Articles by "Στυλιανού"
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Στυλιανού. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

του John Ross*  R.T.12 May, 2020    1300w


[Βλάσφημο κείμενο, βάναυσα προκλητικό για τους θεματοφύλακες και τους πιστούς της Δυτικής γεωπολιτικής θεολογίας και αφόρητα περιφρονητικό για τους κανόνες του ορθού πολιτικού λόγου, το κατωτέρω άρθρο, πρωτάκουστων ως τώρα και εφιαλτικών προρρήσεων για τις γεωπολιτικές συνέπειες της μάστιγας του κορωναϊού, αξίζει ωστόσο της ανάγνωσης των επιτελών της πολιτικό-ιατρικής στρατηγικής αλλά και της περιέργειας του απλού πολίτη.]

Μετάφραση/Εισαγωγή: Μιχαήλ Στυλιανού

Η αποτυχία της κυβέρνησης Τραμπ να αξιολογήσει σοβαρά τον Κορωναϊό όχι μόνο θα προκαλέσει χιλιάδες αδικαιολόγητους θανάτους, αλλά θα μπορούσε να αλλάξει δραστικά τον πολιτικό χάρτη του κόσμου.
Οι ΗΠΑ είναι τώρα μια θανάσιμη απειλή για κάθε άνθρωπο στον πλανήτη – αυτό είναι το αναπόφευκτο αποτέλεσμα της απόφασης της Ουάσιγκτον να άρει τα πολύ περιορισμένα μέτρα εγκλεισμού, παρά το γεγονός ότι ο ιός εξακολουθεί να μαίνεται εντός των αμερικανικών συνόρων.
Στο εσωτερικό αυτό θα σημάνει τον θάνατο δεκάδων χιλιάδων περισσότερων Αμερικανών, δημιουργώντας έναν απολογισμό θυμάτων συγκρίσιμο μόνο με την επιδημία της ισπανικής γρίπης του 1918 και του Εμφυλίου Πολέμου. Αλλά στις διεθνείς συνέπειες θα δούμε τον κόσμο να διχάζεται σε δύο ζώνες.
 Η πρώτη, με κέντρο την Ασία και τον Δυτικό Ειρηνικό, περιλαμβάνουσα την Αυστραλία και την Νέα Ζηλανδία, έχει βασικά θέσει τον κορωναϊό υπό έλεγχο. Αλλά η δεύτερη ζώνη, με επίκεντρο τις ΗΠΑ, με λίγες χώρες όπως η Βραζιλία, η Σουηδία και η Βρετανία ευθυγραμμισμένες, έχει άρει στην ουσία οποιαδήποτε προσπάθεια να  σταματήσει την μετάδοση του κορωναϊού. 
Μολονότι ορισμένες αμερικανικές πολιτείες αντιστέκονται αποφασιστικά στην πολιτική της κυβέρνησης, δεν διαθέτουν την ισχύ της ομοσπονδιακής εξουσίας. Η ομοσπονδιακή πολιτική των ΗΠΑ θα επιτρέψει ουσιαστικά στον κορωναϊό να εξαπλώνεται χωρίς αποτελεσματικόν έλεγχο μέχρι τις προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου, οι οποίες θα δώσουν την ευκαιρία απομάκρυνσης της παρούσας κυβέρνησης.
Η διεθνής κατάσταση απεικονίζεται πολύ καθαρά με τα κατά κεφαλήν ποσοστά θανάτων. Μέχρι στιγμής, γραφής του παρόντος, οι περισσότερες χώρες της Ασίας/Δυτικού Ειρηνικού πέτυχαν να εκριζώσουν ή να περιορίσουν τον ιό: Ο μέσος αριθμός ημερήσιων θανάτων  στο εκατομμύριο κατοίκων στην Κίνα είναι μηδέν, στην Νότιο Κορέα 0,01, στην Αυστραλία 0,01, στην Νέα Ζηλανδία 0,03. Εντωμεταξύ, στις ΗΠΑ είναι 5,07 στο εκατομμύριο και στην Βρετανία 7,01 θάνατοι στο εκατομμύριο.
Διαφορετικές στρατηγικές, Διαφορετικά αποτελέσματα.
Αυτά τα στοιχεία αποδεικνύουν ότι  εφαρμόζονται δύο εντελώς ασυμβίβαστες στρατηγικές για την αντιμετώπιση του κορωναϊού.
Η πρώτη, στην Ασία, τον Δυτικό Ειρηνικό και τμήματα της Ανατολικής Ευρώπης, μπορεί να χαρακτηριστεί «στρατηγική εκρίζωσης» και χρησιμοποιεί αυστηρά μέτρα εγκλεισμού και ελέγχου εισόδων στην χώρα, για να μειώσει τα κρούσματα του ιού στο μηδέν ή κοντά στο μηδέν. Η επιτυχία αυτής της στρατηγικής, που αποδεικνύεται με τα στατιστικά στοιχεία, δείχνει αξιόπιστα ότι, τουλάχιστον σε ανεπτυγμένες χώρες, κάθε απόπειρα να υποστηριχτεί ότι ο κορωνοϊός δεν μπορεί να εξαλειφθεί είναι εσφαλμένη.
 Η δεύτερη προσέγγιση, που ακολουθείται σαφέστερα από την αμερικανική κυβέρνηση, συνίσταται στο να αφήνεται ο κορωναϊός να διασπείρεται στον πληθυσμό, χωρίς αποτελεσματικόν έλεγχο, πράγμα που σημαίνει εκατοντάδες χιλιάδες θανάτους.

Σχεδόν καμιά κυβέρνηση δεν τολμά να μιλήσει πλέον για την στρατηγική της «ανοσίας του κοπαδιού», που ακολουθήθηκε αρχικά στην Βρετανία, λόγω της αποστροφής που προκαλεί με τον τεράστιο αριθμό θυμάτων που συνεπάγεται.
Αλλά στην πραγματικότητα, αυτή παραμένει η πολιτική που εφαρμόζεται στις ΗΠΑ και σε λίγες ακόμη χώρες, όπως η Βραζιλία, η Σουηδία και η Βρετανία – αφού δεν εφαρμόζουν γνήσια αποτελεσματικά μέτρα για να θέσουν τον κορωναϊό υπό πλήρη έλεγχο.
΄Ενας Κόσμος Κομμένος στα Δύο
Προκύπτει όμως έτσι, σαν αναπόφευκτο αποτέλεσμα, ένα κόσμος διχασμένος σε  μιαν «καθαρή, υγιεινή ζώνη» της Ασίας/ Δυτικού Ειρηνικού και κάποιων χωρών της Ανατολικής Ευρώπης, και μια «ανθυγιεινή/μολυσματική ζώνη», στις ΗΠΑ και τμήματα της Δυτικής Ευρώπης..
Κυβερνήσεις μπορεί να βλέπουν διαβατήρια ανοσίας σαν μέσο ανοίγματος των κοινωνιών, αλλά  αυτά αποτελούν μιαν βουτιά στον ολοκληρωτισμό.                                                                

Αυτές οι δύο ζώνες διασυνδέονται φυσικά στον ίδιο πλανήτη. Και αυτό σημαίνει ότι κάθε αεροπλάνο και κάθε πλοίο από τις ΗΠΑ θα αποτελεί θανάσιμη απειλή για τον πληθυσμό οποιασδήποτε χώρας στην  οποία θα φτάνει. Οι χώρες Ασίας/Δυτικού Ειρηνικού αντιμετωπίζουν τώρα ένα πραγματικό ενδεχόμενο μόλυνσης από τον ιό των ΗΠΑ. Και οποιεσδήποτε άλλες περιοχές του κόσμου εκτός αυτών των δύο ζωνών αντιμετωπίζουν μιαν επιλογή μεταξύ ζωής και θανάτου  εντός ολίγων εβδομάδων. Ο κύριος παγκόσμιος μηχανισμός μετάδοσης του κορωναϊού ήταν οι αεροπορικές μεταφορές. Είναι γρήγορες αλλά δαπανηρές, σε συγκριτικά διεθνείς όρους. Κατά συνέπεια οι περισσότερο πληγείσες χώρες ήταν η Κίνα -όπου εκδηλώθηκε η πανδημία και που είναι μια σχετικά προηγμένη αναπτυσσόμενη χώρα- και οι ανεπτυγμένες χώρες –Δυτική Ευρώπη και ΗΠΑ.
Λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες – στην Αφρική, στο μεγαλύτερο μέρος της Λατινικής Αμερικής και σε τμήματα της Ανατολικής Ευρώπης –που δεν είναι σε τόσο εντατική αεροπορική διασύνδεση, μόνο τώρα συνειδητοποιούν τις καταστροφικές δυνατότητες του κορωναϊού. Μέχρι τώρα στις περισσότερες χώρες αυτών περιοχών ο αριθμός των  κρουσμάτων και των θανάτων είναι ακόμη χαμηλός –όχι πολύ μεγαλύτερος από όσο στην Ασία/Δυτικό Ειρηνικό. Θα παραμείνουν τώρα αυτές οι χώρες ευθυγραμμισμένες με τις υγιείς/περιορισμένων θανάτων περιοχές της Ασίας/Δυτικού Ειρηνικού, ή θα συρθούν μέσα στην ανθυγιεινή ζώνη πολλών θανάτων, των ΗΠΑ;
Η επιλογή έχει μείζονες γεωπολιτικές και εσωτερικές πολιτικές συνέπειες. Μέχρι τώρα, χώρες που διεθνώς συντάσσονταν με τις ΗΠΑ, ήταν συνηθισμένες να απειλούνται με οικονομική πίεση. Για παράδειγμα οι ΗΠΑ επιχείρησαν να αναγκάσουν την Γερμανία να εγκαταλείψει τον αγωγό αερίου Nord Stream 2 από την Ρωσία, παρά το γεγονός ότι αυτός προσφέρει τον χαμηλότερου κόστους ενεργειακό εφοδιασμό της χώρας. Οι ΗΠΑ προσπάθησαν επίσης να πείσουν κάθε έθνος να μην χρησιμοποιήσει την κινεζική Huawei στην ανάπτυξη του τηλεπικοινωνιακού συστήματος 5G, με πολύ μικρή επιτυχία ως τώρα.
Οι ΗΠΑ είναι το κέντρο της νόσου
Αλλά τώρα οι κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο αντιμετωπίζουν τις ΗΠΑ ως την εστία μιας νόσου που απειλεί την υγεία στην χώρα τους. Υπάρχει επίσης το ενδεχόμενο οι Αμερικανοί να αντιστέκονται σε μέτρα παρεμπόδισης μεταφορών από τις ΗΠΑ που απειλούν την διασπορά του ιού.
Και οι συνέπειες δεν είναι μόνο ιατρικές, αλλά και πολιτικές. Κάθε κυβέρνηση που αποτυγχάνει να ελέγξει τον κορωναϊό λόγω αμερικανικής πίεσης θα αντιμετωπίζει την απειλή να αποσταθεροποιηθεί από τις κοινωνικές συνέπειες. Η προβολή των ΗΠΑ ως της μεγαλύτερης εστίας της νόσου του κορωναϊού στον κόσμο θα έχει έτσι πολιτικές συνέπειες σε κάθε χώρα.
Στο εσωτερικό τους, οι ΗΠΑ θα εκφράσουν την κρίση τους για τον  κυβερνητικό χειρισμό της κρίσης του κορωναϊού στις προεδρικές εκλογές. Η επίδραση του ιού στην αμερικανική πολιτική θα είναι τεράστια. Δεν είναι απλά το θέμα των δεκάδων χιλιάδων Αμερικανών που είναι τώρα βέβαιο πως θα προστεθούν στους νεκρούς. Ο ιός εξαπλώνεται από τις αρχικές του εστίες στις μεγαλουπόλεις στις μικρότερες πόλεις και στις αγροτικές περιοχές. Θα πλήξει εκατομμύρια Αμερικανούς, αφού κάθε μετάβαση σε σουπερμάρκετ θα αποτελεί μια πιθανή θανάσιμη εμπειρία.
Θα υπάρξουν επίσης δεινές συνέπειες για την διεθνή οικονομία. Οι ΗΠΑ ήδη εισέρχονται στην μεγαλύτερη οικονομική ύφεση από την Μεγάλη Οικονομική Κρίση. Αλλά επειδή οι χώρες της Ασίας/Δυτικού Ειρηνικού έχουν θέσει τον ιό υπό έλεγχο, αυτές μπορούν να αρχίσουν την επανεκκίνηση των οικονομιών τους.
Αυτό σημειώθηκε όχι μόνο στην Κίνα, αλλά και από σημαντικούς Δυτικούς οργανισμούς ερεύνης. Η μονάδα Ιντέλιζενς του Εκόνομιστ έγραφε στην τελευταία έκθεσή της για τον κορωναϊό: «Η Κίνα, χάρις στο γεγονός ότι βγήκε πρώτη από την κρίση, θα είναι και η πρώτη στον δρόμο για την ανόρθωση… Η Κίνα και άλλες γοργά αναπτυσσόμενες οικονομίες στην Ασία είναι πιθανότερο να γνωρίσουν μιαν ταχύτερη ανόρθωση, βασιζόμενη στα υποκείμενα πλεονεκτήματα των ισχυρών επενδύσεων, των επινοήσεων και της αύξουσας παραγωγικότητας. Η πανδημία πρόκειται επομένως να επιταχύνει μάλλον την αναπροσαρμογή της ισορροπίας στην διεθνή οικονομική δύναμη, από την Δύση στην Ανατολή, κατά τα προσεχή χρόνια.»
Αυτές οι οικονομικές και γεωπολιτικές αλλαγές που προκαλεί ο κορωναϊός θα είναι βαθειές. Αλλά ακόμη προτού εκτυλιχθούν, κάθε χώρα στις προσεχείς ημέρες και εβδομάδες αντιμετωπίζει μιαν επιλογή που θα επηρεάσει κρίσιμα το μέλλον της.
Η αμερικανική κυβέρνηση ξεκίνησε σε μια πορεία που είναι βέβαιο πως θα επισύρει μαζικούς θανάτους στο εσωτερικό και θα καταστήσει την χώρα σε παγκόσμια κεντρική εστία της πανδημίας. Οι πολίτες της θα αποφασίσουν προς τα τέλη του χρόνου αν αποδέχονται αυτήν την επιλογή. Αλλά το μεγαλύτερο ερώτημα είναι αν θα της επιτραπεί να μολύνει όλο τον κόσμο.

*Ο John Ross είναι διακεκριμένος εταίρος του ΙνστιτούτουΤσονγιάγκ Οικονομικών Σπουδών, του Πανεπιστημίου Ρενμίν της Κίνας και πρώην διευθυντής οικονομικής και επιχειρηματικής πολιτικής του Δήμου του Λονδίνου.


Το αεροπλανοφόρο Harry S. Truman στον Ατλαντικό ωκεανό

Zero Hedge, 01/05/2020
Μετάφραση Μ. Στυλιανού

Το αμερικανικό ναυτικό κρατεί τα πολεμικά πλοία με πλήρωμα αλώβητο από την επιδημία του κορωναϊού σε παρατεταμένη αποστολή, χωρίς ημερομηνία λήξης και χωρίς προσέγγιση σε λιμένες, εν μέσω επιδεινούμενης κρίσης στα υπόλοιπα σκάφη, όπως αναφέρει το Ρώϋτερ:

Οποιασδήποτε ημέρα της εβδομάδας το αμερικανικό αεροπλανοφόρο Χάρυ Τρούμαν βρίσκεται ανοιχτά της ανατολικής ακτής των ΗΠΑ, ίσως μεταξύ της Βιρτζίνια και της Φλωρίδας. Τα μέλη του πληρώματός του λαχταρούν να πάνε στα σπίτια τους και στην οικογένειά τους. Αλλά δεν μπορούν. Είναι απλά πολύ πολύτιμα αυτήν την ώρα.

Και αυτό επειδή το αεροπλανοφόρο Τρούμαν είναι ένα «καθαρό» σκάφος, ελεύθερο από τον κορωναϊό, χάρις σε μιαν μακρύτερη της αναμενόμενης αποστολή, που άρχισε τον Νοέμβριο. Η αποστολή αυτή κράτησε το ετοιμοπόλεμο πλήρωμα των 4.500 ατόμων εκτός βολής της πανδημίας που προκαλεί ορυμαγδό αλλού στο ναυτικό.

Μέχρι σήμερα τουλάχιστον τέσσερα αμερικανικά αεροπλανοφόρα -τα Θέοντορ Ρούζβελτ, Ρόναλντ Ρέιγκαν, Καρλ Βίνσον και Νίμιτς- έχουν αναφέρει κρούσματα κορωναϊού που παραλύουν την λειτουργία τους. Χαρακτηριστικά, το Ρούζβελτ πριν ένα μήνα είχε μετακληθεί από την αρχική αποστολή του στον Δυτικό Ειρηνικό ωκεανό και τώρα αναφέρεται με 1.102 ναύτες φορείς του κορωναϊού.

Το Ρώυτερ αναφέρει επίσης ότι Αμερικανοί αξιωματούχοι επιβεβαίωσαν ότι περισσότερα από 24 πολεμικά είναι ελλιμενισμένα με πληρώματα μολυσμένα από τον κορωναϊό.

Και το πυραυλοφόρο USS Kidd, που έφθασε προ ημερών στο Σαν Ντιέγκο, είχε τουλάχιστον 78 αρρώστους μεταξύ των 330 ναυτικών, η περίπου το 25% του πληρώματος, αναφέρει η εφημερίδα San Diego Union-Tribune.

Είχαμε σημειώσει τον περασμένο μήνα ότι τα κινεζικά κρατικά μέσα ενημέρωσης έδειχναν να χαίρονται για την ακύρωση των αποστολών αμερικανικών αεροπλανοφόρων και άλλων πολεμικών που έχουν πληγεί από την πανδημία, ενώ το κινεζικό ναυτικό πρόσφατα εκόμπαζε ότι οι δικές του δυνάμεις «δεν έχουν πληγεί».



Το πυραυλοφόρο αντιτορπιλικό USS Kidd καταπλέει στο Σαν Ντιέγκο, στις 28 Απριλίου.

«Αυτή είναι αληθινά μια εξωκοσμική κατάσταση για μας», είπε σε τηλεφωνική συνέντευξη στο Ρώϋτερ ο κυβερνήτης του αεροπλανοφόρου Τρούμαν, Καβόν Χακιμζαντέχ. Το άγχος αυξάνεται μεταξύ του πληρώματος γι’ αυτό που βασικά γίνεται μια αόριστης διάρκειας αποστολή, με αβεβαιότητα για το πότε θα γυρίσουν στο λιμάνι, καθώς οι οικογένειές τους στην πόλη υπόκεινται στις διαταγές του εγκλεισμού στα σπίτια τους.
«Τα μέλη του πληρώματος, που ρωτήθηκαν από το Ρώυτερ, δήλωσαν ότι καταλαβαίνουν πως το αεροπλανοφόρο αναγκάζεται να παραμείνει στο πέλαγος για να διατηρήσει την πολεμική του ετοιμότητα», συνεχίζει το Ρώυτερ. « Ο ιός παρέλυσε ένα άλλο αεροπλανοφόρο, το Θέοντορ Ρούζβελτ, μολύνοντας περισσότερους από 1100 ναύτες του.»

Και επιπλέον, «όντας τόσο κοντά στο σπίτι τους, οι ναύτες σκέφτονται συνεχώς το άγχος που ζουν οι οικογένειές τους στις ΗΠΑ, όπου μέσα σε λίγους μήνες ο αριθμός των νεκρών από τον κορωναϊό –τουλάχιστον 62.000- ξεπερνά τον αριθμό των Αμερικανών που σκοτώθηκαν στον πόλεμο του Βιετνάμ.»

Εάν αυτό το αλλόκοτο σενάριο, ενός ολόκληρου πληρώματος να σέρνεται χωρίς όριο στα κύματα λόγω μιας πανδημίας που ερειπώνει έναν πολιτισμό, θυμίζει κάτι, το ρεπορτάζ περιλαμβάνει αυτήν την κάπως φαντασμιακή υπόμνηση από το Χόλυγουντ.

Ένα τηλεοπτικό φιλμ, πολύ δημοφιλές στο πλήρωμα του αεροπλανοφόρου Τρούμαν, είναι το «Τελευταίο Πλοίο». Παρουσιάζει ένα αμερικανικό αντιτορπιλικό στην ανοικτή θάλασσα, σε σιγή ραδιοφώνου, ενώ μια τρομακτική πανδημία ερημώνει τον κόσμο

Ο υπαξιωματικός Κέβιν Ντούμπλιν είπε στο Ρώυτερ ότι ένας συνάδελφός του τού παρατήρησε για την κατάστασή τους:

« Ρε φίλε. Αυτό με εμάς είναι σαν την ταινία Το τελευταίο πλοίο».

«Όχι- του είπε ο Ντούμπλιν- δεν είναι, αφού το ναυτικό έχει πολλά πλοία.»

Αναμφίβολα υπάρχουν και άλλα «καθαρά» πολεμικά εκεί έξω, ώστε είναι πολύ πιθανό ότι θα αυξηθεί ο αριθμός αυτών που θα τεθούν σε αποστολή αορίστου χρόνου στις θάλασσες.

Και αυτό κάτω από την εντατική εποπτεία ανταγωνιστών της Αμερικής, ιδιαίτερα της Κίνας και της Ρωσίας, ενδιαφερόμενων να δουν πόσο σοβαρές θα είναι οι συνέπειες για την ετοιμότητα και τις επιχειρήσεις στο ναυτικό και στο υπουργείο Αμύνης.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Publié par wikistrike.com sur 2 Mai 2020
Μετάφραση Μ. Στυλιανού

Υψηλόβαθμοι απόστρατοι Γάλλοι στρατιωτικοί, μέλη του Ομίλου Αμυντικού Στοχασμού, κρίνουν ότι η Γαλλία θα μπορούσε να «σημάνει την αφύπνιση της λογικής», εάν αρνηθεί να συμμετάσχει στα προσεχή γυμνάσια του ΝΑΤΟ στα ρωσικά σύνορα.

« Τι πρέπει να κάνουμε για να ελευθερωθούμε από την αμερικανική λαβή και να εγκαινιάσουμε μια επαναπροσέγγιση με την Μόσχα;» διερωτώνται υψηλόβαθμοι Γάλλοι απόστρατοι αξιωματικοί, συγκεντρωμένοι στους κόλπους του Ομίλου Στοχασμού των τριών όπλων, με διακήρυξή τους που δημοσιεύθηκε στο capital.fr.

Οι συντάκτες της διακήρυξης ανησυχούν για την συμμετοχή της Γαλλίας στα προσεχή μεγάλα στρατιωτικά γυμνάσια του ΝΑΤΟ με την ονομασία Defender Europe 2020. Υποστηρίζουν ότι η οργάνωση αυτών των γυμνασίων «κάτω από την μύτη της Μόσχας» αποτελεί «πολιτικό λάθος, στα όρια της ανεύθυνης πρόκλησης.»
«Η συμμετοχή σε αυτά τα γυμνάσια αποκαλύπτει μια τυφλή ευθυγράμμιση, που σημαίνει την ανησυχητική απώλεια της στρατηγικής ανεξαρτησίας μας», τονίζουν, επικαλούμενοι και την «παγκόσμια μάστιγα», που «υπενθυμίζει το βάρος της θέσης μας στο ευρωασιατικό σύνολο, του οποίου η Ρωσία είναι πατρογονικός άξονας».

«Μια πνευματική καταληψία»

Κατά τους υπογράφοντες την διακήρυξη στρατηγούς, «για μιαν ευρωπαϊκή χώρα που έχει ήδη πληγεί από άλλες απειλές, το να πάει να χειρονομεί στρατιωτικά, υπό τις διαταγές της Ουάσιγκτον, στα σύνορα της Ρωσίας […] εκδηλώνει τουλάχιστον μιαν πνευματική παράλυση, στα όρια της απώλειας του ενστίκτου αυτοσυντήρησης.»

Υπογραμμίζουν ότι «οι καταγγελίες που […] αναφέρουν πως η Αμερική συντηρεί μιαν εκτός χρόνου νοοτροπία ψυχρού πολέμου δεν στερούνται ευστοχίας.»

Ταυτόχρονα οι απόστρατοι Γάλλοι στρατηγοί υπογραμμίζουν ότι ο Ντόναλντ Τραμπ, σε αντίθεση με την κυβέρνησή του δείχνει να ευνοεί μιαν επαναπροσέγγιση με την Μόσχα. Ωστόσο, κατά την εκτίμησή τους, είναι μάλλον «αυταπάτη» να πιστεύουμε ότι οι ΗΠΑ θα μεταβάλουν «την στάση τους ως επικυρίαρχου των μελών της συμμαχίας και την αναχρονιστική εχθρότητά τους κατά της Ρωσίας

« Ήρθε η ώρα»

Ενώπιον της σημερινής πραγματικότητας πιστεύουν ότι ήρθε η ώρα «να ασκηθεί μια πίεση στην Ουάσιγκτον με την έναρξη ενός στρατηγικού διαλόγου με την Μόσχα».

«Εάν η Γαλλία αποφάσιζε να μη συμμετάσχει σε κάποια γυμνάσια του ΝΑΤΟ στις πύλες της Ρωσίας […] θα ενεργοποιούσε το ξυπνητήρι της λογικής ] εισηγούνται οι πρώην υψηλόβαθμοι Γάλλοι στρατιωτικοί στην διακήρυξή τους, που καταλήγει με ένα γνωμικό του Σαρλ Ντε Γκωλ, ότι η Ευρώπη «δεν μπορεί να είναι ένα μίγμα λαών», αλλά «μπορεί και πρέπει να οδηγήσει στην συστηματική προσέγγισή τους».




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Moon of Alabama, Russia Insider, 30, 4, 20
Μετάφραση: Μ.Στυλιανού

Ο Υποψήφιος Σουλτάνος της Τουρκίας είπε στην Κεντρική Τράπεζα της χώρας να διατηρήσει την αξίας της Τουρκικής Λίρας σε επίπεδο κατώτερο των 7 λιρών στο δολάριο.

Η κεντρική τράπεζα διατάχθηκε επίσης να μην αυξήσει τα επιτόκια. Η οικονομία πρέπει να παραμείνει σε τάση ανάπτυξης.

Αυτό αφήνει στην τράπεζα μιαν μοναδική επιλογή. Την υποχρεώνει να ξοδέψει τα αποθέματά της σε ξένο συνάλλαγμα για να αγοράσει τουρκικές λίρες στην ανοικτή αγορά για να ανακόψει την περαιτέρω πτώση της αξίας της λίρας. Δυστυχώς αυτά τα αποθέματα είναι περιορισμένα


Ο ρυθμός πώλησης των συναλλαγματικών αποθεμάτων επιταχύνθηκε λόγω αδυναμίας της τουρκικής κεντρικής τράπεζας. Οικονομολόγοι της TD Securities υπολογίζουν ότι η Κεντρική Τράπεζα της Τουρκίας θα εξαντλήσει τα καθαρά συναλλαγματικά αποθέματά της αυτήν την εβδομάδα.

«Με τον σημερινό ρυθμό, υπολογίζουμε ότι το σύνολο των αποθεμάτων θα έχει εξαντληθεί το αργότερο την 3η εβδομάδα του Σεπτεμβρίου και το νωρίτερο την 3η εβδομάδα του Ιουλίου.»

«Και προτού εξαντληθούν όλα τα μέσα ανάσχεσης, νομίζουμε ότι η κεντρική τράπεζα θα ανεβάσει δραματικά τα επιτόκια και θα επιβάλει σκληρούς ελέγχους κεφαλαίων . Η Τουρκία μπορεί επίσης να ζητήσει πολύπλευρη βοήθεια, εάν αυτές προβλέψεις επαληθευτούν.»

Υπό την κυβέρνηση Ερντογάν, η τουρκική βιομηχανία επωμίσθηκε μεγάλα χρέη σε αμερικανικά δολάρια. Τα χρέη αυτά έπρεπε να εξοφληθούν σε ξένο συνάλλαγμα. Μια βυθιζόμενη λίρα θα καταστήσει πολύ δύσκολη την εξόφληση δανείων σε ξένο συνάλλαγμα. Υψηλά επιτόκια θα καταστήσουν ακριβότερο τον τοπικό καταναλωτικό δανεισμό και θα μειώσουν την εσωτερική ζήτηση. Την ντοπαρισμένη με δάνεια άνθηση που παρασκεύασε ο Ερντογάν τα τελευταία χρόνια θα ακολουθήσει τώρα μια σοβαρή κρίση.

Αυτό μπορεί να κόψει την όρεξη του Ερντογάν για νέες περιπέτειες στην Συρία και στην Λιβύη. Το Κατάρ, ο εταίρος του σε αυτά τα εγκλήματα, έχει τα δικά του προβλήματα λόγω της βαθειάς πτώσης στις τιμές του πετρελαίου. Την τελευταία φορά που η τουρκική λίρα τελούσε υπό πίεση ο Ερντογάν έλαβε ένα μεγάλο δάνειο από το Κατάρ. Τώρα όμως το ίδιο το Κατάρ πρέπει να δανειστεί δισεκατομμύρια για να μην βουλιάξει.

΄Ετσι μένει το ΔΝΤ σαν η μόνη πηγή από όπου μπορεί ο Ερντογάν να αντλήσει φρέσκο χρήμα. Τα δάνεια του ΔΝΤ συνοδεύονται από όρους, στον καθορισμό των οποίων οι ΗΠΑ έχουν αποφασιστικό ρόλο.

Μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι η κυβέρνηση Τραμπ θα βάλει «όρους», που στον Ερντογάν δεν θα αρέσουν –καθόλου.

Αυτή η κατάσταση δημιουργεί μιαν νέαν ευκαιρία για την Ρωσία.

Ο Πούτιν μπορεί να προσφέρει στον Ερντογάν ένα χέρι βοήθειας και μερικά δισεκατομμύρια δολάρια σε δάνεια από τα πλούσια αποθέματα της Ρωσίας, για να τον θέσει τελικά υπό έλεγχο.

Γενικά μας επιφυλάσσονται μερικές ενδιαφέρουσες εξελίξεις






Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του RON PAUL • APRIL 27, 2020

[Πολλές δεκάδες Αμερικανοί και Ευρωπαίοι διανοούμενοι, με άρθρα τους στα μέσα ελεύθερης ενημέρωσης, προειδοποιούν για τις ενδεχόμενες «παράπλευρες απώλειες» στον τομέα των ατομικών ελευθεριών, με τον πειρασμό (ή και τα σχέδια) μιας παγκόσμιας ολιγαρχίας να κεφαλαιοποιήσει την ψυχολογία πανικού και συνθηκολόγησης των πληθυσμών στο καθεστώς πολιορκίας και κρατικής αυθαιρεσίας που επέβαλε η πανδημία του κορωνοϊού, την γένεση της οποίας πολλοί επίσης σοβαροί αναλυτές καταγγέλλουν ως προϊόν εργαστηρίων καλλιέργειας «όπλων βιολογικού πολέμου.» Του παρόντος δείγματος αυτής της αρθρογραφίας συντάκτης είναι προσωπικότητα κύρους, πρώην διακεκριμένο μέλος της αμερικανικής Βουλής, πρώην ανεξάρτητος υποψήφιος πρόεδρος των ΗΠΑ, ιδρυτής ομώνυμου ινστιτούτου υπεράσπισης των ατομικών ελευθεριών και γιατρός στο επάγγελμα - ιδιότητες που καθιστούν το μήνυμά του άξιο σοβαρής προσοχής.]

Μετάφραση/εισαγωγή Μιχαήλ Στυλιανού

Κατά την πρώτη μου εβδομάδα στην Βουλή το 1976, έριξα την μία από τις δύο μοναδικές ψήφους εναντίον ενός νομοσχεδίου για την χρηματοδότηση προγράμματος εμβολιασμού κατά της επιδημίας της γρίπης των χοίρων. Αυτή η επιδημία κυριαρχούσε τότε στους τίτλους της δημοσιότητας και οι περισσότεροι στην Ουάσιγκτον ήταν αλλόφρονες «να κάνουν κάτι» για την αντιμετώπιση του ιού.

Δυστυχώς, το κατασκευασμένο βιαστικά και προωθημένο αμέσως στην παραγωγή εμβόλιο κατά της γρίπης των χοίρων δεν ήταν μόνο αναποτελεσματικό, ήταν και επικίνδυνο. Περί τα 50 άτομα που έκαναν αυτό το εμβόλιο προσβλήθηκαν στην συνέχεια από το σύνδρομο Guillain-Barré, μια μορφή παράλυσης δυνητικά θανατηφόρας. Κατά την διαπίστωση εμπειρογνώμονα του Κέντρου Ελέγχου Ασθενειών, τα κρούσματα αυτού του συνδρόμου ήταν τετραπλάσια μεταξύ αυτών που έκαναν το εμβόλιο κατά της γρίπης των χοίρων από όσα στον υπόλοιπο πληθυσμό.

Αυτή η θλιβερή ιστορία μπορεί να επαναληφθεί σύντομα. Ακριβώς τώρα κυβερνήσεις και ιδιωτικές βιομηχανίες δουλεύουν εντατικά για να αναπτύξουν και να προωθήσουν γρήγορα ένα εμβόλιο κατά του κορωναϊού.

Ο ιδρυτής της Μικροσόφτ Μπιλ Γκέιτς, που είναι ένας μεγάλος χρηματοδότης αυτών των προσπαθειών, εισηγήθηκε να εφοδιάζεται κάθε εμβολιαζόμενος με ένα «ψηφιακό πιστοποιητικό» σε επιβεβαίωση του εμβολιασμού του. Ο Δρ. Άντονι Φώτσι ( σημ: προεδρικός σύμβουλος υγείας), γνωστός για τις λανθασμένες προαναγγελίες του, θέλει επίσης οι πολίτες να φέρουν κάποιαν απόδειξη πως έχουν εμβολιασθεί.


Μια άλλη απολυταρχική πρόταση που συζητείται για την αντιμετώπιση του κορωναϊού είναι να αναγκαστούν όλοι οι πολίτες να κατεβάσουν στο κινητό τους μιαν εφαρμογή που θα καταγράφει τις κινήσεις τους. Αυτό θα επιτρέπει σε κυβερνητικούς αρμοδίους να εντοπίζουν αυτούς που ίσως βρέθηκαν κοντά σε κάποιον που ίσως ήταν φορέας του κορωναϊού. Αυτή η αναγκαστική «επισήμανση επαφών» αποτελεί μιαν επίθεση κατά των ελευθεριών και του ιδιωτικού μας ασύλου.

Τα εμβόλια μπορούν να βελτιώσουν την υγεία. Για παράδειγμα, εμβόλια συνέβαλαν στην μείωση συχνότητας ασθενειών όπως η πολιομυελίτιδα. Αλλά δεν είναι όλα τα εμβόλια ασφαλή και αποτελεσματικά για όλους. Επιπλέον, ορισμένες μοντέρνες πρακτικές, όπως να δίνουν στα παιδιά πολλαπλά εμβόλια μονομιάς, μπορούν να προκαλέσουν προβλήματα υγείας. Το γεγονός ότι εμβόλια μπορούν να ωφελήσουν μερικούς ανθρώπους, ή ακόμη και τους περισσότερους, δεν δικαιολογεί τον κυβερνητικό εξαναγκασμό των πολιτών να εμβολιασθούν.

Δεν δικαιολογεί επίσης τον εμβολιασμό παιδιών παρά την θέληση των γονέων τους. Και ασφαλώς δεν δικαιολογεί τον περιορισμό ατόμων και οικογενειών σε υποχρεωτική καραντίνα, επειδή δεν έχουν «ψηφιακά πιστοποιητικά» που αποδεικνύουν ότι έχουν κάνει την ένεσή τους. Εάν κυβερνήσεις μπορούν να εξαναγκάσουν πολίτες να υποστούν ιατρική νοσηλεία, τότε τι θα τις εμποδίσει να υποχρεώνουν τους πολίτες να αγοράσουν ιατρικήν ασφάλιση, να τους επιβάλλουν τους όρους εργασίας τους και να τους απαγορεύουν να αποκτούν επιβλαβείς συνήθειες όπως το κάπνισμα ή το να πίνουν άβραστο γάλα.

Επίσης εάν οι κυβερνήσεις μπορούν να καταπατούν τις επιθυμίες των γονέων για την ιατρική περίθαλψη των παιδιών τους, τότε δεν υπάρχει εμπόδιο να σφετερίζονται οι κυβερνήσεις την γονική εξουσία και σε άλλους τομείς, όπως και η εκπαίδευση.

Υποστηρικτές των υποχρεωτικών εμβολίων και της ενισχυμένης επίβλεψης των πολιτών προσπαθούν να εκβιάσουν τον αμερικανικό λαό λέγοντας ότι ο αναγκαστικός εγκλεισμός κατ’ οίκον δεν μπορεί να τερματισθεί εάν δεν δημιουργήσουμε ένα κράτος ελεγχόμενης ιατρικής προστασίας , με την καθιέρωση του υποχρεωτικού εμβολιασμού. Ο αυξανόμενος αριθμός Αμερικανών που κουράστηκαν να μην μπορούν να πάνε στην δουλειά, στο σχολείο ή στην εκκλησία, ή ακόμη να πάνε τα παιδιά τους σε ένα πάρκο, επειδή έτσι διατάσσει η κυβέρνηση, οφείλουν να απορρίψουν αυτήν την «συναίνεση».

Αντίθετα θα πρέπει να αξιώσουν τον άμεσο τερματισμό των αποκλεισμών και την αποκατάσταση της ατομικής ευθύνης για την απόφαση πως θα προστατεύσουν καλύτερα την υγεία τους.



(Republished from The Ron Paul Institute by permission of author or representative)




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Zero Hedge,25/4/2020 Via The Strategic Culture Foundation
Μετάφραση: Μ. Στυλιανού

Η πανδημία του κορωναϊού πυροδοτεί προκλητικά άσεμνες διασωστικές επιδοτήσεις Δυτικών βιομηχανιών και εταιρειών και σωσίβια σε δισεκατομμυριούχους μεγιστάνες των επιχειρήσεων.

Είναι τερατώδες ότι εκατομμύρια εργαζομένων απολύονται από πολυεθνικές επιχειρήσεις, που σε επιβράβευση εισπράττουν τα χρήματα των φορολογουμένων. Πολλές δε από αυτές τις επιχειρήσεις έχουν αποθηκεύσει τρισεκατομμύρια δολάρια σε φορολογικούς παραδείσους και δεν εισφέρουν τίποτα στο κρατικό ταμείο. Ωστόσο αποζημιώνονται για την απώλεια κέρδους με το κλείσιμό τους λόγω της κρίσης του Κορωναϊού.

Γιατί όμως οι τράπεζες και οι πολύ μεγάλες επιχειρήσεις δεν υποχρεώνονται από τις κυβερνήσεις να πληρώνουν τους εργαζομένους τους που βρίσκονται σε αναρρωτική άδεια η δεν εργάζονται λόγω της καραντίνας;

Μα επειδή οι κυβερνήσεις είναι εξαγορασμένες και στην υπηρεσία των δισεκατομμυριούχων -του ενός τοις εκατό του πληθυσμού. Μερικοί από τους κυβερνώντες, όπως ο Ντόναλντ Τραμπ και ανώτερα μέλη του αμερικανικού κογκρέσου, είναι η ενσάρκωση αυτού του ενός τοις εκατό.

Το μεγαλύτερο όργιο διανομής κίβδηλου χρήματος συμβαίνει στις ΗΠΑ, όπου η κυβέρνηση Τραμπ και το κογκρέσο ενέκριναν την εκτύπωση τρισεκατομμυρίων δολαρίων για να στηρίξουν στα πόδια τους μεγάλες μετοχικές επιχειρήσεις και τράπεζες. Ταυτόχρονα, σε εκατομμύρια εργαζομένους και στις οικογένειές τους πετάγονται ψίχουλα.

Σε πέντε μόνο εβδομάδες ή ανεργία έπληξε το τρομακτικό πλήθος των 26,4 εκατομμυρίων ανθρώπων στις ΗΠΑ –και αυτό κατά τα επίσημα στοιχεία. Το πραγματικό σύνολο είναι αναμφίβολα πολύ μεγαλύτερο. Αναφέρεται ότι οι απώλειες θέσεων εργασίας ξεπέρασαν όλα τα κέρδη απασχόλησης που επιτεύχθηκαν στην τελευταία δεκαετία, μετά την οικονομική κρίση του 2008. Όπως και στην παρούσα κρίση, η αμερικανική κυβέρνηση είχε εφαρμόσει και κατά το 2008-2009, επεμβάσεις διάσωσης επιχειρήσεων και τραπεζών, με δαπάνη τρισεκατομμυρίου δολαρίων. Αλλά δεν φτούρησαν πολύ μέχρι την επόμενη κραιπάλη.

Στην πραγματικότητα αυτή είναι μια συνηθισμένη, σε όλο τον περασμένο αιώνα, πρακτική όπου η καταρρέουσα οικονομία διασώζεται από τις κυβερνήσεις, δαπάναις των εργαζομένων, των μικρών επιχειρήσεων και των φορολογουμένων. Οι επαναλαμβανόμενες σωστικές επεμβάσεις αποδεικνύουν ότι το σύστημα του ιδιωτικού κεφαλαίου και της υποτιθέμενης ελεύθερης αγοράς είναι παραμύθι.

Το σύστημα στην πραγματικότητα ιδιωτικοποιεί το κέρδος για μιαν προνομιούχο μικρή μειονότητα, ενώ κατανέμει σοσιαλιστικά τις ζημίες στην μεγάλη μάζα του πληθυσμού. Υπήρξε πάντοτε μια εκδοχή του «σοσιαλισμού για πλουσίους».

Σε πιο παλιά χρόνια η διάσωση του ναυαγισμένου καπιταλισμού γινόταν με κάποιο βαθμό εκδημοκρατισμού και κοινωνικής προόδου. Τουλάχιστον στο Νιού Ντηλ της εποχής του Ρούζβελτ, στην δεκαετία του 1930, η κυβερνητική παρέμβαση προχώρησε σημαντικά στο να αποκαταστήσει τους εργαζομένους και τα δικαιώματά τους, παρά την λυσσώδη αντίσταση των καπιταλιστών.

Ωστόσο στις τελευταίες δεκαετίες διαπιστώσαμε ότι η διάσωση του καπιταλισμού χαρακτηρίζεται ολοένα και περισσότερο από το σκόρπισμα ρευστού και δανείων σε μεγάλες μετοχικές επιχειρήσεις και επενδυτές, ενώ οι μέσοι εργαζόμενοι αγνοούνται.

Αυτή η διαδικασία της λωποδυσίας σημείωσε νέα ρεκόρ στο κραχ του 2008. Τώρα, υπό τον Τραμπ, έχει γίνει παροιμιώδης. Θα πρέπει να τονιστεί όμως ότι η διαφθορά έχει την διακομματική έγκριση των Ρεπουμπλικανών και των Δημοκρατικών. Στην πραγματικότητας συναποτελούν ένα κόμμα υποτελές στις μεγάλες επιχειρήσεις. Όπως σημείωνε ο Eric Zuesse σε μια πρόσφατη ανάλυσή του στην εφημερίδα μας, η οικονομική διασωστική επιχείρηση στην κρίση του κορωναϊού στις ΗΠΑ θα επιφέρει ακόμη περισσότερη κοινωνική ανισότητα και τελικά περισσότερη δυσλειτουργία στην προώθηση της αμερικανικής οικονομίας.

«Το αποτέλεσμα επομένως θα είναι οικονομική κατάρρευση και ίσως ακόμη και επανάσταση,» σημειώνει ο Zuesse.

Είναι αναμφισβήτητο ότι ο καπιταλισμός είναι ένα αποτυχημένο σύστημα τόσο στις ΗΠΑ όσο και στην Ευρώπη. Η πανδημία του κορωναϊού και οι καταστροφικές κοινωνικές της συνέπειες σε αρρώστιες και θανάτους αποδεικνύει πως μια τέτοια οικονομία δεν μπορεί να οργανώσει κοινωνίες βασιζόμενες στην ικανοποίηση των ανθρώπινων αναγκών. Λειτουργεί αντίθετα για να πλουτίζει περισσότερο τους ήδη πλουσίους, παράλληλα επαυξάνοντας τον αριθμό των πτωχευμένων και στερημένων.

Αυτή η χρόνια πόλωση του πλούτου έχει επισημανθεί από πολλούς επικριτές του καπιταλισμού, μεταξύ των οποίων ο Μαρξ αλλά και σύγχρονοι προοδευτικοί οικονομολόγοι, όπως οι Richard Wolff καιThomas Picketty.

Δικαιούται να χαρακτηρίσει κανείς τον καπιταλισμό των γιγάντιων μετοχικών επιχειρήσεων (η σοσιαλισμό για πλουσίους) ως μια παθολογική κατάσταση που δημιουργεί πολλαπλά άλλα παθολογικά παράγωγα, όπως ανέχεια, έγκλημα, ανασφάλεια, οικολογικές καταστροφές, μιλιταρισμό, ιμπεριαλισμό και τελικά πόλεμο.

Αποτελεί αξιοπρόσεκτη ειρωνεία ότι ένας ιός έρχεται να αποκαλύψει ένα παθογόνο οικονομικό σύστημα. Και αναπόφευκτα ωθεί στην ανάγκη αναζήτησης θεραπείας.

Είναι καιρός να καταργηθεί αυτό το παρασιτικό σύστημα και να εφαρμοστεί κάτι περισσότερο πολιτισμένο, αποτελεσματικό, ανθεκτικό και δημοκρατικό. Αυτό είναι το επιβεβλημένο έργο πολιτών οργανωμένων να αγωνιστούν για τα συμφέροντά τους.

Η απατηλή ψευδαίσθηση της διάσωσης ενός αποτυχημένου και νοσηρού συστήματος πρέπει να αποτιναχτεί μια για πάντα.
 
του Mikhail Gamandiy-Egorov, Comité Valmy,25-4-20
Μετάφραση Μιχαήλ Στυλιανού

Την ώρα της εξάπλωσης του κορωναϊού, της μάστιγας που κυριαρχεί στην παγκόσμια επικαιρότητα και των διαφόρων μεθόδων που ακολουθούν οι χώρες στην αντιμετώπιση της πανδημίας, ένα έθνος εξέχει αναμφισβήτητα ανάμεσα σε όλα.

Πράγματι, όταν γίνεται λόγος για την Κούβα, δεν πρόκειται μόνο για την ομορφιά των τοπίων της, του πολιτισμού της και των ανθρώπων της, αλλά επίσης για την υψηλή επιστημονική και ιατρική υπεροχή της. Και όλα αυτά ενώ το Νησί της Ελευθερίας εξακολουθεί να υφίσταται, επί περισσότερο του μισού αιώνα, τον αποκλεισμό των ΗΠΑ. Κάτι που ωστόσο δεν εμποδίζει αυτήν την χώρα να είναι μια παγκοσμίως αναγνωρισμένη δύναμη για τις ικανότητές της στους τομείς την υγείας και της επιστημονικής έρευνας.

Από την αρχή της πανδημίας του Κορωναϊού και μέχρι σήμερα η Αβάνα συμμετέχει, με την παρουσία των ειδικευμένων γιατρών της, στον αγώνα εναντίον της μάστιγας του ιού σε 21 χώρες, μεταξύ των οποίων και τα κράτη που έχουν πληγεί περισσότερο σε αριθμό μολύνσεων, όπως η Ιταλία και η Γαλλία, (ειδικά γι’ αυτήν στα υπερπόντια εδάφη της). Κουβανοί ιατροί προσφέρουν τις θεραπευτικές υπηρεσίες τους σε αριθμό κρατών της Λατινικής Αμερικής, όπως στην Βενεζουέλα, αλλά και της Αφρικής –ήπειρο με την οποία η Κούβα διατηρεί από παλιά μιαν προνομιακή σχέση.

Αλλά ενώ οι βοηθούμενοι πληθυσμοί εκφράζουν ειλικρινά την ευγνωμοσύνη τους προς την Κούβα, αυτό στην Ουάσιγκτον μόνο οργή προκαλεί.

΄Ετσι, οι εκπρόσωποι του αμερικανικού κατεστημένου κατηγορούν την Κούβα πως χρησιμοποιεί τους γιατρούς σαν σκλάβους και ότι με τις προσφορές βοήθειας που κάνει ασκεί φίλο-κουβανική «προπαγάνδα». Μεταξύ των προσώπων που προβάλλουν αυτούς τους ισχυρισμούς ξαναβρίσκουμε τον υπουργό Εξωτερικών Μάϊκ Πομπέο –που στο μεταξύ έχει κατηγορήσει και άλλες χώρες, όπως η Κίνα και η Ρωσία, ασφαλώς για να συγκαλύψει την καταστροφική διαχείριση της επιδημικής κρίσης στην αμερικανική επικράτεια,(κατά τις τελευταίες στατιστικές: περισσότερα από 867.000 κρούσματα και πλέον των 48.000 θανάτων), που την κατέστησε την βαρύτερα πληγείσα χώρα στον κόσμο.

Αλλά είναι πια πολύς καιρός που η Κούβα δεν αντιδρά πλέον με μεγάλο ενδιαφέρον σε αυτές τις κατηγορίες και συνεχίζει να δρα και να συμβάλει σημαντικά στον κρίσιμο αγώνα της στιγμής. Αλλά τούτου λεχθέντος, θα ήταν ίσως ενδιαφέρον να εξετάσουμε εάν οι Κουβανοί γιατροί είναι πράγματι «σκλάβοι» και εάν οι κουβανικές αποστολές βοήθειας παντού στον κόσμο είναι επιχειρήσεις «προπαγάνδας».

Στο πρώτο ερώτημα επιβάλλεται να σημειωθεί ότι πολλοί Κουβανοί γιατροί που βρίσκονται στο εξωτερικό είναι νέοι και πολλοί άγαμοι. Κατά λογική συνέπεια, εάν πραγματικά υπόκεινται σε καθεστώς δουλείας ή εκμετάλλευσης τίποτα δεν θα τους εμπόδιζε να ζητήσουν μαζικά άσυλο στις χώρες που βρίσκονται.

Μόνο που αυτό δεν συμβαίνει και Κουβανοί ειδικευμένοι γιατροί, στην μεγίστη πλειοψηφία τους, προτιμούν να επιστρέψουν στην πατρίδα τους στο τέλος της αποστολής τους στο εξωτερικό.

΄Οσον αφορά την κατηγορία για «προπαγάνδα», πάει πολύς καιρός από τότε τόσο οι αρχές όσο και ο λαός της Κούβας έπαψαν να έχουν ψευδαισθήσεις για την άρση των κυρώσεων που επέβαλαν άδικα οι ΗΠΑ στην χώρα τους. Η στάση των ηγετικών τάξεων των ΗΠΑ και γενικότερα της Δύσης δεν πρόκειται να αλλάξει, τουλάχιστον μικρό-μεσοπρόθεσμα. ΄Ετσι, εάν ορισμένοι πιστεύουν ειλικρινά ότι η Κούβα στέλνει βοήθεια, ακόμη και σε Δυτικές χώρες, με την ελπίδα τερματισμού ή τουλάχιστον κάποιας ελάφρυνσης του αποκλεισμού που υφίσταται, αυτό δείχνει πως δεν ξέρουν καθόλου τον κουβανικό λαό.

Για να τελειώνουμε, μερικοί αριθμοί σημαντικού ενδιαφέροντος: Η Κούβα περιλαμβάνεται στις χώρες που κατέχουν το καλύτερο διεθνώς προσδόκιμο ζωής. Υπερέχουν των ΗΠΑ, με έναν μέσον όρο τα 76,88 χρόνια. Εξάλλου και σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΟΜS) η χώρα αυτή μπορεί να καυχιέται για το μεγαλύτερο διεθνώς ποσοστό ιατρικής πυκνότητας, ή του αριθμού γιατρών σε 1000 κατοίκους. Και συγκεκριμένα στην Κούβα για χίλιους κατοίκους αναλογούν 8,19 γιατροί. Για σύγκριση, τα αντίστοιχα ποσοστά είναι: 5,4 στην Σουηδία (4η διεθνώς), 4,24 για την Ελβετία, 4,21 για την Γερμανία, 3,23 για την Γαλλία, 2,81 για την Βρετανία, 2,59 για τις ΗΠΑ… Αυτά για μια χώρα που εθεωρείτο κάποτε «το πορνείο της Αμερικής» -κατά την εποχή της αμερικανόφιλης δικτατορίας Μπατίστα, εποχή όπου η Κούβα ήταν αναμφισβήτητα μια από τις λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες στον κόσμο.

Δεν θα πρέπει ακόμη να λησμονήσουμε ότι η Κούβα μετά τον Μπατίστα έχει εκπαιδεύσει πολλούς ξένους γιατρούς και ερευνητές και συνεχίζει να μοιράζεται τις γνώσεις της, ιδιαίτερα με τις χώρες που βρίσκονται σε μεγάλη ανάγκη.

Στον κορωναϊό οφείλουμε ότι ενθύμισε σε όλους μας την ευπάθειά μας σε νέες επιδημίες και επίσης το πόσο κάθε ζωή μετράει, προπάντων όταν νεκροί μετρούνται σε κάθε σημείο της γης. Και επομένως επισήμανε την αναγκαιότητα ενός ιατρικού συστήματος υψηλού επιπέδου. Mέσα σε αυτό το πλαίσιο, ποια είναι σήμερα μια αδιαμφισβήτητη δύναμη; Η απάντηση δεν είναι δύσκολο να βρεθεί. Όσο για την αλληλεγγύη, την πραγματική, χωρίς διακρίσεις, ούτε πολιτικούς υπολογισμούς, η Αβάνα και εδώ επίσης θα μπορούσε να δώσει πολλά μαθήματα σε όχι λίγες χώρες.

.


La grande puissance médicale nommée Cuba

A l’heure de la propagation du coronavirus– sujet phare de l’actualité mondiale, et des différentes approches des pays à lutter contre la pandémie, il y a une nation qui sort incontestablement du lot.

En effet, lorsqu’on fait référence à Cuba, ce n’est pas seulement sa beauté touristique, culturelle et humaine qui soit mis en avant, mais c’est aussi son savoir-faire scientifique et médical. Le tout alors que l’île de la Liberté continue de subir, depuis plus d’un demi-siècle, l’embargo étasunien. Ce qui n’empêche aucunement le pays d’être une puissance reconnue au niveau mondial pour ses capacités dans le secteur de la santé et de la recherche scientifique.

Depuis le début de la pandémie du Covid-19 et jusqu’à maintenant, La Havane participe à la lutte contre ce fléau dans 21 pays, avec la présence sur le terrain de ses spécialises médicaux. Y compris dans les Etats les plus touchés en termes de nombre de contaminations, que ce soit l’Italie ou la France (pour cette dernière plus exactement au sein de ses départements d’outre-mer). Les médecins cubains remplissent également leur mission dans nombre de pays d’Amérique latine, notamment au Venezuela, sans oublier l’Afrique – continent avec lequel le pays partage depuis longtemps une relation privilégiée.

Mais si les citoyens concernés expriment sincèrement leur gratitude envers Cuba, côté washingtonien cela ne fait que provoquer colère. Ainsi, les représentants de l’establishment étasunien accusent La Havane d’utiliser ses médecins comme des esclaves et de réaliser par ces actions d’aides des campagnes de « propagande » pro-cubaines. Parmi les personnages faisant de telles affirmations, on retrouve le secrétaire d’Etat US Mike Pompeo - ayant entre temps accusé nombre d’entre pays, dont la Chine et la Russie, certainement pour faire voiler la terrible gestion de la crise sanitaire liée au coronavirus sur le territoire étasunien (aux dernières statistiques : plus de 867 000 cas de contaminations et plus de 48 000 décès, étant à ce titre le pays le plus touché aujourd’hui au niveau mondial).

Mais cela fait bien longtemps que Cuba ne réagit plus vraiment avec grand intérêt à ces accusations, et continue d’agir et de largement contribuer à la lutte cruciale du moment. Ceci étant dit, il serait peut-être intéressant de se pencher vraiment sur le fait si les médecins cubains seraient des « esclaves » et si les opérations d’aide internationale seraient des opérations de « propagande ». Sur le premier point, il serait important de mentionner que nombre de médecins cubains se trouvant à l’étranger sont jeunes et pour nombreux célibataires. Donc logiquement parlant, s’ils se trouvaient réellement dans un état d’esclavage ou d’exploitation, rien ou peu pourrait les stopper à demander massivement l’asile dans les pays où ils se trouvent. Sauf que cela ne se produit pas et les spécialistes médicaux cubains préfèrent dans leur grande majorité à rentrer chez eux à la fin de leurs missions à l’étranger.

Quant aux actions de « propagande » - il y a bien longtemps que ni les autorités, ni le peuple de Cuba ne se font d’illusions quant au fait de voir les sanctions injustement imposées contre leur pays se terminer. Le comportement des élites étasuniennes et plus généralement occidentales ne changera pas, du moins sur le court-moyen terme. Donc si certains pensent sérieusement que Cuba envoie de l’aide, y compris dans les pays occidentaux, pour espérer la fin ou au moins un allègement de l’embargo subi, c’est mal, très mal, connaitre le peuple cubain.

Pour finir, quelques chiffres de grand intérêt. Cuba fait partie des pays possédant l’une des meilleures espérances de vie au monde : une moyenne de 78,66 ans, devant les USA. Par ailleurs et selon l’Organisation mondiale de la santé (OMS), le pays peut se vanter d’avoir le meilleur taux mondial pour la densité médicale, ou en d’autres termes le nombre de médecins pour 1000 habitants : 8,19 en l’occurrence. A titre de comparaison : 5,4 pour la Suède (4ème mondial), 4,24 pour la Suisse, 4,21 pour l’Allemagne, 3,23 pour la France, 2,81 pour le Royaume-Uni, 2,59 pour les Etats-Unis… Le tout pour un pays ayant été considéré, un temps, comme « le bordel de l’Amérique » - lors de la dictature pro-US de Batista, l’époque où le pays était incontestablement l’un des moins développés au monde.

Cela sans oublier que Cuba post-Batista a également formé de nombreux médecins et chercheurs étrangers, et continue de partager son savoir-faire, surtout avec les pays se trouvant dans le plus grand besoin. Le coronavirus a eu le mérite de nous rappeler à tous notre vulnérabilité face à de nouvelles épidémies et aussi à quel point chaque vie compte, surtout lorsque les morts sont aux quatre coins du monde. Et donc de l’importance d’un système médical de haut niveau. Et dans ce cadre-là, qui est aujourd’hui une puissance incontestable ? La réponse ne devrait pas être difficile à trouver. Quant à la solidarité, la vraie, sans distinction, ni calculs politiques, La Havane là aussi pourrait donner bien de leçons à nombre de pays.

Mikhail Gamandiy-Egorov
24 avril 2020

του Drago Bosnic, Fort Russ, 21-4-20
Μετάφραση: Μ. Στυλιανού

Βρυξέλλες – Η Ευρωπαϊκή ΄Ενωση έχει άμεση ανάγκη χρηματοπιστωτικών ενέσεων για να μείνει όρθια και να επιζήσει της θανάσιμης επιδημίας που τώρα αφανίζει την ήπειρο, προειδοποίησε ο Ευρωπαίος Επίτροπος για την Οικονομία Πάολο Ζεντιλόνι. Ενάμιση γεμάτο τρισεκατομμύριο θα χρειαστεί για την αντιμετώπιση αυτής της κρίσης δήλωσε ο Ζεντιλόνι στο Σπίγκελ,ενόψει της συνάντησης κορυφής των κυβερνήσεων της Ε.Ε. για την κρίση που έχει προκαλέσει η πανδημία του κορωναϊού.

Ο Επίτροπος της Ε Ε για την Οικονομία και την χρηματοπιστωτική πολίτική είπε ότι η Ευρώπη περνά την «χειρότερη κρίση» μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, η οποία απειλεί την ίδια την ύπαρξη της Ε.Ε. ως μιας ενιαίας οικονομικής και πολιτικής οντότητας. Ο Ζεντιλόνι επικαλέστηκε μια πρόγνωση του Δ.Ν.Τ. ότι η Ε.Ε. θα υποστεί εφέτος μιαν χωρίς προηγούμενο πτώση του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος της κατά 7,5%.

Το 2009, κατά την παγκόσμια οικονομική κρίση, το ΑΕΠ της Ε Ε μειώθηκε «μόνο» κατά 4,4%.

Ο Ζεντιλόνι, Ιταλός, απορρίπτει την ιδέα των Ευρω-ομολόγων που υποστηρίζεται από τους συμπατριώτες του και συστηματικά απορρίπτεται από την Γερμανία. Χαρακτηρίζει αυτήν την πρόταση «οπισθοδρομική», λέγοντας ότι η Ευρώπη «είχε αρκετά από αυτό.»

« Για να αποφύγει τις συνέπειες από αυτήν την κρίση, η Ευρώπη χρειάζεται επειγόντως ένα κοινό εργαλείο για την χρηματοδότηση της ανοικοδόμησης», δήλωσε.

«Αλλιώς, κινδυνεύουμε να βρεθούμε σε κατάσταση όπου οι διαφορές στις οικονομίες στην Ευρωζώνη και στην υπόλοιπη Κοινή Αγορά γίνονται πολύ μεγάλες και οδηγούν σε διάσπαση», τόνισε.

Παρά ταύτα, το Eurogroup – υπουργοί οικονομικών των κρατών της Ευρωζώνης- διέθεσαν μέχρι τώρα μόνο 500 δισεκατομμύρια ευρώ για την χρηματοδότηση των ιατρικών δαπανών και την βοήθεια μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, αφήνοντας την Ευρώπη σε έλλειψη ενός τρισεκατομμυρίου ακόμη.

Το εκκρεμές ρολόι χτυπάει, προειδοποίησε ο Ζεντιλόνι. Και τόνισε: Δεν μπορούμε να περιμένουμε τον ιό να κάνει ειρήνη μαζί μας, προτού να αρχίσουμε να ανοικοδομούμε. Η ανοικοδόμηση πρέπει να αρχίσει τώρα, την άνοιξη, το καλοκαίρι.»

Τα Μεσογειακά κράτη-μέλη της Ε.Ε. έχουν πληγεί σκληρότερα από την πανδημία του κορωναϊού, με την Ιταλία και την Ισπανία να αντιμετωπίζουν τον μεγαλύτερο αριθμό κρουσμάτων.

Ο χειρισμός της κρίσης από την Ε.Ε. έχει δικαίως εξαγριώσει τους περισσότερους Ιταλούς και Ισπανούς, επειδή η τεράστια και ανίκανη γραφειοκρατία των Βρυξελλών καθυστερούσε απελπιστικά να ανταποκριθεί στις εκκλήσεις για βοήθεια από την Ιταλία και την Ισπανία. ΄Ηταν μόνο η Ρωσία και η Κίνα που αντέδρασαν αμέσως και έστειλαν την πολυπόθητη βοήθεια σε νοσηλευτικό προσωπικό και εξοπλισμό.                                                   
     
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
«Ένωση» Δεν Υπάρχει. Αυτή είναι η Αλήθεια

του Giulio Meotti*, Gatestone Institute, 19-4-20

[Περιεκτικό ποινικό μητρώο, συντριπτικό κατηγορητήριο και επικήδειος απολογισμός, το κατωτέρω άρθρο γνωστού Ιταλού δοκιμιογράφου αποτελεί πολύτιμο για τον Έλληνα πολίτη βοήθημα για την ολοκληρωμένη ενημέρωση και το ξεκαθάρισμα των ιδεών και της πραγματικής εικόνας της περιλάλητης Ευρωπαϊκής «Ένωσης» και των «ιδεωδών» της.
Χρησιμότατο είναι επίσης και για το οπλοστάσιο επιχειρημάτων των εκπροσώπων της χώρας στις διαβουλεύσεις της λέσχης των Βρυξελλών, σε περίπτωση που θα ανακαλύψουν κάποτε την χρησιμότητα της αντίστασης και της υπεράσπισης των εθνικών συμφερόντων]


Μετάφραση/ Εισαγωγή : Μιχαήλ Στυλιανού

Ο κορωναϊός έχει φέρει τώρα την Ευρωπαϊκή ΄Ενωση και όλες τις ανέσεις της πρόσωπο-με- πρόσωπο με όλες τις αδυναμίες της, την παρακμή της και την δειλία της.
- Μια νέα αμείλικτη μάχη που έδωσε η Ιταλία με την Ε.Ε. ήταν για προστατευτικές μάσκες προσώπου. Η Γαλλία υιοθέτησε μια πολιτική επίταξής τους, η Γερμανία απαγόρευσε την εξαγωγή τους. Αυτές οι μονομερείς αποφάσεις υπονόμευσαν μιαν πολύ-διαφημισμένη αρχή της ΕΕ, την ελεύθερη διακίνηση αγαθών στην ενιαία αγορά.
- Όπως έγραψε το γαλλικό περιοδικό Εξπρές, η Γαλλία κατέσχεσε τέσσερα εκατομμύρια μάσκες που ανήκαν σε μιαν Σουηδική εταιρεία και που προορίζονταν εν μέρει για την Ιταλία και την Ισπανία.
- Όταν η Ιταλία και η Ελλάδα πλημμύρισαν με μετανάστες από την Μέση Ανατολή και την Αφρική οι άλλες χώρες της ΕΕ αρνήθηκαν να δεχθούν το δικό τους «μέρισμα» μεταναστών. Μην έχοντας μια πολιτική ανάσχεσης της μαζικής μετανάστευσης, η Ε Ε αποφάσισε να εγκαταλείψει τις χώρες του Νότου στην τύχη τους.


Ο κορωνοϊός δείχνει να κουρελιάζει το φθαρμένο υφαντό της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης

«Η Ευρώπη βρίσκεται σε θανάσιμο κίνδυνο», είπε ο πρώην πρόεδρος της Κομισιόν Ζακ Ντελόρ.

Εάν οι πολίτες αισθάνονται εγκαταλειμμένοι στο έλεος της πανδημίας, είπε ο πρώην πρωθυπουργός της Γαλλίας Εμμάνουελ Βάλς, η Ευρώπη μπορεί να «καταρρεύσει.»

Ο σκοπός της Ε Ε πιστευόταν να είναι μια «συνεχώς συμπαγέστερη ένωση». Αλλά τώρα, εάν δεν δείξει αλληλεγγύη και δύναμη, σε μια στιγμή παγκόσμιας κρίσης, ποιος είναι ο σκοπός ύπαρξης της Ε Ε; Οι ιδεολογικοί υποστηρικτές της έχουν μιαν έτοιμη απάντηση: Κάθε νέο πρόβλημα πρέπει να λύνεται με περισσότερη Ευρώπη. «Η Ευρώπη είναι το μέλλον μας, δεν έχουμε άλλο» είπε κάποτε ο Γερμανός πρώην υπουργός των Εξωτερικών Χανς Ντίτριχ Γκένσερ.

Μολονότι αυτές είναι σημαντικές και δραματικές δηλώσεις, κάθε φορά κάτι πιο σημαντικό και δραματικό έρχεται για ταρακουνήσει και αφυπνίσει τον κόσμο.

Δυστυχώς αυτές οι υψιπετείς φράσεις μοιάζουν να ξεφουσκώνουν σαν άδεια αερόστατα. Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει «Ένωση». Υπάρχει ένα άθροισμα ευρωπαϊκών κρατών που προσπαθούν να επωφεληθούν από ορισμένους κανόνες που ονομάστηκαν «ένωση». Σε καιρούς κρίσης, οι παλιές ευρωπαϊκές διαιρέσεις μοιάζουν να ξανανοίγουν –και οι κρίσεις είναι στοιχείο της παλαιάς ηπείρου, πιθανόν ο επιτάφιός της.

Ο κορωναϊός έβαλε τώρα την Ευρωπαϊκή ΄Ενωση και την βολεμένη ζώνη της στον καθρέφτη όλων της των αδυναμιών, της παρακμής και της δειλίας της.

Απέναντι στην πανδημική καταστροφή της Ιταλίας η Ευρωπαϊκή ΄Ενωση έδειξε μόνο ανικανότητα και αδιαφορία. Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λέϊεν «απολογήθηκε» μάλιστα στην Ιταλία και παραδέχτηκε ότι η ΕΕ απέτυχε να ανταποκριθεί όπως έπρεπε στην πανδημία του κορωναϊού.

Όταν η Ιταλία κάλεσε σε αλληλεγγύη τους Ευρωπαίους γείτονές της, αυτοί αρνήθηκαν. Ακόμη και ο πρώην πρόεδρος της Ευρωβουλής, Αντώνιο Ταγιάνι μίλησε για «μια δειλή Ευρώπη» Η φίλο-ευρωπαϊκή εφημερίδα Λα Ρεπούμπλικα την χαρακτήρισε ωμά «Αποκρουστική Ευρώπη». Και φαίνεται ότι τα 70% των Ιταλών πιστεύουν ότι η Γερμανία προσπαθεί να τους «στραγγαλίσει».

Λόγω του κορωναϊού, η περιοχή Σένγκεν της Ευρώπης χωρίς διαβατήριο για ταξίδια εντός της ΕΕ – ένας από τους δυο πυλώνες του δόγματος της ΕΕ ( ο άλλος είναι το Ευρώ)—ανεστάλη βιαστικά και τα εσωτερικά σύνορα έκλεισαν χωρίς συντονισμό. Κατά τις δυο πρώτες εβδομάδες του Μαρτίου, εννέα χώρες έκλεισαν τα σύνορά τους, ενέργεια που ακολούθησε η Γερμανία με μερικό κλείσιμο των συνόρων της. Τότε η ΕΕ ανακοίνωσε το κλείσιμο των εξωτερικών συνόρων της για 30 ημέρες.

«Δεν καταλαβαίνετε την κρίσιμη κατάσταση που βρισκόμαστε;» ρώτησε ο Ισπανός πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεζ την Γερμανίδα καγκελάριο Μέρκελ σε μια από τις πρόσφατες διασκέψεις κορυφής της ΕΕ.

«Αυτό που φάνηκαν να θέλουν οι Γερμανοί ήταν να έχουν τα οφέλη μιας εκτεταμένης αγοράς του Ευρώ χωρίς τις επιβαρύνσεις, όπως η «αλληλεγγύη» στην εισβολή μεταναστών ή του κορωναϊού. Η Γερμανία πάντοτε κυριάρχησε της Ευρώπης μέσω της Ε.Ε., η οποία δημιουργήθηκε μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο για να εμποδίσει την Γερμανία να ξανασηκώσει κεφάλι.

Μια έκθεση του Bertelsmann Foundation (Ιδρύματος Μπέρτελσμαν) αναφέρει ότι η Γερμανία, που αντιπροσωπεύει το ένα τέταρτο της οικονομικής παραγωγής της Ευρώπης, ωφελήθηκε περισσότερο από την ενιαία αγορά της Ε.Ε., κερδίζοντας ένα επιπλέον ετήσιο εισόδημα 86 δισεκατομμυρίων Ευρώ από αυτήν. Και είναι πιθανώς αυτό το ετήσιο χρηματοπιστωτικό δώρο (bonus) που τώρα βοηθεί την Γερμανία στην αντιμετώπιση τηε πανδημίας. Η Γερμανία είχε 25.000 αναπνευστήρες, η Γαλλία είχε μόνο 5.000 και η Ιταλία εξαναγκάσθηκε, λόγω της έλλειψης αναπνευστήρων, να παίρνει αγωνιώδεις αποφάσεις επιλογής του ποιον θα προσπαθήσει να σώσει.

«Δεν θα έπρεπε η Ευρωπαϊκή Αλληλεγγύη να σημαίνει ότι η Γερμανία οφείλει να παραδώσει τουλάχιστον μερικούς από τους νέους αναπνευστήρες σε χώρες που τους έχουν τώρα μεγαλύτερη ανάγκη;» ρωτούσε ο δημοσιογράφος της γερμανικής εφημερίδας Die Zeit', Jochen Bittner.

Ωστόσο μεταξύ των ευρωπαϊκών κρατών, ακόμη ταχύτερα από συμπάθεια και αλληλεγγύη, απλώθηκε πικρία και αγανάκτηση.

Το 2017, ο Jeroen Dijsselbloem, Ολλανδός τότε υπουργός Οικονομικών και πρόεδρος του"Eurogroup" (της ομάδας υπουργών των Οικονομικών της ΕΕ), δήλωσε ότι οι χώρες της νότιας Ευρώπης, όπως η Ιταλία, σπαταλούν τα λεφτά τους σε «ποτά και γυναίκες». Αυτόν τον μήνα μια από τις μεγαλύτερες γερμανικές εφημερίδες, η Die Welt, έγραψε πως η ιταλική Μαφία περιμένει τα λεφτά των Βρυξελλών για τον κορωναϊό..

Το Βερολίνο δεν συγκινήθηκε ούτε με τις φωτογραφίες των ιταλικών στρατιωτικών αυτοκινήτων που μεταφέρουν φέρετρα έξω από την πόλη, επειδή το τοπικό κρεματόριο δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στον αριθμό των θανάτων. Δεκάδες φερέτρων σε αναμονή ταφής ήταν αραδιασμένα στις εκκλησίες.

«Με θλίβει να το λέω, αλλά οι χώρες που σέρνουν τα πόδια τους, όπως η Ολλανδία, η Γερμανία και η Σουηδία, δεν έχουν δοκιμάσει την έλλειψη φερέτρων», σχολίασε ο πρώην πρωθυπουργός της Ιταλίας Ενρίκο Λέτα. Οι Γερμανοί και οι Ολλανδοί δεν βρήκαν ποτέ σε γηροκομεία ενοίκους «νεκρούς και εγκαταλειμμένους», όπως συνέβη στην Ισπανία. « Οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες κοίταζαν όταν η Ιταλία έπαιρνε μέτρα που φαίνονταν υπερβολικά εκείνη την στιγμή, σε μιαν μάταιη τελικά προσπάθεια να εμποδίσει την εξάπλωση της μόλυνσης στην υπόλοιπη Ευρώπη» έγραψε η Politico.

Μια άλλη απάνθρωπη σύγκρουση της Ιταλίας με την ΕΕ ήταν για τις προστατευτικές μάσκες. Η Γαλλία υιοθέτησε μια πολιτική επίταξής τους, η Γερμανία απαγόρευσε την εξαγωγή τους. Αυτές οι μονόπλευρες αποφάσεις υπονόμευσαν μιαν πολύ-διαφημισμένη αρχή της ΕΕ, την ελεύθερη διακίνηση των αγαθών στην ενιαία αγορά. Όπως αποκάλυψε το γαλλικό περιοδικό Εξπρές, η Γαλλία κατέσχεσε τέσσερα εκατομμύρια μάσκες που ανήκαν σε μιαν σουηδική εταιρεία και προορίζονταν εν μέρει για την Ιταλία και την Ισπανία.

΄Ενας Γερμανός συγγραφέας, ο Χανς-Μάγκνους Ένζενσμπέργερ χαρακτήρισε την Ευρωπαϊκή ΄Ενωση «το ευγενικό τέρας», και προανήγγειλε τον θάνατό της: «Όλες οι αυτοκρατορίες στην Ιστορία άνθησαν σε ένα περιορισμένο χρονικό διάστημα, προτού καταρρεύσουν λόγω υπερεπέκτασης και εσωτερικών αντινομιών».

Για την ανόρθωση των οικονομιών τους, οι περισσότερο πληγείσες χώρες, όπως η Ιταλία και η Ισπανία υποστήριξαν ότι θα μπορούσαν να χρηματοδοτηθούν από ένα κοινό ευρωπαϊκό χρέος υπό μορφή «κορωνό-ομολόγων». Η Ισπανία, η Γαλλία, η Ελλάδα, η Μάλτα και η Ιρλανδία υποστήριξαν αυτήν την λύση, όπως επίσης και ο Γερμανός φιλόσοφος Γιούργκεν Χάμπερμας, που κάλεσε την ΕΕ να δώσει «αμοιβαία βοήθεια».

Αλλά η Γερμανία και η Ολλανδία σκότωσαν την πρόταση.

Η Ολλανδία αξίωνε τα δάνεια να συνοδεύονται από «μακροπρόθεσμους όρους», όπως την μείωση της έκτασης του κράτους πρόνοιας.

Την ίδια αδιαφορία επιδείκνυε και ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας(ESM), που χρηματοδοτείται από τα κράτη μέλη, ένα σύστημα δανεισμού ενός κράτους σε δυσκολία, με ποσό έως 2% του ΑΕΠ του.

«Η Βόρεια Ευρώπη εγκαταλείπει την Νότια Ευρώπη», δήλωσε ο πρώην ηγέτης των Γερμανών Σοσιαλδημοκρατών Σίγκμαρ Γκάμπριελ. «Καλύτερα να έχουμε Ευρω-ομόλογα και κορώνα-ομόλογα παρά να καταστραφεί η Ευρώπη».

Αλλά οι όροι που θέτουν δεν μπορεί να γίνουν δεκτοί από την Ιταλία: οι χώρες που δοκιμάστηκαν περισσότερο από τον κορωναϊό –η Ιταλία, η Ισπανία και η Γαλλία- είναι αυτές που έχουν τα μικρότερα οικονομικά περιθώρια. «Η Ευρώπη δεν ήταν ποτέ παρούσα όποτε την είχαμε ανάγκη», παρατήρησε ο Γάλλος οικονομολόγος Ζαν-Πωλ Φιτουσί. « Και επομένως ήταν αναμενόμενο πως οι βόρειες χώρες θα έλεγαν όχι στην αμοιβαιότητα του χρέους. Αλλά χωρίς την κοινότητα του χρέους η σημερινή κρίση δεν μπορεί να ξεπεραστεί. Και το να μην γίνει σημαίνει συλλογικήν αυτοκτονία.»

Η Βρετανία, μετά το Brexit, είναι τώρα έξω από την πόρτα, η ανατολική Ευρώπη συγκρούεται με τις Βρυξέλλες εδώ και χρόνια και τώρα φτάσαμε στην απομόνωση της νότιας Ευρώπης.

Ενώ η Ιταλία αγωνιζόταν να επιβραδύνει και να περιορίσει την θανατηφόρα επιδημία, η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Κριστίν Λαγκάρντ, ανήγγειλε ότι η κεντρική τράπεζα «δεν είναι εδώ για να περιορίζει τα ανοίγματα ( spreads) μεταξύ ιταλικών και γερμανικών ομολόγων, μέτρο του διαφορετικού ρίσκου μεταξύ δύο εθνικών χρεών. Τα σχόλια της Λαγκάρντ –αμόλυντα από «αλληλεγγύη»- έστειλαν τα spreads των ιταλικών ομολόγων σε μεγαλύτερα ύψη.

Νωρίτερα, όταν η Ιταλία και η Ελλάδα κατακλύζονταν με μετανάστες από την Μέση Ανατολή και την Αφρική, οι χώρες της ΕΕ αρνούνταν να πάρουν το «μέρισμα» από αυτούς που τους αναλογούσε. Χωρίς πολιτική για την ανάσχεση της μαζικής μετανάστευσης, η ΕΕ αποφάσισε να εγκαταλείψει τις χώρες του νότου στην τύχη τους. Ο Ιταλός τότε υπουργός των Εξωτερικών Αντζελίνο Αλφάνο δήλωσε ότι η Ευρώπη «εγκατέλειψε» την Ιταλία. «Η ΕΕ Εγκαταλείπει την Ιταλία την ώρα της ανάγκης της», έγραφε η Ελίζαμπετ Μπρω στο περιοδικό Foreign Policy.

Η αλήθεια είναι ότι η ΕΕ απλά δείχνει πόσο αδύνατη πραγματικά είναι. Όπως παρατηρούσε ο (Γάλλος δοκιμιογράφος) Ερίκ Ζεμούρ, «η ασυνόρευτη ιδεολογία μας μάς απαγόρευσε να έχουμε σύνορα…΄Οσο για την ευρωπαϊκή κυριαρχία, αυτή προχωρεί προς την εξαφάνιση. Όταν η τραγωδία χτυπάει την πόρτα μας η αντίληψή μας για τον κόσμο μας κάνει να γονατίζουμε..»

Σε καιρούς κρίσης οι τεχνοκράτες των Βρυξελλών φαίνονται απαθείς σαν ρομπότ, ενώ τα εθνικά κράτη γίνονται απαραίτητα για να εμποδίσουν την παράνομη μετανάστευση ή την πανδημία. Η Ευρωπαϊκή ΄Ενωση είναι νεκρή. Απλά δεν το ξέρει ακόμη.




*Ο Giulio Meotti, πολιτιστικός αρχισυντάκτης του Il Foglio, είναι πολύ γνωστός δημοσιογράφος και συγγραφέας.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Zero Hedge, 04/15/2020 - Authored by Paul Joseph Watson via Summit News,
Μετάφραση Μ. Στυλιανού

Με τον πιο πάνω τίτλο, το αμερικανικό πολιτικό-οικονομικό δελτίο ειδήσεων Zero Hedge, αναδημοσιεύει την αρχική πληροφορία της Φωνής της Αμερικής, η οποία ανέφερε ότι «ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογάν σχεδιάζει να στείλει νέο κύμα μεταναστών στην Ευρώπη, που -όπως φοβούνται αξιωματούχοι- πολλοί από αυτούς θα είναι φορείς του κορωναϊού.

«Οι ελληνικές δυνάμεις είναι σε υψηλή ετοιμότητα καθώς προέκυψαν πληροφορίες ότι η Τουρκία ετοιμάζεται να εξωθήσει ένα νέο κύμα μετανάστες στην Ευρώπη. Αξιωματούχοι στην Αθήνα δηλώνουν πως φοβούνται ότι πρόσφυγες μολυσμένοι από τον κορωναϊό μπορεί να είναι μεταξύ των αιτούντων άσυλο»,μετέδωσε η Φωνή της Αμερικής.

Επιδείχτηκαν μυστικά στοιχεία που δείχνουν πως οι τουρκικές αρχές μετέφεραν μετανάστες από το εσωτερικό της χώρας στις ακτές, όπου λαθρέμποροι περιμένουν να τους μεταφέρουν στην Ευρώπη.

Η ακτοφυλακή, η Αεροπορία και το Ναυτικό της Ελλάδος έχουν ενισχύσει τις περιπολίες εναντίον αυτού που περιγράφουν ως μιαν νέα οργανωμένη επιχείρηση να εξαπολυθούν χιλιάδες μετανάστες σαν ένα πολιτικό όπλο.

Τον περασμένο Φεβρουάριο, ο πρόεδρος Ερντογάν είχε ανακοινώσει ότι η Τουρκία θα ξανανοίξει τα σύνορά της και θα ενθαρρύνει εκατομμύρια μετανάστες μα εισβάλουν στην Ευρώπη.

Κατά την βίαια είσοδό τους, χριστιανικές εκκλησίες καταστράφηκαν και χιλιάδες ελαιόδεντρα πελεκήθηκαν σε οικονομική επίθεση.

Χάρις στην ισχυρή αντίδραση των ελληνικών δυνάμεων ασφαλείας και την μαζική εξέγερση του ελληνικού λαού δεν επαναλήφθηκαν τα γεγονότα του 2015, όταν περί τα δύο εκατομμύρια μετανάστες τελικά έφθασαν στην Ευρώπη.

Ο Ερντογάν στην αρχή συμφώνησε να συγκρατήσει το μεταναστευτικό ρεύμα το 2016, όταν η Ε.Ε. πλήρωσε την Άγκυρα 6 δισεκατομμύρια ευρώ, αλλά τώρα χρησιμοποιεί την απειλή να ξανανοίξει το φράγμα στο ρεύμα, πιέζοντας για περισσότερα λεφτά και παραχωρήσεις.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Πλειοψηφίες στις Περισσότερες Χώρες- Μέλη Αρνούνται τον Πόλεμο με την Ρωσία σε Βοήθεια Σύμμαχης Χώρας, κατά το Θεμελιώδες Άρθρο 5 της Χάρτας του Ατλαντικού

Adam Dick, Ron Paul Ιnstitute, Russia Insider 13-4-20
Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Το ΝΑΤΟ διαφημίζεται ως η συμμαχία που εξασφαλίζει σε κάθε έθνος μέλος του ότι όλα τα άλλα κράτη-μέλη δεσμεύονται να προστρέξουν σε στρατιωτική βοήθειά του σε περίπτωση που θα υποστεί επίθεση από ένα άλλο έθνος, όπως συγκεκριμένα η Ρωσία.

Ωστόσο, τα αποτελέσματα δημοσκόπησης του Ερευνητικού Κέντρου Pew, (πολιτικά ουδέτερου «think tank» με έδρα την Ουάσιγκτον) που δημοσιεύτηκαν την Κυριακή αποκαλύπτουν ότι η πλειοψηφία ή η πλειονότητα των πολιτών που ερωτήθηκαν σε 11 από τις 16 χώρες του ΝΑΤΟ είναι αντίθετη στο να συμμορφωθούν οι κυβερνήσεις τους σε αυτήν την υποχρέωση, τουλάχιστον εάν στρατιωτικός αντίπαλος είναι η Ρωσία.

Αυτά τα αποτελέσματα της δημοσκόπησης δείχνουν ότι επιβάλλεται να εξετασθεί σοβαρά το ερώτημα διάλυσης του ΝΑΤΟ, μιας οργάνωσης της οποίας ο κύριος λόγος ύπαρξης φαίνεται να βρίσκεται σε διάσταση με την βούληση της κοινή γνώμης σε πολλές χώρες μέλη του ΝΑΤΟ.

Όταν ρωτήθηκαν εάν οι κυβερνήσεις των αντίστοιχων χωρών τους θα όφειλαν να χρησιμοποιήσουν στρατιωτική δύναμη για να υπερασπίσουν μια χώρα σύμμαχο στο ΝΑΤΟ συνορεύουσα με την Ρωσία, με την οποία «η Ρωσία έχει εμπλακεί σε σοβαρή στρατιωτική σύγκρουση» άνθρωποι που ζουν στις 16 χώρες του ΝΑΤΟ έτειναν να απαντήσουν αρνητικά.

Στον κατωτέρω πίνακα στο πράσινο χρώμα εντάσσονται οι θετικές στο ερώτημα απαντήσεις, ΝΑΙ, και στο μπλε οι αρνητικές ΟΧΙ. Στα Ναι, πρώτη η Ολλανδία (και από τις ΗΠΑ) και τελευταία η…Βουλγαρία!


«Όχι» απάντησε κατηγορηματικά η πλειοψηφία των πολιτών στις οκτώ χώρες –Γαλλία, Γερμανία, Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία, Βουλγαρία, Σλοβακία και Τουρκία. Σε τρείς ακόμη χώρες του ΝΑΤΟ –την Τσεχία, την Ουγγαρία και την Πολωνία- ο μεγαλύτερος αριθμός πολιτών απορρίπτει την στρατιωτική επέμβαση. Μόνο σε πέντε χώρες – στις ΗΠΑ, στον Καναδά, στην Βρετανία, στην Ολλανδία και στην Λιθουανία- η πλειοψηφία των πολιτών υποστηρίζει την στρατιωτική επέμβαση.

[Σημ. Μεταφραστή: Το δημοσίευμα περιλαμβάνει και τον κατωτέρω χάρτη από τον οποίο αναδύεται μια πρώτη εικόνα αντίφασης με τα συμπεράσματα του άρθρου, αφού στην πλειονότητα των χωρών μελών του τα αισθήματα των πληθυσμών για το ΝΑΤΟ είναι σχεδόν μοιρασμένα, εκτός του Καναδά, της Βρετανίας, της Πολωνίας και περιέργως και της Ιταλίας, τεσσάρων μόνο χωρών όπου πλειοψηφούν τα διάφορα ποσοστά συμπάθειας για την συμμαχία. Αυτή η εντύπωση κάποιας αντίφασης προσφέρεται στην λογική εξήγηση ότι στις περιπτώσεις της περίπου ισορροπίας αντίθετων αισθημάτων, η ύπαρξη και δράση του ΝΑΤΟ είναι ανεκτή όσο δεν οδηγεί σε ολοκαύτωμα πολέμου με την Ρωσία -ενδεχόμενο το οποίο οι ευρωπαϊκοί λαοί (εκτός Βρετανίας, Ολλανδίας και Λιθουανίας) εξορκίζουν αδίστακτα, αφαιρώντας και τον θεμέλιο λίθο του ΝΑΤΟ- το άρθρο 5 της συμμαχίας.]


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Alaeddin Saleh.Réseau International, 13-4-20
Μετάφραση Μιχαήλ Στυλιανού

Εξαπολύοντας μιαν στρατιωτική εκστρατεία στην Λιβύη στο πλευρό της κυβέρνησης εθνικής συμφωνίας (GAN), η Τουρκία δεν μπορούσε να φανταστεί ότι το κυριότερο εμπόδιο στην αποφασιστική επιτυχία του εγχειρήματός της θα ήταν η αδράνεια του Λίβυου συμμάχου της.

Αλλά αποδείχτηκε ότι η κυβέρνηση της Τρίπολης, υπό τον πρωθυπουργό Φαγιέζ Σαράζ, όχι μόνο δεν είναι έτοιμη να βοηθήσει τους Τούρκους σε νέες επιχειρήσεις εναντίον του Εθνικού Λιβυκού Στρατού (ΑΝL) του στρατάρχη Καλίφα Χαφτάρ, αλλά επιπλέον θέτει σε κίνδυνο την πρόοδο που επιτεύχθηκε μέχρι τώρα στις στρατιωτικές επιχειρήσεις.
Τα κατάλοιπα τουρκικού αεροσκάφους-ρομπότ TB-2 που καταρρίφτηκε κοντά στην Ταρχούνα

Όπως αναφέρουν καλά πληροφορημένες πηγές, μη εξουσιοδοτημένες να μιλάνε στα ΜΜΕ, η ΄Αγκυρα αντιμετωπίζει ορισμένα ανυπέρβλητα προβλήματα, συνδεόμενα με την αδράνεια ή και το σαμποτάζ της κυβέρνησης της Τρίπολης. Αυτή την στιγμή το κυριότερο πρόβλημα που υπονομεύει σημαντικά την εφαρμογή του τουρκικού σχεδίου στην Λιβύη είναι η άρνηση των στρατιωτικών ομάδων που ελέγχουν οι αρχές της Τρίπολης να συνταχθούν στην μάχη.

Επιπλέον οι ίδιες οι αρχές της Τρίπολης δείχνουν μιαν κάποιαν απροθυμία να επιταχύνουν την επίθεση εναντίον του Εθνικού Λιβυκού Στρατού. Κατά τις ίδιες πληροφορίες, παρά τις συστάσεις της διεθνούς κοινότητας για μιαν ανθρωπιστική εκεχειρία, ο Σαράζ, υπό την πίεση της Τουρκίας, σχεδίαζε να εξαπολύσει στις αρχές Απριλίου μιαν επίθεση μεγάλης κλίμακας για να απωθήσει τα στρατεύματα του Καλίφα Χαφτάρ από τις δυτικές και νότιες συνοικίες της πρωτεύουσας Τρίπολης.

Ωστόσο, ο επικεφαλής της κυβερνητική παράταξης, επικαλούμενος τον κίνδυνο διασποράς του κορωναϊού και την έλλειψη ιατρικής περίθαλψης, δεν έδωσε στην ΄Αγκυρα το πράσινο φως για την ανάληψη των επιθετικών επιχειρήσεων. Καθόλα τα φαινόμενα αυτή η άρνηση του Λιβύου συμμάχου προκάλεσε μεγάλη αγανάκτηση στους κόλπους των Τούρκων στρατιωτικών, που υπολόγιζαν στις χερσαίες δυνάμεις της Τρίπολης για τον κεντρικό ρόλο στην απώθηση του αντιπάλου. ΄Ετσι οι Τούρκοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σχέδια μιας μεγάλης χερσαίας επίθεσης, σε συνδυασμό με εντατική εκστρατεία βομβαρδισμών από επιθετικά αεροπλάνα-ρομπότ, σε μια επιχείρηση που είχαν βαφτίσει «θύελλα ειρήνης».

Κατά τις ίδιες πηγές η δυσφορία της Άγκυρας οφείλεται επίσης στο γεγονός ότι οι ηγέτες του καθεστώτος της Τρίπολης και ειδικώτερα ο πρωθυπουργός Φαγιέζ Σαράζ και ο αντιπρόεδρός του Αχμέτ Μαϊτήκ, ανεπίσημος αντιπρόσωπος της πόλης Μισουράτα, δεν ανταποκρίνονται στις τουρκικές προσδοκίες.

Στους τουρκικούς πολιτικούς και στρατιωτικούς κύκλους ενισχύεται συνεχώς η διαπίστωση ότι η αναγνωρισμένη από τον ΟΗΕ κυβέρνηση της Λιβύης είναι ανίσχυρη μπροστά στην πίεση του Χαφτάρ, ο οποίος έχει εξασθενίσει την ικανότητα του Φαγιέζ Σαράζ να ελέγχει τους δικούς του μεταξύ των αρχηγών των ομάδων πολιτοφυλακής.

Το τελευταίο παράδειγμα αυτής της απώλειας επιρροής στους ενόπλους είναι η ανικανότητα του Λιβύου πρωθυπουργού να διαθέσει στους Τούρκους έναν νέο χώρο εντός της πρωτεύουσας για την απογείωση των αεροπλάνων ρομπότ.

Ορισμένες πηγές προσκείμενες στις αρχές της Τρίπολης εβεβαίωσαν ότι ο διοικητής των τουρκικών δυνάμεων στην Λιβύη είχε προσωπικά ζητήσει από τον Φαγιέζ Σαράζ να του διαθέσει ένα άλλο γήπεδο, που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί εναλλακτικά με το αεροδρόμιο Μίτιγκα, λόγω της ευπάθειας του στους αεροπορικούς βομβαρδισμούς και στις βολές πυροβολικού.

Αλλά ο Σαράζ αγνόησε το αίτημα του Τούρκου διοικητή. Ο Λίβυος πολιτικός δεν κατόρθωσε να πείσει τους αρχηγούς των ενόπλων ομάδων να συμφωνήσουν, για να επιτρέψει στους Τούρκους στρατιωτικούς την πρόσβαση σε ζώνες ενδεχομένως προσφερόμενες για την απογείωση και την προσγείωση των αεροπλάνων χωρίς πιλότο. Είναι πιθανό ότι οι αρχηγοί των πολιτοφυλακών αρνήθηκαν να προσφέρουν στους Τούρκους τις ζώνες που ελέγχουν από φόβο να γίνουν ο ιδανικός στόχος των αεροπορικών βομβαρδισμών του Χαφτάρ.

Επιπλέον οι ίδιες πηγές ανέφεραν ότι οι τοπικές ένοπλες ομάδες λεηλατούν συστηματικά τις αποθήκες όπλων και πυρομαχικών που στέλνει η Τουρκία στο πλαίσιο της βοήθειάς της προς την κυβέρνηση της Τρίπολης. Αυτή η κατάσταση προκαλεί έτσι συχνές ελλείψεις υλικού και στρατιωτικού εξοπλισμού κατά τις συγκρούσεις.

Ταυτόχρονα η έλλειψη αποθεμάτων οπλισμού έχει μιαν άμεση επίπτωση στο ηθικό των ομάδων που εμπλέκονται σε αδιάκοπες συγκρούσεις, δίπλα σε Τούρκους εκπαιδευτές και Σύρους μισθοφόρους.

Είναι ξεκάθαρο ότι η παθητικότητα του Σαράζ κοστίζει ακριβά στην Άγκυρα. Ενώ η απροθυμία των λιβυκών αρχών να διαθέσουν τις απαραίτητες υποδομές για την λειτουργία των αεροπλάνων ρομπότ διευκολύνει την κατάρριψή τους, η άρνηση των τοπικών φατριών να διεξαγάγουν τον πόλεμο σκοτώνει αυξανόμενο αριθμό Τούρκων στρατιωτικών και Σύρων μισθοφόρων τους. Σύμφωνα με το Συριακό Παρατηρητήριο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ο αριθμός των Σύρων ενόπλων που σκοτώθηκαν στην Λιβύη έφτασε τους 182.

Φαίνεται καθαρά ότι ένα χρόνο μετά την ενεργό ανάμειξη της στις χώρες της Βορείου Αφρικής, η Τουρκία έχει αρχίσει να διαπιστώνει ότι τα σχέδιά της τής βγήκαν σε κακό. Η ΄Αγκυρα δεν περίμενε ότι η Κυβέρνηση της Εθνικής Συμμαχίας και οι ηγέτες της θα αποδεικνύονταν τόσο άχρηστοι σύμμαχοι ώστε ο τουρκικός στρατός στην Λιβύη να μην έχει παρά μεταμέλεια.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Finian Cunningham, Strategic Culture April 10, 2020
Μετάφραση Μ. Στυλιανού

Παρά τον καταστατικό χάρτη της, που διακηρύσσει αμοιβαία άμυνα και ασφάλεια, η στρατιωτική συμμαχία του ΝΑΤΟ επιδεικνύει μιαν αταίριαστη ατομικιστική αντίδραση –σκύλος τρώει σκύλο- στην αντιμετώπιση της πανδημίας του κορωναϊού.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες, ο μεγάλος σκύλος στο κοπάδι των 30 εθνών, κατηγορείται για «μοντέρνα πειρατεία» αφ’ ότου άρπαξε φορτία από μάσκες προφύλαξης που είχαν παραγγελθεί από συμμάχους τους στον Καναδά, στην Γαλλία και στην Γερμανία για την προστασία τους από την καλπάζουσα επιδημία του κορωναϊού.

Και να σκεφτείς ότι μόλις πέρυσι το ΝΑΤΟ γιόρταζε την 70η επέτειο της ίδρυσής του το 1949, με πολλές φανφάρες και ρητορική αυτοθαυμασμού για το πόσο πολύτιμη είναι αυτή η συμμαχία. Σκεπτικιστές βλέπουν ωστόσο το ΝΑΤΟ ως λείψανο του Ψυχρού Πολέμου, του οποίου η επίκληση της ασφάλειας δεν είναι παρά στρεψόλογες Οργουελιανές μεταγλωττίσεις της πολεμοκαπηλείας και ενός θρασύτατα δαπανηρού βιομηχανικού μιλιταρισμού.

Το τελευταίο περιστατικό αφορά την καταγγελλόμενη επίταξη 200.000 προστατευτικών χειρουργικών προσωπίδων που είχαν παραγγείλει οι γερμανικές αρχές για τους αστυνομικούς του Βερολίνου. Το φορτίο σταματήθηκε στην Ταϊλάνδη και οδηγήθηκε στις ΗΠΑ.

Φαίνεται ότι η αμερικανική εταιρεία 3Μ, η οποία παράγει τις προστατευτικές μάσκες στην Κίνα, πήρε εντολή από την κυβέρνηση Τραμπ να αυξήσει τις εξαγωγές της στις ΗΠΑ λόγω της καταστάσεως ανάγκης με την Πανδημία, που υπερείχε της συναλλαγής με την Γερμανία.

Ωστόσο ο Andreas Geisel , υπουργός του κρατιδίου του Βερολίνου κατήγγειλε την αμερικανική ενέργεια σαν «μοντέρνα πειρατεία».

Υπήρξαν παρόμοιες καταγγελίες για ιατρικό εξοπλισμό που προοριζόταν για τον Καναδά και την Γαλλία και κατασχέθηκαν επίσης από τις αμερικανικές αρχές. Την περασμένη εβδομάδα ένα αεροπορικό φορτίο μάσκες, έτοιμο απογειωθεί από την Σαγκάη για την Γαλλία, αγοράστηκε από Αμερικανούς αξιωματούχους που εμφανίστηκαν το τελευταίο λεπτό στο αεροδρόμιο κραδαίνοντας δέσμες δολαρίων.

Η Ουάσιγκτον αρνήθηκε ότι αυτές οι ενέργειες ήταν συνωμοτικές και παράνομες. Μπορεί να μην ήταν αυτό ακριβώς, αλλά ο καπιταλισμός τύπου γουέστερν, με το να παραμερίζεις άλλους με περισσότερο χρήμα για να τους πάρεις σωτήριο ιατρικό εξοπλισμό, φαίνεται ασφαλώς ανήθικο.

Και που κολλάει εδώ όλη αυτή η ψαλμωδία για αμοιβαία άμυνα και ασφάλεια; Που είναι ο συμμαχικός συντονισμός σε ώρα κρίσης; Δεν είναι απλά οι ΗΠΑ που φαίνονται σε κατάσταση πανικού για να σώσουν το σαρκίο τους; Η Γερμανία και η Γαλλία επίσης επέβαλαν απαγόρευση εξαγωγής ιατρικού εξοπλισμού προς άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Μέτρα που προκάλεσαν τις καταγγελίες του Σέρβου Προέδρου Αλεξάντερ Βούτσιτς και άλλων ότι η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη είναι παραμύθι.

Ακόμη και η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον Ντερ Λεϊεν αναγκάστηκε να επιπλήξει κράτη που δεν έδειχναν αρκετή αλληλεγγύη και έκλειναν τα σύνορά τους σε εξαγωγή εφοδίων προς άλλους πληττόμενους από την πανδημία. Στην Ιταλία και την Ισπανία, όπου οι θάνατοι ξεπέρασαν τις 10.000 τις τελευταίες εβδομάδες, ξεχείλισε η λαϊκή αγανάκτηση για την απουσία συλλογικής ανταπόκρισης από τους συμμάχους στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε.

Με την ταχύτατα αυξανόμενη απειλή του κορωναϊού είναι λογικό ότι τα έθνη προσφεύγουν σε μέτρα απελπισίας. Στις ΗΠΑ, από μιαν αρχική απάθεια απέναντι στην ασθένεια, οι αρχές φοβούνται συνεχώς περισσότερο ότι τα κρούσματα και οι θάνατοι θα πολλαπλασιαστούν ανεξέλεγκτα. Την περασμένη εβδομάδα ο παγκόσμιος αριθμός των ασθενών ξεπέρασε το ένα εκατομμύριο, με το ένα τέταρτο του αριθμού στις ΗΠΑ. Ο απολογισμός των θανάτων στις ΗΠΑ μπορεί να είναι πολλαπλάσιος εκείνου που είδαμε στην Κίνα και στην Ευρώπη. Και αυτό ειδικότερα επειδή οι κοινωνικές συνθήκες είναι δυσμενείς για τους Αμερικανούς εργαζόμενους και επειδή οι δημόσιες υπηρεσίες ιατρικής περίθαλψης στερούνται μέσων για λόγους κέρδους.

Με την κρίση να εκδηλώνεται σε έτος εκλογών, ο Πρόεδρος Τραμπ βλέπει τις ελπίδες επανεκλογής του να κινδυνεύουν με εξαέρωση μαζί με την οικονομία που πλήττεται από τον κορωναϊό. Αυτό αναμφίβολα υποχρεώνει την κυβέρνησή του να κάνει τα πάντα για σταματήσει την πανδημία, ακόμη και αρπάζοντας από συμμάχους ζωτικό ιατρικό εξοπλισμό και εφόδια.

Γι’ αυτό αναμφίβολα ο Τραμπ δέχθηκε με ευγνωμοσύνη την ιατρική βοήθεια που του έστειλε η Ρωσία. Οι ΗΠΑ δέχθηκαν επίσης εφόδια από την Κίνα. Γεγονός που δείχνει συγκριτικά πόσο ευτελείς είναι οι αμερικανικές κυρώσεις εναντίον της Μόσχας και ο εμπορικός πόλεμος του Τραμπ με το Πεκίνο.

Η Ρωσία και η Κίνα έστειλαν ιατρική βοήθεια και στην Ιταλία για την αντιμετώπιση της κρίσης. Η ιταλική κυβέρνηση και ο λαός αναγνώρισαν με εκδηλώσεις ευγνωμοσύνης την απόδειξη αλληλεγγύης.

Κατά χαρακτηριστική ειρωνεία και προστυχιά ορισμένα αμερικανικά ΜΜΕ και Ευρωπαίοι κοινοβουλευτικοί κατηγόρησαν την Ρωσία και την Κίνα ότι εκμεταλλεύονται την πανδημία για λόγους προπαγάνδας. Ισχυρίζονται ότι τα ρωσικά και κινεζικά ΜΜΕ μεταδίδουν ψευδείς πληροφορίες για τον κορωναϊό για να υπονομεύσουν το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή ΄Ενωση. Πρόκειται εδώ για μια επικαιροποιημένη παραλλαγή της γνωστής αντιρωσικής πολεμικής που προωθεί την ιδέα μιας συνωμοσίας του Κρεμλίνου για να «καταστρέψει τις Δυτικές δημοκρατίες».

Αλλά το ΝΑΤΟ και η Ε.Ε. κάνουν μιαν πρώτης τάξεως δουλειά για την αυτό-υπονόμευση τους, χωρίς την υποτιθέμενη συμβολή της Ρωσίας και της Κίνας.

Η μόνη περίπτωση όπου το ΝΑΤΟ φαίνεται έτοιμο να δείξει «αλληλεγγύη» είναι όταν χώρες μέλη του επιτίθενται και καταστρέφουν ασθενέστερα κράτη, όπως το Αφγανιστάν, το Ιράκ, η Λιβύη, η Συρία και η Σομαλία, με υπόδειξη των ΗΠΑ. Όταν όμως τα γάλατα σφίγγουν και ορμούν τα ένστικτα επιβίωσης τότε γίνεται σκύλος-τρώει-σκύλο, με μια σκυλίσια κραυγή: «άντε πνίξου»

Το σήριαλ με τις κλεμμένες μάσκες μεταξύ συμμάχων είναι διδακτικά συμβολικό.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου