Articles by "Τουρκία"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τουρκία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Γράφει η Φιλόλογος Ευαγγελία Μ. Παναή (*)

Ως τώρα, μεγάλο μέρος του Ελληνικού λαού, αποδέχτηκε κάθε μυθοπλασία που του σέρβιραν οι κυβερνήσεις, τόσο του ΣΥΡΙΖΑ: «ο αέρας παρέσυρε το Oruc Reis εντός των Ελληνικών υδάτων» όσο και της ΝΔ: «Το Oruc Reis πλέει εντός Ελληνικής Υφαλοκρηπίδας αλλά δεν ερευνά», που ύστερα έγινε: «Άπλωσε καλώδια, αλλά αυτό δεν μας προκαλεί βλάβη, αφού δεν τρυπάει» κλπ, κλπ.

Και πώς να μην γίνει αυτό, αφού ο μεγάλος συμβιβασμός, έγινε από το 1996, από τους επαίσχυντους χειρισμούς της κυβέρνησης Σημίτη στα Ίμια και στην ακόμη πιο επαίσχυντη και εθνοκτόνα συνθήκη της Μαδρίτης που υπέγραψε ο Σημίτης το 1997, η οποία κυριολεκτικά άνοιξε την κερκόπορτα, για να γκριζάρει το Αιγαίο.
Διότι όλες οι Ελληνικές κυβερνήσεις των τελευταίων δεκαετιών, αποκρύπτουν τεχνηέντως το γεγονός ότι, εδώ και δεκαετίες, η Τουρκία διαρκώς και σταθερά, θεμελιώνει δίκαιο, πάνω σε ανήθικα, παράλογα και παράνομα τετελεσμένα, τα οποία «χτίζει» συστηματικά, βήμα-βήμα, ή καλύτερα, επεισόδιο-επεισόδιο, βάσει καλά προμελετημένου σχεδίου.

Παραβιάζοντας το Διεθνές Δίκαιο, με πράξεις παράνομες, ανήθικες, επικίνδυνες και επιθετικές, που δεν είναι καθόλου σπασμωδικές και σίγουρα όχι ανεξάρτητες η μία από την άλλη, αλλά αντιθέτως, κάθε μία, αποτελεί έναν κρίκο, μιας μεγάλης αλυσίδας, που τυλίγει γύρω από τον λαιμό της Ελλάδας, της Κύπρου, του Ελληνισμού και των Ελληνικών Δικαίων και Συμφερόντων!
Η κυβέρνηση, για να διασκεδάσει τις εύλογες ανησυχίες και την αγανάκτηση του Ελληνικού λαού για την φοβική αντιμετώπιση της Τουρκίας, αλλά και για να καλύψει τις λανθασμένες επιλογές της, καλλιεργεί κατά κόρον τρεις τουλάχιστον μύθους:
α) Ό,τι παράνομο και επιθετικό διαπράττουν κατά καιρούς οι ιμπεριαλιστικές τουρκικές κυβερνήσεις εναντίον της Ελλάδας, γίνεται (δήθεν), για τον αντιπερισπασμό της τουρκικής κοινής γνώμης από τα εσωτερικά προβλήματα της Τουρκίας, γεγονός που ισχύει, μόνον έως ένα ορισμένο βαθμό, αλλά δεν είναι αυτός, ο κύριος λόγος.
β) Ότι είναι «υπόθεση χρόνου» και οσονούπω επίκειται (δήθεν), επιβολή κυρώσεων από την Ευρωπαϊκή Ένωση εναντίον της Τουρκίας, αποσιωπώντας τον διαρκή, μακροχρόνιο, σταθερό και αδιαμφισβήτητα φιλοτουρκικό προσανατολισμό, της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των επί μέρους μελών της, με προεξάρχουσα φυσικά την Γερμανία, που ήταν και είναι ο σύμμαχος, ο συναίτερος και ο υποστηρικτής της Τουρκίας, ήδη, από την περίοδο της σφαγής και του ξεριζωμού του Μικρασιατικού Ελληνισμού το 1922.
γ) Ότι η Ελλάδα έχει (δήθεν) να προσδοκά, αλλαγή στάσης -επί το φιλελληνικότερον-, στην πολιτική των ΗΠΑ, με την εναλλαγή Τραμπ-Μπάιντεν, στην κυβέρνηση, διαστρέφοντας την πραγματικότητα δεκαετιών που αποδεικνύει ότι, η πολιτική των ΗΠΑ υπήρξε πάντοτε φιλοτουρκική, είτε κυβερνούσαν οι Ρεπουμπλικάνοι, είτε κυβερνούσαν οι Δημοκρατικοί.
Έτσι, διαστρέφεται η πραγματικότητα και αποκρύπτεται η αλήθεια, ότι:
Έπρεπε προ πάρα πολλού, η εξωτερική πολιτική της Ελλάδας, να χαράσσεται με μοναδικό και αποκλειστικό γνώμονα, τα συμφέροντα της Ελλάδας, του Ελληνικού Λαού και του Ελληνισμού!
Και μόνον!

Και όχι με βάση τα ΝΑΤΟικά και τα Ευρωγερμανικά συμφέροντα, όπως γίνεται δεκαετίες τώρα, με καταστροφικά για την Ελλάδα και την Κύπρο αποτελέσματα!
Η Τουρκία έχει προ πολλού επιλέξει και εφαρμόζει συστηματικά, ανυποχώρητα και με διαρκώς αυξανόμενο θράσος, μια επιθετική, ιμπεριαλιστική πολιτική, γεμάτη με παράνομες πράξεις που καταπατούν το Διεθνές Δίκαιο, πολιτική που δεν θα εγκαταλείψει ποτέ, ώσπου να πετύχει τους στόχους της!
Αντιθέτως, είναι η Ελλάδα που έπρεπε αντί να είναι το υπάκουο παιδί στην εξυπηρέτηση των ΝΑΤΟικών και Ευρωγερμανικών συμφερόντων, να έχει ήδη προ πολλού, αλλάξει την στάση της και προ πάντων την ουσία και το περιεχόμενο της εξωτερικής της πολιτικής, με βάση τα συμφέροντα του Ελληνισμού!
Αυτό, προϋποθέτει να γίνει αμέσως, ό,τι βασικό και απαραίτητο δεν έγινε μέχρι σήμερα:
α) Ελλάδα και Κύπρος να είναι μια ενιαία και αδιαίρετη επιχειρησιακή οντότητα!
Η οριοθέτηση ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου έπρεπε να είχε ήδη υπογραφεί ΧΘΕΣ!
β) Η Ελλάδα να έχει επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα έτσι ώστε να αντιστοιχούν ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ με τον εναέριο χώρο της, δηλαδή τα δέκα μίλια, και αυτό έπρεπε να έχει ήδη γίνει ΧΘΕΣ!
γ) Η Ελλάδα να χαράξει την αμυντική της πολιτική και τους εξοπλισμούς της, με βάση την άμυνα και την προστασία του Λαού και της Χώρας μας, αλλά και την προστασία των Εθνικών μας Συμφερόντων, με ό,τι αυτό προϋποθέτει και συνεπάγεται σε εξοπλισμό και αυτό έπρεπε να είχε γίνει ΧΘΕΣ!
δ) Η Ελλάδα να προχωρήσει στην προμήθεια δικού της ερευνητικού σκάφους και στην διενέργεια δικών της θαλασσίων ερευνών για υδρογονάνθρακες και αυτό έπρεπε να είχε γίνει ΧΘΕΣ!

Το Καστελλόριζο, δεν είναι η εσχατιά της Ελλάδας!



Όποιος το πιστεύει, πέφτει στην παγίδα της τουρκικής προπαγάνδας!
Το Καστελλόριζο είναι το κέντρο των συμφερόντων του Ελληνισμού, το κέντρο του τόξου, που ξεκινάει από το τριεθνές του Έβρου, διατρέχει όλα τα Ελληνικά νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, τα Δωδεκάνησα, και φτάνει μέχρι και την χερσόνησο της Καρπασίας, στην Κύπρο!


Το Καστελλόριζο, είναι ακριβώς,
ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ!

Και ως τέτοιο πρέπει να προστατευθεί και να προστατευθούν και τα δικαιώματα της Ελλάδας, της Κύπρου και του Ελληνισμού, που απορρέουν με βάση το διεθνές δίκαιο, σε στεριά, θάλασσα και αέρα!



(*) Ευαγγελία Παναή
Φιλόλογος-Επιχειρηματίας, μέλος της ΠΛΕΥΣΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ 
Παραδείσι Ρόδος



Pars Today, Comite Valmy, 21-11-20

[To κατωτέρω ρεπορτάζ του Ιρανικού πρακτορείου ειδήσεων είναι διαφωτιστικά αποκαλυπτικό για το δαιμονικό ζατρίκιο «σχέσεων συμπαράταξης» των γειτόνων Ρωσίας, Τουρκίας, Ιράν.
Το πρακτορείο Παρς αποτελεί την ημιεπίσημη φωνή του Ιράν, τον αυθεντικό εκφραστή της ιρανικής κυβέρνησης. Το πορτραίτο, επομένως, της Τουρκίας που σκιαγραφεί είναι διαφωτιστικό για τα αισθήματα που το υπαγορεύουν.
Οι αποκλειστικές πληροφορίες που μεταδίδει αποκαλύπτουν την στενή παρακολούθηση των δρωμένων της Τουρκίας σε τρία μέτωπα ζωτικού ενδιαφέροντος για το Ιράν. Διαφωτιστική είναι και η απερίφραστα επικριτική στάση του Ιράν για την Ιώβεια ανοχή του Κρεμλίνου στις υποχθόνιες τουρκικές επιχειρήσεις εναντίον και των ρωσικών συμφερόντων –επίκριση που υποδηλοί κίνδυνο επιπτώσεων στις σχέσεις Ιράν- Ρωσίας. Πολλαπλά, επομένως, ενδιαφέρον το ρεπορτάζ και για τον εδώ διπλωματικό παρατηρητή.]

Μετάφραση/Εισαγωγή: Μιχαήλ Στυλιανού

Την Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου, ο Πρόεδρος Πούτιν προειδοποίησε τον άξονα ΗΠΑ/ΝΑΤΟ ενάντια στην επανάληψη του πολέμου στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ εάν δεν τηρηθούν οι όροι της εκεχειρίας. Σύμφωνα με πολλούς αναλυτές, υπαινισσόταν τις προσπάθειες της Τουρκίας να παρέμβει στρατιωτικά στις τάξεις των δυνάμεων του Αζερμπαϊτζάν, σε μια προσπάθεια παρεμπόδισης της ρωσικής ειρηνευτικής αποστολής που έχει ήδη επιτρέψει την ανάπτυξη χιλίων στρατιωτών των ειδικών δυνάμεων στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ.
«Όσοι προσπαθούν να εμποδίσουν την εφαρμογή της συμφωνίας Ναγκόρνο-Καραμπάχ πρέπει να γνωρίζουν ότι ο πόλεμος θα αντικαταστήσει αυτό το σχέδιο», προειδοποίησε ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν. Και συνέχισε: «Όλες μας οι προσπάθειες, η βοήθειά μας πρέπει να είναι προς το συμφέρον του λαού της Αρμενίας και του Αζερμπαϊτζάν».
Τι ακριβώς σημαίνει η προειδοποίηση του Ρώσου προέδρου;
Πράγματι, το τουρκικό κοινοβούλιο ψήφισε την ανάπτυξη των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, αν και η Ρωσία εξακολουθεί να αντιτίθεται σε αυτήν. Η ιδέα της Άγκυρας είναι προφανώς να κάνει μιαν επανάληψη του Iντλίμπ (στη Συρία), όπου κοινές στρατιωτικές περιπολίες Ρωσίας/Τουρκίας χρησιμεύουν κυρίως ως παραβάν για μια εδαφική κατοχή που επιτρέπει να παραμένει άθικτη η δεξαμενή τρομοκρατών στην υπηρεσία του Σουλτάνου.
Είναι ένα εργοστάσιο για την παραγωγή τρομοκρατών, και για την άντληση χρημάτων όποτε ο Ερντογάν το κρίνει σκόπιμο. Για τους παρατηρητές, το θολό καθεστώς του Ναγκόρνο-Καραμπάχ στο ρωσικό σχέδιο εκεχειρίας είναι η αχίλλειος πτέρνα. Θα παραμείνει το Ναγκόρνο Καραμπάχ αυτόνομο κράτος ή θα ενταχθεί στη Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν;
Αυτή η αδιαφάνεια είναι που κάνει το Nαγκόρνο Καρσαμπάχ ένα δυνητικά εκρηκτικό ζήτημα, κάπως όπως και το θέμα των Κούρδων, όπου μια εθνοτική ομάδα εξυπηρετεί κάθε τόσο τα συμφέροντα των δυτικών δυνάμεων και των συμμάχων τους στο ΝΑΤΟ. Μετά τη στρατιωτική ήττα του, ο Αρμένιος πρωθυπουργός Πασινιάν, ο οποίος αρνείται να παραιτηθεί, έχει στραφεί σε αναζήτηση στήριξης στα Εμιράτα του Περσικού Κόλπου, ελπίζοντας να τροφοδοτήσει τις εντάσεις ΗΑΕ-Τουρκίας. Αλλά αυτό θα δημιουργούσε ένα ευνοϊκό πλαίσιο για την ανάφλεξη των εχθροπραξιών και την μετατροπή του Ναγκόρνο Καραμπάχ - όπως και στη Λιβύη και στο Ιντλίμπ- σε τροφείο μισθοφόρων τρομοκρατών στην υπηρεσία της Άγκυρας.
Πράγματι, πληροφορίες από ρωσικές στρατιωτικές πηγές ανέφεραν ότι, αρκετά αεροσκάφη στρατιωτικών μεταφορών Airbus A400M με Τούρκους στρατιώτες προσγειώθηκαν σε ένα από τα αεροδρόμια του Μπακού, πρωτεύουσας του Αζερμπαϊτζάν την Παρασκευή (20 Νοεμβρίου). Για τον αριθμό των στρατιωτών που αποβιβάσθηκαν δεν υπήρξαν πληροφορίες. Η πηγή αναφέρει ότι αυτό το άγημα του «τουρκικού στρατού» θα «συλλειτουργήσει με τη Ρωσία»: «Το άγημα θα λειτουργήσει ως παρατηρητής στο έδαφος του Αζερμπαϊτζάν και η παρουσία του συνδέεται με το μνημόνιο που υπεγράφη νωρίτερα μεταξύ Τουρκίας και Ρωσίας για τη συγκρότηση του Παρατηρητηρίου. Η υποστήριξή της επιτρέπει στον τουρκικό στρατό, σε συνεργασία με τη ρωσική πλευρά, να παρακολουθεί τη συμμόρφωση του Ερεβάν και του Μπακού στην κατάπαυση του πυρός στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ".
Ωστόσο, το ρωσικό ΥΠΕΞ είχε ήδη απορρίψει την προοπτική «κοινών περιπολιών Τουρκίας-Ρωσίας» τονίζοντας ότι το κέντρο εποπτείας της εκεχειρίας Τουρκίας-Ρωσίας θα παραμείνει στο τεχνικό επίπεδο, αναπτύσσοντας μόνο μη επανδρωμένα αεροσκάφη και στέλνοντας εξ αποστάσεως τα στοιχεία στον τουρκικό στρατό. Ωστόσο, η ανάπτυξη του τουρκικού στρατού στο Ναγκόρνο Καραμπάχ είναι αυτό που επιδίωκε ο άξονας ΗΠΑ/ΝΑΤΟ από την αρχή, γνωρίζοντας τις δυνατότητες της Τουρκίας να κινητοποιήσει τα τρομοκρατικά στρατεύματά της και να τα εγκαταστήσει στις πύλες της Ρωσίας. Είναι ο Πρόεδρος Πούτιν, τόσο πρόθυμος να βγάλει τον Ερντογάν από το στρατόπεδο των ΗΠΑ, κάνοντας εδώ έναν σοβαρά λανθασμένο υπολογισμό;
"Το Τουρκικό Κοινοβούλιο υιοθέτησε την Τρίτη (17 Νοεμβρίου) πρόταση η οποία επιτρέπει την ανάπτυξη στρατευμάτων στο Αζερμπαϊτζάν για την παρακολούθηση της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός που επετεύχθη στην περιοχή Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Η πρόταση εξουσιοδοτεί την κυβέρνηση να στείλει στρατεύματα στην περιοχή για ενιαύσια θητεία. Οι ακριβείς αριθμοί θα καθοριστούν από τον Πρόεδρο. Το κείμενο αναφέρει επίσης τη δημιουργία ενός "Κοινού Κέντρου" Τουρκίας-Ρωσίας με αποστολή παρακολούθησης της κατάπαυσης του πυρός, και διευκρινίζει ότι Τούρκοι πολίτες και στρατιωτικοί θα συμμετάσχουν εάν χρειαστεί στις δραστηριότητες του κέντρου.
Παρεμπιπτόντως, η Ρωσία υπολογίζει σε αυτή τη μεγάλη αεροπορική βάση που πρόκειται να δημιουργήσει στο Ναγκόρνο Καραμπάχ για να αντιμετωπίσει την Τουρκία. Ωστόσο, φαίνεται να ξεχνά ότι η παρουσία της βάσης της στο Χμειμίμ (στη Συρία) δεν εμπόδισε την Τουρκία να καταστήσει το Ιντλίμπ «Τεροριστάν» (Τρομοκράτος),σημειώνει ένας ειδικός.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



του Alexander Lemoin, Observateur Continental 17-11-20
Mετάφραση: Μ.Στυλιανού

Η απόλυση εκατοντάδων πιλότων μαχητικών F-16 από την τουρκική κυβέρνηση μετά την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος το 2016 έχει επηρεάσει σοβαρά την επιχειρησιακή λειτουργία της πολεμικής αεροπορίας της χώρας, γεγονός που εξηγεί το ενδιαφέρον της Άγκυρας να αγοράσει ρωσικά αντιαεροπορικά συστήματα το συντομότερο δυνατόν.

Αυτό έγραψε ο στρατιωτικός αναλυτής Μάικλ Πεκ στο άρθρο του στις σελίδες του αμερικανικού περιοδικού The National Interest.

"Η εκπαίδευση στρατιωτικών πιλότων είναι πολύ ακριβή. Σύμφωνα με την Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ, η εκπαίδευση ενός νέου πιλότου για να πετάξει ένα αεροσκάφος όπως το F-35 κοστίζει 11 εκατομμύρια δολάρια, ενώ η εμπειρία αρκετών ετών ενός βετεράνου πιλότου είναι ανεκτίμητη», δήλωσε ο δημοσιογράφος.

Ωστόσο, για πολιτικούς λόγους η κυβέρνηση του Τούρκου Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν "έχει καθαρίσει τόσο ριζικά την αεροπορία της για να ξεφορτωθεί τους πιθανόν μη πιστούς πιλότους και εκπαιδευτές που τώρα μετά βίας μπορεί να ελέγξει τα μαχητικά F-16", συνεχίζει ο ειδικός.

Μετά την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος, η τουρκική κυβέρνηση απέλυσε χιλιάδες στρατιωτικούς για φερόμενους δεσμούς με το κίνημα Χιζμέτ, του Ισλαμικού ιεροκήρυκα Φετουλάχ Γκιουλέν, ο οποίος θεωρείται ένας από τους διοργανωτές και "ιδεολογική έμπνευση" του στρατιωτικού πραξικοπήματος.

Σύμφωνα με τον Μάικλ Πεκ, όταν περισσότεροι από 300 Τούρκοι πιλότοι έμειναν άνεργοι, οι αρχές άρχισαν να αναζητούν ειδικούς στο εξωτερικό για να καλύψουν το έλλειμμά τους. Ωστόσο, οι Ηνωμένες Πολιτείες απέρριψαν το αίτημα της Τουρκίας να στείλει εκπαιδευτές πτήσεων και να βοηθήσει τον σύμμαχό της στο ΝΑΤΟ να εκπαιδεύσει νέους πιλότους των F-16. Στη συνέχεια, η Τουρκία ζήτησε από το Πακιστάν, το οποίο έχει επίσης τέτοιους Αμερικανούς μαχητικούς βομβιστές στις δυνάμεις του, "αλλά το αίτημα δεν απέδωσε", ανέφερε ο αναλυτής, χωρίς να εξηγήσει τους λόγους για την αποτυχία της Άγκυρας να καθιερώσει συνεργασία με το Ισλαμαμπάντ.

Σύμφωνα με τον Μάικλ Πεκ, οι ελλείψεις προσωπικού στην Τουρκική Πολεμική Αεροπορία και η συνακόλουθη μείωση του επιχειρησιακού δυναμικού ώθησαν τη διοίκηση να λάβει ασύμμετρα μέτρα με τη μορφή ταχείας αγοράς αντιαεροπορικών συστημάτων S-400 από τη Ρωσία. Η εν λόγω σύμβαση υπεγράφη με τη Μόσχα το 2017 και δύο χρόνια αργότερα η Τουρκία απέκτησε το πρώτο μέρος αυτών των αντιαεροπορικών συστημάτων.

Το στρατιωτικό πραξικόπημα στην Τουρκία τη νύχτα της 15ης-16ης Ιουλίου 2016 άφησε πάνω από 150 νεκρούς και περισσότερους από 2.000 τραυματίες. Μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα, οι τουρκικές αρχές κήρυξαν κατάσταση έκτακτης ανάγκης, η οποία ήρθη τον Ιούλιο του 2018. Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι διώχθηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Σε αυτούς περιλαμβάνονται στρατιωτικό προσωπικό, αστυνομικοί, εισαγγελείς και δικαστικά όργανα, δημοσιογράφοι, ακτιβιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων και εκπρόσωποι άλλων επαγγελμάτων. Ο Ισλαμικός ιεροκήρυκας Φετουλάχ Γκιουλέν, ο οποίος κατοικεί στις Ηνωμένες Πολιτείες από το 1999, θεωρείται από τις τουρκικές αρχές ως ο ηγέτης του "τρομοκρατικού δικτύου" FET, το οποίο συμμετείχε στην απόπειρα πραξικοπήματος. Η Άγκυρα απαιτεί την έκδοση του Φετουλάχ Γκιουλέν από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Το τουρκικό υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε στις 25 Οκτωβρίου 2019 το τέλος του πρώτου σταδίου προμήθειας εξαρτημάτων των S-400 στη χώρα. Στο πλαίσιο του πρώτου σκέλους της σύμβασης μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας, 30 αεροσκάφη προσγειώθηκαν στην αεροπορική βάση Murted. Οι πρώτες παραδόσεις των S-400 ξεκίνησαν στην Τουρκία στις 12 Ιουλίου 2019. Το δεύτερο στάδιο προμήθειας ρωσικών αντιαεροπορικών συστημάτων στους Τούρκους ξεκίνησε στις 27 Αυγούστου και ολοκληρώθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου. Ρωσία και Τουρκία υπέγραψαν συμβόλαιο αγοράς των S-400 το 2017. Η Τουρκία έχει αποκτήσει τέσσερα τμήματα αυτών των συστημάτων για 2,5 δισεκατομμύρια δολάρια.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Vladimir Odintsov.Νew Eastern Outlook/Réseau International,9-11-20
Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Στην πτώση της αμερικανικής αυτοκρατορίας, προέκυψαν φεουδαρχίες που συνδυάζουν τον εθνο-θρησκευτικό εθνικισμό και το μοντέλο του ΝΑΤΟ, εξασφαλίζοντας ακόμη και σχετική υποστήριξη με αυτή την ιδιότητα. ΄Ετσι εξηγείται και ο ρόλος των γκρίζων λύκων και γιατί αυτοί οι μισθοφόροι χρησιμοποιούνται και πάλι από την Τουρκία για να εδραιώσουν τα συμφέροντά της και να προκαλέσουν την τρομοκρατία σύμφωνα με ένα γνωστό μοντέλο αποσταθεροποίησης.

Δείτε τις προειδοποιήσεις του Λαβρόφ. https://histoireetsociete.com/2020/11/06/*

Εκτός από την πανδημία του Κορονοϊού, ορισμένοι πολιτικοί έχουν πλέον μολυνθεί από μια άλλη πανδημία, αυτή του ΝΑΤΟ.

Αφού ενσωμάτωσαν σημαντικό αριθμό χωρών σε συνασπισμούς που δημιουργήθηκαν εναντίον των αντιπάλων τους, οι Ηνωμένες Πολιτείες προσπάθησαν τα τελευταία χρόνια να δημιουργήσουν πρώτα το λεγόμενο "αραβικό ΝΑΤΟ" και στη συνέχεια ακόμη και ένα "ασιατικό ΝΑΤΟ", παρά την προφανή απροθυμία όλο και περισσότερων χωρών όχι μόνο να ακολουθήσουν το παράδειγμα της "ετοιμόρροπης ηγεμονίας", αλλά και να υποστηρίξουν τις ιδέες της για μια ακόμη μεγαλύτερη διαίρεση του κόσμου σε στρατιωτικά μπλοκ.

Αλλά είναι γνωστό ότι κάθε ιός είναι μεταδοτικός. Και αυτή η «πανδημική» τάση υιοθετήθηκε από τον Τούρκο ηγέτη Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος ξεκίνησε την προσπάθεια αποδόμησης του Οργανισμού της Συνθήκης Συλλογικής Ασφάλειας (ο οποίος, εκτός από τη Ρωσία και την Αρμενία, περιλαμβάνει το Καζακστάν, την Κιργιζία και το Τατζικιστάν), για να στήσει στα ερείπια του ένα «τουρκικό ΝΑΤΟ», με έναν ενιαίο «Τουρανικό Στρατό»,. Μεταξύ των μελών μιας τέτοιας συμμαχίας, αποβλέπει στο Αζερμπαϊτζάν, το Καζακστάν, το Ουζμπεκιστάν, το Τουρκμενιστάν, την Κιργιζία και το Τατζικιστάν, καθώς και την Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου, που δεν αναγνωρίζεται από τη διεθνή κοινότητα - όλα υπό την άμεση πολιτικό-στρατιωτική hηγεσία της Τουρκίας.
Παλαιός γερμανικός χάρτης του Τουράν, περιοχής της κεντρικής Ασίας κατοικημένης στους πρώτους ιστορικούς χρόνους από νομαδικές τουρκογενείς φυλές, που στοιχειώνει σήμερα τα Νέο-Οθωμανικά αυτοκρατορικά όνειρα του Ερντογάν.

Τέτοιες σκέψεις άρχισαν να προωθούνται με ιδιαίτερη δραστικότητα από τον Ερντογάν στο πεδίο της στρατιωτικής ανάφλεξης στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, κατά τη διάρκεια της οποίας η Άγκυρα παρέσχε απροκάλυπτη στήριξη στο Μπακού. Η Τουρκία προσπαθεί να δείξει στους συμμάχους της Ρωσίας ότι η Αρμενία υποχωρεί μπροστά στην ένωση του Αζερμπαϊτζάν και της Τουρκίας, και ότι η Άγκυρα «δεν εγκαταλείπει τους συμμάχους της αλλά τους οδηγεί στη νίκη".

Είναι κατανοητός ο λόγος γιατί Ερντογάν χρησιμοποιεί για την εκπλήρωση των φανερών νέο-οθωμανικών φιλοδοξιών του συγκεκριμένα στρατιωτικά μοντέλα, καθώς ο στρατός είχε πάντα δεσπόζουσα θέση στην τουρκική κοινωνία και στην εφαρμογή των οθωμανικών ιδεών. Ωστόσο, αν τα τελευταία εκατό χρόνια το τουρκικό σώμα αξιωματικών ήταν προσανατολισμένο προς τη Δύση και υποταγμένο στην πολιτική ηγεσία, τα τελευταία χρόνια ο Ερντογάν, με πολυάριθμες καταπιέσεις και συλλήψεις, ετσάκισε την πρώην ανώτερη στρατιωτική ελίτ της χώρας, φυλάκισε πολλούς στρατηγούς, ναυάρχους και ανώτερους αξιωματικούς, τους δυσφήμησε ενώπιον της τουρκικής κοινωνίας και άρχισε να ελέγχει προσωπικά τον στρατό.

Προκειμένου να τεθούν πρακτικά σε εφαρμογή σχέδια για τη δημιουργία "Τουρκικού ΝΑΤΟ" και τ " Τουρανικού Στρατού τ ", καθώς επίσης για την ενίσχυση και επέκταση της στρατιωτικής συνεργασίας στην περιοχή, υπό την αιγίδα της Άγκυρας, ο Τούρκος υπουργός Άμυνας Χουλουσί Ακάρ επισκέφθηκε στα τέλη Οκτωβρίου αρκετές χώρες της Κεντρικής Ασίας. Όπως δήλωσε ο επικεφαλής των ενόπλων δυνάμεων μετά τις επισκέψεις του στο Καζακστάν και το Ουζμπεκιστάν, "τα μέρη συμφώνησαν να επεκτείνουν περαιτέρω τη στρατιωτική και στρατιωτική-τεχνική συνεργασία". Ταυτόχρονα, τα τουρκικά ΜΜΕ επισημαίνουν ότι το έργο της Άγκυρας για την ανάπτυξη στρατιωτικής συνεργασίας με τα κράτη της Κεντρικής Ασίας αποτελεί σημαντικό στάδιο για τη δημιουργία ενός ενιαίου στρατού τουρκικών λαών, μιας προτεινόμενης από την ΄Αγκυρα στρατιωτικής συμμαχίας, η οποία θα δώσει τον τόνο σε όλες τις περιφερειακές και παγκόσμιες συγκρούσεις. «Έχουμε σημειώσει σοβαρή πρόοδο», τόνισε ο Χουλουσί Ακάρ .

Ωστόσο, πρέπει να σημειωθεί ότι η δραστηριοποίηση της τουρκικής πολιτικής στην Κεντρική Ασία δεν είναι κάτι νέο. Η Άγκυρα προσπάθησε να δημιουργήσει στρατιωτική και στρατιωτικό-τεχνική συνεργασία με τις χώρες αυτής της περιοχής αμέσως μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, αντιλαμβανόμενη το κενό που προέκυψε ως ένα είδος ιστορικής ευκαιρίας για την αναδημιουργία του Μεγάλου Τουράν. Η ίδια η ιδέα βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό στη γεωγραφική εξεικόνιση, στο τουρκικό όραμα, του Τουράν ως παγκόσμιας υπερεθνικής οντότητας, που ενώνει τον τουρκικό και άλλους λαούς της Κεντρικής Ασίας και της Σιβηρίας. Για το σκοπό αυτό, η Άγκυρα έχει διαθέσει σημαντικές δυνάμεις και πόρους για να προσπαθήσει να προσελκύσει τις νέες κυρίαρχες χώρες της περιοχής υπό την αιγίδα της Τουρκίας, έχουν πραγματοποιηθεί και συνεχίζονται σύνοδοι κορυφής των τουρκικών κρατών, όπου, μεταξύ άλλων, γίνεται εκμετάλλευση της ιδέας της στρατιωτικής ενότητας.

Η Άγκυρα έχει χρησιμοποιήσει ακόμη και "υπέρτατες πνευματικές δυνάμεις" για το σκοπό αυτό. Ειδικότερα, στις αρχές της δεκαετίας του 1990, σε μία από αυτές τις συνόδους κορυφής, οργανώθηκε με επιδεικτικό τρόπο ένα «ιερό τελετουργικό» με ρίζες σε έναν από τους τουρκικούς θρύλους, όπου οι ηγέτες των νέων κυρίαρχων κρατών έδωσαν συμβολικά χτυπήματα σφυριού στο αμόνι, μιμούμενοι έτσι τη δράση της σφυρηλάτησης «του όπλου της ενότητας των τουρκικών χωρών».

Για να αναδημιουργηθεί το Μεγάλο Τουράν, για να ενισχυθεί η οθωμανική επιρροή που χάθηκε στην περιοχή, πριν από 11 χρόνια στο Ναχιτσεβάν (Αζερμπαϊτζάν), δημιουργήθηκε μια μεγάλη διεθνής οργάνωση το τουρκικό (Συμβούλιο συνεργασίας των τουρκόφωνων κρατών). Σήμερα περιλαμβάνει την Τουρκία, το Αζερμπαϊτζάν, το Καζακστάν, την Κιργιζία και το Ουζμπεκιστάν. Με την επίσημη δημιουργία του, η Άγκυρα άρχισε να αναπτύσσει ενεργά δεσμούς με την περιοχή, αποκαλώντας την προγονική της πατρίδα και θεωρώντας τις χώρες της κεντρικής Ασίας ως την ιστορική πατρίδα του τουρκικού λαού, ενσαρκώνοντας μέσω αυτής τις νέο-οθωμανικές φιλοδοξίες της. Η Τουρκία χρησιμοποιεί τις παραδόσεις και τη θρησκεία ως έναν από τους διαύλους επιρροής της. Για παράδειγμα, υπάρχουν δέκα τουρκικά σχολεία για ένα ρωσικό σχολείο στην Κιργιζία. Εκεί, προωθείται ευρέως η ιδεολογία του παντουρκισμού. Επιπλέον, τη δεκαετία του 1990, η Άγκυρα πρότεινε τη δημιουργία ενός ενοποιημένου τουρκικού αλφαβήτου, και, αν και τα σχέδια αυτά δεν πέτυχαν, έγινε ενεργός παραγωγός της μετάβασης των πρώην μετά-σοβιετικών κρατών της Κεντρικής Ασίας από το κυριλλικό στο λατινικό αλφάβητο, με πολύ διακριτό στόχο το διαχωρισμό της περιοχής από τη Ρωσία και την ενίσχυση της τουρκικής επιρροής.

Είναι απολύτως κατανοητό ότι, μέχρι στιγμής, όλες αυτές οι προσπάθειες της Άγκυρας, καθώς και η επιθυμία για τη δημιουργία ενός "τουρκικού ΝΑΤΟ" και ενός " Τουρανικού στρατού " υπό την αιγίδα της και μόνο, αναπτύσσονται κυρίως στον τομέα της ρητορικής του Τούρκου ηγέτη και των μελών της κυβέρνησής του. Και υπάρχουν αρκετοί λόγοι γι' αυτό, των οποίων ο κύριος είναι ότι ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εξακολουθεί να φοβάται να δοκιμάσει τη Ρωσία για τη δύναμή του, επειδή κατανοεί πώς μπορεί να εξελιχθεί γι’ αυτόν μια σύγκρουση με τον Πούτιν. Η ιστορική μνήμη των Τούρκων υπενθυμίζει στον Ερντογάν ότι οι Ρώσοι ήταν αυτοί που νίκησαν αρκετές φορές στο έδαφος της χώρας του, προκαλώντας την απώλεια του μεγαλύτερου μέρους της «οθωμανικής επικράτειας».

Οι πολιτικοί ηγέτες των κρατών της Κεντρικής Ασίας κατανοούν επίσης τον κίνδυνο σύνδεσης της νέας μοίρας τους μόνο με την Τουρκία, ενθυμούμενοι πλήρως την κατάσταση όταν, τη δεκαετία του 1990, η Άγκυρα καλωσόρισε τους Ουζμπέκους φυγάδες που βαρύνονταν με τρομοκρατική δράση σε ορισμένες πόλεις του Ουζμπεκιστάν.

Επίσης, δεν υπάρχει "ενιαία στήριξη" για υποψηφίους που προτείνει η Άγκυρα να συμμετάσχουν στο "Τουρκικό ΝΑΤΟ" ή στον " Τουρανικό στρατό ". Ειδικότερα, το Τατζικιστάν είναι ένας από αυτούς τους υποψηφίους, που κατοικείται κυρίως από μη τουρκική εθνοτική ομάδα, αν και υπάρχει μια μειονότητα του Ουζμπεκιστάν. Αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι κάτοικοι του Τατζικιστάν είναι ένα εντελώς διαφορετικό έθνος, γλώσσα του είναι η περσική και η αντίληψη για τον "τουρκικό κόσμο" το επηρεάζει σε μικρότερο βαθμό.

Μιλώντας για τη σύγχρονη πολιτική της Τουρκίας, οι όροι "νέο-Οθωμανισμός" και ‘Ομα-Τουρκισμός» χρησιμοποιούνται όλο και περισσότερο σήμερα. Αυτοί είναι οι ακρογωνιαίοι λίθοι βάσης της εξωτερικής πολιτικής που έχει υιοθετήσει ο Τούρκος αρχηγός κράτους, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Ωστόσο, η ειρωνεία του σύγχρονου νέο-Οθωμανισμού έγκειται στο γεγονός ότι η ίδια η ιδέα της σύμπηξης των λαών του τουρκικού κόσμου, ο οποίος αντιτίθεται κυρίως στο Ιράν, με το σύνθημα του Μεγάλου Τουράν, αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της ιδεολογίας των « Νεοτούρκων» που είχαν ήδη οδηγήσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία στην πτώση της.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Mikhail Gamandiy-Egorov, Observateur Coninental, 27-10-20
Μετάφραση/Εισαγωγή: Μιχαήλ Στυλιανού

[Tο κατωτέρω άρθρο καθιστούν άξιο ειδικής προσοχής κάποια στοιχεία που του προσδίδουν τα χαρακτηριστικά κρυπτογραφικού τελεσιγράφου, σε ιδιαίτερα προσεγμένη διπλωματική διατύπωση, (ισορροπημένο μίγμα κολακευτικών χαρακτηρισμών και σκληρών προειδοποιήσεων, προσωπικά απευθυνόμενο στον Ρεσέπ Ταγίπ Ερντογάν, (μέσω των ειδικών στην επισήμανση μυστικών υπηρεσιών του.) Τα στοιχεία αυτά είναι: Η ρωσική ταυτότητα του συντάκτη, τον οποίο το Γκούγκλ ,(όχι ασφαλώς οχυρό της Αλήθειας), παρουσιάζει ως αγωγό των ρωσικών μηνυμάτων. Η «σύμπτωση» αυτού του μηνύματος με τον εξοντωτικό ρωσικό βομβαρδισμό τουρκικών εφεδρειών Τζιχαντιστών στο Ιντλίμπ της Συρίας, τις αλλεπάλληλες καταρρίψεις τουρκικών drones στο Καραμπάχ, και τις απερίφραστες ρωσικές τοποθετήσεις εναντίον του τουρκικού τραμπουκισμού σε Αιγαίο και Κύπρο.

Το γεγονός ότι το άρθρο αυτό έρχεται να ερμηνεύσει τον αστερισμό αυτών των ρωσικών αντιδράσεων στον τουρκικό εκτραχηλισμό ως την δήλωση Ερντογάν για την Κριμαία, το καθιστά πράγματι άξιο προσοχής και εξερεύνησης.]



Η Τουρκία επεκτείνει τα μέτωπα δράσης της σε όλο και περισσότερες περιοχές του κόσμου. Αυτή η πολιτική του προέδρου Ερντογάν, ο οποίος δεν διστάζει να συγκρουστεί ακόμη και με τους συμμάχους του στο ΝΑΤΟ, είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τις προσωπικές φιλοδοξίες του και τον ρόλο με τον οποίο θέλει να συνδεθεί στη σύγχρονη τουρκική ιστορία. Αλλά αυτές οι ενέργειές του έχουν συχνά διπλή κόψη.

Είναι πλέον αποδεκτό ότι η Τουρκία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει αυξήσει σημαντικά την επιρροή της πέρα από τα σύνορά της. Δέκατητρίτη οικονομία στον κόσμο από την άποψη του ΑΕΠ στην ισοτιμία αγοραστικής δύναμης, είναι και σημαντική Ευρασιατική περιφερειακή δύναμη, με φιλοδοξίες που υπερβαίνουν όλο και περισσότερο το αυστηρά περιφερειακό πλαίσιο. Η πρόοδος που έχει σημειώσει η σύγχρονη Τουρκία οφείλεται σε διάφορους παράγοντες. Πέρα από την πτυχή Ερντογάν, πρόκειται για έναν εργατικό και φιλόδοξο λαό που έχει συμβάλει σημαντικά στην επιτυχία της χώρας, ειδικά στον οικονομικό και εμπορικό τομέα..

Αλλά πρέπει επίσης να αναγνωρίσουμε ότι η προσωπικότητα του Ερντογάν είναι σταθερά συνδεδεμένη με την ιστορική σελίδα αυτής της σύγχρονης Τουρκίας. Είναι λαμπρός στην στρατηγική και στην τακτική και με μια μάλλον μοναδική ικανότητα προσαρμογής. Ηγείται μιας πολιτικής κυριαρχίας, με μια συνεχώς μειούμενη εξάρτηση από το ΝΑΤΟ - του οποίου η Τουρκία θεωρούνταν για πολύ καιρό ο νότιος πυλώνας. Προκαλεί εσωτερικές εντάσεις χωρίς τέλος εντός της Νατοϊκής οικογένειας και όποτε οι σχέσεις επιδεινώνονταν με τη Δύση, η Άγκυρα δεν έχανε την ευκαιρία για μια προσέγγιση των μεγάλων μη δυτικών δυνάμεων, συμπεριλαμβανομένης της Ρωσίας, του Ιράν και κάποτε της Κίνας.

Αλλά αυτή η επιθυμία για ανεξαρτησία παραμένει επίσης στενά συνδεδεμένη με το νέο-οθωμανικό όραμα του Τούρκου προέδρου που έχει θέσει ως στόχο να γίνει ένα είδος νέου χαλίφη του μουσουλμανικού κόσμου. Ξεχνώντας ταυτόχρονα ότι πολλοί από τους θιγόμενους λαούς πολύ απέχουν από το να συμμερίζονται αυτό το όραμα. Η Συρία είναι ένα παράδειγμα. Πράγματι, η αποτυχία στο μέτωπο της Συρίας -δηλαδή η επιθυμία του να ανατραπεί ο Πρόεδρος Μπασάρ αλ Άσαντ και να αναλάβει τον έλεγχο αυτής της μεγάλης χώρας του αραβικού κόσμου- φαίνεται να βασανίζει μέχρι σήμερα τον Ερντογάν, ιδίως στις σχέσεις του με τη Ρωσία και το Ιράν. Δύο χώρες στις οποίες η Τουρκία βασίζεται σε μεγάλο βαθμό οικονομικά, αλλά οι οποίες εξοργίζουν την τουρκική ηγεσία που δεν την άφησαν να πραγματοποιήσει το όνειρό της στο έδαφος της Συρίας.

Πρέπει να είμαστε σαφείς: Χωρίς την πραγματοποίηση των νέο-οθωμανικών στόχων στη Συρία, αλλά και στη Λιβύη, αυτό το περίφημο όνειρο θα παραμείνει ένα σχέδιο χωρίς εφαρμογή. Εξ ου και οι σημερινές επιθετικές απόπειρες του Ερντογάν να προσπαθήσει να πάρει κάποιου είδους εκδίκηση στο Ναγκόρνο Καραμπάχ. Και αυτό συμβαίνει τη στιγμή που ο ευρασιατικός χώρος, στον οποίο –ας υπομνησθεί- η Τουρκία ανήκει επίσης, υφίσταται πολλές άλλες εξωτερικές απόπειρες αποσταθεροποίησης. Όπως ιδίως στη Λευκορωσία.

Και εδώ ακριβώς φθάνουμε στην διπλή, ή ακόμα και στην τριπλή κόψη του πράγματος. Πέρα από το γεγονός ότι θα είναι δύσκολο για την Τουρκία να επιτύχει τους πλήρεις στόχους της στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, για διάφορους λόγους, τόσο πολιτικούς όσο και στρατιωτικούς, με στόχο τις διαπραγματεύσεις από τις οποίες η Άγκυρα δεν θα αναδειχθεί μεγάλος νικητής.

Επιπλέον η επιθετικότητα της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής στην Υπερκαυκασία θα ωθήσει τους συμμάχους της Συρίας να ενεργοποιήσουν την τελική φάση απελευθέρωσης της υπόλοιπης επαρχίας Ιντλίμπ, που εξακολουθεί να φιλοξενεί πολλά τρομοκρατικά στοιχεία, συμπεριλαμβανομένων αυτών που προστατεύονται από την ΄Αγκυρα, με αποτέλεσμα τον αφανισμό τους. Για να μην αναφέρουμε τη Λιβύη, όπου η Άγκυρα έχει σίγουρα σώσει τους συμμάχους της στην Τρίπολη από την πλήρη ήττα, χωρίς ωστόσο να είναι σε θέση να τους εξασφαλίσει μιαν αξιόλογη νίκη, αφού εξακολουθούν να ελέγχουν λιγότερο από το ήμισυ της εθνικής επικράτειας. Και αυτό χωρίς προοπτικές ότι θα είναι σε θέση να ελπίζουν περισσότερα.

Και το ακόμη σημαντικότερο:Ο κύριος κίνδυνος που διατρέχει η Τουρκία του Ερντογάν είναι απλά να χάσει τους στρατηγικούς δεσμούς με τους Ρώσους και Ιρανούς εταίρους της και να βρεθεί αντιμέτωπη με τη δυσαρέσκεια των συμμάχων της στο ΝΑΤΟ, των οποίων η οργή για την πολιτική του Ερντογάν δεν παύει να αυξάνεται. Και αν συμβεί αυτό, τότε θα του είναι πολύ πιο περίπλοκο να μπορεί να συνεχίσει να ακολουθεί και να εφαρμόζει αυτή την πολιτική ανεξαρτησίας που επιθυμεί η Άγκυρα.

Και αυτό μάλιστα από τη στιγμή που μια άλλη μεγάλη διεθνής δύναμη, όπως η Κίνα, επίσης δεν εκτιμά καθόλου τις προσπάθειες της Τουρκίας να παίξει πολύ ανέντιμα στο λεγόμενο πρόβλημα των Ουϊγούρων. Φυσικά, θα υπάρχει πάντα μια ευκαιρία για την Άγκυρα να βασιστεί στα οικονομικά και στη στήριξη του Κατάρ, αν και θα πρέπει να δει καθαρά ότι αυτή η στήριξη δεν θα της επιτρέψει ποτέ να διαδραματίσει σημαντικό και υπεύθυνο ρόλο στον πολυκεντρικό κόσμο. Στην τουρκική ηγεσία απομένει να το σκεφτεί σοβαρά..






Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μια γελοιογραφία του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είναι το εξώφυλλο του τεύχους αυτής της εβδομάδας του Charlie Hebdo, που κυκλοφορεί σήμερα. Οργή της τουρκικής κυβέρνησης.

του Χρήστου Δεμέτη

Πολλαπλές οι αντιδράσεις στην Τουρκία μετά το πρωτοσέλιδο του σατιρικού περιοδικού, Charlie Hebdo.

Το εξώφυλλο απεικονίζει τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ο οποίος απεικονίζεται να σηκώνει το ρούχο μιας μουσουλμάνας, ενώ η λεζάντα που συνοδεύει την κυκλοφορία γράφει πως ο Τούρκος πρόεδρος είναι "πολύ αστείος" στην ιδιωτική του ζωή.

Με αυτό τον τρόπο το περιοδικό παίρνει θέση για τις πρόσφατες πολιτικές εξελίξεις, καταφέρεται για ακόμη μια φορά εναντίον όλων των θρησκειών, ενώ κατηγορεί τον Ερντογάν για διπροσωπία.

Το εξώφυλλο έρχεται φυσικά, χρονικά, σε μια τεταμένη περίοδο για τις δύο χώρες, μετά την προτροπή του Ερντογάν για εμπάργκο προς τα γαλλικά προϊόντων, ενώ νωρίτερα ο ίδιος είχε χαρακτηρίσει "ψυχοπαθή" τον Μακρόν, κάτι που επανέλαβε και ο Ντεβλέτ Μπαχτσελί. Όλα αυτά, μετά τα μέτρα που αποφάσισε να λάβει ο Μακρόν απέναντι στον "φονταμενταλισμό", μετά την πρόσφατη δολοφονία του καθηγητή, με επίκεντρο και πάλι τα σκίτσα του Charlie Hebdo για τον Μωάμεθ.

Η Γαλλία κάλεσε άλλωστε χθες τους ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης να εγκρίνουν μέτρα κατά της Τουρκίας, και όπως φαίνεται η κόντρα των δύο κρατών θα κλιμακωθεί.

Η πιο ακραία πάντως αντίδραση κατά του πρωτοσέλιδου, ήρθε από τον αναπληρωτή υπουργό... Πολιτισμού και Τουρισμού της Τουρκίας, Serdar Çam, ο οποίος προχώρησε σε βαρύτατους χαρακτηρισμούς στο Twitter. Έγραψε συγκεκριμένα, "είστε μπάσταρδοι, είστε γιοι σκύλων".

Ο δε υπεύθυνος επικοινωνίας της τουρκικής προεδρίας, Φαχρετίν Αλτούν, σχολίασε σε μια σειρά από tweets, πως "η αντι-μουσουλμανική ατζέντα του Γάλλου προέδρου Μακρόν αποδίδει καρπούς. Το Charlie Hebdo μόλις δημοσίευσε μια σειρά από τα λεγόμενα κινούμενα σχέδια γεμάτα από περιφρονητικές εικόνες προς τον πρόεδρό μας. Καταδικάζουμε αυτήν την πιο αηδιαστική προσπάθεια για τη διάδοση του πολιτιστικού ρατσισμού".

"Καταδικάζουμε σθεναρά τη δημοσίευση που αφορά τον πρόεδρό μας στη γαλλική εφημερίδα" διότι "δεν επιδεικνύει κανένα σεβασμό προς οποιαδήποτε πίστη, προς οτιδήποτε ιερό, σε οποιαδήποτε αξία", τόνισε ο Ιμπραήμ Καλίν, εκπρόσωπος της τουρκικής προεδρίας και κορυφαίος σύμβουλος του Ερντογάν, μέσω Twitter.

Η σύνταξη του Σαρλί Εμπντό το μόνο που κάνει, συνέχισε, είναι να "μας δείχνει τη χυδαιότητα και την ανηθικότητά της". "Η επίθεση στα δικαιώματα ενός ανθρώπου δεν αποτελεί χιούμορ, ούτε ελευθερία της έκφρασης", πρόσθεσε.

Μάλιστα, κάτω από τις αναρτήσεις του εξωφύλλου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, υπάρχουν σαφείς απειλές για τους ανθρώπους του περιοδικού, που είχε γίνει στόχος τρομοκρατικής επίθεσης.

Ο Ταγίπ Ερντογάν, που έχει αναλάβει τον ρόλο ενός άτυπου "σημαιοφόρου" για τον μουσουλμανικό κόσμο, έχει κατηγορήσει τον Εμανουέλ Μακρόν ότι επιτρέπει την εξάπλωση της ισλαμοφοβίας, με τον Μακρόν να ανταποδίδει τους ισχυρισμούς στηλιτεύοντας τις προσπάθειες του Ερντογάν για πιο "θρησκευτικό κράτος", σε μια σύγκρουση που είναι φυσικά η κορυφή του παγόβουνου, καθώς από κάτω της έρχονται τα γεωπολιτικά παιχνίδια στην ανατολική Μεσόγειο.

Στον αντίποδα, εντός Γαλλίας, πολλοί φοβούνται πως τα μέτρα Μακρόν θα μπορούσαν να οξύνουν τις αντιθέσεις, με μουσουλμανικές ομάδες να εκφράζουν φόβους για στοχοποίησή τους από ακροδεξιούς, την ώρα που η Λεπέν ανεβαίνει δημοσκοπικά.

Επισήμως, οι γαλλικές αρχές δε θεωρούν επικίνδυνο το "παραδοσιακό Ισλάμ" έναντι των γαλλικών αξιών. Πριν λίγες ημέρες, ο πρόεδρος Μακρόν μίλησε για το συντηρητικό Ισλάμ, χρησιμοποιώντας τον όρο "separatism", που θα μπορούσε να αποδοθεί ως "αυτονομισμός" ή εν γένει ως μια προσπάθεια αποσταθεροποίησης των κοινωνικών αξιών. Την ίδια ώρα, το κόμμα της Λεπέν εκτιμά πως ο Μακρόν δεν έχει κάνει αρκετά για τον περιορισμό του Ισλάμ.

Ένα από τα βασικά άρθρα πάντως του Charlie για αυτή τη βδομάδα, είναι το αν η Τουρκία θα πρέπει να μπει στην Ευρώπη μετά τα γεγονότα των τελευταίων μηνών. Μάλιστα το περιοδικό θέτει ερωτηματολόγιο προς τους αναγνώστες του σχετικά με το θέμα. Ένα από τα ερωτήματα είναι "ποια είναι η ειδικότητα της Τουρκίας", με την επιλογή "φυλακές" να βρίσκεται μεταξύ των τριών χιουμοριστικών απαντήσεων, ενώ στο ερωτηματολόγιο τίθεται και ερώτημα για το πώς χαρακτηρίζει το κοινό τον Κεμάλ.

Φυσικά, κεντρικό άρθρο στο νέο τεύχος είναι η ελευθερία της έκφρασης και το ζήτημα του ελεύθερου - μη θρησκευτικού - λόγου στην εκπαίδευση, με αφορμή πάντα τη δολοφονία του Samuel Paty. Δάσκαλοι απαντούν μάλιστα πως στα πλαίσια των μαθημάτων, έχουν δείξει στους μαθητές τους σατιρικά σκίτσα του περιοδικού, που αφορούν όλες τις θρησκείες.






Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Η ακεραιότητα της χώρας μας και των συμφερόντων της δεν μπορεί να είναι σε καμία περίπτωση λιγότερο σημαντικό πρόβλημα από το δεύτερο κύμα της πανδημίας του κορωνοϊού. Η τουρκική επιθετικότητα είναι μεγαλύτερο πρόβλημα από την πανδημία, για όποιον Έλληνα έχει ιστορική συνείδηση.

Μια φαιδρή όσο και απίστευτη δήλωση έκανε λοιπόν η Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου, η οποία εντελώς απροσχημάτιστα υποστήριξε ότι θεωρεί πιο σημαντικό το δεύτερο κύμα της πανδημίας από την τουρκική επιθετικότητα, η οποία κατ’ αυτήν είναι απλά δυσάρεστη!

Η εξωφρενική αυτή τοποθέτηση έγινε μάλιστα δημοσίως από την κυρία Σακελλαροπούλου κατά τη συνάντηση που είχε με τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη στο Προεδρικό Μέγαρο, προκαλώντας δικαιολογημένα σοκ. Είναι ανεπίτρεπτο από κάθε άποψη, την ίδια στιγμή που όλος ο κόσμος καταλαβαίνει ότι η τουρκική προκλητικότητα στην ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο μπορεί να αποτελέσει θρυαλλίδα εξελίξεων και να οδηγήσει σε ανάφλεξη, η Πρόεδρος της Δημοκρατίας να θεωρεί ότι δεν πρόκειται για κάτι τόσο σημαντικό.

Πέρα από την ουσία της δήλωσής της, η οποία προφανώς και δεν έχει πραγματικό αντίκρισμα, με αυτό το οποίο είπε η Πρόεδρος της Δημοκρατίας έστειλε εντελώς λάθος μηνύματα, την ώρα που και για λόγους συμβολισμού ακόμη όφειλε να αναδείξει σε προτεραιότητα όλων τη διαφύλαξη της εθνικής ασφάλειας και ακεραιότητας.

Συγκεκριμένα η Πρόεδρος της Δημοκρατίας απευθυνόμενη στον πρωθυπουργό είπε ότι «αυτή τη στιγμή η κατάσταση είναι δυσάρεστη και στα Ελληνοτουρκικά και στην ευρύτερη περιοχή, παρόλο που υπάρχουν τριμερείς και πολυμερείς σχέσεις της Ελλάδας με άλλους συμμάχους και γειτονικές χώρες. Νομίζω όμως ότι το μεγάλο μας πρόβλημα είναι το δεύτερο κύμα της πανδημίας

Είναι σαφές ότι υπάρχει πρόβλημα με τις προτεραιότητες της κυρίας Προέδρου, καθώς αυτό που είπε δεν ήταν απλά ένα «λάθος», ένα «σαρδάμ». Η ακεραιότητα της χώρας μας και των συμφερόντων της δεν μπορεί να είναι σε καμία περίπτωση λιγότερο σημαντικό πρόβλημα από το δεύτερο κύμα της πανδημίας του κορωνοϊού. Η τουρκική επιθετικότητα είναι μεγαλύτερο πρόβλημα από την πανδημία, για όποιον Έλληνα έχει ιστορική συνείδηση.

Βέβαια το ερώτημα που ανακύπτει είναι, με βάση και όλες τις τελευταίες εξελίξεις και τις υποχωρήσεις που γίνονται, μήπως έχουν την ίδια άποψη με την κυρία Σακελλαροπούλου και στην κυβέρνηση, προς την οποία θεωρείται λίαν πιθανό -και ανησυχητικό- να θέλησε η ανώτατη άρχουσα της χώρας να κάνει μια ευνοϊκή προς τη στρατηγική της δημόσια δήλωση…

πηγή: «δημοκρατία»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η Ρωσική κυβέρνηση, μέσω λογαριασμού του Υπουργείου Εξωτερικών, με την ευκαιρία της 193ης επετείου της «Ναυμαχίας στο Ναυαρίνου, ανάρτησε χθες ένα βίντεο για όσα συνέβησαν στις 20 Οκτωβρίου του 1827.

Όπως τονίζει (συβιλλικά;) : «Πριν από 193 χρόνια, οι ρωσικές δυνάμεις μαζί με τις δυνάμεις της Μεγάλης Βρετανίας και της Γαλλίας νίκησαν τον τουρκο-αιγυπτιακό στόλο. Η νίκη των συμμαχικών δυνάμεων στο Ναυαρίνο άνοιξε τον δρόμο για την ανεξαρτησία της Ελλάδας».

Υπενθυμίζει εμμέσως στην Τουρκία την καταστροφή του στόλου της και ίσως στην Ελλάδα η συμμετοχή των τριών δυνάμεων στη σημερινή της ύπαρξη.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Φ. William Engdahl, New Eastern Outlook, Reseau International, 13-10-20

[O Γουίλιαμ Ενγκντάλ είναι πτυχιούχος γεωπολιτικής του Πανεπιστημίου Πρίνστον, σύμβουλος στρατηγικών κινδύνων, συγγραφέας με φήμη υψηλής εγκυρότητας επί θεμάτων γεωπολιτικής και υδρογονανθράκων και τακτικός συνεργάτης του ψηφιακού περιοδικού“New Eastern Outlook”.

Το κατωτέρω άρθρο του φωτίζει άπλετα την πηγή, τα όργανα και τους στόχους της επιδημίας εκρηκτικών κρίσεων σε χώρες παραμεθόριες της Ρωσικής Ομοσπονδίας και πρώην μέλη της Σοβιετικής Ένωσης αλλά και την αποστολή της Τουρκίας σ’ αυτήν την επιχείρηση. Συμβάλλει έτσι στην αποτίναξη του φενακισμού και της παγιδευτικής ευπιστίας και στην επώδυνη αλλά αναγκαστική προσγείωση στην ωμή πραγματικότητα.]

Μετάφραση/Εισαγωγή: Μιχαήλ Στυλιανού

Τις τελευταίες εβδομάδες έχει ξεσπάσει μια σειρά γεγονότων στα κράτη γύρω από τη Ρωσική Ομοσπονδία, γεγονότων τα οποία σίγουρα δεν γίνονται δεκτά με χαρά στο Κρεμλίνο. Κάθε κέντρο κρίσης από μόνο του δεν αλλάζει οριστικά το παιχνίδι για τη μελλοντική ρωσική ασφάλεια. Συνολικά εξεταζόμενα όμως δείχνουν πως κάτι πολύ πιο δυσοίωνο ξετυλίγεται εναντίον της Μόσχας. Μια πρόσφατη μελέτη του Ιδρύματος Rand που εκπονήθηκε για τον αμερικανικό στρατό υποδηλώνει με αξιοσημείωτη ακρίβεια ποιος θα μπορούσε να είναι πίσω από αυτό που τους επόμενους μήνες θα γίνει αναμφίβολα μια σημαντική απειλή για τη ρωσική ασφάλεια.

Οι με τουρκική υποστήριξη επιθέσεις του Αζερμπαϊτζάν εναντίον του Ναγκόρνο-Καραμπάχ,που ανάβουν φωτιά σε μιαν επικράτεια ύστερα από σχεδόν τρεις δεκαετίες σχετικού αδιεξόδου και παύσης των εχθροπραξιών, η συνεχιζόμενη αποσταθεροποίηση του Λουκασένκο στη Λευκορωσία, η περίεργη συμπεριφορά της ΕΕ και της Βρετανίας γύρω από την υποτιθέμενη δηλητηρίαση του Ρώσου αντιφρονούντος Ναβάλνι και πιο πρόσφατα, οι μαζικές διαδηλώσεις στην Κιργισία, πρώην τμήμα της Σοβιετικής Ένωσης στην Κεντρική Ασία, φέρουν τα δακτυλικά αποτυπώματα της MI6 της Βρετανίας , της CIA και μιας σειράς ιδιωτικών ΜΚΟ με αποστολή την αλλαγή καθεστώτων..

Ναγκόρνο-Καραμπάχ

Στις 27 Σεπτεμβρίου στρατιωτικές δυνάμεις του Αζερμπαϊτζάν παραβίασαν την κατάπαυση του πυρός του 1994 με την Αρμενία κατά τη σύρραξη στο πλειοψηφικά αρμενικό Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Ακολούθησαν οι σκληρότερες μάχες εδώ και χρόνια και από τις δύο πλευρές καθώς με τη κλιμάκωση της αντιπαράθεσης. Ο Ερντογάν της Τουρκίας τάχθηκε ανοιχτά υπέρ του Μπακού εναντίον της Αρμενίας και του Αρμενικού Ναγκόρνο-Καραμπάχ, οδηγώντας τον Νικόλ Πασινιάν, πρωθυπουργό της Αρμενίας, να κατηγορήσει την Τουρκία ότι "συνεχίζει μια γενοκτονική πολιτική ως πραγματικό καθήκον". Ήταν μια σαφής αναφορά στην αρμενική καταγγελία του 1915-23 για γενοκτονία περισσότερων από ένα εκατομμύριο Αρμενίων Χριστιανών από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η Τουρκία μέχρι σήμερα αρνείται να αναγνωρίσει την ευθύνη.

Ενώ η Αρμενία κατηγορεί τον Ερντογάν ότι στηρίζει το Αζερμπαϊτζάν στην παρούσα σύγκρουση στον Καύκασο, ο Ρώσος ολιγάρχης Γιεβγκένι Πριγκόζιν, που μερικές φορές αποκαλείται "σεφ του Πούτιν" για την αυτοκρατορία επιχειρήσεων σίτισης που διευθύνει καθώς και τους στενούς δεσμούς του με τον Ρώσο Πρόεδρο, δήλωσε σε συνέντευξη σε τουρκική εφημερίδα ότι η σύγκρουση Αρμενίας-Αζερμπαϊτζάν προκλήθηκε από "τους Αμερικανούς", και ότι το καθεστώς Πασινιάν βρίσκεται ουσιαστικά στην υπηρεσία των ΗΠΑ. Εδώ το πράγμα γίνεται ενδιαφέρον.

Το 2018 ο Πασινιάν ανήλθε στην εξουσία μέσω μαζικών διαδηλώσεων που αποκλήθηκαν «Βελούδινη Επανάσταση». Υποστηρίχθηκε ανοιχτά και σε μεγάλο βαθμό από το Ίδρυμα Σόρος Ανοικτής Κοινωνίας -Αρμενία, το οποίο από το 1997 χρηματοδοτεί ενεργά πολυάριθμες ΜΚΟ "προαγωγής της δημοκρατίας" στη χώρα. Ως πρωθυπουργός, ο Πασινιάν έχει αναθέσει τα σημαντικότερα υπουργεία της κυβέρνησής του, συμπεριλαμβανομένης της κρατικής ασφάλειας και της άμυνας, σε άτομα χρηματοδοτούμενα από τον Τζωρτζ Σόρος.

Ταυτόχρονα, είναι αδιανόητο η Τουρκία του Ερντογάν, που εξακολουθεί να ανήκει στο ΝΑΤΟ, χωρίς προηγούμενη υποστήριξη της Ουάσιγκτον , σε κάποια μορφή, να στηρίζει τόσο ανοιχτά το Αζερμπαϊτζάν σε μια σύγκρουση που δυνητικά θα μπορούσε να την οδηγήσει σε αντιπαράθεση με τη Ρωσία

. Η Αρμενία είναι μέλος της οικονομικής και αμυντικής ένωσης « Ευρασιατική Οικονομική Ένωση» μαζί με τη Ρωσία. Αυτό καθιστά τα σχόλια του Prigozhin ιδιαίτερα ενδιαφέροντα..

Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι η επικεφαλής της CIA, Τζίνα Χάσπελ, και ο πρόσφατα τοποθετημένος επικεφαλής της βρετανικής κατασκοπίας MI-6, Ρίτσαρντ Μουρ, είναι και οι δύο έμπειροι χειριστές της Τουρκίας. Ο Μουρ ήταν πρεσβευτής της Βρετανίας στην Άγκυρα μέχρι το 2017. Η Χάσπελ ήταν επικεφαλής του σταθμού της CIA στο Αζερμπαϊτζάν στα τέλη της δεκαετίας του 1990. Πριν από αυτό, το 1990 η Χάσπελ ήταν στέλεχος της CIA στην Τουρκία και μιλάει άπταιστα τουρκικά. Συγκεκριμένα, αν και αυτό έχει διαγραφεί από το επίσημο βιογραφικό της CIA, ήταν επίσης επικεφαλής του σταθμού της CIA στο Λονδίνο λίγο πριν ονομαστεί επικεφαλής της CIA της κυβέρνησης Τραμπ. Όταν υπηρετούσε στη Διεύθυνση Επιχειρήσεων της CIA στο Λάνγκλεϊ είχε μάλιστα ειδικευθεί σε επιχειρήσεις εναντίον της Ρωσίας.

Αυτό εγείρει το ερώτημα εάν τα σκοτεινά χέρια μιας αγγλοαμερικανικής επιχείρησης πληροφοριών βρίσκονται πίσω από την τρέχουσα σύγκρουση Αζερμπαϊτζάν-Αρμενίας για το Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Εξάλλου και ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτεμπεργκ επαυξάνοντας την πυρίτιδα στην αναταραχή του Καυκάσου, δήλωσε στις 5 Οκτωβρίου ότι τα συμφέροντα ασφαλείας του ΝΑΤΟ είναι συνώνυμα με αυτά της Τουρκίας, παρά την τουρκική αγορά ρωσικών προηγμένων συστημάτων αεράμυνας. Η Ουάσινγκτον μέχρι τώρα ήταν εμφανώς σιωπηλή σχετικά με τη σύγκρουση στον Καύκασο ή τον υποτιθέμενο ρόλο της Τουρκίας.

Και η Λευκορωσία...

Η έκρηξη της υποκαίουσας σύγκρουσης του Ναγκόρνο-Καραμπάχ κοντά στα νότια σύνορα της Ρωσικής Ομοσπονδίας δεν είναι το μόνο κράτος όπου η Ουάσινγκτον προωθεί ενεργά την αποσταθεροποίηση ζωτικών γειτόνων της Ρωσίας αυτές τις μέρες. Από τις εκλογές του Αυγούστου, η Λευκορωσία έχει γεμίσει με ενορχηστρωμένες διαμαρτυρίες που κατηγορούν τον Πρόεδρο Λουκασένκο για εκλογική απάτη. Η αντιπολίτευση έχει δραστηριοποιηθεί από την εξορία στις γειτονικές χώρες του ΝΑΤΟ στη Βαλτική.

Το 2019, το αμερικανικό Εθνικό Ίδρυμα για τη Δημοκρατία (NED) που χρηματοδοτείται από την κυβέρνηση των ΗΠΑ ανέφερε στον ιστότοπό του περίπου επιχορηγήσεις 34 προγραμμάτων του NED στη Λευκορωσία. Όλες αυτές οι χρηματοδοτήσεις διατέθηκαν για να ιδρύσουν και να εκπαιδεύσουν μια σειρά οργανώσεων αντίθεσης στον Λουκασένκο και να δημιουργήσουν εγχώριες ΜΚΟ. Οι επιχορηγήσεις πήγαν για προγράμματα όπως, "ΜΚΟ Ενίσχυση: Για την αύξηση της τοπικής και περιφερειακής κινητοποίησης ... να εντοπιστούν τα τοπικά προβλήματα και να αναπτυχθούν στρατηγικές υπεράσπισης.» Μιας άλλης η αποστολή ήταν να "επεκτείνει την ψηφιακή διαθεσιμότητα των δημοσιεύσεων που δεν είναι εύκολα προσβάσιμες στη χώρα, συμπεριλαμβανομένων των βιβλίων για την πολιτική, την κοινωνία των πολιτών, την ιστορία, τα ανθρώπινα δικαιώματα, και τον ανεξάρτητο πολιτισμό." Στη συνέχεια, μια άλλη επιχορήγηση NED πήγε, "Για την υπεράσπιση και την υποστήριξη ανεξάρτητων δημοσιογράφων και μέσων ενημέρωσης." Και μια άλλη, "Ενίσχυση ΜΚΟ: Για την προώθηση της κινητοποίησης των νέων." Μια άλλη μεγάλη επιχορήγηση του NED διατέθηκε για την "εκπαίδευση δημοκρατικών κομμάτων και κινημάτων στις αποτελεσματικές εκστρατείες υπεράσπισης."

Πίσω από τα προγράμματα NED με τις αθώες ονομασίες κρύβεται ένα σχέδιο δημιουργίας μιας ειδικά εκπαιδευμένης αντίθεσης στις γραμμές του προτύπου NED της CIA για «επαναστάσεις χρώματος».

Ωσάν οι αναταραχές στον Καύκασο και στη Λευκορωσία να μην ήταν αρκετές για να προκαλέσουν στη Μόσχα ημικρανίες, στις 29 Σεπτεμβρίου στις Βρυξέλλες, ο Πρωθυπουργός της Γεωργίας Giorgi Gakharia συναντήθηκε με τον Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ Jens Stoltenberg. Ο Στόλτενμπεργκ του είπε ότι, "το ΝΑΤΟ στηρίζει την εδαφική ακεραιότητα και κυριαρχία της Γεωργίας εντός των διεθνώς αναγνωρισμένων συνόρων της. Καλούμε τη Ρωσία να τερματίσει την αναγνώριση της απόσχισης των περιοχών της Αμπχαζίας και της Νότιας Οσσετίας της Γεωργίας και να αποσύρει τις δυνάμεις της".

Ο Στόλτενμπεργκ είπε στη συνέχεια στον Γκαχαρία: «Και σας ενθαρρύνω να συνεχίσετε να αξιοποιείτε πλήρως όλες τις ευκαιρίες για να έρθετε πιο κοντά στο ΝΑΤΟ. Και να προετοιμαστούμε για την ένταξη." Φυσικά η ένταξη στο ΝΑΤΟ για τη ρωσική γειτονική Γεωργία θα ισοδυναμούσε με στρατηγική πρόκληση για τη Ρωσία, όπως και αυτή της Ουκρανίας. Τα σχόλια του ΝΑΤΟ αυξάνουν τις εντάσεις που αντιμετωπίζει πρόσφατα το Κρεμλίνο.

Η Τρίτη Επανάσταση χρώματος του Κιργιστάν;

Στη συνέχεια, η πρώην Δημοκρατία της Κεντρικής Ασίας της Σοβιετικής Ένωσης, η Κιργιζία, μόλις ξέσπασε σε μαζικές διαδηλώσεις που ανέτρεψαν την κυβέρνηση για τρίτη φορά από το 2005, λόγω ισχυρισμών της αντιπολίτευσης για εκλογική απάτη. Η USAID (Αμερικανική Βοήθεια), μια γνωστή συχνή μεταμφίεση επιχειρήσεων της CIA, δραστηριοποιείται στη χώρα, όπως επίσης και το Ίδρυμα Σόρος το οποίο έχει δημιουργήσει ένα πανεπιστήμιο στο Biskek και χρηματοδοτεί τη συνήθη σειρά των προγραμμάτων, "για την προώθηση της Δικαιοσύνης, της δημοκρατικής διακυβέρνησης, και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων." Πρέπει να σημειωθεί ότι η Κιργιζία είναι επίσης μέλος της Ευρασιατικής Οικονομικής Ένωσης υπό την ηγεσία της Ρωσίας, μαζί με την Αρμενία και τη Λευκορωσία.

Στη συνέχεια, για να αυξήσουμε τον πυρετό στη Ρωσία, έχουμε τις παρδαλές κατηγορίες από τις γερμανικές μυστικές υπηρεσίες της Bundeswehr και τώρα τον Οργανισμού Απαγόρευσης των Τοξικών Όπλων ότι ο Ρώσος αντικαθεστωτικός Αλεξέι Ναβάλνι δηλητηριάστηκε στη Ρωσία με "έναν παράγοντα νεύρων σοβιετικής εποχής", που λέγεται από τους Γερμανούς ότι είναι το Νόβιτσοκ. Ενώ Nαβάλνι έχει από τότε έχει εμφανιστεί ολοζώντανος και έξω από το νοσοκομείο, οι Γερμανοί και βρετανοί αξιωματούχοι δεν κάνουν τον κόπο να εξηγήσουν μια τέτοια θαυματουργή ανάκαμψη από αυτό που είναι φημισμένο ως το πιο θανατηφόρο τοξικό όπλο. Μετά τη δήλωση του διεθνούς οργανισμούOPCW ότι η ουσία ήταν Nόβιτσοκ, ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών απειλεί με αυστηρές κυρώσεις κατά της Ρωσίας. Πολλοί ζητούν από τη Γερμανία να ακυρώσει τον ρωσικό αγωγό φυσικού αερίου NordStream-2 ως απάντηση, ένα μέτρο που θα πλήξει τη Ρωσία σε μια εποχή σοβαρής οικονομικής αδυναμίας από τις χαμηλές τιμές του πετρελαίου και τις επιπτώσεις του κλειδώματος του Κορωναιού.

Η Γερμανία δεν μπαίνει ούτε στον κόπο να ερευνήσει τη μυστηριώδη Ρωσίδα σύντροφο του Ναβάλνι, Μαρία Πέβτσικ, η οποία ισχυρίζεται ότι έσωσε το« δηλητηριασμένο με Νόβιτσοκ το άδειο μπουκάλι νερού " από το δωμάτιο ξενοδοχείου του Ναβάλνι στο Τομσκ της Ρωσίας, πριν αυτός μεταφερθεί αεροπορικώς στο Βερολίνο κατόπιν προσωπικής πρόσκλησης της Άγκελα Μέρκελ. Αφού παρέδωσε η ίδια «το δηλητηριασμένο μπουκάλι» στο Βερολίνο πέταξε προφανώς γρήγορα στο Λονδίνο όπου ζει, και καμία γερμανική ή άλλη αρχή προφανώς δεν προσπάθησε να της πάρει συνέντευξη η δικαστική κατάθεση.

Η Πέβσκιχ έχει μια μακρά σχέση με το Λονδίνο, όπου εργάζεται με το ίδρυμα Nαβάλνι και είναι σε στενή επαφή με τον φίλο του Τζέϊκομπ Ρότσιλντ, τον Μιχαήλ Χοντορκόφσκυ, καταδικασμένο απατεώνα και εχθρό του Πούτιν. Ο Χοντορκόφσκυ είναι επίσης σημαντικός χρηματοδότης του Ιδρύματος Κατά της Διαφθοράς Navalny (FBK στα ρωσικά). Υπάρχουν αξιόπιστες πληροφορίες ότι η μυστηριώδης Πέβτσιχ είναι όργανο της βρετανικής κατασκοπίας MI-6, της ίδιας MI-6 που σκηνοθέτησε ένα άλλο γελοίο δράμα Νόβιτσοκ το 2018 υποστηρίζοντας ότι ο Ρώσος αποστάτης Σεργκέϊ Σκρίπαλ και η κόρη του Γιούλια Σκρίπαλ δηλητηριάστηκαν στην Αγγλία από τις ρωσικές μυστικές υπηρεσίες χρησιμοποιώντας το θανατηφόρο Νόβιτσοκ. Και εκεί πάλι, και οι δύο Σκρίπαλ ως εκ θαύματος ανάρρωσαν από το πιο θανατηφόρο δηλητήριο και επίσημα πήραν εξιτήριο από το νοσοκομείο και εξαφανίστηκαν…

Ένα σχέδιο του επιτελείου της Rand;

Ενώ περισσότερη έρευνα θα αναδείξει αναμφίβολα περισσότερα στοιχεία, το πρότυπο του ΝΑΤΟ, ή τα άγγλο-αμερικανικά «ενεργά μέτρα» κατά σημαντικών χωρών της ρωσικής περιφέρειας, ή κατά των στρατηγικών ρωσικών οικονομικών συμφερόντων, όλα μέσα στο ίδιο διάστημα μαρτυρούν κάποιο είδος συντονισμένης επίθεσης.

Και συμβαίνει ότι οι στόχοι των επιθέσεων ταιριάζουν ακριβώς στο περίγραμμα μιας μεγάλης έκθεσης αμερικανικής στρατιωτικής δεξαμενής σκέψης. Σε μια ερευνητική έκθεση του 2019 προς τον αμερικανικό στρατό, η εταιρεία RAND δημοσίευσε μια σειρά συστάσεων πολιτικής υπό τον τίτλο, «Ξεχείλωμα της Ρωσίας: Ανταγωνισμός από Πλεονεκτική Βάση». Σημειώνουν ότι με το τέντωμα της Ρωσίας εννοούν "μη βίαια μέτρα που θα μπορούσαν να θέσουν σε μεγάλη δοκιμασία την αμυντική οργάνωση, την οικονομία της Ρωσίας ή την πολιτική θέση του καθεστώτος στο εσωτερικό και στο εξωτερικό". Όλα τα παραπάνω σημεία άγχους σίγουρα εξεικονίζουν αυτή την περιγραφή. Πιο εντυπωσιακή είναι η συγκεκριμένη επεξεργασία των πιθανών σημείων άγχους για την "υπερέκταση της Ρωσίας" δηλαδή την αποδυνάμωσή της.

Η έκθεση συζητά συγκεκριμένα αυτό που αποκαλούν "Γεωπολιτικά Μέτρα" για την υπερβολική επέκταση της Ρωσίας. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνεται η παροχή θανατηφόρας βοήθειας στην Ουκρανία· προώθηση της αλλαγής του καθεστώτος στη Λευκορωσία· εκμετάλλευση των εντάσεων στον Νότιο Καύκασο· μείωση της ρωσικής επιρροής στην Κεντρική Ασία. Περιλαμβάνει επίσης προτάσεις για την αποδυνάμωση της ρωσικής οικονομίας με την υπόσκαψη των τομέων φυσικού αερίου και πετρελαίου.

Συγκεκριμένα, πρόκειται για τους ίδιους τομείς των σημερινών γεωπολιτικών αναταραχών εντός της στρατηγικής σφαίρας επιρροής της Ρωσίας . Συγκεκριμένα, στον Καύκασο, η RAND δηλώνει: «Η Γεωργία, το Αζερμπαϊτζάν και η Αρμενία ήταν μέρος της Σοβιετικής Ένωσης, και η Ρωσία εξακολουθεί να διατηρεί σημαντική επιρροή στην περιοχή σήμερα... Σημειώνουν ότι, "Σήμερα, η Ρωσία αναγνωρίζει τόσο τη Νότια Οσσετία όσο και την Αμπχαζία ως ξεχωριστές χώρες (μία από τις λίγες κυβερνήσεις που το πράττουν) και δεσμεύεται για την υπεράσπισή τους.... Οι Ηνωμένες Πολιτείες ενδέχεται επίσης να ανανεώσουν τις προσπάθειες για ένταξη της Γεωργίας στο ΝΑΤΟ. Η Γεωργία έχει από καιρό επιδιώξει την ένταξη στο ΝΑΤΟ;..." Θυμηθείτε τις προαναφερθείσες παρατηρήσεις του Στόλτεμπεργκ για ενθάρρυνση της Γεωργίας να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ και την απαίτηση από τη Ρωσία να εγκαταλείψει την αναγνώριση της Νότιας Οσσετίας και της Αμπχαζίας.

Η έκθεση Rand επισημαίνει επίσης τις εντάσεις μεταξύ Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν: "Η Ρωσία διαδραματίζει επίσης βασικό ρόλο με το Αζερμπαϊτζάν και την Αρμενία, ιδιαίτερα στο αμφισβητούμενο έδαφος του Ναγκόρνο-Καραμπάχ... οι Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσαν να πιέσουν για στενότερη σχέση του ΝΑΤΟ με τη Γεωργία και το Αζερμπαϊτζάν, οδηγώντας πιθανότατα τη Ρωσία να ενισχύσει τη στρατιωτική παρουσία της στη Νότια Οσσετία, την Αμπχαζία, την Αρμενία και τη νότια Ρωσία. Εναλλακτικά, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσαν να προσπαθήσουν να παρακινήσουν την Αρμενία να χωρίσει με τη Ρωσία".

Σε σχέση με τις τρέχουσες μαζικές διαδηλώσεις στην Κιργιζία στην Κεντρική Ασία, η RAND σημειώνει, "Η Ρωσία αποτελεί μέρος δύο οικονομικών προγραμμάτων που σχετίζονται με την Κεντρική Ασία: την EEU και την Πρωτοβουλία «Ζώνης και Δρόμου" (Δρόμος του Μεταξιού). Μια αλλαγή υπέρ του νατοϊκού καθεστώτος θα μπορούσε να ρίξει ένα μεγάλο εμπόδιο μεταξύ Ρωσίας και Κίνας, καθώς και εντός της ΕΕ. Όσον αφορά τις οικονομικές πιέσεις, η έκθεση rand αναφέρει τη δυνατότητα άσκησης πιέσεων στην ΕΕ να εγκαταλείψει τον αγωγό φυσικού αερίου NordStream-2 που συνδέει τη Ρωσία με τη Γερμανία. Το πρόσφατο περιστατικό του Ναβάλνι δημιουργεί αυξανόμενη πίεση εντός της ΕΕ και ακόμη και της Γερμανίας να σταματήσουν το NordStream-2 ως κύρωση για την υπόθεση Nαβάλνι. Η Rand σημειώνει: "Όσον αφορά την επέκταση της Ρωσίας οικονομικά, το κύριο όφελος από τη δημιουργία εναλλακτικών οδών εφοδιασμού αντί του ρωσικού φυσικού αερίου είναι ότι θα μειώσει τα ρωσικά έσοδα από τις εξαγωγές. Ο ομοσπονδιακός ρωσικός προϋπολογισμός έχει ήδη υποστεί πιέσεις , που οδήγησαν σε προγραμματισμένες περικοπές στις αμυντικές δαπάνες, και η μείωση των εσόδων από το φυσικό αέριο θα πιέσει περαιτέρω τον προϋπολογισμό".

Εάν εξετάσουμε τις αυξανόμενες πιέσεις στη Ρωσία από τα παραδείγματα που αναφέρονται εδώ και συγκρίνουμε με τη γλώσσα της έκθεσης RAND του 2019, είναι σαφές ότι πολλά από τα τρέχοντα στρατηγικά προβλήματα της Ρωσίας σχεδιάζονται σκόπιμα και ενορχηστρώνονται από τη Δύση, ειδικά από την Ουάσιγκτον και το Λονδίνο. Ο τρόπος με τον οποίο η Ρωσία αντιμετωπίζει αυτές καθώς και ορισμένες μελλοντικές πιέσεις του ΝΑΤΟ αποτελεί σαφώς μια σημαντική γεωπολιτική πρόκληση.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Θα αρχίσει να αναθεωρείται η Συνθήκη της Λωζάννης με απόφαση ανωτάτου ελληνικού δικαστηρίου;


Η έφεση που υπέβαλε η Τουρκική Ένωση της Ξάνθης στο Ανώτατο Δικαστήριο μετά την απόρριψη της αίτησης του Εφετείου Θράκης, στις 22 Ιουνίου 2018, με το αίτημα για επιστροφή της επίσημης νομικής οντότητας του μετά την έκδοση του νόμου 4491/2017, εξετάσθηκε την Παρασκευή στην Αθήνα.


Ως διάδικοι της υπόθεσης, η Τουρκική Ένωση Ξάνθης (ΤΕΞ) και η Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης υπέβαλαν τους φακέλους στο ανώτατο δικαστήριο. Το Ανώτατο Εφετείο αναμένεται να ανακοινώσει την απόφασή του εντός τριών μηνών, στην περίπτωση που η Ομοσπονδία των Θράκης, η οποία εμπλέκεται στην υπόθεση, έχει υποβάλει τον φάκελό της στο δικαστήριο.

Όσον αφορά το ζήτημα, ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Τούρκων Δυτικής Θράκης (ABTTF) Χαλίτ Χαμπίπ Ογλού, δήλωσε: "Ως τουρκική κοινότητα της Δυτικής Θράκης, περιμένουμε να εφαρμοστούν οι αποφάσεις του ΕΔΑΔ εδω και 12 χρόνια. Θέλουμε την επιστροφή της επίσημης νομικής ονομασίας της Τουρκικής Ένωσης Ξάνθης, η οποία αγωνίζεται εδώ και 37 χρόνια". 

Η χώρα μας ισχυρίζεται ότι η μειονότητα είναι μουσουλμανική αναφερόμενη στη Συνθήκη της Λωζάνης.
Ωστόσο, επιτρέπει τις ενώσεις που περιέχουν στα ονόματα τους τις λέξεις Πομάκοι και Ρομά, αλλά κλείνει τις ενώσεις που περιέχουν στο ονομά τους τη λέξη Τουρκικό και δεν επιτρέπει νέες ενώσεις. Ελπίζουμε ότι το Ανώτατο Δικαστήριο θα λάβει αποφάσεις σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και τις αποφάσεις και τη Νομολογία του ΕΔΑΔ.

Καθώς τα συμβαλλόμενα κράτη της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα είναι υποχρεωμένα να ενεργούν σύμφωνα με τη Νομολογία του ΕΔΑΔ. Η χώρα μας πρέπει να κάνει ένα ουσιαστικό βήμα για να τερματίσει τις διακρίσεις που ξεκίνησαν με το κλείσιμο των ενώσεών μας των οποίων τα ονόματα περιείχαν την λέξη Τουρκική το 1983 και με την άρνηση της ύπαρξης της τουρκικής εθνοτικής μειονότητας».


Το ιστορικό της υπόθεσης

Με το νόμο 4491/2017, επί κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ και υπουργίας Σταύρου Κοντονή, τροποποιήθηκε το άρθρο 758 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας και καθιερώθηκε νέος τύπος αιτήσεων αναγνώρισης σωματείων ή διοικητικής επανεξέτασης. Μεταξύ άλλων προβλέπεται επανάληψη διαδικασίας ενώπιον των αρμόδιων ελληνικών δικαστηρίων όταν έχει εκδοθεί απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Σε πλήρη συμφωνία με το Σύνταγμα και το Διεθνές Δίκαιο, οι ανωτέρω διατάξεις προβλέπουν ότι το παραδεκτό της αίτησης επανάληψης της διαδικασίας καθορίζεται με βάση τους περιορισμούς του άρθρου 11 παράγραφος 2 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Δηλαδή τους περιορισμούς που αφορούν πρωτίστως την προστασία της εθνικής ασφάλειας, της δημόσιας τάξης, την πρόληψη της εγκληματικότητας, την προστασία της υγείας και των ελευθεριών τρίτων.

Επίσης το παραδεκτό των αιτήσεων επανάληψης της διαδικασίας καθορίζεται με βάση τις υποχρεώσεις που απορρέουν από Διεθνείς Συνθήκες στις οποίες η Ελλάδα είναι συμβαλλόμενο μέρος συμπεριλαμβανομένης και της Συνθήκης της Λωζάνης (1923) που αναγνωρίζει την μειονότητα ως «μουσουλμανική».

Ουσιαστικά με βάση τη νέα νομοθεσία , η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου κρίνει τον θρησκευτικό ή εθνικό χαρακτήρας της μειονότητας. Εφόσον γίνει αποδεκτό το αίτημα αναίρεσης της αυτοαποκαλούμενης ««‘‘Τουρκικής’’ Ένωσης Ξάνθης», Ένωσης Ξάνθης», θεωρείται δεδομένο πως συλλογικός αυτοπροσδιορισμός θ’ αξιοποιηθεί σε γενικότερο επίπεδο από την Τουρκία, που μεθοδικά επιδιώκει τους δικούς της σχεδιασμούς στην ευαίσθητη περιοχή της Θράκης, στο πλαίσιο των νέο-οθωμανικών ονειρώξεών της.

Επίσης θα κριθούν και μια σειρά από δευτερεύοντα πλην ουσιαστικά θέματα, αφού τυχόν αναγνώριση της Ένωσης ως «τουρκικής» θα ανοίξει την όρεξη σε κάποιους να θέσουν θέματα τουρκικών επιγραφών στα δημόσια κτίρια, τουρκικής ως επίσημης δεύτερης γλώσσας στην Θράκη κ.ο.κ. Ουσιαστικά καθεστώς «συνδιοίκησης», όπως είναι ο μόνιμος στόχος της Άγκυρας. Ή μήπως και έναρξη για αναθεώρηση της Συνθήκης της Λωζάννης;

Μόλις πριν από μερικές μέρες το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών, στο περιβόητο non paper κατά της Ελλάδα, έκανε λόγο για στρατιωτικές ασκήσεις Ελλάδας και ΗΠΑ στην Θράκη «όπου ζει η τουρκική μειονότητα» αφήνοντας να εννοηθεί πως αισθάνεται απειλούμενη από τη νόμιμη στρατιωτική δραστηριότητα εντός της ελληνικής επικράτειας.

Επανειλημμένα η Άγκυρα έχει ζητήσει από την Αθήνα να εγγράψει την «‘‘Τουρκική’’ Ένωση Ξάνθης» και άλλες μη κυβερνητικές οργανώσεις της «τουρκικής» -όπως τη χαρακτηρίζει- μειονότητας Δυτικής Θράκης στα μητρώα σωματείων.



Η αυτοαποκαλούμενη «‘‘Τουρκική’’ Ένωσης Ξάνθης», είναι ένας από τους συλλόγους της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης. Ιδρύθηκε το 1927, η οργάνωση απαγορεύτηκε από τις ελληνικές αρχές το 1987 και το 1999. Το 2008, σχετική απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων καταδίκασε την Ελλάδα για παραβίαση της ελευθερίας του συνεταιρίζεσθαι. Οι ελληνικές δικαστικές Αρχές αρνήθηκαν να την νομιμοποιήσουν εκ νέου, στη βάση του καταστατικού της αλλά και των ενεργειών της. Η «‘‘Τουρκική’’ Ένωσης Ξάνθης», διατηρεί ανοιχτούς διαύλους με την Τουρκία, ενώ έχει κατηγορηθεί κι για σχέσεις της και με ακροδεξιούς κύκλους της γειτονικής χώρας.


πληροφορίες από xanthinea.gr  και newsbreak.gr 


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Η δημοσιογράφος Κύρα Αδάμ, που αρθρογραφεί στο Militaire.gr μίλησε στην εκπομπή του Kontra Channel με την Αναστασία Γιάμαλη και τον Σπύρο Σουρμελίδη. Όπως και στα άρθρα της ήταν εξαιρετικά αποκαλυπτική για όσα συμβαίνουν στα ελληνοτουρκικά. Με αφορμή το Βατερλό της Συνόδου Κορυφής η Κύρα Αδάμ είπε:

  • Διαλύθηκαν οι αυταπάτες της κυβέρνησης στην Σύνοδο Κορυφής.
  • Η Ευρώπη δεν πρόκειται ποτέ να βάλει κυρώσεις σε βάρος της Τουρκίας.
  • Στην επόμενη σύνοδο του Δεκεμβρίου δεν πρόκειται να συζητηθούν κυρώσεις γιατί τότε θα μπει το καινούργιο πλαίσιο του προσφυγικού προβλήματος.
  • Οι Ευρωπίιοι που είναι έντρομοι στις απειλές Ερντογάν ότι θα πλημμυρίσει την Ευρώπη με πρόσφυγες και δεν θα βάλουν κυρώσεις κατά της Τουρκίας.
  • Η ελληνική κυβέρνηση συνειδητά δεν έθεσε θέμα κυρώσεων στην Σύνοδο Κορυφής.
  • Η κυβέρνηση θα έπρεπε να έχει έτοιμο φάκελο από την προηγούμενη Σύνοδο Κορυφής για να απειληθεί η Τουρκία.
  • Το μοναδικό που φοβάται ο Ερντογάν είναι η αναθεώρηση της τελωνειακής ένωσης Ευρωπαϊκής Ένωσης – Τουρκίας
  • Η Τουρκία κερδίζει 70 δισεκατομμύρια από τα αδασμολόγητα προϊόντα της ΕΕ λόγω τελωνειακής ένωσης, τα οποία χρησιμοποιεί για υπερ-εξοπλισμούς και απειλές κατά της Ελλάδας



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Zero Hedge, SouthFront, 14-10-20
Mετάφραση: Μ.Στυλιανού

Από τις 13 Οκτωβρίου, οι συγκρούσεις μεταξύ αρμενικών και αζερικών δυνάμεων συνεχίζονται στο νότιο τμήμα της αμφισβητούμενης περιοχής Ναγκόρνο-Καραμπάχ, ενώ στις άλλες περιοχές της πρώτης γραμμής Μπακού και Ερεβάν περιόρισαν τη στρατιωτική τους δραστηριότητα σε ανταλλαγή πυροβολικού και αεροπορικών επιθέσεων. Η ανθρωπιστική κατάπαυση του πυρός που υπεγράφη από τις δύο πλευρές στη Μόσχα παραμένει επισήμως σε ισχύ, αλλά οι όροι της κατάπαυσης του πυρός δεν πληρούνται ι από τις δύο πλευρές.

Το κύριο σημείο αστάθειας είναι η πόλη Χαντρούτ, για την οποία ο Πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν Iλχάμ Αλίγεφ ανακοίνωσε ότι «απελευθερώθηκε» από τους «Αρμένιους ενοίκους». Ωστόσο, οι αρμενικές δυνάμεις προφανώς ξέχασαν να διαβάσουν την αγγελία του στο Τουίτ και να αποσυρθούν από την περιοχή. Έτσι, τώρα, ο ηγέτης του Αζερμπαϊτζάν είναι αναγκασμένος να εξηγήσει τι συμβαίνει.

Στις 12 Οκτωβρίου, υποστήριξε ότι μια μεγάλη ομάδα αρμενικών ειδικών δυνάμεων επιτέθηκε στην πόλη για να βγάλει μερικές φωτογραφίες για την αρμενική προπαγάνδα, αλλά η επίθεση απωθήθηκε. "Αν και από στρατηγική άποψη, δεν έχει τόση σημασία για την Αρμενία, έκαναν ένα τέτοιο βήμα για να πάνε εκεί και να φωτογραφηθούν και να εντυπωσιάσουν τον πληθυσμό τους. Ο Στρατός του Αζερμπαϊτζάν εξουδετέρωσε αυτή τη μεγάλη ομάδα", τόνισε ο Αλίγιεφ.

Ο αρμενικός στρατός αναφέρει ότι η πόλη εξακολουθεί να βρίσκεται υπό τον έλεγχο των δυνάμεών του και ότι απώθησε επιτυχώς μια νέα επίθεση του Αζερμπαϊτζάν στην περιοχή.

Η Τουρκία απειλεί ανοιχτά την Αρμενία με κοινή προέλαση Τουρκίας-Αζερμπαϊτζάν εάν δεν παραδώσει την επίμαχη περιοχή Ναγκόρνο-Καραμπάχ στο Αζερμπαϊτζάν. Ο Τούρκος υπουργός Άμυνας Χουλουσί Ακάρ δήλωσε ότι "το Μπακού δεν μπορεί να περιμένει δικαιοσύνη για άλλα 30 χρόνια" υποστηρίζοντας ότι "η Τουρκία είναι έτοιμη να στηρίξει τη δίκαιη θέση της πλευράς του Αζερμπαϊτζάν". Σύμφωνα με τον Ακάρ, εάν η σύγκρουση στο Ναγκόρνο Καραμπάχ δεν επιλυθεί στο εγγύς μέλλον, τότε το επόμενο βήμα θα είναι "μια κοινή επιχείρηση Τουρκίας- Αζερμπαϊτζάν με στόχο την επιστροφή των εδαφών του".

Πηγές που συνδέονται με τουρκικές μαχητικές ομάδες στη Συρία αναφέρουν ότι η Άγκυρα προετοιμάζει νέα ανάπτυξη Τζιχαντιστών στο Αζερμπαϊτζάν για να στηρίξει τον πόλεμό του με την Αρμενία. Εάν επιβεβαιωθεί ο αριθμός των 1.500-2.000 νέων μαχητών που πρόκειται να έρθουν στο Αζερμπαϊτζάν, αυτό όχι μόνο θα αυξήσει τον εκτιμώμενο αριθμό Τούρκων μισθοφόρων που έχουν αναπτυχθεί εκεί από 4.000 στις 6.000, αλλά και θα επιβεβαιώσει ότι η Άγκυρα προτίθεται να χρησιμοποιήσει την επιρροή της για να υποκινήσει το Αζερμπαϊτζάν να επιλέξει το σενάριο περαιτέρω κλιμάκωσης.

Φαίνεται ότι η τουρκική ηγεσία πιστεύει ότι ο πόλεμος στο Καραμπάχ αποτελεί σημαντικό σημείο καμπής, το οποίο, σε περίπτωση στρατιωτικής επιτυχίας, θα την καταστήσει ηγετική δύναμη στον Νότιο Καύκασο και θα δώσει πρόσθετη ώθηση στη γεωπολιτική επέκτασή της. Θα ενισχύσει επίσης τη δημοτικότητα του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος προβάλλεται ως ηγέτης του τουρκογενούς κόσμου και de-facto Σουλτάνος της δικής του Νέο-οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Σύμφωνα με την αρμενική πλευρά, ο τουρκικός στρατός έχει ήδη εμπλακεί άμεσα στον πόλεμο. Ειδικότερα, η παρουσία τουρκικών F-16, τουρκικών ειδικών δυνάμεων, στρατιωτικών συμβούλων και Ισλαμιστών μισθοφόρων από την Συρία που στηρίζονται από την Τουρκία στο Αζερμπαϊτζάν είναι γεγονότα μη διαψεύσιμα.

Είναι ενδιαφέρον να παρατηρήσουμε πώς, για παράδειγμα, η αρχική εκδοχή από τουρκικές και αζερικές πηγές σχετικά με τα τουρκικά αεροσκάφη F-16 μεταστράφηκε από τη δημόσια άρνηση της παρουσίας τους σε ισχυρισμούς ότι δεν εμπλέκονται άμεσα στη σύγκρουση και είναι απλώς αναγκαία για την αποτροπή της αρμενικής επιθετικότητας. Αναφορές από το έδαφος και τη διπλωματική στάση των πλευρών δείχνουν ότι το Αζερμπαϊτζάν, υποστηριζόμενο από την Τουρκία, προετοιμάζει νέαν επίθεση εναντίον των αρμενικών δυνάμεων στην περιοχή του Ναγκόρνο-Καραμπάχ για να εδραιώσει και να επεκτείνει τα αρχικά κέρδη του πριν από το χειμώνα.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
του Burak Bekdil*, Defense News, October 13, 2020
Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Δεξιόστροφα από πάνω αριστερά: Τέτοια ευρέως διαφημισμένα "αυτόχθονα" τουρκικά αμυντικά συστήματα, όπως το bayraktar TB-2 drone, το ελικόπτερο επίθεσης T129, η δεξαμενή Altay, και το μαχητικό TF-X βασίζονται σε κρίσιμα στοιχεία που κατασκευάζονται στο εξωτερικό.

ΑΓΚΥΡΑ, Τουρκία — Η απόφαση της καναδικής κυβέρνησης να αναστείλει την εξαγωγή βασικών εξαρτημάτων μη επανδρωμένων αεροσκαφών στην Τουρκία έχει φέρει για άλλη μια φορά στο προσκήνιο τις συνεχιζόμενες προσπάθειες της Τουρκίας για ανάπτυξη μιας αυτάρκους αμυντικής βιομηχανίας.

Ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν συχνά υπερηφανεύεται σε συγκεντρώσεις του κόμματος ότι η διακυβέρνησή του από το 2002 έχει μειώσει την εξάρτηση της Τουρκίας από ξένα οπλικά συστήματα από 80 τοις εκατό σε 30 τοις εκατό. Υπάρχει αλήθεια σε αυτό, αν και τα πραγματικά ποσοστά παραμένουν ένα μυστήριο, κυρίως λόγω της δυσκολίας καθορισμού του ποιο είναι πραγματικά ένα τοπικό ή εθνικό σύστημα.

Τα περισσότερα τουρκικά "εθνικά" συστήματα εξαρτώνται από διάφορους βαθμούς ξένης συνδρομής, συχνά συμπεριλαμβανομένων κρίσιμων τμημάτων που διατίθενται μόνο στο εξωτερικό. Το T129, ένα "γηγενές" ελικόπτερο επίθεσης, είναι μια τουρκική παραλλαγή του ιταλο-βρετανικού ελικοπτέρου AgustaWestland A129 Mangusta. Η τοπική βιομηχανία της Τουρκίας δεν διαθέτει τεχνολογία κινητήρων.
Τα περισσότερα τουρκικά οπλικά συστήματα εξαρτώνται από διάφορους βαθμούς ξένης συμμετοχής.
Η "εθνική" δεξαμενή νέας γενιάς τανκς Altay αντιμετωπίζει σημαντικές καθυστερήσεις, λόγω της έλλειψης ενός ξένου κινητήρα και συστήματος ταχυτήτων. Η πρώτη "εγχώρια" αποβάθρα της τουρκικής πλατφόρμας προσγείωσης, η TCG Anadolu, θα τεθεί σε λειτουργία το επόμενο έτος, αλλά το πλοίο κόστους ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων ή περισσότερο κατασκευάζεται με άδεια από την ισπανική Navantia.

Ένας αυξανόμενος αριθμός Δημοκρατικών στο Κογκρέσο ζητούν από την κυβέρνηση Τραμπ να αναστείλει αμέσως την αμερικανική βοήθεια ασφαλείας προς το Αζερμπαϊτζάν, καθώς οι μάχες μεταξύ αρμενικών και αζερικών δυνάμεων στο αυτονομιστικό έδαφος του Ναγκόρνο-Καραμπάχ φθάνουν στη δεύτερη εβδομάδα τους.

Ακόμη και η μεγαλύτερη επιτυχία της Τουρκίας τα τελευταία χρόνια, ένα τοπικά κατασκευασμένο αεροπλάνο ρομπότ γνωστό ως Bayraktar TB-2, φέρει κρίσιμα ξένα εξαρτήματα - ένα ζήτημα που βρίσκεται τώρα στο προσκήνιο μετά την ανακοίνωση του Καναδού υπουργού Εξωτερικών Φρανσουά-Φιλίπ Σαμπέϊν στις 5 Οκτωβρίου για την αναστολή των αδειών εξαγωγής της τεχνολογίας drone στην Τουρκία, η οποία στηρίζει το Αζερμπαϊτζάν στην παρούσα αζερό-αρμενική στρατιωτική σύγκρουση.

Στις 5 Οκτωβρίου, ο Καναδός υπουργός Εξωτερικών Φρανσουά-Φιλίπ Σαμπέιν ανακοίνωσε αναστολή των βασικών εξαγωγών τεχνολογίας μη επανδρωμένων αεροσκαφών στην Τουρκία εν μέσω ισχυρισμών ότι ο εξοπλισμός χρησιμοποιείται από τις δυνάμεις των Αζέρων εναντίον της Αρμενίας.

Ο Σαμπέϊν διέταξε την παύση των εξαγωγών παράλληλα με μια εντολή στο υπουργείο του να διερευνήσει τις καταγγελίες ότι η καναδική τεχνολογία drone χρησιμοποιείται στις μάχες. Η απόφαση ακολούθησε μια ανακοίνωση από την οργάνωση αφοπλισμού Project Ploughshares, η οποία προειδοποίησε για τις εξαγωγές των αισθητήρων υψηλής τεχνολογίας και της τεχνολογίας στόχευσης, αξίας πολλών εκατομμυρίων δολαρίων, που παράγονται από την εταιρεία L3Harris WESCAM στο Burlington, Ontαριο, ότι γίνονται σε ωμή παραβίαση των εσωτερικών νόμων του Καναδά και των διεθνών υποχρεώσεών του στο πλαίσιο της Συνθήκης των Ηνωμένων Εθνών για το Εμπόριο Όπλων, στην οποία η κυβέρνηση Trudeau προσχώρησε σχεδόν ακριβώς πριν από ένα χρόνο.

L3Harris WESCAM, η καναδική θυγατρική του αμερικανικού αμυντικού γίγαντα L3Harris, είναι ένας από τους κορυφαίους παραγωγούς και εξαγωγείς στον κόσμο συστημάτων αισθητήρων της ηλεκτρο-οπτικής / υπέρυθρης (EO / IR) απεικόνισης και στόχευσης - τα οποία εξοπλίζουν τα τουρκικά αεροπλάνα άνευ πιλότου Μπαϊρακτάρ.

"Αυτοί οι αισθητήρες είναι αναπόσπαστο μέρος για την ικανότητα των Τούρκων να διεξάγουν πόλεμο με μη επανδρωμένα αεροσκάφη, κάτι που κάνουν όλο και περισσότερο... τα τελευταία χρόνια σε διάφορες ζώνες συγκρούσεων, δήλωσε στο Radio Canada International ο Kelsey Gallagher, ένας ερευνητής της οργάνωσης Ploughshares. "Εάν οι εξαγωγές αυτών των αισθητήρων είχαν σταματήσει εντελώς, τότε η Τουρκία δεν θα έχει τους απαραίτητους αισθητήρες για να διεξάγει σύγχρονες αεροπορικές επιδρομές".

"Αυτό [η αναστολή των καναδικών προμηθειών] μπορεί να προκαλέσει αναστάτωση στη γραμμή παραγωγής", δήλωσε ένας τοπικός αναλυτής αεροδιαστημικής, "αν δεν αντικατασταθεί αμέσως."

"Μπορεί να υπάρχουν κάποιοι άλλοι ξένοι προμηθευτές που θα χρησιμοποιηθούν ως προσωρινή λύση ", πρόσθεσε ο αναλυτής. "Ωστόσο, πρόκειται κυρίως για δυτική (συμπεριλαμβανομένης της ισραηλινής) τεχνολογίας και ενδέχεται να μην φτάσει σε Τούρκους κατασκευαστές για πολιτικούς λόγους".

Ωστόσο, ο ανώτερος αξιωματούχος προμηθειών της Τουρκίας Ismail Demir, πρόεδρος της υπηρεσίας προμηθειών άμυνας SSB έγραψε στο Τουίτερ στις 6 Οκτωβρίου, την επομένη της καναδικής απόφασης, ότι η Τουρκία θα αρχίσει σύντομα να παράγει μαζικά το ηλεκτρό-οπτικό σύστημα cats, για να αντικαταστήσει την τεχνολογία WESCAM που χρησιμοποιείται στο drone TB-2.

Το CATS θα παραχθεί από ειδικό τμήμα ηλεκτρονικών Ειδών Aselsan της μεγαλύτερης αμυντικής εταιρείας της Τουρκίας . Ο Ντεμίρ είπε ότι η Aselsan έχει επίσης αρχίσει να εργάζεται για την ανάπτυξη μιας μελλοντικής έκδοσης του συστήματος CATS.

Ο Ντεμίρ μίλησε επίσης για μια άλλη νέα εγχώρια φιλοδοξία: το Σχέδιο Οζγκούρ, ή "ελεύθερο" στα τουρκικά. Το Özgür αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας αναβάθμισης που έχει σχεδιαστεί για να παρατείνει τη διάρκεια ζωής των τουρκικών αεροπλάνων F-16.

"Αυτό το πρόγραμμα έχει ως στόχο να εθνικοποιήσει πλήρως τα ηλεκτρονικά συστήματα για F-16 μας," είπε ο Demir στην εφημερίδα Haber Turk στις 6 Οκτωβρίου. Οι εργασίες πλήρους αναβάθμισης θα περιλαμβάνουν επίσης διαρθρωτικό και αερό-ηλεκτρονικό εκσυγχρονισμό.

Η Τουρκία θεωρεί τις αναβαθμίσεις των F-16 ως προσωρινή λύση προτού κατασκευάσει το δικό της εγχώριο μαχητικό, το TF-X. Αλλά η προσπάθεια TF-X έχει κινηθεί έρποντας, χωρίς αξιοσημείωτη πρόοδο τα τελευταία χρόνια, κυρίως λόγω της έλλειψης ενός κινητήρα για την πραγματοποίηση του προγραμματισμένου μαχητικού.



*Ο Μπουράκ Μπεκντίλ είναι πολιτικός αναλυτής με έδρα την Άγκυρα και συνεργάτης στο Φόρουμ για τη Μέση Ανατολή.







Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Μιχάλη Ιγνατίου

Τα πράγματα πρέπει να λέγονται ως έχουν. Και να μην ωραιοποιείται μία πολύ άσχημη, μία πολύ δυσάρεστη κατάσταση, που έχει δημιουργήσει η κατοχική Τουρκία στην Ανατολική Μεσόγειο.

Το μεγάλο λάθος των Γερμανών, που επαναλαμβάνουν και οι Αμερικανοί, είναι ότι ακόμα εμπιστεύονται τη σημερινή Τουρκία και τον ισλαμιστή ηγέτη της, Ταγίπ Ερντογάν.

Βρίσκονται σε απόλυτη άρνηση. Δεν μπορούν να δεχθούν ότι έχει αλλάξει ήδη στρατόπεδο σε στρατηγικό επίπεδο. Ποια άλλη χώρα θα είχε αγοράσει το ρωσικό σύστημα S-400 και δεν θα είχαν ήδη επιβληθεί κυρώσεις εναντίον της; Καμία…
Προστατεύουν την κατοχική δύναμη και τον Ταγίπ Ερντογάν και θα το πληρώσουν. Ο Ερντογάν είναι κακός και εκδικητικός άνθρωπος. Οι Γερμανοί θα το πληρώσουν και πιο γρήγορα από τους Αμερικανούς. Η Τουρκία είναι η πηγή της νέας γενιάς τρομοκρατών. Οι μυστικές υπηρεσίες στην Ουάσιγκτον και το Βερολίνο το γνωρίζουν.

Δυστυχώς κάθε φορά λέμε τα ίδια και τα ίδια. Αλλά η νέα πραγματικότητα είναι αυτή που ζούμε από τον Φεβρουάριο, με την επίθεση στον Έβρο, μέχρι και σήμερα. Και είτε πρέπει να μάθουμε να ζούμε με αυτή ή πρέπει να την αντιμετωπίσουμε στη ρίζα της.

Ας το ξαναπούμε, λοιπόν μήπως και το εμπεδώσουν οι ηγεσίες στην Αθήνα και τη Λευκωσία: Δεν πρόκειται να σταματήσει τις απειλές ο Ερντογάν. Ούτε στο Αιγαίο και τον Έβρο, ούτε και στην Κύπρο. Και θα συνεχίσει να προκαλεί προβλήματα και στις άλλες χώρες της περιοχής.

Άρα η Αθήνα πρωτίστως και η Λευκωσία πρέπει να αποφασίσουν πως θα αντιμετωπίσουν αυτή την πολύ δυσάρεστη κατάσταση. Πρόκειται για υλοποίηση σχεδίων. Δεν τεστάρει τα νερά ο Ερντογάν, όπως λένε στη διπλωματική γλώσσα.

Δυστυχώς, η Ελλάδα και η Κύπρος πρέπει να προετοιμαστούν και για πόλεμο -για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους- και για να το πράξουν αυτό πρέπει να εξασφαλίσουν γερές περιφερειακές συμμαχίες.

Βεβαίως, αρκετοί αναλυτές επιμένουν ότι η Τουρκία καταλαβαίνει μόνο τη γλώσσα των κυρώσεων. Και στο θέμα αυτό, ιδιαίτερα στην Αμερική, αν και γίνονται ενέργειες πολλές από τους βουλευτές και τους γερουσιαστές, σταματούν όλες μπροστά στον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ.

Όμως, δεν μπορούμε να αποκλείσουμε τίποτα, διότι ξαφνικά όλο και περισσότερο συζητείται ότι οι ψήφοι των Αρμενίων και των Ελλήνων, θα μπορούσαν να κάνουν τη διαφορά σε αυτές τις εκλογές. Είναι πολλοί οι ψηφοφόροι και από τις δύο αυτές κοινότητες.
Πιστεύω πάντως ότι αν αποφάσιζε ο υπουργός Εξωτερικών Μάικ Πομπέο, θα είχαν επιβληθεί οι κυρώσεις. Γνωρίζει τα θέματα πολύ καλά, και έχει καταλήξει στα συμπεράσματα του.
Άλλωστε πρέπει να είναι κανείς τυφλός -και ο Πομπέο δεν είναι- για να μην βλέπει ότι ο Ερντογάν έθεσε σε κίνδυνο τα αμερικανικά στρατηγικά συμφέροντα. Μερικοί αναλυτές στην Αμερική είναι βέβαιοι ότι εξυπηρετεί ήδη τα συμφέροντα της Ρωσίας.

Ποια είναι η θέση της Αμερικής; Όχι πόλεμος. Το έχει δηλώσει ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας και δημόσια. Αλλά για να μην γίνει πόλεμος, πρέπει μία μεγάλη δύναμη, όπως είναι η Αμερική, να συνετίσει την Τουρκία. Αυτό είναι το θέμα τούτη τη στιγμή και αυτό λένε στον κ. Τραμπ νομοθέτες και από τα δύο σώματα.

Ο κ. Πομπέο έχει και ένα προσωπικό πρόβλημα, διότι, όπως είπε, προσπάθησε και βρήκε έναν ειρηνικό τρόπο για να επιλύσουν, η Τουρκία και η Ελλάδα, τις διαμάχες για τις θαλάσσιες ζώνες. Εννοεί βεβαίως τις διερευνητικές, που λογικά δεν θα πραγματοποιηθούν. Και αυτή τη συμφωνία την τορπίλισε ο Ερντογάν. Ο πρόεδρος της Τουρκίας δεν ρεζίλεψε μόνο τη κ. Μέρκελ, αλλά και τους Αμερικανούς.

Ο κ. Πομπέο πιστεύει ότι «υπάρχουν μηχανισμοί, υπάρχουν νομικοί μηχανισμοί, το διεθνές δίκαιο, οι οποίοι μπορούν να επιλύσουν τη διαφωνία για τα ύδατα. Ο εξαναγκασμός, ο εκφοβισμός, η στρατιωτική δραστηριότητα δεν αποτελούν τρόπους επίλυσης» αυτής της διαφοράς, δήλωσε μόλις την Παρασκευή.

Με φοβίζει ο χρόνος που επέλεξε ο Ερντογάν να ξεκινήσει τη νέα κρίση. Η Αμερική είναι εν μέσω μίας δύσκολης προεκλογικής περιόδου και ο πρόεδρος Τραμπ ενδιαφέρεται μόνο για την επανεκλογή του. Δεν ασχολείται με τίποτα άλλο, αν και λόγω των εκλογών -για να στείλει μήνυμα στους Αρμένιους και τους ομογενείς ψηφοφόρους- δεν πρέπει να αποκλείσουμε ότι θα τηλεφωνήσει ξανά στην Αθήνα και την Άγκυρα.

Αλλά ένα τηλεφώνημα, δεν σημαίνει τίποτα πια. Απαιτείται σεβασμός στους αμερικανικούς νόμους και επιβολή των κυρώσεων. Έχουν αργήσει πολύ.


πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου