Articles by "Ίμια"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ίμια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

του Δημήτρη Μηλάκα

Υπάρχουν δύο απαντήσεις στο ερώτημα του τίτλου αυτού του «σημειώματος».

Η πρώτη προβλήθηκε από όσους μετά την κρίση των Ιμίων ήθελαν να ξεχάσουν. Την δεύτερη απάντηση τη δίνει η (σημερινή) πραγματικότητα των ελληνοτουρκικών σχέσεων.

Σύμφωνα με την πρώτη απάντηση η Ελλάδα υπό την ρεαλιστική καθοδήγηση της κυβέρνησης Σημίτη, απέφυγε τον πόλεμο, οδηγήθηκε στην ανάπτυξη και στο ευρώ και τελικά κράτησε υπό έλεγχο τον «νευρικό» γείτονα.

Οσοι επιμένουν σ αυτήν την απάντηση προφανώς θέλουν να ξεχνούν, τα θηριώδη εξοπλιστικά προγράμματα που υλοποιήθηκαν μετά την κρίση των Ιμίων με γνώμονα την «μίζα», το μαγείρεμα των στατιστικών του χρέους με πανοτόκια στην goldman sachs για να μπει η χώρα στην ζώνη του ευρώ, και την παροχή διαβατηρίου χωρίς αντάλλαγμα στην Τουρκία για την προώθηση των ευρωτουρκικών σχέσεων.

Πάνω απ όλα, αυτού του είδους η απάντηση «ξεχνά» ότι μετά την κρίση των Ιμίων η κυβέρνηση Σημίτη αποδέχτηκε το αμερικανικό «πακετάρισμα» της Συμφωνίας της Μαδρίτης όπου αναγνωρίστηκαν τουρκικά ζωτικά συμφέροντα στο Αιγαίο και εγκαινιάστηκαν οι διερευνητικές ελληνοτουρκικές συνομιλίες, με ανομολόγητο αλλά βασικό εκ των πραγμάτων περιεχόμενο την διευκρίνιση της κυριαρχίας επί εκατοντάδων βράχων, νησίδων και βραχονησίδων…

Η σημερινή πραγματικότητα των ελληνοτουρκικών σχέσεων περιγράφει σε μεγάλο βαθμό τι ακριβώς συνέβη το βράδυ της κρίσης των Ιμίων και ποιες είναι οι συνέπειες του συμβάντος.

Η Τουρκία με την έμπρακτη αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας (έρευνες του Ορούτς Ρέις μέχρι και 6.5 μίλια από τις ακτές της Ρόδου και του Καστελόριζου) δίχως την παραμικρή ελληνική αντίδραση και χωρίς καμία «ποινή» από Ευρωπαίους και Αμερικανούς εισπράττει σήμερα τα γραμμάτια που υπέγραψε η κυβέρνηση Σημίτη το 1996.

Αποτέλεσμα της σταθερής και συνεπούς τουρκικής τακτικής, είναι η ρυμούλκηση της κυβέρνησης Μητσοτάκη στο ίδιο τραπέζι των διερευνητικών συνομιλιών όπου είναι τοποθετημένο το σύνολο των τουρκικών απαιτήσεων σε βάρος της Ελλάδας. Από την κυριαρχία επί νησιών και νησίδων, μέχρι το αν έχουν ή δεν έχουν τα νησιά δικαίωμα σε ΑΟΖ ή στην άμυνά τους έναντι ενός ολοφάνερα επιθετικού γείτονα…

Ως αποτέλεσμα της κρίσης των Ιμίων και των συνεπακόλουθων συνεπειών της, θα πρέπει να αντιμετωπιστούν και οι τρέχουσες ελληνοτουρκικές συνομιλίες για τον μηχανισμό «αποσυμπίεσης» που εξελίσσονται στο ΝΑΤΟ και υπό στενή αμερικανική παρακολούθηση. Σ αυτές ακριβώς τις συζητήσεις «τεχνικής φύσεως» αποτυπώνεται εν τέλει ο δεδομένος συσχετισμός δύναμης όπου ο ασθενέστερος και αμυνόμενος υποχρεώνεται να αποδεχτεί τους «κανόνες» παραβίασης της κυριαρχίας του διαμορφώνοντας οδυνηρά «δεδικασμένα» που θα προβάλλουν απειλητικά στο μέλλον…


Πηγή: topontiki.gr



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Οι πιο κάτω επίκαιροι στίχοι γράφτηκαν την επομένη της ντροπής και του πένθους των Ιμίων, σ’ ένα νησάκι,από τον Μιχάλη Στυλιανού, του Ιακώβου και της Μαρίας, δημοσιογράφο.

Κ Α Τ Α Λ Η Ξ Η

Εδώ στην άκρη τώρα μένω,
πυρπολικό παροπλισμένο,
στην άκρη, πέρα απ’ το λιμάνι
η αποφορά να μην το φθάνει.


Στις σκουριασμένες λαμαρίνες,
Μιαούληδες και Μπουμπουλίνες,
σε αποτυπώματα, λειχήνες,
από εικονίσματα χαμένα,
λησμονημένα, πεταμένα,
ιδανικά ξεπερασμένα

Έξω χορεύουν οι Σειρήνες:
μίζες, κομπίνες, λιμουζίνες
είναι τα νέα ιδεώδη.
Κλόουν, με στόματα γλοιώδη
και με στομάχια θηριώδη,
πίνουν, καπνίζουνε κοχίμπας
κι’ απ’ το τραπέζι της μπιρίμπας
πουλούν, παρτίδα με παρτίδα,
αυτή τη δύσμοιρη πατρίδα
σε νέους σουλτάνους παλλακίδα.


Νύχτα βαθειά και πυροφάνια,
τ΄αστέρια,στραφτερά γιορντάνια
και της Ψυττάλειας το φανάρι
στερνό της νιότης μας αχνάρι
επιλογής της Ιστορίας
αντί σημαίας ευκαιρίας.

Πέρα γλεντάει η πολιτεία:
Καζίνο, πρέζα κι’απιστία,
ενώ ευφραίνεται ο Αττίλας
με οσμή σαπίλας και ξεφτίλας.

Κι’ εγώ εδώ στην άκρη μένω,
παλιό σκαρί και στοιχειωμένο,
χωρίς μπαρούτι κι’ εξουσία
και τσούρμο για την ανταρσία.

Μια, μένει, ελπίδα στην ουσία:
Νάρθει η Δευτέρα Παρουσία…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Μιχάλη Ιγνατίου



Η υπόθεση των Ιμίων και οι χειρισμοί που έπρεπε να γίνουν και ΔΕΝ έγιναν τον Ιανουάριο του 1996, επανήλθαν στην επικαιρότητα μετά τη σχετική αναφορά του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη στην παρουσίαση του βιβλίου του Γιώργου Βασιλείου. Είπε ο κ. Σημίτης:

«Στην υπόθεση των Ιμίων το 1996, η επάνοδος στη ρύθμιση που ίσχυε από τότε που τα Δωδεκάνησα έγιναν ελληνικά αποτέλεσε για τους ίδιους κύκλους προδοσία. Η Ελλάδα κατ’ αυτούς θα έπρεπε να κηρύξει πόλεμο στην Τουρκία. Σήμερα η προσοχή τους στρέφεται στην άμεση κήρυξη της ΑΟΖ. Ετσι θα εξασφαλίσουμε μεταξύ άλλων, ισχυρίζονται, και τα πετρέλαια που θα μας βοηθήσουν να ξεπεράσουμε την κρίση».

Εκτός του ότι επιχείρησε να συνδέσει δύο εντελώς διαφορετικά θέματα, η δήλωση του πρώην πρωθυπουργού είναι πέρα για πέρα άστοχη, διότι πάνω απ’ όλα δεν καταγράφει με ακρίβεια το καθεστώς των συγκεκριμένων βραχονησίδων. Αντίθετα θολώνει τα νερά… Μέχρι την 31η Ιανουαρίου του 1996, αποτελούσαν ελληνικό έδαφος. Μετά την κρίση, που δημιούργησε η απερισκεψία Ελλήνων και Τούρκων δημοσιογράφων, είναι «αμφισβητούμενη περιοχή».

Δυστυχώς, αυτό ήταν το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης με τον μακαρίτη Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ, ο οποίος δεν χρειάστηκε να χρησιμοποιήσει καν τις «μαγικές» διπλωματικές του ικανότητες για να αποτρέψει τον ελληνοτουρκικό πόλεμο. Πέτυχε από την πρώτη στιγμή την απομάκρυνση της ελληνικής σημαίας και απ’ εκεί και πέρα, όταν «την πήρε ο άνεμος» όπως καταγράφεται να λέει ο τότε υπουργός Εξωτερικών στον Αμερικανό ομόλογό του Κρίστοφερ, όλα τελείωσαν. Μόνο που τα Ιμια, από εκείνο το μοιραίο βράδυ, έχουν χαρακτηριστεί «γκρίζα ζώνη».

Για του λόγου το αληθές αντιγράφω από τηλεγράφημα που απέστειλε ο τότε υπουργός Εξωτερικών (Κρίστοφερ) με την υπογραφή του Στρόουμπ Τάλμποτ στον Αμερικανό πρέσβη Νάιλς, στις 8 Φεβρουαρίου 1996, (ώρα 2.25 π.μ.). Αναφέρει με ακρίβεια τη συμφωνία μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας για τα Ιμια, η οποία είναι δεσμευτική για τις δύο χώρες:

«Οι Τούρκοι παραπονέθηκαν ότι η Ελλάδα τοποθέτησε στρατιωτικές δυνάμεις στη νήσο Καλόλιμνο (ένα ελληνικό νησί κοντά στα Ίμια / Καρντάκ), παραβιάζοντας τη συμφωνία που επέτρεψε στις δύο πλευρές να υποχωρήσουν από το χείλος της σύγκρουσης. Η συγκεκριμένη ενέργεια δεν παραβιάζει τη συμφωνία για την ταυτόχρονη απομάκρυνση στρατιωτικών δυνάμεων και σημαιών από τα Ίμια, την αποχώρηση των πολεμικών σκαφών και τη μη επιστροφή τους».

Αυτή είναι η συμφωνία που «γκρίζαρε» τα Ιμια. Αποτελείται από ΤΕΣΣΕΡΙΣ όρους, όχι από δύο όπως ισχυρίστηκαν τότε. Δεν επιτρέπεται η παρουσία στρατιωτικών δυνάμεων και σημαιών επί των βραχονηδίσων, απαγορεύεται η παρουσία πολεμικών πλοίων, και όλα τα παραπάνω -στρατός, σημαίες και πλοία- δεν επιστρέφουν ξανά στα Ιμια ή γύρω από αυτά…

Οτιδήποτε άλλο λέγεται είναι παραποίηση της αλήθειας…


πηγή