Articles by "Εθνικά θέματα"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εθνικά θέματα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

“Φωτιά” στο διπλωματικό σκηνικό βάζει η Τουρκία, εν αναμονή του νέου γύρου διερευνητικών επαφών, καθώς προγραμματίζει άσκηση με την ονομασία “Γαλάζια Πατρίδα” από τις 25 Φεβρουαρίου μέχρι τις 7 Μαρτίου σε Αιγαίο και Μεσόγειο, όπως αναφέρει ο ιστότοπος skai.gr.

Όπως ανακοινώθηκε χθες, 87 πλοία του τουρκικού πολεμικού ναυτικού και της ακτοφυλακής, 27 αεροσκάφη, 12 ελικόπτερα, F-16, F-4, αλλά και αποβατικές δυνάμεις θα βγουν σε Αιγαίο και Μεσόγειο, την ώρα μάλιστα που το σκάφος Τσεσμέ βρίσκεται στο Αιγαίο.

Την ίδια ώρα, ο τουρκικός Τύπος έχει “ξεσηκωθεί” εναντίον της Ελλάδας, με αφορμή την επικείμενη άφιξη αμερικανικών δυνάμεων στον Έβρο. Μεταγωγικά πλοία των ΗΠΑ που θα μεταφέρουν ελικόπτερα και τεθωρακισμένα οχήματα, κάποια εκ των οποίων θα μείνουν στην Ελλάδα για ασκήσεις, αναμένεται να φτάσουν στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης.

Στο πλαίσιο αυτό, πρωτοσέλιδο της Yeni Safak αναφέρει “Αυτή η προετοιμασία για ποιον είναι;”, ενώ η Hurriyet κυκλοφορεί με δημοσίευμα “Απόβαση αμερικανικών δυνάμεων στην Αλεξανδρούπολη”.

Στο μεταξύ, ο πρόεδρος της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν, επισκεπτόμενος χθες τη Σμύρνη έβαλε στο στόχαστρό του τους Ευρωπαίους αξιωματούχους τονίζοντας ότι λένε ψέματα. Πρόσθεσε δε ότι για το προσφυγικό η Ε.Ε δεν έδωσε λεφτά στην Τουρκία σε αντίθεση με την Ελλάδα, στην οποία έδωσε 3 δισ. ευρώ.

“Η Ε.Ε για 100.000 πρόσφυγες δίνει στην Ελλάδα 3 δισ. ευρώ, όμως για τους 4 εκατ. πρόσφυγες που ζουν στην Τουρκία δεν κάνει κάτι. Όταν συναντιόμαστε και μιλάμε μαζί, λένε συνέχεια ψέματα, ψέματα, ψέματα. Μας λένε τόσα δώσαμε, αυτά κάναμε. Που τα δώσατε; Δε στείλατε όλο το ποσό των 6 δισ. ευρώ που μας είχατε υποσχεθεί με τη συμφωνία της 18ης Μαρτίου”, σημείωσε ο Ερντογάν.


23 Φεβρουαρίου 2021

πηγή 

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Μιχάλη Παναγιωτάκη

Στα πλαίσια της ακρόασης των φορέων επί του νομοσχεδίου του υπουργείου Υγείας, για την κύρωση της δωρεάς του Κοινωφελούς Ιδρύματος Λάτση σε νοσοκομεία του ΕΣΥ, που οργάνωσε η Βουλή των Ελλήνων στις 25/1, μάθαμε ότι: “Τόσο ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Φαρμακοβιομηχανίας Θεόδωρος Τρύφωνας, όσο και ο πρόεδρος του Συνδέσμου Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων Ολύμπιος Παπαδημητρίου, διευκρίνισαν ότι ακόμα και αν επιτρεπόταν από την ΕΕ, δεν μπορούν οι ελληνικές φαρμακοβιομηχανίες να διαθέσουν στο άμεσο μέλλον εμβόλια για τον κορωνοϊό.”

Στην τοποθέτησή του ο κ. Τρύφωνας εξήγησε πως: “…«Η παραγωγή βιολογικού φαρμάκου έχει μια συγκεκριμένη και χρονοβόρα διαδικασία. Αν θεωρήσουμε ότι σε ενάμιση χρόνο θα έχουμε ανάγκη εμβολίων μπορεί να δημιουργήσουμε χωρίς όφελος εμβόλια. Έχουμε τη πρόθεση αλλά θέλει τουλάχιστον ενάμιση χρόνο. Είναι πολύ συγκεκριμένη και σύνθετη η διαδικασία παραγωγής εμβολίων. Παράλληλα, στην Ελλάδα υπάρχει έλλειψη ειδικών μονάδων, είναι πολύ δύσκολο να παραχθεί έγκαιρα. Δυστυχώς είναι περιοριστικός ο χρόνος για τα εμβόλια ενώ θα χρειαστεί μια επένδυση ύψους 25 με 30 εκατ. ευρώ για την οποία δεν ξέρεις αν τον επόμενο χρόνο θα χρειαστούν».

Ενώ ανάλογα και ο κ. Παπαδημητρίου επεσήμανε πως «Το σπάσιμο της”πατέντας δεν είναι κάτι που μπορεί να συζητηθεί, γιατί η Ελλάδα είναι μέρος της ΕΕ και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει έρθει σε συμφωνία με σειρά εταιριών και η απόφαση μόνο σε ευρωπαϊκό επίπεδο μπορεί να ληφθεί. Μια παραγωγή βιολογικού φαρμάκου που θα εξυπηρετούσε μόνο την Ελλάδα δεν θα ήταν βιώσιμη ακόμα και με κρατική ενίσχυση γιατί και έτοιμοι δεν είμαστε και χρειάζεται μεγάλη επένδυση για την παραγωγή εμβολίου το οποίο του χρόνου ίσως να μην χρειάζεται»

Η θέση λοιπόν της επίσημης Ελληνικής Φαρμακοβιομηχανίας σε μια έκτακτη ανάγκη που έχει κινητοποιήσει τον κλάδο τους παγκοσμίως είναι πως η Ελλάδα δεν μπορεί να παράγει εμβόλια – τουλάχιστον όχι για την αντιμετώπιση της πανδημίας SARS CoV 2.

Παράλληλα ανάμεσα στα δεκάδες εγχειρήματα ανάπτυξης εμβολίων που καταγράφουν οι New York Times ανά τον κόσμο, δεν αναφέρεται καμία Ελληνική συμμετοχή. Παρότι Έλληνες επιστήμονες και υπεύθυνοι δουλεύουν σε κρίσιμα πόστα ανά τον κόσμο, η τοπική παραγωγή, η συμμετοχή της Ελλάδας στο παγκόσμιο εγχείρημα ταχείας παραγωγής εμβολίων – και η ευκαιρία ανάπτυξης σχετικής υποδομής – δεν εκφράζεται θεσμικά ούτε σε επίπεδο επιχειρήσεων, ούτε σε επίπεδο ερευνητικών ομάδων.

Στην άλλη όχθη του Αιγαίου, τα πράγματα είναι κάπως διαφορετικά. Ήδη το ένα από τα εμβόλια τα οποία αναπτύσσονται στην Τουρκία, εκείνο του δημόσιου πανεπιστημίου Erciyes σε συνεργασία με την Koçak Pharma, βρίσκεται ήδη στη φάση ΙΙ. Ενώ στη λίστα των NYT υπάρχουν αναφορές σε άλλα τρία εγχειρήματα στα οποία συμμετέχουν τουρκικές ερευνητικές ομάδες ή πανεπιστήμια.

Η διαφορά στην αντίληψη, στη φιλοδοξία και στη στρατηγική μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας γίνεται ξεκάθαρη όταν διαβάσει κανείς τα σχετικά ρεπορτάζ από τη γείτονα. Το πρακτορείο Anadolu στις 26 Ιανουαρίου ανέφερε πως:

“Με τους επιστήμονες της χώρας να εργάζονται σε πάνω από 17 ξεχωριστά, δημόσια χρηματοδοτούμενα, υπό ανάπτυξη εμβόλια εναντίον της COVID-19, η Τουρκία βρίσκεται στη διαδικασία αναζωογόνησης των υποδομών της και του ανθρώπινου δυναμικού για να παράγει και εμβόλια για άλλες ασθένειες στο μέλλον, αφού υποχωρήσει η σημερινή πανδημία.

Οι προσπάθειες παραγωγής εμβολίων COVID-19 έχουν στρώσει τον δρόμο για μια διαδικασία ανάκτησης της παλιότερης εμπειρίας μας, δημιουργίας των υποδομών μας, εκπαίδευσης έμπειρου προσωπικού” δήλωσε η Δρ. Σερμα Αϊντίν του Ινστιτούτου Εμβολίων του Πανεπιστημίου Χατσετεπέ της πρωτεύουσας Άγκυρας.

Η Αϊντίν είπε επίσης στο Πρακτορείο Αναντολού πως η διαδικασία αυτή θα “παράσχει πλεονεκτήματα” στην παραγωγή νέων εμβολίων στο μέλλον ή στην παραγωγή στην Τουρκία των εμβολίων που απαιτεί το κράτος…”

Αλλά δεν είναι μόνο ερευνητική και ιατρική η επένδυση της Τουρκίας. Αντίθετα με την Ελληνική φαρμακοβιομηχανία, η τουρκική έχει προχωρήσει σε αδειοδοτήσεις για να παραγάγει εμβόλια Sputnik V, αλλά και εμβόλια όλων των τύπων στην Τουρκία.

Ο μεταπρατισμός της ελληνικής οικονομίας και η τεχνολογική της εξάρτηση από προηγμένες χώρες, η απώλεια κάθε τεχνολογικής κυριαρχίας και σε αυτό το παγκόσμιο πεδίο παραμένει εμφανής.

Εκτός της Τουρκίας σημειώνω πως συμμετοχή στα υπό ανάπτυξη εμβόλια έχουν, πέραν των προηγμένων χωρών, και της Κούβας και του Βιετνάμ για τις οποίες η υγεία είναι προτεραιότητα, και χώρες όπως η Ρουμανία, η Σλοβενία, η Τσεχία, αλλά και το Καζακστάν, η Ταϊλάνδη, η Ινδονησία, ακόμα και το Μπανγκλαντές. Και μιλάμε για χώρες με συμμετοχή ή και αυτόνομη ανάπτυξη του εμβολίου. Όχι για την απλή δυνατότητα τοπικής παραγωγής του. Οπότε αξίζει να αναρωτηθεί κανείς, μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας ποια είναι η τεχνολογικά αναπτυσσόμενη χώρα από τις δύο και ποια η υποανάπτυκτη…


πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Συγκλονιστικές αποκαλύψεις έκανε ο Δημήτρης Καζάκης, πρόεδρος του ΕΠΑΜ, στον Μάκη Βραχιολίδη και την εκπομπή του ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ στο grdiscovery.com/radio
Κάντε κλικ εδώ και ακούστε από το 1.08.30'' ως το τέλος τα όσα λέει ο επικεφαλής του ΕΠΑΜ για τις προδοτικές διερευνητικές επαφές της κατοχικής ελληνικής κυβέρνησης με την Τουρκία. Ό,τι συζητείται είναι κατόπιν συμφωνίας που έχει γίνει ανάμεσα στη Γερμανία και την Τουρκία και η κυβέρνηση Μητσοτάκη τα έχει αποδεχτεί. Πρόκειται για εσχάτη προδοσία η οποία έχει συντελεστεί στο παρασκήνιο από την κυβέρνηση που έχει αποδεχτεί την παραχώρηση ελληνικών εδαφών στην Τουρκία.

Τα βασικότερα σημεία της συνέντευξης του κ. Καζάκη:

Αυτό που απετράπη στα νησιά με την εξέγερση των κατοίκων, έγινε στη διάρκεια των lockdown. Προχώρησαν τα κλειστά κέντρα κράτησης κατ' απαίτηση της ΕΕ και της Τουρκίας προκειμένου να προχωρήσει το μορατόριουμ κυριαρχίας της Ελλάδας στην παραμεθόρια ζώνη.

--Μπορείτε να μας το εξηγήσετε καλύτερα;

Δ.Καζάκης: Όπως ξέρετε πολύ καλά, από το 2016 τα μεγάλα νησιά πλησίον της τουρκικής ακτής έχουν τεθεί υπό μορατόριουμ εθνικής κυριαρχίας, δηλαδή δεν ασκεί κυριαρχία η Ελλάδα, κατόπιν συμφωνίας της ΕΕ με την Τουρκία. Έτσι είχαμε το μεγάλο πρόβλημα των ροών στα νησιά με τη διαχείριση που γνωρίσαμε επί Τσίπρα και επί Μητσοτάκη. Η τελευταία συμφωνία της ΕΕ με την Τουρκία, περίπου μία εβδομάδα πριν ξεκινήσουν οι διερευνητικές επαφές στην Τουρκία, προέβλεπε την εκ νέου χρηματοδότησή της Τουρκίας για τη διαχείριση των μεταναστευτικών ροών, την απελευθέρωση της Τουρκίας από τυχόν κυρώσεις τον Μάρτιο που θα συγκληθεί το συμβούλιο υπουργών της ΕΕ, καθώς και το ζήτημα της αποστρατικοποίησης τόσο του Έβρου όσο και των νησιών. Το ζήτημα της αποστρατικοποίησης το έθεσε η Τουρκία και το αποδέχτηκε η ΕΕ στο όνομά μας. Κι εμείς ξεκινήσαμε κάτω από αυτούς τους όρους τις διερευνητικές επαφές. Επειδή όλα αυτά έχουν συμφωνηθεί στο παρασκήνιο, τι κάνουνε Προχωρούν βήμα-βήμα να υλοποιήσουν αυτό που έχουν συμφωνήσει στο παρασκήνιο.

--Όπως μας μας λέτε, ερήμην του λαού πάμε σε μια συγκυριαρχία, σε μια συνδιοίκηση του Αιγαίου με την Τουρκία και εξ΄αυτού του λόγου γεμίζει η χώρα μας με λαθρομετανάστες και ειδικά οι ευαίσθητες περιοχές των νησιών μας και του Έβρου.

Δ.Καζάκης: όλοι αυτοί είναι όμηροι ενός γεωπολιτικού παιχνιδιού που γίνεται σε βάρος της Ελλάδας: στο να πειστεί ο λαός μας και ιδιαίτερα οι κάτοικοι των νησιών ότι δεν έχουν καμία δυνατότητα να ασκήσουν κυριαρχία στα νησιά. Και αυτό γίνεται με ένα κλιμακούμενο αποχαρακτηρισμό της κυριαρχίας μας στα νησιά. Το τελευταίο βήμα θα είναι η αποστρατικοποίηση και να μου το θυμάστε. Αυτό που θα μείνει θα είναι κλιμάκια τα οποία θα είναι υπό τον έλεγχο της ΕΕ και του ΝΑΤΟ και θα είναι σε συνεργασία με την Τουρκία. Να μην ξεχνάμε ότι το 2016, στην αρχική συμφωνία Γερμανίας-Τουρκίας προβλεπόταν η εγκατάσταση τούρκων παρατηρητών στα νησιά για τη διευκόλυνση της διαχείρισης των λεγόμενων ροών. Αυτό τότε δεν έγινε παρά το γεγονός ότι ήρθανε κλιμάκια, γιατί αναστατώθηκαν οι κάτοικοι. Αυτό πήγε πίσω τότε. Τώρα έρχεται σιγά-σιγά με την αποκλιμάκωση. Μην ξεχνάμε δε, ότι ειδικά στην Αλεξανδρούπολη αποσύρονται δυνάμεις, πρόσφατα αποσύρθηκε μια ολόκληρη ταξιαρχία από τον υπουργό Άμυνας κ. Παναγιωτόπουλο, προκειμένου να εγκατασταθούν αμερικανικές δυνάμεις στην περιοχή. Οι οποίες δεν το κάνουν για την προστασία των δικών μας  
συνόρων-το κάνουν γιατί δημιουργούν εφαλτήρια-προγεφυρώματα για πιθανές στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον της Ρωσίας είτε στον Καύκασο είτε στην Ουκρανία. Οι επίσημοι λοιπόν διαχειριστές της κατοχικής εξουσίας στη χώρα έχουν αποδεχτεί την παραχώρηση των εδαφών της χώρας στο Αιγαίο και στη Θράκη!

--Όπως το περιγράφετε, αυτό συνιστά εσχάτη προδοσία. Και προσπαθούν να τη σερβίρουν στον ελληνικό λαό με τρόπο που να μην τη καταλάβει; Ή να την αποδεχτεί;

Δ.Καζάκης: Αυτή τη στιγμή ο ελληνικός λαός παλεύει για την επιβίωσή του υπό αστυνομικό κράτος που δεν γνώρισε ούτε επί χούντας. Αυτά τα μέτρα που παίρνονται ούτε επί χούντας τα είχαμε γνωρίσει.

Συνεχίστε την ακρόαση, ο Καζάκης λέει φοβερά πράγματα...





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Εκτενή ανάλυση για τα ελληνοτουρκικά φιλοξενεί η FAZ με τίτλο «Δεν φταίει μόνο η Τουρκία» και υπότιτλο «Η επιθετικότητα της Άγκυρας στο Αιγαίο είναι επικίνδυνη, ωστόσο η Αθήνα συμβάλλει σε αυτή».

Σε εκτενή δημοσίευση η Frankfurter Allgemeine Zeitung παραπέμπει σε πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό του Ιδρύματος Μελετών της Νοτιοανατολικής Ευρώπης (Südosteuropa-Gesellschaft) με τίτλο «Κλιμάκωση στη Μεσόγειο» και η οποία υποστηρίζει: «”Η αλληλεγγύη την οποία δικαίως η Ελλάδα ζητά από την ΕΕ λόγω της τουρκικής επιθετικότητας, δεν μπορεί επ’ ουδενί να σημαίνει ότι οι εταίροι θα πρέπει να συστρατευθούν με ελληνικούς στόχους, οι οποίοι δεν καλύπτονται από το διεθνές δίκαιο”. Σύμφωνα με τη μελέτη, η κυβέρνηση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη ”θα μπορούσε να επικρίνει πιο πειστικά τις μαξιμαλιστικές αξιώσεις της γείτονος χώρας, εάν δεν διατύπωνε και η ίδια από την πλευρά της μαξιμαλιστικές θέσεις”. Όπως αναφέρεται, αυτό ισχύει κυρίως για τις ελληνικές αξιώσεις περί κοινής και εφαπτόμενης Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου. Η Αθήνα ισχυρίζεται ότι μια τέτοια ζώνη υπάρχει μπροστά στις ακτές της Τουρκίας και πως στοιχειοθετείται από τη μικρή νήσο Καστελόριζο».

Σύμφωνα με την FAZ, οι συντάκτες της μελέτης του Südosteuropa-Gesellschaft παραπέμπουν σε απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης και σε παρόμοια διαμάχη για τις νήσους της Κολομβίας Σαν Αντρές και Προβιδένσια που βρίσκονται μπροστά στις ακτές της Νικαράγουας, για να δείξουν ότι η ελληνική επιχειρηματολογία είναι διάτρητη. «Σε αυτή τη διαμάχη το Διεθνές Δικαστήριο απεφάνθη σε γενικές γραμμές ότι η θέση των νησιών δεν μπορεί να έχει ως συνέπεια να απομονώνεται η Νικαράγουα στις ακτές της, εξαιτίας μιας κολομβιανής ΑΟΖ. Μεταφέροντάς το αυτό στους γεωγραφικούς συσχετισμούς στην Ευρώπη, σημαίνει πως η ιδέα μιας ελληνοκυπριακής ζώνης στη Μεσόγειο ”δεν έχει πιθανότητες να γίνει ποτέ ισχύον διεθνές δίκαιο”, αναφέρει η μελέτη. Μπορεί βάσει της Σύμβασης του ΟΗΕ για το δίκαιο της θάλασσας κάθε κατοικημένο νησί να έχει το δικαίωμα ΑΟΖ. Στις αποφάσεις και διαιτησίες του όμως το Διεθνές Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη και τις αξιώσεις που εγείρει η απέναντι παράκτια χώρα βάσει πληθυσμού ή μήκους ακτών. Στην περίπτωση του Καστελόριζου αυτό αφορά μια τουλάχιστον 20πλάσια τουρκική ακτογραμμή στο νότο.


dw.com



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Χρήστου Γιανναρά

Αν υπάρχει ένα ακαταμάχητο τεκμήριο της παρακμής μας των σημερινών Ελλήνων, δεν είναι η ολοκληρωτική οικονομική χρεοκοπία του κωμικού μας κρατιδίου ούτε η ανίατη, μικροπρεπέστατη συμφεροντολαγνεία όσων διαχειρίζονται την εξουσία και όσων τη διεκδικούν. Δεν είναι η κατακόρυφη πτώση επιπέδου της κατά κεφαλήν καλλιέργειας, μέσα σε ελάχιστα χρόνια, ο εξωφρενικός πρωτογονισμός της δημόσιας «πληροφόρησης» και «ψυχαγωγίας», η ανυποληψία του σχολείου, ο ιλιγγιώδης εκπεσμός των πανεπιστημίων. Δεν είναι ο αδίστακτος σε αναισχυντία αμοραλισμός, η διαστροφή ως «δικαίωμα», η αρνησιπατρία ως κορδακισμός, η ατιμία ως προϊόν. Ούτε είναι το ξέφρενο ξεπούλημα κάθε στοιχείου κοινωνικής περιουσίας – οδικών δικτύων, λιμανιών, αεροδρομίων, σιδηροδρόμων, ηλεκτροδότησης, τηλεπικοινωνιών, υποδομών τουρισμού – δεν απομένει τίποτε από αυτά και από ανάλογα απειράριθμα «τζιβαϊρικά πολυτίμητα». Το εφιαλτικότερο τεκμήριο παραίτησής μας των Ελλήνων από τη μετοχή στην Ιστορία είναι ότι παρακάμψαμε απεγνωσμένες προειδοποιήσεις για τον επερχόμενο εφιάλτη του ιστορικού μας τέλους.

Ποιος από τους επαγγελματίες της εξουσίας έδειξε ποτέ ότι γνωρίζει και παίρνει στα σοβαρά τις εκκλήσεις για πολιτική εντιμότητα, ανιδιοτέλεια και σωφροσύνη, που κατέθεταν οι Νέστορες του δημόσιου βίου; Σύμβολα ελληνοπρέπειας και χαρισματικής ωριμότητας, ο Σεφέρης, ο Ελύτης, ο Πικιώνης, ο Θεοτοκάς, ο Λορεντζάτος, ο Τσαρούχης, ο Μάνος Χατζιδάκις και όσοι ανάλογοι. Δεν έχει ακουστεί ένας πολιτικός (ένας, για δείγμα) να δείξει ότι τους πρόσεξε ή, τουλάχιστον, ότι έχει διαβάσει τον μάλλον κορυφαίο της διαγνωστικής οξυδέρκειας που γνώρισε στις μέρες μας η ελληνική κοινωνία: τον Παναγιώτη Κονδύλη.

Θα περίμενε κανείς, όσοι φιλοδοξούν σήμερα να ασκήσουν πολιτική στην Ελλάδα, να κυκλοφορούν έχοντας παραμάσχαλα τη «Θεωρία πολέμου» του Κονδύλη και έχοντας αποστηθίσει, τουλάχιστον, το «Επίμετρο: Γεωπολιτικές και στρατηγικές παράμετροι ενός ελληνοτουρκικού πολέμου». Το 1997 εκδεδομένο το βιβλίο, και μέσα σε δεκαπέντε μόλις χρόνια οι προβλέψεις του επαληθεύονται με απίστευτη ακρίβεια. Εγραφε: «Η Ευρωπαϊκή Ενωση (και πάντως τα ισχυρότερα μέλη της), μη μπορώντας να δώσει στην Τουρκία όλα όσα επιθυμεί, θα επιδιώκει να την κατευνάσει με ελληνικά έξοδα, πιέζοντας δηλαδή την Ελλάδα να δεχθεί τις τουρκικές αξιώσεις στο Αιγαίο και στην Κύπρο…

Θα δούμε μια ακόμη από τις τραγικές ειρωνείες, τις οποίες τόσο συνηθίζει η Ιστορία: Ενώ δηλαδή η Ελλάδα προσανατολίστηκε ψυχή τε και σώματι στην Ευρώπη για να διασφαλισθεί από τον τουρκικό κίνδυνο, ακριβώς ο ευρωπαϊκός της προσανατολισμός θα μεταβληθεί σε όργανο de facto μετατροπής της σε δορυφόρο της Τουρκίας». ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΠΡΩΤΗ, επαληθευμένη εκπληκτικά.

«Δεν αποκλείεται η ελληνική πλευρά… να αρχίσει κάποτε να θεωρεί κι η ίδια τις υποχωρήσεις έναντι της Τουρκίας ως αυτονόητο μέρος και καθήκον του “εξευρωπαϊσμού” της – αφού μάλιστα οι “πολιτισμένοι άνθρωποι” που έχουν ξεπεράσει τους “εθνικιστικούς αταβισμούς”, δεν ξεκινούν πολέμους… για κυριαρχικά δικαιώματα»! ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΔΕΥΤΕΡΗ, ψηλαφητά επαληθευμένη.

«Η ελληνική πλευρά πρέπει να κατανοήσει έμπρακτα ότι… οι σύμμαχοι αξίζουν για σένα τόσο, όσο αξίζεις εσύ γι’ αυτούς. Καμιά συμμαχία και καμιά προστασία δεν κατασφαλίζει, όποιον βρίσκεται μαζί της σε σχέση μονομερούς εξάρτησης. Τα “δίκαια” της Ελλάδας δεν εντυπωσιάζουν κανέναν, όσο πίσω τους βρίσκεται ένας παρίας με διαρκώς απλωμένο το χέρι, κάποιος που ζει από δάνεια, επιδοτήσεις και “προγράμματα στήριξης”». ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΣΗ – ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΤΡΙΤΗ, ανατριχιαστικά ρεαλιστική.

«Σε ορισμένους κρίσιμους τομείς, όπως ο δημογραφικός, το παιχνίδι, ξέρουμε από τώρα ότι είναι χαμένο… Η Ελλάδα μεταβάλλεται σταθερά σε χώρα με περιορισμένα κυριαρχικά δικαιώματα… αποδεικνύοντας πόσο είναι πιθανό να μετατραπεί σε δορυφόρο της Τουρκίας, ακριβώς μέσω του “ευρωπαϊκού δρόμου”… Στον βαθμό όπου η Ελλάδα θα καθίσταται, ανεπαίσθητα, γεωπολιτικός δορυφόρος της Τουρκίας, ο κίνδυνος πολέμου θα απομακρύνεται, οι ψευδαισθήσεις θα αβγατίζουν και η παράλυση θα γίνεται ακόμα ηδονικότερη, εφόσον η υποχωρητικότητα θα αμείβεται με αμερικανικούς και ευρωπαϊκούς επαίνους, που τους χρειάζεται κατεπειγόντως ο εκσυγχρονιζόμενος Βαλκάνιος – αρκεί να χρηματοδοτείται ο παρασιτικός καταναλωτισμός». ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΤΕΤΑΡΤΗ, επαληθευμένη χειροπιαστά.

«Την κάμψη της ελληνικής αντίστασης κάτω από την πίεση του υπέρτερου τουρκικού δυναμικού, οι Ελληνες θα συνηθίσουν σιγά σιγά να την ονομάζουν “πολιτισμένη συμπεριφορά”, “υπέρβαση του εθνικισμού”, “εξευρωπαϊσμό”… Το σημερινό δίλημμα είναι αντικειμενικά τρομακτικό και ψυχολογικά αφόρητο: η ειρήνη σημαίνει για την Ελλάδα δορυφοριοποίηση και ο πόλεμος σημαίνει συντριβή. Η υπέρβαση του διλήμματος αυτού… απαιτεί την επιτέλεση ηράκλειου άθλου, για τον οποίο η ελληνική κοινωνία, έτσι όπως είναι, δεν διαθέτει τα κότσια. Οι μετριότητες, υπομετριότητες και ανθυπομετριότητες που συναπαρτίζουν τον ελληνικό πολιτικό και παραπολιτικό κόσμο, δεν έχουν το ανάστημα να θέσουν και να λύσουν ιστορικά προβλήματα τέτοιας έκτασης και τέτοιου βάθους… Βρισκόμαστε σε συλλογική αναζήτηση της ιστορικής ευθανασίας». ΠΕΜΠΤΗ ΠΡΟΓΝΩΣΗ αυτή, και τελεσίγραφο.


Τι μπορεί να προσφέρει οποιοσδήποτε δημόσιος λόγος, όταν δεκαπέντε χρόνια μετά από ένα τέτοιο κείμενο, οι κυβερνήσεις στην Ελλάδα εξακολουθούν να στελεχώνονται με τη λογική της συλλογικής ευφραντικής ασχετοσύνης.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Δημήτρη Μηλάκα

Υπάρχουν δύο απαντήσεις στο ερώτημα του τίτλου αυτού του «σημειώματος».

Η πρώτη προβλήθηκε από όσους μετά την κρίση των Ιμίων ήθελαν να ξεχάσουν. Την δεύτερη απάντηση τη δίνει η (σημερινή) πραγματικότητα των ελληνοτουρκικών σχέσεων.

Σύμφωνα με την πρώτη απάντηση η Ελλάδα υπό την ρεαλιστική καθοδήγηση της κυβέρνησης Σημίτη, απέφυγε τον πόλεμο, οδηγήθηκε στην ανάπτυξη και στο ευρώ και τελικά κράτησε υπό έλεγχο τον «νευρικό» γείτονα.

Οσοι επιμένουν σ αυτήν την απάντηση προφανώς θέλουν να ξεχνούν, τα θηριώδη εξοπλιστικά προγράμματα που υλοποιήθηκαν μετά την κρίση των Ιμίων με γνώμονα την «μίζα», το μαγείρεμα των στατιστικών του χρέους με πανοτόκια στην goldman sachs για να μπει η χώρα στην ζώνη του ευρώ, και την παροχή διαβατηρίου χωρίς αντάλλαγμα στην Τουρκία για την προώθηση των ευρωτουρκικών σχέσεων.

Πάνω απ όλα, αυτού του είδους η απάντηση «ξεχνά» ότι μετά την κρίση των Ιμίων η κυβέρνηση Σημίτη αποδέχτηκε το αμερικανικό «πακετάρισμα» της Συμφωνίας της Μαδρίτης όπου αναγνωρίστηκαν τουρκικά ζωτικά συμφέροντα στο Αιγαίο και εγκαινιάστηκαν οι διερευνητικές ελληνοτουρκικές συνομιλίες, με ανομολόγητο αλλά βασικό εκ των πραγμάτων περιεχόμενο την διευκρίνιση της κυριαρχίας επί εκατοντάδων βράχων, νησίδων και βραχονησίδων…

Η σημερινή πραγματικότητα των ελληνοτουρκικών σχέσεων περιγράφει σε μεγάλο βαθμό τι ακριβώς συνέβη το βράδυ της κρίσης των Ιμίων και ποιες είναι οι συνέπειες του συμβάντος.

Η Τουρκία με την έμπρακτη αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας (έρευνες του Ορούτς Ρέις μέχρι και 6.5 μίλια από τις ακτές της Ρόδου και του Καστελόριζου) δίχως την παραμικρή ελληνική αντίδραση και χωρίς καμία «ποινή» από Ευρωπαίους και Αμερικανούς εισπράττει σήμερα τα γραμμάτια που υπέγραψε η κυβέρνηση Σημίτη το 1996.

Αποτέλεσμα της σταθερής και συνεπούς τουρκικής τακτικής, είναι η ρυμούλκηση της κυβέρνησης Μητσοτάκη στο ίδιο τραπέζι των διερευνητικών συνομιλιών όπου είναι τοποθετημένο το σύνολο των τουρκικών απαιτήσεων σε βάρος της Ελλάδας. Από την κυριαρχία επί νησιών και νησίδων, μέχρι το αν έχουν ή δεν έχουν τα νησιά δικαίωμα σε ΑΟΖ ή στην άμυνά τους έναντι ενός ολοφάνερα επιθετικού γείτονα…

Ως αποτέλεσμα της κρίσης των Ιμίων και των συνεπακόλουθων συνεπειών της, θα πρέπει να αντιμετωπιστούν και οι τρέχουσες ελληνοτουρκικές συνομιλίες για τον μηχανισμό «αποσυμπίεσης» που εξελίσσονται στο ΝΑΤΟ και υπό στενή αμερικανική παρακολούθηση. Σ αυτές ακριβώς τις συζητήσεις «τεχνικής φύσεως» αποτυπώνεται εν τέλει ο δεδομένος συσχετισμός δύναμης όπου ο ασθενέστερος και αμυνόμενος υποχρεώνεται να αποδεχτεί τους «κανόνες» παραβίασης της κυριαρχίας του διαμορφώνοντας οδυνηρά «δεδικασμένα» που θα προβάλλουν απειλητικά στο μέλλον…


Πηγή: topontiki.gr



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

της Ευαγγελίας Μ. Παναή *

Με κατεχόμενη Κύπρο, καταπατημένα Βαρώσια, «γκρίζα Ίμια», αμφισβήτηση συμπλέγματος Καστελλορίζου, καθημερινές παραβιάσεις FIR Αθηνών, παραβίαση ζωνών θαλάσσιας διάσωσης, δεν ξεκινάς διάλογο με Τουρκία!

Αφού με ψευδείς υποσχέσεις περί δήθεν κυρώσεων, οι «σύμμαχοι» μάς έσυραν σε διάλογο με τον φασίστα εισβολέα της Κύπρου και καταπατητή Διεθνούς Δικαίου, FIR, χερσαίων και θαλασσίων συνόρων μας, τώρα αναιρούν!

Στην επέτειο της τουρκικής καταπάτησης των Ελληνικών Ιμίων, πας και καταθέτεις στεφάνι εκεί, στα Ίμια, όπου σκοτώθηκαν οι τρείς Έλληνες ήρωες για να τους τιμήσεις! Δεν σύρεσαι σε διάλογο με τον καταπατητή και δολοφόνο τους.


* Ευαγγελία Παναή
Φιλόλογος-Επιχειρηματίας, μέλος της ΠΛΕΥΣΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ
Παραδείσι Ρόδος

Στον κατάλογο των νήσων, νησίδων και νησιδίων (βραχονησίδων) της Δωδεκανήσου, στο φύλλο αρ. 39 της 14-2-1948 της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως!

Αυτή την ημέρα, 14-2-1948, δημοσιεύεται στο φύλλο αριθμός 39 της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως - και έτσι έχει πλέον και επίσημη ισχύ ως νόμος του Κράτους - κάτι πολύ σημαντικό:

Είναι ο Νόμος υπ’ αριθμόν 547, «Περί διοικήσεως της Δωδεκανήσου» που ψηφίσθηκε από την Δ’ Αναθεωρητική Βουλή των Ελλήνων, και κυρώθηκε από τον τότε βασιλέα Παύλο, στις 11-2-1948.

Ο Νόμος 547, αποτελούμενος από 8 άρθρα, και υπογεγραμμένος από τους τότε βασιλέα Παύλο, υπουργό Εσωτερικών Π. Μαυρομιχάλη, υπουργό Δικαιοσύνης Χρ. Λαδά, καθορίζει όλη την διοικητική οργάνωση της Δωδεκανήσου.

Ανάμεσα σε άλλα, στο 1ο Άρθρο, καθορίζει τις τέσσερις επαρχίες στις οποίες διαιρείται η Δωδεκάνησος και τις νήσους που περιλαμβάνονται και υπάγονται στην καθεμία από τις τέσσερις επαρχίες:
α) Ρόδου, περιλαμβάνουσα τας νήσους Ρόδον, Καστελλόριζον, Σύμην, Τήλον, Χάλκην. Πρωτεύουσα Ρόδος.
β) Καλύμνου, περιλαμβάνουσα τας νήσους Κάλυμνον, Αστυπάλαιαν, Λειψούς, Λέρον, Πάτμον. Πρωτεύουσα Κάλυμνος.
γ) Καρπάθου, περιλαμβάνουσα τας νήσους Κάρπαθον και Κάσον. Πρωτεύουσα Πηγάδια.
δ) Κω, περιλαμβάνουσα τας νήσους Κω και Νίσυρον. Πρωτεύουσα Κως.

Καθίσταται η Γενική Διοίκηση Δωδεκανήσου και καθορίζεται η έδρα της, η πόλη Ρόδος.

Καθορίζεται όλο το πολιτικό προσωπικό της Γενικής Διοίκησης Δωδεκανήσου, το προσωπικό ενός εκάστου των Γραφείων των Επάρχων Καλύμνου, Καρπάθου και Κω κλπ, κλπ.

Σε αυτό το φύλλο 39 της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως, με ημερομηνία έκδοσης 14-2-1948, δημοσιεύεται επίσης και κάτι εξαιρετικά σημαντικό:
είναι ο Πίνακας των Νήσων, των Νησίδων και των Νησιδίων (όπως ονομάζονταν τότε οι Βραχονησίδες) της Δωδεκανήσου, έτσι όπως αυτός είχε δημοσιευθεί από την Γενική Διοίκηση Δωδεκανήσου, στο φύλλο αριθμός 48, της Εφημερίδας της Στρατιωτικής Διοίκησης Δωδεκανήσου, που εκδόθηκε στη Ρόδο, την 26η Ιουλίου 1947.

Στον πίνακα αυτόν, αναφέρονται με απόλυτη ακρίβεια, όλες οι νήσοι, οι νησίδες και τα νησίδια (βραχονησίδες), που περιλαμβάνονται, ανήκουν και υπάγονται σε κάθε μία από τις τέσσερις επαρχίες του Νομού Δωδεκανήσου.

Έτσι, βλέπουμε ότι η Επαρχία Καλύμνου, αποτελείται από την Νήσον Κάλυμνον, τις νησίδες Καλόλιμνον, Νερά, Πλάτη, Τέλενδο και Ψέριμο, και από τα νησίδια (βραχονησίδες), τα οποία αναφέρονται στην συστάδα στην οποία ανήκει το καθένα.

Έτσι, αναφέρεται η συστάδα Καλύμνου, με τα νησίδια Άγιος Νικόλαος, Άγιος Ανδρέας, Αγία Κυριακή, Απάνω Νησιά και Καλαβρός.
Η συστάδα Γλαρονήσια, με το Μεγάλο, το Μικρό και του Σαρρή το Γλαρονήσι.
Η συστάδα της Ψερίμου με τα νησίδια Λυγιά και Νεκροθήκη.

Τέλος, στην συστάδα Καλολίμνου, μαζί με τα νησίδια Πρασονήσι, Πίττα, Τσούκα, γεγονός εξαιρετικά σημαντικό, αναφέρονται τα νησίδια Λιμνιά αναλυτικά, το Μεγάλο Λιμνί και το Μικρό Λιμνί,
δηλαδή αυτά που σήμερα είναι πιο γνωστά στο πανελλήνιο, με το όνομα Ίμια, όπως αναφέρονται στον Πλοηγό της Υδρογραφικής Υπηρεσίας του Πολεμικού Ναυτικού.

(Βλέπε τον κατάλογο των νησιδίων της Καλύμνου, στην τρίτη επισυναπτόμενη φωτογραφία.)

Ο Πίνακας αυτός νησιών, νησίδων και νησιδίων που δημοσιεύτηκε:

α) πρώτα στο φύλλο 48 της Εφημερίδας της Στρατιωτικής Διοίκησης Δωδεκανήσου 26-7-1947 και στην συνέχεια

β) στο φύλλο 39 της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως, στις 14-2-1948, δεν είναι κάτι αυθαίρετο, αλλά, είναι αυτό ακριβώς, που με τρόπο σαφή και πέρα από κάθε παρερμηνεία και αμφισβήτηση, αναφέρεται στις Διεθνείς Συμφωνίες που κατά καιρούς υπεγράφησαν.

Πρώτα ανάμεσα στην Τουρκία που παρέδιδε τα Δωδεκάνησα στην Ιταλία με την Συνθήκη της Λωζάννης την 24η Ιουλίου 1923.

Ύστερα, με την Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων που υπεγράφη την 10η Φεβρουαρίου 1947 και με την οποίαν η ηττημένη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου Ιταλία, παρέδιδε τα Δωδεκάνησα, στην νικήτρια Ελλάδα.

Καθώς επίσης και με βάση τα θαλάσσια Ιταλοτουρκικά σύνορα, όπως αυτά καθορίστηκαν με την Συμφωνία του Λονδίνου και το Πρωτόκολλο που υπεγράφησαν στις 4 Ιανουαρίου και στις 28 Δεκεμβρίου 1932 ανάμεσα στην Τουρκία και την Ιταλία.

Αυτά ακριβώς που έγιναν δεκτά και υπεγράφησαν στην συνθήκη των Παρισίων του 1947, ως Ελληνοτουρκικά πλέον σύνορα.

(Βλέπε:
α) Κώστα Τσαλαχούρη, ΙΜΙΑ Το χρονικό της χάραξης των συνόρων της Δωδεκανήσου (1932-1947), και
β) Μιχ. Ευστ. Σκανδαλίδη, Ο ΝΗΣΙΩΤΙΚΟΣ ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΙΑΚΟΥ ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΥΣ.)

Η πορεία της Δωδεκανήσου προς την Ελευθερία και την Ενσωμάτωση με την Μητέρα Ελλάδα, υπήρξε πολύ μακρά και βασανιστική!

Ο Δωδεκανησιακός Λαός, την πλήρωσε με 638 συναπτά έτη ξένων κατακτητών:
1309 - 1522 Ιωαννίτες Ιππότες
1522 - 1912 Οθωμανοί Τούρκοι
1912 - 1943 Ιταλοί
1943 - 1945 Γερμανοί
1945 - 1947 Βρετανοί

Όμως, όταν η πολυπόθητη Ελευθερία της Δωδεκανήσου επετεύχθη, θεμελιώθηκε πάνω σε σαφή και πολύ καλά στερεωμένα θεμέλια διεθνών συνθηκών που δεν άφηναν περιθώρια αμφισβητήσεων!

Τα Λιμνιά ή Ίμια, όπως και κάθε άλλο νησίδιο (βραχονησίδα) που περιλαμβάνονται με απόλυτη σαφήνεια σε επίσημες συμφωνίες και χάρτες, αποτελούν αδιαμφισβήτητο μέρος της Ελληνικής Επικράτειας.

Ως τέτοιο, όφειλαν να το διαφυλάξουν όλες οι Ελληνικές κυβερνήσεις από το 1996 μέχρι σήμερα, πράγμα που δεν έκαναν!
Η αποδοχή εκ μέρους των Ελληνικών κυβερνήσεων και η παγίωση του καθεστώτος της λεγόμενης «γκρίζας ζώνης», μόνο με εκχώρηση Εθνικής κυριαρχίας ισοδυναμεί, παρόλα τα περί αντιθέτου που κατά καιρούς ψελλίζονται από τους κυβερνώντες!

Απόδειξη, ακόμη και η τελετή απότισης τιμής στους τρεις νεκρούς ήρωες των Ιμίων προ ημερών, η οποία δεν έγινε στον τόπο της θυσίας τους, στα Ίμια (Λιμνιά), αλλά στην Κάλυμνο.

Και είναι βέβαιο πως, όσο αυτό το καθεστώς παρατείνεται, τόσον η όρεξη της Τουρκίας ανοίγει, στο να μην σέβεται κανένα διεθνή κανόνα, αλλά ανενδοίαστα να εφαρμόζει το βάρβαρο δίκαιο του ισχυρότερου, φυσικά με την ανοχή και την κάλυψη των «συμμάχων» μας!





* Ευαγγελία Μ. Παναή 
Φιλόλογος - Επιχειρηματίας
Παραδείσι Ρόδος 
Πλεύση Ελευθερίας Δωδεκανήσου
Φαίνεται oι περιλάλητες (ηθικές) «Αρχές» δεν έχουν τόση σημασία αν είναι να χαθούνε κέρδη…


Finian Cunningham
, «Information Clearing House»- R.Τ.9-12-20

Μετάφραση/Εισαγωγή: Μιχαήλ Στυλιανού

[To κατωτέρω άρθρο παλαιού και έγκυρου Ιρλανδού δημοσιογράφου παρέχει χρήσιμο μέτρο κρίσεως της σοβαρότητας και αξιοπιστίας των κυβερνητικών ανακοινώσεων και της καθώς-πρέπει «δημοσιογραφικής» εκδοχής για το αποτέλεσμα της τελευταίας ελλαδικής εκστρατείας ικεσιών, στο προχθεσινό ευρωπαϊκό συμβούλιο στις Βρυξέλλες - για κάποια χειρονομία αλληλεγγύης έναντι του τουρκικού γκαγκστερισμού. Την εικόνα της εξευτελιστικής μεταχείρισης δραματοποιεί η αντίθεση της αλαζονικής αντιμετώπισης του ελεγχόμενου ελλαδικού πολιτικού συστήματος με την επίκυψη του ιερατείου των Βρυξελλών μπροστά στο Βέτο Πολωνίας και Ουγγαρίας, που ο Τζωρτζ Σόρος σε άρθρο του χαρακτηρίζει αποκαλυπτικά «συνθηκολόγηση της Μέρκελ».

Εξ άλλου για το διεθνές γόητρο της Ε.Ε., (εκτός της περιοχής Κολωνακίου και βορείων προαστίων),χαρακτηριστικό είναι πρόσφατο άρθρο του Ούγγρου Επιτρόπου Πολιτισμού Σζίλαρντ Ντεμέτερ που χαρακτηρίζει την Ε.Ε. «Θάλαμο Αερίων» (στο Άουσβιτς) του Τζωρτζ Σόρος.]

Θα φαινόταν μια ξεκάθαρη υπόθεση: Δύο κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης –η Ελλάδα και η Κύπρος- διαμαρτύρονται για παραβιάσεις των χωρικών υδάτων τους από την Τουρκία. Τι λέτε λοιπόν για κάποια αλληλεγγύη της ΕΕ;

Μια ιδέα που προτείνει η Ελλάδα είναι το μπλοκ των 27 μελών να επιβάλει εμπάργκο όπλων στην Τουρκία. Ωστόσο, καθώς οι ηγέτες της ΕΕ συγκεντρώνονταν για μια σύνοδο αυτή την εβδομάδα, ο επίτροπος Εξωτερικών Υποθέσεων Τζόζεφ Μπορέλ υποβάθμιζε αυτή την κίνηση για συλλογικές κυρώσεις εναντίον της Άγκυρας.

Η Ελλάδα έχει επικρίνει τη Γερμανία – η οποία κατέχει αυτή την περίοδο την εκ περιτροπής έδρα της προεδρίας της ΕΕ – για την αποτυχία της να επιδείξει ηγεσία. Η Αθήνα διαμαρτύρεται ότι το μπλοκ έχει κοινή αμυντική δέσμευση και ότι τα ευρωπαϊκά έθνη δεν πρέπει να προμηθεύουν όπλα σε μια χώρα που θα μπορούσε να τα χρησιμοποιήσει εναντίον των μελών της ΕΕ.

Οι εντάσεις σιγοβράζουν στην ανατολική Μεσόγειο, όπου οι προσπάθειες της Τουρκίας αναζήτησης φυσικού αερίου την έχουν φέρει σε σύγκρουση με την Ελλάδα και την Κύπρο για αμφισβητούμενα θαλάσσια σύνορα. Η Άγκυρα έχει μιλήσει ακόμη και για "αιτία πολέμου" και οι ναυτικές δυνάμεις των δύο πλευρών έχουν φτάσει, νωρίτερα αυτό το έτος, στο χείλος της αντιπαράθεσης.

Η ΕΕ έχει καταγγείλει την Τουρκία για προκλήσεις και επιθετικούς ελιγμούς στην ανατολική Μεσόγειο. Αλλά εκτός από τα οργισμένα λόγια φαίνεται ότι δεν υπάρχει τίποτα στο πεδίο της πρακτικής αντίδρασης. Οι σχέσεις έχουν επίσης ξινίσει με τη στρατιωτική εμπλοκή της Άγκυρας στη σύγκρουση στη Λιβύη και στον πρόσφατο πόλεμο στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Οι περιφρονητικές φραστικές επιθέσεις του Τούρκου ηγέτη Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εναντίον του Γάλλου προέδρου Εμμανουέλ Μακρόν για την υποτιθέμενη εχθρότητά του προς το Ισλάμ έχουν επίσης προκαλέσει εντάσεις.

Αλλά και πάλι, πού είναι η ευρωπαϊκή ενότητα για την υπεράσπιση των συμφερόντων των μελών της; Ελλάδα και Κύπρος φαίνεται να μένουν έξω για να κρεμαστούν και να στεγνώσουν όταν καλείται η ΕΕ να δείξει κάποιο σθένος προς την Τουρκία.

Προφανώς, το πράγμα εξηγείται από το απλό και βρώμικο γεγονός ότι ορισμένα κράτη της ΕΕ έχουν να χάσουν πάρα πολλά κέρδη εάν επιβληθεί εμπάργκο όπλων στην Τουρκία.

Η Ιταλία και η Ισπανία είναι ο δεύτερος και τρίτος εξαγωγέας όπλων στην Τουρκία, μετά τις ΗΠΑ, σύμφωνα με το Διεθνές Ινστιτούτο Ερευνών της Στοκχόλμης για την Ειρήνη.

Της Γερμανίας, επίσης, οι πωλήσεις όπλων στην Τουρκία αυξάνονται θεαματικά τα τελευταία χρόνια. Οι πωλήσεις στην Τουρκία αντιπροσωπεύουν το ένα τρίτο του συνόλου των γερμανικών εξαγωγών όπλων.

Ορισμένα κράτη της ΕΕ πιέζουν για εμπάργκο όπλων στην Τουρκία προς στήριξη της Ελλάδας και της Κύπρου. Μεταξύ αυτών συγκαταλέγονται η Γαλλία, η Αυστρία, η Σλοβενία και η Σλοβακία. Ωστόσο, Γερμανία, Ιταλία και Ισπανία εμποδίζουν την ομόφωνη στάση του μπλοκ, γεγονός που σημαίνει ότι τα όπλα θα συνεχίσουν να ρέουν προς την Τουρκία.

Κατά ειρωνική συγκυρία, ο μεγαλύτερος τομέας των ευρωπαϊκών πωλήσεων εξοπλισμών στην Άγκυρα είναι του ναυτικού. Η Γερμανία πρόκειται τώρα να της πουλήσει έξι υποβρύχια τύπου 214.

Η Ελλάδα έχει εκφράσει ανησυχία ότι τέτοια όπλα θα μπορούσαν να ανατρέψουν την ισορροπία της ναυτικής δύναμης στην ανατολική Μεσόγειο υπέρ της Τουρκίας, ενθαρρύνοντας έτσι μια πιο εχθρική πολιτική από την Άγκυρα στις θαλάσσιες αξιώσεις της.

Όπως ανέφερε ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας: «Κατανοώ το οικονομικό ζήτημα, αλλά είμαι βέβαιος ότι η Γερμανία κατανοεί επίσης την τεράστια αντίφαση της παροχής επιθετικών όπλων σε μια χώρα που απειλεί την ειρήνη και τη σταθερότητα δύο χωρών της ΕΕ. Αυτός είναι ο ορισμός της λέξης αντίφαση.»

Η αξιοθρήνητη εικόνα που δείχνει αυτό είναι η πλήρης έλλειψη ενότητας και ηγεσίας στην ΕΕ. Πολιτικοί όπως η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ και η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, έχουν επανειλημμένα καλέσει την Ευρωπαϊκή Ένωση να υιοθετήσει μεγαλύτερο γεωπολιτικό ανάστημα και ανεξαρτησία. Δεν μοιάζει να ανταποκρίνεται σε τέτοιες μεγαλειώδεις φιλοδοξίες όταν το μπλοκ δεν μπορεί καν να βρει μια κοινή θέση για να υπερασπιστεί τα ζωτικά συμφέροντα των ίδιων των μελών του.

Η επιδίωξη στενών κρατικών συμφερόντων με τη μορφή της ενίσχυσης των κερδών για τις εθνικές βιομηχανίες όπλων αποκαλύπτει την κενολογία και την υποκρισία των μεγαλόστομων προτροπών για «ενότητα» και «αλληλεγγύη».

Το Βερολίνο και άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες είναι βιαστικές και ομόθυμες όταν πρόκειται για την επιβολή κυρώσεων στη Ρωσία, τη Λευκορωσία, τη Βενεζουέλα και άλλα έθνη για υποτιθέμενες «αρχές». Ωστόσο, όταν πρόκειται για την προστασία των κερδών για τις βιομηχανίες όπλων απέναντι στα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας και της Κύπρου στην αντιπαράθεση τους με την Τουρκία, τότε η ΕΕ ζαρώνει σαν χάρτινη τίγρη.

Πόσο απερίσκεπτη και ανεύθυνη μπορεί να γίνει; Τα ευρωπαϊκά έθνη τροφοδοτούν συγκρούσεις στη νότια περιφέρεια τους, οι οποίες μπορεί να καταλήξουν σε πόλεμο με μέλη της ΕΕ, που ενδέχεται να υποστούν επίθεση με όπλα που πωλούνται από άλλα μέλη της ΕΕ. Είναι ένα σουρεαλιστικό ενδεχόμενο, αντάξιο του παρανοϊκού μυθιστορήματος του Τζόζεφ Χέλερ Catch-22.

Η απόλυτη παραφροσύνη είναι ότι όλοι οι πρωταγωνιστές είναι μέλη της στρατιωτικής συμμαχίας του ΝΑΤΟ, η οποία υποτίθεται ότι υποστηρίζει την ασφάλεια και την ειρήνη στον Ατλαντικό και την Ευρώπη. Η Ελλάδα απευθύνει έκκληση ακόμη και τώρα στις Ηνωμένες Πολιτείες να την εφοδιάσουν με πολεμικά αντιτορπιλικά κλάσης Arleigh Burke στην αντιπαράθεσή της με την Τουρκία, για να αντισταθμίσει τις πωλήσεις όπλων από τη Γερμανία, την Ιταλία και την Ισπανία. Πώς τελειώνει αυτό; Η ΕΕ και το ΝΑΤΟ ανατινάσσονται έξω από το νερό;


===============================================
Ο Finian Cunningham έχει γράψει εκτενώς για τις διεθνείς υποθέσεις, με άρθρα που δημοσιεύονται σε διάφορες γλώσσες. Για σχεδόν 20 χρόνια, εργάστηκε ως συντάκτης και συγγραφέας σε μεγάλους οργανισμούς μέσων ενημέρωσης, συμπεριλαμβανομένων των The Mirror, Irish Times και Independent.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Southfront.ru,9-1-20

[ Για την αξιολόγηση του κατωτέρω διαφωτιστικού δημοσιεύματος, που αποκαλύπτει το αντικείμενο των μυστικών συνομιλιών των επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών ΜΙΤ και ΜOSSAD Τουρκίας και Ισραήλ, που γνωστοποίησε προηγηθείσα, προ ημερών, διαρροή, θα πρέπει να αναφερθεί ότι η ηλεκτρονική εφημερίδα Southfront είναι ρωσική, τα γραφεία της στην Μόσχα βρίσκονται στην Οδό Κρεμλίνου και το κείμενο έχει μεταφραστεί πιστά επί λέξει, από του τίτλου έως την κατάληξη.]

Μετάφραση/Εισαγωγή: Μιχαήλ Στυλιανού

Ο υποτιθέμενος υπερασπιστής του Ισλάμ και των συντηρητικών αξιών, η Τουρκία, βιάζεται να οικοδομήσει στενότερες σχέσεις με το Ισραήλ.

Στις 7 Δεκεμβρίου δημοσιεύθηκε μελέτη που εξετάζει το ενδεχόμενο μιας θαλάσσιας ζώνης μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ.

Το άρθρο γράφτηκε από τον απόστρατο ναύαρχο καθηγητή Cihat Yayci και τη Zeynep Ceyhan από το Πανεπιστήμιο Bahçeşehir. Ως αρχιτέκτονας του "Δόγματος της Γαλάζιας Πατρίδας" της Τουρκίας και της συμφωνίας θαλάσσιας οριοθέτησης Τουρκίας-Λιβύης, οι Γιαίτσι και Σεϋχάν υποστηρίζουν ότι η Τουρκία και το Ισραήλ πρέπει να γίνουν γείτονες στην Ανατολική Μεσόγειο.

Ο Τσιχάτ Γιαίτσι είναι γνωστός στενός έμπιστος του Τούρκου Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Μεταξύ άλλων, ο Γιατσί ισχυρίζεται ότι αυτό θα ήταν ένα σενάριο win-win για το Ισραήλ και την Τουρκία.

"Οριοθέτηση των θαλάσσιων περιοχών δικαιοδοσίας μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο: Μια ρεαλιστική αμοιβαία επωφελής λύση.

Η Τουρκία και το Ισραήλ είναι δύο ηπειρωτικά παράκτια κράτη της ανατολικής Μεσογείου. Δύο χώρες που μπορεί να θεωρηθεί ότι έχουν ακτές που είναι τοποθετημένες απέναντι η μία από την άλλη. Υπό το φως των ακτών τους που αντιμετωπίζουν η μία την άλλη, καθίσταται σαφές όταν εφαρμόζονται διαγώνιες γραμμές ότι, όπως και ο τρόπος με τον οποίο η Τουρκία και η Λιβύη μοιράζονται τα θαλάσσια σύνορα, η Τουρκία και το Ισραήλ μοιράζονται επίσης θαλάσσια σύνορα.

Με τα θαλάσσια σύνορα που μοιράζονται η Τουρκία και το Ισραήλ, σε συμφωνία με τις αρχές της αναλογικότητας, της κυριαρχίας της ξηράς στη θάλασσα, της μη καταπάτησης και της ισότητας, και με τη χρήση διαγώνιων γραμμών για την οριοθέτηση των θαλάσσιων περιοχών δικαιοδοσίας, είναι νόμιμο και δυνατό για την Τουρκία και το Ισραήλ να συνάψουν συμφωνία οριοθέτησης μεταξύ τους. Εάν το Ισραήλ υπογράψει συμφωνία οριοθέτησης με την Τουρκία, αντί της GCA, τότε θα αποκτήσει έως και 16.000 km2 θαλάσσιας δικαιοδοσίας. Σύμφωνα με τα τουρκο-ισραηλινά θαλάσσια σύνορα, το Ισραήλ όχι μόνο κερδίζει περίπου 16.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα θαλάσσιας περιοχής, αλλά και έκταση που περιλαμβάνει το σύνολο του τεμαχίου 12 που είναι γνωστό ως κοίτασμα Αφροδίτη, μεγάλες ποσότητες των τεμαχίων που αριθμούνται 8, 9 και 11, μαζί με ένα τμήμα των τεμαχίων που αριθμούνται 7 και 10. Την ίδια στιγμή, η Τουρκία κερδίζει περίπου 10.000 km² θαλάσσιας περιοχής μαζί με τμήματα των τεμαχίων που αριθμούσαν 1,5,6,7,8 και 10.

Ενώ μια τέτοια συμφωνία οριοθέτησης θα είναι πολύ επωφελής τόσο για την Τουρκία όσο και για το Ισραήλ, είναι επιτακτική ανάγκη να σημειωθεί ότι η γραμμή οριοθέτησης που θα χαράξουμε εν προκειμένω δεν θα αγγίξει το νησί της Κύπρου. Επιπλέον, η συμφωνία οριοθέτησης μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας δεν θα επηρεάσει τις τρέχουσες περιοχές θαλάσσιας δικαιοδοσίας της Αιγύπτου".


Το μεγαλύτερο ζήτημα είναι ότι σύμφωνα με τον Γιατσί, η συμφωνία που πέτυχε το Ισραήλ με την Ελληνική Κύπρο είναι κακή, καθώς της παρέχει πάρα πολύ ΑΟΖ, και ως εκ τούτου είναι άδικη επειδή δεν δίνει αρκετά στην Τουρκία, σύμφωνα με τη δική της αντίληψη.

"Η συμφωνία που έκανε η GCA με το Ισραήλ κατέδειξε περιφρόνηση για τις αρχές του διεθνούς ναυτικού δικαίου, το οποίο επέτρεψε στην GCA να αποκτήσει σημαντικά μεγαλύτερο αριθμό θαλάσσιων εκτάσεων και να την επιδεινώσει, μια περιοχή που ανήκει νόμιμα στο Ισραήλ. Υπογράφοντας μια τέτοια συμφωνία οριοθέτησης με την GCA, χωρίς την καθοδήγηση των αρχών του διεθνούς δικαίου, το Ισραήλ έχει χάσει 4.600 km².

Η θαλάσσια περιοχή εντός της οποίας βρίσκεται και το πεδίο Αφροδίτη, είναι μια περιοχή την οποία το Ισραήλ θα πρέπει να διεκδικήσει νόμιμα. Εάν εφαρμόσουμε τις προαναφερθείσες αρχές σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και χαράξουμε διαγώνιες γραμμές σύμφωνα με τη γεωγραφική πραγματικότητα, τα αποτελέσματα δείχνουν επίσης ότι η Τουρκία και το Ισραήλ μοιράζονται θαλάσσια σύνορα όπως η Τουρκία και η Λιβύη. Από αυτή την άποψη, εάν το Ισραήλ επιδιώξει συμφωνία οριοθέτησης με την Τουρκία, με βάση τα θαλάσσια σύνορα που μοιράζονται μεταξύ τους, το Ισραήλ θα μπορούσε να κερδίσει έως και 16.000 km² θαλάσσιας περιοχής".


Το σχέδιο του Γιαγίτσι είναι τέτοιο: περιγράψτε τις συμφωνίες που έχει συνάψει το Ισραήλ με την Κύπρο και την Αίγυπτο, και στη συνέχεια πείτε πώς η Τουρκία θα μεταχειρίζεται το Ισραήλ πιο δίκαια, εάν το Τελ Αβίβ εγκαταλείψει τις άλλες και συναλλαγεί μόνο με την Άγκυρα.

Επίσης, πιθανό όφελος για το Ισραήλ, βάσει της πρότασης του Γιατσί, είναι η σύνδεση του προβλεπόμενου αγωγού φυσικού αερίου του Ισραήλ με την Ευρώπη με τον ήδη υπάρχοντα τουρκικό αγωγό. Σύμφωνα με τον Yayci, αυτή η επιλογή θα ήταν "σημαντικά πιο εφαρμόσιμη και φθηνότερη για το Ισραήλ σε σύγκριση με το έργο EastMed".

Ωστόσο, σύμφωνα με τον συντάκτη του Turkeyscope, Δρ Hay Eytan Cohen Yanarocak αυτό ήταν δυνατό δεδομένου ότι οι σχέσεις μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ έχουν, σύμφωνα με πληροφορίες, βελτιωθεί τους τελευταίους μήνες.

«Υπό το φως των πρόσφατων αναφορών προσέγγισης μεταξύ των υπηρεσιών πληροφοριών των δύο χωρών, η ίδια η πρόταση του Γιαϊτσί, που αναπτύχθηκε στο άρθρο που έγραψε, δείχνει την επιθυμία της Άγκυρας για νέα αναβάθμιση των σχέσεων [με το Ισραήλ]», δήλωσε ο συντάκτης του «Turkey Scope», Δρ Χέι Έιταν Κοέν Γιαναροσάκ. «Με αυτό, για να αναβαθμίσουν οι δύο χώρες τις σχέσεις τους σε σημείο πραγματικής εξομάλυνσης, πρέπει να τεθούν σε εφαρμογή μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης, τα οποία πριν από όλα τα άλλα απαιτούν την επιστροφή πρεσβευτών και προξένων".

Ο Γιαναροσάκ πρόσθεσε:

«Για χάρη οποιασδήποτε σχέσης που βασίζεται στην αμοιβαία εμπιστοσύνη, η Τουρκία πρέπει να αλλάξει τη φύση του λόγου της προς το κράτος του Ισραήλ. Με άλλα λόγια, πρέπει να σταματήσει με την απονομιμοποίηση του Ισραήλ που βλάπτει την εικόνα του στο τουρκικό κοινό. Πέρα από αυτό, η Άγκυρα πρέπει να καταργήσει τη στενή σχέση της με τη Χαμάς. Εάν ο Ερντογάν το κάνει αυτό, είναι αρκετά ασφαλές να πιστεύουμε ότι η Ιερουσαλήμ θα προσπαθήσει να βρει τρόπους να κάνει τη σχέση να ευημερήσει ξανά, όπως έχει συμβεί στο παρελθόν».

Ανέφερε ακόμη και την Ιερουσαλήμ στην επιχειρηματολογία του.

Απαντώντας σε σχετική ερώτηση, ένας ανώνυμος Ισραηλινός αξιωματούχος είπε στην « National Herald» ότι το Ισραήλ απορρίπτει την ιδέα.

"Η Κύπρος είναι σύμμαχος του Ισραήλ και τα θαλάσσια σύνορα μεταξύ των χωρών αναγνωρίζονται από τα Ηνωμένα Έθνη και την Ευρωπαϊκή Ένωση", εξήγησε ο αξιωματούχος.

Επίσημη αντίδραση του Ισραήλ ,εκτός αυτής από ένα "ανώνυμο αξιωματούχο", δεν υπήρξε. Αλλά είναι πιθανό ότι η συμφωνία δεν θα πραγματοποιηθεί.









Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει η Φιλόλογος Ευαγγελία Μ. Παναή (*)

Ως τώρα, μεγάλο μέρος του Ελληνικού λαού, αποδέχτηκε κάθε μυθοπλασία που του σέρβιραν οι κυβερνήσεις, τόσο του ΣΥΡΙΖΑ: «ο αέρας παρέσυρε το Oruc Reis εντός των Ελληνικών υδάτων» όσο και της ΝΔ: «Το Oruc Reis πλέει εντός Ελληνικής Υφαλοκρηπίδας αλλά δεν ερευνά», που ύστερα έγινε: «Άπλωσε καλώδια, αλλά αυτό δεν μας προκαλεί βλάβη, αφού δεν τρυπάει» κλπ, κλπ.

Και πώς να μην γίνει αυτό, αφού ο μεγάλος συμβιβασμός, έγινε από το 1996, από τους επαίσχυντους χειρισμούς της κυβέρνησης Σημίτη στα Ίμια και στην ακόμη πιο επαίσχυντη και εθνοκτόνα συνθήκη της Μαδρίτης που υπέγραψε ο Σημίτης το 1997, η οποία κυριολεκτικά άνοιξε την κερκόπορτα, για να γκριζάρει το Αιγαίο.
Διότι όλες οι Ελληνικές κυβερνήσεις των τελευταίων δεκαετιών, αποκρύπτουν τεχνηέντως το γεγονός ότι, εδώ και δεκαετίες, η Τουρκία διαρκώς και σταθερά, θεμελιώνει δίκαιο, πάνω σε ανήθικα, παράλογα και παράνομα τετελεσμένα, τα οποία «χτίζει» συστηματικά, βήμα-βήμα, ή καλύτερα, επεισόδιο-επεισόδιο, βάσει καλά προμελετημένου σχεδίου.

Παραβιάζοντας το Διεθνές Δίκαιο, με πράξεις παράνομες, ανήθικες, επικίνδυνες και επιθετικές, που δεν είναι καθόλου σπασμωδικές και σίγουρα όχι ανεξάρτητες η μία από την άλλη, αλλά αντιθέτως, κάθε μία, αποτελεί έναν κρίκο, μιας μεγάλης αλυσίδας, που τυλίγει γύρω από τον λαιμό της Ελλάδας, της Κύπρου, του Ελληνισμού και των Ελληνικών Δικαίων και Συμφερόντων!
Η κυβέρνηση, για να διασκεδάσει τις εύλογες ανησυχίες και την αγανάκτηση του Ελληνικού λαού για την φοβική αντιμετώπιση της Τουρκίας, αλλά και για να καλύψει τις λανθασμένες επιλογές της, καλλιεργεί κατά κόρον τρεις τουλάχιστον μύθους:
α) Ό,τι παράνομο και επιθετικό διαπράττουν κατά καιρούς οι ιμπεριαλιστικές τουρκικές κυβερνήσεις εναντίον της Ελλάδας, γίνεται (δήθεν), για τον αντιπερισπασμό της τουρκικής κοινής γνώμης από τα εσωτερικά προβλήματα της Τουρκίας, γεγονός που ισχύει, μόνον έως ένα ορισμένο βαθμό, αλλά δεν είναι αυτός, ο κύριος λόγος.
β) Ότι είναι «υπόθεση χρόνου» και οσονούπω επίκειται (δήθεν), επιβολή κυρώσεων από την Ευρωπαϊκή Ένωση εναντίον της Τουρκίας, αποσιωπώντας τον διαρκή, μακροχρόνιο, σταθερό και αδιαμφισβήτητα φιλοτουρκικό προσανατολισμό, της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των επί μέρους μελών της, με προεξάρχουσα φυσικά την Γερμανία, που ήταν και είναι ο σύμμαχος, ο συναίτερος και ο υποστηρικτής της Τουρκίας, ήδη, από την περίοδο της σφαγής και του ξεριζωμού του Μικρασιατικού Ελληνισμού το 1922.
γ) Ότι η Ελλάδα έχει (δήθεν) να προσδοκά, αλλαγή στάσης -επί το φιλελληνικότερον-, στην πολιτική των ΗΠΑ, με την εναλλαγή Τραμπ-Μπάιντεν, στην κυβέρνηση, διαστρέφοντας την πραγματικότητα δεκαετιών που αποδεικνύει ότι, η πολιτική των ΗΠΑ υπήρξε πάντοτε φιλοτουρκική, είτε κυβερνούσαν οι Ρεπουμπλικάνοι, είτε κυβερνούσαν οι Δημοκρατικοί.
Έτσι, διαστρέφεται η πραγματικότητα και αποκρύπτεται η αλήθεια, ότι:
Έπρεπε προ πάρα πολλού, η εξωτερική πολιτική της Ελλάδας, να χαράσσεται με μοναδικό και αποκλειστικό γνώμονα, τα συμφέροντα της Ελλάδας, του Ελληνικού Λαού και του Ελληνισμού!
Και μόνον!

Και όχι με βάση τα ΝΑΤΟικά και τα Ευρωγερμανικά συμφέροντα, όπως γίνεται δεκαετίες τώρα, με καταστροφικά για την Ελλάδα και την Κύπρο αποτελέσματα!
Η Τουρκία έχει προ πολλού επιλέξει και εφαρμόζει συστηματικά, ανυποχώρητα και με διαρκώς αυξανόμενο θράσος, μια επιθετική, ιμπεριαλιστική πολιτική, γεμάτη με παράνομες πράξεις που καταπατούν το Διεθνές Δίκαιο, πολιτική που δεν θα εγκαταλείψει ποτέ, ώσπου να πετύχει τους στόχους της!
Αντιθέτως, είναι η Ελλάδα που έπρεπε αντί να είναι το υπάκουο παιδί στην εξυπηρέτηση των ΝΑΤΟικών και Ευρωγερμανικών συμφερόντων, να έχει ήδη προ πολλού, αλλάξει την στάση της και προ πάντων την ουσία και το περιεχόμενο της εξωτερικής της πολιτικής, με βάση τα συμφέροντα του Ελληνισμού!
Αυτό, προϋποθέτει να γίνει αμέσως, ό,τι βασικό και απαραίτητο δεν έγινε μέχρι σήμερα:
α) Ελλάδα και Κύπρος να είναι μια ενιαία και αδιαίρετη επιχειρησιακή οντότητα!
Η οριοθέτηση ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου έπρεπε να είχε ήδη υπογραφεί ΧΘΕΣ!
β) Η Ελλάδα να έχει επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα έτσι ώστε να αντιστοιχούν ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ με τον εναέριο χώρο της, δηλαδή τα δέκα μίλια, και αυτό έπρεπε να έχει ήδη γίνει ΧΘΕΣ!
γ) Η Ελλάδα να χαράξει την αμυντική της πολιτική και τους εξοπλισμούς της, με βάση την άμυνα και την προστασία του Λαού και της Χώρας μας, αλλά και την προστασία των Εθνικών μας Συμφερόντων, με ό,τι αυτό προϋποθέτει και συνεπάγεται σε εξοπλισμό και αυτό έπρεπε να είχε γίνει ΧΘΕΣ!
δ) Η Ελλάδα να προχωρήσει στην προμήθεια δικού της ερευνητικού σκάφους και στην διενέργεια δικών της θαλασσίων ερευνών για υδρογονάνθρακες και αυτό έπρεπε να είχε γίνει ΧΘΕΣ!

Το Καστελλόριζο, δεν είναι η εσχατιά της Ελλάδας!



Όποιος το πιστεύει, πέφτει στην παγίδα της τουρκικής προπαγάνδας!
Το Καστελλόριζο είναι το κέντρο των συμφερόντων του Ελληνισμού, το κέντρο του τόξου, που ξεκινάει από το τριεθνές του Έβρου, διατρέχει όλα τα Ελληνικά νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, τα Δωδεκάνησα, και φτάνει μέχρι και την χερσόνησο της Καρπασίας, στην Κύπρο!


Το Καστελλόριζο, είναι ακριβώς,
ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ!

Και ως τέτοιο πρέπει να προστατευθεί και να προστατευθούν και τα δικαιώματα της Ελλάδας, της Κύπρου και του Ελληνισμού, που απορρέουν με βάση το διεθνές δίκαιο, σε στεριά, θάλασσα και αέρα!



(*) Ευαγγελία Παναή
Φιλόλογος-Επιχειρηματίας, μέλος της ΠΛΕΥΣΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ 
Παραδείσι Ρόδος



του Αποστόλου-Κατσαρού Κωνσταντίνου, SLPress,31 Οκτωβρίου 2020

Σε προηγούμενο άρθρο μας έγινε αναφορά σε δημοσίευμα-φωτιά της Μc Clatchy DC που αποκάλυψε ένα χάρτη σχεδιασμένο από χαρτογράφους του Bureau of Energy Resources των ΗΠΑ (υπηρεσία του Στέιτ Ντιπάρτμεντ υπεύθυνη για τη διεθνή ενεργειακή ασφάλεια) "υπό τις οδηγίες του πρώην αντιπροέδρου Τζο Μπάιντεν".

Ο εν λόγω χάρτης (xάρτης 1) παρουσιάστηκε προσωπικά στον Ερντογάν κατά την περίοδο των διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό (2015-2017) και χρησιμοποιήθηκε ως δέλεαρ κατευνασμού μετά την ισραηλοτουρκική κρίση του Μαβί Μαρμαρά. Δεν διευκρινίζεται εάν η ελληνική πλευρά έλαβε γνώση επ’ αυτού, αλλά ξεκαθαρίζεται ότι εκτός του Λιβάνου και του Ισραήλ, η Κυπριακή Δημοκρατία ήταν ενήμερη, γεγονός που ενδεχομένως να εξηγεί τις εσπευσμένες ενέργειές της για τη μίσθωση των βυθοτεμαχίων νοτίως του νησιού.
Χάρτης-1: Χάρτης του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.


Ο καθηγητής οικονομικών και ειδικός στο Δίκαιο της Θάλασσας, Θεόδωρος Καρυώτης σχολιάζοντας τον χάρτη ξεκαθαρίζει ότι ο εν λόγω χάρτης, παραβιάζει εξόφθαλμα τις προβλέψεις της UNCLOS, αφού παραχωρεί στη Ρόδο, στην Κάρπαθο και στο Καστελόριζο μόνο 6 νμ αιγιαλίτιδα ζώνη και καθόλου υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ. Μάλιστα εκτιμά ότι με όχημα τον χάρτη, οι Αμερικανοί επαναφέρουν το σενάριο της "συνεκμετάλλευσης", όχι μόνο σε περιοχές όπου οι ΑΟΖ των δύο κρατών συνορεύουν (κάτι που θα ήταν λογικό), αλλά σε ολόκληρη την Αν. Μεσόγειο.

Το 1975 οι Αμερικανοί χρησιμοποίησαν για πρώτη φορά τον όρο "συνεκμετάλλευση", όταν ζήτησαν από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή να ξεκινήσει συνομιλίες για το Αιγαίο και εκείνος αρνήθηκε. Ομοίως αντέδρασε και ο Ανδρέας Παπανδρέου, σύμφωνα με τον καθηγητή, ο οποίος επισημαίνει ότι ο χάρτης αποδεικνύει ότι οι σύμμαχοί μας δεν έχουν αλλάξει στάση. Με περαιτέρω ανάλυσή του εξάγονται σημαντικά συμπεράσματα που αφορούν και στον αγωγό EastMed του οποίου η όδευση δεν αποτυπώνεται.
Χάρτης-2: Ο χάρτης που κατατέθηκε στον ΟΗΕ σε συνέχεια του τουρκολιβυκού συμφώνου.

Αντ’ αυτού, προκρίνεται αντιπρόταση ενός αγωγού φυσικού αερίου προς την ενδοχώρα της Τουρκίας μέσω Κύπρου, που αποτελεί πάγιο αίτημα/επιδίωξη της γείτονος. Είναι βέβαια απορίας άξιον, γιατί οι Αμερικανοί "θάβουν" τον EastMed, ενώ μερικά χρόνια αργότερα εμφανίζονται υπέρμαχοι της τριμερούς διακρατικής συμφωνίας κατασκευής του, μεταξύ Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ (2 Ιανουαρίου 2020). Τελικά, ο EastMed σχεδιάστηκε για να γίνει ή μήπως όχι, δεδομένου ότι ο συντάκτης του άρθρου στην Μc Clatchy DC αναφέρει ότι ο χάρτης παρέμενε κρεμασμένος στον τοίχο του Λευκού Οίκου τουλάχιστον μέχρι τις 5 Ιουνίου 2019 (ήτοι, έξι μήνες πριν την υπογραφή της τριμερούς), με ότι αυτό συνεπάγεται...

Χάρτης "προφητικός"
Χάρτης-3: Παρουσίαση του Τούρκου πρέσβη Çagatay Erciyes (Director General for Bilateral Political & Maritime-Aviation-Border Affairs, MFA) στις 26/05/19 

Οι αντιφάσεις του χάρτη όμως δεν περιορίζονται μόνο στα προαναφερθέντα, αφού θα έλεγε κανείς ότι αποτυπώνει και μια σειρά από προφητικές παραδοξότητες. Κατ’ αρχάς, παρότι σχεδιάστηκε από δύο έως τέσσερα χρόνια (περίοδο 2015-2017 ή νωρίτερα σύμφωνα με την Μc Clatchy DC) πριν το τουρκολιβυκό μνημόνιο (27 Νοεμβρίου 2019), εμφανίζει λεπτομερώς τα νοτιοανατολικά όρια της υποτιθέμενης "τουρκικής υφαλοκρηπίδας".

Αυτά κατατέθηκαν στον ΟΗΕ στις 18 Μαρτίου 2020 (χάρτης 2), τμήμα των οποίων δημοσιεύτηκε δέκα μήνες πριν (26 Μαίου 2019) σε παρουσίαση του Τούρκου πρέσβη Çagatay Erciyes (Director General for Bilateral Political & Maritime-Aviation-Border Affairs, MFA) μαζί με τα βυθοτεμάχια έρευνας/εξόρυξης της TPAO (χάρτης 3). Η ταύτιση των ορίων επιβεβαιώνεται στον χάρτη 4 ο οποίος προκύπτει με αντιπαραβολή των χαρτών 3, 2 και 1.
Χάρτης-4: Αντιπαραβολή του χάρτηβ3 (με απαλοιφή όλων των στοιχείων εκτός της υποτιθέμενης "τουρκικής" [κόκκινο] και "τουρκοκυπριακής" [ροζ] υφαλοκρηπίδας για λόγους ευκρίνειας), και των ορίων του Χάρτη 2 (με απαλοιφή των λοιπών στοιχείων), στον χάρτη 1 (με απαλοιφή του υπομνήματος).

Η δεύτερη "παραδοξότητα" αφορά στο σύνολο των παράνομων τουρκικών Navtex για τις έρευνες του Oruc Reis ανατολικά της Ρόδου και νοτίως (και δυτικά) του Συμπλέγματος Μεγίστης (χάρτης 5), οι οποίες εμπίπτουν εντός των δυτικών ορίων των υποτιθέμενων "τουρκικών θαλασσίων ζωνών" του χάρτη του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Αυτό επιβεβαιώνεται στον χάρτη 6 ο οποίος προκύπτει με αντιπαραβολή του χάρτη 1 στον χάρτη 5.
Χάρτης-5: Οι διαδοχικές παράνομες τουρκικές Navtex 0977/20 (ροζ), 1085/20 (κόκκινο), 1093/20 (πράσινο), 1262/20 (κίτρινο), 1314/20 (πορτοκαλί), 1332/20 (λευκό που υπερκαλύπτει τις τέσσερις πρώτες Navtex) για τις έρευνες του Oruc Reis. Η Ελληνοαιγυπτιακή τμηματική οριοθέτηση ΑΟΖ με κίτρινη γραμμή (A,B,D,C,E).

Χάρτης-6: Αντιπαραβολή του χάρτη 1 του Στείτ Ντιπάρτμεντ (με απαλοιφή του υπομνήματος για λόγους ευκρίνειας) στον Χάρτη-5 με τις παράνομες τουρκικές Navtex ερευνών του Oruc Reis και την Ελληνοαιγυπτιακή τμηματική οριοθέτηση ΑΟΖ (A,B,C,D,E).

Η τρίτη "παραδοξότητα" αφορά στην ελληνοαιγυπτιακή μερική οριοθέτηση ΑΟΖ (κίτρινη γραμμή A,B,D,C,E στον χάρτη 6) η οποία υπογράφηκε στις 06 Αυγούστου 2020 και τερματίζει στο σημείο Α, λίγο πριν το δυτικό όριο των υποτιθέμενων "τουρκικών θαλασσίων ζωνών" του χάρτη του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.


Ερωτήματα για δυνατούς λύτες

Ως απόρροια των ως άνω παρατηρήσεων, ανακύπτουν τα παρακάτω ερωτήματα για δυνατούς λύτες:

  • Γιατί ο δημοσιευμένος χάρτης 3 του Τούρκου πρέσβη Çagatay Erciyes υιοθετεί τα όρια του χάρτη του Στέιτ Ντιπάρτμεντ (Χάρτης-1) ο οποίος προηγήθηκε χρονικά;
  • Γιατί οι τουρκικές Navtex για τη διεξαγωγή ερευνών με το Oruc Reis, καίτοι παράνομες, εμπίπτουν αποκλειστικά εντός των ορίων του χάρτη του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και σέβονται πλήρως την ελληνοαιγυπτιακή μερική οριοθέτηση ΑΟΖ;
  • Γιατί το ανατολικό όριο της Ελληνοαιγυπτιακής μερικής οριοθέτησης ΑΟΖ εναρμονίζεται με το δυτικό όριο του χάρτη του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και τις Navtex ερευνών του Oruc Reis (Χάρτης-6);
  • Γιατί οι ενέργειες της Ελλάδας και της Τουρκίας δεν παρεκκλίνουν από τις προβλέψεις του χάρτη του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, εκτός της "παραφωνίας" των συντεταγμένων που κατατέθηκαν στον ΟΗΕ βάσει του τουρκολιβυκού μνημονίου (σημεία D,E,F,G στον Χάρτη 4) το οποίο εισέρχεται δυτικά του 28ου Μεσημβρινού "κατά παράβαση" του χάρτη του Στέιτ Ντιπάρτμεντ; Μήπως το εντελώς ανυπόστατο τουρκολιβυκό μνημόνιο θεσπίστηκε ως διπλωματικό "αντάλλαγμα" για να παρουσιαστεί ως δήθεν "υποχώρηση" στην τελική ελληνοτουρκική συμφωνία;
  • Έχουν κάποια σχέση όλα αυτά με την ομολογία του πρωθυπουργού Κ. Μητσοτάκη ότι υπήρξε μυστική συμφωνία στις 13 Ιουλίου 2020 για τις θαλάσσιες ζώνες (σσ. αιγιαλίτιδα ζώνη/συνορεύουσα ζώνη/υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ) με την Τουρκία στο Βερολίνο υπό γερμανική επιδιαιτησία; Υπενθυμίζεται ότι η αποκάλυψη του πρωθυπουργού έγινε σε συνέντευξη που δημοσιεύτηκε στις 12 Οκτωβρίου στο primeminister.gr όπου αναφέρεται συγκεκριμένα:

-«Γ. ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗΣ: «Στο Βερολίνο, συμφωνήθηκε μόνο θαλάσσιες ζώνες;» 

-Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: «Βεβαίως. Βεβαίως έχει συμφωνηθεί».

-Γ. ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗΣ: «Γιατί τότε δεν δώσατε στη δημοσιότητα τη Συμφωνία του Βερολίνου, αν είναι τόσο υπέρ μας;» 

-Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: «Γιατί εξαρχής είχαμε συμφωνήσει να μην δοθεί. Δεν ήταν άλλωστε συμφωνία, όπως σας είπα κατ’ αρχάς. Είναι τα γραπτά πρακτικά του τι συμφωνήθηκε εκεί».

Ας σημειωθεί επίσης ότι η ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία οριοθέτησης υπογράφηκε στις 6 Αυγούστου 2020, περίπου ένα μήνα μετά τη μυστική συμφωνία του Βερολίνου 13 Ιουλίου 2020. Είναι γνωστό ότι η Τουρκία δεν αναγνωρίζει τις προβλέψεις του χάρτη της Σεβίλλης, η Αμερική όμως που διατείνεται ότι εμμένει στο Διεθνές Δίκαιο, γιατί συνέταξε τον επίμαχο χάρτη (Χάρτης 1); Μήπως η διαπίστωση του καθηγητή Θ. Καρυώτη, σύμφωνα με την οποία η Αμερική προωθεί την ίδια πολιτική από το 1975, τελικώς επιβεβαιώνεται συνεργεία της ελληνικής και της τουρκικής πλευράς;

Δημοσιοποίηση πρακτικών άμεσα

Σε περίπτωση που τα εύλογα αυτά ερωτήματα δημιουργούν αβάσιμες υπόνοιες, η ελληνική κυβέρνηση μπορεί να τις ανατρέψει γνωστοποιώντας στον κυρίαρχο λαό (όπως άλλωστε υποχρεούται) τα πρακτικά του Βερολίνου. Ή ακόμη καλύτερα, μπορεί να προβεί σε σύναψη συμφωνίας οριοθέτησης ΑΟΖ με την Κύπρο, όπως όφειλε να πράξει την επομένη της ελληνοαιγυπτιακής συμφωνίας.

Ούτε λόγος βέβαια για την έτερη χαίνουσα πληγή των αναξιοποίητων προνομιακών ρυθμίσεων της UNCLOS και τη διαχρονική φοβικότητα ως προς την ενιαία επέκταση της χωρικής θάλασσας στα 12 νμ, προς τέρψιν και χάριν υπακοής στα κελεύσματα της "Υψηλής Πύλης". Αλλά είναι μόνο η φοβικότητα των αθηναϊκών ελίτ που λειτουργεί ως αποτρεπτικός παράγων στην διασφάλιση των εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων; Ο Ted Galen Carpenter, Αμερικανός αναλυτής στο CATO Institute, αναφέρει σχετικά με την στρατηγική της Αμερικής τα εξής: «Η Τουρκία ήταν [ανέκαθεν] πολύ πιο σημαντική σύμμαχος από την Ελλάδα όσον αφορά στρατηγικά ζητήματα. Δεν υπάρχει λόγος να πιστεύουμε ότι η στάση των ΗΠΑ έχει αλλάξει. Ακόμα κι αν μια κυβέρνηση Μπάιντεν δεν θα συμμεριζόταν τον φαινομενικό θαυμασμό του Ντόναλντ Τραμπ για τον αυταρχικό πρόεδρο της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, τόσο η ασφάλεια όσο και οι οικονομικοί υπολογισμοί θα ωθούσαν την Ουάσιγκτον προς αυτό το συμπέρασμα».

Από την άλλη, ο καθηγητής γεωπολιτικής Κώστας Γρίβας, συμπληρώνοντας την άποψη του T.G. Carpenter παρατηρεί ότι: «Κατά τα φαινόμενα, η επιδίωξη των ελληνικών ελίτ δεν είναι η αντίσταση. Είναι ο διάλογος με σκοπό τον "συμβιβασμό" μέσω "λελογισμένης" παραχώρησης εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων. Η προοπτική μιας Ελλάδας, η οποία θα στοχεύει σε στρατηγική νίκη επί της Τουρκίας και σε ανάδειξή της σε ισχυρή δύναμη στην Ανατολική Μεσόγειο και σε σημαντικό παράγοντα στην Ευρώπη είναι κάτι που φαίνεται να τις ξεπερνά. Για να προχωρήσουν στην υλοποίηση μιας τέτοιας στρατηγικής, οι ελληνικές ελίτ πρέπει να "απειθαρχήσουν" έναντι του Βερολίνου και της Ουάσιγκτον. Κι αυτό τους προκαλεί τρόμο». Τί ἔτι χρείαν ἔχομεν μαρτύρων λοιπόν… Τα υπόλοιπα τα αφήνουμε στην κρίση σας.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

«Απαράδεκτη» και «επικίνδυνη» χαρακτηρίζει η ΚΟ Λέρου του ΚΚΕ την τοποθέτηση του δημάρχου, ο οποίος μιλώντας στην ΕΡΤ Νοτίου Αιγαίου δήλωσε «διατεθειμένος» να παραχωρήσει τη ναυτική βάση του νησιού στη Γαλλία.

Ο δήμαρχος Λέρου Μιχάλης Κόλιας , στις 27 Οκτώβρη στην ΕΡΤ Νοτίου Αιγαίου, χαρακτήρισε «Σημαντική» την πρόταση του πρώην υπουργού Εθνικής Άμυνας Πάνου Παναγιωτόπουλου για την παραχώρηση της ναυτικής βάσης της Λέρου στη Γαλλία, που έγινε στο πλαίσιο αμυντικής συνεργασίας της Αθήνας με το Παρίσι.

Ο πρώην υπουργός Εθνικής Άμυνας τάχθηκε υπέρ της στενότερης αμυντικής συνεργασίας της χώρας μας με τη Γαλλία, ακόμη και με τη μόνιμη παρουσία γαλλικών ναυτικών δυνάμεων στη Λέρο, που διαθέτει το μεγαλύτερο φυσικό λιμάνι στην Ανατολική Μεσόγειο.

Μιλώντας στην ΕΡΤ Νοτίου Αιγαίου ο κ. Κόλιας υπογράμμισε πως «αν πάρει σάρκα και οστά αυτή η πρόταση, εμείς είμαστε διατεθειμένοι να συνεργαστούμε, διότι ήδη κάποιες υποδομές που έχτισαν οι Ιταλοί, την περίοδο της κατοχής των Δωδεκανήσων, χρησιμοποιούνται για τις ανάγκες του Πολεμικού μας Ναυτικού» και υπογράμμισε: «Θέλουμε επίσημη ενημέρωση».

Η ΚΟ Λέρου του ΚΚΕ επισημαίνει:

«1) Ότι η δημιουργία της ναυτικής βάσης στο νησί θα το μετατρέψει σε πιθανό στόχο σε μία ενδεχόμενη πολεμική σύγκρουση.

2) Ότι κάθε καινούργια βάση που δημιουργείται στην Ελλάδα τη συνδέει περισσότερο με το ΝΑΤΟ και την ΕΕ που αποδεδειγμένα και διαχρονικά, λαμβάνοντας υπόψιν και τα πρόσφατα παραδείγματα της στάσης τους σχετικά με τις προκλήσεις της τουρκικής αστικής τάξης, όχι μόνο δεν αποτελούν παράγοντες ειρήνης και σταθερότητας στην περιοχή μας, αλλά ενθαρρύνουν την τουρκική προκλητικότητα.

‌3) Ότι το ενδιαφέρον της Γαλλίας για παρουσία στην περιοχή είναι άμεσα συνδεδεμένο με την προσπάθειά της να εξασφαλίσει τα οικονομικά της συμφέροντα και να βγει κερδισμένη από το ματωμένο παζάρι των ΗΠΑ, ΕΕ, Τουρκίας, Ρωσίας για τους υδρογονάνθρακες και τον ορυκτό πλούτο στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου – αιτία των πολέμων στην περιοχή και των προσφυγικών ροών που προκύπτουν από αυτούς».

Σχολιάζει επίσης την προσπάθεια της δημοτικής αρχής να παζαρέψει το κονδύλι, ύψους 25 εκατομμυρίων, που θα δοθεί για την κατασκευή του κλειστού ΚΥΤ και τις αποζημιώσεις των κατοίκων του νησιού που έχουν πάθει ζημιές από την ύπαρξη του ΚΥΤ. Όπως αναφέρει, «διευκολύνει αντί να πιέζει την κυβέρνηση αφενός γιατί, τόσο η σημερινή όσο και η προηγούμενη κυβέρνηση προσπαθούν να συνδέσουν τη δημιουργία των ΚΥΤ με ανταποδοτικά οφέλη για τούς δήμους στους οποίους δημιουργήθηκαν (επιλεκτική μείωση του ΦΠΑ μόνο στα νησιά που υπάρχουν πρόσφυγες, αιτήσεις που μοιράστηκαν στους δήμους για ανταποδοτικά οφέλη στο ενδεχόμενο συνεργασίας για τη δημιουργία των νέων κλειστών δομών) και αφετέρου γιατί με αυτό τον τρόπο συσκοτίζει το ότι το κράτος έχει ευθύνη έτσι και αλλιώς να αποζημιώσει τους κατοίκους που έπαθαν ζημιές λόγω της ύπαρξης του ΚΥΤ».

Τέλος καλεί τον λαό του νησιού να βάλει τη σφραγίδα του στις αντιδραστικές εξελίξεις, πιστεύοντας στη δύναμή του και διεκδικώντας:
Καμία αλλαγή συνόρων!
Να σταματήσει τώρα κάθε συμμετοχή, στήριξη και εμπλοκή στις ενέργειες και τις επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ και της ΕΕ στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, που στηρίζουν την εισβολή της Τουρκίας στη Συρία, τις επεμβάσεις στη Λιβύη, διαιωνίζοντας τον πόλεμο και τις καταστροφές.
Να κλείσουν όλες οι ξένες στρατιωτικές βάσεις στην Ελλάδα και να μη δημιουργηθούν νέες.
Να καταργηθούν οι Κανονισμοί του Δουβλίνου και της Κοινής Δήλωσης ΕΕ – Τουρκίας, η οποία έτσι κι αλλιώς είναι ατελέσφορη και έχει καταστεί ανενεργή.
Να κλείσουν όλα τα hot spots στα νησιά του Αιγαίου και να μη δημιουργηθούν νέα, ούτε κλειστά, ούτε ανοιχτά.
Άμεσος απεγκλωβισμός των προσφύγων από τα νησιά και με γρήγορες διαδικασίες να πάνε στις χώρες προορισμού τους.
Τώρα η ΕΕ και ο ΟΗΕ να οργανώσουν διαδικασίες υποβολής αιτήσεων ασύλου μέσα στην Τουρκία και στα σύνορα με την Ελλάδα και στα σύνορα με τη Συρία και απευθείας μετακίνηση στις χώρες προορισμού τους. Αυτό το μέτρο μπορεί να στηρίξει το δικαίωμα των προσφύγων σε προστασία, με βάση τις διεθνείς συμβάσεις.
Αποζημίωση από το κράτος, στο 100%, όλων των κατοίκων των νησιών που έχουν πάθει ζημιές λόγω της ύπαρξης των ΚΥΤ.


πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Η ακεραιότητα της χώρας μας και των συμφερόντων της δεν μπορεί να είναι σε καμία περίπτωση λιγότερο σημαντικό πρόβλημα από το δεύτερο κύμα της πανδημίας του κορωνοϊού. Η τουρκική επιθετικότητα είναι μεγαλύτερο πρόβλημα από την πανδημία, για όποιον Έλληνα έχει ιστορική συνείδηση.

Μια φαιδρή όσο και απίστευτη δήλωση έκανε λοιπόν η Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου, η οποία εντελώς απροσχημάτιστα υποστήριξε ότι θεωρεί πιο σημαντικό το δεύτερο κύμα της πανδημίας από την τουρκική επιθετικότητα, η οποία κατ’ αυτήν είναι απλά δυσάρεστη!

Η εξωφρενική αυτή τοποθέτηση έγινε μάλιστα δημοσίως από την κυρία Σακελλαροπούλου κατά τη συνάντηση που είχε με τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη στο Προεδρικό Μέγαρο, προκαλώντας δικαιολογημένα σοκ. Είναι ανεπίτρεπτο από κάθε άποψη, την ίδια στιγμή που όλος ο κόσμος καταλαβαίνει ότι η τουρκική προκλητικότητα στην ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο μπορεί να αποτελέσει θρυαλλίδα εξελίξεων και να οδηγήσει σε ανάφλεξη, η Πρόεδρος της Δημοκρατίας να θεωρεί ότι δεν πρόκειται για κάτι τόσο σημαντικό.

Πέρα από την ουσία της δήλωσής της, η οποία προφανώς και δεν έχει πραγματικό αντίκρισμα, με αυτό το οποίο είπε η Πρόεδρος της Δημοκρατίας έστειλε εντελώς λάθος μηνύματα, την ώρα που και για λόγους συμβολισμού ακόμη όφειλε να αναδείξει σε προτεραιότητα όλων τη διαφύλαξη της εθνικής ασφάλειας και ακεραιότητας.

Συγκεκριμένα η Πρόεδρος της Δημοκρατίας απευθυνόμενη στον πρωθυπουργό είπε ότι «αυτή τη στιγμή η κατάσταση είναι δυσάρεστη και στα Ελληνοτουρκικά και στην ευρύτερη περιοχή, παρόλο που υπάρχουν τριμερείς και πολυμερείς σχέσεις της Ελλάδας με άλλους συμμάχους και γειτονικές χώρες. Νομίζω όμως ότι το μεγάλο μας πρόβλημα είναι το δεύτερο κύμα της πανδημίας

Είναι σαφές ότι υπάρχει πρόβλημα με τις προτεραιότητες της κυρίας Προέδρου, καθώς αυτό που είπε δεν ήταν απλά ένα «λάθος», ένα «σαρδάμ». Η ακεραιότητα της χώρας μας και των συμφερόντων της δεν μπορεί να είναι σε καμία περίπτωση λιγότερο σημαντικό πρόβλημα από το δεύτερο κύμα της πανδημίας του κορωνοϊού. Η τουρκική επιθετικότητα είναι μεγαλύτερο πρόβλημα από την πανδημία, για όποιον Έλληνα έχει ιστορική συνείδηση.

Βέβαια το ερώτημα που ανακύπτει είναι, με βάση και όλες τις τελευταίες εξελίξεις και τις υποχωρήσεις που γίνονται, μήπως έχουν την ίδια άποψη με την κυρία Σακελλαροπούλου και στην κυβέρνηση, προς την οποία θεωρείται λίαν πιθανό -και ανησυχητικό- να θέλησε η ανώτατη άρχουσα της χώρας να κάνει μια ευνοϊκή προς τη στρατηγική της δημόσια δήλωση…

πηγή: «δημοκρατία»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου