Articles by "Τουρκία"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τουρκία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
photo AP

Alexander Aoun, Sputnik France 12-5-21
Μετάφραση: Μ.Στυλιανού

Ενώπιoν των βιαιοπραγιών στην Ιερουσαλήμ, η Τουρκία έσπευσε να καταδικάσει το Ισραήλ και να στηρίξει την Παλαιστίνη. Πίσω από αυτή την υποστήριξη βρίσκεται η επιθυμία να ευχαριστήσει τον αραβικό δρόμο. Ωστόσο, η Άγκυρα βρίσκεται σε δύσκολη θέση καθώς πρέπει επίσης να θεραπεύσει τις σχέσεις της με το Τελ Αβίβ, γράφει ο Φαρούκ Μπιλίτσι, ομότιμος καθηγητής Τουρκικής ιστορίας στο Ινάλκο.

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν βρίσκεται στο προσκέφαλο της Παλαιστίνης, επαναλαμβάνοντας την άνευ όρων υποστήριξή του στην «υπόθεσή του». Ο Τούρκος Πρόεδρος συναντήθηκε στις 10 Μαΐου με τον Παλαιστίνιο ομόλογό του Μαχμούντ Αμπάς και με τον Ισμαήλ Χανιγιέχ, επικεφαλής του πολιτικού γραφείου της Χαμάς, σχετικά με τις ισραηλινές επιθέσεις στο τζαμί Αλ-Άκσα.

Σε επίσημη δήλωση, η τουρκική διπλωματία χαρακτήρισε την ενέργεια του Ισραηλινού Στρατού «τρομοκρατία» και καταδίκασε έντονα τις ισραηλινές αρχές. Μη μασώντας τα λόγια του, ο διευθυντής επικοινωνίας της τουρκικής Προεδρίας, Fahrettin Altun, κάλεσε ανοιχτά σε επίθεση κατά του εβραϊκού κράτους: «Απευθύνουμε έκκληση στον μουσουλμανικό κόσμο: ήρθε η ώρα να σταματήσουμε τις δειλές και τυραννικές επιθέσεις του Ισραήλ [...] Είθε η κόλαση να κάψει για τους τύραννους.»

Στην Ιερουσαλήμ, η ισραηλινή αστυνομία χρησιμοποίησε βία στο Τέμενος Αλ-Άκσα, τον τρίτο ιερότερο χώρο του Ισλάμ. Αφήνοντας τον Τούρκο Πρόεδρο σε λεπτή θέση:

«Ως σουνιτική Μουσουλμανική δύναμη, η Τουρκία πρέπει να αντιδράσει σε αυτά τα γεγονότα», αναφέρει ο Φαρούκ Μπιλίσι, ομότιμος καθηγητής Οθωμανικής και Σύγχρονης Τουρκικής ιστορίας στο Inalco (Εθνικό Ινστιτούτο Ανατολικών Γλωσσών και Πολιτισμών, "Languages 'O") και προσθέτει: «Αλλά η Άγκυρα δεν έχει κανένα μοχλό επιρροής για να ασκήσει πίεση στις Ισραηλινές αρχές. Έτσι, ο Ερντογάν παρέχει πολιτική, ηθική και μερικές φορές ανθρωπιστική στήριξη», ανέφερε στο μικρόφωνο του Σπούτνικ.

Η Τουρκική Υπηρεσία Συνεργασίας και Συντονισμού (TIKA) έχει ήδη διανείμει τον περασμένο Απρίλιο δέματα τροφίμων σε 5.320 οικογένειες που έχουν ανάγκη στη Γάζα. Αυτή η τουρκική «παρά-διπλωματική» οργάνωση, που άνοιξε στην Παλαιστίνη το 2005, εργάζεται για να βοηθήσει τον παλαιστινιακό λαό στον τομέα της υγείας ή της εκπαίδευσης. «Χτίζει νοσοκομεία και σχολεία», συνοψίζει ο ομότιμος καθηγητής. Αλλά αυτή η υποστήριξη για τον παλαιστινιακό αγώνα μπορεί να επικαλύπτει τον πραγματικό στόχο του Ερντογάν.
Ο Ερντογάν παίζει το χαρτί "Παλαιστίνη" για να υπηρετήσει την φήμη του.
Και έχει κάθε λόγο. «Γνωρίζει την σημαντική δημοτικότητα της Παλαιστίνης στην περιοχή» συνοψίζει ο Φαρούκ Μπιλίσι.Εκτός από την αυξανόμενη εγκατάλειψη της Παλαιστίνης από τις αραβικές κυβερνήσεις μετά τις Συμφωνίες του Αβραάμ τον Σεπτέμβριο του 2020, η τύχη της Παλαιστίνης θα παραμείνει το κύριο ενωτικό στοιχείο σε περιφερειακό επίπεδο. Τις τελευταίες ημέρες, ο αραβικός κόσμος, από τον Λίβανο έως την Ιορδανία μέσω του Μαγκρέμπ, έχει εκφράσει την υποστήριξή του προς τον παλαιστινιακό λαό. Και ο Τούρκος Πρόεδρος το έχει αντιληφθεί.

«Ο Ερντογάν χρησιμοποιεί ενσυνείδητα τον παλαιστινιακό αγώνα για το εκλογικό του σώμα, το οποίο τάσσεται συντριπτικά υπέρ της Παλαιστίνης, αλλά και των αραβικών λαών. Ο Τούρκος Πρόεδρος λατρεύει να απευθύνεται σε αυτούς τους πληθυσμούς. Κερδίζει σε συμπάθεια και δημοτικότητα στην περιοχή», αναφέρει ο καθηγητής του Inalco.

Πράγματι, ο Ερντογάν μπορεί να είναι ο πιο δημοφιλής ηγέτης στη Μέση Ανατολή και στη Βόρεια Αφρική. Σύμφωνα με μελέτη που πραγματοποιήθηκε στην Αλγερία, την Ιορδανία, τον Λίβανο, τη Λιβύη, το Μαρόκο και την Τυνησία από το αραβικό μέσο ενημέρωσης Al Monitor στις 20 Απριλίου, ο Τούρκος Πρόεδρος φαίνεται να φθάνει στην κορυφή των δημοφιλέστερων πολιτικών προσωπικοτήτων της περιοχής. Ωστόσο η πραγματική θέση του Τούρκου ηγέτη θα πρέπει να είναι «διπλής όψεως. Αυτά τα συνθήματα της πρόσοψης για τον μουσουλμανικό κόσμο δύσκολα κρύβουν τη γεωπολιτική πραγματικότητα», πιστεύει ο συνομιλητής μας.
Τουρκία-Ισραήλ, "Σ' αγαπώ, ούτε κι εγώ"

«Η Τουρκία πρέπει να έχει καλές σχέσεις με το Ισραήλ», τονίζει ο Φαρούκ Μπιλίσι. Η Τουρκία ήταν η πρώτη Μουσουλμανική χώρα στη Μέση Ανατολή που αναγνώρισε επίσημα το Ισραήλ το 1948. Έκτοτε, οι δύο χώρες έχουν συνεργαστεί σε πολλούς οικονομικούς τομείς, αλλά η Άγκυρα έμενε διακριτική για τις σχέσεις της με το εβραϊκό κράτος, ώστε να μην προσβάλει τους Άραβες γείτονες. Η ισραηλο-τουρκική συνεργασία αναπτύχθηκε σε τέσσερις άξονες: ασφάλεια, στρατός, οικονομία και ενέργεια.

Το πιο εντυπωσιακό παράδειγμα αυτής της συνεργασίας είναι η σύλληψη στην Κένυα το 1999 του Αμπντουλάχ Οτσαλάν, αρχηγού της τρομοκρατικής οργάνωσης ΡΚΚ. Η Μοσάντ βοήθησε την Άγκυρα να συλλάβει τον Κούρδο ηγέτη. Με την άφιξη το 2003 του ΑΚΡ, του Ισλαμό-συντηρητικού κόμματος, οι σχέσεις μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ ψυχράνθηκαν.

Οι σχέσεις μεταξύ των δυο χωρών επιδεινώθηκαν από το 2009, όταν ο Ερντογάν επέκρινε στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στο Νταβός τον Σιμόν Πέρες για την πολιτική του προσάρτησης παλαιστινιακών εδαφών. Στη συνέχεια, υπήρξε η σύγκρουση στο Μάβι-Μαρμαρά, η οποία ολοκλήρωσε επίσημα τη ρήξη μεταξύ Τελ Αβίβ και Άγκύρας», θυμάται ο Φαρούκ Μπιλίτσι.

Σπάζοντας τον αποκλεισμό της Γάζας, ο τουρκικός ανθρωπιστικός στολίσκος δέχθηκε επίθεση τον Μάιο του 2010 από ισραηλινό κομάντο, στην οποία σκοτώθηκαν εννέα ακτιβιστές .

Χρειάστηκε να περιμένουμε αποζημίωση για τις οικογένειες των θυμάτων το 2016, ύψους 20 εκατομμυρίων δολαρίων, για να δούμε μιαν αναθέρμανση των διμερών σχέσεων με την επαναλειτουργία των πρεσβειών. Αλλά το 2018 νέα διαμάχη, οι δύο χώρες απέλαυναν τους αντίστοιχους πρεσβευτές τους λόγω των ισραηλινών βομβαρδισμών στη Γάζα.

Ένα σενάριο που δεν θα πρέπει να επαναληφθεί, λέει ο Φαρούκ Μπιλισί, δεδομένης της περιφερειακής απομόνωσης της Τουρκίας. «Η ΄Αγκυρα πρέπει να μετριάσει τα λόγια της για το Ισραήλ»

Τον Δεκέμβριο του 2020, ο Τούρκος Πρόεδρος αναφέρθηκε ακόμη και στην επιθυμία του να αποκατασταθούν οι σχέσεις με το εβραϊκό κράτος.

«Σήμερα, η πολιτική του Ερντογάν προς όλες τις κατευθύνσεις τον έχει απομονώσει από τους Άραβες γείτονές του. Η Ελλάδα και η Κύπρος ενώνονται εναντίον της Τουρκίας και η Άγκυρα βρίσκεται σε αντιπαράθεση με το Ισραήλ, ενώ οι δύο χώρες έχουν κοινά συμφέροντα για το φυσικό αέριο και το πετρέλαιο στην ανατολική Μεσόγειο. Και σήμερα, το κλίμα είναι τεταμένο με τη νέα κυβέρνηση των ΗΠΑ», καταλήγει.

Κοντολογίς, επιμένοντας να παίζει σε όλα τα ταμπλώ, ο Ερντογάν είναι περισσότερο από ποτέ πολιορκημένος από τα γεγονότα.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Tο Ιnternational Hellenic Association (ΙΗΑ) είναι ένας μη κερδοσκοπικός, μη κυβερνητικός, μη κομματικός οργανισμός με έδρα το Delaware των Ηνωμένων Πολιτειών, 4.000 περίπου μέλη Ακαδημαϊκού επιπέδου σε ολόκληρο τον κόσμο και με καταστατικό σκοπό την εθελοντική υποστήριξη της Ελλάδας και του Ελληνισμού.

Πριν από ένα χρόνο (Δευτέρα 27 Απριλίου 2020) το ΙΗΑ ξεκίνησε ένα πρόγραμμα με στόχο να σταματήσει η μετάδοση των επιδοτούμενων, τηλεοπτικών σειρών τουρκικής προπαγάνδας «ήπιας ισχύος» οι οποίες, εδώ και δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια, κατακλύζουν τους τηλεοπτικούς μας δέκτες.

Η προσπάθεια αποσκοπούσε, μεταξύ άλλων, στην ευαισθητοποίηση των εταιριών που πλήρωναν διαφημιστικά μηνύματα μέσα στις τουρκοσειρές προκειμένου να περιοριστούν τα διαφημιστικά έσοδα και να εκλείψει το οικονομικό «ενδιαφέρον» των τηλεοπτικών σταθμών για την μετάδοση τους.

Είναι ευρύτερα γνωστό πως οι τηλεοπτικές αυτές σειρές αποτελούν ένα πολύ ισχυρό όπλο πολιτιστικού εκτουρκισμού το οποίο χρησιμοποιούν οι φανατικοί ισλαμιστές που ελέγχουν την τουρκική εξουσία. Αυτό, σε συνδυασμό με την προκλητική και εξοργιστική επιθετικότητα τους εναντίον της Ελλάδος με διάφορες μορφές υβριδικού πολέμου καθώς και την ισχυρή ευαισθητοποίηση του ελληνικού τηλεοπτικού κοινού που ακολούθησε, οδήγησε τα κανάλια εθνικής εμβέλειας στην διακοπή ή στην ολοκλήρωση των μεταδιδόμενων τουρκοσειρών καθώς και στην ακύρωση ή αναβολή όλων τωνπρογραμματισμένων νέων σειρών.

Ο μοναδικός τηλεοπτικός σταθμός που συνεχίζει στις μέρες μας να μεταδίδει σειρά τουρκικής προπαγάνδας «ήπιας ισχύος» είναι ο τηλεοπτικός σταθμός ΣΤΑΡ, συμφερόντων οικογένειας Βαρδινογιάννη.

Η τουρκική σειρά που συνεχίζει να μεταδίδει στην απογευματινή του ζώνη ο τηλεοπτικός σταθμός ΣΤΑΡ (Ελίφ) βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις τηλεθέασης της απογευματινής ζώνης όλων των τηλεοπτικών σταθμών εθνικής εμβέλειας.

Κάτι απόλυτα λογικό, αν σκεφτεί κανείς πως ολόκληρη η σαχλή τηλεοπτική σειρά των χιλίων περίπου επεισοδίων υπάρχει, από το πρώτο μέχρι και το (απίστευτα ανόητο) τελευταίο επεισόδιο, ελεύθερα στο διαδίκτυο. Ο καθένας μπορεί, όποια μέρα και όποια ώρα το επιθυμεί, να δει στο διαδίκτυο οποιοδήποτε επεισόδιο της σειράς.

Με άλλα λόγια, ο τηλεοπτικός σταθμός ΣΤΑΡ μεταδίδει καθημερινά στους τηλεθεατές του όχι μόνο μια τηλεοπτική σειρά τουρκικής προπαγάνδας «ήπιας ισχύος» αλλά και μια τηλεοπτική σειρά που υπάρχει ελεύθερα στο διαδίκτυο μέχρι και το τελευταίο επεισόδιο. Εισπράττει βέβαια διαφημιστικά έσοδα από εταιρίες που συνεχίζουν ακόμα να πληρώνουν τα χρήματα των πελατών τους για «προβολή» μέσα στην τουρκοσειρά.

Ο μεγαλύτερος διαφημιστικός «υποστηρικτής» της μοναδικής τουρκοσειράς της ελληνικής τηλεόρασης, από την έναρξη λειτουργίας του Παρατηρητηρίου Διαφημίσεων Τουρκοσειρών του ΙΗΑ, είναι η ελληνική θυγατρική της γιγαντιαίας πολυεθνικής Procter & Gamble.

Καταδικασμένη από διάφορες Επιτροπές Ανταγωνισμού (Ευρωπαϊκή, Γαλλική, Ελληνική) για «καταχρηστικές εμπορικές πρακτικές» ή για «πρακτικές χειραγώγησης τιμών», η γιγαντιαία πολυεθνική (Κύκλος εργασιών 2020 71 δισεκατομμύρια δολάρια, μικτό περιθώριο κέρδους 50,3% και καθαρά κέρδη 4,96 δισεκατομμύρια δολάρια) έχει καταβάλλει σε διάφορες επιτροπές ανταγωνισμού πρόστιμα μερικών εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ. Μπροστά όμως σε 5 περίπου δισεκατομμύρια δολάρια ετήσια καθαρά κέρδη, τα πρόστιμα δεν φαίνονται ικανά να της προκαλέσουν κανένα απολύτως ανυπέρβλητο πρόβλημα.

Η Procter & Gamble Ελλάς κατέβαλλε ειδικά στην τουρκοσειρά του τηλεοπτικού σταθμού ΣΤΑΡ τους τελευταίους 11 μήνες, την αξία πολλών εκατοντάδων διαφημιστικών μηνυμάτων – περισσότερα από κάθε άλλη ελληνική ή ξένη εταιρία. Σε πλήρη αντίθεση με πολλές άλλες μεγάλες ελληνικές επιχειρήσεις ή ξένες πολυεθνικές όπως η Lidl, η Nestle κ.α.π., οι οποίες, σεβόμενες τις δικαιολογημένες ευαισθησίες των πελατών τους, διέκοψαν κάθε διαφημιστική παρουσία στην μοναδική τουρκοσειρά της ελληνικής τηλεόρασης η οποία, επί πλέον, βρίσκεται μονίμως στις τελευταίες θέσεις τηλεθέασης της απογευματινής ζώνης.

Τον Απρίλιο του 2021 μεταδόθηκαν συνολικά τριακόσια τριάντα εννέα διαφημιστικά μηνύματα μέσα στην τηλεοπτική σειρά τουρκικής προπαγάνδας του τηλεοπτικού σταθμού ΣΤΑΡ, έναντι τριακοσίων δέκα τριών διαφημιστικών μηνυμάτων που μεταδόθηκαν τον προηγούμενο μήνα Μάρτιο.

Οι εταιρίες που πλήρωσαν από τα χρήματα των πελατών τους διαφημιστικά μηνύματα στην τηλεοπτική σειρά τουρκικής προπαγάνδας του ΣΤΑΡ τον Απρίλιο ήταν εβδομήντα δύο έναντι πενήντα του Μαρτίου 2021. Από τις 72 εταιρίες, οι 27 (ποσοστό 34%) διαφημίστηκε μόνο μια φορά ολόκληρο τον μήνα. Αυτό σημαίνει πως το διαφημιστικό μήνυμα επιλέχτηκε από τον σταθμό ή από το media shop και όχι από την διαφημιζόμενη εταιρία η οποία είναι πιθανό να μην ρωτήθηκε καθόλου.

Δείτε όλες ανεξαιρέτως τις εταιρίες μαζί με τον αριθμό των διαφημιστικών μηνυμάτων που πλήρωσε η κάθε εταιρία στην τουρκική σειρά τον μήνα Απρίλιο 2021: Βρίσκονται όλες εδώ.

Οι πέντε κορυφαίες σε διαφημιστικά μηνύματα εταιρίες οι οποίες «τροφοδότησαν» την τουρκική προπαγάνδα με το 52% του συνόλου των διαφημίσεων μηνός Απριλίου 2021, ήταν οι εξής:

TΟΡ 5 ΔΙΑΦΗΜΙΖΟΜΕΝΟΙ ΤΟΥΡΚΟΣΕΙΡΑΣ – ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2021
Εταιρία Αρ. διαφημίσεων
1 Diamant (Δίλεπτες τηλεπωλήσεις διαφόρων προϊόντων) 80
2 Procter & Gamble Ελλάς Μ.Ε.Π.Ε. 68
3 Cosmote 10
4 Essity Hellas 10
5 Τρία Έψιλον 8


Πηγή: Παρατηρητήριο Διαφημίσεων Τουρκικών Σειρών ΙΗΑ

Οι δύο εταιρίες που βρίσκονται στον ΜΑΥΡΟ ΠΙΝΑΚΑ των προϊόντων/υπηρεσιών μηνός ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2021, πλήρωσαν πέντε ή περισσότερα διαφημιστικά μηνύματα κατά την διάρκεια μιας εβδομάδος στην τουρκοσειρά του ΣΤΑΡ:
Είναι αυτονόητο ότι, τόσο ο τηλεοπτικός σταθμός ΣΤΑΡ όσο και η Procter & Gamble Ελλάς κάνουν την δουλειά τους όπως θεωρούν σωστό οι διευθυντές, τα στελέχη και οι μέτοχοι τους.

Τι μπορούμε να κάνουμε όμως όλοι οι ευαισθητοποιημένοι Έλληνες τηλεθεατές / καταναλωτές;

Απλά, να αξιοποιήσουμε επιτέλους την πολύ σημαντική δύναμη που κρατάμε στα χέρια μας: Την συσκευή επιλογής καναλιών (τηλεκοντρόλ) και τις αγοραστικές επιλογές μας.

Μπορούμε π.χ. να μην παρακολουθούμε κανένα πρόγραμμα του τηλεοπτικού σταθμού ΣΤΑΡ μέχρι να σταματήσει την καθημερινή μετάδοση τουρκικής προπαγάνδας «ήπιας ισχύος» μέσα σε κάθε ελληνικό σπίτι. Υπάρχουν πέντε ακόμα ιδιωτικοί τηλεοπτικοί σταθμοί εθνικής εμβέλειας και τρείς της κρατικής ΕΡΤ που μπορούν να ικανοποιήσουν το σύνολο σχεδόν των απαιτήσεων μας.

Μπορούμε ακόμα να μην αγοράζουμε κανένα από τα προϊόντα της Procter & Gamble αφού είναι συνηθισμένο να έχουμε κάποιο ή κάποια από αυτά μέσα στα σπίτια μας: Always, Fairy, Lenor, Αriel, Oral-B, Pantene, Head and Shoulders, Pampers, Swiffer, Viakal, First Defence, Fixodent, Vicks κ.α.

Αλήθεια γιατί να αγοράζουμε τα εισαγόμενα και πανάκριβα π.χ. Fairy, όταν υπάρχουν σημαντικά φθηνότερα, εξαιρετικής ποιότητας και Ελληνικής παραγωγής υγρά πιάτων; Γιατί δεν προτιμάμε τα προϊόντα με την μαγική ένδειξη ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΡΟΙΟΝ, τα οποία προσφέρουν πολύ μεγαλύτερη απασχόληση, επενδύσεις, ασφαλιστικές εισφορές, εξαγωγές, άμεσους φόρους και πολλά άλλα; Τι τα θέλουμε τα Pampers και τα Tena όταν υπάρχουν τα Babylino; Τι τα θέλουμε τα Always όταν υπάρχουν τα Sani Sensitive; Θα συνεχίσουμε να πληρώνουμε τα εισαγόμενα προϊόντα για να διαφημίζονται με τα χρήματα μας στην τουρκοσειρά;

Εμπρός λοιπόν! Μην αδιαφορείτε και μην επαναπαύεστε. Αξιοποιήστε την τεράστια δύναμη που έχετε. Εκφράστε και εσείς την αντίδραση σας συμβολικά και αποτελεσματικά.

Σημειώσεις: (1) Εάν επιθυμείτε να διαμαρτυρηθείτε στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΤΑΡ για την μετάδοση χιλίων «επεισοδίων» τουρκικής προπαγάνδας «ήπιας ισχύος» μέσα σε κάθε ελληνικό σπίτι, μπορείτε να τηλεφωνείτε καθημερινά στα τηλέφωνα 211 18 91 000, 211 18 92 000 και 211 18 91 004 ή να αποστείλετε ηλεκτρονικό μήνυμα διαμαρτυρίας στο τμήμα Δημοσίων Σχέσεων του καναλιού (pr@star.gr) (2) Στην ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟ δεν συμπεριλαμβάνονται προϊόντα τηλε-πωλήσεων, τηλε-αγορών, διαφημίσεις κοινωνικής φροντίδας καθώς και συγκυριακές διαφημίσεις όπως δημόσιες εγγραφές κ.α. (3) Τα προϊόντα / υπηρεσίες που συμπληρώνουν μέσα στον ίδιο μήνα τρείς εβδομάδες χωρίς καμιά διαφημιστική παρουσία, αφαιρούνται αυτόματα από την ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟ. (4) Η επόμενη ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ μηνός Μαΐου, θα εκδοθεί την Τετάρτη 2 Ιουνίου 2021.

Επιτροπή «Τουρκοσειρών» του ΙΗΑ

Περισσότερες πληροφορίες στην ενότητα ΤΟΥΡΚΟΣΕΙΡΕΣ 2020/21


International Hellenic Association
Delaware U.S.A
www.professors-phds.com
ihahellas@gmail.com

Πηγή: International Hellenic Association



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Zero Hedge, 24-4-21
Submitted by South Front

Στις 22 Απριλίου, η Τουρκική αμυντική εταιρεία Ροκετσάν δημοσίευσε βίντεο το οποίο παρουσιάζει το ιπτάμενο όχημα άνευ πιλότου της παραγωγής της το Aκιντσί.

Το βίντεο δείχνει το drone να χρησιμοποιεί μια έξυπνη βόμβα MAM-T, η οποία χτυπά ένα ρωσικό αντιαεροπορικό σύστημα Pantsir-S1, σε ένα περιβάλλον ερήμου και το καταστρέφει .



Προφανώς, αυτή είναι μια απάντηση σε ένα τηλεοπτικό ρεπορτάζ στη ρωσική τηλεόραση, στο οποίο τα ρωσικά καταστρέφουν τα τουρκικά drones.

Στις 18 Απριλίου τα τουρκικά ΜΜΕ επέστησαν την προσοχή στο γεγονός ότι σε δημοσίευμα για τις στρατιωτικές εξελίξεις που προβλήθηκαν στο κρατικό ρωσικό τηλεοπτικό κανάλι, παρουσιάστηκε ένα κινούμενο βίντεο στο οποίο ρωσικά «Lancets» καταστρέφουν τουρκικά αερόπλοια άνευ πιλότου Bayraktar TB-2.



Ο Selcuk Bayraktar, Διευθύνων Σύμβουλος της Baykar, εταιρείας κατασκευαστή του TB2 και του Akinci UCAV έχει δηλώσει ότι ΔΕΝ επρόκειτο για κινούμενη εικόνα αλλά μάλλον για πραγματική απεικόνιση. ΄Εχουν προβληθεί και άλλες διαφημίσεις βίντεο του πυραύλου MAM-T.

Σύμφωνα με ανάρτηση στο Twitter, η πρώτη δοκιμαστική εκτόξευση των τουρκικών πυραύλων MAM-T, που αναπτύχθηκαν για υψηλότερη απόδοση κεφαλής και μεγαλύτερη εμβέλεια, πραγματοποιήθηκε με επιτυχία από την AKINCI TİHA.

Η πρώτη πτήση στο πλαίσιο της σειρας δοκιμών με πυραύλους του Akıncı PT-3 πραγματοποιήθηκε στις 17 Απριλίου. Στις 21 Απριλίου, πραγματοποιήθηκε μια δεύτερη δοκιμαστική πτήση με πυραύλους και σήμερα έγινε η πρώτη βολή. Σε μια δοκιμή με επικεφαλής τον διευθυντή της Baykar Technology Selcuk Bayraktar, στο Κέντρο Εκπαίδευσης και Δοκιμών Πτήσης Akıncı στο наorlu, στη βορειοδυτική Τουρκία, και οι τρεις πύραυλοι δοκιμής χωρίς κεφαλές που εκτοξεύτηκαν από την Akinci TİHA με στόχευση λέιζερ ήταν πέτυχαν να χτυπήσουν με ακρίβεια στόχους.

Ο Baykar Makina εξέδωσε δελτίο Τύπου και ανέφερε ότι το Akıncı PT-3 UCAV απογειώθηκε για την πρώτη χρήση της εκστρατείας όπλων. Το UCAV μετέφερε τα πυρομαχικά MAM-L, MAM-C και MAM-T του Ροκετσάν.

Είναι γνωστό ότι οι δύο πρώτοι πύραυλοι αποτελούν τροποποιήσεις του αντιαρματικού πυραύλου μεγάλης εμβέλειας Umtas του Roketsan και του πυραύλου Cirit. Ο τρίτος πύραυλος ωστόσο πρωτοεμφανίζεται στο κοινό

Η ανακοίνωση τύπου που δημοσιεύθηκε ανέφερε ότι ο Akıncı χρησιμοποίησε και τους τρεις πυραύλους και έπληξαν τον στόχο με επιτυχία.

Το Έξυπνο Micro Munition MAM-T έχει αναπτυχθεί για μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα (UAV) και ελαφρά αεροσκάφη επίθεσης.

Οι πύραυλοι μπορούν να χρησιμοποιηθούν τόσο κατά σταθερών όσο και κατά κινούμενων στόχων, όπως θωρακισμένα οχήματα ή κτίρια και ναυτικοί στόχοι με μεγάλη ακρίβεια, χάρη στον ημι-ενεργό ανιχνευτή λέιζερ.

Το MAM-T Block-1 έχει δυνατότητα εμβέλειας 30+ χιλιομέτρων σε UAV. Ζυγίζει 94 κιλά. Χάρη στο ημι-ενεργό λέιζερ εντοπισμού και τις πτέρυγές του, το MAM-T έχει εμβέλεια 30 χιλιομέτρων όταν απελευθερώνεται από UAV, βεληνεκές 60 χιλιομέτρων όταν απελευθερώνεται από ελαφρά αεροσκάφη και εμβέλεια 80 χιλιομέτρων όταν απελευθερώνεται από μαχητικό αεροσκάφος.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Ιστορική είναι η αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων από τις ΗΠΑ, με τον Τζο Μπάιντεν να γίνεται ο πρώτος εν ενεργεία πρόεδρος των ΗΠΑ που χρησιμοποίησε τη λέξη «γενοκτονία» για να περιγράψει τη συστηματική σφαγή των Αρμενίων από τους Τούρκους.

Στην ανακοίνωση, ξεχωρίζει και το ελληνικό όνομα της Κωνσταντινούπολης (Constantinople) και όχι η τουρκική ονομασία Ιστανμπούλ (Istanbul), η οποία έχει επικρατήσει και χρησιμοποιείται στις περισσότερες χώρες του κόσμου.
Δείτε την ανακοίνωση του Λευκού Οίκου:

«Κάθε χρόνο αυτή τη μέρα, θυμόμαστε τις ζωές όλων όσων πέθαναν στη Γενοκτονία των Αρμενίων κατά την Οθωμανική περίοδο και υποσχόμαστε να αποτρέψουμε μια τέτοια θηριωδία. Ξεκίνησε στις 24 Απριλίου 1915 με τις συλλήψεις Αρμένιων διανοούμενων και ηγετών στην Κωνσταντινούπολη από τις οθωμανικές αρχές, 1,5 εκατομμύριο Αρμένιοι εξορίστηκαν, εκτελέστηκαν ή βάδισαν προς τον θάνατό τους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Τιμούμε τα θύματα του Meds Yeghern έτσι ώστε τα φρικτά γεγονότα να μη χαθούν ποτέ στην ιστορία. Και θυμόμαστε έτσι ώστε να παραμείνουμε ξάγρυπνοι ενάντια στη διαβρωτική δύναμη του μίσους σε κάθε μορφή του.

Από αυτούς που επιβίωσαν, οι περισσότεροι αναγκάστηκαν να βρουν νέα σπίτια και να δημιουργήσουν νέες ζωές σε όλον τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων και των ΗΠΑ. Με δύναμη και αλύγιστο πνεύμα, οι Αρμένιοι επιβίωσαν και ξανάχτισαν την κοινότητά τους. Μέσα στις δεκαετίες οι Αρμένιοι μετανάστες εμπλούτισαν τις ΗΠΑ με αμέτρητους τρόπους, αλλά δεν έχουν ξεχάσει ποτέ την τραγική ιστορία που έφερε τους προγόνους τους στις ακτές μας. Τιμούμε την ιστορία τους. Βλέπουμε τον πόνο τους. Επιβεβαιώνουμε την ιστορία τους. Και το κάνουμε αυτό όχι για να κατηγορήσουμε αλλά για να διαβεβαιώσουμε ότι δεν θα επαναληφθεί κάτι τέτοιο».

Σήμερα, καθώς θρηνούμε ό,τι χάθηκε, ας στρέψουμε το βλέμμα μας στο μέλλον – σε έναν κόσμο που θέλουμε να χτίσουμε για τα παιδιά μας. Έναν κόσμο που δεν είναι κηλιδωμένος από τα καθημερινά κακά της θρησκοληψίας και της μισαλλοδοξίας, όπου υπάρχει σεβασμός για τα ανθρώπινα δικαιώματα και όπου όλοι οι άνθρωποι μπορούν να συνεχίσουν τις ζωές τους με ευπρέπεια και ασφάλεια. Ας ανανεώσουμε την κοινή αποφασιστικότητά μας να αποτρέψουμε μελλοντικές φρικαλεότητες από το να συμβούν οπουδήποτε στον κόσμο. Και ας επιδιώξουμε την ανάρρωση και τη συμφιλίωση όλων των λαών του κόσμου.

Οι Αμερικάνοι τιμούν όλους εκείνους τους Αρμένιους που πέθαναν κατά τη γενοκτονία που ξεκίνησε σαν σήμερα πριν 106 χρόνια.»


πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Ρικ Ρόζοφ Antiwar.com, 22-4-21
Μετάφραση: Μ.Στυλιανού

Ο Οργανισμός Βορειοατλαντικού Συμφώνου ανακοίνωσε την ανάπτυξη πολωνικών στρατευμάτων στην Τουρκία στο πλαίσιο προσαρμοσμένων μέτρων διασφάλισης της αποστολής στην Τουρκία, η οποία θεσπίστηκε για την προστασία της Τουρκίας από τη Συρία, κατά την αιτιολόγηση του ΝΑΤΟ. Το μέτρο αυτό ελήφθη όταν η Τουρκία το 2015 (όπως έκανε και πέρυσι) ζήτησε διαβούλευση με τα άλλα μέλη του άρθρου 4 του καταστατικού του ΝΑΤΟ. Το επόμενο έτος η Τουρκία ξεκίνησε άμεση Στρατιωτική δράση εντός της Συρίας, μετά την υπόθαλψη, τον εξοπλισμό και την εκπαίδευση αντικυβερνητικών ανταρτών από το 2011.

Η τουρκική κυβέρνηση ισχυρίστηκε ότι αυτή ήταν θύμα επίθεσης και όχι το έθνος στο οποίο είχε εισβάλει. (Όπως είχε εισβάλει στο βόρειο Ιράκ το 2008.) Το πακέτο του ΝΑΤΟ περιελάμβανε και εξακολουθεί να περιλαμβάνει αεροσκάφη AWACS (Αερομεταφερόμενο Σύστημα Προειδοποίησης και Ελέγχου), ναυτικές δραστηριότητες στην Ανατολική Μεσόγειο Θάλασσα και βοήθεια με πληροφορίες, επιτήρηση και αναγνώριση.

Δύο χρόνια πριν από αυτό, το 2013, το ΝΑΤΟ ανέπτυξε τρία συστήματα πυραυλικής άμυνας Patriot (ή ισοδύναμα) στην Τουρκία, στα σύνορα με τη Συρία. Οι πυροβολαρχίες έχουν παρασχεθεί από τις ΗΠΑ, τη Γερμανία, τις Κάτω Χώρες και την Ισπανία,

Το 2015 τουρκικό μαχητικό αεροσκάφος F-16 κατέρριψε ρωσικό μαχητικό αεροσκάφος Sukhoi Su-24M κοντά στα σύνορα Συρίας-Τουρκίας. Ο πιλότος του Σουχόι πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε από Τζιχαντιστές που υποστηρίζονται από την Τουρκία μετά από την προσγείωσή του με αλεξίπτωτο. Σκοτώθηκε επίσης ένας Ρώσος στρατιώτης που είχε τοποθετηθεί σε ελικόπτερο διάσωσης. Όπως επισημαίνει η Βικιπαίδεια, ήταν η πρώτη φορά που ρωσικό/σοβιετικό στρατιωτικό αεροσκάφος καταρρίφθηκε από μέλος του ΝΑΤΟ μετά τον Πόλεμο της Κορέας.

Μετά τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες το 2018, η στρατιωτική συμμαχία εξέδωσε δήλωση που ανέφερε :

«Εξακολουθούμε να ανησυχούμε ότι η Τουρκία έχει πληγεί τρεις φορές τα τελευταία τέσσερα χρόνια από πυραύλους που εκτοξεύτηκαν από τη Συρία. Συνεχίζουμε να παρακολουθούμε και να αξιολογούμε την απειλή βαλλιστικών πυραύλων από τη Συρία.»

Η σειρά των συριακών πυραύλων – που βασίζονται στο δικό τους έδαφος για την άμυνα του έθνους ενάντια στην εξωτερική επίθεση – συνέχιζε η δήλωση- «καλύπτει μέρος του εδάφους του ΝΑΤΟ και ορισμένα από τα εδάφη των εταίρων μας». (Οι εταίροι του ΝΑΤΟ στην περιοχή εκείνη την εποχή ήταν μέλη του Μεσογειακού Διαλόγου Ισραήλ και Ιορδανία.)

Επιπλέον, το ΝΑΤΟ ανέφερε: « Η αυξανόμενη απειλή που εγείρει η διάδοση βαλλιστικών πυραύλων κοντά στα νοτιοανατολικά σύνορα της Συμμαχίας υπήρξε και παραμένει κινητήρια δύναμη στην διεύρυνση του ΝΑΤΟ και ανάπτυξη ενός αμυντικού συστήματος βαλλιστικών πυραύλων, το οποίο έχει διαμορφωθεί για την αντιμετώπιση απειλών εκτός της Ευρω-ατλαντικής περιοχής».

Τα νοτιοανατολικά σύνορα του ΝΑΤΟ, έτσι, με την ευγενή προσφορά της Τουρκίας είναι η Συρία, το .Ιράκ και το Ιράν.

Το μπλοκ δεσμεύθηκε επίσης για τη χρήση της Δύναμης Απόκρισης του ΝΑΤΟ και της Κοινής Τακτικής Δύναμης Πολύ Υψηλής Ετοιμότητας, όπως απαιτείται. Την πρώτη του τρέχοντος έτους η Τουρκία ανέλαβε τη διοίκηση της Κοινής Τακτικής Δύναμης Πολύ Υψηλής Ετοιμότητας, καθώς πρόσφατα της δόθηκε ο ηγετικός ρόλος στην εκπαιδευτική αποστολή του ΝΑΤΟ στο Αφγανιστάν.

Το ΝΑΤΟ , περιττό να πούμε, δεν έχει εκδώσει ποτέ λέξη για τις τουρκικές στρατιωτικές εισβολές στη Συρία, τις κατάφωρες παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου. Στην ίδια σύνοδο, το ΝΑΤΟ ανέθεσε βασικό ρόλο στην εκπαίδευσή του ιρακινού στρατού στην Τουρκία, όπως αναφέρθηκε, για να "προτείνει αποτελεσματικές στρατηγικές μάχης εναντίον τρομοκρατών του ΡΚΚ και του Ντάες/Daesh. «Το ΡΚΚ είναι το Κουρδικό Εργατικό Κόμμα, εναντίον του οποίου η Τουρκία διεξάγει πόλεμο κατά της εξέγερσης από το 1978, συχνά πέρα από τα σύνορά της, την μεγαλύτερη τέτοια εκστρατεία στον κόσμο. Στο όνομα της καταπολέμησης των δυνάμεων του ΡΚΚ εισήλθε ο Τουρκικός στρατός στο Ιράκ το 2008.

Έτσι, τώρα πολωνικά στρατεύματα, περίπου 80, έχουν αναπτυχθεί στην Τουρκία για να διεξάγουν ναυτικές περιπολίες στη Μεσόγειο και πτήσεις επιτήρησης και αναγνώρισης πάνω από τη Μαύρη Θάλασσα σε συντονισμό με άλλες επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ στο θέατρο.

Ο πολωνός υπουργός Άμυνας Mariusz Błaszczak δήλωσε για την ανάπτυξη του ΝΑΤΟ: «Οι Πολωνοί στρατιώτες είναι παρόντες εκεί όπου το απαιτεί η συμμαχική αλληλεγγύη. Εκτελούν καθήκοντα διαφόρων αποστολών, διασφαλίζοντας τη σταθερότητα και την ασφάλεια, καθώς και μεταφέροντας τις γνώσεις και τις δεξιότητές τους. Η ένταξή μας στην αποστολή του ΝΑΤΟ στην Τουρκία αποτελεί άλλη μιαν απόδειξη ότι η Πολωνία αντιμετωπίζει με σοβαρότητα τις συμμαχίες της και εργάζεται για την ασφάλεια σε παγκόσμια κλίμακα.

Χθες ήταν η Βοσνία, το Κοσσυφοπέδιο, η Μακεδονία, το Αφγανιστάν και το Ιράκ. Σήμερα είναι η Τουρκία. Αύριο μπορεί να είναι η Ουκρανία και η Λευκορωσία. Πολύ πιο κοντά στην Πολωνία, αλλά πάντοτε στην παγκόσμια επέκταση του ΝΑΤΟ.

Ο Rick Rozoff έχει επιδοθεί σε αντί-πολεμική και αντί-παρεμβατική δραστηριότητα, διάφορες ικανότητες για σαράντα χρόνια. Ζει στο Σικάγο του Ιλινόις. Είναι ο διευθυντής του Stop. Αυτό το άρθρο δημοσιεύθηκε αρχικά στοAnti-Bellum.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
M.K.Bahdrakumar, Oriental review 10/04/21
Mετάφραση: Μ.Στυλιανού

Ακριβώς μια δεκαετία αφότου οι Ηνωμένες Πολιτείες εγκαινίασαν έναν πρωτοποριακό για την Τουρκία ρόλο με την έναρξη του προγράμματος αλλαγής καθεστώτος στη Συρία, ζήτησαν την βοήθεια της Άγκυρας σε μιαν άλλη πολιτική μετάβαση στην ευρύτερη Μέση Ανατολή — στο Αφγανιστάν. Οι αναλογίες δεν συμπίπτουν ποτέ εκατό τοις εκατό στην πολιτική ή τη διπλωματία, αλλά οι ομοιότητες είναι εντυπωσιακές.

Εάν στη Συρία το σχέδιο περιελάμβανε την ανατροπή με τη βία της νόμιμης κυβέρνησης του προέδρου Μπασάρ αλ-Άσαντ, στο Αφγανιστάν η ημερήσια διάταξη σήμερα είναι να διευκολύνει την έξοδο της εκλεγμένης κυβέρνησης ,υπό την ηγεσία του Προέδρου Aσράφ Γκανί και να την αντικαταστήσει από μια προσωρινή κυβέρνηση συνασπισμού με τη μαχητική ισλαμική ομάδα γνωστή ως Ταλιμπάν.

Και οι δύο περιπτώσεις συνοψίζονται στην επιλογή ομάδων Τζιχαντιστών μεταμφιεσμένων σε «απελευθερωτικά κινήματα». Στη Συρία, η Τουρκία παρείχε όχι μόνο την υλικοτεχνική υποστήριξη σε μαχητές τζιχαντιστές από όλο τον κόσμο για να εισέλθουν στη χώρα αυτή για να ενταχθούν στο «Ισλαμικό Κράτος» και στην Αλ Κάιντα, αλλά και τους εξόπλισε και τους υποστήριξε — ακόμη και νοσηλεύοντας τραυματισμένους μαχητές — να διεξαγάγουν έναν παρατεταμένο φρικτό πόλεμο κατά του Ασάντ.

Υπάρχουν αδιαμφισβήτητες ενδείξεις ότι η Τουρκία καθοδηγεί και προστατεύει τα στελέχη του Ισλαμικού Κράτους και της Αλ Κάιντα. Μια αποστολή του CNN από την Τουρκία τον Νοέμβριο του 2013 σημείωνε ότι «είναι εκπληκτικό να παρακολουθεί κανείς αυτόν τον όγκο διεθνούς μετακίνησης, από χώρες όπου η Αλ Κάιντα έχει επιβεβαιωμένη και συνεχή παρουσία, σε ένα κράτος μέλος του ΝΑΤΟ... Πολλοί από αυτούς τους φανατικούς Μουσουλμάνους πιστεύουν ότι συμμετέχουν στην τελική μάχη που προφητεύεται ότι θα συμβεί στη Συρία — γνωστή ως al-Sham — και η οποία θα προαναγγείλει το τέλος του κόσμου. Οι νεοσύλλεκτοι είναι εκστασιασμένοι. ποτέ δεν πίστευαν ότι αυτός ο τελικός αγώνας θα ερχόταν στη ζωή τους.»

«Στα τουρκικά σύνορα κινηματογραφήσαμε ένα ανατριχιαστικό θέαμα: τη σημαία του «Ισλαμικού Κράτους» να κυματίζει ήρεμα πάνω από έναν μιναρέ, μερικές εκατοντάδες μέτρα μακριά, στη συριακή πόλη Jarabulus – ένα σημάδι ότι οι Τζιχαντιστές ελέγχουν την πόλη. Η Τουρκία πρέπει τώρα να συμφιλιώσει την φαινομενικά χαλαρή κυκλοφορία των τζιχαντιστών στα νότια της για να ταξιδέψουν στη Συρία — πολλοί από τους οποίους έχουν ως στόχο να βοηθήσουν στην ίδρυση ενός χαλιφάτου φιλικού προς την Αλ Κάιντα — με το γεγονός ότι μπορούν τώρα να δουν την Αλ Κάιντα από τα σύνορά της. Δεν μπορούσε να πλησιάσει άλλο."
Τελετή αποφοίτησης της ομάδας της αλ-Κάιντα Χαγιάτ Ταχρίρ αλ-Σαμ σε στρατόπεδο στη βόρεια επαρχία Ιντλίμπ της Συρίας που συνορεύει με την Τουρκία

Η Ρωσία και το Ιράν έχουν κατ' επανάληψη επιστήσει την προσοχή σε αυτή την ανίερη συμμαχία στη Συρία μεταξύ των ΗΠΑ και της Τουρκίας από τη μία πλευρά και των ομάδων «Ισλαμικού Κράτους» και αλ-Κάιντα από την άλλη. Περιέργως, αυτή η ανίερη συμμαχία συνεχίζεται ακόμα και σήμερα.

Πέρυσι τον Μάρτιο, ο μεγαλύτερος πλέον κλάδος της Αλ Κάιντα, ο οποίος είναι η συριακή οργάνωσή της που ονομαζόταν Al Nusra — και τώρα αυτοαποκαλείται Hay'at Tahrir al-Sham (HTS) — επαίνεσε ανοιχτά τον πρόεδρο της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν και την κυβέρνησή του για την υπεράσπισή του στην Αλ Κάιντα, και σε άλλες τζιχαντιστικές οργανώσεις που προσπαθούσαν να ανατρέψουν την κοσμική κυβέρνηση της Συρίας.

Σε συνέντευξή του τον περασμένο μήνα στις 8 Μαρτίου, ο Τζέιμς Τζέφρι, ο οποίος διετέλεσε πρεσβευτής των ΗΠΑ υπό ρεπουμπλικανικές και δημοκρατικές διοικήσεις και πιο πρόσφατα ειδικός εκπρόσωπος στη Συρία κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης Τραμπ, φέρεται να είπε ότι το HTS υπήρξε «κεφάλαιο» στη στρατηγική της Αμερικής στο Ιντλίμπ, την βορειοδυτική επαρχία της Συρίας που συνορεύει με την Τουρκία.

Για να παραθέσω τα λόγια του Jeffrey, "Αυτοί (HTS) είναι η λιγότερο κακή επιλογή των διαφόρων επιλογών στο Idlib και το Idlib είναι ένα από τα πιο σημαντικά μέρη στη Συρία, το οποίο είναι ένα από τα πιο σημαντικά μέρη αυτή τη στιγμή στη Μέση Ανατολή". (Διαβάστε μια μακρά συνέντευξη εδώ από τον Πρέσβη Jeffrey με τον Al-Monitor σχετικά με τις πολιτικές των ΗΠΑ για τη Συρία.)

Πράγματι, σε πρόσφατη συνέντευξή του στον αμερικανικό κυβερνητικό οργανισμό μέσων ενημέρωσης PBS, ο Αμπού Μοχάμεντ αλ-Τζολάνι, ηγέτης του HTS στο Ιντλίμπ, προσπάθησε να εντυπωσιάσει το αμερικανικό κοινό ότι η ομάδα του δεν αποτελεί απειλή για τις ΗΠΑ ή τη Δύση, αλλά αντίθετα, μοιράζεται κοινά συμφέροντα.

Κάποιοι Αμερικανοί ειδικοί -- π.χ. ο Nicholas Heras,, Ανώτερος Αναλυτής και Επικεφαλής Προγράμματος στο Ινστιτούτο Στρατηγικής και Πολιτικής, δεξαμενή σκέψης που εδρεύει στην Ουάσινγκτον -- έχουν χαρακτηρίσει το HTS «τουρκική πλουτοπαραγωγική πηγή πληροφοριών που μέσω πληρεξούσιου αρδεύει και τις ΗΠΑ». Ο Ήρας δήλωσε σε τουρκικό ειδησεογραφικό περιοδικό Ahval την προηγούμενη βδομάδα, «Το HTS δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς την υποστήριξη της Τουρκίας, είναι τόσο απλό. Η σημαντική στρατιωτική επένδυση της Τουρκίας για την προστασία του Ιντλίμπ είναι ο βασικός παράγοντας που προστατεύει την περιοχή από το να καταρρεύσει ξανά στον έλεγχο του Ασάντ και των συμμάχων του».

Πράγματι, η Τουρκία έχει αναπτύξει σημαντικές στρατιωτικές δυνάμεις στο Ιντλίμπ από τα τέλη του 2017 και ελέγχει επίσης τις σημαντικότερες οδούς διέλευσης για τα τμήματα του Ιντλίμπ που ελέγχονται από το HTS. Ο Ήρας δήλωσε στον Αχβάλ: «Το HTS είναι ο κυρίαρχος παράγων στο Ιντλίμπ και θα ήταν αρκετά δαπανηρό, από την άποψη των απωλειών και της καταστροφής για την Τουρκία και τις υποστηριζόμενες από την Τουρκία συριακές ομάδες μεσολάβησης, να απομακρυνθεί το HTS από την εξουσία. Το HTS είναι κυριολεκτικά ο μόνος τοπικός συριακός παράγοντας που μπορεί να ελέγξει το Ιντλίμπ με χαμηλό κόστος για την Τουρκία. Η Τουρκία και αυτή η συριακή ομάδα που συνδέεται με την αλ-Κάιντα έχουν συμβιωτική σχέση και το HTS αποτελεί πλεονέκτημα για την Άγκυρα».

Ο γνωστός Αμερικανός εμπειρογνώμονας για τη Συρία, καθηγητής Joshua Landis, Διευθυντής του Κέντρου Σπουδών Μέσης Ανατολής στο Πανεπιστήμιο της Οκλαχόμα, συμμερίζεται επίσης αυτή την άποψη. Σύμφωνα με τον Λάντις, οι ΗΠΑ στηρίζουν την Τουρκία στο Ιντλίμπ και θέλουν να μετατρέψουν τη Συρία σε τέλμα τόσο για τη Ρωσία όσο και για το Ιράν, βρίσκοντας συμμαχικές ομάδες που μπορούν να εμποδίσουν τη Δαμασκό να ανακτήσει το βόρειο τμήμα της χώρας. Εκτός αυτού, τα (αμερικανικά) «κεφάλαια» HTS και Τουρκία «εξυπηρετούν την πολιτική των ΗΠΑ για να αρνηθούν στη Δαμασκό την πρόσβαση σε πετρέλαιο, νερό και μεγάλο μέρος της καλύτερης γεωργικής γης της Συρίας", δήλωσε ο Λάντις.

Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα παραπάνω, είναι η μητέρα όλων των ειρωνειών ότι στο Αφγανιστάν οι ΗΠΑ ψαχουλεύουν στην Τουρκία για να εξαγνίσουν μιαν ακόμη ομάδα τζιχαντιστών, τους Ταλιμπάν, και να την ενσωματώσουν στην δομή εξουσίας αυτής της χώρας. Παρεμπιπτόντως, ο ΟΗΕ έχει τεκμηριώσει ότι οι Ταλιμπάν εξακολουθούν να διατηρούν τους παλιούς δεσμούς τους με την Αλ Κάιντα.

Ίσως, το πιο περίεργο στοιχείο αυτού του πίνακα να είναι ότι κανένας δεν είχε ποτέ στιγματίσει την Τουρκία ανοιχτά για τους επαίσχυντους δεσμούς της με το ISIS και την Αλ Κάιντα στη Συρία, εκτός από τον τότε Αντιπρόεδρο Τζο Μπάιντεν. Τον Οκτώβριο του 2014, κατά τη διάρκεια μιας συνεδρίασης στη Σχολή Διακυβέρνησης Kennedy του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ, ο Μπάιντεν δήλωσε:

«Οι σύμμαχοί μας στην περιοχή ήταν το μεγαλύτερο πρόβλημά μας στη Συρία. Οι Τούρκοι ήταν πολύ καλοί φίλοι, και έχω μια υπέροχη σχέση με τον Ερντογάν... Τι έκαναν?... Έριξαν εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια και δεκάδες τόνους όπλων σε οποιονδήποτε πολεμούσε εναντίον του Ασάντ – εκτός από το ότι οι άνθρωποι που προμηθεύονταν, ήταν η αλ-Νούσρα και η Αλ Κάιντα, και τα εξτρεμιστικά στοιχεία των τζιχαντιστών που προέρχονταν από άλλα μέρη του κόσμου».

Ο Μπάιντεν συνέχισε: «Τώρα, νομίζεις ότι υπερβάλλω; Δες και λίγο. Πού πήγαν όλα αυτά; Έτσι, τώρα που συμβαίνει αυτό, ξαφνικά, όλοι ξυπνούν επειδή αυτή η μονάδα που ονομάζεται ISIL (Ισλαμικό Κράτος), η οποία ήταν η Αλ Κάιντα στο Ιράκ, όταν ουσιαστικά εκδιώχθηκαν από το Ιράκ, βρήκε ανοιχτό χώρο και έδαφος στη Συρία, συνεργάζεται με την αλ-Νούσρα, την οποία ανακηρύξαμε τρομοκρατική ομάδα από νωρίς. Και δεν μπορέσαμε να πείσουμε τους συναδέλφους μας (Τουρκία) να σταματήσουν να τους προμηθεύουν».

Μπράβο! Τώρα, ως Πρόεδρος, ο Μπάιντεν έχει δώσει εντολή στους διπλωμάτες του να προσκαλέσουν την Τουρκία για άλλη μια φορά να ενώσει τα χέρια της με την Ουάσινγκτον σε ένα ακόμα πρόγραμμα αλλαγής καθεστώτος στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, γνωρίζοντας πολύ καλά την αμφιλεγόμενη προηγούμενη σχέση της Άγκυρας με το ISIS και την αλ-Κάιντα. Δεν θα μπορούσαν οι ΗΠΑ να έχουν ανακαλύψει κάποια άλλη φιλική χώρα με άψογο ιστορικό στην κρατική τρομοκρατία; Γιατί όχι η Τασκένδη που έχει φιλοξενήσει αφγανικές ειρηνευτικές διασκέψεις στο παρελθόν;

Η απάντηση είναι απλή: η Τουρκία είναι απαραίτητη (στις ΗΠΑ) ακριβώς λόγω του αποτρόπαιου παρελθόντος της στη συναναστροφή με το ISIS και την Αλ Κάιντα. Αυτά είναι τα διαπιστευτήρια που χρειάζεται σήμερα να δώσει η κυβέρνηση Μπάιντεν σε έναν εταίρο για να κατευθύνει την ειρηνευτική διαδικασία στο Αφγανιστάν.

Η Τουρκία είναι κλώνος των ΗΠΑ στην ιδιοφυΐα της να χειραγωγεί τους «ισλαμιστές τρομοκράτες» ως γεωπολιτικά εργαλεία – με την πρόσθετη αρετή του να είναι θεωρητικά μουσουλμανική χώρα. Μπορούμε να εμπιστευτούμε να πλοηγήσουμε τους τζιχαντιστές στο Χίντου Κους προς ένα υψηλότερο πεπρωμένο στους καιρούς που έρχονται.

Source: The Indian Punchline



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Οι ΥΠΕΞ Ελλάδας και Τουρκίας είχαν αντιπαράθεση σε ζωντανή σύνδεση μετά τη συνάντηση. Τι είπαν Δένδιας- Ερντογάν. Διάλογο εφ όλης της ύλης, αλλά με δικούς της όρους θέλει η Άγκυρα, τα όρια της Αθήνας.

Με την κατ' ιδίαν συνάντηση με τον Τούρκο ομόλογό του, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, και τις διευρυμένες συνομιλίες μεταξύ των δύο αντιπροσωπειών ολοκληρώθηκαν οι επαφές του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Δένδια στην Άγκυρα. Μάλιστα κατά τη διάρκεια των κοινών δηλώσεων προέκυψε ένταση όταν ο Μ. Τσαβούσογλου έκανε λόγο για παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων της "τουρκικής μειονότητας της Θράκης" και για "ελληνική προκλητικότητα στο Αιγαίο".

Η Τουρκία επιδίωξε διάλογο εφ όλης της ύλης και με τους δικούς της όρους, ο επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας όμως αντέδρασε με εμφανή εκνευρισμό στις σταθερές ελληνικές θέσεις και ακολούθησε ανταλλαγή διπλωματικών πυρών με ευγένειες μεταξύ των φίλων από παλιά όπως δήλωσαν “Νίκου” και “Μεβλούτ”, αλλά και με αιχμές.

Η επίσκεψη του Νίκου Δένδια στην Άγκυρα θα ολοκληρωθεί το βράδυ με την παράθεση προς τιμή του, από τον Μεβλούτ Τσαβούσογλου, δείπνου καταλύσεως της νηστείας «ιφτάρ», λόγω της έναρξης του ραμαζανιού.


Δένδιας: Εχουμε πολύ δρόμο μπροστά

Μεταξύ άλλων, ο Νίκος Δένδιας τόνισε: "Το γνωστό μνημόνιο Λιβύης και Τουρκίας είναι παράδειγμα μη συμμόρφωσης της Τουρκίας στο διεθνές δίκαιο και δεν συνάδει με το δίκαιο της Θάλασσας.

Το προσφυγικό από την άλλη πλευρά είναι ευρωτουρκικό ζήτημα. Απορρέει από την κοινή δήλωση ΕΕ-Τουρκίας το 2016. Ο κ. Τσαβούσουγλου μου εξέφρασε την επιθυμία για μία νέα συμφωνία. Υπάρχει όμως απόπειρα εργαλειοποίησης του μεταναστευτικού στον Εβρο το προηγούμενο διάστημα.

Στόχος είναι επίσης η αποκλιμάκωση και αποφυγή παραβατικών ενεργειών, οι οποίες εντάθηκαν το τελευταίο διάστημα.

Όσον αφορά την επικείμενη πενταμερή για το Κυπριακό τόνισε την ανάγκη "όλες οι πλευρές θα προσέλθουν σ' αυτή με εποικοδομητικό πνεύμα" ενώ επεσήμανε πως μόνη αποδεκτή λύση είναι η "διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία, αυτή που στηρίζουν όλοι οι διεθνείς παράγοντες"

"Ελλάδα και Τουρκία" κατέληξε "είναι προορισμένες να ζουν μαζί σε μια περιοχή με πολλά σύνθετα προβλήματα", τόνισε. Είναι προς συμφέρον και των δύο χωρών να συνεργαστούμε στα πλαίσια της καλής γειτονίας για την ασφάλεια, την ευημερία και την ειρήνη. Δεν αγνοούμε την πραγματικότητα ξέρουμε ότι έχουμε πολύ δρόμο αλλά μπορούμε να κάνουμε ένα πρώτο βήμα σήμερα".


Πρέπει επίσης να αποφεύγονται fake news που δυναμιτίζουν το κλίμα όπως αυτά που διακινήθηκαν το τελευταίο διάστημα από συγκεκριμένους κύκλους.Εχουμε να κερδίσουμε πολλά από την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ τόνισε ακόμη και πρόσθεσε ότι η Ελλάδα διάκειται θετικά στο θέμα των ελεύθερων θεωρήσεων, αλλά υπό τον απαράβατο όρο του σεβασμού των ευρωπαϊκών κεκτημένων που περιλαμβάνουν το σεβασμό των συνόρων και της εδαφικής ακεραιότητας.

Απευθύνω πρόσκληση στον Μεβλούτ να επισκεφθεί επίσημα την Αθήνα.


Τσαβούσογλου: Κ. Υπουργέ, είστε προκλητικός!

Η ένταση άναψε μετά την πρωτολογία του Ελληνα Υπουργού. Παίρνοντας ξανά το λόγο ο κ. Τσαβούσογλου τόνισε: "Ο Ελληνας Υπουργός είπε ότι έκανα δηλώσεις προκλητικές. Αυτός όμως ήταν προκλητικός.

Δεν μπορούμε να αποδεχθούμε τέτοιες δηλώσεις, η Τουρκική δημοκρατία παραβιάζει δικαιώματα της Ελλάδας στο Αιγαίο. Δεν ισχύει αυτό. Αυτό το συζητούμε μεταξύ μας αλλά είμαι υποχρεωμένος να απαντήσω.

Αποδέχομαι ως Ρωμιούς ορθόδοξους τους Ελληνες της πόλης αλλά εσείς δεν μπορείτε να μην αποδέχεστε ότι υπάρχουν Τούρκοι πολίτες στην Ελλάδα. Δηλώνουν ότι έχουν τουρκική ταυτότητα. Αυτό δεν μπορείτε να το αρνείστε ούτε να καταπατάτε αυτό το δικαίωμα.

Κάνατε 80.000 πους μπακς προσφύγων. Να μην προσφεύγουμε σε τρίτους για να επιλύουμε τα προβλήματά μας. Αν εκφράζετε όμως τέτοιου είδους προκλητικές κατηγορίες είμαι υποχρεωμένος να απαντήσω".



Τα τετελεσμένα και οι προκλητικές δηλώσεις είναι πράγματα αποφευκτέα. Συζητήσαμε για προβλήματα στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Υπάρχει διάσταση απόψεων στα ζητήματα του Αιγαίου. Μάλιστα, ο πρόεδρος προτείνει να πραγματοποιηθεί Σύνοδος για το θέμα της Ανατολικής Μεσογείου".


Οργισμένη απάντηση Δένδια

Ο κ. Δένδιας απάντησε από την πλευρά του: "Δεν είναι δυνατόν να μην απαντήσω. Κάνετε υπερπτήσεις πανω από το ελληνικό έδαφος. Δεν υπάρχει καμία διάταξη δικαίου που να επιτρέπει πτήση πάνω από το ίδιο το ελληνικό έδαφος".

Επίσης, η συνθήκη της Λωζάννης ισχύει και γίνεται λόγος για Μουσουλμανική μειονότητα. Από ότι θυμάμαι την έχει υπογράψει και η Τουρκία. Η Τουρκία για να γίνει μέλος της ΕΕ πρέπει να αποδεχτεί την UNCLOS. Την έχει υπογράψει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν ήταν σωστή η αναφορά σου, Μεβλούτ, στα push backs στο Αιγαίο".

Μιλάτε, επίσης, για αποστρατικοποίηση. Μα τα νησιά μας έχουν στρατό γιατί απειλούνται. Στρατό που στοιχίζει χρήματα. Και από ποιον απειλούνται; Ολοι το ξέρουμε. Για τον εναέριο χώρο το θέμα υπάρχει από τη δεκαετία του 30 και η Τουρκία διαμαρτυρήθηκε για πρώτη φορά το 1975, μετά από 45 χρόνια. Υπάρχει κανείς να ισχυρίζεται ότι αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει στρατιωτική απειλή και αποβατική δύναμη απέναντι από τα νησιά; Αν δεν υπάρχει, είναι καλό να μας το πουν, συμπλήρωσε.


Τι πρότεινε ο Ερντογάν

Ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρ.Τ. Ερντογάν πρότεινε τη διεξαγωγή συνόδου με θέμα την ανατολική Μεσόγειο, δήλωσε επίσης ο Μ.Τσαβούσογλου μετά τη συνάντηση με τον Ν.Δένδια. "Συζητήσαμε όλα τα θέματα στις μεταξύ μας σχέσεις και υφίσταται μια διαφορά απόψεων στο θέμα του Αιγαίου, είπε ο κ.Τσαβούσογλου υπογραμμίζοντας πως «πιστεύουμε ότι τα μεταξύ μας ζητήματα μπορούν να επιλυθούν με εποικοδομητικό διάλογο. Όσον αφορά τη διευθέτηση των διαφορών νομίζω ότι πρέπει να συνεχίσουμε τον διάλογο που ξεκινήσαμε σήμερα", είπε ο Μ. Τσαβούσογλου.


Διπλωματικές πηγές: Η ελληνική προσέγγιση βασίζεται στις ευρωπαϊκές αξίες και στο Διεθνές Δίκαιο

«Όταν συνομιλούμε διεθνώς και αυτό συμπεριλαμβάνει και τους Τούρκους, προβάλλουμε τις θέσεις μας και τα δίκαιά μας. Οι οποίες είναι γνωστές. Και βασίζονται στη διεθνή νομιμότητα.

Αυτές είναι οι θέσεις μας. Και αυτές είναι οι δικές τους θέσεις» αναφέρουν διπλωματικές πηγές για το πινγκ πονγκ δηλώσεων στην 'Αγκυρα μεταξύ του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Δένδια και του Τούρκου ομολόγου του, Μεβλούτ Τσαβούσογλου.

Επισημαίνουν πως με την Τουρκία έχουμε διαφορετική προσέγγιση όσον αφορά την επίλυση των διαφόρων ζητημάτων και προσθέτουν:

«Η δική μας βασίζεται στις ευρωπαϊκές αξίες. Και στο διεθνές δίκαιο.

Η ελληνική πλευρά έδωσε έμφαση στην θετική ατζέντα, γι΄αυτό και πρότεινε συνεργασία στον οικονομικό τομέα. Εμείς προσερχόμαστε πάντα με ειλικρίνεια και καλή διάθεση.

Αλλά θα υπερασπιστούμε τις θέσεις μας».

Σημειώνουν πως ο υπουργός Εξωτερικών είναι σε πλήρη συνεννόηση με τον πρωθυπουργό. «Είχαν εκτενή συνομιλία χτες και σήμερα μετά τη συνάντηση με τον Ταγίπ Ερντογάν και πριν την συνάντηση με τον Μεβλούτ Τσαβούσογλου.

Και ο ΥΠΕΞ είχε ρητή εντολή, αν προκληθεί, να απαντήσει αναλόγως» σημειώνουν οι ίδιες διπλωματικές πηγές.


πηγή: news247.gr

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Λεωνίδας Κουμάκης, Μέλος του ΙΗΑ

Ένα φαραωνικό έργο το οποίο σχεδιάζεται από τα πρώτα κιόλας χρόνια εξουσίας των τούρκων ισλαμιστών, επισπεύδεται τώρα εν όψει συμπλήρωσης εκατό χρόνων από την ίδρυση της σύγχρονης Τουρκικής Δημοκρατίας το 2023.

Ήδη, έχει πλέον διαφανεί πως η διαρκής τοποθέτηση εξωπραγματικών στόχων και η απόπειρα εσπευσμένης επίτευξης τους, οδηγεί αναπόφευκτα την Τουρκία σε οδυνηρές ήττες και σε επικίνδυνη εσωστρέφεια. Είναι πλέον κοινή η πεποίθηση πως η κάθοδος της Τουρκίας προς την συντριβή άρχισε και πλησιάζει ολοένα και περισσότερο.

Ανάμεσα στα τεράστια προβλήματα και στα αδιέξοδα που έχει συσσωρεύσει η συγκυβέρνηση ισλαμιστών και ακραίων φασιστών στην σημερινή Τουρκία, ήρθε στην επιφάνεια και η άμεση αναγκαιότητα πραγματοποίησης του σχεδίου «Κανάλι Κωνσταντινούπολης» (Kanal Istanbul) το οποίο μετατρέπει ουσιαστικά την Πόλη του Κωνσταντίνου σε ένα νησί το οποίο περιβάλλεται από γύρω-γύρω από νερά.

Στο σχέδιο αυτό έχει «επενδύσει» πολλά χρήματα σύσσωμη η άρχουσα ισλαμο-φασιστική τάξη των αξιωματούχων της τουρκικής εξουσίας, καθώς και οι Καταριανοί «υποστηρικτές» της τουρκικής οικονομίας: Εδώ και μια τουλάχιστον δεκαετία σχεδόν όλα τα κτήματα, όλα τα ακίνητα που συνορεύουν με το νέο «Κανάλι Κωνσταντινούπολης» μήκους 45 περίπου χιλιομέτρων, εξαγοράστηκαν από τους ιδιοκτήτες τους για ένα κομμάτι ψωμί. Πόσοι άλλωστε πίστευαν πριν από μερικά χρόνια πως θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί ένα τέτοιο φαραωνικό έργο; Τώρα, όσα κτήματα απαλλοτριωθούν για την κατασκευή του καναλιού, δικαιούνται αστρονομικές αποζημιώσεις τις οποίες καθορίζουν συνήθως οι ίδιοι αξιωματούχοι οι οποίοι είναι και οι (νέοι) ιδιοκτήτες των ακινήτων!

Η επίσπευση του έργου, τα θεμέλια για την κατασκευή του οποίου θα μπουν σύμφωνα με τον Ρ. Τ. Ερντογάν αυτό το καλοκαίρι (δηλώσεις 7/4/2021), οδήγησε την τουρκική πολιτική σκηνή σε μια τεράστια εσωστρέφεια με αποτέλεσμα ισλαμιστές, κεμαλιστές, φασίστες και γενικά όλοι οι παντουρκιστές* να γίνουν κυριολεκτικά μαλλιά κουβάρια!

Η αρχή είχε γίνει παλαιότερα με την εκστρατεία που ξεκίνησε τον Δεκέμβριο του 2019 ο νέος δήμαρχος Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου αποχωρώντας από το κατασκευαστικό πρωτόκολλο που είχε υπογράψει ο ισλαμιστής προκάτοχός του. Ο νέος δήμαρχος κατήγγειλε το σχέδιο για το νέο «Κανάλι Κωνσταντινούπολης» σαν «εγκληματικό». Κατά τον νέο δήμαρχο Κωνσταντινούπολης, το κατασκευαστικό κόστος των 11 δισεκατομμυρίων ευρώ καθώς και το (άγνωστο) αστρονομικό ποσό των αποζημιώσεων σε «ημέτερους» από τις απαλλοτριώσεις, αποτελούν μία τεράστια και αλόγιστη σπατάλη πόρων. Επί πλέον, το έργο θα επιφέρει ανυπολόγιστη φυσική καταστροφή και θα αναμοχλεύσει επικίνδυνα τους ήδη υφιστάμενους σεισμικούς κινδύνους σε μία σεισμογενή περιοχή. Οι αφίσες της εκστρατείας με συνθήματα όπως «Ή το κανάλι, ή η Ισταμπούλ», «Ποιος έχει ανάγκη το Κανάλι Ισταμπούλ;» οδήγησαν σε διοικητική «έρευνα» εναντίον του Εκρέμ Ιμάμογλου από το τουρκικό υπουργείο εσωτερικών για «χρησιμοποίηση δημόσιων πόρων» προκειμένου ο δήμαρχος Κωνσταντινούπολης να αμφισβητήσει «την αρχή της διοικητικής και πολιτικής ακεραιότητας του κράτους»!

Στις 2 Απριλίου 2021, εκατόν είκοσι έξη (126) πρώην Τούρκοι πρέσβεις δημοσίευσαν κοινή δήλωση προειδοποιώντας ότι το νέο «Κανάλι Κωνσταντινούπολης» θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο τη Σύμβαση του Μοντρέ του 1936 και να έχει αρνητικές επιπτώσεις στα τουρκικά συμφέροντα, φθάνοντας μέχρι την απώλεια της απόλυτης κυριαρχίας της Τουρκίας στη θάλασσα του Μαρμαρά.

Στις 4 Απριλίου 2021, εκατόν τρείς (103) απόστρατοι ναύαρχοι του τουρκικού πολεμικού ναυτικού εξέδωσαν ανακοίνωση επισημαίνοντας την τεράστια σημασία της συνθήκης του Μοντρέ, σαν συμπλήρωμα της Συνθήκης της Λωζάνης και συστήνοντας επίμονα την αποφυγή όχι μόνο πράξεων αλλά και ρητορικής για την αλλαγή της συνθήκης του Μοντρέ (αναφορά στις δηλώσεις του πρόεδρου του τουρκικού κοινοβουλίου πως «ο Ερντογάν μπορεί να κάνει οτιδήποτε θελήσει με τη συνθήκη»). Σύμφωνα με τους απόστρατους ναυάρχους οι οποίοι κατηγορούν ευθέως την τουρκική κυβέρνηση για προσπάθεια ισλαμοποίησης των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων, η Συνθήκη του Μοντρέ ήταν αυτή που εξασφάλισε στην Τουρκία την ουδετερότητα κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Την ίδια ημέρα, οι απόφοιτοι Ναυτικού Γυμνασίου και Ναυτικής Ακαδημίας ετών 1976-1984 (Deniz Aslanları- Λιοντάρια της θάλασσας) δημοσίευσαν μια δήλωση εκφράζοντας την ιδιαίτερη ανησυχία τους για την αμφισβήτηση των θεμελιωδών χαρακτηριστικών της Τουρκικής Δημοκρατίας (κοσμικός χαρακτήρας, κράτος κοινωνικό, κράτος δικαίου, δημοκρατικοί κανόνες) καθώς και στην στόχευση τόσο της ελευθερίας έκφρασης όσο και του ιδίου του Μουσταφά Κεμάλ δημόσια.

Στις 5 Απριλίου 2021, ενενήντα οκτώ (98) πρώην βουλευτές του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP-Kεμαλιστές) σε κοινή τους δήλωση τονίζουν, μεταξύ άλλων, πως «Το κανάλι της Κωνσταντινούπολης δεν μπορεί να γίνει, το Μοντρέ δεν μπορεί να συζητηθεί», «Η Συνθήκη της Λωζάνης ήταν η μεγαλύτερη διπλωματική επιτυχία του Ατατούρκ»και«Η Συνθήκη του Μοντρέ, μας επέτρεψε να έχουμε την απόλυτη κυριαρχία πάνω στη Θάλασσα του Μαρμαρά». Ταυτόχρονα, καταδικάζουν την τρομοκρατία του Ερντογάν χαρακτηρίζοντας την «πραξικόπημα» και «κατάλυση της Δημοκρατίας».

Ταχύτατα εκδόθηκαν εντάλματα σύλληψης δέκα απόστρατων ναυάρχων (μεταξύ τους και ο «εμπνευστής» της Γαλάζιας Πατρίδας, Τζεμ Γκιούρντενιζ), με την κατηγορία ότι «προσπάθησαν να κάνουν πραξικόπημα μέσω της δήλωσής τους», ενώ ο «συνέταιρος» της τουρκικής εξουσίας αρχηγός των τούρκων φασιστών Ντεβλέτ Μπαχτσελή, απαιτούσε την περικοπή των συντάξεων όλων των ναυάρχων που τόλμησαν να εκφράσουν γνώμη. Οι συλληφθέντες απόστρατοι λίγες μέρες αργότερα (10/4/2021), κατήγγειλαν τις απαράδεκτες συνθήκες κράτησης τους με επιστολές που «διέρρευσαν» μέσα από τις φυλακές, βαρύνοντας ακόμα περισσότερο το πολεμικό κλίμα που επικρατεί στην τουρκική πολιτική σκηνή.

Στις 6 Απριλίου 2021, εκατόν είκοσι (120) πρώην δικαστικοί καταδίκασαν τις δικαιολογίες των συλλήψεων για δήθεν πραξικόπημα τονίζοντας πως οι απόστρατοι ναύαρχοι «απλώς άσκησαν τα δικαιώματά τους και εξέφρασαν τις απόψεις τους για ένα θέμα που ενδιαφέρει ολόκληρο το έθνος».

Σ Υ Μ Π Ε Ρ Α Σ Μ Α Τ Α: Η εμμονή του (κατά τον Ιταλό Πρωθυπουργό Μάριο Ντράγκι) δικτάτορα της Τουρκίας να γίνει το Κανάλι της Κωνσταντινούπολης μέχρι το 2023, υπαγορεύεται από πολλούς και διαφορετικούς λόγους, μεταξύ των οποίων:

Η άμεση ανάγκη ικανοποίησης των ανήσυχων αξιωματούχων του καθεστώτος, των Καταριανών «υποστηρικτών» και της «Φαμίλιας Ερντογάν» με αστρονομικές αποζημιώσεις για την κατασκευή του καναλιού και την μεγάλη υπεραξία των «παράκτιων» προς το νέο κανάλι ακινήτων,

Η ανάγκη επίδειξης ενός «μεγαλειώδους» έργου στο εσωτερικό της Τουρκίας εν όψει των εορτασμών των εκατό χρόνων από την ίδρυση της σύγχρονης Τουρκικής «Δημοκρατίας».

Η απογοητευτική εσωτερική κατάσταση (υποτίμηση τουρκικής λίρας, Κουρδικό, πληθωρισμός, ανεργία, πανίσχυρο τρίτο κύμα πανδημίας με εγκληματική «διαχείριση», συνεχιζόμενη φοιτητική κινητοποίηση, καθίζηση εκλογικών ποσοστών ισλαμιστών και φασιστών, διώξεις αντιφρονούντων, φυλακίσεις δημοσιογράφων κ.α.π.) και η άμεση ανάγκη τόνωσης της οικονομίας και της απασχόλησης με ένα γιγαντιαίο έργο υποδομής.

Η προβληματική πορεία των εξωτερικών «μετώπων» (Συρία, Λιβύη, Ιράκ, Ε.Ε. & Ελλάδα-Κύπρος, Η.Π.Α., Αίγυπτος, Ισραήλ κ.α.π.), ενισχύουν την ανάγκη ενός εντυπωσιακού «αντιπερισπασμού», στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, τον οποίο θα δημιουργήσει η άμεση κατασκευή του νέου καναλιού.

Υπάρχουν ακόμα τα γεωπολιτικά όνειρα που δημιουργούνται σε πολλούς από την κατασκευή και την λειτουργία του νέου καναλιού. Υπάρχουν όμως μια δήλωση και μια ανακοίνωση Ρωσικής «προέλευσης» που βάζουν τα πράγματα στην θέση τους:

Η δήλωση ανήκει στον πρεσβευτή της Ρωσίας στην Τουρκία Aleksey Yerkhov στο κανάλι «Ρωσία 24» (6/4/2021), στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρει και τα εξής: «Το έργο είναι κατά κύριο λόγο δουλειά των τουρκικών αρχών, μιλάμε για ένα οικονομικό σχέδιο που θα εφαρμοστεί στην τουρκική επικράτεια και από τις τουρκικές δυνάμεις…. το Canal Istanbul δεν θα ακυρώσει σε καμία περίπτωση τις απαιτήσεις της Σύμβασης του Μοντρέ, σε καμία περίπτωση δεν θα αλλάξει τους περιορισμούς που επιβάλλει στις απαιτήσεις διέλευσης από τα στενά, όπως και στη συνολική χωρητικότητα πολεμικών πλοίων μη παράκτιων κρατών της Μαύρης Θάλασσας και πολλά άλλα πράγματα που περιλαμβάνονται στη συνθήκη».

Η ανακοίνωση ανήκει στο Κρεμλίνο και εκδόθηκε μετά από την τηλεφωνική επικοινωνία Πούτιν – Ερντογάν (9/4/2021): «Σε σχέση με τα σχέδια κατασκευής από την Τουρκία της διώρυγας της Κωνσταντινούπολης από ρωσική πλευράς δόθηκε έμφαση στη διατήρηση, με στόχο τη διασφάλιση της περιφερειακής σταθερότητας και ασφάλειας, του ισχύοντος καθεστώτος των Στενών του Βοσπόρου και των Δαρδανελίων σύμφωνα με τους όρους της Συνθήκης του Μοντρέ του 1936».

Τα πολλά συμβαλλόμενα μέρη της Συνθήκης του Μοντρέ (Βουλγαρία, Ρουμανία, Σοβιετική Ένωση, Τουρκία, Αυστραλία, Γαλλία, Ελλάδα, Ιταλία, Αγγλία, Γιουγκοσλαβία) δεν επιτρέπουν εύκολα αυθαίρετη ή μονομερή δράση της Τουρκίας. Έτσι εξηγούνται και οι δηλώσεις Ερντογάν (7/4/2021) και Τσαβούσογλου (6/4/2021) ότι δεν καταργείται η Συνθήκη του Μοντρέ και ότι το νέο κανάλι δεν επηρεάζει την Συνθήκη του Μοντρέ.

Πάντως, στην δημιουργία του νέου καναλιού είναι πολύ πιθανό η Τουρκία να ενθαρρύνεται συστηματικά από τον Αμερικανικό παράγοντα, ο οποίος είναι λογικό να θεωρεί πως με την λειτουργία του νέου καναλιού θα μπορέσει να παρακάμψει τους ενοχλητικούς περιορισμούς που επιβάλλει η Συνθήκη του Μοντρέ, αυξάνοντας κατά το δοκούν την στρατιωτική του παρουσία στην Μαύρη Θάλασσα.

Με λίγα λόγια, το «Κανάλι Κωνσταντινούπολης» αποτελεί ένα ακόμα μετέωρο βήμα του τούρκου δικτάτορα προκειμένου να κρατηθεί στην εξουσία, περιπλέκοντας ακόμα περισσότερο το θολό, εσωτερικό και διεθνές, τοπίο της σημερινής Τουρκίας…


*Παντουρκισμός και τουρκική πολιτική απέναντι στον ελληνισμό περιγράφονται στο διαχρονικό, αυτοβιογραφικό βιβλίο «Το Θαύμα – Μια πραγματική ιστορία» που είναι διαθέσιμο εντελώς δωρεάν τόσο στην 5η Ελληνική e-έκδοση (2020) όσο και στην 3η Αγγλική e-έκδοση (2019) από την Βιβλιοθήκη του International Hellenic Association.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Οι Ηνωμένες Πολιτείες πληροφόρησαν την Τουρκία ότι δύο αμερικανικά πολεμικά πλοία θα περάσουν από τα Στενά για να αναπτυχθούν στον Εύξεινο Πόντο μέχρι τις 4 Μαΐου, ανακοίνωσε σήμερα η Άγκυρα, καθώς η Ρωσία αναπτύσσει στρατιωτικές δυνάμεις στα ανατολικά σύνορα της Ουκρανίας.

"Ειδοποίηση μας εστάλη πριν από 15 ημέρες μέσω των διπλωματικών διαύλων ότι δύο πολεμικά πλοία των Ηνωμένων Πολιτειών θα πλεύσουν προς την Μαύρη Θάλασσα σύμφωνα με τους όρους της Συνθήκης του Μοντρέ. Τα πλοία θα παραμείνουν στον Εύξεινο Πόντο μέχρι τις 4 Μαΐου", ανακοίνωσε το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών.

Η Συνθήκη του Μοντρέ (1936) δίνει στην Τουρκία τον έλεγχο των Στενών των Δαρδανελλίων και του Βοσπόρου, θέτει όρους για την πρόσβαση των πολεμικών πλοίων και ρυθμίζει την κυκλοφορία των εμπορικών πλοίων.

Σχολιάζοντας την παρουσία αμερικανικών πολεμικών πλοίων, η Μόσχα εξέφρασε ανησυχία για την αύξηση της δραστηριότητας στον Εύξεινο Πόντο και επέστησε την προσοχή στο ότι οποιεσδήποτε τέτοιες κινήσεις πρέπει να γίνουν σύμφωνα με τα οριζόμενα από την Συνθήκη του Μοντρέ, μετέδωσε το πρακτορείο IFAX.

Η Μόσχα θεωρεί ότι δεν υπάρχουν εναλλακτικές επιλογές για το καθεστώς των Στενών Βοσπόρου και Δαρδανελλίων και υπολογίζει ότι όλες οι χώρες θα προσεγγίζουν με ευθύνη την υλοποίηση των προβλέψεων της Συνθήκης του Μοντρέ, δήλωσε στην εβδομαδιαία ενημέρωση Τύπου η επίσημη εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών Μαρία Ζαχάροβα, σημειώνοντας μάλιστα τον ιδιαίτερο ρόλο της Τουρκίας σε αυτή τη διαδικασία.

"Δεν βλέπουμε εναλλακτικές για το διεθνές νομικό καθεστώς, το οποίο καθιερώθηκε στη βάση της Συνθήκης του Μοντρέ. Υπολογίζουμε ότι όλα τα σχετιζόμενα κράτη θα προσεγγίζουν υπεύθυνα την τήρησή του. Και φυσικά ιδιαίτερος ρόλος σ' αυτό ανήκει στην Τουρκία", είπε η Ρωσίδα εκπρόσωπος.
Ρωσία: Η συνθήκη του Μοντρέ κομβικός παράγοντας σταθερότητας

Σύμφωνα με την Μ. Ζαχάροβα οποιεσδήποτε προσπάθειες επανεξέτασης της Συνθήκης του Μοντρέ θα έθιγαν τα συμφέροντα της Ρωσίας, η οποία συγκατελέγεται μεταξύ των χωρών, που υπέγραψαν τη Συνθήκη του 1936. "Αντιμετωπίζουμε την εν λόγω Συνθήκη ως κομβικό παράγοντα σταθερότητας και ασφάλειας στη λεκάνη της Μαύρης Θάλασσας, ειδικά σε ό,τι αφορά στην ναυσιπλοΐα των πολεμικών πλοίων", υπογράμμισε η Ρωσίδα διπλωμάτης.

"Η Συνθήκη του Μοντρέ προβλέπει περιορισμούς ως προς το συνολικό τονάζ των πολεμικών πλοίων, που βρίσκονται στην Μαύρη Θάλασσα και οι χώρες τους δεν έχουν ακτές σ' αυτήν, ως προς τις προθεσμίες παραμονής τους και το είδος του εξοπλισμού τους για ορισμένες κατηγορίες πλοίων. Ρυθμίζει επίσης τους κανόνες διακοίνωσης της εισόδου σε αυτήν. Ο βασικός μηχανισμός της απέδειξε την αποτελεσματικότητά του από την άποψη της διατήρησης της σταθερότητας, της κατοχύρωσης της ασφάλειας στην περιοχή, δοκιμάστηκε στο χρόνο.", επισήμανε η Μ.Ζαχάροβα.
"Δεν είναι κάτι καινούριο" λέει το Πεντάγωνο

Το Πεντάγωνο απέφυγε σήμερα να σχολιάσει την ανακοίνωση των τουρκικών αρχών ότι οι ΗΠΑ θα στείλουν δύο πολεμικά πλοία στη Μαύρη Θάλασσα την επόμενη εβδομάδα, σημειώνοντας μόνο ότι οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις στέλνουν συχνά σκάφη τους στην περιοχή αυτήν.

"Δεν είναι κάτι το καινούριο", είπε λακωνικά ο εκπρόσωπος του υπουργείου Άμυνας των ΗΠΑ Τζον Κίρμπι, αναφερόμενος στη διέλευση των πλοίων από τα Στενά του Βοσπόρου και την πλεύση τους στη Μαύρη Θάλασσα.

Ο Κίρμπι απέφυγε επίσης να δώσει συγκεκριμένους αριθμούς όσον αφορά τις ρωσικές δυνάμεις που εκτιμάται ότι έχουν αναπτυχθεί στα σύνορα της Ρωσίας με την Ουκρανία. Παρέπεμψε μάλιστα στη Μόσχα για περισσότερες διευκρινίσεις.

Χθες, η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου Τζεν Ψάκι είχε δηλώσει ότι πρόκειται για τη μεγαλύτερη συγκέντρωση ρωσικών στρατευμάτων στην περιοχή αυτήν μετά το 2014.


Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

South Front 4-4-21 267ow

[Η συνέντευξη με τον Υποναύαρχο Cihat Yaycı,Αρχηγό Επιτελείου των Ναυτικών Δυνάμεων της Τουρκικής Δημοκρατίας μεταφρασμένη από την AlexD  για το SouthFront., αποτελεί πειστικό τεκμήριο της συντριπτικής υπεροχής όχι μόνο των εθνικών φιλοδοξιών και στοχεύσεων, των κινήτρων άσβεστου μίσους κατά του μικρού δυτικού γείτονα (που άρχισε το ξήλωμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας πριν 200 χρόνια), και την σταθερή συνέχεια και συνέπεια σε μια συγκροτημένη στρατηγική εκδίκησης και ανάκτησης της ηγεμονίας, αλλά και πειστήριο της ασύγκριτης δεξιότητας των διαχειριστών αυτής της στρατηγικής και στα πεδία της διπλωματίας και των δημοσίων σχέσεων με την αδίστακτη χρήση των επίκαιρων όπλων της εξαγοράς, του θράσους, του ψεύδους, της στρεψοδικίας, της απιστίας κα του εκβιασμού ενώπιον των οποίων η φιλάρετη, ευγενής, φιλειρηνική -και διαβρωμένη έως μυελού- ελληνική πολιτική, διπλωματική, ακαδημαϊκή(εν πολλοίς)  και οικονομική «ελίτ»,  φυσικά ανίκανη για αναμέτρηση, προσφεύγει περιδεής στην συμμαχική ελεημοσύνη και στο ναρκωτικό της εθνομηδενιστικής παγκοσμιοποίησης. ΄Ετσι η χρησιμότητα αυτού του κειμένου περιορίζεται στην αφύπνιση του ελληνισμού και στον εξοπλισμό κάποιων φοιτητών στην αντιμετώπιση του εθνομηδενιστικού κηρύγματος κάποιων μεταμοντέρνων καθηγητών εισαγωγής.]

Μετάφαση/ εισαγωγή: Μιχαήλ Στυλιανού

--Πώς βλέπετε τις απειλές για τη θαλάσσια ασφάλεια της Τουρκίας βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα;

Η Τουρκία αντιμετωπίζει απειλές για τη θαλάσσια ασφάλειά της από τα πρώτα χρόνια της Δημοκρατίας. Αν και πολλά ζητήματα που σχετίζονται με το Adalar (Αιγαίο) Πέλαγος επιλύθηκαν από τη Συνθήκη Ειρήνης της Λωζάνης του 1923, η Ελλάδα, από το 1936, έχει εκφύγει από τη συνθήκη. Έκτοτε, η Ελλάδα εξακολουθεί να έχει παράνομα αιτήματα κατά της Τουρκίας, σε αντίθεση με το διεθνές δίκαιο. Ως εκ τούτου, η Ελλάδα έχει λάβει παράνομα μέτρα, διεκδικώντας το EGAYDAAK (νησιά, νησίδες και βράχια των οποίων η κυριαρχία δεν έχει μεταφερθεί στην Ελλάδα με συνθήκες), επεκτείνοντας τα χωρικά ύδατα πέρα από αυτά που θεσπίστηκαν από τη Συνθήκη της Λωζάνης και στρατιωτικοποιώντας νησιά που θα έπρεπε να βρίσκονται σε αποστρατικοποιημένο καθεστώς στο πλαίσιο της Διάσκεψης του Λονδίνου του 1912-1913, της Συνθήκης Ειρήνης της Λωζάνης του 1923 και της Συνθήκης ειρήνης του Παρισιού του 1947. Επιπλέον, η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα στον κόσμο της οποίας ο εναέριος χώρος εκτείνεται πέρα από τα όρια των χωρικών της υδάτων! Ας φανταστούμε μαζί αυτό που μόλις είπα. Το πλοίο σας μπορεί να πλεύσει σε διεθνή ύδατα 6 ναυτικά μίλια μακριά από ένα ελληνικό νησί, αλλά δεν μπορείτε να σηκώσετε ένα ελικόπτερο από το πλοίο επειδή ο ελληνικός εναέριος χώρος εκτείνεται πέρα από τα όρια των ελληνικών χωρικών υδάτων – 10 ναυτικά μίλια από την ακτογραμμή – ενάντια σε κάθε λογική...

Επιπλέον, πώς εξελίσσεται η κατάσταση γύρω από το Adalar (Αιγαίο). Η Ελλάδα και ο μακροχρόνιος συνεργάτης της, η Ελληνοκύπρια κυβέρνηση της Νότιας Κύπρου, επιχείρησαν να επιβάλουν το Χάρτη της Σεβίλλης στην Τουρκία. Ο χάρτης της Σεβίλλης καταρτίστηκε από το Πανεπιστήμιο της Σεβίλλης στις αρχές της δεκαετίας του 2000 με την υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στόχος του είναι να δείξει τον θαλάσσιο χώρο υπό τη δικαιοδοσία των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συμπεριλαμβανομένης της λεγόμενης Νότιας Κύπρου και του ελληνικού θαλάσσιου χώρου στην Ανατολική Μεσόγειο. Ο χάρτης της Σεβίλλης δείχνει ότι η Ελλάδα και η Νότια Κύπρος θέλουν να παγιδεύσουν την Τουρκία, τη χώρα με τη μεγαλύτερη ακτογραμμή στην Ανατολική Μεσόγειο στα 2.280 χιλιόμετρα, στον κόλπο της Αττάλειας, ο οποίος καλύπτει 41.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Ο κύριος σκοπός τους είναι να διαβρώσουν, παραβιάζοντας όλες τις αρχές του διεθνούς και ναυτικού δικαίου, τα δικαιώματα άλλων παράκτιων κρατών, συμπεριλαμβανομένης της Τουρκίας, στον θαλάσσιο χώρο που υπάγεται στη δικαιοδοσία τους. Έχω γράψει πολλά άρθρα σχετικά με το πώς αυτός ο χάρτης της Σεβίλλης κατανέμει στην Ελλάδα και τη νότια Κύπρο τον θαλάσσιο χώρο άλλων παράκτιων κρατών, όπως η Λιβύη, η Αίγυπτος και το Ισραήλ, που ανήκουν νόμιμα σε αυτά.

Παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα δεν έχει ακτογραμμή στην ανατολική Μεσόγειο, η Ευρωπαϊκή Ένωση και άλλα κράτη της περιοχής (μερικά από τα οποία εκτίθενται στις καταστροφικές πολιτικές της Νότιας Κύπρου και της Ελλάδας) δυστυχώς συνεχίζουν να στηρίζουν την παράνομη μαξιμαλιστική πορεία της Ελλάδας και της Νότιας Κύπρου στην ανατολική Μεσόγειο. Ας μην ξεχνάμε ότι η Ελλάδα δεν είναι ένα νησιωτικό κράτος (κράτος αρχιπέλαγος) αλλά ένα ηπειρωτικό κράτος με νησιά, τα οποία, όσον αφορά το διεθνές ναυτικό δίκαιο, είναι δύο πολύ διαφορετικές πραγματικότητες.

Έτσι, η Τουρκία αντιμετωπίζει θαλάσσια απειλή στο Adalar (Αιγαίο) Πέλαγος λόγω των ρεβιζιονιστικών και μαξιμαλιστικών ισχυρισμών της Ελλάδας. Το ίδιο μπορεί να ειπωθεί και για την ανατολική Μεσόγειο, λόγω των κοινών μαξιμαλιστικών φιλοδοξιών της Νότιας Κύπρου και της Ελλάδας. Πρέπει να σημειωθεί, ωστόσο, ότι η Τουρκία δεν θα είναι μια χώρα που θα παραιτηθεί από τη θαλάσσια δικαιοδοσία της και τα δικαιώματά της έχουν εδραιωθεί σταθερά σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο.

--Ενόψει της επιδείνωσης των σχέσεων με την Ευρώπη και τις ΗΠΑ, πώς βλέπετε τις προοπτικές συνεργασίας της Τουρκίας με το ΝΑΤΟ; Πρέπει η Τουρκία να παραμείνει μέλος του ΝΑΤΟ;

Πρώτον, η Τουρκία είναι αξιόπιστο μέλος του ΝΑΤΟ. Η Τουρκία δεν έχει μόνο το δεύτερο μεγαλύτερο στρατό στο ΝΑΤΟ, αλλά έχει επίσης συμβάλει σημαντικά στους βασικούς στόχους της Συμμαχίας από την ένταξή της το 1952. Η Τουρκία έχει συμμετάσχει σε αμέτρητες επιχειρησιακές και μαχητικές εκπαιδευτικές δραστηριότητες στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ με στόχο την ενίσχυση της Συμμαχίας και της ταυτότητάς της ως οργανισμού. Όπως έχει τονίσει συχνά ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ, είμαστε ένα από τα σημαντικότερα μέλη της συμμαχίας. Υπό αυτή την έννοια, η συνεργασία της Τουρκίας με το ΝΑΤΟ είναι αναμφισβήτητο γεγονός. Πιστεύω ότι η ένταξη της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ δεν μπορεί να αμφισβητηθεί καταρχήν. Τα κράτη μέλη μιας συμμαχίας μπορεί να έχουν διαφορετικές απόψεις και πολιτικές για διάφορα θέματα, αλλά στην ουσία κάθε διεθνής οργανισμός χαιρετίζει τη διαφωνία και τις ισορροπίες μεταξύ των πόλων της κοινής γνώμης, προκειμένου να καταλήξει στη θέση που είναι πιο ευχάριστη για όλα τα μέλη του.

Δεύτερον, η Ρωσία επωφελείται από την ύπαρξη ενός φίλου όπως η Τουρκία ως μέλος του ΝΑΤΟ. Έτσι, θα έλεγα ότι όχι μόνο η Τουρκία, αλλά και οι φίλοι της θα ωφεληθούν εάν η Τουρκία παραμείνει στο ΝΑΤΟ. Εξάλλου, η Τουρκία αποτελεί σταθεροποιητικό στοιχείο και συμβάλλει στη διατήρηση της ισορροπίας δυνάμεων στην περιοχή.

--Σχεδιάζει η Τουρκία να κατασκευάσει έναν ωκεάνιο στόλο «μεγάλης εμβέλειας» ή θα συνεχίσει το Τουρκικό Ναυτικό να περιορίζεται στις κοντινές θάλασσες;

 

Όπως κάθε ανεπτυγμένο κυρίαρχο κράτος, η Τουρκία επιδιώκει να ενισχύσει την ικανότητα των ναυτικών της δυνάμεων να είναι παρούσες σε λειτουργικά σημαντικές περιοχές των ωκεανών του κόσμου. Η Τουρκία λαμβάνει συγκεκριμένα μέτρα για την επίτευξη αυτού του στόχου. Έχουν ξεκινήσει ορισμένα προγράμματα ναυπήγησης, τα οποία περιλαμβάνουν το σχεδιασμό και την κατασκευή διαφόρων τύπων πολεμικών πλοίων από την τουρκική ναυπηγική βιομηχανία. Και δεν σταματά εκεί. Καταβάλλονται τεράστιες προσπάθειες για την ανάπτυξη της εθνικής επιστημονικής και τεχνολογικής βάσης. Η κατοχή ενός ωκεάνιου στόλου "μεγάλης εμβέλειας" θα είναι το κορυφαίο επίτευγμα αυτής της μακράς διαδικασίας, την οποία η Τουρκία καταβάλλει πρόθυμα κάθε δυνατή προσπάθεια για να υλοποιήσει. Χάρη στην εμπειρία που αποκτήθηκε στο σχεδιασμό και την κατασκευή εγχώριων κορβέτων, φρεγατών και πιο πρόσφατα του πρώτου ελαφρού αεροπλανοφόρου/καθολικού σκάφους προσγείωσης της Τουρκίας, Anadolu, η Τουρκία κάνει περισσότερα από πολλά υποσχόμενα βήματα προς έναν στόλο "μεγάλης εμβέλειας".

--Είναι προς το συμφέρον και το σχέδιο της Τουρκίας να κατασκευάσει μεγαλύτερα αεροπλανοφόρα μετά την κατασκευή του αντιτορπιλικού κλάσης Anadolu;

Η Τουρκία επιδιώκει να έχει ένα στόλο του οποίου οι δυνατότητες μπορούν να περιγραφούν ως "ένας μεσαίου μεγέθους στόλος από την άποψη της μάχης και της δύναμης, παρέχοντας παρουσία σε λειτουργικά σημαντικές περιοχές των ωκεανών του κόσμου" (Ναυτικό Προβολής Μεσαίων Παγκόσμιων Δυνάμεων). Ένας στόλος χρειάζεται ένα αεροπλανοφόρο για ένα τέτοιο επίπεδο μηχανισμού ναυτικού πολέμου· και δεδομένων των στόχων του τουρκικού κράτους, ένα αεροπλανοφόρο δεν είναι μόνο επιθυμητό, αλλά και υποχρεωτικό. Επιπλέον, εάν η Τουρκία είχε ένα αεροπλανοφόρο ως μέρος των ναυτικών της δυνάμεων, θα είχε πιο αποτελεσματικό σταθεροποιητικό αποτέλεσμα σε ολόκληρο τον κόσμο. Ανεξάρτητα από την πρόθεση της Τουρκίας να κατασκευάσει το δικό της αεροπλανοφόρο, θα μπορούσε να το κάνει χωρίς να αγοράσει ένα προς το παρόν.

Η Τουρκία σκοπεύει να κατασκευάσει το δικό της πλοίο προσγείωσης ή/και μεταφοράς αεροσκαφών [πολλαπλών χρήσεων] προκειμένου να συμβάλει στην ασφάλεια, την ειρήνη και τη σταθερότητα στις παγκόσμιες και περιφερειακές διαστάσεις. Η Τουρκία επιδιώκει να συμβάλει στην περιφερειακή και παγκόσμια ασφάλεια. Επιτρέψτε μου να τονίσω: οι φιλοδοξίες της Τουρκίας δεν έχουν επιθετικές προθέσεις ή απειλές. Τουρκία επιθυμεί ειλικρινά να συμβάλει στην ειρήνη, την ασφάλεια και τη σταθερότητα στην περιοχή μας και σε ολόκληρο τον κόσμο. Όπως είπε ο Ατατούρκ, ιδρυτής της Δημοκρατίας της Τουρκίας, "Ειρήνη στην πατρίδα, ειρήνη στον κόσμο". Αυτό είναι το πιστεύω της πολιτείας μας.

--Η Τουρκία επιδιώκει να γίνει αυτάρκης στον τομέα των ναυτικών εξοπλισμών. Ποιες είναι οι μελλοντικές κατευθύνσεις αυτής της αυτοδυναμίας;

Οι περισσότεροι άνθρωποι ξεχνούν ότι η έναρξη του τουρκικού πολεμικού πλοίου που βασίζεται στην εθνική βάση επιστήμης και παραγωγής χρονολογείται από τις αρχές της δεκαετίας του 1990. Οπότε η ιδέα δεν είναι καινούργια. Το πρόγραμμα MILGEM (εθνικό πλοίο) γεννήθηκε από αυτή την ιδέα. Στόχος της Τουρκίας ήταν να αναπτύξει τις εθνικές της δυνατότητες πολεμικών πλοίων παράλληλα με την ανάπτυξη ικανοτήτων. Το σημείο στο οποίο βρίσκεται σήμερα ο κλάδος φαίνεται πολύ ελπιδοφόρο, με την Τουρκία τώρα όχι μόνο να κατασκευάζει πλοία για τις δικές της ανάγκες αλλά και να τα εξάγει. Η γκάμα των προϊόντων δεν περιορίζεται στην καταπολέμηση των πλοίων επιφανείας· Περιλαμβάνει επίσης περιπολικά και πυραυλικά σκάφη, καθώς επίσης υποβρύχια τύπου Reis, τα οποία κατασκευάζονται στις εγχώριες ναυπηγικές εγκαταστάσεις.

Άλλα κράτη μέλη του ΝΑΤΟ κάνουν ακριβώς αυτό που συζητάμε εδώ: η Γαλλία, οι ΗΠΑ, η Γερμανία, η Ιταλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και άλλα κράτη μέλη έχουν μια εθνική βάση επιστήμης και τεχνολογίας για να καλύψουν τις δικές τους ανάγκες και ξένες παραγγελίες. Υπό αυτή την έννοια, τα επιτεύγματα της αμυντικής βιομηχανίας της Τουρκίας σίγουρα δεν είναι επιζήμια για τις σχέσεις της με το ΝΑΤΟ. Αυτή η δραστηριότητα καθοδηγείται όχι μόνο από την επιθυμία να κάνουμε ένα άλμα προς τα εμπρός στην ενίσχυση της εθνικής ασφάλειας της Τουρκίας, αλλά και από την ανάγκη εκπλήρωσης των προτύπων του ΝΑΤΟ. Η Τουρκία είναι ένα ισχυρό και κυρίαρχο κράτος και έχει τα ίδια δικαιώματα με οποιοδήποτε άλλο κράτος μέλος του ΝΑΤΟ που παράγει τα δικά του όπλα. Και πάλι, αυτή είναι μια αναμφισβήτητη πραγματικότητα.

Ωστόσο, η Τουρκία χαιρετίζει σθεναρά μια κοινή προσέγγιση για την ανάπτυξη πλατφορμών όπλων που θα εκτοξεύονται από τη θάλασσα και τον αέρα.

--Ποια είναι η θαλάσσια στρατηγική της Τουρκίας;

Ο βασικός στόχος της Τουρκίας στη θαλάσσια στρατηγική της είναι η προστασία των θαλάσσιων συνόρων της πατρίδας. Τα θαλάσσια σύνορα της πατρίδας είναι ένας όρος που καλύπτει τα χωρικά και εσωτερικά ύδατα της Τουρκίας καθώς και τον θαλάσσιο χώρο υπό τη δικαιοδοσία της – την αποκλειστική οικονομική ζώνη και την ηπειρωτική υφαλοκρηπίδα. Όπως προανέγραψα, η Τουρκία αντιμετωπίζει μια παράλογη προσέγγιση στο ζήτημα από την Ελλάδα στο Adalar (Αιγαίο) Πέλαγος, από τη Νότια Κύπρο και την Ελλάδα, καθώς και από αρκετά άλλα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως η Γαλλία, στην Ανατολική Μεσόγειο. Σε αντίθεση με αυτήν την παράλογη προσέγγιση, η Τουρκία υπερασπίζεται τα δικαιώματα και τα συμφέροντά της στις γειτονικές θάλασσες μέσω ενός συνόλου μέτρων στο πλαίσιο του δόγματος της υπεράσπισης των θαλάσσιων συνόρων της πατρίδας, το οποίο είναι σταθερά ριζωμένο στο διεθνές δίκαιο. Αυτό που προσπαθούν να επιβάλουν στην Τουρκία στο Adalar (Αιγαίο) Πέλαγος και στην Ανατολική Μεσόγειο είναι μια προσπάθεια οριοθέτησης που παραβιάζει τις βασικές αρχές του διεθνούς δικαίου που διέπουν την ίδια τη διαδικασία οριοθέτησης θαλάσσιων περιοχών εθνικής δικαιοδοσίας. Οι αρχές αυτές ονομάζονται μόνο αναλογίες, αναλογικότητα, μη καταπάτηση και αρχή της υπεροχής της ξηράς πάνω από τη θάλασσα. Η Τουρκία έχει μακρύ κατάλογο υποθέσεων του Διεθνούς Δικαστηρίου Δικαιοσύνης (ICJ) και του Διεθνούς Διαιτητικού Δικαστηρίου στο Διεθνές Εμπορικό Επιμελητήριο (ICA) που στηρίζουν τη θέση της. Έτσι, γνωρίζοντας ότι ο νόμος είναι με το μέρος της, η Τουρκία αντιτίθεται αποφασιστικά σε οποιαδήποτε προσπάθεια να στερήσει από τους πολίτες της και τις επόμενες γενιές τους τα δικαιώματα που απορρέουν από το νόμο και τη γεωγραφία.

Η Τουρκία σκοπεύει επίσης να αυξήσει τις δυνατότητες της ναυτικής παρουσίας της σε λειτουργικά σημαντικές περιοχές των ωκεανών του κόσμου μετατοπίζοντας από την έννοια του Ναυτικού Προβολής Μεσαίων Περιφερειακών Δυνάμεων στην έννοια του Ναυτικού Προβολής Μεσαίων Παγκόσμιων Δυνάμεων. Από αυτή την άποψη, η Τουρκία θα επιδιώξει να συμβάλει στην παγκόσμια ειρήνη και ασφάλεια με έναν πλήρη στόλο "μεγάλης εμβέλειας".

--Έχετε ασχοληθεί με θέματα θαλάσσιας οριοθέτησης. Πιστεύετε ότι υπάρχει ακόμα ελπίδα για ειρηνική οριοθέτηση της Μεσογείου μεταξύ Τουρκίας και Κύπρου και άλλων χωρών της περιοχής;

 

Στην Ανατολική Μεσόγειο, οι κύριοι παράγοντες είναι τώρα η ελληνοκυπριακή κυβέρνηση της Νότιας Κύπρου και τα τρία παράκτια κράτη της Λιβύης, του Ισραήλ και της Αιγύπτου. Η Τουρκία δεν αναγνωρίζει την ελληνοκυπριακή κυβέρνηση στη Νότια Κύπρο και, ως εκ τούτου, η τελευταία δεν είναι ο διαπραγματευτής εταίρος μας. Τούτο, εάν επιλυθούν τα προβλήματα μεταξύ της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου και της Ελληνοκυπριακής κυβέρνησης στη Νότια Κύπρο, η Τουρκία μπορεί να αναγνωρίσει την τελευταία και να ξεκινήσει διαδικασία διαπραγματεύσεων μαζί της. Αλλά μέχρι να συμβεί αυτό, δεν είναι εταίρος της Τουρκίας.

Αρκετοί εξωτερικοί παράγοντες δραστηριοποιούνται επίσης στην ανατολική Μεσόγειο – Ελλάδα, Γαλλία, Ιορδανία και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τα οποία έχουν σχηματίσει διπλωματική συμμαχία κατά της Τουρκίας. Οι κύριοι στόχοι αυτής της συμμαχίας είναι: (1) να κλειδώσει την Τουρκία εντός του κόλπου της Αττάλειας, 41.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων· (2) να καταβάλει διπλωματικές προσπάθειες για να εμποδίσει την Τουρκία να ασκήσει τα νόμιμα δικαιώματά της.

Για το σκοπό αυτό, ορισμένα περιφερειακά κράτη και ορισμένοι διεθνείς οργανισμοί έχουν καθιερώσει συνεργασία με στόχο την απομόνωση της Τουρκίας στην περιοχή. Πρόκειται για παράλογη και παράνομη συνεργασία, η οποία προκύπτει από την υπόθεση ότι η Τουρκία, το κράτος με τη μεγαλύτερη ακτογραμμή της Ανατολικής Μεσογείου, θα πρέπει να περιοριστεί στη δικαιοδοσία της επί του θαλάσσιου χώρου σε μια έκταση 41.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων λόγω ενός ελληνικού νησιού με έκταση 10 τετραγωνικών χιλιομέτρων, το οποίο δεν μπορεί καν να εντοπιστεί με ακρίβεια σε χάρτη. Είναι παράλογο στην καλύτερη περίπτωση και κακοήθης στη χειρότερη περίπτωση. Αυτή η παράξενη οντότητα ακολουθεί αντιτουρκική πολιτική και ρητορική όπου είναι κατάλληλη και ακατάλληλη. Θα μπορούσε κανείς να το χαρακτηρίσει ως ανεπαρκή αντιτουρκική εμμονή, η οποία αναπόφευκτα θα βλάψει αυτούς που την εφαρμόζουν.

Ένα συγκεκριμένο παράδειγμα μιας προσπάθειας απομόνωσης της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο είναι η ίδρυση του Φόρουμ Φυσικού Αερίου της Ανατολικής Μεσογείου στο Κάιρο με μέλη και παρατηρητές. Ακούγεται φυσιολογικό, έτσι δεν είναι; Ωστόσο, η Τουρκία, η οποία έχει τις μεγαλύτερες ακτές της Ανατολικής Μεσογείου, δεν προσκλήθηκε καν σε αυτό το φόρουμ. Πρέπει να σημειωθεί ότι κανένα έργο, καμία πρωτοβουλία που δεν υλοποιείται χωρίς τη συμμετοχή της Τουρκικής Δημοκρατίας ή της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου δεν θα έχει ποτέ καμία πιθανότητα επιτυχίας σε αυτήν την περιοχή Αυτό δεν αποτελεί απειλή, αλλά δήλωση γεγονότων βασισμένη στην πραγματικότητα.

--Πώς μπορείτε να αξιολογήσετε τις δυνατότητες του ρωσικού στόλου της Μαύρης Θάλασσας; Ειδικά σε σύγκριση με το Τουρκικό Ναυτικό;

Το Πολεμικό Ναυτικό της Δημοκρατίας της Τουρκίας και το Ναυτικό της Ρωσικής Ομοσπονδίας έχουν φιλικές και εταιρικές σχέσεις στον Εύξεινο Πόντο, επομένως δεν θέλω να τις συγκρίνω μεταξύ τους. Η αυξημένη συνεργασία και διαλειτουργικότητα μεταξύ των ναυτικών των κρατών μας είναι αμοιβαία επωφελής. Και δεδομένου ότι δεν είναι αντίπαλοι, δεν έχει νόημα να τους συγκρίνουμε.


Βιογραφικό:. Ο Cihat Yaycı είναι Τούρκος επιστήμονας, συγγραφέας, συνταξιούχος Υποναύαρχος (Tümamiral) και πρωτοπόρος της τουρκικής ναυτικής άμυνας. Γεννημένος στην Ελαζίγ της Ανατολικής Ανατολίας το 1966, αποφοίτησε από το Ναυτικό Λύκειο (Heybeliada Deniz Lisesi) το 1984 και την Ανώτατη Ναυτική Σχολή (Deniz Harp Okulu) το 1988. Υπηρέτησε σε διάφορα πολεμικά πλοία επιφανείας του Τουρκικού Ναυτικού, διαδοχικά ως διοικητής ομάδας, τάγματος και μονάδας μάχης, ανώτερος βοηθός διοικητή (φρεγάτα πυραύλων Yvuz MEKO 200TN Track I) και διοικητής πλοίου (φρεγάτα πυραύλων Kemalreis MEKO 200TN Track II). Από το 2005 έως το 2006, διετέλεσε Αξιωματικός Προσωπικού της Μεραρχίας Φρεγάτας, περιστασιακά πηγαίνοντας στη θάλασσα ως ανώτερος αξιωματικός της εκστρατείας, και από το 2011-2012 ήταν επικεφαλής της Μεραρχίας Φρεγάτας 5.

Αποφοίτησε από τη Ναυτική Ακαδημία (Deniz Harp Akademisi) το 2000 και την Ακαδημία Ενόπλων Δυνάμεων (Silahlı Kuvvetler Akademisi) το 2003, η οποία αποτελεί μέρος της Κοινής Στρατιωτικής Ακαδημίας των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων (Türk Harp Akademileri). Στη συνέχεια υπηρέτησε στο Αρχηγείο Διοίκησης Στόλου (Donanma Komutanlığı) ως Επικεφαλής Επιχειρήσεων Μάχης, στο Γενικό Αρχηγείο του Ναυτικού (Deniz Kuvvetleri Komutanlığı) ως Επικεφαλής Επιθεώρησης και Βεβαίωσης, Επικεφαλής Στρατηγικής και Ναυτικής Εκπαίδευσης και Επικεφαλής Στρατηγικής και Νομικών Υποθέσεων της Συνθήκης.

Υπερασπίστηκε τη διατριβή του για το πτυχίο του Διδάκτορα Επιστημών (PhD) στις Διεθνείς Σχέσεις από το Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης

Την 2012-2014 υπηρέτησε ως στρατιωτικός, αεροπορικός και ναυτικός ακόλουθος στην Πρεσβεία της Τουρκικής Δημοκρατίας στη Ρωσική Ομοσπονδία. Στη συνέχεια, κατείχε τις ακόλουθες θέσεις: την περίοδο 2014-2015 – Διοικητής της Νότιας Ναυτικής Ζώνης (Güney Deniz Saha Komutanlığı) και ταυτόχρονα επικεφαλής του Κοινού Κέντρου Επανεκπαίδευσης Θαλάσσιας Ασφάλειας. Την 2015-2016 διετέλεσε επικεφαλής του Κοινού Κέντρου Ανάπτυξης Μαχητικών Εννοιών των Ενόπλων Δυνάμεων και την 2016-2017, επικεφαλής του Τμήματος Προσωπικού του Ναυτικού Επιτελείου.

Από τις 20 Αυγούστου 2017 έως τις 18 Μαΐου, Το 2020 διετέλεσε Αρχηγός ΓΕΣ των Ναυτικών Δυνάμεων της Δημοκρατίας της Τουρκίας (Deniz Kuvvetleri Komutanlığı Kurmay Başkanı), διαδραμάτισε καίριο ρόλο στη διαδικασία οριοθέτησης των συνόρων του θαλάσσιου χώρου μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης το 2019, καθώς και στην εκκαθάριση των ναυτικών δυνάμεων από 4 χιλιάδες πράκτορες επιρροής του κινήματος Gülen (Hizmet Hareketi).

Από τις 24 Ιουλίου 2020, είναι διευθυντής του Κέντρου Ναυτικής και Παγκόσμιας Στρατηγικής στο Πανεπιστήμιο του Bahçeşehir (Bahçeşehir Üniversitesi Denizcilik ve Global Stratejiler Merkezi, BAU DEGS), το οποίο ίδρυσε και ταυτόχρονα δίνει μια σειρά διαλέξεων στο Πανεπιστήμιο της  Άγκυρας.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου