Articles by "ΗΠΑ"

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΗΠΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

του Ρούντι Ρινάλντι

Στη φετινή σύνοδο του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στο χιονισμένο Νταβός της Ελβετίας συγκεντρώθηκαν περίπου 80 ηγέτες χωρών, και περίπου 800 διευθύνοντες σύμβουλοι (CEO) των μεγαλύτερων επιχειρηματικών κύκλων. Συνολικά εκπρόσωποι κυβερνήσεων ή επιχειρήσεων από 130 χώρες του κόσμου, πάνω από 3.000 επίσημοι προσκεκλημένοι. Η Κίνα συμμετείχε με παρουσία αντιπροέδρου, η Ινδία με σημαντικούς οικονομικούς παράγοντες.

Τρία ήταν τα πιο εκκωφαντικά μηνύματα από την πρόσφατη σύνοδο:

• Πρώτο: Η ατραξιόν αλλά και η εφαρμογή του «Συμβουλίου Ειρήνης» που ξεκινά ο Τραμπ∙ δηλαδή μια μορφή ενός ιδιωτικού ΟΗΕ που θα παρεμβαίνει «πιο αποτελεσματικά» σε όποια γωνιά του πλανήτη κριθεί αναγκαίο. Πρώτη παράσταση η «Ριβιέρα στη Γάζα». Δημοσιεύτηκε και το καταστατικού του υπό κατασκευή «οργανισμού». Για να πάρει μέρος μια χώρα πρέπει να συνεισφέρει 1 δισεκατομμύριο δολάρια και να είναι πρόθυμη να κάνει ό,τι θέλει ο ισόβιος «πρόεδρός» του, δηλαδή ο Τραμπ. Από την Ε.Ε. των 27 συμμετείχαν η Ουγγαρία και η Βουλγαρία. Ο Μητσοτάκης δήλωσε ότι η Ελλάδα (και άλλες ευρωπαϊκές χώρες) θα συμμετάσχει στο «Συμβούλιο Ειρήνης», αλλά μόνο για τη Γάζα.

• Δεύτερο: Η ομιλία του Καναδού πρωθυπουργού Κάρνεϊ, που τάραξε τα νερά και αποτελούσε μια απάντηση στην επιθετικότητα και αρπακτικότητα των ΗΠΑ, αφού οι τελευταίες έχουν συμπεριλάβει στο «μενού» και τον Καναδά ολόκληρο! Ξεκίνησε την ομιλία του ως εξής: «Σήμερα θα μιλήσω για μια ρήξη στην παγκόσμια τάξη πραγμάτων, για το τέλος μιας ωραίας ιστορίας και την αρχή μιας σκληρής πραγματικότητας, όπου η γεωπολιτική μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων δεν υπόκειται σε κανένα περιορισμό». Αμέσως ο Τραμπ ακύρωσε την πρόσκληση που είχε κάνει στον Καναδό πρωθυπουργό να πάρει μέρος στην ιδρυτική ατραξιόν του «Συμβουλίου Ειρήνης» την επόμενη μέρα. Ο Κάρνεϊ στην ομιλία του συγκαταλέγει τον Καναδά στις «μεσαίες χώρες» που απειλούνται από την αμερικανική αρπακτικότητα. Σκεφθείτε, αν ο Καναδάς, μέλος του G7 και του G20, ιδρυτικό μέλος του ΝΑΤΟ, κινδυνεύει να μετατραπεί σε 51η πολιτεία των ΗΠΑ, πόσο υπολογίζεται η Ελλάδα από τις ΗΠΑ και τον Τραμπ. Ορισμένοι έχουν αρχίσει να ανησυχούν σφόδρα μήπως ρίξει ο πλανητάρχης το βλέμμα του προς τα εδώ…

• Τρίτο: Η ομιλία του CEO της κακόφημης BlackRock, Λάρι Φινκ. Με κυνισμό και τάχα κοινωνική ευαισθησία έκρουσε καμπανάκι κινδύνου για το αβυσσαλέο χάσμα ανάμεσα στον πλούτο και την φτώχεια σε παγκόσμιο επίπεδο. Το ερώτημα για αυτόν είναι πώς θα κάνουμε περισσότερους να συμμετέχουν στα καλά της «ανάπτυξης». Όπως είπε, «ο πλούτος συγκεντρώθηκε σε ένα πολύ μικρότερο μερίδιο ανθρώπων από ό,τι μπορεί να διατηρήσει οποιαδήποτε υγιής κοινωνία». Για τη σύνοδο και τους παρευρισκόμενους παρατήρησε ότι βρίσκονται «εκτός ρυθμού της εποχής: μοιάζουν με ελίτ σε μια εποχή λαϊκισμού». Συνέκρινε την εποχή της παγκοσμιοποίησης από το 1989-90 μέχρι πρόσφατα, με την εποχή που αρχίζει με την AI: «Αν η Τεχνητή Νοημοσύνη κάνει στην εργασία των υπαλλήλων γραφείου αυτό που έκανε η παγκοσμιοποίηση στους εργαζόμενους, πρέπει να το αντιμετωπίσουμε άμεσα».
Ο Φινκ θα συμπληρώσει πως: «Η ευημερία δεν είναι απλώς η ανάπτυξη συνολικά∙ δεν μπορεί να μετρηθεί μόνο με βάση το ΑΕΠ. Πρέπει να κριθεί από το πόσοι άνθρωποι μπορούν να το δουν, να το αγγίξουν και να χτίσουν ένα μέλλον πάνω σε αυτό». Καμπανάκι για ένα κοινωνικό χάος και ρήγμα; Ανησυχία για την έλλειψη κοινωνικής συναίνεσης; Ανησυχία για τον «ωκεανό λαϊκισμού» που συνιστά ένα περιβάλλον για το οποίο οι ελίτ του Νταβός αδιαφορούν;

Βέβαια έγινε κουβέντα, «μας έβγαλαν γλυκό, μας έβγαλαν και μέντα» παραφράζοντας λίγο το τραγούδι (Ο Γιάννης ο φονιάς) και για τη Γροιλανδία. Μάλλον ανήκει ήδη στις ΗΠΑ∙ το ΝΑΤΟ θα βρει μια λύση που θα καταπιούν και όλοι οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι, που ψιλογκρινιάζουν τώρα. Κύκλοι του Τραμπ διαρρέουν ότι θέλουν κάτι σαν το βρετανικό στάτους των βάσεων στην Κύπρο (να και ο ελληνισμός πάλι…). Δηλαδή βάσεις που θα αποτελούν αμερικανικό έδαφος για πάντα, και όχι ιδιαίτερες συμφωνίες με μια χώρα (Δανία ή Γροιλανδία κ.λπ.). Η Αγγλία με αυτό το μοντέλο έχει πλήρη κυριαρχία στο 8% του εδάφους της Κύπρου. Φυσικά να μην ξεχνάμε ότι ο Πούτιν δήλωσε ότι «αυτό που συμβαίνει στη Γροιλανδία δεν μας αφορά καθόλου», και αναφέρθηκε στο ιστορικό της πώλησης της Αλάσκας από τη Ρωσία στις ΗΠΑ το 1867.

Μόνο που υπάρχει μια αποσιώπηση, ένα γενικό μπλακ άουτ ενημέρωσης και ειδήσεων. Τι λέει ο «ωκεανός λαϊκισμού», η παγκόσμια πλειοψηφία ολόκληρου του κόσμου; Τι λένε οι κοινωνίες και λαοί; Μετά τη γενοκτονία στη Γάζα, παίρνει σειρά το πούλημα (για άλλη μια φορά) του κουρδικού λαού.

Γενικά, «καλά πάμε» όπως βλέπετε… Έχουμε και Belhara, πνιγόμαστε και στην Γλυφάδα… ενώ έρχονται γεωπολιτικά τσουνάμι. Κάτι είπε ήδη η κα Γκίλφοϊλ.


(Δρόμος, φύλλο 761, 24/1/26)


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Πράκτορες της ΙCE έτοιμοι να εισβάλλουν σε σπίτι στη Μινεσότα AP Photo Yuki Iwamura

Οι ομοσπονδιακοί πράκτορες της ICE δρουν ανενόχλητοι σε πολλές πόλεις των ΗΠΑ, μπουκάροντας σε σπίτια προκειμένου να συλλάβουν κόσμο. Πόσο νόμιμο είναι αυτό που κάνουν;

Με το πέρας των μηνών, η μεταναστευτική πολιτική που έχει επιβάλλει ο Τραμπ στις ΗΠΑ, φαίνεται να σκληραίνει συνεχώς. Οι πράκτορες της ICE έκαναν αρχικά την εμφάνισή τους σε αρκετές αμερικανικές πόλεις, το τελευταίο διάστημα όμως, η κατάσταση έχει εκτροχιαστεί.

Οι τελευταίες εξελίξεις γύρω από την ICE αποκαλύπτουν μια επικίνδυνη συρρίκνωση των θεμελιωδών ελευθεριών που θεωρούνταν αδιαπραγμάτευτες στις ΗΠΑ. Η ICE μπουκάρει ανενόχλητη σε σπίτια πολιτών, χωρίς δικαστικό ένταλμα και συλλαμβάνει κόσμο.

Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα ενός παιδιού ηλικίας μόλις 5 ετών, το οποίο συνελήφθη στη Μινεσότα, την ώρα που επέστρεφε από το σχολείο.

Χείριστη περίπτωση ωστόσο, παραμένει η εν ψυχρώ δολοφονία της Ρενέ Γκουντ από ομοσπονδιακό πράκτορα της ICE, μέσα στο αυτοκίνητό της.

Το ερώτημα που εύλογα προκύπτει είναι κατά πόσο νόμιμες είναι οι πρακτικές που ακολουθούν οι πράκτορες της ICE.
ASSOCIATED PRESS

Σε μια χώρα που πρεσβεύει το κράτος δικαίου (ή τουλάχιστον έτσι έκανε), τέτοιες πρακτικές μοιάζουν να θυμίζουν μάλλον αυθαιρεσίες παρά εφαρμογή νόμου, απειλώντας να παραδώσουν τα θεμέλια της ιδιωτικότητας και της προσωπικής ελευθερίας στην αδιαφορία της εκτελεστικής εξουσίας.

Με ένα έγγραφο της Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Τελωνείων (ICE) που επιτρέπει στους αξιωματούχους να εισέρχονται σε σπίτια χωρίς δικαστικό ένταλμα, η διοίκηση Τραμπ επιχειρεί να παρακάμψει βασικές προστασίες που παρέχει το Σύνταγμα στις πολιτικές ελευθερίες των Αμερικανών για αιώνες, όπως τόνισαν ειδικοί σε συνταγματικό δίκαιο και μεταναστευτική πολιτική.

Η εν λόγω οδηγία είναι ξεχωριστή για τον τρόπο που παραμερίζει απαγορεύσεις που ισχύουν εδώ και δεκαετίες, σχετικά με τις έρευνες χωρίς ένταλμα σε ιδιωτική περιουσία, μια νομική έννοια που προϋπήρχε της ίδρυσης των ΗΠΑ και αποτελεί μία από τις πιο θεμελιώδεις αρχές της χώρας.

Οι αξιωματούχοι της μετανάστευσης συνήθως επιδιώκουν τις συλλήψεις των παράτυπων μεταναστών με δύο τρόπους: μέσω ενός δικαστικού εντάλματος, το οποίο υπογράφεται και εξουσιοδοτείται από δικαστή, ή μέσω ενός διοικητικού εντάλματος, το οποίο υπογράφεται από άτομα της εκτελεστικής εξουσίας, που υπάγονται στον πρόεδρο.

Η βασική διαφορά μεταξύ αυτών είναι ότι τα δικαστικά εντάλματα επιτρέπουν στους αστυνομικούς να εισέλθουν και να ερευνήσουν την κατοικία κάποιου ή έναν μη δημόσιο χώρο μιας επιχείρησης, ενώ τα διοικητικά εντάλματα όχι.
Η εξουσιοδότηση της ICE και οι συνέπειες για την ιδιωτική ζωή

Το νέο έγγραφο, που εκδόθηκε τον Μάιο του 2025 αλλά αποκαλύφθηκε πρόσφατα μέσω καταγγελίας από whistleblower και δημοσιεύθηκε πρώτα από το Associated Press, επιτρέπει στους αξιωματούχους της ICE να εισέρχονται βίαια σε σπίτια με μόνο ένα διοικητικό ένταλμα, παρακάμπτοντας ουσιαστικά τη διαδικασία εξέτασης από τρίτους, οι οποίοι θα εξέταζαν τα αποδεικτικά στοιχεία πριν την υπογραφή ενός δικαστικού εντάλματος.

Η ιστορία του Τέταρτου Συντάγματος είναι γεμάτη παραδείγματα όπου τοπικές, πολιτειακές και ομοσπονδιακές υπηρεσίες επιβολής του νόμου προσπαθούσαν να αμφισβητήσουν ή να αποδυναμώσουν τις προστασίες του.

Ωστόσο, σύμφωνα με τον Emmanuel Mauleón, καθηγητή νομικής στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα, ο οποίος και μίλησε στο CNN, το έγγραφο αυτό δεν αποτελεί μια σταδιακή αποδυνάμωση των δικαιωμάτων, αλλά “ένα πέρασμα του Ρουβίκωνα”, μια δήλωση ότι οι θεμελιώδεις προστασίες που αναγνωρίζουν τα δικαστήρια απλά δεν ισχύουν πλέον για το υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας.

«Ουσιαστικά, θα ήταν το ίδιο σαν να βρισκόσασταν στο τοπικό αστυνομικό τμήμα και ο αστυνομικός που συλλέγει τα αποδεικτικά στοιχεία και σας συλλαμβάνει να πηγαίνει και να συντάσσει το δικό του ένταλμα για να ψάξει το σπίτι σας, επειδή πιστεύει ότι έχει πιθανή αιτία», δήλωσε χαρακτηριστικά.

H ICE ρίχνει δακρυγόνα σε διαδηλωτές κοντά στο σημείο όπου η Renee Good είχε πέσει νεκρή από πυρά πράκτορα της Υπηρεσίας AP Photo/Adam Gray


Η είδηση του εγγράφου προκάλεσε ευρύτατη ανησυχία μεταξύ των υποστηρικτών των πολιτικών ελευθεριών και των Δημοκρατικών βουλευτών. Ο γερουσιαστής Richard Blumenthal του Κονέκτικατ κάλεσε την Υπουργό Εσωτερικής Ασφάλειας Kristi Noem και τον προσωρινό διευθυντή της ICE Todd Lyons να καταθέσουν ενώπιον του Κογκρέσου για το θέμα, ενώ ο κυβερνήτης της Μινεσότα Tim Walz δήλωσε ότι «κάθε Αμερικανός» πρέπει να είναι «εξοργισμένος από αυτήν την επίθεση στην ελευθερία και την ιδιωτικότητα».

Η προβληματική εφαρμογή

Η διοίκηση του Τραμπ υπερασπίστηκε την οδηγία, υποστηρίζοντας ότι όσοι λαμβάνουν διοικητικά εντάλματα ήδη απολαμβάνουν «πλήρη δικονομική διαδικασία και τελικό διάταγμα απομάκρυνσης».

Παρά τη δήλωση αυτή, τα δεδομένα της ίδιας της διοίκησης δείχνουν ότι εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι εξέδωσαν διατάγματα απομάκρυνσης με την απουσία τους από το δικαστήριο, γεγονός που προκαλεί αμφισβητήσεις για την αποτελεσματικότητα και τη δικαιοσύνη των διαδικασιών αυτών.

Η γενική στάση της διοίκησης, σύμφωνα με τη Kathleen Bush-Joseph, δικηγόρο του Migration Policy Institute, φαίνεται να είναι ότι οι μετανάστες είναι «εισβολείς» και οι υπάλληλοι της μετανάστευσης πρέπει να επιτρέπεται να επιταχύνουν τη σύλληψη, κράτηση και απέλαση τους.

Ωστόσο, αυτή η διαδικασία, όπως επισημαίνει, παραβιάζει πολλά νομικά όρια και δοκιμάζει πράγματα που δεν έχουν επιχειρηθεί στο παρελθόν με αυτόν τον τρόπο.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

από τον Βίκτορ Μίχιν

Από την σκανδαλώδη επιχείρηση στη Βενεζουέλα μέχρι τις απειλές για δασμολογικούς περιορισμούς στη Γροιλανδία, η εξωτερική πολιτική του 47ου Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών οδηγεί σε παγκόσμια αποσταθεροποίηση.

Τον Ιανουάριο του 2026, μετά τον πρώτο χρόνο της δεύτερης θητείας του Ντόναλντ Τραμπ ως Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, η αξιολόγηση της εξωτερικής του πολιτικής είναι ένα θλιβερό εγχείρημα. Ο υποψήφιος που παρουσιάστηκε ως διαπραγματευτής ικανός να «τερματίσει γρήγορα τους πολέμους» και να θέσει «την Αμερική Πρώτα» έχει, στην πράξη, αποδειχθεί πηγή παγκόσμιων εντάσεων που δεν έχουν ξαναδεί από την εποχή του Ψυχρού Πολέμου. Οι ενέργειές του, που ταλαντεύονται μεταξύ στρατιωτικών περιπετειών, οικονομικού εκβιασμού και ασυνάρτητης διπλωματίας, έχουν φέρει τον κόσμο στο χείλος της καταστροφής. Ο παγκόσμιος τύπος, και ιδιαίτερα ο ευρωπαϊκός τύπος, είναι γεμάτος με τίτλους γεμάτους άγχος και έντονη κριτική κατά της Ουάσιγκτον.

Μέση Ανατολή: Από τη σύντομη εκεχειρία στην άβυσσο του περιφερειακού πολέμου

Η ανάλυση ξεκινά με τη Μέση Ανατολή, την περιοχή όπου η ρητορική του Τραμπ για «ειρηνοποιό» έχει υποστεί την πιο παταγώδη αποτυχία της. Όπως έχουν σημειώσει πολλά κυρίαρχα αραβικά μέσα ενημέρωσης, μετά από μια σύντομη περίοδο αισιοδοξίας που πυροδότησε η μεσολάβηση του Τραμπ για εκεχειρία στη Λωρίδα της Γάζας έως τον Οκτώβριο του 2025, η κατάσταση έχει επιδεινωθεί σε μια « πολύ πιο περίπλοκη και επικίνδυνη » φάση.

Ο χειρισμός του ιρανικού ζητήματος από τον Τραμπ προκαλεί ιδιαίτερη ανησυχία. Σύμφωνα με δημοσιεύματα των μέσων ενημέρωσης, ο πρόεδρος βρίσκεται στα πρόθυρα στρατιωτικής επέμβασης με το πρόσχημα της προστασίας των διαδηλωτών, πιεσμένων προς αυτή την κατεύθυνση από την ισραηλινή κυβέρνηση. Ωστόσο, όπως ορθώς επισημαίνει η ισχυρή εφημερίδα Al -Ahram , μια εφημερίδα που διαβάζεται σε όλο τον αραβικό κόσμο, η ένοπλη επέμβαση « θα μπορούσε μόνο να επιδεινώσει την κατάσταση, να υπονομεύσει τις διαμαρτυρίες... και να δώσει στο ιρανικό καθεστώς το πρόσχημα να χρησιμοποιήσει ακόμη μεγαλύτερη βία ». Η εφημερίδα σκιαγραφεί μια αποκαλυπτική εικόνα ενός πιθανού σεναρίου: ιρανικά αντίποινα εναντίον αμερικανικών βάσεων στον Περσικό Κόλπο και εναντίον του Ισραήλ, ακολουθούμενα από « μια επίθεση σκληρότερη από οτιδήποτε έχει βιώσει ποτέ το Ιράν ». Το αποτέλεσμα: « Θα σήμαινε να πυρποληθεί ολόκληρη η περιοχή, και η φωτιά θα ήταν τόσο έντονη που θα χρειάζονταν χρόνια για να σβήσει ».

Επικρίνοντας τον Τραμπ, η Al-Ahram επισημαίνει ένα θεμελιώδες πρόβλημα: την έλλειψη σαφούς στρατηγικής. « Δεν είναι σαφές ποιοι στόχοι στο Ιράν θα μπορούσαν να βοηθήσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες να επιτύχουν τον δηλωμένο στόχο τους », γράφει η εφημερίδα, σημειώνοντας ότι ούτε η Ουάσινγκτον ούτε το Τελ Αβίβ μπορούν να προσφέρουν μια βιώσιμη εναλλακτική λύση στο σημερινό ιρανικό καθεστώς. Η μόνη λογική οδός, σύμφωνα με το συντακτικό προσωπικό, είναι η διπλωματία και η άρση των κυρώσεων για να δοθεί στους Ιρανούς « μια ανάπαυλα και μια ελπίδα ». Ωστόσο, η κυβέρνηση Τραμπ φαίνεται να έχει επιλέξει την αντίθετη οδό.

Το προηγούμενο της Βενεζουέλας: η αλυσιδωτή αντίδραση της επιθετικότητας

Το σημείο καμπής, σύμφωνα με τα παγκόσμια μέσα ενημέρωσης και πολιτικούς, ήταν « η τολμηρή στρατιωτική επιχείρηση του Τραμπ κατά της Βενεζουέλας στις 3 Ιανουαρίου », κατά την οποία απήχθησαν ο πρόεδρος της χώρας και η σύζυγός του. Αυτή η ενέργεια, που έμοιαζε περισσότερο με σενάριο ταινίας δράσης του Χόλιγουντ παρά με πράξη ενός κράτους δικαίου, « πυροδότησε μια αρνητική αλυσιδωτή αντίδραση σε όλο τον κόσμο ». Όπως σημειώνει η επιδραστική αργεντίνικη εφημερίδα Página/12 , αυτό το περιστατικό έχει γίνει « ένα πολύ επικίνδυνο προηγούμενο, θολώνοντας τα όρια μεταξύ παρέμβασης και κρατικής τρομοκρατίας » και « καταπατώντας ανοιχτά όλους τους κανόνες του διεθνούς δικαίου και της εθνικής κυριαρχίας ».

Στη Νότια Αμερική, η αντίδραση ήταν ιδιαίτερα έντονη. Η βραζιλιάνικη εφημερίδα Journal do Brasil προειδοποίησε σε ένα αναλυτικό άρθρο ότι « η βίαιη σύλληψη ξένων αρχηγών κρατών δημιουργεί ένα τερατώδες μοτίβο που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί εναντίον οποιασδήποτε χώρας της οποίας οι πολιτικές έρχονται σε αντίθεση με τα συμφέροντα της Ουάσιγκτον ». Από την πλευρά της, η χιλιανή εφημερίδα La Tercera παρατήρησε ότι η επιχείρηση « κατέστρεψε τα τελευταία απομεινάρια του διααμερικανικού συστήματος ασφαλείας που βασιζόταν στον αμοιβαίο σεβασμό και έσυρε την περιοχή πίσω στην εποχή των «πολέμων της μπανάνας», αλλά με ψηφιακή τεχνολογία ».

Η Al-Ahram συνοψίζει με αγωνία τη γενική εκτίμηση: « Η επιτυχία της αμερικανικής επιχείρησης υψηλής τεχνολογίας φαίνεται να άνοιξε την όρεξη του προέδρου... για νέες στρατιωτικές περιπέτειες ». Αυτή η ανάλυση επιβεβαιώνεται από τον νοτιοαμερικανικό τύπο: η βενεζουελάνικη πύλη Misión Verdad γράφει ότι « η Ουάσινγκτον, ενθαρρυμένη από την ατιμωρησία στο Καράκας, εξετάζει τώρα παρόμοια σενάρια «χειρουργικής διευθέτησης» σε άλλες χώρες που έχουν χαρακτηριστεί ως «άξονες αντίστασης »». Αντί να επικεντρωθεί σε μια διπλωματική επίλυση των κρίσεων στη Γάζα, το Σουδάν και την Υεμένη, όπως ήλπιζαν βασικοί περιφερειακοί σύμμαχοι, η κυβέρνηση Τραμπ φαίνεται να επέλεξε μια περαιτέρω πορεία κλιμάκωσης, θεωρώντας το «προηγούμενο της Βενεζουέλας» όχι ως εξαίρεση, αλλά ως ένα επιχειρησιακό μοντέλο.

Διατλαντική απάτη: η μέθοδος Τραμπ

Ενώ ο Τραμπ παίζει με τη φωτιά στη Μέση Ανατολή, στις σχέσεις του με τους παραδοσιακούς συμμάχους επιδίδεται σε αναίσχυντο βανδαλισμό, διαβρώνοντας τα θεμέλια πάνω στα οποία έχει οικοδομηθεί ο δυτικός κόσμος εδώ και δεκαετίες.

Το πιο εντυπωσιακό παράδειγμα ήταν το σκάνδαλο της Γροιλανδίας. Όπως ανέφερε η εφημερίδα The Liberty Beacon στις 16 Ιανουαρίου 2026 , ο Τραμπ, έχοντας αποτύχει να επιτύχει τους στόχους του σχετικά με το νησί μέσω διπλωματικών οδών, κατέφυγε σε απροκάλυπτο εκβιασμό. « Μπορώ να επιβάλω δασμούς σε χώρες που δεν συμφωνούν με τη Γροιλανδία, επειδή χρειαζόμαστε τη Γροιλανδία για εθνική ασφάλεια », δήλωσε ο πρόεδρος. Αυτή ήταν μια άμεση απειλή για επιβολή δασμών σε συμμάχους του ΝΑΤΟ, κυρίως στη Δανία και την ΕΕ, οι οποίοι υπερασπίζονται την κυριαρχία του βασιλείου.

Τέτοιες δηλώσεις αντιμετωπίστηκαν με σοκ και καταδίκη στην Ευρώπη. Οι επικριτές, όπως σημειώνει η εφημερίδα, ορθώς επισημαίνουν ότι « αυτό το μέτρο θα μπορούσε να καταστρέψει το ΝΑΤΟ και να εμβαθύνει τη ρήξη με την Ευρώπη ». Η απειλή δασμών είναι ένα μέσο οικονομικού πολέμου που ο Τραμπ χρησιμοποιεί όχι εναντίον στρατηγικών αντιπάλων, αλλά εναντίον των στενότερων εταίρων του. Αυτό καταδεικνύει μια πλήρη περιφρόνηση των αρχών της πολυμερούς διπλωματίας και της συμμαχικής αλληλεγγύης, μετατρέποντας τις διατλαντικές σχέσεις σε ένα πεδίο βάναυσων διαπραγματεύσεων. « Ίσως αυτός είναι ο στόχος; » ρωτάει ρητορικά το Liberty Beacon, υπονοώντας μια πιθανή σκόπιμη πρόθεση αποδυνάμωσης της συμμαχίας.

Απέναντι σε βασικούς Αμερικανούς εταίρους όπως ο Στάρμερ, ο Μερζ και ο Μακρόν, υιοθέτησε έναν περιφρονητικό και προσβλητικό τόνο. Χαρακτήρισε ανοιχτά θεσμούς όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση « εχθρό » και επιθυμούσε τη διάλυσή τους, βλέποντας μια ενωμένη Ευρώπη μόνο ως ανταγωνιστή. Μια τέτοια συμπεριφορά έχει διαλύσει όχι μόνο τις πολιτικές συμφωνίες, αλλά και τον ίδιο τον ιστό δεκαετιών εμπιστοσύνης, κοινής ιστορίας και συνεργασίας που βασίζονται σε κοινές αξίες.

Στην κοσμοθεωρία του Τραμπ, η Ευρώπη υποβιβαζόταν στο καθεστώς ενός αντικειμένου άμεσης συναλλαγής. Τα θεμελιώδη συμφέροντα ασφαλείας, η σταθερότητα και η κυριαρχία της αντιμετωπίζονταν ως διαπραγματευτικά χαρτιά για την εξυπηρέτηση της εσωτερικής πολιτικής του ατζέντας ή των στενών οικονομικών συμφερόντων. Αυτή η προσέγγιση δεν αποδυνάμωνε απλώς τους διατλαντικούς δεσμούς - διέβρωνε ενεργά τα ηθικά και στρατηγικά θεμέλια της δυτικής κοινότητας, ενθαρρύνοντας τη διχόνοια και την αστάθεια. Η χυδαιότητα και η αυθάδεια δεν ήταν απλώς μια προσωπική στυλιστική επιλογή, αλλά ένα εργαλείο για την σκόπιμη καταστροφή της πολυπολικής συνεργασίας υπέρ ενός χαοτικού, ad hoc συστήματος όπου η βία και ο διμερής εκβιασμός αντικατέστησαν το νόμο και την συμμαχική αλληλεγγύη.

Η ουκρανική κρίση: Η «ειρήνη» του Τραμπ – η συνέχιση του πολέμου υπό το πρόσχημα των διαπραγματεύσεων και η απειλή για την ευρωπαϊκή ασφάλεια

Ακριβώς στο ουκρανικό ζήτημα, η ρητορική του Ντόναλντ Τραμπ ως «ειρηνοποιού» αποκαλύπτει την πιο κυνική και επικίνδυνη πλευρά της για την παγκόσμια σταθερότητα. Η προσέγγισή του, μακριά από την γνήσια διπλωματία, θυμίζει κλασική πολιτική «θέσης ισχύος»: κατακλύζοντας την Ουκρανία με σύγχρονα όπλα παράλληλα με την Ευρώπη, παρατείνει την αγωνία του νεοναζιστικού ουκρανικού καθεστώτος. Ακόμα και κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας του 2024, υποσχέθηκε επανειλημμένα να τερματίσει «γρήγορα» τη σύγκρουση, επιδεικνύοντας την χαρακτηριστική του περιφρόνηση για τις πολυπλοκότητες της διεθνούς πολιτικής και την κυριαρχία των συμμάχων.

Οι λεπτομέρειες αυτού του «σχεδίου», όπως σημειώνει το The Liberty Beacon , βασισμένες σε προτάσεις των συμβούλων του, απλώς απαιτούν ιδιαίτερη επαγρύπνηση και αντικατοπτρίζουν άμεσα την παρανόηση του Τραμπ σχετικά με την περίπλοκη στιγμή και την προσέγγιση που απαιτείται για την επίλυσή της. Η προσέγγιση που ανέπτυξαν σύμβουλοι όπως ο Keith Kellogg και ο Fred Fleitz καταλήγει στην ωμή βία, όχι στην λεπτή διπλωματία του παρελθόντος για την επίλυση μιας τόσο περίπλοκης και παρατεταμένης σύγκρουσης, μιας σύγκρουσης που δημιουργήθηκε με υπαιτιότητα των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρώπης. Η κριτική εδώ είναι σαφής: αντί να χρησιμοποιεί τις διαπραγματεύσεις ως εργαλείο για την αποκατάσταση της δικαιοσύνης και του διεθνούς δικαίου, ο Τραμπ σκοπεύει να τις χρησιμοποιήσει ως όπλο πίεσης, τάσσοντας έτσι υπέρ του νεοναζιστικού ουκρανικού καθεστώτος, το οποίο έχει παραβιάσει όλες τις συμφωνίες, πρώτα και κύρια τις Συμφωνίες του Μινσκ, και μέσω των απροκάλυπτων ψεμάτων των Ευρωπαίων ηγετών προς τη Ρωσία, κάτι που παρατείνει περαιτέρω το τέλος της ουκρανικής τραγωδίας.


Ένας πρόεδρος που είναι εμπρηστής, όχι ειρηνοποιός


Στο τέλος του πρώτου έτους, το συμπέρασμα είναι σαφές. Αντί για το «Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης», το οποίο αναφέρουν ειρωνικά πολλά παγκόσμια μέσα ενημέρωσης, ο Ντόναλντ Τραμπ, μέσω των πράξεών του, κέρδισε τον τίτλο του κύριου αποσταθεροποιητή της παγκόσμιας τάξης.

• Μιλιταρισμός αντί διπλωματίας. Η επιχείρηση στη Βενεζουέλα και το φλερτ με πόλεμο με το Ιράν καταδεικνύουν την προτεραιότητα που δίνεται στις στρατιωτικές και επικίνδυνες λύσεις έναντι της σχολαστικής διπλωματικής εργασίας.

• Εκβιασμός αντί για συνεργασία. Οι απειλές δασμών για τη Γροιλανδία δεν αποτελούν εξωτερική πολιτική μιας μεγάλης δύναμης, αλλά τακτική ενός ληστή-απατεώνα, που εφαρμόζεται στους δικούς της συμμάχους.

• Συνέχιση του πολέμου αντί για διευθέτηση. Το «ειρηνευτικό σχέδιο» για την Ουκρανία ουσιαστικά σημαίνει την εξαναγκασμό της Ουκρανίας να συνεχίσει μια αιματηρή σύγκρουση, η οποία υπονομεύει όλα τα θεμέλια του διεθνούς δικαίου.

• Απώλεια εμπιστοσύνης. Οι σύμμαχοι στη Μέση Ανατολή είναι απογοητευμένοι, η Ευρώπη είναι σοκαρισμένη και φοβισμένη. Ο κόσμος παρακολουθεί την Ουάσιγκτον όχι με ελπίδα, αλλά με αυξανόμενη ανησυχία.

Όπως προειδοποιεί η Al-Ahram , η «κοινή λογική» δεν έχει ακόμη επικρατήσει. Η εξωτερική πολιτική του Τραμπ δεν οδηγεί στην ενίσχυση του «μεγαλείου της Αμερικής», αλλά σε μια παγκόσμια πυρκαγιά την οποία δεν θα είναι σε θέση να ελέγξει. Το αποτέλεσμα του πρώτου έτους δεν είναι η ειρήνη, αλλά η αυξανόμενη βουή μιας επερχόμενης καταιγίδας, για την οποία ο κόσμος θεωρεί όλο και περισσότερο υπεύθυνο τον Λευκό Οίκο.

Πηγή: Νέα Ανατολική Προοπτική



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ απέστειλε επιστολή στον Πρωθυπουργό της Νορβηγίας, Γιόνας Γκαρ Στόρε. Το προσωπικό του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας παρέδωσε αντίγραφα της επιστολής στους Ευρωπαίους πρέσβεις στην Ουάσινγκτον.

Ένα αντίγραφο δόθηκε σε έναν δημοσιογράφο του Newshour :

Αγαπητέ Πρέσβη,

Ο Πρόεδρος Τραμπ ζήτησε να διαβιβαστεί το ακόλουθο μήνυμα, το οποίο κοινοποιήθηκε στον Πρωθυπουργό Γιόνας Γκαρ Στόρε, στον [ονομασμένο αρχηγό κυβέρνησης/κράτους] σας.
«Αγαπητέ Jonas, δεδομένου ότι η χώρα σας αποφάσισε να μην μου δώσει το Νόμπελ Ειρήνης επειδή σταμάτησα τους 8 Πολέμους PLUS, δεν αισθάνομαι πλέον την υποχρέωση να σκέφτομαι αποκλειστικά την Ειρήνη , αν και θα είναι πάντα κυρίαρχη, αλλά τώρα μπορώ να σκεφτώ τι είναι καλό και σωστό για τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Η Δανία δεν μπορεί να προστατεύσει αυτή τη γη από τη Ρωσία ή την Κίνα, και γιατί έχουν «δικαίωμα ιδιοκτησίας» ούτως ή άλλως; Δεν υπάρχουν γραπτά έγγραφα, μόνο ότι ένα πλοίο προσάραξε εκεί πριν από εκατοντάδες χρόνια, αλλά είχαμε και εμείς πλοία που προσάραξαν εκεί. Έχω κάνει περισσότερα για το ΝΑΤΟ από οποιονδήποτε άλλον από την ίδρυσή του, και τώρα το ΝΑΤΟ θα πρέπει να κάνει κάτι για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο κόσμος δεν είναι ασφαλής εκτός αν έχουμε τον πλήρη και ολοκληρωτικό έλεγχο της Γροιλανδίας. Ευχαριστώ! Πρόεδρε DJT»

Ο Τραμπ θα συνεχίσει να απαιτεί τη Γροιλανδία μέχρι να κάνει κάτι η Ευρώπη για να τον σταματήσει αποφασιστικά.

Όταν ο Τραμπ προσπάθησε να καταστρέψει το εμπόριο με την Κίνα επιβάλλοντας πανάκριβους δασμούς, οι Κινέζοι απάντησαν σταματώντας τις εξαγωγές σπάνιων ορυκτών και προϊόντων σπάνιων γαιών. Οι ΗΠΑ τα χρειάζονται αυτά και δεν έχουν άλλες πηγές. Ο Τραμπ απέσυρε τους δασμούς και έκανε ειρήνη με τον Πρόεδρο Σι.

Η Ευρώπη πρέπει να κάνει μια εξίσου αποφασιστική κίνηση. Επέτρεψε στον Τραμπ να επιβάλει δασμούς σε ευρωπαϊκά προϊόντα χωρίς να επιβάλει αντίμετρα. Αυτό ήταν ένα τεράστιο λάθος, καθώς ο Τραμπ το ερμήνευσε αμέσως ως αδυναμία που θα μπορούσε να αξιοποιηθεί περαιτέρω.

Η Ευρώπη έχει εμπορικό πλεόνασμα από την πώληση αγαθών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αλλά η Ευρώπη έχει έλλειμμα από την αγορά υπηρεσιών από τις ΗΠΑ. Τέτοιες υπηρεσίες είναι το λογισμικό, οι εφαρμογές διαδικτύου, οι τηλεοπτικές εκπομπές και οι ταινίες, η συμβουλευτική και ορισμένοι τομείς των τραπεζικών επιχειρήσεων.

Η Ευρώπη θα πρέπει να επιβάλει αμέσως δασμούς σε όλες τις υπηρεσίες που παρέχουν οι ΗΠΑ στην Ευρώπη. Αυτοί θα πρέπει να είναι διπλάσιοι από τους δασμούς που έχει επιβάλει ο Τραμπ σε ευρωπαϊκά προϊόντα. Αν ο Τραμπ απαντήσει με υψηλότερους δασμούς σε αγαθά, να απαντήσει αυξάνοντας αυτόν τον συντελεστή για τις υπηρεσίες. Ας φωνάζουν η Microsoft, η Google και το Χόλιγουντ. Όλα τα προϊόντα τους μπορούν να αντικατασταθούν με ευρωπαϊκά χωρίς μεγάλη ταλαιπωρία.

Υπάρχουν και άλλα μέτρα που θα μπορούσαν να λάβουν οι ευρωπαϊκές χώρες. Υπάρχουν αρκετές δεκάδες χιλιάδες Αμερικανοί στρατιώτες και συναφείς πολίτες στην Ευρώπη. Καθώς οι ΗΠΑ απειλούν τη Γροιλανδία, είναι δικαιολογημένο να περιοριστεί η τρέχουσα ελεύθερη κυκλοφορία τους. Απλώς για να διασφαλιστεί ότι, υπό την ηγεσία του Τραμπ, δεν θα αρχίσουν να κάνουν κάτι εξίσου ηλίθιο. Στο τέλος, αυτοί οι άνθρωποι είναι όμηροι. Χρησιμοποιήστε τους ως τέτοιους.

Η Ευρώπη θα πρέπει επίσης να συγκεντρώσει αμέσως ένα πολυεθνικό ανεξάρτητο σύνταγμα υπό δανική διοίκηση και να το αναπτύξει στη Γροιλανδία. Θα πρέπει να προστατεύσει τη γη από τις «ρωσικές» και «κινεζικές» εισβολές που οι ΗΠΑ ισχυρίζονται ότι φοβούνται.

Ένα χθεσινό δημοσίευμα ανέφερε ότι το Πεντάγωνο ισχυρίζεται ότι έχει θέσει 1.500 εν ενεργεία αλεξιπτωτιστές του Στρατού σε επιφυλακή για πιθανή ανάπτυξη στη Μινεσότα:

Οι στρατιώτες προέρχονται από την 11η Αερομεταφερόμενη Μεραρχία, με έδρα την Κοινή Βάση Έλμενντορφ-Ρίτσαρντσον στην Αλάσκα, έναν από τους κορυφαίους σχηματισμούς πεζικού του Στρατού και δύναμη πρώτης γραμμής στην στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ στον Ειρηνικό, τοποθετημένο για να βοηθήσει στην αποτροπή της Κίνας. Η μεραρχία είναι επίσης ο κορυφαίος σχηματισμός του στρατού για τον πόλεμο στην Αρκτική.

Αν πιστεύετε ότι οι κύριες αμερικανικές μονάδες που εκπαιδεύτηκαν και ορίστηκαν να πολεμήσουν σε αρκτικό κλίμα τέθηκαν σε συναγερμό για να καταστείλουν ανύπαρκτες ταραχές στη Μινεσότα, επικοινωνήστε μαζί μου για την αγορά αυτής της τεράστιας γέφυρας που έχω σε προσφορά. Αυτά τα στρατεύματα αναμφίβολα ετοιμάζονται να καταλάβουν τη Γροιλανδία.

Η Ευρώπη θα πρέπει να τους αντιμετωπίσει ενεργώντας ταχύτερα.

Δυστυχώς, η τρέχουσα γενιά Ευρωπαίων ηγετών είναι η χειρότερη που είχε η ήπειρος εδώ και δεκαετίες. Γι' αυτό αμφιβάλλω αν θα είναι σε θέση να σχεδιάσουν και να εφαρμόσουν οποιοδήποτε σημαντικό μέτρο.

Κατά συνέπεια, ο Τραμπ θα πάρει τη Γροιλανδία... και μετά θα επιδιώξει περισσότερα.

πηγή

* Η φωτο, προϊόν AI, αναρτήθηκε από τον Τραμπ στον λογαριασμό τουτο Truth Social

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


από τον Χαλ Τέρνερ


Ο Βίκτορ Γκάο, πρόεδρος του Κινεζικού Ινστιτούτου Ενεργειακής Ασφάλειας, εξέδωσε σήμερα μια εκπληκτικά αυστηρή προειδοποίηση προς τις Ηνωμένες Πολιτείες. Δείτε το βίντεο παρακάτω (στα αγγλικά).
Ο Γκάο είπε, εν μέρει, « Αν θέλετε πόλεμο, θα έχετε πόλεμο· αν θέλετε να καταστρέψετε την Κίνα, θα καταστραφείτε. Η Κίνα δεν θα ρίξει την πρώτη βολή, αλλά δεν θα σας επιτρέψει να ρίξετε τη δεύτερη » .
Έκανε επίσης απίστευτα σχόλια για τον νέο κινεζικό ICBM DF-61, ισχυριζόμενος (πιθανώς λανθασμένα) ότι περιέχει ΕΞΗΝΤΑ πυρηνικές κεφαλές συν ΜΙΑ βόμβα υδρογόνου.
Είπε ότι θα μπορούσε να φτάσει οπουδήποτε στον πλανήτη Γη σε περίπου είκοσι λεπτά!
Δείτε:

Ένας ανώτερος κυβερνητικός αξιωματούχος δεν κάνει τέτοια σχόλια, εκτός εάν το Πεκίνο ΕΠΙΘΥΜΕΙ να γίνουν τέτοια σχόλια.

Πηγή: Χαλ Τέρνερ



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Πολλοί, ακόμα και μη δεξιοί σ' όλο τον κόσμο, πόσο μάλλον Αμερικανοί πολίτες, προσέβλεπαν με συγκρατημένη συμπάθεια στις εξαγγελίες του Τραμπ πριν από την εκλογή του (ειρήνη στην Ουκρανία, εμβόλια κλπ).
Η συμπεριφορά  και το "γιο-γιο" των διαθέσεων, των ανακοινώσεων του έδειχνε από την αρχή της ανάληψης καθηκόντων του, την αλλαγή από την πεπατημένη προηγούμενων Προέδρων, δημοκρατικών και ρεπουμπλικανών, και τον τρόπο που χειριζόταν τη διεθνή κατάσταση οι πρώην.

Μάλιστα τότε πολλοί  πανικοβλήθηκαν λίγο. Άλλοι το χαρακτήρισαν αυτό ως «Σύνδρομο Διαταραχής Τραμπ» (ΣΔΤ).

Οι δημοκρατικοί παρότι τον παρουσίαζαν ως φλυαρό ανίκανο άτομο  πίστευαν πως η διακυβέρνησή του δεν θα είχε μεγάλες συνέπειες για τον κόσμο, για τις ΗΠΑ δεν μ' ένοιαζε ιδιαίτερα, αν κι αυτό γνωρίζω πως είναι λάθος γιατί εκατομμύρια αμερικανοί πολίτες πλήττονται από αυτή.

Στην αρχή η συνάντηση στην Αλάσκα με τον Πρόεδρο Πούτιν φαινόταν πως πήγε αρκετά καλά. Ο πόλεμος στην Ουκρανία φαινόταν να κινείται προς κάποιο λογικό αποτέλεσμα. Η εσωτερική πολιτική του ήταν λίγο παράλογη, αλλά όχι μακριά από την αναμενόμενη πορεία.

Τα πράγματα έχουν αρχίσει να πηγαίνουν στραβά από τότε. Κάτι σίγουρα έχει αλλάξει. Αλλά το γιατί και το πώς συνέβη αυτή η διαταραχή είναι ακόμη άγνωστο.

Η επίθεση της CIA στα τέλη Δεκεμβρίου στην κατοικία του Πούτιν στην περιοχή του Νόβγκοροντ, η οποία περιλαμβάνει στρατηγικές εγκαταστάσεις διοίκησης, έχει παραβιάσει τους κανόνες που διέπουν τις σχέσεις μεταξύ των πυρηνικών δυνάμεων εδώ και πολλές δεκαετίες. Αυτές οι σχέσεις έχουν πλέον επιδεινωθεί σε σημείο που δεν μπορεί να διορθωθεί.

Η επίθεση στη Βενεζουέλα ήταν επίσης πέρα ​​από κάθε λογική. Υπάρχουν ελάχιστες πιθανότητες οι ΗΠΑ να πάρουν ποτέ αυτό που θέλουν από τη χώρα χωρίς χερσαία επέμβαση. Αλλά οποιαδήποτε δέσμευση στρατευμάτων στο Καράκας θα κατέληγε σε καταστροφή.

Η υπεράσπιση της διοίκησης των μπράβων της ICE, οι οποίοι σαφώς παραβίασαν όλους τους κανόνες αστυνόμευσης όταν σκότωσαν μια αθώα γυναίκα, είναι επίσης πέρα ​​από κάθε λογική. Υπάρχουν σίγουρα τρόποι να εξηγηθεί το περιστατικό, αλλά αποφάσισαν να δυσφημίσουν το προφανές θύμα.

Το ότι μια τέτοια συμπεριφορά έχει γίνει και θα παραμείνει ο κανόνας για την κυβέρνηση Τραμπ μπορεί να συναχθεί από δύο πρόσφατες συνεντεύξεις.

Η πρώτη ήταν στις 5 Ιανουαρίου στο CNN με τον βοηθό του Τραμπ, Στίβεν Μίλερ :

ΜΙΛΕΡ: Λοιπόν, αυτό που είπε ο Πρόεδρος είναι αλήθεια. Οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής κυβερνούν τη Βενεζουέλα. Εξ ορισμού, αυτό είναι αλήθεια. Τζέικ, ζούμε σε έναν νόμο, λυπάμαι, ζούμε σε έναν κόσμο στον οποίο μπορείς να μιλάς όσο θέλεις για διεθνείς ευγένειες και οτιδήποτε άλλο, αλλά ζούμε σε έναν κόσμο, στον πραγματικό κόσμο, Τζέικ, που κυβερνάται από τη δύναμη, που κυβερνάται από τη βία, που κυβερνάται από την εξουσία. Αυτοί είναι οι σιδερένιοι νόμοι του κόσμου που υπάρχουν από την αρχή του χρόνου. Οι Ηνωμένες Πολιτείες.

Και όταν ερωτάται από τον δημοσιογράφο: 

Μα όσον αφορά τις καθημερινές επιχειρήσεις στη Βενεζουέλα, η πρόεδρος, η υπηρεσιακός πρόεδρος Ροντρίγκεζ, σωστά; Δεν είναι κάποιο είδος Αμερικανού απεσταλμένου.

ΜΙΛΕΡ:  Όχι, αυτό που λέω είναι, και θα συνεχίσουμε εδώ, Τζέικ. Θέλω λοιπόν να πω αυτό που λέω, και μετά θα δώσεις συνέχεια. Αλλά αυτό που λέω είναι μόνο ένα επίπεδο πάνω από αυτό, το οποίο είναι ότι, εξ ορισμού, εμείς είμαστε υπεύθυνοι επειδή έχουμε τον στρατό των Ηνωμένων Πολιτειών σταθμευμένο εκτός της χώρας. Εμείς θέτουμε τους όρους και τις προϋποθέσεις. Έχουμε ένα πλήρες εμπάργκο σε όλο το πετρέλαιό τους και στην ικανότητά τους να κάνουν εμπόριο.

Έτσι, για να κάνουν εμπόριο, χρειάζονται την άδειά μας. Για να μπορούν να διευθύνουν μια οικονομία, χρειάζονται την άδειά μας. Έτσι, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν τον έλεγχο. Οι Ηνωμένες Πολιτείες κυβερνούν τη χώρα κατά τη διάρκεια αυτής της μεταβατικής περιόδου.


Ο Μίλερ φαίνεται να πιστεύει πραγματικά ότι έτσι λειτουργεί ο κόσμος. Δεν είναι έτσι.

Η δεύτερη συνέντευξη, στις 7 Ιανουαρίου, δόθηκε από τους NY Times με τον ίδιο τον Τραμπ:

Ο Τραμπ παρουσιάζει ένα όραμα εξουσίας που περιορίζεται μόνο από «τη δική μου ηθική» ( αρχειοθετημένο )

Το σχετικό απόσπασμα της τρέλας:

Όταν ρωτήθηκε σε μια εκτενή συνέντευξη στους New York Times αν υπήρχαν όρια στις παγκόσμιες εξουσίες του, ο κ. Τραμπ απάντησε: «Ναι, υπάρχει ένα πράγμα. Η δική μου ηθική. Το δικό μου μυαλό. Είναι το μόνο πράγμα που μπορεί να με σταματήσει».

«Δεν χρειάζομαι το διεθνές δίκαιο», πρόσθεσε. «Δεν επιδιώκω να βλάψω ανθρώπους».

Όταν πιέστηκε περαιτέρω για το αν η κυβέρνησή του έπρεπε να τηρήσει το διεθνές δίκαιο, ο κ. Τραμπ απάντησε «Ναι». Αλλά ξεκαθάρισε ότι θα ήταν ο κριτής όταν τέτοιοι περιορισμοί θα εφαρμόζονταν στις Ηνωμένες Πολιτείες.

«Εξαρτάται από το ποιος είναι ο ορισμός του διεθνούς δικαίου», είπε.

Η εκτίμηση του κ. Τραμπ για την ελευθερία του να χρησιμοποιεί οποιοδήποτε μέσο στρατιωτικής, οικονομικής ή πολιτικής ισχύος για να εδραιώσει την αμερικανική υπεροχή ήταν η πιο ωμή αναγνώριση μέχρι σήμερα της κοσμοθεωρίας του. Στον πυρήνα της βρίσκεται η ιδέα ότι η εθνική ισχύς, και όχι οι νόμοι, οι συνθήκες και οι συμβάσεις, θα πρέπει να είναι ο αποφασιστικός παράγοντας καθώς οι δυνάμεις συγκρούονται.

Η άποψη του Τραμπ για τα εγχώρια όρια αποκαλύπτει ένα παρόμοιο όραμα που λέει ότι η δύναμη κάνει το σωστό:

Στο εσωτερικό μέτωπο, ο κ. Τραμπ υποστήριξε ότι οι δικαστές έχουν την εξουσία να περιορίζουν την ατζέντα της εσωτερικής πολιτικής του — από την ανάπτυξη της Εθνοφρουράς έως την επιβολή δασμών — μόνο «υπό ορισμένες συνθήκες».

Αλλά ήδη σκεφτόταν εναλλακτικές λύσεις. Έθιξε το ενδεχόμενο ότι εάν οι δασμοί που είχε εκδώσει βάσει εξουσιών έκτακτης ανάγκης καταργούνταν από το Ανώτατο Δικαστήριο, θα μπορούσε να τους ανασυσκευάσει ως τέλη αδειοδότησης. Και ο κ. Τραμπ, ο οποίος δήλωσε ότι εξελέγη για να αποκαταστήσει τον νόμο και την τάξη, επανέλαβε ότι ήταν πρόθυμος να επικαλεστεί τον Νόμο περί Εξέγερσης και να αναπτύξει τον στρατό εντός των Ηνωμένων Πολιτειών και να ομοσπονδιοποιήσει ορισμένες μονάδες της Εθνοφρουράς, εάν έκρινε ότι ήταν σημαντικό να το πράξει.

Μέχρι στιγμής, είπε, «δεν έχω νιώσει πραγματικά την ανάγκη να το κάνω».

Το «Σύνδρομο Διαταραχής Τραμπ» (ΣΔΤ) μάλλον έχει μεταλλαχθεί πλέον. Ο Τραμπ είναι διαταραγμένος και δεν είναι απλώς ένα σύνδρομο. Δεν έχω ακόμη αποφασίσει τι είναι πιο πιθανό να προκύψει από αυτό.

Μήπως οι ΗΠΑ ολισθαίνουν στο δρόμο προς τον πλήρη φασισμό; Ή μήπως πρόκειται για καθαρή αλαζονεία που θα τελειώσει μόλις βρεθούν αντιμέτωπες με ένα σοβαρό προπύργιο;


πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

από τον Μπάξτερ Ντμίτρι

Ένα γεγονός που προκάλεσε έκπληξη στα εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης: μέλη της ισχυρής τραπεζικής δυναστείας των Ρότσιλντ συνεχάρησαν δημόσια τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ μετά τη στρατιωτική επέμβαση στη Βενεζουέλα.

Ο Νατ Ρότσιλντ, Διευθύνων Σύμβουλος του Ομίλου Volta και εξέχων κληρονόμος της οικονομικής αυτοκρατορίας των Ρότσιλντ, συνεχάρη τον Τραμπ μετά την στρατιωτική δράση των ΗΠΑ που στόχευε την κυβέρνηση και το χρηματοπιστωτικό σύστημα της Βενεζουέλας.

Η σημασία αυτής της δήλωσης είναι αναμφισβήτητη: Η Βενεζουέλα είναι μία από τις λίγες χώρες στον κόσμο που ιστορικά αντιστάθηκε στην εγκαθίδρυση ενός κεντρικού τραπεζικού συστήματος δυτικού τύπου που ελέγχεται από τους Ρότσιλντ.

Επί χρόνια, η οικονομική ανεξαρτησία της Βενεζουέλας την έχει καταστήσει στόχο κυρώσεων, προσπαθειών αλλαγής καθεστώτος και οικονομικού πολέμου.

Σήμερα, μετά την άμεση παρέμβαση των Ηνωμένων Πολιτειών, οι παρατηρητές σημειώνουν ότι οι έπαινοι από στελέχη του τραπεζικού τομέα φαίνεται να επιβεβαιώνουν τις επίμονες υποψίες σχετικά με τους πραγματικούς δικαιούχους των ξένων «απελευθερωτικών εκστρατειών».

Τα σχόλια της Ντέιμ Χάνα Ρότσιλντ , κληρονόμου της οικογένειας Ρότσιλντ, έχουν τροφοδοτήσει περαιτέρω την αντιπαράθεση. Δήλωσε ότι κανένας μεγάλος πόλεμος δεν διεξάγεται - και κανένας αρχηγός κράτους δεν λαμβάνει απόφαση - χωρίς την έγκριση της οικογένειας Ρότσιλντ.

Ενώ τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης απορρίπτουν αυτούς τους ισχυρισμούς ως θεωρίες συνωμοσίας, οι επικριτές υποστηρίζουν ότι η ιστορία της μεταπολεμικής επέκτασης των κεντρικών τραπεζών αφηγείται μια πολύ διαφορετική ιστορία.

Για τους σκεπτικιστές, η επιχείρηση στη Βενεζουέλα μοιάζει λιγότερο με απελευθέρωση και περισσότερο με καταναγκαστική επιχείρηση - μια προειδοποίηση προς τα έθνη που προσπαθούν να λειτουργήσουν εκτός της διεθνούς οικονομικής τάξης.

Ο ρόλος του Τραμπ, που κάποτε θεωρούνταν αντι-παγκοσμιοποιητής, τώρα επανεκτιμάται από εκείνους που πιστεύουν ότι η πραγματική εξουσία δεν βρίσκεται στις εκλογές ή στους προέδρους, αλλά σε μη εκλεγμένες οικονομικές δυναστείες που λειτουργούν πέρα ​​από τα εθνικά σύνορα.

Σύμπτωση ή επιβεβαίωση, το μήνυμα είναι σαφές σε πολλούς: αμφισβητήστε το τραπεζικό σύστημα και το σύστημα τελικά θα ανταποδώσει.

Πηγή: VT Foreign Policy via Marie-Claire Tellier




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

από τον Χαλ Τέρνερ

Πολλοί άνθρωποι εξεπλάγησαν και προβληματίστηκαν όταν ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ έθεσε την ιδέα της προσάρτησης της Γροιλανδίας στις Ηνωμένες Πολιτείες. Δεδομένης της γεωπολιτικής πραγματικότητας, έτσι πρέπει να είναι.

Πολλοί άνθρωποι συμβουλεύονταν χάρτες για να δουν πού βρισκόταν η Γροιλανδία σε σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες, και αυτοί οι χάρτες ήταν χάρτες «προβολής Mercator» που προορίζονταν για παιδιά και δημοσιογράφους.

Αλλά οι χάρτες προβολής Mercator, τους οποίους όλοι μάθαμε στο σχολείο (και εξακολουθούμε να χρησιμοποιούμε σήμερα), ΔΕΝ αποτελούν χρήσιμο οδηγό για να γνωρίζουμε πού βρίσκονται στην πραγματικότητα οι χώρες ή οι περιοχές στον πραγματικό κόσμο στον οποίο ζούμε.

Γροιλανδία – Προβολή από χάρτη με σωστή πολική προβολή:




Γιατί Γροιλανδία; Επειδή η Μόσχα βασίζει σχεδόν όλους τους στρατηγικούς στρατιωτικούς πόρους της στη χερσόνησο Κόλα, δίπλα στη Φινλανδία, η οποία σκιαγραφείται με έντονο ροζ μαρκαδόρο. Εκεί βρίσκονται τα σιλό διηπειρωτικών βαλλιστικών πυραύλων, οι βάσεις υποβρυχίων και τα στρατηγικά βομβαρδιστικά της Ρωσίας.

Αν κοιτάξετε την τροχιά πτήσης (βαλλιστική ή μηχανοκίνητη) μεταξύ της χερσονήσου Κόλα και οποιασδήποτε τοποθεσίας στις 48 συνεχόμενες πολιτείες, που βρίσκονται ανάμεσα στις δύο φωτεινές ροζ γραμμές, τότε όλα περνούν πάνω από τη Γροιλανδία.

Η Γροιλανδία είναι το πεδίο όπου αμφισβητούνται οι στρατηγικές ανταλλαγές μεταξύ Ουάσινγκτον και Μόσχας.

Αν θέλετε να αναχαιτίσετε έναν βαλλιστικό πύραυλο, το καλύτερο σημείο για να το κάνετε είναι στο απόγειο, το υψηλότερο σημείο της τροχιάς πτήσης του. Η συντομότερη διαδρομή για να φτάσει ένας αναχαιτιστής στο απόγειο είναι να εκτοξευθεί ακριβώς από κάτω του.

Εκεί βρίσκεται η Γροιλανδία.

Έτσι, χωρίς να χρειάζεται να επεκταθώ στο τι θα πρέπει να συμβεί εδώ, αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η κυβέρνηση Τραμπ λέει ότι χρειάζεται τη Γροιλανδία για εθνική ασφάλεια.

Το άλλο γεγονός που βρίσκεται σε εξέλιξη είναι το άνοιγμα του Σκανδιναβικού Περάσματος μέσω της Αρκτικής, και σύντομα κινεζικά φορτηγά πλοία θα διασχίζουν την Αρκτική με προορισμό το Ρότερνταμ. Αυτό το πέρασμα είναι ταχύτερο από τη Διώρυγα του Σουέζ, και τα πλοία δεν περιορίζονται στο μέγεθος του Suezmax, γεγονός που θα επιταχύνει σημαντικά το εμπόριο μεταξύ Κίνας και ΕΕ.

Αυτό σημαίνει ότι κινεζικά υποβρύχια θα επιχειρήσουν επίσης να πλεύσουν κάτω από την Αρκτική στον Βόρειο Ατλαντικό, ΑΝ ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ ΗΔΗ.

Επομένως, η βορειοανατολική ακτή της Γροιλανδίας εξυπηρετεί όχι έναν, αλλά δύο στρατηγικούς στόχους απαραίτητους για την εθνική ασφάλεια των Ηνωμένων Πολιτειών.

Εάν αυτό δεν είναι σαφές, λάβετε υπόψη ότι η προβολή του παγκόσμιου χάρτη Mercator προορίζεται για παιδιά και δημοσιογράφους. Δεν αποτελεί χρήσιμο οδηγό για τον εντοπισμό χωρών ή εδαφών στον πραγματικό κόσμο στον οποίο ζούμε.

Κανένας ενήλικας που σέβεται τον εαυτό του δεν πρέπει να χρησιμοποιεί το Mercator για να σχηματίσει την κοσμοθεωρία του. Όποιος ισχυρίζεται ότι « πρέπει να υπάρχει ένας άλλος μυστικός λόγος για τον οποίο ο Τραμπ ενδιαφέρεται για τη Γροιλανδία » είναι πιστοποιημένος άσχετος.

Αυτή τη στιγμή στη Γροιλανδία, το μόνο που κάνουμε είναι να παρέχουμε έγκαιρη προειδοποίηση μέσω ραντάρ. Με τους υπερηχητικούς πυραύλους, η «έγκαιρη προειδοποίηση» δεν υπάρχει. Χρειαζόμαστε επαρκή ισχύ πυρός για να τους καταρρίψουμε πριν φτάσουν στην επικράτειά μας. Για να το κάνουμε αυτό, πρέπει να κατασκευάσουμε βάσεις στη Γροιλανδία και θα ξεκινήσουμε να το κάνουμε αμέσως.

πηγή: Ραδιοφωνική εκπομπή Hal Turner



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Τη μεταφορά εκατομμυρίων βαρελιών πετρελαίου στις ΗΠΑ από τη Βενεζουέλα και την πώλησή τους ανακοίνωσε χθες ο Ντόναλντ Τραμπ λίγες μέρες μετά την γκανγκστερική ιμπεριαλιστική επέμβασή των ΗΠΑ στο Καράκας.

Εφαρμόζοντας την «Εθνική Στρατηγική Ασφάλειας» οι ΗΠΑ προσπαθούν να αποκαταστήσουν την κυριαρχία τους στη Λατινική Αμερική με ένα ακόμη «Δόγμα Μονρόε» με σκοπό να αντιμετωπίσουν την κινέζικη επιρροή στην περιοχή και να διατηρήσουν τα συμφέροντα των μονοπωλίων τους. Ετσι, το πρόσχημα της “ναρκοτρομοκρατίας” κατέρρευσε πολύ γρήγορα, αποκαλύπτοντας τον πραγματικό λόγο της πειρατικής εισβολής στη Βενεζουέλα.

Ο Αμερικάνος πρόεδρος είπε ότι συμφώνησε με τις προσωρινές αρχές της Βενεζουέλας να μεταφέρουν στις ΗΠΑ μεταξύ 30 και 50 εκατομμυρίων βαρελιών πετρελαίου «υψηλής ποιότητας, πετρελαίου που ήταν σε καθεστώς κυρώσεων», όπως δήλωσε ο Τραμπ στο Truth Social, που, σύμφωνα με τον ίδιο, θα πωλείται σε τιμή αγοράς.

«Έχω την ικανοποίηση να ανακοινώσω ότι οι προσωρινές αρχές της Βενεζουέλας θα παραδώσουν στις ΗΠΑ από 30 ως 50 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου υψηλής ποιότητας που υφίσταται κυρώσεις», ανέφερε ο κ. Τραμπ μέσω Truth Social. «Το πετρέλαιο αυτό θα πωληθεί σε τιμές της αγοράς και τα χρήματα θα ελεγχθούν από εμένα, τον πρόεδρο των ΗΠΑ, για να διασφαλιστεί ότι θα χρησιμοποιηθούν για να ωφελήσουν τον λαό της Βενεζουέλας και των ΗΠΑ!», πρόσθεσε.

Ο υπουργός Ενέργειας Κρις Ράιτ έχει λάβει εντολή να «εκτελέσει αυτό το σχέδιο άμεσα», και τα βαρέλια «θα μεταφερθούν με πλοία αποθήκευσης και θα οδηγηθούν απευθείας σε λιμάνια εκφόρτωσης στις Ηνωμένες Πολιτείες». Ανώτερος αξιωματούχος της κυβέρνησης, μιλώντας υπό τον όρο της ανωνυμίας, δήλωσε στο CNN ότι το πετρέλαιο έχει ήδη αποθηκευτεί σε βαρέλια. Το μεγαλύτερο μέρος του βρίσκεται ήδη σε πλοία και πλέον θα κατευθυνθεί σε αμερικανικές εγκαταστάσεις στον Κόλπο για διύλιση.

Η κυβέρνηση Τραμπ φέρεται να δήλωσε στην προσωρινή πρόεδρο της Βενεζουέλας Ντέλσι Ροντρίγκεζ ότι το Καράκας πρέπει να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις του Λευκού Οίκου προτού του επιτραπεί να αντλήσει περισσότερο πετρέλαιο, ανέφερε το ABC News.

Την ίδια στιγμή, ο αμερικάνικος ενεργειακός κολοσσός Chevron έχει ναυλώσει έναν στόλο τουλάχιστον 11 δεξαμενόπλοιων που έχει προγραμματιστεί να φτάσει στη Βενεζουέλα μέσα στον Γενάρη. Τα πλοία κατευθύνονται προς τα λιμάνια Χοσέ και Μπάχο Γκράντε, τα οποία ελέγχονται από την κυβέρνηση της Βενεζουέλας, για να φορτώσουν αργό πετρέλαιο που προορίζεται αποκλειστικά για διυλιστήρια στις ΗΠΑ, ανέφερε η εταιρεία.

Σημειώνεται ότι η τιμή του αμερικανικού πετρελαίου υποχώρησε περίπου κατά 1 δολάριο ανά βαρέλι, ή λίγο κάτω από 2%, στα 56 δολάρια, αμέσως μετά την ανακοίνωση του Τραμπ στο Truth Social.

Η πώληση έως και 50 εκατομμυρίων βαρελιών θα μπορούσε να αποφέρει σημαντικά έσοδα: Το πετρέλαιο της Βενεζουέλας διαπραγματεύεται αυτή τη στιγμή περίπου στα 55 δολάρια το βαρέλι, οπότε αν οι Ηνωμένες Πολιτείες βρουν αγοραστές πρόθυμους να πληρώσουν την αγοραία τιμή, θα μπορούσαν να συγκεντρώσουν από 1,65 έως 2,75 δισεκατομμύρια δολάρια από την πώληση.

Η Βενεζουέλα έχει συσσωρεύσει σημαντικά αποθέματα αργού πετρελαίου από τότε που οι Ηνωμένες Πολιτείες επέβαλαν εμπάργκο πετρελαίου στα τέλη του περασμένου έτους. Η παράδοση μίας τόσο μεγάλης ποσότητας πετρελαίου στις ΗΠΑ ενδέχεται να εξαντλήσει τα ίδια τα αποθέματα της χώρας.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

από τον Πίτερ Χάνσελερ / reseauinternational

Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είναι μόνο ηθικά χρεοκοπημένες, αλλά και οικονομικά: ο πραγματικός λόγος για την απαγωγή του Μαδούρο είναι η αναχρηματοδότηση του αμερικανικού δημόσιου χρέους.

Ακούγοντας τη συνέντευξη Τύπου του Ντόναλντ Τραμπ μετά την επίθεση και την απαγωγή του Προέδρου Μαδούρο και της συζύγου του, καταλαβαίνει κανείς γρήγορα ότι δεν πρόκειται για τον Μαδούρο ως έμπορο ναρκωτικών, αλλά για το πετρέλαιο και επομένως για το χρήμα.

Δεν πρόκειται καν να επιχειρήσουμε μια νομική αξιολόγηση της επίθεσης των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα σε αυτό το στάδιο, επειδή ο Τραμπ παραβιάζει όχι μόνο το διεθνές δίκαιο με αυτήν την πράξη κλοπής, αλλά και το αμερικανικό δίκαιο. Όταν ένας δημοσιογράφος τον ρώτησε αν η στρατιωτική επίθεση είχε εγκριθεί από το Κογκρέσο, ο Τραμπ απάντησε απλώς λακωνικά ότι είχαν γίνει συζητήσεις.

Ακόμη και ο Φρίντριχ Μερτς, ο οποίος έχει εμπειρία σε θέματα εγκληματικότητας (βλ. « Τι θα μπορούσε να κάνει η Ρωσία »), θεωρεί τον χαρακτηρισμό της αμερικανικής ενέργειας «σύνθετο»· με άλλα λόγια, θα την εγκρίνει αργά ή γρήγορα με ικανοποίηση.

Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης δεν καταδικάζουν με κανέναν τρόπο αυτή τη φυγή, αλλά παρουσιάζουν αυτήν την ενέργεια ως την απελευθέρωση του λαού της Βενεζουέλας.

« Θέλουμε ειρήνη, ελευθερία και δικαιοσύνη » ~ Ντόναλντ Τραμπ, 3 Ιανουαρίου 2026

Ο κόσμος ξεπουλάει αμερικανικά ομόλογα και οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν έλλειψη χρημάτων — είναι τόσο απλό. Με το πετρέλαιο που θέλουν να κλέψουν οι Αμερικανοί, θα έχουν και πάλι περιουσιακά στοιχεία για να αναχρηματοδοτήσουν μια Αμερική που αγωνίζεται. Ο Τραμπ αναγκάστηκε επομένως να εξαπολύσει αυτήν την επιδρομή, γιατί διαφορετικά, τα άδεια ταμεία της Ουάσιγκτον θα εκραγούν μπροστά στα μούτρα του. Ως επιχειρηματίας, βρήκε ακόμη και έναν τρόπο να πλουτίσει τους φίλους του στη βιομηχανία πετρελαίου ταυτόχρονα.

Μπορούσε επίσης να βασιστεί στην υποστήριξη των διεφθαρμένων στρατιωτικών και επιχειρηματικών ηγετών της Βενεζουέλας - ακόμη και οι σωματοφύλακες του Μαδούρο τον εγκατέλειψαν. Ο στρατός, πιθανώς σε συνεννόηση με τη CIA, απενεργοποίησε τη δική του αεράμυνα για να διασφαλίσει την ασφαλή διέλευση των ληστών βαρόνων.

Οι παραλληλισμοί με τη Συρία είναι προφανείς, με τη διαφορά ότι ο Άσαντ μύριζε σαν αρουραίος και αδειάστηκε από τους Ρώσους.

Συνέπειες

Κάποιος θα μπορούσε να αναρωτηθεί αν οι Αμερικανοί θα καταφέρουν να πάρουν τον έλεγχο ολόκληρης της χώρας. Η αντιπρόεδρος Ντέλσι Ροντρίγκεζ επιδεικνύει μαχητική στάση.

Ο Τραμπ φαίνεται να θέλει να εγκαταστήσει τον προστατευόμενό του Ρούμπιο ως αντιπρόεδρο προκειμένου να αναλάβει τον έλεγχο της χώρας.

Οι Κινέζοι και οι Ρώσοι δεν θα επέμβουν στρατιωτικά υπό οποιεσδήποτε συνθήκες. Αντίθετα, θα πρέπει να περιμένουμε ότι οι Κινέζοι θα ανταποδώσουν καταστρέφοντας το COMEX*. Θα μάθουμε περισσότερα τις επόμενες ημέρες. Είναι απαραίτητο να παρακολουθούμε στενά τις τιμές του χρυσού και του ασημιού. Όσο υψηλότερες είναι οι τιμές αυτών των πολύτιμων μετάλλων, τόσο πιο σοβαρή είναι η κατάσταση για το δολάριο ΗΠΑ και τα δημόσια οικονομικά των ΗΠΑ.

Ελπίζεται ότι η Βενεζουέλα θα αμυνθεί με όλα τα απαραίτητα μέσα.

Αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι ο Δυτικός κόσμος έχει γυρίσει την πλάτη του στο κράτος δικαίου. Ο Τραμπ θεσπίζει τον νόμο της ζούγκλας. Πώς θα αντιδρούσε ο Τραμπ αν οι χώρες άρχιζαν να παίρνουν ομήρους όλους τους Αμερικανούς πολίτες που διαμένουν στο έδαφός τους;


* Το COMEX (Commodity Exchange Inc.) αναφέρεται κυρίως στο κύριο χρηματιστήριο εμπορευμάτων για πολύτιμα και βασικά μέταλλα, μέρος του {{CME Group}} (Chicago Mercantile Exchange), όπου διαπραγματεύονται συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης (futures) σε χρυσό, ασήμι, χαλκό κ.ά., καθορίζοντας τις παγκόσμιες τιμές

Πηγή: Φόρουμ Γεωπολιτικής


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Στο τελευταίο μου άρθρο για την επίθεση του Τραμπ στη Βενεζουέλα, επεσήμανα ότι έλειπε ένα κομμάτι από το σχέδιο :

Αναρωτιέται κανείς ποια είναι τα επόμενα βήματα που σχεδιάζουν να κάνουν οι ΗΠΑ. Δεν έχουν αρκετές δυνάμεις για να εισβάλουν στη Βενεζουέλα. Ούτε ένας αποκλεισμός της χώρας θα οδηγούσε σε αλλαγή της κυβέρνησής της. Μια εσωτερική επανάσταση είναι απίθανο να πετύχει.

Οι Αμερικανοί νάνοι κατάφεραν να κλέψουν τα εσώρουχα. Τώρα έρχεται το βήμα 2. Μετά τα κέρδη. Αυτό ακούγεται σαν ένα καλό σχέδιο.

Αλλά κανείς δεν φαίνεται να γνωρίζει μέχρι στιγμής τι μπορεί να συνεπάγεται το βήμα 2.

Αποδεικνύεται ότι η φάση 2 αυτού του επιχειρηματικού σχεδίου για τα εσώρουχα και τα ξωτικά είναι να γίνει το ίδιο όπως πριν ( αρχειοθετημένο ):

Όταν ρωτήθηκε πώς οι Ηνωμένες Πολιτείες σχεδίαζαν να κυβερνήσουν τη Βενεζουέλα, ο κ. Ρούμπιο δεν παρουσίασε ένα σχέδιο για μια αμερικανική κατοχική αρχή, όπως αυτή που έθεσε σε εφαρμογή η κυβέρνηση Τζορτζ Μπους του νεότερου στη Βαγδάτη κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Ιράκ, αλλά αντ' αυτού μίλησε για τον εξαναγκασμό μιας κυβέρνησης της Βενεζουέλας, η οποία διοικείται από συμμάχους του φυλακισμένου ηγέτη Νικολάς Μαδούρο, να κάνει αλλαγές πολιτικής.

Οι αμερικανικές δυνάμεις θα συνεχίσουν να εμποδίζουν τα πετρελαιοφόρα που βρίσκονται σε λίστα κυρώσεων των ΗΠΑ να εισέρχονται και να εξέρχονται από τη χώρα μέχρι η κυβέρνηση να ανοίξει την κρατικά ελεγχόμενη πετρελαϊκή βιομηχανία σε ξένες επενδύσεις - πιθανώς δίνοντας προτεραιότητα σε αμερικανικές εταιρείες - και να προβεί σε άλλες αλλαγές, δήλωσε στην εκπομπή «Face the Nation» του CBS News.

«Αυτό παραμένει σε ισχύ και πρόκειται για ένα τεράστιο ποσό μόχλευσης που θα συνεχίσει να ισχύει μέχρι να δούμε αλλαγές, όχι μόνο για την προώθηση του εθνικού συμφέροντος των Ηνωμένων Πολιτειών, το οποίο είναι το Νο. 1, αλλά και για ένα καλύτερο μέλλον για τον λαό της Βενεζουέλας», είπε.

Τίποτα δεν άλλαξε. Η Βενεζουέλα εξακολουθεί να κυβερνάται από Τσαβιστές που προσκολλώνται στην Μπολιβαριανή επανάσταση. Συνεχίζει να δέχεται πιέσεις να επιτρέψει σε αμερικανικές εταιρείες να εξερευνήσουν το πετρέλαιό της. Οι Τσαβιστές, συμπεριλαμβανομένου του Μαδούρο, είναι πρόθυμοι να το επιτρέψουν αυτό, αλλά έχουν ορισμένους όρους. Αυτοί δεν έχουν αλλάξει, και πιστεύω ότι δεν θα αλλάξουν.

Όλη η πομπώδης δράση ήταν ένας ουσιαστικός πόλεμος :

Η επιδρομή, η οποία πραγματοποιήθηκε σε έναν εναέριο χώρο που θα έπρεπε να είναι ιδιαίτερα αμφισβητούμενος και προηγήθηκε μιας ελάχιστης ή σχεδόν ανύπαρκτης εκστρατείας SEAD, θα ήταν δυνατή μόνο εάν ο στρατός της Βενεζουέλας είχε λάβει εντολή αποχώρησης. Ο Μαδούρο, ο οποίος βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ για μια ελεγχόμενη μετάβαση της εξουσίας από το 2024, είτε προδόθηκε από ολόκληρη τη δομή εξουσίας της Βενεζουέλας είτε παραδόθηκε οικειοθελώς και δεν φαίνεται να βρισκόταν καθόλου σε «φρούριο» κατά τη στιγμή της επιδρομής.

Ποιο ήταν λοιπόν το νόημα όλης αυτής της επιχείρησης; Θα μπορούσε κανείς να ρωτήσει. Ίσως, λοιπόν, να μην υπήρχε κανένα:

Υπάρχουν ακόμα πολλά αναπάντητα ερωτήματα σχετικά με την «Απόλυτη Αποφασιστικότητα», το όνομα που έδωσε το Πεντάγωνο στην επιχείρηση. Ποια ήταν η ακριβής φύση της συμφωνίας που έκαναν οι Βενεζουελάνοι με τον Τραμπ; Υπάρχει συνεργασία μεταξύ του Ροντρίγκεζ και των ΗΠΑ; Υπήρχε κάποια πραγματικότητα στις υποσχέσεις του Τραμπ για εξαγορά της πετρελαϊκής βιομηχανίας των ΗΠΑ και «δισεκατομμυρίων» δολαρίων σε επενδύσεις στη Βενεζουέλα; Εάν αυτό το γεγονός είναι τόσο εικονικό όσο φαίνεται με βάση τις πληροφορίες που έχουμε αυτήν τη στιγμή, αυτά τα ερωτήματα μπορεί να μην απαντηθούν ποτέ ρητά. Αντίθετα, το γεγονός απλώς θα ξεθωριάσει, παραμένοντας σε μια διαρκή κατάσταση αδιαπέραστου, ακατανόητου και αδύνατου να αναλυθεί, μέχρι να ξεχαστεί σε μεγάλο βαθμό.

Ή ίσως το θέμα ήταν απλώς να επιδείξουν τι θα μπορούσε να κάνει η κυβέρνηση Τραμπ σε άλλους :

Το 1992, ο Αμερικανός συντηρητικός συγγραφέας Μάικλ Λεντίν φέρεται να είπε: «Κάθε 10 χρόνια περίπου, οι Ηνωμένες Πολιτείες χρειάζεται να μαζεύουν κάποια μικρή, άθλια χώρα και να την πετάνε στον τοίχο, απλώς για να δείξουν στον κόσμο ότι το εννοούμε σοβαρά».

Στην πραγματικότητα, τέτοιες αδικαιολόγητες επιδείξεις δύναμης προδίδουν τον φόβο ότι η παγκόσμια δύναμη των ΗΠΑ υποχωρεί. Το να χτυπάς έναν ασθενέστερο αντίπαλο για να αποδείξεις τη δύναμή σου είναι η πράξη ενός ανασφαλούς νταή.

Η Βενεζουέλα είναι πιθανό να καλωσορίσει αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες που είναι πρόθυμες να επενδύσουν στη χώρα. Αλλά δεν θα είναι καθόλου όπως η χρυσή τομή που φαίνεται να οραματίζεται ο Τραμπ. Το πετρέλαιο της Βενεζουέλας είναι βαρύ και δαπανηρό στην ανάκτησή του . Χρειάζονται υγρά αραίωσης ή ατμός για να το βγάλουν στην επιφάνεια και να το μεταφέρουν στις αγορές. Με τις παγκόσμιες τιμές πετρελαίου να αναμένεται να παραμείνουν γύρω στα 50 δολάρια ανά βαρέλι, υπάρχουν ελάχιστα κίνητρα για τις απαραίτητες επενδύσεις πολλών δισεκατομμυρίων.

Αναμένω ότι μετά τη δράση αυτού του Σαββατοκύριακου τίποτα δεν θα αλλάξει. Οι ΗΠΑ δεν θέλουν να κυβερνήσουν τη Βενεζουέλα. Δεν θέλουν να στείλουν στρατιώτες στο έδαφος. Ο αποκλεισμός, μια πράξη πολέμου, θα συνεχιστεί για λίγο, αλλά κάποια στιγμή τα πλοία θα πρέπει να επιστρέψουν στα λιμάνια τους. Καθώς δεν υπάρχει τίποτα να κερδίσει από αυτό, η κυβέρνηση Τραμπ θα κινηθεί προς τον επόμενο στόχο της.

Εν τω μεταξύ, το Ισραήλ ετοιμάζεται για ένα ακόμη χτύπημα στο Ιράν. Οι ΗΠΑ μεταφέρουν στρατεύματα στη Μέση Ανατολή, ενώ το Ιράν ετοιμάζεται να αντεπιτεθεί με όλη του τη δύναμη.

Σε μια εβδομάδα από τώρα, η Βενεζουέλα πιθανότατα θα βρίσκεται εκτός των πρωτοσέλιδων, ενώ η ζωή θα συνεχίζεται ως συνήθως.


ΠΗΓΗ
https://www.moonofalabama.org/2026/01/trump-abducted-maduro-but-gained-not-a-thing.html




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης κηρύχθηκε η Βενεζουέλα μετά τις αεροπορικές επιδρομές και τους βομβαρδισμούς των ΗΠΑ.

Η κυβέρνηση της Βενεζουέλας σε ανακοίνωσή της κατηγόρησε τις ΗΠΑ για επίθεση σε πολλές περιοχές της χώρας και όχι μόνο στο Καράκας, κατά πολιτικών και στρατιωτικών στόχων. Επισημαίνει ότι επιθέσεις σημειώθηκαν στην πρωτεύουσα Καράκας και στις πολιτείες Μιράντα, Αράγκουα και Λα Γκουάιρα.

Έκανε λόγο για πολύ επικίνδυνη, επιθετική και στρατιωτική ενέργεια, που αποτελεί παραβίαση του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, ενέργεια που απειλεί όλη τη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική. Πρόσθεσε ότι θα υποβάλει καταγγελίες στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ και στο CELAC και κάλεσε σε λαϊκή κινητοποίηση για την υπεράσπιση της εθνικής ανεξαρτησίας της χώρας.

Σύμφωνα με το αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο CBS News, ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έδωσε εντολή για επιθέσεις στο έδαφος της Βενεζουέλας, στρατιωτικών εγκαταστάσεων συμπεριλαμβανομένων. Προς το παρόν ο Λευκός Οίκος δεν έχει κάνει καμία επίσημη ανακοίνωση.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Όπως αναφέρει η εφημερίδα Le Monde, η δημοσιοποιημένη έκθεση Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας θυμίζει περισσότερο πολιτικό μανιφέστο του κινήματος MAGA παρά στρατηγικό έγγραφο. Καταργεί τον μεταπολεμικό διακομματικό κανόνα στην εξωτερική πολιτική και υιοθετεί μια θεώρηση βασισμένη αποκλειστικά σε σχέσεις ισχύος. Οι παραδοσιακές συμμαχίες γίνονται πλέον υπό όρους, εργαλειοποιούνται και μπορεί να αντιστραφούν. Οι κοινές αξίες παραμερίζονται, υπέρ μιας «απόλυτης» ελευθερίας έκφρασης που χρησιμοποιείται ως όπλο στο εξωτερικό, ενώ αγνοείται στο εσωτερικό.

Για τον πόλεμο στην Ουκρανία, το κείμενο ζητά «διαπραγματευτική κατάπαυση του πυρός» και στέλνει μήνυμα χωρίς περιθώρια παρερμηνείας προς τη Μόσχα: οι ΗΠΑ θέλουν να τερματίσουν την αντίληψη περί διεύρυνσης του ΝΑΤΟ — κάτι που de facto κλείνει την πόρτα της Συμμαχίας για το Κίεβο.

Η ευθύνη της Ρωσίας για τον πόλεμο σχεδόν δεν αναφέρεται, ενώ οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις κατηγορούνται ότι «συντηρούν τεχνητά» τη σύγκρουση. Για το Le Monde, το συμπέρασμα είναι σαφές: ο Λευκός Οίκος κλείνει την πόρτα στην εποχή που οι ΗΠΑ λειτουργούσαν ως πυλώνας του διεθνούς συστήματος, των συμμαχιών και του πολυμερούς πλαισίου.

Πλέον, η Ουάσινγκτον απαιτεί απόλυτη ευθυγράμμιση και θα προσφέρει στήριξη μόνο όπου εξυπηρετούνται άμεσα αμερικανικά συμφέροντα. Μια μετατόπιση που ενδέχεται να αναδιαμορφώσει βαθιά τη διατλαντική σχέση — με συνέπειες που θα φανούν γρήγορα, στις επόμενες κρίσιμες πολιτικές αναμετρήσεις στην Ευρώπη.

Το αμερικανικό τελεσίγραφο

Την ίδια στιγμή, τελεσίγραφο προς την Ευρώπη να αναλάβει, έως το 2027, το μεγαλύτερο μέρος των συμβατικών αμυντικών δυνατοτήτων του ΝΑΤΟ, από τις υπηρεσίες πληροφοριών έως τα συστήματα πυραυλικής άμυνας, απηύθυναν οι Ηνωμένες Πολιτείες, σύμφωνα με δημοσίευμα του Reuters.

Το μήνυμα αυτό μεταφέρθηκε σε Ευρωπαίους διπλωμάτες στην Ουάσιγκτον από αξιωματούχους του Πενταγώνου, με το πρακτορείο να επικαλείται πέντε πηγές που είχαν άμεση γνώση των συζητήσεων. Κατά τη συνάντηση, όπου συμμετείχαν στελέχη του Πενταγώνου αρμόδια για τη νατοϊκή πολιτική και εκπρόσωποι ευρωπαϊκών αποστολών, οι Αμερικανοί αξιωματούχοι τόνισαν ότι η Ευρώπη δεν έχει σημειώσει την απαιτούμενη πρόοδο στην ενίσχυση της άμυνάς της μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία το 2022.


Η προειδοποίηση, όπως αναφέρει το Reuters, ήταν ξεκάθαρη: αν ο στόχος του 2027 δεν επιτευχθεί, η Ουάσιγκτον ενδέχεται να αποχωρήσει από συγκεκριμένους μηχανισμούς αμυντικού συντονισμού της Συμμαχίας. Αμερικανός αξιωματούχος πρόσθεσε ότι ακόμη και στο Κογκρέσο υπάρχει ανησυχία για το μήνυμα που μεταφέρει το Πεντάγωνο στους Ευρωπαίους.

Ωστόσο, το πρακτορείο επισημαίνει ότι οι Αμερικανοί δεν διευκρίνισαν με ποια κριτήρια θα αξιολογηθεί η πρόοδος των Ευρωπαίων. Οι συμβατικές δυνατότητες του ΝΑΤΟ αφορούν μη πυρηνικά μέσα – από στρατεύματα έως εξοπλισμό – όμως παραμένει ασαφές το πώς θα διαπιστωθεί ότι η Ευρώπη έχει αναλάβει τη «μερίδα του λέοντος» της συμμαχικής άμυνας. Ευρωπαίοι αξιωματούχοι που μίλησαν επίσης στο Reuters χαρακτηρίζουν την προθεσμία του 2027 ανέφικτη: η αντικατάσταση κρίσιμων αμερικανικών δυνατοτήτων απαιτεί χρόνο, σημαντικές επενδύσεις και αυξημένη παραγωγική ικανότητα. Επιπλέον, οι καθυστερήσεις στις γραμμές παραγωγής αμυντικών συστημάτων και οι μεγάλες αναμονές για παραδόσεις αμερικανικού υλικού δυσκολεύουν ακόμη περισσότερο τον στόχο.


Τι προσφέρουν οι ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ

Το δημοσίευμα υπογραμμίζει ότι οι ΗΠΑ προσφέρουν στο ΝΑΤΟ δυνατότητες που δεν μπορούν εύκολα να αποκτηθούν αλλού, όπως εξελιγμένα συστήματα πληροφοριών, επιτήρησης και αναγνώρισης (ISR), τα οποία αποδείχθηκαν κρίσιμα στον πόλεμο της Ουκρανίας.



Σε ερώτηση του Reuters, αξιωματούχος του ΝΑΤΟ σημείωσε ότι οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν ήδη αναλάβει μεγαλύτερη ευθύνη για την ασφάλεια της ηπείρου, χωρίς όμως να σχολιάσει τον χρονικό ορίζοντα του 2027. Υπενθύμισε παράλληλα ότι οι σύμμαχοι αναγνωρίζουν την ανάγκη για περισσότερες επενδύσεις και για μετατόπιση μεγαλύτερου μέρους του βάρους της συμβατικής άμυνας προς την Ευρώπη.

Την ίδια στιγμή, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει θέσει ως στόχο την ενίσχυση της αυτόνομης αμυντικής της ικανότητας έως το 2030, καλύπτοντας κενά σε αντιαεροπορική άμυνα, drones, κυβερνοάμυνα και πυρομαχικά – στόχος που, σύμφωνα με το Reuters, θεωρείται επίσης φιλόδοξος.
Το πλάνο Τραμπ

Το πρακτορείο υπενθυμίζει ότι η κυβέρνηση Τραμπ έχει ασκήσει επί χρόνια πίεση στους Ευρωπαίους συμμάχους να αυξήσουν τις αμυντικές τους δαπάνες, αν και η στάση του Αμερικανού προέδρου απέναντι στη Συμμαχία παραμένει συχνά αντιφατική. Στην προεκλογική εκστρατεία του 2024, ο Τραμπ επέκρινε πολλές φορές τις ευρωπαϊκές χώρες και είχε δηλώσει ότι θα «ενθάρρυνε» τον Βλαντίμιρ Πούτιν να επιτεθεί σε κράτη-μέλη που δεν χρηματοδοτούν επαρκώς την άμυνα. Παρ’ όλα αυτά, στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ τον Ιούνιο επαίνεσε τους Ευρωπαίους ηγέτες για την αποδοχή του αμερικανικού σχεδίου αύξησης του στόχου αμυντικών δαπανών στο 5% του ΑΕΠ.

Έκτοτε, όπως σημειώνει το Reuters, ο Τραμπ κινείται ανάμεσα σε μια πιο επιθετική στάση απέναντι στη Ρωσία και σε μια αυξημένη διάθεση για διαπραγματεύσεις με το Κρεμλίνο σχετικά με τον πόλεμο στην Ουκρανία – διαδικασίες από τις οποίες οι Ευρωπαίοι παραμένουν σε μεγάλο βαθμό στο περιθώριο. Σε πρόσφατη παρέμβασή του, ο Αμερικανός αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Κρίστοφερ Λάντο υπογράμμισε ότι είναι «προφανές» πως οι Ευρωπαίοι πρέπει να αναλάβουν μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης, προσθέτοντας: «Διαδοχικές αμερικανικές κυβερνήσεις το λένε εδώ και δεκαετίες· η δική μας το εννοεί πραγματικά».
Πόλεμος από Μασκ

Την ίδια στιγμή, ο Έλον Μασκ επιτέθηκε στην ΕΕ μετά την επιβολή προστίμου ύψους 120 εκατομμυρίων ευρώ στην πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης X για παραβίαση κανόνων διαφάνειας, προειδοποιώντας ότι η αντίδρασή του θα κατευθυνθεί κατά των κορυφαίων αξιωματούχων που ευθύνονται για την ποινή. Οι δηλώσεις Μασκ έρχονται μια μέρα μετά τις δηλώσεις του Αμερικανού ΥΠΕΞ Μάρκο Ρούμπιο ότι το πρόστιμο είναι «επίθεση κατά του αμερικανικού λαού»



«Η ΕΕ επέβαλε αυτό το τρελό πρόστιμο όχι μόνο στο X, αλλά και σε εμένα προσωπικά, κάτι που είναι ακόμα πιο παράλογο!» έγραψε ο δισεκατομμυριούχος στην πλατφόρμα X. «Ως εκ τούτου, φαίνεται ότι η αντίδρασή μας θα πρέπει να στοχεύσει όχι μόνο την ΕΕ, αλλά και τα άτομα που πήραν αυτή την απόφαση εναντίον μου». «Η ΕΕ θα πρέπει να καταργηθεί και η κυριαρχία να επιστραφεί στις επιμέρους χώρες, ώστε οι κυβερνήσεις να μπορούν να εκπροσωπούν καλύτερα τους λαούς τους» τόνισε ο Μασκ σε άλλη ανάρτηση.

Την Παρασκευή, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επέβαλε πρόστιμο ύψους 120 εκατ. ευρώ στην πλατφόρμα «X» για παραβίαση των υποχρεώσεων διαφάνειας που προβλέπει ο Νόμος για τις Ψηφιακές Υπηρεσίες (DSA). Οι παραβιάσεις περιλαμβάνουν τον παραπλανητικό σχεδιασμό του «μπλε σήματος», την έλλειψη διαφάνειας στις διαφημίσεις και την αποτυχία παροχής πρόσβασης σε δημόσια δεδομένα για ερευνητές.

Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης, η χρήση του «μπλε σήματος» για τους «επαληθευμένους λογαριασμούς» παραπλανά τους χρήστες και οποιοσδήποτε μπορεί να πληρώσει για να αποκτήσει την κατάσταση «επαληθευμένου» χωρίς η εταιρεία να επαληθεύει ουσιαστικά ποιος βρίσκεται πίσω από τον λογαριασμό, καθιστώντας δύσκολο για τους χρήστες να κρίνουν την αυθεντικότητα των λογαριασμών και του περιεχομένου με το οποίο αλληλοεπιδρούν.

«Αυτή η παραπλάνηση εκθέτει τους χρήστες σε απάτες, συμπεριλαμβανομένης της πλαστοπροσωπίας, καθώς και σε άλλες μορφές χειραγώγησης από κακόβουλους παράγοντες» σύμφωνα με την Κομισιόν η οποία διευκρινίζει ότι «παρότι ο Νόμος για τις Ψηφιακές Υπηρεσίες δεν απαιτεί υποχρεωτική επαλήθευση χρηστών, απαγορεύει ρητά στις πλατφόρμες να ισχυρίζονται ψευδώς ότι ένας χρήστης έχει επαληθευτεί όταν κάτι τέτοιο δεν έχει συμβεί».

Όπως δήλωσε ο εκπρόσωπος Τύπου της Κομισιόν για τεχνολογικά θέματα Τόμας Ρενιέ «στόχος μας δεν είναι να τιμωρήσουμε τις πλατφόρμες, αλλά να συμμορφωθούν με τους νόμους για τις ψηφιακές υπηρεσίες». Γι’ αυτό και δίνεται περιθώριο 60 εργάσιμων ημέρων στην πλατφόρμα «Χ» να ενημερώσει την Επιτροπή σχετικά με τα συγκεκριμένα μέτρα που σκοπεύει να λάβει για να τερματίσει την παράβαση που αφορά την παραπλανητική χρήση των μπλε σημάτων.


πηγή




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου