Articles by "ΗΠΑ"
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΗΠΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σήμερα 12/10 γιορτάζεται στις ΗΠΑ η "ημέρα Κολόμβου". Γιορτάζεται ως επαίτειος της ημέρας που στις 12 Οκτωβρίου του1492, ο Χριστόφορος Κολόμβος φτάνει στις ακτές του «Νέου Κόσμου» και ανακαλύπτει την Αμερική.

Είναι η μέρα που ξεκίνησε ο "εκπολιτισμός" των Ινδιάνων για τους πολιτισμένους κονκισταδόρες και λοιπούς Ευρωπαίους. Ένας εκπολιτισμός που στην ουσία εξετέλεσε το μεγαλύτερο ολοκαύτωμα της ιστορίας του ανθρώπινου γένους. Μία ανηλεής βαρβαρότητα που εξολόθρευσε 100.000.000 ψυχές.
Μια εγκληματικότητα που κατέστρεψε τρεις μεγάλους πολιτισμούς: Αζτέκων, Μάγια και Ίνκας.
Μια αθλιότητα που μετέτρεψε όσους αυτόχθονες Αμερικανούς στις μέρες μας σε παρίες και περιθώριο.
Θέλοντας να θυμίσουμε αυτή τη "σπουδαία" μέρα για τους φίλους μας τους Αμερικάνους και να αποδώσουμε την ιστορική αλήθεια,  αναδημοσιεύουμε ένα παλαιότερο σχετικό άρθρο από το The Press Project με τίτλο

Η γενοκτονία των Ινδιάνων – Ένα ξεχασμένο Ολοκαύτωμα

Επιμέλεια: Δημήτρης Λαμπρόπουλος

Μια από τις πιο χαρακτηριστικές γενοκτονίες που συναντά κανείς στην ανθρώπινη ιστορία είναι το Ολοκαύτωμα των Εβραίων από τους Γερμανούς Ναζί, το Holodomor της Ουκρανίας, τις θηριωδίες των αποικιοκρατικών καθεστώτων στην Ασία και την Αφρική, καθώς και η εξόντωση εκατοντάδων χιλιάδων Αρμενίων από τον Οθωμανικό στρατό.

Η μεγαλύτερη όμως γενοκτονία που συνέβη ποτέ στον πλανήτη, αλλά και ταυτόχρονα η λιγότερο συζητημένη, είναι αυτή των Ιθαγενών Ινδιάνων της Αμερικανικής Ηπείρου. Συνολικά από τα πρώτα χρόνια της «ανακάλυψης» της Αμερικής, μέχρι και το τέλος του 19ου αιώνα, περισσότεροι από 100.000.000 Ιθαγενείς εξοντώθηκαν. Συγκεκριμένα, ο αριθμός των Ιθαγενών στη Βόρεια Αμερική το 1919 έφτανε τους 400.000, μόλις, 18 με 19 εκατομμύρια λιγότεροι σε σύγκριση με το 1492, όπως αναφέρει το Ethical Canons and Scientific Inquiry (Genocide of Native Americans). Ο David Stannard στο βιβλίο του, American Holocaust, κάνει λόγο για 100 εκατομμύρια ανθρώπους που εξοντώθηκαν συνολικά, μεταξύ αυτών γύρω στα 18 εκατομμύρια σε περιοχές του Βόρειου Μεξικού, ενώ οι θάνατοι που συνδέονται με το εμπόριο δουλείας Ιθαγενών υπολογίζονται στα 28 εκατομμύρια. Είναι ξεκάθαρο ότι οι ιθαγενείς πλήρωσαν πολύ ακριβά τα «προνόμια» που είχαν να κατοικούν σε πλούσια εδάφη.


Κατά τους σύγχρονους μελετητές Αζτέκοι, Ίνκας και Μάγια υπολογίζονται συνολικά ανάμεσα σε εβδομήντα και ενενήντα εκατομμύρια άτομα, όταν έκαναν την εμφάνισή τους οι κονκισταδόρες. Ενάμισι αιώνα αργότερα, δεν απέμεναν απ’ αυτούς παρά μόνο τριάμισι εκατομμύρια! Σύμφωνα με τον Τζ. Κόντερ, μόνο στα ορυχεία του Ποτοζί, απ’ όπου εξόρυξαν οι Ισπανοί 45 χιλιάδες τόνους καθαρού ασημιού, πέθαναν οχτώ εκατομμύρια Ινδιάνοι! Σχεδόν τέσσερις αιώνες κράτησε αυτό το πογκρόμ. Επειδή, δε, οι Ινδιάνοι εξολοθρεύτηκαν μέσα σε λίγες δεκαετίες, αντικαταστάθηκαν με εκατομμύρια σκλάβους που μετέφεραν οι Ευρωπαίοι στην Αμερική από την Αφρική. Πάνω από εκατό εκατομμύρια Ινδιάνοι της Αμερικής και Αφρικανοί εξοντώθηκαν για να πλουτίσουν οι Ευρωπαίοι και να αναπτύξουν τις βιομηχανίες.



Χριστιανοί εξοντώνουν τους Ινδιάνους για χρυσάφι

«Η ανακάλυψη των στρωμάτων χρυσού και αργύρου στην Αμερική, η σταυροφορία εξόντωσης, υποδούλωσης και ενταφιασμού μέσα στα ορυχεία του ντόπιου πληθυσμού, η απαρχή της κατάκτησης και η λεηλασία των ανατολικών Ινδιών, η μεταμόρφωση της αφρικανικής ηπείρου σε πεδίο κυνηγιού σκλάβων, είναι κι αυτά γεγονότα που αναγγέλλουν την καπιταλιστική παραγωγή», γράφει ο Καρλ Μαρξ στο «Κεφάλαιο».

Μεγαλώσαμε διαβάζοντας βιβλία, μεγάλου σχήματος με χρωματιστά σκληρά εξώφυλλα, για τους θρυλικούς κονκισταδόρες, που διέδιδαν το δυτικό πολιτισμό στους αγρίους, με χίλιους κινδύνους, αλλά πάντα με τη βοήθεια του Θεού. Από μικρή ηλικία αφομοιώναμε την ιστορία εντελώς στρεβλά. Πολλοί συμπολίτες μας δεν ξέφυγαν απ’ αυτή την πλάνη ποτέ. Η καθολική εξαφάνιση πολιτισμών χιλιετιών και ολόκληρου του πληθυσμού της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής μέσα σε μερικές δεκαετίες, από τους Ευρωπαίους «ευγενείς», δεν διδάσκεται στο σχολείο, σαν να μην έχει συμβεί.

Αργότερα, οι έποικοι και οι απόγονοί τους έκαναν τα ίδια στη Βόρεια Αμερική. Σχεδόν το σύνολο των λαών μιας ολόκληρης ηπείρου ξεκληρίστηκε και ο φυσικός πλούτος λεηλατήθηκε. Κι εμείς διασκεδάζαμε στα θερινά σινεμά με τους καλούς καουμπόιδες που σκότωναν τους κακούς Ινδιάνους. Έτσι, χτίστηκε η ιδεολογία του Δυτικού χριστιανού πολίτη που απολαμβάνει τα αγαθά της ευημερίας, χωρίς να θέλει να ξέρει τη σκληρή αλήθεια που διαστρεβλώνεται ή κρύβεται επιμελώς από πίσω.




Η λεηλασία της Λατινικής Αμερικής, η γενοκτονία των Ινδιάνων και η ευημερία της Δύσης

Ίσως καμία άλλη επίσημη αναφορά στην ιστορία της ανθρωπότητας δεν εμπεριέχει τόσο παρατεταμένη, εκτεταμένη και σκληρή απανθρωπιά, όσο η αναφορά που υποβάλλει ο Βαρθολομαίος ντε Λας Κάζας στον «Υψηλότατο και Παντοδύναμο Κύριο» πρίγκιπα δον Φίλιππο της Ισπανίας, για να καταγγείλει τα εγκλήματα των Ισπανών χριστιανών στις (νομιζόμενες) ανατολικές Ινδίες, δηλαδή στην Αμερική. Ο Λας Κάζας είναι δομινικανός ιερέας και ανήκει στην πανίσχυρη καθολική εκκλησία της Ισπανίας η οποία συνδράμει στην κατάληψη και εκμετάλλευση των νέων εδαφών.

Οι απεσταλμένοι της Εκκλησίας στην Αμερική συνεργούν στα εγκλήματα που πραγματοποιούν οι «κονκισταδόρες» στο όνομα του χριστιανού Θεού. Οι περιγραφές τού Λας Κάζας δεν θα μπορούσαν να είναι ούτε κατ’ ελάχιστον ψευδείς ή υπερβολικές, γιατί απευθύνονται στην αρχή η οποία έχει απεριόριστο δικαίωμα ζωής και θανάτου πάνω στους υπηκόους της και τους υποτελείς λαούς. Γι’ αυτό το λόγο είναι συγκλονιστικές, σε σημείο που δυσκολεύεσαι, μισή χιλιετία αργότερα, να τις διαβάσεις χωρίς να υποστείς ένα ισχυρό σοκ.



Για το χρυσάφι και το ασήμι που τόσο χρειάζονται οι αυλές των «ευγενών» για τον πλούτο και τη χλιδή τους, αλλά και για τη διεξαγωγή συνεχών πολέμων εναντίον άλλων ηγεμόνων, οι χριστιανικοί πολιτισμένοι λαοί της Δύσης επιδίδονται σε μία απόλυτη γενοκτονία η οποία, στην κυριολεξία, εξαφανίζει την ίδια τη ζωή σε πολύ μεγάλες περιοχές οι οποίες μέχρι τότε είχαν πολυπληθείς κι ακμάζουσες κοινωνίες.

Στο παρακάτω βίντεο, ο φωτογράφος Aaron Huey, εστιάζει την προσοχή του σε μια από τις φυλές των ιθαγενών της Βορείου Αμερικής που ονομάζεται Λακότα. Στην ομιλία που έδωσε το 2010, αναφέρει πως η φυλή αυτή συρρικνώθηκε και ουσιαστικά φυλακίστηκε σε καταυλισμούς/στρατόπεδα συγκέντρωσης.




ΠΗΓΗ: espressostalinist.com historynewsnetwork.org endgenocide.org religioustolerance.org rationalwiki.org



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Οι 643 πλουσιότεροι Αμερικανοί ενίσχυσαν τον θησαυροφυλάκιό τους με επιπλέον 845 δις δολάρια, αυξάνοντας το συνολικό αθροιστικό τους πλούτο κατά 29%.


Η κρίση είναι ευκαιρία για δισεκατομμυριούχους, όπως ήδη είχε διαφανεί από τους πρώτους μήνες της πανδημίας, όταν κροίσοι όπως ο Jeff Bezos της Amazon και ο Mark Zuckerberg της Facebook είδαν τα κέρδη τους να εκτοξεύονται. Η τάση αυτή επιβεβαιώνεται όσο προχωρά η υγειονομική κρίση, που παίρνει όλο και πιο πολύ τα χαρακτηριστικά καπιταλιστικής κρίσης, η οποία εξάλλου είχε ήδη αρχίσει να προδιαγράφεται πριν τον κορονοϊό και εμφανίστηκε με πολλή μεγάλη επιτάχυνση μετά την εξάπλωση της ασθένειας και την επιβολή των μέτρων περιορισμού της διάδοσής του.

Σύμφωνα με το Ινστιτούτο Ερευνών Πολιτικής, μεταξύ 18 Μαρτίου και 15 Σεπτέμβρη, οι 643 πλουσιότεροι Αμερικανοί ενίσχυσαν τον θησαυροφυλάκιό τους με επιπλέον 845 δις δολάρια, αυξάνοντας το συνολικό αθροιστικό τους πλούτο κατά 29%. Όλα αυτά την ώρα που εκατομμύρια Αμερικανοί κερδίζουν λιγότερα από ό,τι πριν την έναρξη της κρίσης, ενώ ένας μεγάλος αριθμός μικρών επιχειρήσεων που έκλεισαν στη διάρκεια του λοκντάουν είναι πιθανόν να μην ξανανοίξουν ποτέ.

Ανάμεσα στους κερδισμένους, που συσσώρευσαν 3,8 τρις δολάρια σε έξι μήνες, από 2,95 τρις πριν την πανδημία, είναι και ο γνωστός για την αντίθεσή του στα μέτρα περιορισμού της μετάδοσης του ιού Έλον Μασκ, ο CEO της εταιρείας πληροφορικής Orange Λάρι Έλισον και ο πρώην δήμαρχος της Νέας Υόρκης Μάικλ Μπλούμπεργκ.

Ο Τσάκ Κόλινς, διευθυντής του Ινστιτούτου κι ένας από τους συγγραφείς της μελέτης, είπε πως “τον σόκαραν κάπως” τα νούμερα αυτά, προσθέτοντας πως η κρίση του κορονοϊού “υπερφορτίζει τις προϋπάρχουσες ανισότητες στις ΗΠΑ”.

“Πίστευα πως ίσως έξι μήνες μετά από αυτό τα πράγματα θα είχαν είχαν αλλάξει, πως όλοι θα είχαν υποστεί πλήγμα”, λέει Οο Κόλινς, προσθέτοντας πως “Η διαφορά είναι μεγάλη μεταξύ των κερδών για τους δισεκατομμυριούχους και την εκτεταμένη οικονομική δυστυχία στο έθνος μας. Δραματοποιεί κατά κάποιον τρόπο τις άνισες συνθήκες και το στοιχείο κερδοσκοπίας της συσσώρευσης πλούτου στην κορυφή”. Το επόμενο συνταρακτικό νέο θα είναι προφανώς κάτι για τις δραστηριότητες των αρκούδων στο δάσος…


πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Φωτογραφία hurriyet.com.tr

Με παρέμβασή της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης η πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αγκυρα αναφέρεται στις «αμφισβητούμενες θαλάσσιες περιοχές» Ελλάδας και Τουρκίας, προσφέροντας ευκαιρία πανηγυρισμών στα
τουρκικά μέσα ενημέρωσης, τα οποία κάνουν λόγο για «Χαστούκι των ΗΠΑ στην Ελλάδα».

Η ανάρτηση

Συγκεκριμένα, με κείμενο που ανάρτησε στο Twitter, η αμερικανική πρεσβεία στην Τουρκία ξεκαθαρίζει ότι ο Χάρτης της Σεβίλλης δεν συνιστά νομικό έγγραφο και συνεπώς δεν έχει δεσμευτική νομική ισχύ για τον καθορισμό των θαλασσίων συνόρων μεταξύ κρατών.

Ποιος είναι ο χάρτης

Ο Χάρτης της Σεβίλλης δημιουργήθηκε όταν η Ευρωπαϊκή Ενωση ζήτησε από το Πανεπιστήμιο της Σεβίλης να απεικονίσει τις ΑΟΖ των ευρωπαϊκών κρατών με βάση το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982. Συνηθίζεται να αποκαλείται και Χάρτης της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Εκπονήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 2000 και σε αυτόν καταγράφεται η σύνδεση ελληνικής και κυπριακής ΑΟΖ.

Καθορίζονται, δηλαδή, τα μέγιστα όρια για την Ελλάδα και την Κύπρο, χρησιμοποιώντας την ακτή κάθε κατοικημένου ελληνικού νησιού – ανεξαρτήτως του μεγέθους του και της εγγύτητάς του στις τουρκικές ακτές.

Η Τουρκία δεν δέχεται αυτόν τον χάρτη, κρίνοντας ότι τέτοιες οριοθετήσεις είναι άδικες.

«Ούτε και η ΕΕ… »

Η πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αγκυρα σημειώνει στην ανακοίνωσή της πως ούτε και η Ευρωπαϊκή Ενωση θεωρεί αυτόν τον χάρτη ως δεσμευτικό νομικό έγγραφο.


Η ένωση των ΑΟΖ Ελλάδας-Κύπρου

Και τονίζει, υπογραμμίζοντας την πάγια θέση των ΗΠΑ, πως οι διαφωνίες σε σχέση με τον καθορισμό των θαλασσίων συνόρων θα πρέπει να επιλύονται στη βάση του διεθνούς δικαίου με καλόπιστο διάλογο και διαπραγματεύσεις, ενθαρρύνοντας Ελλάδα και Τουρκία να ξεκινήσουν διερευνητικές συζητήσεις όσο το δυνατόν συντομότερα.

Το ερώτημα στην Κομισιόν

Πρόσφατα, η τουρκική εφημερίδα Χουριέτ υπέβαλε ερώτημα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή σχετικά με τον Χάρτη της Σεβίλλης, ζητώντας να πληροφορηθεί εάν αποτελεί σημείο αναφοράς για ακαδημαϊκές μελέτες ή εάν αντικατοπτρίζει τη νομική θέση της ΕΕ για τις περιοχές θαλάσσιας δικαιοδοσίας στη Μεσόγειο.

Σύμφωνα με την ίδια εφημερίδα, η απάντηση της Κομισιόν ήταν πως ο Χάρτης της Σεβίλλης δεν έχει νομική και πολιτική ισχύ.


Χαστούκι των ΗΠΑ στην Ελλάδα για τον Χάρτη της Σεβίλλης, γράφει η ηλεκτρονική έκδοση της Χουριέτ, η οποία μετέδωσε την ανακοίνωση της αμερικανικής πρεσβείας ως έκτακτη είδηση.

«Οι εξωτερικές εκθέσεις που εκπονούνται από (εξωτερικούς) θεσμούς δεν συνιστούν επίσημα έγγραφα της ΕΕ και δεν έχουν νομική και πολιτική ισχύ για την ΕΕ» ήταν η απάντηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, σύμφωνα με τη Χουριέτ.

«Θέματα που σχετίζονται με την οριοθέτηση των θαλάσσιων περιοχών και τη χρήση των πόρων σε αυτές μπορούν να αντιμετωπιστούν μόνο με καλή πίστη, στη βάση του διεθνούς δικαίου, μέσω διαλόγου και διαπραγματεύσεων και σύμφωνα με τις σχέσεις καλής γειτονίας», προστίθετο στην απάντηση.

πηγή

του Δημήτρη Μηλάκα

Σύμφωνα με τη γλαφυρή διατύπωση έμπειρου Ελληνα διπλωμάτη «οι Αμερικανοί θέλουν να γυαλίσουν τα παπούτσια του Ερντογάν με τη γλώσσα μας». Για τον σκοπό αυτό ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών Μάικ Πομπέο θα σπεύσει τις επόμενες μέρες στην Αθήνα με το «αίτημα» της απόσυρσης, από τα ελληνικά νησιά, αμερικανικών οπλικών συστημάτων (πυραύλων που πρόσφατα αναβαθμίστηκαν οι δυνατότητές τους με τον διπλασιασμό του βεληνεκούς τους) τα οποία απειλούν τις επιχειρησιακές δυνατότητες των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων…

Όπως από τις 11 του μηνός έχει γράψει το Ποντίκι το θέμα τις «μερικής αποστρατιωτικοποίησης» των ελληνικών νησιών βρίσκεται στο επίκεντρο μια συζήτησης για τη δημιουργία των προϋποθέσεων έναρξης ενός νέου γύρου ελληνοτουρκικών συνομιλιών. Η «μείωση του στρατιωτικού αποτυπώματος» σε κρίσιμες περιοχές της ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης, δηλαδή σε περιοχές ελληνικής επικράτειας τις οποίες η Τουρκία έχει βάλει στο μάτι, φαίνεται ότι αποτελεί στόχο και απαίτηση, τόσο των Γερμανών Εταίρων όσο και των Αμερικανών «φίλων» και «συμμάχων».

Στο πλαίσιο αυτό άλλωστε, εξελίσσονται και οι συνομιλίες «τεχνικού» χαρακτήρα στο ΝΑΤΟ μεταξύ Ελλάδα και Τουρκίας οι οποίες συνεχίζονται και σήμερα, σύμφωνα με την πληροφόρηση που έχουμε από τον Τούρκο υπουργό άμυνας!

Κατ αυτόν τον τρόπο, οι φίλτατοι σύμμαχοι και εταίροι ζητούν από την πρόθυμη ελληνική κυβέρνηση να προσέλθει αφοπλισμένη στο τραπέζι του διαλόγου με την Τουρκία όπου, προφανώς, το θέμα της υφαλοκρηπίδας θα είναι ένα μόνο από τα ζητήματα που θα συζητηθούν. Αυτό που επίσης φαίνεται, από τις πληροφορίες ότι οι ελληνοτουρκικές διερευνητικές συνομιλίες ξανα-αρχίζουν, είναι ότι η ελληνική κυβέρνηση έχει ήδη συμφωνήσει να ικανοποιήσει τις εν λόγω απαιτήσεις…

Το «αίτημα» του Πομπέο, για την απόσυρση των αμερικανικής κατασκευής πυραυλικών συστημάτων από κάποια ελληνικά νησιά, τα οποία η Ελλάδα δεν παρέλαβε ως δωρεά αλλά χρυσοπλήρωσε για να τα αποκτήσει την αμερικανική πολεμική βιομηχανία, βασίζεται στο επιχείρημα (αν υποτεθεί ότι οι ΗΠΑ έχουν ανάγκη επιχειρημάτων όταν απευθύνονται σε υποτελείς τους)ότι οι ΗΠΑ έχουν υπογράψει τις Συνθήκες με τις οποίες αποδόθηκαν τα νησιά στου ανατολικού Αιγαίου και τα Δωδεκάνησα στην Ελλάδα υπό τον όρο να είναι αποστρατιωτικοποιημένα!

Αξίζει να υπογραμμιστεί ότι η ασφυκτική πίεση που ασκούν οι Αμερικανοί υπέρ των τουρκικών θέσεων εκδηλώνεται αν και οι ελληνικές κυβερνήσεις (ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ) διαπραγματεύτηκαν και υπέγραψαν την περιβόητη νέα ελληνοαμερικανική συμφωνία στρατιωτικής συνεργασίας η οποία υποτίθεται ότι θα διασφάλισε την χώρα από κάθε κίνδυνο αλλά στην ουσία την μετέτρεψε (την χώρα) σε μια απέραντη αμερικανική στρατιωτική βάση. Το γεγονός αυτό εξηγεί και «δικαιολογεί», ως ένα βαθμό, ότι οι Αμερικανοί ψάχνουν ακριβώς εδώ στην Ελλάδα τις πρόθυμες γλώσσες για να γυαλίσουν για λογαριασμό τους τα παπούτσια του Ερντογάν, προκειμένου να τον κρατήσουν κοντά στη δυτική σφαίρα επιρροής.


πηγή



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Αλεξέι Τοπόροφ

Ο Αλεξάνταρ Βούσιτς, καθισμένος σε μια άβολη μικρή καρέκλα μπροστά από το προεδρικό γραφείο του Ντόναλντ Τραμπ στο Οβάλ Γραφείο του Λευκού Οίκου, και ένα βίντεο με τον Τραμπ να ανακοινώνει τη ρήτρα της συμφωνίας, υπονοώντας τη μετακίνηση της Σερβικής Πρεσβείας στο Ισραήλ από το Τελ Αβίβ στην Ιερουσαλήμ, και ο Σέρβος πρόεδρος να διαβάζει μανιωδώς το κείμενο, αρπάζοντας το κεφάλι του, όπως φαίνεται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Ο Βούσιτς κατηγορήθηκε: παρέδωσε τα πάντα, τον ταπείνωσε ο Τραμπ, υπέγραψε σχεδόν συνθηκολόγηση.

"Στην Ουάσινγκτον, θα μπορούσα να καθίσω στο πάτωμα, επειδή ξέρω για τι αγωνίζομαι - για τη χώρα μου", δήλωσε ο Βούσιτς. "Δεν κοιμηθήκαμε τη νύχτα, δουλεύαμε κάθε λεπτομέρεια.... Δεν πήγαμε για μια μεγάλη νίκη, που επιτυγχάνεται σε πολέμους, πήγαμε για μια μικρή νίκη, η οποία διεξάγεται σε ειρηνικές συνθήκες .... Συναντήθηκα με τους αντιπροέδρους των Ηνωμένων Πολιτειών τρεις φορές, αλλά μέχρι εκείνο το σημείο οι πόρτες του Λευκού Οίκου δεν ήταν ανοιχτές για τη Σερβία. Ο Λευκός Οίκος ήταν αποκλειστικά για Αλβανούς και άλλους αντιπάλους της Σερβίας. Τώρα το αλλάξαμε αυτό..."

Ποιος έχασε τελικά και ποιος επωφελήθηκε από τις συμφωνίες που υπογράφηκαν στην Ουάσιγκτον;

Φυσικά, η νικηφόρα πλευρά ήταν αυτή του Τραμπ, ο οποίος έγραψε στον κατάλογο των επιτευγμάτων της εκστρατείας του την «διευθέτηση» της σύγκρουσης του Κοσσυφοπεδίου, την προώθηση των συμφερόντων του Ισραήλ και την Σερβική ανοχή των ΛΟΑΤ από τους Σέρβους (το σημείο της αποποινικοποίησης των παιδεραστών). Αναδύεται ένας μύθος της πολυαναμενόμενης συμφιλίωσης των μερών της σύγκρουσης στο Κοσσυφοπέδιο. Ο Σουηδός βουλευτής Μάγκνους Τζέικομπσον έχει ήδη υποβάλει αίτηση στην Επιτροπή Νόμπελ για την απονομή του Βραβείου Ειρήνης σε Αμερικανούς, Σέρβους και Ηγέτες του Κοσσυφοπεδίου.

Ο Τραμπ κερδίζει επιμελώς πόντους στο υπόλοιπο της 3ης Νοεμβρίου. Και η Σερβία; Και αυτή, όπως και στο παιχνίδι με τη συμμετοχή της μητέρας cheater, ήθελε να κρατήσει. Συγκεκριμένα, την παραμονή της υπογραφής του εγγράφου, παρουσιάστηκε στον Αλεξάνταρ Βούσιτς προσχέδιο συμφωνίας 16 σημείων, όπου η 10η παράγραφος ήταν η αναγνώριση της ανεξαρτησίας της "Δημοκρατίας του Κοσσυφοπεδίου". Ο Πρόεδρος της Σερβίας απέρριψε την επιλογή αυτή με αγανάκτηση. Ωστόσο, ο ειδικός εκπρόσωπος του Ντόναλντ Τραμπ στον «Διάλογο Βελιγραδίου και Πρίστινας» Ρίτσαρντ Γκρένελ υποσχέθηκε ότι οι «εκπλήξεις» δεν θα τελειώσουν εκεί.

Είναι γνωστό ότι αν και η συμφωνία που υπεγράφη στην Ουάσινγκτον χαρακτηρίζεται ως Σερβία-Κοσσυφοπέδιο, η Σερβία και το Κοσσυφοπέδιο είχαν διαφορετικά κείμενα του εγγράφου. Και αφού ο Αλεξάνταρ Βούσιτς και ο Πρωθυπουργός του Κοσσυφοπεδίου Αβντούλλα Χότι υπέγραψαν τις εκδοχές τους για τη συνθήκη, υπεγράφησαν από τον Ντόναλντ Τραμπ. Τι υπέγραψε λοιπόν ο Σέρβος πρόεδρος, το οποίο επέτρεψε σε άλλους σχολιαστές να μιλήσουν για παράδοση;

"Αυτή είναι μια καλή συμφωνία για τη Σερβία", δήλωσε ο Βούσιτς. "Δεν πρόκειται για τριμερή συμφωνία. Η διαφορά είναι σημαντική. Πρόκειται για μια συμφωνία που έχει συνάψει η Σερβία με τις Ηνωμένες Πολιτείες, το τρίτο μέρος δεν αναγνωρίζεται ως θέμα διεθνούς δικαίου, το οποίο είναι σημαντικό για εμάς".

Ας ξεκινήσουμε με το αντίθετο, δηλαδή από τις θετικές πτυχές του εγγράφου. Η Σερβία πρέπει τώρα να αναλάβει τον έλεγχο ενός τόσο ισχυρού ενεργειακού πόρου όπως ο υδροηλεκτρικός σταθμός Gaziwode. Οι ΗΠΑ έχουν δεσμευθεί να επενδύσουν (δισεκατομμύρια δολάρια) στην κατασκευή αυτοκινητοδρόμου και σιδηροδρομικής γραμμής στο τμήμα Νις-Πρίστινα, το οποίο, σύμφωνα με τον Βούσιτς, θα συνδέσει την επαναστατική περιοχή με την κεντρική Σερβία και θα βοηθήσει τους Σέρβους του Κοσσυφοπεδίου. Η Ουάσινγκτον, ως εκ τούτου, φυλάει τα μνημεία αρχιτεκτονικής κληρονομιάς της Σερβίας, εξασφαλίζοντας ότι δεν θα καταστραφούν από Αλβανούς μαφιόζους και τοπικές αρχές, οι οποίοι έχουν ήδη αρχίσει να τοποθετούν τη διαδρομή μέσω της προστατευόμενης περιοχής του μοναστηριού Βισόκι Ντεσάνι. Η συμφωνία αναφέρει επίσης ότι τα εβραϊκά θύματα του ολοκαυτώματος του Κοσσυφοπεδίου, ή μάλλον στις οικογένειές τους, θα επιστραφούν τα κατασχεθέντα περιουσιακά στοιχεία, αλλά αυτό δεν ισχύει για τους Σέρβους που υπέφεραν μαζί με Εβραίους κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ενώ αλβανοί συνεργάτες τους κακοποίησαν στο πλευρό των κατακτητών.

Το Κοσσυφοπέδιο, μετά από σχεδόν ένα χρόνο δολιοφθοράς, συμμετέχει στο πρόγραμμα "Βαλκανικό μίνι Σένγκεν", το οποίο μπορεί να ονομαστεί συμβατικά "Γιουγκοσλαβία υπό το Προτεκτοράτο των Ηνωμένων Πολιτειών": μαζί με τη Σερβία, τη Βόρεια Μακεδονία και την Αλβανία, η αυτονομιστική περιοχή είναι υποχρεωμένη να εξασφαλίσει την ελεύθερη κυκλοφορία των πολιτών, των αγαθών και των οικονομικών ροών κατά μήκος των συνόρων της, καθώς επίσης να αναγνωρίσει τα διπλώματα και τα πιστοποιητικά των γειτόνων, έχοντας λάβει από αυτούς σε αντάλλαγμα την αναγνώριση των εγγράφων της. Ο Βούσιτς ανέφερε ότι θα βοηθήσει επίσης στην επανένωση του διχασμένου Σερβικού λαού.

Τώρα σχετικά με τα "προβληματικά" σημεία, τα οποία, όπως έδειξαν τα γεγονότα των τελευταίων ημερών, δεν ήταν τόσο προβληματικά. Για παράδειγμα, η μετεγκατάσταση της Σερβικής Πρεσβείας στην Ιερουσαλήμ, η οποία θα σήμαινε αναγνώριση της πόλης ως πρωτεύουσας του Ισραήλ από τη Σερβία (μέχρι σήμερα, μόνο οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Γουατεμάλα, η Παραγουάη και το Βανουάτου την αναγνωρίζουν ως τέτοια). Στην πραγματικότητα, η συμφωνία της Πρίστινα συνεπαγόταν αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου από το Ισραήλ, στην οποία η Σερβική αντιπροσωπεία αντιτάχθηκε σθεναρά. Την επομένη της υπογραφής του εγγράφου, ο Τύπος ανέφερε, αναφέροντας πηγές της Σερβικής ηγεσίας, ότι το Βελιγράδι δεν θα μεταφέρει την πρεσβεία του στο Ισραήλ στην Ιερουσαλήμ εάν το Ισραήλ αναγνωρίσει το Κοσσυφοπέδιο. Στη συνέχεια, ο Βούσιτς κατέστησε σαφές ότι δεν θα συμφωνούσε σε καμία περίπτωση με τη μετεγκατάσταση της πρεσβείας:

"Μέχρι το τέλος του μήνα θα ανοίξουμε εμπορικό γραφείο στην Ιερουσαλήμ, το οποίο έχουν η Τσεχική Δημοκρατία, η Ουγγαρία και πολλές άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, και θα αποτελέσει μεγάλο κίνητρο για Ισραηλινούς, Αμερικανούς και πολλούς άλλους Εβραίους επενδυτές να έρθουν στη χώρα μας", δήλωσε ο Βούσιτς. "Σχετικά με τη μετεγκατάσταση της πρεσβείας... Θα μιλήσουμε με τους Παλαιστινίους και τους Άραβες φίλους μας για το θέμα αυτό... Ας δούμε αν το Ισραήλ αναγνωρίζει το Κοσσυφοπέδιο, ας δούμε πώς η Παλαιστίνη και άλλες Αραβικές χώρες αναγνωρίζουν το Κοσσυφοπέδιο".

Όσο για τα υπό όρους "κινεζικά" και "ρωσικά" σημεία της συμφωνίας που υπεγράφη στην Ουάσιγκτον, όλα παραμένουν τα ίδια.

Η αντι-κινεζική παράγραφος της συμφωνίας ονομάστηκε εκείνη σύμφωνα με την οποία προβλέπεται να απαγορεύεται η χρήση εξοπλισμού 5G από μη επαληθευμένους πωλητές. Σχολιάζοντας το θέμα, ο Βούσιτς απάντησε ότι δεν θα επηρέαζε τη σύμβαση της Telecom Srbia με την κινεζική εταιρεία Huawei, καθώς ο κινεζικός εξοπλισμός μόλις ελέγχθηκε. Το αντιρωσικό περιελάμβανε ρήτρα για τη διαφοροποίηση των πηγών ενέργειας. "Χρειαζόμαστε διαφοροποίηση, είναι επιθυμητή και χρήσιμη για εμάς, καθώς τονώνει τον ανταγωνισμό και δίνει χαμηλότερες (αγοραστικές) τιμές, αλλά για εμάς δεν υπάρχει νόημα να αγοράσουμε ακριβότερο φυσικό αέριο αντί για κερδοφόρο ρωσικό αέριο", σχολίασε ο Αλεξάνταρ Βούσιτς.

Μεταξύ των αρνητικών συνεπειών της συμφωνίας μπορεί να ονομαστεί αύξηση του βαθμού ελέγχου της περιοχής από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ειδικότερα, τόσο το Βελιγράδι όσο και η Πρίστινα έχουν δεσμευθεί να χρησιμοποιήσουν αμερικανικά συστήματα καταπολέμησης της διακίνησης (ΙΧΘΕΊΣ - προσομοίωση και ανάλυση ατυχημάτων που σχετίζονται με τη ρύπανση), το Σύστημα Advance Passenger Information (APIS), το σύστημα αξιολόγησης ATS-G, το οποίο καθορίζει εάν ένα άτομο που εισέρχεται στη χώρα ανήκει σε ομάδα υψηλού κινδύνου (τρομοκράτης, εγκληματίας κ.λπ. ΣΣ).. Και ως απάντηση στην παύση των προσπαθειών του Κοσσυφοπεδίου να διεισδύσει σε διεθνείς οργανισμούς, η Σερβία δεσμεύθηκε να περιορίσει τη διαδικασία ανάκλησης της αναγνώρισης της ανεξαρτησίας της περιοχής στις χώρες του κόσμου.

Έτσι, η συμφωνία της Ουάσιγκτον δεν έφερε τίποτα δραματικό στη Σερβία. Έτσι, η συμφωνία της Ουάσιγκτον δεν έφερε τίποτα δραματικό στη Σερβία. Σε αντίθεση με τον ίδιο αυτονομιστή του Κοσσυφοπεδίου που απέτυχε να αναγνωριστεί από το Βελιγράδι, το οποίο αναγκάζει την Άβνταλα Χότι, ο οποίος είναι καταδικασμένος να συνεχίζει μόνιμα σε τοπικά και ξένα μέσα ενημέρωσης να ισχυρίζεται ότι η αναγνώριση θα είναι το τελικό αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων. Και δεν ήταν μάταιο το ότι ο Βούσιτς ειρωνεύτηκε το Ισραήλ, καθώς δεν είχε ακόμα χρόνο να αντιδράσει στις προοπτικές προσέγγισης της Πρίστινα με το Τελ Αβίβ στον Αραβικό κόσμο, όπως ανέφερε η Τουρκία σε δήλωσή της: "Η ίδια η ιδέα ότι οι αξιωματούχοι του Κοσσυφοπεδίου θα κάνουν ένα τέτοιο βήμα, το οποίο παραβιάζει σαφώς το διεθνές δίκαιο, είναι απογοητευτική", ανέφερε η Άγκυρα σε σημείωμά της. "Καλούμε την Πρίστινα να αποφύγει οποιαδήποτε μέτρα τα οποία θα μπορούσαν να θέσουν σε κίνδυνο το νομικό καθεστώς της Ιερουσαλήμ".

Οι Βρυξέλλες, ανίσχυρες να αντιταχθούν στην Ουάσινγκτον, απείλησαν το Βελιγράδι με κυρώσεις και μπλοκάροντας τις προοπτικές για Ευρωπαϊκή ενσωμάτωση εάν η Σερβία συμμετείχε σε κοινές στρατιωτικές ασκήσεις με τη Ρωσία και τη Λευκορωσία στην "Σλαβική Αδελφότητα". Σε απάντηση, το Βελιγράδι για έξι μήνες έλαβε αναστολή στις στρατιωτικές ασκήσεις με άλλες χώρες. Αυτό είναι επίσης έμμεσο θέμα, αλλά εξακολουθεί να είναι συνέπεια της συμφωνίας που υπεγράφη στην Ουάσιγκτον


https://www.fondsk.ru/news/2020/09/21/partija-vuchich-tramp-kto-kogo-pereigral-51879.html



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Νέο γύρο επεισοδίων πυροδοτεί στις Ηνωμένες Πολιτείες το σοκαριστικό βίντεο με τον λευκό αστυνομικό που πυροβολεί πισώπλατα, επτά φορές, έναν Αφροαμερικανό μπροστά στα παιδιά του στο Ουισκόνσιν. Ο άνδρας νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση ενώ ξέσπασαν ταραχές.

Ο αστυνομικός γαζώνει με επτά σφαίρες πισώπλατα τον Αφροαμερικανό Τζέικομπ Μπλέικ, που προσπαθεί να μπει στο αυτοκίνητό του.

Όπως φαίνεται στο βίντεο που κατέγραψε αυτόπτης μάρτυρας, δυο αστυνομικοί με προτεταμένα όπλα ακολουθούσαν τον Μπλέικ. Ο ένας από αυτούς τον άρπαξε από τη μπλούζα και τον πυροβόλησε μπροστά στα μάτια των τριών παιδιών του, που βρίσκονταν μέσα στο αυτοκίνητο.

Το θύμα μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο σε κρίσιμη κατάσταση. Αυτόπτες μάρτυρες λένε ότι όλα ξεκίνησαν από έναν καυγά, τον οποίο επιχείρησε να σταματήσει ο Μπλέικ στην πόλη Κενόσα.

Το αιματηρό επεισόδιο πυροδότησε νέο κύμα βίας που θυμίζει τις ταραχές μετά τη δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ.

Διαδηλωτές, που κατηγορούν την αστυνομία για ρατσισμό, άναψαν φωτιές, πέταξαν βόμβες Μολότοφ και πέτρες στους αστυνομικούς που έκαναν χρήση δακρυγόνων, ενώ τα επεισόδια επεκτάθηκαν και σε άλλες περιοχές του Γουισκόνσιν.




πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Την χειρότερη εικόνα έχει για τον αδελφό της, Ντόναλντ Τραμπ,
η Μεριάν Τραμπ Μπάρι, η 83χρονη αδελφή του αμερικανού προέδρου, όπως αποκαλύπτουν ηχογραφήσεις που έδωσε στη δημοσιότητα η Washington Post. 

Οι ηχογραφήσεις προέρχονται από τις συνομιλίες της Μεριάν Τραμπ με την ανιψιά της, Μαίρη Τραμπ, που έγιναν στο πλαίσιο της έρευνας για το βιβλίο, «Too Much and Never Enough: How My Family Created the World’s Most Dangerous Man («Υπερβολικά πολλά και ποτέ αρκετά: Πώς η οικογένειά μου δημιούργησε τον πιο επικίνδυνο άνθρωπο στον κόσμο»). 

«Ασπλαχνο», «ψεύτη» και χωρίς ηθικές αρχές, ακούγεται να αποκαλεί τον Τραμπ η αδελφή του στις ηχογραφήσεις. Η Μεριάν Τραμπ Μπάρι, καταφέρεται κατά του αδελφού της και για τον διαχωρισμό των παιδιών μεταναστών από τους γονείς τους και τη μεταγωγή τους σε κέντρα κράτησης. «Το μόνο που θέλει είναι να ικανοποιήσει την (εκλογική του) βάση», λέει σ’ ένα από τα ηχογραφημένα αποσπάσματα. «Δεν έχει καμία ηθική αρχή. Καμία». «Οι ρημάδες οι αναρτήσεις του στο Twitter και τα ψέματα του, ω Θεέ μου», προσθέτει. 

Οι ηχογραφήσεις, συνολικής διάρκειας 15 ωρών, έγιναν μυστικά από την ανιψιά της, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Ο Ρόμπερτ Τραμπ, ο μεγαλύτερος αδελφός του προέδρου, ο οποίος πέθανε την περασμένη εβδομάδα, είχε προσφύγει –μάταια– στη δικαιοσύνη για να εμποδίσει τη δημοσίευση του βιβλίου της. 

«Είναι η υποκρισία πίσω από όλο αυτό. Η υποκρισία κι αυτή η σκληρότητα. Ο Ντόναλντ είναι άσπλαχνος», ακούγεται να λέει η Τραμπ Μπάρι, πρώην ομοσπονδιακή δικαστής. 

Διατείνεται ακόμη πως ο δισεκατομμυριούχος είχε βάλει κάποιον να κάνει αντί γι’ αυτόν τις εξετάσεις όταν πήγε στο πανεπιστήμιο, κατηγορία που περιέχεται επίσης στο βιβλίο που έγραψε η Μαίρη Τραμπ. «Μπήκε στο πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνιας επειδή κάποιος άλλος πέρασε τις εξετάσεις αντί γι’ αυτόν», λέει και διαβεβαιώνει πως θυμάται ακόμη το όνομά του.



πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Αστυνομικές δυνάμεις αντήλλαξαν πυρά με ομάδες πλιατσικολόγων και συνέλαβαν περισσότερους από 100 ανθρώπους, αφού πλήθη κατέκλυσαν την εμπορική συνοικία του Σικάγο με τα πολυτελή καταστήματα νωρίτερα σήμερα, όπου λεηλάτησαν μαγαζιά, έσπασαν παράθυρα και συγκρούστηκαν με αστυνομικούς για ώρες, έγινε γνωστό από την αστυνομία.

Ο αστυνομικός διευθυντής Ντέιβιντ Μπράουν χαρακτήρισε τα επεισόδια «καθαρή εγκληματικότητα», ενώ η δήμαρχος Λόρι Λάιτφουτ επιχείρησε να διαχωρίσει το περιστατικό από τη «δίκαιη εξέγερση» ως απάντηση στον θάνατο του Αφροαμερικανού Τζορτζ Φλόιντ από λευκό αστυνομικό την 25η Μαΐου.

«Δεν ήταν μια οργανωμένη διαμαρτυρία. Αντιθέτως, ήταν ένα περιστατικό καθαρής εγκληματικότητας», είπε ο Μπράουν κατά τη διάρκεια συνέντευξης τύπου.

Τουλάχιστον 13 αστυνομικοί τραυματίστηκαν στις συγκρούσεις, ενώ ένας φρουρός ασφαλείας και ένας πολίτης δέχθηκαν πυρά, σύμφωνα με τον Μπράουν.

Στις εικόνες που έχουν αναρτηθεί σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης διακρίνονται σπασμένες βιτρίνες καταστημάτων και άνθρωποι να το σκάνε από τα καταστήματα κρατώντας διάφορα εμπορεύματα.

Τα επεισόδια εκτυλίχθηκαν κυρίως στη λεωφόρο Μίσιγκαν.

Όπως εξήγησε ο αστυνομικός διευθυντής, ο κόσμος που βγήκε στους δρόμους ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα που απηύθυναν αναρτήσεις στους ιστότοπους κοινωνικής δικτύωσης με το οποίο ενθάρρυναν τις λεηλασίες στο κέντρο του Σικάγο, αφότου ξέσπασε ένταση με αφορμή το γεγονός ότι ένας αστυνομικός πυροβόλησε έναν ένοπλο.

Καθώς αστυνομικοί ανέκριναν έναν 20χρονο ύποπτο, εκείνος διέφυγε, πυροβολώντας εναντίον των μελών των δυνάμεων ασφαλείας που τον καταδίωκαν, εξήγησε ο Μπράουν. Η αστυνομία ανταπέδωσε τα πυρά και πυροβόλησε τον άνδρα, που κατόπιν διακομίστηκε τραυματισμένος στο νοσοκομείο.

«Μετά τους πυροβολισμούς, συγκεντρώθηκε ένα πλήθος... Τα πνεύματα οξύνθηκαν, με την ένταση να τροφοδοτείται από την παραπληροφόρηση καθώς σκοτείνιαζε».

Ως απάντηση στις αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η αστυνομία έστειλε 400 αστυνομικούς στην περιοχή, όπου ήρθαν ενώπιον πολλών ανθρώπων που είχαν φθάσει με τα αυτοκίνητά τους, είπε ο Μπράουν.

Καθώς οι αστυνομικοί συνέλαβαν έναν άνδρα που είχε αρπάξει μια ταμειακή μηχανή, δέχθηκαν πυρά από ένα διερχόμενο όχημα. Οι αστυνομικοί ανταπάντησαν στα πυρά, είπε ο Μπράουν.

πηγή ΑΠΕ - ΜΠΕ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Απαντώντας σε ερώτηση Ελλήνων ανταποκριτών, ο Αμερικανός υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Φίλιπ Ρίκερ, έκανε την εξής δήλωση:

“Όπως έχετε ακούσει, οι ΗΠΑ ανησυχούν σημαντικά για τα δηλωμένα σχέδια της Τουρκίας που αφορούν έρευνες για φυσικούς πόρους σε περιοχές όπου η Ελλάδα και η Κύπρος διεκδικούν (assert) την δικαιοδοσία στην Ανατολική Μεσόγειο. Ανησυχούμε για ενέργειες που είναι προκλητικές και αυξάνουν τις εντάσεις στην περιοχή. Η ανάπτυξη των πόρων στην Ανατολική Μεσόγειο είναι κάτι που πρέπει να προωθήσει τη συνεργασία. Αυτό είναι κάτι που θα μπορούσε να προσφέρει τα θεμέλια για διαρκή ευημερία στους τομείς της ενέργειας, της ασφάλειας και της οικονομίας σε ολόκληρη την περιοχή. Γνωρίζετε, όπως και εγώ, ότι αυτός είναι ένας πολύπλοκος στρατηγικός χώρος. Θέλουμε οι φίλοι και οι σύμμαχοί μας στην περιοχή – αρκεί να θυμηθούμε ότι η Τουρκία, η Ελλάδα και οι ΗΠΑ είναι όλοι σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ – να προσεγγίζουν αυτά τα ζητήματα με πνεύμα συνεργασίας. Θα επαναλάβω το μήνυμα που έχουμε στείλει από την Ουάσιγκτον, καθώς και από αλλού στην Ευρώπη, προτρέποντας τις τουρκικές αρχές να σταματήσουν επιχειρήσεις που αυξάνουν τις εντάσεις. Θα συνεχίσουμε να στέλνουμε αυτό το μήνυμα. Μπορεί να έχουμε δει σήμερα σχόλια από τον πρέσβη Πάιατ στην Αλεξανδρούπολη. Διατηρούμε, λοιπόν, επαφή με τις πρεσβείες μας στην Αθήνα και στην Άγκυρα, παρακολουθώντας στενά την κατάσταση“.

Ο Αμερικανός υφυπουργός Εξωτερικών Φίλιπ Ρίκερ δεν κάνει τίποτα άλλο από το να αντικαθιστά με τη δήλωσή του την απαράδεκτη φράση “αμφισβητούμενα” ύδατα, με την εξίσου απαράδεκτη φράση “διεκδικούμενα” ύδατα. Τι Γιάννης, τι Γιαννάκης. Οι ΗΠΑ, δυστυχώς, επιμένουν στην “γκριζοποίηση” της ελληνικής υφαλοκρηπίδας.



πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Απόβαση στον «κόκκινο» πλανήτη εντός του Ιουλίου
Ο πλανήτης Γη ετοιμάζεται να εισβάλλει στον Αρη.


Τρεις χώρες - οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Κίνα και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα - στέλνουν μη επανδρωμένα διαστημόπλοια στον κόκκινο πλανήτη η μια μετά την άλλη αυτήν την εβδομάδα, στην πιο σαρωτική προσπάθεια που έχει γίνει ποτέ αναζήτησης αρχαίας μικροσκοπικής ζωής και ταυτόχρονης εξερεύνησης του μέρους για τους μελλοντικούς αστροναύτες.


ASSOCIATED PRESS

Οι ΗΠΑ, από την πλευρά τους, αποστέλλουν ένα εξακύλινδρο ρομποτικό όχημα στο μέγεθος ενός αυτοκινήτου, που ονομάζεται Perseverance, για να συλλέξουν δείγματα βράχων που θα επιστραφούν στη Γη για ανάλυση σε μια δεκαετία περίπου.

Κάθε διαστημικό σκάφος θα ταξιδέψει πάνω από 483 εκατομμύρια χιλιόμετρα μέχρι να φτάσει στον Αρη τον επόμενο Φεβρουάριο. Χρειάζονται τουλάχιστον έξι έως επτά μήνες, για βγει ένα διαστημικό σκάφος ​​από την τροχιά της Γης και να συγχρονιστεί με την πιο απομακρυσμένη τροχιά του Αρη γύρω από τον ήλιο.

Οι επιστήμονες θέλουν να μάθουν πώς ήταν ο Αρης πριν από δισεκατομμύρια χρόνια, όταν είχε ποτάμια, λίμνες και ωκεανούς που μπορεί να επέτρεπαν την ανάπτυξη απλών, μικροσκοπικών οργανισμών προτού ο πλανήτης μετατραπεί στον άγονο, χειμερινό έρημο κόσμο που είναι σήμερα.



Οι τρεις σχεδόν ταυτόχρονες εκτοξεύσεις δεν είναι σύμπτωση: Ο χρόνος καθορίζεται από το άνοιγμα ενός παραθύρου διάρκειας ενός μήνα, στο οποίο ο Αρης και η Γη βρίσκονται σε ιδανική ευθυγράμμιση στην ίδια πλευρά του ήλιου, που ελαχιστοποιεί το χρόνο ταξιδιού και τη χρήση καυσίμων. Ενα τέτοιο παράθυρο ανοίγει μόνο μία φορά κάθε 26 μήνες.

Ο Αρης έχει από καιρό εξάψει την ανθρώπινη φαντασία αλλά έχει αποδειχθεί ότι είναι το νεκροταφείο για πολλές αποστολές. Διαστημικά σκάφη έχουν εκραγεί, καεί ή συντριβεί, με το ποσοστό των ατυχημάτων ανά τις δεκαετίες να ξεπερνά το 50%. Η τελευταία προσπάθεια της Κίνας, σε συνεργασία με τη Ρωσία το 2011, κατέληξε σε αποτυχία.


ASSOCIATED PRESS

Μόνο οι ΗΠΑ έχουν καταφέρει με επιτυχία να στείλουν στον Αρη διαστημικό σκάφος - το έχουν κάνει οκτώ φορές - από το 1976. Δύο διαστημικά σκάφη της NASA επιχειρούν τώρα εκεί, το InSight και το Curiosity. Εξι άλλα διαστημόπλοια εξερευνούν τον πλανήτη από τροχιά: τρια αμερικανικά, δύο ευρωπαϊκά και ένα από την Ινδία.

Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και η Κίνα επιθυμούν τώρα να ενταχθούν σε αυτή την ελίτ λέσχη.
ASSOCIATED PRESS

Το διαστημικό σκάφος των ΗΑΕ, με την ονομασία Amal, το οποίο σημαίνει ελπίδα στα αραβικά, έχει προγραμματιστεί να εκτοξευτεί από την Ιαπωνία την Τετάρτη, εκτελώντας την πρώτη διαπλανητική αποστολή του αραβικού κόσμου. Το διαστημικό σκάφος, κατασκευασμένο σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Μπόλντερ του Κολοράντο, θα φτάσει στον Αρη το έτος που τα ΗΑΕ θα γιορτάζουν την 50η επέτειο από την ίδρυσή τους.

Με έλεγχο από το Ντουμπάι, ο ουράνιος μετεωρολογικός σταθμός θα προσπαθήσει να μπει σε μια εξαιρετικά υψηλή τροχιά του Αρη, 22.000 - 44.000 χιλιόμετρα, για να μελετήσει την ανώτερη ατμόσφαιρα και να παρακολουθήσει την κλιματική αλλαγή.

Η Κίνα θα ακολουθήσει στη συνέχεια, με την πτήση ενός ρομποτικού οχήματος και γύρω στις 23 Ιουλίου. Κινέζοι αξιωματούχοι δεν αποκαλύπτουν πολλά. Η αποστολή ονομάζεται Tianwen ή Ερωτήσεις για τον Παράδεισο.

Η NASA, εν τω μεταξύ, σκοπεύει για εκτόξευση στις 30 Ιουλίου από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ.


ASSOCIATED PRESS

Το Perseverance φιλοδοξεί να προσγειωθεί σε ένα αρχαίο δέλτα ποταμού και μια λίμνη γνωστή ως κρατήρας Τζέζερο. Το πολύ μικρότερο όχημα της Κίνας θα στοχεύσει σε έναν ευκολότερο και πιο επίπεδο στόχο.

Για να φτάσουν στην επιφάνεια, και τα δύο διαστημόπλοια θα πρέπει να περάσουν μέσα από τον θολό κόκκινο ουρανό του Αρη σε αυτό που έχει χαρακτηριστεί «επτά λεπτά τρόμου» - το πιο δύσκολο και επικίνδυνο μέρος της εισόδου ενός διαστημικού σκάφους στον πλανήτη.

Ο κρατήρας Τζέζερο είναι γεμάτος από ογκόλιθους, βράχους και αμμόλοφους, καθένας από τους οποίους θα μπορούσε να τερματίσει την αποστολή του Perseverance. Ωστόσο, αξίζει το ρίσκο, σύμφωνα με επιστήμονες που επέλεξαν τον συγκεκριμένο κρατήρα έναντι άλλων 60 πιθανών σημείων.


ASSOCIATED PRESS

Εκεί που υπήρχε νερό - και ο Τζέζερο ήταν προφανώς στο ίδιο επίπεδο με αυτό πριν 3,5 δισεκατομμύρια χρόνια - μπορεί να υπήρχε ζωή, αν και ήταν πιθανώς μόνο απλή μικροβιακή ζωή, που υπήρχε ίσως σε μια λεπτή μεμβράνη στο κάτω μέρος του κρατήρα. Αλλά αυτά τα μικρόβια μπορεί να έχουν αφήσει ενδεικτικά σημάδια στα στρώματα των ιζημάτων.

Το Perseverance θα αναζητήσει πετρώματα που περιέχουν τέτοιες βιολογικές ενδείξεις, εάν υπάρχουν, καθώς και τυχόν υπόγειες δεξαμενές νερού ενώ θα απογειώσει και ένα μακρύ και λεπτό ελικοπτεράκι βάρους μόλις 1,8 κιλών -βτο πρώτο τέτοιο που θα πετάξει ποτέ σε άλλο πλανήτη.

Οι κάμερες του Perseverance θα τραβήξουν έγχρωμο βίντεο της κατάβασής του, παρέχοντας στην ανθρωπότητα τις πρώτες εικόνες ενώ τα μικρόφωνα θα καταγράφουν τους ήχους.

Το όχημα θα προσπαθήσει επίσης να παράγει οξυγόνο από το διοξείδιο του άνθρακα στη λεπτή ατμόσφαιρα του Αρη. Το εξαγώμενο οξυγόνο θα μπορούσε κάποια μέρα να χρησιμοποιηθεί από αστροναύτες στον Αρη για αναπνοή καθώς και για την κατασκευή προωθητικών πυραύλων.

Η NASA θέλει να επιστρέψει με αστροναύτες στο φεγγάρι έως το 2024 και να τους στείλει από εκεί στον Αρη εντός της δεκαετίας του 2030. Για το σκοπό αυτό, η διαστημική υπηρεσία στέλνει μαζί με το Perseverance δείγματα υλικού διαστημικής στολής, για να δει αν αντέχουν στο σκληρό περιβάλλον του Αρη.

Το κόστος της αποστολής του Perseverance, συμπεριλαμβανομένης της πτήσης και τουλάχιστον δύο ετών επιχείρησης στον Αρη, πλησιάζει τα 3 δισεκατομμύρια δολάρια. Αντίστοιχα, το πρότζεκτ των ΗΑΕ κοστίζει 200 ​​εκατομμύρια δολάρια, συμπεριλαμβανομένης της εκτόξευσης, αλλά όχι των επιχειρήσεων. Η Κίνα δεν έχει αποκαλύψει το κόστος της αποστολής της.

Η Ευρώπη και η Ρωσία εγκατέλειψαν τα σχέδια τους να στείλουν έναν «αναζητητή ζωής» στον Αρη αυτό το καλοκαίρι, αφού έμειναν πίσω στις δοκιμές και έπειτα είχαν να αντιμετωπίσουν περισσότερα εμπόδια λόγω κορονοϊού.


πηγή: huffingtonpost


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Zero Hedge. 30/6/2020
Authored by Jim Bovard via The Libertarian Institute,
Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Στον αγαπημένο του Μπιλ Κλίντον μαχητή της ελευθερίας μόλις απαγγέλθηκε κατηγορία για μαζικές δολοφονίες, βασανιστήρια, απαγωγές και άλλα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Το 1999, η κυβέρνηση Κλίντον εξαπέλυσε μιαν εκστρατεία 78ήμερων βομβαρδισμών που σκότωσαν 1500 αμάχους στην Σερβία και στο Κόσσοβο, σε αυτό που τα αμερικανικά ΜΜΕ παρουσίαζαν υπερήφανα σαν μιαν σταυροφορία εναντίον της εθνικής καταπίεσης. Αυτός ο πόλεμος, όπως όλες οι προφάσεις της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, ήταν μια απάτη.

Ο πρόεδρος του Κοσσόβου Χασίμ Θάτσι και άλλα εννέα άτομα, κατηγορείται από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για ενοχή σε «εγκλήματα πολέμου, που περιλαμβάνουν δολοφονίες, απαγωγή και εξαφάνιση προσώπων, διωγμούς και βασανιστήρια.» Ο Θάτσι και οι άλλοι εννέα έχουν κατηγορηθεί ως «εγκληματικά υπεύθυνοι για σχεδόν 100 δολοφονίες» και στον κατηγορητήριο διευκρινίζεται ότι ενέχονται για «εκατοντάδες γνωστά θύματα κοσοβάρικης, αλβανικής, σερβικής, ρομά και άλλων εθνοτήτων όπως και πολιτικών αντιπάλων.

Η άθλια σταδιοδρομία του Χασίμ Θάτσι εξεικονίζει πως η αντιτρομοκρατία χρησιμεύει σαν σημαία ευκαιρίας για τους σχεδιαστές πολιτικής της Ουάσιγκτον. Πριν να γίνει πρόεδρος του Κοσσόβου, ο Χασίμ Θάτσι ήταν ο επικεφαλής του Ου Τσε Κα (Στρατού Απελευθέρωσης του Κοσσόβου), που το 1998 το Στέητ Ντιπάρτμεντ είχε καταδικάσει ως τρομοκρατική οργάνωση.

Το Ου Τσε Κα επιδιδόταν σε χονδρικό εμπόριο ναρκωτικών και είχε στενές σχέσεις με τον Οσάμα Μπιν Λάντεν. Αλλά ένα χρόνο αργότερα, το 1999, η κυβέρνηση Κλίντον προβίβασε το Ου Τσε Κα σε «μαχητές της ελευθερίας», παρά το εγκληματικό παρελθόν του και του χορήγησε άφθονη βοήθεια.

Αλλά ο εξοπλισμός του Ου Τσε Κα και ο βομβαρδισμός της Σερβίας βοήθησε τον Κλίντον να μεταστρέψει την προσοχή του κοινού από το προσωπικό του Σκάνδαλο Λεβίνσκυ και την διαδικασία της καθαίρεσής του και να τον προβάλει ως σταυροφόρο εναντίον της αδικίας. Σε αυτό βοηθήθηκε από πολλά αδιάντροπα μέλη του κογκρέσου, έτοιμα να εξαγιάσουν τις αμερικανικές σφαγές. Ο γερουσιαστής Τζο Λίμπερμαν κραύγασε ότι ΗΠΑ και Ου Τσε Κα «υπερασπίζονται τις ίδιες αξίες και αρχές. Πολεμώντας με το Ου Τσε Κα πολεμάμε για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις αμερικανικές αξίες.» Και αφού οι αξιωματούχοι της κυβέρνησης Κλίντον εξίσωναν τον Σέρβο πρόεδρο Μιλόσεβιτς με τον Χίτλερ, κάθε έντιμος άνθρωπος είχε χρέος να χειροκροτεί τους βομβαρδισμούς της Σερβίας.

Σέρβοι και Αλβανοί διέπραξαν ωμότητες στις σκληρές συγκρούσεις στο Κόσσοβο. Αλλά για να εξαγιάσει την εκστρατεία βομβαρδισμών, η κυβέρνηση Κλίντον ύψωσε το μαγικό ραβδί και έκανε να εξαφανιστούν οι αγριότητες του Ου Τσε Κα. Ο Βρετανός καθηγητής Φίλιπ Χάμοντ σημείωσε ότι ο βομβαρδισμός των 78 ημερών δεν ήταν μια καθαρά στρατιωτική επιχείρηση: Το ΝΑΤΟ κατέστρεψε επίσης στόχους «διπλής χρήσης», όπως εργοστάσια, γέφυρες, και ακόμη το κεντρικό κτίριο της τηλεόρασης στο Βελιγράδι (σημ. μετφ: και την κινεζική πρεσβεία), για να τρομοκρατήσει τον λαό σε συνθηκολόγηση.

Το ΝΑΤΟ βομβάρδιζε με διασπειρόμενες βόμβες (cluster bombs) λαϊκές αγορές, νοσοκομεία και άλλα κέντρα συρροής αμάχων. Οι βόμβες αυτές είναι σχεδιασμένες να διασπώντα σε βομβίδια που εκτινάσσονται και διασπείρονται σε εχθρικούς στρατιωτικούς σχηματισμούς. Το ΝΑΤΟ έριξε περισσότερες από 1300 τέτοιες βόμβες, που περιείχαν 208 ξεχωριστά βομβίδια, στην Σερβία και στο Κόσσοβο. Ειδικοί πυροτεχνουργοί υπολόγισαν ότι περισσότερα από 10.000 τέτοια βομβίδια που διασπάρθηκαν στην σερβική ύπαιθρο εξακολούθησαν να ακρωτηριάζουν παιδιά επί πολύ καιρό μετά το τέλος της επιχείρησης.

Στις τελευταίες ημέρες της εκστρατείας βομβαρδισμών η Ουάσιγκτον Ποστ έγραψε ότι «ορισμένοι συνεργάτες και φίλοι του προέδρου περιγράφουν το γεγονός με Τσωρτσίλιους τόνους, ως την ευγενέστερη ώρα της προεδρίας του Κλίντον.»

Λίγο μετά το τέλος της βομβαρδιστικής εκστρατείας του 1999, ο Μπιλ Κλίντον διακήρυξε αυτό που οι συνεργάτες του αποκάλεσαν το Δόγμα Κλίντον: «Εντός ή εκτός των συνόρων μιας χώρας, εάν η διεθνής κοινότητα έχει την ισχύ να επέμβει, οφείλουμε να σταματήσουμε την γενοκτονία και την εθνοκάθαρση.» Στην πραγματικότητα το Δόγμα Κλίντον καθιέρωνε ότι Αμερικανοί πρόεδροι δικαιούνται να αρχίσουν να βομβαρδίζουν ξένες χώρες, επικαλούμενοι οποιοδήποτε θρασύτατο ψεύδος που τα αμερικανικά ΜΜΕ είναι έτοιμα να αναμασούν. Στην πραγματικότητα το δίδαγμα από τον βομβαρδισμό της Σερβίας είναι ότι αρκεί στους Αμερικανούς πολιτικούς να ξεστομίζουν δημόσια την λέξη «γενοκτονία» για να εξασφαλίζουν την άδεια να σκοτώνουν.

Όταν τελείωσαν οι βομβαρδισμοί, ο Κλίντον διαβεβαίωσε τον σερβικό λαό ότι οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ συμφώνησαν να είναι φύλακες της ειρήνης «υπό την έννοια ότι θα προστάτευαν τους Σέρβους όσο και του Αλβανούς και ότι θα αποχωρούσαν με την εδραίωση της ειρήνης.» Αλλά στους επόμενους μήνες και χρόνια οι αμερικανικές και Νατοϊκές δυνάμεις στάθηκαν αδρανείς θεατές καθώς το Ου Τσε Κα ξανάρχισε την εθνοκάθαρση, σφάζοντας

Σέρβους πολίτες, καίγοντας εκκλησίες και καταπιέζοντας όλους τους μη μουσουλμάνους. Περί τις 250 χιλιάδες Σέρβοι, Ρομά, Εβραίοι και άλλες εθνότητες εγκατέλειψαν το Κόσσοβο μετά την υπόσχεση του Κλίντον ότι θα τους προστάτευε. Μέχρι το 2003 σχεδόν το 70% των Σέρβων κατοίκων στο Κόσσοβο το 1999 είχαν εκτοπιστεί και ο πληθυσμός ήταν πλέον κατά 95% Αλβανοί.

Αλλά ο Χασίμ Θάτσι παρέμεινε χρήσιμος για τους Αμερικανούς πολιτικούς, παρά την ευρεία διεθνή καταδίκη του για καταπίεση και διαφθορά, μετά την κατάληψη της εξουσίας στο Κόσσοβο. Ο Αμερικανός αντιπρόεδρος Τζο Μπάϊντεν (τώρα υποψήφιος των Δημοκρατικών) είχε, το 2010,προσφωνήσει τον Θάτσι ως Τζωρτζ Ουάσιγκτον του Κοσσόβου. Λίγους μήνες αργότερα έκθεση δικαστικής έρευνας του Συμβουλίου της Ευρώπης, από εγκυρότατο Ελβετό Δικαστικό, κατήγγελλε τον Χασίμ Θάτσι και το επιτελείο του στο ΟυΤσε Κα για δολοφονίες αιχμαλώτων, και εξαγωγή και λαθρεμπόριο των σωματικών οργάνων τους. Η βρετανική Γκάρντιαν έγραφε ότι η έκθεση ανέφερε ότι το στενό επιτελείο του Χασίμ Θάτσι «μετέφερε Σέρβους μέσω των συνόρων στην Αλβανία, μετά τον πόλεμο, όπου ένας αριθμός από αυτούς δολοφονήθηκαν για την εξαγωγή των νεφρών τους, που πωλούνταν στην μαύρη αγορά.

Η έκθεση ανέφερε ότι «όταν οι χειρουργοί της μεταμόσχευσης ήσαν έτοιμοι για την επέμβαση, οι Σέρβοι κρατούμενοι οδηγούνταν, ένας –ένας, έξω από το «ασφαλές σπίτι», εκτελούνταν στα γρήγορα από ένοπλο του Ου Τσε Κα και το πτώμα τους μεταφερόταν αμέσως στην Κλινική των εγχειρήσεων.»*

Παρά την κατηγορία για λαθρεμπόριο ανθρωπίνων οργάνων, ο Θάτσι ήταν προσκεκλημένος αστέρας στις ετήσιες διασκέψεις του Ιδρύματος Κλίντον, το 2011, 2012 και 2013, όπου πόζαρε σε φωτογραφίες με τον Μπιλ Κλίντον.


(Σημ. Μετφ : Αλλά και Ευρωπαίοι πολιτικοί, όπως και πρόσφατα οι Γάλλοι πρόεδροι Σαρκοζί και Μακρόν δεν του στέρησαν την απαθανάτιση των θερμών φιλικών αισθημάτων τους. Στην μεσαία φωτογραφία της κάτω σειράς εμφανίζονται δύο στενοί συνεργάτες της επίδικης εποχής, ο Θάτσι με τον εντολοδόχο της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης Επίτροπο του Κοσόβου, Γάλλος πρώην επικεφαλής των Γιατρών Χωρίς Σύνορα Μπερνάρ Κουσνέρ, ο οποίος σε μεταγενέστερη επίσκεψη στο Κόσσοβο υπέστη επίθεση συγκεντρωμένου πλήθους που τον αποκαλούσε συνένοχο στο εμπόριο οργάνων.)

Ο Κλίντον παραμένει ο ήρωας του Κοσσόβου, με ανδριάντα του στην πρωτεύουσα Πρίστινα, με το δεξί χέρι του να κρατά έγγραφα με χαραγμένη την ημερομηνία 24 Μαρτίου 1999, την ημέρα έναρξης των Νατοϊκών βομβαρδισμών της Σερβίας.

Θα ήταν ορθότερη η ιστορική απεικόνιση εάν παρουσίαζε τον Κλίντον στημένο σε ένα σωρό πτωμάτων, γυναικών, παιδιών και γερόντων σκοτωμένων στην αμερικανική βομβαρδιστική επιχείρηση.

Ο πόλεμος του Κλίντον κατά της Σερβίας άνοιξε την πυξίδα της Πανδώρας με τα δεινά τα οποία μαστίζουν ακόμη τον κόσμο. Επειδή πολιτικοί και τα περισσότερα ΜΜΕ παρουσίασαν τον πόλεμο εναντίον της Σερβίας σαν έναν ηθικό θρίαμβο, ήταν ευκολότερο για την κυβέρνηση Μπους να δικαιολογήσει την επίθεση εναντίον του Ιράκ, για την κυβέρνηση του Ομπάμα να βομβαρδίσει την Λιβύη και για την κυβέρνηση Τραμπ να βομβαρδίσει κατ’ επανάληψη την Συρία. ΄Ολες αυτές οι επιθέσεις έσπειραν το χάος που συνεχίζει να καταδιώκει τους υποτιθέμενους
Κερδισμένους.

Ο βομβαρδισμός της Σερβίας από τον Μπιλ Κλίντον ήταν μια μεγάλη απάτη, όπως και η εξαπάτηση του αμερικανικού έθνους από τον Μπους για την επίθεση στο Ιράκ. Το γεγονός ότι ο Κλίντον και άλλοι Αμερικανοί αξιωματούχοι εξακολουθούν να εξυμνούν τον Χασίμ Θάτσι, παρά τις δικαστικές κατηγορίες για μαζικές δολοφονίες , βασανιστήρια και λαθρεμπόριο ανθρωπίνων οργάνων, αποτελούν μιαν υπόμνηση της διαφθοράς μεγάλου μέρους της αμερικανικής πολιτικής ελίτ. Θα είναι οι Αμερικανοί και πάλι το ίδιο εύπιστοι την επόμενη φορά που οι πολιτικοί της Ουάσιγκτον και τα ΜΜΕ τους μηχανευτούν αχρείες προφάσεις για να ισοπεδώσουν κάποιαν δύσμοιρη ξένη χώρα;



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Πολλοί από μας το μάθαμε στο σχολείο – από «επίσημα» χείλη καθηγητών μάλιστα – άλλοι στα τελειώματα της εφηβείας και αρκετοί, μικρά παιδιά ακόμα, από τις διηγήσεις πρεσβύτερων. Το βέβαιο είναι ότι η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων έχει ακούσει κάπου, κάποτε στη ζωή τους ότι η ελληνική γλώσσα έχασε μια μεγάλη ιστορική ψηφοφορία για μία μόνο ψήφο.

Και η συντριπτική πλειονότητα όσων τον άκουσαν τον δέχτηκαν άκριτα, πιθανόν διότι τροφοδοτεί το μεγάλο «εγώ» της ελληνικής ράτσας, αυτό το διαποτισμένο αιώνες τώρα με τα επιτεύγματα των αρχαίων ημών προγόνων.

Το πλέον εντυπωσιακό είναι ότι ο μύθος – διότι περί τέτοιου πρόκειται – απέκτησε τόση αληθοφάνεια που μέσω αυτού προέκυψε και «ανταγωνιστής». Ο αυθεντικός τέτοιος θέλει την ελληνική γλώσσα να χάνει στο νήμα την εκλογή της ως επίσημη του νεοσύστατου Κράτους των ΗΠΑ μετά τη διακήρυξη της αμερικανικής ανεξαρτησίας, το 1776.
Ήταν όμως τέτοιας μορφής η διάδοση του που φαίνεται ότι εξελίχθηκε σε χαλασμένο τηλέφωνο. Πολλοί έχουν ακούσει και πιστέψει ότι αυτή η μία «καταραμένη» ψήφος ευθύνεται που η ελληνική δεν έγινε η διεθνής γλώσσα της υφηλίου, χάνοντας στη σχετική ψηφοφορία από την αγγλική.

Φυσικά και τα δύο σενάρια ανάγονται στη σφαίρα του μύθου και είναι προφανές ότι η… κότα έκανε το αυγό. Μάλιστα το πιο πικάντικο της ιστορίας είναι ότι ο μύθος της μίας ψήφου ευδοκιμεί και σε Γερμανία, Γαλλία, Ισραήλ! Ιδίως στη Γερμανία είναι πολύ διαδεδομένος – γνωστός ως «μύθος του Μούλενμπεργκ». Εξαπλώθηκε στην κοινή γνώμη κυρίως κατά τη δεκαετία του 1930, με την έξαρση της ναζιστικής προπαγάνδας.

Στην Ελλάδα ο μύθος αναφέρει ότι σε μια καθοριστική ψηφοφορία που τοποθετείται χρονικά αμέσως μετά την έγκριση της διακήρυξης της ανεξαρτησίας των ΗΠΑ από το Κογκρέσο, η νεοσύστατη χώρα καλείται να αποφασίσει την επίσημη γλώσσα του κράτους. Εξαιτίας της θύμησης της αποικιοκρατίας που προκαλούσαν τα αγγλικά για τους Αμερικανούς, υπήρξε η πρόταση να γίνει επίσημη γλώσσα η αρχαία ελληνική, παραπέποντας στην περιοχή που γεννήθηκε το πολίτευμα της δημοκρατίας.


Η εκδοχή αυτή φέρεται να αποδίδεται από κάποιες πηγές στον Ξενοφώντα Ζολώτα, σύμφωνα με τις οποίες δήλωσε γύρω στα μέσα του 20ου αιώνα:

«Ο Ουάσιγκτον, ο Τζέφερσον, ο Άνταμς και άλλοι όταν συνέτασσαν το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών στα 1787 – που ισχύει με μερικές νέες παραγράφους, που ψηφίστηκαν για προσαρμογή στις νέες εξελίξεις, μέχρι σήμερα στον αρχικό κορμό του – είχαν προτείνει η γλώσσα του νέου κράτους να είναι η αρχαία ελληνική, προς τιμή της γλώσσας του Έθνους εκείνου, που πρώτο γέννησε και ελίκνισε τη Δημοκρατία και τη διέδωσε στον κόσμο. Για μία ψήφο μόνο προκρίθηκε και υιοθετήθηκε τελικά η αγγλική αντί της αρχαίας ελληνικής».

Η αλήθεια είναι ότι καμιά τέτοια ψηφοφορία δεν έχει γίνει,· ούτε για τα ελληνικά, ούτε για καμιά άλλη γλώσσα. Τα πρακτικά και τα άλλα επίσημα κείμενα του Κογκρέσου των Ηνωμένων Πολιτειών υπάρχουν στη διάθεση του καθενός και καμιά ψηφοφορία δεν καταγράφεται για την ανάδειξη επίσημης γλώσσας.

Στην πραγματικότητα, πουθενά στο Σύνταγμα των ΗΠΑ ή σε άλλο θεσμικό ή νομοθετικό κείμενο της χώρας δεν υπάρχει ορισμός επίσημης γλώσσας. Τα αγγλικά είναι η εκ των πραγμάτων επίσημη γλώσσα, αλλά δεν έχουν θεσμική κατοχύρωση. Πιο σωστά: δεν έχουν μέχρι στιγμής, τουλάχιστον, διότι, όπως ίσως θα έχετε ακούσει, στις μέρες μας όντως υπάρχουν προτάσεις να κατοχυρωθούν θεσμικά τα αγγλικά στις Ηνωμένες Πολιτείες, σαν ανάχωμα στη δημογραφική άνοδο των ισπανόφωνων.
Με το όλο θέμα έχει ασχοληθεί εκτενώς ο συγγραφέας λογοτέχνης και μεταφραστής Νίκος Σαραντάκος, ενώ η ιστορία έχει λάβει πια διαστάσεις μύθου και στην ελληνική Wikipedia.

Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο κ. Σαραντάκος, «ακόμα κι αν μια πλειοψηφία αιθεροβαμόνων φιλελλήνων στο Κογκρέσο ψήφιζε να γίνουν τα ελληνικά επίσημη γλώσσα, θα ήταν εντελώς αδύνατο να επικρατήσει κάτι τέτοιο στην πράξη, αφού τα ελληνικά ήταν πέρα για πέρα άγνωστα σε όλους τους Αμερικανούς πολίτες. Την εποχή εκείνη οι Έλληνες μετανάστες ήταν ελάχιστοι».



Στη Wikipedia αναφέρεται ότι σύμφωνα με τους τοπικούς μύθους «την καθοριστική ψηφοφορία έχουν χάσει και τα γαλλικά και τα εβραϊκά, τα πρώτα προτεινόμενα ως η γλώσσα του “ορθού λόγου”, ενώ τα δεύτερα ως η γλώσσα που δήθεν επιλέχθηκε για την συγγραφή της Παλαιάς Διαθήκης!»

Ομοίως, καμία ψηφοφορία δεν διενεργήθηκε ποτέ για την εκλογή της γλώσσας που θα χρησιμοποιείται διεθνώς.

Η μοναδική ψηφοφορία που έγινε στις ΗΠΑ για γλωσσικό θέμα ήταν αυτή του 1795, όταν μια ομάδα Γερμανών που ζούσαν στην πολιτεία Βιρτζίνια υπέβαλε στο Κογκρέσο αναφορά, ζητώντας να μεταφράζονται οι ομοσπονδιακοί νόμοι στα γερμανικά.

Ο λόγος είναι ότι στις νεοσύστατες Ηνωμένες Πολιτείες, υπήρχαν πολλοί γερμανικής καταγωγής πολίτες που δεν ήξεραν αγγλικά ή ήξεραν ελάχιστα (στην απογραφή του 2000 περίπου 45 εκατομμύρια πολίτες των ΗΠΑ δηλώσαν γερμανική καταγωγή).
Η πρόταση αυτή συζητήθηκε στο Κογκρέσο στις 13 Ιανουαρίου 1795 και εν τέλει τέθηκε σε ψηφοφορία η μετάφραση στα γερμανικά του κειμένου των ομοσπονδιακών νόμων για τους πολίτες που δεν καταλάβαιναν αγγλικά. Από εκεί προέκυψε πιθανότατα η περίφημη διαφορά της μίας ψήφου, καθώς το αποτέλεσμα ήταν 42-41 κατά της μετάφρασης των νόμων στα γερμανικά!

Πρόεδρος του Σώματος ήταν ο γερμανικής καταγωγής Φρέντερικ Μούλενμπεργκ, ο οποίος λόγω της ιδιότητας του (ήταν συνηθισμένο να μην ψηφίζει ο Πρόεδρος του Σώματος) αρνήθηκε να ψηφίσει υπέρ. Κι έτσι γεννήθηκε ο μύθος του Μούλενμπεργκ, που κατά πως φαίνεται «παραφράστηκε» σε Ελλάδα, Γαλλία και Ισραήλ…

πηγή



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Εκατομμύρια Αμερικανοί βρίσκονται αντιμέτωποι με μία τεράστια αύξηση στον λογαριασμό παροχής νερού, τον οποίο αδυνατούν να πληρώσουν, με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν είτε με διακοπή της ύδρευσης είτε και να χάσουν τα σπίτια τους, σε ορισμένες περιπτώσεις, σύμφωνα με έρευνα της Guardian.

Σύμφωνα με στοιχεία, τα οποία συνέλεξε η βρετανική εφημερίδα από 12 πόλεις των ΗΠΑ, οι λογαριασμοί αυτοί παρουσιάζουν αύξηση της τάξεως του 80% το διάστημα 2010 - 2018, ενώ σε ορισμένες πόλεις περισσότεροι από τα δύο πέμπτα των κατοίκων αντιμετωπίζουν τεράστια δυσκολία να τους πληρώσουν.
Στην πρώτη έρευνα αυτού του είδους στις ΗΠΑ, τα αποτελέσματα αποκαλύπτουν τον οδυνηρό αντίκτυπο της υδάτινης φτώχειας της Αμερικής, καθώς επίσης τη γήρανση των υποδομών και των περιβαλλοντικών καθαρισμών, αλλά και τις αυξήσεις τιμών καυσίμων έκτακτης ανάγκης σε όλες σχεδόν τις γωνιές της χώρας.
Η αύξηση της τιμής του νερού στις ΗΠΑ συμπίπτει επίσης με την πανδημία του κορωνοϊού, κατά την οποία είναι πολύ σημαντική η πρόσβαση σε καθαρό νερό. Σύμφωνα μάλιστα με την έρευνα της Guardian, η αύξηση των λογαριασμών δεν πλήττει μόνο τους φτωχότερους αλλά επίσης, όλο και περισσότερο, τους εργαζόμενους Αμερικανούς.
«Περισσότεροι άνθρωποι αντιμετωπίζουν προβλήματα και οι φτωχότεροι από τους φτωχούς βρίσκονται σε μεγάλο πρόβλημα», επισημαίνει ο ειδικός Ρότζερ Κόλτον, ο οποίος πραγματοποίησε τη συγκεκριμένη ανάλυση για λογιαριασμό της Guardian. «Τα δεδομένα δείχνουν ότι υπάρχει πρόβλημα σε μεγάλο αριθμό πόλεων σε εθνικό επίπεδο, φαινόμενο που δεν υπήρχε πριν από μια δεκαετία, ή ακόμη και πριν από δύο ή τρία χρόνια σε ορισμένες πόλεις», προσθέτει.

Η έκθεση 88 σελίδων του Κόλτον δημοσιεύεται σήμερα κατά την έναρξη ενός μεγάλου ερευνητικού σχεδίου της Guardian, του Consumer Reports και άλλων συνεργατών, για την υδάτινη κατάσταση έκτακτης ανάγκης στις ΗΠΑ. 



πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

ΟΥΑΣΙΝΓΚΤΟΝ, 7 Ιουνίου - RIA Novosti Grigory Dubovitsky. Ο θάνατος του 46 χρονου Αφρο-Αμερικανού George Floyd στη Μινεάπολη στα χέρια της αστυνομίας έχει προκαλέσει ένα κύμα μαζικών διαδηλώσεων και ταραχών στις Ηνωμένες Πολιτείες που δεν έχουν δει στη χώρα από το θάνατο του εμβληματικού υπερασπιστή των μαύρων δικαιωμάτων Martin Luther King το 1968.

Το κύμα του θυμού των ανθρώπων, και μαζί με αυτό πογκρόμ, δεν έχει παρακάμψει την Ουάσιγκτον: αν την περασμένη Παρασκευή, την πρώτη ημέρα των διαδηλώσεων, τα συλλαλητήρια και οι πικετοφορίες (pickets) κοντά στο Λευκό Οίκο ήταν ειρηνική, τότε τις επόμενες δύο ημέρες οι χούλιγκαν άρχισαν να ρίχνουν πυροτεχνήματα και μπουκάλια σε αστυνομικούς, που τα αυτοκίνητα κάηκαν και έσπασαν τα παράθυρα. Ως αποτέλεσμα των ταραχών, εκατοντάδες άνθρωποι τέθηκαν υπό κράτηση, και υπήρχαν θύματα μεταξύ των αστυνομικών.

Το Σάββατο ήταν το πιο ογκώδες και σχεδόν το πιο ήσυχο συλλαλητήριο στην πόλη των τελευταίων ημερών. Παρά το επιθυμητό από τους διοργανωτές να συγκεντρωθούν ένα εκατομμύριο συμμετέχοντες, περίπου 10 χιλιάδες άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους. Ο ανταποκριτής του RIA Novosti παρακολουθούσε καθώς τα πογκρόμ αντικαταστάθηκαν από δημοφιλείς εορταστικές εκδηλώσεις.

Στην λιακάδα οι περισσότεροι Αμερικανοί

Η ημέρα είχε υποσχεθεί να είναι ζεστή - 30 βαθμούς, η οποία σίγουρα δεν είναι ασυνήθιστη για την Ουάσιγκτον, αλλά ίσως ήταν ο καιρός που έκανε πολλούς ανθρώπους να πάνε στη φύση, και όχι στο Λευκό Οίκο. Για να μην επιδεινωθεί η κατάσταση, οι ομοσπονδιακές και δημοτικές αρχές, οι σχέσεις των οποίων δεν είναι ιδανικές, αποφάσισαν να ελαχιστοποιήσουν την παρουσία της αστυνομίας και του στρατού στους δρόμους. Η κυκλοφορία εμποδίστηκε μερικά τετράγωνα από το Λευκό Οίκο: απέναντι από το δρόμο τέθηκαν τα «Hummers» της εθνικής φρουράς και τα αυτοκίνητα άλλων πρόσθετων υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένων των αυτοκινήτων της αντιπροσωπείας DEA κατά των ναρκωτικών, η οποία συμμετέχει συνήθως στην πάλη ενάντια στη διακίνηση ναρκωτικών.

Για όλους εκείνους που δεν ταξίδεψαν με τέσσερις τροχούς, αλλά σε δύο, ή με τα πόδια, το μονοπάτι ήταν ανοιχτό. Κάθε συμμετέχων στην διαδήλωση που σεβόταν τον εαυτό του έφερε μια σπιτική αφίσα ή φορούσε ένα t-shirt με την επιγραφή σε αυτό. Οι πιο δημοφιλείς ήταν οι "Ζωές των Μαύρων Matter", "No Justice - No Peace", "Justice for George Floyd". Αλλά υπήρχαν επίσης πρωτότυπες επιγραφές, όπως "Conductor of Truth" ή απλά ένα πορτρέτο του Καρλ Μαρξ. Τα μηνύματα είχαν ένα κοινό στοιχείο: την καταπολέμηση του ρατσισμού και της αστυνομικής βίας.

Εκείνοι που δεν είχαν το σωστό μπλουζάκι ή μάσκα, θα μπορούσαν να αγοράσουν τα πάντα επί τόπου: μόνο για $ 20. Πριν λίγες μέρες, θα μπορούσες να τα πάρεις με δέκα. Η μεγαλύτερη ζήτηση ήταν για t-shirts που χαρακτηρίζει τον George Floyd, ο οποίος στη συνείδηση του κοινού των φιλελεύθερων Αμερικανών μετατρέπεται γρήγορα σε ένα νέο μάρτυρα που έχει υποστεί λόγω του χρώματος του δέρματος του. Είναι δίκαιο να πούμε ότι t-shirts με τα ονόματα των άλλων νεκρών Αφροαμερικανών εμφανίστηκαν επίσης.

Στην 16η οδό δίπλα στην πλατεία του Λευκού Οίκου, που μετονομάστηκε την παραμονή από τις αρχές της πόλης ως "Οι ζωές των μαύρων έχουν σημασία Plaza", μια ουρά έχει παραταχθεί. Για να είμαστε πιο ακριβείς, υπήρχαν δύο ουρές ταυτόχρονα: μία στους θαλάμους τουαλέτας που έχουν εγκατασταθεί ειδικά για την συγκέντρωση, και η δεύτερη στο κουτί φωτογράφησης , όπου ο καθένας φωτογραφήθηκε με φόντο την νέα πινακίδα με το όνομα του δρόμου. Μια άλλη μικρή ουρά παρατάχθηκε για ένα παγωτό που πουλούσαν σε ένα αυτοκίνητο - είχε αρκετή ζέστη. Τα παιδιά που ήρθαν στο συλλαλητήριο με τους γονείς τους ήταν ευχαριστημένα.

"Πες το όνομά του!"

"Πες το όνομά του!" – αντήχησε πάνω από τα αυτιά μια κραυγή από ένα μεγάφωνο. "George Floyd!" - Εκατοντάδες φωνές απάντησαν στο φράχτη του Λευκού Οίκου. "Δεν μπορώ!" - "Να αναπνεύσω!" - Η ονομαστική κλήση συνεχίστηκε με τα τελευταία λόγια του νεκρού Αφροαμερικανού. Και έτσι δέκα φορές. Αλλά ειρηνικά, χωρίς να πετάνε μπουκάλια ή πυροτεχνήματα. Φαίνεται ότι και αν ακόμα υπήρχαν τέτοιοι θερμοκέφαλοι , θα δροσιζόταν γρήγορα υπό την επήρεια των άλλων διαδηλωτών. Υπήρχαν σαφώς πιο φυσιολογικοί άνθρωποι εδώ από τους ριζοσπάστες που διέλυσαν την πόλη πριν από μία εβδομάδα.

"Λυγίστε τα γόνατά σας!" - Ξαφνικά, ένας σκληρός μαύρος ανέλαβε το μεγάφωνο. Οι άνθρωποι γονάτισαν με σεβασμό στα γόνατα και πάγωσαν στη σιωπή στη μνήμη όλων των θυμάτων του ρατσισμού στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η θέση αυτή ήρθε στο προσκήνιο όταν οι αστυνομικοί άρχισαν να γονατίζουν σε ένδειξη αλληλεγγύης προς τους διαδηλωτές σε αρκετές περιπτώσεις.

Παρεμπιπτόντως, η μέχρι πρότινος γονατιστή θέση ήταν το αντικείμενο έντονων διαφορών μεταξύ του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ και των παικτών της Εθνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας. Στον αρχηγό του κράτους δεν άρεσε το γεγονός ότι οι μαύροι παίκτες, αντί να ακούν τον ύμνο όρθιοι, γονατίζουν για να διαμαρτυρηθούν κατά του ρατσισμού στη χώρα.

Το Σάββατο, κανένας από τους συμμετέχοντες στο συλλαλητήριο δεν είχε διαφωνία για το θέμα αυτό. Ούτε υπήρχαν αστυνομικοί, στους οποίους απευθύνονταν πολλά συνθήματα. Ωστόσο, η έλλειψη αστυνομικής επιτήρησης δεν απάλλαξε τους διαδηλωτές από τα παράπονά τους. "Δεν υπάρχει σήμα (αστυνομίας) -οι αρχές απουσιάζουν! Κοιτάξτε, στέκονται στις στέγες και μας παρακολουθούν, και στους γειτονικούς δρόμους επίσης, και πολλοί χωρίς διακριτικά,» είπε ένας εξοργισμένος κάτοικος της Βιρτζίνια που ονομάζεται Paul.

Η συμμετοχή στην αστυνόμευση της δημόσιας τάξης χωρίς διακριτικά έχει γίνει ένας από τους λόγους για τη δημόσια δυσαρέσκεια στην Ουάσιγκτον, καθώς περιπλέκει τη δίωξη εκείνων των αστυνομικών που παραβιάζουν το νόμο κατά τη διάλυση διαδηλώσεων. Στο σύνολο της χώρας, έχουν ήδη αναφερθεί αρκετές εκατοντάδες τέτοιες περιπτώσεις, γεγονός που επιδεινώνει περαιτέρω τα προβλήματα της αστυνομικής βίας. Προτίμησαν να μην μιλήσουν για το πόσοι αστυνομικοί πέθαναν και υπέφεραν κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων.

Μόλις 100 μέτρα μακριά από τους διαδηλωτές, αρκετοί νεαροί άνδρες και κορίτσια κάθονταν στο πεζοδρόμιο στη σκιά των δέντρων. Δίπλα τους, τετράποδα κατοικίδια ζώα υπέφεραν από τη ζέστη. Τα σκυλιά ήταν μικρά και κοντότριχα, αλλά δεν τους βοήθησε πολύ - το καθένα είχε τη γλώσσα του "στον ώμο του.

"Πάντα πηγαίνω σε διαμαρτυρίες με τον σκύλο μου, το έχει συνηθίσει. Και πιστέψτε με, θα μασήσει τον ρατσισμό στη χώρα μας», διαβεβαίωσε με χαμόγελο ένα κορίτσι που ονομάζεται Αλίκη.

Πίσω της, δύο νεαροί άνδρες έπλεξαν κάποια επιγραφή με πολύχρωμες κορδέλες σε ένα φράχτη. Θυμήθηκαν την εποχή των χίπηδων και των αντιπολεμικών διαδηλώσεων που έλαβαν χώρα εδώ κατά την εποχή του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ.

Αυτός ο φράχτης τοποθετήθηκε τη Δευτέρα μετά τις ταραχές και μετά τον περίφημο περίπατο του Τραμπ στην καμένη εκκλησία. Ο πρόεδρος είχε πει για πρώτη φορά στα μέσα ενημέρωσης ότι φέρεται να φοβάται τις διαμαρτυρίες και κρύφτηκε σε ένα καταφύγιο κάτω από το Λευκό Οίκο (λόγω αυτού τώρα οι διαδηλωτές τον πειράζουν με μια έκφραση "Bunker-boy (το παιδί του καταφύγιου"). Και τότε έγραψαν ότι ήταν θυμωμένος με αυτές τις δημοσιεύσεις και αποφάσισε να περπατήσει μέχρι την εκκλησία, για την οποία η αστυνομία διασκόρπισε μια ειρηνική διαμαρτυρία. Τόσο ο Τραμπ όσο και η κυβέρνησή του αρνούνται αυτή την ερμηνεία των γεγονότων, αλλά δεν απαιτεί κανένα αποδεικτικό στοιχείο για τους διαδηλωτές. Τείνουν να πιστεύουν τον φιλελεύθερο Τύπο άνευ όρων.

Ο φράχτης βρίσκεται γύρω από ολόκληρη την κατοικία. Ο φράχτης έχει ενισχυθεί με τσιμεντόλιθους για αξιοπιστία. Και η κύρια είσοδος του Λευκού Οίκου και της γειτονικής της διοίκησης μπλοκαρίστηκαν από πέντε ισχυρά φορτηγά. Ταυτόχρονα, δεν υπάρχουν τέτοιες οχυρώσεις στο παρακείμενο σημείο ελέγχου. Υπάρχουν δύο αξιωματικοί των Μυστικών Υπηρεσιών σε υπηρεσία εκεί, ένας από τους οποίους μοιράζει εμφιαλωμένο νερό στους περαστικούς διαδηλωτές με ένα χαμόγελο.

Διαμαρτυρίες και Πούσκιν

Ομάδες διαδηλωτών συνέχισαν να συρρέουν προς τον Λευκό Οίκο, εναλλάσσοντας μεταξύ τους. Μία από τις στήλες βάδισε προς το Μνημείο του Αβραάμ Λίνκολν, Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, ο οποίος έληξε τη δουλεία στη χώρα. Αυτός, παρεμπιπτόντως, έπεσε επίσης θύμα βίας, αν και όχι από αστυνομικούς, αλλά από νότιους συνομοσπονδιακούς, με τους οποίους πολέμησε για τέσσερα χρόνια κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου.

Μερικοί από τους διαδηλωτές πήραν τη διαδρομή προς το Πανεπιστήμιο George Washington . Ένα μνημείο του Αλέξανδρου Πούσκιν ανεγέρθηκε εδώ στη διασταύρωση της 22ης και των «Ν» Δρόμων πριν από 20 χρόνια. Το Σάββατο, την 221η επέτειο των γενεθλίων του Πούσκιν, ο Ρώσος Πρεσβευτής στις Ηνωμένες Πολιτείες Ανατόλι Αντόνοφ έβαλε ένα μπουκέτο κόκκινα γαρίφαλα στο μνημείο.

Μερικοί από τους διαδηλωτές ενδιαφέρθηκαν όταν είδαν φρέσκα λουλούδια και το μνημείο ενός άγνωστου ατόμου και άρχισαν να διαβάζουν την επεξηγηματική πλάκα στα αγγλικά.

"Αυτός είναι ποιητής; Ρώσος;", οι Αμερικανοί ρώτησαν αιφνιδιαστικά και αναστατώθηκαν όταν έμαθαν ότι ο Πούσκιν σκοτώθηκε σε μονομαχία. Ίσως οι άνθρωποι εν αγνοία τους διεξήγαγαν μια σύνδεση με πυροβολισμούς και βία, κάτι που δεν είναι ασυνήθιστο στους δρόμους των Ηνωμένων Πολιτειών.

Ωστόσο, η μεγαλύτερη εντύπωση για τους συμμετέχοντες της δράσης, οι οποίοι κατείχαν μια αφίσα με την επιγραφή "Οι ζωές των μαύρων αξίζουν" ήταν το γεγονός ότι ο προπάππους του μεγάλου Ρώσου ποιητή ήταν ένας Αφρικανός. Εντυπωσιάστηκαν ακόμη περισσότερο από το γεγονός ότι στη Ρωσία απελευθερώθηκε από τη δουλεία και έλαβε την αριστοκρατία, δηλαδή έγινε προνομιούχος κάτοικος της χώρας σε μια εποχή που οι Ηνωμένες Πολιτείες ως χώρα δεν υπήρχαν ακόμη.

https://ria.ru/20200607/1572577624.htmlπηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Η απειλή του Τραμπ να κινητοποιήσει τις ένοπλες δυνάμεις παρουσιάζεται σαν θλιβερή εξαίρεση στην ιστορία μιας δημοκρατικής χώρας. Στην πραγματικότητα το σύγχρονο αμερικανικό κράτος οικοδομήθηκε χάρη στις συνεχείς επεμβάσεις του στρατού εναντίον των ιθαγενών, των εργατών και των μαύρων.

Eνα παλιό ανέκδοτο έλεγε ότι στις ΗΠΑ δεν πραγματοποιούνται πραξικοπήματα γιατί δεν υπάρχει αμερικανική πρεσβεία. Ενα καλύτερο ανέκδοτο θα έλεγε ότι δεν χρειάζονται πραξικοπήματα, καθώς για δεκαετίες η χώρα βρισκόταν υπό τη στρατιωτική κατοχή… του Πενταγώνου.

Στα μέσα της δεκαετίας του 1990, ο πανεπιστημιακός Ντέβιντ Ανταμς υπολόγισε ότι από το 1886 (οπότε υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία) μέχρι το 1990, στο εσωτερικό των ΗΠΑ σημειώνονταν κατά μέσο όρο «18 στρατιωτικές παρεμβάσεις με τη συμμετοχή 12.000 στρατιωτών, τον χρόνο».

Πριν προχωρήσουμε θα πρέπει βέβαια να αναφερθούμε στην τυπική διάκριση μεταξύ της εθνοφρουράς και των ενόπλων δυνάμεων. Λέμε «τυπική», γιατί η εθνοφρουρά, που ενεργεί σε επίπεδο πολιτείας, υπάγεται απευθείας στον στρατό ξηράς και την πολεμική αεροπορία. Στο κείμενο δεν θα ασχοληθούμε επίσης με τις στρατιωτικές παρεμβάσεις για την αντιμετώπιση ακραίων καιρικών φαινομένων ούτε με τις παρακολουθήσεις πολιτών από τις ένοπλες δυνάμεις. Δεν θα συζητήσουμε επίσης για το γεγονός ότι ειδικές δυνάμεις της αστυνομίας χρησιμοποιούν οπλισμό και τεχνικές που αναπτύχθηκαν για πολεμικές αναμετρήσεις σε χώρες όπως το Ιράκ ή το Αφγανιστάν. Θα ασχοληθούμε με τις παρεμβάσεις του ομοσπονδιακού στρατού των ΗΠΑ σε αυτό που το Πεντάγωνο χαρακτηρίζει «κοινωνική αναταραχή» (civil disturbance).

Ο Ανταμς χρησιμοποιεί τον Αμερικανικό Εμφύλιο και τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο για να χωρίσει την ιστορία των στρατιωτικών επεμβάσεων σε τρεις περιόδους. Στην πρώτη ο στρατός αναλάμβανε, ως επί το πλείστον, να καταπνίξει εξεγέρσεις ιθαγενών και σκλάβων, στη δεύτερη απεργών και στην τρίτη ανέργων και φυλετικών μειονοτήτων που εξεγείρονταν.

Στην πρώτη περίοδο, τα όρια μεταξύ του στρατού και των τοπικών ομάδων ενόπλων είναι συχνά δυσδιάκριτα. Το 1835, πάντως, το αμερικανικό κράτος θα χρησιμοποιήσει το σύνολο του στρατού ξηράς, μαζί με 1.000 ναύτες, αρκετούς πεζοναύτες και παραστρατιωτικές δυνάμεις 30.000 ενόπλων, στον λεγόμενο Δεύτερο Πόλεμο του Σέμινολ εναντίον ιθαγενών. Είχε προηγηθεί ανάλογη κινητοποίηση λίγα χρόνια νωρίτερα, στον Πόλεμο του Μαύρου Γερακιού.

Μετά τον εμφύλιο ο ομοσπονδιακός στρατός θα κινητοποιηθεί άλλες 943 φορές εναντίον ιθαγενών. Η τελευταία σχετική παρέμβαση, μάλιστα, γίνεται το 1973, επί προεδρίας Νίξον, όταν ο στρατός συνδράμει το έργο της εθνοφρουράς και του FBI για τον έλεγχο της εξέγερσης των Ινδιάνων Σιού στην περιοχή Wounded Knee (Πληγωμένο Γόνατο). Πρόκειται παρεμπιπτόντως για την ίδια περιοχή όπου το 1890 ο αμερικανικός στρατός είχε σφαγιάσει εκατοντάδες ιθαγενείς – οι μισοί από τους οποίους ήταν γυναίκες και παιδιά.

Στην περίοδο πριν από τον Εμφύλιο ο Ανταμς καταγράφει και τουλάχιστον 250 εξεγέρσεις σκλάβων στον αμερικανικό Νότο, οι οποίες αντιμετωπίστηκαν από στρατιώτες. Εικάζει μάλιστα ότι η διαρκής άντληση στρατιωτών από τις δυνάμεις των Νοτίων, για τον έλεγχο των σκλάβων, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ήττα που υπέστησαν στον εμφύλιο πόλεμο.

Από το 1877 μάλιστα, δηλαδή 12 χρόνια μετά τον Εμφύλιο, ο αμερικανικός στρατός στρέφεται ανοιχτά εναντίον των εργατών και του συνδικαλιστικού κινήματος που προσπαθεί να οργανωθεί. Με αφορμή τη μεγάλη απεργία των σιδηροδρομικών εκείνης της χρονιάς, η εθνοφρουρά λαμβάνει τα χαρακτηριστικά με τα οποία τη γνωρίζουμε και σήμερα, με στόχο να απαλλάξει τις ένοπλες δυνάμεις από την ανάγκη συνεχούς μεταφοράς δυνάμεων για την αντιμετώπιση απεργιών. Είναι, πάντως, χαρακτηριστικό ότι, ενώ ο στρατηγός ΜακΚλέλαν υποστήριζε τότε ότι «οι μάχες του βιομηχανικού πολέμου πρέπει να δίνονται από τα στρατεύματα των Πολιτειών (εθνοφρουρά)», ο περιβόητος στρατηγός Απτον επέμενε ότι «ο ομοσπονδιακός στρατός είναι το καλύτερο εργαλείο για τους πολέμους των απεργιών».

Τελικά, ο ομοσπονδιακός στρατός θα συνεχίσει να επιχειρεί παράλληλα με την εθνοφρουρά εναντίον απεργών μέχρι και τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η βασική διαφορά των δυο Σωμάτων ήταν ότι η εθνοφρουρά συχνά πληρωνόταν απευθείας από επιχειρηματίες όπως ο Ροκφέλερ, που ήθελαν να διαλύσουν απεργίες στις βιομηχανίες τους. Το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα ήταν η σφαγή του Λάντλοου το 1914, όπου η εθνοφρουρά σε συνεργασία με τις ένοπλες δυνάμεις του Ροκφέλερ άρχισαν να πολυβολούν τις γυναίκες και τα παιδιά απεργών ανθρακωρύχων που είχαν κατασκηνώσει σε περιοχές του Κολοράντο.

Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι εσωτερικές επεμβάσεις των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων στρέφονται ως επί το πλείστον εναντίον κοινωνικών εξεγέρσεων που δεν αφορούν τόσο τους εργάτες όσο τους ανέργους και το αντιπολεμικό κίνημα. Από το 1961 έως το 1968 τουλάχιστον 200.000 στρατιώτες (εθνοφρουρά και ομοσπονδιακός στρατός) χρησιμοποιούνται εναντίον εξεγέρσεων. Σύμφωνα, μάλιστα, με τον Ντέιβιντ Ανταμς, οι επιχειρήσεις συνεχίζονται με ανάλογους ρυθμούς και τη δεκαετία του 1970, αν και το Πεντάγωνο σταμάτησε να δημοσιεύει σχετικά στατιστικά στοιχεία.

Ο απόηχος αυτών των επεμβάσεων φτάνει μέχρι την εξέγερση του Λος Αντζελες το 1992 – την τελευταία φορά που κινητοποιούνται δυνάμεις του Πενταγώνου στο εσωτερικό της αμερικανικής επικράτειας. Νωρίτερα, πάντως, 30.000 ομοσπονδιακοί στρατιώτες χρησιμοποιήθηκαν σαν απεργοσπάστες τις απεργίες στα ταχυδρομεία, ενώ το 1982 ο Ρόναλντ Ρέιγκαν θα αναθέσει σε 1.248 ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας της Πολεμικής Αεροπορίας να σπάσουν την απεργία των πιλότων και του προσωπικού των αεροδρομίων – το κύκνειο άσμα του μεταπολεμικού συνδικαλισμού στις ΗΠΑ.

Την επόμενη φορά λοιπόν που κάποιος θα κατηγορήσει τον Ντόναλντ Τραμπ ότι υπερέβη τα εσκαμμένα της αστικής δημοκρατίας των ΗΠΑ, μπορούμε να του θυμίσουμε ότι αυτός ο φριχτός πρόεδρος είναι ίσως ο σημαντικότερος υμνητής μιας μακροχρόνιας αμερικανικής παράδοσης. Της παράδοσης επάνω στην οποία οικοδομήθηκε ο καπιταλισμός των ΗΠΑ.

info-war.gr



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Όλα τα 57 μέλη μιας αστυνομικής μονάδας στο Μπάφαλο της Νέας Υόρκης παραιτήθηκαν από την μονάδα τους ως ένδειξη διαμαρτυρίας για την διαθεσιμότητα που τέθηκαν δύο συνάδερφοί τους οι οποίοι εμφανίζονται σε ένα βίντεο να σπρώξουν έναν 75χρονο άνδρα στο έδαφος, τραυματίζοντας τον, ανέφεραν χθες Παρασκευή τοπικά μέσα ενημέρωσης.

Δύο αστυνομικοί αυτής της μονάδας αντιμετώπισης εκτάκτων αναγκών του αστυνομικού τμήματος του Μπάφαλο τέθηκαν σε διαθεσιμότητα την Πέμπτη και ερευνούνται μετά την δημοσιοποίηση του περιστατικού.

Το βίντεο, το οποίο τράβηξε ένας δημοσιογράφος του τοπικού δημόσιου ραδιοσταθμού WBFO και το ανήρτησε στον ιστότοπό του και στον λογαριασμό του στο Twitter, δείχνει έναν άνδρα με λευκά μαλλιά να πλησιάζει γραμμή αστυνομικών με εξοπλισμό για την αντιμετώπιση ταραχών. Ένας από αυτούς τον σπρώχνει με ένα γκλομπ και ένας δεύτερος με το χέρι του. Τότε ακούγεται ο ήχος σπασίματος και αίμα τρέχει από το κεφάλι του 75χρονου. Όπως φαίνεται έπειτα οι περισσότεροι από τους αστυνομικούς προσπερνούν τον άνδρα, μολονότι ο αστυνομικός που τον έσπρωξε με το γκλομπ αρχίζει να σκύβει πάνω του προτού τον απομακρύνει ένας άλλος αστυνομικός. Κάποιος ακούγεται να καλεί ιατρική βοήθεια.

Τοπικά μέσα ενημέρωσης μετέδωσαν δηλώσεις του προέδρου της ένωσης αστυνομικών του Μπάφαλο, του Τζον Έβανς που ανέφερε ότι οι αστυνομικοί έκαναν απλά τη δουλειά τους και ότι οι συνάδελφοί τους στην ομάδα ανταπόκρισης παραιτήθηκαν από την μονάδα για να διαμαρτυρηθούν για τη μεταχείριση τους. Οι 57 παραμένουν αστυνομικοί, ανέφεραν τα μέσα ενημέρωσης.

Χθες Παρασκευή, μια εκπρόσωπος της εισαγγελίας της τοπικής κομητείας, Κέιτ Μούρο, δήλωσε ότι ξεκίνησε έρευνα για ενδεχόμενη ποινική ευθύνη σε βάρος των δύο αστυνομικών που έσπρωξαν τον 75χρονο διαδηλωτή, έξω από το δημαρχείο της πόλης.

Ο κυβερνήτης της Νέας Υόρκης Άντριου Κουόμο τόνισε χθες πως μίλησε με τον τραυματία, τον Μάρτιν Γκουτζίνο, και επιβεβαίωσε πως είναι ζωντανός. Ο Κουόμο είπε πως ο αστυνομικός διευθυντής θα πρέπει να απολύσει τους αστυνομικούς που ενεπλάκησαν στο περιστατικό. «Βλέπεις αυτό το βίντεο και διαταράσσει τη βασική αίσθηση αξιοπρέπειας και ανθρωπιάς», σημείωσε. «Γιατί, γιατί, γιατί ήταν αυτό αναγκαίο; Πού ήταν η απειλή;».

Ο δήμαρχος του Μπάφαλο Μπάιρον Μπράουν είπε ότι το περιστατικό εκτυλίχθηκε έπειτα από μια διαμάχη μεταξύ δύο ομάδων διαδηλωτών, που συμμετείχαν σε κινητοποίηση για τον θάνατο του Τζορτζ Φλόιντ στη Μινεάπολη, αν και ο Γκουτζίνο διακρίνεται να είναι μόνος, καθώς προσεγγίζει τους αστυνομικούς στο βίντεο.

Ο Μπράουν τόνισε πως πιστεύει ότι η αστυνομική ένωση άσκησε πίεση στους αξιωματικούς της μονάδας απειλώντας να αποσύρει την υποστήριξη προς αυτούς εάν δεν παραιτηθούν από αυτήν την μονάδα.

«Δεν νομίζω ότι τα συνδικάτα πρέπει να συμπεριφέρονται έτσι», δήλωσε ο Μπράουν στο CNN. «Αυτό δεν ήταν ενέργεια προστασίας του εργαζομένου. Ήταν μια πράξη εκφοβισμού των αστυνομικών και όχι προστασίας των κατοίκων της κοινότητάς μας».

Σύμφωνα με έναν διοργανωτή της κοινότητας που γνωρίζει τον Γκουτζίνο εδώ και μια δεκαετία, ο 75χρονος είναι από χρόνια ακτιβιστής, υπέρμαχος της οικονομικά προσιτής στέγασης, της δικαιοσύνης για το κλίμα και της λογοδοσίας της αστυνομίας και διαμαρτύρεται τακτικά έξω από το Erie County Holding Center, μια φυλακή του Μπάφαλο που υπόκειται σε έλεγχο για σειρά θανάτων κρατουμένων.

«Κάνω αυτή τη δουλειά για περίπου 10 χρόνια και δεν θυμάμαι μια διαμαρτυρία που δεν συμμετείχε ο Μάρτιν», δήλωσε ο Τζον Ουάσινγκτον, διοργανωτής στο People's Action στο Μπάφαλο. «Όποια κι αν ήταν τα ζητήματα δικαιοσύνης, ήταν πάντα εκεί».

Ο Ουάσινγκτον είπε ότι ο Γκουτζίνο πήγε στη διαδήλωση για να διαμαρτυρηθεί για την αστυνομική βία, αλλά «ξεκάθαρα» δεν έθετε κανέναν κίνδυνο για τους αστυνομικούς. Επιβεβαιώσε ότι η υγεία του 75χρονου είναι σε σταθερή κατάσταση.

πηγή



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου