Articles by "ΗΠΑ"

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΗΠΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Ακτιβιστής στις 0

από τον Αλεξάντερ Ντούγκιν

Το γεγονός ότι το Ιράν δεν παραδίδεται, ούτε συμφωνεί σε εκεχειρία ή κατάπαυση του πυρός, ήδη μεταβάλλει την ισορροπία δυνάμεων. Μετά το αρχικό χτύπημα, το Ιράν αναδιοργανώθηκε και διόρισε έναν νέο Ραχμπάρ (Ανώτατο Ηγέτη): τον Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, γιο του Αγιατολάχ Χαμενεΐ. Παρά τα οδυνηρά πλήγματα που δέχτηκε στην ενεργειακή του υποδομή, το Ιράν δεν αντιστέκεται απλώς, αλλά αντεπιτίθεται ενεργά. Έχουν πραγματοποιηθεί επιθέσεις με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη εναντίον όλων των αμερικανικών βάσεων που περιβάλλουν το Ιράν. Σύμφωνα με ουδέτερες εκτιμήσεις, περισσότεροι από 1.000 Αμερικανοί στρατιωτικοί έχουν σκοτωθεί (το Ιράν ισχυρίζεται πολύ υψηλότερους αριθμούς, ενώ ο Τραμπ μιλάει μόνο για λίγες απώλειες, κάτι που φαίνεται γελοίο δεδομένης της κλίμακας των ιρανικών επιθέσεων).

Το Ιράν έχει υιοθετήσει μια εξαιρετικά αποτελεσματική τακτική: χτυπώντας όχι μόνο στρατιωτικούς στόχους στο Ισραήλ, το οποίο σταδιακά μετατρέπεται σε ένα είδος Γάζας, αλλά πάνω απ' όλα τους ενεργειακούς κόμβους και κέντρα των κρατών του Κόλπου, από τα οποία εξαρτάται η παγκόσμια οικονομία. Σε συνδυασμό με τον αποκλεισμό του Στενού του Ορμούζ, αυτό έχει ήδη προκαλέσει τεράστιες απώλειες στην παγκόσμια αγορά. Επιπλέον, η κατάσταση θα επιδεινώνεται με κάθε μέρα ιρανικής αντίστασης.

Είναι σημαντικό ότι τα κράτη του Κόλπου -των οποίων τα σχέδια να μετατραπούν σε ουδέτερα και ασφαλή κέντρα της παγκόσμιας οικονομίας έχουν πλέον καταρρεύσει- κατηγορούν όχι τόσο το Ιράν όσο το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ποτέ δεν συμπαθούσαν το Ισραήλ, αλλά στα μάτια τους, ο Τραμπ έχει γίνει ένας κατάφωρος προδότης. Αν οι αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις δεν τις προστατεύουν αλλά αντίθετα δημιουργούν κίνδυνο, ποιο σκοπό εξυπηρετούν; Οι Άραβες ηγέτες θέτουν στον εαυτό τους αυτό το ερώτημα αρκετά λογικά.

Εν τω μεταξύ, το «πλαγκτόν» του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού και οι στρατοί από κορίτσια που κάνουν παρέα εγκαταλείπουν βιαστικά το Ντουμπάι. Στην ταράτσα ενός εγκαταλελειμμένου ξενοδοχείου, μόνο ο κάπως διαταραγμένος influencer Άντριου Τέιτ χορεύει μόνος του, συνεχίζοντας πεισματικά να ισχυρίζεται ότι όλα είναι απλώς μια προσομοίωση υπολογιστή και ότι ζούμε σε έναν πίνακα που απλώς έχει ενημερωθεί με ένα νέο σετ.

Το επόμενο βήμα θα είναι η απόσυρση των αραβικών ομολόγων από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Μάλιστα, η BlackRock έχει αναστείλει τις αναλήψεις από τα κεφάλαιά της, μειώνοντας το όριο κατά περισσότερο από το μισό. Αυτό μοιάζει με την αρχή μιας κατάρρευσης. Οι τιμές του πετρελαίου εκτοξεύονται στα ύψη, ενώ οι χρηματιστηριακοί δείκτες καταρρέουν. Μια πλήρης κατάρρευση της παγκόσμιας οικονομίας στο εγγύς μέλλον δεν αποκλείεται.

Αυτό στο οποίο υπολόγιζε ο Τραμπ έχει σαφώς αποτύχει. Η βούληση και η αποφασιστικότητα του Ιράν να το πετύχει αυτό, σε συνδυασμό με την αλληλεγγύη μιας κοινωνίας που συσπειρώνεται γύρω από την πολιτική και θρησκευτική της ηγεσία, έχουν διαλύσει κάθε ελπίδα για μια εύκολη και ανέξοδη νίκη για τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ. Δεν είναι ήδη ούτε εύκολο ούτε ανέξοδο, και κάθε μέρα που περνάει κάνει τα πράγματα πιο δύσκολα και πιο δαπανηρά. Ο Τραμπ σαφώς δεν είναι προετοιμασμένος για παρατεταμένες διαδικασίες.

Επιπλέον, η δημοτικότητά του μειώνεται ραγδαία. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο πόλεμος κατά του Ιράν υποστηρίζεται μόνο από μια μικρή μειονότητα (κυρίως Χριστιανούς Σιωνιστές και υποστηρικτές της διαλυτικής σκέψης - πολυάριθμοι στις ΗΠΑ, αλλά αντιπροσωπεύουν μόνο ένα μικρό ποσοστό του συνολικού πληθυσμού). Το βασικό εκλογικό σώμα του MAGA είχε ήδη απομακρυνθεί από τον Τραμπ (κυρίως λόγω των σκανδάλων Έπσταϊν) και τώρα αποτελεί την πιο ριζοσπαστική πτέρυγα του αντι-Τραμπισμού. Η ανάρτηση «Ο Τραμπ μας πρόδωσε όλους» είναι η πιο συνηθισμένη ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μεταξύ των πρώην υποστηρικτών του MAGA.

Αν και ο Τραμπ συνεχίζει να εξαπολύει απειλές και προσβολές, φαίνεται ολοένα και περισσότερο να υποκύπτει στον πανικό. Η Επιχείρηση EP – Epic Fury (όνομα που επινοήθηκε από τον ιδεολογικά υποκινούμενο, αλκοολούχο σκίνχεντ Πιτ Χέγσεθ) – έχει μετονομαστεί στα αμερικανικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης σε «Επιχείρηση Epstein Files» ή «Epic Fail»· τα αρχικά παραμένουν: EP.

Ο Ντόναλντ Τραμπ ετοιμάζεται να δηλώσει ότι « οι Ηνωμένες Πολιτείες νίκησαν ξανά » και ότι «τερμάτισε έναν ακόμη πόλεμο ». Στη συνέχεια, θα προσπαθήσει να σταματήσει τις εχθροπραξίες και να στραφεί στην κατοχή της Κούβας. Για τον σκοπό αυτό, έχουν σταλεί στο Ισραήλ δύο εξαιρετικά ύποπτες προσωπικότητες: ο Τζάρεντ Κούσνερ και ο Στιβ Γουίτκοφ. Ωστόσο, φαίνεται ότι σήμερα, σχεδόν κανείς στον κόσμο δεν τους πιστεύει. Ακριβώς κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων που διεξήγαγαν με το Ιράν, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ πραγματοποίησαν μια ύπουλη επίθεση που σκότωσε δεκάδες μαθήτριες στο Μινάμπ (ήταν παιδιά διοικητών του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης), καθώς και εκπροσώπους των υψηλότερων επιπέδων της ιρανικής πολιτικής και θρησκευτικής ηγεσίας.

Ένα ανερχόμενο αστέρι του παγκόσμιου διαδικτύου, ο Κινέζος διανοούμενος Jiang Xueqin —ο οποίος προέβλεψε με ακρίβεια μελλοντικά γεγονότα, συμπεριλαμβανομένης της αμερικανο-ισραηλινής επίθεσης και της εξέλιξής της, και ο οποίος είναι ο μόνος σινολόγος βαθιά ειδωμένος στις μονοθεϊστικές εσχατολογίες (θρησκευτικός Σιωνισμός, οι εβραϊκές μεσσιανικές αιρέσεις των Sabbatai Zevi και Jacob Frank, χριστιανικός νομισματισμός και το θέμα του Μαχντί)— δήλωσε σήμερα ότι ο Kushner αντιπροσωπεύει μια από τις πιο δυσοίωνες προσωπικότητες της δυτικής ελίτ και συνδέεται με το δίκτυο του Jeffrey Epstein (μέσω του δικηγόρου του Epstein, του Ισραηλινού πράκτορα Alan Dershowitz). Επιπλέον, ο Jiang Xueqin περιέγραψε τον ίδιο τον Kushner ως «τον νέο Epstein». Μέχρι στιγμής, όλες οι προβλέψεις του έχουν επαληθευτεί με εντυπωσιακή ακρίβεια.

Τώρα είναι η ώρα η Ρωσία να δράσει με μεγαλύτερη τόλμη για να υπερασπιστεί τα συμφέροντά της. Η Ουκρανία και η Μέση Ανατολή είναι δύο θέατρα του ίδιου πολέμου: ενός πολέμου της ανθρωπότητας για κυριαρχία και για έναν πολυπολικό κόσμο ενάντια στις απεγνωσμένες προσπάθειες του Τραμπ - ο οποίος έχει γίνει ένα τυφλό και μανιώδες όργανο των νεοσυντηρητικών - να διατηρήσει τη δυτική ηγεμονία και μονοπολικότητα.

Ο Ντόναλντ Τραμπ κατέστρεψε την προηγούμενη τάξη πραγμάτων μέχρι τα θεμέλιά της. Κανείς δεν μιλάει πια για φιλελευθερισμό, ούτε για περιβαλλοντική ατζέντα, ούτε για πολιτικές φύλου. Όλα στον κόσμο έχουν γίνει πολύ πιο σκληρά και πιο σαφή. Στην ουσία, τίποτα δεν έχει αλλάξει, εκτός από το ότι η μάσκα έχει πέσει. Ο Τραμπ έχει διαλύσει την ομίχλη και έχει αποκαλύψει στην ανθρωπότητα το αληθινό πρόσωπο της Δύσης. Είναι τερατώδης. Με την έννοια της καταστροφής όλων των κανόνων και της αποκόλλησης όλων των πέπλων, ο Τραμπ ήταν πολύ αποτελεσματικός. Είναι ο Μεγάλος Καταστροφέας.

Αρχικά, θα μπορούσε να υπάρχει μια θέση για την MAGA σε έναν πολυπολικό κόσμο. Η Δύση για τους Δυτικούς, η Αμερική για τους Αμερικανούς, η Ευρώπη για τους Ευρωπαίους. Γιατί όχι; Και χωρίς μια φιλελεύθερη ατζέντα για τη μετανάστευση. Κάθε πολιτισμός με τις δικές του παραδοσιακές αξίες, και αυτή η επιστροφή θα μπορούσε μόνο να είναι ευπρόσδεκτη.

Ταυτόχρονα: Ρωσία για τους Ρώσους. Ευρασία για τους Ευρασιάτες. Ιράν για τους Ιρανούς. Ισλαμικές χώρες για τους Μουσουλμάνους. Κίνα για τους Κινέζους. Ινδία για τους Ινδουιστές. Αφρική για τους Αφρικανούς. Λατινική Αμερική για τους Λατινοαμερικανούς. Αυτό θα ήταν δίκαιο.

Τα πολιτισμικά κράτη θα μπορούσαν εύκολα να συμφωνήσουν σε μια νέα περιφερειακή κατανομή του πλανήτη, σε πολυπολική βάση.

Αρχικά, ο Τραμπ προσποιήθηκε ότι συμφωνούσε σε γενικές γραμμές με αυτό, και αυτή ήταν η ουσία της προεκλογικής του εκστρατείας - η ιδεολογία του για την MAGA. Ακριβώς σε αυτή τη βάση και υπό αυτές τις συνθήκες, η Ρωσία ξεκίνησε διάλογο με τον Τραμπ.

Τότε κάτι πήγε στραβά - μέχρι που όλα κατέρρευσαν. Ο Τραμπ εγκατέλειψε το κεντρικό σημείο: τον πολυπολικό κόσμο. Ξεκίνησε μια μετωπική επίθεση στις χώρες BRICS, δεν έκανε τίποτα στο ουκρανικό μέτωπο, κράτησε μια τρομερή στάση στην υπόθεση Epstein -βρίσκοντας τον εαυτό του εμπλεκόμενο στις πιο άθλιες πτυχές αυτής της απαράδεκτης υπόθεσης- επιτέθηκε στη Βενεζουέλα, υποστήριξε τη γενοκτονία στη Γάζα, εξαπέλυσε το πρώτο χτύπημα κατά του Ιράν και τώρα βρίσκεται εμπλεκόμενος σε έναν βάναυσο πόλεμο μακριά από τα σύνορά του. Εν τω μεταξύ, κανένα από τα βασικά πρόσωπα στην υπόθεση Epstein δεν έχει συλληφθεί, η απέλαση παράτυπων μεταναστών έχει σταματήσει και εντός των Ηνωμένων Πολιτειών χάνει γρήγορα τη λαϊκή υποστήριξη. Οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδεινώνονται. Δεν έχει λυθεί ούτε ένα πρόβλημα.

Η θετική ατζέντα του Τραμπ έχει αποτύχει εντελώς. Αλλά διαπρέπει στην καταστροφή.

Πρέπει να αναδιοργανωθούμε γρήγορα, λαμβάνοντας αυτό υπόψη. Ο Τραμπ σχεδόν σίγουρα θα χάσει τις ενδιάμεσες εκλογές αυτό το φθινόπωρο από τους Δημοκρατικούς. Αλλά πρόκειται απλώς για το ίδιο παλιό πρόβλημα, από διαφορετική οπτική γωνία. Πρέπει να μείνουμε σταθεροί στις θέσεις μας: κυριαρχία, εκπολιτιστικό κράτος, πολυπολικότητα - και να προχωρήσουμε αποφασιστικά προς τη νίκη στην Ουκρανία. Οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Δύση στο σύνολό της είναι θανάσιμοι εχθροί μας. Είμαστε σε πόλεμο μαζί τους σήμερα και αύριο θα συνεχίσουμε να πολεμάμε, ίσως ακόμη πιο σκληρά. Αυτό είναι το σημείο εκκίνησής μας.

Με μια τέτοια ορθολογική προσέγγιση, θα μπορέσουμε να επωφεληθούμε από οποιαδήποτε ενέργεια του Τραμπ ή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, χωρίς να υποκύψουμε στην ύπνωση, την πειθώ ή τις κενές υποσχέσεις. Η Δύση είναι ένας πολιτισμός του κακού. Πρέπει να αντιμετωπίζεται ως τέτοιος. Αν επιθυμεί να μεταρρυθμιστεί, τόσο το καλύτερο - θα τη βοηθήσουμε ευχαρίστως. Αλλά προς το παρόν, είναι ένας ετοιμοθάνατος δράκος που, μέσα στην αγωνία του, καταστρέφει τα πάντα στο πέρασμά του. Αυτό είναι εξαιρετικά επικίνδυνο, αλλά υπάρχει μόνο ένας τρόπος: να τον αποτελειώσουμε εντελώς - με κάθε δυνατό μέσο.

Ας καταστρέψει ο Τραμπ τον παλιό κόσμο μέχρι τα θεμέλιά του. Δεν έχει νόημα να προσκολλάται κανείς σε ό,τι έχει εξαντληθεί. Ήρθε η ώρα να οικοδομήσουμε έναν νέο κόσμο, στον οποίο η Ρωσία πρέπει να καταλάβει τη θέση που της αξίζει - τη θέση που της ανήκει δικαιωματικά. Αυτή η θέση είναι αυτή του υποκειμένου, όχι του αντικειμένου. Δεν χρειαζόμαστε ό,τι ανήκει σε άλλους, αλλά η Ευρασία ανήκει σε εμάς.

Πηγή: Γεωπολιτικά



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

Η Σαουδική Αραβία προσπαθεί να αποφύγει τις ζημιές από τον πόλεμο στο Ιράν, εκτρέποντας τις εξαγωγές πετρελαίου από τον Περσικό Κόλπο στην Ερυθρά Θάλασσα μέσω του αγωγού Ανατολής-Δύσης. Αυτό το σχέδιο, ωστόσο, θα αποτύχει τουλάχιστον όσο συμμετέχει σε αυτόν τον πόλεμο.

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980, οι ηγέτες της Σαουδικής Αραβίας φοβόντουσαν ότι ένας ακόμη πόλεμος μεταξύ Ιράν και Ιράκ θα έκλεινε το Στενό του Ορμούζ. Υπό κανονικές συνθήκες, η Σαουδική Αραβία εξήγαγε μεταξύ 6 και 8 εκατομμυρίων βαρελιών αργού πετρελαίου την ημέρα μέσω των λιμανιών της στον Περσικό Κόλπο. Το κλείσιμο του Στενού θα απειλούσε όλες τις δυνατότητες εξαγωγής αργού πετρελαίου της Σαουδικής Αραβίας.



Κατασκευάστηκε ένα σύστημα αγωγών για να επιτραπεί η μεταφορά αργού πετρελαίου από την ανατολική ακτή της Σαουδικής Αραβίας στον Περσικό Κόλπο προς τη δυτική ακτή της στην Ερυθρά Θάλασσα. Το σύστημα αποτελούνταν από δύο σειρές - μία για αργό πετρέλαιο και μία για υγρά φυσικού αερίου. Η χωρητικότητα του αγωγού είναι περίπου 5 εκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου την ημέρα συν 2 επιπλέον εκατομμύρια βαρέλια εάν ο αγωγός φυσικού αερίου μετατραπεί σε αργό πετρέλαιο και χρησιμοποιηθεί επίσης.

Ο αγωγός Ανατολής-Δύσης, γνωστός και ως Petroline, καταλήγει στην πόλη-λιμάνι Yanbu στη θάλασσα Read, όπου πολλά διυλιστήρια μετατρέπουν ένα μέρος του αργού πετρελαίου σε προϊόντα που χρησιμοποιούνται τοπικά. Η ικανότητα εξαγωγής αργού πετρελαίου του Yanbu εκτιμάται ότι κυμαίνεται μεταξύ 3 και 5 εκατομμυρίων βαρελιών την ημέρα.

Λόγω του πρόσφατου πολέμου των ΗΠΑ με το Ιράν, το Στενό του Ορμούζ έκλεισε. Η Σαουδική Αραβία αντέδρασε αμέσως εκτρέποντας το αργό πετρέλαιο από τα ανατολικά λιμάνια της μέσω του αγωγού Ανατολής-Δύσης προς το Γιανμπού.

Σύμφωνα με την Windward :
Σύμφωνα με πληροφορίες, η Σαουδική Αραβία έχει περιορίσει την υπεράκτια παραγωγή κατά περίπου 2,0-2,5 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως, συμπεριλαμβανομένης της παραγωγής από τα πεδία Safaniya, Marjan, Zuluf και Abu Safa, που αντιπροσωπεύουν περίπου το 20% της εθνικής παραγωγής.

Η Σαουδική Αραβία έχει στρέψει τους όγκους χερσαίων εξαγωγών Arab Light στην Petroline, η οποία παράγει 7 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα, ωθώντας τις εξαγωγές της Yanbu σε περίπου 2,47 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα, σημειώνοντας αύξηση 330% σε σύγκριση με τα επίπεδα πριν από την κρίση.

Αυτή η μετατόπιση είναι πλέον ορατή στη συμπεριφορά του στόλου. Είκοσι επτά VLCC κατευθύνονται αυτή τη στιγμή προς το Yanbu, σε σύγκριση με 18 πλοία για την Τζέντα και τρία για το Jizan, την Duba και το Rabigh. Αυτή η συγκέντρωση δείχνει ότι το Yanbu χρησιμεύει πλέον ως η κύρια διέξοδος για το αργό πετρέλαιο που παραδίδεται από την Petroline και ο κεντρικός κόμβος της παράκαμψης των εξαγωγών της Σαουδικής Αραβίας στην Ερυθρά Θάλασσα


Παρατηρήστε τα (μπλε) πολύ μεγάλα πλοία μεταφοράς αργού πετρελαίου (VLCC) στον χάρτη που προέρχονται από την Ασία, περνώντας από την Αραβική Θάλασσα, κατά μήκος του Κόλπου του Άντεν, μέσω του στενού περάσματος του στενού Μπαμπ ελ-Μαντέμπ και στην Ερυθρά Θάλασσα. Αυτός είναι ένας μονόδρομος, καθώς τα VLCC είναι πολύ μεγάλα για να περάσουν από τη Διώρυγα του Σουέζ στη βορειοδυτική (πάνω αριστερή) γωνία του χάρτη. Αυτά τα πλοία θα πρέπει να επιστρέψουν από την ίδια διαδρομή που τα οδηγεί στο Γιανμπού.

Οι Σαουδάραβες ηγέτες τα έχουν καταφέρει περίφημα με την εκτροπή του πετρελαίου από τις ανατολικές προς τις δυτικές εγκαταστάσεις εξαγωγής. Αυτή η κίνηση θα ήταν μια νικηφόρα κίνηση αν το κλείσιμο του Ορμούζ είχε προκληθεί από έναν πόλεμο μεταξύ Ιράν και Ιράκ.

Αυτός ο πόλεμος, ωστόσο, ξεκίνησε από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ και, ως υποτελής των ΗΠΑ, η Σαουδική Αραβία συμμετέχει σε αυτόν. Τα αεροδρόμια και ο εναέριος χώρος της χρησιμοποιούνται για τον ανεφοδιασμό αμερικανικών αεροπλάνων που βομβαρδίζουν το Ιράν. Χθες το βράδυ, πέντε αεροσκάφη ανεφοδιασμού της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ χτυπήθηκαν και υπέστησαν ζημιές στο έδαφος στην αεροπορική βάση Πρίγκιπα Σουλτάν στη Σαουδική Αραβία .

Το Ιράν έχει συμμάχους που το έχουν βοηθήσει να επεκτείνει τον πόλεμο στην περιοχή. Σιιτικές πολιτοφυλακές στο Ιράκ έχουν επιτεθεί σε τοπικές αμερικανικές βάσεις. Η Χεζμπολάχ στον Λίβανο εκτρέπει την προσοχή των ισραηλινών δυνάμεων παρασύροντάς τες σε μια τοπική μάχη. Έπειτα, υπάρχει η Άνσαρ Ισλάμ, γνωστή και ως Χούθι, στην Υεμένη, η οποία δηλώνει έτοιμη να ενταχθεί σύντομα στον αγώνα στο πλευρό του Ιράν:
Ο ανώτερος αξιωματούχος των Χούθι, Μοχάμεντ αλ-Μπουχάιτι, λέει ότι η ομάδα αποφάσισε να σταθεί στρατιωτικά στο πλευρό του Ιράν και θα ανακοινώσει την «Ώρα Μηδέν» (έναρξη δράσης) την κατάλληλη στιγμή.
Μεταξύ 2015 και 2022, οι Σαουδάραβες πολέμησαν και έχασαν έναν πόλεμο εναντίον των Χούθι της Υεμένης. Κατά τη διάρκεια αυτού του πολέμου, τον Μάιο του 2019, ο σαουδαραβικός αγωγός Ανατολής-Δύσης δέχτηκε χτυπήματα :
Οι Χούθι, οι οποίοι βρίσκονται σε πόλεμο με τη Σαουδική Αραβία, δήλωσαν νωρίτερα την Τρίτη ότι εκτόξευσαν επτά μη επανδρωμένα αεροσκάφη που στοχεύουν ζωτικές εγκαταστάσεις της Σαουδικής Αραβίας, χωρίς να δώσουν περισσότερες λεπτομέρειες. Αργότερα ανέλαβαν την ευθύνη για την επίθεση στον αγωγό, σε σχόλια που μεταδόθηκαν από τον στρατιωτικό εκπρόσωπο των Χούθι, Ταξίαρχο Γιαχία Σάρι.
...
Οι Σαουδάραβες δεν απέδωσαν αμέσως ευθύνη για τις επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη, οι οποίες στόχευαν δύο σταθμούς άντλησης πετρελαίου δυτικά της πρωτεύουσας που τροφοδοτούν τον αγωγό που εκτείνεται από τα ανατολικά της Σαουδικής Αραβίας στο λιμάνι Γιανμπού στη δυτική ακτή της.
...
Η Saudi Aramco, η ελεγχόμενη από την κυβέρνηση πετρελαϊκή εταιρεία, δήλωσε ότι, ως προφύλαξη, έκλεισε προσωρινά τον αγωγό Ανατολής-Δύσης και περιόρισε μια πυρκαγιά, η οποία προκάλεσε μικρές ζημιές σε έναν σταθμό άντλησης.
Τον Οκτώβριο του 2023, σε ένδειξη αλληλεγγύης προς τον λαό της Γάζας που δεχόταν επίθεση από το Ισραήλ, οι Χούθι έκλεισαν το Μπαμπ ελ-Μαντέμπ και την Ερυθρά Θάλασσα για όλη την κυκλοφορία που ευθυγραμμιζόταν με τις ΗΠΑ/Ισραήλ. Το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ προσπάθησε για αρκετούς μήνες να ανοίξει ξανά την Ερυθρά Θάλασσα, αλλά απέτυχε. Τον Οκτώβριο του 2025, μετά από εκεχειρία στη Γάζα, οι Χούθι ήραν τον αποκλεισμό της Ερυθράς Θάλασσας.

Τώρα ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ ονειρεύεται κινεζικά πολεμικά πλοία για να τον βοηθήσουν να ανοίξει ξανά το Στενό του Ορμούζ. Αυτό συμβαίνει καθώς το Ιράν σχεδιάζει , με τη βοήθεια των Χούθι, να κλείσει επίσης το Μπαμπ ελ-Μαντέμπ και να διακόψει την κυκλοφορία στην Ερυθρά Θάλασσα:
Οι Ιρανοί υπεύθυνοι λήψης αποφάσεων δείχνουν ότι οι Αμερικανοί φαίνεται να μην κατανοούν ότι, για το Ιράν, πρόκειται για έναν υπαρξιακό πόλεμο. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, τίποτα δεν θεωρείται πολύτιμο για να θυσιαστεί.

Με την έγκριση του νέου ηγέτη, Σαγιέντ Μοτζαταμπά Χαμενεΐ, συμφωνήθηκε ότι εάν οι ΗΠΑ χτυπήσουν ή αποβιβαστούν σε οποιεσδήποτε ιρανικές εγκαταστάσεις, η Τεχεράνη είναι έτοιμη να κλιμακώσει δραματικά την κατάσταση.

Πιθανές εγκεκριμένες απαντήσεις περιλαμβάνουν:
1. Κλείσιμο του Μπαμπ ελ Μαντέμπ και επιθέσεις σε λιμάνια της Ερυθράς Θάλασσας που εξάγουν πετρέλαιο, επεκτείνοντας τον πόλεμο σε μια ζωτική παγκόσμια ναυτιλιακή διαδρομή.
…

Η κίνηση της Σαουδικής Αραβίας να εκτρέψει τις εξαγωγές αργού πετρελαίου από τον Περσικό Κόλπο στην Ερυθρά Θάλασσα μέσω του αγωγού Ανατολής-Δύσης ήταν έξυπνη και επίκαιρη. Αλλά δεν θα βοηθήσει όσο οι Σαουδάραβες συμμετέχουν στο πλευρό των ΗΠΑ στον πόλεμο κατά του Ιράν.

Ο αγωγός Ανατολής-Δύσης έχει ήδη αποδειχθεί ευάλωτος σε επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη που εξαπολύονται από το Ιράν ή από περιοχές της Υεμένης που ελέγχονται από τους Χούθι. Η εξαγωγική πύλη της Σαουδικής Αραβίας στην Ερυθρά Θάλασσα στο Γιανμπού θα αποκοπεί από το μεγαλύτερο μέρος της παγκόσμιας κυκλοφορίας όταν οι Χούθι αποφασίσουν να κλείσουν ξανά την Ερυθρά Θάλασσα και να διακόψουν την κυκλοφορία μέσω του Μπαμπ ελ Μαντέμπ.

Οι σαουδαραβικές εξαγωγές θα περιοριστούν στη συνέχεια σε δεξαμενόπλοια μεγέθους Σουέζ, τα οποία μπορούν να φτάσουν στο Γιανμπού μέσω της διώρυγας χωρίς να περάσουν από την Υεμένη. Οποιοδήποτε VLCC κινείται αυτή τη στιγμή στη θάλασσα Read για φόρτωση στο Γιανμπού θα παγιδευτεί ουσιαστικά.






Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

του Αλέξανδρου Raskolnick

Σκέφτομαι ότι για να επιτεθείς εν μέσω διαπραγματεύσεων, οι οποίες κατά δήλωση του µεσολαβητή υπουργού εξωτερικών του Οµάν προχωρούσαν κανονικά μεταξύ ΗΠΑ και Ιραν, το κάνεις μόνο και μόνο επειδή κινδυνεύεις από τις αποκαλύψεις των αρχείων του Έπστιν. Υπερβολή; Υπάρχει μια ιστορική σύνδεση, κυρίως μέσω της θεωρίας "Wag the Dog" [= «κουνάω τον σκύλο» (δηλαδή η ουρά κουνάει τον σκύλο, αντί για το φυσιολογικό όπου ο σκύλος κουνάει την ουρά του]. Έγινε και εξαιρετική, ομώνυμη ταινία imdb.com/title/tt0120885 που στα ελληνικά παίχτηκε ως «Ο Πρόεδρος, Ένα Ροζ Σκάνδαλο κι Ένας Πόλεμος»). Ο όρος αναφέρεται στην υποψία ότι ο πρόεδρος Μπιλ Κλίντον διέταξε στρατιωτικές επιχειρήσεις σε Σουδάν και Αφγανιστάν (Αύγουστος του 1998) για να αποσπάσει την προσοχή της κοινής γνώμης από το σκάνδαλο με τη Μόνικα Λεβίνσκι (όπως λέμε στα ελληνικά την κ. Lewinsky).

Θα τη γλυτώσει όμως ο Τραμπ, όπως ελπίζει; Διότι σε περίπτωση μακράς παράτασης του πολέμου, ούτε ψύλλος στον κόρφο του: θα παραδώσει τις ΗΠΑ μικρότερες, με κατεστραμμένες βάσεις στη Μέση Ανατολή, και φτωχότερες, λόγω των τεράστιων πολεμικών δαπανών. Ακριβώς το αντίθετο από αυτό που υποσχέθηκε.

Κατά μία παράλληλη τραγική ειρωνεία, τα αρχεία ενός σκοτεινού τύπου με εβραϊκή καταγωγή, θα μπορούσαν να σταθούν η αφορμή για να εξαφανιστεί από τον γεωπολιτικό χάρτη το κράτος του Ισραήλ. Υπερβολή, πάλι; Ίσως.

Αν όμως η σύγκρουση επεκταθεί χρονικά, με Κίνα και Ρωσία να τροφοδοτούν, όπως εικάζεται, το Ιράν με πληροφορίες και υλικό πολέμου; Με ορατό τον κίνδυνο για το δυτικό στρατόπεδο, ν' ανακατευτεί εκ νέου η τράπουλα στη Μέση Ανατολή, χωρίς την παρουσία των ΗΠΑ πλέον εκεί, τότε πώς θα φάνταζε η ιδέα της τρίτης καταστροφής του Ναού της Ιερουσαλήμ;

Το τραγικό για εμάς τους υπήκοους της Ψωροκώσταινας, είναι ότι εντωμεταξύ, ο ανεκδιήγητος κ. Μητσοτάκης αφού κήρυξε (sic) τον πόλεμο στη Ρωσία, τώρα τρίβεται στη γκλίτσα του Ιρανού τσοπάνη, υπερασπιζόμενος βρετανικό έδαφος στην Κύπρο που... κείται μακράν.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0
Γιατί το Ιράν συνεχίζει να πολεμά - και γιατί η Ουάσινγκτον μπορεί να έκανε ένα στρατηγικό λάθος

από τη Λάλα Μπεχετούλα

• Η ψευδαίσθηση της γρήγορης νίκης. 
Οι πόλεμοι συχνά ξεκινούν με μια βεβαιότητα.
Οι αυτοκρατορίες συνήθως αποκαλούν αυτή τη βεβαιότητα εμπιστοσύνη.
Ο πόλεμος που ξεκίνησε στις 28 Φεβρουαρίου 2026, όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ εξαπέλυσαν συντονισμένες επιθέσεις κατά του Ιράν, φαίνεται να χτίστηκε ακριβώς πάνω σε αυτή την πεποίθηση.

• Η αρχική φάση επρόκειτο να είναι καθοριστική.
Σε λίγες ώρες:
ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν, Αλί Χαμενεΐ, δολοφονήθηκε·
μεγάλες στρατιωτικές εγκαταστάσεις έγιναν στόχος σε όλη τη χώρα·
μαζικά πλήγματα πραγματοποιήθηκαν εναντίον στρατηγικών υποδομών.

Τόσο στην Ουάσινγκτον όσο και στο Τελ Αβίβ, πολλοί πίστευαν ότι μια τέτοια επιχείρηση αποκεφαλισμού θα μπορούσε να προκαλέσει μια ταχεία κατάρρευση του ιρανικού συστήματος.
Ωστόσο, αρκετές ημέρες αργότερα, το ιρανικό κράτος παραμένει λειτουργικό. Η στρατιωτική του διοίκηση εξακολουθεί να λειτουργεί και οι πυραυλικές του δυνάμεις παραμένουν ικανές να διεξάγουν αντίποινα σε όλη την περιοχή.
Αυτό και μόνο το γεγονός υποδηλώνει ότι η συνεχιζόμενη σύγκρουση μπορεί να μην ακολουθεί το χρονοδιάγραμμα που οραματίστηκαν οι αρχιτέκτονές της.
Θα μπορούσε να εξελιχθεί σε κάτι πολύ πιο περίπλοκο:
έναν πόλεμο που δεν θα αποφασιστεί από την ταχύτητα, αλλά από τον χρόνο.

• Το Στρατηγικό Σφάλμα της Ταχύτητας:
Η σύγχρονη στρατιωτική ιστορία αποκαλύπτει ένα επαναλαμβανόμενο σφάλμα μεταξύ των κυρίαρχων δυνάμεων: συγχέουν τη στρατιωτική υπεροχή με την πολιτική ταχύτητα.
Αυτό το μοτίβο έχει ήδη επαναληφθεί αρκετές φορές.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες εισέβαλαν στο Βιετνάμ πιστεύοντας ότι η στρατιωτική ισχύς θα σταθεροποιούσε γρήγορα τη Νοτιοανατολική Ασία.
Το Ιράκ το 2003 αναμενόταν ότι η πτώση του καθεστώτος θα μεταμόρφωνε γρήγορα την περιοχή.
Και το Αφγανιστάν υποθέτοντας ότι μια περιορισμένη παρέμβαση θα μπορούσε να διαλύσει οριστικά τα δίκτυα των ανταρτών.

Σε κάθε μία από αυτές τις περιπτώσεις, η αρχική στρατιωτική φάση ήταν νικηφόρα.
Αλλά οι πολιτικοί στόχοι αποδείχθηκαν πολύ πιο δύσκολο να επιτευχθούν.
Ο πολιτικός επιστήμονας John J. Mearsheimer προειδοποιεί συγκεκριμένα κατά αυτής της στρατηγικής προκατάληψης:
« Οι μεγάλες δυνάμεις συχνά υπερεκτιμούν το πόσο εύκολα μπορεί η στρατιωτική δύναμη να μετασχηματίσει τα ξένα πολιτικά συστήματα ». ~ John J. Mearsheimer, « Η Μεγάλη Αυταπάτη », Yale University Press, 2018.

Το Ιράν παρουσιάζει μια ακόμη πιο σύνθετη πρόκληση,
καθώς οι πολιτικές και στρατιωτικές του δομές σχεδιάστηκαν ειδικά για να προβλέπουν εξωτερικές πιέσεις.

*Ιρανική στρατηγική κουλτούρα: η επιβίωση είναι νίκη

Για να κατανοήσει κανείς την ιρανική αντίδραση σε αυτόν τον πόλεμο, πρέπει να ανατρέξει στο ιδρυτικό τραύμα του σύγχρονου ιρανικού κράτους: τον πόλεμο Ιράν-Ιράκ (1980-1988).

Για οκτώ χρόνια, το Ιράν υπέμεινε μαζικούς βομβαρδισμούς, διεθνή οικονομική απομόνωση και χρήση χημικών όπλων από τις ιρακινές δυνάμεις.
Παρά αυτές τις ακραίες πιέσεις, το ιρανικό κράτος επέζησε.
Από αυτή την εμπειρία προέκυψε ένα δόγμα που συνεχίζει να διαμορφώνει τη στρατηγική σκέψη του Ιράν: η αντοχή είναι η ίδια μια νίκη.
Σε αντίθεση με τις επεκτατικές δυνάμεις που ορίζουν την επιτυχία με την εδαφική κατάκτηση, το Ιράν ορίζει τη νίκη ως την επιβίωση του κράτους υπό πίεση.
Αυτή η λογική αλλάζει ριζικά τη στρατηγική εξίσωση.
Το Ιράν δεν χρειάζεται απαραίτητα να νικήσει τις Ηνωμένες Πολιτείες στρατιωτικά.
Αρκεί για να αποφύγει την κατάρρευση.
Όπως εξηγεί ο ιστορικός στρατηγικής Lawrence Freedman:
« Ο ασθενέστερος δρώντα συνήθως δεν επιδιώκει τη νίκη στο πεδίο της μάχης. Επιδιώκει να παρατείνει τη σύγκρουση μέχρι το πολιτικό κόστος να καταστεί μη βιώσιμο για τον αντίπαλο ». ~ Lawrence Freedman, « Στρατηγική: Μια Ιστορία », Oxford University Press, 2013.
Αυτή η αρχή φαίνεται να βρίσκεται στην καρδιά της ιρανικής προσέγγισης.

• Η Αρχιτεκτονική της Ανθεκτικότητας: 
Το Ιράν έχει μεταφράσει αυτή τη φιλοσοφία σε θεσμική αρχιτεκτονική.
Το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) έχει αναπτύξει αυτό που οι αναλυτές αποκαλούν το δόγμα της «μωσαϊκής άμυνας».
Σε αυτό το σύστημα, η χώρα χωρίζεται σε αποκεντρωμένες επιχειρησιακές ζώνες ικανές να λειτουργούν αυτόνομα ακόμη και αν η κεντρική διοίκηση διαταραχθεί.
Κάθε περιοχή έχει:
ανεξάρτητες δομές διοίκησης·
βαλλιστικές δυνατότητες·
και προεγκεκριμένα επιχειρησιακά σχέδια.

Ο στρατηγικός στόχος είναι σαφής:
η εξουδετέρωση της εθνικής ηγεσίας δεν πρέπει να παραλύσει ολόκληρο το στρατιωτικό σύστημα.
Η ταχεία πολιτική διαδοχή μετά τον θάνατο του Χαμενεΐ καταδεικνύει με ακρίβεια αυτή την ανθεκτικότητα.
Αντί να καταρρεύσει, το ιρανικό κράτος απορρόφησε το σοκ και συνέχισε να λειτουργεί.

• Ο πόλεμος ως μονομαχία θελήσεων:
Ο Carl von Clausewitz περιέγραψε τον πόλεμο ως «μονομαχία θελήσεων».
Σε ασύμμετρες συγκρούσεις, η πολιτική αντοχή συχνά γίνεται πιο αποφασιστική από την τεχνολογική υπεροχή.
Η ιρανική απάντηση φαίνεται να αντικατοπτρίζει αυτή τη λογική.
Αντί να επιδιώξει μια άμεση και αποφασιστική κλιμάκωση, η Τεχεράνη φαίνεται να έχει υιοθετήσει μια στρατηγική κατανεμημένης πίεσης.
Οι επιθέσεις με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη έχουν στοχεύσει πολλά σημεία στην περιοχή χωρίς να προκαλέσουν ούτε μία μετωπική αντιπαράθεση.
Ο στόχος φαίνεται να είναι η σταδιακή μετατροπή της σύγκρουσης σε πόλεμο φθοράς.
Ο πρώην Αμερικανός διοικητής David Petraeus υπενθύμισε στο Κογκρέσο:
« Δεν μπορείς να σκοτώσεις ή να συλλάβεις αρκετούς εχθρούς για να βάλεις τέλος σε ένα κίνημα αντίστασης ».

Παρόλο που το Ιράν είναι κράτος και όχι αντάρτικο, η λογική παραμένει έγκυρη.
Η πολιτική ανθεκτικότητα μπορεί να περιορίσει σημαντικά την αποτελεσματικότητα της στρατιωτικής υπεροχής.

• Η οικονομική φθορά:
Οι πόλεμοι δεν διεξάγονται μόνο με όπλα.

Περιλαμβάνουν επίσης προϋπολογισμούς, αλυσίδες εφοδιασμού και οικονομική αντοχή.

Η ασυμμετρία κόστους μεταξύ των ιρανικών και των δυτικών συστημάτων είναι εντυπωσιακή.

Τα drones Shahed κοστίζουν μερικές χιλιάδες δολάρια.

Οι πύραυλοι που χρησιμοποιούνται για την αναχαίτισή τους μπορούν να κοστίσουν μεταξύ ενός και τεσσάρων εκατομμυρίων δολαρίων.

Αυτή η ανισορροπία μετατρέπει τη σύγκρουση σε μια εξίσωση φθοράς.

Μια τεχνολογικά ανώτερη δύναμη πρέπει να δαπανήσει πολύ περισσότερους πόρους για να εξουδετερώσει πολύ λιγότερο δαπανηρά συστήματα.
Μακροπρόθεσμα, τέτοιες ασυμμετρίες μπορούν να μεταβάλουν τη στρατηγική ισορροπία.

• Ο Παράγοντας Ορμούζ – Ένα Παγκόσμιο Κύμα Σοκ
Στην καρδιά της στρατηγικής εξίσωσης βρίσκεται ένας στενός αλλά ουσιαστικός θαλάσσιος διάδρομος:
το Στενό του Ορμούζ.
Σχεδόν 20 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου την ημέρα διέρχονται από αυτό το πέρασμα, που αντιπροσωπεύουν περίπου το ένα πέμπτο του παγκόσμιου εμπορίου πετρελαίου.

Οποιαδήποτε σοβαρή αναστάτωση επηρεάζει άμεσα την παγκόσμια οικονομία.
Από τις πρώτες κιόλας ημέρες της σύγκρουσης:
οι τιμές του πετρελαίου αυξήθηκαν απότομα,
το κόστος ασφάλισης των δεξαμενόπλοιων εκτοξεύτηκε στα ύψη και
οι αγορές υγροποιημένου φυσικού αερίου περιορίστηκαν.
Αλλά η πραγματική σημασία του Ορμούζ υπερβαίνει το απλό ζήτημα της ενέργειας.
Αφορά τη συστημική ευπάθεια της παγκόσμιας οικονομίας.
Το στενό συνδέει τα ενεργειακά αποθέματα του Κόλπου με τις μεγάλες βιομηχανικές οικονομίες της Ασίας.
Η Κίνα, η Ινδία, η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα απορροφούν το μεγαλύτερο μέρος του πετρελαίου που διέρχεται από αυτό.

Για την Ιαπωνία, σχεδόν το 90% των εισαγωγών ενέργειας εξαρτάται από τις θαλάσσιες οδούς που συνδέονται με αυτό το πέρασμα.
Μια παρατεταμένη διαταραχή, επομένως, δεν θα παρέμενε περιφερειακή κρίση.
Θα μετατρεπόταν γρήγορα σε παγκόσμιο οικονομικό σοκ.
Ο πληθωρισμός ενέργειας, η βιομηχανική επιβράδυνση και η χρηματοπιστωτική αστάθεια θα μπορούσαν να εξαπλωθούν σε ολόκληρη την παγκόσμια οικονομία.
Σε αυτή την περίπτωση, η σύγκρουση δεν θα ήταν πλέον καθαρά στρατιωτική.

Θα εξελισσόταν σε μια συστημική κρίση της διεθνούς οικονομικής τάξης.

• Το Ασιατικό Στρατηγικό Δίλημμα:
Οι χώρες που εξαρτώνται περισσότερο από την ενέργεια του Κόλπου δεν είναι αυτές που μάχονται σε αυτόν τον πόλεμο.
Είναι ασιατικές δυνάμεις.
Η Κίνα, η Ινδία, η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από αυτές τις ενεργειακές ροές.
Για αυτές τις οικονομίες, μια παρατεταμένη διαταραχή του Ορμούζ θα αποτελούσε ένα σημαντικό σοκ.
Ένα γεωπολιτικό ερώτημα καθίσταται έτσι κεντρικό:
για πόσο καιρό θα αποδεχτούν αυτές οι δυνάμεις να επωμιστούν το οικονομικό κόστος μιας σύγκρουσης στην οποία δεν εμπλέκονται άμεσα;

Η θέση τους θα μπορούσε να αποτελέσει έναν από τους καθοριστικούς παράγοντες στην εξέλιξη της σύγκρουσης.

• Η ευθραυστότητα των συμμαχιών:
Οι στρατιωτικοί συνασπισμοί λειτουργούν όσο το κόστος παραμένει διαχειρίσιμο.
Αλλά αρχίζουν να καταρρέουν όταν το βάρος γίνεται άνισο.
Ενεργειακά σοκ, οικονομικές αναταραχές και παρατεταμένη στρατηγική αβεβαιότητα δοκιμάζουν τώρα τη συνοχή της συμμαχίας που αντιμετωπίζει το Ιράν.

Όσο περισσότερο διαρκεί ο πόλεμος, τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος πολιτικών διαιρέσεων.
Ο πρώην διοικητής του ΝΑΤΟ, Στάνλεϊ ΜακΚρίσταλ, συνόψισε αυτή τη δυναμική:

« Οι σύγχρονοι πόλεμοι σχεδόν ποτέ δεν κρίνονται αποκλειστικά από την ισχύ πυρός. Κρίνονται από τη νομιμότητα, την αντοχή και την αντίληψη .»

Αυτοί οι παράγοντες σταδιακά καθίστανται κεντρικοί στην εξέλιξη της σύγκρουσης.

• Τελική Αξιολόγηση – Ένας Πόλεμος του Χρόνου:
Οι αρχιτέκτονες αυτού του πολέμου στοιχημάτιζαν στην ταχύτητα.
Αλλά το αποτέλεσμα μπορεί τελικά να εξαρτηθεί από τον χρόνο.
Η στρατηγική του Ιράν φαίνεται να βασίζεται στην αντοχή.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να διατηρήσουν μια μακρινή πολιτική βούληση.
Οι παγκόσμιες αγορές απορροφούν τους οικονομικούς κραδασμούς.

Οι συμμαχίες βρίσκονται υπό αυξανόμενη πίεση.
Στρατηγικές μελέτες επιβεβαιώνουν τη σημασία αυτού του παράγοντα.
Ο πολιτικός επιστήμονας Ivan Arreguín-Toft έχει δείξει ότι σε παρατεταμένες ασύμμετρες συγκρούσεις, οι ασθενέστεροι παράγοντες συχνά καταλήγουν να υπερισχύουν.
Με άλλα λόγια, ο ίδιος ο χρόνος μπορεί να γίνει ένα αποφασιστικό όπλο.
Εάν αυτή η σύγκρουση κλιμακωθεί σε έναν παρατεταμένο πόλεμο, το αποφασιστικό πεδίο μάχης δεν θα περιορίζεται πλέον στον ιρανικό εναέριο χώρο ή στα ύδατα του Κόλπου.

Θα επεκταθεί στην ανθεκτικότητα των οικονομιών, στην υπομονή των κοινωνιών και στη δύναμη των συμμαχιών.

Και η ιστορία δείχνει ότι οι πόλεμοι που διαμορφώνονται από αυτές τις δυναμικές σπάνια καταλήγουν εκεί που ξεκίνησαν.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες μπήκαν σε αυτόν τον πόλεμο πιστεύοντας ότι θα κριθεί από τους πυραύλους.
Το Ιράν μπήκε σε αυτόν πιστεύοντας ότι θα κριθεί από τον χρόνο.
Και η ιστορία υποδηλώνει ότι ο χρόνος είναι συχνά το πιο επικίνδυνο όπλο.

Λάλα Μπεχετούλα

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

του ακτιβιστή

1. Ο παράφρων Τραμπ δεν είναι η πρώτη φορά που προκαλεί με την ευθεία καταπάτηση των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου. Είχε προηγηθεί η επέμβαση στη Βενεζουέλα και η σύλληψη και φυλάκιση του Μαδούρου, ακολούθησε η εξοργιστική απαίτηση της προσάρτησης της Γροιλανδίας,
Και φυσικά δεν είναι μόνο η καταπάτηση του Διεθνούς Δικαίου αλλά και η ηθική παράκαμψη του κατοχυρωμένου δικαιώματος της διεθνούς διαπραγμάτευσης με παρουσία εκπροσώπων και τρίτων χωρών, που ενόσω αυτή διαρκούσε βομβάρδισε την ανεξάρτητη χώρα με την οποία διαπραγματευόταν δολοφονώντας τον ηγέτη της.

2. Το ανελεύθερο, θεοκρατικό και τυραννικό καθεστώς των μουλάδων δεν αναιρεί την διαπίστωση 1. Ούτε αποτελεί δικαιολογία για την επέμβαση που ούτε και οι ίδιοι οι δράστες δεν επικαλούνται και μάλιστα αρνούνται. Και φυσικά είμαι διαμετρικά ενάντιος στο αυταρχικό καθεστώς των μουλάδων που δεν δίστασε να εκκαθαρίσει χιλιάδες αντιφρονούντες, κυρίως νεολαίους και που φέρεται με απερίγραπτη σκληρότητα στο γυναικείο φύλο που είναι αντίθετο με τους ανελεύθερους και μουλάδικους ρατσιστικούς νόμους.
Αλλά αυτά τα καθεστώτα γκρεμίζονται από μέσα και από τα κάτω και όχι με ιμπεριαλιστικού πολεμικού τύπου εξωτερικές παρεμβάσεις.

3. Αν απλώς συλλογιστούμε για ποιον πραγματικό λόγο έχουμε την ανάφλεξη του κόσμου με την αηδιαστική επίθεση ΗΠΑ και Ισραήλ δεν θα δυσκολευτούμε να καταλήξουμε στα πιθανά συμπεράσματα:
  • Η πιθανολογούμενη οικονομική χρεωκοπία των ΗΠΑ σε συνδιασμού με τον έλεγχο τεραστίων ποσοτήτων Αμερικανικών ομολόγων από την Κίνα
  • Η γεωπολιτική ανταγωνισμός που θέλει τις ΗΠΑ να δυσκολεύουν την ενεργειακή ανεξαρτησία της Κίνας (αποκλεισμός μετά το φθηνό πετρέλαιο της Βενεζουέλας τώρα και του Ιράν) σε συνδυασμό με την υστέρησή τους στις αναγκαίες (και άφθονες στην Κίνα) σπάνιες γαίες
  • Ο έλεγχος από πλευράς των Αμερικανών σημαντικών πόρων και ενέργειας που θα τους επιτρέψει να έχουν τεράστια γεωπολιτικά πλεονεκτήματα έναντι ανταγωνιστών
  • Ο αρχέγονος φόβος του Ισραήλ για την αποφυγή ανάπτυξης οπλικών συστημάτων από αλλόφυλλα κράτη που το περιβάλλουν και που θέτει υπό αμφισβήτηση την ύπαρξή του
  • Ο πιθανολογούμενος υπό διαπραγμάτευση νέος χάρτης του κόσμου από τις κυρίαρχες μεγάλες δυνάμεις (ΗΠΑ και Ρωσία)
4. Παρ' ότι θεωρώ πως ορθά (μετά την πλήξη των Βρετανικών βάσεων - που είναι Αγγλικό έδαφος, όπως όλες οι Βάσεις) συνδράμουμε συμβολικά η πραγματικά στην άμυνα της Κύπρου, θα πρέπει να προσεχθεί ιδιαίτερα η "φάκα" που μπορεί να βρεθεί μπροστά μας μετά το τυράκι. Μην ξεχνάμε πως αναθεωρητές δεν είναι μόνο οι Αμερικάνοι και το Ισραήλ αλλά και η Τουρκία.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

Χθες, ο υπουργός Εξωτερικών του Ομάν, Μπαντρ Αλμπουσάιντι, μεσολαβητής στις συνομιλίες μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, αποκάλυψε ότι το Ιράν είχε προτείνει πρωτοφανείς περιορισμούς στο πυρηνικό του πρόγραμμα για να αποτρέψει έναν πόλεμο.

Σε συνέντευξη που έδωσε στο CBS , εξήγησε :

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΑΛΜΠΟΥΣΑΙΝΤΙ: Είμαι βέβαιος, και στην εκτίμησή μου για την πορεία των συνομιλιών, νομίζω ότι υπάρχει, πραγματικά μπορώ να δω ότι η ειρηνευτική συμφωνία είναι εφικτή.

ΜΑΡΓΚΑΡΕΤ ΜΠΡΕΝΑΝ: Μια ειρηνευτική συμφωνία;

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΑΛΜΠΟΥΣΑΙΝΤΙ: Ναι, είναι εφικτό, αν απλώς δώσουμε στη διπλωματία τον χώρο που χρειάζεται για να φτάσει εκεί. Επειδή δεν νομίζω ότι καμία εναλλακτική λύση στη διπλωματία πρόκειται να λύσει αυτό το πρόβλημα.
...
ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΑΛΜΠΟΥΣΑΙΝΤΙ: Το σημαντικότερο επίτευγμα, πιστεύω, είναι η συμφωνία ότι το Ιράν δεν θα έχει ποτέ, μα ποτέ, πυρηνικό υλικό που θα δημιουργήσει βόμβα. Αυτό είναι, νομίζω, ένα μεγάλο επίτευγμα. Αυτό είναι κάτι που δεν υπάρχει στην παλιά συμφωνία που διαπραγματεύτηκε κατά την εποχή του Προέδρου Ομπάμα. Είναι κάτι εντελώς νέο. Κάνει πραγματικά το επιχείρημα του εμπλουτισμού λιγότερο σχετικό, γιατί τώρα μιλάμε για μηδενική αποθήκευση. Και αυτό είναι πολύ, πολύ σημαντικό, γιατί αν δεν μπορείς να αποθηκεύσεις υλικό που είναι εμπλουτισμένο, τότε δεν υπάρχει τρόπος να δημιουργήσεις πραγματικά μια βόμβα, είτε εμπλουτίζεις είτε όχι. Και νομίζω ότι αυτό είναι πραγματικά κάτι που έχει παραλειφθεί πολύ από τα μέσα ενημέρωσης, και θέλω να το διευκρινίσω αυτό από την οπτική γωνία ενός μεσολαβητή.

ΜΑΡΓΚΑΡΕΤ ΜΠΡΕΝΑΝ: Εξηγήστε το λοιπόν. Δηλαδή, το εμπλουτισμένο υλικό, πράγματα που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως πυρηνικό καύσιμο για μια βόμβα, λέτε ότι το Ιράν δεν θα το διατηρούσε στο δικό του έδαφος;

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΑΛΜΠΟΥΣΑΪΝΤΙ: Θα το παρατούσαν.

Η εγκατάλειψη της αποθήκευσης εμπλουτισμένου υλικού διαφόρων βαθμών είναι μια παραχώρηση στην οποία το Ιράν δεν έχει κάνει ποτέ πριν. Θα καθιστούσε πράγματι αδύνατη τη δημιουργία πυρηνικής βόμβας.

Ωστόσο, οι ΗΠΑ δεν ενδιαφέρονταν για μια πυρηνική συμφωνία. Λίγες ώρες μετά τη συνέντευξη του Αλμπουσάντι, ενώθηκαν με το Ισραήλ σε έναν «προληπτικό» πόλεμο κατά του Ιράν .

jeremy scahill @jeremyscahill – 7:18 UTC · 28 Φεβρουαρίου 2026

Ο όρος «προληπτική» είναι καθαρή προπαγάνδα. Οι ΗΠΑ χρησιμοποίησαν για άλλη μια φορά το πρόσχημα των διαπραγματεύσεων ως κάλυψη για να βομβαρδίσουν το Ιράν. Η Τεχεράνη είχε μόλις προσφέρει όρους που πήγαιναν πολύ πέρα ​​από την πυρηνική συμφωνία του 2015. Αυτό που προλήφθηκε ήταν η διπλωματία. Οι ίδιες τακτικές προπαγάνδας που χρησιμοποιήθηκαν στον πόλεμο του Ιράκ το 2003.

Ο Badral Abusaidi έμεινε να εκφράσει την απογοήτευσή του:

Badr Albusaidi – بدر البوسعيدي @badralbusaidi – 12:04 UTC · 28 Φεβρουαρίου 2026

Είμαι απογοητευμένος. Οι ενεργές και σοβαρές διαπραγματεύσεις έχουν υπονομευτεί για άλλη μια φορά. Ούτε τα συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών ούτε η υπόθεση της παγκόσμιας ειρήνης εξυπηρετούνται από αυτό. Και προσεύχομαι για τους αθώους που θα υποφέρουν. Προτρέπω τις Ηνωμένες Πολιτείες να μην εμπλακούν περαιτέρω. Αυτός δεν είναι ο δικός σας πόλεμος.

Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Τραμπ σκέφτηκε διαφορετικά. Σε μια ομιλία 8 λεπτών (βίντεο), ανακοίνωσε διάφορους πολεμικούς στόχους, όπως την καταστροφή των πυραύλων του Ιράν, την καταστροφή του ναυτικού του και την αποτροπή της απόκτησης πυρηνικών όπλων από τη χώρα, τα οποία δεν θέλει. Κάλεσε τις ένοπλες δυνάμεις του Ιράν να καταθέσουν τα όπλα τους και τον λαό του να ανατρέψει την κυβέρνησή του.

Για την Ισλαμική Δημοκρατία, ο πόλεμος δεν έχει ως αποτέλεσμα απλώς να είναι αμυντικός – αλλά υπαρξιακός.

Καθώς κανένας από τους στρατηγικούς στόχους του Τραμπ δεν είναι πιθανό να επιτευχθεί, θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ότι οι ΗΠΑ έχουν ελάχιστες πιθανότητες παρά να χάσουν αυτόν τον πόλεμο.

Μέχρι στιγμής η ανταλλαγή απεργιών έχει ακολουθήσει την προβλέψιμη πορεία της.

Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ εκτόξευσαν πυραύλους κρουζ σε απόσταση αναπνοής εναντίον πολιτικών και στρατιωτικών στόχων στο Ιράν. Επλήγησαν το συγκρότημα κατοικιών του Ανώτατου Ηγέτη Αλί Χαμενεΐ στην Τεχεράνη, το Υπουργείο Πληροφοριών, το Υπουργείο Άμυνας, η Ιρανική Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας και το στρατιωτικό συγκρότημα Παρτσίν. Η ηγεσία του Ιράν είχε μετακινηθεί σε ασφαλή μέρη και δεν επηρεάστηκε από τις επιθέσεις. Ένας πύραυλος κατέστρεψε το σπίτι του πρώην προέδρου Μαχμούντ Αχμεντινετζάντ, ο οποίος δεν έχει κανένα ρόλο στην τρέχουσα κυβέρνηση, και σκότωσε τρεις από τους φρουρούς του. Αρκετοί πύραυλοι, λέει το Ιράν, έχουν χτυπήσει ένα δημοτικό σχολείο στο Μινάμπ, στο νότιο Ιράν, και έχουν σκοτώσει έως και 60 παιδιά.

Το Ιράν απάντησε επιτιθέμενο σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις των ΗΠΑ στο Κουβέιτ, το Μπαχρέιν, το Κατάρ, τη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα με εκατοντάδες drones και πυραύλους μικρότερης εμβέλειας. Ένα αμερικανικό ραντάρ μεγάλης εμβέλειας στο Κατάρ επλήγη, όπως και οι αποθήκες καυσίμων του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ στο Μπαχρέιν. Αρκετές ομοβροντίες δεκάδων πυραύλων μεσαίου βεληνεκούς εκτοξεύτηκαν εναντίον αμερικανικών θέσεων στην Ιορδανία, καθώς και εναντίον του Ισραήλ.

Αυτές οι πρώτες ομοβροντίες με παλαιότερους, λιγότερο ακριβείς πυραύλους έχουν ως στόχο να προσελκύσουν την αεράμυνα των ΗΠΑ και να την δελεάσουν να δαπανήσει τα περιορισμένα αποθέματα πυραύλων της . Έχουν αναφερθεί αρκετές εκρήξεις σε διάφορα μέρη της Μέσης Ανατολής, αλλά είναι πολύ νωρίς για να εκτιμηθεί εάν αυτές είναι οι συνέπειες της πτώσης συντριμμιών ή τα πραγματικά επιδιωκόμενα αποτελέσματα.

Ένας στόχος που επλήγη από την αμερικανική πλευρά ήταν το αρχηγείο των δυνάμεων λαϊκής κινητοποίησης Hashid Shaabi στο Ιράκ. Σκοτώθηκαν αρκετοί άνθρωποι. Στη συνέχεια, το Hashid Shaabi ανακοίνωσε ότι θα ενταχθεί στον αγώνα στο πλευρό του Ιράν. Πύραυλοι έπληξαν αμερικανικές θέσεις στο Ερμπίλ του ιρακινού Κουρδιστάν.

Οι Χούθι στην Υεμένη καθώς και η Χεζμπολάχ στον Λίβανο αναμένεται επίσης να συμμετάσχουν στη μάχη.

Η ανταλλαγή πυραυλικών επιθέσεων αναμένεται να συνεχιστεί για αρκετές ημέρες. Οι ΗΠΑ θα προσπαθήσουν να εξαλείψουν τους ιρανικούς εκτοξευτές πυραύλων και τις εγκαταστάσεις παραγωγής. Το Ιράν θα προσπαθήσει να εξαντλήσει την αμερικανική πυραυλική άμυνα για να εκτοξεύσει στη συνέχεια τους πιο ακριβείς και αποτελεσματικούς πυραύλους του εναντίον του Ισραήλ και σημαντικών αμερικανικών (ναυτικών) στόχων. Το Ιράν ισχυρίζεται ήδη ότι έχει πλήξει ένα αμερικανικό πλοίο ανεφοδιασμού.

Αλλά το κύριο μέσο του Ιράν σε αυτόν τον πόλεμο θα είναι ο έλεγχος της μεταφοράς του 20% των παγκόσμιων προμηθειών πετρελαίου.

Μόλις ανακοίνωσε το κλείσιμο του Στενού του Ορμούζ.

Michael A. Horowitz @michaelh992 – 15:30 UTC · 28 Φεβρουαρίου 2026

#Διακοπή ενός αξιωματούχου με τη ναυτική αποστολή της ΕΕ Η Aspides αναφέρει ότι τα πλοία λαμβάνουν μηνύματα από τους Φρουρούς της Επανάστασης του Ιράν, σύμφωνα με τα οποία κανένα πλοίο δεν επιτρέπεται να περάσει το Στενό του Ορμούζ

Το Ιράν μπορεί να ελέγξει τα Στενά απλώς εκτοξεύοντας πυραύλους κατά πλοίων με χερσαία βάση.

Μέχρι τη Δευτέρα οι τιμές των καυσίμων θα έχουν εκτοξευθεί στα ύψη.

Οι τιμές του πετρελαίου είναι το κύριο σημείο πίεσης που πρέπει να ασκήσει το Ιράν για να προκαλέσει επιπτώσεις στις ΗΠΑ.

Αναρωτιέται κανείς για πόσο καιρό ο Πρόεδρος Τραμπ μπορεί να αντέξει τον πόλεμο αν η τιμή της βενζίνης ανέβει και παραμείνει υψηλή.






Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

από τον Γκριγκόρι Ταρασένκο

Αυτή τη στιγμή, οι αμερικανικές δυνάμεις στη Μέση Ανατολή βρίσκονται σε υψηλή επιφυλακή και αναμένουν την άφιξη, εντός μίας έως δύο εβδομάδων, μιας δεύτερης ομάδας κρούσης αεροπλανοφόρων, με επικεφαλής το πυρηνοκίνητο αεροπλανοφόρο USS Gerald R. Ford (CVN-78), πριν ξεκινήσουν μια νέα επίθεση εναντίον του Ιράν. Ο αμερικανικός τύπος είναι επίσης πεπεισμένος ότι θα πραγματοποιηθεί πλήγμα σε ιρανικό έδαφος και ότι, αυτή τη φορά, οι μάχες θα μπορούσαν να παραταθούν.

Για παράδειγμα, οι New York Times (NYT), επικαλούμενοι πηγές του Πενταγώνου, ανέφεραν ότι η εκκένωση αμερικανικών στρατευμάτων από βάσεις σε αρκετές χώρες του Περσικού Κόλπου, σε κοντινή απόσταση από το Ιράν, αποτελεί έμμεση ένδειξη ενός επικείμενου νέου πολέμου στην περιοχή μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ αφενός και του Ιράν αφετέρου. Αυτή η εκκένωση στοχεύει στην αποτροπή μιας προληπτικής επίθεσης ή ιρανικών αντιποίνων. Ωστόσο, δεν βρίσκονται σε εξέλιξη εκκενώσεις στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ή στη Σαουδική Αραβία.

Σύμφωνα με τους New York Times , εκατοντάδες Αμερικανοί στρατιωτικοί έχουν ήδη εγκαταλείψει την αεροπορική βάση Al Udeid στο Κατάρ, καθώς και αρκετές εγκαταστάσεις στο Μπαχρέιν όπου σταθμεύουν μονάδες του 5ου Στόλου του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ. Συνολικά, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν περίπου 40.000 στρατιωτικούς που έχουν αναπτυχθεί σε διάφορες βάσεις στη Μέση Ανατολή.

Η πηγή της δημοσίευσης διευκρίνισε ότι το Πεντάγωνο ανησυχεί για τους ιρανικούς βαλλιστικούς πυραύλους, γι' αυτό και η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ (USCENTCOM) προσπαθεί να διατηρήσει τον στόλο και άλλες μονάδες σε σημαντική απόσταση από το Ιράν, προκειμένου να έχει χρόνο να αντιδράσει και να τις προστατεύσει από μια πιθανή επίθεση.

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι Αμερικανοί έχουν συγκεντρώσει 17 πολεμικά πλοία και σκάφη υποστήριξης κοντά στο Ιράν, και αυτός ο αριθμός θα μπορούσε σύντομα να φτάσει τα 25, αντιπροσωπεύοντας το ένα τρίτο του συνόλου των ναυτικών δυνάμεων των ΗΠΑ που έχουν αναπτυχθεί παγκοσμίως εκτός των χωρικών υδάτων των ΗΠΑ. Ταυτόχρονα, τουλάχιστον 100 μαχητικά αεροσκάφη και βομβαρδιστικά της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ (F-35, F-22, F-15 και F-16) σταθμεύουν σε αεροπορικές βάσεις στην Ιορδανία (Muwaffaq Salti), τη Σαουδική Αραβία (Eskan Village) και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (Al Dhafra). Έχουν επίσης αναπτυχθεί τουλάχιστον 80 αεροσκάφη δεξαμενόπλοιων (KC-135R Stratotanker, KC-46 Pegasus και KC-10 Extender).

Πηγή: Ρεπόρτερ

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

Σε ομιλία του στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου, ο Υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο ζήτησε την ανανέωση της αποικιακής εποχής:

Σε έναν τέλειο κόσμο, όλα αυτά τα προβλήματα και ακόμη περισσότερα θα λύνονταν από διπλωμάτες και έντονα διατυπωμένα ψηφίσματα. Αλλά δεν ζούμε σε έναν τέλειο κόσμο και δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να επιτρέπουμε σε όσους απειλούν απροκάλυπτα και ανοιχτά τους πολίτες μας και θέτουν σε κίνδυνο την παγκόσμια σταθερότητά μας να προστατεύονται πίσω από αφαιρέσεις του διεθνούς δικαίου, τις οποίες οι ίδιοι παραβιάζουν συστηματικά.

Αυτή είναι η πορεία που έχουν ξεκινήσει ο Πρόεδρος Τραμπ και οι Ηνωμένες Πολιτείες. Είναι η πορεία που σας ζητάμε εδώ στην Ευρώπη να μας ακολουθήσετε. Είναι μια πορεία που έχουμε περπατήσει μαζί στο παρελθόν και ελπίζουμε να περπατήσουμε ξανά μαζί. Για πέντε αιώνες, πριν από το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, η Δύση επεκτεινόταν - οι ιεραπόστολοί της, οι προσκυνητές της, οι στρατιώτες της, οι εξερευνητές της ξεχύνονταν από τις ακτές της για να διασχίσουν ωκεανούς, να εποικίσουν νέες ηπείρους, να χτίσουν τεράστιες αυτοκρατορίες που εκτείνονταν σε όλο τον κόσμο.

Αλλά το 1945, για πρώτη φορά από την εποχή του Κολόμβου, συρρικνωνόταν. Η Ευρώπη ήταν σε ερείπια. Η μισή της ζούσε πίσω από ένα Σιδηρούν Παραπέτασμα και η υπόλοιπη φαινόταν ότι σύντομα θα ακολουθούσε. Οι μεγάλες δυτικές αυτοκρατορίες είχαν εισέλθει σε μια οριστική παρακμή, η οποία επιταχύνθηκε από άθεες κομμουνιστικές επαναστάσεις και από αντιαποικιακές εξεγέρσεις που θα μεταμόρφωναν τον κόσμο και θα κάλυπταν τεράστιες εκτάσεις του χάρτη τα επόμενα χρόνια.

Σε αυτό το πλαίσιο, τότε, όπως και τώρα, πολλοί κατέληξαν να πιστέψουν ότι η εποχή της κυριαρχίας της Δύσης είχε φτάσει στο τέλος της και ότι το μέλλον μας ήταν προορισμένο να είναι μια αμυδρή και αδύναμη ηχώ του παρελθόντος μας. Αλλά μαζί, οι προκάτοχοί μας αναγνώρισαν ότι η παρακμή ήταν μια επιλογή, και ήταν μια επιλογή που αρνήθηκαν να κάνουν. Αυτό κάναμε μαζί κάποτε στο παρελθόν, και αυτό θέλουν να κάνουν ξανά ο Πρόεδρος Τραμπ και οι Ηνωμένες Πολιτείες τώρα, μαζί με εσάς.

Ο Arnaud Bertrand συνοψίζει :

Ο άντρας κυριολεκτικά θρηνεί την έκβαση του Β' Παγκοσμίου Πολέμου επειδή σηματοδότησε το τέλος της εποχής κατά την οποία «η Δύση επεκτεινόταν», ένα «μονοπάτι» που «ελπίζει [οι ΗΠΑ και η Ευρώπη] να ξαναβαδίσουν μαζί».

Και απλώς για να βεβαιωθούμε ότι είστε σαφείς σχετικά με το τι εννοεί: θέλει να αποκαταστήσει την οικοδόμηση «τεράστιων αυτοκρατοριών που εκτείνονται σε όλο τον κόσμο» και κατηγορεί τις «αντιαποικιακές εξεγέρσεις» για ό,τι έκαναν στις «μεγάλες δυτικές αυτοκρατορίες».

Λέει επίσης ότι «δεν μπορούμε να συνεχίσουμε» να επιτρέπουμε «αφηρήσεις του διεθνούς δικαίου» να παρεμποδίζουν τα συμφέροντα των ΗΠΑ.
Ουσιαστικά, ο άνθρωπος λέει ανοιχτά ότι ολόκληρη η μετα-αποικιακή τάξη ήταν ένα λάθος και καλεί την Ευρώπη να μοιραστεί τα λάφυρα της οικοδόμησης μιας νέας.

Μερικοί από τους ηλίθιους στην αίθουσα χειροκρότησαν όντως αυτές τις αναθεωρητικές ανοησίες.

Ο Μπερτράν προειδοποιεί :

Ποιο είναι το σκεπτικό εδώ; Ότι η Αμερική του Τραμπ - «Η Αμερική πρώτα» - θα γινόταν ξαφνικά μεγαλόψυχη και θα μοιραζόταν με την Ευρώπη απλώς από συναισθηματική φόρτιση; Δεν λειτουργεί έτσι ο ιμπεριαλισμός: ολόκληρη η υπόθεση είναι ότι οι ισχυροί κυριαρχούν στους αδύναμους.

Όταν μια αυτοκρατορική δύναμη σου μιλάει για συναισθήματα, για το πόσο σε συμπαθεί και πώς θέλει να συνεργαστεί μαζί σου - το πολύ πιο αδύναμο κόμμα - αυτό είναι λόγος ανησυχίας, όχι χειροκροτήματα...

Η ομιλία του Ρούμπιο ήταν μια κλήση προς τους σατράπες που είναι πρόθυμοι να αποτελέσουν τις δυνάμεις-πληρεξούσιους για να πολεμήσουν για την παγκόσμια ηγεμονία των ΗΠΑ - όπως ακριβώς κάνουν ήδη οι Ευρωπαίοι σε σχέση με την Ουκρανία.

Αλλά ο Ρούμπιο ζει στο παρελθόν. Ένα παρελθόν στο οποίο οι Ευρωπαίοι, μέσω της υπεροχής τους στον πόλεμο, μπορούσαν να κατακτήσουν και να καταστρέψουν τεράστιες περιοχές του πλανήτη:

«Η Δύση κέρδισε τον κόσμο όχι λόγω της ανωτερότητας των ιδεών ή των αξιών ή της θρησκείας της […] αλλά μάλλον λόγω της ανωτερότητάς της στην εφαρμογή οργανωμένης βίας. Οι Δυτικοί συχνά ξεχνούν αυτό το γεγονός. Οι μη Δυτικοί ποτέ δεν το ξεχνούν».
Samuel P. Huntington, Η Σύγκρουση των Πολιτισμών και η Αναμόρφωση της Παγκόσμιας Τάξης

Η Δύση, ευτυχώς, δεν έχει πλέον αποκλειστική πρόσβαση σε όπλα. Δεν μπορεί πλέον να συγκεντρώσει τις δυνάμεις που απαιτούνται - την τεχνολογία, τα χρήματα, τους ανθρώπους και την ιδεολογία - για να υποτάξει τον πλανήτη. Οποιαδήποτε προσπάθεια να γίνει αυτό θα καταλήξει μόνο σε καταστροφή.

Συνεπώς, η Ευρώπη θα ήταν καλό να μείνει μακριά από τις ασαφείς ανοησίες του Ρούμπιο.


moonofalabama

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

από Resumen Latinoamericano

Μεξικανικά πλοία που μετέφεραν ανθρωπιστική βοήθεια έφτασαν στην Κούβα στις 12 Φεβρουαρίου 2026. Εν μέσω του οικονομικού αποκλεισμού των ΗΠΑ και των απειλών εναντίον όσων τις βοηθούν, οι χώρες της Λατινικής Αμερικής οργάνωσαν την αποστολή προμηθειών για τον κουβανικό λαό.

Ένα εκτελεστικό διάταγμα που αποκαλύφθηκε από τον Λευκό Οίκο στις 29 Ιανουαρίου και υπογράφηκε από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ κηρύσσει «εθνική κατάσταση έκτακτης ανάγκης» σχετικά με την Κούβα και ανακοινώνει ότι θα επιβάλει δασμούς στις χώρες που προμηθεύουν πετρέλαιο στο νησί.

Οι αντιδράσεις ήταν άμεσες από όλες τις γωνιές του πλανήτη, αλλά μία από τις πιο σημαντικές ήταν αυτή της Προέδρου του Μεξικού, Κλαούντια Σάινμπαουμ, η οποία δήλωσε στις 9 Φεβρουαρίου: « Δεν μπορούμε να εγκαταλείψουμε έναν λαό σαν κι αυτόν, με αυτόν τον τρόπο, είναι πολύ άδικο ».

Η μεξικανική κυβέρνηση έστειλε δύο πλοία στην Κούβα μεταφέροντας 800 τόνους τροφίμων, όπως γάλα, κρέας, μπισκότα, φασόλια, ρύζι, κονσέρβες τόνου, σαρδέλες και φυτικό λάδι, καθώς και είδη προσωπικής υγιεινής.



« Από λαό σε λαό, τερματίσαμε τον αποκλεισμό » ήταν το θέμα της εκστρατείας για τους πολίτες να φέρουν τις δωρεές τους στο Zócalo στην Πόλη του Μεξικού από τις 16 έως τις 22 Φεβρουαρίου, ώστε στη συνέχεια να μεταφερθούν στην Κούβα.

Η συνεισφορά της Χιλής θα είναι χρηματική, δήλωσε την Παρασκευή ο Χιλιανός καγκελάριος Αλμπέρτο ​​βαν Κλάβερεν, προσθέτοντας ότι « η κατάσταση στην Κούβα είναι δραματική » .

Ένας διεθνής στολίσκος με την ονομασία «Η Αμερική μας» θα επιχειρήσει να σπάσει τον αποκλεισμό των ΗΠΑ και να κατευθυνθεί προς το νησί για να παραδώσει ανθρωπιστική βοήθεια.

Ο Βραζιλιάνος πρόεδρος Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα δήλωσε επίσης: « Ο κουβανικός λαός είναι θύμα μιας σφαγής που τροφοδοτείται από την κερδοσκοπία των ΗΠΑ » και ζήτησε υποστήριξη. Επιπλέον, μέλη των βραζιλιάνικων συνδικάτων συντονίζονται με την Petrobras για την αποστολή αργού και εξευγενισμένου πετρελαίου.

Στην Κούβα, ο καγκελάριος Μπρούνο Ροντρίγκεζ, μιλώντας από το Παρίσι, αναφέρθηκε στον διάλογο με τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά χωρίς πιέσεις ή όρους: «Η προθυμία μας να συμμετάσχουμε σε διάλογο είναι σαφής και γνωστή. Την έχουμε επιβεβαιώσει άμεσα και δημόσια. Αυτή τη στιγμή, έχουμε διεθνή αλληλεγγύη και υποστήριξη. Δεν είμαστε μόνοι και δεν μένουμε άπραγοι».


Πηγή στα ισπανικά: Λατινοαμερικανική Σύνοψη



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

Οι ΗΠΑ προσπαθούν να κυριαρχήσουν στον παγκόσμιο ενεργειακό τομέα και να ελέγξουν τις οδούς μέσω των οποίων η ενέργεια παραδίδεται στους παγκόσμιους πελάτες.

Αυτή η κατηγορία διατυπώνεται από τον Υπουργό Εξωτερικών της Ρωσίας Λαβρόφ σε συνέντευξή του στο δίκτυο μέσων ενημέρωσης TV BRICS. Η συνέντευξη θίγει επίσης και άλλες πτυχές. Τα αποσπάσματα της συνέντευξης που δημοσιεύονται παρακάτω αφορούν μόνο ενεργειακά ζητήματα (η έμφαση δική μας):

Έτσι, έχουν αναδυθεί πολλαπλά κέντρα ταχείας οικονομικής ανάπτυξης, ισχύος και οικονομικής και πολιτικής επιρροής. Ο κόσμος αναδιαμορφώνεται μέσω του ανταγωνισμού. Η Δύση διστάζει να εγκαταλείψει τις πρώην κυρίαρχες θέσεις της.

Επιπλέον, με την έλευση της κυβέρνησης Τραμπ, αυτός ο αγώνας για τον περιορισμό των ανταγωνιστών έχει γίνει ιδιαίτερα προφανής και σαφής. Πράγματι, η κυβέρνηση Τραμπ διακηρύσσει ανοιχτά τη φιλοδοξία της να κυριαρχήσει στον ενεργειακό τομέα και να αξιοποιήσει τους ανταγωνιστές της.

Κατάφωρα άδικες μέθοδοι χρησιμοποιούνται εναντίον μας: οι δραστηριότητες ρωσικών πετρελαϊκών εταιρειών όπως η Lukoil και η Rosneft απαγορεύονται και υπάρχουν προσπάθειες να υπαγορευτεί και να περιοριστεί το εμπόριο, η επενδυτική συνεργασία και οι στρατιωτικοτεχνικοί δεσμοί της Ρωσίας με τους κύριους στρατηγικούς μας εταίρους, συμπεριλαμβανομένης της Ινδίας, καθώς και άλλων κρατών BRICS.
...
Όλες αυτές οι γεωπολιτικές αντιπαραθέσεις, μαζί με τις προσπάθειες εκτροχιασμού της αντικειμενικής πορείας της ιστορίας, επηρεάζουν αναπόφευκτα τις διμερείς σχέσεις. Δεν θα τις αναφέρω όλες. Αυτές περιλαμβάνουν κυρώσεις, τον λεγόμενο «σκιώδη στόλο» που επινόησε η Δύση, προσπάθειες κράτησης πλοίων με στρατιωτική βία στην ανοιχτή θάλασσα, κατά κατάφωρη παραβίαση της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, και πολλά άλλα. Οι δασμοί που επιβάλλονται για την αγορά πετρελαίου ή φυσικού αερίου από ορισμένους προμηθευτές έχουν πλέον γίνει συνηθισμένοι.
...
Μας λένε ότι το πρόβλημα της Ουκρανίας πρέπει να επιλυθεί. Στο Άνκορατζ, αποδεχτήκαμε την πρόταση των ΗΠΑ. Αν την θεωρήσουμε «σαν άνθρωπο», σημαίνει ότι την πρότειναν και συμφωνήσαμε, άρα το πρόβλημα πρέπει να επιλυθεί. ...

Μέχρι στιγμής, η πραγματικότητα είναι ακριβώς το αντίθετο: επιβάλλονται νέες κυρώσεις, διεξάγεται «πόλεμος» κατά των δεξαμενόπλοιων στην ανοιχτή θάλασσα, κατά παράβαση της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας. Προσπαθούν να απαγορεύσουν στην Ινδία και στους άλλους εταίρους μας να αγοράζουν φθηνούς, προσιτούς ρωσικούς ενεργειακούς πόρους (η Ευρώπη έχει απαγορευτεί εδώ και καιρό) και τους αναγκάζουν να αγοράζουν αμερικανικό LNG σε εξωφρενικές τιμές. Αυτό σημαίνει ότι οι Αμερικανοί έχουν θέσει ως στόχο την επίτευξη οικονομικής κυριαρχίας.

Επιπλέον, ενώ φαινομενικά έκαναν μια πρόταση σχετικά με την Ουκρανία και ήμασταν έτοιμοι να την αποδεχτούμε (τώρα δεν είναι), δεν βλέπουμε κανένα λαμπρό μέλλον ούτε στον οικονομικό τομέα. Οι Αμερικανοί θέλουν να πάρουν τον έλεγχο όλων των οδών για την παροχή ενεργειακών πόρων στις κορυφαίες χώρες του κόσμου και σε όλες τις ηπείρους. Στην ευρωπαϊκή ήπειρο, έχουν στο νου τους τον Nord Stream, ο οποίος ανατινάχθηκε πριν από τρία χρόνια, το ουκρανικό σύστημα μεταφοράς φυσικού αερίου και τον TurkStream.

Αυτό καταδεικνύει ότι ο στόχος των ΗΠΑ – να κυριαρχήσουν στην παγκόσμια οικονομία – επιτυγχάνεται με τη χρήση ενός αρκετά μεγάλου αριθμού καταναγκαστικών μέτρων που είναι ασύμβατα με τον θεμιτό ανταγωνισμό. Δασμοί, κυρώσεις, άμεσες απαγορεύσεις, απαγόρευση σε ορισμένους να συνεργάζονται με άλλους – πρέπει να λάβουμε όλα αυτά υπόψη.

Ένα άρθρο των NY Times που δημοσιεύθηκε σήμερα σχετικά με την πετρελαϊκή αρπαγή του Τραμπ στη Βενεζουέλα, αναφέρει, εν μέρει, ένα παρόμοιο σημείο ( αρχειοθετημένο ):

Στην Κίνα, μια εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών δήλωσε τον περασμένο μήνα ότι ο κ. Τραμπ «εκφοβίζει» τη Βενεζουέλα για να εγκαταλείψει το πετρέλαιό της. Η Ισπανία ενώθηκε με πέντε χώρες της Λατινικής Αμερικής, συμπεριλαμβανομένου του Μεξικού και της Βραζιλίας, καταδικάζοντας την «εξωτερική σφετερισμό» των φυσικών πόρων της Βενεζουέλας ως παράνομη.

Ο κ. Τραμπ προσπάθησε να ανατρέψει τα δεδομένα, κατηγορώντας τη Βενεζουέλα ότι «μας πήρε το πετρέλαιό μας» και «έκλεψε τα περιουσιακά μας στοιχεία» το 2007, όταν αύξησε τον κρατικό έλεγχο στην πετρελαϊκή της βιομηχανία και ανάγκασε δύο από τις τρεις αμερικανικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται στη χώρα να εγκαταλείψουν τα έργα τους με σημαντικό κόστος.

Δεν είναι σαφές εάν αυτό είναι το πραγματικό κίνητρο του κ. Τραμπ. Έχει επικαλεστεί το δικαίωμα των ΗΠΑ να «παίρνουν το πετρέλαιο» από άλλες χώρες, από το Ιράκ μέχρι τη Συρία και τη Λιβύη, αν και δεν το έχει κάνει στο παρελθόν.

Αυτή είναι μια απότομη ρήξη με δεκαετίες προηγούμενου,...

Μια στρατηγική υψηλού gambit για τον έλεγχο της παγκόσμιας ενέργειας δεν πέφτει από τον ουρανό:

  • Πού είναι το έγγραφο πολιτικής που έχει καθορίσει τα σχέδια για να γίνει αυτό;
  • Ποιος το έχει γράψει;
  • Ποιος είναι ο υπεύθυνος στον Λευκό Οίκο που καθοδηγεί αυτή τη στρατηγική;


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

του Ρούντι Ρινάλντι

Στη φετινή σύνοδο του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στο χιονισμένο Νταβός της Ελβετίας συγκεντρώθηκαν περίπου 80 ηγέτες χωρών, και περίπου 800 διευθύνοντες σύμβουλοι (CEO) των μεγαλύτερων επιχειρηματικών κύκλων. Συνολικά εκπρόσωποι κυβερνήσεων ή επιχειρήσεων από 130 χώρες του κόσμου, πάνω από 3.000 επίσημοι προσκεκλημένοι. Η Κίνα συμμετείχε με παρουσία αντιπροέδρου, η Ινδία με σημαντικούς οικονομικούς παράγοντες.

Τρία ήταν τα πιο εκκωφαντικά μηνύματα από την πρόσφατη σύνοδο:

• Πρώτο: Η ατραξιόν αλλά και η εφαρμογή του «Συμβουλίου Ειρήνης» που ξεκινά ο Τραμπ∙ δηλαδή μια μορφή ενός ιδιωτικού ΟΗΕ που θα παρεμβαίνει «πιο αποτελεσματικά» σε όποια γωνιά του πλανήτη κριθεί αναγκαίο. Πρώτη παράσταση η «Ριβιέρα στη Γάζα». Δημοσιεύτηκε και το καταστατικού του υπό κατασκευή «οργανισμού». Για να πάρει μέρος μια χώρα πρέπει να συνεισφέρει 1 δισεκατομμύριο δολάρια και να είναι πρόθυμη να κάνει ό,τι θέλει ο ισόβιος «πρόεδρός» του, δηλαδή ο Τραμπ. Από την Ε.Ε. των 27 συμμετείχαν η Ουγγαρία και η Βουλγαρία. Ο Μητσοτάκης δήλωσε ότι η Ελλάδα (και άλλες ευρωπαϊκές χώρες) θα συμμετάσχει στο «Συμβούλιο Ειρήνης», αλλά μόνο για τη Γάζα.

• Δεύτερο: Η ομιλία του Καναδού πρωθυπουργού Κάρνεϊ, που τάραξε τα νερά και αποτελούσε μια απάντηση στην επιθετικότητα και αρπακτικότητα των ΗΠΑ, αφού οι τελευταίες έχουν συμπεριλάβει στο «μενού» και τον Καναδά ολόκληρο! Ξεκίνησε την ομιλία του ως εξής: «Σήμερα θα μιλήσω για μια ρήξη στην παγκόσμια τάξη πραγμάτων, για το τέλος μιας ωραίας ιστορίας και την αρχή μιας σκληρής πραγματικότητας, όπου η γεωπολιτική μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων δεν υπόκειται σε κανένα περιορισμό». Αμέσως ο Τραμπ ακύρωσε την πρόσκληση που είχε κάνει στον Καναδό πρωθυπουργό να πάρει μέρος στην ιδρυτική ατραξιόν του «Συμβουλίου Ειρήνης» την επόμενη μέρα. Ο Κάρνεϊ στην ομιλία του συγκαταλέγει τον Καναδά στις «μεσαίες χώρες» που απειλούνται από την αμερικανική αρπακτικότητα. Σκεφθείτε, αν ο Καναδάς, μέλος του G7 και του G20, ιδρυτικό μέλος του ΝΑΤΟ, κινδυνεύει να μετατραπεί σε 51η πολιτεία των ΗΠΑ, πόσο υπολογίζεται η Ελλάδα από τις ΗΠΑ και τον Τραμπ. Ορισμένοι έχουν αρχίσει να ανησυχούν σφόδρα μήπως ρίξει ο πλανητάρχης το βλέμμα του προς τα εδώ…

• Τρίτο: Η ομιλία του CEO της κακόφημης BlackRock, Λάρι Φινκ. Με κυνισμό και τάχα κοινωνική ευαισθησία έκρουσε καμπανάκι κινδύνου για το αβυσσαλέο χάσμα ανάμεσα στον πλούτο και την φτώχεια σε παγκόσμιο επίπεδο. Το ερώτημα για αυτόν είναι πώς θα κάνουμε περισσότερους να συμμετέχουν στα καλά της «ανάπτυξης». Όπως είπε, «ο πλούτος συγκεντρώθηκε σε ένα πολύ μικρότερο μερίδιο ανθρώπων από ό,τι μπορεί να διατηρήσει οποιαδήποτε υγιής κοινωνία». Για τη σύνοδο και τους παρευρισκόμενους παρατήρησε ότι βρίσκονται «εκτός ρυθμού της εποχής: μοιάζουν με ελίτ σε μια εποχή λαϊκισμού». Συνέκρινε την εποχή της παγκοσμιοποίησης από το 1989-90 μέχρι πρόσφατα, με την εποχή που αρχίζει με την AI: «Αν η Τεχνητή Νοημοσύνη κάνει στην εργασία των υπαλλήλων γραφείου αυτό που έκανε η παγκοσμιοποίηση στους εργαζόμενους, πρέπει να το αντιμετωπίσουμε άμεσα».
Ο Φινκ θα συμπληρώσει πως: «Η ευημερία δεν είναι απλώς η ανάπτυξη συνολικά∙ δεν μπορεί να μετρηθεί μόνο με βάση το ΑΕΠ. Πρέπει να κριθεί από το πόσοι άνθρωποι μπορούν να το δουν, να το αγγίξουν και να χτίσουν ένα μέλλον πάνω σε αυτό». Καμπανάκι για ένα κοινωνικό χάος και ρήγμα; Ανησυχία για την έλλειψη κοινωνικής συναίνεσης; Ανησυχία για τον «ωκεανό λαϊκισμού» που συνιστά ένα περιβάλλον για το οποίο οι ελίτ του Νταβός αδιαφορούν;

Βέβαια έγινε κουβέντα, «μας έβγαλαν γλυκό, μας έβγαλαν και μέντα» παραφράζοντας λίγο το τραγούδι (Ο Γιάννης ο φονιάς) και για τη Γροιλανδία. Μάλλον ανήκει ήδη στις ΗΠΑ∙ το ΝΑΤΟ θα βρει μια λύση που θα καταπιούν και όλοι οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι, που ψιλογκρινιάζουν τώρα. Κύκλοι του Τραμπ διαρρέουν ότι θέλουν κάτι σαν το βρετανικό στάτους των βάσεων στην Κύπρο (να και ο ελληνισμός πάλι…). Δηλαδή βάσεις που θα αποτελούν αμερικανικό έδαφος για πάντα, και όχι ιδιαίτερες συμφωνίες με μια χώρα (Δανία ή Γροιλανδία κ.λπ.). Η Αγγλία με αυτό το μοντέλο έχει πλήρη κυριαρχία στο 8% του εδάφους της Κύπρου. Φυσικά να μην ξεχνάμε ότι ο Πούτιν δήλωσε ότι «αυτό που συμβαίνει στη Γροιλανδία δεν μας αφορά καθόλου», και αναφέρθηκε στο ιστορικό της πώλησης της Αλάσκας από τη Ρωσία στις ΗΠΑ το 1867.

Μόνο που υπάρχει μια αποσιώπηση, ένα γενικό μπλακ άουτ ενημέρωσης και ειδήσεων. Τι λέει ο «ωκεανός λαϊκισμού», η παγκόσμια πλειοψηφία ολόκληρου του κόσμου; Τι λένε οι κοινωνίες και λαοί; Μετά τη γενοκτονία στη Γάζα, παίρνει σειρά το πούλημα (για άλλη μια φορά) του κουρδικού λαού.

Γενικά, «καλά πάμε» όπως βλέπετε… Έχουμε και Belhara, πνιγόμαστε και στην Γλυφάδα… ενώ έρχονται γεωπολιτικά τσουνάμι. Κάτι είπε ήδη η κα Γκίλφοϊλ.


(Δρόμος, φύλλο 761, 24/1/26)


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0
Πράκτορες της ΙCE έτοιμοι να εισβάλλουν σε σπίτι στη Μινεσότα AP Photo Yuki Iwamura

Οι ομοσπονδιακοί πράκτορες της ICE δρουν ανενόχλητοι σε πολλές πόλεις των ΗΠΑ, μπουκάροντας σε σπίτια προκειμένου να συλλάβουν κόσμο. Πόσο νόμιμο είναι αυτό που κάνουν;

Με το πέρας των μηνών, η μεταναστευτική πολιτική που έχει επιβάλλει ο Τραμπ στις ΗΠΑ, φαίνεται να σκληραίνει συνεχώς. Οι πράκτορες της ICE έκαναν αρχικά την εμφάνισή τους σε αρκετές αμερικανικές πόλεις, το τελευταίο διάστημα όμως, η κατάσταση έχει εκτροχιαστεί.

Οι τελευταίες εξελίξεις γύρω από την ICE αποκαλύπτουν μια επικίνδυνη συρρίκνωση των θεμελιωδών ελευθεριών που θεωρούνταν αδιαπραγμάτευτες στις ΗΠΑ. Η ICE μπουκάρει ανενόχλητη σε σπίτια πολιτών, χωρίς δικαστικό ένταλμα και συλλαμβάνει κόσμο.

Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα ενός παιδιού ηλικίας μόλις 5 ετών, το οποίο συνελήφθη στη Μινεσότα, την ώρα που επέστρεφε από το σχολείο.

Χείριστη περίπτωση ωστόσο, παραμένει η εν ψυχρώ δολοφονία της Ρενέ Γκουντ από ομοσπονδιακό πράκτορα της ICE, μέσα στο αυτοκίνητό της.

Το ερώτημα που εύλογα προκύπτει είναι κατά πόσο νόμιμες είναι οι πρακτικές που ακολουθούν οι πράκτορες της ICE.
ASSOCIATED PRESS

Σε μια χώρα που πρεσβεύει το κράτος δικαίου (ή τουλάχιστον έτσι έκανε), τέτοιες πρακτικές μοιάζουν να θυμίζουν μάλλον αυθαιρεσίες παρά εφαρμογή νόμου, απειλώντας να παραδώσουν τα θεμέλια της ιδιωτικότητας και της προσωπικής ελευθερίας στην αδιαφορία της εκτελεστικής εξουσίας.

Με ένα έγγραφο της Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Τελωνείων (ICE) που επιτρέπει στους αξιωματούχους να εισέρχονται σε σπίτια χωρίς δικαστικό ένταλμα, η διοίκηση Τραμπ επιχειρεί να παρακάμψει βασικές προστασίες που παρέχει το Σύνταγμα στις πολιτικές ελευθερίες των Αμερικανών για αιώνες, όπως τόνισαν ειδικοί σε συνταγματικό δίκαιο και μεταναστευτική πολιτική.

Η εν λόγω οδηγία είναι ξεχωριστή για τον τρόπο που παραμερίζει απαγορεύσεις που ισχύουν εδώ και δεκαετίες, σχετικά με τις έρευνες χωρίς ένταλμα σε ιδιωτική περιουσία, μια νομική έννοια που προϋπήρχε της ίδρυσης των ΗΠΑ και αποτελεί μία από τις πιο θεμελιώδεις αρχές της χώρας.

Οι αξιωματούχοι της μετανάστευσης συνήθως επιδιώκουν τις συλλήψεις των παράτυπων μεταναστών με δύο τρόπους: μέσω ενός δικαστικού εντάλματος, το οποίο υπογράφεται και εξουσιοδοτείται από δικαστή, ή μέσω ενός διοικητικού εντάλματος, το οποίο υπογράφεται από άτομα της εκτελεστικής εξουσίας, που υπάγονται στον πρόεδρο.

Η βασική διαφορά μεταξύ αυτών είναι ότι τα δικαστικά εντάλματα επιτρέπουν στους αστυνομικούς να εισέλθουν και να ερευνήσουν την κατοικία κάποιου ή έναν μη δημόσιο χώρο μιας επιχείρησης, ενώ τα διοικητικά εντάλματα όχι.
Η εξουσιοδότηση της ICE και οι συνέπειες για την ιδιωτική ζωή

Το νέο έγγραφο, που εκδόθηκε τον Μάιο του 2025 αλλά αποκαλύφθηκε πρόσφατα μέσω καταγγελίας από whistleblower και δημοσιεύθηκε πρώτα από το Associated Press, επιτρέπει στους αξιωματούχους της ICE να εισέρχονται βίαια σε σπίτια με μόνο ένα διοικητικό ένταλμα, παρακάμπτοντας ουσιαστικά τη διαδικασία εξέτασης από τρίτους, οι οποίοι θα εξέταζαν τα αποδεικτικά στοιχεία πριν την υπογραφή ενός δικαστικού εντάλματος.

Η ιστορία του Τέταρτου Συντάγματος είναι γεμάτη παραδείγματα όπου τοπικές, πολιτειακές και ομοσπονδιακές υπηρεσίες επιβολής του νόμου προσπαθούσαν να αμφισβητήσουν ή να αποδυναμώσουν τις προστασίες του.

Ωστόσο, σύμφωνα με τον Emmanuel Mauleón, καθηγητή νομικής στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα, ο οποίος και μίλησε στο CNN, το έγγραφο αυτό δεν αποτελεί μια σταδιακή αποδυνάμωση των δικαιωμάτων, αλλά “ένα πέρασμα του Ρουβίκωνα”, μια δήλωση ότι οι θεμελιώδεις προστασίες που αναγνωρίζουν τα δικαστήρια απλά δεν ισχύουν πλέον για το υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας.

«Ουσιαστικά, θα ήταν το ίδιο σαν να βρισκόσασταν στο τοπικό αστυνομικό τμήμα και ο αστυνομικός που συλλέγει τα αποδεικτικά στοιχεία και σας συλλαμβάνει να πηγαίνει και να συντάσσει το δικό του ένταλμα για να ψάξει το σπίτι σας, επειδή πιστεύει ότι έχει πιθανή αιτία», δήλωσε χαρακτηριστικά.

H ICE ρίχνει δακρυγόνα σε διαδηλωτές κοντά στο σημείο όπου η Renee Good είχε πέσει νεκρή από πυρά πράκτορα της Υπηρεσίας AP Photo/Adam Gray


Η είδηση του εγγράφου προκάλεσε ευρύτατη ανησυχία μεταξύ των υποστηρικτών των πολιτικών ελευθεριών και των Δημοκρατικών βουλευτών. Ο γερουσιαστής Richard Blumenthal του Κονέκτικατ κάλεσε την Υπουργό Εσωτερικής Ασφάλειας Kristi Noem και τον προσωρινό διευθυντή της ICE Todd Lyons να καταθέσουν ενώπιον του Κογκρέσου για το θέμα, ενώ ο κυβερνήτης της Μινεσότα Tim Walz δήλωσε ότι «κάθε Αμερικανός» πρέπει να είναι «εξοργισμένος από αυτήν την επίθεση στην ελευθερία και την ιδιωτικότητα».

Η προβληματική εφαρμογή

Η διοίκηση του Τραμπ υπερασπίστηκε την οδηγία, υποστηρίζοντας ότι όσοι λαμβάνουν διοικητικά εντάλματα ήδη απολαμβάνουν «πλήρη δικονομική διαδικασία και τελικό διάταγμα απομάκρυνσης».

Παρά τη δήλωση αυτή, τα δεδομένα της ίδιας της διοίκησης δείχνουν ότι εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι εξέδωσαν διατάγματα απομάκρυνσης με την απουσία τους από το δικαστήριο, γεγονός που προκαλεί αμφισβητήσεις για την αποτελεσματικότητα και τη δικαιοσύνη των διαδικασιών αυτών.

Η γενική στάση της διοίκησης, σύμφωνα με τη Kathleen Bush-Joseph, δικηγόρο του Migration Policy Institute, φαίνεται να είναι ότι οι μετανάστες είναι «εισβολείς» και οι υπάλληλοι της μετανάστευσης πρέπει να επιτρέπεται να επιταχύνουν τη σύλληψη, κράτηση και απέλαση τους.

Ωστόσο, αυτή η διαδικασία, όπως επισημαίνει, παραβιάζει πολλά νομικά όρια και δοκιμάζει πράγματα που δεν έχουν επιχειρηθεί στο παρελθόν με αυτόν τον τρόπο.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading
Εγγραφή σε: Σχόλια (Atom)