotmail.com, <stefanopoulos.alex@gmail.com,<lida.anastasiadi@hotmail.com, <athina68@mail.ru, <alexvogia@yahoo.gr, <edelivani@yahoo.com, <Iraemke@hotmail.com, <nik.efthymiadis@redestos.gr, <thkatsanevas@gmail.com, <snegrep@gmail.com, <manoka.k@windowslive.com, <liana.alexandri@gmail.com, <caroline.luigi@gmail.com, <zoe.georganta@gmail.com, <vasilis220@gmail.com, <bioplanet1@gmail.com, <mixstyl@aol.com, <dimitris.natsios65@gmail.com, <info@greeknewsonline.com, <publisher@ekirikas.com, <nicosiglessis@gmail.com, <aleyrom@gmail.com, <paliviz2013@gmail.com, <Gcblytas@aol.com, <delimar@uom.gr, <gdc14247@gmail.com, <ppapacon@yahoo.com, <vassiliki.aroniadou.anderjaska@gmail.com, <omogenia@ekirikas.com, <sthenisk@gmail.com, <konstantakopoulosd@yahoo.gr, <lpetrakis@msn.com>, <nvalavani@gmail.com, <ctzanos@yahoo.com, <Iolidel@gmail.com, <takis@takisfotopoulos.com, <ixnos1@gmail.com, <karaiskk@otenet.gr, <tina.antonop@gmail.com, <iero.phaethon@gmail.com, <thrakinews@gmail.com, <kalami@kalami.net, <oalexandrou@cytanet.com.cy, <akadimiapoliton@gmail.com, <theomaragos@gmail.com, <dafilios@msn.com, <dikamas@gmail.com>, <english.edition@thenationalherald.com, <mignatiou@aol.com, <dondemetrio@neomagazine.com, <endy@hellenicleaders.com, <costaswills@gmail.com, <zkonst@otenet.gr, <costaslapavitsas@gmail.com, <spathatou@gmail.com, <samosergios@gmail.com, <mixnat57@yahoo.gr, <simelas@yahoo.gr, <info@ifestosedu.gr, <pardin@gmail.com, <perardin@gmail.com, <nikolaos.uzunoglu@gmail.com, <mariosle@yahoo.com, <stantog@otenet.gr, <theoaig1937@hotmail.com, <damonpontos@gmail.com, <bk97875@yahoo.co.uk, <elistach@mred.tuc.gr, <makfloga@yahoo.gr,
info@presidency.gr, <kyriakos@parliament.gr, <proedros@nd.gr, <alexis.tsipras@syriza.gr, <a.tsipras@parliament.gr, <f.gennimata@parliament.gr, <gennimata@gmail.com, <skandalidis.k@gmail.com, <papariga@parliament.gr, <tpafilis@parliament.gr, <velop-ky@otenet.gr, <yanisv@econ.uoa.gr, <sakorafa@gmail.com, <nikolaos.uzunoglu@gmail.com, <mariosle@yahoo.com, <stantog@otenet.gr, <theoaig1937@hotmail.co, <damonpontos@gmail.com, <bk97875@yahoo.co.uk, <elistach@mred.tuc.gr, <makfloga@yahoo.gr,
info@presidency.gr>, <kyriakos@parliament.gr, <proedros@nd.gr, <alexis.tsipras@syriza.gr, <a.tsipras@parliament.gr, <f.gennimata@parliament.gr, <gennimata@gmail.com, <skandalidis.k@gmail.com,<papariga@parliament.gr, <tpafilis@parliament.gr, <velop-ky@otenet.gr, <yanisv@econ.uoa.gr,<sakorafa@gmail.com,



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
του Manlio Dinucci, Comité Valmy, 3 août 2019

[Το κατωτέρω πολύ σημαντικό άρθρο του έγκυρου Ιταλού στρατιωτικού εμπειρογνώμονα αποκτά πυρηνικό ενδιαφέρον για την Ελλάδα στον εν εξελίξει ελληνο-αμερικανικό «στρατηγικό διάλογο», για την αναβάθμιση και τον πολλαπλασιασμό των αμερικανικών βάσεων στην χώρα.]

Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μάϊκ Πομπέο ανακοίνωσε στις 2 Αυγούστου μετά από έξη μήνες αναμονής, την οριστική αποχώρηση των ΗΠΑ από την Συνθήκη για τους Πυρηνικούς Πυραύλους Ενδιαμέσου Βεληνεκούς, κατηγορώντας την Ρωσία ότι «την έχει εσκεμμένα παραβιάσει, εκθέτοντας σε κίνδυνο τα ανώτατα συμφέροντα των ΗΠΑ». Αυτή η είδηση δεν είχε στην Ιταλία παρά ελάχιστη απήχηση στην πολιτική και στα ΜΜΕ. Το εθνικό πρακτορείο ειδήσεων δεν της αφιέρωσε παρά λίγες αράδες. Και όμως βρισκόμαστε μπροστά σε μιαν απόφαση που θα έχει δραματικές συνέπειες για την Ιταλία, εκτιθέμενη όπως και άλλες ευρωπαϊκές χώρες να βρεθεί στην πρώτη γραμμή σε μιαν πυρηνική αναμέτρηση ΗΠΑ-Ρωσίας, όχι λιγότερο επικίνδυνη από του πρώτου Ψυχρού Πολέμου....

Η Συνθήκη INF, που υπογράφτηκε το 1987 από τους προέδρους Γκορμπατσώφ και Ρέιγκαν, κατήργησε όλους τους χερσαίους πυρηνικούς πυραύλους μικρού και μέσου βεληνεκούς (μεταξύ 500 και 5,500χλμ), προπάντων τους αμερικανικούς βαλλιστικούς πυραύλους Pershing 2, εγκατεστημένους στην Βρετανία, στην Ιταλία, στην Δυτική Γερμανία, στο Βέλγιο και στην Ολλανδία και ταυτόχρονα τους βαλλιστικούς πυραύλους SS20 που είχε εγκαταστήσει η Σοβιετική ΄Ενωση στα εδάφη της.

Το 2014 η κυβέρνηση Ομπάμα κατηγόρησε την Ρωσία, χωρίς να παρουσιάσει καμιάν απόδειξη, ότι δοκίμασε έναν πύραυλο κρουαζιέρας της απαγορευμένης από την Συνθήκη κατηγορίας και το 2015 ανήγγειλε ότι «απέναντι στην παραβίαση της Συνθήκης IFN από την Ρωσία, οι ΗΠΑ εξετάζουν την εγκατάσταση χερσαίων πυραύλων στην Ευρώπη”. Το σχέδιο επικυρώθηκε από την κυβέρνηση Τραμπ. Το 2018 το Κογκρέσο εξουσιοδότησε την χρηματοδότηση «ενός προγράμματος έρευνας και ανάπτυξης ενός πυραύλου κρουαζιέρας, εκτοξευόμενου από χερσαία αυτοκίνητη βάση» .

Η Μόσχα διέψευδε ότι ο δικός της πύραυλος κρουαζιέρας παραβίαζε την συνθήκη και κατηγορούσε, από την πλευρά της την Ουάσιγκτον ότι οι βάσεις εκτόξευσης αντιπυραύλων που είχε εγκαταστήσει στην Ρουμανία και Πολωνία εναντίον υποτιθέμενων ιρανικών πυραύλων, μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την εκτόξευση πυραύλων κρουαζιέρας με πυρηνικές κεφαλές. Μπροστά σε αυτή την αντιπαράθεση θα πρέπει να έχει κανείς κατά νουν τον γεωγραφικό παράγοντα: Ενώ ένας αμερικανικός πυρηνικός πύραυλος ενδιάμεσου βεληνεκούς, εγκατεστημένος στην Ευρώπη, μπορεί να πλήξει την Μόσχα (εντός ολίγων λεπτών), ένας ανάλογος ρωσικός πύραυλος, εγκατεστημένος στο ρωσικό έδαφος, μπορεί να πλήξει τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες , αλλά όχι την Ουάσιγκτον. Σε αναστροφή της εικόνας θα είχαμε την εγκατάσταση ρωσικών πυρηνικών πυραύλων κρουαζιέρας ενδιαμέσου βεληνεκούς στο Μεξικό.

« Οι Ηνωμένες Πολιτείες – υπογράμμισε ο Μάϊκ Πομπέο στην διακήρυξή του- εκτιμούν ιδιαίτερα την σταθερή συνεργασία και αποφασιστικότητα των συμμάχων του ΝΑΤΟ στην απάντηση τους στην ρωσική παραβίαση της Συνθήκης». Εγκώμιο που τους άξιζε: Οι σύμμαχοι, της Ιταλίας περιλαμβανομένης, εκήρυξαν την Ρωσία ένοχη παραβίασης της Συνθήκης, υιοθετώντας με κλειστά τα μάτια την κατηγορία που εκτόξευσαν οι ΗΠΑ χωρίς την παραμικρή απόδειξη.

Η εξάλειψη της Συνθήκης IΝF, που ανέστειλε στην συνέχεια και η Ρωσία στις 3 Ιουλίου, εντάσσεται στην κούρσα των εξοπλισμών, η οποία βασίζεται πλέον όχι τόσο στην ποσότητα αλλά στην ποιότητα των πυρηνικών όπλων, των συστημάτων εκτόξευσης και των χώρων εγκατάστασής τους. Πληροφορίες στρατιωτικών πηγών αναφέρουν ότι οι ΗΠΑ ετοιμάζουν νέους χερσαίους πυρηνικούς πυραύλους τόσο κρουαζιέρας όσο και βαλλιστικούς ( ικανούς να πλήξουν τον στόχο τους σε έξη με οκτώ λεπτά από την εκτόξευση). Η Ρωσία έχει προειδοποιήσει ότι εάν έχουν την βάση τους στην Ευρώπη, θα στοχεύσει τους ρωσικούς (πυρηνικούς) πυραύλους στα εδάφη όπου είναι εγκατεστημένοι οι αμερικανικοί πύραυλοι.

Ο ενταφιασμός της Συνθήκης IΝF έχει ως παράλληλο στόχο την Κίνα. Το αποκάλυψε ο ίδιος ο Πομπέο κατηγορώντας την Κίνα ότι αναπτύσσει ( στο δικό της έδαφος) χερσαίους πυρηνικούς πυραύλους ενδιαμέσου βεληνεκούς με τους οποίους «απειλεί τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους στην Ασία». Οι ΗΠΑ ετοιμάζονται επομένως να αναπτύξουν νέους πυρηνικούς πυραύλους ενδιαμέσου βεληνεκούς όχι μόνο κατά της Ρωσίας αλλά και εναντίον της Κίνας. Δύο δυνάμεων ικανών να απαντήσουν με νέα πυρηνικά όπλα.

Η Στάση της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης είναι και εδώ χαρακτηριστική: Στην Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών (21 Δεκεμβρίου 2018) συνέβαλε στον ενταφιασμό της Συνθήκης IΝF, ψηφίζοντας σύσσωμη την απόρριψη του ψηφίσματος με το οποίο η Ρωσία πρότεινε την διατήρηση της Συνθήκης και την καθιέρωση μηχανισμών ελέγχου συμμόρφωσης και διαπραγματεύσεων.

Και ενώ έδωσε έτσι την συγκατάθεσή της για την εγκατάσταση νέων αμερικανικών πυρηνικών όπλων στις χώρες της Ευρώπης, είχε προχθές τον απίθανο τουπέ να εκδώσει την ακόλουθη ανακοίνωση: «Ενθαρρύνουμε την διατήρηση των αποτελεσμάτων της Συνθήκης IΝF . Οφείλουμε να προσέξουμε να μη ακολουθήσουμε τον δρόμο μιας νέας κούρσας στους εξοπλισμούς, που θα εμείωνε τα σημαντικά αποτελέσματα που επιτεύχθηκαν μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου»…


Manlio Dinucci Édition de samedi 3 août 2019 de il manifesto
Traduit de l’italien par Marie -Ange Patrizio.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Zero Hedge, 16-6-2019

Μετάφραση Μιχαήλ Στυλιανού

Ο Πρόεδρος Τραμπ εξακόντισε την κατηγορία της «προδοσίας» κατά των Τάϊμς της Νέας Υόρκης για το εκτεταμένο άρθρο έρευνας που υποστηρίζει ότι οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες αναβάθμισαν τις συστηματικές κυβερνο-επιθέσεις τους κατά του δικτύου ηλεκτρισμού της Ρωσίας. «Αυτό είναι μια ουσιαστική πράξη προδοσίας από μιαν κάποτε μεγάλη εφημερίδα σε απέλπιδα αναζήτηση μιας είδησης, οποιασδήποτε είδησης, ακόμη και αν κάνει κακό στην χώρα», έγραψε σε μήνυμα στο Τουίτερ ο Τραμπ, το βράδυ του Σαββάτου, αντιδρώντας στην είδηση που κυκλοφόρησε λίγες ώρες νωρίτερα.

΄Επειτα, έσπευσε να προσθέσει ένα δεύτερο μήνυμα συνέχειας, σε κεφαλαία, «ΕΠΙΣΗΣ, ΟΧΙ ΑΛΗΘΙΝΟ» - σαν τότε να είχε αντιληφτεί ότι το αρχικό του μήνυμά έμοιαζε να επιβεβαιώνει την είδηση. Στην συνέχεια κατήγγελλε πρόσθετα τους Τάϊμς ότι δημοσίευσαν «χωρίς την ελάχιστη σκέψη για τις συνέπειες».

Δεν είναι ακόμη αποσαφηνισμένο το κατά πόσο αυτά σημαίνουν ότι ο Πρόεδρος είναι έξω φρενών για το γεγονός ότι η δημοσίευση μιας αληθινής και εξακριβωμένης πληροφορίας θα μπορούσε να βλάψει την εθνική αξιοπιστία και την εθνική ασφάλεια, ή ότι μια ψευδής είδηση θα μπορούσε να τραυματίσει τις ΗΠΑ και να επισύρει ηλεκτρονικά αντίποινα . Αλλά τα παρορμητικά μηνύματα του Τραμπ στο Τουίτερ το Σάββατο μοιάζουν να στηρίζουν την πρώτην ερμηνεία.

Οι Τάϊμς γρήγορα αντέδρασαν μέσω Τουϊτερ, στις κατηγορίες για προδοσία, με τα εξής:

«Το να κατηγορείται ο Τύπος με προδοσία είναι επικίνδυνο. Περιγράψαμε το άρθρο στην κυβέρνηση πριν το δημοσιεύσουμε. ΄Όπως αναφέρεται στο κείμενο του άρθρου, οι αξιωματούχοι της εθνικής ασφάλειας του Προέδρου Τραμπ εδήλωσαν ότι δεν υπάρχουν ανησυχίες.

Τόσο ο στρατηγός Νακασόνε όσο και ο κ. Μπόλτον, μέσω εκπροσώπων, αρνήθηκαν να απαντήσουν σε ερωτήσεις για διεισδύσεις στο ηλεκτρικό δίκτυο της Ρωσίας. Αξιωματούχοι του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας επίσης αρνήθηκαν να σχολιάσουν, αλλά δήλωσαν ότι δεν έχουν ανησυχίες για την εθνική ασφάλεια από τις λεπτομέρειες του ρεπορτάζ των Τάϊμς για την στοχοποίηση του ρωσικού δικτύου ηλεκτρισμού –ίσως μια ένδειξη ότι κάποιες από τις εισβολές προορίζονταν να γίνουν αντιληπτές από τους Ρώσους.»

Το άρθρο των Τάϊμς της Νέας Υόρκης περιγράφει μιαν, όπως υποστηρίζει, εξελισσόμενη αμερικανική επιχείρηση διείσδυσης και εμφύτευσης καταστρεπτικού ιού στο ενεργειακό δίκτυο της Ρωσίας, σε προετοιμασία για οποιαδήποτε ενδεχόμενη μελλοντική μείζονα επιχείρηση κυβερνοπολέμου και επιπλέον σαν «προειδοποίηση» στο Κρεμλίνο. Ωστόσο το ρεπορτάζ είναι φειδωλό σε λεπτομέρειες και πληθωρικό σε μαρτυρίες ανώνυμων «σημερινών και πρώην» αξιωματούχων. Κατά τους Τάϊμς, «αξιωματούχοι περιέγραψαν την προηγουμένως μυστική προώθηση αμερικανικού κώδικα υπολογιστή μέσα στο ρωσικό ενεργειακό δίκτυο και σε άλλους στόχους».

Οι αξιωματούχοι ανέφεραν ότι «αυτό (η επιχείρηση διείσδυσης) προχώρησε μακριά, πολύ επιθετικότερα στην διάρκεια του περασμένου χρόνου» και ότι «κάνουν πράγματα σε μια κλίμακα που ούτε φανταζόμαστε πριν λίγα χρόνια». Μολονότι οι αμερικανικές επιχειρήσεις δεν έφτασαν στο επίπεδο συγκεκριμένων επιθέσεων, το καταστροφικό παρείσακτο (malware) αποτελεί μια «επίμονη παρουσία» εντός της ρωσικής υποδομής.

Το ρεπορτάζ παρουσιάζει τις τελευταίες ενισχυμένες ηλεκτρονικές επιχειρήσεις εναντίον της Ρωσίας ως μέρος μια ευρύτερης εκστρατείας συνωμοτικού ελέγχου του ενεργειακού δικτύου της χώρας από το 2012 –προσπάθειες που αυξήθηκαν μετά το θρυλούμενο ρωσικό «χάκινγκ» και την ανάμειξη στις εκλογές του 2016.

Κρίσιμη πληροφορία: Όπως το CNN μεταδίδει για το την είδηση: «Δύο κυβερνητικοί αξιωματούχοι δήλωσαν στους Τάϊμς πως πιστεύουν ότι ο Πρόεδρος Τραμπ δεν είχε ενημερωθεί με καμιά λεπτομέρεια για την εμφύτευση αμερικανικού κώδικα κομπιούτερ μέσα στο ρωσικό ενεργειακό δίκτυο.»

Και επιπλέον, η όλη αυτή ιστορία ξεκάθαρα υποδηλοί ότι οι ίδιοι οι εντεταλμένοι για την ενημέρωση του Προέδρου των ΗΠΑ αξιωματούχοι των μυστικών υπηρεσιών, στην πραγματικότητα αποκρύπτουν από τον Πρόεδρο πληροφορίες ζωτικής σημασίας.

Ώστε, περί αυτού πρόκειται –με δεδομένη την αξιοπιστία της είδησης- βασικά μια μεγάλη «μυστική στρατιωτική δράση» διευθύνεται από Διοικητές της αμερικανικής άμυνας και των μυστικών υπηρεσιών, με εσκεμμένη καταστρατήγηση της νόμιμης πολιτικής εποπτείας του Λευκού Οίκου;

Πράγματι, ίσως έχει δίκιο ο Πρόεδρος Τραμπ να έχει τη λέξη «προδοσία» σαν πρώτη σκέψη του –αν και δεν θα αφορούσε το ρεπορτάζ των Τάϊμς, αλλά εκείνους που προσπάθησαν να κρύψουν την επιχείρηση από τον ίδιο τον Πρόεδρο των ΗΠΑ.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου