Articles by "Οικονομία"
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Οικονομία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων


Ένα από τα μεγαλύτερα πειράματα ψηφιακού νομίσματος ξεκίνησε στην Κίνα -και δη στην επαρχία Σεντσέν- την προηγούμενη εβδομάδα. Η τοπική κυβέρνηση, συγκεκριμένα, διεξήγαγε λοταρία με έπαθλο… ψηφιακά νομίσματα, αξίας 10 εκατομμυρίων γουάν. Το ενδιαφέρον των πολιτών ήταν κάτι παραπάνω από εντυπωσιακό, καθώς συμμετείχαν συνολικά 2 εκατομμύρια άτομα, εκ των οποίων τα 50.000 ήταν… νικητές.

Όσοι κέρδισαν μπορούν να κάνουν download την αντίστοιχη ηλεκτρονική εφαρμογή και να δαπανήσουν τα ψηφιακά νομίσματα που κέρδισαν σε περισσότερα από 3.000 συνεργαζόμενα καταστήματα. Πρόκειται για επιχειρήσεις, όπως σούπερ-μάρκετ και φαρμακεία, οι οποίες δέχθηκαν να συμμετάσχουν στο καινοτόμο πρόγραμμα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το ψηφιακό γουάν δεν λειτουργεί όπως τα κρυπτονομίσματα, τύπου Bitcoin. Εκδίδεται και ελέγχεται από την κεντρική τράπεζα, δηλαδή τη Λαϊκή Τράπεζα της Κίνας. Λειτουργεί δε, συμπληρωματικά και από κοινού με τα ψηφιακά πορτοφόλια (σ.σ. Alipay, WeChatPay), αλλά και με τις υπόλοιπες εμπορικές τράπεζες. Αντίθετα, το Bitcoin είναι τελείως αποκεντροποιημένο, καθώς δεν ανήκει σε κανέναν και δεν ελέγχεται από κάποια θεσμική ή μη οντότητα. Επίσης, δεν διανέμεται μέσω της κεντρικής τράπεζας.

Το ψηφιακό γουάν είχε εφαρμοστεί πιλοτικά και στο πρόσφατο παρελθόν. Όμως, το πείραμα της Σεντσέν είναι το μεγαλύτερο μέχρι στιγμής. Η εξέλιξη αυτή, βέβαια, μόνο τυχαία δεν μπορεί να θεωρηθεί, καθώς ολοένα και περισσότερες κεντρικές τράπεζες εξετάζουν την ιδέα έκδοσης ενός ηλεκτρονικού νομίσματος.

Πολύ πρόσφατα δε, η Τράπεζα Διεθνών Κανονισμών, μαζί με ακόμη επτά κεντρικές τράπεζες, έδωσε στη δημοσιότητα το πλαίσιο, το οποίο θα διέπει τη λειτουργία των ψηφιακών νομισμάτων των κεντρικών τραπεζών, γνωστά και ως CBDCs (Central Banks’ Digital Coins).

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Η κυβέρνηση Μητσοτάκη υπόσχεται …επενδύσεις. Η Ελλάδα είναι μέλος της μεγάλης «οικογένειας» της ΕΕ όπως και η Γερμανία. Οι κυβερνήσεις αυτού του τόπου πουλάνε το «παραμύθι» της …ευημερίας και της ανάπτυξης που προσφέρει η Ευρωπαϊκή Ένωση!

Αυτά στα λόγια… Γιατί η πραγματικότητα στα πλαίσια του καπιταλισμού είναι άλλη. Η Γερμανική πολυεθνική Bosch Siemens Hausegerate (BSH) αποφάσισε να μεταφέρει το εργοστάσιο της Πίτσος (PITSOS) από την Ελλάδα στην Τουρκία.

Μετά από παρουσία 155 ετών στην Ελλάδα, τα προϊόντα «ΠΙΤΣΟΣ» θα παράγονται πλέον στην Τουρκία! Μια χώρα που δεν είναι μέλος της ΕΕ. Μια χώρα που δήθεν η ΕΕ την απειλεί με …κυρώσεις! Μια χώρα που συνεχίζει τις προκλήσεις εναντίον της Ελλάδας που είναι «εταίρος» της ΕΕ.

Αλλά για Bosch Siemens Hausegerate (BSH) οι δουλειές είναι δουλειές. Μεταφέρει το εργοστάσιο στην Τουρκία γιατί εκεί μπορεί να ξεζουμίσει ακόμα περισσότερο την εργατική τάξη της γειτονικής χώρας. Να εξασφαλίσει ακόμα μεγαλύτερη υπεραξία αφού μισθοί είναι χαμηλότεροι. Να δημιουργήσει μια νέα μεγαλύτερη αγορά για τα προϊόντα της.

Η γερμανική εταιρεία με την συνδρομή της κυβέρνησης Μέρκελ διασφαλίζει τα συμφέροντα και τα κέρδη της ενώ την ίδια στιγμή ετοιμάζεται να πετάξει στο δρόμο εκατοντάδες εργαζόμενους στην Ελλάδα.

Αυτή είναι όμως η μια πλευρά του νομίσματος. Η άλλη η εξίσου προκλητική είναι ότι η συγκεκριμένη εταιρεία ανήκει στον όμιλο Siemens. Στην εταιρεία που έχει δημιουργήσει το μεγαλύτερο σκάνδαλο που γνώρισε η χώρα! Ένα σκάνδαλο που επέφερε ζημιά δύο δισ. ευρώ στο ελληνικό δημόσιο!

Η πολυεθνική δεν πλήρωσε ποτέ γι’ αυτό. Ο κατάπτυστος εξωδικαστικός συμβιβασμός που υπέγραψε τον Αύγουστο του 2012 η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου με την γερμανική εταιρεία δεν προέβλεπε αποζημίωση για το ελληνικό δημόσιο. Η πολυεθνική ωστόσο δεσμεύτηκε μεταξύ άλλων ότι θα πραγματοποιήσει μια επένδυση στην Ελλάδα ύψους 60 εκατ ευρώ. Όμως η …επένδυση μετά από οκτώ χρόνια δεν έχει πραγματοποιηθεί! Όχι μόνο λοιπόν δεν έριξαν ούτε ευρώ στην Ελλάδα αλλά μεταφέρουν και το εργοστάσιο της «ΠΙΤΣΟΣ» από στην Τουρκία!!!

Η αντίστροφη μέτρηση για το κλείσιμο του Εργοστασίου πλέον έχει ξεκινήσει και η κυβέρνηση Μητσοτάκη παρακολουθεί το φαινόμενο…
Επιστολή των εργαζομένων σε Μητσοτάκη και Γεωργιάδη

Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργατοϋπαλλήλων Μετάλλου (ΠΟΕΜ), με επιστολή προς τον πρωθυπουργό και τους υπουργούς Ανάπτυξης και Οικονομικών, ζητά τη λήψη πρωτοβουλιών, ώστε να μην σταματήσει η λειτουργία της BSH (PITSOS).

Στην επιστολή της ΠΟΕΜ αναφέρονται τα εξής:

«Η Εταιρεία πρώην ΠΙΤΣΟΣ ιδρύθηκε το 1865 έχει μια ιστορία 155 χρόνων. Είναι θυγατρική της ΒSH η οποία ανήκε κατά 50% στη Siemens και κατά 50% στη Bosch. Από 1η Ιανουαρίου 2015 η ΒSH (pitsos) πέρασε εξ ολοκλήρου στη Bosch και η τιμή εξαγοράς ανήλθε στα 3 δις. Η εταιρία μέχρι και σήμερα είναι κερδοφόρα.

Η αντίστροφη μέτρηση για το κλείσιμο του Εργοστασίου έχει ήδη ξεκινήσει με την ανακοίνωση της εταιρίας ότι θα σταματήσει τη υπάρχουσα παραγωγή στο Ρέντη στις 31-12-2020.

Οι εργαζόμενοι της Πίτσος έχουν καταγγείλει την αθέτηση της συμφωνίας για επενδύσεις καθώς και τις αποχωρήσεις. Οι εργαζόμενοι κοιτάζουν το μέλλον που έρχεται και το αύριο που θα τους στείλει στην ανεργία.

Η αποχώρηση της παραγωγικής μονάδας από την Ελλάδα σημαίνει απώλεια εκατοντάδων θέσεων εργασίας και μείωση εξαγωγών.

Γιατί βάζει λουκέτο το εργοστάσιο της πρώην Πίτσος

Η εταιρεία BSH (PITSOS) χρησιμοποιήθηκε από τη SIEMENS-BOSCH ως αντάλλαγμα στο συμβιβασμό με τη κυβέρνηση, καθώς στη συμφωνία της σύμβασης, αναφέρεται σαφώς ότι, η Siemens θα εξετάσει την κατασκευή ενός εργοστασίου παραγωγής στην Ελλάδα αξίας 60 εκατ. ευρώ και δημιουργία 700 θέσεων εργασίας».

Στην ίδια επιστολή επισημαίνεται πως: «Η εν λόγω επένδυση από τη Siemens των 60 εκατ. ευρώ, αναφέρεται στη μεταφορά του εργοστασίου της BSH (pitsos) . Η νέα επένδυση που θα εξέταζε να πραγματοποιήσει η Siemens στην Ελλάδα ήταν μια ήδη προγραμματισμένη επένδυση και αφορούσε την μετεγκατάσταση του εργοστάσιου της BSH (pitsos) από την περιοχή του Ρέντη στην περιοχή της Ελευσίνας. Δυστυχώς μέχρι και σήμερα ο εξωδικαστικός συμβιβασμός με το Ελληνικό Δημόσιο παραμένει δίχως υλοποίηση, ενώ με τη «βούλα» των κυβερνήσεων η SIEMENS επέστρεψε στους διαγωνισμούς για δημόσια έργα.

Η ΠΙΤΣΟΣ είναι άμεσα συνδεδεμένη με την τοπική κοινωνία και είναι το Νο1 στην επιλογή των ελληνικών οικογενειών.

Κύριε Πρωθυπουργέ,

Γνωρίζοντας τις προσπάθειες σας για επενδύσεις και ανάπτυξη θα θέλαμε να ζητήσουμε την άμεση συμπαράσταση σας για να αποτρέψουμε το κλείσιμο ενός ιστορικού εργοστασίου και μια από τις μεγαλύτερες βιομηχανικές μονάδες που υπάρχουν αυτή τη στιγμή στη χώρα.

Είναι στα χέρια της κυβέρνησης να παραμείνει το εργοστάσιο στην Ελλάδα, να γίνει επένδυση και να ενταχθεί στο σχέδιο και στις υποσχέσεις της κυβέρνησης για ανάπτυξη.

Ζητούμε την άμεση παρέμβαση σας καθώς και μία συνάντηση μαζί σας.

Ανάπτυξη με κλειστά εργοστάσια δεν υπάρχει».



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Οι 643 πλουσιότεροι Αμερικανοί ενίσχυσαν τον θησαυροφυλάκιό τους με επιπλέον 845 δις δολάρια, αυξάνοντας το συνολικό αθροιστικό τους πλούτο κατά 29%.


Η κρίση είναι ευκαιρία για δισεκατομμυριούχους, όπως ήδη είχε διαφανεί από τους πρώτους μήνες της πανδημίας, όταν κροίσοι όπως ο Jeff Bezos της Amazon και ο Mark Zuckerberg της Facebook είδαν τα κέρδη τους να εκτοξεύονται. Η τάση αυτή επιβεβαιώνεται όσο προχωρά η υγειονομική κρίση, που παίρνει όλο και πιο πολύ τα χαρακτηριστικά καπιταλιστικής κρίσης, η οποία εξάλλου είχε ήδη αρχίσει να προδιαγράφεται πριν τον κορονοϊό και εμφανίστηκε με πολλή μεγάλη επιτάχυνση μετά την εξάπλωση της ασθένειας και την επιβολή των μέτρων περιορισμού της διάδοσής του.

Σύμφωνα με το Ινστιτούτο Ερευνών Πολιτικής, μεταξύ 18 Μαρτίου και 15 Σεπτέμβρη, οι 643 πλουσιότεροι Αμερικανοί ενίσχυσαν τον θησαυροφυλάκιό τους με επιπλέον 845 δις δολάρια, αυξάνοντας το συνολικό αθροιστικό τους πλούτο κατά 29%. Όλα αυτά την ώρα που εκατομμύρια Αμερικανοί κερδίζουν λιγότερα από ό,τι πριν την έναρξη της κρίσης, ενώ ένας μεγάλος αριθμός μικρών επιχειρήσεων που έκλεισαν στη διάρκεια του λοκντάουν είναι πιθανόν να μην ξανανοίξουν ποτέ.

Ανάμεσα στους κερδισμένους, που συσσώρευσαν 3,8 τρις δολάρια σε έξι μήνες, από 2,95 τρις πριν την πανδημία, είναι και ο γνωστός για την αντίθεσή του στα μέτρα περιορισμού της μετάδοσης του ιού Έλον Μασκ, ο CEO της εταιρείας πληροφορικής Orange Λάρι Έλισον και ο πρώην δήμαρχος της Νέας Υόρκης Μάικλ Μπλούμπεργκ.

Ο Τσάκ Κόλινς, διευθυντής του Ινστιτούτου κι ένας από τους συγγραφείς της μελέτης, είπε πως “τον σόκαραν κάπως” τα νούμερα αυτά, προσθέτοντας πως η κρίση του κορονοϊού “υπερφορτίζει τις προϋπάρχουσες ανισότητες στις ΗΠΑ”.

“Πίστευα πως ίσως έξι μήνες μετά από αυτό τα πράγματα θα είχαν είχαν αλλάξει, πως όλοι θα είχαν υποστεί πλήγμα”, λέει Οο Κόλινς, προσθέτοντας πως “Η διαφορά είναι μεγάλη μεταξύ των κερδών για τους δισεκατομμυριούχους και την εκτεταμένη οικονομική δυστυχία στο έθνος μας. Δραματοποιεί κατά κάποιον τρόπο τις άνισες συνθήκες και το στοιχείο κερδοσκοπίας της συσσώρευσης πλούτου στην κορυφή”. Το επόμενο συνταρακτικό νέο θα είναι προφανώς κάτι για τις δραστηριότητες των αρκούδων στο δάσος…


πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ρωτήθηκα πρόσφατα από νεαρό ενήλικα γιατί και σε ποιον πληρώνουμε τα διόδια και απάντησα πως οι εταιρείες που κατασκεύασαν τους αυτοκινητοδρόμους, βάσει συμβάσεων που έχουν συνάψει με το ελληνικό κράτος καρπούνται ως ανταπόδοση τα έσοδα των διοδίων.
Είχαμε μια διαφωνία για το κατά πόσο είναι δίκαιο κάτι τέτοιο, αλλά μετά ξέφυγε η συζήτηση σε άλλο θέμα χωρίς να προλάβω να προσθέσω τον προβληματισμό μου για τον τρόπο που υπογράφονται οι συμβάσεις, ποιον κατοχυρώνουν και ποιος τελικά πληρώνει τον βαρκάρη....

Να που μερικές μέρες μετά διαβάζω (στον Ημεροδρόμο) πως σύμφωνα με απόφαση του υπουργείου Μεταφορών και Υποδομών, η εταιρεία Μορέας (η εταιρεία που ανέλαβε τη μελέτη, χρηματοδότηση, κατασκευή, λειτουργία, συντήρηση και εκμετάλλευση του αυτοκινητοδρόμου Κόρινθος-Τρίπολη-Καλαμάτα και κλάδος Λεύκτρο-Σπάρτη) λαμβάνει ΛΟΓΩ ΜΕΙΩΜΕΝΩΝ ΕΣΟΔΩΝ, επιδότηση 17.050.681 ευρώ, που προβλέπονται από την σύμβαση της εταιρείας από τη σύμβαση του 2015 και την Πρόσθετη Επιδότηση λειτουργίας που περιλαμβάνει.

Σημειώνεται πως από την υπογραφή της σύμβασης από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ μέχρι και σήμερα, για μειωμένα έσοδα, το κράτος έχει καταβάλει στην εταιρεία για μειωμένα έσοδα- συνολικά ποσά που φτάνουν τα 108.418.719,71 ευρώ. Κατά τη συμφωνία, η Πρόσθετη Επιδότηση Λειτουργίας δύναται να φτάσει έως τα 330 εκατ. ευρώ.


Και φυσικά είμαι σίγουρος πως την ίδια διεκδίκηση, λόγω μειωμένων εσόδων, προβάλλουν και ικανοποιούνται από το στοργικό προς αυτές ελληνικό κράτος και οι άλλες κατασκευαστικές των αυτοκινητοδρόμων εταιρείες, όπως και η FRAPORT που πήρε κοψοχρονιά τα περισσότερα ελληνικά αεροδρόμια.

Έπειτα αναρωτιώμαστε που πάνε τα λεφτά ...... ή ΠΟΙΟΣ ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

«Νέο κεφάλαιο στις διαπραγματεύσεις για το δημόσιο χρέος» άνοιξε η Αργεντινή! Με αυτό τους το σχόλιο οι Financial Times απέδωσαν με τον πιο εύστοχο και συμπυκνωμένο τρόπο το επίτευγμα της νέας κυβέρνησης της λατινοαμερικανικής χώρας. Η διαγραφή του 45% περίπου σε ένα χρέος ύψους 65 δισ. δολαρίων (με συνολικό χρέος που φτάνει τα 340 δισ. ή 90% του ΑΕΠ) δείχνει τις μεγάλες δυνατότητες διαγραφής του δημόσιου χρέους που μπορούν να εφαρμόσουν οι κυβερνήσεις σε βάρος των διεθνών πιστωτών, δημιουργώντας τον αναγκαίο δημοσιονομικό χώρο.

Το παράδειγμα της Αργεντινής αξίζει να μελετηθεί γιατί δείχνει τι πρέπει και μπορεί να κάνει μια κυβέρνηση, ακόμη κι εντός του καπιταλισμού, ακόμη και μια κυβέρνηση που δεν είναι επαναστατική, αν θέλει να διαγράψει μέρος έστω του δημόσιου χρέους της, δημιουργώντας έτσι τους αναγκαίους (αλλά προφανώς μη επαρκείς όρους) για να ασκηθεί μια φιλολαϊκή πολιτική. Η κυβέρνηση του προέδρου Φερνάντες πολύ πριν τις εκλογές του Οκτωβρίου του 2019, όταν ηττήθηκε ο νεοφιλελεύθερος Μαουρίτσιο Μάκρι, είχε κάνει σαφές ότι μπροστά στο δίλημμα αν θα δοθούν χρήματα στο λαό ή τους διεθνείς πιστωτές θα προτιμήσει να στηρίξει τον λαό της Αργεντινής.

Οι υποψίες μήπως πρόκειται για μια ακόμη προεκλογική υπόσχεση που έμελλε να συντριβεί στις μυλόπετρες των πάντα …απρόβλεπτων συγκυριών διαλύθηκαν αμέσως μετά την εκλογή της κυβέρνησης. Διαλύθηκαν όχι μόνο με συνεχείς δηλώσεις αξιωματούχων κατά των διεθνών πιστωτών που ωθούσαν τις τιμές των ομολόγων στα Τάρταρα, αλλά και με έργα. Πριν ακόμη σχηματιστεί η νέα κυβέρνηση και αναλάβουν οι νέοι υπουργοί, οι πρωταγωνιστές των τωρινών εξελίξεων μελέτησαν σοβαρά την πρόσφατη εμπειρία χωρών που βρέθηκαν αντιμέτωποι με διεθνείς πιστωτές, ρώτησαν κι έμαθαν, παρότι η εμπειρία της Αργεντινής με εννέα παύσεις πληρωμών – χρεοκοπίες στην ιστορία της είναι ανυπολόγιστης σημασίας. Για όποιον φυσικά δεν θεωρεί ως δικά του τα συμφέροντα της Blackrock, που στην Αργεντινή έκατσε στην άλλη μεριά του τραπεζιού και λειτούργησε ως επίσημος διαπραγματευτής απέναντι στην κυβέρνηση εκφράζοντας τους μεγάλους κατόχους ομολόγων.

Με την ίδια αποφασιστικότητα που η νέα κυβέρνηση της Αργεντινής δήλωνε αποφασισμένη να βάλει σε προτεραιότητα τα λαϊκά συμφέροντα έναντι των συμφερόντων των πιστωτών, οικοδομούσε ένα διεθνές μέτωπο υποστήριξης και αλληλεγγύης που θωράκιζε το Μπουένος Άιρες. Κορυφαία του πράξη και μορφή έκφρασης το άρθρο που υπογράψαμε 138 οικονομολόγοι απ’ όλο τον κόσμο, με το οποίο ζητούταν η ελάφρυνση του δημόσιου χρέους της Αργεντινής. Την έκκληση υπέγραφαν από Μαρξιστές, Νεοσουμπετεριανούς και άλλους ετερόδοξους οικονομολόγους μέχρι νομπελίστες και άλλους που στέκονται στο κέντρο της οικονομικής ορθοδοξίας (Ανουάρ Σαΐχ, Μαρκ Ουάισμπροτ, Τζέιμς Γκαλμπρέιθ, Τζέφρεϋ Σακς, Ντάνι Ρόντρικ, Τομά Πικετί, Μαριάνα Ματζουκάτο, κ.α.).

Κι ενώ η μια προθεσμία που έδινε στους πιστωτές για συμφωνία η κυβέρνηση της Αργεντινής μετά την άλλη αποδεικνυόταν άκαρπη, φτάνοντας στις έξι συνολικά, οι τιμές των ομολόγων κατέρρεαν φτάνοντας να διαπραγματευτούν ακόμη και κάτω από το 30% της τιμής τους, όπως φαίνεται στο συνημμένο διάγραμμα του Bloomberg. Έτσι, μετά από οκτώ μήνες διαπραγματεύσεων και μια συνέντευξη του υπουργού Οικονομικών Μαρτίν Γκουζμάν στην κυριακάτικη εφημερίδα Pagina 12 την προηγούμενη Κυριακή 2 Αυγούστου, όπου έστειλε το τελευταίο και οριστικό τελεσίγραφο στους πιστωτές και ανήγγειλε ότι «η ατμομηχανή της ανάπτυξης θα είναι στο εξής η εσωτερική αγορά», δηλώνοντας με αυτό τον τρόπο την προθυμία τους να αναλάβουν ξανά το κόστος αποκλεισμού από τις διεθνείς αγορές (ως άμεσο αποτέλεσμα του ναυαγίου των διαπραγματεύσεων και της μονομερούς στάσης πληρωμών) οι πιστωτές αναγκάστηκαν να συμφωνήσουν. Τα νέα ομόλογα θα εκδοθούν στο 55% της αρχικής αξίας των παλιών! Το σημαντικότερο είναι πως αυτή η αναδιάρθρωση δεν συνοδεύτηκε από κανένα νέο όρο για την μακροοικονομική πολιτική της Αργεντινής ή την κοινωνική πολιτική και την πολιτική μισθών, όπως συνέβη για παράδειγμα στην Ελλάδα το 2012.


Για τον πρόεδρο Φερνάντες, που έχει στο εξής να διαχειριστεί δύο καυτά μέτωπα, τα δύσκολά είναι μπροστά του. Τόσο ο νέος γύρος διαπραγματεύσεων με το ΔΝΤ για τους όρους αποπληρωμής του δανείου που έλαβε ο πρώην πρόεδρος Μαουρίτσιο Μάκρι όσο και η κοινωνική πολιτική του θα κρίνουν κατά πόσο θα αποδειχθούν αληθινές οι προσδοκίες που δημιούργησε. Και το χειρότερο ωστόσο σενάριο να εξελιχθεί τα επόμενα χρόνια σε τίποτε δεν μειώνει την επιτυχία που κατήγαγε η Αργεντινή εναντίον των ξένων πιστωτών.

Αξίζει ωστόσο να αναφερθεί ότι το Μπουένος Άιρες εκμεταλλεύθηκε στο έπακρο τη συγκυρία της πανδημίας, θέτοντας ως επιτακτική προτεραιότητα την ανάγκη άσκησης επεκτατικής οικονομικής πολιτικής. Σε αυτό το πλαίσιο διαπραγματεύθηκε και πέτυχε ελάφρυνση του χρέους του Ισημερινού ακόμη και ο δεξιός πρόεδρός του (και καταδότης Τζουλιάν Ασάντζ) Λένιν Μορένο, με πολύ χειρότερους όρους.

Ενώ η Αργεντινή πέτυχε έναν θρίαμβο που θα έπρεπε να αποτελεί πολύτιμο οδηγό για τις κυβερνήσεις και τους λαούς όλου του κόσμου η επιτυχία της έγινε δεκτή με ένα τείχος σιωπής από τα Μέσα Ενημέρωσης. Λες και όλες οι εφημερίδες και οι τηλεοράσεις υπάγονται ιδιοκτησιακά στο χαρτοφυλάκιο της μαφίας των επενδυτικών κεφαλαίων. Το σημερινό πέπλο σιωπής είναι περιττό να ειπωθεί ότι αντιβαίνει πλήρως με αργεντινολογία του 2014 – 2015. Στην Ελλάδα ιδιαίτερα οι περιπέτειες της Αργεντινής το 2014, όταν το κεφάλαιο Elliott Management του κερδοσκόπου Πολ Σίνγκερ προχώρησε ακόμη και σε κατασχέσεις δημόσιας περιουσίας της, προβάλλονταν εν είδει μαθήματος και απειλής για το τι μπορεί να συμβεί αν μια κυβέρνηση συγκρουστεί με τους πιστωτές. Εκ των υστέρων κρίνοντας δεν πήγαν χαμένες οι απειλές τους.

Και τώρα, που αυτή η σύγκρουση απέβη επιτυχής στην Αργεντινή και οι πιστωτές υποχώρησαν …άκρα του τάφου σιωπή.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Έπρεπε να περάσουν 8 συναπτά έτη για να βγει η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας που έκρινε οριστικά αντισυνταγματικές τις περικοπές, που επέβαλαν οι διακομμα
τικές  κυβερνήσεις των μνημονίων με πρωθυπουργό τον Σαμαρά και Υπουργό Οικονομικών τον Βενιζέλο στις κύριες και στις επικουρικές συντάξεις, στα δώρα και στα επιδόματα των συνταξιούχων.

Και τώρα δεν υπάρχει άλλος δρόμος από την επιστροφή των βίαια κατασχεθέντων ποσών στους συνταξιούχους (σε όσους βέβαια ζουν ακόμα). 

Η κυβέρνηση 
Μητσοτάκη, θέλοντας να φανεί γαλαντόμα και γενναιόδωροι προς τους απόμαχους, δήθεν θα επιστρέψει σε όλους τα παρακρατηθέντα ποσά.
Μέγα ψέμα !!!
Ουσιαστικά περικόπτει τα αναδρομικά κατά τα δύο τρίτα. Όπως καταγγέλλει η αντιπολίτευση  1.600.000 δικαιούχοι, κυρίως χαμηλοσυνταξιούχοι, δεν θα πάρουν απολύτως τίποτα.

Και μάλιστα η κυβέρνηση με την πρωτοφανή και προκλητική τροπολογία  απαγορεύει τη δυνατότητα των συνταξιούχων να διεκδικήσουν αυτά που τους ανήκουν. Συγκεκριμένα μια πολύ μεγάλη κατηγορία οι χαμηλοσυνταξιούχοι δεν μπορούν να λάβουν τις περικοπές δώρων, που γι' αυτούς είναι σημαντική απολαβή. Και ακόμα τους εκβιάζει με τον εξής τρόπο. Αν λάβουν τα "ψίχουλα" όπως  λένε οι ενώσεις συνταξιούχων δεν θα μπορούν να διεκδικήσουν αυτές τις περικοπές που τους έγιναν (δώρα, επικουρικές κλπ).


Ας δούμε το σχετικό αναλυτικό ρεπορτάζ του insider

Συνταξιούχους δύο «ταχυτήτων» δημιουργούν οι εξαγγελίες της κυβέρνησης περί επιστροφής των αναδρομικών που επιδίκασε το Συμβούλιο της Επικρατείας σε όλους τους συνταξιούχους, και θα δοθούν με μια εφάπαξ καταβολή έως το τέλος του έτους.

Οι επιστροφές ποσών για το επίμαχο 11μηνο (Ιούνιος 2015- Μάιος 2016) αφορούν μόνο τις κύριες συντάξεις και όχι τις επικουρικές και τα «κομμένα» Δώρα, κάτι που έχει ως αποτέλεσμα να «ψαλιδιστούν» τα τελικά ποσά αλλά και οι δικαιούχοι.

Όπως αναφέρεται στην τροπολογία του υπουργείου Εργασίας που κατατέθηκε στο φορολογικό νομοσχέδιο και πρόκειται να ψηφιστεί απόψε, το συνολικό ποσό των αναδρομικών που πρόκειται να εγγραφεί στον φετινό προϋπολογισμό ανέρχεται σε 1,4 δισ. ευρώ μεικτά (δηλαδή 900 εκατ. ευρώ καθαρά), βάσει της έκθεσης του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους.

Η απόφαση της κυβέρνησης αφήνει εκτός αναδρομικών 6 στους 10 συνταξιούχους, ενώ όσοι θα εισπράξουν τα ποσά των επιστροφών θα λάβουν γύρω στα 900 με 1.000 ευρώ κατά μέσο όρο.

Ευνοημένοι θα είναι οι υψηλοσυνταξιούχοι και όσοι είχαν διπλές συντάξεις, καθώς έχουν λαμβάνειν από τις περικοπές στις κύριες συντάξεις τους, ενώ οι μεγάλοι «χαμένοι» είναι οι χαμηλοσυνταξιούχοι και οι αγρότες.

Έτσι συνταξιούχοι με εισόδημα από κύριες, επικουρικές και μερίσματα κάτω από 1.000 ευρώ μικτά, που έχασαν τα δώρα και μέτρησαν απώλειες στην επικουρική του σύνταξη, δεν πρόκειται να λάβουν αναδρομικά ή αν λάβουν δεν θα υπερβαίνουν τα 100-200 ευρώ.

Ειδικά για όσους προέρχονται από τα πρώην ταμεία ΟΓΑ, ΟΑΕΕ και ΕΤΑΑ και οι επιστροφές τους θα προέρχονταν μόνο από τα «κομμένα» δώρα, τώρα θα μείνουν εκτός αναδρομικών.

Δημόσιοι υπάλληλοι, μισθωτοί του ΙΚΑ με συντάξεις άνω των 1.300 ευρώ, ασφαλισμένοι σε ΔΕΚΟ και τράπεζες, όπως και διπλοσυνταξιούχοι (π.χ. γιατροί του ΕΣΥ, μηχανικοί Δημοσίου κ.α.) θα λάβουν αναδρομικά που ξεπερνούν τα 1.000 ευρώ έκαστος.

Υπολογίζεται πως περίπου 1 δισ.ευρώ είναι το κόστος επιστροφής των αναδρομικών στις επικουρικές συντάξεις και 500-600 εκατ. ευρώ για τα «κομμένα» δώρα.
«Μπλόκο» σε νέες αγωγές

Στο μεταξύ η τροπολογία δεν επιτρέπει στους συνταξιούχους να προσφύγουν για να διεκδικήσουν επικουρικές και δώρα, καθώς όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, το δικαίωμα χάνεται και η αξίωση παραμένει μόνο σε όσους έχουν ήδη προσφύγει.

Η τροπολογία αναφέρει αναλυτικά πως τα ποσά τα οποία αντιστοιχούν σε περικοπές και μειώσεις κύριων συντάξεων συνταξιούχων του ιδιωτικού τομέα οργανισμών κοινωνικής ασφάλισης, οι οποίες επιβλήθηκαν κατ΄εφαρμογή των νόμων 4051/2012 και 4093/2012 και αφορούν το χρονικό διάστημα από 11.6.2015 και μέχρι τη δημοσίευση του ν. Κατρούγκαλου (13.5.2016), καταβάλλονται άτοκα στους δικαιούχους και εντός 6 μηνών από τη δημοσίευση του παρόντος.

Με την καταβολή των παραπάνω ποσών αποσβένονται οι αξιώσεις των συνταξιούχων των οργανισμών κοινωνικής ασφάλισης για ποσά που αντιστοιχούν σε περικοπές, μειώσεις και καταργήσεις κύριων, επικουρικών συντάξεων, επιδομάτων αδείας και εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα κατά το χρονικό διάστημα από 11.6.2015 έως τη δημοσίευση του ν. Κατρούγκαλου (13.5.2016).

Έτσι χιλιάδες συνταξιούχοι που περίμεναν ότι θα κινηθούν νομικά για τα αναδρομικά επικουρικής σύνταξης και δώρων, θα αναγκαστούν να αρκεστούν σε όσα θα τους επιστραφούν από την κύρια σύνταξή τους.

Η εν λόγω ρύθμιση δεν καταλαμβάνει τις εκκρεμείς ενώπιον των δικαστηρίων δίκες ως προς τις αξιώσεις που υπερβαίνουν το παραπάνω καταβαλλόμενο ποσό.
Μητσοτάκης: Θέλω αυτή η απόφαση να εκτιμηθεί

Νωρίτερα, από το βήμα της Βουλής, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης επεσήμανε πως η συγκεκριμένη δαπάνη «αγγίζει τα όρια των δημοσιονομικών δυνατοτήτων του τόπου». Όπως ανέφερε, δεν υπάρχουν περιθώρια για ικανοποίηση πρόσθετων αιτημάτων τέτοιου είδους.

«Ενδεχομένως να υπάρχουν αιτιάσεις, πλειοδοσίες, παροτρύνσεις να αυξηθεί το ποσό ώστε να καλυφθούν δώρα και επικουρικές συντάξεις. Θέλω να απευθυνθώ στους συνταξιούχους και να τους πω πως η ενίσχυση με το 1,4 δισ. ευρώ, εφάπαξ ποσό, αποτελεί μια πολιτική επιλογή. Θέλω αυτή η απόφαση να εκτιμηθεί, λαμβάνοντας υπόψιν την κατάσταση που βρίσκεται η χώρα. Οτιδήποτε διαφορετικό θα ήταν άδικο για ανέργους, εργαζόμενους, επόμενες γενιές και σύνολο κοινωνίας που αντιμετωπίζει τόσες αλλεπάλληλες προκλήσεις» ανέφερε.

Η τροπολογία του υπουργείου Εργασίας ΕΔΩ



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

H Pizza Hut στην Ελλάδα αποφάσισε ότι η δραστηριότητα της αλυσίδας δεν είναι πλέον βιώσιμη και κατά συνέπεια πρέπει να διακοπεί, συνεπώς κλείνουν από σήμερα και τα 16 καταστήματά της στην χώρα.

«Η εταιρεία έκανε μεγάλες προσπάθειες όλα τα προηγούμενα χρόνια για να επιστρέψουν τα καταστήματα σε θετικούς ρυθμούς λειτουργίας και ανάπτυξης» επισημαίνουν στο ΑΠΕ - ΜΠΕ πηγές κοντά στην εταιρεία και συνεχίζουν: «Συγκεκριμένα, τα τελευταία 12 χρόνια και παρά τα συνεχή χρόνια οικονομικών ζημιών επένδυσε 23 εκατομμύρια ευρώ για την ανάπτυξη της αλυσίδας στην Ελλάδα ενώ παράλληλα την τελευταία δεκαετία δημιούργησε και διασφάλισε περισσότερες από 450 θέσεις εργασίας. Δυστυχώς, όμως, η πανδημία του κορωνοϊού, η οποία δημιούργησε μια κρίση πρωτοφανή στη χώρα μας και διεθνώς, έπληξε βαριά τον κλάδο της εστίασης και οδήγησε στην επιδείνωση των υφιστάμενων δυσχερειών και στην αδυναμία αναστροφής του αρνητικού κλίματος. Το κλείσιμο καταστημάτων της Pizza Hut στην Ελλάδα εξαιτίας του lockdown, οδήγησε σε σημαντικές απώλειες - πολλαπλασιάζοντας τις ήδη υπάρχουσες επιχειρηματικές και οικονομικές προκλήσεις. Συνεπώς, το όλο εγχείρημα κατέστη μη βιώσιμο και οποιεσδήποτε περαιτέρω ενέργειες θα ήταν καταδικασμένες σε αποτυχία».

Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, «το φαινόμενο δεν εντοπίζεται μόνο στην Ελλάδα, πριν λίγες μέρες πτώχευσε η NPC International, μία από τις μεγαλύτερες δικαιοδόχους (franchisees) της Pizza Hut στην ΗΠΑ, λόγω των επιπτώσεων της πανδημίας του κορωνοϊού, που προστέθηκαν στα ήδη υπάρχοντα προβλήματα της εταιρείας. Αξίζει σημειωθεί ότι η πίτσα ως προϊόν σε Ελλάδα και διεθνώς πλέον διατίθεται από πολλαπλά σημεία πώλησης (στην Ελλάδα από φούρνους μέχρι σουβλατζίδικα) με αποτέλεσμα ο ανταγωνισμός να είναι price-driven και τα προϊόντα premium κατηγορίας να βρίσκονται σε εξαιρετικά μειονεκτική θέση».

Η απόφαση αυτή, όπως τονίζουν στο ΑΠΕ - ΜΠΕ πηγές κοντά στην εταιρεία «έρχεται σε συνέχεια πολύμηνων προσπαθειών της Pizza Hut στην Ελλάδα για να βρεθεί μια βιώσιμη λύση. Η εταιρεία έκανε ό,τι ήταν δυνατό για την διατήρηση των θέσεων εργασίας και τελικά σε αυτό το πολύ δυσμενές πλαίσιο, αναγκάστηκε να λάβει την επώδυνη απόφαση διακοπής της λειτουργίας των καταστημάτων και την αποχώρηση της αλυσίδας από την Ελλάδα με συνέπεια την αποχώρηση 180 περίπου εργαζομένων. H Pizza Hut στην Ελλάδα έχει εκπληρώσει στο ακέραιο τις υποχρεώσεις της σύμφωνα με το νόμο, καταβάλλοντας τις σχετικές αποζημιώσεις συν ειδική πρόσθετη αποζημίωση και έχοντας εξοφλήσει των σύνολο των οφειλών της προς τους εργαζόμενους. Τέλος, όλες οι υποχρεώσεις προς προμηθευτές της Pizza Hut τηρούνται κανονικά».

πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Με μια «βαλίτσα γεμάτη ευρώ» επέστρεψε ο Πρωθυπουργός μας από τις Βρυξέλλες, όπως πανηγυρίζουν εν χορώ οι κυβερνητικές πηγές και τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ!

Κι ενώ όλη η συζήτηση υπέρ ή κατά της συμφωνίας που «επιτεύχθηκε» περιστρέφεται γύρω από τα ευρώ (πόσα πήραμε, πότε θα τα πάρουμε, αν είναι δάνεια ή όχι και πώς θα διατεθούν) κανείς δεν μιλάει για τις πολιτικές διαστάσεις αυτής της συμφωνίας.

Πρώτα - πρώτα, για να παρουσιάσουν αυτήν τη συμφωνία ως μεγάλη επιτυχία, κυβέρνηση και ΜΜΕ καταφεύγουν σε ασύστολα ψεύδη. Είναι ψέμα ότι πρόκειται για χρήματα που μας δίνει «δωρεάν» η ΕΕ, είναι ψέμα ότι το πακέτο αυτό θα συμβάλει στην ανάπτυξη της οικονομίας μας. Μέρος των χρημάτων αυτών θα δοθεί μέσω δανεισμού, τον οποίο θα πρέπει να αποπληρώσουμε, με όρους που θα συμφωνηθούν (αλλά κανείς δεν μας είπε τι ακριβώς περιλαμβάνουν), δηλαδή, με άλλα λόγια, ένα νέο μνημόνιο. Όσον αφορά στιςυποτιθέμενες «δωρεάν» επιχορηγήσεις, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα τις εξασφαλίσει μέσω δανεισμού της από τις αγορές. Άρα, θα επιφορτιστούν τα κράτη – μέλη, αναλογικά, την ευθύνη της αποπληρωμής αυτού του δανεισμού, και θα μετακυλίσουν, όπως είναι φυσικό, την ευθύνη αυτή στους φορολογούμενους πολίτες τους.

Ούτε και είναι αλήθεια ότι μπορούμε να «διαπραγματευτούμε» για την αξιοποίηση αυτού του πακέτου στους τομείς που έχει ανάγκη η χώρα μας (πχ την αγροτική και βιομηχανική της ανάπτυξη). Η απόφαση της Συνόδου Κορυφής αναφέρει ρητά τους τομείς στους οποίους θα διατεθούν αυτά τα «πακέτα βοήθειας». Και φυσικά, πρόκειται για τομείς που ουδεμία σχέση έχουν με τις πραγματικές ανάγκες του λαού και της χώρας μας, αλλά εξυπηρετούν καθαρά και μόνο τα σχέδια της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και τις εξαγωγικές απαιτήσεις των ισχυρών βιομηχανικών «εταίρων» μας και ειδικά της Γερμανίας, δεσμεύοντας έτσι και το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων της χώρας μας για τα επόμενα χρόνια. Με δυο λόγια, θα «χορτάσουμε» ανεμογεννήτριες, ηλεκτρικά αυτοκίνητα, «μεγάλους περιπάτους», «ψηφιοποίηση της δημόσιας διοίκησης» και ό,τι άλλο άχρηστο έχουν να μας πουλήσουν οι «εταίροι» μας στην ΕΕ.

Πέρα όμως από το οικονομικό μέρος, μέσω αυτής της συμφωνίας, συντελείται μια πολιτική και θεσμική μεταβολή που συνιστά κυριολεκτικά πανευρωπαϊκό πραξικόπημα εναντίον των εθνικών κοινοβουλίων των κρατών – μελών. Κατά την προσφιλή τακτική της ΕΕ δημιουργίας υπερεθνικών οργανισμών στους οποίους εκχωρείται εθνική κυριαρχία κρατών – όπως ο γνωστός μας ESM – μέσωαυτής της συμφωνίας, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανάγεται σε κυβέρνηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με εξουσίες πέρα και πάνω από τα εθνικά κοινοβούλια των κρατών – μελών!

Σύμφωνα με την απόφαση, και όπως δήλωσε περιχαρής η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, κ. Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναλαμβάνει πλήρως τη διαχείριση της κρίσης «λόγω COVID-19»:

«… σε αντίθεση με τις προηγούμενες κρίσεις, αυτήν τη φορά, τα κράτη – μέλη δεν έχουν επιλέξει μια διακυβερνητική λύση. Αλλά έχουν εμπιστευτεί στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή την ανάκαμψη της Ευρώπης. Όλοι μαζί θα διαχειριστούμε συνολικά 1,8 τρις ευρώ.»

Είναι η πρώτη φορά που ανοιχτά κι επίσημα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή (Commission) αναδεικνύεται σε υπερεθνική δομή, αναλαμβάνοντας εξουσίες κυβέρνησης και καταστρατηγώντας τα εθνικά Συντάγματα των κρατών – μελών, αλλά ακόμα και την ίδια τη Συνθήκη Λειτουργίας της!

Το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναλαμβάνει εξουσίες κυβέρνησης της ΕΕ, φαίνεται και από την εξουσιοδότηση που της δίνεται να εκδίδει ομόλογα εκ μέρους των 27 κρατών – μελών. Έτσι, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, που δεν εκλέγεται από πουθενά και δεν ελέγχεται από πουθενά παρά μόνο από το Συμβούλιο Κορυφής, το οποίο, ως γνωστόν, αποφασίζει χωρίς την έγκριση των κοινοβουλίων των κρατών – μελών, θα είναι μία ακόμα «κυβέρνηση» που θα αντιπροσωπεύει νομικά τα κράτη - μέλη της Ε.Ε., θα εκδίδει εκ μέρους τους ομόλογα και θα διαχειρίζεται τα κονδύλια. Μια απόφαση που «λύνει» τα χέρια της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ώστε να μπορεί να συνάπτει και μυστικές συμφωνίες με τις κυβερνήσεις, αφού δεν θα υπάρχει ούτε τυπικά πλέον η υποχρέωση των κρατών να τις περνούν για κύρωση από τα κοινοβούλιά τους!

Η εξουσία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δεν περιορίζεται στη διαχείριση των κονδυλίων, αλλά αφορά στη συνολική διαχείριση της λεγόμενης «κρίσης COVID-19», που σημαίνει ότι θα μπορεί να αποφασίζει «σύμφωνα με την κρισιμότητα της κατάστασης» την επιβολή περιοριστικών μέτρων σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.

Υπό τον βολικό μανδύα του κορωνοϊού, με πρόσχημα την «ανάκαμψη» των χωρών που «χτυπήθηκαν» από την πανδημία, προχωράμε στο επόμενο στάδιο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, χωρίς τη συναίνεση, χωρίς ούτε καν να ενημερωθούν οι λαοί των κρατών της ΕΕ. Ένα ακόμα βήμα προς το σχηματισμό ενός πανευρωπαϊκού, ολοκληρωτικού καθεστώτος, το οποίο, με τα σύγχρονα μέσα παρακολούθησης, επιβολής και καταστολής που διαθέτει, θα είναι χειρότερη ακόμα και από τις αυτοκρατορίες του Μεσαίωνα.

Για ποιον λόγο, λοιπόν, πανηγυρίζει η κυβέρνηση και τα ΜΜΕ; Για ποιον λόγο θέλουμε να πάρουμε αυτά τα χρήματα, να προσθέσουμε έναν ακόμα δανεισμό στην ήδη τσακισμένη από τα χρέη οικονομία μας και με πρόσθετους όρους αποπληρωμής, δηλαδή νέο μνημόνιο; Και μάλιστα, όταν αυτά τα χρήματα προβλέπεται να εκταμιευθούν σε βάθος επταετίας με μια συμφωνία που μας δεσμεύει να διαθέσουμε το μεγαλύτερο μέρος, στοχευμένα, σε επενδύσεις που ωφελούν τις μεγάλες ευρωπαϊκές βιομηχανίες.

Ακόμα και όσοι, με μια απαράδεκτη, εθελόδουλη λογική, θεωρούν ότι είναι «μικρό το κακό» της επιβολής νέων μνημονίων και της εκχώρησης της εθνικής μας κυριαρχίαςμπροστά στην ανάπτυξη που θα γνωρίσει αυτήηπεριοχή (γιατί κράτος δεν θα είναι πλέον και επίσημα) που λέγεται Ελλάδα με τη χρηματοδότηση της ΕΕ, πλανώνται πλάνην οικτρά. Κανένα όφελος δεν θα προκύψει για την πραγματική οικονομία, ούτε καμία ανακούφιση για τα εκατομμύρια Ελλήνων που βρίσκονται ή κινδυνεύουν σύντομα να βρεθούν στο όριο της φτώχειας ή και κάτω από αυτό.

Η ελληνική οικονομία χρειάζεται άμεση χρηματοδότηση, χωρίς επιπλέον δανεισμό, για να διαθέσει τα χρήματα σύμφωνα με τις δικές μας ανάγκες και όχι αυτές των δανειστών μας. Πρώτα και κύρια για την ενίσχυση του εισοδήματος του ελληνικού λαού, και φυσικά για την ανάπτυξη της αγροτικής και βιομηχανικής παραγωγής της χώρας μας. Αυτό μπορεί να γίνει ακόμα και εντός της Ευροζώνης, κάνοντας χρήση του άρθρου 14 παρ. 4 της Συνθήκης Λειτουργίας της ΕΕ, που προβλέπει την έκδοση ευρώ σε έκτακτες συνθήκες, από τις κεντρικές τράπεζες των κρατών μελών, τα οποία μπορούν να δοθούν στην πραγματική οικονομία. Αποτελεί ακόμα ένα δείγμα της εθελοδουλίας του ελληνικού πολιτικού προσωπικού και της αδιαφορίας του για την τύχη αυτού του κράτους και αυτού του λαού, το γεγονός ότι όχι μόνο μας «έχωσε» σ’ αυτό το απολυταρχικό μόρφωμα και επιμένει να μας κρατά εκεί, αλλά δεν κάνει χρήση ούτε καν των εργαλείων που του δίνει αυτό το σύστημα, που θα μπορούσαν να ανακουφίσουν τη ζοφερή κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η οικονομία μας.


Καλούμε τον ελληνικό λαό να απαιτήσει άμεσα, αν όχι την αποκήρυξη και μονομερή διαγραφή του δημοσίου χρέους, τουλάχιστον το μορατόριουμ αποπληρωμής του. Να απαιτήσει την άμεση χρηματοδότηση της ελληνικής οικονομίας με δικά μας μέσα, χωρίς καταφυγή σε επιπλέον δανεισμό και δεσμεύσεις που υπονομεύουν την εθνική μας κυριαρχία. Να απαιτήσει την άμεση ενίσχυση του εισοδήματος του και τη βελτίωση των όρων διαβίωσής του. Και, τελικά, την αποδέσμευσή μας από την ΕΕ, στην οποία μπήκαμε με την υπόσχεση της ανάπτυξης και της ευημερίας και μας έχει οδηγήσει στην απόλυτη καταστροφή και την υποδούλωση!

ανακοίνωση της ΠΓ του ΕΠΑΜ



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο κίνδυνος της φτώχειας αυξάνεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό είναι το συμπέρασμα της απάντησης ερωτήματος το οποίο υπέβαλε στην Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία (Eurostat) η βουλευτής της ομοσπονδιακής Βουλής (Bundestag) Σαμπίνε Τσίμερμαν, του κόμματος της Αριστεράς (Die Linke), για την παροχή των σχετικών δεδομένων, σύμφωνα με τα σημερινά φύλλα των εφημερίδων του «Δικτύου Συντακτών της Γερμανίας» (Redaktionsnetzwerk Deutschland / RND). 

Συγκεκριμένα, ο κίνδυνος της φτώχειας αφορά 86 εκατομμύρια πολίτες στην Ευρωπαϊκή Ένωση, επομένως το πρόβλημα το αντιμετωπίζει ένα στους έξι πολίτες της. Συνολικά, το 2018 το 17,1% του πληθυσμού διέτρεχε τον κίνδυνο της φτώχειας, ενώ την προηγούμενη χρονιά το ποσοστό ανέρχονταν σε 16,9%. Πτωχοί θεωρούνται όσοι διαθέτουν λιγότερο από το 60% του μέσου εισοδήματος του πληθυσμού στη χώρα τους. 

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, ο κίνδυνος της φτώχειας αφορούσε στη Γερμανία το 16% του πληθυσμού το 2018, έναντι 12,5% το 2006. Ο αριθμός των ανθρώπων που διατρέχουν τον κίνδυνο της φτώχειας στη Γερμανία αυξήθηκε από 10 σε 13 εκατομμύρια κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. 

«Η Ευρωπαϊκή Ένωση απέτυχε κοινωνικοπολιτικά. Αντί να μειώσει τη φτώχεια, το κοινωνικό ρήγμα στην Ευρώπη διευρύνεται. Και να σκεφτεί κανείς ότι αυτά τα στοιχεία δεν περιλαμβάνουν ακόμη τις δραματικές επιπτώσεις της πανδημίας του κορονοϊού. Η γερμανική προεδρία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου είναι τώρα μια μεγάλη ευκαιρία να δρομολογηθεί αποφασιστικά η πορεία για μια κοινωνική Ευρώπη, ειδικά σε καιρούς όπως η πανδημία του κορονοϊού», τόνισε η Τσίμερμαν στο RND. 

Η βουλευτής της γερμανικής Αριστεράς ζήτησε επίσης τη θέσπιση ενός ευρωπαϊκού ελάχιστου μισθού, περισσότερες προσπάθειες στον δημόσιο τομέα απασχόλησης και ευρωπαϊκή ασφάλιση απασχόλησης. 


Πηγή: Redaktionsnetzwerk Deutschland / RND/ ΑΠΕ ΜΠΕ/ parallaximag




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Σε νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών προβλέπεται πώς η Εκκλησία μπορεί να προχωρά σε συμφωνίες με οφειλέτες και πιστωτές και να τακτοποιεί τα χρέη της. Γίνεται λόγος για τακτοποίηση υποθέσεων εκατομμυρίων ευρώ.

Μπορεί η Εκκλησία να κατέγραψε σημαντικές απώλειες εσόδων λόγω του «ειδικού» εορτασμού του Πάσχα σε συνθήκες κορωνοϊου. Μπορεί να διαβλέπει περεταίρω υστέρηση εσόδων από την απαγόρευση των πανηγυριών και κυρίως των εμπορικών πανηγυριών που συνδέονται με τις εμπορικές της δραστηριότητες. Φαίνεται όμως ότι η κυβέρνηση βρήκε τον τρόπο να …το ανταποδώσει.

Έτσι στο φορολογικό νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών, που ξεκίνησε να συζητείται στην επιτροπή Οικονομικών του κοινοβουλίου, παρουσιάστηκε ως …εκ θαύματος ένα σχετικό άρθρο. Προβλέπει την δυνατότητα των εκκλησιαστικών Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, να συνάπτουν συμφωνίες με δανειστές και οφειλέτες με βάση της οποίες μπορούν να εξοφλούν τα χρέη τους, να ρυθμίζουν τους όρους αποπληρωμής ενώ γίνεται λόγος και για την δυνατότητα παραγραφής.

Σύμφωνα με τα όσα αναφέρει το άρθρο (που κανείς εκ μέρους της κυβέρνησης δεν έχει ακόμη μπει στον κόπο να δώσει μία εξήγηση):

Άρθρο 90 Ρυθμίσεις εκκλησιαστικών ν.π.δ.δ.

1. Κατά την αληθή έννοια του άρθρου 57 του ν. 1591/1986 (Α΄ 50): α) στο άρθρο αυτό περιλαμβάνονται τα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου (ν.π.δ.δ.) της παρ. 4 του άρθρου 1 του ν. 590/1977 (Α΄ 146) και β) η εξαίρεση των παραπάνω ν.π.δ.δ. από το ν.δ. 496/1974 (Α΄ 204) δεν περιλαμβάνει και την εξαίρεση των κάθε είδους απαιτήσεών τους από το Κεφάλαιο Θ΄ του ν.δ. 496/1974.

2. Τα ν.π.δ.δ. της παρ. 1 μπορούν να συμφωνούν με κάθε οφειλέτη τους ρυθμίσεις για την ολοσχερή ή τμηματική εξόφληση, εφάπαξ ή περιοδικώς, των πάσης φύσεως απαιτήσεών τους και των προσαυξήσεων, πρόσθετων τελών και τόκων λόγω μη εμπρόθεσμης καταβολής τους, καθώς και την παροχή εκπτώσεων.

3. Η παραγραφή των κάθε είδους απαιτήσεων των ν.π.δ.δ. της παρ. 1 σε βάρος κάθε είδους οφειλέτη τους διακόπτεται με την αναγνώριση χρέους και αναστέλλεται από τη σύναψη της συμφωνίας της παρ. 2 και για όσο διάστημα η συμφωνία ισχύει.

Όπως εύκολα διαπιστώνει κανείς η διάταξη διαθέτει όλα εκείνα τα στοιχεία που τις δίνουν μια «αξιοπερίεργη» διάσταση: Γενικευμένη ρύθμιση χωρίς όρους και ειδικές αναφορές, περίπλοκη νομική διατύπωση με παραπομπή στην ισχύουσα νομοθεσία και αναφορά στην μαγική λέξη «παραγραφή».

Προκύπτει με σαφήνεια ότι η Εκκλησία μπορεί να συνάπτει συμφωνητικά με Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου, Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου φυσικά πρόσωπα, επιχειρηματίες προκειμένου να διαμορφώνει όρους αποπληρωμής δανείων. Σε αυτή την διαδικασία μπορεί να εμπλακεί ο ΟΔΕΠ (ακίνητη περιουσία της Εκκλησίας) το ΤΑΚΕ (συνταξιοδοτικό ταμείο κληρικών) αλλά και ιδιωτικού χαρακτήρα ιδρύματα από τα δεκάδες που συνεργάζονται με την εκκλησία. Όλη αυτή η διαδικασία μάλιστα να βρίσκεται εκτός δημόσιου λογιστικού. Μάλιστα η κατάθεση της συγκεκριμένης ρύθμισης δεν φαίνεται να έρχεται σε ουδέτερο χρόνο. Το αντίθετο αφού ξεκινά άμεσα η διαδικασία διαλόγου της επιτροπής των σχέσεων ανάμεσα σε κράτος και εκκλησία.

Αξίζει να σημειωθεί ότι σύμφωνα με όσα είπε στην Βουλή, ο πρώην υπουργός Παιδείας, Νίκος Φίλης «η προτεινόμενη ρύθμιση έχει και παρασκήνιο. Αφορά ρύθμιση χρεών ύψους αρκετών εκατομμυρίων, με πιο σημαντικό εκείνο του Ιδρύματος της Τήνου προς την Αποστολική Διακονία, ύψους τριών εκατομμυρίων ευρώ. Το θέμα του Ιδρύματος της Τήνου προφανώς αφορά τον Μητροπολίτη Σύρου-Τήνου, τον κύριο Δωρόθεο, ο οποίος προβάλλεται και ως διάδοχος για την Αρχιεπισκοπή, έχει απασχολήσει το πανελλήνιο και παλαιότερα και έχει η Βουλή προχωρήσει σε αλλαγή ρυθμίσεων για την λειτουργία του Ιδρύματος της Τήνου. Είναι λυπηρό, ότι προβάλλονται από Μέσα ενημέρωσης, ως επιχείρημα για αυτήν την ρύθμιση, οι προσωπικές σχέσεις που έχει ο κ. Δωρόθεος με την οικογένεια του Πρωθυπουργού».


πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Με ασφυξία απειλούνται χιλιάδες επιχειρήσεις, που ενώ δίνουν αγώνα επιβίωσης μετά το lochdown είναι αποκλεισμένες από τα προγράμματα χρηματοδότησης με ευνοϊκούς όρους μέσω των τραπεζών. Μόνο μία στις 20 επιχειρήσεις έχει ενταχθεί στα διαθέσιμα χρηματοδοτικά προγράμματα!



Είναι χαρακτηριστική η χθεσινή δήλωση του πρόεδρου του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών Γιάννη Χατζηθεοδοσίου στον τηλεοπτικό σταθμό Kontra, ότι λιγότερο από το 5% των επιχειρήσεων (δηλαδή μία στις 20) έχει μέχρι στιγμής ενταχθεί σε κάποιο από τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά εργαλεία (ΤΕΠΙΧ ΙΙ κλπ).

Ο Γ. Χατζηθεδοσίου, επανέλαβε ότι αν δεν βρεθεί τρόπος άρσης του αποκλεισμού των επιχειρήσεων από τα χρηματοδοτικά εργαλεία, τότε πολύ σύντομα θα έχουμε «βροχή λουκέτων» και εκτίναξη της ανεργίας. Η πρόταση του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών είναι να δοθούν κεφάλαια κίνησης σε όλες τις επιχειρήσεις απευθείας από την ΑΑΔΕ (σ.σ. στα πρότυπα της επιστρεπτέας προκαταβολής).

Όσον αφορά το πρόγραμμα ΤΕΠΙΧ ΙΙ, που παρέχει κρατική επιδότηση επιτοκίου για δύο χρόνια για δάνεια έως 500.000 ευρώ και απευθύνεται σε μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, καθώς υποβλήθηκε τεράστιος αριθμός αιτήσεων, αλλά οι εγκρίσεις και εκταμιεύσεις γίνονται με αργούς ρυθμούς και δεν φθάνουν στην αγορά. Ειδικότερα, έχουν κατατεθεί σχεδόν 100.000 αιτήσεις, ενώ έχουν εγκριθεί μόλις 2.500 δάνεια!


Μεγάλη πτώση τζίρου στο κέντρο της Αθήνας

Σε ό,τι αφορά την κίνηση στην αγορά εν μέσω κορονοϊού, φαίνεται, όπως επισήμανε ο Γ. Χατζηθεοδοσίου, ότι οι καταναλωτές προτιμούν τις τοπικές αγορές και επιλέγουν πιο δύσκολα το κέντρο της Αθήνας, λόγω και του φόβου της μετακίνησης με τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Σε αυτό το πλαίσιο, η πτώση του τζίρου στο κέντρο ανέρχεται σε περίπου 40%, ενώ στους περιφερειακούς δήμους περιορίζεται στο 20%.

Στην ίδια συνέντευξη ο πρόεδρος του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών αναφέρθηκε και στην εν εξελίξει ψηφιοποίηση σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Για το ηλεκτρονικό εμπόριο σημείωσε ότι, σύμφωνα με μελέτη που εκπόνησε το επιμελητήριο και θα παρουσιαστεί σύντομα, στην εποχή του κορονοϊού οι πωλήσεις μέσω διαδικτύου αυξήθηκαν κατά 200%, ενώ ένα μέρος των καταναλωτών συνεχίζουν τις online αγορές. Θετική χαρακτήρισε ο κ. Χατζηθεοδοσίου, και την ψηφιοποίηση στο δημόσιο, εκτιμώντας ότι συμβάλλει στην ενίσχυση του επιχειρείν.


πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Την ώρα που τα στοιχεία του υπουργείου Εργασίας των ΗΠΑ έδειχναν ότι κατατέθηκαν τον Μάρτη 38,6 εκατομμύρια αιτήσεις για επίδομα ανεργίας, μία εκτίναξη σε ύψος – ρεκόρ των Αμερικανών που είναι άνεργοι. Την ώρα που ο αμερικάνικος λαός αντιμετωπίζει την χειρότερη οικονομική κρίση της πρόσφατης ιστορίας και η φτωχοποίηση του αμερικάνικου λαού, και λόγω της πανδημίας και του λοκντάουν είναι ραγδαία. Οι δισεκατομμυριούχοι της Αμερικής είδαν την περιουσία τους να αυξάνεται κατά 434 δισεκατομμύρια δολάρια.

Σύμφωνα με την έρευνα το τελευταίο δίμηνο, οι περιουσίες 600 δισεκατομμυριούχων της Αμερικής αυξήθηκαν κατά 15%, από 2,948 τρισεκατομμύρια δολάρια σε 3,382 τρισεκατομμύρια δολάρια.

Ο Τζεφ Μπέζος της ΑΜΑΖΟΝ και ο Mark Zuckerberg του Facebook είχαν τα μεγαλύτερα κέρδη, με τον Μπέζος να προσθέτει 34.600.000.000 $ στον πλούτο του και τον Zuckerberg $ 25 δισεκατομμύρια, σύμφωνα με την έκθεση από τους Αμερικανούς για τη Φορολογική Δικαιοσύνη και το Ινστιτούτο Πρόγραμμα Σπουδών Πολιτικής για την ανισότητα (Americans for Tax Fairness and the Institute for Policy Studies’ Program for Inequality). Η έκθεση βασίζεται σε δεδομένα του Forbes για περισσότερους από 600 δισεκατομμυριούχους της Αμερικής μεταξύ της 18ης Μαρτίου, όταν τα περισσότερα κράτη είχαν κλείσει, και στις 19 Μαΐου.

Τα κέρδη των υπερπλούσιων υπογραμμίζουν πώς η πανδημία επιβράβευσε τις μεγαλύτερες και πιο ανεπτυγμένες τεχνολογικά εταιρείες, ακόμη και όταν η οικονομία και το εργατικό δυναμικό αντιμετωπίζουν τη χειρότερη οικονομική κρίση της πρόσφατης ιστορίας.

Τα μεγαλύτερα κέρδη ήταν στην κορυφή της πυραμίδας, με τους πλουσιότερους πέντε δισεκατομμυριούχους – Μπέζος, Μπιλ Γκέιτς, Ζούκερμπεργκ, Γουόρεν Μπάφετ και Λάρι Έλισον – με συνολικά κέρδη 76 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Υπήρξαν μερικοί χαμένοι κατά τη διάρκεια της περιόδου των δύο μηνών, ειδικά για δισεκατομμυριούχους στον τουρισμό-ταξίδια, ξενοδοχέία ή λιανική πώληση που δεν έχουν ακόμη δει τα αποθέματα και τις εταιρείες τους να ανακάμπτουν. Ο Ralph Lauren είδε τον πλούτο του να πέφτει κατά 100 εκατομμύρια $ σε 5,6 δισεκατομμύρια δολάρια, ενώ ο ξενοδόχος John Pritzker είδε τον πλούτο του να πέφτει κατά 34 εκατομμύρια $ σε 2,56 δισεκατομμύρια δολάρια.


ΠΗΓΗ: voicenews.gr, το είδαμε εδώ



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ας κάνουμε μια μικρή αναδρομή, μόλις τέσσερα χρόνια πίσω.
Ηταν η εποχή που ο σημερινός πρωθυπουργός επικρατούσε -με την στήριξη του Αδωνι Γεωργιάδη- στις εσωκομματικές εκλογές της Ν.Δ, υπερτερώντας καθαρά του αντιπάλου του Βαγγέλη Μεϊμαράκη.

Μια απ' τις πρώτες φιέστες που οργάνωσε σαν αρχηγός της Ν.Δ., o Κυριάκος Μητσοτάκης, ήταν στο κέντρο πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος». Εκεί απευθυνόμενος στο κομματικό του ακροατήριο ανέλυσε το όραμά του και τους στόχους που είχε θέσει σαν προτεραιότητα. Ενας απ' αυτούς, σύμφωνα με τις τότε δηλώσεις του, ήταν η εξυγίανση των οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας.

"Τα χρέη της ΝΔ είναι ασφυκτικά, καθώς ξεπερνούν τα 200 εκατ. ευρώ περίπου", μας είχε πει τότε και άρχισε να εφαρμόζει το "νοικοκύρεμα" των οικονομικών της παράταξης του.
Μετακόμισε τα κεντρικά γραφεία της από τη Συγγρού στο Μοσχάτο, για να υπάρχει χαμηλότερο ενοίκιο, απέλυσε 120 υπαλλήλους της, έθεσε σε εφαρμογή την συνδρομή μελών της.

Το φινάλε που είχαν όλες αυτές οι κινήσεις του "καταλληλότερου" μας το λέει σήμερα από την ιστοσελίδα του ο jodi.graphics.Παρέλαβε χρέη περίπου 200 εκατομμυρίων και όχι απλά δεν τα μείωσε, αλλά σε ελάχιστο χρονικό διάστημα τα εκτόξευσε σε πάνω από 300.000.000.

Και εδώ αναρωτιέται κανείς. Εναν άνθρωπος που δεν μπόρεσε να τακτοποιήσει τα οικονομικά του κόμματος του, ναι αντί να τα μειώσει τα μεγέθυνε σε τέτοιο βαθμό, υπάρχει κόσμος που τον θεωρεί σαν το κατάλληλο πρόσωπο να ανορθώσει τα οικονομικά της Ελλάδας;


πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Σύμφωνα με στοιχεία της Ενωσης Ιδιωτικών Τραπεζών της Ελβετίας οι καταθέσεις των Ελλήνων στις ελβετικές τράπεζες 8 χρόνια πριν  ανέρχονταν στο μυθικό ποσό των 31,5 δις ευρώ. 8 χρόνια μετά και καθώς έβλεπαν να πλησιάζει ο Σύριζα αντιλαμβάνεστε τι χρήμα έχει σηκωθεί από τις ελληνικές τράπεζες με προορισμό την Ελβετία και άλλους παραδείσους.

Στα 31,5 δισ. ευρώ υπολογίζει τις καταθέσεις των Ελλήνων στην Ελβετία ο κ. Σαντάλ Μπουρκουέν, εκπρόσωπος Τύπου της Ενωσης Ιδιωτικών Τραπεζών (Private Banks Association) της Ελβετίας, κατά την παρουσίαση της εικόνας των ελβετικών τραπεζών στη Γενεύη.

Ο κ. Μπουρκουέν τόνισε ότι, από τα περίπου 3,5 τρισ. ευρώ καταθέσεων που διατηρούν οι Ευρωπαίοι έξω από τη χώρα καταγωγής τους, το 1,05 τρισ. ευρώ βρίσκεται στις τράπεζες της Ελβετίας, 1,325 τρισ. σε τράπεζες του Λουξεμβούργου, 722 δισ. ευρώ σε τράπεζες της Αγγλίας στα Channel Islands και το Δουβλίνο, 144 δισ. ευρώ στον Παναμά και τις άλλες χώρες της Καραϊβικής, 119 δισ. ευρώ στις ΗΠΑ και 99 δισ. ευρώ στη Σιγκαπούρη.

Όπως αντιλαμβάνεστε από αυτό και μόνο δεν υπάρχει καμμία ελπίδα σωτηρίας και ως εκ τούτου είναι μονόδρομος να γίνουμε Ελβετοί!
Περισσότεροι από 1.000 άνθρωποι στήθηκαν την Κυριακή στην ουρά για να λάβουν δωρεάν πακέτα τροφίμων στη Γενεύη, υπογραμμίζοντας την επίδραση που έχει η επιδημία του κοροναϊού στους εργαζόμενους φτωχούς και στους μετανάστες χωρίς χαρτιά, ακόμη και στην πλούσια Ελβετία.

Η ουρά εκτεινόταν περισσότερο από ένα χιλιόμετρο έξω από ένα παγοδρόμιο όπου εθελοντές διένειμαν περίπου 1.500 πακέτα σε ανθρώπους που είχαν αρχίσει να συγκεντρώνονται ήδη από τις 5.00 π.μ.

«Στο τέλος του μήνα οι τσέπες μου είναι άδειες. Πρέπει να πληρώσουμε τους λογαριασμούς, την ασφάλιση, όλα», δήλωσε η Ίνγκριντ Μπεράλα, μια κάτοικος από τη Νικαράγουα που εργάζεται ως μερικώς απασχολούμενη. «Αυτό είναι σπουδαίο, επειδή υπάρχει φαγητό για μία εβδομάδα, μια εβδομάδα ανακούφισης… δεν ξέρω για την ερχόμενη εβδομάδα».

Σε μια χώρα σχεδόν 8,6 εκατομμυρίων, 660.000 άνθρωποι στην Ελβετία ήταν φτωχοί το 2018, σύμφωνα με τη φιλανθρωπική οργάνωση Caritas, ιδιαίτερα μονογονεϊκές οικογένειες και εκείνοι με πολύ χαμηλό επίπεδο μόρφωσης που δεν μπορούν να βρουν δουλειά μετά την απόλυσή τους.

Τουλάχιστον 1,1 εκατ. άνθρωποι κινδυνεύουν από φτώχεια, με μέσα που υπολείπονται του 60% του διάμεσου εισοδήματος, που ήταν 6.538 ελβετικά φράγκα για μια δουλειά πλήρους απασχόλησης το 2018.

Η ελβετική τράπεζα UBS υπολόγισε πως η Γενεύη είναι η δεύτερη στον κόσμο πιο ακριβή πόλη για μια τριμελή οικογένεια, με πρώτη τη Ζυρίχη. Μπορεί το μέσο εισόδημα να είναι επίσης υψηλό, αλλά αυτό δεν λέει τίποτα για τους ανθρώπους που πασχίζουν να τα βγάλουν πέρα.

«Νομίζω πως πολύς κόσμος το γνωρίζει αυτό, αλλά είναι διαφορετικό να το βλέπεις με τα ίδια σου τα μάτια», δήλωσε η Σιλβάνα Ματροματέο, επικεφαλής της ανθρωπιστικής οργάνωσης Geneva Solidarity Caravan.

«Είχαμε ανθρώπους που έλεγαν με δάκρυα στα μάτια: ‘Δεν είναι δυνατό αυτό που συμβαίνει στη χώρα μου’. Αλλά είναι εδώ και ίσως η COVID-19 τα ανέδειξε όλα αυτά και αυτό είναι καλό, γιατί θα μπορέσουμε να λάβουμε μέτρα για να στηριχθούν όλοι αυτοί οι εργάτες, γιατί είναι εργάτες προπαντός».

Ο Πάτρικ Βίλαντ, επικεφαλής αποστολών της οργάνωσης Doctors Without Borders είπε πως σύμφωνα με μια έρευνα που δημοσιοποιήθηκε την περασμένη εβδομάδα λίγο πάνω από τους μισούς ανθρώπους που έλαβαν πακέτα τροφίμων και ρωτήθηκαν στο πλαίσιο της έρευνας ήταν χωρίς χαρτιά, ενώ άλλοι είχαν αποκτήσει νομικό καθεστώς, ήταν Ελβετοί ή αιτούντες άσυλο.

Πάνω από το 3% βρέθηκαν θετικοί στο διαγνωστικό τεστ για την COVID-19, ο τριπλάσιος του συνολικού ποσοστού στη Γενεύη, γεγονός το οποίο απέδωσε στις κακές συνθήκες στέγασης και στον συνωστισμό ανθρώπων που κατοικούν στο ίδιο σπίτι.

«Στη Γενεύη, μία από τις πιο πλούσιες πόλεις στον κόσμο, υπήρχαν πάντοτε άνθρωποι που ζούσαν σε επισφάλεια, ιδιαίτερα εργαζόμενοι ως οικιακοί βοηθοί, στη γεωργία, σε εργοτάξια κατασκευών ή σε ξενοδοχεία και βρέθηκαν από τη μία ημέρα στην άλλη χωρίς δουλειά λόγω της COVID-19», είπε.

Ένας παράτυπος μετανάστης που είπε πως λέγεται Φερνάντο δήλωσε πως εργαζόταν σε εστιατόριο και απολύθηκε στη διάρκεια της κρίσης με αποτέλεσμα να μην έχει εισόδημα.

«Είμαι ευγνώμων που μπορώ να παίρνω αυτή τη βοήθεια και αν η κατάσταση αλλάξει για εμένα, δεσμεύομαι να κάνω το ίδιο πράγμα που κάνουν εκείνοι για εμένα», είπε.
Οπως αντιλαμβάνεστε εάν ο ιός είχε αυτές τις επιπτώσεις στην Ελβετία γύρευε τι θα συμβεί στην Ελλάδα το φθινόπωρο και το χειμώνα. Σε μια Ελλάδα στην οποία οι κατασκευαστές των σπιτιών και οι ιδιοκτήτες πασχίζουν με τις πλάτες του κράτους που τρέμει την κατάρρευσή της να διατηρήσουν τη φούσκα στις τιμές των ακινήτων-γιατί εάν σκάσει η φούσκα για την οποία γράφουμε εδώ αυτό που θα συμβεί στα ακίνητα δεν θα έχει προηγούμενο. Και μάλλον θα συμβεί!



πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Πριν τρεις μέρες γράφαμε: Ο υπουργός Ανάπτυξης, Αδωνις Γεωργιάδης δήλωσε χτες ότι «Δεν αποκλείω τη διατίμηση αλλά δεν είναι η πρώτη μας επιλογή», εκτιμώντας ότι θα υπάρξει αυτορύθμιση της αγοράς και «Όσο μεγαλώνει η παραγωγή και οι εισαγωγές, τόσο θα συμπιέζονται οι τιμές». Η γνωστή νεοφιλελεύθερη θεωρία.

Και ποιο χαρακτηριστικό δείγμα για την "αυτορύθμιση της αγοράς" δεν μπορεί να υπάρξει απ' το σημερινό δημοσίευμα της εφημερίδας ¨ΝΕΑ". (Προφανώς κάποιοι καπιταλιστές που παράγουν και εμπορεύονται μάσκες δεν τα βρήκαν στην μοιρασιά και διοχέτευσαν την πληροφορία στην φυλλάδα).

"Διαφορές μέχρι και 6.000% έχουν οι μάσκες κατά του κοροναϊού που προμηθεύονται νοσοκομεία αλλά και άλλοι φορείς!" είναι ο τίτλος του δημοσιεύματος στο ρεπορτάζ του οποίου αναφέρεται: "Υπάρχουν τεράστιες διαφορές στο κόστος αγοράς από κρατικές υπηρεσίες - κυρίως από την περιφέρεια -, γεγονός που προκαλεί υπόνοιες για παράνομες συναλλαγές και συνεννοήσεις ή σε τρικ με τεχνητές ελλείψεις κ.λπ. για να αυξάνεται το κόστος".

Και να παραβλέπουμε την μπαρούφα του Γεωργιάδη που αναφέραμε. Οι νεοδημοκράτες διοικητές νοσοκομείων που επέστρεψαν -αν δεν συμμετείχαν και οι ίδιοι- σ' αυτή την λαμογιά κερδοσκοπίας δεν έχουν ποινικές ευθύνες; Και γιατί αυτή την είδηση την έφαγε το σκοτάδι; Εντύπωση μας κάνει ότι ούτε οι ιστοσελίδες του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ούτε και ο λαλίστατος Πολάκης κάνει την παραμικρή αναφορά γι' αυτό το καραμπινάτο σκάνδαλο.
πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Moon of Alabama, Russia Insider, 30, 4, 20
Μετάφραση: Μ.Στυλιανού

Ο Υποψήφιος Σουλτάνος της Τουρκίας είπε στην Κεντρική Τράπεζα της χώρας να διατηρήσει την αξίας της Τουρκικής Λίρας σε επίπεδο κατώτερο των 7 λιρών στο δολάριο.

Η κεντρική τράπεζα διατάχθηκε επίσης να μην αυξήσει τα επιτόκια. Η οικονομία πρέπει να παραμείνει σε τάση ανάπτυξης.

Αυτό αφήνει στην τράπεζα μιαν μοναδική επιλογή. Την υποχρεώνει να ξοδέψει τα αποθέματά της σε ξένο συνάλλαγμα για να αγοράσει τουρκικές λίρες στην ανοικτή αγορά για να ανακόψει την περαιτέρω πτώση της αξίας της λίρας. Δυστυχώς αυτά τα αποθέματα είναι περιορισμένα


Ο ρυθμός πώλησης των συναλλαγματικών αποθεμάτων επιταχύνθηκε λόγω αδυναμίας της τουρκικής κεντρικής τράπεζας. Οικονομολόγοι της TD Securities υπολογίζουν ότι η Κεντρική Τράπεζα της Τουρκίας θα εξαντλήσει τα καθαρά συναλλαγματικά αποθέματά της αυτήν την εβδομάδα.

«Με τον σημερινό ρυθμό, υπολογίζουμε ότι το σύνολο των αποθεμάτων θα έχει εξαντληθεί το αργότερο την 3η εβδομάδα του Σεπτεμβρίου και το νωρίτερο την 3η εβδομάδα του Ιουλίου.»

«Και προτού εξαντληθούν όλα τα μέσα ανάσχεσης, νομίζουμε ότι η κεντρική τράπεζα θα ανεβάσει δραματικά τα επιτόκια και θα επιβάλει σκληρούς ελέγχους κεφαλαίων . Η Τουρκία μπορεί επίσης να ζητήσει πολύπλευρη βοήθεια, εάν αυτές προβλέψεις επαληθευτούν.»

Υπό την κυβέρνηση Ερντογάν, η τουρκική βιομηχανία επωμίσθηκε μεγάλα χρέη σε αμερικανικά δολάρια. Τα χρέη αυτά έπρεπε να εξοφληθούν σε ξένο συνάλλαγμα. Μια βυθιζόμενη λίρα θα καταστήσει πολύ δύσκολη την εξόφληση δανείων σε ξένο συνάλλαγμα. Υψηλά επιτόκια θα καταστήσουν ακριβότερο τον τοπικό καταναλωτικό δανεισμό και θα μειώσουν την εσωτερική ζήτηση. Την ντοπαρισμένη με δάνεια άνθηση που παρασκεύασε ο Ερντογάν τα τελευταία χρόνια θα ακολουθήσει τώρα μια σοβαρή κρίση.

Αυτό μπορεί να κόψει την όρεξη του Ερντογάν για νέες περιπέτειες στην Συρία και στην Λιβύη. Το Κατάρ, ο εταίρος του σε αυτά τα εγκλήματα, έχει τα δικά του προβλήματα λόγω της βαθειάς πτώσης στις τιμές του πετρελαίου. Την τελευταία φορά που η τουρκική λίρα τελούσε υπό πίεση ο Ερντογάν έλαβε ένα μεγάλο δάνειο από το Κατάρ. Τώρα όμως το ίδιο το Κατάρ πρέπει να δανειστεί δισεκατομμύρια για να μην βουλιάξει.

΄Ετσι μένει το ΔΝΤ σαν η μόνη πηγή από όπου μπορεί ο Ερντογάν να αντλήσει φρέσκο χρήμα. Τα δάνεια του ΔΝΤ συνοδεύονται από όρους, στον καθορισμό των οποίων οι ΗΠΑ έχουν αποφασιστικό ρόλο.

Μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι η κυβέρνηση Τραμπ θα βάλει «όρους», που στον Ερντογάν δεν θα αρέσουν –καθόλου.

Αυτή η κατάσταση δημιουργεί μιαν νέαν ευκαιρία για την Ρωσία.

Ο Πούτιν μπορεί να προσφέρει στον Ερντογάν ένα χέρι βοήθειας και μερικά δισεκατομμύρια δολάρια σε δάνεια από τα πλούσια αποθέματα της Ρωσίας, για να τον θέσει τελικά υπό έλεγχο.

Γενικά μας επιφυλάσσονται μερικές ενδιαφέρουσες εξελίξεις






Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου






Οι δέκα λόγοι που συνηγορούν στο ότι έρχεται ύφεση που θα είναι μεγαλύτερη από αυτή του 1920. Γιατί ο οικονομολόγος μιλά για την «τέλεια καταιγίδα». Τα λάθη που έγιναν το 2008 και θα... πληρωθούν τώρα.

Ενώ δεν υπάρχει ποτέ καλή στιγμή για μία πανδημία, η κρίση της Covid-19 έφτασε σε μία ιδιαίτερα κακή στιγμή για την παγκόσμια οικονομία. Ο κόσμος από καιρό έχει συρθεί σε μία τέλεια καταιγίδα οικονομικών, πολιτικών, κοινωνικοοικονομικών και περιβαλλοντικών κινδύνων, οι οποίοι τώρα αυξάνονται και γίνονται ακόμη πιο έντονοι, σημειώνει σε άρθρο του ο διάσημος οικονομολόγος Νουριέλ Ρουμπινί.

Προσθέτει ότι, μετά τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2007-09, οι ανισορροπίες και οι κίνδυνοι που κυριαρχούν στην παγκόσμια οικονομία επιδεινώθηκαν από λάθη πολιτικής. Ετσι, αντί να αντιμετωπίσουν τα διαρθρωτικά προβλήματα που αποκάλυψε η οικονομική κατάρρευση και η ύφεση που ακολούθησε, οι κυβερνήσεις κατά κύριο λόγο απέφυγαν το πρόβλημα, δημιουργώντας σημαντικούς καθοδικούς κινδύνους, που έκαναν ακόμη μία κρίση αναπόφευκτη. Και τώρα που (η κρίση) έχει φτάσει, οι κίνδυνοι ενισχύονται ακόμη περισσότερο. Δυστυχώς, ακόμη και αν η Μεγάλη Ύφεση οδηγήσει σε μία μέτρια ανάκαμψη τύπου U φέτος, μία «Μεγαλύτερη Υφεση» τύπου L θα ακολουθήσει αργότερα αυτή τη δεκαετία, λόγω δέκα δυσοίωνων και επικίνδυνων τάσεων, γράφει.

Η πρώτη τάση, όπως αναφέρει ο Ρουμπινί, αφορά τα ελλείμματα και τους συνεπακόλουθους κινδύνους τους: Χρέη και χρεοκοπίες. Η πολιτική απάντηση στην κρίση της Covid-19 συνεπάγεται τεράστια αύξηση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων -της τάξης του 10% του ΑΕΠ ή περισσότερο-, σε μία εποχή που τα επίπεδα δημόσιου χρέους σε πολλές χώρες ήταν ήδη υψηλά, αν όχι μη βιώσιμα.

Ενας δεύτερος παράγοντας, συνεχίζει ο οικονομολόγος, είναι η δημογραφική ωρολογιακή βόμβα στις προηγμένες οικονομίες.

Ενα τρίτο ζήτημα είναι ο αυξανόμενος κίνδυνος αποπληθωρισμού. Εκτός από την πρόκληση βαθιάς ύφεσης, η κρίση δημιουργεί επίσης μία τεράστια κάμψη στα αγαθά (μη χρησιμοποιούμενα μηχανήματα και δυνατότητες) και στις αγορές εργασίας (μαζική ανεργία), καθώς επίσης οδηγεί σε κατάρρευση τις τιμές σε εμπορεύματα, όπως το πετρέλαιο και τα βιομηχανικά μέταλλα. Αυτό καθιστά πιθανό τον αποπληθωρισμό, αυξάνοντας τον κίνδυνο αφερεγγυότητας.

Ενας τέταρτος (σχετικός) παράγοντας θα είναι η υποτίμηση νομίσματος, σημειώνει στο άρθρο του ο Ρουμπινί. Καθώς οι κεντρικές τράπεζες προσπαθούν να καταπολεμήσουν τον αποπληθωρισμό και να αποτρέψουν τον κίνδυνο αύξησης των επιτοκίων (μετά τη μαζική αύξηση χρέους), οι νομισματικές πολιτικές θα γίνουν ακόμη πιο αντισυμβατικές και εκτεταμένες. Βραχυπρόθεσμα, οι κυβερνήσεις θα πρέπει να διαχειρίζονται δημοσιονομικά ελλείμματα που χρηματοδοτούνται από κεντρικές τράπεζες, για να αποφύγουν την ύφεση και τον αποπληθωρισμό. Ωστόσο, με την πάροδο του χρόνου, οι μόνιμες αρνητικές διαταραχές του εφοδιασμού από την επιταχυνόμενη απο-παγκοσμιοποίηση και τον ανανεωμένο προστατευτισμό θα καταστήσουν αναπόφευκτη τη στασιμότητα.

Ενα πέμπτο ζήτημα, συνεχίζει ο διάσημος οικονομολόγος, είναι η ευρύτερη ψηφιακή αναταραχή της οικονομίας. Με εκατομμύρια ανθρώπους να χάνουν τις δουλειές τους ή να εργάζονται και να κερδίζουν λιγότερα, το χάσμα στο εισόδημα και τον πλούτο της οικονομίας του 21ου αιώνα θα διευρυνθεί περαιτέρω. Προκειμένου να προφυλαχθούν από μελλοντικά σοκ της εφοδιαστικής αλυσίδας, οι εταιρείες στις προηγμένες οικονομίες θα επαναπατρίσουν την παραγωγή, από περιοχές χαμηλού κόστους, σε εγχώριες αγορές που έχουν υψηλότερο κόστος. Αλλά, αντί να βοηθήσουν τους εργαζόμενους στην πατρίδα τους, αυτή η τάση θα επιταχύνει τον ρυθμό της αυτοματοποίησης, ασκώντας καθοδική πίεση στους μισθούς και θα φουντώσει περαιτέρω τον λαϊκισμό, τον εθνικισμό και την ξενοφοβία.

Αυτό παραπέμπει στον έκτο σημαντικό παράγοντα: την απο-παγκοσμιοποίηση. Η πανδημία επιταχύνει τις τάσεις προς τη βαλκανοποίηση και τον κατακερματισμό που είχαν ήδη ξεκινήσει.

Ο αντίκτυπος στη δημοκρατία θα ενδυναμώσει αυτή την τάση. Οι λαϊκιστές ηγέτες επωφελούνται συχνά από την οικονομική αδυναμία, τη μαζική ανεργία και την αυξανόμενη ανισότητα.

Αυτό δείχνει έναν όγδοο παράγοντα: Το γεωστρατηγικό αδιέξοδο μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας. Η σινοαμερικανική αποσύνδεση στο εμπόριο, στην τεχνολογία, στις επενδύσεις, στα δεδομένα και στις νομισματικές ρυθμίσεις θα ενταθεί.

Το χειρότερο, αυτός ο διπλωματικός χωρισμός θα θέσει τον δρόμο για έναν νέο ψυχρό πόλεμο μεταξύ ΗΠΑ και των αντιπάλων τους -όχι μόνο με την Κίνα αλλά και με τη Ρωσία, το Ιράν και τη Βόρεια Κορέα, αναφέρει ο Ρουμπινί.

Ενας τελευταίος κίνδυνος, που δεν μπορεί να αγνοηθεί, είναι η περιβαλλοντική διαταραχή, η οποία, όπως έχει δείξει η κρίση της Covid-19, μπορεί να προκαλέσει πολύ μεγαλύτερη οικονομική καταστροφή από μία χρηματοπιστωτική κρίση.

Αυτοί οι 10 κίνδυνοι, που ήδη αναδύονταν μεγάλοι πριν το χτύπημα της Covid-19, απειλούν τώρα να τροφοδοτήσουν μία τέλεια καταιγίδα που θα σαρώσει ολόκληρη την παγκόσμια οικονομία, σε μία δεκαετία απελπισίας.

Μέχρι το 2030, η τεχνολογία και η πιο ικανή πολιτική ηγεσία ενδέχεται να είναι σε θέση να μειώσουν, να επιλύσουν ή να ελαχιστοποιήσουν πολλά από αυτά τα προβλήματα, δημιουργώντας μία πιο περιεκτική, συνεργατική και σταθερή διεθνή τάξη. Ομως, κάθε ευτυχισμένο τέλος υποθέτει ότι βρίσκουμε έναν τρόπο να επιβιώσουμε από την επόμενη Μεγαλύτερη Υφεση.

πηγή

Οι ευρωβουλευτές ζητούν τη θέσπιση εκτενούς δέσμης μέτρων για τη στήριξη της οικονομίας της ΕΕ μετά την πανδημία, συμπεριλαμβανομένων ομολόγων ανάκαμψης με εγγυήσεις από τον προϋπολογισμό.

Σε ψήφισμα που υιοθετήθηκε την Παρασκευή, το Κοινοβούλιο χαιρετίζει τα δημοσιονομικά μέτρα της ΕΕ και την ενίσχυση της ρευστότητας για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της πανδημίας. Πέραν όσων έχουν ήδη γίνει, η Ευρώπη χρειάζεται μια εκτενή δέσμη μέτρων για την ανάκαμψη και την ανοικοδόμηση, τα οποία θα χρηματοδοτηθούν με την αύξηση του μακροπρόθεσμου προϋπολογισμού της ΕΕ (Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο - MFF), από τα υφιστάμενα ταμεία και χρηματοδοτικά μέσα της ΕΕ, καθώς και από «ομόλογα ανάκαμψης» με εγγυήσεις από τον προϋπολογισμό της ΕΕ, λένε οι ευρωβουλευτές. Η Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία και ο ψηφιακός μετασχηματισμός θα πρέπει να είναι στο επίκεντρο της προσπάθειας επανεκκίνησης της οικονομίας.

Ταμείο Αλληλεγγύης της ΕΕ για τον Κορονοϊό

Οι ευρωβουλευτές ζητούν επίσης τη θέσπιση ενός μόνιμου ευρωπαϊκού συστήματος αντασφάλισης ανεργίας και επιθυμούν τη σύσταση ενός Ταμείου Αλληλεγγύης της ΕΕ για τον Κορονοϊό, ύψους τουλάχιστον 50 δισ. ευρώ. Το ταμείο αυτό ώστε θα στηρίξει τις οικονομικές προσπάθειες που καταβάλλουν οι τομείς υγειονομικής περίθαλψης όλων των κρατών μελών κατά τη διάρκεια της τρέχουσας κρίσης, καθώς και τις επενδύσεις στον τομέα της υγείας μετά την κρίση, προκειμένου να καταστούν τα συστήματα πιο ανθεκτικά και εστιασμένα σε εκείνους που έχουν τη μεγαλύτερη ανάγκη.

Αύξηση των αρμοδιοτήτων της ΕΕ για την ανάληψη δράσης σε περιόδους διασυνοριακών απειλών για την υγεία

Η κοινή δράση από την ΕΕ για την καταπολέμηση της πανδημίας είναι απολύτως απαραίτητη, σύμφωνα με το ψήφισμα. Όχι μόνο θα πρέπει η Ευρωπαϊκή Ένωση να βγει από την κρίση ενισχυμένη, αλλά πρέπει και να δοθεί στους θεσμούς της η δυνατότητα να αναλαμβάνουν δράση σε περιόδους διασυνοριακών απειλών για την υγεία. Με αυτό τον τρόπο θα μπορούν να συντονίζουν την αντίδραση σε ευρωπαϊκό επίπεδο χωρίς καθυστερήσεις, καθώς και να κατευθύνουν τους απαραίτητους πόρους όπου χρειάζεται, είτε πρόκειται για υλικό όπως οι μάσκες, οι αναπνευστήρες και τα φάρμακα, είτε για οικονομική ενίσχυση.

Εκφράζουν ακόμη τη στήριξή τους για την ενίσχυση της παραγωγής στην ΕΕ σημαντικών προϊόντων όπως τα φάρμακα, τα φαρμακευτικά συστατικά, τα ιατροτεχνολογικά προϊόντα, ο ιατρικός εξοπλισμός και τα ιατρικά υλικά, ώστε να είναι η ΕΕ καλύτερα προετοιμασμένη για μελλοντικούς παγκόσμιους κλυδωνισμούς.

Να παραμείνουν ανοιχτά τα σύνορα για βασικά αγαθά

Οι ευρωβουλευτές επιμένουν ότι τα σύνορα εντός της ΕΕ θα πρέπει να παραμείνουν ανοιχτά για να διασφαλιστεί η κυκλοφορία φαρμάκων και προστατευτικού εξοπλισμού, τροφίμων και βασικών αγαθών. Η ενιαία αγορά της ΕΕ είναι η πηγή «της συλλογικής μας ευημερίας» και είναι κρίσιμης σημασίας για την άμεση και συνεχή αντίδραση στον COVID-19, τονίζει το κείμενο.

Το Κοινοβούλιο ζητά επίσης τη σύσταση ενός Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Υγειονομικής Αντίδρασης, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι θα υπάρξει καλύτερη αντίδραση σε οποιαδήποτε κρίση στον τομέα της υγείας στο μέλλον. Κοινά αποθέματα εξοπλισμού, υλικών και φαρμάκων θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν με ταχύτητα ώστε να σωθούν ζωές. Οι ευρωβουλευτές θέλουν επίσης να δουν πρόσθετους πόρους της ΕΕ να δίνονται για τη χρηματοδότηση της έρευνας για το εμβόλιο του κορονοϊού.

Χρειάζεται συντονισμός της προσέγγισης για τη μετά τον περιορισμό της κυκλοφορίας εποχή στην ΕΕ

Οι ευρωβουλευτές τονίζουν ακόμη ότι χρειάζεται συντονισμός για την άρση των περιοριστικών μέτρων, ώστε να αποφευχθεί η εκ νέου έξαρση της πανδημίας. Παροτρύνουν τις χώρες της ΕΕ να αναπτύξουν από κοινού κριτήρια για το τέλος της καραντίνας και άλλων έκτακτων μέτρων, ενώ ζητούν και από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να δρομολογήσει μια αποτελεσματική στρατηγική εξόδου, η οποία θα περιλαμβάνει δοκιμές ευρείας κλίμακας και εξοπλισμό ατομικής προστασίας για το μεγαλύτερο δυνατό αριθμό πολιτών.

Κράτος δικαίου, δημοκρατία και θεμελιώδη δικαιώματα στην Ευρώπη της πανδημίας: Ουγγαρία, Πολωνία, Ελλάδα

Οι ευρωβουλευτές εκφράζουν έντονη ανησυχία για την απόφαση της κυβέρνησης της Ουγγαρίας να παρατείνει επ’ αόριστον την κατάσταση έκτακτης ανάγκης, εξουσιοδοτούμενη να κυβερνά με διατάγματα χωρίς χρονικό περιορισμό και να αποδυναμώσει τον κοινοβουλευτικό έλεγχο σε περιόδους έκτακτης ανάγκης. Ακόμη, τονίζουν ότι και τα μέτρα που έλαβε η πολωνική κυβέρνηση για την αλλαγή του εκλογικού κώδικα είναι παράνομα. Χαρακτηρίζουν τις ενέργειες αυτές, όπως και την απόφαση να πραγματοποιηθούν προεδρικές εκλογές στην Πολωνία εν μέσω πανδημίας, ενέργειες πλήρως ασύμβατες με τις ευρωπαϊκές αξίες

Καλούν, συνεπώς, την Επιτροπή να αξιολογήσει επειγόντως το κατά πόσο τα επείγοντα μέτρα συνάδουν με τις Συνθήκες της ΕΕ και να αξιοποιήσει πλήρως όλα τα διαθέσιμα εργαλεία και κυρώσεις της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένων των δημοσιονομικών, για την αντιμετώπιση αυτής της σοβαρής και διαρκούς παραβίασης. Το Συμβούλιο θα πρέπει επίσης να επαναφέρει στην ημερήσια διάταξη τις συζητήσεις και τις διαδικασίες που σχετίζονται με τις εν εξελίξει διαδικασίες του άρθρου 7.

Όσον αφορά την Ελλάδα, εκφράζουν εκ νέου τη βαθιά ανησυχία τους για την κατάσταση των προσφύγων και των αιτούντων άσυλο στην Ελλάδα, οι οποίοι δεν έχουν πρόσβαση σε επαρκή υγειονομική περίθαλψη και διατρέχουν ιδιαίτερο κίνδυνο. Ζητούν να θεσπιστούν διατάξεις για την υποδοχή αιτούντων άσυλο υπό κατάλληλες συνθήκες υγιεινής και ιατρικής υποστήριξης και την προληπτική εκκένωση του πληθυσμού που διατρέχει υψηλό κίνδυνο.

Ευρωπαϊκή πηγή ενημέρωσης εναντίον της παραπληροφόρησης

Τέλος, το ψήφισμα τονίζει ότι η παραπληροφόρηση σχετικά με τη νόσο COVID-19 αποτελεί μείζον πρόβλημα για τη δημόσια υγεία. Ως εκ τούτου, η ΕΕ θα πρέπει να δημιουργήσει μια ευρωπαϊκή πηγή πληροφόρησης, σε όλες τις επίσημες γλώσσες, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι όλοι οι πολίτες θα έχουν πρόσβαση σε ακριβείς και επαληθευμένες πληροφορίες. Ακόμη, οι ευρωβουλευτές καλούν τις εταιρείες μέσων κοινωνικής δικτύωσης να λάβουν προορατικά τα αναγκαία μέτρα για να σταματήσουν την παραπληροφόρηση και τη ρητορική μίσους όσον αφορά τον κορονοϊό.

Το κείμενο υιοθετήθηκε με 395 ψήφους υπέρ, 171 κατά και 128 αποχές.



πηγή




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Έκτακτη εισοδηματική ενίσχυση για νοικοκυριά με ανήλικα μέλη που λαμβάνουν το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα.

Με πρωτοβουλία της Υφυπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, αρμόδιας για θέματα Πρόνοιας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Δόμνας Μιχαηλίδου, δίδεται έκτακτη εισοδηματική ενίσχυση στους δικαιούχους του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος (ΕΕΕ) που έχουν ανήλικα μέλη στο νοικοκυριό τους.

Πιο συγκεκριμένα, με την Κοινή Υπουργική Απόφαση προβλέπεται ότι στους 63.900 δικαιούχους του ΕΕΕ που έχουν ένα τουλάχιστον ανήλικο μέλος θα καταβληθεί επιπλέον εισοδηματική ενίσχυση ύψους 100 ευρώ για το πρώτο παιδί και 50 ευρώ για κάθε επόμενο, με ανώτατο όριο τα 300 ευρώ συνολικά για κάθε δικαιούχο. Η έκτακτη εισοδηματική ενίσχυση αφορά τόσο μονογονεϊκές οικογένειες όσο και νοικοκυριά με δύο γονείς, εφόσον υπάρχουν ανήλικα παιδιά.

Σύμφωνα με στοιχεία του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, ο αριθμός των νοικοκυριών που θα λάβει την ενίσχυση ανέρχεται σε 63.900, ενώ η συνολική δαπάνη της ενίσχυσης ανέρχεται σε 8,422,700 ευρώ και θα καλυφθεί από τον προϋπολογισμό του τομέα της Πρόνοιας του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων.

Αξίζει να σημειωθεί ότι μετά το επίδομα γέννησης το οποίο καταβλήθηκε σε 7.203 μητέρες ήδη το Μάρτιο και προβλέπεται να καταβληθεί σε πάνω από 10.000 δικαιούχους τον Απρίλιο, είναι η δεύτερη στοχευμένη ενίσχυση για την στήριξη των οικογενειών, η οποία δίνεται από την Υφυπουργό. Η Δόμνα Μιχαηλίδου κινείται πιστά στις γραμμές του Κυριάκου Μητσοτάκη, που θέλει το κράτος να στηρίζει τους πιο ευάλωτους συμπολίτες σε κρίσιμες περιόδους.

Όπως περιγράφεται και στον παρακάτω πίνακα, το συνολικό ποσό της κρατικής ενίσχυσης, το οποίο θα καταβληθεί την τελευταία εργάσιμη μέρα του Μαΐου, στους δικαιούχους του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος θα κυμανθεί από 400 έως 850 ευρώ.

Σχετικά με το έκτακτο αυτό μέτρο η αρμόδια Υφυπουργός Δόμνα Μιχαηλίδου δήλωσε:

«Τόσο ο Πρωθυπουργός όσο και η Κυβέρνηση συναισθανόμαστε τις έκτακτες συνθήκες και τις έκτακτες ανάγκες λόγω πανδημίας. Γι’ αυτό προχωράμε σε μια απόλυτα στοχευμένη έκτακτη οικονομική ενίσχυση προς τους πλέον ευάλωτους συμπολίτες μας, δηλαδή τα νοικοκυριά που λαμβάνουν το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα και έχουν ανήλικα μέλη. Αυτές τις δύσκολες μέρες που η κοινωνία συνολικά δοκιμάζεται η μέριμνα για τους πιο ευάλωτους είναι ακόμα πιο αναγκαία. Ενισχύουμε το δίχτυ προστασίας στο μέτρο του εφικτού για όλες τις ευπαθείς ομάδες, με όλα τα μέσα και για όσο αυτό είναι απαραίτητο, μέχρι την επιστροφή σε συνθήκες κανονικότητας».



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Στον αέρα πάνω από 1.200 εργαζόμενοι, 1 εκατ. δολ. ημερησίως εισαγόμενο συνάλλαγμα και μια αλυσίδα αξίας με 15.000 φυσικά και νομικά πρόσωπα


του Λεωνίδα Βατικιώτη

Τα δάχτυλά του έτρεχαν γρήγορα και νευρικά επάνω στην οθόνη του κινητού του, προσπαθώντας να βρουν μια φωτογραφία από τον σχετικό φάκελο. Όταν έπεσε πάνω της, σταμάτησε, τη μεγέθυνε και μου… συστήθηκε: «Εγώ είμαι αυτός». Η πληροφορία ήταν απαραίτητη, γιατί ήθελε πολλή εμπειρία προκειμένου να καταλάβει κάποιος ότι το κατακόκκινο και πρησμένο πρόσωπο επάνω στην οθόνη του κινητού ήταν ο ιδιοκτήτης του. «Έτσι γινόμαστε μέσα στο καμίνι που δουλεύουμε, σε θερμοκρασίες που φθάνουν ακόμη και τους 1.500 βαθμούς Κελσίου», μας δηλώνει ο Γιώργος Μπ., ένας από τους εργάτες της ΛΑΡΚΟ που συναντήσαμε στην απεργία της 18ης Φεβρουαρίου. Το ραντεβού ήταν στη γέφυρα της Χαλκίδας, την οποία οι συγκεντρωμένοι έκλεισαν ως ένδειξη διαμαρτυρίας. Όλη την ώρα δε, τα Τσιμέντα Χαλκίδας που διακρίνονται από τη γέφυρα στο στερεολλαδίτικο κομμάτι υπενθύμιζαν το πιο πρόσφατο κατόρθωμα της προηγούμενης κυβέρνησης της ΝΔ στην περιοχή: το κλείσιμο μιας βιομηχανίας που λειτουργούσε επί δεκαετίες, εξασφαλίζοντας μισθό σε εκατοντάδες εργάτες και το εισόδημα μιας ολόκληρης περιοχής.

Κι όπως και τότε, έτσι και σήμερα, όταν μιλάμε για μισθούς στη ΛΑΡΚΟ εννοούμε μισθούς πείνας σε έναν εργασιακό χώρο μάλιστα που μόνο πρόσφατα θρήνησε δύο νεκρούς και στα 55 χρόνια ιστορίας του έχει θρηνήσει 75 νεκρούς! Μας λέει ο Κώστας Μ., για παράδειγμα: «Είμαι 15 χρόνια εργοδηγός στα νταμάρια, δουλεύω τρεις βάρδιες κι ο καθαρός τελικός μισθός μου είναι 1.030 ευρώ. Το 90% των εργαζομένων δεν παίρνει πάνω από 1.100 ευρώ, ενώ εκατοντάδες εργαζόμενοι που δουλεύουν σε εργολάβους αμείβονται με 600 και 700 ευρώ τον μήνα, χωρίς να ξέρουν αν και πότε θα έχουν δουλειά». Όλοι σχεδόν οι εργάτες της ΛΑΡΚΟ με τους οποίους μιλήσαμε επέμεναν να μας περιγράφουν τη δεινή οικονομική κατάστασή τους για δύο λόγους: Αρχικά, επειδή μόλις πριν από λίγες ημέρες η κυβέρνηση είχε διαδώσει, μέσω των γνωστών μηχανισμών, ότι αμείβονται με μισθούς 4.000 ευρώ! Αυτός όμως ήταν ο μισθός των golden boys που διορίζει η ίδια. Ήταν το έναυσμα για να ενεργοποιηθεί ο γνωστός κοινωνικός αυτοματισμός που καταλήγει να ζητά, κι όχι μόνο να δικαιολογεί, την απόλυσή τους. Ο δεύτερος λόγος, στενά συνδεδεμένος με τον προηγούμενο, ήταν η πρόβλεψη της τροπολογίας που ψηφίστηκε στη Βουλή για μείωση των μισθών τους κατά 25%! Τι να κόψεις από τα 1.000 ευρώ, που είναι μάλιστα «παγωμένα» από το 2007, όταν υπογράφτηκε η τελευταία επιχειρησιακή συλλογική σύμβαση εργασίας; Να σημειωθεί δε πως, αντίθετα με ό,τι συμβαίνει σε άλλες αντίστοιχες βιομηχανίες, η συμμετοχή της μισθοδοσίας στο συνολικό κόστος υπολείπεται του 20%…

Η τροπολογία που ψηφίστηκε από την ελληνική Βουλή στις 12 Φεβρουαρίου 2020, με τις ψήφους μόνο της ΝΔ, χαρακτηρίστηκε από όλους τους εργάτες της ΛΑΡΚΟ σαν «ταφόπλακα». Δίνει τελευταία διορία 12 και έξι μηνών για την πώληση της εταιρείας και, αν δεν βρεθεί αγοραστής, τότε ξαφνικός θάνατος: πτώχευση! Όλοι ωστόσο οι συνομιλητές μας θεωρούσαν σίγουρο ότι η κυβέρνηση έχει ήδη βρει τον αγοραστή, ο οποίος περίμενε χρόνια σαν μάννα εξ ουρανού την τροπολογία που επιταχύνει τις διαδικασίες ιδιωτικοποίησης της εταιρείας: Είναι η πολυεθνική, ισραηλινών συμφερόντων, Gsol που ήδη λειτουργεί δύο ορυχεία νικελίου, το ένα στην Δομινικανική Δημοκρατία στην Καραϊβική και το άλλο στην Βόρεια Μακεδονία, όπου μεταξύ των στελεχών της απασχολεί και στελέχη που είχαν εργαστεί στο παρελθόν στη ΛΑΡΚΟ. Γνωρίζει επομένως εκ των έσω την ανυπολόγιστη αξία της, στην οποία περιλαμβάνονται κοιτάσματα σιδηρονικελίου αξίας 20 δισεκ. ευρώ σε γη έκτασης άνω του ενός εκατομμυρίου στρεμμάτων, τρία μεταλλεία (Εύβοια, Βοιωτία, Καστοριά), ένα λιγνιτορυχείο στην Κοζάνη, δύο ιδιόκτητα λιμάνια και δύο οικισμούς.

Η πώληση της ΛΑΡΚΟ θα αποτελέσει οικονομικό έγκλημα διαρκείας που δεν πρόκειται να παραγραφεί ποτέ! Όχι μόνο μεταξύ των 1.200 εργαζομένων που απασχολεί σε μόνιμο και εργολαβικό προσωπικό ή των 15.000 ΑΦΜ που συμμετέχουν στην αλυσίδα αξίας της από τη Στερεά Ελλάδα μέχρι την περιφέρεια της Δυτικής Μακεδονίας, αλλά και για έναν ακόμη λόγο που υπερβαίνει τους προηγούμενους: Επειδή η ΛΑΡΚΟ είναι η μοναδική στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όχι μόνο στην Ελλάδα, βαριά βιομηχανία παραγωγής σιδηρονικελίου. Από τις πέντε που υπάρχουν μάλιστα στον κόσμο, καμία δεν είναι καθετοποιημένη όπως η ΛΑΡΚΟ, να έχει στην κατοχή της όχι μόνο ορυχεία εξόρυξης νικελίου, αλλά και μονάδες επεξεργασίας, όπως αυτή στην Λάρυμνα. Ως αποτέλεσμα η ΛΑΡΚΟ, με ετήσιο κύκλο εργασιών γύρω στα 300 εκατ. ευρώ, δεν αποτελεί μόνο βασικό οικονομικό αιμοδότη έξι νομών, αλλά συμμετέχει στις εθνικές εξαγωγές με ποσοστό 3%, εισάγοντας στην Ελλάδα 1 εκατ. δολ. ημερησίως. Η ΛΑΡΚΟ είναι μια πολύτιμη βιομηχανία λόγω του νικελίου που παράγει το οποίο χρησιμοποιείται από την αυτοκινητοβιομηχανία μέχρι την παραγωγή όπλων, οικιακών σκευών και ιατρικών εργαλείων.

Η ΛΑΡΚΟ είναι μια πολύτιμη βιομηχανία για έναν ακόμη, πολύ σπουδαίο λόγο: Στο κράμα σιδηρονικελίου που επεξεργάζεται η εταιρεία, πέρα από νικέλιο περιέχεται και κοβάλτιο, το οποίο όμως δεν διαχωρίζεται! Η τιμή του κοβαλτίου όμως (που είναι επίσης διαπραγματεύσιμο σε χρηματιστήρια εμπορευμάτων) είναι πολύ υψηλότερη από την τιμή του νικελίου. Ενδεικτικά, στις 28 Φεβρουαρίου η τιμή του νικελίου ανερχόταν σε 12.187 δολ., ενώ του κοβαλτίου σε 33.500. Η ΛΑΡΚΟ στο μετάλλευμα που εξάγει και πουλάει, το οποίο τιμολογεί ως νικέλιο, περιλαμβάνει και κοβάλτιο που στην αγορά στοιχίζει σχεδόν τριπλάσια τιμή! Οι πελάτες της επομένως αγοράζουν νικέλιο, εντός του οποίου περιλαμβάνεται και κοβάλτιο, το οποίο εξασφαλίζουν σε τιμές σημαντικά υποδεέστερες της αγοράς! Το σωματείο εργαζομένων εκτιμά ότι κατ’ αυτό τον τρόπο η εταιρεία χάνει 70-100 εκατ. δολ. ετησίως! Αν αυτό δεν ισοδυναμεί με παταγώδη και καταστροφική αποτυχία όλων των διορισμένων από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ διοικήσεων που πέρασαν μέχρι σήμερα από την εταιρεία, πώς αλλιώς μπορεί να χαρακτηριστεί;

Ο καταστροφικό ρόλος των διοικήσεων της ΛΑΡΚΟ, που ποτέ δεν μερίμνησαν να αξιοποιήσουν το κοβάλτιο, γίνεται ακόμη πιο εμφανής αν λάβουμε υπ’ όψη μας τη σημασία του. Και πάλι με βάση το σωματείο εργαζομένων, «οι ανάγκες της ΕΕ σε κοβάλτιο εκτιμώνται ότι θα είναι 53.000 τόνοι το 2025, αλλά μόνο 2.300 παράγονται εντός της ΕΕ (Φινλανδία). Το υπόλοιπο το προμηθεύεται κυρίως από τη Ρωσία και το Κονγκό. Το κοβάλτιο έχει χαρακτηριστεί από την ΕΕ στρατηγική πρώτη ύλη, αφού είναι απολύτως αναγκαίο για την παραγωγή μπαταριών. Εάν η ΛΑΡΚΟ επενδύσει και στην υδρομεταλλουργία, θα είναι σε θέση να παράγει 2.000-3.000 τόνους κοβαλτίου τον χρόνο, καλύπτοντας συνολικά το 10% των αναγκών της ΕΕ, μαζί με την Φινλανδία. Με αυτά τα δεδομένα και προς όφελος της ΕΕ, η ΛΑΡΚΟ λόγω του κοβαλτίου μπορεί να χαρακτηριστεί στρατηγικής σημασίας βιομηχανία για την ΕΕ»!

Η μοναδική κι άνευ προηγουμένου δυνατότητα να παραμείνει η ΛΑΡΚΟ στο δημόσιο (και το 1 εκατ. δολ. στα κρατικά κι όχι τα ιδιωτικά ταμεία) υπογραμμίζεται από τη διακριτική μεν, αλλά σαφή στροφή της ΕΕ σε θέματα βιομηχανικής πολιτικής. Πρόκειται για μια πολιτική που ξεκίνησε το 2018, στο πλαίσιο μιας ομάδας κρατών-μελών που ονομάστηκε «Φίλοι της Βιομηχανίας», και με σαφή τρόπο αποστασιοποιείται από την ισοπεδωτική πολιτική του ελεύθερου ανταγωνισμού και τάσσεται υπέρ των κρατικών και κλαδικών ενισχύσεων σε πολύ επιλεγμένες βιομηχανίες, ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος. Η Ελλάδα συμπεριλαμβάνεται σε αυτή την ομάδα 18 κρατών, που συμπύκνωσε τις κατευθύνσεις της νέας βιομηχανικής πολιτικής στη «Διακήρυξη της Βιέννης». Όσο εμφανές είναι ότι δεν επανέρχεται η βιομηχανική πολιτική που γνωρίσαμε μέχρι και τη δεκαετία του ’70, άλλα τόσο σαφές είναι ότι η ΛΑΡΚΟ πληροί και με το παραπάνω όλα τα κριτήρια για να διεκδικηθεί ακόμη και τώρα η διάσωσή της. Ωστόσο, ούτε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αξιοποίησε αυτήν τη δυνατότητα την περίοδο 2015-2019.

Καμιά κυβέρνηση επίσης δεν προχώρησε πλήθος επενδυτικών προτάσεων που έχουν κατατεθεί κι οι οποίες θα μπορούσαν να είχαν βελτιώσει σημαντικά τη θέση της βιομηχανίας: από τη δημιουργία μονάδας παραγωγής ανοξείδωτου χάλυβα που θα καθετοποιούσε περαιτέρω την παραγωγή, μέχρι αξιοποίηση υποπροϊόντων όπως σκουριά και αδρανή υλικά, συμπαραγωγή ενέργειας, χρήση του φυσικού αερίου σαν καύσιμη ύλη, κ.ά.

Αντίθετα, τόσο οι προηγούμενες όσο και η σημερινή κυβέρνηση αφήνουν να κρέμεται πάνω από την ΛΑΡΚΟ η απειλή ενός εξοντωτικού προστίμου, ύψους 136 εκατ. ευρώ, που δεν είναι μόνο αυθαίρετο, είναι και γελοίο. Το πρόστιμο αφορά τη συμμετοχή του δημοσίου σε μια αύξηση μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας και την εγγύηση ενός τραπεζικού δανείου που είχε λάβει, το οποίο αποπληρώθηκε. Η ΕΕ το θεωρεί ωστόσο κρατική ενίσχυση που νοθεύει τον ανταγωνισμό και απαιτεί από την κυβέρνηση να το ανακτήσει, μαζί μάλιστα με τους τόκους. Η απόφαση αυτή είναι σκανδαλώδης για τρεις λόγους: Πρώτον, επειδή δεν επρόκειτο για ενίσχυση αλλά για εγγύηση που ποτέ δεν κατέπεσε. Δεύτερον, επειδή αν η ΛΑΡΚΟ περάσει σε ιδιώτη το πρόστιμο θα παραγραφεί, πράγμα που σημαίνει ότι οι κρατικές ενισχύσεις επιτρέπονται σε ιδιώτες αλλά απαγορεύονται σε δημόσιες εταιρείες… Ο τρίτος λόγος είναι πέραν των άλλων… πρωτότυπος. Η ΛΑΡΚΟ κατηγορείται ότι νοθεύει τον ανταγωνισμό, αξιοποιώντας δηλαδή κρατικά κεφάλαια βελτιώνει τη θέση της έναντι ανταγωνιστικών εταιρειών που παλεύουν να επιβιώσουν στηριζόμενες σε ίδιες δυνάμεις. Ανταγωνισμός όμως δεν… υπάρχει ούτε στην Ελλάδα ούτε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μιας και είναι η μοναδική μεταλλευτική εταιρεία που παράγει σιδηρονικέλιο από εγχώρια μεταλλεύματα. Βλάπτει επομένως έναν ανταγωνισμό που δεν υφίσταται!

Ενάντια στο σχέδιο ξεπουλήματος/κλεισίματος της ΛΑΡΚΟ δεν τάχθηκε μόνο το σωματείο της ΛΑΡΚΟ, που έχει μακρά παράδοση αγώνων από το 1977 ακόμη, ή τοπικοί φορείς συμπεριλαμβανομένης και της εκκλησίας. Τάχθηκε ακόμη και η ΔΑΚΕ ΛΑΡΚΟ που με ανακοίνωσή της επέκρινε σφοδρά τη ΝΟΔΕ Φθιώτιδας απ’ όπου εκλέγεται και ο υπουργός Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρας, ο οποίος φέρει την ευθύνη μαζί με τον υπουργό Ενέργειας Κ. Χατζηδάκη για την (ν)τροπολογία. Στην ανακοίνωση αναφέρεται «ανάθεμα αν έχουν διαβάσει την τροπολογία-έκτρωμα που πάει να εφαρμοστεί στη ΛΑΡΚΟ» και καταλήγει: «Η ΝΟΔΕ καλά θα κάνει να ασχολείται με το κόψιμο της πρωτοχρονιάτικης πίτας και με άλλες εκδηλώσεις φαντεζί στον νομό»…

Η οργή των εργαζομένων και των φορέων της περιοχής ενάντια στην επιχειρούμενη πώληση της ΛΑΡΚΟ σχετίζεται άμεσα με τις αιτίες που οδήγησαν την εταιρεία στη σημερινή, συγκυριακά άσχημη, οικονομική κατάσταση. Όλες έχουν να κάνουν με κακή διαχείριση εκ μέρους των διορισμένων διοικήσεων. Μεταξύ των εργαζομένων, κυκλοφορεί πλήθος ανεκδότων για τα έργα και τις ημέρες όλων των προηγούμενων διοικητών που έρχονταν για λίγα χρόνια κι έφευγαν με το μυαλό τους στραμμένο στο να διορίσουν συγγενείς στενούς και μακρινούς, εξ αίματος και αγχιστείας, και να κάνουν ταξίδια ανά τον κόσμο, χρεώνοντας την εταιρεία… Επίσης, να χρησιμοποιήσουν την ΛΑΡΚΟ για διορισμούς, καθώς είναι το μεγαλύτερο «εκλογομάγαζο» της περιοχής, όπως το χαρακτήρισαν οι εργαζόμενοι και δεξαμενή ψήφων για τα κυβερνητικά κόμματα.

Μένεα πνέουν οι εργαζόμενοι της ΛΑΡΚΟ, όποτε τίθεται και το ζήτημα της ρύπανσης του Ευβοϊκού. Είναι μια ακόμη κατηγορία που εξαπολύεται εναντίον της ΛΑΡΚΟ από την κυβέρνηση και δη τον υπουργό Κ. Χατζηδάκη, στην προσπάθειά του να διασύρει τη βιομηχανία για να φανεί επιβεβλημένο το ξεπούλημα. «Το 2013 επί κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου, ο Κ. Χατζηδάκης ως υπουργός Περιβάλλοντος είχε υπογράψει την άδεια εναπόθεσης στον Ευβοϊκό από την ΛΑΡΚΟ», μας επισήμανε εργαζόμενος. Εμείς όμως του υποβάλαμε πρόταση εναπόθεσης της σκουριάς στη στεριά σε μια περιοχή που λέγεται Λιάρδα και δεν μας έδωσε ποτέ άδεια. Αν κάποιος επομένως πρέπει να λογοδοτήσει και να τιμωρηθεί για την μόλυνση του Ευβοϊκού είναι ο Χατζηδάκης, όχι η ΛΑΡΚΟ», μας τόνισε.

Το μεγαλύτερο οικονομικό βαρίδι που ακολουθεί τη ΛΑΡΚΟ ακόμη και σήμερα προέρχεται από τη νεοδημοκρατική διοίκηση της περιόδου 2006-2008 κι έχει κόστος πάνω από 500 εκατ. ευρώ. Σχετίζεται με την προπώληση της παραγωγής σε τιμές πολύ χαμηλότερες από τις τιμές της αγοράς. Οι ζημιές απογειώθηκαν όταν η διοίκηση αποφάσισε να «σπάσει» το συμβόλαιο, καταβάλλοντας τις σχετικές ρήτρες κι οι τιμές καταποντίστηκαν. Πέτυχε δηλαδή να καταγράψει ζημιές και στην άνοδο και στην πτώση των διεθνών τιμών. Μεγάλο κατόρθωμα…

Η ΛΑΡΚΟ δεν θα ήταν στην άσχημη θέση που βρίσκεται σήμερα, αν δεν την επιβάρυνε δραματικά ο έτερος μεγαλομέτοχός της, η ΔΕΗ, που κατέχει το 11,45% του μετοχικού κεφαλαίου (ενώ το ελληνικό δημόσιο κατέχει το 55,19% και η Εθνική Τράπεζα το 33,36%). Η ΔΕΗ ωστόσο, ενώ σε όλες τις ενεργοβόρες βιομηχανίες χρεώνει τη MWh από 28 ως 32 ευρώ, μεταξύ αυτών και στην Αλουμίνιο της Ελλάδας, στη ΛΑΡΚΟ που είναι θυγατρική της χρεώνει το εξωφρενικό ποσό των 73 ευρώ! Κι αυτό παρ’ ότι η ΛΑΡΚΟ είναι η δεύτερη πιο ενεργοβόρα βιομηχανία της χώρας!

Σε κάθε περίπτωση, το οικονομικό αποτύπωμα της ΛΑΡΚΟ δεν μπορεί να αποτυπωθεί βραχυχρόνια λόγω της φύσης του προϊόντος που πωλεί. Η τιμή του νικελίου στην αγορά καθορίζεται στο χρηματιστήριο, με τις διακυμάνσεις να είναι απρόβλεπτες και σοβαρές, επηρεάζοντας άμεσα τα κέρδη ή τις ζημίες. Γι’ αυτόν τον λόγο, μόνο μακροχρόνια μπορεί να αποτιμηθεί η συμβολή της ΛΑΡΚΟ στην ελληνική οικονομία και τις τοπικές κοινωνίες.




πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου