Articles by "Τουρκία"

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τουρκία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Η γερμανική κυβέρνηση δεν έχει στη διάθεσή της τη συμφωνία Τουρκίας-Λιβύης για τα θαλάσσια σύνορα και γι’ αυτό δεν μπορεί να σχολιάσει σχετικά, δήλωσε ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών, Ράινερ Μπρόιλ. 

Απαντώντας σε ερώτηση του ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο κ. Μπρόιλ επισήμανε ότι η γερμανική κυβέρνηση έχει λάβει γνώση της ανακοίνωσης, αλλά δεν είναι σε θέση να τοποθετηθεί σχετικά με τις λεπτομέρειές της ή να επιβεβαιώσει «εάν όσα γνωστοποιήθηκαν πράγματι ισχύουν και τι είναι πράγματι περιεχόμενο της συμφωνίας και τι όχι». 

πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ 




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Τον αποκαλεί "νεκρωμένο εγκέφαλο". H Γαλλία Ζητεί εξηγήσεις από τον Τούρκο πρεσβευτή.

Zero Hedge, 29/11/ 2019
Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Η γαλλική κυβέρνηση θα καλέσει τον πρεσβευτή της Τουρκίας, σε αναζήτηση εξηγήσεων μετά το γοητευτικά ελευθερόστομο ερώτημα του προέδρου Ρεσέπ Ταγίπ Ερντογάν εάν ο Γάλλος Πρόεδρος Εμμάνουελ Μακρόν είναι «εγκεφαλικά νεκρός»

Τις παραμονές της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ, που αρχίζει την Τετάρτη, και στην οποία θα συμμετάσχουν και οι δύο πρόεδροι, οι εντάσεις οξύνθηκαν λόγω του ρόλου της Τουρκίας στην Συρία και εντός της συμμαχίας . Οι σχέσεις έφτασαν σε σημείο βρασμού, όταν ο Ερντογάν δήλωσε την Παρασκευή ότι η προειδοποίηση του Μακρόν πως το ΝΑΤΟ πεθαίνει δείχνει «μιαν άρρωστη και ρηχή αντίληψη». Και ο Ερντογάν πρόσθεσε: «Απευθύνομαι στον κ. Μακρόν από την Τουρκία και θα το δηλώσω και στο ΝΑΤΟ: Θα πρέπει να κοιταχτείς μήπως εσύ πρώτος είσαι εγκεφαλικά νεκρός.»

Η φιλοφρόνηση του Ερντογάν λέχθηκε σε απάντηση της δήλωσης του Μακρόν περί «εγκεφαλικού θανάτου» του ΝΑΤΟ, λόγω της αμερικανικής απροβλεψιμότητας υπό τον Πρόεδρο Τραμπ και των τεταμένων σχέσεων με την Τουρκία. ( Δήλωση στην οποία ο Μακρόν επέμεινε και μετά τις δηλώσεις σύγχυσης και ταραχής από Μέρκελ, Στόλτεμπεργκ και από αξιωματούχους της συμμαχίας, εξηγώντας ότι) «οι σύμμαχοι χρειάζονταν ένα δυνατό ξύπνημα».

Σε μια συνέντευξή του πριν τρεις εβδομάδες, ο Μακρόν εδήλωσε ότι στο ΝΑΤΟ δεν υπάρχει στρατηγικός συντονισμός από την μια πλευρά μεταξύ των Ευρωπαίων Συμμάχων και από την άλλη πλευρά μεταξύ των ΗΠΑ και της Τουρκίας. Κατήγγειλε επίσης την ανικανότητα του ΝΑΤΟ να αντιδράσει σε αυτό που χαρακτήρισε την «εξωφρενική» επίθεση της Τουρκίας στην Συρία.

Τα σχόλια του Μακρόν επέσυραν σφοδρές αντιδράσεις από ευρωπαϊκές διασημότητες που πιστεύουν ότι η Ευρώπη έχει πάντοτε μεγάλη ανάγκη το ΝΑΤΟ, αλλά ο ίδιος δήλωσε την Πέμπτη ότι όσα είπε ήσαν μια χρήσιμη καμπάνα αφύπνισης και ότι δεν πρόκειται να δηλώσει μετάνοια.

Στο μεταξύ η Τουρκία – η οποία έχει καταστεί ένα αιχμηρό θραύσμα μέσα στο ΝΑΤΟ και σύμφωνα με κάποιους εκτελεί τις εισηγήσεις του Πούτιν- αρνείται να υποστηρίξει ένα σχέδιο άμυνας για τις Βαλτικές Χώρες και την Πολωνία, εάν δεν της παρασχεθεί μεγαλύτερη υποστήριξη για τον αγώνα της κατά της κουρδικής πολιτοφυλακής YPG στην Βόρειο Συρία.

Η Τουρκία επέκρινε επίσης τον Μακρόν επειδή συμφώνησε για συνομιλίες με ένα Κούρδο πολιτικό της Συρίας, τον οποίο η ΄Αγκυρα θεωρεί εξτρεμιστή.

Αξιωματούχος της γαλλικής προεδρίας ανακοίνωσε ότι ο Τούρκος πρεσβευτής θα κληθεί στο υπουργείο Εξωτερικών για να του δηλωθεί ότι η Γαλλία και άλλες χώρες του ΝΑΤΟ αναμένουν «σαφείς απαντήσεις» από την Τουρκία για τις προθέσεις της στην Συρία



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
του Paul Antonopoulos, Fort Russ, Nov.19, 2019

[Το παρακάτω ρεπορτάζ,΄Ελληνα προφανώς συνεργάτη της ενδιαφέρουσας ρωσικής ιστοσελίδας www.fortruss.com., εγείρει ενώπιον κυβερνώντων και ντόπιων και ξένων αναγνωστών κάποια απαιτητικά ερωτήματα, όπως:

--Παραβίαση της εθνικής κυριαρχίας, καθ’ υποτροπήν και από το Πακιστάν, επιβάλλει ή όχι την προστασία της με κατάρριψη του εισβάλλοντος αεροπλάνου -όπως δικαιωματικώς έπραξε η Τουρκία προ τριετίας, μετά από τρίλεπτη ρωσική παραβίαση του εναέριου χώρου της;

--Σε περίπτωση εχθρικών πακιστανικών αντιποίνων, τίθεται -ή μήπως όχι- αυτομάτως σε εφαρμογή το άρθρο 9 της Ατλαντικής Συνθήκης, που υποχρεώνει τα μέλη του ΝΑΤΟ να προστρέξουν σε υπεράσπιση της συμμάχου τους Ελλάδας;

--Μήπως ή ελάχιστη σοβαρή -και σεβαστή διεθνώς- πρώτη αντίδραση του ελλαδικού κράτους, στην επιθετική αυτή συμμαχία του Πακιστάν με την Τουρκία, θα ήταν η άρον-άρον συγκέντρωση των αμέτρητων δεκάδων χιλιάδων Πακιστανών μεταναστών στην χώρα μας και η άμεση απέλασή τους;

-- Σε περίπτωση περιορισμού των ελλαδικών αντιδράσεων σε ρηματικές διακοινώσεις, ευτελισμένες από την Τουρκία και στερούμενες διεθνούς βαρύτητας και σεβασμού, προβάλλεται ή όχι η Ελλάδα ως περίπτωση χώρας σιωπηρά αποδεχόμενης την απώλεια της εθνικής κυριαρχίας της και την περιαγωγή της σε καθεστώς ξέφραγου αμπελιού, προσφερόμενου στις ορέξεις και στις. . . ανάγκες παντός διερχομένου;]

Μετάφραση (και ερωτήματα): Μιχαήλ Στυλιανού

Υπάρχει εξήγηση για την προ εβδομάδος παραβίαση του ελληνικού εναερίου χώρου από ένα πακιστανικό αεροπλάνο AFNS P-3 : Φαίνεται ότι συνάπτεται μια νέα συμμαχία μεταξύ Τουρκίας και Πακιστάν, με τα τουρκικά ΜΜΕ να αναγγέλλουν ότι «πακιστανικά πολεμικά θα περιπολούν στην Ανατολική Μεσόγειο».

Κατά την τουρκική εφημερίδα Γενί Σαφάκ το Πακιστάν «θα αποτελέσει «μέρος της ασπίδας» που όρθωσε η Τουρκία στην Νότιο-Ανατολική Μεσόγειο».

«Με την ανάμειξη του Πακιστάν η υπόθεση απέκτησε μιαν διεθνή διάσταση», σημείωσε η τουρκική εφημερίδα.

Το Πακιστάν συμμετέσχε στα τουρκικά ναυτικά γυμνάσια Doğu Akdeniz-2019 με την φρεγάτα Alamgir και το αεροπλάνο P-3. Όπως έγραψε η Σαφάκ αυτά θα συνεχίσουν να περιπολούν στην Νότιο-Ανατολική Μεσόγειο μαζί με τις τουρκικές ναυτικές δυνάμεις.

Πριν μια εβδομάδα σημειώθηκε μια άνευ προηγουμένου πρόκληση. Το Πακιστάν απέστειλε ένα αεροσκάφος Ναυτικής Συνεργασίας και Συλλογής Πληροφοριών στο FIR Αθηνών, χωρίς να υποβάλει ένα σχέδιο πτήσης, ενισχύοντας έτσι τις έκνομες αξιώσεις της ΄Αγκυρας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Το αεροσκάφος εισήλθε στο FIR Αθηνών ανατολικά του Καστελόριζου, συνέχισε στο FIR Λευκωσίας και επέστρεψε στην βάση του πραγματοποιώντας αντίστροφα την πτήση.

Είναι σαφές ότι, στο πλαίσιο της στρατηγικής συμμαχία του με την Τουρκία, το Πακιστάν υποστηρίζει τις τουρκικές θέσεις, αμφισβητώντας την ελληνική ΑΟΖ και τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας.

Είναι η πρώτη φορά που αυτό συμβαίνει με αεροσκάφος άλλης χώρας εκτός της γειτονικής Τουρκίας, που δεν υποβάλλει σχέδια πτήσεως ή σπανίως, όπως πράττουν όλες οι άλλεςχώρες.

Παρά το γεγονός ότι το ελληνικό υπουργείο των Εξωτερικών απηύθυνε μιαν διακοίνωση διαμαρτυρίας και μάλιστα σε πολύ έντονη διατύπωση στον Πακιστανό αρχηγό επί δύο διαδοχικές ημέρες, το πακιστανικό ναυτικό παραβίασε και πάλι την ελληνική κυριαρχία.

Συγκεκριμένα πέταξε ανατολικά του Καστελόριζου και έπειτα νότια και ανατολικά, για να παραβιάσει και το FIR της Λευκωσίας..

Το πακιστανικό P-3 πετούσε μαζί με 14 τουρκικά μαχητικά αεριωθούμενα, 3 αεροσκάφη 3 CN-235 του τουρκικού ναυτικού και 3 ελικόπτερα στο FIR Αθηνών, χωρίς να υποβάλει σχέδιο πτήσεως.

Αυτά τα αεροπλάνα σημείωσαν 21 παραβιάσεις των κανονισμών εναέριας κυκλοφορίας.

Φυσικά, πρέπει να επισημανθεί, ότι τα τουρκικά αεροπλάνα παραβίασαν 22 φορές τον ελληνικό εναέριο χώρο, ενώ σε 4 περιπτώσεις ενεπλάκησαν σε σκληρές αερομαχίες με ελληνικά μαχητικά.

Τώρα εξηγούνται αυτές οι παραβιάσεις, αφού οι Πακιστανοί ήρθαν για να μείνουν..

\Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
του Σταύρου Λυγερού

Στο χθεσινό άρθρο «Μαζική υστερία ο στρατιωτικός χαιρετισμός - Μιλάει το "γονίδιο"» ανίχνευσα τις ιστορικές ρίζες του εθνικισμού-επεκτατισμού που σαρώνει την Τουρκία. Αυτός επανήλθε στο προσκήνιο όταν το 2012 ο Ερντογάν κέρδισε τον εσωτερικό πόλεμο στην Τουρκία κι απελευθερώθηκε από τις σκοπιμότητες που του επέβαλε η δεκαετής σύγκρουση με το μετακεμαλικό κατεστημένο. Από το 2012, λοιπόν, όταν ολοκληρώθηκε η πρώτη μεταπολίτευση και οι νεοοθωμανοί επικράτησαν, ο αρχηγός τους άρχισε να ξεδιπλώνει την ατζέντα του, η ιδεολογική βάση της οποίας είναι η "τουρκοϊσλαμική σύνθεση".

Η ατζέντα Ερντογάν δεν περιλάμβανε μόνο τη σταδιακή ισλαμοποίηση της καθημερινής ζωής στην Τουρκία. Περιλάμβανε και την μετατροπή της Τουρκίας σε περιφερειακή δύναμη με ηγεμονικές βλέψεις εις βάρος γειτονικών χωρών από αυτές των κεμαλικών προκατόχων του. Αυτό δεν ενοχλούσε τη Δύση, δεδομένου ότι η οποία ασκεί πολιτική στην περιοχή για τον εαυτό της κι όχι για τη Δύση.

Αυτός ήταν ο λόγος που σταδιακά προκάλεσε το ρήγμα στις αμερικανοτουρκικές και στις ευρωτουρκικές σχέσεις. Ακολούθησε η απόπειρα πραξικοπήματος, την οποία ο Ερντογάν απέδωσε δημοσίως στο δίκτυο Γκιουλέν και εμμέσως πλην σαφώς στους Αμερικανούς. Από τότε το ρήγμα στις διμερείς σχέσεις βαθαίνει συνεχώς, παρά τις προσπάθειες της Ουάσιγκτον να επαναφέρει την Τουρκία στο δυτικό "μαντρί".

Οι μαζικές εκκαθαρίσεις που ακολούθησαν την απόπειρα πραξικοπήματος ξήλωσαν όλα τα δυτικά δίκτυα επιρροής κι όχι μόνο στους κρατικούς μηχανισμούς. Η αναγόρευση του Ερντογάν σε πρόεδρο-"σουλτάνο" και η επανεκλογή του, τον έχουν καταστήσει κυρίαρχο στην τουρκική πολιτική σκηνή, παρά τη φθορά που κατεγράφη στις τελευταίες δημοτικές εκλογές.


Το αυτοκρατορικό όραμα...

Για να μετατρέψει τη θεσμική κυριαρχία του και σε πολιτική ηγεμονία, ο Τούρκος πρόεδρος αυτοπροβάλλεται ως ο ηγέτης που μέσω του νεοοθωμανισμού επανέφερε στο προσκήνιο το άτυπο αυτοκρατορικό όραμα των Τούρκων. Δικό του σημείο αναφοράς είναι ο Μωάμεθ ο Πορθητής κι όχι ο Κεμάλ. Για να αναδειχθεί, λοιπόν, έστω και εν μέρει, σε εθνικό ηγέτη (λόγω διχασμού της τουρκικής κοινωνίας) δεν αρκούν η εκτεταμένη καταστολή και οι μαζικές εκκαθαρίσεις του κράτους από κάθε είδους αντιφρονούντες. Χρειάζεται και ένα ιδεολογικό όχημα.

Για να συσπειρώσει γύρω του την κρατική γραφειοκρατία και κυρίως τους στρατιωτικούς, οι οποίοι δέχθηκαν ισχυρό πλήγμα, λόγω της απόπειρας πραξικοπήματος, ο Τούρκος πρόεδρος, παραλλήλως με το ισλαμικό χαρτί, παίζει δυνατά και το χαρτί του παραδοσιακού εθνικισμού-επεκτατισμού. Αυτός, άλλωστε, είναι ο πυρήνας της τουρκικής κρατικής ιδεολογίας και ως εκ τούτου ο κοινός παρονομαστής του πολιτικού συστήματος, αλλά και της κοινωνίας.

Δεν πρόκειται για αντίφαση. Η "τουρκοϊσλαμική σύνθεση" είναι ιδεολογικό σχήμα που έχει προϊστορία και λειτούργησε ως κοινός παρονομαστής. Βόλευε και το κεμαλικό καθεστώς και το πολιτικό Ισλάμ. Για να επιβιώσει στις συνθήκες ασφυκτικής πίεσης που του επέβαλε η κεμαλική στρατογραφειοκρατία στις μεταπολεμικές δεκαετίες, το τουρκικό πολιτικό Ισλάμ ήρθε σταδιακά σε μερική όσμωση μαζί της.

Αποδέχθηκε ορισμένες ιδρυτικές αρχές της Τουρκικής Δημοκρατίας, με αποτέλεσμα η δράση του να προσλάβει μεταρρυθμιστικό και όχι επαναστατικό-ανατρεπτικό χαρακτήρα, όπως π.χ. στην Αίγυπτο με τους Αδελφούς Μουσουλμάνους. Στην πραγματικότητα, το τουρκικό πολιτικό Ισλάμ ενσωμάτωσε τις επιταγές του τουρκικού εθνικισμού και του τουρκικού κράτους.


Η "τουρκοϊσλαμική σύνθεση"

Στη δεκαετία του 1950 το πολιτικό Ισλάμ είχε βρει στέγη στο Δημοκρατικό Κόμμα του πρωθυπουργού Μεντερές, ο οποίος εκτελέσθηκε μετά το πραξικόπημα του 1960. Στη συνέχεια, στη δεκαετία του 1960 το Κόμμα Δικαιοσύνης του Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ προσέφερε προστασία και πολιτική στέγη στο πολιτικό Ισλάμ, εισπράττοντας ψήφους. Εκείνη την εποχή εμφανίστηκε το Κίνημα Εθνικής Άποψης, με κεντρικό πρόσωπο τον Νετζμεντίν Ερμπακάν, το οποίο προετοίμασε το έδαφος για την αυτόνομη και συγκροτημένη οργανωτική έκφραση του πολιτικού Ισλάμ. Στις δεκαετίες 1970, 1980 και 1990, το τουρκικό πολιτικό Ισλάμ εκφράζεται αυτόνομα μέσα από διάφορες κομματικές ονομασίες, λόγω των αλλεπάλληλων απαγορεύσεων.

Από την παράταξη του Ερμπακάν προέκυψε ως απόσχιση (τέλος της δεκαετίας του 1990) το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης. Ο Ερντογάν, λοιπόν, είναι ιδεολογικό τέκνο της "τουρκοϊσλαμικής σύνθεσης". Όσο προτεραιότητά του ήταν να επικρατήσει στον εσωτερικό πόλεμο εναντίον του μετακεμαλικού κατεστημένου (2002-2012) ο εγγενής εθνικισμός-επεκτατισμός του κρατιόταν στο συρτάρι.

Όπως προανέφερα, η πραγματική ατζέντα του ξεδιπλώθηκε όταν κέρδισε τον εσωτερικό πόλεμο με το μετακεμαλικό κατεστημένο. Τότε ο παραδοσιακός τουρκικός εθνικισμός-επεκτατισμός εκδηλώθηκε κατά τρόπο που δεν είχαν τολμήσει ποτέ να τον εκδηλώσουν οι κεμαλικοί. Τότε, ακούσαμε από τον Ερντογάν για «τα σύνορα της καρδιάς μου» και στη συνέχεια για την ανάγκη αναθεώρησης της συνθήκης της Λωζάννης.


Αναθεώρηση της Λωζάννης

Στη συνέχεια, ο εμφύλιος πόλεμος με το δίκτυο του Γκιουλέν, που αντανακλά το αμερικανοτουρκικό ρήγμα, υποχρέωσαν τον Ερντογάν να αναζητήσει αλλού ερείσματα. Πολύ περισσότερο που το νεοοθωμανικό ρεύμα έχει διασπασθεί, κυρίως λόγω του ρήγματος που ο Ερντογάν έχει προκαλέσει στις σχέσεις με τις ΗΠΑ. Υπενθυμίζω ότι πρώην κορυφαία στελέχη του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης είναι ή στο περιθώριο ή και απέναντί του (Γκιούλ, Μπαμπατζάν, Νταβούτογλου κ.α.).

Έτσι προέκυψε η συμμαχία με τους Γκρίζους Λύκους του Μπαχτσελί στο πολιτικό επίπεδο και στο επίπεδο των κρατικών μηχανισμών με τα στοιχεία του άλλοτε κεμαλικού βαθέος κράτους, τα οποία έχουν αντιδυτικό ιδεολογικό πρόσημο. Δεν πρόκειται για αντίφαση. Στην Τουρκία, εκτός από την πρώτη μεταπολίτευση (από το μετακεμαλικό καθεστώς στους νεοοθωμανούς) έχει λάβει χώρα και μία δεύτερη μεταπολίτευση, από το αρχικό νεοοθωμανικό στο αμιγώς ερντογανικό καθεστώς.

Οι νέοι σύμμαχοι του Τούρκου προέδρου, μάλιστα, παρόξυναν τον εγγενή εθνικισμό-επεκτατισμό του. Η ευθεία αμφισβήτηση της συνθήκης της Λωζάννης, λοιπόν, δεν ήταν πυροτέχνημα. Ειπώθηκε για να μπει με κάποιον τρόπο στο τραπέζι. Η ιστορία μας διδάσκει, άλλωστε, πως όταν η Άγκυρα προσθέτει μία νέα μονομερή διεκδίκηση δεν την ξεχνάει. Την καλλιεργεί με επιμονή και συστηματικότητα, ώστε να την εγγράψει στη συνείδηση του διεθνούς συστήματος ως υπαρκτή διαφορά-πρόβλημα, το οποίο χρειάζεται επίλυση ή μέσω συμβιβασμού ή με την άσκηση στρατιωτικής βίας.


Ο κοινός παρονομαστής

Αυτό συνέβαινε επί κεμαλικών και συνεχίζεται επί εποχής Ερντογάν. Και βεβαίως δεν αφορά μόνο τα ελληνοτουρκικά. Το είδαμε να εφαρμόζεται και στην κυπριακή ΑΟΖ με τις παράνομες σεισμικές έρευνες και στη συνέχεια γεωτρήσεις. Το βλέπουμε να εφαρμόζεται, βεβαίως, εναντίον των Κούρδων στη Συρία, με τις δύο προηγούμενες και με την τωρινή τρίτη εισβολή.

Στην πραγματικότητα, ο εθνικισμός-επεκτατισμός είναι εθνική ιδεολογία στην Τουρκία, είναι ο κοινός παρονομαστής των διαδοχικών καθεστώτων από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η κατάκτηση ήταν για τους Οθωμανούς μέσο παραγωγής και γι’ αυτό όταν η αυτοκρατορία τους έπαψε να επεκτείνεται εισήλθε σε τροχιά παρακμής. Παρά την αντίθετη επίσημη ρητορική, η επιθετικότητα πέρασε στο γονίδιο της Τουρκικής Δημοκρατίας με τη μορφή του εθνικισμού πλέον.

Το 1938-39 η Άγκυρα εκμεταλλεύθηκε μια ευκαιρία για να αποσπάσει την περιοχή της Αλεξανδρέττας από τη Συρία, η οποία βρισκόταν τότε υπό γαλλική εντολή. Από τη δεκαετία του 1950 εκδήλωσε τις επεκτατικές προθέσεις της στην Κύπρο στο όνομα της προστασίας των Τουρκοκυπρίων, με κορύφωση την εισβολή το 1974 και την από τότε κατοχή. Και βεβαίως από το 1973 ξεδιπλώνει την γκάμα των επεκτατικών διεκδικήσεών της στο Αιγαίο, υπονομεύοντας παραλλήλως την ελληνική κυριαρχία στη Θράκη, μέσω της μουσουλμανικής μειονότητας. Δεν είναι, λοιπόν, ο "παρανοϊκός" --ή όπως αλλιώς τον χαρακτηρίζουν-- Ερντογάν. Είναι η Τουρκία "ηλίθιε", για να παραφράσουμε τη γνωστή ρήση.


πηγή



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Βίντεο  δημοσιεύεται στους New York Times, στο οποίο καταγράφεται  εκτέλεση αιχμαλώτων.

Σύροι μαχητές που υποστηρίζονται από την Τουρκία εκτέλεσαν εν ψυχρώ τουλάχιστον δύο Κούρδους αιχμαλώτους, το Σάββατο, ο ένας εκ των οποίων ήταν πεσμένος στο έδαφος και με τα χέρια δεμένα πίσω από την πλάτη.

Στο βίντεο που δημοσιεύουν οι New York Times καταγράφεται η μία εκτέλεση. Δύο Σύροι Άραβες μαχητές πυροβολούν εξ επαφής έναν άνδρα, ο οποίος έχει και τα δύο του χέρια δεμένα. Η εκτέλεση γίνεται υπό τις ιαχές των υπολοίπων Σύρων μαχητών που φωνάζουν «Ο Θεός είναι μεγάλος!».

Ο δεύτερος αιχμάλωτος, που εκτελέστηκε, φαίνεται στο βίντεο να είναι ζωντανός και να φοράει μία στρατιωτική στολή, ωστόσο, λείπει από την ανάρτηση που έκαναν αργότερα στα social media οι Σύροι για τους αιχμαλώτους τους. «Ο τύπος με τη στρατιωτική περιβολή εξουδετερώθηκε» έγραψε ο Al-Harith Rabah, ένας ακτιβιστής που ακολουθεί τους Άραβες μαχητές και υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας.

Η εκτέλεση των δύο Κούρδων αιχμαλώτων από Άραβες μαχητές -ένα πιθανόν έγκλημα πολέμου- αποτελεί μία ένδειξη του εθνικού μίσους που έχει πυροδοτηθεί, στον απόηχο της απόφασης του Ντόναλντ Τραμπ να αποσύρει τα αμερικανικά στρατεύματα από την περιοχή, σχολιάζουν οι ΝΥΤ.




πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Για όσους δεν έχουν κατανοήσει τι συμβαίνει με τους Κούρδους αυτή τη στιγμή, εδώ είναι ένα μικρό (απλοποιημένο) μάθημα ιστορίας: Οι Κούρδοι ζουν σε αυτή την περιοχή που την αποκαλούν σήμερα πατρίδα τους, εδώ και χιλιάδες χρόνια. Μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο και την πτώση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, οι Βρετανοί και οι Γάλλοι υποσχέθηκαν στους Κούρδους ότι θα μπορούσαν να συνεχίσουν να διαμένουν ειρηνικά σε αυτές τις περιοχές, επειδή σκόπευαν να δημιουργήσουν μια χώρα που θα ονομαζόταν Κουρδιστάν. Άλλαξαν την υπόσχεση αυτή και χώρισαν την κουρδική πατρίδα στα τέσσερα με τη δημιουργία του Ιράκ, του Ιράν, της Τουρκίας και της Συρίας.
Και οι τέσσερις  αυτές  χώρες έχουν καταδιώξει τους κουρδικούς τους πληθυσμούς από τότε. Η Τουρκία είχει διαπράξει τις χειρότερες φρικαλεότητες εκείνη την εποχή, και μέχρι πρόσφατα η κουρδική γλώσσα, τα κουρδικά ονόματα και άλλα απαγορεύτηκαν όλα. Η Τουρκία αρνείται ακόμη να καλέσει αυτούς τους ανθρώπους Κούρδους και τους χαρακτηρίζει ως "Βουνότουρκους" – μια παραποίηση, που έχει σχεδιαστεί για να χαρακτηρίσει τους Κούρδους ως βάρβαρους και αμόρφωτους.
Χιλιάδες Κούρδοι έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του '80 και του '90 που αγωνίστηκαν ενάντια στους τουρκικούς καταπιεστές τους, και ακόμη η κατάσταση αυτή έχει ελάχιστα βελτιωθεί.

Ακολουθεί η εισβολή του 2003 στο Ιράκ. Όταν οι ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο και άλλες δυτικές χώρες εισέβαλαν στο Ιράκ, οι Κούρδοι πολέμησαν μαζί με τους συμμάχους και εναντίον του στρατού του Σαντάμ. Κατάφεραν γι αυτό, να δημιουργήσουν μια αυτόνομη περιοχή στο Ιράκ. Όταν το ISIS άρχισε να αρπάζει μαζικές περιοχές στο Ιράκ, οι Κούρδοι αγωνίστηκαν με συμμαχική βοήθεια και τους πέταξαν έξω.
Όταν το ISIS άρχισε να κατακτά εδάφη και να δολοφονεί χιλιάδες στη Συρία, ο Σύρος πρόεδρος Άσαντ διέταξε τον στρατό του να εγκαταλείψει την περιοχή και άφησε εκατομμύρια Κούρδων να πεθάνουν εκεί. Θα το έκαναν ακόμη και αν δεν υπήρχε η βοήθεια των αεροπορικών κτυπημάτων και των όπλων της συμμαχίας που τους επέτρεψαν να σπρώξουν πίσω το ISIS και να χαράξουν μια άλλη αυτόνομη περιοχή στην πατρίδα τους.

Αυτή η περιοχή είναι η Rojava. Οι άνθρωποι εκεί ζουν κάτω από ένα σύστημα που ονομάζεται Δημοκρατική Συνομοσπονδία που βασίζεται στα δικαιώματα των εργαζομένων, την ισότητα, το φεμινισμό και την οικολογία. Μια εκδοχή της δημοκρατίας, που είναι πολύ πιο δημοκρατική από οποιοδήποτε σύστημα που χρησιμοποιείται σήμερα σε οποιαδήποτε δυτική χώρα.

Για τους Κούρδους το να συνεργαστούν με τις ΗΠΑ στη Συρία, ήταν μονόδρομος, αν δεν ήθελαν να πεθάνουν, καθώς δεν είχαν καμία επιλογή αφού εγκαταλείφθηκαν από τον Άσαντ.

Τώρα οι ΗΠΑ εγκατέλειψαν τους Κούρδους και τους άφησαν να πεθάνουν κι αυτοί. Δεν είναι πλέον "χρήσιμοι" και φαίνεται ότι η Αμερική δεν συνηθίζει, πέραν των συμφερόντων της, να βοηθά  λαούς που δεν υποκύπτουν στο διεθνές τραπεζικό καρτέλ και είναι αποφασισμένοι να ζήσουν σε μια πραγματική δημοκρατία.

Οι ΗΠΑ δήλωσαν ότι επιθυμούν να φέρουν τη «δημοκρατία» στη Μέση Ανατολή, αλλά όχι αυτό το είδος δημοκρατίας. Ο Άσαντ και η Ρωσία αρνούνται να υποστηρίξουν τους Κούρδους τώρα επειδή συνεργάστηκαν με τις ΗΠΑ αντί να δολοφονηθούν. Και η Τουρκία (ο μεγαλύτερος καταπιεστής του κουρδικού λαού και η χώρα που χρηματοδοτούσε κυριολεκτικά το ISIS) εισέβαλε στη γη τους με έναν από τους μεγαλύτερους στρατούς στο ΝΑΤΟ με σκοπό την εθνοκάθαρση, τη γενοκτονία και την απελευθέρωση των κρατουμένων του ISIS.

Ο κουρδικός λαός δεν μπορεί να κερδίσει. Κάθε μεγάλη παγκόσμια δύναμη τους χρησιμοποιεί όταν ταιριάζει στην ατζέντα τους, και στη συνέχεια τους πετάνε σαν τροφή στους λύκους.

Οι ΗΠΑ δεν θα συμπαρασταθούν στους Κούρδους. Η κυβέρνηση της Συρίας δεν θα τους συμπαρασταθεί  και ούτε το Ιράν, ούτε η Ρωσία. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο κάθε άτομο με καρδιά που διαβάζει αυτό πρέπει να υψώσει τη φωνή του τώρα!

Υπάρχει ένα παλιό κουρδικό ρητό που λέει ΦΙΛΟΙ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΤΑ ΒΟΥΝΑ. Ας δείξουμε στους Κούρδους ότι αυτό δεν είναι αλήθεια. Ο καθένας μας ας κάνει ό,τι μπορεί. Ο λαός αυτός δεν μπορεί να εγκαταλειφθεί στην τύχη του.

(Το κείμενο είναι ένα μέρος από ανάρτηση στο fb, ενός Κούρδου πανεπιστημιακού του Salar Adnan το οποίο μεταφράστηκε και κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο από τον Lee Brickley.)

Συγκλονιστική μαρτυρία σχεδόν μισό αιώνα μετά τη ματωμένη εισβολή στο χωριό Σύσκληπος της Κύπρου: «Ήμουν 12 ετών, με βίαζαν οι Τούρκοι και δίπλα αποκεφάλιζαν τον αδελφό μου» αποκαλύπτει φέτος για πρώτη φορά μια γυναίκα που δεν μπορεί να ξεχάσει εκείνο το καλοκαίρι που σταμάτησε ο χρόνος…

Έχει περάσει σχεδόν μισός αιώνας από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974. «Οχι μισός αιώνας. Είναι 44 χρόνια», με διορθώνει ένας φίλος που έχασε το σπίτι του εκείνο το καλοκαίρι. Μετράει βασανιστικά ένα-ένα τα χρόνια που βρίσκεται μακριά από τον τόπο όπου γεννήθηκε. Είναι και άλλοι που μετρούν μήνες. Πέρασαν 528 μήνες από την ημέρα που έχασαν τα αδέλφια, τους γονείς, τους φίλους τους. Δολοφονήθηκαν, σκοτώθηκαν στη μάχη, υπήρξαν απώλειες σε ένα έγκλημα διαρκείας.




Μια γυναίκα, σίγουρα όχι η μόνη, μετράει μία-μία τις μέρες από τον Αύγουστο του 1974. Τις θυμάται όλες και κάθε πρωί παλεύει να τις σβήσει και να προσποιηθεί ότι όλα ήταν ο εφιάλτης μιας νύχτας που πέρασε. Οτι είναι πάλι 12 χρόνων, όσο ήταν το καλοκαίρι εκείνο. Το καλοκαίρι που σταμάτησε να είναι παιδί. Η βρώμικη ανάσα των Τούρκων που τη βίασαν, το αίμα στα χέρια τους, οι κραυγές, οι πυροβολισμοί είναι η απόκοσμη συντροφιά της σε μια ζωή που προσπαθεί να την κάνει να είναι όπως των άλλων, σχεδόν φυσιολογική. Ολα αυτά τα χρόνια, τους μήνες, τις μέρες και τις ώρες, από τη στιγμή που βρέθηκε στα χέρια των Τούρκων, δεν μίλησε. Δεν ήθελε να μιλάει. Δεν ήθελε κανένας να ξέρει. Μόλις πριν από λίγες μέρες, όμως, τόλμησε. Χωρίς φωτογραφίες, χωρίς ονόματα, χωρίς λεπτομέρειες που θα την έβγαζαν από την ανωνυμία που έχτισε, μίλησε σε δημοσιογράφο της κυπριακής εφημερίδας «Πολίτης». Σε ένα προάστιο της Λευκωσίας, όπου εργάζεται σε ιδιωτική εταιρεία, έξυσε τις μνήμες και μίλησε για τη δική της ιστορία. Μια ιστορία που δεν γράφτηκε σε κανένα βιβλίο, απασχόλησε λίγους, εξόργισε ελάχιστους και αγνοήθηκε από πολλούς.

Οταν μπήκαν στο χωριό

Η εκεχειρία, που υποτίθεται ότι ίσχυε στις 23 Ιουλίου του 1974, έχει κάνει τους λίγους κατοίκους που έμειναν στο χωριό Σύσκληπος, στις παρυφές του όρους Πενταδάκτυλος, να ελπίζουν ότι η μπόρα θα περάσει και οι δικοί τους άνθρωποι που εγκατέλειψαν το χωριό σύντομα θα ξαναγυρίσουν. Εδιναν δύναμη ο ένας στον άλλον -ηλικιωμένοι οι περισσότεροι- και μαζεύονταν σε ένα σπίτι στην έξοδο του χωριού που ανήκε στον Ευγένιο Χατζηηράκλη. Περίπου 15-20 ψυχές. Μεταξύ τους και ένας πατέρας με τη 12χρονη κόρη του και τον 19χρονο γιο του. Με τα αυτιά κολλημένα στο ραδιόφωνο για να μάθουν αν «πετάξαμε τους Τούρκους στη θάλασσα», όπως μετέδιδε το ΡΙΚ που είχε καταληφθεί στις 15 Ιουλίου από τους πραξικοπηματίες. Παρακολουθούσαν και τις ειδήσεις στα ελληνικά από τον παράνομο τουρκοκυπριακό σταθμό Μπαϊράκ, που θριαμβολογούσε για την επιτυχημένη «ειρηνευτική» επιχείρηση της Τουρκίας. Η διαλυμένη από το πραξικόπημα Εθνική Φρουρά είχε αναδιπλωθεί και το χωριό είχε μείνει αβοήθητο στο έλεος των Τούρκων, οι οποίοι το κατέλαβαν το βράδυ της 26ης Ιουλίου του 1974. Οι Τούρκοι στρατιώτες, συνοδευόμενοι από κάποιους ένοπλους άτακτους Τουρκοκύπριους, βρήκαν στο σπίτι του γερο-Ευγένιου 14 άτομα. Πήγαιναν κάθε πρωί και τους κατέγραφαν ώστε να είναι σίγουροι ότι δεν διέφυγε κάποιος. Φωνές, σπρωξίματα, βρισιές… αλλά μέχρι εκεί. Ωσπου έφτασε η 3η Αυγούστου του 1974.




Η 12χρονη κάθε φορά που οι Τούρκοι έμπαιναν στο σπίτι κρατιόταν από το παντελόνι του πατέρα της έχοντας την ψευδαίσθηση της ασφάλειας. Ποιος θα μπορούσε να την πειράξει; Δεν μπορούσε στο παιδικό της μυαλό να συλλάβει τι ήταν αυτό που θα ακολουθούσε το απόγευμα της 3ης Αυγούστου. Το πρωί οι Τούρκοι στρατιώτες είχαν καταγράψει και πάλι τους Ελληνοκύπριους που έμεναν στο σπίτι. Επανήλθαν όμως. Από εκείνο το ζεστό απομεσήμερο του Αυγούστου, το σπίτι έγινε τόπος ενός από τα φοβερότερα εγκλήματα που διέπραξαν οι Τούρκοι στην Κύπρο. Μια ασύλληπτης βαρβαρότητας σφαγή, με τα λείψανα των θυμάτων να μην έχουν εντοπιστεί μέχρι σήμερα. Συνολικά στο χωριό καταγράφηκαν 28 αγνοούμενοι, εκ των οποίων οι 14 στο συγκεκριμένο σπίτι. Σε μια σπηλιά βρέθηκαν τα καμένα οστά ενός ζευγαριού, το οποίο εντόπισαν κρυμμένο οι Τούρκοι. Αφού τους έσφαξαν, τους έκαψαν παίρνοντας τα λίγα χρήματα που είχαν μαζί τους για να διαφύγουν σε ασφαλή περιοχή.

Ο Τούρκος αντισυνταγματάρχης

Σε βιβλίο που κυκλοφόρησε το 2004 με τίτλο «Κύπρος: Νησί προς πώληση – Αγνωστες πτυχές της Ειρηνευτικής Επιχείρησης», ο Τούρκος καθηγητής και συγγραφέας Erol Mütercimler καταγράφει αυτούσιες μαρτυρίες Τούρκων αξιωματικών και στρατιωτών που είχαν λάβει μέρος στην εισβολή στην Κύπρο. Μεταξύ των μαρτυριών είναι και αυτή του αντισυνταγματάρχη πεζικού Salih Guleryuz, ο οποίος ήταν υποδιοικητής της μονάδας καταδρομών που στρατοπέδευσε στον Σύσκληπο. Ο Salih Guleryuz κρατούσε καθημερινό ημερολόγιο και σε κάποιες σημειώσεις δίνει συγκλονιστικά στοιχεία για τη σφαγή των αμάχων. Λέει ότι το βράδυ της 3ης Αυγούστου του 1974 ενημερώθηκε για τη δολοφονία 14 άμαχων Ελληνοκυπρίων σε ένα σπίτι του χωριού. Ο Guleryuz γράφει στο ημερολόγιο:«3 Αυγούστου 1974… Μάθαμε ότι 14 από τους Ελληνοκύπριους που έμειναν στο χωριό Σύσκληπος σκοτώθηκαν το βράδυ σε ένα σπίτι. Αυτό το έκαναν ένας πυροβολητής υπαξιωματικός, δύο στρατιώτες καταδρομείς και δύο πολεμιστές (Τουρκοκύπριοι άτακτοι). Λήφθηκαν οι καταθέσεις των στρατιωτών μέχρι αργά…

4 Αυγούστου 1974… Κατά τις πρωινές ώρες ήρθε ο συμμαθητής μου, ο επιτελικός αρχηγός του σώματος στρατού, συνταγματάρχης Μαχμούτ Μπογουσλού. Πήγαμε μαζί στον Σύσκληπο και βρήκαμε το σπίτι όπου σκοτώθηκαν οι Ελληνοκύπριοι πολίτες. Σκοτώθηκαν από πυρά με αυτόματα τυφέκια στον προθάλαμο ενός σπιτιού κοντά στο ορνιθοτροφείο του χωριού. Οκτώ άτομα ήταν πάνω στις πολυθρόνες και στις καρέκλες πνιγμένα στο αίμα, διάτρητα από σφαίρες στο στήθος και στο κεφάλι. Στο έδαφος υπήρχαν ακόμα πέντε νεκρά άτομα, άνδρες και γυναίκες. Κοντά στην είσοδο της πόρτας πάνω σε μια καρέκλα υπήρχε ακόμη ένα πτώμα χωρίς κεφάλι. Εκεί κοντά ήταν και ένα κορίτσι, Ελληνοκυπριόπουλο, ηλικίας 11-12 χρόνων… Την είδαμε ενώ προγευματίζαμε με τους στρατιώτες μου στο ορνιθοτροφείο του Συσκλήπου. Οταν μας είδε εκείνη, είπε απελπισμένα καλημέρα χαμογελώντας».

Αυτό το 12χρονο κορίτσι που γλίτωσε από τη σφαγή έχοντας δει τον πατέρα της νεκρό με το κεφάλι πολτοποιημένο από τις σφαίρες και τον αδελφό της αποκεφαλισμένο σήμερα κουβαλάει τη μοναδική αυθεντική μαρτυρία της προσωπικής της τραγωδίας. Η μοναδική επιζήσασα ενός εγκλήματος γεμάτο από δολοφονίες αμάχων.

Μοναδική επιζήσασα

Η 12χρονη που επέζησε μίλησε πριν από λίγες μέρες για πρώτη φορά μετά από 44 χρόνια. Τη μαρτυρία της κατέγραψε ο δημοσιογράφος Σωτήρης Παρούτης και τη μετέφερε αυτούσια χωρίς παρεμβάσεις. Αλλωστε τι παρέμβαση μπορεί να γίνει στην εξιστόρηση ενός εγκλήματος από ένα εκ των θυμάτων;

Λέει η μοναδική επιζήσασα για το απόγευμα της 3ης Αυγούστου του 1974:

«Εμένα με πήρανε πρώτη. Ο πατέρας μου είχε καταλάβει τι επρόκειτο να γίνει. Φώναζε, έπεσε κάτω και τους παρακαλούσε. Με είχαν πάρει από εκεί που ήμασταν μαζεμένοι όλοι και με πήγαν στην άκρη του σπιτιού όπου ήταν το μπάνιο. Εγώ τον άκουγα ακόμη που φώναζε. Ακουγα και τον αδελφό μου επίσης. Ετσι ξεκίνησε ο βιασμός. Ερχονταν, με βίαζαν και έφευγαν. Υστερα από λίγο άκουσα πυροβολισμούς και φωνές. Εμένα με κρατούσαν εκεί. Οταν τέλειωσαν οι πυροβολισμοί, φύγανε και αυτοί. Με άφησαν μόνη μου μέσα στο μικρό δωμάτιο του μπάνιου. Εμεινα εκεί πεσμένη, κατατρομαγμένη και σοκαρισμένη. Πέρασε, νομίζω, κάνα μισάωρο και σκεφτόμουνα ότι μπορούσα να ανοίξω την πόρτα, να βγω έξω και να φύγω… Από το μικρό παραθύρι έβλεπα ότι δεν υπήρχε κανένας. Μετά το γκαράζ του σπιτιού μας ήταν τα χωράφια… Μόλις όμως έκανα τη σκέψη να βγω και να φύγω, μπήκε κάποιος και με άρπαξε. Με έβγαλε από την πίσω πόρτα. Εγώ ήμουνα ξυπόλητη. Σε μαύρο χάλι. Με πήγε από γύρω από το σπίτι. Κάποια στιγμή μού έδειξε ότι έπρεπε να φορέσω παπούτσια. Του λέω “δεν έχω”. Για να βρω παπούτσια έπρεπε να μπω ξανά στο σπίτι και να πάω στο δωμάτιό μου. Με πήγε μέσα. Πέρασα από τον χώρο όπου ήταν όλα τα πτώματα. Και του πατέρα μου και του αδελφού μου… Φόρεσα παπούτσια και βγήκα από το δωμάτιό μου. Ο άλλος που με συνόδευε ήταν μαζί μου».

Το μέγεθος του κακού

Η μαρτυρική 12χρονη του 1974, μοναδική επιζήσασα της σφαγής του Συσκλήπου, θυμάται: «Τα πτώματα ήταν δεκαπέντε, είκοσι, δεν τα μέτρησα. Το πτώμα του αδελφού μου ήταν πάντως με κομμένο το κεφάλι. Αυτός που με συνόδευε με πήρε να φύγουμε από το σπίτι. Εκλαιγα διαρκώς. Ούτε μπορούσα να μιλήσω, ούτε να συνειδητοποιήσω το μέγεθος του κακού. Προστέθηκαν και δυο-τρεις άλλοι κατά την απομάκρυνσή μου από το σπίτι. Με πήγαν μέσα στο χωριό. Σούρουπο πια, με έβαλαν σε ένα άλλο σπίτι. Εκεί ξεκίνησαν πάλι τον βιασμό. Ενας έμπαινε, ένας έβγαινε στο δωμάτιο όπου με κρατούσαν. Πέρασε δεν θυμάμαι ακριβώς πόσος χρόνος. Κανένα μισάωρο, καμιά ώρα… και άκουσα έναν πανικό. Ξαφνικά έφυγαν όλοι. Εγώ έμεινα εκεί. Τρομαγμένη στο κρεβάτι».


«Τι να πω και τι θα γίνει»

Η συγκλονιστική μαρτυρία συνεχίζεται: «Υστερα από κάνα πεντάλεπτο μπήκε κάποιος. Οχι από αυτούς που ήταν προηγουμένως. Με έπιασε από το χέρι και με έβγαλε έξω. Είδα ένα στρατιωτικό τζιπ να πλησιάζει. Μόλις έφτασε το τζιπ, οι βιαστές έφυγαν όπως-όπως. Ορισμένοι όμως παρέμειναν. Προτού καλά-καλά σταματήσει το αυτοκίνητο, κατέβηκε “το παιδί” που σας είπα στην αρχή (σ.σ.: Τούρκος αξιωματικός που είχε αναπτύξει καλή σχέση με τον αδελφό της προτού τον αποκεφαλίσουν), ήρθε κοντά μου και με έπιασε από το χέρι. Χάρη σε αυτόν σώθηκα! Μου μίλησε στα αγγλικά… Εγώ συνέχιζα να κλαίω. Δεν μπορούσα να μιλήσω. Είδε όμως το χάλι μου. Οι υπόλοιποι που ήταν στο τζιπ κατέβηκαν και αυτοί κάτω και πρόταξαν τα όπλα στους υπόλοιπους μιλώντας τη γλώσσα τους. Εγώ δεν καταλάβαινα. Ηρθε κοντά μου και πάλι ο νεαρός αξιωματικός και μου έγνεψε να του δείξω ποιοι. Μου μιλούσε στα αγγλικά, επιτακτικά: “Show me, who? Who did this?” (σ.σ.: Δείξε μου, ποιος; Ποιος το έκανε;).

Αν και 12 χρόνων -και μετά από όλο αυτό το βασανιστήριο που πέρασα-, ήμουν σε θέση να διερωτηθώ μόνη μου: “Τι να πω και τι θα γίνει αν πω;”. Αστραπιαία σκέφτηκα, ανακουφισμένη κάπως, ότι το μυαλό μου ακόμη δούλευε! Σας τα λέω με λεπτομέρεια, όλα όσα έχουν μείνει αποτυπωμένα στη μνήμη μου. Εκανα, λοιπόν, με τους ώμους μου την κίνηση ότι τάχα δεν ξέρω. Εκείνος με τη σειρά του έδιωξε τους διάφορους, με έβαλε στο αυτοκίνητο και ανηφορίσαμε στο βουνό, πάνω από το χωριό, όπου ήταν το στρατόπεδό τους. Επικρατούσε χάος εκεί, πολλά πράγματα του πολέμου, οχήματα, στρατιώτες, όπλα, κανόνια κ.λπ. Απ’ ό,τι αντιλήφθηκα, με πήγε αμέσως στον ανώτερό του, ίσως τον διοικητή του στρατοπέδου. Του εξήγησε, απ’ ό,τι κατάλαβα, τι έγινε. Αυτός με πήρε και με έβαλε στο δωμάτιό του. Μου ετοίμασαν κρεβάτι το οποίο εφαπτόταν στον τοίχο. Ξαναήρθε το παιδί που με πήρε από τα χέρια τους και μου εξήγησε με λίγα αγγλικά ότι ο λόγος που με έδωσε στον διοικητή ήταν για να είμαι ασφαλής, διότι δεν ήξερε, όπως συμπλήρωσε, τι άλλο θα μπορούσε να συμβεί. Ετσι, λοιπόν, έμεινα όλο το βράδυ στο δωμάτιο του διοικητή».


Το σπίτι του Ευγένιου Χατζηηράκλη, στην άκρη του χωριού, όπου βρήκαν καταφύγιο οι άμαχοι και έμελλε να γίνει μαζικός τάφος (φωτ. αρχείου)
Ανάρρωση στην Τουρκία

Στη μαρτυρία που έδωσε μόλις πριν από λίγες μέρες στην κυπριακή εφημερίδα «Πολίτης», η τότε 12χρονη ανέφερε ότι από το στρατόπεδο όπου την είχαν μεταφέρει οι Τούρκοι έβλεπε το σπίτι της και τη μεταφορά των πτωμάτων μέσα σε μαύρες σακούλες. Στη συνέχεια την πήγαν σε αστυνομικό τμήμα όπου έδωσε κατάθεση και νοσηλεύτηκε σε στρατιωτικό νοσοκομείο υπό συνεχή επίβλεψη για να μην της συμβεί κάτι. Με στρατιωτικό αεροπλάνο την πήγαν στην Αγκυρα και μετά στα Αδανα όπου νοσηλεύτηκε σε νοσοκομείο. Θυμάται ότι κάποια μέρα στον διάδρομο είδε έναν Ελληνοκύπριο ασθενή με πατερίτσες και τη ρώτησε αν είναι χριστιανή. Προτού προλάβει να του απαντήσει παρενέβησαν στρατιώτες και η συνομιλία διακόπηκε. Θυμάται ότι της φέρθηκαν καλά στην Τουρκία και την πίεζαν να φάει γιατί είχε αδυνατίσει υπερβολικά και είχε συνεχείς αιμορραγίες. Οταν αισθάνθηκε καλύτερα, τη μετέφεραν πίσω στα Κατεχόμενα και μετά από κάποιες διαδικασίες, τον Νοέμβριο, την παρέδωσαν στον ΟΗΕ, ο οποίος με τη σειρά του τη μετέφερε στις ελεύθερες περιοχές. Αναζητούσε τη μητέρα της, η οποία μαζί με τα άλλα αδέλφια της είχαν εγκαταλείψει τη Λευκωσία λόγω της εισβολής. Για μήνες στάθηκε αδύνατο να εντοπιστεί η μητέρα της, η οποία καθημερινά πήγαινε στο σημείο όπου επέστρεφαν οι αιχμάλωτοι και αναζητούσε την κόρη της.

«Κόρη μου, στάσου όρθια»

Στη μαρτυρία της θυμάται ότι τη μετέφεραν στο γραφείο του τότε προέδρου της Κυπριακής Βουλής, Γλαύκου Κληρίδη, που προήδρευε του κράτους, καθώς ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος κατά το πραξικόπημα είχε διαφύγει στη Βρετανία. «Εκεί με άκουσε ο πρόεδρος με μεγάλο σεβασμό για δύο ώρες. Χωρίς να με ρωτά λεπτομέρειες. Μου είπε όμως μια κουβέντα που τη θυμάμαι μέχρι σήμερα: “Ακου, κόρη μου. Οπως σε έριξαν κάτω και σηκώθηκες -γιατί έχεις σηκωθεί πια-, έτσι θα πρέπει να μείνεις. Δεν έχεις να δώσεις λογαριασμό σε κανέναν, ούτε για το τι έχεις περάσει, ούτε για το τι δεν πέρασες”». Στη συνέχεια βρέθηκε με τη μητέρα της και τα αδέλφια της και συνέχισε τη ζωή της με τον εφιάλτη να την κυνηγά. «Είναι περιττό να σας πω ότι για δύο χρόνια με τον παραμικρό θόρυβο που άκουγα έμπαινα κάτω από το κρεβάτι. Δύο χρόνια δεν μπορούσα να δω ένστολο. Ερχόταν ο αδελφός μου που υπηρετούσε τη θητεία του στην Εθνική Φρουρά και έβγαζε τη στολή έξω από το σπίτι. Εξω από την πόρτα και μετά έμπαινε μέσα. Αυτά».

Δικάστηκε ένας

Για τη σφαγή στον Σύσκληπο έχει υπάρξει παραδοχή της Τουρκίας, η οποία ωστόσο φορτώνει το έγκλημα σε άτακτους ένοπλους Τουρκοκύπριους, υποστηρίζοντας ότι οι Τούρκοι στρατιώτες δεν είχαν εμπλοκή. Οι μαρτυρίες και τα στοιχεία, όμως, δείχνουν ότι οι Τούρκοι στρατιώτες είναι αυτοί που διέπραξαν και τους βιασμούς και τις εν ψυχρώ δολοφονίες αμάχων. Αν και στις καταθέσεις που είχαν ληφθεί κατονομάζονταν οι δράστες, τελικά λόγω της δεύτερης φάσης του «Αττίλα» στις 15 Αυγούστου του 1974, αυτοί συγκαλύφθηκαν και εστάλησαν στην Αμμόχωστο. Για να δημιουργηθεί άλλοθι συνελήφθη μόνο ένας Τουρκοκύπριος με το όνομα Αλί, από το γειτονικό χωριό Φώτα, και εστάλη στην Τουρκία για να δικαστεί. Καταδικάστηκε και φυλακίστηκε για περίπου έναν χρόνο. Ο τουρκικός στρατός που μετέφερε τα πτώματα από το σπίτι μέχρι σήμερα δεν έχει αποκαλύψει πού τα έθαψε ή τα έκαψε. Εχουν γίνει πολλές ανασκαφές σε γύρω περιοχές, χωρίς όμως να εντοπιστούν λείψανα για να ταυτοποιηθούν οι αγνοούμενοι.

πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Τουλάχιστον 65 Τούρκοι ζήτησαν πολιτικό άσυλο στη Βοσνία/ Ερζεγοβίνη, όπως και σε πολλές άλλες χώρες, εν μέσω των απαιτήσεων της Άγκυρας για έκδοση των υπόπτων από τις τουρκικές αρχές για συμμετοχή τους στο Κίνημα του ιμάμη του Φετουλάχ Γκιουλέν. 

Ο βοηθός υπουργός Ασφάλειας της Βοσνίας/Ερζεγοβίνης, Μαριάν Μπαότιτς, δήλωσε ότι 43 Τούρκοι ζήτησαν άσυλο φέτος, ενώ 22 το έκαναν το 2018, διευκρινίζοντας ότι οι Τούρκοι πολίτες διακατέχονταν από το φόβο δίωξης στη χώρα τους.
πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
PressTV *, Al Manar, Comité Valmy, 21 avril 2019
Μετάφραση:Μιχαήλ Στυλιανού

Ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών Μωχαμάντ Ζαρίφ, σε πρες κόνφερενς με τον Τούρκο ομόλογό του Μεβλούτ Τσαβούσογλου, υποστήριξε την ανάπτυξη του συριακού στρατού στα σύρο-τουρκικά σύνορα.

Στην βόρειο Συρία η Τουρκία έχει επιδοθεί σε ένα πολύ επικίνδυνο παιχνίδι κατοχής… Δεν πρόκειται άραγε για ένα σχέδιο συντονισμένο με το Ισραήλ, που εκείνο ετοιμάζεται να προσαρτήσει το Γκολάν; Η ΄Αγκυρα έχει ενισχύσει την λαβή της στο βόρειο τμήμα της Συρίας: ΄Ετσι οι τρομοκράτες της πολιτοφυλακής, με την επωνυμία «στρατός εθνικής απελευθέρωσης», έχουν ξηλώσει τις κολώνες του ηλεκτρισμού που ανήκουν στο δίκτυο των τηλεπικοινωνιών της Συρίας (ΜΤΝ και Συριατέλ) στο Αφρίν.

Εκπρόσωπος αυτής της πολιτοφυλακής δήλωσε πως οι κολώνες αφαιρέθηκαν για να αποφευχθεί η χρησιμοποίησή τους από τις εχθρικές δυνάμεις. Φυσικά δεν αποκάλυψαν ποιες είναι αυτές οι «εχθρικές δυνάμεις». Επιπλέον, ο αρχηγός των τρομοκρατών υποσχέθηκε ότι το ίδιο πρόγραμμα θα εφαρμοσθεί στο σύνολο των βορειοανατολικών προαστίων του Χαλεπιού.

Είναι η πρώτη φορά που μπαίνει σε εφαρμογή ένα πρόγραμμα ξηλώματος των πυλώνων τηλεπικοινωνιών στο βόρειο τμήμα της χώρας, σε βάρος των δυο συριακών εταιρειών που δεν έπαψαν να εξυπηρετούν τον πληθυσμό της περιοχής σε όλη την διάρκεια του πολέμου.

Σε όλα αυτά τα οκτώ χρόνια των εχθροπραξιών, η συριακή κυβέρνηση δεν διέκοψε την μισθοδοσία του προσωπικού που απασχολείται σε αυτές τις ζώνες, εξασφαλίζοντας την ηλεκτροδότηση όπως και την εκπαίδευση των παιδιών. Όμως η Τουρκία ετοιμάζεται τώρα να αλλάξει το καθεστώς.

Οι τουρκικές εταιρείες τηλεπικοινωνιών Τουρκσέλ και Τουρκτελεκόμ πρόκειται να εγκατασταθούν στην περιοχή, χωρίς να λογαριάζουν την συμφωνία που έχουν υπογράψει με την Ρωσία και το Ιράν στο πλαίσιο των συμφωνιών της διάσκεψης στην Αστάνα.

Στο Ιντλίμπ, οι τζιχαντιστές του «Μετώπου Αλ Νόσρα» πολλαπλασιάζουν τις επιθέσεις εναντίον του συριακού στρατού σε όλα τα μέτωπα και μετακινούνται ελεύθερα στην περιοχή, μεταφέροντας όπλα, μπροστά στα μάτια του τουρκικού στρατού. Στους ντόπιους τρομοκράτες της Αλ-Νόσρα, προστίθενται και άλλοι του Χουράς αντ-Ντίν, Ισλαμικού κόμματος του Τουρκεστάν και του Αζνάντ αλ-Καφκάζ, από τον Καύκασο, που επίσης κυκλοφορούν ελεύθερα.

Και η στάση των Ρώσων;

Η Ρωσία προς τον παρόν πολλαπλασιάζει τις συναντήσεις και τις διαπραγματεύσεις με την Τουρκία, σε μια προσπάθεια να ενεργοποιήσει τις συμφωνίες του Σότσι. Αλλά η Τουρκία δε μοιάζει να βιάζεται, καθώς αποβλέπει να ανεβάσει το τίμημα.

Από την Ρωσία θέλει μιαν πλήρη εξουσιοδότηση, που να της επιτρέπει να προσαρτήσει το βόρειο τμήμα της Συρίας. Κατά την άγκυρα το «Μέτωπο αλ-Νόσρα» και η δράση του στο Ιντλίμπ δεν την αφορά. Ας το αντιμετωπίσουν οι Ρώσοι. Η Μόσχα θα καταλήξει άραγε να ακυρώσει τις συμφωνίες της με την Τουρκία; Στην Αστάνα θα υπάρξουν σίγουρα έντονοι διαπληκτισμοί από τις δύο πλευρές.

Οι Ρώσοι θα μπορούσαν να θέσουν στους Τούρκους ερωτήματα του είδους: Γιατί εκδόθηκαν νέα δελτία ταυτότητας για τους Σύρους κατοίκους του Χαλεπιού και του Ιντλίμπ, μεταξύ άλλων; Και γιατί η Τουρκία επέβαλε το τουρκικό νόμισμα και τα τουρκικά σχολικά βιβλία στους Σύρους πολίτες;

Σε όλα αυτά δεν χωρεί παρά μία μόνο εξήγηση: Η Τουρκία θέλει να προσαρτήσει το βόρειο τμήμα της Συρίας στην επικράτειά της και για να φτάσει στον σκοπό της, που ήταν και το βασικό της κίνητρο στην στρατιωτική επέμβασή της στο πλευρό των ΗΠΑ το 2011, η ΄Αγκυρα ποντάρει και στα δύο ταμπλώ – θέλει τους S-400 και τα F-35, να παραμείνει στο ΝΑΤΟ και να κολεγιάσει με την Ρωσία, να στηρίζει την αλ-Νόσρα και να αποφύγει κάθε σύγκρουση με τον στρατό της Συρίας και των συμμάχων της. Κοντολογίς να είναι όλα, με όλους και το αντίθετο.



Σημ.Μετφ:* Δεν στερείται σημασίας η πατρότητα του δημοσιεύματος, από το κρατικό πρακτορείο του Ιράν.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Moon of Alabama, 3-4-2019

[Το κατωτέρω άρθρο -ενός πάντοτε καλά πληροφορημένου και στοχαστικού αμερικανικού δελτίου ελεύθερης ενημέρωσης- αποδεικνύει ότι το θέμα των τελευταίων τουρκικών εκλογών δεν έχει εξαντληθεί, αναδεικνύοντας άγνωστα χαρακτηριστικά της ακτινογραφίας τους και προβαίνοντας σε οξυδερκή και εύστοχη προβολή των εσωτερικών και εξωτερικών συνεπειών και προεκτάσεών τους. Είναι επομένως ένα διαφωτιστικό και χρήσιμο βοήθημα για κάθε γείτονα της Τουρκίας.]

Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού

Στις τοπικές εκλογές της Τουρκίας την περασμένη Κυριακή τα κόμματα της αντιπολίτευσης κέρδισαν στις τρείς μεγαλύτερες πόλεις, Κωνσταντινούπολη, ΄Αγκυρα και Σμύρνη. Το κατόρθωσαν συγκεντρώνοντας τις δυνάμεις τους. Το κουρδικό κόμμα HDP δεν κατέβασε υποψηφίους σε πόλεις όπου το μεγαλύτερο κόμμα της αντιπολίτευσης , το Κεμαλικό CHP είχε ήδη ισχυρή βάση. Οι ψηφοφόροι του ψήφισαν τους υποψηφίους του Κεμαλικού κόμματος και έτσι του εξασφάλισαν την πλειοψηφία. Αλλά και το Κεμαλικό CHP έπραξε το ίδιο στα εκλογικά οχυρά του HDP, και έτσι επέτρεψε στον υποψήφιό του να νικήσει στο Ντιγιαρμπακίρ.

Οι εκλογές δείχνουν ότι η Τουρκία δεν είναι δικτατορία (ακόμη) και ότι οι ψηφοφόροι μπορούν ακόμη να μεταβάλουν την πολιτικήν εικόνα. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης επέδειξαν επίσης μιαν ασυνήθιστη ελαστικότητα και πρότειναν υποψηφίους που ήσαν αποδεκτοί από ένα ευρύτερο εκλογικό σώμα.

Οι νικητές στην Κωνσταντινούπολη και στην ΄Αγκυρα, Εκρέμ Ιμάμογλου και Μανσούρ Γιαβάς δεν είναι οι αντιπροσωπευτικοί φανατικοί Κεμαλιστές, που περιφρονούν τις γυναίκες με μαντήλα και οτιδήποτε επιδεικτικά θρησκευτικό, στάση που αποδιώχνει τον μέσο Τούρκο. Τελείως αντίθετα, ο Γιαβάς είναι ένας πολιτικός της εθνικιστικής Δεξιάς και ο Ιμάμογλου (που το επίθετό του σημαίνει γιος του Ιμάμη) είναι μια ασυνήθιστη περίπτωση στην παράταξη του, που μπορεί να απαγγέλλει στο Τζαμί το Κοράνι , εις μνήμην των θυμάτων της τρομοκρατικής επίθεσης στην Ισλανδία. Αυτές οι ενέργειες έφεραν κέρδη στο θρησκευτικό πεδίο, που ο Ερντογάν εκμεταλλεύθηκε για πάρα πολύ καιρό.

Η απώλεια της Κωνσταντινούπολης, με πολύ μικρή διαφορά, αντιμετωπίζεται σαν προσωπική απώλεια του Ερντογάν, ο οποίος άρχισε προ 25ετίας την πολιτική σταδιοδρομία του ως δήμαρχος αυτής της πόλης. Συνολικά το κόμμα του ΑΚΠ και τα συνεργαζόμενα κόμματα απέσπασαν το 51,63% της εθνικής ψήφου. Οι δημαρχίες στην Τουρκία εξαρτώνται από την επιδότηση της εθνικής κυβέρνησης. Καθώς ο Ερντογάν ελέγχει τον κρατικό μπεζαχτά, μπορεί εύκολα να στύψει τις πόλεις που κέρδισε η αντιπολίτευση. Οι επόμενες γενικές εκλογές δεν θα γίνουν πριν το 2022, γεγονός που του δίνει τον χρόνο να επιδοθεί σε άλλα προβλήματα και να αναπληρώσεις τις απώλειες.

Υπάρχουν πολλά προβλήματα που απαιτούν την προσοχή του. Η πιστωτική φούσκα της Τουρκίας, που επέτρεψε στον Ερντογάν να κερδίσει την Προεδρία, σκάει τώρα.

Τα επιτόκια της Τουρκίας παρέμειναν σε χαμηλά επίπεδα από το 2009 ως το 2018, γεγονός που προκάλεσε τον εκτροχιασμό του πιστωτικού φορτίου της χώρας. Η περίοδος των χαμηλών επιτοκίων στην Τουρκία έληξε το 2018, όταν η κεντρική τράπεζα αύξησε τα επιτόκια από 8% σε 24%. Απότομη άνοδος των επιτοκίων κάνει να σκάσουν οι πιστωτικές φούσκες, κατάσταση που οδηγεί σε υφέσεις.

Το τουρκικά ΑΕΠ μειώθηκε κατά το τελευταίο εξάμηνο. Η χώρα βρίσκεται σε οικονομική ύφεση. Ο πληθωρισμός πλησιάζει το 20%, πράγμα που δεν αφήνει περιθώρια για μείωση των επιτοκίων. Πριν από τις εκλογές της Κυριακής η κεντρική τράπεζα της Τουρκίας ενίσχυσε την Λίρα. Τώρα είναι υποχρεωμένη να το σταματήσει, επειδή αλλιώς θα μειώσει τα συναλλαγματικά αποθέματα της Τουρκίας. Μετά την μακρά διόγκωση της πιστωτικής φούσκας θα απαιτηθούν χρόνια για να επιστρέψει η οικονομία σε μια σταθερή κατάσταση.

Η απόφαση του Ερντογάν να γίνει πιο ανεξάρτητος από το ΝΑΤΟ έχει επίσης το δικό της κόστος. Η αγορά του ρωσικού αντιαεροπορικού συστήματος S-400 εξασφαλίζει την Τουρκία από ενδεχόμενη αμερικανική επίθεση, αλλά επίσης σημαίνει το τέλος για την πρόσβαση της Τουρκίας σε «Δυτικά» όπλα. Η Γερμανία έπαψε την συνεργασία για την παραγωγή ενός νέου τουρκικού τανκ, πριν ακόμη προκύψει το ζήτημα των S-400. Σήμερα οι ΗΠΑ σταμάτησαν όλες τις παραδόσεις στην Τουρκία και την εκπαίδευση στα μαχητικά αεροπλάνα F-35 . Αυτό θα είναι απώλεια και για τις δύο πλευρές, αλλά θα προσθέσει στα οικονομικά προβλήματα της Τουρκίας.

Επειδή η Τουρκία δεν είναι απλώς ο αγοραστής του F-35 αλλά και βιομηχανικός εταίρος, η ακύρωση της παράδοσής τους αποτελεί μια σημαντική κλιμάκωση από τις ΗΠΑ, αφού απειλεί να επιφέρει σημαντικό κόστος και στις δύο πλευρές.

Το Ρώυτερ μετέδωσε την περασμένη εβδομάδα ότι η Ουάσιγκτον εξετάζει εάν μπορεί να αφαιρέσει την Τουρκία από την παραγωγή του F-35 . Η Τουρκία κατασκευάζει τμήματα της ατράκτου, του συστήματος προσγείωσης και του πιλοτηρίου. Πηγές που γνωρίζουν την περίπλοκη διαδικασία διεθνούς παραγωγής του F-35 και των αμερικανικών σκέψεων επί του θέματος έλεγαν την περασμένη εβδομάδα ότι ο ρόλος της Τουρκίας μπορεί να αντικατασταθεί.

Η Ρωσία θα είναι ευτυχής να εφοδιάσει την Τουρκία με μαχητικά αεροπλάνα Su-35. Φέρονται να είναι καλύτερα από τα F-35 και πιθανώς φτηνότερα. Αλλά θα έχουν και ένα πολιτικό τίμημα.

Τζιχαντιστές υποστηριζόμενοι από την Τουρκία εξακολουθούν να κατέχουν συριακές επαρχίες στο Ιντλίμπ και πρέπει να εκδιωχθούν. Ο Ερντογάν προσπάθησε να τους κάνει «μετριοπαθείς αντάρτες», αλλά απέτυχε. Η Ρωσία πιέζει από καιρό την Τουρκία να είναι πιο δραστήρια στο Ιντλίμπ και να συμμετέχει σε περισσότερες ρωσο-τουρκικές περιπολίες. Αυτές εξοργίζουν τους τζιχαντιστές, μερικοί από τους οποίους αρχίζουν να βλέπουν την Τουρκία σαν εχθρό. Η Ρωσία προτίθεται να κάνει ότι μπορεί για να παροξύνει αυτό το αίσθημα, ενώ παροτρύνει την Τουρκία να λύσει επί τέλους αυτό το πρόβλημα.

Οι ΗΠΑ πάντοτε θέλουν μιαν αλλαγή καθεστώτος στην Συρία και θα κρατήσουν το βόρειο-ανατολικό τμήμα υπό τον έλεγχό τους. Η ιδέα του Τραμπ να πείσει τον Ερντογάν να δημιουργήσει μια ζώνη ασφαλείας στα βόρεια σύνορα θάφτηκε από τα γεράκια στην κυβέρνησή του. Ενώ αυτό μπορεί να ανακουφίζει τους Κούρδους της Συρίας, συμμάχους των ΗΠΑ, θα απομακρύνει ακόμη περισσότερο την Τουρκία. Η απομάκρυνση των αμερικανικών δυνάμεων από την Συρία εξελίσσεται γρήγορα σε κοινό στόχο Τούρκων, Ρώσων και Σύρων.

Μια χώρα που απορρίπτεται από τους συμμάχους της στο ΝΑΤΟ, που οργίζεται με τις αμερικανικές κινήσεις στα νότιά της και τελεί υπό οικονομική πίεση θα είναι ευκολότερο να πειστεί να ακολουθήσει την συμβουλή της Ρωσίας σχετικά με την Συρία. Μπορούμε κατά συνέπεια να περιμένουμε ότι οι τάσεις στο μέτωπο του Ιντλίμπ θα αρχίσουν σύντομα να αλλάζουν.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Ερώτηση από την Ευρωβουλευτή του ΜέΡΑ25 Σοφία Σακοράφα προς τον Ευρωπαίο Επίτροπο Μετανάστευσης για την απόκρυψη στοιχείων από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Υποστήριξης για το Άσυλο (EASO), προκειμένου η Τουρκία να θεωρείται “ασφαλής τρίτη χώρα” για τους πρόσφυγες.

Όπως αποκαλύφθηκε, η EASO απέκρυψε το 2016 έκθεσή της για τις συνθήκες που επικρατούσαν στην Τουρκία για τους αιτούντες διεθνή προστασία. Το γεγονός αυτό δημιουργεί βάσιμη υπόνοια ότι υπήρξε σκόπιμη συγκάλυψη, ώστε η Τουρκία να αναγνωριστεί ως (δήθεν) “ασφαλής τρίτη χώρα” για τους πρόσφυγες. 

Σύμφωνα με τις αποκαλύψεις, η έκθεση υποβαθμίστηκε σκόπιμα, αφού κρίθηκε πως τα ευρήματά της ήταν αντίθετα και ίσως εμπόδιζαν την εφαρμογή της Δήλωσης Κρατών Μελών-Τουρκίας για το προσφυγικό. Το ζήτημα είναι ιδιαίτερα σοβαρό, αφού η Τουρκία δεν δεσμεύεται από τη Σύμβαση της Γενεύης του 1951 καθώς δεν έχει άρει τον γεωγραφικό περιορισμό και δεν μπορεί να θεωρηθεί ασφαλής χώρα, αφού τίποτα δεν εγγυάται την προστασία των δικαιωμάτων των προσφύγων. Επιπλέον, η δημοσιοποίηση εγγράφου με αυτό το περιεχόμενο από πλευράς ενός ευρωπαϊκού Οργανισμού θα ερχόταν σε άμεση αντίθεση με τις δημόσιες επαναλαμβανόμενες θέσεις της Επιτροπής ότι η Τουρκία συνιστά ασφαλή τρίτη χώρα. 

Θα πρέπει να σημειωθεί επιπροσθέτως, ότι στην Ελλάδα, βασικό στοιχείο των αποφάσεων της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας που αναγνωρίζουν την Τουρκία ως ασφαλή χώρα, απετέλεσε Επιστολή του Έλληνα Επιτρόπου Μετανάστευσης της Ε.Ε. κου Δημήτρη Αβραμόπουλου προς τον Έλληνα Αναπληρωτή Υπουργό Μετανάστευσης, σύμφωνα με την οποία η Επιτροπή εξακολουθεί να θεωρεί ότι η Τουρκία παρέχει «επαρκή προστασία ή προστασία αντίστοιχη αυτής της Σύμβασης της Γενεύης» και «δεν έχει ουδεμία ένδειξη για το αντίθετο». 

Με δεδομένο ότι ενδείξεις υπήρξαν αλλά αποκρύφτηκαν, η Ευρωβουλευτής του ΜέΡΑ25 ζητά από τον Έλληνα Επίτροπο να απαντήσει αν ήταν ενήμερος για την ύπαρξη της συγκεκριμένης έκθεσης και αν γνωρίζει τους λόγους της απόκρυψης της εν λόγω αναφοράς. Ζητά επίσης από την Επιτροπή να αναλάβει μέτρα για την αποκατάστασή της αξιοπιστίας της EASO και να διατάξει έρευνα για τους λόγους απόκρυψης της έκθεσης της EASO για την Τουρκία, καθώς και για τους υπεύθυνους που έδωσαν τις σχετικές εντολές απόκρυψης της έκθεσης 

Ακολουθεί ολόκληρο το κείμενο της ερώτησης:

Όπως αποκαλύφθηκε[1], η EASO απέκρυψε το 2016 έκθεση της σχετικά με τις συνθήκες που επικρατούσαν στην Τουρκία για τους αιτούντες διεθνή προστασία, δημιουργώντας βάσιμα την υπόνοια ότι υπήρξε σκόπιμη συγκάλυψη, που σχετίζεται με την αναγνώριση της Τουρκίας ως δήθεν “ασφαλούς τρίτης χώρας” για τους πρόσφυγες. Σοφία Σακοράφα Ευρωβουλευτής Σύμφωνα με τις αποκαλύψεις η έκθεση υποβαθμίστηκε, όταν κρίθηκε ότι τα ευρήματα της δεν στήριζαν επαρκώς τις προτεραιότητες μιας ομάδας Κρατών-Μελών της Ε.Ε. και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για εφαρμογή της Δήλωσης Κρατών Μελών-Τουρκίας.  
Λαμβάνοντας υπόψη ότι: -η Τουρκία δεν δεσμεύεται από τη Σύμβαση της Γενεύης του 1951 και δεν μπορεί να θεωρηθεί ασφαλής χώρα, αφού τίποτα δεν εγγυάται την προστασία των δικαιωμάτων των προσφύγων, -η ύπαρξη κειμένου με αυτό το περιεχόμενο από πλευράς ενός ευρωπαϊκού Οργανισμού θα ερχόταν σε άμεση αντίθεση με τις δημόσιες επαναλαμβανόμενες θέσεις της Επιτροπής ότι η Τουρκία συνιστά ασφαλή τρίτη χώρα. -βασικό στοιχείο των αποφάσεων της Ολομέλειας του ΣτΕ [2] που αναγνωρίζουν την Τουρκία ως ασφαλή χώρα αποτέλεσε Επιστολή του Επιτρόπου Μετανάστευσης της Ε.Ε. προς τον Έλληνα Αναπληρωτή Υπουργό Μετανάστευσης, σύμφωνα με την οποία η Επιτροπή εξακολουθεί να θεωρεί ότι η Τουρκία παρέχει «επαρκή προστασία ή προστασία αντίστοιχη αυτής της Σύμβασης της Γενεύης» και «δεν έχει ουδεμία ένδειξη για το αντίθετο».  
Με βάση τα παραπάνω ερωτάται η Επιτροπή:  
Ήταν ενήμερη για την ύπαρξη της εν λόγω έκθεσης;
Γνωρίζει τους λόγους της απόκρυψης της εν λόγω αναφοράς;
Πως διαμορφώνεται η αξιοπιστία της EASO ως προς την εξέταση των αιτήσεων διεθνούς προστασίας στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου και ποια μέτρα κρίνεται ότι είναι αναγκαίο να ληφθούν για την αποκατάστασή της;
Εξετάζεται το ενδεχόμενο να διαταχθεί έρευνα για τους λόγους απόκρυψης της έκθεσης της EASO για την Τουρκία καθώς και για τους υπεύθυνους που έδωσαν τις σχετικές εντολές απόκρυψης της έκθεσης;
[1]https://www.efsyn.gr/kosmos/eyropi/187447_pos-i-toyrkia-baftistike-



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μία ημέρα μετά τις ακραίες δηλώσεις του για τον ελληνισμό της Σμύρνης, ο Τούρκος πρόεδρος συνεχίζει το κρεσέντο των προκλητικών αναφορών του. Σε προεκλογική εκδήλωση στα Δαρδανέλια ανέφερε πως η Ιστανμπούλ δεν θα γίνει ποτέ Κωνσταντινούπολη και ότι όποιος επιχειρήσει να διώξει τους Τούρκους από την πόλη θα φύγει σε φέρετρο.

Ο Τούρκος πρόεδρος αναφέρθηκε και στο θέμα του Αιγαίου και στις εξελίξεις στην ανατολική Μεσόγειο: «Στην Κύπρο δοκιμάζουν την υπομονή μας καθώς παραβιάζουν τα δικαιώματα μας. Στο Αιγαίο δοκιμάζουν την υπομονή μας, καθώς προσπαθούν να μας περιορίσουν να μην μπορούμε να πατάμε το πόδι μας» δήλωσε χαρακτηριστικά, σύμφωνα με τα όσα μεταδίδουν τουρκικά ΜΜΕ.

«Την Ιστανμπούλ δεν θα μπoρέσετε να την κάνετε ποτέ Κωνσταντινούπολη. Εμείς είμαστε εδώ και 1000 χρόνια. Οι παππούδες, ήρθαν, είδαν πως είμαστε εδώ και κάποιοι έφυγαν σε φέρετρα. Θα περιμένουμε για εσάς αν έρθετε με τις ίδιες προθέσεις. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα σας αντιμετωπίσουμε όπως τους παππούδες σας», είπε ο Ταγίπ Ερντογάν στον απόηχο των αναφορών του μακελάρη της Νέας Ζηλανδίας ότι οι χριστιανοί θα εκδιώξουν τους Τούρκους από την Κωνσταντινούπολη.


πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Ο υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας καταδίκασε την απόφαση της Τουρκίας να απελάσει τρεις γερμανούς δημοσιογράφους.

Ο Heiko Maas δήλωσε ότι η απόφαση αυτή είναι "απαράδεκτη" και θα οργανώσει εκστρατεία εναντίον της.

Οι δημοσιογράφοι έλαβαν 10 ημέρες προθεσμία για να εγκαταλείψουν τη χώρα. Θεωρείται ότι είναι η πρώτη φορά που η Τουρκία απέρριψε επίσημα τη διαπίστευση των ξένων δημοσιογράφων.

Η πράξη αυτή επιβεβαιώνει τις ανησυχίες για την κατάργηση της ελευθερίας του Τύπου στην Τουρκία.

Δεκάδες Τούρκοι δημοσιογράφοι έχουν φυλακιστεί για υποτιθέμενους δεσμούς με μια ομάδα την οποία κατηγορεί η κυβέρνηση για την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος τον Ιούλιο του 2016.



πηγή
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Parstoday.com,Réseau International, 15/2/2019

Μεταφραση Μιχαήλ Στυλιανού
ΣΗΜΕΙΩΣΗ : Η διατύπωση του κειμένου είναι του ιρανικού κρατικού πρακτορείου ειδήσεων και κατά τούτο αποκαλυπτική

Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν υπογράμμισε την Πέμπτη, στην κοινή πρες κόνφερενς με τους προέδρους του Ιράν και της Τουρκίας, ότι ο λαός της Συρίας θα πρέπει να αποφασίσει τελικά για την τύχη του και ότι η Τουρκία δεν έχει λόγο να δημιουργήσει μιαν ζώνη ασφαλείας στο συριακό έδαφος, χωρίς την συγκατάθεση του προέδρου της Συρίας Μπασάρ ελ ΄Ασαντ.

«Οι τρείς εγγυήτριες δυνάμεις της διαδικασίας ειρήνευσης της Συρίας στην Αστάνα(Ρωσία, Ιράν και Τουρκία) είναι αποφασισμένες να συνεχίσουν με σοβαρότητα τις τριμερείς συνεργασίες», βεβαίωσε ο Πούτιν στην κοινή συνέντευξη τύπου, μετά την διάσκεψη των τριών ηγετών στο Σότσι του Εύξεινου Πόντου.

Χαρακτηρίζοντας «πολύ θετική» την ατμόσφαιρα των συζητήσεων για την λύση της κρίσης της Συρίας, ο Πρόεδρος Πούτιν διαβεβαίωσε ότι έχουν κοινή την πεποίθηση ότι «η κρίση θα λυθεί με την πολιτική διαδικασία και τις διαπραγματεύσεις».

«Πιστεύουμε ότι είναι ο λαός της Συρίας που πρέπει να αποφασίσει για το μέλλον της χώρας του και δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική επιλογή», επέμεινε ο Πούτιν.

Ο Ρώσος πρόεδρος, που είχε συζητήσει με τους ομολόγους του Ιράν και της Τουρκίας για την τύχη της επαρχίας του Ιντλίμπ, τελευταίο φέουδο των τρομοκρατών και οπλοφόρων εξτρεμιστών που υποστηρίζει η Άγκυρα στα βόρειο-ανατολικά της Συρίας, υπενθύμισε την Πέμπτη στον Ρεσέπ Ταγίπ Ερντογάν, σε μια διμερή συνάντησή τους, ότι η Τουρκία δεν έχει το δικαίωμα να δημιουργήσει μια ζώνη-ταμπόν στην Συρία, χωρίς την έγκριση του Σύρου Προέδρου.

Η προειδοποίηση του Πούτιν εκτοξεύθηκε (a été lancé) ενώ ο Ερντογάν, πριν την άφιξή του στην διμερή συνάντηση με τον Πούτιν, δήλωσε στους δημοσιογράφους την επιθυμία του να αποσπάσει την άδεια της Μόσχας να συντονίσει την δημιουργία μιαν ζώνη ασφαλείας στα βόρεια της Συρίας.

Αναφερόμενος στην αμερικανική αποχώρηση από την Συρία, ο πρόεδρος Πούτιν ανέφερε ότι και αυτή υπήρξε αντικείμενο των συνομιλιών μεταξύ των τριών πλευρών και πρόσθεσε ότι αποτελεί «πολύ θετικό βήμα» κάθε μείωση της στρατιωτικής παρουσίας στην Συρία.

Επιμένοντας για την ανάγκη βελτίωσης των συνθηκών διαβίωσης στην Συρία και ειδικώτερα εξασφάλισης της οικονομικής ανόρθωσης της χώρας, ο Πούτιν έκανε έκκληση για την ιδιαίτερη προσοχή της διεθνούς κοινότητας σε αυτό το πρόβλημα βοήθειας στον λαό της Συρίας να επανεύρει την δυνατότητα ενός ομαλού βίου.

Παίρνοντας τον λόγο, στην ίδια κοινή πρες-κόνφερενς, ο Τούρκος πρόεδρος, επέμεινε στο θέμα της αποχώρησης των αμερικανικών στρατευμάτων και εξέφρασε αβεβαιότητα σχετικά με την ανακοίνωση της Ουάσιγκτον. « Εάν αυτή η στρατιωτική αποχώρηση δεν πραγματοποιηθεί, αυτή η απόφαση θα μπορούσε να έχει πολλές συνέπειες στην περιοχή», δήλωσε.

Διαβάζοντας την δήλωση του, μετά από τον πρόεδρο Ροχανί, ο κ. Ερντογάν καταδίκασε την τρομοκρατική επίθεση που πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη στο νοτιοανατολικό Ιράν και εξέφρασε τα συλλυπητήριά του στον ιρανικό λαό και στην κυβέρνηση της χώρας.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Πλεύση Ελευθερίας
6/2/2019
Η επικίνδυνη και ασυνάρτητη άσκηση εξωτερικής πολιτικής με ενέργειες και δηλώσεις που υπονομεύουν τα δικαιώματα της χώρας μας και το διεθνές δίκαιο, συνεχίζεται αμείωτη από τον κ.Τσίπρα (δυστυχώς, με το νόμο της αδράνειας, που ο ίδιος δεν γνωρίζει τι σημαίνει).
Στις χθεσινές δηλώσεις δέχθηκε αναφορές του Ερντογάν σε «ομογενείς» της Θράκης, σε «Τούρκους» στην Κύπρο, ενώ ο ίδιος αναφέρθηκε στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, αφαιρώντας τον όρο «Οικουμενικό». Δέχθηκε χωρίς αντίδραση την δημόσια κατηγορία ότι η Ελλάδα «υποθάλπει» εγκληματίες. Και στοιχίσθηκε πλήρως με τον Ερντογάν στα περί «αποθάρρυνσης των προσφύγων», κάνοντας δηλώσεις περί «ανάγκης μείωσης των προσφυγικών ροών και αύξησης των επιστροφών», που στην πράξη σημαίνουν βαριές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου, επ´ανταλλάγματι, στο πλαίσιο της εγκληματικής συμφωνίας Ε.Ε.-Τουρκίας του Μαρτίου 2016, που υπέγραψαν Τσίπρας κι Ερντογάν κατ´εντολή της Μέρκελ και του ΝΑΤΟ.
Το συνολικό περιεχόμενο των δηλώσεων Τσίπρα και Ερντογάν ανέδειξε ότι πραγματικό αντικείμενο της επίσκεψης ήταν το παζάρεμα θεμάτων ενέργειας και ιδιωτικοποιήσεων, η δε παρουσία Πιτσιόρλα, πρώην επικεφαλής του ΤΑΙΠΕΔ κ νύν υπουργού, που ευθύνεται για το μεγάλο ξεπούλημα των στρατηγικών μας εργαλείων, δηλωτική του τι πραγματικά επιδιώκει ο Τσίπρας.
Οι δηλώσεις περί παραβιάσεων του εναέριου χώρου της Ελλάδας από την Τουρκία είναι προσχηματικές. Γνωρίζει ο κ.Τσίπρας ότι όσο οι Ελληνικές Κυβερνήσεις δεν επεκτείνουν τα χωρικά μας ύδατα ώστε να αντιστοιχούν τουλάχιστον στον εναέριο χώρο και να μην υπολείπονται αυτού, οι παραβιάσεις αυτές ενθαρρύνονται και θα συνεχίζονται, θέτοντας σε κίνδυνο τις ζωές των Ελλήνων πιλότων.
Τέλος, το γεγονός ότι η συγκεκριμένη επίσκεψη ανακοινώθηκε από την Τουρκική πλευρά το βράδυ της ψηφοφορίας για τη Συμφωνία των Πρεσπών είναι δηλωτικό των ορέξεων που άνοιξε ο κ. Τσίπρας με την συνολικά επιζήμια εθνικά πολιτική του.
Θα ακολουθήσει αναλυτική ανακοίνωση της Πλεύσης Ελευθερίας.
Αντί Τουρκίας στην ηγεσία του Ισλαμικού Κόσμου, αναδύεται αντίθετα ένα αντι-τουρκικό αραβικό μπλοκ


Semih Idiz, Al Monitor, Russia Insider,  23-1-2019

[Πολύ κατατοπιστικό και χρήσιμο για διδάσκοντες και μελετητές της γεωπολιτικής πραγματικότητας σε κρίσιμους τομείς της περιοχής μας το, μεστό σε πληροφορίες, κατωτέρω άρθρο  Τούρκου, εξόριστου προφανώς, δημοσιογράφου, στο οποίο προσδίδει πρόσθετη αξία προσοχής η αναδημοσίευσή του από την ρωσική ηλεκτρονική εφημερίδα. Θα ήταν ωστόσο σοβαρό λάθος η κατάρρευση των νέο-οθωμανικών επιδιώξεων του Ερντογάν στην Μέση Ανατολή να υπερτιμηθεί  ως  περιοριστική της απειλής κατά της Ελλάδας και της Κύπρου. Επειδή μπορεί και να συνεπάγεται το ακριβώς αντίθετο - με την αναζήτηση αντισταθμισμάτων της προκύπτουσας απώλειας πολιτικού γοήτρου.]
Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού

Η προφανής χαλάρωση των σχέσεων της  Δαμασκού με τον Αραβικό Κόσμο είναι  καινούργια άσχημα νέα για την Τουρκία, η οποία ήδη περνά δύσκολες μέρες αντιμετωπίζοντας μιαν γοργή αλλαγή της ισορροπίας δυνάμεων στην Συρία. Εάν ο Πρόεδρο Μπάσαρ Αλ ΄Ασαντ  γίνει ευπρόσδεκτος στους αραβικούς κόλπους, όπως πολλοί αναμένουν, αυτό θα αποτελέσει το τελευταίο καρφί στο φέρετρο της τουρκικής πολιτικής στην Συρία, που  από την αρχή ταλανίστηκε από ακρισία, λανθασμένους υπολογισμούς και  υπερφίαλες προσδοκίες.
Καθώς χώρες όπως το Σουδάν, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΕΑ), το Μπαχρέιν, η Αίγυπτος, η Ιορδανία, το Ιράκ, ο Λίβανος και η Τυνησία κάνουν σειρά για να εξομαλύνουν τις σχέσεις τους με την Συρία –και πολλοί περιμένουν ότι και η Σαουδική Αραβία θα ακολουθήσει σύντομα- η ΄Αγκυρα θα αντιμετωπίσει έναν αντι-τουρκικό συνασπισμό που ποτέ δεν περίμενε. Ένα τέτοιο μπλοκ θα περιέπλεκε επιπλέον τα σχέδια της Τουρκίας να μπει  στην Βόρεια Συρία για να εξαλείψει από την πόλη Μανμπίζ και τις περιοχές ανατολικά του Ευφράτη ποταμού τις κουρδικές πολιτοφυλακές  YPG, ειδικώτερα τώρα που η συριακή κυβέρνηση έχει διακηρύξει την αντίθεσή της σε αυτήν την διείσδυση.
Η Τουρκία έχει προβληματικές σχέσεις με σχεδόν όλα τα έθνη που προαναφέρθηκαν και ιδιαίτερα με τους σημαντικότερους παίκτες της περιοχής, την Αίγυπτο και την Σαουδική Αραβία. Αυτές οι χώρες δεν έχουν δείξει ότι ανησυχούν λιγότερο από την τουρκική ανάμειξη στις υποθέσεις τους από την ανάμιξη του Ιράν. Σχεδόν όλες τους απεχθάνονται την τουρκική υποστήριξη στην (οργάνωση) «Μουσουλμανική Αδελφότητα», η οποία, όπως πιστεύουν, αντιπροσωπεύει θανάσιμη απειλή για τις κυβερνήσεις τους και την οποία αγωνίστηκαν σκληρά για να αποκρούσουν μετά  τις εξεγέρσεις της   «Αραβικής ΄Ανοιξης».
Μερικές ειδησεογραφικές ιστοσελίδες,  εστιασμένες στην περιοχή, επικαλούνται μάλιστα ανώνυμους αξιωματούχους των χωρών του Περσικού Κόλπου ως ισχυριζόμενους ότι η Σαουδική Αραβία,  τα ΗΑΕ,  η Αίγυπτος και το Ισραήλ έχουν  κάνει μυστικές συνομιλίες για την χαλιναγώγηση της Τουρκίας. Σύμφωνα με αυτή την αφήγηση, οι χώρες αυτές θεωρούν την Τουρκία ως μεγαλύτερη απειλή επειδή είναι ισχυρότερη του Ιράν.
Φαίνεται ότι το όνειρο του τέως υπουργού των Εξωτερικών Νταβούτογλου να καταστήσει την Τουρκία κορυφαίο παράγοντα της περιοχής –«χωρίς την συγκατάθεση του οποίου δεν θα μπορούσε να κουνηθεί φύλλο»- έχει  λήξει από πολλού. Ακόμη και πριν την Αραβική ΄Ανοιξη, ο Νταβούτογλου πίστευε ότι η Τουρκία, υπό το δημοκρατικά εκλεγμένο  κόμμα ΑΚΡ και τον δημοφιλή ηγέτη της Ερντογάν, θα γινόταν ο κύριος ειρηνοποιός της Μέσης Ανατολής, λόγω του μουσουλμανικού στην πλειονότητα πληθυσμού της, το δημοκρατικό της σύστημα, την  ανθηρή οικονομία της και τον ισχυρό στρατό της.
Η επάνοδος μιας  ισχυρής χώρας όπως η Τουρκία στον Ισλαμικό κόσμο, μετά από δεκαετίες αποξένωσης από τις θρησκευόμενες μάζες λόγω του λαϊκού της συστήματος, θα αρκούσε –πίστευαν- να ανυψώσει την Τουρκία σε αυτή την ιστορική ηγετική θέση. Τούρκοι και ΄Αραβες, ενωμένοι υπό το Ισλάμ, θα πορεύονταν, χέρι-χέρι, σε ένα φωτεινό μέλλον, υπό την φωτισμένη ηγεσία της Τουρκίας.
Αυτή η πεποίθηση ισχυροποιήθηκε μετά την Αραβική ΄Ανοιξη, η οποία, όπως πίστευε η Τουρκία, θα εκτόξευε την Μουσουλμανική Αδελφότητα στην εξουσία, σε ολόκληρη την περιοχή, με δημοκρατικές εκλογές, κατά το ίδιο τρόπο που οι Τούρκοι ψηφοφόροι έφερα το ΑΚΡ στην εξουσία το 2002 – και στην συνέχεια οι εξελίξεις, από την Αίγυπτο ως την Τυνησία, θα πήγαιναν σύμφωνα με τις επιθυμίες τη Τουρκίας.
Πολύ νερό κύλησε κάτω από τι γέφυρες από τότε. Στο μεταξύ ο Νταβούτογλου είναι έξω και ο ΄Ασαντ πάντα στην θέση του, ισχυρότερος από ποτέ, για λόγους που ο Νταβούτογλου απέτυχε να συλλάβει, παρά τον ισχυρισμό του ότι καταλάβαινε καλύτερα από  πλείστους τις δυναμικές της περιοχής.
Η σημερινή κατάσταση  στην περιοχή καταδεικνύει πόσο έξω είχε πέσει η ΄Αγκυρα για τις κοινωνικές και πολιτικές παραμέτρους που καθορίζουν τις εξελίξεις στην Μέση Ανατολή και πόσο λάθος ήταν οι υποθέσεις του Νταβούτογλου όσο αφορά το οθωμανικό παρελθόν της περιοχής. Τυφλωμένη από τις ισλαμιστικές φιλοδοξίες της, η ΄Αγκυρα απέτυχε να αντιληφθεί τη σημασία των ιστορικών αποσκευών της στον Αραβικό Κόσμο.
Ο Νταβούτογλου, που ανέβηκε στην πρωθυπουργία, μέχρις ότου απολύθηκε από τον Ερντογάν τον Μάιο 2016, έχασε έκτοτε κάθε εκτίμηση και  –ακόμη και στην κρίση πολλών υποστηρικτών του κυβερνώντος κόμματος- είναι ο υπεύθυνος των προβλημάτων που από τότε αντιμετωπίζει η ΄Αγκυρα στην Συρία. Η καθιέρωσή του ως αποδιοπομπαίου τράγου αποσπά την προσοχή από τον Ερντογάν, χωρίς την συγκατάθεση του οποίου ο Νταβούτογλου δεν θα εφάρμοζε την πολιτική του.
Ο Μουράτ Οζτσελίκ, τέως ειδικός απεσταλμένος της Τουρκίας στο Ιράκ, (2007-2009) και κατόπιν πρεσβευτής στην Βαγδάτη (2009-2011), πιστεύει επίσης ότι η επανεισδοχή του ΄Ασαντ  στον κύκλο των αραβικών χωρών θα είναι η σαφέστερη απόδειξη του ναυαγίου της εξωτερικής πολιτικής του κόμματος του Ερντογάν. «Θα επιβεβαιώσει την αποξένωση που ήταν το αποτέλεσμα μιας πολιτικής με χροιά Οθωμανισμού και που με κανένα τρόπο δεν συμβιβαζόταν με τον αραβικό εθνικισμό», είπε Ο Οζτσελίκ, στο Αλ Μόνιτορ.
Σκληρός επικριτής της ισλαμιστικής θεώρησης της εξωτερικής πολιτικής από το κυβερνητικό κόμμα, που προκάλεσε μεγάλες ζημιές στα συμφέροντα της Τουρκίας, όπως υποστηρίζει,  ο Οζτσελίκ, ανέφερε ως μεγάλα σφάλματα της Αγκύρας ότι έστρεψε την ράχη της στις έδρες του αραβικού εθνικισμού, την Αίγυπτο και την Σαουδική Αραβία, υπέρ μιας μικρής χώρας, όπως το Κατάρ, που  εργάζεται εναντίον των καθεστώτων τους. «Δεν είναι μικρό επίτευγμα-πρόσθεσε- να κατορθώσει μια κυβέρνηση να δημιουργήσει ένα τέτοιο αντι-τουρκικό στρατόπεδο μέσα σε τόσο λίγο χρόνο».
Ο Σολί Οζέλ, λέκτορας διεθνών σχέσεων στο πανεπιστήμιο Καντίρ Χας,  της  Κωνσταντινούπολης και πολύ γνωστός σχολιαστής, πιστεύει επίσης ότι στην Μέση Ανατολή συγκροτείται ένα αντι-τουρκικό στρατόπεδο. « Η Τουρκία θα αντιμετωπίσει στην περιοχή ένα αραβικό μπλοκ αντίθετο στους ισχυρισμούς και στις βλέψεις της», δήλωσε ο Οζέλ στο Αλ Μόνιτορ. « Η κοινή γνώμη στον αραβικό κόσμο μπορεί να ευνοεί την Τουρκία, αλλά αυτό δεν ισχύει για τα υφιστάμενα καθεστώτα», πρόσθεσε.
΄Όπως έχουν σήμερα τα πράγματα, ο Ερντογάν και η κυβέρνησή του συνεχίζουν να υποστηρίζουν την Μουσουλμανική Αδελφότητα και τις παραφυάδες της και αυτά που θεωρούν φυσικά δικαιώματα των ισλαμικών μαζών της περιοχής.
Αυτή η στάση, εντούτοις, φαίνεται να τους προσπορίζει μεγαλύτερη αποξένωση της Τουρκίας μεταξύ των αραβικών καθεστώτων που θεωρούν την  Μουσουλμανική Αδελφότητα ως τον χειρότερο εχθρό τους και την έχουν κηρύξει τρομοκρατική οργάνωση. Η Σαουδική Αραβία και η Αίγυπτος ηγούνται σήμερα των περιφερειακών δυνάμεων που είναι γι’ αυτό  εναντίον της Τουρκίας.
Γεννάται επίσης τη ερώτημα ποιες θα είναι οι επιπτώσεις αυτών των εξελίξεων στα σημερινά σχέδια τη ΄Αγκυρας για την Βόρεια Συρία, όπου προσπαθεί να δημιουργήσει μια  ζώνη προφύλαξης από τους Κούρδους του YPG, ελεγχόμενη από τον τουρκικό στρατό. Ο Οζέλ είπε ότι είναι η Ρωσία, περισσότερο από τα αραβικά καθεστώτα, που θα κρίνει την τύχη αυτής τη ζώνης. «Παρά το γεγονός αυτό, τα πράγματα θα γίνουν διπλωματικά πολύ δύσκολα για την ΄Αγκυρα, καθώς οι ΄Αραβες θα κάνουν πολύ θόρυβο εναντίον αυτού του σχεδίου», πρόσθεσε.
Ο Οζτσελίκ είχε μια διαφορετική εκτίμηση, προειδοποιώντας ότι εάν ξορισθούν περισσότερο, οι ΄Αραβες θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν το κουρδικό χαρτί εναντίον της Τουρκίας και είπε: «Η ζώνη απώθησης, που θέλει η Τουρκία στην Βόρεια Συρία, μπορεί να είναι κάτι επιθυμητό για τα αραβικά καθεστώτα, επειδή θα καθιερώνει μιαν επίσημη γραμμή που να δείχνει τα αδιαπέραστα για την Τουρκία αραβικά σύνορα. Το να έχουν τους Κούρδους στην άλλη πλευρά της ζώνης μπορεί να τους εξυπηρετεί, επειδή μπορούν να συνεννοηθούν με τους Κούρδους, που θα παρεμβάλλονται μεταξύ αραβικών εδαφών και Τουρκίας» πρόσθεσε ο Οζτσελίκ.
Το τελικό δίλημμα της Τουρκίας θα είναι φυσικά τι θα κάνει με τον ΄Ασαντ, ο οποίος συνεχίζει να σταθεροποιεί το έλεγχό του στην εξουσία κατά τρόπο που η ΄Αγκυρα δεν φανταζόταν ποτέ και που δεν τρέφει προφανώς μιαν ιδιαίτερη αγάπη για την Τουρκία.
Ο υπουργός των Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου δήλωσε τον Δεκέμβριο ότι η Τουρκία θα αποδεχθεί τον ΄Ασαντ, υπό τον όρο ότι θα  αναδειχθεί σε δημοκρατικές εκλογές υπο διεθνή εποπτεία. Φαινόταν να εκφράζει  ρωγμή στην αδιάλλακτη  στάση του Ερντογάν εναντίον του ΄Ασαντ, που στηριζόταν στο συχνά επαναλαμβανόμενο επιχείρημα ότι «δεν υπάρχει θέση για έναν φονιά του λαού του στη Συρία.».
Ο ΄Ασαντ γνωρίζει ωστόσο ότι δεν πρόκειται ποτέ να εκλεγεί σε ελεύθερες εκλογές  και  έτσι θα φροντίσει να παραμείνει ως κυβερνήτης πυγμής στην Συρία όσο μπορεί. Θα έχει την υποστήριξη των αραβικών καθεστώτων όσο και της Ρωσίας - και του Ιράν, στον βαθμό που θα του το επιτρέψουν τα αραβικά καθεστώτα.
Το πώς η Τουρκία θα ξεπεράσει τέτοια εμπόδια είναι άγνωστο. Αυτό που είναι βέβαιο, πάντως, είναι ότι οι εξελίξεις στην Συρία δεν προοιωνίζονται τίποτα καλό για τις φιλοδοξίες της Τουρκίας στην περιοχή.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Μετά τον συριακό στρατό και ρωσικά στρατεύματα πέρασαν στα ελεγχόμενα από τους κούρδους εδάφη για να αντικαταστήσουν του Αμερικανούς και να καλύψουν την υποχώρησή τους.
Russia Today (RT) 9-1-2019
Ρωσική στρατιωτική αστυνομία άρχισε να περιπολεί στην περιφέρεια της πόλης Μανμπίζ, στην Νομαρχία Χαλέπας τη Συρίας. Η κίνηση ακολουθεί την είσοδο των συριακών στρατευμάτων στην περιοχή και αποβλέπει στην αποτροπή εχθροπραξιών.
Η πρώτη περιπολία εκτελέστηκε από απόσπασμα ρωσικής στρατονομίας την Τρίτη. Βίντεο της σκηνής παρουσιάζει τους Ρώσους στρατονόμους, με πλήρη πολεμική εξάρτυση, να ακούουν τις εντολές προ της αποστολής και έπειτα να επιβιβάζονται στα οχήματά τους.

Το βίντεο παρουσιάζει επίσης την φάλαγγα από αριθμό επιβατηγών οχημάτων Τίγρης και τεθωρακισμένα να διασχίζουν την περιοχή με αναμμένους τους προβολείς τους. Οι περίοικοι συρρέουν για να χαιρετήσουν τους Ρώσους οπλίτες. Φαίνονται επίσης αρκετά αποσπάσματα συριακών κυβερνητικών δυνάμεων και σημαίες της Συρίας.
«Σήμερα αρχίσαμε να περιπολούμε την ζώνη ασφαλείας της πόλης Μανμπίζ και της περιοχής. Η αποστολή συνίσταται στην διαφύλαξη της ασφάλειας στην περιοχή ευθύνης, να ελέγχουμε την κατάστασδη και την κίνηση ενόπλων μονάδων», δήλωσε ο εκπρόσωπος της στρατιωτικής αστυνομίας Γιουσούπ Μανάτοφ στους δημοσιογράφους.
Η ανάπτυξη της δύναμης ακολουθεί πρόσφατες αλλαγές στην χώρα, που προκλήθηκαν από την απότομη απόφαση αμερικανικής απόσυρσης από την Συρία, την οποία ανακοίνωσε ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ τον Δεκέμβριο. Ο αμερικανικό στρατός κατείχε τεράστια έκταση στα βόρειο-ανατολικά, υποστηρίζοντας την υπό κουρδική ηγεσία πολιτοφυλακή Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων και την κουρδική σπονδυλική στήλη της (YPG),Μονάδες Λαϊκής Προστασίας.
Μετά την αμερικανική ανακοίνωση, οι Κούρδοι αντιμετώπιζαν μιαν αυξανόμενη απειλή τουρκικής εισβολής, που είχε υποσχεθεί η ΄Αγκυρα κατ’ επανάληψιν. Η Τουρκία θεωρεί την (YPG).συριακή κουρδική πολιτοφυλακή «τρομοκράτες», πιστεύοντας ότι το YPG είναι παραφυάδα του εκτός νόμου Κουρδικού Εργατικού Κόμματος (ΡΚΚ), το οποίο συνεχίζει μιαν εξέγερση στην νότιο-δυτική Τουρκία από την δεκαετία του 1980.
Περί τα τέλη Δεκεμβρίου, ηγέτες της κουρδικής πολιτοφυλακής που ελέγχει την πόλη Μανμπίζ, κοντά στα σύνορα με την Τουρκία, συμφώνησαν με την Δαμασκό να επιστρέψουν τον έλεγχο της πόλης στην κυβέρνηση και να επιτρέψουν την είσοδο των συριακών στρατευμάτων. Την περασμένη εβδομάδα οι μονάδες των YPG άρχισαν να υποχωρούν από την Μανμπίζ, κατευθυνόμενες ανατολικά του ποταμού Ευφράτη.
Πηγή  RT
Mετάφραση: Μ. Στυλιανού
Σημ: Η πιστή μετάφραση της φρασεολογίας του κειμένου, του υπεύθυνου ρωσικού κρατικού οργάνου διεθνούς ενημέρωσης, αποβλέπει στην επισήμανση επιλογής λέξεων που δεν είναι  ασφαλώς τυχαία, αλλά στοχεύει στην μετάδοση παραλειπόμενου μηνύματος.