Articles by "ΗΠΑ"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΗΠΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ZERO Hedge,14-5-21 Authored by Pepe Escobar via The Strategic Culture Foundation,
Μετάφραση:Μιχαήλ Στυλιανού

Ο Χένρυ Κίσινγκερ, 97 χρόνων, ή Χένρυ Κ γι’ αυτούς που τον περιβάλλουν, είναι είτε ένας στρατηγικός διανοούμενος σε στυλ Δελφικής πυθίας, ή ένα εγκληματίας πολέμου γι’ αυτούς που κρατιούνται σε απόσταση.

Τώρα φαίνεται να αποσπά χρόνο από τη συνηθισμένη του επίδοση στο διαίρει και βασίλευε για να μεταδίδει κάποια μαργαριτάρια σοφής realpolitik στον όμιλο εξουσίας πίσω από το αυτί του προέδρου Μπάϊντεν.

Σε ένα πρόσφατο φόρουμ στην Αριζόνα,αναφερόμενος στην πυορροούσα σίνο-αμερικανική σύγκρουση, ο Ερρίκος ο Κ. είπε:

«Είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα για την Αμερική. είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα για τον κόσμο. Γιατί αν δεν μπορούμε να το λύσουμε αυτό, τότε ο κίνδυνος είναι ότι σε όλο τον κόσμο θα αναπτυχθεί ένα είδος ψυχρού πολέμου μεταξύ Κίνας και Ηνωμένων Πολιτειών».

Με όρους realpolitik, αυτό το «είδος ψυχρού πολέμου»έχει ήδη προχωρήσει στο σύνολο της αμερικανικής εξουσίας. Η Κίνα θεωρείται ομόφωνα ως η κορυφαία απειλή για την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ.

Ο Κίσινγκερ πρόσθεσε ότι η πολιτική των ΗΠΑ απέναντι στην Κίνα πρέπει να είναι ένα μείγμα έμφασης στις «αρχές» των ΗΠΑ για να απαιτηθεί από την Κίνα ο σεβασμός και ο διάλογος για την εξεύρεση τομέων συνεργασίας:

«Δεν λέω ότι η διπλωματία θα οδηγεί πάντα σε ευεργετικά αποτελέσματα... Αυτό είναι το πολύπλοκο έργο που έχουμε... Κανείς δεν κατάφερε να το κάνει εντελώς».

Ο Ερρίκος ο Κ. πρέπει να έχασε το – διπλωματικό – σενάριο. Αυτό στο οποίο απασχολούνται τώρα ο υπουργός Εξωτερικών της Κίνας Γουάνγκ Γι και ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρώφ σε πλήρη απασχόληση, είναι να αποδείξουν – κυρίως στον Παγκόσμιο Νότο – πώς η αμερικανική «διεθνής τάξη βάσει κανόνων» δεν έχει απολύτως καμία σχέση με το διεθνές δίκαιο και τον σεβασμό της εθνικής κυριαρχίας.

Στην αρχή είχα αρχειοθετήσει αυτές τις κοινοτοπίες του Ερρίκου του Κ. στα εκτός ενδιαφέροντος. Αλλά μετά, κάποιος που κρατούσε μια αστρική θέση στην κορυφή του Βαθέως Κράτους των ΗΠΑ έδειξε ότι έδινε ιδιαίτερη προσοχή.

Αυτή η προσωπικότητα – ας τον πούμε κ. Σ. – είναι μια από τις ανεκτίμητες, αξιόπιστες πηγές μου από τις αρχές της δεκαετίας του 2000. Η αμοιβαία εμπιστοσύνη ήταν πάντα το κλειδί. Τον ρώτησα αν θα μπορούσα να δημοσιεύσω επιλεγμένα αποσπάσματα της ανάλυσης του, όχι ονόματα. Δόθηκε συγκατάθεση – με σκληρές διαδικασίες. Γι' αυτό δέστε τις ζώνες του καθίσματός σας.


Χορεύοντας με τον κ. Σ.

Ο κ. Σ., με αρκετά αινιγματικό τρόπο, φαίνεται να εκφράζει τις συλλογικές απόψεις αρκετών εξαιρετικά αρμοδίων ανθρώπων. Από την αρχή, επισημαίνει πώς οι παρατηρήσεις του Ερρίκου του Κ. εξηγούν το σημερινό τρίγωνο Ρωσίας-Κίνας-Ιράν.

Το πρώτο σημείο που επισημαίνει είναι ότι δεν ήταν ο Κίσινγκερ που χάραξε την πολιτική για τον Νίξον, αλλά το Βαθύ Κράτος. Ο Κίσινγκερ ήταν απλά ένας μικρός αγγελιοφόρος. Στην κατάσταση του 1972 το βαθύ κράτος ήθελε να βγει από το Βιετνάμ, όπου η εμπλοκή απέβλεπε στην ανάσχεση της κομμουνιστικής Κίνας και της Ρωσίας. Ήμασταν εκεί με βάση τη θεωρία του ντόμινο.

Συνεχίζει:

Το Βαθύ Κράτος ήθελε να επιτύχει ορισμένους στόχους προσεγγίζοντας τον Πρόεδρο Μάο, τον οποίο ανταγωνιζόταν η Ρωσία. Ήθελε να συμμαχήσει το 1972 με την Κίνα εναντίον της Ρωσίας. Αυτό καθιστούσε το Βιετνάμ χωρίς νόημα, γιατί η Κίνα θα γινόταν η δύναμη περιορισμού της Ρωσίας και το Βιετνάμ έπαυε να μας απασχολεί. Θέλαμε να εξισορροπήσουμε την Κίνα με τη Ρωσία. Βέβαια, η Κίνα δεν ήταν μια μεγάλη δύναμη το 1972, αλλά θα μπορούσε να αποστραγγίσει τη Ρωσία, αναγκάζοντάς την να τοποθετήσει 400.000 στρατιώτες στα σύνορά τους. Και η πολιτική για το Βαθύ Κράτος απέδωσε. Εμείς στο Βαθύ Κράτος το είχαμε σκεφτεί καλά, και όχι ο Κίσινγκερ. 400.000 στρατιώτες στα κινεζικά σύνορα ήταν μια διαρροή στον προϋπολογισμό τους, καθώς αργότερα το Αφγανιστάν έγινε με πάνω από 100.000 στρατεύματα, και το Σύμφωνο της Βαρσοβίας είχε άλλα 600.000 στρατεύματα.

Και αυτό μας φέρνει στο Αφγανιστάν:

Το Βαθύ Κράτος ήθελε να ξεκινήσει ένα Βιετνάμ για τη Ρωσία στο Αφγανιστάν το 1979. Ήμουν μεταξύ εκείνων που ήσαν αντίθετοι, καθώς αυτό θα χρησιμοποιούσε άσκοπα τον αφγανικό λαό ως τροφή κανονιών και αυτό ήταν άδικο. Με υπερψήφισαν. Εδώ ο Μπρζεζίνσκι έπαιζε τον Κίσινγκερ, ένα άλλο υπερεκτιμημένο τίποτα που απλά μετέφερε μηνύματα.

Το Βαθύ Κράτος αποφάσισε επίσης να συντρίψει την τιμή του πετρελαίου, καθώς αυτό θα αποδυνάμωνε οικονομικά τη Ρωσία. Και αυτό λειτούργησε το 1985, οδηγώντας την τιμή στα οκτώ δολάρια το βαρέλι, κάτι που κατέφαγε το ήμισυ του ρωσικού προϋπολογισμού. Στη συνέχεια, ουσιαστικά δώσαμε την άδεια στον Σαντάμ Χουσεΐν να εισβάλει στο Κουβέιτ ως τέχνασμα για να στείλουμε τον προηγμένο στρατό μας για να τον χτυπήσει και να επιδείξει την ανωτερότητά μας στον κόσμο στον τομέα των όπλων, γεγονός που αποθάρρυνε πολύ τους Ρώσους και έβαζε το φόβο του Θεού στο ισλαμικό πετρέλαιο. Μετά δημιουργήσαμε τη μυθοπλασία του Πολέμου των Άστρων. Η Ρωσία προς έκπληξή μας έχασε την ψυχραιμία της και κατέρρευσε.

Ο κ. Σ. ορίζει όλα τα παραπάνω ως «υπέροχα» κατά τη γνώμη του, καθώς «ο κομμουνισμός εκτοπίσθηκε και επέστρεψε ο Χριστιανισμός»:

Στη συνέχεια, θέλαμε να καλωσορίσουμε τη Ρωσία στην κοινότητα των χριστιανικών εθνών, αλλά το Βαθύ Κράτος ήθελε να τη διαμελίσει. Αυτό ήταν ηλίθιο, καθώς θα ισορροπούσαν με την Κίνα τουλάχιστον από την άποψη του Mackinder. Ήταν αφελές εκ μέρους μου να ελπίζω σε μια επιστροφή του Χριστιανισμού, καθώς η Δύση κινούνταν γρήγορα προς την πλήρη ηθική αποσύνθεση.

Εν τω μεταξύ, η σύμμαχός μας Κίνα συνεχίζει να αναπτύσσεται καθώς δεν είχαμε τελειώσει με τον διαμελισμό της Ρωσίας και οι σύμβουλοι που στείλαμε στη Ρωσία κατέστρεψαν ολόκληρη την οικονομία τη δεκαετία του 1990 ενάντια στις αντιρρήσεις μου. Ο βομβαρδισμός του Βελιγραδίου, διάρκειας 78 ημερών, τελικά ξύπνησε τη Ρωσία και ξεκίνησαν μια μαζική επαναστρατιωτικοποίηση, καθώς ήταν προφανές ότι η πρόθεση ήταν τελικά να βομβαρδίσουν τη Μόσχα σε ερείπια. Έτσι οι αμυντικοί πύραυλοι έγιναν απαραίτητοι: Οι S-300, S-400, S-500 και σύντομα οι S-600.

Το Βαθύ Κράτος είχε προειδοποιηθεί από εμένα στις συναντήσεις μας για το πώς ο βομβαρδισμός του Βελιγραδίου το 1999 θα έκανε τη Ρωσία να επανεξοπλιστεί , αλλά δεν ακούστηκα. Το Βελιγράδι βομβαρδίστηκε για 78 ημέρες σε σύγκριση με τον βομβαρδισμού εκδίκησης του Χίτλερ για δύο ημέρες. Και η Κίνα συνεχίζει να μεγαλώνει.

Γιατί η ισορροπία δυνάμεων δεν λειτουργεί

Και αυτό μας φέρνει σε μια νέα εποχή – που ξεκίνησε στην πράξη με την κινεζική αναγγελία των Νέων Δρόμων του Μεταξιού το 2013 και του (του ανατρεπτικού πραξικοπήματος) Meidan στο Κίεβο το 2014:

Η Κίνα αφυπνίζεται μπροστά σε όλα αυτά, καθώς αρχίζουν να συνειδητοποιούν ότι έχουν χρησιμοποιηθεί και ότι ο στόλος των ΗΠΑ ελέγχει τις εμπορικές οδούς τους και το Πεκίνο αποφασίζει να προσεγγίσει τη Ρωσία το 2014, σχεδόν την ώρα που έγιναν μάρτυρες της ανατροπής της Ουκρανίας με το Μεϊντάν. Αυτή η ανατροπή οργανώθηκε από το Βαθύ Κράτος, όταν άρχισαν να αντιλαμβάνονται ότι είχαν χάσει την κούρσα των εξοπλισμών και δεν ήξεραν καν τι συμβαίνει.

Το βαθύ κράτος ήθελε να σύρει τη Ρωσία σε ένα Βιετνάμ στην Ουκρανία για να τους αποστραγγίσει και να συντρίψει ξανά την τιμή του πετρελαίου, κάτι που έκαναν. Το Πεκίνο το μελέτησε και είδε το φως. Εάν η Ρωσία ανατραπεί, η Δύση θα ελέγξει όλους τους φυσικούς πόρους της, τους οποίους θεωρούν ότι χρειάζονται καθώς μεγαλώνουν σε μια γιγαντιαία οικονομία μεγαλύτερη από τις ΗΠΑ. Και το Πεκίνο αρχίζει να ανοίγει μια θερμή σχέση με τη Μόσχα που επιδιώκει να αποκτήσει γήινους φυσικούς πόρους, όπως πετρέλαιο και φυσικό αέριο από τη Ρωσία για να αποφύγει τις θάλασσες για φυσικούς πόρους όσο μπορεί περισσότερο. Εν τω μεταξύ, το Πεκίνο επιταχύνει μαζικά την ναυπήγηση υποβρυχίων που φέρουν πυραύλους ικανούς να καταστρέψουν τους αμερικανικούς στόλους.


Πού κολλάει ο Κίσινγκερ στην Αριζόνα;

Τώρα, ο Κίσινγκερ αντικατοπτρίζει την αγωνία του Βαθέως Κράτους για τη σχέση Ρωσίας-Κίνας και θέλει διακαώς την διάσπασή της. Είναι ενδιαφέρον ότι ο Κίσινγκερ προσπαθεί εδώ να το συγκαλύψει. Δεν θέλει να πει την αλήθεια για την πραγματικότητα της ισορροπίας δυνάμεων. Προβάλλει «τις αξίες μας», όταν οι ΗΠΑ δεν έχουν άλλες αξίες παρά μόνο αναρχία, λεηλασία και αποτέφρωση εκατοντάδων πόλεων. Ο Μπάιντεν ελπίζει να αγοράσει όλες αυτές τις αποκληρωμένες μάζες καθώς η εκτύπωση χρήματος έχει αποχαλινωθεί.

Έτσι, είμαστε πίσω στον Κίσινγκερ συγκλονισμένο από τη νέα ρώσο-κινεζική συμμαχία. Πρέπει να χωριστούν.

Τώρα, δεν συμφωνώ με τους δολοπλόκους της ισορροπίας δυνάμεων στο ότι η ηθική ή οι ευγενείς αξίες πρέπει να διέπουν τις διεθνείς σχέσεις και όχι η ισχύς. Οι ΗΠΑ ακολουθούν όνειρα ισορροπίας δυνάμεων από το 1900 και τώρα αντιμετωπίζουν οικονομική καταστροφή. Αυτές οι ιδέες δεν λειτουργούν. Δεν υπάρχει λόγος οι ΗΠΑ να μην είναι φίλες της Ρωσίας και της Κίνας και οι διαφορές μπορούν να επιλυθούν. Αλλά δεν μπορείτε να θέσετε ως βασική και κυρίαρχη επί πάντων την ισορροπία δυνάμεων. Αυτή είναι η τραγωδία της εποχής μας.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Zero Hedge,10-5-21
Authored by Glenn Greenwald via greenwald.substack.com,
Μετάφραση: Μ.Στυλιανού

Συνεχίζοντας την παγκόσμια περιοδεία του με κηρύγματα αρετής στον κόσμο, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Άντονι Μπλίνκεν διακήρυξε την Πέμπτη – σε ένα κήρυγμα που πρέπει να ακούσετε για να το πιστέψετε – ότι λίγα πράγματα είναι πιο ιερά σε μια δημοκρατία από την «ανεξάρτητη δημοσιογραφία».

Μιλώντας στο Radio Free Europe, ο Μπλίνκεν απέδωσε φόρο τιμής στην «Παγκόσμια Ημέρα Ελευθερίας του Τύπου», υποστήριξε ότι «οι Ηνωμένες Πολιτείες υποστηρίζουν σθεναρά την ανεξάρτητη δημοσιογραφία», εξήγησε ότι «η θεμελίωση οποιουδήποτε δημοκρατικού συστήματος» προϋποθέτει «να λογοδοτούν οι ηγέτες» και «να ενημερώνουν τους πολίτες» και προειδοποίησε ότι «οι χώρες που αρνούνται την ελευθερία του Τύπου είναι χώρες που δεν έχουν μεγάλη εμπιστοσύνη στον εαυτό τους ή στα συστήματά τους».

Ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Antony Blinken μιλά για τησημασία τηςδημοσιογραφίας, 6 Μαΐου 2021 (Radio Free Europe). Ο Τζούλιαν Ασάνζ φτάνει στο Δικαστήριο του Ουέστμινστερ στο Λονδίνο στην προσπάθειά του να αντισταθεί στην έκδοσή του στην κυβέρνηση Μπάιντεν. Το ρητορικό κερασάκι στην τούρτα ήρθε όταν έθεσε αυτό το ερώτημα: «Τι να φοβόμαστε ενημερώνοντας το λαό και κρατώντας τους ηγέτες υπόλογους;» Στη συνέχεια, ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών έδωσε τον ακόλουθο όρκο: «Παντού όπου αμφισβητείται η δημοσιογραφία και η ελευθερία του Τύπου, θα σταθούμε στο πλευρό των δημοσιογράφων και της ελευθερίας τους

Το γεγονός ότι η κυβέρνηση Μπάιντεν είναι τόσο ακλόνητα πιστή στην ιερότητα της ανεξάρτητης δημοσιογραφίας και είναι αφοσιωμένη στην υπεράσπισή της όπου απειλείται, θα ήταν μεγάλη έκπληξη για πολλούς, πολλούς ανθρώπους. Μεταξύ αυτών θα είναι ο Τζούλιαν Ασάνζ, ο ιδρυτής του WikiLeaks και το πρόσωπο που είναι υπεύθυνο για τις περισσότερες αποκαλύψεις πληροφοριών σχετικών με τις ενέργειες κορυφαίων αξιωματούχων των ΗΠΑ από σχεδόν όλους τους αμερικανούς δημοσιογράφους που απασχολούνται στις εφημερίδες του εκδοτικού τραστ.

Τώρα ο Άσανζ βρίσκεται έγκλειστος σε ένα κελί της βρετανικής φυλακής υψίστης ασφαλείας Μπέλμαρς, επειδή η κυβέρνηση Μπάιντεν όχι μόνο προσπαθεί να τον εκδώσει για να δικαστεί με κατηγορίες κατασκοπείας (επειδή δημοσίευσε έγγραφα που ντροπιάζουν την κυβέρνηση των ΗΠΑ και το Δημοκρατικό Κόμμα), αλλά έχει επίσης ασκήσει έφεση στην απόφαση ενός Βρετανού δικαστή τον Ιανουάριο που απορρίπτει αυτό το αίτημα έκδοσης.

Η κυβέρνηση Μπάιντεν τα κάνει όλα αυτά, σημείωσαν οι New York Times, παρά το γεγονός ότι «οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και πολιτικών ελευθεριών είχαν ζητήσει από την [κυβέρνηση] να εγκαταλείψει την προσπάθεια δίωξης του κ. Ασάνζ, υποστηρίζοντας ότι η υπόθεση ... θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα προηγούμενο που θα αποτελούσε σοβαρή απειλή για τις ελευθερίες του Τύπου» - ακριβώς την αξία που ο Αμερικανός υπουργός των Εξωτερικών Μπλίνκεν δικαίως πέρασε την εβδομάδα εορτάζοντας και δεσμευόμενος να προστατεύσει.

Ήταν το υπουργείο Δικαιοσύνης της κυβέρνησης Trump που άσκησε αυτές τις κατηγορίες εναντίον του ΄Ασανζ, όταν ο τότε διευθυντής της CIA Μάικ Πομπέο ισχυρίστηκε σε ομιλία του το 2017 ότι το WikiLeaks «προσποιείται εδώ και καιρό ότι οι ελευθερίες της Πρώτης Τροπολογίας του Συντάγματος της Αμερικής τους προστατεύουν από τη δικαστική δίωξη» και στη συνέχεια προειδοποίησε: «Μπορεί να το πίστεψαν αυτό, αλλά κάνουν λάθος». Ο Πομπέο πρόσθεσε — επικαλούμενος τη νοοτροπία όλων των κρατών που διώκουν και φυλακίζουν εκείνους που επιδίδονται αποτελεσματικά στον έλεγχό τους — ότι «το να δώσουμε [στο WikiLeaks] το χώρο για να μας συντρίψει με υπεξαιρέσεις μυστικών είναι μια διαστροφή του τι αντιπροσωπεύει το μεγάλο σύνταγμά μας. Αυτό τελειώνει τώρα.»

Αλλά όπως και τόσες άλλες πολιτικές Τραμπ σχετικά με τις ελευθερίες του Τύπου — από την υπεράσπιση της χρήσης ενταλμάτων από το Υπουργείο Οικονομικών του Τραμπ για την απόκτηση τηλεφωνικών αρχείων δημοσιογράφων, μέχρι την απαίτηση να παραμείνει ο Έντουαρντ Σνόουντεν εξόριστος, και την φυλάκιση του Reality Winner και του Daniel Hale — κορυφαίοι αξιωματούχοι του Μπάιντεν είναι εδώ και καιρό απολύτως σύμφωνοι με τις διώξεις του ΄Ασανζ. Πράγματι, βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της προσπάθειας να καταστραφούν οι βασικές ελευθερίες του Τύπου όχι μόνο για το WikiLeaks αλλά και για τους δημοσιογράφους γενικώτερα.

Ο Τζο Μπάιντεν ήταν αυτός που αποκάλεσε τον Ασάνζ «τρομοκράτη υψηλής τεχνολογίας» το 2010. Ήταν η κυβέρνηση Ομπάμα που συγκάλεσε ένα μακροχρόνιο δικαστήριο ενόρκων για να προσπαθήσει να διώξει τον Ασάνζ. Ήταν η δημοκρατική γερουσιαστής της Καλιφόρνιας Ντιάν Φάϊνστάιν που συνέστησε τη δίωξη του Ασάνζ βάσει του νόμου περί κατασκοπείας, χρόνια πριν από την ανάληψη της εξουσίας από τον Τραμπ. Και ήταν η συνάδελφος του Μπλίνκεν στην ομάδα εθνικής ασφάλειας του Ομπάμα, Χίλαρι Κλίντον, που επαίνεσε το υπουργείο για τη δίωξη του Ασάνζ. Όλα αυτά προορίζονταν ως τιμωρία για τις αποκαλύψεις του Ασάνζ για αχαλίνωτες παρανομίες από την κυβέρνηση των ΗΠΑ και τους συμμάχους της και τις αντίπαλες κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο.


Οι Τάιμς της Νέας Υόρκης, 21 Φεβρουαρίου 2021

Πώς μπορείτε να περιοδεύετε σε όλο τον κόσμο προσποιούμενοι την οργή για τις διώξεις ανεξάρτητων δημοσιογράφων από άλλες χώρες, όταν είστε βασικό στέλεχος της κυβέρνησης που κάνει περισσότερα από τον καθένα για να εξοντώσει έναν από τους πιο συνεπείς ανεξάρτητους δημοσιογράφους των τελευταίων δεκαετιών; Πράγματι, όπως πολλοί δημοσιογράφοι προειδοποίησαν τότε, υπήρχαν λίγες, αν όχι καμία, κυβερνήσεις στην ιστορία των ΗΠΑ πιο εχθρικές προς τις βασικές ελευθερίες του Τύπου από την κυβέρνηση Ομπάμα, στην οποία υπηρετούσε προηγουμένως ο Μπλίνκεν, έχουσας πετύχει το ρεκόρ της δίωξης του διπλάσιου αριθμού δημοσιογραφικών πηγών, βάσει των νόμων περί κατασκοπείας ,από όλες μαζί τις προηγούμενες κυβερνήσεις.

Το 2013, ενώ ο Μπλίνκεν υπηρετούσε ως υψηλόβαθμος αξιωματούχος στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ, η Επιτροπή Προστασίας Δημοσιογράφων έκανε κάτι πολύ σπάνιο — εξέδωσε μιαν έκθεση που προειδοποιούσε για μια επιδημία επιθέσεων ελευθερίας του Τύπου από την κυβέρνηση των ΗΠΑ — και ανακοίνωνε: «Στην Ουάσιγκτον της κυβέρνησης Ομπάμα, οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι φοβούνται όλο και περισσότερο να μιλήσουν στον Τύπο». Ο James Goodale, Γενικός Σύμβουλος των New York Times κατά τη διάρκεια της μάχης της εφημερίδας τη δεκαετία του 1970 για τη δημοσίευση των Εγγράφων του Πενταγώνου, προειδοποίησε ότι «ο Πρόεδρος Ομπάμα σίγουρα θα περάσει τον Πρόεδρο Ρίτσαρντ Νίξον ως τον χειρότερο πρόεδρο όλων των εποχών σε θέματα εθνικής ασφάλειας και ελευθερίας του Τύπου».

Ακόμη και η συγκεκριμένη «επίθεση κατά της ελευθερίας του Τύπου» στην οποία αναφέρθηκε ο Μπλίνκεν σε εκείνη τη δήλωση -δηλαδή το πρόσφατο διάταγμα της Ρωσίας , να δηλωθούν τα ΜΜΕ που συνδέονται με ξένες κυβερνήσεις, όπως το Radio Free Europe, ως «ξένοι πράκτορες» και να πληρώσουν πρόστιμα για την αμέλειά τους να το πράξουν – είναι ένα μέτρο που ο Μπλίνκεν και οι σύντροφοί του ασκούν εδώ και χρόνια εναντίον άλλων.

Πράγματι, η Ρωσία απαντούσε στο προηγούμενο πανομοιότυπο διάταγμα της αμερικανικής κυβέρνησης να δηλωθούν το ρωσικό τηλεοπτικό δίκτυο RT και ρωσικά ειδησεογραφικά πρακτορεία ως «ξένοι πράκτορες» στις ΗΠΑ, καθώς και στις κλιμακούμενες επιθέσεις σε ειδησεογραφικά πρακτορεία που η Ουάσιγκτον ισχυρίζεται ότι χρησιμεύουν ως πράκτορες προπαγάνδας του Κρεμλίνου.

Δεν είναι καινούργιο για τις ΗΠΑ να κάνουν διαλέξεις που ο υπόλοιπος κόσμος αναγνωρίζει ως φάρσες. Το 2015, ο τότε πρόεδρος Ομπάμα έκανε βόλτες στην Ινδία δίνοντας διαλέξεις για τη σημασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά τις διέκοψε για να πετάξει στην Σαουδική Αραβία για να τιμήσει τον καταπιεστικό Σαουδάραβα μονάρχη, τον από μακρού στενό σύμμαχό του, του οποίου το ολοκληρωτικό καθεστώς ο Ομπάμα έκανε τόσα για να οχυρώσει.

Αλλά το να περιφέρεσαι σε όλο τον κόσμο μεταμφιεσμένος σε υπέρμαχο των ελευθεριών του Τύπου και των δικαιωμάτων των ανεξάρτητων δημοσιογράφων, ενώ παράλληλα εργάζεσαι για την επέκταση του εγκλεισμού και της απομόνωσης ενός από τους ανθρώπους που προσέφεραν πολλές από τις σημαντικότερες δημοσιογραφικές αποκαλύψεις αυτής της γενιάς, πέρα από τη δεκαετία φυλάκισης που έχει ήδη υποστεί, είναι ένα εντελώς νέο επίπεδο εξαπάτησης. Ο χαρακτηρισμός «υποκρισία» δεν επαρκεί για να συλλάβει την άνανδρη ανειλικρίνεια πίσω από τη στάση του Μπλίνκεν.

Είναι πάντα εύκολο — και φτηνό — να καταδικάζετε τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τους εχθρούς σας. Πολύ πιο δύσκολο — και πιο σημαντικό — είναι να τηρείτε αυτές τις αρχές και για τους δικούς σας αντιφρονούντες. Ο Μπλίνκεν, όπως τόσοι πολλοί που προηγήθηκαν σε αυτό το υπουργείο, διαπρέπει θεατρικά στο πρώτο, αποτυγχάνοντας αξιοδάκρυτα στο δεύτερο.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η εταιρεία Colonial Pipeline κατέβαλε σχεδόν 5 εκατομμύρια δολάρια στους χάκερ, μετά την κυβερνοεπίθεση που είχε ως αποτέλεσμα να διακοπεί η λειτουργία στο μεγαλύτερο δίκτυο αγωγών μεταφοράς καυσίμων στις Ηνωμένες Πολιτείες, μετέδωσε το πρακτορείο Bloomberg, επικαλούμενο δύο πηγές που είχαν γνώση της συναλλαγής αυτής.

Σύμφωνα με το πρακτορείο, η εταιρεία πλήρωσε τα λύτρα σε κρυπτονόμισμα, που δεν είναι εφικτό να εντοπιστεί, λίγες ώρες μετά την επίθεση που δέχτηκε.

Η Colonial Pipeline απέφυγε να σχολιάσει την πληροφορία αυτήν.

Ο Λευκός Οίκος ανέφερε ότι η θέση της αμερικανικής κυβέρνησης παραμένει ότι δεν είναι προς το συμφέρον των εταιρειών να πληρώνουν λύτρα. Πρόσθεσε ότι επαφίεται στις ιδιωτικές εταιρείες να λάβουν μέτρα για να προστατευθούν από τέτοιες επιθέσεις.

Δεν εμπλέκεται η Ρωσία, λέει ο πρόεδρος Μπάιντεν

Με αφορμή την επίθεση αυτήν, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν είπε ότι θέλει να συζητήσει το θέμα της εγκληματικότητας στον κυβερνοχώρο με τον Ρώσο ομόλογό του Βλαντίμιρ Πούτιν.

«Δεν πιστεύουμε ότι η ρωσική κυβέρνηση εμπλέκεται σε αυτήν την επίθεση», επανέλαβε ο Μπάιντεν. «Όμως έχουμε πολλούς λόγους να πιστεύουμε ότι οι εγκληματίες που ευθύνονται για αυτές τις επιθέσεις ζουν στη Ρωσία», πρόσθεσε, εκφράζοντας την πεποίθηση ότι είναι αναγκαίοι οι διεθνείς κανόνες ώστε η κάθε χώρα να αναλαμβάνει δράση εναντίον των πειρατών που δρουν από το έδαφός της.

«Είμαι πεπεισμένος ότι διάβασα σωστά την έκθεση του FBI και (η ομοσπονδιακή αστυνομία) λέει ότι δεν εμπλέκεται», είπε ο Αμερικανός Πρόεδρος.

«Είναι ένα από τα θέματα που θα θίξω με τον πρόεδρο Πούτιν», διαβεβαίωσε.

Τόσο ο Λευκός Οίκος όσο και το Κρεμλίνο αναφέρονται το τελευταίο διάστημα σε μια σύνοδο κορυφής των ηγετών, όμως προς το παρόν δεν έχει καθοριστεί κάποια συγκεκριμένη ημερομηνία ή το πού θα μπορούσε να γίνει αυτό.

Σημ. ακτιβιστή: Η Colonial Pipeline διαθέτει το μεγαλύτερο σύστημα αγωγών για εξευγενισμένα προϊόντα πετρελαίου στις ΗΠΑ. Ο αγωγός - που αποτελείται από δύο σωλήνες - έχει μήκος 5.500 μίλια και μπορεί να μεταφέρει 3 εκατομμύρια βαρέλια καυσίμου ανά ημέρα μεταξύ Τέξας και Νέας Υόρκης. Λειτουργεί από την Colonial Pipeline Company, η οποία εδρεύει στην Alpharetta της Γεωργίας.

Πηγή: ΑΜΠΕ



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Zero Hedge, 19-4-21
Submitted by South Front

H αναδυόμενη στρατηγική των HΠΑ φαίνεται να επικεντρώνεται στην επιβολή ενός καθεστώτος απομόνωσης της Ρωσίας και της Κίνας με στόχο την τελική επίτευξη αλλαγής καθεστώτος και στις δύο χώρες μέσω ενός συνδυασμού πολιτικών, οικονομικών και στρατιωτικών μέτρων.

Η στρατιωτική συνιστώσα συνίσταται στη δημιουργία ναυτικών, εναέριων και διαστημικών δυνατοτήτων αποκλεισμού και πλήγματος που στοχεύουν αυτές τις δύο χώρες και οποιεσδήποτε άλλες χώρες ευθυγραμμίζονται με αυτές. Η συνεχιζόμενη μετατόπιση των στρατιωτικών δυνατοτήτων των ΗΠΑ μακριά από τον παρατεταμένο χερσαίο πόλεμο, προς τη ναυτική και εναέρια επίθεση μεγάλης εμβέλειας, με χρήση υπερηχητικών όπλων και πυραύλων, όπως αποδεικνύεται από την απόρριψη των αρμάτων μάχης και του βαρέως πυροβολικού από το Σώμα Πεζοναυτών των ΗΠΑ και τον αμερικανικό στρατό που επιλέγει οπλοστάσια πυραύλων μεγάλης εμβέλειας και με δυνατότητες κατά των πλοίων, δείχνει προτίμηση για πόλεμο «μη επαφής» στο μέλλον, με τα κράτη-πελάτες να έχουν επωμισθεί την αποστολή της «προσφοράς αίματος» σε μελλοντικές συγκρούσεις.

Το γεγονός ότι ακόμη και ο Πρόεδρος του Γενικού Επιτελείου Στρατού των ΗΠΑ, το ανώτερο στρατιωτικό συμβουλευτικό όργανο της πολιτικής ηγεσίας, ένας στρατηγός τεσσάρων αστέρων του αμερικανικού στρατού, υποστηρίζει ότι στο μέλλον ο στρατός των ΗΠΑ θα πρέπει να μειώσει τη χρηματοδότησή του για να διευκολύνει τα απίθανα φιλόδοξα σχέδια επέκτασης του Αμερικανικού Ναυτικού, είναι από μόνο του πολύ αποκαλυπτικό.

Η εμμονή του ΝΑΤΟ με τη λεγόμενη «Anti-Access/Area Denial», ή A2/AD bubbles (Άρνηση Πρόσβασης/Περιοχής), ή «φυσαλίδες» A2/AD, που υποτίθεται ότι κατασκευάζονται από τη Ρωσία και την Κίνα, προκειμένου να προστατεύσουν τα εδάφη τους από την επίθεση του ΝΑΤΟ σε τοποθεσίες όπως η Περιοχή του Καλίνινγκραντ, η Κριμαία, το Νησί Χαϊνάν και άλλες τοποθεσίες, είναι ενδεικτική της επιθετικής φύσης του επιχειρησιακού σχεδιασμού του ΝΑΤΟ, ο οποίος είναι σαφώς επηρεασμένος από την εμφάνιση προβλεπομένων στόχων που μπορούν να ανταποδώσουν τα πλήγματα.

Η ανάπτυξη των σμηνών αεροπλάνων άνευ πιλότου και η άπελπις έμφαση στην ανάπτυξη όσο το δυνατόν περισσότερων από τα σαφώς ελαττωματικά μαχητικά F-35 stealth, είναι όλα μέρος της τεχνολογικής κούρσας εξοπλισμών που προορίζεται να δώσει στην επίθεση ένα πλεονέκτημα έναντι της άμυνας.

Αλλά η τεχνολογία είναι μόνο ένα μέρος του παζλ. Το άλλο είναι ότι οι τεχνολογίες βαθέως πλήγματος απαιτούν ελεύθερη «πρόσβαση» σε πολιτικά ανοικτό εναέριο χώρο, που μπορεί να μην είναι πάντα διαθέσιμος. Επιπλέον, οι δυνατότητες βαθέως πλήγματος των ΗΠΑ μπορεί επίσης να βασίζονται σε βάσεις που βρίσκονται σε κράτη-πελάτες και οι οποίες θα γίνουν στόχοι αντιποίνων.

Ότι η πιθανότητα, πράγματι, η μεγάλη πιθανότητα τέτοιων αντιποίνων επισημάνθηκε με την προειδοποίηση της Ρωσίας προς το ΝΑΤΟ -πριν από τις επιθέσεις πυραύλων κρουζ κατά της Συρίας, μετά την σκηνοθεσία χημικού δήθεν βομβαρδισμού στην Ντούμα -ότι, εάν στοχοποιηθούν ρωσικές δυνάμεις ή εγκαταστάσεις, ο ρωσικός στρατός δεν θα περιοριστεί στην κατάρριψη των πυραύλων, αλλά θα χτυπούσε επίσης τις πλατφόρμες εκτόξευσης (δηλαδή τα αεροσκάφη και τα πολεμικά πλοία) καθώς και τις βάσεις από τις οποίες λειτουργούσαν.

Αυτό θα σήμαινε βομβαρδισμό αεροπορικών και ναυτικών βάσεων του ΝΑΤΟ στην Ελλάδα, την Ιταλία και τόσο μακριά όσο η Ισπανία, η οποία φιλοξενεί τέσσερα αντιτορπιλικά του Αμερικανικού Ναυτικού στον Ναυτικό Σταθμό Ρότα.

Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, το μήνυμα ελήφθη από το ΝΑΤΟ και δεν στοχοποιήθηκαν ρωσικές δυνάμεις ή εγκαταστάσεις. Αλλά το προηγούμενο δημιουργήθηκε, και μπορούμε να υποθέσουμε ότι θα ακολουθηθεί σε οποιεσδήποτε μελλοντικές αντιπαραθέσεις.

Αυτό σημαίνει ότι η ικανότητα των Ηνωμένων Πολιτειών να εξαπολύουν πλήγματα κατά της Ρωσίας ή της Κίνας, των δυνάμεων και των βάσεων τους τόσο εντός όσο και εκτός της εθνικής επικράτειας και του εναέριου χώρου τους, θα περιοριστεί επίσης από την απροθυμία των κρατών-πελατών να υποστούν τα προβλεπόμενα αντίποινα.

Αυτό δημιουργεί μια μεγάλη διπλωματική πρόκληση για τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες υποβιβάζουν τους «συμμάχους» τους στο ρόλο του σάκου του μποξ, εξαναγκάζοντας τους να δεχτούν αντίποινα μετά τις δικές τους επιθέσεις. Το μέγεθος της Ρωσίας και της Κίνας μαζί σημαίνει ότι η πρόκληση ποικίλλει από περιοχή σε περιοχή.

Η κατάσταση είναι σχετικά πιο εύκολη για τις ΗΠΑ, δεδομένης της εγγύτητας, στην περιοχή της Αλάσκας, όπου σημειώνεται μια σημαντική στρατιωτική συσσώρευση, συμπεριλαμβανομένης της αντιβαλλιστικής πυραυλικής άμυνας, της μελλοντικής βάσης των στρατηγικών βομβαρδιστικών και των σχεδίων για σημαντική μόνιμη ανάπτυξη F-35 εκτός από τα F-22 αεράμυνας που έχουν ήδη τοποθετηθεί εκεί.

Ωστόσο, αυτές οι βάσεις έχουν αρκετά περιορισμένη εμβέλεια, ακόμη και με εναέριο ανεφοδιασμό για τα F-35, πράγμα που σημαίνει ότι για να επιτευχθούν οι στόχοι πιο κοντά στις αμερικανικές δυνάμεις του Αρχάγκελσκ και του Μουρμάνσκ θα πρέπει να βασίζονται, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, σε βάσεις στη Νορβηγία, την Ισλανδία, ακόμη και τη Γροιλανδία. Η πιθανότητα οι αρμόδιες πολιτικές αρχές να δώσουν τη σύμφωνη γνώμη τους για τη χρήση αυτών των βάσεων για την υποστήριξη των βομβαρδισμών κατά των ρωσικών δυνάμεων ή εγκαταστάσεων φαίνεται να είναι χαμηλή.

Δεδομένων των οικονομικών συμφερόντων αυτών των χωρών στην Αρκτική και της αποτελεσματικότητας του Αρκτικού Συμβουλίου στη διαχείριση των προβλημάτων της περιοχής, δεν φαίνεται πιθανό ότι η Νορβηγία, η Δανία ή η Ισλανδία θα διακινδύνευαν να αποτελέσουν στόχο ρωσικών στρατιωτικών αντιποίνων και το αναπόφευκτο τέλος αυτού του διεθνούς οργανισμού που θα ακολουθούσε.

Ενώ η Σουηδία και η Φινλανδία κάνουν επίσης θορύβους για την ένταξη τους στο ΝΑΤΟ, το οποίο θα αποκτούσε τεράστιες εκτάσεις εναέριου χώρου για να «έχει πρόσβαση», με αμερικανικά αεροσκάφη και πυραύλους, στη Ρωσία, η προοπτική να γίνουν στόχος αντιποίνων τους έχει μέχρι στιγμής εμποδίσει να ενταχθούν σε αυτόν τον οργανισμό. Δεν πρέπει, ωστόσο, να υποτιμάται η δυνατότητα ύπαρξης διαφόρων μυστικών συμφωνιών και ρυθμίσεων που αποκρύπτονται από τους πληθυσμούς αυτών των χωρών.

Πάντως οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν δύο χώρες που είναι πραγματικά πρόθυμες, σε κυβερνητικό επίπεδο, αν όχι στο λαϊκό, να απορροφήσουν τα ρωσικά πλήγματα αντιποίνων.

Πρόκειται για την Πολωνία και τη Ρουμανία, οι οποίες έχουν ήδη συμφωνήσει να φιλοξενήσουν τμήματα του εθνικού συστήματος πυραυλικής άμυνας των ΗΠΑ, και που έχουν εγγυηθεί ότι θα δώσουν στις ΗΠΑ οποιαδήποτε "πρόσβαση" χρειάζονται σε περίπτωση επιχείρησης κατά του Καλίνινγκραντ ή της Κριμαίας, αντίστοιχα. Ο περιοριστικός παράγοντας εδώ είναι το γεγονός ότι και οι δύο αυτές χώρες τυχαίνει να είναι μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και θα παραμείνουν έτσι για το άμεσο μέλλον παρά τις προηγούμενες προσπάθειες των ΗΠΑ να διχάσουν την ένωση ξεφλουδίζοντας πρώτα τη Μεγάλη Βρετανία και στη συνέχεια την Ανατολική Ευρώπη.

Αν και δεν είναι μέλη της Ευρωζώνης, αποτελούν ωστόσο μέρος της κοινής αγοράς και των ανοικτών συνοριακών ζωνών και χρησιμεύουν ως ο προτιμώμενος προορισμός για «εξωτερική ανάθεση έργου» από δυτικοευρωπαϊκές εταιρείες, που επιδιώκουν να αποφύγουν το υψηλό κόστος εργασίας της Ευρωζώνης (το οποίο δημιουργεί το δικό του σύνολο προβλημάτων).

Η πίεση στον αγωγό North Stream 2, αλλά και σε όλους τους οικονομικούς και πολιτικούς δεσμούς ΕΕ-Ρωσίας, υποκινείται από την επιθυμία εξάλειψης της πολιτικής αντίστασης στην ελεύθερη χρήση του εναέριου χώρου της ΕΕ για επιθετικές στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά της Ρωσίας και των στόχων της. Μέχρι στιγμής είχε μικρή επιτυχία, και μάλιστα ανέβασε το ζήτημα του North Stream 2 στο επίπεδο του ερωτήματος εάν η Γερμανία είναι με οποιονδήποτε τρόπο κυρίαρχη χώρα.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες ασκούν επίσης έμμεση πίεση στη Γερμανία, φλερτάροντας ενεργά τη Γαλλία ως τον «προτιμώμενο» ηπειρωτικό συνομιλητή τους εις βάρος της Γερμανίας. Ωστόσο, τα οικονομικά οφέλη της συνεργασίας ΕΕ-Ρωσίας αποδείχθηκαν μεγαλύτερα από οτιδήποτε θα μπορούσαν να προσφέρουν οι Ηνωμένες Πολιτείες για να τα αντισταθμίσουν, και η εκδοχή του Μπάιντεν για τις πολιτικές "America First" είναι απίθανο να είναι πιο ελκυστική από αυτή του Τραμπ.

Για να επιδεινωθούν τα πράγματα, η εγγύτητα της Πολωνίας και της Ρουμανίας με τη Ρωσία υποδηλώνει κάποια απροθυμία να τοποθετηθούν εκεί μεγάλες στρατιωτικές βάσεις των ΗΠΑ, πράγμα που σημαίνει ότι ακόμα και όταν πρόκειται για επιχειρήσεις από βομβαρδιστικά που εδρεύουν στις Ηνωμένες Πολιτείες, ορισμένες από τις λειτουργίες υποστήριξής τους θα εκτελούνται από στρατιωτικές μονάδες που εδρεύουν στη Γερμανία, την Ιταλία και τη Μεγάλη Βρετανία, καθιστώντας τις ευάλωτες και σε αντίποινα.

Εδώ, αν μη τι άλλο, η κατάσταση είναι ακόμη χειρότερη για τις ΗΠΑ από ό,τι στην περίπτωση της Ευρώπης, διότι δεν φαίνεται να υπάρχει ούτε μία χώρα ισοδύναμη με την Πολωνία και τη Ρουμανία υπό την έννοια μιας πρόθυμης πολιτικής ηγεσίας να καταστήσει τη χώρα της όμηρο του στρατιωτικού σχεδιασμού της Ουάσιγκτον.

Οι σχετικές χώρες όπου οι ΗΠΑ έχουν επί του παρόντος βάσεις περιλαμβάνουν την Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα, καμία από τις οποίες δεν θεωρεί τη σχέση της με την Κίνα ως παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος. Φιλιππίνες, Ινδονησία, Σιγκαπούρη, Ταϊλάνδη, δεν δείχνουν σημάδια ότι δίνουν στις ΗΠΑ λευκή επιταγή σε οποιαδήποτε άλλη κατάσταση εκτός από μια σημαντική απειλή από την Κίνα για τα ζωτικά τους συμφέροντα. Η πολιτική αντίσταση θα σήμαινε την ώθηση των υποδομών υποστήριξης των ΗΠΑ μέχρι το Γκουάμ, το οποίο είναι πολύ μακριά και πολύ ανεπαρκώς ανεπτυγμένο για να διατηρήσει μεγάλης κλίμακας επιχειρήσεις ομάδων μάχης αεροπλανοφόρων στον ανατολικό Ειρηνικό ή τη Θάλασσα της Νότιας Κίνας.

Ακόμη και η Αυστραλία, η οποία έχει ένα ισχυρό σινοφοβικό λόμπι και η οποία επιπλέον αυτοπροσδιορίζεται ως μέρος της "Αγγλόσφαιρας", βρίσκεται σε δίλημμα όσον αφορά τη σκοπιμότητα χορήγησης απεριόριστης πρόσβασης στις βάσεις και τον εναέριο χώρο της με σκοπό τις επιχειρήσεις κατά της Κίνας.

Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι Ηνωμένες Πολιτείες όσον αφορά την εξασφάλιση των πολιτικών προϋποθέσεων για την εφαρμογή του φιλόδοξου αερο-ναυτικού-διαστημικού αποκλεισμού και των δυνατοτήτων πληγμάτων εξ ασφαλούς αποστάσεως καταδεικνύουν τη σημασία της παραδοσιακής διπλωματίας για την εθνική ασφάλεια. Η προσέγγιση της Ρωσίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τη Μέση Ανατολή και την Ασία, καθώς και η κακοήθης «διπλωματία των Τίγρεων» της Κίνας δημιούργησαν μια κατάσταση στην οποία η στρατιωτική δύναμη των ΗΠΑ εκτοπίζεται λειτουργικά από πολιτικές εκτιμήσεις.

Δεν φαίνεται καν ότι η ηγεσία των ΗΠΑ έχει επίγνωση των λόγων αναποτελεσματικότητας της στρατιωτικής της δύναμης, γιατί διαφορετικά δεν θα έστελνε πολύ καταπονημένα αεροπλανοφόρα σε αποστολές «Double-Pump», και δεν θα διατηρούσε στρατηγικά βομβαρδιστικά δεκαετιών σε κάτι που μοιάζει με συνεχείς περιπολίες, αλλά τώρα χωρίς πυρηνικό φορτίο.,

Αυτό είναι, ωστόσο, πώς μοιάζει ένας πολυπολικός κόσμος και έτσι θα μοιάζει καθώς προχωρεί

Η αποδοχή της κυβέρνησης Μπάιντεν να παρατείνει για πέντε χρόνια το Σύμφωνο START με την Ρωσία (για τα πυρηνικά όπλα μεγάλου βεληνεκούς) χωρίς προϋποθέσεις, σε πείσμα αντιρρήσεων σκληροπυρηνικών όπως η Βικτόρια Νούλαντ, υποδηλώνει ότι υπάρχει κάποια απρόθυμη αναγνώριση ότι ο κόσμος μετακινείται προς μια πιο δίκαιη κατανομή εξουσίας και πλούτου.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

[ Η γαλλική ηλεκτρονική εφημερίδα Réseau International δημοσιεύει δύο άρθρα αφιερωμένα στο θέμα που απασχολεί συχνά και συνεχώς εντονώτερα την αμερικανική αρθρογραφία: το φάσμα από-δολαριοποίησης της διεθνούς οικονομίας, ως συνέπεια της χρήσης του αμερικανικού νομίσματος ως όπλου οικονομικού ανταγωνισμού και πολιτικής επιβολής. Τα άρθρα επισημαίνουν την επιταχυνόμενη από-δολαριοποίηση δύο μεγάλων οικονομιών, της Κίνας και της Ρωσίας, στα νομισματικά τους αποθέματα και στις συναλλαγές μεταξύ τους αλλά και με τρίτες συναλλασσόμενες μαζί τους χώρες. Τα άρθρα στοιχειοθετούν την διογκούμενη διάσταση του προβλήματος, με την χρήση του δολαρίου και των δυτικών συστημάτων διεθνούς διακίνησης χρήματος (SWIFT) ως όπλων κυρώσεων και πολιτικού εξαναγκασμού.]

Μετάφραση/εισαγωγή Μιχαήλ Στυλιανού

Η εγκατάλειψη του δολαρίου από τη Ρωσία στις εξαγωγές φτάνει σε ιστορικό επίπεδο

Victor Koulakov //Réseau International /29-4-21

Το τέταρτο τρίμηνο του 2020, η χρήση του δολαρίου στις ρωσικές εξαγωγές μειώθηκε κάτω από το 50% για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία του, χάρη σε μια εκστρατεία με στόχο τη μείωση της ευπάθειας της χώρας στα περιουσιακά στοιχεία των ΗΠΑ.

Μια μακροχρόνια εκστρατεία του Κρεμλίνου για τη μείωση της εξάρτησης της Ρωσίας από την χρήση του δολαρίου έχει αποδώσει σημαντικά: το τέταρτο τρίμηνο του 2020, το μερίδιο του δολαρίου στις ρωσικές εξαγωγές ήταν μικρότερο από 50%, αναφέρει το Bloomberg.

Ο κύριος λόγος αυτής της μείωσης είναι οι εμπορικές σχέσεις μεταξύ Μόσχας και Πεκίνου, οι οποίες πραγματοποιούν περίπου τα τρία τέταρτα των πληρωμών τους σε ευρώ.

Ο ιστότοπος χρηματοοικονομικών πληροφοριών Investing γράφει, αναφερόμενος σε στοιχεία της Ρωσικής Κεντρικής Τράπεζας, ότι το 2020 το ευρωπαϊκό νόμισμα χρησιμοποιήθηκε στο 65,3% των κινεζικών πληρωμών στη Ρωσία, από 45,6% το 2019.
Η προτιμώμενη θέση του ευρώ

Από το 2019, το ευρώ είναι το κύριο νόμισμα που χρησιμοποιούν οι Κινέζοι αγοραστές στο εμπόριο με τη Ρωσία.

Το μερίδιο των δολαρίων μειώνεται συνεχώς στους διακανονισμούς μεταξύ των δύο χωρών: 22,7% το 2020 έναντι 38,7% το 2019 και 79,2% το 2017.

Η διαδικασία επιταχύνθηκε το τέταρτο τρίμηνο του 2020: το 83,3% των πληρωμών πραγματοποιήθηκε σε ευρώ και το 10,8% σε δολάρια.

Αποδολαριοποίηση στη Ρωσία

Η Ρωσία έθεσε ως στόχο από το 2014 την από-δολαριοποίηση των συναλλαγών της ενόψει των κινδύνων αποσύνδεσης της από το SWIFT και του παγώματος των ρωσικών επενδύσεων σε αμερικανικά ομόλογα.

Η διαδικασία επιταχύνθηκε καθώς οι κυρώσεις έπεφταν σε χιονοστιβάδα.

Το 2018, η Ρωσία αποφάσισε να απαλλαγεί από σχεδόν όλα τα δολάρια στα αποθέματά της και να αυξήσει το μερίδιο του κινεζικού γιουάν.

«Η Ρωσία δεν έχει θέσει ποτέ ως στόχο την εγκατάλειψη του δολαρίου ως μέσο πληρωμών, ωστόσο η χώρα είναι υποχρεωμένη να προστατευτεί», δήλωσε ο Πούτιν τον Οκτώβριο του 2019.

Σε συνέντευξή του στους Times της Ινδίας, στα μέσα Ιανουαρίου του 2021, ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών δήλωσε ότι η Ρωσία συνεχίζει την από-δολαριοποίηση της οικονομίας της σταδιακά εν μέσω νέων αμερικανικών κυρώσεων.

Κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στην Κίνα στα τέλη Μαρτίου, μίλησε για την ανάγκη μείωσης του κινδύνου των κυρώσεων με την ενίσχυση της τεχνολογικής αυτονομίας, με τη μετάβαση σε διακανονισμούς σε εθνικά και παγκόσμια νομίσματα εκτός του δολαρίου.

«Πρέπει να απομακρυνθούμε σταδιακά από τη χρήση διεθνών συστημάτων πληρωμών ελεγχομένων από την Δύση», ανέφερε σε δημοσιογράφους.

Η Μόσχα τονίζει, ωστόσο, ότι η πολιτική της από-δολαριοποίησης δεν αποσκοπεί στην απαγόρευση της κυκλοφορίας του αμερικανικού νομίσματος, αλλά στη δημιουργία οικονομικά πλεονεκτικών συνθηκών για άλλα νομίσματα.

Κοινή Από-δολαριοποίηση Προτείνει ο Λαβρώφ στην Κίνα


Karine Bechet-Golovko, Reseau International, 29-4-21

Kατόπιν της εντατικοποίησης των κυρώσεων και της συνέχειας μιας ατλαντικής πολιτικής αντιπαράθεσης, ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρώφ πρότεινε στην Κίνα να αυτονομηθεί από το δολάριο και τις παγκόσμιες πλατφόρμες πληρωμών. Εάν επιτύχουν αυτές οι παραινέσεις, θα ήταν ένα σημαντικό βήμα προς την αμφισβήτηση της παγκόσμιας εξουσίας των ΗΠΑ, ιδίως περιορίζοντας την εξωχώρια δικαιοδοσία της αμερικανικής δικαιοσύνης, η οποία κάνει ότι θέλει στον κόσμο προστατεύοντας τα αμερικανικά συμφέροντα.

Με την επιστροφή των Δημοκρατικών στην Προεδρία, οι Ηνωμένες Πολιτείες ενισχύουν την πολιτική αντιπαράθεσης με τις χώρες οι οποίες δεν είναι επαρκώς ευθυγραμμισμένες. Η τελευταία αντίδραση της Ρωσίας, μέσω του υπουργού Εξωτερικών της, είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα. Σε συνέντευξη, ο Λαβρώφ τόνισε την ανάγκη μείωσης του κινδύνου κυρώσεων για την προστασία της τεχνολογικής αυτονομίας της χώρας, με την μείωση του ρόλου του δολαρίου στις διεθνείς πληρωμές, υπέρ των εθνικών νομισμάτων ή νομισμάτων εναλλακτικών του δολαρίου και τερματίζοντας τη χρήση διεθνών δικτύων πληρωμών που υπόκεινται σε Δυτικό έλεγχο.

Συνόδευσε αυτές τις δηλώσεις του με ένα μήνυμα στην Κίνα, η οποία υπόκειται επίσης σε κυρώσεις των ΗΠΑ. Όπως δήλωσε ο Λαβρώφ, αυτή η πραγματικότητα αναγκάζει τη Ρωσία και την Κίνα «να οικοδομήσουν τη δική τους γραμμή οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης, έτσι ώστε να μην εξαρτώνται από τα «καπρίτσα» των Δυτικών εταίρων μας.»

Το ενδιαφέρον αυτής της προσέγγισης, που προτείνεται από τη Ρωσία, είναι διττό. Καταρχάς, επιτρέπει αντικειμενικά την ανάπτυξη εθνικών μέσων και, ως εκ τούτου, εγγυάται την αυτονομία της χώρας, η οποία αποτελεί εγγύηση πραγματικής κυριαρχίας.

Δεύτερον, επειδή η ισχύς της Αμερικής οφείλεται και στην προσφυγή της στην εξωχώρια δικαστική δικαιοδοσία, αρχή που επιτρέπει στην αμερικανική δικαιοσύνη να επεμβαίνει σε οποιαδήποτε υπόθεση, οπουδήποτε στον κόσμο, εφόσον ανιχνεύεται οποιαδήποτε σχέση της με τις ΗΠΑ, όπως συναλλαγές με δολάρια, αμερικανικά δίκτυα πληρωμών, ηλεκτρονική αλληλογραφία μέσω Αμερικανού διακομιστή (server) … η απομείωση αυτών των στοιχείων πρόσδεσης στις ΗΠΑ συνεπάγεται τον αφοπλισμό της αμερικανικής δικαιοσύνης έναντι των ξένων επιχειρήσεων και κρατών.

Οποιαδήποτε ενέργεια οδηγεί σε αντίδραση. Η πολιτική κυρώσεων των ΗΠΑ δεν οδηγεί στην ευθυγράμμιση της Ρωσίας, αλλά στην απομάκρυνσή της, στην ενίσχυσή της. Υπό αυτή την έννοια, αυτό είναι ένα στρατηγικό λάθος των παγκοσμιοποιών, αλλά τελικά δεν έχουν και άλλη επιλογή.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Ιστορική είναι η αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων από τις ΗΠΑ, με τον Τζο Μπάιντεν να γίνεται ο πρώτος εν ενεργεία πρόεδρος των ΗΠΑ που χρησιμοποίησε τη λέξη «γενοκτονία» για να περιγράψει τη συστηματική σφαγή των Αρμενίων από τους Τούρκους.

Στην ανακοίνωση, ξεχωρίζει και το ελληνικό όνομα της Κωνσταντινούπολης (Constantinople) και όχι η τουρκική ονομασία Ιστανμπούλ (Istanbul), η οποία έχει επικρατήσει και χρησιμοποιείται στις περισσότερες χώρες του κόσμου.
Δείτε την ανακοίνωση του Λευκού Οίκου:

«Κάθε χρόνο αυτή τη μέρα, θυμόμαστε τις ζωές όλων όσων πέθαναν στη Γενοκτονία των Αρμενίων κατά την Οθωμανική περίοδο και υποσχόμαστε να αποτρέψουμε μια τέτοια θηριωδία. Ξεκίνησε στις 24 Απριλίου 1915 με τις συλλήψεις Αρμένιων διανοούμενων και ηγετών στην Κωνσταντινούπολη από τις οθωμανικές αρχές, 1,5 εκατομμύριο Αρμένιοι εξορίστηκαν, εκτελέστηκαν ή βάδισαν προς τον θάνατό τους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Τιμούμε τα θύματα του Meds Yeghern έτσι ώστε τα φρικτά γεγονότα να μη χαθούν ποτέ στην ιστορία. Και θυμόμαστε έτσι ώστε να παραμείνουμε ξάγρυπνοι ενάντια στη διαβρωτική δύναμη του μίσους σε κάθε μορφή του.

Από αυτούς που επιβίωσαν, οι περισσότεροι αναγκάστηκαν να βρουν νέα σπίτια και να δημιουργήσουν νέες ζωές σε όλον τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων και των ΗΠΑ. Με δύναμη και αλύγιστο πνεύμα, οι Αρμένιοι επιβίωσαν και ξανάχτισαν την κοινότητά τους. Μέσα στις δεκαετίες οι Αρμένιοι μετανάστες εμπλούτισαν τις ΗΠΑ με αμέτρητους τρόπους, αλλά δεν έχουν ξεχάσει ποτέ την τραγική ιστορία που έφερε τους προγόνους τους στις ακτές μας. Τιμούμε την ιστορία τους. Βλέπουμε τον πόνο τους. Επιβεβαιώνουμε την ιστορία τους. Και το κάνουμε αυτό όχι για να κατηγορήσουμε αλλά για να διαβεβαιώσουμε ότι δεν θα επαναληφθεί κάτι τέτοιο».

Σήμερα, καθώς θρηνούμε ό,τι χάθηκε, ας στρέψουμε το βλέμμα μας στο μέλλον – σε έναν κόσμο που θέλουμε να χτίσουμε για τα παιδιά μας. Έναν κόσμο που δεν είναι κηλιδωμένος από τα καθημερινά κακά της θρησκοληψίας και της μισαλλοδοξίας, όπου υπάρχει σεβασμός για τα ανθρώπινα δικαιώματα και όπου όλοι οι άνθρωποι μπορούν να συνεχίσουν τις ζωές τους με ευπρέπεια και ασφάλεια. Ας ανανεώσουμε την κοινή αποφασιστικότητά μας να αποτρέψουμε μελλοντικές φρικαλεότητες από το να συμβούν οπουδήποτε στον κόσμο. Και ας επιδιώξουμε την ανάρρωση και τη συμφιλίωση όλων των λαών του κόσμου.

Οι Αμερικάνοι τιμούν όλους εκείνους τους Αρμένιους που πέθαναν κατά τη γενοκτονία που ξεκίνησε σαν σήμερα πριν 106 χρόνια.»


πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

The Saker Blog ,19-4-19

[ Το κατωτέρω άρθρο καλύπτει τις απορίες όσων άκουσαν απόσπασμα της χθεσινής ομιλίας Πούτιν για απόπειρα πραξικοπήματος στην Λευκορωσία και δολοφονίας του Προέδρου της, αλλά δεν άκουσαν ή διάβασαν κάτι σχετικό στα ελλαδικά ΜΜΕ.

Ο συντάκτης του άρθρου, ρωσικής καταγωγής Αντρέι Ραέβσκι, γόνος Ρώσων προσφύγων της επανάστασης των Μπολσεβίκων, πολύγλωσσος, μεγάλωσε, σπούδασε και εργαζόταν στην μυστική υπηρεσία της Ελβετίας μέχρι την επιδρομή του ΝΑΤΟ και ισοπέδωση της Σερβίας. Ζει από τότε στις ΗΠΑ και διευθύνει σύστημα παράλληλης ενημέρωσης, με κλάδους σε διάφορες χώρες, με το ψευδώνυμο Τhe Saker, με το οποίο έχει καθιερωθεί στην διεθνή αναγνώριση ως έγκυρος ειδικός των ρωσικών πραγμάτων και της γεωπολιτικής.]


Μετάφραση/ Εισαγωγή: Μ.Στυλιανού

Καταπληκτικά νέα ro Σαββατοκύριακο: ο Πρόεδρος Λουκασένκο της Λευκορωσίας δήλωσε ότι ο Μπάιντεν έδωσε την εντολή να τον σκοτώσουν σε ένα πραξικόπημα που διοργάνωσε η CIA. Τώρα, όλοι γνωρίζουμε ότι ο Λουκασένκο λέει διάφορα πράγματα, πολλά από αυτά ψευδή ή απλά ανόητα. Αλλά αυτή τη φορά η Ρωσική (αντικατασκοπεία) FSB τα επιβεβαίωσε όλα! Σύμφωνα με τους Ρώσους, μια κοινή επιχείρηση της (Λευκορωσικής) KGB και της ρωσικής FSB αποκάλυψε νωρίς το σχέδιο και οι Ρώσοι παρακολούθησαν την πλήρη επιχείρηση μέχρι να έχουν αρκετά στοιχεία για να συλλάβουν όλους τους συνωμότες.

Μέχρις εδώ καλά. Αλλά γίνεται και καλύτερο!

Σε αντίθεση με τις ΗΠΑ/ Βρετανία και άλλους, η ρωσική FSB δεν δήλωσε ότι ήταν «βέβαιη» ότι ήταν «πολύ πιθανό» να έλαβε χώρα αυτή η επιχείρηση. ΄Εδωσαν στην δημοσιότητα όλα τα βιντεοσκοπημένα πλάνα μιας συνάντησης των οργανωτών στη Μόσχα που τα επιβεβαιώνει όλα (δεν έχω το χρόνο να μεταφράσω αυτό το υλικό, αλλά είμαι βέβαιος ότι κάποιος θα το κάνει - αν συναντήσετε μια μετάφραση αγγλικής γλώσσας, παρακαλώ να το δημοσιεύσετε στην παρακάτω ενότητα σχολίων !).

Κάποιος που δεν είναι εξοικειωμένος με τέτοιες επιχειρήσεις μπορεί να μπερδευτεί για το γιατί πραγματοποιήθηκε αυτή η συνάντηση στη Μόσχα και όχι στη Βαρσοβία ή τη Ρίγα. Υπάρχουν διάφοροι λόγοι για αυτό:

  • Υπάρχει ένα πρακτικά ανοικτό σύνορο μεταξύ Λευκορωσίας και Ρωσίας, τα που είναι «κράτη σύμμαχοι», και δεν υπάρχει τίποτα πιο εύκολο για τους (υποτιθέμενους) Λευκορώσους συνωμότες (από το στρατό) να πηδήξουν σε ένα αυτοκίνητο και να φτάσουν στη Μόσχα.
  • Η χρήση της Βαρσοβίας ή της Ρίγας θα μείωνε δραματικά αυτό που η CIA αποκαλεί "εύλογη άρνηση" για τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ.
  • Ναι, η συνάντηση στη Μόσχα ήταν επίσης ηλίθια, αλλά όχι πιο ηλίθια από το αποτυχημένο πραξικόπημα των ΗΠΑ για να κάνουν στον Μαδούρο ακριβώς αυτό που προσπάθησαν να κάνουν στον Λουκασένκο.
  • Ο κύριος σχεδιαστής είναι ένας Λευκορώσο- Αμερικανός με διπλή υπηκοότητα και το να μεταβεί στο Μινσκ για αυτή τη συνάντηση θα ήταν πολύ επικίνδυνο.
  • Τέλος, αλλά εξίσου σημαντικό, η Λευκορωσική μυστική υπηρεσία KGB λειτουργεί σε μια πολύ αυστηρά ελεγχόμενη κοινωνία, ενώ η ρωσική είναι μια ανοικτή και φιλελεύθερη κοινωνία, οπότε θα μπορούσε κανείς να σκεφτεί (λανθασμένα) ότι μια συνάντηση στη Μόσχα θα ήταν καλύτερη ιδέα.
Ενδιαφέρουσα ιστορία, έτσι;

Αλλά γίνεται ακόμα καλύτερο!

Μόλις βγήκε η κατηγορία για ένα σχέδιο της CIA για τη δολοφονία του Lukashenko σε ένα πραξικόπημα, έκαναν αυτό που κάνουν πάντα: το αρνήθηκαν ενάντια σε όλα τα αποδεικτικά στοιχεία και δημιούργησαν έναν τεράστιο περισπασμό: Η αμερικανική αποικία, γνωστή ως «Τσεχική Δημοκρατία» δήλωσε ότι η έκρηξη μιας αποθήκης όπλων στην Τσεχική Δημοκρατία το 2014 ήταν ένα ρωσικό σαμποτάζ που περιελάμβανε ... ... κρατήστε την αναπνοή σας .... οι ίδιοι Πετρώφ και Μποσίρωφ που η Βρετανία κατηγόρησε ότι δηλητηρίασαν τους Σκρίπαλς!

Φίλοι μου, οι Τσέχοι δημοσίευσαν αυτή την ιστορία μια ώρα μετά το δελτίο ειδήσεων της Λευκορωσίας! (για την απόπειρα πραξικοπήματος). Μια ώρα, σοβαρά!

Οι Τσέχοι απέλασαν αμέσως 18 Ρώσους διπλωμάτες και οι Ρώσοι ανταπέδωσαν με την απέλαση 20 Τσέχων διπλωματών που άφησαν μόνο 5 στη Μόσχα.

Παρεμπιπτόντως, η επίσημη έρευνα της Τσεχίας το 2014 είχε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η έκρηξη προκλήθηκε από αμέλεια, όχι σαμποτάζ, αλλά, πραγματικά, ποιος νοιάζεται; Μετά από όλα, δείτε αυτές τις κατηγορίες, όλες τόσο αναπόδεικτες και τόσο ανόητες όσο αυτή: (μερικός κατάλογος σε καμία ειδική σειρά)

  • Ρώσοι εισέβαλαν στο Ντονμπάς
  • Η Ρωσία κατέρριψε το MH-17
  • Η Ρωσία προσπάθησε να δηλητηριάσει τους Σκρίπαλ
  • Η Ρωσία προσπάθησε να δηλητηριάσει τον Λιτβενένκο
  • Η Ρωσία προσπάθησε να δηλητηριάσει τον Ναβάλνι
  • Η Ρωσία δολοφόνησε τον Μπόρις Νεμτσώφ
  • Η Ρωσία δολοφόνησε την Πολιτκόβσκαια
  • Η Ρωσία προσπάθησε να δηλητηριάσει τον Γιουσένκο
  • Η Ρωσία παρενέβη σε δύο αμερικανικές εκλογές
  • Η Ρωσία χάκαρε τους υπολογιστές DNC
  • Η Ρωσία πλήρωσε Αφγανούς να σκοτώσουν αμερικανούς στρατιώτες
  • Οι Ρώσοι κατέρριψαν το αεροσκάφος του Πολωνού προέδρου πάνω από το Σμολένσκ.
  • Οι Ρώσοι προσπάθησαν να οργανώσουν πραξικόπημα στο Μαυροβούνιο
Επαναλαμβάνω, καμία από αυτές τις κατηγορίες δεν αποδείχθηκε ποτέ ή τεκμηριώθηκε. Όλες αυτές οι κατηγορίες βασίζονται αποκλειστικά στην υποτιθέμενη αδιαμφισβήτητη αξιοπιστία των δυτικών ειδικών υπηρεσιών.

Και, φυσικά, οι δυτικοί «εμπειρογνώμονες» για την Ρωσίας, όλοι υποστήριξαν πλήρως αυτή την ανοησία ( αυτό δεν είναι που αυτοί οι λεγόμενοι «εμπειρογνώμονες» πληρώνονται για να κάνουν; Ως κάποιος που κάποτε ήταν μέλος του IISS, ( Μυστικής Υπηρεσίας της Ελβετίας) γνωρίζω αυτούς τους «ειδικούς» και την «εμπειρογνωΣΊΑ» τους αρκετά καλά - παραιτήθηκα ακόμη και από το IISS σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την πλήρη υποταγή του στις αντιρωσικές αφηγήσεις των ΗΠΑ).

Και οι άνθρωποι που αυτοαποκαλούνται «δημοκράτες» και ικανοί για κριτική σκέψη αγοράζουν όλα αυτά τα αφοδεύματα (shit) χωρίς καμία αμφιβολία, καμία. Δεν βλέπουν καν πόσο αξιολύπητοι και ανίδεοι είναι πραγματικά...

Έτσι, οι Τσέχοι (και οι αμερικανοί αφέντες τους) ξετυλίγουν ένα καλά προετοιμασμένο και «ασφαλές» αφήγημα, επειδή όλοι γνωρίζουν ότι το δυτικό κοινό είναι πλήρως συνηθισμένο να ακούει τα εξής:

«Κατηγορούμε τη Ρωσία για Χ, λέμε ότι οι ειδικές υπηρεσίες μας έχουν στοιχεία, ωστόσο δεν πρόκειται να παρουσιάσουμε κανένα. Όσον αφορά τα δυτικά μέσα ενημέρωσης, θα εμπιστεύονται, φυσικά, τις δυτικές ειδικές υπηρεσίες, διότι είναι «δημοκρατικές» και, ως εκ τούτου, «αξιόπιστες».

Ένα άλλο τέχνασμα, το οποίο χρησιμοποίησαν οι Τσέχοι σε αυτή την περίπτωση, είναι το εξής: Την πρώτη ημέρα ανακοινώνουν urbi et orbi ότι «σύντομα θα κοινοποιήσουμε όλα τα αδιαμφισβήτητα στοιχεία που έχουμε» και στη συνέχεια απλά θα το κηρύξουμε απόρρητο επειδή είναι σημαντικό να μην δείξουμε στους Ρώσους τα αποδεικτικά στοιχεία της δικής τους, υποθετικά ρωσικής, επιχείρησης.

Όσο για τον δυτικό Τύπο, φυσικά, απλά το ξεχνούν αυτό και πηγαίνουν στην επόμενη επίθεση κατά της Ρωσίας.

Είναι απλό, αλλά με το είδος των προβάτων με τα οποία έχουν να κάνουν τα δυτικά καθεστώτα, είναι επίσης αποτελεσματικό.

Τέλος, όταν είστε πραγματικά απελπισμένοι, μπορείτε να βασιστείτε στην ιστοσελίδα Bellincat της βρετανικής κατασκοπείας ΜΙ6 για να πάρετε τα «αποδεικτικά στοιχεία» τους -δεν σας κοροϊδεύω- από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στο Διαδίκτυο.

Και πάλι, τα δυτικά πρόβατα «τα τρώνε όλα», με όρεξη και κέφι! Sic Transit Gloria Mundi πράγματι !

Ωστόσο, το να κατηγορούν τους ίδιους δύο υποτιθέμενους πράκτορες της ρωσικής GRU, Πετρώφ και Μποσίρωφ δείχνει πόσο πιεσμένοι ήταν οι Τσέχοι. Τώρα φαίνονται ηλίθιοι πέρα από κάθε πιθανή εξήγηση για ένα τόσο τεράστιο και, ειλικρινά, ξεκαρδιστικό ξεμασκάρωμα..

Θα επαναστατήσει τώρα ο λαός της Τσεχικής Δημοκρατίας με αγανάκτηση κατά της ηλιθιότητας των ηγετών του; Μπα, φυσικά και όχι. Στο κάτω-κάτω, ζούμε σε έναν μετά-ειλικρινή (και, θα έλεγα, μετά-λογικό) κόσμο όπου το μόνο πράγμα που έχει σημασία είναι να ακολουθήσουμε το σύνθημα των SS (χιτλερικών Ες Ες) «Τιμή μου είναι η πίστη» και τυφλή υπακοή στους δασκάλους της ημέρας.

Τι γίνεται με τις ΗΠΑ σε όλα αυτά; Θα ήταν ο «Μπάιντεν» αρκετά τρελός για να προσπαθήσει να δολοφονήσει έναν ξένο ηγέτη;

Λοιπόν, όπως μου αρέσει να λέω, η συμπεριφορά του παρελθόντος είναι ο καλύτερος προγνωστικός παράγοντας της μελλοντικής συμπεριφοράς, σωστά; Πόσους ξένους ηγέτες έχει δολοφονήσει η CIA και πόσους προσπάθησε, και απέτυχε, να δολοφονήσει; (Σημείωση: κάποιος πρέπει να συγκρίνει τον αριθμό των ξένων ηγετών που δολοφονήθηκαν από τις ΗΠΑ και την USSR. Είμαι βέβαιος ότι η σύγκριση θα ήταν τόσο συγκλονιστική όσο και πολύ αποκαλυπτική). Τι λες για την επίσημη δολοφονία του Στρατηγού Σολεϊμανί; Δεν ήταν αυτή η επιχείρηση πολύ πιο επικίνδυνη από το να χρησιμοποιήσεις ντόπιους για να προσπαθήσεις να δολοφονήσεις έναν αποδυναμωμένο και εμπόλεμο ηγέτη όπως ο Λουκασένκο;

Λοιπόν, πες μου: αληθινή ιστορία ή «Ρωσική παραπληροφόρηση»;

Τhe Saker

Υ Γ1: σε περίπτωση που αναρωτιέστε, οι Ρώσοι έχουν ξεκαρδιστεί στα γέλια.

ΥΓ2: παρεμπιπτόντως, το ρωσικό FSB συνέλαβε επίσης τον πρόξενο της Ukie στην Αγία Πετρούπολη τη στιγμή που έλαβε διαβαθμισμένες πληροφορίες από αυτόν που νόμιζε ότι ήταν πράκτορας. Θα αποβληθεί. Ήταν ένα υπέροχο Σαββατοκύριακο για το FSB - θα υπάρξουν πολλά μετάλλια για αυτό το καλό έργο.

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 1: Η Μαρία Ζαχάροβα, η επικεφαλής εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών, επιβεβαίωσε επίσημα όλα αυτά στη ρωσική τηλεόραση.

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 2: Το Κρεμλίνο μόλις επιβεβαίωσε ότι ο Πούτιν και ο Μπάιντεν συζήτησαν αυτό το θέμα κατά τη διάρκεια της τηλεφωνικής τους διάσκεψης.

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 3: Πρέπει να αγαπήσω τα δυτικά μέσα ενημέρωσης, που δεν αφιέρωσαν ούτε μια λέξη για το πραξικόπημα, όλα για το τσεχικό παραμύθι.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Είναι πλέον βέβαιο πως δεν θα ξεμπερδέψουμε εύκολα με τον κορονοϊό.
Αυτός ο ιός έχει ανεπτυγμένο τι αίσθημα της επιβίωσης και αυτό το αποδεικνύει με τις χιλιάδες μεταλλάξεις του.
Εμβόλιο εσείς ; Μεταλλάξεις εγώ, φαίνεται να μας λέει.

Διαβάζουμε πως ένα νέο στέλεχος του ιού κατάφερε να περάσει σε οίκο ευγηρίας στις ΗΠΑ (με κάποιο ανεμβολίαστο άτομο) και μόλυνε πλήθος ηλικιωμένων, αν και το το 90% αυτών ήταν εμβολιασμένοι.

Η πληροφορία μας έρχεται από το Κέντρο Πρόληψης και Αντιμετώπισης Ασθενειών (CDC) και αναφέρει πως ο ιός στη συνέχεια εξαπλώθηκε στον οίκο ευγηρίας στο Κεντάκι μολύνοντας 44 ανθρώπους, 24 ενοίκους και 20 μέλη του προσωπικού, εκ των οποίων 18 και 4 αντίστοιχα είχαν λάβει δύο δόσεις του εμβολίου της Pfizer κατά της covid-19, σύμφωνα με το CDC.

Αυτό που προκύπτει από την είδηση είναι πως:
  • Τείχος προστασίας εξακολουθεί να αποτελεί ο εμβολιασμός
  • Τα μέτρα προστασίας (σχολαστικό πλύσιμο, μάσκα, συχνά τεστς και αποστάσεις) θα πρέπει να εξακολουθούν να εφαρμόζονται ανεξάρτητα αν έχουμε εμβολιαστεί.

Τα στατιστικά εξαγώμενα από την περίπτωση του οίκου ευγηρίας καταγράφηκαν από το CDC ως εξής:

Μεταξύ των ενοίκων του οίκου ευγηρίας που μολύνθηκαν από το παραλλαγμένο στέλεχος μόνο το ένα τρίτο των εμβολιασμένων παρουσίασε συμπτώματα, έναντι του 83% των μη εμβολιασμένων. Και μόνο το 11% των εμβολιασμένων χρειάστηκε να διακομιστούν σε νοσοκομείο, έναντι των δύο τρίτων των μη εμβολιασμένων.

Τέλος μόνο ένας εμβολιασμένος ένοικος από τους 18 που μολύνθηκαν πέθανε. Μεταξύ των έξι μη εμβολιασμένων δύο υπέκυψαν στην covid-19.

“Για να προστατεύσουμε τους ενοίκους των οίκων ευγηρίας είναι απαραίτητο το προσωπικό τους όπως και οι ένοικοι να είναι εμβολιασμένοι”, υπογραμμίζουν οι συντάκτες της έρευνας.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
M.K.Bahdrakumar, Oriental review 10/04/21
Mετάφραση: Μ.Στυλιανού

Ακριβώς μια δεκαετία αφότου οι Ηνωμένες Πολιτείες εγκαινίασαν έναν πρωτοποριακό για την Τουρκία ρόλο με την έναρξη του προγράμματος αλλαγής καθεστώτος στη Συρία, ζήτησαν την βοήθεια της Άγκυρας σε μιαν άλλη πολιτική μετάβαση στην ευρύτερη Μέση Ανατολή — στο Αφγανιστάν. Οι αναλογίες δεν συμπίπτουν ποτέ εκατό τοις εκατό στην πολιτική ή τη διπλωματία, αλλά οι ομοιότητες είναι εντυπωσιακές.

Εάν στη Συρία το σχέδιο περιελάμβανε την ανατροπή με τη βία της νόμιμης κυβέρνησης του προέδρου Μπασάρ αλ-Άσαντ, στο Αφγανιστάν η ημερήσια διάταξη σήμερα είναι να διευκολύνει την έξοδο της εκλεγμένης κυβέρνησης ,υπό την ηγεσία του Προέδρου Aσράφ Γκανί και να την αντικαταστήσει από μια προσωρινή κυβέρνηση συνασπισμού με τη μαχητική ισλαμική ομάδα γνωστή ως Ταλιμπάν.

Και οι δύο περιπτώσεις συνοψίζονται στην επιλογή ομάδων Τζιχαντιστών μεταμφιεσμένων σε «απελευθερωτικά κινήματα». Στη Συρία, η Τουρκία παρείχε όχι μόνο την υλικοτεχνική υποστήριξη σε μαχητές τζιχαντιστές από όλο τον κόσμο για να εισέλθουν στη χώρα αυτή για να ενταχθούν στο «Ισλαμικό Κράτος» και στην Αλ Κάιντα, αλλά και τους εξόπλισε και τους υποστήριξε — ακόμη και νοσηλεύοντας τραυματισμένους μαχητές — να διεξαγάγουν έναν παρατεταμένο φρικτό πόλεμο κατά του Ασάντ.

Υπάρχουν αδιαμφισβήτητες ενδείξεις ότι η Τουρκία καθοδηγεί και προστατεύει τα στελέχη του Ισλαμικού Κράτους και της Αλ Κάιντα. Μια αποστολή του CNN από την Τουρκία τον Νοέμβριο του 2013 σημείωνε ότι «είναι εκπληκτικό να παρακολουθεί κανείς αυτόν τον όγκο διεθνούς μετακίνησης, από χώρες όπου η Αλ Κάιντα έχει επιβεβαιωμένη και συνεχή παρουσία, σε ένα κράτος μέλος του ΝΑΤΟ... Πολλοί από αυτούς τους φανατικούς Μουσουλμάνους πιστεύουν ότι συμμετέχουν στην τελική μάχη που προφητεύεται ότι θα συμβεί στη Συρία — γνωστή ως al-Sham — και η οποία θα προαναγγείλει το τέλος του κόσμου. Οι νεοσύλλεκτοι είναι εκστασιασμένοι. ποτέ δεν πίστευαν ότι αυτός ο τελικός αγώνας θα ερχόταν στη ζωή τους.»

«Στα τουρκικά σύνορα κινηματογραφήσαμε ένα ανατριχιαστικό θέαμα: τη σημαία του «Ισλαμικού Κράτους» να κυματίζει ήρεμα πάνω από έναν μιναρέ, μερικές εκατοντάδες μέτρα μακριά, στη συριακή πόλη Jarabulus – ένα σημάδι ότι οι Τζιχαντιστές ελέγχουν την πόλη. Η Τουρκία πρέπει τώρα να συμφιλιώσει την φαινομενικά χαλαρή κυκλοφορία των τζιχαντιστών στα νότια της για να ταξιδέψουν στη Συρία — πολλοί από τους οποίους έχουν ως στόχο να βοηθήσουν στην ίδρυση ενός χαλιφάτου φιλικού προς την Αλ Κάιντα — με το γεγονός ότι μπορούν τώρα να δουν την Αλ Κάιντα από τα σύνορά της. Δεν μπορούσε να πλησιάσει άλλο."
Τελετή αποφοίτησης της ομάδας της αλ-Κάιντα Χαγιάτ Ταχρίρ αλ-Σαμ σε στρατόπεδο στη βόρεια επαρχία Ιντλίμπ της Συρίας που συνορεύει με την Τουρκία

Η Ρωσία και το Ιράν έχουν κατ' επανάληψη επιστήσει την προσοχή σε αυτή την ανίερη συμμαχία στη Συρία μεταξύ των ΗΠΑ και της Τουρκίας από τη μία πλευρά και των ομάδων «Ισλαμικού Κράτους» και αλ-Κάιντα από την άλλη. Περιέργως, αυτή η ανίερη συμμαχία συνεχίζεται ακόμα και σήμερα.

Πέρυσι τον Μάρτιο, ο μεγαλύτερος πλέον κλάδος της Αλ Κάιντα, ο οποίος είναι η συριακή οργάνωσή της που ονομαζόταν Al Nusra — και τώρα αυτοαποκαλείται Hay'at Tahrir al-Sham (HTS) — επαίνεσε ανοιχτά τον πρόεδρο της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν και την κυβέρνησή του για την υπεράσπισή του στην Αλ Κάιντα, και σε άλλες τζιχαντιστικές οργανώσεις που προσπαθούσαν να ανατρέψουν την κοσμική κυβέρνηση της Συρίας.

Σε συνέντευξή του τον περασμένο μήνα στις 8 Μαρτίου, ο Τζέιμς Τζέφρι, ο οποίος διετέλεσε πρεσβευτής των ΗΠΑ υπό ρεπουμπλικανικές και δημοκρατικές διοικήσεις και πιο πρόσφατα ειδικός εκπρόσωπος στη Συρία κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης Τραμπ, φέρεται να είπε ότι το HTS υπήρξε «κεφάλαιο» στη στρατηγική της Αμερικής στο Ιντλίμπ, την βορειοδυτική επαρχία της Συρίας που συνορεύει με την Τουρκία.

Για να παραθέσω τα λόγια του Jeffrey, "Αυτοί (HTS) είναι η λιγότερο κακή επιλογή των διαφόρων επιλογών στο Idlib και το Idlib είναι ένα από τα πιο σημαντικά μέρη στη Συρία, το οποίο είναι ένα από τα πιο σημαντικά μέρη αυτή τη στιγμή στη Μέση Ανατολή". (Διαβάστε μια μακρά συνέντευξη εδώ από τον Πρέσβη Jeffrey με τον Al-Monitor σχετικά με τις πολιτικές των ΗΠΑ για τη Συρία.)

Πράγματι, σε πρόσφατη συνέντευξή του στον αμερικανικό κυβερνητικό οργανισμό μέσων ενημέρωσης PBS, ο Αμπού Μοχάμεντ αλ-Τζολάνι, ηγέτης του HTS στο Ιντλίμπ, προσπάθησε να εντυπωσιάσει το αμερικανικό κοινό ότι η ομάδα του δεν αποτελεί απειλή για τις ΗΠΑ ή τη Δύση, αλλά αντίθετα, μοιράζεται κοινά συμφέροντα.

Κάποιοι Αμερικανοί ειδικοί -- π.χ. ο Nicholas Heras,, Ανώτερος Αναλυτής και Επικεφαλής Προγράμματος στο Ινστιτούτο Στρατηγικής και Πολιτικής, δεξαμενή σκέψης που εδρεύει στην Ουάσινγκτον -- έχουν χαρακτηρίσει το HTS «τουρκική πλουτοπαραγωγική πηγή πληροφοριών που μέσω πληρεξούσιου αρδεύει και τις ΗΠΑ». Ο Ήρας δήλωσε σε τουρκικό ειδησεογραφικό περιοδικό Ahval την προηγούμενη βδομάδα, «Το HTS δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς την υποστήριξη της Τουρκίας, είναι τόσο απλό. Η σημαντική στρατιωτική επένδυση της Τουρκίας για την προστασία του Ιντλίμπ είναι ο βασικός παράγοντας που προστατεύει την περιοχή από το να καταρρεύσει ξανά στον έλεγχο του Ασάντ και των συμμάχων του».

Πράγματι, η Τουρκία έχει αναπτύξει σημαντικές στρατιωτικές δυνάμεις στο Ιντλίμπ από τα τέλη του 2017 και ελέγχει επίσης τις σημαντικότερες οδούς διέλευσης για τα τμήματα του Ιντλίμπ που ελέγχονται από το HTS. Ο Ήρας δήλωσε στον Αχβάλ: «Το HTS είναι ο κυρίαρχος παράγων στο Ιντλίμπ και θα ήταν αρκετά δαπανηρό, από την άποψη των απωλειών και της καταστροφής για την Τουρκία και τις υποστηριζόμενες από την Τουρκία συριακές ομάδες μεσολάβησης, να απομακρυνθεί το HTS από την εξουσία. Το HTS είναι κυριολεκτικά ο μόνος τοπικός συριακός παράγοντας που μπορεί να ελέγξει το Ιντλίμπ με χαμηλό κόστος για την Τουρκία. Η Τουρκία και αυτή η συριακή ομάδα που συνδέεται με την αλ-Κάιντα έχουν συμβιωτική σχέση και το HTS αποτελεί πλεονέκτημα για την Άγκυρα».

Ο γνωστός Αμερικανός εμπειρογνώμονας για τη Συρία, καθηγητής Joshua Landis, Διευθυντής του Κέντρου Σπουδών Μέσης Ανατολής στο Πανεπιστήμιο της Οκλαχόμα, συμμερίζεται επίσης αυτή την άποψη. Σύμφωνα με τον Λάντις, οι ΗΠΑ στηρίζουν την Τουρκία στο Ιντλίμπ και θέλουν να μετατρέψουν τη Συρία σε τέλμα τόσο για τη Ρωσία όσο και για το Ιράν, βρίσκοντας συμμαχικές ομάδες που μπορούν να εμποδίσουν τη Δαμασκό να ανακτήσει το βόρειο τμήμα της χώρας. Εκτός αυτού, τα (αμερικανικά) «κεφάλαια» HTS και Τουρκία «εξυπηρετούν την πολιτική των ΗΠΑ για να αρνηθούν στη Δαμασκό την πρόσβαση σε πετρέλαιο, νερό και μεγάλο μέρος της καλύτερης γεωργικής γης της Συρίας", δήλωσε ο Λάντις.

Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα παραπάνω, είναι η μητέρα όλων των ειρωνειών ότι στο Αφγανιστάν οι ΗΠΑ ψαχουλεύουν στην Τουρκία για να εξαγνίσουν μιαν ακόμη ομάδα τζιχαντιστών, τους Ταλιμπάν, και να την ενσωματώσουν στην δομή εξουσίας αυτής της χώρας. Παρεμπιπτόντως, ο ΟΗΕ έχει τεκμηριώσει ότι οι Ταλιμπάν εξακολουθούν να διατηρούν τους παλιούς δεσμούς τους με την Αλ Κάιντα.

Ίσως, το πιο περίεργο στοιχείο αυτού του πίνακα να είναι ότι κανένας δεν είχε ποτέ στιγματίσει την Τουρκία ανοιχτά για τους επαίσχυντους δεσμούς της με το ISIS και την Αλ Κάιντα στη Συρία, εκτός από τον τότε Αντιπρόεδρο Τζο Μπάιντεν. Τον Οκτώβριο του 2014, κατά τη διάρκεια μιας συνεδρίασης στη Σχολή Διακυβέρνησης Kennedy του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ, ο Μπάιντεν δήλωσε:

«Οι σύμμαχοί μας στην περιοχή ήταν το μεγαλύτερο πρόβλημά μας στη Συρία. Οι Τούρκοι ήταν πολύ καλοί φίλοι, και έχω μια υπέροχη σχέση με τον Ερντογάν... Τι έκαναν?... Έριξαν εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια και δεκάδες τόνους όπλων σε οποιονδήποτε πολεμούσε εναντίον του Ασάντ – εκτός από το ότι οι άνθρωποι που προμηθεύονταν, ήταν η αλ-Νούσρα και η Αλ Κάιντα, και τα εξτρεμιστικά στοιχεία των τζιχαντιστών που προέρχονταν από άλλα μέρη του κόσμου».

Ο Μπάιντεν συνέχισε: «Τώρα, νομίζεις ότι υπερβάλλω; Δες και λίγο. Πού πήγαν όλα αυτά; Έτσι, τώρα που συμβαίνει αυτό, ξαφνικά, όλοι ξυπνούν επειδή αυτή η μονάδα που ονομάζεται ISIL (Ισλαμικό Κράτος), η οποία ήταν η Αλ Κάιντα στο Ιράκ, όταν ουσιαστικά εκδιώχθηκαν από το Ιράκ, βρήκε ανοιχτό χώρο και έδαφος στη Συρία, συνεργάζεται με την αλ-Νούσρα, την οποία ανακηρύξαμε τρομοκρατική ομάδα από νωρίς. Και δεν μπορέσαμε να πείσουμε τους συναδέλφους μας (Τουρκία) να σταματήσουν να τους προμηθεύουν».

Μπράβο! Τώρα, ως Πρόεδρος, ο Μπάιντεν έχει δώσει εντολή στους διπλωμάτες του να προσκαλέσουν την Τουρκία για άλλη μια φορά να ενώσει τα χέρια της με την Ουάσινγκτον σε ένα ακόμα πρόγραμμα αλλαγής καθεστώτος στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, γνωρίζοντας πολύ καλά την αμφιλεγόμενη προηγούμενη σχέση της Άγκυρας με το ISIS και την αλ-Κάιντα. Δεν θα μπορούσαν οι ΗΠΑ να έχουν ανακαλύψει κάποια άλλη φιλική χώρα με άψογο ιστορικό στην κρατική τρομοκρατία; Γιατί όχι η Τασκένδη που έχει φιλοξενήσει αφγανικές ειρηνευτικές διασκέψεις στο παρελθόν;

Η απάντηση είναι απλή: η Τουρκία είναι απαραίτητη (στις ΗΠΑ) ακριβώς λόγω του αποτρόπαιου παρελθόντος της στη συναναστροφή με το ISIS και την Αλ Κάιντα. Αυτά είναι τα διαπιστευτήρια που χρειάζεται σήμερα να δώσει η κυβέρνηση Μπάιντεν σε έναν εταίρο για να κατευθύνει την ειρηνευτική διαδικασία στο Αφγανιστάν.

Η Τουρκία είναι κλώνος των ΗΠΑ στην ιδιοφυΐα της να χειραγωγεί τους «ισλαμιστές τρομοκράτες» ως γεωπολιτικά εργαλεία – με την πρόσθετη αρετή του να είναι θεωρητικά μουσουλμανική χώρα. Μπορούμε να εμπιστευτούμε να πλοηγήσουμε τους τζιχαντιστές στο Χίντου Κους προς ένα υψηλότερο πεπρωμένο στους καιρούς που έρχονται.

Source: The Indian Punchline



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Zero Hedge 16-4-21
Μετάφραση Μ.Στυλιανού

Ήρθαν τα αναμενόμενα ρωσικά αντίποινα στις κυρώσεις του Μπάιντεν της περασμένης Πέμπτης για τις λεγόμενες ηλεκτρονικές παρεμβάσεις και τις κατηγορίες για παρέμβαση τις προεδρικές εκλογές. Δέκα Αμερικανοί διπλωμάτες απελάθηκαν από την Ρωσία με διαταγή του υπουργείου Εξωτερικών. Είναι ακριβώς ο αριθμός αυτών που οι ΗΠΑ πέταξαν από την ρωσική πρεσβεία στην Ουάσιγκτον.

Ο Ρώσος υπουργός των Εξωτερικών Σεργκέϊ Λαβρώφ πρόσθεσε επιπλέον ότι «Οι Αμερικανοί θα κληθούν να περιορίσουν τον αριθμό των υπαλλήλων τους στην Ρωσία στο αριθμό των Ρώσων στις ΗΠΑ, εάν οι σχέσεις επιδεινωθούν

(Σε πρες κόνφερενς την Παρασκευή ο Λαβρώφ εξήγησε ότι οι Αμερικανοί έχουν στην πρεσβεία τους προσωπικό 450 ατόμων έναντι 350 υπαλλήλων της ρωσικής πρεσβείας στην Ουάσιγκτον.

Πρόσθεσε ότι η Ρωσία θα απαγορεύσει την επέμβαση στις ρωσικές υποθέσεις αμερικανικών ιδρυμάτων και Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων και ότι η Ρωσία έχει την δυνατότητα να καταφέρει «οδυνηρά πλήγματα» σε αμερικανικές επιχειρήσεις», αλλά δεν θα προχωρήσει σε αυτά επί του παρόντος. Ρ.Τ.)

Όσον αφορά τις αμερικανικές οικονομικές κυρώσεις, που απαγορεύουν στις αμερικανικές τράπεζες την αγορά ρωσικών ομολόγων η Κεντρική Τράπεζα της Ρωσίας ανακοίνωσε: « Η Τράπεζα της Ρωσίας σημειώνει ότι το συνολικό μέρισμα ξένων επενδυτών στο εθνικό χρέος και ακόμη περισσότερο στις πρωτογενείς καταθέσεις έχει σημαντικά περιορισθεί κατά το παρελθόν έτος. Η Τράπεζα της Ρωσίας είναι έτοιμη, εάν χρειασθεί, να χρησιμοποιήσει τα εργαλεία που διαθέτει για να εξασφαλίσει την χρηματοπιστωτική σταθερότητα.

( Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρυ Πεσκώφ δήλωσε ότι ο Πρόεδρος Πούτιν θα αποφασίσει για αντίποινα και πάντως ετόνισε ότι τα θεμέλια της ρωσικής οικονομίας δεν θίγονται. «Η μακροοικονομική σταθερότητα είναι εξασφαλισμένη και η αποδοτικότητα του οικονομικού μας συστήματος είναι διεθνώς αναγνωρισμένη. Δεν έχουμε λόγο να ανησυχούμε.» προσέθεσε. 
(ΡΤ)


Αντιφατική, Αλλοπρόσαλλη και Ανόητη η Πολιτική Μπάϊντεν με τη Ρωσία

Πωλ Ρόμπινσον , R T,15 Απρ, 2021

[Η δημοσίευση του κατωτέρω άρθρου του Ρωσολόγου καθηγητού της Οτάβας από το έντυπο ρωσικό όργανο ενημέρωσης Σημερινή Ρωσία προφανώς σηματοδοτεί την επικύρωση ως ορθής της ερμηνείας των ρωσικών αντιδράσεων στις δηλώσεις και ενέργειες της αμερικανικής κυβέρνησης.]

Μετάφραση: Μ.Στυλιανού

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΡΧΕΙΟΥ: Ο Ρώσος πρωθυπουργός (τότε)Βλαντιμίρ Πούτιν ανταλλάσσει χειραψία με τον Αντιπρόεδρο των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους στη Μόσχα στις 10 Μαρτίου 2011.


Μόλις πριν από ένα μήνα, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν ανέφερε ότι πιστεύει πως ο Ρώσος ομόλογός του, Βλαντιμίρ Πούτιν, είναι «δολοφόνος». Αλλά την Τρίτη, μίλησε στο τηλέφωνο με τον «δολοφόνο» και πρότεινε να συναντηθούν οι δυο τους για μια συζήτηση πρόσωπο με πρόσωπο.

Μερικές εβδομάδες είναι σαφώς πολύς καιρός στην πολιτική.

Αλλά το ίδιο φαίνεται να είναι μια-δυο μέρες.

Γιατί την Πέμπτη, ο εκπρόσωπος Τύπου του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ δήλωσε ότι μια συνάντηση κορυφής μεταξύ Μπάιντεν και Πούτιν δεν πρόκειται να γίνει στο εγγύς μέλλον. Αυτό δεν σημαίνει ότι η Μόσχα απέρριψε οριστικά μια συνάντηση κάποια στιγμή αργότερα, αλλά είναι σαφές ότι το Κρεμλίνο δεν είναι διατεθειμένο να ευχαριστήσει τον Μπάιντεν προς το παρόν.

Η δήλωση του Πεσκόφ έγινε μετά την είδηση ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες επρόκειτο να ανακοινώσουν νέα σειρά κυρώσεων εναντίον της Ρωσίας, συμπεριλαμβανομένων μέτρων για να αποτρέψουν αμερικανικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα από το να αγοράσουν τραπεζικά ομόλογα της Μόσχας. Οι ΗΠΑ επίσης απέλασαν δέκα Ρώσους διπλωμάτες.

Η συνέπεια είναι γενικά καλό πράγμα. Δυστυχώς, η πολιτική των ΗΠΑ έναντι της Ρωσίας φαίνεται να είναι σαφώς ασυνεπής, προσφέροντας ένα κλαδί ελιάς τη μία μέρα και στη συνέχεια να υψώνουν ένα μεγάλο ραβδί την επόμενη. Από ρωσικής πλευράς, η αμερικανική πολιτική πρέπει να φαίνεται διπρόσωπη, και συνεπώς ίσως ακόμη χειρότερη από ό,τι αν ήταν ξεκάθαρα εχθρική. Τι εξηγεί τα ανάμεικτα σήματα που έρχονται από την Ουάσιγκτον;

Το βασικό σημείο εκκίνησης είναι ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ θεωρεί τη Ρωσία ως επιθετικό αμφισβητία της αμερικανοκρατούμενης παγκόσμιας τάξης. Επιπλέον, το Δημοκρατικό κόμμα, το οποίο κατέχει πλέον τόσο την προεδρία όσο και το Κογκρέσο, είναι πεπεισμένο ότι η Ρωσία, και συγκεκριμένα ο Βλαντιμίρ Πούτιν, ευθύνεται για την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ το 2016. Η εσωτερική αμερικανική πολιτική δεν επιτρέπει τίποτα άλλο από μιαν εχθρική πολιτική έναντι της Ρωσίας. Αυτή είναι η νέα προεπιλεγμένη θέση.

Έτσι, η τελευταία ετήσια αξιολόγηση απειλών από την αμερικανική κοινότητα υπηρεσιών πληροφοριών αφιερώνει ένα ολόκληρο κεφάλαιο στις «ρωσικές προκλητικές ενέργειες». Αναφέρει ότι, «η Μόσχα θα χρησιμοποιήσει μια σειρά εργαλείων – ειδικώτερα να επηρεάσει εκστρατείες, συνεργασία πληροφοριών και αντιτρομοκρατίας, στρατιωτική βοήθεια και συνδυασμένες ασκήσεις, μισθοφορικές επιχειρήσεις και πωλήσεις όπλων - για να προωθήσει τα συμφέροντά της ή να υπονομεύσει τα συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών και των συμμάχων τους».

Από αυτό προκύπτει ότι οι ΗΠΑ πρέπει να αντεπιτεθούν στη Ρωσία προκειμένου να την τιμωρήσουν για την επιθετικότητά της και να την αποτρέψουν από περαιτέρω ενέργειες.

Σε αυτό το πλαίσιο, το τηλεφώνημα και η προσφορά του Μπάιντεν για εξομάλυνση των σχέσεων ήταν μάλλον εκτός τόπου. Μια πιθανή εξήγηση γι' αυτό είναι η Ουκρανία.

Ο πόλεμος στο Ντονμπάς μεταξύ της ουκρανικής κυβέρνησης και των Λαϊκών Δημοκρατιών Ντονέτσκ και Λουγκάνσκ έχει γίνει σημαντικά θερμότερος από τις αρχές του έτους, με τις δύο πλευρές να παραβιάζουν την κατάπαυση του πυρός σε τακτική βάση. Η Ουκρανία φέρεται να έχει μετακινήσει πρόσθετο βαρύ εξοπλισμό κοντά στην πρώτη γραμμή. Εν τω μεταξύ, η Μόσχα διεξάγει στρατιωτικές ασκήσεις κοντά στα ουκρανικά σύνορα, πιθανώς για να αποτρέψει την Ουκρανία από του να εξαπολύσει ολοσχερή επίθεση κατά της πολιτοφυλακής του Ντονμπάς.

Ως αποτέλεσμα, δυτικά μέσα ενημέρωσης και πολιτικοί δηλώνουν ότι η Μόσχα μπορεί να προετοιμάζει τη δική της αιφνιδιαστική επίθεση στην Ουκρανία, ενώ σχολιαστές από τη ρωσική πλευρά κατηγορούν τις ΗΠΑ, ότι εξωθούν τους Ουκρανούς. Το τηλεφώνημα της Τρίτης μπορεί να υποδηλώνει ότι ο Μπάιντεν έκανε μεταβολή.

Μπορεί να βλέπει τη Ρωσία ως απειλή, αλλά δεν θέλει πόλεμο. Έχοντας πιέσει, όπως λέγεται, τους Ουκρανούς να πάρουν σκληρή γραμμή εναντίον της Μόσχας, οι Ηνωμένες Πολιτείες αντιμετώπισαν την πραγματικότητα μιας σκληρής ρωσικής απάντησης και αποφάσισαν να υποχωρήσουν για να ηρεμήσουν τα πράγματα.

ΕΠΙΣΗΣ στις RT.COM¨Η Ρωσία επιδιώκει «ρεαλιστική συνεργασία» με τις ΗΠΑ, όχι ολοκληρωτική σύγκρουση, υποστηρϊζει ο ίδιος ο εθνικός διευθυντής πληροφοριών των ΗΠΑ.

Με άλλα λόγια, ο Μπάιντεν βλέπει τη Ρωσία ως εχθρό και είναι αποφασισμένος να ακολουθήσει μια σκληρή στάση απέναντί της. Αλλά δεν θέλει πόλεμο. Ούτε υπάρχουν στοιχεία ότι ήθελε ποτέ να ωθήσει την Ουκρανία σε πόλεμο με τη Ρωσία – αυτό είναι περισσότερο μια φαντασίωση των Ρώσων σχολιαστών στις τηλεοπτικές συζητήσεις παρά οποιοδήποτε είδος πραγματικότητας.

Η τηλεφωνική κλήση και η προσφορά συνάντησης κορυφής μπορούν να θεωρηθούν ως μια μορφή διαχείρισης κρίσεως, που επαναφέρει τον κόσμο πίσω από το χείλος του γκρεμού, αλλά δεν αποτελεί ένδειξη οιασδήποτε σημαντικής αλλαγής στη συνολική πολιτική.

Η απροθυμία του Κρεμλίνου να αποδεχθεί αμέσως την προσφορά της συνάντησης κορυφής είναι κατανοητή. Η Μόσχα θα χαρεί αναμφίβολα που ο Μπάιντεν φαίνεται να προσπαθεί να αποκλιμακώσει την κατάσταση, αλλά είναι πιθανώς επίσης βαθιά επιφυλακτική σχετικά με τις προοπτικές μιας συνόδου κορυφής που θα παραγάγει απτά αποτελέσματα. Εάν ο Μπάιντεν μπορέσει να πείσει το Κρεμλίνο ότι σοβαρολογεί για την επίτευξη συμφωνίας σε συγκεκριμένα ζητήματα, τότε η στάση του αναμφίβολα θα αλλάξει. Προς το παρόν, όμως, δεν μπορούν να κερδηθούν πολλά από την προοπτική μιας συζήτησης με αντιμετώπιση απειλών και απαιτήσεων.

Σε κάθε περίπτωση, αν και η ρωσική κυβέρνηση θα προτιμούσε αναμφίβολα έναν πραγματικό διάλογο, δεν είναι διψασμένη γι’ αυτόν. Οι Ηνωμένες Πολιτείες φαίνεται να μην εκτιμούν πλήρως τον τρόπο με τον οποίο ο κόσμος έχει αλλάξει τα τελευταία χρόνια και τον βαθμό στον οποίο οι προηγούμενοι μοχλοί ισχύος τους δεν λειτουργούν πλέον. Οι προτεινόμενες κυρώσεις κατά του ρωσικού δημόσιου χρέους αποτελούν ένα παράδειγμα. Υπήρξε μια εποχή που η Ρωσία θα φοβόταν αν έχανε την προοπτική πρόσβασης σε αμερικανικά χρήματα. Τώρα όμως δεν τα χρειάζεται πλέον. Όχι μόνο δεν έχει σχεδόν κανένα χρέος, αλλά έχει και πρόσβαση σε άλλους δανειστές, συμπεριλαμβανομένων τόσο των διεθνών όσο και των εγχωρίων.

Η απάντηση της Ρωσίας στην προσφορά της συνάντησης κορυφής υποδηλώνει ότι η Ρωσία είναι πρόθυμη να συζητήσει, αλλά μόνο στην βάση της ισότητας. Η Αμερική, ωστόσο, φαίνεται να πιστεύει ότι μπορεί να αναγκάσει τη Ρωσία να καθίσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με τους δικούς της όρους. Αυτό είναι ένα βαρύ λάθος. Το μόνο ερώτημα είναι πόσο καιρό θα πάρει στους Αμερικανούς να το συνειδητοποιήσουν.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Μία ακόμη σημαντική επιτυχία κατέγραψε το πρόγραμμα Study USA της Αμερικανικής Γεωργικής Σχολής. Μαθητής της Γ’ τάξης του Γενικού Λυκείου έγινε δεκτός με υποτροφία του ποσού που αιτήθηκε, από το ξακουστό πανεπιστήμιο YALE. Είναι ο δεύτερος μαθητής της Αμερικανικής Γεωργικής Σχολής, σε διάστημα δύο ετών, ο οποίος γίνεται δεκτός με υποτροφία από το συγκεκριμένο αμερικανικό πανεπιστήμιο.

Ο 17χρονος Κωνσταντίνος Μαρκόπουλος κατάγεται από τη Θεσσαλονίκη και ήδη άρχισε να μαζεύει βαλίτσες για το… αμερικανικό όνειρό του! Φιλοδοξεί να σπουδάσει μηχανολόγος μηχανικός, να κάνει τουλάχιστον ένα μεταπτυχιακό και να αναζητήσει εργασία ως μηχανικός στον «μαγικό» κόσμο της Formula 1. Άλλωστε, είναι διακεκριμένο μέλος της ομάδας ρομποτικής VeloCT της ΑΓΣ, η οποία συμμετέχει στον παγκόσμιο διαγωνισμό «F1 in schools».

«Πληροφορήθηκα ότι έγινα δεκτός στο YALE το βράδυ της περασμένης Τρίτης. Ένα απλό ηλεκτρονικό μήνυμα έφτασε στον υπολογιστή μου. Το άνοιξα και εμφανίστηκε ένα ‘congratulations’ και η φωτογραφία ενός… μπουλντόγκ. Ήταν ο Handsome Dan, η μασκότ του YALE!», εξομολογείται. Όπως είπε η χαρά του ήταν απερίγραπτη, ενώ και οι γονείς του ζητωκραύγαζαν από την ευτυχία. «Η βοήθεια που έλαβα από την Αμερικανική Γεωργική Σχολή και το πρόγραμμα Study USA είναι τεράστια. Δεν θα μπορούσα να τα καταφέρω μόνος μου, αν δεν είχα άξιους συμπαραστάτες εντός και εκτός σχολικής αίθουσας», είπε. Αναφέρθηκε στο ιδιαίτερα υψηλό επίπεδο των εκπαιδευτικών και κυρίως στη θέλησή τους να βοηθήσουν και να προσφέρουν σε όλα τα παιδιά, Θεσσαλονικείς και μη, οικότροφους και εξωτερικούς. «Η Σχολή θέλει να γινόμαστε καλοί πολίτες κι όχι απλώς καλοί μαθητές», τόνισε. «Οι καθηγητές και όλο το εκπαιδευτικό προσωπικό κάνουν εξαιρετική δουλειά, βοηθώντας όλους τους μαθητές. Σημαντικό είναι και το έργο των στελεχών του προγράμματος Study USA, τα οποία είναι στο πλευρό των συμμετεχόντων μαθητών, βοηθώντας ουσιαστικά στη διεκπεραίωση καταστάσεων», πρόσθεσε. Δηλώνει δικαιωμένος από την απόφασή του φοιτήσει στο Γενικό Λύκειο της Αμερικανικής Γεωργικής Σχολής, το οποίο –όπως είπε- αναπτύσσεται σε ένα εξαιρετικό campus και τα στελέχη του βοηθούν τους μαθητές να εκπληρώσουν τα όνειρά τους. «Έχω συμμαθητές από όλη την Ελλάδα, με ποικίλα ενδιαφέροντα, υψηλές δυνατότητες και συναρπαστικές ιστορίες!» είπε. Το απόγευμα της Δευτέρας 12 Απριλίου, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης επικοινώνησε μαζί του και τον συνεχάρη για την επιτυχία του, ενώ το ίδιο έκανε 48 ώρες αργότερα και η υπουργός Παιδείας, Νίκη Κεραμέως.

Να σημειωθεί ότι στο YALE, ο Κωνσταντίνος Μαρκόπουλος θα συναντήσει την απόφοιτη του ΓΕΛ της Αμερικανικής Γεωργικής Σχολής, Κατερίνα Καργιώτη, η οποία το 2019 έγινε δεκτή με πλήρη υποτροφία από το περίφημο πανεπιστήμιο, μετά από συμμετοχή της στο πρόγραμμα Study USA.





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

της Karine Bechet-Golovko, Comité Valmy,14-4-21

[Το κατωτέρω άρθρο της Γαλλίδας καθηγήτριας στο Πανεπιστήμιο της Μόσχας και συνεργάτιδας γαλλικών μέσων ελεύθερης ενημέρωσης, έμμεσα αποκαλύπτει το είδος απάντησης που επεφύλαξε ο Ρώσος Πρόεδρος Πούτιν, στην πρόσκληση του πρόσφατα υβριστή του Αμερικανού Προέδρου Τζο Μπάϊντεν για συνάντηση σε ουδέτερο έδαφος και επιβεβαιώνεται από τον σημερινό νέο καταιγισμό αμερικανικών κυρώσεων κατά της Ρωσίας, με απελάσεις διπλωματών και οικονομικά μέτρα, με την καθιερωμένη αιτιολόγηση περί ρωσικής ανάμειξης στις αμερικανικές εκλογής και ηλεκτρονικών υποκλοπών και σαμποτάζ.]

Μετάφραση /εισαγωγή Μ.Στυλιανού

Καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες και το ΝΑΤΟ ενισχύουν ενεργά τη στρατιωτική τους παρουσία στα σύνορα της Ρωσίας, οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες αναγνωρίζουν ότι η Ρωσία δεν επιθυμεί άμεση στρατιωτική σύγκρουση και είναι έτοιμη για ρεαλιστικές σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Μπάιντεν πρότεινε στον Πούτιν, σε τηλεφωνική συνομιλία, να οργανώσουν μια συνάντηση σε ουδέτερο έδαφος.

Είναι γνωστό ότι καλός στρατηγός είναι αυτός που κερδίζει τη μάχη πριν την αρχίσει και εδώ ο Μπάιντεν αισθάνεται τον εαυτό του να βγάζει φτερά σαν τον Ρέιγκαν ... Αλλά ο Πούτιν δεν είναι υποχρεωτικό να θέλει να παίξει το ρόλο του Γκορμπατσόφ. Η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται πάντα, ειδικά όταν η τεχνική του αιφνιδιασμού δεν γίνεται να επαναληφθεί.

Το πλαίσιο της αυξημένης διπλωματικής και στρατιωτικής πίεσης κατά της Ρωσίας συνοδεύεται από την πρόταση του Μπάιντεν να συναντηθεί με τον Πούτιν - να ρυθμίσουν τις σχέσεις ΗΠΑ-Ρωσίας και να αντιμετωπίσουν τα πολλά ζητήματα για τα οποία οι στρατηγικές θέσεις των δύο χωρών δεν είναι μόνο αποκλίνουσες, αλλά συχνά ασυμβίβαστες.

Όπως επισημαίνει ο Ρώσος Υπουργός Αμύνης, το ΝΑΤΟ και οι Ηνωμένες Πολιτείες ενισχύουν τη στρατιωτική τους παρουσία στα σύνορα της Ρωσίας:

«Σύμφωνα με πληροφορίες, το ΝΑΤΟ ετοιμάζεται να στείλει στρατεύματα κοντά στα Ρωσικά σύνορα, ανακοίνωσε ο υπουργός Άμυνας της Ρωσίας Σεργκέι Τσόιγκου σε συνέντευξη Τύπου στις 13 Απριλίου, αναφέροντας ότι συμμετέχουν 40.000 στρατιώτες και 15.000 μονάδες και στρατιωτικός εξοπλισμός, συμπεριλαμβανομένων στρατηγικών αεροσκαφών, κυρίως στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας και της Βαλτικής..»

Είναι αλήθεια ότι ήδη δύο αμερικανικά πλοία, το Ρούσβελτ και το Ντόναλντ Κουκ κατευθύνονται προς τη Μαύρη Θάλασσα.

Επιπλέον, η ρητορική των Ηνωμένων Πολιτειών και του ΝΑΤΟ εξακολουθεί να ορίζει τη Ρωσία ως τον εχθρό. Έναν εχθρό στις πύλες της Ευρώπης, η οποία θα πρέπει έτσι να αποδεχθεί -και να ευχαριστήσει- για την παρουσία στο έδαφός της αυτών των ξένων στρατευμάτων, τα οποία διαφορετικά θα μπορούσαν να ονομαστούν «δυνάμεις κατοχής». Στο επίκεντρο αυτής της κατασκευής μιας ρωσικής απειλής είναι πάντα η Ουκρανία, στην οποία ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ εκφράζει την υποστήριξη όλων των χωρών μελών αυτής της στρατιωτικής οργάνωσης και υπενθυμίζει ότι η υποστήριξη δεν είναι μόνο θεωρητική, αλλά η Συμμαχία διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στην εκπαίδευση και την εκγύμναση του ουκρανικού στρατού.

Από την πλευρά της, η Ρωσία επισημαίνει ότι αυτή η πολιτική που ακολουθούν το ΝΑΤΟ και οι Ηνωμένες Πολιτείες, η οποία, με τους εκατοντάδες συμβούλους και εκπαιδευτές τους, οδηγεί στη στρατιωτικοποίηση της Ουκρανίας, με την κατασκευή διαφορετικών στρατιωτικών πολυγώνων, στην πραγματικότητα την καθιστά μια «πυριτιδαποθήκη».

Και όλα αυτά με στόχο να ζητήσουμε από τη Ρωσία να αποσύρει τα στρατεύματά της από τα ρωσικά σύνορα. Επειδή η παρουσία τους από μόνη της θα εμπεριείχε τον κίνδυνο κλιμάκωσης. Όταν τα ρωσικά στρατεύματα βρίσκονται σε ρωσικό έδαφος, ενώ τα στρατεύματα του ΝΑΤΟ βρίσκονται στην Ευρώπη και στην Ουκρανία, στα ρωσικά σύνορα. Είναι εκεί προφανώς μόνο για έναν περίπατο υγείας και ως εκ τούτου δεν παρουσιάζουν κίνδυνο κλιμάκωσης έξω από την επικράτειά τους…

Σε αυτό το πλαίσιο έντασης, κατά τη διάρκεια μιας τηλεφωνικής συνομιλίας μεταξύ του Μπάιντεν και του Πούτιν, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, υπενθυμίζοντας ότι θα υπερασπίζεται πάντα τα συμφέροντα της χώρας του και την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας (η οποία αποτελεί προφανώς μέρος των εθνικών συμφερόντων των ΗΠΑ, όπως και η Ευρώπη εν γένει) προτείνει μια συνάντηση σε μια τρίτη χώρα:

Σύμφωνα με το Λευκό Οίκο, η σύνοδος αποσκοπεί στην «οικοδόμηση σταθερής και προβλέψιμης σχέσης με τη Ρωσία» και να καταστεί δυνατό στις δυο χώρες να «συζητήσουν πλήθος θεμάτων».

Για να ολοκληρώσουμε όμως την παρουσίαση της συγκυρίας αυτής της πρότασης για συνάντηση θα πρέπει επίσης να υπενθυμίσουμε ότι οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες δημοσίευσαν μιαν έκθεση προοπτικής για τις μείζονες τάσεις εξελίξεων έως το 2040, σύμφωνα με την οποία η Ρωσία δεν θα ήθελε άμεση σύγκρουση με τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις και θα ήταν έτοιμη για ρεαλιστικές σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η έκθεση αυτή υπογραμμίζει επίσης την ικανότητά της Ρωσίας να επηρεάζει τις εξελίξεις κατά τα επόμενα 20 χρόνια, ή ακόμη μακρύτερα, έστω και αν οι υλικές ικανότητές της μπορεί να μειωθούν. Με άλλα λόγια, αυτή η έκθεση αναγνωρίζει ότι η Ρωσία είναι ένας παράγοντας στην παγκόσμια σκηνή:

«Είναι πιθανό ότι η Ρωσία θα παραμείνει μια δύναμη αναστάτωσης για μεγάλο μέρος ή το σύνολο των επόμενων δυο δεκαετιών, ακόμα και αν μειωθούν οι φυσικές δυνατότητές της σε σύγκριση με άλλους σημαντικούς παράγοντες», ανέφερε η έκθεση. "Τα πλεονεκτήματα της Ρωσίας περιλαμβάνουν μια σημαντική συμβατική στρατιωτική δύναμη, όπλα μαζικής καταστροφής, ενεργειακούς και ορυκτούς πόρους, εκτεταμένη γεωγραφία, δημογραφικά στοιχεία και θέληση να χρησιμοποιήσει βία στο εξωτερικό, γεγονός που θα της επιτρέψει να συνεχίσει να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο, ακόμη και μετέπειτα, στον μετασοβιετικό χώρο, και μερικές φορές πιο μακριά."


Φαίνεται ότι ο Μπάιντεν αισθάνεται Ρέιγκαν, οποίος ενώ μισούσε τη Σοβιετική Ένωση και τον κομμουνισμό και ακριβώς εξαιτίας αυτού, κατάφερε να βάλει στον ντορβά του τον Γκορμπατσόφ, δίνοντάς του τα κλειδιά για να καταστρέψει τη χώρα του με τα ίδια του τα χέρια.

Ωστόσο, είναι αμφίβολο ότι ο Πούτιν αισθάνεται να θεριεύουν μέσα του οι επιθυμίες του Γκόρμπι, χωρίς να ξεχάσουμε ότι ο ρωσικός λαός σήμερα δεν έχει πλέον ψευδαισθήσεις για το «Δυτικό Θαύμα» ...

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου