Articles by "Βενεζουέλα"

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Βενεζουέλα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
του Joaquin Flores, Fort Rus, 19- 4-1

Καράκας: Κινεζικό στρατιωτικό προσωπικό, με 65 τόνους φαρμάκων και εφοδίων, έφθασε την Πέμπτη 28 Μαρτίου στο Καράκας, σε εφαρμογή της στρατηγικής συνεργασίας μεταξύ Κίνας και Βενεζουέλας. Ενώ η παράδοση της βοήθειας ήταν , κατά τους κυβερνητικούς αξιωματούχους, μια από τις πολλές αναμενόμενες αποστολές, η άφιξη κινεζικού στρατιωτικού προσωπικού δεν παρουσιάστηκε ευκρινώς στον Δυτικό Τύπο.
Παρασκευή, 29 Μαΐου. Κινέζοι στρατιώτες ποζάρουν με μέλη των ενόπλων δυνάμεων της Βενεζουέλας

Ο Ταρέκ Ελ Ασαμί, υπουργός Βιομηχανίας και Εθνικής Παραγωγής της Βενεζουέλας, μιλώντας στην TeleSur, υπογράμμισε την σημασία της παράδοσης της βοήθειας ως δείγματος άσκησης της εθνικής κυριαρχίας και πρόσθεσε ότι «η επίθεση που υφίσταται η Βενεζουέλα, οι τρομοκρατικές ενέργειες, ο αποκλεισμός και ο χρηματοπιστωτικός διωγμός είναι χωρίς προηγούμενο στον κόσμο.»

Νωρίς σήμερα, 1η Απριλίου, ο Κινέζος ηγέτης Ξι Ζιπίνγκ ανακοίνωσε ότι η κινεζική κυβέρνηση κλιμακώνει τις προσπάθειες για την εκρίζωση της διαφθοράς στο εσωτερικό της χώρας και ότι προετοιμάζεται για έναν μακρύ και παρατεταμένο αγώνα εναντίον του καπιταλισμού και του ιμπεριαλισμού της Δύσης. Η Κίνα θεωρεί την ανάπτυξη του σοσιαλισμού στην Βενεζουέλα μια θετική ιστορική προσπάθεια, προς την οποία εξέφρασε σταθερήν υποστήριξη από το 1999.

Ο Κινέζος πρεσβευτής στην Βενεζουέλα χαρακτήρισε επίσης το νότιο-αμερικανικό έθνος ως «αχώριστο στρατηγικό εταίρο και φίλο», τονίζοντας την πεποίθησή του «ότι ο λαός της Βενεζουέλας είναι ικανός να διατηρήσει την ειρήνη». Η δήλωση έγινε μετά τις αμερικανικές επαναληπτικές απειλές κατά της Ρωσικής Ομοσπονδίας και άλλων εθνών για την στρατιωτική στήριξή τους στην Βενεζουέλα.

Η Κίνα απάντησε χρησιμοποιώντας αυτό που οι στρατιωτικοί ειδικοί αποκαλούν δοκιμαστικό μπαλόνι. Το είχαμε δει προηγουμένως στην περίπτωση της Συρίας, όταν η Κίνα φάνηκε να έχει διαρρεύσει εικόνες και πληροφορίες άμεσης ανάμειξης στην Συρία για κάποιαν περίοδο, προτού ανακοινώσει την υποστήριξή της για την πολεμικά πληττόμενη χώρα.

Σύμφωνα με το Διεθνές ‘Ίδρυμα Ερευνών για την Ειρήνη της Στοκχόλμης, η Βενεζουέλα εισήγαγε από την Κίνα όπλα αξίας 349 εκατομμυρίων δολαρίων, μόνο κατά την τετραετία 2010-2014.

Η Κίνα είναι ο κατά πολύ μεγαλύτερος πιστωτής του Καράκας. ΄Εχει δανείσει την Βενεζουέλα 65 δις δολάρια από το 2005.

Οι κινεζικές κρατικές τράπεζες έχουν δανείσει πολλά επιπλέον δισεκατομμύρια σε Λατινοαμερικανικές κυβερνήσεις από τις αρχές της δεκαετίας του 2000. Μόνο το 2010, η Κίνα χορήγησε περισσότερα δάνεια από όλες μαζί, την Παγκόσμια Τράπεζα, την Δι-Αμερικανική Τράπεζα Αναπτύξεως και την αμερικανική Ex-Im Bank. Στην Κίνα οι αποφάσεις για το ύψος των επιτοκίων παίρνονται από Επιτροπή Νομισματικής Πολιτικής της Λαϊκής Τράπεζας Κίνας. Η κεντρική αυτή τράπεζα διαχειρίζεται δύο επιτόκια: ένα ετήσιου δανεισμού και ένα ετήσιων καταθέσεων.

Η Κίνα «εισήλθε πράγματι» στην Λατίνο-αμερικανική αγορά όπλων το 2011, λέει ο Δρ. Evan Ellis, ερευνητής, καθηγητής Λατίνο-αμερικανικών σπουδών, στο Ινστιτούτο Στρατηγικών Σπουδών του Κολλεγίου Πολέμου του αμερικανικού στρατού , «πρώτα με λιγότερο εξελιγμένο εξοπλισμό, όπως ραντάρ και εκπαιδευτικά αεροπλάνα και πιο πρόσφατα με ενισχυμένα οχήματα και ανταλλακτικά.»

« Τα περισσότερα στρατιωτικά είδη που έφθασαν το 2017 ήταν κινεζικά και περιλάμβαναν τεθωρακισμένα τανκς, πυρομαχικά, στολές και εξοπλισμό πεζικού όπως και ανταλλακτικά για εφόδια ρωσικής κατασκευής», όπως δήλωσε ο διοικητής της Εθνοφρουράς της Βενεζουέλας, υποστράτηγος Antonio Benavidez Torrez.

Σχολιάζοντας την κινεζικής διαρροής πληροφορία και φωτογραφίες από την άφιξη κινεζικού στρατιωτικού προσωπικού και βοήθειας στην Βενεζουέλα, ο Σέρβος στρατιωτικός εμπειρογνώμονας Βλαντίμιρ Γκουσάνισιτς εξήγησε στο Fort Rus: « Αυτά ταιριάζουν με την κινεζική πολιτική να διαρρέουν τις ανεπίσημες θέσεις και ειδήσεις τους στον Δυτικό Τύπο. Στην συνέχεια οι Κινέζοι αναλυτές θα σταθμίσουν τις αντιδράσεις των Δυτικών κυβερνήσεων και των ακτιβιστών, από τους οποίους οι ειδικοί αναμένουν να έχουν διαφορετικές αλλά πάντως πολύ χρήσιμες γνώμες. Κοντολογίς, εάν οι Δυτικοί ακτιβιστές ανταποκριθούν θετικά στην ιδέα, τότε εκείνοι που στην Κίνα παρακινούν για περαιτέρω και απροκάλυπτη στρατιωτική υποστήριξη –όπως στην περίπτωση της Συρίας- μπορεί να ξαναφέρουν την υπόθεση της Βενεζουέλας ενώπιον άλλων που παίρνουν τις αποφάσεις, οι οποίοι είναι αναποφάσιστοι ή ζητούν τέτοια στοιχεία.

Η Βολιβαριανή κυβέρνηση της Βενεζουέλας και η Κινεζική Λαϊκή Δημοκρατία είναι από πολύ καιρό σύμμαχοι και στρατηγικοί εταίροι. Οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών είχαν ενισχυθεί σημαντικά υπό τον προηγούμενο Πρόεδρο Ούγκο Τσάβες. Προ του 1999, το εμπόριο Κίνας- Βενεζουέλας υπολογιζόταν σε 500 εκατομμύρια δολάρια, ενώ το 2016 το μεταξύ τους εμπόριο έφθασε στα 7,42 δισεκατομμύρια δολάρια.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
του M K Bhadrakumar Indian Punchline, Fri, Mar 29, 2019

[ Το πιο κάτω άρθρο του, υψηλής πείρας, οξυδέρκειας και παιδείας, Ινδού διπλωμάτη είναι άκρως διαφωτιστικό -και πνευματικά ερεθιστικό ως ανάγνωσμα- για τον μέσον αναγνώστη, αλλά είναι προπάντων χρησιμότατο βοήθημα ανάγνωσης, ανάλυσης και ερμηνείας διπλωματικών δηλώσεων και κειμένων, για τους παρ ημίν ασχολουμένους - κατ’ επάγγελμα η ερασιτεχνικά, κατόπιν πρωθυπουργικής ανάθεσης- με την διαχείριση των εξωτερικών προβλημάτων. Τα εθνικά επιτεύγματα, ιδίως της τελευταίας δεκαετίας - και σε αυτόν τον υπαρξιακής εθνικής σημασίας τομέα- κραυγάζουν εναγώνια την ανάγκη τέτοιας διδασκαλίας.]

Ανάδειξη: Μιχαήλ Στυλιανού


Η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών Μαρία Ζαχάροβα επιβεβαίωσε στην Μόσχα την περασμένη Τρίτη ότι Ρώσοι «ειδικοί» βρίσκονται πράγματι στην Βενεζουέλα, στα πλαίσια μιας συμφωνίας τεχνικής στρατιωτικής συνεργασίας του 2001 με το Καράκας. Η Ζαχάροβα υπογράμμισε ότι η ρωσική συμφωνία στρατιωτικής συνεργασίας με την Βενεζουέλα είναι σύμφωνη με το σύνταγμα της χώρας, έχει πλήρη νομική κάλυψη και δεν χρειάζεται οποιανδήποτε πρόσθετη έγκριση από την Εθνοσυνέλευση της χώρας» (που ελέγχεται από την αντιπολίτευση).

Η δήλωση έγινε μετά πληροφορίες των ΜΜΕ ότι αεροσκάφη της ρωσικής αεροπορίας προσγειώθηκαν το Σάββατο στο Καράκας και αποβίβασαν τον Βασίλη Τονκοσκούρωφ, αρχηγό του επιτελείου των ρωσικών χερσαίων δυνάμεων, με στρατιωτικό προσωπικό σχεδόν 100 ανδρών και 35 τόνους υλικού. Ανώνυμος αξιωματούχος της ρωσικής πρεσβείας στο Καράκας δήλωσε στο πρακτορείο Σπούτνικ ότι το ρωσικό προσωπικό είχε έρθει «για την ανταλλαγή απόψεων. Η Ρωσία έχει συνάψει ορισμένα συμβόλαια τα οποία είναι υπό εκτέλεση, συμβόλαια τεχνικού-στρατιωτικού χαρακτήρα.

Αντιστράτηγος Βασίλη Τονκοσκούρωφ
Η ανακοίνωση της Ζαχάροβα έγινε την επομένη τηλεφωνήματος που έλαβε ο Ρώσος υπουργός των Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρώφ από τον Αμερικανό ομόλογό του Μάϊκ Πομπέο, στις 25 Μαρτίου. Οι ρωσικές πληροφορίες ανέφεραν ότι ο Πομπέο «ενδιαφέρθηκε για ορισμένα ζητήματα σχετικά με τις εξελίξεις στην Βενεζουέλα». Προσέθεταν ότι « ο Σεργκέι Λαβρώφ υπογράμμισε (στον Πομπέο) ότι οι απόπειρες της Ουάσιγκτον να οργανώσει ένα πραξικόπημα στην Βενεζουέλα και οι απειλές της κατά της νόμιμης κυβέρνησης αποτελούν παραβίαση του καταστατικού χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και κατάφωρη επέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις ενός κυρίαρχου κράτους… Μετά την έκθεση των κυριοτέρων διαφορών στις ρωσικές και αμερικανικές θέσεις, οι δύο αξιωματούχοι συμφώνησαν να μείνουν σε επαφή και να συνεχίσουν την ανταλλαγή εκτιμήσεων.»

Η εκδοχή του Στέιτ Ντιπάρτμεντ ωστόσο υποστήριζε ότι ο Πομπέο «προειδοποίησε την Ρωσία να πάψει την μη εποικοδομητική συμπεριφορά της στην Βενεζουέλα» και ότι η Ουάσιγκτον και οι περιφερειακοί σύμμαχοί της « δεν θα μείνουν απαθείς θεατές ενώ η Ρωσία παροξύνει τις εντάσεις.» Υποστήριζε ακόμη ότι ο Πομπέο κατηγόρησε την Ρωσία για «συνεχιζόμενη επέμβαση… σε υποστήριξη του παράνομου καθεστώτος του Νικόλα Μαδούρο στην Βενεζουέλα, (η οποία) απειλεί να παρατείνει τις οδύνες του λαού της χώρας, που στην συντριπτική πλειοψηφία του υποστηρίζει τον προσωρινό πρόεδρο Χουάν Γκουαϊδό».

Στο μεταξύ, την Δευτέρα και την Τρίτη, σε μια σειρά μηνυμάτων, ο Σύμβουλος Ασφαλείας Τζων Μπόλτον, ξέσπαγε στο Τουίτερ την οργή και την απογοήτευσή του: «Ο Μαδούρο απώλεσε την υποστήριξη του λαού της Βενεζουέλας και εξαρτάται από την υποστήριξη της Κούβας και της Ρωσίας για να σφετεριστεί την δημοκρατία και να καταπιέζει αθώους πολίτες… Αντί να στέλνει αεροπλάνα ικανά για πυρηνικούς βομβαρδισμούς και ειδικές δυνάμεις για να στηρίξουν έναν διεφθαρμένο δικτάτορα, η Ρωσία θα όφειλε να συνεργαστεί με την διεθνή κοινότητα σε υποστήριξη του λαού της Βενεζουέλας. Οι ΗΠΑ δεν θα ανεχθούν την ανάμειξη ξένων εχθρικών στρατιωτικών δυνάμεων στους κοινούς στόχους του Δυτικού Ημισφαιρίου για την δημοκρατία, την ασφάλεια και το κράτος δικαίου… Ο Μαδούρο ζητά την βοήθεια Κουβανών και Ρώσων τραμπούκων για να υποτάξει τον λαό της Βενεζουέλας».

Με αυτές τις εξελίξεις, η κρίση περί την Βενεζουέλα μπορεί να εμφανίζεται σε διάσταση ενός Νέου Ψυχρού Πολέμου. Σαφώς η Μόσχα έχει ζυγίσει τα υπέρ και τα κατά της κατάστασης στην Βενεζουέλα και έχει αποφασίσει να μην είναι απολογητική για την υποστήριξή της στην κυβέρνηση Μαδούρο. Παρά τις εκρήξεις της Ουάσιγκτον, η Μόσχα δεν δείχνει την διάθεση να υποχωρήσει.*

Το μεγάλο ερώτημα που εκκρεμεί είναι εάν η Ρωσία ανεβαίνει την σκάλα της κλιμάκωσης. Πράγματι, η ενίσχυση της στρατιωτικής-τεχνικής συνεργασίας απορρέει από την εκτίμηση στην Μόσχα ότι οι μανιώδεις αμερικανικές απόπειρες να απεργαστούν/καλύψουν ένα στρατιωτικό πραξικόπημα στην Βενεζουέλα δεν πηγαίνουν πουθενά. Στο μεταξύ, ο Πρόεδρος Νικόλας Μαδούρο, ανακοίνωσε σε συνέντευξή του, την Παρασκευή, στην ρωσική τηλεόραση ότι «μια υψηλού επιπέδου σύσκεψη διακυβερνητικής συνεργασίας» μεταξύ Ρωσίας και Βενεζουέλας, θα συνέλθει τον Απρίλιο, «όπου θα υπογράψουμε 20 έγγραφα για την συνεργασία στην Οικονομία, το Εμπόριο, τον Πολιτισμό, την Ενέργεια και την Εκπαίδευση.»

Αρκεί να λεχθεί λοιπόν ότι, η Μόσχα αναβαθμίζει την υποστήριξή της στον Μαδούρο και καταστρώνει ένα σχέδιο δράσεως για την ανάπτυξη ενός σφαιρικού προγράμματος διμερούς συνεργασίας, μεσοπρόθεσμης και μακροπρόθεσμης προοπτικής. Τώρα, αυτό μπορεί μόνο να σημαίνει ότι κατά την ρωσική εκτίμηση , το αμερικανικό σχέδιο για την ανατροπή του καθεστώτος –με οικονομικές κυρώσεις και άλλα υποχθόνια μέσα (όπως σαμποτάζ της ηλεκτροδότησης) και διάφορες μεθόδους πολιτικής και διπλωματικής πίεσης (μεταξύ των οποίων και την παράνομη κατάσχεση καταθέσεων της Βενεζουέλας σε Δυτικές τράπεζες, ύψους δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων), μπορεί και πρέπει να αντιμετωπιστεί. Είναι ενδιαφέρον ότι η Κούβα, η οποία έχει πλούσια πείρα αντίστασης στις καταπιεστικές μεθόδους της Ουάσιγκτον, συνεργάζεται στενά με την Ρωσία σε αυτή την κατεύθυνση.

Από ότι φαίνεται –μέχρι τώρα τουλάχιστον- μια ευθεία αμερικανική στρατιωτική επέμβαση στην Βενεζουέλα για την βίαιη μεταβολή του καθεστώτος δεν είναι στο πρόγραμμα. Αυτό που αναμένεται είναι μάλλον μια παρατεταμένη περίοδος ψυχρού πολέμου φθοράς. Μπορεί η Ρωσία να αναδεχτεί το οικονομικό βάρος που αυτό συνεπάγεται; Αλλά η αναλογία της ρωσικής επέμβασης στην Συρία δεν ισχύει στην παρούσα περίπτωση, καθόσον η Βενεζουέλα είναι μια πλούσια χώρα με τα μεγαλύτερα γνωστά αποθέματα πετρελαίου στον κόσμο. Επίσης και η Κίνα έχει ισχυρούς λόγους να νοιάζεται για την οικονομική σταθερότητα της Βενεζουέλας.

Από την άλλη πλευρά, για την Ρωσία είναι υπόθεση ζωτικής σημασίας οι ΗΠΑ, που φιλοδοξούν να γίνουν ο πρώτος εξαγωγέας πετρελαίου και φυσικού αερίου, να μην πάρουν τον έλεγχο των τεράστιων αποθεμάτων της Βενεζουέλας, γιατί έτσι θα αποκτούσαν την δύναμη να ρυθμίζουν κατά βούληση την παγκόσμια προσφορά και ζήτηση ενέργειας και να καθορίζουν την τιμή του πετρελαίου και του αερίου.

Σε γεωπολιτικούς όρους, μια ισχυρή ρωσική παρουσία στην Βενεζουέλα καθίσταται ένα ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί της Ρωσίας απέναντι στην αυξανόμενη στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ κατά μήκος των δυτικών ρωσικών συνόρων στην κεντρική και ανατολικήν Ευρώπη και στα Βαλτικά κράτη. Και αυτό μόνο του καθιστά την Βενεζουέλα έναν στρατηγικό εταίρο για την Ρωσία. Σε απλή διατύπωση, οποιαδήποτε προβολή της ρωσικής δύναμης στην αυλή των ΗΠΑ θα επιβάλει στην Ουάσιγκτον σε κάποιο σημείο, και σύντομα μάλλον παρά αργά, την επιτακτική ανάγκη να προσέλθει σε έναν εποικοδομητικό διάλογο και σε διαπραγματεύσεις με την Μόσχα, οσοδήποτε δυσκολοχώνευτες και να είναι οι προοπτικές τους.

Και πράγματι, σε κάποιο σημείο της ανακοίνωσής της , η Ζαχάροβα, με «μπηχτή» στο Δόγμα του Μονρόε (σημ: «Η Αμερική μόνο για τους Αμερικανούς») που επικαλέστηκε η κυβέρνηση Τραμπ, έθεσε το αιχμηρό ερώτημα: «Και αυτοί τι δουλειά έχουν στο Ανατολικό Ημισφαίριο; ΄Ισως πιστεύουν ότι οι άνθρωποι σ΄αυτήν την πλευρά του κόσμου θα είναι ευγνώμονες όταν η Ουάσιγκτον αλλάζει κατά βούληση τους ηγέτες τους και σκοτώνει όσους δεν της αρέσουν; ΄Η οι ΗΠΑ πιστεύουν ακόμη ότι οι λαοί περιμένουν τους Αμερικανούς να τους φέρουν την δημοκρατία στα φτερά των βομβαρδιστικών τους; Ρωτήστε τους Ιρακινούς, τους Λίβυους και τους Σέρβους γι΄αυτά.»

Η Ζαχάροβα δεν αναφέρθηκε ανοικτά στην Ουκρανία, ή στα Βαλτικά κράτη και στην Πολωνία και στην Μαύρη Θάλασσα και στον Καύκασο, αλλά το υπονοούμενο μήνυμα ήταν σαφές: ΄Οταν οι ΗΠΑ αλωνίζουν στην αυλή της Ρωσίας, η Ρωσία χρησιμοποιεί το δικαίωμά της να ανταποδώσει τα ίδια. Τελεία και παύλα. Είναι χρήσιμο να υπομνησθεί η λύση της κρίσης των ρωσικών πυραύλων στην Κούβα, το 1962, με την αμοιβαία απόσυρση των ρωσικών πυραύλων από την Κούβα και των αμερικανικών από την Τουρκία.

Το τηλεφώνημα του Πομπέο στον Λαβρώφ αποκαλύπτει ότι οι ΗΠΑ προσπαθούν να διαγνώσουν τις προθέσεις της Ρωσίας. Είναι ενδιαφέρον ότι η σχετική ρωσική ανακοίνωση ανέφερε ότι ο Λαβρώφ έθεσε και τα θέματα της Ουκρανίας και της Συρίας στην συνομιλία με τον Πομπέο. Οι παρατηρήσεις του ήταν αιχμηρές: «Ο Σεργκέι Λαβρώφ υπογράμμισε επίσης ότι η πρόθεση των ΗΠΑ να αναγνωρίσουν στο Ισραήλ κυριαρχικά δικαιώματα στα Υψώματα του Γκολάν θα μπορούσε να οδηγήσει σε σοβαρή παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου, να παρεμποδίσει την διαδικασία διευθέτησης του Συριακού και να επιδεινώσει την κατάσταση στην Μέση Ανατολή. Αναφερόμενος στην Ουκρανία, ο Σεργκέι Λαβρώφ τόνισε ότι είναι απαράδεκτη η αμερικανική τακτική να υποβοηθεί τις ενέργειες του καθεστώτος του Κιέβου στον τορπιλισμό των συμφωνιών του Μινσκ για τον διακανονισμό της ενδο-ουκρανικής σύγκρουσης.»

Περιέργως, η ανακοίνωση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για την τηλεφωνική συνομιλία, παρέλειψε κάθε αναφορά στην Συρία και στην Ουκρανία. Προφανώς ήταν πολύ καυτή η πατάτα για την Ουάσιγκτον, ακόμη και να αναφέρει ότι ο Λαβρώφ επεσήμανε την αμερικανική συμπεριφορά στο «Ανατολικό Ημισφαίριο», την οποία η Ρωσία θεωρεί μη ανεκτή.

ΣημΜετφ: * Την δημοσίευση του άρθρου ακλούθησαν οι ακόλουθες εξελίξεις.

1.- Ο Πρόεδρος Τραμπ κάλεσε την Ρωσία να φύγει από την Βενεζουέλα και απείλησε ότι «όλες οι επιλογές είναι στο τραπέζι».

2.- Η εκπρόσωπος του ρωσικού ΥΠΕΞ απάντησε «προτού μιλήσουν για τα νόμιμα συμφέροντα άλλων εθνών, θα συμβούλευα την κυβέρνηση των ΗΠΑ να τηρεί τις υποσχέσεις της στην διεθνή κοινότητα» -αναφερόμενη στην υπόσχεση Τραμπ για απόσυρση των Αμερικανών από την Συρία.

3.- Η ρωσική κρατική βιομηχανία παραγωγής οπλικών συστημάτων Rosoboronexport ανακοίνωσε ότι ένα νέο κέντρο εκπαίδευσης πληρωμάτων ελικοπτέρων οικοδομήθηκε στο Καράκας , στο οποίο πιλότοι θα εκπαιδεύονται σε μεταφορικά Μι-17 και Μι-26, σε επιθετικά Μι-36 και σε άλλους τύπους ρωσικών ελικοπτέρων. Μεταδόθηκαν και φωτογραφίες, όπως αυτή στην προμετωπίδα του παρόντος άρθρου.

* Ρωσικό ελικόπτερο Μι-26 υπερίπταται του Καράκας AFP / Raul Arboleda                                                



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
του Finian Cunningham, Zero Hedge 22-3-2019, Strategic Culture

[Το παρόν ξεχωριστό άρθρο του διεθνώς έγκυρου Ιρλανδού δημοσιογράφου μεταφράστηκε με εσωτερικό δισταγμό και επιφύλαξη για τις -παράτολμες και ασυμβίβαστες με εδραιωμένες θέσεις και εκτιμήσεις περί ισορροπιών και δυνατοτήτων- ριζοσπαστικές ερμηνείες και χαρακτηρισμούς του. Με το τέλος της μετάφρασης όμως, έπεσε η είδηση, ότι σε αεροδρόμιο της Βενεζουέλας αποβιβάσθηκε στρατιωτικό άγημα με επικεφαλής Ρώσο στρατηγό, από ρωσικό μεταγωγικό αεροπλάνο, που μετέφερε και σημαντικό φορτίο εξοπλισμού.
Σύνοψη των στοιχείων και φωτογραφίες συμπληρώνουν και καλύπτουν έτσι τον αρθρογράφο.]

Ανάδειξη: Μιχαήλ Στυλιανού

Σε μιαν συνάντηση υψηλού επιπέδου, την περασμένη εβδομάδα, στην Ρώμη, φαίνεται πως η Ρωσία επανέλαβε μιαν προειδοποίηση στις ΗΠΑ ότι δεν θα ανεχθεί μιαν αμερικανική στρατιωτική
επέμβαση για την ανατροπή την κυβέρνηση της Βενεζουέλας, με την οποία έχει συνάψει συμμαχία.

Στο μεταξύ, πίσω στην Ουάσιγκτον, ο Πρόεδρος Τραμπ, κατά την πρες-κόνφερενς που έδωσε με τον Βραζιλιανό πρόεδρο Μπολσονάρο στον Λευκό Οίκο διακήρυσσε και πάλι ότι η στρατιωτική επιλογή είναι πάντοτε στο τραπέζι,. Ο Τραμπ είτε μπλοφάρει είτε δεν έχει ακόμη ενημερωθεί για την αξιολόγηση της ρωσικής προειδοποίησης.

Η συνάντηση στην ιταλική πρωτεύουσα μεταξύ του Αμερικανού «ειδικού απεσταλμένου» για τις υποθέσεις της Βενεζουέλας Έλιοτ΄Αμπραμς και του Ρώσου υφυπουργού των Εξωτερικών Σεργκέι
Ριαμπκώφ
είχε τα χαρακτηριστικά ενός επείγοντος ραντεβού. Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ανακοίνωσε το γεγονός μόλις τρεις μέρες πριν την συνάντηση. Οι δυο αξιωματούχοι , όπως αναφέρεται, συναντήθηκαν επί δυο ώρες σε ένα ξενοδοχείο της Ρώμης, γεγονός ενδεικτικό μιας επείγουσας ρύθμισης.

Ο ΄Αμπραμς δεν είναι ένας συνηθισμένος διπλωμάτης. Είναι ειδικός στην ανατροπή καθεστώτων, με εγκληματικό μητρώο για την προαγωγή τρομοκρατικών επιχειρήσεων, ειδικότερα στην περιβόητη υπόθεση Ιράν-Κόντρα για την αποσταθεροποίηση της Νικαράγουας, στην δεκαετία του 1980.

Ο διορισμός του από τον Πρόεδρο Τραμπ, για τον «Φάκελο της Βενεζουέλας», υπογραμμίζει την σοβαρότητα του σχεδίου της Ουάσιγκτον για την αλλαγή του καθεστώτος στο Καράκας. Το εάν
θα πετύχει την εφαρμογή αυτού του σχεδίου είναι μια άλλη υπόθεση.

Ο εκπρόσωπος της Μόσχας στην συνάντηση, Σεργκέι Ριαμπκώφ είναι γνωστό πως δεν μασάει τα λόγια του, έχοντας προηγουμένως καταγγείλει δριμύτατα την Ουάσιγκτον ότι επιδιώκει την παγκόσμια στρατιωτική κυριαρχία. Αποκαλεί τα πράγματα με το όνομά τους και χαρακτηρίζει εγκληματία αυτόν που διαπράττει εγκλήματα.

Η συνάντηση της περασμένης εβδομάδας στην Ρώμη χαρακτηρίστηκε ως «ειλικρινής» και «σοβαρή» -όροι που στον διπλωματικό κώδικα σημαίνουν θυελλώδης. Η χρονική τοποθέτησή της έγινε σε κρίσιμη στιγμή, μετά το χάος που είχαν δημιουργήσει οι διακοπές της ηλεκτροδότησης στην Βενεζουέλα, τις οποίες πολλοί παρατηρητές, συμπεριλαμβανομένου του Κρεμλίνου, αποδίδουν σε ηλεκτρονικό σαμποτάζ. Η διακοπή λειτουργίας του συστήματος παραγωγής ηλεκτρινή ενέργειας
ακολούθησε μιαν αποτυχημένη απόπειρα της Ουάσιγκτον να στήσει μιαν πρόκληση, με την εισαγωγή ανθρωπιστικής βοήθειας από την γειτονική Κολομβία τον προηγούμενο μήνα, με στόχο τις
ένοπλες δυνάμεις της Βενεζουέλας.

Το γεγονός ότι μέχρι τώρα ναυάγησαν οι προσπάθειες της Ουάσιγκτον να ανατρέψει την κυβέρνηση της Βενεζουέλας μπορεί να εντείνει την αμερικανικήν εκστρατεία αποσταθεροποίησης της χώρας, για την εγκατάσταση του επικεφαλής της αντιπολίτευσης Χουάν Γκουαϊδό, που αυτοανακηρύχτηκε τον Ιανουάριο «προσωρινός Πρόεδρος», με τις ευλογίες του Αμερικανού αντιπροέδρου Πενς.

Μετά την αποτυχία των «μπλάκ-άουτ» σε όλη την χώρα να κινήσουν σε εξέγερση λαού και στρατού κατά της κυβέρνησης Μαδούρο, η επόμενη επιλογή-πειρασμός για την Ουάσιγκτον θα μπορούσε να είναι η στρατιωτική.

Μοιάζει σημαδιακό ότι η Ουάσιγκτον εκκένωσε πρόσφατα όλους τους υπόλοιπους διπλωμάτες της από την Βενεζουέλα. Για την απόφαση της ανάκλησης, ο υπουργός των Εξωτερικών Μάικ Πομπέο εξήγησε ότι η παρουσία του αμερικανικού προσωπικού επί τόπου «περιόριζε» τις δυνατότητες δράσεως της Ουάσιγκτον.

Αναφέρθηκε επίσης ότι οι Αμερικανικές Αερογραμμές, την περασμένη εβδομάδα, ακύρωσαν τις πτήσεις τους στην Βενεζουέλα, γεγονός που πάλι υποδείκνυε ότι οι ΗΠΑ ετοίμαζαν μια στρατιωτική επέμβαση, είτε άμεσα, με τον στρατό τους, είτε συγκαλυμμένα, με τον εξοπλισμό τοπικών εντολοδόχων τους. Η δεύτερη μέθοδος ασφαλώς εμπίπτει στην ειδικότητα του Άμπραμς.

Μετά την συνάντηση στην Ρώμη, ο Ριαμπκώφ δήλωσε ωμά: «Υποθέτουμε πως η Ουάσιγκτον αντιμετωπίζει με σοβαρότητα, τις προθέσεις μας, την στάση μας και τις προειδοποιήσεις μας.»

Μια από τις προειδοποιήσεις που διαβίβασε ο Ριαμπκώφ πιστεύεται πως ήταν ότι καμιά αμερικανική στρατιωτική επέμβαση στην Βενεζουέλα δεν θα γίνει ανεκτή από την Μόσχα.

Από την πλευρά του, ο ΄Αμπραμς βγήκε από την συνάντηση σαν να είχε δεχτεί άγριο κατσάδιασμα. 
« Όχι, δεν φθάσαμε σεσύμπτωση απόψεων, αλλά νομίζω ότι οι συνομιλία ήταν θετική υπό την έννοια ότι και οι δύο πλευρές βγαίνουν με καλύτερη κατανόηση των θέσεων της άλλης», δήλωσε στους
δημοσιογράφους.

«Μια καλύτερη κατανόηση των απόψεων της άλλης πλευράς» σημαίνει ότι στην αμερικανική πλευρά ορίστηκε μια κόκκινη γραμμή, για να κάνει πίσω.

Η υπεροψία των Αμερικανών είναι αφάνταστη. Ο ΄Αμπραμς φαίνεται πως ταξίδεψε στην Ρώμη –κατά τα αμερικανικά δημοσιεύματα- με την προσδοκία ότι θα επεξεργαστεί με τον Ριαμπκώφ μιαν «μεταβατική διαδικασία», ή ένα «συμβιβασμό», για το ποιος θα πάρει τον «τίτλο του προέδρου» της Βενεζουέλας.

Αυτό αναμφίβολα εννοούσε όταν δήλωσε μετά την συνάντηση «δεν υπήρξε σύμπτωση απόψεων», αλλά απέκτησε μια «καλύτερη αντίληψη των ρωσικών θέσεων».

Το σχέδιο της Ουάσιγκτον είναι να επαναλάβει το προηγούμενο της Συρίας. Κατά τον οκταετή πόλεμο στην Συρία, η Ουάσιγκτον συνεχώς επαναλάμβανε την απαίτηση για μιαν «πολιτική
μετάβαση», στο τέλος της οποίας ο Πρόεδρος ΄Ασαντ θα απομακρυνόταν από την εξουσία. Αντίθετα, η αμετακίνητη στάση της Ρωσίας ήταν ότι δεν ανήκει σε κάποια ξένη δύναμη το δικαίωμα να αποφασίζει για τις πολιτικές εξελίξεις στη Συρία. Η διαμόρφωσή τους ανήκει στην κυρίαρχη και ανεπηρέαστη βούληση του λαού της χώρας.
Τρία σχεδόν χρόνια μετά την ρωσική στρατιωτική επέμβαση στην Συρία, για την διάσωση της αραβικής χώρας υπό υπόγειο πόλεμο με αμερικανική υποστήριξη για την αλλαγή καθεστώτος, η
αμερικανική πλευρά προφανώς εγκατέλειψε τις προηγούμενες επιτακτικές αξιώσεις της για «πολιτική μετάβαση». Η αρχή της συριακής κυριαρχίας επικράτησε, σε μεγάλο βαθμό χάρις στην
ρωσική δραστική υπεράσπιση ενός ΄Αραβα συμμάχου.

Κατά το ίδιο τρόπο, η Ουάσιγκτον, στην αθεράπευτη οίησή της, εισπράττει άλλο ένα μάθημα από την Ρωσία –αυτή την φορά στην υποτιθέμενη «αυλή της», στην Λατινική Αμερική.

Αποκλείεται η Ρωσία να δελεαστεί με μαλαγανιές, από τους συνωμότες αλλαγής καθεστώτων της Ουάσιγκτον, να συζητήσει για το ποιος θα είναι πρόεδρος της Βενεζουέλας και πως «μπορούμε να διαχειριστούμε την μετάβαση». Η Μόσχα επανέλαβε άπειρες φορές ότι πρόεδρος της Βενεζουέλας είναι ο Νικόλας Μαδούρο, τον οποίο ψήφισε πέρυσι ο λαός με συντριπτική πλειοψηφία, σε ελεύθερες και έντιμες εκλογές –που μποϋκοτάρισε μια αμερικανο-κίνητη αντιπολίτευση.

Το πλαίσιο που επιχειρεί να θέσει η Ουάσιγκτον για την επιλογή μεταξύ του ευνοούμενου της «προσωρινού προέδρου» και του εκλεγμένου Μαδούρο είναι τελείως αυθαίρετο. Δεν αξίζει καν για
συζήτηση, επειδή αποτελεί έναν βάναυσο βιασμό της κυριαρχίας της Βενεζουέλας. Με ποιο δικαίωμα η Ουάσιγκτον αποτολμά να θέλει να επιβάλει μιαν τέτοια ανέντιμη επιλογή;

Στην περίπτωση και της Βενεζουέλας η Ρωσία είναι υποχρεωμένη να υπενθυμίσει –ξανά- στους ασύδοτους κυβερνήτες των ΗΠΑ για την ύπαρξη του Διεθνούς Δικαίου και την υποχρέωση σεβασμού της εθνικής κυριαρχίας, όπως το έκανε προηγούμενα στην περίπτωση της Συρίας.

Και στην περίπτωση που η Ουάσιγκτον εκραγεί και δοκιμάσει την στρατιωτική επιλογή, η Μόσχα είπε την περασμένη εβδομάδα στον χειρουργό των ανατροπών κυβερνήσεων ΄Αμπραμς ότι εκεί υπάρχει μια κόκκινη γραμμή, με την ένδειξη στοπ. Εάν στην Ουάσιγκτον απομένει ικανότητα λογικού διαλογισμού, θα ξέρει από την εμπειρία της Συρίας ότι η Ρωσία έχει εξασφαλίσει τα νώτα
της Συρίας.

Τώρα οι πεισμωμένοι Αμερικανοί θα συνεχίσουν με περισσότερα σαμποτάζ, ηλεκτρονικά ή οικονομικά. Αλλά οι επιλογές είναι περιορισμένες, αντίθετα με ότι πιστεύει ο Τραμπ. Οι ημέρες της
αχαλίνωτης ιμπεριαλιστικής αμερικανικής ασυδοσίας είναι μετρημένες. Χάρις, εν μέρει, στο διεθνές κύρος και στην στρατιωτικήν ισχύ της Ρωσίας.


Ρωσικός Στρατός και Βοήθεια Φθάνουν στην Βενεζουέλα Μετά την Επίδοση Κόκκινης Προειδοποίησης στον Τραμπ.


Zero Hedge, 24-3-2019

Μέρες μόλις μετά την συνάντηση της Ρώμης, όπου η Ρωσία επανέλαβε αυστηρή προειδοποίηση στις ΗΠΑ, η Μόσχα δεν ριψοκινδυνεύει με την τύχη του Νότιο-αμερικανού συμμάχου της. Και τώρα, σύμφωνα με όσα μεταδίδει ο δημοσιογράφος Javier I. Mayorca, ο αντιστράτηγος Vasily Tonkoshkurov, πρώτος υπαρχηγός των ρωσικών χερσαίων δυνάμεων, έφθασε στην Βενεζουέλα.

Ο Ρώσος στρατηγός έφθασε στην Βολιβαριανή Δημοκρατία συνοδευόμενος από 99 άνδρες των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων, στο αεροδρόμιο Maiquetia , με αεροπλάνο Αντόνωφ 124. Την ρωσική αποστολή υποδέχτηκε στο αεροδρόμιο ο Διευθυντής Διεθνών Υποθέσεων και ΕνοποίησηςVA Marianny Mata.

Αμέσως μετά (14.00), στο ίδιο αεροδρόμιο προσγειώθηκε φορτηγό αεροπλάνο, το οποίο αποβίβασε φορτίο 35 τόνων υλικού που ανήκει στο στρατιωτικό προσωπικό, το οποίο είχε ήδη αποβιβαστεί. Μέλη της ρωσικής πρεσβείας και ο GB Edgar Colina Reyes παρέστησαν στην υποδοχή.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
του Finnian Cunningham, Sputnik, Russia.Isider, 11-3-2019

Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Ενώ παρατείνεται η εκτεταμένη και πρόξενος γενικής παράλυσης διακοπή της ηλεκτροδότησης στην Βενεζουέλα, ενισχύεται η εντύπωση ότι η νότιο-αμερικανική χώρα έχει πληγεί από μια μαζική επίθεση των ΗΠΑ.

Όταν ο Αμερικανός Πρόεδρος Τραμπ και άλλοι ανώτεροι αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου απειλούσαν προκλητικά πως «όλες οι επιλογές είναι ανοιχτές» για την επίτευξη του στόχου της Ουάσιγκτον να ανατρέψει την εξουσία στην Βενεζουέλα, είμαστε τώρα υποχρεωμένοι να συμπεράνουμε ότι μια από αυτές τις επιλογές είναι το καταστροφικό ηλεκτρονικό σαμποτάζ της ενεργειακής υποδομής της χώρας.
Διακοπή ρεύματος στο Καράκας, πρωτεύουσα της Βενεζουέλας
Η κυβέρνηση του Νικόλα Μαδούρο είναι πεπεισμένη ότι ΗΠΑ ασκούν ένα «ηλεκτρικό πόλεμο» στην χώρα και ότι αυτές βρίσκονται πίσω από τις διακοπές της ηλεκτροδότησης. * Η Ουάσιγκτον και ο προστατευόμενος της στην Αντιπολίτευση, Χουάν Γκουάϊντό, ισχυρίζονται ότι οι διακοπές είναι αποτέλεσα της «ανίκανης διοίκησης» της χώρας από την κυβέρνηση Μαδούρο.

Ο πληθυσμός 31 εκατομμυρίων της Βενεζουέλας είναι, λέγεται, συνηθισμένος στην ταλαιπωρία των συχνών διακοπών ρεύματος. Η οικονομική αναστάτωση της χώρας τα τελευταία χρόνια λόγω της πτώσης εισοδήματος από τις εξαγωγές πετρελαίου και επίσης – ή μάλλον κυρίως- από τις αμερικανικές κυρώσεις, προκάλεσε προβλήματα στην φυσιολογική λειτουργία του κράτους και οδήγησε σε διακοπές ρεύματος και σε ελλείψεις αγαθών. Παρά ταύτα, η έκταση των τελευταίων απονεκρώσεων του δικτύου ηλεκτροδότησης αποκαλύπτει ένα πλήγμα χωρίς προηγούμενο στην ενεργειακή υποδομή της χώρας.

Στην αρχή, η κυβέρνηση της Βενεζουέλας υποσχόταν ότι η παροχή ηλεκτρικού ρεύματος θα απεκαθίστατο « εντός ωρών». Αλλά αυτή η αποκατάσταση δεν επιτεύχθηκε και με την πάροδο ημερών. Η όλη χώρα φαίνεται να έχει παραλύσει. Το σύστημα των δημοσίων συγκοινωνιών, τραίνων και αεροδρομίων έχει πάψει να λειτουργεί. Χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα για την λειτουργία των αντλιών βενζίνης, αυτοκίνητα και άλλα μεταφορικά μέσα έχουν ακινητοποιηθεί. Όλη την νύχτα, η πρωτεύουσα Καράκας και άλλες μεγάλες πόλεις είναι τυλιγμένες στο σκότος, χωρίς οικιακό και οδικό φωτισμό και άλλες βασικές υπηρεσίες. Αναφέρεται ότι τα νοσοκομεία αγωνίζονται να διατηρήσουν σωσίβιες λειτουργίες, όπως ανεμιστήρες για νεογέννητα βρέφη. Δεν είναι υπερβολή να λεχθεί ότι θα χαθούν ζωές από τις εκτεταμένες διακοπές ηλεκτροδότησης.

Η εθνική κλίμακα και η διάρκεια του ανοσιουργήματος επιβάλλει την εκτίμηση ότι η διακοπή της ηλεκτροδότησης προκλήθηκε από εσκεμμένο σαμποτάζ –όπως καταγγέλλει η κυβέρνηση της Βενεζουέλας. Δεν φαίνεται να υπάρχει κάποια χειροπιαστή απόδειξη για τον τρόπο που εκτελέστηκε, αλλά μια λογική υπόθεση υποδεικνύει κάποιαν ηλεκτρονική επίθεση στην τεχνολογική υποδομή του ενεργειακού δικτύου της Βενεζουέλας.

Αυτό μπορεί να εξηγεί και την μεγάλη καθυστέρηση στον εντοπισμό ,την απομόνωση και την διόρθωση του προβλήματος.

Η άμεση αντίδραση της Ουάσιγκτον στην τελευταία ηλεκτρική καταστροφή δείχνει σε μιαν προμελετημένη ενέργεια. Πολιτικοί, σαν τον γερουσιαστή Μάρκο Ρούμπιο, που πρωταγωνιστούν στην εκστρατεία για την «αλλαγή καθεστώτος» στην Βενεζουέλα, δεν έχασαν λεπτό για να σπεύσουν να διεκδικήσουν το «μπλάκ άουτ» του ρεύματος ως «απόδειξη» της κακοδιαχείρισης και ανικανότητας της κυβέρνησης Μαδούρο. Αυτό το ρεφραίν σε λίγο σεγκοντάρισε η αμερικανοπρόβλητη φιγούρα της αντιπολίτευσης, ο Γκουάϊντό, τον οποίο αυθαίρετα και παράνομα η Ουάσιγκτον υπόδειξε ως των «αναγνωρισμένο πρόεδρο» της Βενεζουέλας.

Ο (διορισμένος από την Ουάσιγκτον «πρόεδρος» διακήρυξε ότι «τα φώτα θα ξανάρθουν όταν ο σφετεριστής Μαδούρο έχει ανατραπεί.»

Επομένως η τακτική που ακολουθείται εδώ είναι να επιβληθεί όσο το δυνατόν περισσότερος βασανισμός και δυστυχία στον λαό της Βενεζουέλας –με τις συστηματικές διακοπές παροχής ρεύματος- και στο τέλος να τους λεχτεί : «Το τίμημα της ανακούφισής σας είναι να ανατρέψετε τον Πρόεδρο Μαδούρο.» Και αυτό σε πείσμα του γεγονότος ότι ο Μαδούρο εκλέχτηκε πέρυσι, με μεγάλη πλειοψηφία, σε ελεύθερες και τίμιες εκλογές.

Υπάρχουν αρκετοί λόγοι που υποδεικνύουν ότι οι ΗΠΑ χρησιμοποιούν εδώ μιαν στρατηγική « δόλιου πολέμου».

Ξέρουμε ότι οι Αμερικανοί διαθέτουν σοβαρές τεχνολογικές δυνατότητες «κυβερνοπολέμου» (ή ηλεκτρονικού πολέμου). Μόλις πριν λίγα χρόνια, οι ΗΠΑΑ είχαν εξαπολύσει μια μαζική επίθεση στην τεχνολογική υποδομή των πυρηνικών ερευνών του Ιράν, με ιό δολιοφθοράς υπολογιστών με την ονομασία Stuxnet.

Μια συμβατική στρατιωτική επίθεση κατά της Βενεζουέλας –μια από τις διαβόητες «ανοιχτές επιλογές»- θα μπορούσε να αποδειχτεί αδύνατη ή αντιπαραγωγική για την Ουάσιγκτον. Η Βενεζουέλα διαθέτει ισχυρές και καλά εξοπλισμένες ένοπλες δυνάμεις. Αυτές οι δυνάμεις έδειξαν πρόσφατα την ηθική τους ποιότητα, παραμένοντας πιστές στο Σύνταγμα της χώρας και στην κυβέρνηση της, παρά τις τεράστιες πιέσεις εκβιασμού και εξαγοράς από την Ουάσιγκτον και τα ενεργούμενά της στην αντιπολίτευση. Η κυβέρνηση Τραμπ αναμφίβολα αντιλήφθηκε ότι οποιοιδήποτε τυχοδιωκτισμοί στην Νότιο Αμερική θα μπορούσαν να προσκρούσουν σε σφοδρή και ενδεχομένως ταπεινωτική απάντηση.

Δεύτερο, η Ρωσία ανακοίνωσε την περασμένη εβδομάδα ότι δεν θα ανεχτεί οποιαδήποτε αμερικανική επέμβαση στην Βενεζουέλα, της οποίας η Μόσχα είναι σταθερή σύμμαχος. Η ισχυρή στρατιωτική αντίσταση της Βενεζουέλας, η πειθαρχία και σταθερότητα του στρατού της και η πλειοψηφική υποστήριξη του λαού στον Πρόεδρο Μαδούρο, όσο και η συμμαχία με την Ρωσία, μπορεί να έπεισαν τους Αμερικανούς να κάνουν την επιλογή του «δόλιου πολέμου».

Το πρόσθετο πλεονέκτημα αυτής της επιλογής είναι η «αληθοφανής διαψευσιμότητα» ως διέξοδος για τον δράστη. Μια στρατιωτική επίθεση στην Βενεζουέλα θα μπορούσε να επισύρει σημαντικά πολιτικά και νομικά προβλήματα, καθώς ο κόσμος για γινόταν μάρτυρας μιας απρόκλητης επίθεσης. Στο σακάτεμα της χώρας, με «κυβερνο-επιθέσεις» στο σύστημα ενεργειακού εφοδιασμού της, η Ουάσιγκτον μπορεί, δια της απάτης, να κρύψει τα λερωμένα χέρια της. Και ακόμη καλύτερα: μπορεί να αποδώσει την καταστροφή στην «κακοδιαχείριση» της κυβέρνησης Μαδούρο.

Μια συμβατική στρατιωτική επίθεση των ΗΠΑ θα κινητοποιούσε, εξ άλλου, τον λαό σε υπεράσπιση της χώρας του από μιαν απροκάλυπτα ιμπεριαλιστική επιδρομή.

Αντίθετα, η αδέσποτη μέθοδος της «δόλιας επίθεσης» θα εμβάλει πολλούς πολίτες της χώρας σε αμφιβολία για την ταυτότητα του δράστη. Μπορεί ακόμη να πειστούν από την Ουάσιγκτον και το πειθήνιο ανδράποδό της στην αντιπολίτευση και να καταλογίσουν έτσι στον Πρόεδρο Μαδούρο την ευθύνη για τα βάσανά τους.

Ο δόλιος πόλεμος δύσκολα αναγνωρίζεται. Αλλά δεν παύει να είναι μια τερατωδώς εγκληματική μορφή επίθεσης.

Σημείωση μεταφραστή:* Χθεσινά τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων μετέδιδαν ανακοίνωση του Καράκας ότι συνελήφθησαν δύο σαμποτέρ σε φράγμα του συστήματος παραγωγής ηλεκτρισμού. Παρουσίαζαν και εικόνες πολιτών που εφοδιάζονταν νερό από ποταμούς, επειδή και η υδροδότηση έχει πληγεί από την βλάβη του ενεργειακού δικτύου.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
του Paul Craig Roberts, Zero Hedge, 03/09/2019 

Η Ουάσιγκτον και ο Κατάδικος που Διόρισε για να Ανατρέψει την Βενεζουέλα Συνεχίζουν τα Ψέματα

[ Το κατωτέρω άρθρο του διεθνώς διάσημου Αμερικανού καθηγητή, πρώην υπουργού οικονομικών και συγγραφέα γράφτηκε πριν το προχτεσινό σαμποτάζ που έχει βυθίσει την μισή Βενεζουέλα στο σκότος και πριν την χθεσινή δήλωση του διορισμένου από την Ουάσιγκτον «προσωρινού προέδρου της Βενεζουέλας» Γκουάϊντό, που καλεί ξένες δυνάμεις να επέμβουν την χώρα. Ο Alfred Maurice de Zayas, εισηγητής του ΟΗΕ, του οποίου την έκθεση επικαλείται ο αρθρογράφος, είναι καθηγητής του Διεθνούς Δικαίου , γνωστός στο διεθνές κοινό από τηλεοπτικές συνεντεύξεις του.]

Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού

Δεν νομίζετε πως κάτι μυρίζει άσχημα όταν τα πορνομίντια σκαρώνουν ένα μυθιστόρημα «ανθρωπιστικής κρίσης» στην Βενεζουέλα, αλλά δεν λένε λέξη για τις πραγματικές ανθρωπιστικές κρίσεις στην Υεμένη και στην Γάζα;

Δεν νομίζετε πως κάτι είναι πραγματικά πολύ σάπιο, όταν ο έμπειρος Alfred Maurice de Zayas, σταλμένος από τον ΟΗΕ στην Βενεζουέλα για να εκτιμήσει την κατάσταση, βλέπει να μην υπάρχει από κανένα Δυτικό ΜΜΕ το παραμικρό ενδιαφέρον για την έκθεσή του;
Δεν νομίζετε πως είναι πολύ βαρύ και για την Ουάσιγκτον να κλέψει 21 δισεκατομμύρια δολάρια από τα χρήματα της Βενεζουέλας, να επιβάλλει κυρώσεις για να αποσταθεροποιήσει την χώρα και να ρίξει την κυβέρνησή της στα γόνατα, να κατηγορεί τον σοσιαλισμό της Βενεζουέλας (βασικά την εθνικοποίηση της εταιρείας πετρελαίου) πως προκαλεί την «λιμοκτονία του λαού», και να προσφέρει το γελοίο ποσό 21 εκατομμυρίων σε «ανθρωπιστική βοήθεια»;
Καθώς στις ΗΠΑ δεν υπάρχει πλέον (ελεύθερο) έντυπο ή τηλεοπτικό μέσο ενημέρωσης, απομένει στα μέσα του διαδικτύου, όπως η παρούσα ιστοσελίδα, να καλύψουν την άστεγη υποχρέωση της έντιμης δημοσιογραφίας.

΄Οσον αφορά την υποτιθέμενη λιμοκτονία και ανθρωπιστική κρίση στην Βενεζουέλα, ο απεσταλμένος του ΟΗΕ Alfred Maurice de Zayas αναφέρει τα ακόλουθα:


Τον Δεκέμβριο 2017 και τον Μάρτιο 2018 εκθέσεις της Οργάνωσης Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) του ΟΗΕ καταγράφουν κρίσεις διατροφής σε 37 χώρες. «Η Δημοκρατία της Βενεζουέλας δεν περιλαμβάνεται σε αυτές.»

«Το 2017 η Βολιβαριανή Δημοκρατία της Βενεζουέλας ζήτησε ιατρική βοήθεια από το Διεθνές Ίδρυμα καταπολέμησης του AIDS, της Φυματίωσης και της Ελονοσίας. Η αίτηση απορρίφτηκε, επειδή η Βενεζουέλα «είναι ακόμη χώρα υψηλού εισοδήματος. . . και ως τέτοια δεν είναι επιλέξιμη.»

Η «κρίση» στην Βενεζουέλα «δεν μπορεί να συγκριθεί με τις ανθρωπιστικές κρίσεις στην Γάζα, στην Υεμένη, στην Λιβύη, στην Αραβική Δημοκρατία της Συρίας, στο Ιράκ, στην Αϊτή, στο Μαλί, στην Δημοκρατία της Κεντρικής Αφρικής, στο Νότιο Σουδάν, στην Σομαλία ή στο Μιανμάρ, μεταξύ άλλων.»

Για να δυσφημίσουν επιλεγμένες κυβερνήσεις, αποτυχίες στο πεδίο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μεγιστοποιούνται, έτσι ώστε να κάνουν την βίαιη ανατροπή τους ευκολοχώνευτη. Τα ανθρώπινα δικαιώματα μετατρέπονται σε όπλο εναντίον ανταγωνιστών. Στην παράγραφο 37 της έκθεσής του, ο εισηγητής του ΟΗΕ κ Ντε Ζαγιάς γράφει:

«Οι σημερινές οικονομικές κυρώσεις και οι αποκλεισμοί είναι ανάλογες με τις μεσαιωνικές πολιορκίες πόλεων για να τις εξαναγκάσουν σε παράδοση. Οι κυρώσεις του 21ου Αιώνα επιχειρούν να εξαναγκάσουν όχι πια μιαν πόλη, αλλά κυρίαρχες χώρες σε υποδούλωση.
Η διαφορά ίσως βρίσκεται στο γεγονός ότι οι κυρώσεις του 21ου Αιώνα συνοδεύονται από την εξαπάτηση της κοινής γνώμης με ψευδείς ειδήσεις (‘fake news’), επιθετική προπαγάνδα και ψευδό-ανθρωπιστική ρητορική προκειμένου να δημιουργήσουν την εντύπωση ότι ο «ανθρωπιστικός» σκοπός αγιάζει τα εγκληματικά μέσα.

Δεν υπάρχει μόνο η οριζόντια νομική διεθνής τάξη, που διέπεται από τον Καταστατικό Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και τις αρχές της κυρίαρχης ισότητας, έχουμε και μιαν κάθετη διεθνή τάξη, που αντανακλά την ιεραρχία του γεωπολιτικού συστήματος, η οποία συνδέει τα ισχυρότερα κράτη με τον υπόλοιπο κόσμο ανάλογα με την στρατιωτική και οικονομική ισχύ τους. Αυτό το δεύτερο γεωπολιτικό σύστημα είναι που γεννά γεωπολιτικά εγκλήματα, με πλήρη ατιμωρησία μέχρι σήμερα.»

Ο εισηγητής του ΟΗΕ εκφράζει ανησυχία για το επίπεδο της πόλωσης και της παραπληροφόρησης που χαρακτηρίζει κάθε αφήγηση περί Βενεζουέλας. «Μια επικίνδυνη εκστρατεία των ΜΜΕ επιδιώκει να επιβάλει στους παρατηρητές μιαν σκηνοθετημένη εικόνα ότι υπάρχει μια ανθρωπιστική κρίση στην Βενεζουέλα. ΄Ενας ανεξάρτητος παρατηρητής οφείλει να είναι πολύ επιφυλακτικός απέναντι στην υπερβολή, έχοντας κατά νουν ότι «ανθρωπιστική κρίση» είναι ένας τεχνικός όρος (terminus technicus) που μπορεί να παρερμηνευθεί και να χρησιμοποιθεί σαν πρόσχημα για στρατιωτική επέμβαση.»

Για να συκοφαντηθούν επιλεγμένες κυβερνήσεις, αστοχίες στο πεδίο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μεγιστοποιούνται ώστε να καταστήσουν την βίαιη ανατροπή τους ευκολοχώνευτη. Τα ανθρώπινα δικαιώματα γίνονται όπλο εναντίον ανταγωνιστών. Μια πολιτική λύση εμποδίζεται επειδή «ορισμένες χώρες (οι ΗΠΑ) δεν θέλουν μιαν ειρηνική λύση στην Βενεζουέλα και προτιμούν να παρατείνουν τα βάσανα του λαού της χώρας, με την προσδοκία ότι η κατάσταση θα φθάσει στο επίπεδο μιας ανθρωπιστικής κρίσης , ώστε να προκαλέσει μιαν στρατιωτική επέμβαση για την επιβολή αλλαγής καθεστώτος.»

Η επίθεση της Ουάσιγκτον στην Βενεζουέλα παραβιάζει το καθιερωμένο Διεθνές Δίκαιο.

«Οι αρχές της μη επέμβασης και της μη ανάμειξης στις εσωτερικές υποθέσεις ενός κυρίαρχου κράτους ανήκουν στο εθιμικό Διεθνές Δίκαιο και έχουν επαναδιακηρυχτεί από αποφάσεις της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, όπως η 2625 (ΧΧV) και 3314 (ΧΧΙΧ), και στην Διακήρυξη της Βιέννης του 1933 και στον Καταστατικό Χάρτη Οικονομικών Δικαιωμάτων και Υποχρεώσεων των Κρατών, που υιοθέτησε η Γενική Συνέλευση το 1974, ο οποίος ορίζει ότι Κανένα Κράτος δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιήσει ή να ενθαρρύνει την χρήση οικονομικών, πολιτικών ή άλλου τύπου μέτρων για την καταπίεση άλλου κράτους, προκειμένου να αποσπάσει την υποταγή του στην άσκηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων του.»
Το κεφάλαιο 4, άρθρο 19 του Καταστατικού του OAS (Οργάνωσης Αμερικανικών Κρατών) ορίζει ότι “Κανένα Κράτος ή ομάδα Κρατών δεν έχει το δικαίωμα να επέμβει, άμεσα ή έμμεσα, για οποιονδήποτε λόγο, στις εσωτερικές ή στις εξωτερικές υποθέσεις οιουδήποτε άλλου Κράτους. Η ως άνω αρχή απαγορεύει όχι μόνο την ένοπλο δύναμη, αλλά οποιασδήποτε άλλης μορφής επέμβαση, ή απόπειρα απειλής εναντίον της προσωπικότητας του Κράτους, ή εναντίον των πολιτικών, οικονομικών και πολιτιστικών στοιχείων του.»

Οι εισηγητής του ΟΗΕ κ. Ντε Ζαγιάς καταγγέλλει ότι την αποστολή του (στην Βενεζουέλα) συνόδευε μια ατμόσφαιρα εκφοβισμού, που επιδίωκε να τον πιέσει σε μιαν προδιαγεγραμμένη τοποθέτηση. Δεχόταν επιστολές από ΜΚΟ, χρηματοδοτούμενες από τις ΗΠΑ, που του συνιστούσαν να μην λειτουργήσει αυτόβουλα και του υπαγόρευαν ποιαν έκθεση να υποβάλει. Πριν από την άφιξή του στην Βενεζουέλα, μια προπαγανδιστική εκστρατεία είχε εξαπολυθεί εναντίον του, στο Φέϊσμπουκ και στο Τουίτερ, αμφισβητώντας την ακεραιότητά του και κατηγορώντας τον για προκατάληψη.

Καθώς οι κυρώσεις της Ουάσιγκτον και η υπονόμευση του νομίσματος συνιστούν γεωπολιτικά εγκλήματα, ο κ. Ντε Ζαγιάς ερωτά ποιες αποζημιώσεις οφείλονται στα θύματα των κυρώσεων. Συνιστά μιαν έρευνα από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο των καταπιεστικών μέτρων της Ουάσιγκτον, τα οποία μπορούν να προκαλέσουν θανάτους από ασιτία και έλλειψη φαρμάκων και νοσοκομειακού εξοπλισμού.

Παρά το γεγονός ότι ήταν ο πρώτος αξιωματούχος του ΟΗΕ σε 21 χρόνια που επισκέφθηκε και υπέβαλε έκθεση για την Βενεζουέλα, ο κ. Ντε Ζαγιάς δήλωσε ότι η έρευνά του για τα αίτια της οικονομικής κατάστασης στην χώρα έχει μέχρι τώρα ουσιαστικά αγνοηθεί από τον Οργανισμό και από τα ΜΜΕ και συζητήθηκε πολύ λίγο στα πλαίσια του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Η Βενεζουέλα έχει τα μεγαλύτερα στον κόσμο αποθέματα πετρελαίου και αφθονία άλλων φυσικών πόρων, όπως χρυσού, βωξίτη και κολτανίου (πρώτης ύλης για ηλεκτρονικές συσκευές). Αλλά με την παρούσα κυβέρνηση δεν είναι προσιτά στις ΗΠΑ και στις υπερεθνικές επιχειρήσεις…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο υπουργός Επικοινωνιών και Πληροφοριών της Βενεζουέλας, Χόρχε Ροντρίγκεζ, δήλωσε ότι θα καταθέσει καταγγελία εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών, στον Ύπατο Αρμοστή του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, Μισέλ Μπατσελέ, εξαιτίας επίθεσης χάκερς στο ενεργειακό σύστημα της Βενεζουέλας. Αυτό ανέφερε την Παρασκευή, 8 Μαρτίου, με δημοσίευμά της η Noticiero Digital.
"Θα υποβάλουμε μια διεθνή έκθεση. Σε λίγες μέρες, μια επιτροπή θα καταθέσει στο γραφείο του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα [στη Βενεζουέλα] ", ανέφερε ο υπουργός.
Ο Ροντρίγκεζ είναι πεπεισμένος πως οι Ηνωμένες Πολιτείες γνώριζαν εκ των προτέρων ότι θα υπάρξει διακοπή ρεύματος στη χώρα. Θεωρεί πως αυτό το περιστατικό αποτελεί την πιο βάναυση επίθεση εναντίον του λαού της Βενεζουέλας τα τελευταία 200 χρόνια. Ο Ροντρίγκεζ δήλωσε ότι η αιτία της black out στη χώρα ήταν μια κυβερνoεπίθεση από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η επίθεση αφορούσε το αυτόματο σύστημα ελέγχου του μεγαλύτερου υδροηλεκτρικού σταθμού της χώρας, El-Ghuri. Σημείωσε επίσης ότι η μονάδα υδροηλεκτρικής ενέργειας σταμάτησε να λειτουργεί αφού οι αρχές έλαβαν γνώση των χειρισμών των χάκερ που πραγματοποιήθηκαν. Αυτό οδήγησε σε blackout τη χώρα. 

Πρόσθεσε ότι το Καράκας θα αποδείξει την αμερικανική ενοχή για το περιστατικό.

Την Πέμπτη 7 Μαρτίου οι κάτοικοι 21 από τις 23 περιφέρειες της Βενεζουέλας έμειναν χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα. Η βλάβη επεκτάθηκε και στην πρωτεύουσα Καράκας, όπου το μετρό έπαψε να λειτουργεί λόγω διακοπής ρεύματος. Αναφέρθηκε επίσης ότι σημειώθηκαν διακοπές στη λειτουργία των τηλεφωνικών δικτύων και του Διαδικτύου.

Το μέλος της Εθνοσυνέλευσης της Βενεζουέλας, Μαρία Χερνάντεζ δε ντε Καστίγιο, δήλωσε ότι στην πόλη Ματουρίν, εξαιτίας της διακοπής ηλεκτρικού ρεύματος, τουλάχιστον 15 παιδιά πέθαναν στο νοσοκομείο σε μια μέρα.

Με τη σειρά του, ο Elliott Abrams, ειδικός απεσταλμένος των ΗΠΑ για τη Βενεζουέλα, τόνισε ότι η αμερικανική πλευρά δεν συμμετείχε στην διακοπή ρεύματος στη Βολιβαριανή Δημοκρατία. Σύμφωνα με τον ίδιο, το ατύχημα προκλήθηκε από την μη ικανοποιητική κατάσταση των ηλεκτρικών δικτύων της Βενεζουέλας, αφού δεν έγινε συντήρησή του για περισσότερο από ένα χρόνο.


πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Paul Graig Roberts, February 22, 2019
Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Δεν υπάρχει ούτε κόκκος εντιμότητας πουθενά στα Δυτικά έντυπα και ραδιοτηλεοπτικά ΜΜΕ.

«Τα ράφια των καταστημάτων τροφίμων είναι άδεια, καθώς τα τρόφιμα γίνονται ολοένα πιο σπάνια» στην Βενεζουέλα, θρηνολογεί η «Ιντεπέντετ» την Βρετανία. Τα μαγαζιά παραμένουν ανοιχτά, «αλλά με μεγάλες ελλείψεις στον εφοδιασμό τους», σεγκοντάρει η Γκάρντιαν. «Ακόμη και στοιχειώδη εμπορεύματα, όπως οδοντόβουρτσες» δεν βρίσκεις να αγοράσεις», ολοφύρεται το CNN. «Πεινασμένοι πολίτες της Βενεζουέλας έχουν να διαλέξουν ανάμεσα «στα βασανιστήρια και στον θάνατο από ασιτία», ολοκληρώνει πένθιμα το Μπλούμπεργκ.

Η παρουσίαση της κατάστασης στην Βενεζουέλα από τα κατεστημένα ΜΜΕ διαδίδει την εντύπωση ότι ο Πρόεδρος Μαδούρο επιβάλλει την αργή λιμοκτονία στον λαό του –ένα αφήγημα το οποίο αποκαλύπτει ως χονδροειδή εξαπάτηση ο δημοσιογράφος Μαξ Μπλούμενθαλ, μετά από επίσκεψή του σε ένα πολύ μεγάλο σούπερ μάρκετ του Καράκας.

Κοιτάξτε στην συνέχεια το βίντεο, με την υπεραγορά στο Καράκας γεμάτη από όλα τα υποτιθέμενα εξαφανισμένα τρόφιμα και λοιπά προϊόντα.

Ο λόγος για τον οποίο η Ουάσιγκτον θέλει να κλείσει την αγγλόφωνη εκπομπή της ρωσικής τηλεόρασης ΡΤ (και το πρακτορείο Σπούτνικ) είναι επειδή, αντίθετα προς τις ΗΠΑ, την Βρετανία και τα ευρωπαϊκά ΜΜΕ, οι ρωσικοί ειδησεογραφικοί οργανισμοί μεταδίδουν την αλήθεια, και υπονομεύουν έτσι την απόπειρα της Ουάσιγκτον να ελέγχει όλες τις εξηγήσεις.

Οι ανεγκέφαλοι της Δύσης, που εμπιστεύονται τα εκπορνευμένα Δυτικά ΜΜΕ, υφίστανται πλύση εγκεφάλου σε σημείο που είναι άχρηστοι για την υπόθεση της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας. Και μάλιστα γίνονται επικίνδυνοι για την Ελευθερία και την Δημοκρατία.

Ιδού η αληθινή εικόνα για τα τρόφιμα στην Βενεζουέλα, παρά την ασφυκτική περίσφιγξη της αμερικανικής πολιορκίας και την καταλήστευση χρυσού και κεφαλαίων της Βενεζουέλας στις ΗΠΑ και Βρετανία.

https://www.rt.com/news/452158-blumenthal-venezuela-supermarket-shelves/



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Paul Craig Roberts, Zero Hedge, Sat,09/02/2019
[Είναι σκόπιμο να προειδοποιηθούν οι αναγνώστες που δεν τον γνωρίζουν ότι ο συντάκτης του άρθρου δεν είναι ξένος εχθρός των ΗΠΑ, ψευδώνυμος πράκτορας εχθρικής χώρας, η Αμερικανός αμφισβητούμενου πατριωτισμού. Είναι εγκυρότατος συγγραφέας, καθηγητής της Οικονομικής Επιστήμης, πρώην υπουργός του Ρέϊγκαν και πρώην αρχισυντάκτης της Wall Street Journal, ναυαρχίδας του διεθνούς καπιταλισμού. Είναι όμως προπάντων δημοκράτης και πατριώτης, αγωνιζόμενος για την οικονομική, κοινωνική, πολιτική και ηθική αναστύλωση της πατρίδας του και ως τέτοιος τιμάται από τα λαμπρότερα πνεύματα στην χώρα του και διεθνώς. Η επαναληπτική εξειδίκευση της καταγγελίας του στην  «Ουάσιγκτον» υποδηλώνει ως στόχο το κατεστημένο ιδιοτελών επιβητόρων της αμερικανικής εξουσίας, που βλάπτουν τα εθνικά συμφέροντα των ΗΠΑ.]
Ανάδειξη: Μιχαήλ Στυλιανού

Τίποτα δεν φωτίζει καλύτερα την αντίθεση της  Ουάσιγκτον προς την Δημοκρατία και την αυτοδιάθεση όσο το κραυγαλέο δημόσια πραξικόπημα που οργάνωσε η Ουάσιγκτον εναντίον του άμεμπτα εκλεγμένου προέδρου της Βενεζουέλας.
Η Ουάσιγκτον προσπαθούσε επί χρόνια να ανατρέψει την κυβέρνηση της Βενεζουέλας. Η Ουάσιγκτον θέλει την ιδιωτικοποίηση της κρατικής εταιρείας πετρελαίου της Βενεζουέλας, για να περάσει στα χέρια των αμερικανικών πετρελαϊκών εταιρειών. ΄Ετσι η Ουάσιγκτον θα αποκτούσε τον έλεγχο της Βενεζουέλας. Η μεταφορά του πλούτου εκτός της χώρας θα εμπόδιζε οποιαδήποτε οικονομική ανάπτυξη από το εσωτερικό της. Κάθε πλευρά της οικονομίας της θα περνούσε στον έλεγχο των μεγάλων αμερικανικών εταιρειών. Η εκμετάλλευση θα ήταν αμείλικτη και απάνθρωπη.
Ο λαός της Βενεζουέλας το αντιλαμβάνεται και γι’ αυτό, παρ’ όλο που έχει βουλιάξει την οικονομία και προσφέρει πλούσια δωροδοκία των στρατιωτικών, η Ουάσιγκτον δεν κατάφερε να στρέψει τον λαό και τον στρατό εναντίον του Μαδούρο.
Η αιτιολόγηση της επίθεσης της Ουάσιγκτον στην Βενεζουέλα από την ηλεκτρονική εφημερίδα Moon of Alabama παρέχει μιαν αληθέστερη εικόνα, που διαφέρει ριζικά από τα ψέματα που εκστομίζουν Αμερικανοί και Ευρωπαίοι πολιτικοί και εκπορνευόμενα ΜΜΕ -μια χορωδία από πόρνες, αδειασμένες από κάθε ίχνος εντιμότητας και ηθικής και που  κερδίζουν το βιος τους λέγοντας και εκπέμποντας ψέματα.
Δεν είμαι το ίδιο σίγουρος με το δελτίο Moon of Alabama ότι ο αγώνας της Βενεζουέλας, που άρχισε με τον Τσάβες, να καταστεί μια κυρίαρχη χώρα, ανεξάρτητη από τον έλεγχο της Ουάσιγκτον, μπορεί να διασωθεί. Η Ουάσιγκτον είναι αποφασισμένη να δώσει να καταλάβουν όλοι στην Λατινικήν Αμερική ότι είναι άσκοπο να ονειρεύονται αυτοδιάθεση. Η Ουάσιγκτον απλά δε το επιτρέπει.
Ο Μαδούρο, παρά το ότι είναι ο νόμιμα εκλεγμένος πρόεδρος με την μάζα του λαού και του στρατού στο πλευρό του, προφανώς δεν διαθέτει την δύναμη να συλλάβει το αμερικανικό ανδρείκελο, που, χωρίς στήριγμα νόμου ή εκλογής, αυτό-ανακηρύχτηκε σε πρόεδρο, δημιουργώντας έτσι μιαν –υπό αμερικανική προστασία- «κυβέρνηση», ως εναλλακτική της νόμιμα εκλεγμένης. Η ανεπάρκεια του Μαδούρο να υπερασπιστεί την δημοκρατία από το εσωτερικό αποτελεί μιαν βέβαιη αδυναμία του αξιώματός του. Πως λοιπόν είναι δυνατό να αποκαλείται ο Μαδούρο δικτάτορας, όταν είναι ανίσχυρος απέναντι σε ένα ανατρεπτικό κίνημα;
Εάν η Ρωσία και η Κίνα έσπευδαν να πραγματοποιήσουν μιαν στρατιωτική παρουσία στην Βενεζουέλα για να προστατεύσουν τα δάνεια και τις πετρελαϊκές επενδύσεις τους, η Βενεζουέλα θα εσώζετο και άλλες χώρες, που θα ήθελαν να είναι ανεξάρτητες, θα αναθαρρούσαν, βλέποντας πως, μολονότι καμιά υποστήριξη δεν μπορεί να περιμένει η εθνική αυτοδιάθεση από τον Δυτικό Κόσμο, οι πρώην αυταρχικές χώρες θα την υποστηρίξουν. Τότε θα ακολουθούσαν και άλλες διακηρύξεις ανεξαρτησίας και η Αυτοκρατορία θα κατέρρεε.
Η Βενεζουέλα είναι μια ευκαιρία για την Ρωσία και την Κίνα να αναλάβουν την ηγεσία του κόσμου, αλλά αμφιβάλλω ότι η ρωσική και η κινεζική κυβερνήσεις θα έχουν την οξυδέρκεια να δράξουν αυτήν την ευκαιρία και έτσι πράττοντας να αλλάξουν τον κόσμο.
 Ο Πούτιν σπαταλά τα λόγια του όταν σωστά επικρίνει την Ουάσιγκτον για τις παραβιάσεις του Διεθνούς Δικαίου που διαπράττει. Κατά την  άποψη της Ουάσιγκτον Δίκαιο είναι ότι εξυπηρετεί το αμερικανικό συμφέρον.
Και να η ανάλυση του δελτίου Moon of Alabama:
Η αντιπολίτευση στην Βενεζουέλα πιθανότατα θα χρησιμοποιήσει τα «παγωμένα» (σε αμερικανικές τράπεζες) κεφάλαια της χώρας για να αγοράσει όπλα και να δημιουργήσει έναν στρατό μισθοφόρων, για να εξαπολύσει έναν «εμφύλιο πόλεμο» εναντίον του Μαδούρο και των οπαδών του. Αμερικανικές «ειδικές δυνάμεις» και κάποιες εταιρείες μισθοφόρων της CIA θα προθυμοποιηθούν να βοηθήσουν, όπως στην Συρία. Η γραμμή εφοδιασμού σε έναν τέτοιο πόλεμο θα περνά πιθανότατα μέσω Κολομβίας. Εάν όπως στην Συρία, σχεδιάζεται και ο πόλεμος χερσαίων δυνάμεων, αυτός προφανώς θα αρχίσει σε παραμεθόριες πόλεις.

Οι ΗΠΑ χρησιμοποιούν το πρόσχημα της «αποστολής ανθρωπιστικής  βοήθειας» από την Κολομβία στην Βενεζουέλα, για να υπονομεύσουν την κυβέρνηση και να δημιουργήσουν μιαν γραμμή εφοδιασμού για τις περαιτέρω επιχειρήσεις. Είναι μια ακόμη απόπειρα να προσελκύσουν τους στρατιωτικούς στο στρατόπεδο των οργανωτών του πραξικοπήματος.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
του Finian Cunningham, Strategic Culture, 6-2-2019
Επιλογή/Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

«Τo τέλος της αδιαφιλονίκητης παγκόσμιας οικονομικής κυριαρχίας τω ν ΗΠΑ  έφτασε νωρίτερα από όσο αναμενόταν», έγραψε ο καθηγητής της Πολιτικής Οικονομίας, Michael Hudson,σε πρόσφατη δυνατή πραγματεία του..
Ο Hudson προχωρεί για να επισημάνει με άφθονη ειρωνεία πως «το τέλος του αμερικανικού νομισματικού ιμπεριαλισμού» επιταχύνθηκε από έναν δεξιό μεγιστάνα οικοδομικών επιχειρήσεων, τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, περικυκλωμένο από μιαν ομάδα νέο-συντηρητικών σκευωρών στον Λευκό Οίκο.
Ο συγγραφέας, του οποίου  παλαιότερο βιβλίο, «Super Imperialism» είχε προαναγγείλει τα χαρακτηριστικά της σημερινής γεωπολιτικής πραγματικότητας, υποστηρίζει ότι «η διεθνής χρηματοπιστωτική πρακτική και οι ξένες επενδύσεις έχουν καταστεί το κυρίαρχο χαρακτηριστικό  της σημερινής παγκόσμιας πολιτικής της πυγμής.»
Κεντρικός παράγων της ιστορικής απώλειας της αμερικανικής παγκόσμιας οικονομικής κυριαρχίας είναι το επικείμενο τέλος του δολαρίου ως του πρώτου διεθνούς νομίσματος και συνακόλουθα της χρήσης του ως νομίσματος-όπλου στα χέρια της Ουάσιγκτον.
Η τελευταία έκρηξη στις διεθνείς σχέσεις , που εμπλέκει την Ουάσιγκτον με την Βενεζουέλα σε επιχείρηση αλλαγής καθεστώτος, δεν είναι παρά η τελευταία μιας μακράς σειράς διεθνών εξελίξεων, εντάσεων και συγκρούσεων, που σε τελευταία ανάλυση απορρέουν από την απέλπιδα προσπάθεια των ΗΠΑ να διατηρήσουν την παγκόσμια ηγεμονία τους.
Κατά το τελευταίο δωδεκάμηνο υπήρξε ένας χορός κρατών που ξεφορτώνονται τα δολάρια και τα αμερικανικά ομόλογα από τα θησαυροφυλάκιά τους. Η Ρωσία, η Κίνα, η Ιαπωνία, η Τουρκία και άλλα κράτη, εξαποστέλλουν τα αμερικανικά νομίσματα με το φτυάρι. Στο μεταξύ η Ρωσία και άλλες χώρες  αποθηκεύουν αποθέματα χρυσού, ως ασφαλέστερο στρατηγικό περιουσιακό στοιχείο.
Αυτό είναι ασφαλώς  ένα σημάδι συστηματικής «αποδολαριοποίησης», που οφείλεται σε μια γενική πτώση της εμπιστοσύνης στο αμερικανικό νόμισμα, όπως και σε μια σιωπηρή πολιτική απόφαση για τον  διακριτικό αφοπλισμό του «νομισματικού ιμπεριαλισμού» της Ουάσιγκτον.
΄Αλλες σημαντικές ενδείξεις  περιλαμβάνουν την απόφαση της  Κίνας να τιμολογεί στο εξής σε κινεζικά Γιουάν το τεράστιο πετρελαϊκό εμπόριο της με την Σαουδική Αραβία και άλλες πηγές πετροδολαρίων.
Η Ρωσία και η Κίνα έχουν ήδη εγκαινιάσει διμερές εμπόριο που χρησιμοποιεί αμοιβαία τα εθνικά τους νομίσματα. Αυτό είναι ένα ακόμη παράδειγμα πως η τρομοκρατική χρήση των κυρώσεων και ο έλεγχος επί του διεθνούς συστήματος πληρωμών από την Ουάσιγκτον οδηγεί αναπόδραστα  στην καθιέρωση εναλλακτικών, εκτός δολαρίου, μηχανισμών εμπορίου.
Η εισαγωγή την περασμένη βδομάδα, από την Ευρωπαϊκή ΄Ενωση, ενός νέου συστήματος πληρωμών για το εμπόριο με το Ιράν, προκειμένου να αποφευχθούν οι αμερικανικές κυρώσεις, αποτελεί απόδειξη της περαιτέρω διεθνούς απομάκρυνσης  από την εξάρτηση στο αμερικανικό δολάριο, το άλλοτε διεθνές αποθεματικό νόμισμα. Και εδώ επίσης η Ουάσιγκτον ξεπέρασε τα ανεκτά όρια.
Οι απειλές να τιμωρηθούν τα ευρωπαϊκά έθνη επειδή συναλλάσσονται εμπορικά με το Ιράν, υπό τους όρους της διεθνούς  συμφωνίας  του 2015 για τα πυρηνικά -από την οποία ο Τραμπ μονομερώς  αποχώρησε πέρυσι- ανάγκασαν τους Ευρωπαίους να προστατέψουν τα δικά τους ζωτικά συμφέροντα, απόφαση που αναγκαστικά συνεπάγεται την παράκαμψη του αμερικανικού συστήματος δολαρίου.
Κοντολογίς οι Αμερικανοί κυβερνώντες σκάβουν οι ίδιοι τον τάφο τους..
Όπως επισημαίνει ο Μάϊκλ Χιούντσον, η άλλοτε αμερικανική ηγεμονία εισέρχεται  σε  μια επιταχυνόμενη παρακμή, πού προκλήθηκε από την δική της προκλητική υπεροψία και την μονομερή επιθετικότητα, ακόμη  και προς τους υποτιθέμενους συμμάχους της.
Φαίνεται ότι, για να αποφύγουν αυτήν την κατάρρευση εξουσίας, οι ΗΠΑ κλιμακώνουν την επιθετικότητα και τον μιλιταρισμό, σε μιαν απέλπιδα προσπάθεια να επιβληθούν.
΄Ετσι βλέπουμε τις ΗΠΑ να προχωρούν στο ριψοκίνδυνο βήμα της  αποχώρησης από την Συνθήκη Απαγόρευσης των Ενδιάμεσων Πυρηνικών Δυνάμεων (INF) με την Ρωσία. Πολλοί ειδικοί στο θέμα των εξοπλισμών σε όλο των κόσμο –και στις ΗΠΑ-  είναι βαθιά ανήσυχοι ότι η κυβέρνηση Τραμπ τραυματίζει σοβαρά την διεθνή ασφάλεια και «ωθεί τον κόσμο κοντύτερα σε έναν πυρηνικό πόλεμο».
Πίσω από την αμερικανική απόφαση, να σχίσουν την συνθήκη INF, κρύβεται η πρόθεση της Ουάσιγκτον να προσπαθήσει να εκφοβίσει στρατιωτικά την Ρωσία και την  Κίνα, τις οποίες αρκετά πρόσφατα αμερικανικά στρατιωτικά προγράμματα περιγράφουν ως  «ανταγωνιστικές μεγάλες δυνάμεις». 
Η επιθετικότητα και οι απειλές της Ουάσιγκτον εναντίον του Ιράν εμπίπτουν επίσης σε αυτόν τον απειλητικό μιλιταρισμό, ως μέθοδο άσκησης πολιτικής της πυγμής.
Η αμερικανική δραματική κλιμάκωση των εντάσεων με την Βενεζουέλα κατά το τελευταίο δεκαπενθήμερο είναι μια ακόμη σελίδα από τον ίδιο οδηγό δράσεως. Είναι  σχεδόν συγκλονιστική η θρασύτητα των απειλών της Ουάσιγκτον για στρατιωτική επίθεση κατά της Νότιο-Αμερικανικής χώρας.
Τα ασύστολα τελεσίγραφα της κυβέρνησης Τραμπ για αλλαγή κυβέρνησης και η κατάσχεση του πετρελαϊκού πλούτου της  Βενεζουέλας αποτελούν αποτροπιαστική παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου, σύμφωνα με το έγκυρο Ελβετό Νομικό και πρώην Εισηγητή των Ηνωμένων Εθνών Alfred de Zayas.
Σε αξιοθρήνητο θέαμα, πολλά ευρωπαϊκά κράτη ακολουθούν δουλικά στην επίθεση της Ουάσιγκτον εναντίον της κυβέρνησης Μαδούρο, παρά το γεγονός ότι και αυτά τα ίδια έχουν ακόμη και πρόσφατα ταπεινωθεί από τους αμερικανικούς τραμπουκισμούς.
Η Βενεζουέλα διαθέτει, όπως πιστεύεται, τα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου στον πλανήτη, ξεπερνώντας και την Σαουδική Αραβία. Μέγα μέρος του εμπορίου της  κατευθύνεται στην αμερικανική αγορά. Δυστυχώς, αυτό έδωσε στην Ουάσιγκτον ισχυρά όπλα οικονομικού πολέμου εναντίον του Καράκας.
Αλλά και εδώ, πάλιν, οι αλαζόνες Αμερικανοί κινδυνεύουν να το παρακάνουν. Απειλές στρατιωτικής εισβολής  -ενώ είναι ποινικά διώξιμες-  λέγονται  ευκολότερα από όσο γίνονται πράξη. Εάν η Βενεζουέλα τα καταφέρει να ξεπεράσει  την σημερινή πολιτική  θύελλα, θα στρέψει αναμφίβολα τις εκπληκτικές πετρελαϊκές επιχειρήσεις της προς την Ρωσία, την Κίνα, την Τουρκία και άλλες  χώρες στην Ανατολή, που δεν ακολούθησαν τον υστερικό όχλο του Μπάρμπα Σαμ στην φρενίτιδα για λυντσάρισμα στην Καραϊβική.
Σε συσχετισμό με την επιθετικότητα της Ουάσιγκτον σε τόσα άλλα  μέτωπα – κατά της Ρωσίας, της Κίνας, του Ιράν, της Ευρώπης-  η χονδροειδής αμερικανική παρανομία σε βάρος της Βενεζουέλας επιταχύνει την εξέλιξη προς την κατεύθυνση που τρέμουν: προς ένα κόσμο πολυκεντρικό, όπου δεν θα υπάρχει πια η αμερικανική ηγεμονία.
Μια κατάσταση χάους και σύγκρουσης είναι πολύ επικίνδυνη. Το εύφλεκτο μίγμα μπορεί να εκραγεί σε παγκόσμια εμπόλεμη σύρραξη. Η απέλπιδα προσπάθεια της Ουάσιγκτον να αποφύγει την μοίρα του ηγεμονικού  θανάτου μπορεί να οδηγήσει σε μιαν επίθεση πέραν της κόκκινης γραμμής. Μια αλόγιστη εισβολή στην Βενεζουέλα θα μπορούσε να γίνει ένας τέτοιος πυροκροτητής.
Οπωσδήποτε  είναι κρίσιμο να αντιληφθούμε την παρούσα επικίνδυνη διεθνή πραγματικότητα ως το προϊόν εγγενών αμερικανικών οικονομικών προβλημάτων. Αυτός  είναι κομβικός παράγων που συνδέει όλες τις άλλες φαινομενικά διάσπαρτες εντάσεις και συγκρούσεις. Η Βενεζουέλα δεν είναι παρά  μια ακόμη έκφανση ενός ευρύτερου δομικού προβλήματος, εδραζόμενου στην κατάρρευση του αμερικανικού καπιταλισμού.
Οι Ρώσοι, οι Κινέζοι και άλλοι πληροφορημένοι σχεδιαστές στρατηγικής είναι προφανώς σε πολύ καλή γνώση για  τους κινδύνους που  εμφωλεύουν στην μετάβαση της διεθνούς πολιτικής μακριά από την αμερικανική αυτοκρατορική κυριαρχία. Η Μόσχα και το Πεκίνο δεν έχουν την παραμικρή επιθυμία για μια ξαφνική κατάρρευση της αμερικανικής ισχύος, επειδή αυτό θα μπορούσε να πυροδοτήσει μιαν καταστροφική στρατιωτική αντίδραση. Η βαθμιαία υπόσκαψη και εξασθένιση του δολαρίου, σε μια σταδιακή εγκατάλειψή του, είναι πιθανώς ο ασφαλέστερος τρόπος αφοπλισμού της αμερικανικής ωρολογιακής βόμβας.


Finian Cunningham: Πρώην αρχισυντάκτης, αρθρογράφος και  ανταποκριτής μεγάλων δημοσιογραφικών συγκροτημάτων.  Βαθύς γνώστης και έγκυρος σχολιαστής των διεθνών θεμάτων, διαβάζεται ευρύτατα σε αρκετές γλώσσες.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου