Articles by "Λατινική Αμερική"
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Λατινική Αμερική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Ένα φυτό κόκας στην περιοχή VRAEM του Περού τον Ιανουάριο του 2020.Φωτογραφία από τον Thomas Grisaffi. 

Από τη Linda Farthing και τον Thomas Grisaffi


Μεταξύ των πολλών μύθων για τον κορονοϊό, ένας από τους πιο περίεργους που κυκλοφόρησε στο Twitter είναι η πεποίθηση ότι η ρουθουνίστρια κοκαΐνη θα μπορούσε να αποτρέψει την ασθένεια. Δυστυχώς, όμως, για τον υποψήφιο καταναλωτή, καθώς τα ταξίδια έχουν σταματήσει και οι έλεγχοι στα σύνορα έχουν μειωθεί, οι προμήθειες παράνομων ναρκωτικών έχουν μειωθεί.

Ο κορονοϊός έχει αποσταθεροποιήσει την ευαίσθητη ισορροπία στις Άνδεις, στις οποίες βασίζεται το εμπόριο ναρκωτικών. Οι επιπτώσεις επηρεάζουν όλη την αλυσίδα εφοδιασμού της κοκαΐνης στις 237.000 οικογένειες στην Κολομβία, το Περού και τη Βολιβία που εξαρτώνται από την καλλιέργεια φύλλων κόκας. Και οι τρεις χώρες βρίσκονται σε συνθήκες lockdown λόγω του COVID-19, που επιβάλλονται από στρατιωτικές και αστυνομικές δυνάμεις. Καθώς οι διαδρομές διακίνησης συρρικνώνονται, σε τμήματα του Περού και της Βολιβίας, η τιμή των φύλλων κόκας έχει μειωθεί στο ένα τρίτο, ή ακόμη και στο ένα έκτο, των προηγούμενων επιπέδων του.

«Ανησυχούμε για τη σίτιση των οικογενειών μας, επειδή η τιμή της κόκας συνεχίζει να μειώνεται», δήλωσε ο ηγέτης της ένωσης κόκα της Βολιβίας Άλμπιντο Πίντο. «Αντιμετωπίζουμε περιορισμούς στη μεταφορά της κόκας και άλλων προϊόντων στην κεντρική αγορά. Αυτό εμποδίζει τόσο την τοπική κατανάλωση όσο και τις εξαγωγές, καθώς η παραγωγή μας συνεχίζεται στο ίδιο επίπεδο. "

Ενώ το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής φύλλων κόκας καταλήγει ως κοκαΐνη, η καλλιέργεια κόκας συμπληρώνει τη γεωργία διαβίωσης και παρέχει στους αγρότες αγρότες πρόσβαση σε εισόδημα με μετρητά. Οι αγρότες της Coca ζουν σε οριακές περιοχές, που χαρακτηρίζονται από περιορισμένη παρουσία στο κράτος, ανεπαρκή υποδομή και υψηλά ποσοστά φτώχειας. Το μικρό μερίδιο των κερδών που λαμβάνουν επιβραδύνει τη μετάβασή τους σε πόλεις και την υποστήριξη των τοπικών επιχειρήσεων.


Σαν Φρανσίσκο, Περού, Ιανουάριος 2020. Φωτογραφία από τον Thomas Grisaffi.

 Κάθε μία από τις τρεις χώρες που παράγουν κόκα έχει αντιμετωπίσει διαφορετικά την πανδημία, αλλά οι συνέπειες για τους αγρότες είναι συγκρίσιμες σε ολόκληρη την περιοχή.  «Τα παράνομα ναρκωτικά είναι βαθιά ενσωματωμένα στις τοπικές κοινωνίες και είναι κρίσιμα για την επιβίωση πολλών φτωχών αγροτικών νοικοκυριών», εξηγεί ο καθηγητής Desmond Arias του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης.

 Ωστόσο, η πτώση των τιμών της κόκας δεν σημαίνει απαραίτητα ότι το εμπόριο κοκαΐνης έχει σταματήσει.

 «Αυτό που πραγματικά σημαίνει είναι ότι οι διακινητές ναρκωτικών έχουν γίνει πιο ευέλικτοι στην αλλαγή δρόμων και στην τροποποίηση στρατηγικών», σύμφωνα με την Kathryn Ledebur του Δικτύου Πληροφοριών των Άνδεων.  «Δεδομένης της σκληρής πραγματικότητας για εκείνους που επιβιώνουν στα χαμηλότερα επίπεδα του εμπορίου κοκαΐνης, ο έλεγχος πανδημίας, όπως και ο έλεγχος των ναρκωτικών δεν σταματά αυτήν την επιχείρηση».

Ένας άντρας διασχίζει μια γέφυρα στην Κεντρική Ζούγκλα του Περού, Ιανουάριος 2020. Φωτογραφία από τον Thomas Grisaffi.


 Στις αρχές του 2020, η παραγωγή φύλλων κόκας έφτασε στο ρεκόρ της Κολομβίας, του μεγαλύτερου παραγωγού της περιοχής.  Έκτοτε, η κυβέρνηση του Ντουκ πίεσε την «πιο έντονη και επιθετική» εξάλειψη της κόκας λόγω της πίεσης της διοίκησης του Τραμπ, σύμφωνα με το Γραφείο Ανθρωπιστικής Βοήθειας του ΟΗΕ.  Παρόλο που μια αυστηρή καραντίνα έχει τεθεί σε ισχύ από τις 24 Μαρτίου, οι δυνάμεις ασφαλείας στις επιχειρήσεις εκρίζωσης συχνά δεν διαθέτουν τον απαραίτητο προστατευτικό εξοπλισμό, προσθέτοντας μια απειλή για την υγεία για την οικονομία των τοπικών αγροτών.

 Στο Περού, η κρατική υπηρεσία ελέγχου των ναρκωτικών, η DEVIDA, ανέφερε στις 30 Απριλίου ότι οι τιμές της κόκας έπεσαν κατά 46%. 
Οι συνέπειες για τους τοπικούς αγρότες είναι καταστροφικές.  «Ως ένας από τους πιο απομακρυσμένους και περιθωριοποιημένους τομείς στο Περού», εξηγεί ένας ανώτερος συνεργάτης στο γραφείο της Ουάσινγκτον για τη Λατινική Αμερική Coletta Youngers, «οι καλλιεργητές κόκας επωφελούνται από λίγες κυβερνητικές υπηρεσίες και αντιμετωπίζουν επισιτιστική ανασφάλεια.  Αυτό επιδεινώνεται από την πανδημία COVID-19. "

 Εκατοντάδες φτωχοί Περουβιανοί αγρότες που μεταναστεύουν εποχιακά στα πεδινά για να μαζέψουν κόκα επέστρεψαν στα σπίτια τους τον Απρίλιο, επειδή έτσι έχουν περισσότερες πιθανότητες να επιβιώσουν εκεί.

Φύλλα κόκας.  Chapare, Βολιβία, 2019. Φωτογραφία από τον Thomas Grisaffi.

 «Η κρατική βοήθεια φθάνει σε εκείνες των πόλεων, αλλά όχι στις φτωχότερες στην ύπαιθρο», εξήγησε ο ηγέτης της ανώτερης ένωσης Huallaga, Σεραφίν Λουτζάν.  «Η τιμή της κόκας στην περιοχή μου έχει μειωθεί ενώ στις πόλεις, η τιμή έχει αυξηθεί και είναι δύσκολο να βρεθεί».

 Η προσωρινή κυβέρνηση της Βολιβίας με επικεφαλής τον Jeanine Áñez εκμεταλλεύτηκε το κλείδωμα από τις 21 Μαρτίου για να συνεχίσει την εκστρατεία της ενάντια στους πολιτικούς της εχθρούς.  Επικεφαλής μεταξύ αυτών είναι οι καλλιεργητές κόκας στο προπύργιο του Chapare του προέδρου Evo Morales.

Ένας άντρας που στεγνώνει φύλλα κόκας, Chapare Bolivia, 2019. Φωτογραφία από τον Thomas Grisaffi.

 Ο  υπουργός Εσωτερικών, Αρτούρο Μουρίλο, απείλησε να απομονώσει και να αποκόψει την περιοχή, φαινομενικά λόγω του κοροναϊού.  Ο Murillo χαρακτήρισε «την πλειοψηφία των κατοίκων της Chapare κρατούμενους από ηγέτες των συνδικαλιστών και εμπόρων ναρκωτικών».

 Οι τράπεζες αρνήθηκαν να λειτουργήσουν στο Chapare επειδή η αστυνομία είχε απελαθεί μετά την εκδίωξη του Μοράλες το Νοέμβριο του 2019. Αυτό εμπόδισε τους κατοίκους να έχουν πρόσβαση σε μία από τις τρεις επιδοτήσεις έκτακτης ανάγκης και τα δάνεια που η κυβέρνηση διανέμει λόγω του COVID-19.  Για δύο εβδομάδες, δεν υπήρχε βενζίνη.  Σύμφωνα με τον Murillo, αυτό θα αποτρέψει την χρήση βενζίνης στην παραγωγή πάστας κοκαΐνης.  Η διακοπή αυτή σκότωσε χιλιάδες ψάρια σε επιχειρήσεις  ντόπιων αγροτών που λειτουργούν με αντλίες αερισμού που βασίζονται στη βενζίνη.

Ταξιδεύοντας με κανό στο Chapare, Βολιβία, 2019. Φωτογραφία από τον Thomas Grisaffi.

 Νωρίς στην κρίση του κοροναϊού, τα συνδικάτα των καλλιεργητών, που έχουν βαθιές ρίζες στην περιοχή, είχαν διανείμει τρόφιμα σε φτωχούς ανθρώπους στην περιοχή τους, καθώς και στις πόλεις Santa Cruz και Cochabamba.  Χωρίς βενζίνη, δεν θα μπορέσουν να διανείμουν προμήθειες σε άτομα που έχουν ανάγκη.

 Στις 22 Απριλίου, μια συμφωνία επέτρεψε στην αστυνομία να επιστρέψει υπό τον όρο ότι άνοιξαν ξανά οι τράπεζες και διανέμονταν βενζίνη.  Ωστόσο, η βενζίνη διανέμεται επί του παρόντος σε ανεπαρκές επίπεδο για τη διαχείριση των ιχθυοτροφείων του Chapare.  Δεν αναφέρθηκαν ελλείψεις βενζίνης αλλού στη χώρα.

 Χωρίς εναλλακτικές οικονομικές ευκαιρίες, η κατάσταση των αγροτών κόκας των Άνδεων θα επιδεινωθεί.

 «Ενώ πολλά παραμένουν άγνωστα σχετικά με το πώς το COVID-19 θα επηρεάσει τη διακίνηση ναρκωτικών», λέει ο Youngers, «γνωρίζουμε ότι οι διακοπές στην αλυσίδα εφοδιασμού θα ωθήσουν αυτούς τους μικρούς αγρότες ακόμη πιο βαθιά στη φτώχεια».

Συγκομιδή μικρών φυτών κόκας που είναι μόλις ενός έτους, Chapare, Βολιβία, 2019.
Φωτογραφία από τον Thomas Grisaffi.

Ένας αγρότης θαυμάζει τα φυτά του κόκας.  Φωτογραφία από τον Thomas Grisaffi.


 Η Linda Farthing είναι δημοσιογράφος και ερευνητής που έχει γράψει εκτενώς για την κόκα.  Είναι συν-συγγραφέας τριών βιβλίων για τη Βολιβία και έχει γράψει για τους Guardian, the Economist, Latino USA, Al Jazeera και the Nation.

 Ο Thomas Grisaffi είναι ανθρωπολόγος και λέκτορας Γεωγραφίας και Περιβάλλοντος στο Πανεπιστήμιο του Reading.  Είναι συγγραφέας της Coca Yes, Cocaine No: How the Gra Growers Reshaped Democracy της Βολιβίας (Duke 2019).







Υπάρχουν άνθρωποι, που παραμένουν άνθρωποι και δεν είναι επαγγελματίες πολιτικοί, ακόμα κι αν έχουν διατελέσει σε αξιώματα. Σπάνιο θα μου πείτε; Ναι, σπάνιο αλλά υπάρχουν !!!!
Απόδειξη ο Χοσέ Μουχίκα, υπήρξε Πρόεδρος της Ουρουγουάης, κράτους της Λατινικής Αμερικής, από το 2010 έως το 2015.
Αγρότης και πρώην αντάρτης των Τουπαμάρος. 
Του είχε αποδοθεί η προσωνυμία του «Πιο Φτωχού Προέδρου», όταν αποκαλύφθηκε πως δίνει το 90% του μισθού του –που είναι 12.000 δολάρια– στο κράτος για την ενίσχυση της κοινωνικής πρόνοιας. Η φιλοσοφία ζωής που έχει είναι μια κοινωνία που να είναι πιο δίκαιη και η διαβίωσή μας να γίνεται με τα απαραίτητα και χρήσιμα και όχι με τον υπερκαταναλωτισμό.  
Στο βίντεο που δημοσιεύουμε  μιλάει με αφορμή την πανδημία για την πολιτική διάσταση που έχει αλλά και τις ευκαιρίες που δίνει για την διαφοροποίηση της σκέψης μας. Το βίντεο είναι συνέντευξη που έχει δώσει στο σπίτι του (προσέξτε το περιβάλλον που αυτή ελήφθη).

Επίσης προσέξτε την αναφορά που κάνει για την συγκέντρωση πλούτου από μια ισχνότατη μειοψηφία, κυρίως ηλικιωμένων καπιταλιστών και την αντιπαραβολή με το διαχρονικό ερώτημα που το λέει και ο σοφός λαός μας "αν τα φέρετρα έχουν τσέπες". Και συγκρίνετε με μια άλλη οπτική που είχε θέσει ο επίτιμος της Νέας Δημοκρατίας για το θέμα των ηλικιωμένων (γενικά) ότι επειδή δεν πεθαίνουν επιβαρύνουν την οικονομία. Παραθέτουμε το σχετικό βίντεο. Βέβαια δεν ήταν ο μόνος που το είπε ..... μας το μοστράρισε για να μας φορέσει τα μνημόνια και ο ανεκδιήγητος Ανδρέας Λοβέρδος που έλεγε "πως δεν πεθαίνουν ...." για τους ηλικιωμένους ώστε να λυθεί έτσι το πρόβλημα του χρέους για τη χώρα μας.

«Δεν είμαστε σε εμπόλεμη κατάσταση. Ο ιός είναι μια πρόκληση που μας έστειλε η φύση για να μας υπενθυμίσει ότι οι άνθρωποι δεν είναι οι απόλυτοι κυρίαρχοι του κόσμου που νομίζουμε πως είμαστε. Οι άνθρωποι είναι τα μόνα ζώα που αρέσκονται να καταστρέφουν πράγματα, μόνο και μόνο για να καταστρέψουν. Παγκοσμίως οι επιστήμονες λένε πως δεν είναι ότι δεν ξέρουμε τι να κάνουμε. Είναι πως δεν το κάνουμε. Το θέμα δεν είναι οικολογικό. Είναι πολιτικό».   
«Είναι ψέμα ότι δεν υπάρχουν μέσα. Είναι ψέμα ότι δεν υπάρχουν πόροι. Επίσης είναι ψέμα ότι όλα είναι αδύνατα».
Σε ερώτηση αν εξ αιτίας του κορονοϊού γκρεμιστεί ο καπιταλισμός απαντά: Δεν νομίζω ότι ο ιός μπορεί να το κάνει. Αυτό πρέπει να γίνει με οργανωμένη βούληση από τους ανθρώπους"



Και ο επίτιμος της ΝΔ για την τρίτη ηλικία ....



* Οι Τουπαμάρος, γνωστοί ως MLN (Movimiento de Liberación Nacional-Μοβιμιέντο δε Λιμπερασιόν Νασιονάλ), ήτοι Κίνημα Εθνικής Απελευθέρωσης ή Εθνικό Απελευθερωτικό Κίνημα, ήταν οργάνωση αντάρτικου πόλης, η οποία έδρασε στην Ουρουγουάη τη δεκαετία του '60 και του '70.

** Η φωτο από συνάντηση του Μουχίκα με τον Φιντέλ Κάστρο στην Αβάνα (1/2014)

Η πραξικοπηματική απομάκρυνση του Έβο Μοράλες από την προεδρία της Βολιβίας, κινδυνεύει να οδηγήσει και πάλι τη χώρα στα χέρια της ελίτ που τη διαχειρίζονταν από την εποχή της ισπανικής κατάκτησης, και τον τελευταίο αιώνα με τις ευλογίες και τη βοήθεια των ΗΠΑ. Η λαϊκή αντίσταση και η πλειονότητα των πολιτών της Βολιβίας, βρίσκεται ξανά σε ολομέτωπη αναμέτρηση με τον εχθρό.

Στις 21 Ιανουαρίου του 2006, μία μέρα πριν αναλάβει για πρώτη φορά τα επίσημα καθήκοντά του, ο νεοεκλεγείς στην προεδρία της Βολιβίας, Εβο Μοράλες, επισκέφθηκε το Τιγουανάκου, τον ιερότερο χώρο των προ-Ινκας λαών. Εκεί, με την παρουσία πενήντα χιλιάδων ινδιάνων από κάθε άκρη της ηπείρου, όλοι οι μαλκού, οι ιθαγενείς ηγέτες, όρισαν τον Έβο Μοράλες ως «Απού Μαλκού», υπέρτατο ηγέτη, ή, σε ακριβή μετάφραση, Μέγιστο Κόνδορα.
Ντυμένος την στολή του Απού Μαλκού, ξυπόλυτος, ο νέος πρόεδρος προσέφερε δώρα, τροφή και φύλλα κόκας, στην Πατσαμάμα, την Μητέρα Γη-θεότητα, στην οποία προσευχόταν για την εκλογή του, και δέχθηκε τις ευλογίες των ιερέων της πατρογονικής πίστης. Την επόμενη μέρα, με τα κόκκινα του αρχιερέα, δήλωνε από τον αρχαίο ναό της Καλασασάγια, πως «Αγώνας μας είναι ο Αγώνας που δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει ο Τσε Γκεβάρα».

Εκλεγμένος με περίπου 54%, ο πρώτος ιθαγενής πρόεδρος, μετά από κοντά 600 χρόνια από την κατάκτηση της Λατινικής Αμερικής από τους Ισπανούς, γινόταν σύμβολο μιας νέας εποχής, και όχι μόνο για τη χώρα του. Κι επέλεγε να γίνει σύμβολο και ο ίδιος, επανανοηματοδοτώντας τα πανάρχαια σύμβολα του ηττημένου λαού του.

Από τη δεκαετία του 1970 και μετά, όλα τα κινήματα των ιθαγενών στην Κεντρική και Λατινική Αμερική βίωσαν την βία και την καταπίεση στο πετσί τους. Η λευκή και μιγάς ολιγαρχία, ταγμένη στην προάσπιση του νεοφιλελελευθερισμού και των αμερικάνικων συμφερόντων, χρησιμοποίησε κάθε μέσο, ώστε να μην επιτρέψει να συμβεί αυτό που τώρα συνέβαινε στη Βολιβία: την έκφραση, και στην «καρδιά» της εξουσίας, των λαϊκών ιθαγενών φωνών. Η Τσιάπας υπήρξε η πρώτη απόδειξη ότι το σύστημα της λευκής εξουσίας μπορούσε επιτυχώς να αμφισβητηθεί από τα κάτω. Και η εκλογή Μοράλες, ενός ιδιαίτερα ευφυούς και ικανού πολιτικού, η κορωνίδα αυτής της αμφισβήτησης.

Οι ρίζες του σοσιαλισμού του Μοράλες δεν βρίσκονται, άλλωστε, μόνον στη μαρξιστική θεωρία – με την οποία οι πρακτικές του δεν ήταν πάντα συμβατές. Πολύ σημαντικότερη είναι η σχέση του με τις κοινωνικές και κοινοτικές δομές των παραδοσιακών ινδιάνικων κοινοτήτων, και ειδικά αυτές των καλλιεργητών κόκας, των αγροτών κοκαλέρος, στους οποίους ανήκε και η οικογένεια του προέδρου, στην γη της οποίας δούλεψε και ο ίδιος από την ηλικία των επτά ετών.

Οι κοκαλέρος αποτελούν μέρος της αντίστασης κατά των ΗΠΑ, που, από τη δεκαετία του 1990, όχι μόνο τους αρνούνται το δικαίωμα στην πατρογονική καλλιέργεια (συνδεόμενη και με την πατροπαράδοτη ανιμιστική πίστη τους), αλλά εξοπλίζει εναντίον τους κανονικά στρατιωτικά σώματα, τα οποία κατέστρεφαν ολοσχερώς σοδειές, εισέβαλλαν στα σπίτια των αγροτών, συνελάμβαναν, βασάνιζαν, σκότωναν… Από πάνω, το νερό, τόσο σημαντικό για τους αγρότες, περνά στα χέρια αμερικάνικης εταιρίας (ιδιωτικοποιήσεις, γαρ) και ακριβαίνει.

Ως ηγέτης της αντίστασης των χωρικών και των εργατών αυτών, ακριβώς, αναδεικνύεται στην εθνική πολιτική σκηνή ο Έβο Μοράλες, που ενεργοποιεί και οργανώνει την αντίσταση του ντόπιου πληθυσμού, ενώ παράλληλα φέρνει στο «γήπεδο» συνδικάτα και διεθνείς οργανισμούς υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οι ΗΠΑ και η κυβέρνηση Μέσα που εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους ηττώνται. Το νερό επιστρέφει στο δημόσιο και, το 2004, η κυβέρνηση αναγνωρίζει το δικαίωμα των ιθαγενών στην καλλιέργεια κόκας.

Αποκτώντας Φωνή

Οι αντίπαλοι, στην κοινωνία της Βολιβίας, ήταν ορατοί. Οι απόγονοι των Ισπανών εναντίον των ιθαγενών χωρικών. Η ελίτ των ισχυρών εναντίον των φτωχών αγροτικών πληθυσμών. Ο ρωμαιοκαθολικισμός εναντίον της ντόπιας θρησκείας. Οι νεοφιλελεύθεροι εναντίον των λαϊκών διεκδικήσεων. Οι υπηρέτες των αμερικάνικων συμφερόντων εναντίον των δυνάμεων που μάχονται για ανεξαρτησία.

Η προεδρία Μοράλες κινήθηκε εξ αρχής, με λόγια αλλά και επαρκείς πράξεις, υπέρ των αδυνάτων και, ειδικά, των ιθαγενών. Έφερε γερά πλήγματα στο αποικιοκρατικό καθεστώς και ξανάδωσε την περηφάνεια του στον ιθαγενή λαό, που αποτελεί το 50%- 60% του πληθυσμού της Βολιβίας. Οι δύο βασικές ινδιάνικες γλώσσες γίναν επίσημες γλώσσες του κράτους και όλοι οι κυβερνώντες και οι δημόσιοι υπάλληλοι υποχρεώθηκαν να τις μάθουν. Η σημαία των ιθαγενών, η βιφάλα, αναγνωρίστηκε ως επίσημη και ισότιμη της εθνικής βολιβιανής. Είναι η σημαία που καίνε και σχίζουν πολλοί υποστηρικτές του πραξικοπήματος σε όλη τη Βολιβία, αυτές τις ημέρες… Οι σχέσεις του Έβο με τον Φιντέλ Κάστρο και τον Ούγο Τσάβες και η διεθνής του δημοφιλία αποτελούν κάρφο στο μάτι των ελίτ και των ΗΠΑ.

Εν τω μεταξύ, η εκπαίδευση που περιελάμβανε τις ινδιάνικες γλώσσες, έδωσε τη δυνατότητα στην ανάδειξη μιας νέας πνευματικής άνθησης, στηριγμένης στην ινδιάνικη παράδοση. Τα στοιχεία της παράδοσης, όπως η αμεσοδημοκρατική λήψη αποφάσεων, γίναν λόγος περηφάνειας και υποστήριξης του σοσιαλιστικού μοντέλου διακυβέρνησης. Τα μικρά αλλά σταθερά βήματα προς ανακατανομή του πλούτου σήμαναν η δυνατότητα των ιθαγενών πληθυσμών να αρθρώσουν φωνή σε όλα τα επίπεδα. Όταν, πολύ σύντομα μετά την πρώτη εκλογή του, οι δυνάμεις της αποικιοκρατίας και του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού αρχίζουν να φωνάζουν περί «πολιτιστικού εθνικισμού» και «ρατσιστή Μοράλες», ο λαός απαντά με ακόμη μεγαλύτερα ποσοστά, δίνοντάς του 60% της ψήφου στη δεύτερη θητεία του. Η αποικιοκρατία έχει τελειώσει, διατρανώνουν με κάθε μέσο.

Δεκατρία χρόνια αργότερα, το τέλος αυτό αποδεικνύεται πως δεν ήταν οριστικό. Ο Μοράλες και το κόμμα του, «Κίνημα για το Σοσιαλισμό», μπορεί να έχουν ευρύτατη υποστήριξη από το λαό, ωστόσο ποτέ δεν απόκτησαν υποστήριξη από την ελίτ, που, με την ευκαιρία που της πρόσφερε ο ίδιος, είναι αλήθεια, ξαναχτύπησε, με τις πλάτες των συμμάχων της.

Το πραξικόπημα

Ο πρόεδρος Έβο Μοράλες, με αντιπρόεδρο τον Αλβάρο Γκαρσία Λινέρα, ζήτησαν για τέταρτη φορά την ψήφο του Βολιβιανού λαού τον Οκτώβριο του 2019. Το Κίνημα για το Σοσιαλισμό (Movimiento Al Socialismo, MAS – ενα παιγνίδι με την ισπανική λέξη, mas, για το «περισσότερα»), έχοντας ένα προβάδισμα 15% στις δημοσκοπήσεις που προηγήθηκαν των εκλογών. Παρά τον πολυετή πόλεμο από τις ελίτ και τις ΗΠΑ, παρά την φθορά της εξουσίας, ο λαός της Βολιβίας ήταν η ασπίδα του, καθώς έβλεπε στη ζωή του την αλλαγή.

Μερικοί από τους αμείλικτους αριθμούς, όπως παρουσιάστηκαν προεκλογικά στο Counterpunch: Η ακραία φτώχεια, στο 39% όταν πρωτοανέλαβε ο Μοράλες, έπεσε στο 15,2%. Ο ελάχιστος μηνιαίος μισθός ανέβηκε από το ισότιμο των 54 δολαρίων στα 305 δολάρια. Ο μέσος όρος ζωής αυξήθηκε κατά μια δεκαετία και η παιδική θνησιμότητα κατέβηκε κατά 56%. Το 100% των ηλικιωμένων λαμβάνει σύνταξη, έναντι 59%. Η Υγεία είναι δωρεάν και έχουν κτιστεί περί τα 3000 κέντρα υγείας. Η Παιδεία είναι δωρεάν και το κράτος πληρώνει ακόμη και τα τετράδια των μικρών μαθητών. Το 80% της καλλιεργίσιμης γης πέρασε στα χέρια των μικρών καλλιεργητών. Οι καταθέσεις των φτωχότερων πολιτών έχουν ανέβει 500% από την ημέρα που ανέλαβε ο Μοράλες. Και, η ανακάλυψη νέων κοιτασμάτων λιθίου, χαλκού και υδρογονανθράκων, αξίας περί τα 70 δισεκατομμύρια δολάρια, έδειχνε πως έρχονται ακόμη καλύτερες μέρες.

Η τελευταία πράξη του πολέμου εναντίον του Έβο Μοράλες, ξεκίνησε το Σεπτέμβριο του 2015, όταν το κοινοβούλιο της Βολιβίας ενέκρινε νέα αναθεώρηση του Συντάγματος, για να μπορεί ο νυν πρόεδρος να διεκδικήσει και τέταρτη προεδρική θητεία, η οποία θα ξεκινούσε το Γενάρη του 2020. Μέχρι την έγκριση, ίσχυε το σύνταγμα του 2009, που προέβλεπε μόνον δύο διαδοχικές θητείες αλλά, βάσει απόφασης του συνταγματικού δικαστηρίου, δεν μετρούσε την πρώτη θητεία Μοράλες, καθώς κρίθηκε πως η αναθεώρηση δεν είχε αναδρομική ισχύ. H απόφαση του κοινοβουλίου, το 2015, όφειλε να επικυρωθεί και από δημοψήφισμα, το οποίο διεξήχθη τον Φεβρουάριο του 2016 και απέρριψε, με διαφορά περίπου 2%, την συνταγματική αλλαγή.

Και πριν και μετά το δημοψήφισμα, το κλίμα στη Βολιβία ήταν εκρηκτικό. Το MAS έχασε μια σειρά περιφερειακών εκλογών και η πρωτοκαθεδρία του φαινόταν να απειλείται από τις συνεχείς κατηγορίες κατά στελεχών του για διαφθορά ενώ μέρος των ιθαγενών οργανώσεων, που στήριζαν τον πρόεδρο ως τότε, άρχισαν να εκφράζουν ανησυχίες ότι το κόμμα απομακρύνονταν από τη βάση του. Πέρα από την αντιπολίτευση, που πάντα αναζητούσε ευκαιρίες, αυτή τη φορά υπήρχαν και φωνές κατά του Μοράλες που προέρχονταν από τον σοσιαλδημοκρατικό και αριστερό χώρο, ζητώντας σεβασμό στο Σύνταγμα.

Γι΄αυτό και το κόμμα του Ε. Μοράλες κατέφυγε στο συνταγματικό δικαστήριο της χώρας, το οποίο του επέτρεψε να διεκδικήσει και πάλι την προεδρία, στις εκλογές του 2019, αποφασίζοντας ότι το δικαίωμα του (επαν)εκλέγεσθαι υπερτερεί των συνταγματικών ορίων. Η απόφαση είχε τότε αμφισβητηθεί και είχε κατηγορηθεί ως βεβιασμένη, καθώς λίγες μέρες μετά ακολουθούσαν κρίσεις στο δικαστικό σώμα. Η κριτική που δέχθηκε η απόφαση διεθνώς, επικεντρωνόταν στο γεγονός ότι ο Έβο Μοράλες θα μετατρεπόταν σε ισόβιο πρόεδρο, ουσιαστικά, λόγω της μεγάλης δημοφιλίας του και των υψηλών ποσοστών που λάμβανε το κόμμα του (άνω του 60%) και αυτό αντίκειται στην έννοια της Δημοκρατίας, όπως την αντιλαμβάνεται ο δυτικός κόσμος, και ασχέτως της θέλησης του λαού.

Η συνταγματική νομιμότητα έγινε όπλο στα χέρια της αντιπολίτευσης. Πέραν των διαδηλώσεων, τον περασμένο Απρίλιο η δεξιά αντιπολίτευση ζήτησε με επιστολή της, από τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, να ζητήσει από τον, εκφραστή της γραμμής της Ουάσιγκτον, Οργανισμό Αμερικανικών Κρατών να εμποδίσει την νέα υποψηφιότητα Μοράλες. Ακολούθησε ψήφος της αμερικάνικης γερουσίας υπέρ του περιορισμού των προεδρικών θητειών στη Βολιβία, ισχυρότερο κύμα διαδηλώσεων και βίαιες επιθέσεις κατά οπαδών του Μοράλες και στελεχών του κόμματός του.

Η Επανεκλογή Μοράλες, για τέταρτη θητεία, τον Οκτώβριο που μας πέρασε, έγινε με το χαμηλότερο ποσοστό της πολιτικής του ιστορίας, μόλις 47%. Ωστόσο ήταν αρκετό, καθως του εξασφάλιζε το 10% άνω του αντιπάλου του, Κάρλος Μέσα, και άρα παρέμενε στην προεδρία και δε χρειαζόταν να ξανακαταφύγει στις κάλπες.

Η αμφισβήτηση του εκλογικού αποτελέσματος ξεκίνησε από την πρώτη στιγμή – ή, μάλλον, είχε ξεκινήσει πριν ακόμη την αναμέτρηση. Οι ηγέτες της αντιπολίτευσης μιλούσαν για νοθεία – είτε ως απόπειρα είτε ως γεγονός. Η παύση της καταμέτρησης για κάποιες ώρες έδωσε νέα ώθηση στις φήμες και τη λάσπη, παρ’ ότι οι διεθνείς οργανισμοί που παρακολούθησαν τις εκλογές διευκρίνιζαν ότι δεν υπάρχουν υποψίες νοθείας. Οι ΗΠΑ και η ΕΕ στήριξαν την πρόταση της αντιπολίτευσης για νέες εκλογές, ενώ οι δρόμοι της Βολιβίας έπαιρναν φωτιά.

Οι καταγγελίες και αποδείξεις ότι πίσω από τα τελευταία αυτά γεγονότα βρισκόταν οι ΗΠΑ, συγκεκριμένα η CIA, αλλά και η τοπική ολιγαρχία, αυξάνονταν συνεχώς, όπως και οι προειδοποιήσεις ότι, τελικός στόχος ήταν η ανατροπή της σοσιαλδημοκρατικής κυβέρνησης. Λαβή έδωσε και η δημοσιοποίηση συνομιλιών ηγετών της αντιπολίτευσης και αμερικάνων διπλωματών, που συνομωτούσαν την ανατροπή του Μοράλες, την πυρπόληση κυβερνητικών κτιρίων, την οργάνωση απεργιών και βίαιων διαδηλώσεων… Σε αυτούς είχαν προστεθεί αυθόρμητα και πολίτες που όντως θεωρούσαν αντισυνταγματική τη δυνατότητα νέας θητείας, όπως και πολλές μικρότερες ομάδες, από την άκρα δεξιά ως τον αναρχικό χώρο, που ήθελαν να φύγει ο Μοράλες, έχοντας πολύ διαφορετικές ατζέντες μεταξύ τους.

Ο ίδιος ο Μοράλες, πάντως, τις τελευταίες ημέρες έκανε συχνές δηλώσεις περί «δεξιού πραξικοπήματος με στόχο την ανατροπή του». Η παρέμβαση στρατού και αστυνομίας και η σύνταξη της αστυνομίας με την αντιπολίτευση, ωστόσο, τον οδήγησαν στην χθεσινή παραίτηση και οδηγούν, ντε φάκτο, την Βολιβία σε νέες εκλογές. Η πιθανότητα υποψηφιότητας του Εβο Μοράλες, σε νέα εκλογική αναμέτρηση θεωρείται μικρή. Ο ίδιος, πάντως, στο διάγγελμα της παραίτησής του, έκανε λόγο για «νέους πολιτικούς παράγοντες» που θα παίξουν ρόλο στις ερχόμενες εκλογές, δήλωση που θεωρήθηκε ότι ανοίγει το δρόμο για νέα ηγεσία στο MAS.

πηγή: https://thepressproject.gr

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο πρόεδρος της Βολιβίας Έβο Μοράλες ανακοίνωσε την παραίτηση του ύστερα από την παρέμβαση του αρχηγού γενικού επιτελείου ενόπλων δυνάμεων της χώρας ο οποίος ζήτησε την απομάκρυνσή του.

Σε διάγγελμά του κατήγγειλε στο λαό της Βολιβίας και ολόκληρο τον κόσμο «ένα εν εξελίξει πραξικόπημα. Ένα πραξικόπημα εναντίον μιας δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησης… ένα πραξικόπημα εναντίον των κοινωνικών κινημάτων, των εργατών, των πατριωτών και των γηγενών οι οποίοι είχαν οικοδομήσει μια δημοκρατική, πολιτιστική επανάσταση».


Καταδικάζει το πραξικόπημα ο ΣΥΡΙΖΑ

"Ο ΣΥΡΙΖΑ καταδικάζει κατηγορηματικά το πραξικόπημα στη Βολιβία και εκφράζει την αλληλεγγύη του στον πρόεδρο Έβο Μοράλες και στο λαό της Βολιβίας που αγωνίζεται για τη Δημοκρατία και την κοινωνική δικαιοσύνη", σημειώνει η αξιωματική αντιπολίτευση σε ανακοίνωσή της.

"Απέναντι στη βία και την τρομοκρατία των όπλων , η μόνη απάντηση θα πρέπει να είναι ο αγώνας για την Ελευθερία, τη Δημοκρατία, τα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα".

Ενημερωτική εκδήλωση την Τετάρτη στη Θεσσαλονίκη




Είμαστε με τον Evo. Με τους ιθαγενείς. Με τους φτωχούς. Με το Πολυεθνοτικό Κράτος της Βολιβίας.

Την Τετάρτη 13/11, στις 19:00, στο "δρόμο", ενημερωνόμαστε για τις τελευταίες εξελίξεις και συζητάμε με τον Errikos Finalis, υπεύθυνο των σελίδων των "διεθνών" της εφημερίδας "δρόμος".



Δήλωση Σοφίας Σακοράφα

Ένα υποκινούμενο πραξικόπημα είναι σε εξέλιξη στην Βολιβία.
Η προοδευτική κυβέρνηση του Έβο Μοράλες αναγκάστηκε, εκβιαζόμενη, σε παραίτηση από τις ακροδεξιές βίαιες πολιτικές δυνάμεις της χώρας .
Τις τελευταίες μέρες σκηνές βίας εκδηλώθηκαν σε μεγάλες πόλεις της χώρας με εκατοντάδες τραυματίες.
Ταυτόχρονα η ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων αλλά και της αστυνομίας, αντί να περιφρουρήσουν την Ειρήνη και την σταθερότητα στην χώρα, ζήτησαν την παραίτηση του προέδρου Έβο Μοράλες .
Εκφράζω την βαθιά μου αλληλεγγύη στις προοδευτικές και αριστερές δυνάμεις της Βολιβίας και προσωπικά στον Έβο Μοράλες.
Ο λαός της πολύπαθης Βολιβίας, που μετά από αιώνες σκλαβιάς, νεοαποικιακής εκμετάλλευσης και αιματηρών πραξικοπημάτων στάθηκε περήφανος στα πόδια του, θα βγει και από αυτή τη μάχη νικητής υπερασπιζόμενος την κυριαρχία του, την Ειρήνη και την προκοπή του.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Αστυνομικές αρχές στις ΗΠΑ συνέλαβαν την Παρασκευή τον δημοσιογράφο Μαξ Μπλούμενθαλ του Grayzone, ο οποίος είχε παρουσιάσει σειρά ρεπορτάζ για τις υπόγειες σχέσεις του επίδοξου πραξικοπηματία της Βενεζουέλας, Χουάν Γκουαϊδό με αμερικανικές υπηρεσίες και οργανισμούς.

Αφορμή αποτέλεσε μήνυση που είχαν καταθέσει εναντίον του στελέχη της αντιπολίτευσης της Βενεζουέλας για τα επεισόδια που είχαν σημειωθεί στην πρεσβεία της Βενεζουέλας στην Ουάσινγκτον, όταν εκδιώχθηκε από αυτή ο νόμιμος πρέσβης της χώρας και αντικαταστάθηκε από συνεργάτη του Γκουαϊδό.

Το κτίριο είχε καταληφθεί τότε από οργανώσεις που κατήγγειλαν ότι οι ΗΠΑ παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο στέλνοντας αστυνομικές δυνάμεις στο κτίριο της πρεσβείας.

Όπως καταγγέλλει ο Μπλούμενθαλ αστυνομικοί πήγαν σπίτι του απειλώντας να σπάσουν την πόρτα ενώ ειδικές δυνάμεις της αστυνομίας είχαν προετοιμαστεί να εισβάλλουν εάν προέβαλλε αντίσταση. Ο δημοσιογράφος δέθηκε στα χέρια και τα πόδια για περίπου πέντε ώρες και πέρασε τις επόμενες δυο ημέρες σε κρατητήριο χωρίς να έχει καμία δυνατότητα επικοινωνίας.

1,011 people are talking about this
Σε παλαιότερα ρεπορτάζ του ο Μπλούμενθαλ είχε αποκαλύψει τους μηχανισμούς χρηματοδότησης της δεξιάς αντιπολίτευσης της Βενεζουέλας από αμερικανικές υπηρεσίες και οργανισμούς όπως το Εθνικό Ταμείο για τη Δημοκρατία (NED) το οποίο μαζί με την USAID χρηματοδοτούν αντικαθεστωτικές δυνάμεις σε χώρες όπου η Ουάσινγκτον επιχειρεί να ανατρέψει την κυβέρνηση.

Στο ρεπορτάζ του ο Μπλούμενθαλ αναφερόταν σε οργανώσεις που ήρθαν σε επαφή με τον Γκουαϊδό και στο παρελθόν είχαν οργανώσει τις λεγόμενες «πολύχρωμες επαναστάσεις» σε περιοχές των Βαλκανίων και της Ανατολικής Ευρώπης.

«Εάν συλλαμβανόταν στη Βενεζουέλα ένας δημοσιογράφος που ασκούσε κριτική στην κυβέρνηση, όλοι θα φώναζαν για τον απολυταρχισμό του Μαδούρο» έγραψε σε μήνυμά της η δημοσιογράφος Άμπι Μάρτιν.

πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Αυξάνονται τις τελευταίες ημέρες οι καταγγελίες για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τις δυνάμεις ασφαλείας στη Χιλή, η οποία συγκλονίζεται από μαζικό κίνημα διαμαρτυρίας, ενώ ερευνητές του ΟΗΕ αναμένονται σήμερα στη χώρα.

Βασανιστήρια, σεξουαλική βία, ξυλοδαρμοί και σοβαροί τραυματισμοί από σκάγια: οι οργανώσεις προάσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κάνουν λόγο τις τελευταίες ημέρες για πολλές ωμότητες από την πλευρά των δυνάμεων της τάξης στη διάρκεια της κατάστασης εκτάκτου ανάγκης που επιβλήθηκε στη χώρα και ήρθη τα μεσάνυκτα της Κυριακής.

Μπροστά στην αύξηση των καταγγελιών η Ύπατη Αρμοστής του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, η Μισέλ Μπατσελέτ, πρώην πρόεδρος της Χιλής, ανακοίνωσε την Πέμπτη την αποστολή ερευνητών. Η Διεθνής Αμνηστία επεσήμανε επίσης ότι θα στείλει μία ομάδα στη χώρα.

«Μου αφαίρεσαν τον βολβό του ματιού για να βγάλουν τα σκάγια» που είχαν σφηνωθεί πίσω του, διηγήθηκε ο Έμερσον Γιαρκάν, 30 ετών, από το νοσοκομείο του Σαντιάγο όπου νοσηλεύεται.

Ο τριαντάχρονος, ο οποίος πλέον έχασε το μάτι του, τραυματίστηκε από τα πυρά της αστυνομίας την ώρα που βρισκόταν κοντά στην πλατεία Ιταλίας στο Σαντιάγο, όπου είχαν συγκεντρωθεί σχεδόν 1 εκατομμύριο άνθρωποι την Παρασκευή το βράδυ για να καταγγείλουν τις κοινωνικές ανισότητες στη Χιλή.

Αφού είχε πέσει η νύκτα και οι διαδηλωτές είχαν αρχίσει να διαλύονται η αστυνομία ξεκίνησε να κάνει χρήση δακρυγόνων. «Περίμεναν να σηκωθεί καπνός και άρχισαν να μας πυροβολούν ώστε να μην μπορούμε αν τους δούμε. Όμως αυτός που με πυροβόλησε (…) είδα ότι στόχευσε κατευθείαν στο πρόσωπό μου», πρόσθεσε ο νεαρός.

Οι καταγγελίες αφορούν κυρίως τη μονάδα αντιμετώπισης ταραχών της αστυνομίας, η οποία έχει αναλάβει τη διάλυση των διαδηλωτών, την ώρα που στρατιώτες, οι οποίοι είχαν αναπτυχθεί στο πλαίσιο της κατάστασης έκτακτης ανάγκης, είχαν κυρίως υποστηρικτικό ρόλο.

«Προς το παρόν η μεγάλη πλειονότητα των περιπτώσεων παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εμπλέκουν τους καραμπινέρος της Χιλής», επεσήμανε ο Ροντρίγο Μπούστος νομικός υπεύθυνος στο Εθνικό Ινστιτούτο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (INDH), έναν ανεξάρτητο, κρατικό οργανισμό ο οποίος καταγράφει τους τραυματίες άμεσα από τα νοσοκομεία και τα αστυνομικά τμήματα.

Σεξουαλικές ταπεινώσεις

Από τους 20 ανθρώπους που έχουν σκοτωθεί μετά την έναρξη των ταραχών στις 18 Οκτωβρίου, πέντε έχασαν τη ζωή τους εξαιτίας της επέμβασης των δυνάμεων ασφαλείας, σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Εσωτερικών, της εισαγγελίας και του Ινστιτούτου.

Ο στρατός εμπλέκεται σε τέσσερις θανάτους, ενώ ένας άλλος άνθρωπος έχασε τη ζωή του αφού ξυλοκοπήθηκε από την αστυνομία. Δύο άλλα θύματα σκοτώθηκαν όταν μεθυσμένος οδηγός έπεσε πάνω τους. Τα υπόλοιπα υπέκυψαν στα τραύματα που υπέστησαν σε πυρκαγιές ή λεηλασίες.

Σύμφωνα με την πιο πρόσφατη έκθεση του INDH, 3.193 άνθρωποι συνελήφθησαν και 1.092 τραυματιστήκαν, εκ των οποίων οι 596 από πυρά (σφαίρες, σκάγια).

Ο οργανισμός διευκρίνισε ότι έχουν κατατεθεί 88 προσφυγές , ανάμεσά τους πέντε για ανθρωποκτονία και 17 για βασανιστήρια και σεξουαλική βία.

Παράλληλα το κίνημα ενσωμάτωσης και απελευθέρωσης των ομοφυλόφιλων (Movilh) κατήγγειλε δύο περιπτώσεις «κακοποίησης και ομοφοβικών βασανιστηρίων» σε δύο αστυνομικά τμήματα προαστίου του Σαντιάγο.

Μία περίπτωση, που έχει λάβει μεγάλες διαστάσεις στη Χιλή, αφορά έναν φοιτητή ιατρικής.

Σύμφωνα τον δικηγόρο του INDH Πάμπλο Ριβέρα, ο νεαρός άνδρας «υποβλήθηκε σε σοβαρές ταπεινώσεις που ισοδυναμούν με βασανιστήρια, με τα πιο σοβαρά να είναι σεξουαλικής φύσης. Αναγκάστηκε να γδυθεί εντελώς, τον έδεσαν με χειροπέδες και τον χτύπησαν. Φαίνεται ότι κακοποιήθηκε σεξουαλικά από τους καραμπινέρος με ένα γκλομπ».

Μια άλλη περίπτωση αφορά έναν άνδρα 21 ετών «ο οποίος κρατήθηκε επί πέντε ημέρες στο Σαντιάγο», σύμφωνα με το Movilh.

Ο ειδησεογραφικός ιστότοπος The Clinic δημοσίευσε επίσης μαρτυρίες γυναικών που κατήγγειλαν ότι έπεσαν θύματα σεξουαλικής βίας μετά τη σύλληψή τους.

Η αποστολή της Διεθνούς Αμνηστίας θα έχει στόχο «να συγκεντρώσει μαρτυρίες και να βρει έγγραφα που να επιβεβαιώνουν τις καταγγελίες για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τα πιθανά εγκλήματα διεθνούς δικαίου προκειμένου να βοηθήσει τα θύματα», επεσήμανε σε ανακοίνωσή της η Έρικα Γκεβάρα Ρόσας διευθύντρια της ΜΚΟ για την Αμερική.

Ήρθη η κατάσταση εκτάκτου ανάγκης που είχε επιβληθεί στη διάρκεια των ταραχών

Η κατάσταση εκτάκτου ανάγκης που είχε επιβληθεί στο μεγαλύτερο μέρος της Χιλής εξαιτίας των ταραχών και των μαζικών κινητοποιήσεων ήρθη τα μεσάνυχτα της Κυριακής προς Δευτέρα (05:00 της Δευτέρας ώρα Ελλάδας), όπως ανακοίνωσε χθες η προεδρία.

Ο πρόεδρος Σεμπαστιάν Πινιέρα «υπέγραψε τα απαραίτητα διατάγματα ώστε τη Δευτέρα 28η Οκτωβρίου από τις 00:00 να αρθεί η κατάσταση έκτακτης ανάγκης σε όλες τις περιφέρειες και τις κοινότητες όπου είχε επιβληθεί», ανέφεραν οι υπηρεσίες του.

Ο αρχηγός του κράτους είχε αναγγείλει την προσεχή άρση των μέτρων εξαίρεσης προχθές Σάββατο, ταυτόχρονα με έναν ευρύ ανασχηματισμό της κυβέρνησής του, στην προσπάθειά του να κατευνάσει τη σοβαρότερη κοινωνική κρίση στη χώρα της Λατινικής Αμερικής εδώ και δεκαετίες.

Η κατάσταση έκτακτης ανάγκης κηρύχθηκε τη 18η Οκτωβρίου στην πρωτεύουσα Σαντιάγο και τη μητροπολιτική περιοχή της πριν επεκταθεί στις περισσότερες επαρχίες, εν μέσω των βίαιων επεισοδίων και των λεηλασιών που ξέσπασαν με αφορμή την αύξηση κατά 3% και πλέον της τιμής του εισιτηρίου του μετρό της πρωτεύουσας αλλά γρήγορα γενικεύτηκαν, λόγω της γενικευμένης δυσαρέσκειας για τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες και τις ανισότητες.

Χιλιάδες άνδρες του στρατού αναπτύχθηκαν στους δρόμους, κάτι άνευ προηγουμένου μετά το τέλος της δικτατορίας του Αουγκούστο Πινοτσέτ (1973-1990), ενώ δεκάδες σούπερ μάρκετ, πρατήρια καυσίμων, οχήματα, σταθμοί του μετρό λεηλατούνταν, καταστρέφονταν, πυρπολούνταν. Οι ένοπλες δυνάμεις επέβαλαν νυχτερινή απαγόρευση της κυκλοφορίας στο Σαντιάγο, μέτρο που ήρθη το Σάββατο.

Ο απολογισμός των ταραχών αυτού του μήνα αναθεωρήθηκε προς το χειρότερο το Σάββατο το βράδυ, στους 20 νεκρούς. Ο υπουργός Εσωτερικών Αντρές Τσάντγουικ εξήγησε ότι ένα «απανθρακωμένο πτώμα» βρέθηκε μέσα σε σούπερ μάρκετ που είχε υποστεί εμπρησμό μερικές ημέρες νωρίτερα.

Από αυτούς τους είκοσι νεκρούς οι περισσότεροι χάθηκαν στις πυρκαγιές κατά τη διάρκεια λεηλασιών. Πέντε σκοτώθηκαν από πυρά δυνάμεων ασφαλείας, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία.

Την Παρασκευή, πάνω από ένα εκατομμύρια πολίτες συγκεντρώθηκαν στο κέντρο της πρωτεύουσας και πολλών άλλων μεγάλων πόλεων για να καταγγείλουν τις κοινωνικές ανισότητες, που γέννησε το νεοφιλελεύθερο μοντέλο που επιβλήθηκε επί των ημερών της στρατιωτικής χούντας του Πινοτσέτ και ουδέποτε αμφισβητήθηκε μετά την επάνοδο της χώρας στη δημοκρατία. Οι κινητοποιήσεις, μικρότερης κλίμακας, συνεχίστηκαν το Σαββατοκύριακο.

Μια δημοσκόπηση που δημοσιεύθηκε χθες κατέγραψε ότι η δημοτικότητα του Πινιέρα έχει καταποντιστεί στο 14%, στο χαμηλότερο επίπεδο που έχει καταγράψει οποιοσδήποτε πρόεδρος της Χιλής μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας. Η εφημερίδα La Tercera, που δημοσίευσε την έρευνα αυτή που διενεργήθηκε για λογαριασμό της από το ινστιτούτο Cadem, χαρακτήρισε το ποσοστό του δισεκατομμυριούχου επιχειρηματία ο οποίος επέστρεψε στην εξουσία στη Χιλή το 2017 «ιστορικό χαμηλό».

Παρά τις δεσμεύσεις του Πινιέρα ότι θα επιδιώξει να συναφθεί ένα νέο «κοινωνικό συμβόλαιο» και τις εξαγγελίες για μεταρρυθμίσεις υπέρ των ασθενέστερων στρωμάτων, το 80% του δείγματος έκρινε ότι τα κυβερνητικά μέτρα είναι ανεπαρκή.


πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Την προσπάθεια πραξικοπήματος εναντίον του κατήγγειλε εκ νέου ο πρόεδρος της Βολιβίας Έβο Μοράλες, την ώρα που ανακοίνωνε σήμερα το πρωί ότι, με καταμετρημένο το 98,42% των ψήφων των εκλογών της περασμένης Κυριακής, επιτυγχάνει τη διαφορά 10 ποσοστιαίων μονάδων, που του επιτρέπει να επανεκλεγεί από τον πρώτο γύρο.

Οι βίαιες διαδηλώσεις εναντίον του Μοράλες ξεκίνησαν τη Δευτέρα, με την είδηση ότι τα προκαταρκτικά αποτελέσματα της εκλογικής αναμέτρησης προέβλεπαν την επανεκλογή του μακροβιότερου ηγέτη της περιοχής.

Οι διαδηλωτές, που σύμφωνα με τον Μοράλες υποκινούνται από την δεξιά αντιπολίτευση και τον κυριότερο αντίπαλό του, πρώην πρόεδρο Κάρλος Μέσα, έχουν επιτεθεί σε κέντρα καταμέτρησης ψήφων, επιχειρώντας να τα πυρπολήσουν, καθώς και σε υποστηρικτές του Μοράλες, που αποτελούνται κυρίως από αυτόχθονες της Βολιβίας.

«Καταλαβαίνω την απελπισία της δεξιάς, δε θέλουν να αναγνωρίσουν τη νίκη μου, δε θέλουν να αναγνωρίσουν την ψήφο των αυτοχθόνων, όπως ακριβώς στο παρελθόν… Είμαστε όλοι άνθρωποι, είμαστε όλοι κομμάτι της Βολιβιανής οικογένειας, μπορούμε να έχουμε τις ιδεολογικές διαφορές μας, αλλά η σπορά μίσους κατά των αυτοχθόνων και η μη αναγνώριση της ψήφου τους είναι απλά ρατσισμός», είπε ο Μοράλες σε συνέντευξη τύπου την Τετάρτη το πρωί.

«Ένα πραξικόπημα είναι σε εξέλιξη, που υλοποιείται από τη δεξιά με ξένη υποστήριξη… Ποιες είναι οι μέθοδοι αυτής της απόπειρας πραξικοπήματος; Δεν αναγνωρίζουν ούτε περιμένουν τα εκλογικά αποτελέσματα, καίνε τα εκλογικά δικαστήρια, θέλουν να ανακηρύξουν τον υποψήφιο που ήρθε δεύτερος ως νικητή», είπε στους συγκεντρωμένους δημοσιογράφους.

Την Τρίτη η Βολιβιανή κυβέρνηση, μέσω του υπουργού Εξωτερικών Ντιέγκο Παρύ, κάλεσε τον Οργανισμό Αμερικανικών Κρατών να διεξάγει επιπλέον ελέγχους επί της εγκυρότητας της τελικής καταμέτρησης των ψήφων, με τον Γενικό Γραμματέα του ΟΑΚ, Λουίς Αλμάγκρο, να αποδέχεται την πρόσκληση. Παρατηρητές του ΟΑΚ βρίσκονταν έτσι κι αλλιώς στη Βολιβία, όπως και άλλοι διεθνείς παρατηρητές, που δεν ανέφεραν κάποια παρατυπία επί της διαδικασίας.

Μέχρι στιγμής η αντιπολίτευση δεν έχει απαντήσει στην ανακοίνωση νίκης του Μοράλες, με το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ να προειδοποιεί για «σοβαρές συνέπειες» τη Βολιβία. Στον αντίποδα, ο Μοράλες απολαμβάνει τη στήριξη του προέδρου της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο, που δήλωσε: «Ας υψώσουμε τις σημαίες της αλληλεγγύης και ας κινητοποιηθούμε ενάντια στο πραξικόπημα στη Βολιβία και τη Λατινική Αμερική, κατά του φασισμού όπως εκφράζεται μέχρι στιγμής».

Αυτή θα είναι η τέταρτη θητεία του Έβο Μοράλες στη Βολιβιανή προεδρία, με τη χώρα της Λατινικής Αμερικής να καταφέρνει μεγάλες προόδους στην αντιμετώπιση της φτώχειας και της ανισότητας στα 13 χρόνια κυβέρνησης του Κινήματος προς τον Σοσιαλισμό (Movimiento al Socialismo – MAS).

πηγή, το είδαμε εδώ

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ας ξεκινήσουμε με μια -ρητορική- ερώτηση. Φαντάζεστε αν αυτά που παρακολουθούμε εδώ και 10 μέρες στην Χιλή συνέβαιναν στην Βενεζουέλα;
Δεν θα γινόταν ένας χαμός; Τί ψηφίσματα από διεθνής οργανισμούς θα είχαμε τι διαγγέλματα αρχηγών κρατών μέχρι στρατιωτική επιχείρηση θα μπορούσε να έχει κάνει ο Τραμπ. (Οσο για τις απευθείας συνδέσεις που θα είχαν όλα τα διεθνή ΜΜΕ μ΄αυτή την χώρα της Λατινικής Αμερικής, δεν το συζητάμε).
Τώρα όμως άκρα του τάφου σιωπή.

Ευτυχώς που υπάρχει το twitter με τους χρήστες του να ανεβάζουν συνεχώς βίντεο (ένα απ' αυτά απαλλοτριώσαμε και σας παραθέτουμε) οπότε μπορούμε να σχηματίζουμε μια επιφανειακή άποψη για το τι περίπου συμβαίνει στην Χιλή.

Και εντός των άλλων η υποκρισία των "αρμοδίων" χτυπάει κόκκινο. Δέκα μέρες τώρα έχουμε μια απίστευτη βαρβαρότητα των κατασταλτικών μηχανισμών.
Δεκάδες είναι οι νεκροί, εκατοντάδες οι τραυματίες, χιλιάδες οι συλληφθέντες, αλλά και πάρα πολλά άτομα που έχουν "εξαφανιστεί" μυστηριωδώς.
Καθημερινά πάνω από 20.000 στρατιωτικοί και μπάτσοι έχουν αναπτυχθεί σε όλη τη χώρα. Δολοφονούν πολίτες εν ψυχρώ, βασανίζουν, ληστεύουν, βιάζουν γυναίκες.
Κανέναν δεν απασχόλησαν αυτά τα συγκλονιστικά γεγονότα.

Και μόλις σήμερα "ξύπνησε" ο ΟΗΕ και αποφάσισε "να συγκροτηθεί μια αποστολή για να ερευνήσει τις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων".
Μας δουλεύουν δηλαδή και από πάνω.

Η δήλωση δε που έκανε χτες ο Πάπας Φραγκίσκος την κατάσταση στη Χιλή, είναι ακόμα πιο κατάπτυστη.
«Παρακολουθώ με ανησυχία αυτά που συμβαίνουν στη Χιλή. Εύχομαι, με τον τερματισμό των βίαιων διαδηλώσεων, να καταβληθούν προσπάθειες μέσω του διαλόγου για να βρεθούν λύσεις στην κρίση και να αντιμετωπιστούν οι δυσκολίες που αυτές προκάλεσαν για το καλό όλου του λαού» δήλωσε ο Ποντίφικας.
Ο ρασοφόρος δηλαδή αυτός εντόπισε "βίαιες διαδηλώσεις" αλλά δεν είπε κουβέντα για το ότι ο Σεμπαστιάν Πινιέρα δίνει διαταγές για να μακελεύεται ο Χιλιανός λαός.

Να ευχηθούμε νίκη στον εξεγερμένο λαό της Χιλής

 .

πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
του Λεωνίδα Βατικιώτη

Στο παρελθόν ανήκει πλέον η δεξιά στροφή της Λατινικής Αμερικής. Η εκλογική συντριβή του Αργεντίνου προέδρου Μαουρίτσιο Μάκρι στον πρώτο γύρο των εκλογών του Αυγούστου και η αναμενόμενη νίκη του κεντροαριστερού Αλμπέρτο Φερνάντεζ στις 27 Οκτωβρίου όπως και το οριστικό τέλος της πολιτικής σαπουνόπερας «ο Γκουαϊδό πρόεδρος της Βενεζουέλας» βεβαιώνουν ότι η άνοδος του πολιτικού συντηρητισμού στην αμερικανική υποήπειρο δεν προσέλαβε σαρωτικό χαρακτήρα. Έστω κι αν πολιτικοί όπως ο Μπολσονάρου στη Βραζιλία στρέφουν την υπαρκτή Δεξιά όλο και πιο δεξιά.

Προάγγελος πολιτικών αλλαγών είναι επίσης οι ογκώδεις και μαχητικές διαδηλώσεις που πραγματοποιούνται στον Ισημερινό, με αφορμή την ψήφιση από την κυβέρνηση του Λένιν Μορένο την Τρίτη 1η Οκτωβρίου της κατάργησης της κρατικής επιδότησης στις τιμές των καυσίμων. Μέχρι σήμερα οι κάτοικοι του Ισημερινού πλήρωναν τα φθηνότερα καύσιμα σε όλη την Λατινική Αμερική. Με την εφαρμογή όμως του νόμου η τιμή της βενζίνης από 1,85 δολάρια θα εκτιναχθεί στα 2,30 και του πετρελαίου από 1,03 στα 2,20! Η κατάργηση των κρατικών επιδοτήσεων στα καύσιμα, που υφίσταται επί 40 χρόνια, είναι ένα μόνο από τα πολλά μέτρα που περιλαμβάνει το πρόγραμμα λιτότητας που ανέλαβε να εφαρμόσει ο Μορένο. Μεταξύ αυτών προβλέπονται ιδιωτικοποιήσεις, περικοπές κι ένα ακόμη μέτρο το οποίο μεταφέρουμε με πάσα επιφύλαξη και χωρίς να έχουμε καμιά ευθύνη στην περίπτωση που δώσει ιδέες και στους εν Ελλάδι λάτρεις του ιδιωτικού τομέα, που όπου βρεθούν κι όπου σταθούν βρίζουν τους δημόσιους υπαλλήλους, τα υποτιθέμενα προνόμια τους, τις υψηλές αμοιβές τους, κ.α. Στον Ισημερινό λοιπόν ο Μορένο επέβαλε μια ημέρα τον μήνα οι δημόσιοι υπάλληλοι να δουλεύουν χωρίς να πληρώνονται! Ο μισθός τους εκείνη την ημέρα θα μένει στα κρατικά ταμεία επειδή, όπως είπε, αμείβονται καλύτερα από τους ιδιωτικούς υπαλλήλους. Στο όνομα της ισότητας λοιπόν η δεξιά κυβέρνηση του Ισημερινού βάζει τους δημόσιους υπαλλήλους να δουλεύουν τσάμπα, μια φορά τον μήνα!

Τα μέτρα που εφάρμοσε η δεξιά κυβέρνηση του Ισημερινού σχεδιάστηκαν κατά παραγγελία του ΔΝΤ, το οποίο μάλιστα συνεχίζει να διακηρύσσει ότι έχει αλλάξει και δεν είναι εκείνο που ξέραμε… Απαίτηση του ΔΝΤ ήταν η κατάργηση των κρατικών επιδοτήσεων κι η δωρεάν εργασία των δημοσίων υπαλλήλων. Στόχος του μισητού οργανισμού είναι η εξοικονόμηση συνολικά 2 δισ. ευρώ (εκ των οποίων τα 1,4 θα προέλθουν μόνο από τα καύσιμα) με στόχο το 2020 ο κρατικός προϋπολογισμός από ελάχιστα ελλειμματικός που είναι το 2019 (κατά 0,9% ου ΑΕΠ ή 3,6 δισ. δολ.) να γίνει πλεονασματικός το 2020 στο 3,80% του ΑΕΠ. Έτσι ο Ισημερινός θα εμφανίσει μεγαλύτερο πλεόνασμα ακόμη κι από την Ελλάδα που είναι υποχρεωμένη να εμφανίζει δημοσιονομικό πλεόνασμα ύψους 3,5% του ΑΕΠ. Το γεγονός ότι ο λαός του Ισημερινού υποβάλλεται σε νεοφιλελεύθερα μαρτύρια άνευ λόγου, μόνο και μόνο για τη «φανέλα» του υποτιθέμενου ελεύθερου ανταγωνισμού εν είδει πολιτικού ρεβανσισμού, επιβεβαιώνεται από το δημόσιο χρέος του Ισημερινού, που το 2018 ήταν μόνο 46,1% του ΑΕΠ. Πιο χαμηλά κι από το δημόσιο χρέος της Γερμανίας που ανέρχεται στο 61% του ΑΕΠ! Παρόλα αυτά για να εγκρίνει το ΔΝΤ τη δανειοδότηση του Ισημερινού των 17 εκ. κατοίκων με 4,2 δισ. δολ. στο πλαίσιο μιας μεγαλύτερης δανειοδότησης ύψους 10,2 δισ. στην οποία θα συμμετέχουν και πολυμερείς οργανισμοί ζήτησε εν ολίγοις την κεφαλή των Εκουατορένιων επί πινάκι. Κι αυτοί αρνήθηκαν…

Οι διαμαρτυρίες ήταν τόσο σφοδρές ώστε η κυβέρνηση του Μορένο δύο μέρες μετά την ψήφιση του νόμου στη Βουλή κήρυξε τη χώρα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, κατεβάζοντας στο δρόμο το στρατό, επιβάλλοντας έλεγχο στον Τύπο, απαγορεύοντας τις συγκεντρώσεις, κ.λπ. Παρόλα αυτά οι Εκουατορένιοι συνέχισαν να καταλαμβάνουν εγκαταστάσεις της κρατικής πετρελαϊκής εταιρείας αναγκάζοντάς την να διακόψει την παραγωγή, να συγκρούονται με στρατό και αστυνομία, να ρίχνουν κεραίες της ραδιοφωνίας και τηλεόρασης κι επιπλέον να κόβουν την κίνηση ακόμη και στους αυτοκινητοδρόμους με αποτέλεσμα η κυβέρνηση να τροφοδοτεί τις απομακρυσμένες περιοχές με στρατιωτικά ελικόπτερα… Συνέπεια της κυκλοφοριακής παράλυσης ήταν η ακύρωση των πτήσεων των μεγαλύτερων αεροπορικών εταιρειών (American Airlines, Iberia, KLM, κ.λπ.) από την πρωτεύουσα της χώρας, το Κίτο.

Η επίδειξη δύναμης της αστυνομίας, σε σημείο ώστε να συλλάβει 500 διαδηλωτές, έγινε πολύ γρήγορα μπούμερανγκ σε βάρος του Λένιν Μορένο, η δημοτικότητα του οποίου από το θεαματικά σημείο του 70% όπου βρισκόταν το 2017 κατρακύλησε στο 30%. Σε αυτή τη διετία βέβαια κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι. Κορυφαίο σημείο της δεξιάς και φιλοαμερικανικής στροφής του Μορένο ήταν η παράδοση στους διώκτες του τού Τζουλιάν Ασάντζ, ο οποίος είχε βρει άσυλο στην πρεσβεία του Ισημερινού στο Λονδίνο επί προεδρίας Ραφαέλ Κορέα.

Συμπερασματικά, η μετατροπή του Ισημερινού σε σύγχρονη μπανανία των ΗΠΑ (όπως επιβεβαιώνει κι η απόφαση εξόδου της χώρας από τον ΟΠΕΚ που αποτελεί κόκκινο πανί για τις ΗΠΑ) δεν έσωσε τον πρόεδρό του από πρόωρη πολιτική γήρανση, μιας και φαίνεται ότι θα έχει κι αυτός το άδοξο πολιτικό τέλος που είχαν 3 πρόεδροι πριν τον Κορέα οι οποιόι παραιτήθηκαν λόγω των λαϊκών διαμαρτυριών. Ούτε έσωσε φυσικά και τον λαό που ελέω ΔΝΤ και «λιγότερου κράτους» κινδυνεύει να δει το βιοτικό του επίπεδο να καταποντίζεται…

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου