Articles by "Αιγαίο"
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αιγαίο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Ανεπίτρεπτη και αναπάντητη πρόκληση σημειώθηκε σήμερα στο Καστελλόριζο, όταν drone επί 20 λεπτά υπερίπτατο πάνω από την Μεγίστη μεταδίδοντας με μεγάφωνο τουρκικά εμβατήρια και τον τουρκικό εθνικό ύμνο. Χωρίς δυστυχώς να καταρριφθεί.
Παράλληλα χρωματίστηκε με κόκκινη μπογιά η ελληνική σημαία που είναι σχεδιασμένη σε βράχο του όρους Μουντούς στο Καστελλόριζο.
Μια ακόμα πρόκληση των Τούρκων που παρέμεινε χωρίς απάντηση.





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Γράφει ο Ελληνιστής Κρεσέντσιο Σαντζίλιο

Δοθείσης δυστυχώς της εγγενούς ροπής των ελληνικών κυβερνήσεων στην συστηματική αποδοχή των τουρκικών (κι όχι μόνο) αξιώσεων, (βλ. με Γερμανία, με ΗΠΑ, με Ιταλία, με Αίγυπτο, με ΕΕ, με ΝΑΤΟ, με Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, με Ηνωμένο Βασίλειο, κλπ.), τίθενται ορισμένες ερωτήσεις που χρειάζονται, πιστεύουμε, υποχρεωτικά αξιόπιστες αλλά και άμεσες απαντήσεις.

Να ρωτήσουμε λοιπόν:

1) αληθεύει ότι κιόλας απ’ τη μυστική συνάντηση Σουρανή-Καλίν στο Βερολίνο έγινε ελληνική αποδοχή συζήτησης για μερική αποστρατιωτικοποίηση των ελληνικών νησιών του Αιγαίου, κάτι το οποίο τώρα, με τις «συζητήσεις» στην Κωνσταντινούπολη που η Ελλάδα κακώς δέχθηκε και στη συνέχεια μάλλον θα τεθεί πιο εκτεταμένα υπό εκτέλεση;!

2) αληθεύει ότι στις προσεχείς «συζητήσεις» με την Τουρκία δήθεν για ΑΟΖ (εσφαλμένα: υφαλοκρηπίδα) και για διάφορα ελληνικά νησιά (ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα!!) υπάρχει σχέδιο ελληνικό ή ελληνο-γερμανο-τουρκικό βάσει του οποίου η ελληνική κυβέρνηση με το πρόσχημα ότι το βασικό θέμα είναι το Καστελλόριζο και ότι δήθεν θα πρέπει να σώσουμε μόνο το Καστελλόριζο, η ίδια Ελλάδα θα γκριζάρει τη Στρογγύλη, θα την κάνει αόρατη(!), σαν να μην υπάρχει Στρογγύλη στον χάρτη, με αυτόν τον τρόπο εκτελώντας την αξίωση των Τούρκων ότι αυτό το νησί δεν έχει κατοίκους, είναι σκέτος βράχος, και έτσι πάνω στη Στρογγύλη θα γίνει ο συμβιβασμός, ο μεγαλύτερος ως τώρα προδοτικός ελληνικός «συμβιβασμός», το αποτέλεσμα του οποίου θα είναι μόνο ΕΝΑ, αλλά απόλυτα καταστροφικό!!: με την αφαίρεση της Στρογγύλης από τον χάρτη – αφαίρεση που θα κάνει η ίδια η Ελλάδα, οι ίδιοι οι Έλληνες κυβερνώντες για χατίρι των γερμανότουρκων – η Ελλάδα δεν θα έχει πια κοινά θαλάσσια σύνορα με τη Κύπρο (!!!) και η Τουρκία θα έχει κοινά θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο (!!!) έτσι όπως η Τουρκία απαιτεί να είναι;!

3) με αυτόν τον τρόπο επιβεβαιώνεται πανηγυρικά το γιατί οι Έλληνες κυβερνώντες υπέγραψαν ΑΟΖ με Αίγυπτο έως τον 28ο μεσημβρινό, κόβοντας τη Ρόδο, κόβοντας τη Κρήτη και προπαντός κόβοντας την τεράστια θαλάσσια περιοχή που συνδέει την Ελλάδα με τη Κύπρο, οπότε:

αληθεύει ότι η Συμφωνία ΑΟΖ με Αίγυπτο έγινε κακή τη πίστη, γνωρίζοντας εξαρχής για τις επόμενες «συζητήσεις» με Τουρκία και για την εξαφάνιση της Στρογγύλης και με αυτόν τον ύπουλο τρόπο κοροϊδεύτηκαν όλοι οι Έλληνες πολίτες όταν στην εν λόγω Συμφωνία δήθεν συμφωνήθηκε πως η ελληνο-αιγυπτιακή ΑΟΖ θα συμπληρωθεί αργότερα για τον υπόλοιπο θαλάσσιο χώρο ανατολικά του 28ου μεσημβρινού;!

4) αληθεύει ότι, εκτός από την αποστρατιωτικοποίηση των ελληνικών νησιών, οι Έλληνες κυβερνώντες είναι πρόθυμοι να συζητήσουν και άλλα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα όπως:

α) το ΦΙΡ Αθηνών, β) τον ελληνικό εναέριο χώρο (τώρα 10 ν.μ.: μήπως και τον πάνε κι αυτόν στα 6 ν.μ.;;;!), γ) τα ελληνικά χωρικά ύδατα (μήπως οριστικοποίηση erga omnes των 6 ν.μ. και κάπου ίσως και 6 ν.μ.;;!), δ) τα ελληνικά νησιά που η Τουρκία «λέει» πως είναι «τουρκικά»;!

5) αληθεύει ότι ύπουλα γι’ αυτόν τον λόγο ο πρωθυπουργός Μητσοτάκης και όλοι οι παρατρεχάμενοί του μιλούν συνέχεια για κάποιες αόριστες θαλάσσιες ζώνες οι οποίες εκτός από ΑΟΖ σίγουρα περιλαμβάνουν και (ελληνική) αιγιαλίτιδα ζώνη και συνορεύουσα ζώνη, κι’ αυτές ΠΡΟΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗ;! Αυτό δε σας λέει κάτι;

6) αληθεύει ότι Γερμανοί κοινοβουλευτικοί σύμμαχοι της Μέρκελ, και στην περίπτωση φερέφωνά της, ζήτησαν δημόσια απ’ τη Γαλλία να μη βοηθήσει της Ελλάδα γιατί έτσι θα «πάρουν αέρα» τα μυαλά των Ελλήνων και «θα μειωθεί η προθυμία τους για «συμβιβασμό» (με την Τουρκία), δηλαδή οι Γερμανοί έχουν ΓΙΑ ΔΕΔΟΜΕΝΗ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΥΠΟΤΑΓΗ;!

Και η ελληνική κυβέρνηση βεβαίως(!) σιωπηρά δέχτηκε την «παρατήρηση» των Γερμανών και δεν μερίμνησε, σε συμφωνία με την γαλλική, να τους διαολοστείλουν;!

7) αληθεύει ότι – κάτι που ισχυροποιεί τη τουρκική πολιτική και τις τουρκικές βλέψεις – ναι μεν (θα) αδειάσει η Λέσβος, αλλά θα δοθεί σε όλους εκείνους τους μουσουλμάνους λαθρομετανάστες της ΑΣΥΛΟ για να κυκλοφορούν «ελεύθεροι και ωραίοι» σε όλη την Ελλάδα απαιτώντας και δικαιώματα και παροχές, «κινούμενες νάρκες» μέσα στον ελληνικό κοινωνικό χώρο;!

Και ότι – κάτι το χειρότερο –με ανοχή της ελληνικής κυβέρνησης ο Δ.Ο.Μ. (Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης), που ενεργεί ανεξέλεγκτος σε όλη την Ελλάδα, ζητά να αγοράσει ή να νοικιάσει μεγάλες εκτάσεις σε Θράκη και κατά μήκος του Έβρου για να δημιουργηθούν εκεί κωμοπόλεις λαθρομεταναστών μουσουλμάνων, πολύ πιθανόν με ανεξάρτητο, δικό τους status και ποιος ξέρει ποια προνόμια και «διευκολύνσεις» για τη λειτουργία τους ώστε να ικανοποιηθούν Γερμανία, Ύπατη Αρμοστεία ΟΗΕ;!

8) αληθεύει ότι αυτές οι «κωμοπόλεις» λαθρομεταναστών (γερμανική «ιδέα» και ελληνική φυσικά αποδοχή!), μαζί με άλλες ανάλογες που εν μέρει θα ιδρυόταν στην Στερεά Ελλάδα (Θήβα, Λιβαδειά, λ. χ.) ή και αλλού, θα είναι οι πυρήνες για την συγκρότηση των ΕΟΖ, Ειδικών Οικονομικών Ζωνών, στην Ελλάδα όπως ήδη από το 2005 ο πάλι Γερμανός Martin Schulz, τότε υποψήφιος για τη Καγκελαρία, είχε σκιαγραφήσει, όπου η Ελλάδα, στα σχέδια, θα γινόταν ένα είδος Bantustan σε κοινοτικό έδαφος, με ειδικές περιοχές στις οποίες – και μόνο εκεί – θα μπορούν να ζουν και να κινούνται οι μεταναστευτικοί (κοροϊδευτικά λεγόμενοι «προσφυγικοί») πληθυσμοί υπό την διαχείριση πολυεθνικών, μέσω κοινοτικού σχήματος, με ειδικά εργασιακά, νομικο-διοικητικά και φορολογικά καθεστώτα, ένα είδος «κρατίδια-πόλεις», μέσα στο ελληνικό κράτος;! (βλ. Το ελληνικό πείραμα: η περάτωση ενός σχεδίου ή η προειδοποίηση για το μέλλον, στο \ 29.11.2017).

9) αληθεύει ότι, πάλι προς όφελος της διείσδυσης της Τουρκίας στην Ελλάδα (μετά από ό, τι αποπειράται να γίνει στα Δωδεκάνησα και ελεύθερα πια γίνεται στη Θράκη), μέσω του Σεΐχη του Κατάρ, υποστηρικτή και τροφοδότη του Ερντογάν, η ελληνική κυβέρνηση ευνόησε την εταιρεία Pimana στη προσπάθειά της να αγοράσει 14.500 στρέμματα γύρω από το «ναυάγιο» στη Ζάκυνθο χρησιμοποιώντας πλαστά κληρονομικά χαρτιά, όπως αναγνώρισε το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αθήνας ακυρώνοντας την «μεταβίβαση»;!

10) αληθεύει ότι ο προαναφερόμενος Σεΐχης του Κατάρ – ενεργός δορυφόρος μιας Τουρκίας θανάσιμος εχθρός της Ελλάδας – Χαμάντ Μπιν Καλίφα αλ-Θανί, δήθεν «λάτρης του Ιονίου»(!), αγόρασε ακριβώς στο Ιόνιο το νησί Οξεία και μαζί άλλα πέντε (5) νησάκια, τα οποία ποιος μας λέει πως δεν θα μπορούν να μεταβληθούν σε κέντρα ηλεκτρονικής ή άλλης κατασκοπείας της Τουρκίας ή και μυστικές τουρκικές ή κάταρο-τουρκικές βάσεις, έχοντας υπόψη πως, λίγο πιο απάνω, στην Αλβανία, ήδη υπάρχει μια ναυτική τουρκική βάση;!

και με αυτό τον τρόπο η περικύκλωση της Ελλάδας να πραγματοποιείται με τη «βούλα» και έγκριση της Ελλάδας;!

11) αληθεύει ότι οι Αμερικανοί «φίλοι και σύμμαχοι» (βλ. τον πολύ Πομπέο που έρχεται πάλι για να επιβάλλει στην υποταγμένη ελληνική κυβέρνηση την αποστρατιωτικοποίηση) απαιτούν να αποσυρθούν απ’ τα ανατολικά ελληνικά νησιά τα αμερικάνικα οπλικά συστήματα (πύραυλοι), γιατί απειλούν – λένε!! – τον απέναντι τουρκικό στρατό, ενώ η Τουρκία συνεχίζει να κρατά ολόκληρη μια Στρατιά (η Στρατιά του Αιγαίου) στα παράλια της Μικράς Ασίας, απ’ τα Δαρδανέλια ως την Αττάλεια, συνέχεια απειλώντας τα απέναντι ελληνικά νησιά;!

12) αληθεύει ότι επομένως με αυτή την απαίτηση των Αμερικανών η Ελλάδα θα προσέλθει στις «συζητήσεις» του «διαλόγου» αφοπλισμένη ακριβώς εκεί όπου χρειάζονται τα ελληνικά όπλα;!

Και τότε σε τί χρειαζόταν η περιβόητη «Αμυντική Συμφωνία» Ελλάδα-ΗΠΑ, για την οποία τόσο «κουράστηκε» ο πολυπράγμων Πάιατ και η οποία υποτίθεται πως συνομολογήθηκε ως ανάχωμα εναντίον του μόνου εχθρού που έχει η Ελλάδα, τη Τουρκία;!

13) αληθεύει ότι όταν ο πρωθυπουργός και άλλοι υπουργοί του μας έλεγαν και διαβεβαίωναν με περίσσια σοβαρότητα πως, όποιοι ελληνο-τουρκικοί διάλογοι και να γινόντουσαν η Ελλάδα ένα μόνο θέμα έχει προς συζήτηση, την ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδα, ξεδιάντροπα μας έλεγαν ψέματα, ξεδιάντροπα κορόιδευαν ολόκληρο τον ελληνικό λαό, τον οποίο, για να μην υπάρξει πάλι καμία αντίδραση, πάνε πάλι να «δέσουν» στα δεσμά του κορωνοϊού;!

14) αληθεύει ότι η ελληνική κυβέρνηση πάει να αρχίσει «συνομιλίες» με ενεργό τον εκβιασμό της τουρκικής NAVTEX για αποστρατιωτικοποίηση της Λήμνου και στη συνέχεια τον άλλο της NAVTEX για τη Χίο;!

και η ελληνική κυβέρνηση πέφτει τόσο χαμηλά και το δέχεται σαν να μη συμβαίνει τίποτα;! δέχεται να «συζητήσει» τα ΔΙΚΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ επειδή το θέλουν οι Γερμανοί, και επιπλέον δέχεται η Τουρκία – εντωμεταξύ – να συνεχίζει να παραβιάζει την κυπριακή ΑΟΖ;!

15) αληθεύει ότι, εκτός των άλλων (πολλών) τουρκικών απαιτήσεων «συζήτησης» – κι όχι μόνο για (ΑΟΖ)-υφαλοκρηπίδα όπως μας έχουν παραμυθιάσει επανειλημμένως οι κυβερνητικοί – οι Τούρκοι πρόσθεσαν ειδικά και την απαίτηση της απομάκρυνσης από τα ελληνικά ανατολικά νησιά των 116 ρουκετοβολίδων RM -70 τους οποίους φοβούνται σαν το Χάρο;!

16) αληθεύει ότι οι Αμερικανοί «έξυπνοι» πιέζουν ασφυκτικά τους Έλληνες «χαζούς» να μην αγοράσουν τις μοναδικές σε ισχύ και δυνατότητες γαλλικές φρεγάτες Belharra ή FREMM και να αγοράσουν τα δικά τους μεταχειρισμένα πλòiα FREEDOM που το αμερικανικό Ναυτικό αποσύρει επειδή παρουσιάζουν σωρεία τεχνικών προβλημάτων και αστοχιών,

δηλαδή οι Αμερικανοί θέλουν να φορτώσουν στο ελληνικό ΠΝ τα άχρηστα για αυτό πλοία USSFort North (LCS-3) και USS Freedom (LCS-1) τα οποία στην ουσία είναι ένα είδος κανονιοφόροι (με ένα πυροβόλο ΜΚ 110 των 57 χιλιοστών) ή το πολύ-πολύ κορβέτες με τελείως ανεπαρκή οπλισμό που σε καμιά περίπτωση δεν καλύπτουν τις ανάγκες και τις απαιτήσεις της ελληνικής άμυνας/επίθεσης;!

17) και, τέλος, μέσα σε τόσα στρατιωτικο-πολιτικά δεινά, ένα τοπικής αυτοδιοίκησης δεινό με έντονο όμως τουρκικό πρόσημο:

αληθεύει λοιπόν ότι ο κ. Ουτέρ Μουμίν, μειονοτικός δήμαρχος Ιάσμου Ροδόπης εν είδει προβοκάτσιας μετέβη σε πανηγύρι στη Προύσα, οργανωμένο από τον αλυτρωτικό «Σύλλογο Αλληλεγγύης Τούρκων Δυτικής Θράκης»(!!), όπου ούτε λίγο ούτε πολύ δήλωσε το όραμά του ο Δήμος που διοικεί «να αγκαλιάσει τη μητέρα πατρίδα Τουρκία» και επίσης πως ο ίδιος «δεν έχασε τίποτα από τον μουσουλανισμό και τουρκισμό του»(!) απαγγέλλοντας μάλιστα και ένα ποίημα αφιερωμένο στον Τούρκο στρατιώτη;!

Πώς συμβαίνει και, μετά απ’ αυτές τις δηλώσεις και πράξεις πίστης στη Τουρκία ενός δημάρχου ελληνικής πόλης που το ελληνικό κράτος χρηματοδοτεί επιπλέον, η ελληνική κυβέρνηση να μένει άπρακτη και βουβή;!

Αλήθεια, πόσοι Έλληνες πολίτες γνωρίζουν όλα αυτά, τα οποία ναι μεν δεν είναι και μυστικά, αλλά κανένα περιβόητο «κανάλι» δεν τα «λέει»; Και πόσοι θα περιμένουν να δοθεί, αλλά μέσω τηλεόρασης, δημόσια, μια απάντηση ειλικρινή και αληθινή για να μπορούν ή να «ησυχάσουν» ή να αρχίσουν να φοβούνται;!

Δυστυχώς η εντύπωση είναι πώς βαδίζουμε ολοταχώς προς μια για την Ελλάδα αφάνταστα καταστροφική συγκυρία η οποία, με απλά λόγια, σε όλες τις χώρες του κόσμου ονομάζεται όχι μόνο απλά «εθνική μειοδοσία», αλλά ουσιαστικά «εθνική προδοσία» μιας και «εκδίδονται», ούτε καν επί χρήμασι. προσφέρονται, χαρίζονται σε έναν τρίτο ξένο εχθρό ελληνικά δικαιώματα, ελληνικές θάλασσες, ελληνικά εδάφη, ελληνικός εναέριος χώρος, συνοπτικά: ελληνική νόμιμη κυριαρχία.

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι σε όλες τις χώρες του πλανήτη ο κυβερνήτης που εκδίδει την χώρα του σε τίποτα άλλο δεν υποπίπτει παρά σε μια εσχάτη προδοσία. Είναι άσχημο να πηγαίνει εκεί ο νους, αλλά με ό, τι φαίνεται πως πάει να γίνει, πού αλλού να πάει;

Ωστόσο, περιμένοντας έναν «σωτήρα» – μακάρι να εμφανιστεί! – ας «το ρίξουμε» για μια στιγμή στο εύθυμο, ίσως να εξορκίσουμε το πυκνό σκοτάδι που απειλεί να πέσει επάνω σε όλη την Ελλάδα.

Θέλετε λοιπόν να μάθετε ποια είναι τα δύο τελευταία ανέκδοτα στην ελληνική πιάτσα;

Το ένα είναι το: «Επιβεβαιώθηκε το αμερικανικό ενδιαφέρον για επενδύσεις στην Ελλάδα!» (HellasJournal.com 21.9.2020).

Και το άλλο είναι το: «Σακελλαροπούλου σε Αναστασιάδη: ενιαίο αρραγές το διπλωματικό μέτωπο Ελλάδας-Κύπρου!!» (HellasJournal.com 21.9.2020).

Δυστυχώς, όπως λέει και ο λαός, εδώ ξεκαρδίζονται και οι κότες!!

Κρεσέντσιο Σαντζίλιο, Ελληνιστής

ΥΓ.

Τελικά, το ότι στις «συνομιλίες» δεν θα πραγματευτεί μόνο το θέμα της ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδας πάλι οι Τούρκοι το «ξεσκέπασαν» (με αρκετή υποκρισία οι Έλληνες το «κρύβουν» απ’ τους πολίτες τους γνωρίζοντας ίσως πόσο προδοτικό πρόσημο έχει), μιλώντας για «έγγραφο πλαισίου» που θα είναι η βάση για τις επόμενες «διαπραγματεύσεις»!

Όταν λοιπόν μιλάμε για «πλαίσιο», αναμφίβολα σημαίνει πως τα θέματα είναι πολλαπλά, όχι ένα μόνο(!), το μοναδικό θέμα των «θαλάσσιων ζωνών», όπως δηλώνουν πάλι με περίσσια υποκρισία και υπουλότητα, ανερυθρίαστα οι Έλληνες πολιτικοί ευθύς εξαρχής έχοντας συνείδηση πως είναι ψέμα και δολιότητα,

για τον απλούστατο λόγο γιατί, με την γενική έκφραση «θαλάσσιες ζώνες» οι Έλληνες κυβερνώντες δεν εννοούν καθόλου (όπως θέλουν να μας παραπλανήσουν) ΜΟΝΟ ΤΗΝ ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδα, αλλά εννοούν ακριβώς εκείνο που εννοούν και οι Τούρκοι, δηλαδή όλα όσα έχουν σχέση με τον θαλάσσιο χώρο του Αιγαίου!!:

– υφαλοκρηπίδα ως τη μέση του Αιγαίου (οι Τούρκοι αγνοούν στην ΑΟΖ γιατί δεν τους συμφέρει)

– ανατολικά ελληνικά νησιά (που δεν είναι ελληνικά και «κάθονται» επάνω στη τουρκική υφαλοκρηπίδα!)

– ελληνικά χωρικά ύδατα (το πολύ 6 ν.μ. στις ελληνικές ηπειρωτικές ακτές, άλλού μόνο 3 ν.μ., και πάλι πολύ είναι!)

– ελληνική συνορεύουσα ζώνη: δεν υπάρχει

– τουρκικές γκρίζες ζώνες και ελληνικά νησιά τυ Αιγαίου

– ελληνικός εναέριος χώρος (κι αυτός στα 6 ν.μ. και μάλλον στα 3 ν.μ.)

– ελληνικές ζώνες διάσωσης: ως τη μέση του Αιγαίου δεν υπάρχουν, απλώς γιατί είναι τουρκικές

– FIR Αθηνών: να μαζευτεί μόνο στις ανατολικές ηπειρωτικές ακτές της Ελλάδας

– θάλασσα ανατολικά του 28ου μεσημβρινού: είναι αποκλειστικά τουρκική

– όλα τα ελληνικά νησιά ανοχύρωτα

– Συνθήκη της Λοζάνης: δεν έχει καμία αξία διότι αντιβαίνει την «Γαλάζια Πατρίδα», γι’ αυτό πρέπει να αναθεωρηθεί με βάση τους «κανόνες» αυτής της «Πατρίδας»

– ό, τι άλλο μπορούν να σκαρφιστούν οι Τούρκοι για να μειώσουν την Ελλάδα και να την κάνουν υποτακτική τους!

Είναι απίστευτο πόσο πολύ μια κυβέρνηση μπορεί να βλάψει τον ίδιο τον λαό της που την έφερε στην εξουσία, την ίδια της τη χώρα!!

Απίστευτο, αλλά αληθινό, δυστυχώς για την Ελλάδα, δυστυχώς για τους πολίτες της που εξακολουθούν να κοιμούνται τον ύπνο του θανατοποινίτη.

Κι ούτε καν τον υποπτεύονται! Απίστευτο, αλλά αληθινό!

Και πολύ θλιβερό είναι να λέγονται όλα ετούτα, αλλά πώς να αποσιωπηθούν αφού είναι θλιβερές αλήθειες αληθινών κινδύνων για την Ελλάδα;

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



του Γρίβα Κώστα 23 Σεπτεμβρίου 2020

Σε άρθρο του στο Ποντίκι, ένας από τους πιο αξιόπιστους, σοβαρούς και ενημερωμένους Έλληνες δημοσιογράφους για θέματα εξωτερικής πολιτικής, ο Δημήτρης Μηλάκας, μεταξύ των άλλων ανατριχιαστικών που αναφέρει, υποστηρίζει –επικαλούμενος διπλωματικές πηγές– ότι οι ΗΠΑ απαιτούν να αποστρατιωτικοποιηθούν μερικώς τα ελληνικά νησιά του ανατολικού Αιγαίου. Ιδιαίτερα ζητούν την απομάκρυνση «αμερικανικής κατασκευής πυραυλικών συστημάτων», όπως αναφέρει το άρθρο, τα οποία πιθανώς είναι πολλαπλοί εκτοξευτές ρουκετών M270 MLRS.

Αν πράγματι ισχύει κάτι τέτοιο τότε βρισκόμαστε ενώπιον μιας πρωτοφανούς εχθρικής πράξης από πλευράς των ΗΠΑ, που ξεπερνά κατά πολύ τη φιλική ουδετερότητα, την οποία παραδοσιακά επιδεικνύουν έναντι της Τουρκίας. Και φυσικά, αν υπάρχουν άνθρωποι σε οποιοδήποτε επίπεδο και θέση του ελληνικού μηχανισμού εξουσίας, πολιτικού και γραφειοκρατικού, που συζητάνε για "μερική αποστρατιωτικοποίηση" ελληνικών νησιών, τότε μιλάμε, καθαρά και ξάστερα, για ενέργεια εθνικής προδοσίας.

Κατ’ αρχάς, για να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα, η λέξη "αποστρατιωτικοποίηση" είναι ένας ευφημισμός για τη λέξη αφοπλισμός. Γιατί περί αυτού μιλάμε. Και δεν υπάρχει μερική αποστρατιωτικοποίηση, όπως δεν υπάρχει ολίγον έγκυος. Αν αποδεχθούμε την αποχώρηση κρίσιμης σημασίας οπλικών συστημάτων, όπως είναι οι MLRS από ένα ελληνικό νησί, τότε στερούμε τις δυνατότητες των στρατιωτικών δυνάμεων που βρίσκονται εκεί να αμυνθούν σε περίπτωση επίθεσης. Οι Έλληνες στρατιώτες από υπερασπιστές μετατρέπονται σε ομήρους του αντιπάλου.

Και ας μην πει κανένας ότι μιλάμε για επιθετικά όπλα που μπορούν να ασκήσουν πλήγματα στο εσωτερικό της Τουρκίας και για αυτό να τα αποσύρουμε "για να μην νοιώθουν ανασφάλεια οι Τούρκοι". Οι απόψεις αυτές είναι απλά αχαρακτήριστες. Ουσιαστικά υποστηρίζουν ότι η Τουρκία μπορεί να ασκεί προβολή ισχύος στην Ελλάδα, αλλά η Ελλάδα δεν δικαιούται να έχει αντίστοιχες ικανότητες.

Τα ελληνικά νησιά παραδίδονται με "μερική αποστρατιωτικοποίηση"

Επιπροσθέτως, ο διαχωρισμός των μαχητικών ικανοτήτων σε "επιθετικές" και "αμυντικές" είναι μια αυθαίρετη νοητική κατασκευή και δεν έχει απολύτως κανένα νόημα στον πραγματικό κόσμο. Πολύ απλουστευτικά, αν υποθέσουμε ότι αν οι ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις που σταθμεύουν σε κάποιο ελληνικό νησί ναι μεν έχουν κάποιες ικανότητες να αντιτάξουν τοπική άμυνα σε περίπτωση εισβολής, αλλά καμιά ικανότητα να προσβάλουν στόχους σε μεγάλες αποστάσεις. Αυτό σημαίνει ότι οι Τούρκοι μπορούν ανενόχλητοι να επικεντρώσουν την επιθετική τους προσπάθεια σε όποιο ελληνικό νησί επιθυμούν και να καταστείλουν την άμυνα του δια των αριθμών όσο σθεναρή και αν είναι αυτή.

Με άλλα λόγια, το Αιγαίο μπορείς να το υπερασπιστείς μόνο ως ολότητα και όχι ως ξεκομμένα νησιά, απομονωμένα μεταξύ τους. Και γι' αυτό χρειάζεσαι όπλα που μπορούν να ασκήσουν προβολή ισχύος σε μεγάλες αποστάσεις, δηλαδή "επιθετικά" όπλα. Και φυσικά, οι ικανότητες προβολής ισχύος στην απέναντι ακτή και η λειτουργία ολόκληρης της γραμμής των ελληνικών νησιών του Ανατολικού Αιγαίου και των Δωδεκανήσων ως ενιαίου χώρου μάχης, είναι θεμελιώδες στοιχείο για την ελληνική αποτροπή στο θέμα του Καστελλόριζου.

Σε αντίθετη περίπτωση, αν δηλαδή στερούμεθα "επιθετικών" ικανοτήτων, είναι σαν να δίνουμε το πράσινο φως στην Τουρκία να προβεί σε ελεγχόμενο θερμό επεισόδιο με τους όρους της στο Καστελλόριζο και να μας επιβάλει εν συνεχεία τις θέσεις της, αφού δεν θα μπορούμε να αντιδράσουμε σε άλλο σημείο των ελληνοτουρκικών συνόρων.

Με άλλα λόγια, η συζήτηση περί "μερικής αποστρατιωτικοποίησης" ουσιαστικά αποσκοπεί στην καταστροφή των ικανοτήτων άμυνας των ελληνικών νησιών έναντι της τουρκικής πολεμικής μηχανής εν συνόλω. Δηλαδή, στη μετατροπή τους σε ομήρους της Τουρκίας και εν τέλει στην καθυπόταξη της Ελλάδας. Και σε αυτήν την προσπάθεια πρωτοστατούν οι ΗΠΑ, αν πράγματι ισχύουν όσα υποστηρίζει στο άρθρο του ο κ. Μηλάκας.

Οι ΗΠΑ μετατρέπονται σε εχθρό της Ελλάδας

Σε αυτήν την περίπτωση έχουμε ενώπιον μας το αμείλικτο ενδεχόμενο η Ουάσιγκτον να μετατρέπεται σε σύντροφο εν όπλοις με την Άγκυρα και να τη βοηθάει εμπράκτως στην προσπάθειά της να ακρωτηριάσει την Ελλάδα. Αν όντως ισχύει κάτι τέτοιο, οι συνέπειες στις ελληνοαμερικανικές σχέσεις είναι αναπόφευκτο πως θα είναι δραματικές και μάλλον μη αναστρέψιμες. Ωστόσο, θέλω να πιστεύω ότι τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι και η κατάσταση θα ξεκαθαρίσει μέσα στις επόμενες ημέρες.

Όπως επίσης αδυνατώ να πιστέψω ότι μπορεί να υπάρχουν Έλληνες πολιτικοί και γραφειοκράτες του υπουργείου Εξωτερικών που ζήλεψαν τη μοίρα του Τσολάκογλου και είναι διατεθειμένοι να συζητήσουν παρόμοιες αξιώσεις. Σε κάθε περίπτωση, όμως, επειδή οι σχετικές πληροφορίες ολοένα και πληθαίνουν και προέρχονται και από χείλη που δεν μπορείς να αγνοήσεις, περιμένουμε από την ελληνική κυβέρνηση να ξεκαθαρίσει την κατάσταση. Αν όντως δεχόμαστε τέτοιες πιέσεις από τους υπερατλαντικούς "συμμάχους" τότε πρέπει να πει τα πράγματα με το όνομά τους στον ελληνικό λαό και να ζητήσει την στήριξή του σε μια πολιτική εθνικής αντίστασης. Και είμαι σίγουρος ότι θα την έχει.

του Δημήτρη Μηλάκα

Σύμφωνα με τη γλαφυρή διατύπωση έμπειρου Ελληνα διπλωμάτη «οι Αμερικανοί θέλουν να γυαλίσουν τα παπούτσια του Ερντογάν με τη γλώσσα μας». Για τον σκοπό αυτό ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών Μάικ Πομπέο θα σπεύσει τις επόμενες μέρες στην Αθήνα με το «αίτημα» της απόσυρσης, από τα ελληνικά νησιά, αμερικανικών οπλικών συστημάτων (πυραύλων που πρόσφατα αναβαθμίστηκαν οι δυνατότητές τους με τον διπλασιασμό του βεληνεκούς τους) τα οποία απειλούν τις επιχειρησιακές δυνατότητες των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων…

Όπως από τις 11 του μηνός έχει γράψει το Ποντίκι το θέμα τις «μερικής αποστρατιωτικοποίησης» των ελληνικών νησιών βρίσκεται στο επίκεντρο μια συζήτησης για τη δημιουργία των προϋποθέσεων έναρξης ενός νέου γύρου ελληνοτουρκικών συνομιλιών. Η «μείωση του στρατιωτικού αποτυπώματος» σε κρίσιμες περιοχές της ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης, δηλαδή σε περιοχές ελληνικής επικράτειας τις οποίες η Τουρκία έχει βάλει στο μάτι, φαίνεται ότι αποτελεί στόχο και απαίτηση, τόσο των Γερμανών Εταίρων όσο και των Αμερικανών «φίλων» και «συμμάχων».

Στο πλαίσιο αυτό άλλωστε, εξελίσσονται και οι συνομιλίες «τεχνικού» χαρακτήρα στο ΝΑΤΟ μεταξύ Ελλάδα και Τουρκίας οι οποίες συνεχίζονται και σήμερα, σύμφωνα με την πληροφόρηση που έχουμε από τον Τούρκο υπουργό άμυνας!

Κατ αυτόν τον τρόπο, οι φίλτατοι σύμμαχοι και εταίροι ζητούν από την πρόθυμη ελληνική κυβέρνηση να προσέλθει αφοπλισμένη στο τραπέζι του διαλόγου με την Τουρκία όπου, προφανώς, το θέμα της υφαλοκρηπίδας θα είναι ένα μόνο από τα ζητήματα που θα συζητηθούν. Αυτό που επίσης φαίνεται, από τις πληροφορίες ότι οι ελληνοτουρκικές διερευνητικές συνομιλίες ξανα-αρχίζουν, είναι ότι η ελληνική κυβέρνηση έχει ήδη συμφωνήσει να ικανοποιήσει τις εν λόγω απαιτήσεις…

Το «αίτημα» του Πομπέο, για την απόσυρση των αμερικανικής κατασκευής πυραυλικών συστημάτων από κάποια ελληνικά νησιά, τα οποία η Ελλάδα δεν παρέλαβε ως δωρεά αλλά χρυσοπλήρωσε για να τα αποκτήσει την αμερικανική πολεμική βιομηχανία, βασίζεται στο επιχείρημα (αν υποτεθεί ότι οι ΗΠΑ έχουν ανάγκη επιχειρημάτων όταν απευθύνονται σε υποτελείς τους)ότι οι ΗΠΑ έχουν υπογράψει τις Συνθήκες με τις οποίες αποδόθηκαν τα νησιά στου ανατολικού Αιγαίου και τα Δωδεκάνησα στην Ελλάδα υπό τον όρο να είναι αποστρατιωτικοποιημένα!

Αξίζει να υπογραμμιστεί ότι η ασφυκτική πίεση που ασκούν οι Αμερικανοί υπέρ των τουρκικών θέσεων εκδηλώνεται αν και οι ελληνικές κυβερνήσεις (ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ) διαπραγματεύτηκαν και υπέγραψαν την περιβόητη νέα ελληνοαμερικανική συμφωνία στρατιωτικής συνεργασίας η οποία υποτίθεται ότι θα διασφάλισε την χώρα από κάθε κίνδυνο αλλά στην ουσία την μετέτρεψε (την χώρα) σε μια απέραντη αμερικανική στρατιωτική βάση. Το γεγονός αυτό εξηγεί και «δικαιολογεί», ως ένα βαθμό, ότι οι Αμερικανοί ψάχνουν ακριβώς εδώ στην Ελλάδα τις πρόθυμες γλώσσες για να γυαλίσουν για λογαριασμό τους τα παπούτσια του Ερντογάν, προκειμένου να τον κρατήσουν κοντά στη δυτική σφαίρα επιρροής.


πηγή



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μια ενδιαφέρουσα συζήτηση συνέντευξη μπορείτε να παρακολουθήσετε από το freedomtv με οικοδεσπότη την επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας Ζωή Κωνσταντοπούλου και καλεσμένο Αλέξανδρο Καζαμία, Επίκουρο Καθηγητή Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Κόβεντρυ.

Θέμα της συζήτησης η εξωτερική πολιτική και η Ελληνοτουρκική κρίση.

Σε αυτή τη νέα περίοδο, η Ζωή συζητά για τα θέματα που απασχολούν όλους μας, με τους ανθρώπους που γνωρίζουν!



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Υποστηρίξαμε σε προηγούμενα άρθρα μας ότι μια γενική σύρραξη Ελλάδας – Τουρκίας δεν θα έχει νικητές, θα έχει μόνο ηττημένους και θα οδηγήσει πιθανώς στην καταστροφή και των τριών κρατών που θα εμπλακούν (Ελλάδα, Κύπρος, Τουρκία), με τη μορφή που τα γνωρίσαμε στην ιστορία, κάτι που μπορεί να εξυπηρετεί τη στρατηγική ακραίων εξτρεμιστικών κύκλων του παγκόσμιου συστήματος.

Αρκετοί φίλοι επικοινώνησαν ζητώντας διευκρινίσεις για τη σκέψη αυτή, γι’ αυτό θέλουμε να την εξηγήσουμε πιο αναλυτικά. Διαπιστώσαμε επίσης ότι στοιχειώνει τους πάντες η ανάμνηση των Ιμίων, κάτι εξαιρετικά επικίνδυνο, όπως θα εξηγήσουμε στη συνέχεια. Το μόνο που δεν μπορεί να συμβεί τώρα είναι μια κρίση τύπου Ιμίων ή «αντι-Ιμίων».

Μερικοί μάλιστα από τους φίλους εξέφρασαν πολύ μεγάλη (και για μένα πολύ ανησυχητική) προκαταβολική υπεραισιοδοξία για την έκβαση μιας ελληνοτουρκικής σύγκρουσης, υποστηρίζοντας ότι έχουμε τη δυνατότητα να εξασφαλίσουμε, σε κάθε περίπτωση, τακτική υπεροχή. Τακτική υπεροχή όμως, και μάλιστα συντριπτική, είχαν και οι Γιαπωνέζοι στο Περλ Χάρμπορ. Δεν κερδίζονται οι πόλεμοι με τακτική, κερδίζονται με στρατηγική υπεροχή και η στρατηγική υπεροχή είναι κάτι πολύ ευρύτερο. Στη συγκεκριμένη περίπτωση που μας ενδιαφέρει, δεν μπορεί καμία από τις δύο χώρες να κερδίσει στρατιωτικά την άλλη, ή, για να το θέσουμε διαφορετικά, το κόστος μιας «νίκης» θα είναι κατά πολύ υπέρτερο του οποιουδήποτε κέρδους.

Δεν έχει τώρα πολύ νόημα να αρχίσουμε να μετράμε πόσα αεροπλάνα, φρεγάτες, υποβρύχια και drones διαθέτει κάθε χώρα. ‘Όχι ότι αυτά δεν είναι σημαντικά. Αλλά ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι μια από τις δύο χώρες καταφέρνει, με κάποιο τρόπο, να εξουδετερώσει το μεγαλύτερο μέρος της αεροπορίας και του στόλου του αντιπάλου, κάτι εξαιρετικά απίθανο, θα μείνουν στην άλλη πλευρά αρκετά μέσα καταστροφικής ανταπόδοσης και τα κίνητρα να την επιχειρήσει.

Καμιά άμυνα δεν είναι αδιαπέραστη. Δεν χρειάζεται να την περάσει όλη η αεροπορία, όλοι οι πύραυλοι, όλα τα drones, όλα τα οπλικά συστήματα των δύο αντιπάλων. Μερικά να περάσουν – και θα περάσουν μερικά οπωσδήποτε – έχουν επαρκή καταστροφική ισχύ για να πλήξουν τις υποδομές των δύο κρατών, τα διυλιστήρια, τα λιμάνια, τα αεροδρόμια, τις γέφυρες, τις τηλεπικοινωνίες, την ενέργεια και άλλες πολύ ζωτικές για την επιβίωση εκατομμυρίων πολιτών των δύο κρατών. Πόσο μάλλον που οι υποδομές αυτές βρίσκονται σε τέσσερα υδροκεφαλικά αστικά κέντρα (Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Κωνσταντινούπολη, Σμύρνη). Εκεί ζουν πολλά εκατομμύρια ανθρώπων, πολύ περισσότερο εξαρτημένα από τις υποδομές αυτές από ότι ήταν το 1921 ή το 1941 για να επιβιώσουν. Γι’ αυτό υποστηρίζουμε ότι από μια τέτοια αναμέτρηση θα υπάρξουν μόνο ηττημένοι.

Σημειωτέον ότι δεν περιλάβαμε τις απολύτως καταστροφικές οικονομικές συνέπειες μιας αναμέτρησης, που τις καταλαβαίνει άλλωστε και μικρό παιδί. Οι δύο χώρες αντιμετωπίζουν βαθύτατη οικονομική κρίση και σοβαρή υγειονομική. Ακόμα και χωρίς πολεμική αναμέτρηση, μόνο με παρατεταμένη κρίση, περαιτέρω εξοπλιστικοί ανταγωνισμοί και η ζημιά της τουριστικής βιομηχανίας τους, επαρκούν και χωρίς πόλεμο να τις καταστρέψουν.

Δεν περιλάβαμε επίσης την πιθανότατη περαιτέρω σημαντική απομείωση του όποιου περιθωρίου ανεξάρτητης πολιτικής των δύο κρατών.

Δεν θα παρέμβουν οι Αμερικανοί;

Η κλιμάκωση είναι ευκολότερο να συμβεί διότι καμιά από τις δύο πλευρές δεν έχει τα πολιτικά περιθώρια να υποχωρήσει. Αν υποχωρήσει θα ανατραπεί ή θα θέσει εκτός ελέγχου της τις ένοπλες δυνάμεις της. Η πολύ διαδεδομένη πεποίθηση ότι θα παρέμβουν η Αμερική και το ΝΑΤΟ και θα σταματήσουν τη σύρραξη είναι μια μεταφυσική θεολογική πίστη, που στηρίζεται στην εμπειρία του παρελθόντος, δηλαδή σε τελείως διαφορετικές τοπικές και παγκόσμιες συνθήκες. Προσφεύγουμε συνήθως σε αυτή δια λόγους ανακουφιστικής παρηγορίας, γιατί η χώρα δεν έχει τους ανθρώπους και τους μηχανισμούς για να αναλύσει τις περιφερειακές και διεθνείς συνθήκες και γιατί διαθέτει αμερικανόπληκτη ελίτ.

Στο παρελθόν και τα δύο κράτη ήταν ασφυκτικά ελεγχόμενα από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, κάτι που δεν συμβαίνει σήμερα με την Τουρκία. Και η Δύση ήταν ενωμένη, δεν γινόταν εμφύλιος στην ηγεσία της.

Εν πάσει περιπτώσει δεν μπορεί κανείς να σχεδιάζει αναμέτρηση υπολογίζοντας εκ των προτέρων ότι θα σταματήσει και δεν θα γενικευθεί. Πόσο μάλλον που μια οποιαδήποτε «παρέμβαση» μπορεί να συνοδεύεται από επαχθείς όρους. Πρέπει να πάρει υπόψιν του όλα τα ενδεχόμενα.
Τo casus belli

Δεν μπορεί δυστυχώς μια χώρα όπως η Ελλάδα να αποποιηθεί εντελώς από το εργαλείο της απειλής γενικού πολέμου (που πρέπει βέβαια να παραμένει υπό αυστηρό εθνικό έλεγχο, όχι να επηρεάζεται η χρήση του από φορείς ξένων επιρροών στο ελληνικό κρατικό σύστημα). Πρέπει όμως να προσδιορίσει με σαφήνεια και προς τον εαυτό της και προς την Τουρκία και προς όλους πότε επιφυλάσσει στον εαυτό της το δικαίωμα να το χρησιμοποιήσει χωρίς δισταγμό, κι αυτή η περίπτωση είναι, κατά τη γνώμη μας, όταν απειληθεί εμπράκτως (όχι όταν νομίσει ότι θα απειληθεί) η εδαφική της ακεραιότητα ή οι Έλληνες της Κύπρου, με προέλαση νοτίως της γραμμής εκεχειρίας.

Αυτό δεν σημαίνει ασφαλώς ότι μπορεί να γίνει ανεκτή η οποιαδήποτε άλλη δράση της Τουρκίας, εν προκειμένω η εμφάνιση του σεισμογραφικού πλοίου στα ανοιχτά του Καστελλόριζου ή άλλης νήσου των Δωδεκανήσων, ή το άνοιγμα των Βαρωσίων στην Κύπρο.
Πολεμική και μη πολεμική αποτροπή και ανταπόδοση

Προτού όμως η Ελλάδα φτάσει σε πολεμική εμπλοκή διαθέτει μια πληθώρα πολύ οδυνηρών αποτρεπτικών μέτρων, τόσο προς την ίδια την Τουρκία, όσο και προς τους «συμμάχους» της, τα οποία μπορεί πρώτα να ειδοποιήσει ότι θα τα λάβει και μετά να τα λάβει. Ενδεικτικά αναφέρουμε την απειλή διακοπής της όποιας αμυντικής συνεργασίας με τις ΗΠΑ και της λειτουργίας των βάσεών τους, με παράλληλη αναζήτηση αλλού στηρίγματος, όπως έπραξε ο Ανδρέας Παπανδρέου το 1987, την απειλή και εν συνεχεία επέκταση των χωρικών υδάτων στο Αιγαίο, σε περίπτωση (και μόνο σε περίπτωση) ιδιαίτερα προκλητικών ενεργειών της Άγκυρας, την ενίσχυση των δυνάμεων που πολεμούν κατά της Τουρκίας, την προειδοποίηση προς τη Γερμανία και την ΕΕ ότι η Ελλάδα θα αναγκαστεί, σε περίπτωση κλιμάκωσης της κρίσης να διακόψει την εξυπηρέτηση του χρέους της και να επιτάξει, για λόγους εθνικής ασφαλείας, τις επιχειρήσεις που έχουν περιέλθει υπό ευρωπαϊκό έλεγχο μπιρ παρά, όπως τον ΟΤΕ, τα αεροδρόμια και τα τραίνα, ότι επίσης θα μπλοκάρει κάθε απόφαση της ΕΕ που εξαρτάται από την ψήφο της.

Θα μου πει τώρα κάποιος ότι το ελληνικό πολιτικό προσωπικό δεν μπορεί να τα κάνει αυτά και θα πάθει έμφραγμα ακόμα κι αν τα σκεφτεί. ‘Όμως δεν είναι προτιμότερο να αρχίσει να τα σκέφτεται, και έχει ήδη τραγικά καθυστερήσει, προτού φτάσει στο πολύ πιο τραγικό δίλημμα «πόλεμος ή συνθηκολόγηση»;

Είπαμε να μας «ρίχνουν» από καιρό σε καιρό οι διαβόητοι, δήθεν «σύμμαχοι» υπέρ της Τουρκίας. Αλλά μόνο ανόητοι μπορούν να πιστέψουν ότι η Άγκυρα θα στείλει σκάφος έξω από το Καστελλόριζο, αν η Αμερική, το ΝΑΤΟ και η ΕΕ χρησιμοποιήσουν όλα τα μέσα στη διάθεσή τους για να την αποτρέψουν, διασώζοντας και την ειρήνη. Αν δεν το κάνουν, τότε πρέπει να γνωρίζουν ότι δεν υφίστανται πλέον οι συμμαχίες και ότι δεν μπορούν να χρησιμοποιούν ελεύθερα, όπως συμβαίνει σήμερα, το έδαφος, τις θαλάσσιες ζώνες και τον εναέριο χώρο Ελλάδας και Κύπρου. Αυτή η παρατήρηση αφορά και το Ισραήλ, το οποίο έχει σήμερα καθοριστική επιρροή στην πολιτική του Προέδρου Τραμπ.

Δεν είναι βλαξ ο Πούτιν που δεν απήντησε με καταρρίψεις τουρκικών αεροσκαφών στην κατάρριψη του δικού του από τους Τούρκους, ούτε ο Σι που έδωσε πρόσφατα εντολή στις ένοπλες δυνάμεις του «μη χτυπήσετε πρώτοι». Αλλά βέβαια αυτό δεν σημαίνει ότι δεν αποτρέπεις και δεν απαντάς. Αυτά όλα βέβαια απαιτούν ένα πολύ συγκροτημένο και μελετημένο κρατικό και πολιτικό σύστημα, αλλά γι’ αυτό το πρόβλημα δεν έχουμε δυστυχώς λύση.

Κάθε πολιτική χρειάζεται και αξιόπιστο «μπαστούνι» και αξιόπιστο «καρότο», πρέπει να τρομάζει τον αντίπαλο με τις συνέπειες της κλιμάκωσης, πρέπει να του αφήνει και περιθώριο αξιοπρεπούς αποκλιμάκωσης. Αντί για τις φλύαρες, ενίοτε και επιζήμιες κυβερνητικές ανακοινώσεις, χρειάζεται άμεσα κατάρτιση καταλόγου αποτρεπτικών μέτρων. Χρειάζεται στεγανοποίηση της διαδικασίας λήψης αποφάσεων από όλους τους ξένους. Χρειάζεται και άμεση επικοινωνία μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας. Επικοινωνία δεν σημαίνει συνθηκολόγηση, υπήρχε και μεταξύ Ουάσιγκτων και Μόσχας κατά την κρίση της Κούβας. Δεν καταλαβαίνουμε επίσης πως, σε μια τέτοια κατάσταση, η Αθήνα δεν έχει διαύλους επικοινωνίας με δυνάμεις εκτός ΝΑΤΟ, όπως στο παρελθόν. (Ο Ανδρέας Παπανδρέου έστειλε τον Παπούλια στον Ζίφκωφ το 1987 και ο Μακάριος τον Λυσσαρίδη στη Ρωσία το 1964). Τόσο ανέμελα ασφαλής αισθάνεται η παρούσα κυβέρνηση;

Βέβαια, η επικοινωνία είναι χρήσιμη μόνο αν κάποιος έχει κάτι, και κάτι δικό του, όχι εισαγωγής, να «επικοινωνήσει» στους συνομιλητές του. Αλλά αυτό το πρόβλημα δεν μπορούμε να το λύσουμε, ο Θεός να βάλει το χέρι του.
Η παγίδα των Ιμίων

Θα κλείσουμε αυτό το κείμενο με ορισμένες παρατηρήσεις σχετικές με τη σημασία και τα μαθήματα των Ιμίων.

Πολλοί άνθρωποι, συνειδητά ή και ασυνείδητα, σκέπτονται με την κρίση των Ιμίων να βαρύνει στη σκέψη τους. Αυτό είναι πάρα πολύ επικίνδυνο γιατί εγκλωβίζει τη σκέψη, που μπορεί, ασυνείδητα ή όχι, να επιδιώξει να πάρει ρεβάνς για τα ‘Ιμια, χωρίς να συνειδητοποιεί την παγίδα που καραδοκεί. Οι εμπειρίες αυτές είναι οι μόνες που δεν είναι επαναλήψιμες είτε με την ίδια, είτε με την ανάποδη έκβαση. Γι’ αυτό και οι φαντάροι τρέχουν να καλυφθούν σε βομβαρδισμό εκεί που έσκασαν οι οβίδες. Ξέρουν ότι δεν θα ξαναπέσουν εκεί.

Οι στρατηγοί που κερδίζουν πολέμους και ανατρέπουν καταστάσεις δεν είναι αυτοί που εγκλωβίζονται, θετικά ή αρνητικά, στην εμπειρία του παρελθόντος, αλλά αυτοί που αλλάζουν τους κανόνες, κατά μια βασική θέση του Καρλ Φον Κλαούζεβιτς, του μεγαλύτερου θεωρητικού του πολέμου. Κι αυτοί που μελετάνε τους αντιπάλους τους και ξέρουν να τιθασεύουν τα ρεφλέξ τους, ακόμα κι αν είναι ριζωμένα σε μια εθνική συνείδηση αιώνων.

Σημειωτέον ότι αν κάτι ανέδειξε η κρίση των Ιμίων είναι το απειλητικό κενό ιθαγενούς στρατηγικής σκέψης στη χώρα. Από τη μια είχαμε τον Σημίτη, που δικαιολόγησε την συνθηκολόγησή του με την απαράδεκτη συμφωνία Χόλμπρουκ, με το παραπλανητικό δίλημμα «Πόλεμος ή Ειρήνη;»

Από την άλλη όμως έχουμε και εκείνους που αφρόνως στρατιωτικοποίησαν αμέσως την κρίση, αλλά και ήθελαν να χτυπήσει η Ελλάδα γιατί είχε το τακτικό πλεονέκτημα, χωρίς όμως να μπορούν να περιγράψουν τη συνέχεια. Δεν είναι σπουδαίος σκακιστής κάποιος που μπορεί να σκεφτεί μόνο την πρώτη ή τη δεύτερη κίνηση!

Υπήρχαν και τότε πολλές επιλογές μεταξύ της συνθηκολόγησης Σημίτη και του πολέμου. Μεταξύ αυτών και η επιλογή της απειλής επέκτασης των χωρικών υδάτων. Μυαλό δεν υπήρχε και βούληση.

Πάντως σε κάθε περίπτωση δεν συντρέχουν σήμερα οι συνθήκες που καθόρισαν τη μορφή της κρίσης του 1996. Ο κίνδυνος που ίσως υπάρχει είναι, αν το θέλουν ξένες δυνάμεις, να ενθαρρύνουν τους Ελληνες χειριστές στην πεποίθηση ότι μπορεί να πετύχουν αντι-Ίμια.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Μια παρουσίαση μέσα από ένα βίντεο που δημιούργησε Γερμανός δημοσιογράφος, δίνει με ορθολογική ακρίβεια τους λόγους για τους οποίους ο Ερντογάν απειλεί συνεχώς τη χώρα μας αλλά και εξηγεί την απάθεια και παθητικότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στους λεονταρισμούς του παράφρονα σουλτάνου.

Δείτε το βίντεο και διαδώστε το:




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Σοκαριστικό είναι το δημοσίευμα-αποκάλυψη της γερμανικής εφημερίδας Die Welt που φέρει τον Τούρκο Πρόεδρο, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να έχει ζητήσει από τους στρατηγούς του να προκαλέσουν ένα θερμό επεισόδιο, βυθίζοντας ελληνικό πλοίο ή καταρρίπτοντας ελληνικό μαχητικό αεροσκάφος.

Το δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας Die Welt αποκάλυψε το Open Tv. Σύμφωνα με το Open και τον ανταποκριτή του στο Βερολίνο, Παντελή Βαλασσόπουλο, η εφημερίδα επικαλείται τουρκικές στρατιωτικές πηγές στην Κωνσταντινούπολη και ενδιαφέρον έχει η αντίδραση των Τούρκων στρατηγών στη διαταγή του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Το δημοσίευμα αναφέρει:

«Πριν από λίγες ημέρες ο Πρόεδρος Ερντογάν, διέταξε τους στρατηγούς του να βυθίσουν ένα ελληνικό πλοίο αλλά να προσπαθήσουν να μην υπάρξουν πολλές απώλειες σε ανθρώπινες ζωές. Οι στρατηγοί αρνήθηκαν να κάνουν κάτι τέτοιο και η επόμενη ιδέα ήταν να καταρριφθεί ένα ελληνικό πολεμικό αεροσκάφος. Εκεί, ήταν και πάλι η ιδέα ο πιλότος να βγει από το αεροπλάνο και να σώσει την ζωή του».

Με άλλα λόγια, οι Τούρκοι θέλουν να προκαλέσουν ένα θερμό επεισόδιο, χωρίς όμως να υπάρξουν ανθρώπινες απώλειες. Αυτά τα σχέδια τα απέρριψαν οι Τούρκοι στρατηγοί, σύμφωνα με το δημοσίευμα της Die Welt, διαφορετικά είναι πολύ πιθανό να είχαμε ένα θερμό επεισόδιο στην Ανατολική Μεσόγειο.



πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Το παραλήρημα του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν συνεχίζεται. Νέες προκλητικές δηλώσεις κατά της Ελλάδας. Στο "στόχαστρο" και η Γαλλία.

Συνεχίζει να τραβά το σκοινί της προκλητικότητας ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος προέβη σε νέες επιθετικές δηλώσεις κατά της Ελλάδας.

Ο Τούρκος πρόεδρος βρέθηκε το απόγευμα της Κυριακής σε τελετή απονομής διπλωμάτων σε πτυχιούχους στρατιωτικής σχολής και κατά τη διάρκεια της ομιλίας του εξαπέλυσε απειλές κατά της χώρας μας, με τη φράση "Προκαλούμε τους εχθρούς μας στην ξηρά, στη θάλασσα, στον αέρα. Αποδέχονται οι Έλληνες ό,τι τους συμβεί εξαιτίας των φιλόδοξων και ανίκανων ηγετών τους;" να στέλνει στο κόκκινο το καθημερινό του -πια- παραλήρημα.

Μάλιστα, ο Ερντογάν απευθύνθηκε και προς τους Γάλλους, επαναλαμβάνοντας ουσιαστικά το ίδιο ερώτημα: "Γνωρίζει ο γαλλικός λαός ότι θα πληρώσει λόγω των φιλόδοξων και ανίκανων ηγετών του;".



Εν συνεχεία, ο Ταγίπ Ερντογάν είπε: "Οι απειλές κατά των δικαιωμάτων και των συμφερόντων μας στην περιοχή, ειδικά στις περιοχές της Μεσογείου και του Αιγαίου, έχουν επίσης προστεθεί στον αγώνα μας κατά της τρομοκρατίας. Το βέλος έχει φύγει από το τόξο και σίγουρα θα βρει τον στόχο του. Το πραγματικό ερώτημα είναι: Μπορούν αυτοί που στέκονται μπροστά μας στη Μεσόγειο να κάνουν τις ίδιες θυσίες; Έχουν δει την αποφασιστικότητά μας όταν είναι να προστατεύσουμε τα δικαιώματά μας. Και στο τραπέζι και στο πεδίο. Δεν το σκάμε από τους αγώνες".

Υπενθυμίζεται ότι οι προκλητικές δηλώσεις του Ερντογάν είχαν ξεκινήσει από νωρίς σήμερα Κυριακή, τονίζοντας κατά την ομιλία του στον εορτασμό της 98ης επετείου της "Ημέρας της Νίκης", όπως την αποκαλούν οι Τούρκοι πως: "Ο αγώνας της Τουρκίας για ανεξαρτησία και μέλλον συνεχίζεται και σήμερα.Δεν είναι απολύτως τυχαίο ότι αυτοί που επιδιώκουν να μας αποκλείσουν από την ανατολική Μεσόγειο είναι οι ίδιοι εισβολείς με αυτούς που προσπάθησαν να εισβάλουν στην πατρίδα μας πριν από έναν αιώνα".




πηγή



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Νέες προκλητικές δηλώσεις έκανε σήμερα ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, μιλώντας στην 949η επέτειο για τη μάχη του Μαντζικέρτ.

«Θα πάρουμε ό,τι δικαιούμαστε σε Μαύρη Θάλασσα, Μεσόγειο και Αιγαίο», τόνισε ο Τούρκος πρόεδρος, λίγες ώρες μετά τη νέα, διπλή, τουρκική πρόκληση και επεισόδιο στη Χάλκη, όπου τουρκική ακταιωρός επιχείρησε να παρεμποδίσει προσπάθειες διάσωσης αλλοδαπών.

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είπε απειλητικά ότι «καλούμε τους συνομιλητές μας να μείνουν μακριά από λάθη που θα τους προκαλέσουν καταστροφή», ενώ έκανε λόγο για «ψευτόμαγκες στο Αιγαίο»: «Εκείνοι που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν σε άθλια κατάσταση την Ανατολία πριν από έναν αιώνα, τώρα κάνουν ψευτομαγκιές στο Αιγαίο και δεν είναι παρά μια ψυχολογική αντίδραση ότι σφυρίζουν στο νεκροταφείο», είπε.

Ο Τούρκος πρόεδρος επανέλαβε ότι «η Τουρκία θα υπερασπιστεί τα δικαιώματά της στη Μεσόγειο, στο Αιγαίο και στη Μαύρη Θάλασσα. Ακριβώς όπως δεν λαχταρούμε τη γη, την κυριαρχία ή τα συμφέροντα κανενός, δεν θα συμβιβαστούμε ποτέ σε αυτό που μας ανήκει». Για να προσθέσει: «Είμαστε αποφασισμένοι να κάνουμε ό,τι χρειαστεί. Καλούμε τους συνομιλητές μας να συνέλθουν. Δεν έχουμε βλέψεις και εδαφικές διεκδικήσεις, αλλά κάποιοι δοκιμάζουν την υπομονή μας. Θα αντιδράσουμε είτε πολιτικά, είτε οικονομικά, είτε στρατιωτικά. Θα κάνουμε ό,τι χρειαστεί, πληρώνοντας ακόμα και τίμημα. Αν κάποιοι θέλουν να μας αντιμετωπίσουν, ας έρθουν. Ειδάλλως ας φύγουν από τη μέση (...). Η κληρονομιά του Βυζαντίου πέρασε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία με τον Σουλτάνο Μωάμεθ τον Πορθητή. Όσοι δεν αξίζουν να λέγονται καν κληρονόμοι του Βυζαντίου, παίρνοντας πίσω τους τους Ευρωπαίους, είναι σημάδι ότι επιδιώκουν την αδικία, την παρανομία και την πειρατεία και δεν μπορούν να πάρουν μαθήματα από την ιστορία».


πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Περίεργα παιχνίδια παίζονται τις τελευταίες ώρες ως απάντηση στην προκλητικότητα των Τούρκων και τον ανθελληνικό σχεδιασμό των Γερμανών και Αμερικάνων.
Μετά την παράταση της τουρκικής NAVTEX και την απάντηση της Ελληνικής πλευρά με αεροναυτική NAVTEX όπως ανακοίνωσε ο κ. Πέτσας

«Μετά την παράταση της προηγούμενης παράνομης τουρκικής NAVTEX, η Ελλάδα δεσμεύει με NAVTEX περιοχή μεταξύ ΝΑ Κρήτης, Καρπάθου, Ρόδου και Νοτίως Καστελορίζου, για τη διενέργεια αεροναυτικών ασκήσεων»

αναμένεται η αυριανή περιοδεία του Χάικο Μάας, Γερμανού υπουργού Εξωτερικών, που κρατά ίσες αποστάσεις μεταξύ του θύτη και θύματος, με σκοπό να σύρει σε άνευ όρων διαπραγματεύσεις τη χώρα μας με την Τουρκία.


Η απάντηση της αεροναυτικής NAVTEX όμως που εξαγγείλαμε φαίνεται πως "μπάζει" σύμφωνα με άποψη της Κύρας Αδάμ από το militaire.gr

Αν όσα λέει ευσταθούν πολύ φοβόμαστε για τα επόμενα επεισόδια, που ίσως είναι σχεδιασμένα από κλειστά δωμάτια του εξωτερικού και οδηγούμαστε σε επικίνδυνες ατραπούς.

Η κυβέρνηση εκδίδει παράνομη ΝΑVTEX –απάντηση στο Ορους Ρέις- διασύροντας διεθνώς τη χώρα 
Της Κύρας Αδάμ 
Η κυβέρνηση προέβη σε παράνομη και επικίνδυνη ενέργεια, εκδίδοντας την ΝΑVΤΕΧ 490/20 με την οποία δηλώνει διεθνώς ότι στην ίδια περιοχή των παράνομων ερευνών του Ορους Ρέις θα εκτελείται ταυτόχρονα και ελληνική αεροναυτική άσκηση.
Για την ελληνική ΝΑVΤΕΧ 490/20 σημειώνονται τα ακόλουθα:
  • Αεροναυτική άσκηση στην περιοχή με ΝΑVΤΕΧ δεν μπορεί να εκδοθεί, διότι η NAVTEX αφορά μόνον σε περιοχή από την επιφάνεια μέχρι τον πυθμένα της θάλασσας. Εκτός και αν η κυβέρνηση και ΠΝ εκτελέσουν την αεροναυτική άσκηση με υδροπλάνα τα οποία θα κάνουν …τσουλήθρα στη θάλασσα, διότι μόνον με τη ΝΑVTEX απαγορεύεται να πετάνε.
  • Σύμφωνα με Σύμβαση Σικάγο ΑΝΝΕΧ 15 και το Δίκαιο της Θάλασσας για να εκτελεστεί αεροναυτική άσκηση απαιτείται η έκδοση διεθνούς αγγελίας ( ΝΟΤΑΜ ) από τη ΥΠΑ που αφορά σε δραστηριότητες από την επιφάνεια της θάλασσας μέχρι άπειρο ύψος. Τέτοια αγγελία δεν έχει εκδώσει η Ελλάδα με αποτέλεσμα οι όποιες αεροναυτικές δραστηριότητες της στην περιοχή να είναι παράνομες και επικίνδυνες για αεροναυτιλομένους.
  • Σύμφωνα με ΑΝΝΕΧ 15 Σύμβαση Σικάγο για να εκτελεστεί η αεροναυτική άσκηση στην περιοχή στις 24 Αυγούστου η ΥΠΑ έπρεπε να εκδώσει ΝΟΤΑΜ τουλάχιστον 5 ημέρες νωρίτερα πριν την έναρξη της άσκησης, ήτοι από τις 17/ 08, (σσ εκτός περιπτώσεων έρευνας διάσωσης και επικίνδυνων καιρικών φαινομένων , που μπορεί να εκδοθεί άμεσα ΝΟΤΑΜ).

Ωστόσο η ΥΠΑ δεν έχει εκδώσει καθόλου και καμμία ΝΟΤΑΜ παράλληλα με την ελληνική ΝΑVTEX , με αποτέλεσμα οι όποιες αεροναυτικές δραστηριότητες στην περιοχή να είναι παράνομες κα επικίνδυνες.
Η περιοχή της αεροναυτικής άσκησης που ορίζει η ελληνική ΝΑVTEX καλύπτει εκτός του FIR Αθηνών και τα FIR Λευκωσίας ,Καίρου και Τρίπολης. Η Σύμβαση Σικάγο απαγορεύει αεροναυτικές δραστηριότητες σε FIR άλλων κρατών εκτός και αν τα κράτη αυτά έχουν εκδώσει σχετική ΝΟΤΑΜ. Τέτοια ΝΟΤΑΜ δεν έχει εκδοθεί από τα FIR Λευκωσίας, Καίρου και Τρίπολης.Είναι βέβαιον ότι η την ελληνική ΝΑVTEX η Άγκυρα την έχει κορνιζάρει για να αποδείξει νομικά ότι Ελλάδα είναι αυτή που παραβιάζει διεθνή νομιμότητα, εκτός του ότι διασύρεται η Ελλάδα και γελάει η οικουμένη και κυρίως χωρίς να δημιουργεί πρόβλημα στο Όρους Ρέις.
Καλή είναι η προσπάθεια αποφυγής πολιτικού κόστους, οι κινήσεις οφείλουν να είναι ακριβείς και κατάλληλες έτσι ώστε να μην ξεφτιλίζεται διεθνώς η χώρα και τίθεται σε κίνδυνο για χάρη της εξουσίας.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

10 μέρες τώρα το Ορούτς Ρέις αλωνίζει την Ανατολική Μεσόγειο πραγματοποιώντας έρευνες, καταπατώντας ευθέως τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας.

84 ενεργοί πολίτες - διακομματικής προέλευσης - συνυπογράφουν ένα κείμενο - κραυγή αγωνίας για τα όσα συμβαίνουν στην Ανατολική Μεσόγειο καλώντας την κυβέρνηση να αναλάβει, επιτέλους, τις ευθύνες της χαράσσοντας εθνική στρατηγική μακράς πνοής!
Φυσικά το κάλεσμα απευθύνεται στο σύνολο του πολιτικού συστήματος της χώρας μας που καλείται να ξυπνήσει από το λήθαργό του. Πριν να είναι πολύ αργά!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Από τον Δεκέμβρη του 2017 κατά την επίσκεψη του Ερντογάν στην Αθήνα - επίσκεψη που προετοίμασε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ- ο Τούρκος Πρόεδρος έθεσε ζήτημα αναθεώρησης της Συνθήκης της Λοζάνης (1923), που καθορίζει τα ελληνοτουρκικά σύνορα. Ταυτόχρονα η τουρκική ηγεσία έθεσε το συνολικό πλαίσιο των τουρκικών διεκδικήσεων.

Από τον Δεκέμβρη του ‘17 μέχρι σήμερα, μια μεγάλη ακολουθία προκλητικών γεγονότων, μεταξύ των οποίων και η σύλληψη & κράτηση των δυο στελεχών του Στρατού Ξηράς στις Καστανιές Έβρου (1/3/20186) προστέθηκαν, στις συστηματικές παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου και των χωρικών υδάτων της Ελλάδας από πλευράς Τουρκίας (4811 και 2032 αντίστοιχα το 2019).

Στις 27 Νοεμβρίου του 2019 είχαμε την σύναψη του απαράδεκτου τουρκο - λιβυκού συμφώνου για τον «καθορισμό θαλάσσιων δικαιοδοσιών». Αμέσως μετά η Τουρκία απέστειλε συντεταγμένες στον ΟΗΕ, για ολόκληρη την ΑΟΖ μεταξύ Κύπρου Ρόδου και Κρήτης, ως τουρκικής, μόλις έξω από τα 6 νμ από τα νησιά της Ρόδου, Καρπάθου, Κάσου και της Κρήτης. Εφόσον η τουρκική κυβέρνηση εγκρίνει έρευνες ή και γεωτρήσεις μεταξύ 6 και 12 μιλίων από τα νησιά, διαδικασία που έχει ήδη αρχίσει, θα αμφισβητεί εμπράκτως, αφενός το δικαίωμα των νησιών σε ΑΟΖ, αφετέρου θα αμφισβητεί και το δικαίωμα της Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα μέχρι τα 12 νμ. Εδώ να σημειώσουμε ότι το δικαίωμά της Ελλάδας, απορρέει από την διεθνή Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982.

Επίσης τον Μάρτιο 2020 είχαμε συγκέντρωση μεταναστών και προσφύγων στα ελληνοτουρκικά σύνορα στις Καστανιές Έβρου. Τα θύματα αυτά της φτώχειας, των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και πολέμων, αναζητώντας συνεχώς δρόμους διαφυγής, πέφτουν θύματα των γεωπολιτικών παιχνιδιών που παίζονται στις πλάτες τους. Η τουρκική κυβέρνηση, στο πλαίσιο της Συμφωνίας ΕΕ - Τουρκίας συνεχίζει να τους χρησιμοποιεί αδίστακτα για τις επιδιώξεις της.

Σε αντιστάθμισμα των τουρκικών κινήσεων στο Αιγαίο και στον Έβρο, η ελληνική κυβέρνηση, ενισχύει τα μέτρα καταστολής και σηκώνει φράκτες, παραμένοντας προσηλωμένη στις απαράδεκτες συμφωνίες της ΕΕ – Τουρκίας και του Κανονισμού του Δουβλίνου, με τον διπλό εγκλωβισμό χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών στη χώρα μας. Θεωρούμε ότι μέτρα, όπως αυτά των ελληνικών κυβερνήσεων, δεν επιλύουν ριζικά το πρόβλημα. Οριστικά το πρόβλημα μπορεί να λυθεί ΜΟΝΟ με την εναντίωση σε ότι οδηγεί τους λαούς στην προσφυγιά. Δηλαδή με την εναντίωση στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και στο σύστημα που γεννά τη φτώχεια. Πραγματικοί εχθροί του λαού και ένοχοι για όλη αυτήν την κατάσταση δεν είναι οι εξαθλιωμένοι και διωγμένοι πρόσφυγες και μετανάστες, αλλά είναι η ΕΕ, το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ.

Η μετατροπή της Αγιάς Σοφιάς σε τζαμί μετά από 86 χρόνια αποτελεί ευθεία προσβολή του χαρακτήρα της ως μνημείο, καθώς από το 1985 προστέθηκε στη λίστα Μνημείων Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO. Η ενέργεια αυτή της Τουρκίας είναι ακόμα ένα βήμα παραπέρα κλιμάκωσης της Τουρκικής προκλητικότητας, που γενικότερα υποθάλπεται από τη στάση και τους σχεδιασμούς των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ στην περιοχή. Η εξέλιξη αυτή, εκτός των άλλων, οξύνει και τους θρησκευτικούς και εθνικιστικούς ανταγωνισμούς, που αξιοποιούνται για κηρύγματα μίσους και με τη σειρά τους αξιοποιούνται από τους ιμπεριαλιστές για τη διαίρεση των λαών. Είναι σημαντικό να απομονωθούν οι εθνικιστικές και οι φασιστικές φωνές τόσο στην Τουρκία όσο και στην Ελλάδα.

Στο φόντο των εξελίξεων του τελευταίου διαστήματος στην Ανατολική Μεσόγειο, και τα παζάρια που προωθούν ΗΠΑ - ΝΑΤΟ και ΕΕ για επικίνδυνες διευθετήσεις στην ευρύτερη περιοχή, πραγματοποιήθηκε και η υπογραφή της ελληνο – ιταλικής και της ελληνο – αιγυπτιακής συμφωνίας για την μεταξύ τους ΑΟΖ. Και οι δυο συμφωνίες, μεταξύ των άλλων, προβλέπουν μερική επήρεια ελληνικών νησιών για τον προσδιορισμό της ΑΟΖ. Ενώ η Τουρκία θεωρεί ότι τα νησιά δεν δικαιούνται ΑΟΖ – υφαλοκρηπίδα, με τις συμφωνίες αυτές η χώρα έμμεσα, αντιπροτείνει μειωμένη επήρεια.

Την εβδομάδα 21 – 25/7/20 είχαμε ανάπτυξη του Ελληνικού και Τουρκικού στόλου στην ευρύτερη περιοχή του Καστελόριζου, Ρόδου και ακτών της Τουρκίας. Επίσης το τουρκικό ερευνητικό πλοίο Ουρούτς Ρέις, παρέμεινε σε ετοιμότητα να αποπλεύσει για έρευνες στην ελληνική ΑΟΖ ανατολικά Ρόδου – Κρήτης με συνοδεία πολεμικών πλοίων. Γενικότερα η δραστηριότητα του ερευνητικού πλοίου σε συνδυασμό με την παρουσία του τουρκικού στόλου είναι ενδεικτική των τουρκικών προθέσεων. Τις μέρες που γράφονται αυτές οι γραμμές, για δεύτερη φορά μέσα σε δεκαπέντε μέρες, μεγάλο μέρος του τουρκικού στόλου έχει αναπτυχθεί στην ευρύτερη περιοχή, αναγκάζοντας και τον ελληνικό στόλο να αναπτυχθεί επίσης σε επίκαιρες θέσεις. Αυτή τη φορά το Ουρούτς Ρέις πλέει στην ελληνική και την κυπριακή ΑΟΖ (μεταξύ Ρόδου - Κρήτης και Κύπρου) στο πλαίσιο σχετικής NAVTEX που έχει αναγγείλει η Τουρκία ότι θα εκτελεί έρευνα μέχρι τις 23/8/20. Το τουρκικό ερευνητικό συνοδεύεται από ομάδα πολεμικών πλοίων κρούσεως.

Η ΕΕ οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ και σε αυτή την κατάσταση, συνεχίζοντας την προκλητική πολιτική του πόντιου Πιλάτου προωθούν τον ''διάλογο'', μιλώντας για “περιοχή όπου Ελλάδα και Κύπρος ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΝ δικαιοδοσία” ή αναφέρονται σε “διαφιλονικούμενα ζητήματα”. Πρόκειται για δηλώσεις που ουσιαστικά αβαντάρουν την τουρκική προκλητικότητα. Υπογραμμίζεται ότι αυτή είναι η στάση των «συμμάχων» των κυβερνήσεων ΝΔ Σύριζα αμέσως μετά τον στρατηγικό διάλογο και την υπογραφή της συμφωνίας ανανέωσης των βάσεων μεταξύ Ελλάδας ΗΠΑ.

Αποδεικνύεται, για άλλη μία φορά, πως οι μύθοι ότι οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και η ΕΕ μπορούν να εξασφαλίσουν την ειρήνη στην περιοχή και τα εδαφικά - κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας, έχουν καταρριφθεί!

ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ στο πλαίσιο του ανταγωνισμού τους με την Ρωσία, θέλουν να κρατήσουν την Τουρκία στην δική τους σφαίρα επιρροής, και αυτό είναι ένας επιπλέον παράγοντας κινδύνου για τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα. Είναι προφανές, ότι στα παζάρια ανάμεσα τους με την Τουρκία οι ιμπεριαλιστές εμπλέκουν και τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα.

Η ελαφρά σύγκρουση μεταξύ τουρκικής και ελληνικής φρεγάτας, δείχνει το μέγεθος της επικινδυνότητας μιας στρατιωτικής εμπλοκής - τυχαίας ή σχεδιασμένης. Γεγονότα όμως, όπως αυτό, λιγότερο ή περισσότερο ''θερμά'', που έτσι ή αλλιώς είναι πολύ κοντά, επιτρέπουν στις δυο κυβερνήσεις να δικαιολογήσουν στους λαούς τους την προσέλευση τους στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Διαπραγματεύσεις που έχουν σαν στόχο τη συνδιαχείριση – συνεκμετάλλευση του υποθαλάσσιου πλούτου, όπως ήδη σερβίρεται από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, αλλά και από ντόπιους αστούς πολιτικούς και άλλους.

Συνεκμετάλλευση όμως σημαίνει, παραχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων. Σημαίνει παζάρι χωρίς αρχές. Τέτοιου είδους ρυθμίσεις δεν λύνουν τα προβλήματα των τουρκικών αμφισβητήσεων για τα σύνορα ή την οριοθέτηση ΑΟΖ υφαλοκρηπίδας. Αντίθετα περιπλέκουν την κατάσταση, ενώ τα εμπλέκουν στους γενικότερους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς. Είναι παραπάνω από σίγουρο ότι η συνεκμετάλλευση θα γεννήσει όρους νέων εντάσεων, νέα θερμά επεισόδια, σύγκρουση.

Την ίδια στιγμή η επίκληση του διεθνούς δικαστηρίου της Χάγης ότι δήθεν μπορεί να εξασφαλίσει μια «δίκαιη» λύση είναι παραπλανητική. Τέτοιοι οργανισμοί κρίνουν όχι με βάση το Δίκαιο, αλλά με βάση την οικονομική πολιτική και στρατιωτική ισχύ κάθε κράτους.

Η ΚΕΘΑ καλώντας σε αποφασιστική αντιμετώπιση εθνικιστικών και πολεμοκάπηλων κραυγών, υποστηρίζει ότι οι λαοί δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτε μεταξύ μας. Για να ανοίξει ο δρόμος στη κατεύθυνση κάλυψης των αναγκών των λαών της περιοχής, της αμοιβαίας επωφελούς συνεργασίας των χωρών απαιτείται ο λαός να αγωνιστεί, για αποδέσμευση από ΕΕ και ΝΑΤΟ, όπως και κάθε άλλη ιμπεριαλιστική ένωση.

Η ΚΕΘΑ καλεί σε επαγρύπνηση και δυνάμωμα του αγώνα για:

- Καμιά αλλαγή των συνόρων, καμιά παραχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων όπως αυτά καθορίζονται από τη Διεθνή Σύμβαση για το Δίκαιο στη Θάλασσας του 1982.

- Την απεμπλοκή της Ελλάδας από τα σχέδια των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ και την αποχώρηση των Ενόπλων Δυνάμεων από όλες τις ιμπεριαλιστικές αποστολές στο εξωτερικό.

- Την αποδέσμευση από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, το κλείσιμο της βάσης της Σούδας και των άλλων αμερικανοΝΑΤΟικών βάσεων.

- Την ακύρωση της συμφωνίας ΕΕ - Τουρκίας για το Προσφυγικό, τον απεγκλωβισμό των προσφύγων από τα νησιά και τη μετάβαση στις χώρες προορισμού τους.


20/8/2020
Η γραμματεία της Κίνησης για την Εθνική Άμυνα (ΚΕΘΑ)



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Αλέξανδρου Καζαμία *

Μέσα στη δεκαετία της κρίσης, όταν η Ελλάδα πάλευε με τα μνημόνια, δύο ιστορικές εξελίξεις που δεν έλαβαν τη δέουσα προσοχή, άλλαξαν το τοπίο της εξωτερικής πολιτικής μας. Η πρώτη ήταν η ανακάλυψη τεράστιων κοιτασμάτων φυσικού αερίου στην ΑΟΖ του Ισραήλ, των οποίων το 1% καλύπτει την εγχώρια κατανάλωση και το 99% αναζητά αγορές στην Ευρώπη. Ενώ τα πρώτα κοιτάσματα εντοπίστηκαν το 1999, τα κολοσσιαία αποθέματα των πεδίων Λεβιάθαν και Ταμάρ έγιναν γνωστά μετά το 2010. Η δεύτερη εξέλιξη ήταν η ρήξη στις σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας για πρώτη φορά από το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και η παράλληλη κατάρρευση του άξονα Τουρκίας-Ισραήλ. Κύριες αιτίες αυτής της αλλαγής ήταν η ισραηλινή επίθεση κατά της τουρκικής νηοπομπής που μετέφερε βοήθεια στη Γάζα το 2010, η εναντίωση του Ερντογάν στις αμερικανικές κυρώσεις κατά του Ιράν και η συμπαράστασή του στα Ισλαμιστικά κινήματα που ανέδειξαν οι επαναστάσεις της Αραβικής Άνοιξης το 2010-11. Συνέπεια αυτής της κρίσης ήταν η εγκατάλειψη της Τουρκίας ως πρώτου προορισμού για την εξαγωγή Ισραηλινού αερίου στην Ευρώπη και η προαγωγή της Κύπρου και της Ελλάδας ως εναλλακτικής οδού.

Το 2013, με την κοντόφθαλμη και υποτελή πολιτική της, η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου καλωσόρισε το κάλεσμα της Ουάσιγκτον να καταστεί η Ελλάδα κομιστής του Ισραηλινού φυσικού αερίου στην Ευρώπη. Εκτός από την ηθική της διάσταση, που νομιμοποιεί τη βάρβαρη κατοχή των Παλαιστινίων και συνδέει την Ελλάδα με ένα κράτος που παραβιάζει κατάφωρα το Διεθνές Δίκαιο, η διπλωματική στροφή του 2013 αναμενόταν να μας φέρει σε νέα τροχιά σύγκρουσης με την Άγκυρα. Γεωπολιτικά, η συμμαχία με το Ισραήλ, τον κύριο αντίπαλό της στη Μέση Ανατολή, θα δημιουργούσε πολιορκητικό κλοιό γύρω από την Τουρκία εκθέτοντας έτσι την ασφάλεια της Κύπρου και των Δωδεκανήσων σε απρόβλεπτες απειλές. Νομικά, η διέλευση ενός υποθαλάσσιου αεραγωγού από το Ισραήλ στην Κρήτη θα έθετε σοβαρά ζητήματα οριοθέτησης ΑΟΖ, όπου η Τουρκία αναμενόταν να υιοθετήσει προκλητικότερη στάση από ό,τι στο παρελθόν, αφού ο στόχος της τώρα θα ήταν η ματαίωση των σχεδίων του Ισραήλ. Γι’ αυτό, η τότε αξιωματική αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ σωστά καταδίκασε την επίσκεψη Σαμαρά στο Τελ Αβίβ τον Οκτώβριο του 2013 ως «τυχοδιωκτική» και αναφέρθηκε εύστοχα σε «στρατιωτική συνεργασία που εγκυμονεί κινδύνους».

Ενάμιση χρόνο αργότερα όμως, όταν η κυβέρνηση Τσίπρα προετοίμαζε το γ’ μνημόνιο, ο νέος υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Κοτζιάς, έδινε μια πρόγευση της στροφής 180 μοιρών του ΣΥΡΙΖΑ πραγματοποιώντας επίσκεψη στο Ισραήλ ανήμερα του Δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου 2015. Έκτοτε, η Ισραηλοποίηση της εξωτερικής μας πολιτικής προχώρησε με ραγδαίους ρυθμούς, πάντοτε σε συντονισμό με την Ουάσιγκτον, αφού οι αμερικανικές ExxonMobil και Noble Energy (που πρόσφατα αγοράστηκε από τον κολοσσό Chevron) κατείχαν τη μερίδα του λέοντος στην εκμετάλλευση των κοιτασμάτων αερίου και πετρελαίου στην Αν. Μεσόγειο. Ταυτόχρονα, για να εξαπατηθεί η κοινή γνώμη, η υποτελής πολιτική των κυβερνήσεων Σαμαρά και Τσίπρα απέναντι στις ΗΠΑ και το Ισραήλ παρουσιαζόταν εντός της χώρας ως μια δήθεν εθνικιστική στροφή σθεναρών διεκδικήσεων από την Τουρκία.

Στην πραγματικότητα όμως, από το 2013 ως σήμερα η Ελλάδα δεν διεκδίκησε απολύτως τίποτα από την Τουρκία το οποίο δεν διεκδικούσε τα προηγούμενα χρόνια της ύφεσης. Ταυτόχρονα όμως, εδώ και επτά χρόνια η Αθήνα βρίσκεται διαρκώς σε αμυντική θέση απέναντι σε αυξημένες τουρκικές προκλήσεις, εκθέτοντας την ασφάλεια του Αιγαίου και της Κύπρου σε υψηλό κίνδυνο διότι, ανοήτως, οι κυβερνήσεις μας έχουν ταυτιστεί με τα σχέδια των ΗΠΑ και του Ισραήλ, δηλαδή των βασικών αντιπάλων του Ερντογάν. Παράλληλα, τα οικονομικά οφέλη για τον ελληνικό λαό είναι μηδαμινά, αφού σχεδόν το 95% της κατ’ επίφαση «δημόσιας» ΔΕΠΑ, που συμμετέχει στην κοινοπραξία του αεραγωγού EastMed, ανήκει είτε σε ξένους επενδυτές είτε στο ΤΑΙΠΕΔ του κ. Σόιμπλε, δηλ. στο αποικιοκρατικό «υπερταμείο» του μνημονίου του ΣΥΡΙΖΑ που εκποιεί την ελληνική δημόσια περιουσία ως το 2114. Ψίχουλα θα είναι και τα έσοδα από τη φορολόγηση της θυγατρικής ExxonMobil Hellas.

Σήμερα, βεβαίως, η άβουλη κυβέρνηση Μητσοτάκη εξακολουθεί την ίδια τυχοδιωκτική πολιτική που καθιέρωσε το δίδυμο Τσίπρα-Κοτζιά το 2015-19. Όπως συνέβη με την (αναμενόμενη) στροφή της ΝΔ στη Συμφωνία των Πρεσπών, έτσι και στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, η κυβέρνηση Μητσοτάκη ανήγγειλε αρχικά μια διόρθωση πολιτικής, με τον κ. Δένδια να δηλώνει μετά τις εκλογές ότι «ο πρωθυπουργός απηύθυνε προς την Τουρκία κλάδο ελαίας». Σύντομα όμως, οι πιέσεις των ΗΠΑ, της Γερμανίας και του Ισραήλ επανέφεραν τον πρωθυπουργό στη γραμμή του μη διαλόγου, ενώ το επιτελείο του άρχισε να αναμασά τα κούφια επιχειρήματα της κυβέρνησης Τσίπρα περί δήθεν «απομόνωσης» του Ερντογάν και στήριξης της Ελλάδας από «ισχυρούς συμμάχους».

Δυστυχώς όμως, αυτοί που χειρίζονται τα λεγόμενα «εθνικά» μας θέματα δεν φαίνεται να έχουν διδαχθεί από την Ιστορία μας ότι η εξάρτηση στο τέλος πληρώνεται ακριβά. Και το 1922 και το 1974, παρόλο που οι μεγάλες δυνάμεις ήταν αρχικά στο πλευρό της Ελλάδας, την κρίσιμη στιγμή μας εγκατέλειψαν. Οι ίδιοι κίνδυνοι, ασφαλώς, ελλοχεύουν και τώρα, όπως φάνηκε από την πολιτική των «ίσων αποστάσεων» των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στις 10 Αυγούστου, όταν το ερευνητικό Oruc Reis έπλευσε 52 μίλια πάνω από την ελληνική υφαλοκρηπίδα συνοδευόμενο από φρεγάτες του τουρκικού πολεμικού ναυτικού.

Ταυτόχρονα, από τις 13 Νεομβρίου 2019, η τάχα «απομονωμένη» Τουρκία κατάφερε να υπογράψει το νομικά έωλο, αλλά γεωστρατηγικά ενοχλητικό Τουρκο-Λιβυικό Μνημόνιο, που διεκδικεί ένα σημαντικό τμήμα ανάμεσα στην ελληνική και κυπριακή ΑΟΖ. Η κίνηση αυτή δεν στρέφεται μόνο κατά της Ελλάδας και της Κύπρου, αλλά και κατά του Ισραήλ, αφού ανακόπτει τον υποθαλάσσιο δρόμο του αεραγωγού EastMed από την Κύπρο στην Κρήτη (κι από εκεί στην υπόλοιπη Ευρώπη). Γι’ αυτό, όσοι μιλούν για «επιτυχίες» της ελληνικής διπλωματίας στον Έβρο και στη στιγμιαία ανάκληση του Oruc Reis στις 21 Ιουλίου, πρέπει να θυμούνται ότι και στις δύο περιπτώσεις τα πράγματα επέστρεψαν (προσωρινά) εκεί που ήταν, ενώ η κυβέρνηση Μητσοτάκη χρεώνεται ως τώρα μια σημαντική υποχώρηση στο θέμα του Τουρκο-Λιβυικού Μνημονίου. Η θλιβερή προσπάθειά της να το ανατρέψει στηρίζοντας το Λίβυο πολέμαρχο Χάφταρ υπέστη δεύτερο πλήγμα όταν ο Ερντογάν έστειλε στρατεύματα στην Τρίπολη αντιστρέφοντας τον Εμφύλιο υπέρ της επίσημης κυβέρνησης Σαράζ.

Την ίδια στιγμή όμως, τόσο η ελληνική κυβέρνηση όσο και σημαντική μερίδα της κοινωνίας ακόμη αντιλαμβάνονται τις ελληνοτουρκικές σχέσεις με τους παραδοσιακούς όρους της προ-2010 εποχής. Έτσι, ελάχιστη έμφαση δίνεται στο δημόσιο διάλογο στο γεγονός ότι, λόγω κυρίως της οικονομικής κρίσης, η εθνική μας κυριαρχία έχει υποστεί τεράστια έκπτωση, με αποτέλεσμα η ελληνική εξωτερική πολιτική να χαράσσεται σχεδόν εξ’ ολοκλήρου από την Ουάσιγκτον και το Βερολίνο. Παρομοίως, έχει γίνει ελάχιστα κατανοητό ότι η κλιμάκωση της έντασης στο Αιγαίο τα τελευταία χρόνια οφείλεται κυρίως στην αυξανόμενη ανάμειξη του Ισραήλ στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, που μας εκθέτει αφενός σε αυξημένες απειλές χωρίς όμως να μας θωρακίζει αφετέρου από τις τουρκικές διεκδικήσεις.

Από την αρχή, η Πλεύση Ελευθερίας ορθώς κατήγγειλε την Ισραηλοποίηση της εξωτερικής μας πολιτικής, προβλέποντας τις επικίνδυνες επιπτώσεις της για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις που σήμερα βλέπουμε ξεκάθαρα. Ταυτόχρονα, με πολλαπλές δηλώσεις και ανακοινώσεις έχει σημάνει τον κώδωνα του κινδύνου για την παράδοση της κυριαρχίας και ανεξαρτησίας μας σε εξωτερικά κέντρα αποφάσεων που διαρκώς μας αναθέτουν ρόλους για την εξυπηρέτηση των δικών τους και όχι των ελληνικών συμφερόντων. Σήμερα επιβάλλεται μια πιο δυναμική και ανεξάρτητη αντιμετώπιση της Τουρκίας, όχι με κούφιους παλικαρισμούς και επιλεκτικές αναφορές στο Διεθνές Δίκαιο, αλλά με τολμηρή χρήση όλων των εργαλείων της εξωτερικής πολιτικής για την προάσπιση των δικαιωμάτων μας και της ειρήνης στο Αιγαίο και την Κύπρο.

* Καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Κόβεντρυ, επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας της Πλεύσης Ελευθερίας.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Σε σημερινό της δημοσίευμα η Ρωσική ιστοσελίδα rua.gr υποστηρίζει πως στις 13 Αυγούστου, όταν η φρεγάτα του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού «Λήμνος» μπήκε σε αντιπαράθεση με την τουρκική φρεγάτα Kemal Reis, ελληνικό υποβρύχιο κατέστρεψε τον εξοπλισμό Oruc Reis.

«Ενώ οι ελληνικές και οι τουρκικές φρεγάτες έκαναν ελιγμό γύρω από το Oruc Reis, το ελληνικό υποβρύχιο περνούσε κάτω από το τουρκικό ερευνητικό σκάφος Oruc Reis. Οι ακριβείς πληροφορίες για το περιστατικό δεν έχουν αναφερθεί, αλλά, προφανώς, τα ελληνικά υποβρύχια έκοψαν τα καλώδια και κατέστρεψαν τον εξοπλισμό», αναφέρει το σχετικό ρεπορτάζ.

Σύμφωνα με το ίδιο ρεπορτάζ, μετά από αυτό, το Oruc Reis φέρεται να διέκοψε την έρευνα και επέστρεψε στο λιμάνι της Αττάλειας.

«Η Ελλάδα είχε προηγουμένως προειδοποιήσει την Τουρκία ότι θα παρέμβει σε τέτοιες εργασίες, υπαινιγμό για διακοπή καλωδίων ή ζημιά στον εξοπλισμό. Τώρα, προφανώς, έχει αρχίσει να κάνει πραγματικότητα τις απειλές της. Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε την Παρασκευή ότι η Ελλάδα είχε επιτεθεί στο σεισμικό πλοίο της Oruc Reis και προειδοποίησε ότι αν το ξανακάνει στο μέλλον, η Τουρκία θα δώσει αντίποινα», καταλήγει το ρεπορτάζ.


πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Στο διάγγελμά του στις 12/8/20, ο Πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης, είπε μεταξύ άλλων: «Προσβλέπουμε να επικρατήσει, επιτέλους, η λογική στη γειτονική μας χώρα. Ώστε να μπορέσει να ξεκινήσει ένας καλόπιστος διάλογος.

Βασισμένος στο Διεθνές Δίκαιο και στον αμοιβαίο σεβασμό για τη μία διαφορά που αποτελεί το αντικείμενο συζήτησης και ενδεχόμενης προσφυγής σε διεθνές δικαιοδοτικό όργανο: Την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.»

Επειδή η κυβερνητική προπαγάνδα έχει κάνει τα πάντα τα τελευταία χρόνια, ώστε να θολώσει τα νερά και να συσκοτίσει την κοινή γνώμη σχετικά με το περιεχόμενο των όρων του διεθνούς δικαίου, (χωρικά ύδατα, υφαλοκρηπίδα, ΑΟΖ) θα πρέπει κατ’ αρχάς να κάνουμε κάποιες βασικές επισημάνσεις:

- Η θέσπιση και οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών αποτελεί πράξη κυριαρχίας ενός παράκτιου κράτους και όχι αντικείμενο διαλόγου ή διαπραγμάτευσης με τα γειτονικά του κράτη. Κι αυτό γιατί δεν μπορεί η κυριαρχία ενός κράτους να υπόκειται στην έγκριση ή τη συμφωνία τρίτων.

- Τα κυριαρχικά δικαιώματα στις θαλάσσιες ζώνες θεμελιώνονται στην κυριαρχία στο έδαφος. Το έδαφος ενός κράτους είναι ενιαίο και δεν τεμαχίζεται. Η «μερική οριοθέτηση», με βάση το διεθνές δίκαιο, παραβιάζει το αδιαίρετο της εδαφικής ακεραιότητας και κυριαρχίας του κράτους.

- Συνέπεια των παραπάνω είναι ότι η αμφισβήτηση της επήρειας των νησιών μας, δηλ. των δικαιωμάτων τους σε υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ, αποτελεί ευθεία αμφισβήτηση της κυριαρχίας της Ελλάδας στο έδαφος αυτών των νησιών. Αυτό πράττει η Τουρκία. Δεν είναι απλώς «προκλητική», διεκδικεί έδαφος.

- Με βάση το Διεθνή Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982, όλα τα νησιά, νησίδες και βράχοι, έχουν χωρικά ύδατα μέχρι τα 12 ν.μ., τα δε κατοικημένα δικαιούνται υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ μέχρι τα 200 ν.μ.

- Η θέσπιση των θαλάσσιων ζωνών ενός κράτους γίνεται μονομερώς, ως πράξη κυριαρχίας, με χάραξη γραμμών βάσης και κατάθεση στον ΟΗΕ του πίνακα συντεταγμένων που ορίζουν τις ζώνες αυτές. 136 από τα 142 κράτη που έχουν υπογράψει τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, το έχουν πράξει αυτό, μεταξύ των οποίων και η Κύπρος. Ακόμα και η Αλβανία. Η Ελλάδα όχι.

- Η μονομερής αυτή θέσπιση και οριοθέτηση οφείλει να είναι σύμφωνη με τις αρχές του Διεθνούς Δικαίου. Τα γειτονικά παράκτια κράτη μπορούν να προβούν σε συμφωνίες για την οριοθέτηση της μεταξύ τους ΑΟΖ, αλλά αυτό δεν είναι υποχρεωτικό.

- Διάλογος και διαπραγματεύσεις, χωρίς προηγούμενη κατοχύρωση της κυριαρχίας του κράτους με θέσπιση των θαλάσσιων ζωνών του, δεν νοείται, παρ’ εκτός αν χρησιμοποιείται ως πρόσχημα για την παραχώρηση εθνικής κυριαρχίας. Στην περίπτωση αυτή, ισοδυναμεί με εθνική προδοσία.

Οι ελληνικές κυβερνήσεις εδώ και δεκαετίες αποφεύγουν την οριοθέτηση των χωρικών μας υδάτων στα 12 ν.μ., υποχωρώντας στις απειλές της Τουρκίας που έχει θέσει casusbelli (αιτία πολέμου). Δηλαδή, η Τουρκία μας απειλεί με πόλεμο αν ασκήσουμε τα έννομα δικαιώματά μας ως κυρίαρχο κράτος, και εμείς υποκύπτουμε!

Αντ’ αυτού, οι ελληνικές κυβερνήσεις, προβάλλουν ως δήθεν δείγμα «ωριμότητας», «ψυχραιμίας» ή διάθεσης για «καλή γειτονία» την τακτική τους να καλούν την Τουρκία σε «διάλογο», τη στιγμή που αυτή απειλεί ευθέως την κυριαρχία μας, καλύπτοντας πίσω από εύηχες φράσεις την πολιτική ενδοτισμού στις παράνομες απαιτήσεις της.

Από τη μεριά της, η Τουρκία φροντίζει να κατοχυρώσει για τον εαυτό της αυτό που αφήνει ακάλυπτο η Ελλάδα, με πολύ ξεκάθαρες κινήσεις, όπως είναι το σύμφωνο Τουρκίας – Λιβύης. Πέρα από τις «σκληρές» δηλώσεις (για εσωτερική κατανάλωση) και τις επιστολές του Δένδια στον ΟΗΕ, η ελληνική κυβέρνηση δεν έκανε τίποτα για να καταδικάσει στους διεθνείς οργανισμούς το παράνομο τουρκολιβυκό σύμφωνο εντός της προθεσμίας που της έδινε το Διεθνές Δίκαιο, παρά προσπαθεί να μας πείσει ότι «προασπίζει» τα ελληνικά συμφέροντα οριοθετώντας μερική ΑΟΖ με την Αίγυπτο.

Στην πραγματικότητα, με την εν λόγω συμφωνία η Ελλάδα για πρώτη φορά συνομολογεί τον τεμαχισμό της αδιαίρετης ελληνικής εδαφικής κυριαρχίας – εδαφικής ακεραιότητας. Ταυτόχρονα, ικανοποιεί όλα τα αιτήματα της Αιγύπτου χωρίς κανένα αντάλλαγμα. Επίσης αναιρεί την «αλφαβήτα» του διεθνούς δικαίου, αναφορικά με τη «μέση γραμμή» και τα «12 ν.μ.». Η οριοθέτηση με την Αίγυπτο έγινε μόνο δυτικά του 28ου μεσημβρινού, δηλαδήη κυβέρνησή μας ήταν πολύ προσεκτική ώστε να μη θίξει τις περιοχές που διεκδικεί η Τουρκία, κατοχυρώνοντας έτσι τις τουρκικές αξιώσεις του παράνομου Συμφώνου Τουρκίας – Λιβύης, υπαναχωρώντας από τις θέσεις που η ίδια διατύπωσε στις σχετικές επιστολές προς τον ΟΗΕ, ακυρώνοντας στην ουσία τον εαυτό της! Αναγνωρίσαμε επίσης ότι κάποια νησιά μας έχουν περιορισμένα κυριαρχικά δικαιώματα, (πχ Κρήτη 40%, Κάσος και Κάρπαθος 20%), ενώ άλλα δεν τα υπολογίσαμε καθόλου. Η συμφωνία αφήνει εκτός το Καστελόριζο, το οποίο είναι σα να μην υπάρχει. Δεν είναι μόνο ότι του αναγνωρίζεται μηδενική ΑΟΖ, αλλά ουσιαστικά υπογράψαμε ότι βρίσκεται σε περιοχή που είναι υπό αμφισβήτηση. Το ίδιο και με τη ΒΑ Ρόδο, την οποία ο 28ος μεσημβρινός την κόβει στη μέση, και αναγνωρίζουμε ότι το δυτικό τμήμα της είναι ελληνικό, αλλά το 1/3 ΒΑ τμήμα του νησιού είναι αμφισβητούμενο. Η ελληνική κυβέρνηση απεμπόλησε κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας, που σημαίνει ότι επιτρέπει στην Τουρκία να διεκδικεί εδαφική επικράτεια! Ακύρωσε ουσιαστικά τις διεθνείς συμφωνίες του συνοριακού status quo στην περιοχή!

Επίσης, με την εν λόγω συμφωνία ακυρώνεται στην πράξη το αμυντικό δόγμα Ελλάδας-Κύπρου. Η Κύπρος απομονώνεται στρατιωτικά, γεωπολιτικά, διπλωματικά και αφήνεται έρμαιο στις ορέξεις της Άγκυρας. Σε περίπτωση σύρραξης με την Τουρκία, μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου μεσολαβούν εχθρικά ύδατα.

Ενώ οι δικοί μας πολιτικοί προσπαθούν στις δηλώσεις τους να θολώσουν τα νερά, οι Τούρκοι μιλούν ξεκάθαρα και ετοιμάζονται να παραλάβουν ό,τι τους παραχώρησε η ελληνική κυβέρνηση. Όπως δήλωσε ο Τούρκος ΥπΕξ, Μ. Τσαβούσογλου, η συμφωνία Ελλάδας-Αιγύπτου τους ενισχύει: «Όπως φαίνεται έχουν γίνει υποχωρήσεις από τα κυριαρχικά δικαιώματα των νησιών και της Κρήτης κι αυτό ουσιαστικά ενισχύει τις θέσεις μας. Αυτή η συμφωνία μας συμφέρει, διότι κανένας δεν μπορεί να μας πει πως προκαλούμε ένταση. Κανένας δεν μπορεί να πει να μην πάμε στις περιοχές αυτές. Κανένας δεν μπορεί να πει οτιδήποτε στις έρευνες και γεωτρήσεις που θα κάνει η Τουρκία στην Ανατολική Μεσόγειο. Και όλοι είδαν πως η Ελλάδα δεν θέλει διάλογο…Η Συμφωνία της Ελλάδας με την Ιταλία, όπως κι αυτή με την Αίγυπτο ενισχύουν τις θέσεις μας πως τα νησιά δεν μπορούν να έχουν υφαλοκρηπίδα.»

Η περιοχή όπου κινείται το OrucReis θα ήταν ελληνικά χωρικά ύδατα, αν οι ελληνικές κυβερνήσεις είχαν φροντίσει να τα κατοχυρώσουν. Αν είχαμε επεκτείνει τα χωρικά μας ύδατα στα 12 ν.μ., αν είχαμε χαράξει «γραμμές βάσης» για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών, αν είχαμε καταθέσει συντεταγμένες στον ΟΗΕ, αν είχαμε οριοθετήσει ΑΟΖ με την Κύπρο. Η ελληνική κυβέρνηση όχι μόνο δεν έκανε τίποτα απ’ όλα αυτά, αλλά χρησιμοποιεί τη συμφωνία με την Αίγυπτο για να παραπλανεί τον ελληνικό λαό ότι κατάφερε μια μεγάλη επιτυχία. Κατηγορεί την Τουρκία ότι παραβιάζει τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, τη στιγμή που η ίδια η κυβέρνηση τα απεμπόλησε! Η ελληνική κυβέρνηση δεν δημιούργησε «αμφισβητούμενα ύδατα», αυτό ίσχυε προτού υπογραφεί η συμφωνία με την Αίγυπτο. Τώρα, τα «αμφισβητούμενα» τα παραχώρησε στην Τουρκία!

Ο πολυπόθητος για τον Πρωθυπουργό μας διάλογος με την Τουρκία και η προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, δεν είναι παρά ένας εύσχημος τρόπος για να προχωρήσουμε στην τελευταία πράξη του δράματος: να παραχωρηθούν, φανερά και επίσημα, στην Τουρκία, όλα όσα έχουν ήδη κρυφά συμφωνηθεί, παρουσιάζοντάς τα στον ελληνικό λαό ως «αναπόφευκτες» υποχωρήσεις για να αποφύγουμε τον πόλεμο ή ακόμα και ως υποχρεώσεις μας με βάση ένα ψευδεπίγραφο «διεθνές δίκαιο»! Παρασύροντας τον ελληνικό λαό να συναινέσει στον εθνικό διαμελισμό, να συνυπογράψει την ίδια του την αυτοκτονία ως έθνος!

Κανένας διάλογος, καμία διαπραγμάτευση δεν πρέπει να γίνει αποδεκτή υπό την παρούσα κατάσταση από τον ελληνικό λαό. Μόνο αγώνας για ανατροπή του προδοτικού πολιτικού συστήματος και την ανάδειξη μιας δημοκρατικής πατριωτικής κυβέρνησης, η οποία θα ακυρώσει όλες αυτές τις συμφωνίες, όπως και όλα τα μνημόνια μέσω των οποίων έχει επιβληθεί κατοχή στη χώρα μας από το 2010. Μια πατριωτική κυβέρνηση που θα είναι ικανή να επανιδρύσει το κράτος, που θα ξανακάνει την Ελλάδα μας ανεξάρτητη και κυρίαρχη, θα διακόψει κάθε σχέση και συνέχεια με το διεφθαρμένο και υπόδουλο πολιτειακό καθεστώς της μεταπολίτευσης, θα αποκαταστήσει τη δικαιοσύνη και τη δημοκρατία στον τόπο και θα δικάσει τους ενόχους εσχάτης προδοσίας! Με ένα τέτοιο κράτος, μαχόμενο υπέρ Πατρίδος, καμιά Τουρκία δεν θα τολμήσει να τα βάλει! Ας σηκώσουμε επιτέλους κεφάλι!


Αθήνα, 14 Αυγούστου 2020
Η Πολιτική Γραμματεία του ΕΠΑΜ

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


του Δημήτρη Μηλάκα

Γιατί πηγαινοέρχεται το «Oruc Reis» νότια του Καστελόριζου

Για να αντιληφθούμε τι (και γιατί) τρέχει αυτές τις μέρες στην ανατολική Μεσόγειο με την κλιμάκωση της ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης, θα πρέπει κατ’ αρχήν να έχουμε μια εικόνα των παικτών και των επιδιώξεών τους. Πριν απ’ αυτά, κάποιες πληροφορίες...

Στις 13 Ιουλίου, όπως αποκάλυψε ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου, πραγματοποιήθηκε η «μυστική» συνάντηση στο Βερολίνο των στενών συνεργατών - διπλωματικών συμβούλων του Κυριάκου Μητσοτάκη και του Ερντογάν υπό την εποπτεία του διπλωματικού συμβούλου της καγκελαρίου Μέρκελ.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες του «Π», αυτή δεν ήταν η πρώτη επαφή. Οι δύο πλευρές συνομιλούσαν αρκετό καιρό νωρίτερα μέσω των γερμανικών «καλών υπηρεσιών». Στο πλαίσιο αυτό μάλιστα είχαν γίνει ανταλλαγές ιδεών και είχαν κατατεθεί προτάσεις για το πώς θα μπορούσε να στρωθεί ένα τραπέζι και να ξεκινήσει ένας ελληνοτουρκικός διάλογος.

Σύμφωνα με όσα έχουν μεταφέρει στο «Π» παλιές καραβάνες του ΥΠΕΞ, σε αυτήν την ανταλλαγή απόψεων μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας με τη διαμεσολάβηση πάντα του «αμερόληπτου (Γερμανού) τρίτου» κατατέθηκαν προχωρημένες ιδέες περί ενός ανακοινωθέντος, στο οποίο θα καταγραφόταν η διάθεση των δύο πλευρών να συνομιλήσουν για την επίλυση των προβλημάτων με ορίζοντα παραπομπής των δυσεπίλυτων σε διεθνές δικαιοδοτικό όργανο. Και οι δύο πλευρές θα δεσμεύονταν να αποφύγουν μονομερείς ενέργειες όσο θα διαρκούσαν οι συνομιλίες.

Στο εν λόγω ανακοινωθέν, προκειμένου να δημιουργηθεί το κλίμα εμπιστοσύνης ενόψει των συνομιλιών, καταβλήθηκε προσπάθεια ώστε να προστεθούν δηλώσεις προθέσεων προκειμένου η μια πλευρά να ικανοποιεί την άλλη σε πολύ συγκεκριμένα ευαίσθητα ζητήματα ασφαλείας...


Το «σκάλωμα»


Η προώθηση της γερμανικής διαμεσολαβητικής διαδικασίας άρχισε να σκαλώνει όταν:

● Όπως είπαμε, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών «κάρφωσε» τις μυστικές διαβουλεύσεις

● Μόλις μερικές μέρες μετά τη μυστική τριμερή στις 17 Ιουλίου ο Έλληνας πρεσβευτής στην Αίγυπτο Νίκος Γαριλίδης, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Al-Ahram», δήλωνε ότι Ελλάδα και Αίγυπτος βρίσκονται πολύ κοντά σε συμφωνία για την ΑΟΖ, κάτι που σύμφωνα με τον Έλληνα διπλωμάτη θα πρέπει να γίνει μέσα στο καλοκαίρι.

Ο πρεσβευτής υποχρεώθηκε να ανασκευάσει (δήλωση στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων) τα όσα δήλωσε στην αιγυπτιακή εφημερίδα, προφανώς επειδή ακόμη ήταν ζεστή, στο πλαίσιο της γερμανικής πρωτοβουλίας, η δέσμευση των δύο πλευρών για αποφυγή μονομερών ενεργειών.

Στο πλαίσιο αυτό, και ύστερα από τις τηλεφωνικές επαφές της Μέρκελ με Ερντογάν και Μητσοτάκη, ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, προκειμένου να εμφανιστεί συνεπής με τη δέσμευση περί αποφυγής μονομερών ενεργειών, δεν έβγαλε το «Oruc Reis» στην περιοχή που είχε ορίσει με Navtex για έρευνες νότια του Καστελλόριζου και μάζεψε στους ναυστάθμους τα τουρκικά πολεμικά που θα το συνόδευαν.

Μετά την εμφάνιση της Μέρκελ στο προσκήνιο και τα τηλεφωνήματα σε Μητσοτάκη και Ερντογάν ο ορισμός του παλαίμαχου διπλωμάτη Παύλου Αποστολίδη ως επικεφαλής της ελληνικής διαπραγματευτικής ομάδας δημιούργησε την εντύπωση ότι η έναρξη του διαλόγου ήταν θέμα πολύ λίγου χρόνου...


Μερική (;) ΑΟΖ με Αίγυπτο


Ακριβώς τη στιγμή που η γερμανική επιμονή και μεθοδικότητα φάνηκε ότι έχει καταφέρει να στρώσει το τραπέζι ενός ελληνοτουρκικού διαλόγου, η ελληνική κυβέρνηση έκανε τα δικά(;) της: συνυπέγραψε συμφωνία μερικής οριοθέτησης της ΑΟΖ με την Αίγυπτο, παρά τη δέσμευσή της στην καγκελάριο (και τον Ερντογάν) περί αποφυγής μονομερών ενεργειών.

Για την ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία περί μερικής οριοθέτησης ΑΟΖ το ενδιαφέρον δεν είναι αυτό που οριοθετήθηκε, αλλά αυτό που έμεινε έξω για μελλοντική διαπραγμάτευση: πρόκειται για το τμήμα από τον 28ο μεσημβρινό, που αγγίζει το ανατολικό τμήμα της Ρόδου, και ανατολικότερα. Με πιο απλά λόγια, αυτό που η συμφωνία αφήνει έξω προς μελλοντική διαπραγμάτευση είναι (μεγάλο) μέρος της επήρειας των Ρόδου, Καρπάθου, Κρήτης και συνολικά του συμπλέγματος του Καστελλόριζου.

Υπό αυτήν την έννοια η συμφωνία Ελλάδας - Αιγύπτου για την ΑΟΖ φαίνεται σαν να λαμβάνει υπόψη τις τουρκικές αιτιάσεις και διεκδικήσεις για την περιοχή νότια του Καστελόριζου.


Τουρκικό «οικόπεδο»


Στο σημείο αυτό θα πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι αυτήν ακριβώς τη θαλάσσια περιοχή η Τουρκία από τον Απρίλιο του 2012 είχε «οικοπεδοποιήσει» και με δημοσίευση στην τουρκική εφημερίδα της κυβέρνησης την είχε παραχωρήσει προς έρευνα και εκμετάλλευση στην κρατική τουρκική εταιρεία πετρελαίου!

Οι αναγνώστες του «Ποντικιού» ενδεχομένως να έχουν κουραστεί να διαβάζουν από τότε, το 2012, ότι γι’ αυτή την τουρκική κίνηση δεν αντέδρασε καμία ελληνική κυβέρνηση, θεωρώντας προφανώς ότι δεν θα χρειαστεί να απαντήσει στο ερώτημα τι θα πράξει αν «στη βάρδιά της» τουρκικά ερευνητικά με τη συνοδεία του τουρκικού στόλου επιχειρήσουν εργασίες σε αυτήν ακριβώς την περιοχή.

Σε αυτό το ερώτημα, λοιπόν, κλήθηκε να απαντήσει η κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη, καθώς η Τουρκία δέσμευσε την περιοχή που θεωρεί ότι εμπίπτει στη δική της υφαλοκρηπίδα και έστειλε το «Oruc Reis» μαζί με μοίρα του στόλου της. Το ερώτημα λοιπόν που προκύπτει είναι:

● Γιατί η ελληνική κυβέρνηση εμφανίστηκε με αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά;

● Τι την οδήγησε από τη μια σε μυστικές συνομιλίες για την έναρξη ενός ελληνοτουρκικού διαλόγου με ταυτόχρονη δέσμευση περί αποφυγής μονομερών ενεργειών και από την άλλη, την ίδια στιγμή, να επιχειρεί μια τέτοια μονομερή ενέργεια όπως είναι η υπογραφή της συμφωνίας με την Αίγυπτο;

Πολλώ δε μάλλον που ούτε το τουρκολιβυκό σύμφωνο ακυρώνει ή αποτρέπει, όπως αποδείχτηκε, την προοπτική ελληνοτουρκικής έντασης / σύγκρουσης.


Κείται μακράν...


Μια πρώτη απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα είναι ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη ασπάζεται τις πολύ συστηματικά καλλιεργημένες απόψεις ότι το Καστελλόριζο είναι μακριά και ως εκ τούτου αποτελεί μεγάλο βραχνά οποιαδήποτε προσπάθεια κατοχύρωσης των δικαιωμάτων του σε ΑΟΖ, ταυτόχρονα με την επιδίωξη μιας συμφωνίας για διευθέτηση των ελληνοτουρκικών.

Οι συστηματικά προβαλλόμενες απόψεις ειδικών αλλά και οι off the record τοποθετήσεις παραγόντων της πολιτικής ζωής της χώρας (διακομματικά), σύμφωνα με τις οποίες «κανένα δικαστήριο δεν θα αποδώσει πλήρη δικαιώματα στο Καστελλόριζο», «απελευθερώνουν» όλους όσοι – όπως ο Κυριάκος Μητσοτάκης– ονειρεύονται να «επιλύσουν» τα ελληνοτουρκικά.

Ενδεχομένως ο πρωθυπουργός της χώρας θα είχε πολλά να διδαχτεί αν ανέτρεχε στο αρχείο του πρωθυπουργού και πατέρα του Κώστα Μητσοτάκη. Εκεί θα διαπίστωνε την οδυνηρή εμπειρία που είχε ο πατέρας του κατά την «άτυπη» συνάντησή του με τον τότε πρωθυπουργό της Τουρκίας Μεσούτ Γιλμάζ για μια πολιτική προσέγγιση της επίλυσης των ελληνοτουρκικών διαφορών, η οποία πραγματοποιήθηκε υπό την προτροπή, φροντίδα και εποπτεία των Αμερικανών.

Ο τότε πρωθυπουργός της χώρας διαπίστωσε τι εννοούν με τον όρο «πολιτική προσέγγιση» οι Τούρκοι, ότι δεν ζητούν τίποτε λιγότερο από το μισό Αιγαίο και πως δεν διστάζουν να βγάζουν στη φόρα τις «μυστικές» διαβουλεύσεις εκθέτοντας τους «αφελείς» Έλληνες συνομιλητές τους...


Παίκτες και πιόνια


Μια δεύτερη –και ενδεχομένως πιο σφαιρική– απάντηση στο ερώτημα που έχει να κάνει με την αλλοπρόσαλλη στάση της κυβέρνησης Μητσοτάκη, η οποία από τη μια προσεγγίζει σε διάλογο με τη δέσμευση (και έναντι των Γερμανών) ότι δεν θα προχωρήσει σε μονομερείς ενέργειες και από την άλλη προχωρά αμέσως σε μια μονομερή ενέργεια υπογράφοντας τη συμφωνία με την Αίγυπτο, μπορεί να προκύψει από την παρατήρηση των μεγάλων παικτών που βρίσκονται στην περιοχή. Ειδικά από τον τρόπο που κινούν τα πιόνια τους στη σκακιέρα...

Το τοπίο εμφανίζεται λίγο πιο φωτεινό αν λάβουμε υπόψη τις πληροφορίες που θέλουν ενεργό ανάμειξη του αμερικανικού παράγοντα στην επίσπευση και την κατάληξη των ελληνοαιγυπτιακών συνομιλιών και στην υπογραφή της συμφωνίας για την οποία ο Δένδιας μετέβη εσπευσμένα στο Κάιρο χωρίς να γνωρίζει, όπως ο ίδιος δήλωσε, ότι επρόκειτο να υπογράψει!

Δεν είναι μυστικό ότι το καθεστώς της Αιγύπτου είναι μαριονέτα των Αμερικανών και εχθρικό προς τον Ερντογάν. Μυστικό επίσης δεν είναι ότι οι Αμερικανοί έχουν τον τρόπο τους (και τους ανθρώπους τους) και στις ελληνικές κυβερνήσεις, τη σημερινή και τις προηγούμενες.

Δεν ήταν λοιπόν μεγάλο πρόβλημα για το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών και τις συναφείς υπηρεσίες υποστήριξης να «υποβοηθήσουν» Αθήνα και Κάιρο να συμφωνήσουν σε κάτι που ήταν ολοφάνερο ότι τελικά θα δυσκόλευε αν δεν θα οδηγούσε σε αποτυχία τη γερμανική διαμεσολάβηση για ελληνοτουρκικό διάλογο και διευθέτηση των ελληνοτουρκικών.


Μάχη γιγάντων


Καθώς αναφερθήκαμε στις μαριονέτες, επιβάλλεται και μία μνεία στους παίκτες που κάνουν το «παιχνίδι».

Είναι σαφές ότι η Τουρκία είναι ένας από τους παίκτες στην περιοχή, με την έννοια ότι έχει αποδείξει πως έχει τα «κότσια» να διεκδικήσει τον ρόλο που θεωρεί ότι της αναλογεί. Όπως επανειλημμένα έχει διακηρύξει η τουρκική ηγεσία, «τίποτε δεν μπορεί να συμφωνηθεί στην περιοχή (ανατολική Μεσόγειο) ερήμην μας».

Επίσης, σε ό,τι αφορά στις ελληνοτουρκικές διαφορές, όλες οι τουρκικές κυβερνήσεις τις τελευταίες δεκαετίες έχουν διακηρύξει ότι δεν αναζητούν μια νομική διευθέτηση, αλλά επιδιώκουν (να επιβάλουν) μια πολιτική λύση. Αυτός άλλωστε είναι και ο λόγος για τον οποίο οι ελληνικές κυβερνήσεις προσπαθούν να αποφύγουν έναν τέτοιο διάλογο, στον οποίο προσέρχονται μόνο ύστερα από δυσμενείς εξελίξεις (Ίμια) ή υπό σφοδρή πίεση, όπως συμβαίνει αυτήν την περίοδο.

Ένας ακόμη παίκτης στην περιοχή είναι η Γερμανία, ως ηγέτιδα –και προεδρεύουσα αυτήν την περίοδο– στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Το γερμανικό ενδιαφέρον για το ενεργειακό παιχνίδι είναι αυτονόητο και αριστοτεχνικό. Αρκεί να θυμηθούμε ότι ο πρώην καγκελάριος Σρέντερ, μετά τη λήξη της θητείας του, συνέχισε να υπηρετεί (εκτός από τα προσωπικά του) τα συμφέροντα της χώρας του ως μεγαλοστέλεχος της κολοσσιαίας ρωσικής κρατικής εταιρείας φυσικού αερίου Gazprom επισφραγίζοντας το «δέσιμο» του Βερολίνου με τη Μόσχα παρά την αμερικανική οργή...

Αδιαμφισβήτητοι παίκτες στην ανατολική Μεσόγειο πάντως παραμένουν οι Αμερικανοί. Δεν χρειάζονται άλλωστε ιδιαίτερες συστάσεις, καθώς μεταπολεμικά λύνουν και δένουν χρησιμοποιώντας κάποια καρότα και πολύ μαστίγιο...

Η Ελλάδα είναι υποχρεωμένη από τη γεωγραφία να συμμετέχει σ’ αυτό το παιχνίδι – ως μαριονέτα και κομπάρσος, δυστυχώς...

Έχοντας τιναχτεί στον αέρα οικονομικά, οι ελληνικές κυβερνήσεις παρέδωσαν τη λειτουργία της χώρας στον γερμανικό - ευρωπαϊκό έλεγχο. Ταυτόχρονα, η οικονομική χρεοκοπία βάθυνε την αμυντική εξάρτηση της χώρας από τους συμμαχικούς της δεσμούς, δηλαδή το ΝΑΤΟ, δηλαδή τους Αμερικανούς.

Ενδεικτικό αυτής της απόλυτης εξάρτησης της άμυνας της χώρας από τον αμερικανικό παράγοντα είναι το γεγονός ότι τη στρατηγική ελληνοαμερικανική συμφωνία, η οποία υποτίθεται ότι διασφαλίζει τα σύνορα της χώρας και από τον εξ ανατολών κίνδυνο, τη διαπραγματεύτηκε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και την υπέγραψε αμέσως μετά την εκλογή της η Νέα Δημοκρατία.

Δεν θα ήταν, έχουμε την εντύπωση, τόσο δύσκολο για τους Αμερικανούς να «ρίξουν» το τυράκι της ελληνοαιγυπτιακής συμφωνίας για την ΑΟΖ στην ελληνική κυβέρνηση, προκειμένου να δείξουν στους Γερμανούς ποιος κάνει ακόμη κουμάντο στην περιοχή.

Όπως έδειξαν και στους Γάλλους (και στην πετρελαϊκή εταιρεία Total), τορπιλίζοντας πριν από λίγο καιρό την ελληνογαλλική στρατιωτική (και γενικότερη) συνεργασία, ότι το φιλέτο νότια της Κρήτης, το οποίο παρεμπιπτόντως αποδίδεται στην Ελλάδα με βάση την ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία, είναι πρώτα και κύρια αμερικανικό...

Συμπέρασμα; Καλά ξεμπερδέματα...

Πηγή: topontiki.gr



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου