Articles by "Τουρκία"
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τουρκία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Μια ενδιαφέρουσα συζήτηση συνέντευξη μπορείτε να παρακολουθήσετε από το freedomtv με οικοδεσπότη την επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας Ζωή Κωνσταντοπούλου και καλεσμένο Αλέξανδρο Καζαμία, Επίκουρο Καθηγητή Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Κόβεντρυ.

Θέμα της συζήτησης η εξωτερική πολιτική και η Ελληνοτουρκική κρίση.

Σε αυτή τη νέα περίοδο, η Ζωή συζητά για τα θέματα που απασχολούν όλους μας, με τους ανθρώπους που γνωρίζουν!



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Όνειρο θερινής νυχτός θα αποδειχθεί πολύ σύντομα η φιλοδοξία της Αθήνας και της Λευκωσίας για επιβολή αυστηρών κυρώσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης εναντίον της Τουρκίας. Οι κυρώσεις που θα επιβληθούν, όπως είναι το πιθανότερο στη Σύνοδο Κορυφής της 24ης και 25ης Σεπτεμβρίου έτσι ώστε να διασκεδασθεί η εδραιωμένη αντίληψη ότι η ΕΕ και πιο συγκεκριμένα η Γερμανία που ασκεί την κυκλική προεδρία το συγκεκριμένο εξάμηνο ανέχεται τις προκλήσεις της Τουρκίας στο Αιγαίο και την Μεσόγειο, θα είναι επιδερμικές και ήσσονος σημασίας. Επ’ ουδενί με άλλα λόγια δεν πρόκειται να επιφέρουν σοβαρές οικονομικές επιπτώσεις στην Τουρκία, όπως θα έπρεπε να γίνει λόγω των καταστρατηγήσεων του διεθνούς δικαίου και των διαρκών απειλών για πολεμική εμπλοκή που εξαπολύει η Άγκυρα απέναντι σε δύο μέλη της ΕΕ.



Αν κρίνουμε από την θέση που καταλαμβάνουν τα ελληνοτουρκικά στον Ευρωπαϊκό Τύπο, το θέμα των τουρκικών απειλών απέναντι στην Ελλάδα και την Τουρκία βρίσκεται πολύ χαμηλά στην ατζέντα τους. Κι αυτή είναι μια ιεράρχηση που αντανακλά τις προτεραιότητες και τα υλικά συμφέροντα των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων. Εφ’ όσον η Μέρκελ κρίνει ότι δεν θέλει να χάσει από πελάτη της γερμανικής βιομηχανίας όπλων τον Ερντογάν, κι ας έχει μετατρέψει την Τουρκία σε μια απέραντη φυλακή, σύσσωμος ο ευρωπαϊκός Τύπος το υποβαθμίζει. Εξαίρεση σε αυτή την διαχείριση αποτέλεσε ο γαλλικός Τύπος όταν συγκεκριμένα ο Μακρόν αποφάσισε να συνεργαστεί με την Ελλάδα κι αυτή του η απόφαση μάλιστα υπαγορεύτηκε από δύο λόγους.

Αρχικά για να βάλει ένα φρένο στην επέκταση της Τουρκίας σε σφαίρες επιρροής που ανέκαθεν αποτελούσαν προνομιακό πεδίο της Γαλλίας, όπως η Αφρική. Την γαλλική πρωτοκαθεδρία νότια της Μεσογείου που σεβάστηκαν ακόμη κι οι Αμερικάνοι φαίνεται να γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων του ο Ερντογάν χτίζοντας διμερείς σχέσεις ακόμη και με μη μουσουλμανικές χώρες. Δευτερευόντως, ο φιλελληνισμός του Μακρόν εκδηλώθηκε έναντι αδρών οικονομικών ανταλλαγμάτων. Η σχεδιαζόμενη αγορά μιας μοίρας μαχητικών αεροσκαφών Ραφάλ ύψους 1,5 δισ. ευρώ, η πιθανή ένταξη στη δύναμη του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού δύο τουλάχιστον φρεγατών Μπελχάρα, αν κι εφ’ όσον φυσικά το επιτρέψουν Γερμανοί κι Αμερικάνοι, και η απόφαση για τη συντήρηση των 44 αεροσκαφών Μιράζ είναι το τίμημα που θα εισπράξει το Παρίσι για τη συμπαράσταση του προς την Ελλάδα. Αναγκαίο να ειπωθεί ότι το κόστος της γαλλικής φιλίας, που αναμένεται να ξεκαθαρισθεί στη σύνοδο της Κορσικής (όπου η Γαλλία θα επικυρώσει μια άτυπη ένωση του ευρωπαϊκού Νότου υπό την ηγεμονία της) όσο κι αν καταβληθεί σε βάθος χρόνου, θα οδηγήσει σε εκτροχιασμό τα δημόσια οικονομικά και θα αποτελέσει νέα αιτία συρρίκνωσης των κοινωνικών δαπανών στην Ελλάδα. Χωρίς και πάλι αυτή η θωράκιση (η αποτελεσματικότητα της οποίας αμφισβητείται πολλαπλώς από εμπειρογνώμονες του ελληνικού στρατού) να ακυρώσει τις τουρκικές βλέψεις. Γι’ αυτό τον λόγο είναι απευκταία, ως ένα ακόμη σχέδιο πρόσδεσης στο άρμα του ιμπεριαλισμού και δεν πρέπει να υλοποιηθεί!

Αν και ακραίο, πέρα για πέρα ενδεικτικό στοιχείο της βαθιά φιλοτουρκικής στάση που τηρεί η ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποτέλεσε η επίσκεψη του προέδρου του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Ρόμπερτ Σπάνο στην Τουρκία. Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου το οποίο υποτίθεται ότι προστατεύει αξίες όπως ο σεβασμός στη ζωή, το δικαίωμα στην ελευθερία της άποψης και της πολιτικής δράσης μετατράπηκε σε μαριονέτα, σε ένα άβουλο ζωάκι που επιδείκνυε ο Ερντογάν διαφημίζοντας την ευκολία με την οποία χειρίζεται την ευρωπαϊκή γραφειοκρατία που πετάει τη σκούφια της φυσικά για τραπεζώματα, φιλοφρονήσεις κι εξωτικά ταξίδια. Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου αποδείχτηκε τόσο αφελής που συναντήθηκε όχι μόνο με τον πρόεδρο Ερντογάν λίγες μόνο ημέρες μετά τον θάνατο στη φυλακή ηρωικών δικηγόρων που υπερασπίζονταν διωκόμενους πολίτες.


Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων αποδείχτηκε τόσο εγκληματικά ανίδεος ώστε επισκέφθηκε και την πόλη Μαρντίν στο τουρκικό Κουρδιστάν, όπου ο εκλεγμένος δήμαρχός της παύτηκε από την κυβέρνηση κατηγορούμενος για σχέσεις με το κεντροαριστερό HDP. Και δεν ήταν ο μόνος. Συνολικά, 51 δήμαρχοι από τους 63 που εκλέχτηκαν με τη στήριξή του HDP παύτηκαν πέρυσι από τον Ερντογάν. Η επίσκεψη του ευρωπαίου αξιωματούχου προκάλεσε ομοβροντία αντιδράσεων από οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και άλλες της αντιπολίτευσης στην Τουρκία, που κατήγγειλαν μάλιστα ότι ζήτησαν να συναντηθούν μαζί του για να του δείξουν με τεκμήρια το ολοκληρωτικό καθεστώς διώξεων που έχει επιβάλλει στο εσωτερικό της Τουρκίας ο ισλαμιστής Ερντογάν, κι ο Ρόμπερτ Σπάνο αρνήθηκε!

Έτσι έμαθαν κι οι δημοκρατικοί πολίτες πόσο κούφια κι άνευ αντικρίσματος είναι τα μεγάλα ευρωπαϊκά λόγια περί αλληλεγγύης, ανθρωπισμού, κ.λπ., κ.λπ.
πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ναι. Πέρασαν 65 συναπτά έτη από τα Σεπτεμβριανά, το τρομερό πογκρόμ που οργάνωσε η κυβέρνηση του Αντνάν Μεντερές σε βάρος της Ρωμιοσύνης στην Πόλη, καθώς και ελληνικών-συμμαχικών στόχων στη Σμύρνη το απόγευμα-βράδυ της 6ης Σεπτεμβρίου του 1955. Τα γεγονότα φριχτά, ο απολογισμός αδιανόητος. Η άκρα ταπείνωση. Οι στόχοι που χτυπήθηκαν ήταν περίπου 8.140, μεταξύ των οποίων 72 χριστιανορθόδοξα εκκλησιαστικά συγκροτήματα, 3 κοιμητήρια, 26 σχολεία,11 κλινικές, 3.504 σπίτια, 21 εργοστάσια, 27 φαρμακεία, 4.348 μαγαζιά και 110 ζαχαροπλαστεία … Οι τάφοι που ανοίχτηκαν και συλήθηκαν ξεπερνούν τους 100, οι καταστροφές ή και κλοπές εικόνων κι άλλων πολύτιμων εκκλησιαστικών κειμηλίων ξεπερνούν τις 700, οι βιαιοπραγίες σε βάρος Ρωμιών αμέτρητες, ο διασυρμός ιερέων στις γειτονιές και η καύση Επιταφίων στα προαύλια των εκκλησιών κι άλλα αποτρόπαια περιστατικά που συνέβησαν μέσα σε 7-9 ώρες δεν έχουν προηγούμενο. Επίθεση δέχτηκε και ένας μικρός αριθμός αρμενικών και εβραϊκών περιουσιών, ορισμένες αρμενικές εκκλησίες και μία εβραϊκή συναγωγή.

Η ελληνική κυβέρνηση του βαριά ασθενούντος Αλ. Παπάγου, τον οποίο διαδέχθηκε τον Οκτώβριο του ’55 ο Κ. Καραμανλής, σιώπησε, διότι υπήρξαν έντονες συμμαχικές πιέσεις, ιδίως από τον Αμερικάνο υπουργό Εξωτερικών Τζων Φόστερ Ντάλλες, ο οποίος «κάλεσε και τις δύο πλευρές να επιδείξουν αυτοσυγκράτηση και να συμφιλιωθούν» (!). 

Πέρασαν 65 χρόνια. Η σιωπή δεν είναι ούτε αυτοσυγκράτηση ούτε θετικό βήμα προς τη συμφιλίωση. Φαίνεται να αρχίζουμε να το συνειδητοποιούμε Ακόμα και οι ίδιοι οι Τούρκοι, επιστήμονες, πολιτικοί και δημοσιογράφοι, έχουν αρχίσει να αναζητούν στοιχεία για να καταλάβουν τι έγινε. Όχι όλοι, βέβαια. Και όχι η επίσημη πλευρά. Μα η ίδια αφόρητη σιωπή εκφράζει και την επίσημη ελληνική πλευρά. Μόνο κάποιο άρθρο ανήμερα, μια αναφορά στην τραγωδία στα διάφορα μέσα –όποιο από αυτά το θυμηθεί, ίσως τώρα με περισσότερη πυκνότητα, λόγω της εξωφρενικής κατάστασης στη Μεσόγειο και των απειλών που εκστομίζουν ο Τούρκος πρόεδρος και οι πέριξ– κι ύστερα επιπίπτει η λήθη. Ούτε η αμερικανική πλευρά έχει μιλήσει μέχρι τώρα. Αφόρητη σιωπή, ένοχη λήθη. Στο έγκλημα της καταστροφής του ελληνισμού, έχει προστεθεί το έγκλημα της πλήρους αποσιώπησης. 

Προσοχή όμως: οι μεγαλόστομες ύβρεις σε βάρος του τουρκικού λαού, οι απαξιωτικές κρίσεις και οι υποτιθέμενες απειλές, τα σαρκαστικά επίθετα, τα ταπεινωτικά θέσφατα (σαν εκείνα που ακούμε τόσο συχνά από διάφορους πομφόλυγες) δεν τιμούν κανέναν, κυρίως αυτούς που τα ξεστομίζουν. Επιπλέον, δεν παρέχουν τίποτα θετικό. Ούτε βέβαια η εκδικητική διάθεση και τα θούρια. Τίποτα από αυτά δεν έχει ουσιαστικό αντίκρισμα – εκτός από στιγμιαία αύξηση της τηλεθέασης, της ψηφοθηρίας, των εφήμερων οπαδών, των καφενόβιων θαυμαστών του κάθε φωνακλά. 

Πρέπει όμως να μάθουμε. Για να καταλάβουμε. Εξήντα πέντε χρόνια μετά τα Σεπτεμβριανά, πρέπει να ξαναδούμε την υπόθεση από όλες τις άμεσα εμπλεκόμενες πλευρές. Την Τουρκία, την Ελλάδα και την Κύπρο, τη Μεγάλη Βρετανία και τις ΗΠΑ.
Το πληρέστερο μελέτημα με λεπτομερή στοιχεία και εξαντλητική αρχειακή έρευνα σχετικά με την οργανωμένη επίθεση στο εμπορικό κέντρο του Πέρα, σε όλες τις χριστιανικές συνοικίες της Πόλης, τους βανδαλισμούς και τις καταστροφές των ορθοδόξων εκκλησιών είναι του αείμνηστου καθηγητή Σπύρου Βρυώνη, «Ο μηχανισμός της καταστροφής. Το τουρκικό πογκρόμ της 6ης - 7ης Σεπτεμβρίου 1955 και ο αφανισμός της ελληνικής κοινότητας της Κωνσταντινούπολης» (εκδόσεις Εστία, Αθήνα 2007) το οποίο είχε κυκλοφορήσει το 2005 στα αγγλικά με τίτλο: ‘The Mechanism of Catastrophe: The Turkish Pogrom of September 6–7, 1955, and the Destruction of the Greek Community of Istanbul’. Και μόνο την Εισαγωγή των 40 σελίδων να διαβάσει κανείς, αντιλαμβάνεται πάρα πολλά.
Από τις εκδόσεις της Εστίας κυκλοφόρησε στα ελληνικά το 2006 (μεταφρασμένο από τα γερμανικά) και το πολύ ενδιαφέρον μελέτημα της ιστορικού Ντιλέκ Γκιουβέν, «Εθνικισμός, κοινωνικές μεταβολές και μειονότητες. Τα επεισόδια εναντίον των μη Μουσουλμάνων της Τουρκίας (6/7 Σεπτεμβρίου 1955)». Υπό μορφή μυθιστορήματος, αλλά με πάρα πολλά τεκμηριωμένα στοιχεία και συγκλονιστικές περιγραφές, κυκλοφορεί και το εξαιρετικό βιβλίο του Θωμά Κοροβίνη «’55» (εκδόσεις Άγρα, Αθήνα 2013). Διαβάζεται απνευστί.
Ο Κωνσταντίνος Τσιτσελίκης, με το τεκμηριωμένο μελέτημα: «Τα βακούφια των ελληνορθόδοξων κοινοτήτων στον ευρωπαϊκό δρόμο της Τουρκίας» (εκδόσεις Βιβλιόραμα, Αθήνα 2011), κάλυψε σε μεγάλο βαθμό ένα τεράστιο κενό στην ελληνική βιβλιογραφία και στις γνώσεις μας γύρω από τη Ρωμιοσύνη του 20ού και των αρχών του 21ου αιώνα.
[Το κεφάλι της κόρης του 5ου π.Χ. αιώνα είναι από τις Συρακούσες και εκτίθεται στο Museo Regionale Paolo Orsi των Συρακουσών στη Σικελία. Θέλοντας να αποφύγουμε το πολυδημοσιευμένο και μοναδικό φωτ υλικό του Κωνσταντινουπολίτη φωτογράφου Δημήτρη Καλούμενου από τα Σεπτεμβριανά, γιατί δεν θέλουμε να προκαλέσουμε οργή και αποτροπιασμό, επιλέξαμε αυτό το τραγικό γλυπτό επειδή αποτυπώνει με τον δικό του τρόπο την «τρίτη Άλωση» όπως την αποκάλεσαν.] 

>>>>>>>>>> Δείτε και τη δημοσίευση που είχαμε κάνει στην Ιστοσελίδα μας το 2015 (κάθε χρόνο δημοσιεύουμε κάτι για αυτή την αποτρόπαιη ιστορία). Εκεί θα βρείτε και μία παραπομπή στο Αρχείο μας και μπορείτε να συνδεθείτε απευθείας με το αφιέρωμα που είχε κάνει για τα Σεπτεμβριανά το ένθετο «Επτά Ημέρες» της εφημερίδας «Η Καθημερινής της Κυριακής» στις 10 Σεπτ. του 1995. Μα ίσως κάποιοι να αναρωτηθούν σε τι χρησιμεύουν όλα αυτά τα παρελθόντα, αφού δεν γίνεται τίποτα. Πικρά και πικρόχολα. Ναι.
https://www.apan.gr/gr/component/k2/item/1338-1955-2015


πηγή
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μια παρουσίαση μέσα από ένα βίντεο που δημιούργησε Γερμανός δημοσιογράφος, δίνει με ορθολογική ακρίβεια τους λόγους για τους οποίους ο Ερντογάν απειλεί συνεχώς τη χώρα μας αλλά και εξηγεί την απάθεια και παθητικότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στους λεονταρισμούς του παράφρονα σουλτάνου.

Δείτε το βίντεο και διαδώστε το:




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Σοκαριστικό είναι το δημοσίευμα-αποκάλυψη της γερμανικής εφημερίδας Die Welt που φέρει τον Τούρκο Πρόεδρο, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να έχει ζητήσει από τους στρατηγούς του να προκαλέσουν ένα θερμό επεισόδιο, βυθίζοντας ελληνικό πλοίο ή καταρρίπτοντας ελληνικό μαχητικό αεροσκάφος.

Το δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας Die Welt αποκάλυψε το Open Tv. Σύμφωνα με το Open και τον ανταποκριτή του στο Βερολίνο, Παντελή Βαλασσόπουλο, η εφημερίδα επικαλείται τουρκικές στρατιωτικές πηγές στην Κωνσταντινούπολη και ενδιαφέρον έχει η αντίδραση των Τούρκων στρατηγών στη διαταγή του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Το δημοσίευμα αναφέρει:

«Πριν από λίγες ημέρες ο Πρόεδρος Ερντογάν, διέταξε τους στρατηγούς του να βυθίσουν ένα ελληνικό πλοίο αλλά να προσπαθήσουν να μην υπάρξουν πολλές απώλειες σε ανθρώπινες ζωές. Οι στρατηγοί αρνήθηκαν να κάνουν κάτι τέτοιο και η επόμενη ιδέα ήταν να καταρριφθεί ένα ελληνικό πολεμικό αεροσκάφος. Εκεί, ήταν και πάλι η ιδέα ο πιλότος να βγει από το αεροπλάνο και να σώσει την ζωή του».

Με άλλα λόγια, οι Τούρκοι θέλουν να προκαλέσουν ένα θερμό επεισόδιο, χωρίς όμως να υπάρξουν ανθρώπινες απώλειες. Αυτά τα σχέδια τα απέρριψαν οι Τούρκοι στρατηγοί, σύμφωνα με το δημοσίευμα της Die Welt, διαφορετικά είναι πολύ πιθανό να είχαμε ένα θερμό επεισόδιο στην Ανατολική Μεσόγειο.



πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Ελεεινή πρόκληση των Βρετανών (και όχι μόνο)! Στις τουρκικές γιορτές μίσους (Ημέρα της Νίκης και των τουρκικών Ενόπλων δυνάμεων) για την καταστροφή της Σμύρνης και την γενοκτονία του Ελληνισμού της Ιωνίας έδωσε το παρόν ο Βρετανός στρατηγός Richard Cripwell, αναπληρωτής διοικητής της LANDCOM, μόνιμης έδρας των χερσαίων δυνάμεων του ΝΑΤΟ, που εδρεύει στη Σμύρνη.

Μαζί με Τούρκους υψηλόβαθμους στρατιωτικούς συμμετείχαν στην τελετή τοποθέτησης στεφανιών που διοργάνωσε το Κυβερνείο της Σμύρνης κοντά στο άγαλμα του Ατατούρκ. Και γεμάτο περηφάνια κιόλας, το ΝΑΤΟ έκανε και σχετική ανάρτηση.


Τι να πει κανείς…

Είναι να αναρωτιέσαι γιατί θίχτηκαν κάμποσοι σύμμαχοι όταν ο Εμανουέλ Μακρόν είπε ότι το NATO είναι «εγκεφαλικά νεκρό»…
πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Το παραλήρημα του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν συνεχίζεται. Νέες προκλητικές δηλώσεις κατά της Ελλάδας. Στο "στόχαστρο" και η Γαλλία.

Συνεχίζει να τραβά το σκοινί της προκλητικότητας ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος προέβη σε νέες επιθετικές δηλώσεις κατά της Ελλάδας.

Ο Τούρκος πρόεδρος βρέθηκε το απόγευμα της Κυριακής σε τελετή απονομής διπλωμάτων σε πτυχιούχους στρατιωτικής σχολής και κατά τη διάρκεια της ομιλίας του εξαπέλυσε απειλές κατά της χώρας μας, με τη φράση "Προκαλούμε τους εχθρούς μας στην ξηρά, στη θάλασσα, στον αέρα. Αποδέχονται οι Έλληνες ό,τι τους συμβεί εξαιτίας των φιλόδοξων και ανίκανων ηγετών τους;" να στέλνει στο κόκκινο το καθημερινό του -πια- παραλήρημα.

Μάλιστα, ο Ερντογάν απευθύνθηκε και προς τους Γάλλους, επαναλαμβάνοντας ουσιαστικά το ίδιο ερώτημα: "Γνωρίζει ο γαλλικός λαός ότι θα πληρώσει λόγω των φιλόδοξων και ανίκανων ηγετών του;".



Εν συνεχεία, ο Ταγίπ Ερντογάν είπε: "Οι απειλές κατά των δικαιωμάτων και των συμφερόντων μας στην περιοχή, ειδικά στις περιοχές της Μεσογείου και του Αιγαίου, έχουν επίσης προστεθεί στον αγώνα μας κατά της τρομοκρατίας. Το βέλος έχει φύγει από το τόξο και σίγουρα θα βρει τον στόχο του. Το πραγματικό ερώτημα είναι: Μπορούν αυτοί που στέκονται μπροστά μας στη Μεσόγειο να κάνουν τις ίδιες θυσίες; Έχουν δει την αποφασιστικότητά μας όταν είναι να προστατεύσουμε τα δικαιώματά μας. Και στο τραπέζι και στο πεδίο. Δεν το σκάμε από τους αγώνες".

Υπενθυμίζεται ότι οι προκλητικές δηλώσεις του Ερντογάν είχαν ξεκινήσει από νωρίς σήμερα Κυριακή, τονίζοντας κατά την ομιλία του στον εορτασμό της 98ης επετείου της "Ημέρας της Νίκης", όπως την αποκαλούν οι Τούρκοι πως: "Ο αγώνας της Τουρκίας για ανεξαρτησία και μέλλον συνεχίζεται και σήμερα.Δεν είναι απολύτως τυχαίο ότι αυτοί που επιδιώκουν να μας αποκλείσουν από την ανατολική Μεσόγειο είναι οι ίδιοι εισβολείς με αυτούς που προσπάθησαν να εισβάλουν στην πατρίδα μας πριν από έναν αιώνα".




πηγή



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Νέες προκλητικές δηλώσεις έκανε σήμερα ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, μιλώντας στην 949η επέτειο για τη μάχη του Μαντζικέρτ.

«Θα πάρουμε ό,τι δικαιούμαστε σε Μαύρη Θάλασσα, Μεσόγειο και Αιγαίο», τόνισε ο Τούρκος πρόεδρος, λίγες ώρες μετά τη νέα, διπλή, τουρκική πρόκληση και επεισόδιο στη Χάλκη, όπου τουρκική ακταιωρός επιχείρησε να παρεμποδίσει προσπάθειες διάσωσης αλλοδαπών.

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είπε απειλητικά ότι «καλούμε τους συνομιλητές μας να μείνουν μακριά από λάθη που θα τους προκαλέσουν καταστροφή», ενώ έκανε λόγο για «ψευτόμαγκες στο Αιγαίο»: «Εκείνοι που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν σε άθλια κατάσταση την Ανατολία πριν από έναν αιώνα, τώρα κάνουν ψευτομαγκιές στο Αιγαίο και δεν είναι παρά μια ψυχολογική αντίδραση ότι σφυρίζουν στο νεκροταφείο», είπε.

Ο Τούρκος πρόεδρος επανέλαβε ότι «η Τουρκία θα υπερασπιστεί τα δικαιώματά της στη Μεσόγειο, στο Αιγαίο και στη Μαύρη Θάλασσα. Ακριβώς όπως δεν λαχταρούμε τη γη, την κυριαρχία ή τα συμφέροντα κανενός, δεν θα συμβιβαστούμε ποτέ σε αυτό που μας ανήκει». Για να προσθέσει: «Είμαστε αποφασισμένοι να κάνουμε ό,τι χρειαστεί. Καλούμε τους συνομιλητές μας να συνέλθουν. Δεν έχουμε βλέψεις και εδαφικές διεκδικήσεις, αλλά κάποιοι δοκιμάζουν την υπομονή μας. Θα αντιδράσουμε είτε πολιτικά, είτε οικονομικά, είτε στρατιωτικά. Θα κάνουμε ό,τι χρειαστεί, πληρώνοντας ακόμα και τίμημα. Αν κάποιοι θέλουν να μας αντιμετωπίσουν, ας έρθουν. Ειδάλλως ας φύγουν από τη μέση (...). Η κληρονομιά του Βυζαντίου πέρασε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία με τον Σουλτάνο Μωάμεθ τον Πορθητή. Όσοι δεν αξίζουν να λέγονται καν κληρονόμοι του Βυζαντίου, παίρνοντας πίσω τους τους Ευρωπαίους, είναι σημάδι ότι επιδιώκουν την αδικία, την παρανομία και την πειρατεία και δεν μπορούν να πάρουν μαθήματα από την ιστορία».


πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

«Στρατιωτική αντιπαράθεση μεταξύ εταίρων του ΝΑΤΟ και μεταξύ γειτόνων» δεν θα μπορούσε να ευνοήσει κανέναν, η Γερμανία θα κάνει ό,τι μπορεί για να μη συμβεί κάτι τέτοιο, υποστήριξε μετά τη συνάντηση που είχε με τον υπουργό Εξωτερικών, Νίκο Δένδια, ο Χάικο Μάας, υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας. Με αυτόν τον τρόπο έδειξε τι είναι αυτό που ενδιαφέρει τη Γερμανία και τι είδους «διάλογο» προωθεί, «διάλογος» που θα εξυπηρετεί το ΝΑΤΟ.

«Θέλουμε να συμβάλλουμε ούτως ώστε να χρησιμοποιήσουμε ευκαιρίες για διάλογο. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο μεταξύ άμεσης συνομιλίας μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας, κάτι που είχε συμφωνηθεί άλλωστε κάποτε και που θα έπρεπε ουσιαστικά να λάμβανε χώρα εδώ και καιρό», υποστήριξε, σε μια γραμμή αποκλιμάκωσης της έντασης στην περιοχή με ορίζοντα, όμως, τη συνδιαχείριση και τη συνεκμετάλλευση, όπως είναι, χρόνια τώρα, η κατεύθυνση του ευρωπαϊκού και αμερικανικού παράγοντα.

«Η συνέχιση της προκλητικής συμπεριφοράς της Τουρκίας το μόνο που κάνει είναι να αποδεικνύει περίτρανα διεθνώς ότι οι αναφορές στο διάλογο και στο διεθνές δίκαιο είναι καθαρά προσχηματικές», υποστήριξε ο Νίκος Δένδιας, ισχυριζόμενος ότι το πρόβλημα «αφορά την αξιοπιστία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και για αυτό και δε χωρούν διπλά σταθμά». «Τη στιγμή αυτή που μιλάμε η Τουρκία συνεχίζει να παρανομεί, να κλιμακώνει, να προκαλεί, παρά τις παροτρύνσεις των γειτόνων, των εταίρων και των συμμάχων», είπε ο Ν. Δένδιας.

«Η παρούσα κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο είναι παιχνίδι με τη φωτιά και η μικρότερη σπίθα μπορεί να οδηγήσει σε μια καταστροφή», ισχυρίστηκε σε άλλο σημείο των δηλώσεων του ο ο Χάικο Μάας. «Η συνεχώς εντεινόμενη κλιμάκωση την οποία υποχρεωθήκαμε να παρακολουθήσουμε τις τελευταίες εβδομάδες δημιουργεί και σε εμάς, αλλά και σε άλλους εταίρους της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ μεγάλη ανησυχία και προβληματισμό. Θα συνεχίσω το ταξίδι στην Άγκυρα για να μιλήσω και εκεί, προκειμένου να υπάρξει κατά κάποιο τρόπο αποκλιμάκωση στην Ανατολική Μεσόγειο», είπε.

Νωρίτερα ο υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας συναντήθηκε με τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη. Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές στη συνάντηση τονίσθηκε η ανάγκη αποκλιμάκωσης της τουρκικής προκλητικότητας ώστε να μειωθεί η ένταση στην περιοχή. Οι ίδιες πηγές αναφέρουν πως η πρωτοβουλία της Γερμανίας ως προεδρεύουσας χώρας της ΕΕ συμβάλλει θετικά σε αυτή την κατεύθυνση.
πηγή



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Περίεργα παιχνίδια παίζονται τις τελευταίες ώρες ως απάντηση στην προκλητικότητα των Τούρκων και τον ανθελληνικό σχεδιασμό των Γερμανών και Αμερικάνων.
Μετά την παράταση της τουρκικής NAVTEX και την απάντηση της Ελληνικής πλευρά με αεροναυτική NAVTEX όπως ανακοίνωσε ο κ. Πέτσας

«Μετά την παράταση της προηγούμενης παράνομης τουρκικής NAVTEX, η Ελλάδα δεσμεύει με NAVTEX περιοχή μεταξύ ΝΑ Κρήτης, Καρπάθου, Ρόδου και Νοτίως Καστελορίζου, για τη διενέργεια αεροναυτικών ασκήσεων»

αναμένεται η αυριανή περιοδεία του Χάικο Μάας, Γερμανού υπουργού Εξωτερικών, που κρατά ίσες αποστάσεις μεταξύ του θύτη και θύματος, με σκοπό να σύρει σε άνευ όρων διαπραγματεύσεις τη χώρα μας με την Τουρκία.


Η απάντηση της αεροναυτικής NAVTEX όμως που εξαγγείλαμε φαίνεται πως "μπάζει" σύμφωνα με άποψη της Κύρας Αδάμ από το militaire.gr

Αν όσα λέει ευσταθούν πολύ φοβόμαστε για τα επόμενα επεισόδια, που ίσως είναι σχεδιασμένα από κλειστά δωμάτια του εξωτερικού και οδηγούμαστε σε επικίνδυνες ατραπούς.

Η κυβέρνηση εκδίδει παράνομη ΝΑVTEX –απάντηση στο Ορους Ρέις- διασύροντας διεθνώς τη χώρα 
Της Κύρας Αδάμ 
Η κυβέρνηση προέβη σε παράνομη και επικίνδυνη ενέργεια, εκδίδοντας την ΝΑVΤΕΧ 490/20 με την οποία δηλώνει διεθνώς ότι στην ίδια περιοχή των παράνομων ερευνών του Ορους Ρέις θα εκτελείται ταυτόχρονα και ελληνική αεροναυτική άσκηση.
Για την ελληνική ΝΑVΤΕΧ 490/20 σημειώνονται τα ακόλουθα:
  • Αεροναυτική άσκηση στην περιοχή με ΝΑVΤΕΧ δεν μπορεί να εκδοθεί, διότι η NAVTEX αφορά μόνον σε περιοχή από την επιφάνεια μέχρι τον πυθμένα της θάλασσας. Εκτός και αν η κυβέρνηση και ΠΝ εκτελέσουν την αεροναυτική άσκηση με υδροπλάνα τα οποία θα κάνουν …τσουλήθρα στη θάλασσα, διότι μόνον με τη ΝΑVTEX απαγορεύεται να πετάνε.
  • Σύμφωνα με Σύμβαση Σικάγο ΑΝΝΕΧ 15 και το Δίκαιο της Θάλασσας για να εκτελεστεί αεροναυτική άσκηση απαιτείται η έκδοση διεθνούς αγγελίας ( ΝΟΤΑΜ ) από τη ΥΠΑ που αφορά σε δραστηριότητες από την επιφάνεια της θάλασσας μέχρι άπειρο ύψος. Τέτοια αγγελία δεν έχει εκδώσει η Ελλάδα με αποτέλεσμα οι όποιες αεροναυτικές δραστηριότητες της στην περιοχή να είναι παράνομες και επικίνδυνες για αεροναυτιλομένους.
  • Σύμφωνα με ΑΝΝΕΧ 15 Σύμβαση Σικάγο για να εκτελεστεί η αεροναυτική άσκηση στην περιοχή στις 24 Αυγούστου η ΥΠΑ έπρεπε να εκδώσει ΝΟΤΑΜ τουλάχιστον 5 ημέρες νωρίτερα πριν την έναρξη της άσκησης, ήτοι από τις 17/ 08, (σσ εκτός περιπτώσεων έρευνας διάσωσης και επικίνδυνων καιρικών φαινομένων , που μπορεί να εκδοθεί άμεσα ΝΟΤΑΜ).

Ωστόσο η ΥΠΑ δεν έχει εκδώσει καθόλου και καμμία ΝΟΤΑΜ παράλληλα με την ελληνική ΝΑVTEX , με αποτέλεσμα οι όποιες αεροναυτικές δραστηριότητες στην περιοχή να είναι παράνομες κα επικίνδυνες.
Η περιοχή της αεροναυτικής άσκησης που ορίζει η ελληνική ΝΑVTEX καλύπτει εκτός του FIR Αθηνών και τα FIR Λευκωσίας ,Καίρου και Τρίπολης. Η Σύμβαση Σικάγο απαγορεύει αεροναυτικές δραστηριότητες σε FIR άλλων κρατών εκτός και αν τα κράτη αυτά έχουν εκδώσει σχετική ΝΟΤΑΜ. Τέτοια ΝΟΤΑΜ δεν έχει εκδοθεί από τα FIR Λευκωσίας, Καίρου και Τρίπολης.Είναι βέβαιον ότι η την ελληνική ΝΑVTEX η Άγκυρα την έχει κορνιζάρει για να αποδείξει νομικά ότι Ελλάδα είναι αυτή που παραβιάζει διεθνή νομιμότητα, εκτός του ότι διασύρεται η Ελλάδα και γελάει η οικουμένη και κυρίως χωρίς να δημιουργεί πρόβλημα στο Όρους Ρέις.
Καλή είναι η προσπάθεια αποφυγής πολιτικού κόστους, οι κινήσεις οφείλουν να είναι ακριβείς και κατάλληλες έτσι ώστε να μην ξεφτιλίζεται διεθνώς η χώρα και τίθεται σε κίνδυνο για χάρη της εξουσίας.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

10 μέρες τώρα το Ορούτς Ρέις αλωνίζει την Ανατολική Μεσόγειο πραγματοποιώντας έρευνες, καταπατώντας ευθέως τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας.

84 ενεργοί πολίτες - διακομματικής προέλευσης - συνυπογράφουν ένα κείμενο - κραυγή αγωνίας για τα όσα συμβαίνουν στην Ανατολική Μεσόγειο καλώντας την κυβέρνηση να αναλάβει, επιτέλους, τις ευθύνες της χαράσσοντας εθνική στρατηγική μακράς πνοής!
Φυσικά το κάλεσμα απευθύνεται στο σύνολο του πολιτικού συστήματος της χώρας μας που καλείται να ξυπνήσει από το λήθαργό του. Πριν να είναι πολύ αργά!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Από τον Δεκέμβρη του 2017 κατά την επίσκεψη του Ερντογάν στην Αθήνα - επίσκεψη που προετοίμασε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ- ο Τούρκος Πρόεδρος έθεσε ζήτημα αναθεώρησης της Συνθήκης της Λοζάνης (1923), που καθορίζει τα ελληνοτουρκικά σύνορα. Ταυτόχρονα η τουρκική ηγεσία έθεσε το συνολικό πλαίσιο των τουρκικών διεκδικήσεων.

Από τον Δεκέμβρη του ‘17 μέχρι σήμερα, μια μεγάλη ακολουθία προκλητικών γεγονότων, μεταξύ των οποίων και η σύλληψη & κράτηση των δυο στελεχών του Στρατού Ξηράς στις Καστανιές Έβρου (1/3/20186) προστέθηκαν, στις συστηματικές παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου και των χωρικών υδάτων της Ελλάδας από πλευράς Τουρκίας (4811 και 2032 αντίστοιχα το 2019).

Στις 27 Νοεμβρίου του 2019 είχαμε την σύναψη του απαράδεκτου τουρκο - λιβυκού συμφώνου για τον «καθορισμό θαλάσσιων δικαιοδοσιών». Αμέσως μετά η Τουρκία απέστειλε συντεταγμένες στον ΟΗΕ, για ολόκληρη την ΑΟΖ μεταξύ Κύπρου Ρόδου και Κρήτης, ως τουρκικής, μόλις έξω από τα 6 νμ από τα νησιά της Ρόδου, Καρπάθου, Κάσου και της Κρήτης. Εφόσον η τουρκική κυβέρνηση εγκρίνει έρευνες ή και γεωτρήσεις μεταξύ 6 και 12 μιλίων από τα νησιά, διαδικασία που έχει ήδη αρχίσει, θα αμφισβητεί εμπράκτως, αφενός το δικαίωμα των νησιών σε ΑΟΖ, αφετέρου θα αμφισβητεί και το δικαίωμα της Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα μέχρι τα 12 νμ. Εδώ να σημειώσουμε ότι το δικαίωμά της Ελλάδας, απορρέει από την διεθνή Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982.

Επίσης τον Μάρτιο 2020 είχαμε συγκέντρωση μεταναστών και προσφύγων στα ελληνοτουρκικά σύνορα στις Καστανιές Έβρου. Τα θύματα αυτά της φτώχειας, των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και πολέμων, αναζητώντας συνεχώς δρόμους διαφυγής, πέφτουν θύματα των γεωπολιτικών παιχνιδιών που παίζονται στις πλάτες τους. Η τουρκική κυβέρνηση, στο πλαίσιο της Συμφωνίας ΕΕ - Τουρκίας συνεχίζει να τους χρησιμοποιεί αδίστακτα για τις επιδιώξεις της.

Σε αντιστάθμισμα των τουρκικών κινήσεων στο Αιγαίο και στον Έβρο, η ελληνική κυβέρνηση, ενισχύει τα μέτρα καταστολής και σηκώνει φράκτες, παραμένοντας προσηλωμένη στις απαράδεκτες συμφωνίες της ΕΕ – Τουρκίας και του Κανονισμού του Δουβλίνου, με τον διπλό εγκλωβισμό χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών στη χώρα μας. Θεωρούμε ότι μέτρα, όπως αυτά των ελληνικών κυβερνήσεων, δεν επιλύουν ριζικά το πρόβλημα. Οριστικά το πρόβλημα μπορεί να λυθεί ΜΟΝΟ με την εναντίωση σε ότι οδηγεί τους λαούς στην προσφυγιά. Δηλαδή με την εναντίωση στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και στο σύστημα που γεννά τη φτώχεια. Πραγματικοί εχθροί του λαού και ένοχοι για όλη αυτήν την κατάσταση δεν είναι οι εξαθλιωμένοι και διωγμένοι πρόσφυγες και μετανάστες, αλλά είναι η ΕΕ, το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ.

Η μετατροπή της Αγιάς Σοφιάς σε τζαμί μετά από 86 χρόνια αποτελεί ευθεία προσβολή του χαρακτήρα της ως μνημείο, καθώς από το 1985 προστέθηκε στη λίστα Μνημείων Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO. Η ενέργεια αυτή της Τουρκίας είναι ακόμα ένα βήμα παραπέρα κλιμάκωσης της Τουρκικής προκλητικότητας, που γενικότερα υποθάλπεται από τη στάση και τους σχεδιασμούς των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ στην περιοχή. Η εξέλιξη αυτή, εκτός των άλλων, οξύνει και τους θρησκευτικούς και εθνικιστικούς ανταγωνισμούς, που αξιοποιούνται για κηρύγματα μίσους και με τη σειρά τους αξιοποιούνται από τους ιμπεριαλιστές για τη διαίρεση των λαών. Είναι σημαντικό να απομονωθούν οι εθνικιστικές και οι φασιστικές φωνές τόσο στην Τουρκία όσο και στην Ελλάδα.

Στο φόντο των εξελίξεων του τελευταίου διαστήματος στην Ανατολική Μεσόγειο, και τα παζάρια που προωθούν ΗΠΑ - ΝΑΤΟ και ΕΕ για επικίνδυνες διευθετήσεις στην ευρύτερη περιοχή, πραγματοποιήθηκε και η υπογραφή της ελληνο – ιταλικής και της ελληνο – αιγυπτιακής συμφωνίας για την μεταξύ τους ΑΟΖ. Και οι δυο συμφωνίες, μεταξύ των άλλων, προβλέπουν μερική επήρεια ελληνικών νησιών για τον προσδιορισμό της ΑΟΖ. Ενώ η Τουρκία θεωρεί ότι τα νησιά δεν δικαιούνται ΑΟΖ – υφαλοκρηπίδα, με τις συμφωνίες αυτές η χώρα έμμεσα, αντιπροτείνει μειωμένη επήρεια.

Την εβδομάδα 21 – 25/7/20 είχαμε ανάπτυξη του Ελληνικού και Τουρκικού στόλου στην ευρύτερη περιοχή του Καστελόριζου, Ρόδου και ακτών της Τουρκίας. Επίσης το τουρκικό ερευνητικό πλοίο Ουρούτς Ρέις, παρέμεινε σε ετοιμότητα να αποπλεύσει για έρευνες στην ελληνική ΑΟΖ ανατολικά Ρόδου – Κρήτης με συνοδεία πολεμικών πλοίων. Γενικότερα η δραστηριότητα του ερευνητικού πλοίου σε συνδυασμό με την παρουσία του τουρκικού στόλου είναι ενδεικτική των τουρκικών προθέσεων. Τις μέρες που γράφονται αυτές οι γραμμές, για δεύτερη φορά μέσα σε δεκαπέντε μέρες, μεγάλο μέρος του τουρκικού στόλου έχει αναπτυχθεί στην ευρύτερη περιοχή, αναγκάζοντας και τον ελληνικό στόλο να αναπτυχθεί επίσης σε επίκαιρες θέσεις. Αυτή τη φορά το Ουρούτς Ρέις πλέει στην ελληνική και την κυπριακή ΑΟΖ (μεταξύ Ρόδου - Κρήτης και Κύπρου) στο πλαίσιο σχετικής NAVTEX που έχει αναγγείλει η Τουρκία ότι θα εκτελεί έρευνα μέχρι τις 23/8/20. Το τουρκικό ερευνητικό συνοδεύεται από ομάδα πολεμικών πλοίων κρούσεως.

Η ΕΕ οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ και σε αυτή την κατάσταση, συνεχίζοντας την προκλητική πολιτική του πόντιου Πιλάτου προωθούν τον ''διάλογο'', μιλώντας για “περιοχή όπου Ελλάδα και Κύπρος ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΝ δικαιοδοσία” ή αναφέρονται σε “διαφιλονικούμενα ζητήματα”. Πρόκειται για δηλώσεις που ουσιαστικά αβαντάρουν την τουρκική προκλητικότητα. Υπογραμμίζεται ότι αυτή είναι η στάση των «συμμάχων» των κυβερνήσεων ΝΔ Σύριζα αμέσως μετά τον στρατηγικό διάλογο και την υπογραφή της συμφωνίας ανανέωσης των βάσεων μεταξύ Ελλάδας ΗΠΑ.

Αποδεικνύεται, για άλλη μία φορά, πως οι μύθοι ότι οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και η ΕΕ μπορούν να εξασφαλίσουν την ειρήνη στην περιοχή και τα εδαφικά - κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας, έχουν καταρριφθεί!

ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ στο πλαίσιο του ανταγωνισμού τους με την Ρωσία, θέλουν να κρατήσουν την Τουρκία στην δική τους σφαίρα επιρροής, και αυτό είναι ένας επιπλέον παράγοντας κινδύνου για τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα. Είναι προφανές, ότι στα παζάρια ανάμεσα τους με την Τουρκία οι ιμπεριαλιστές εμπλέκουν και τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα.

Η ελαφρά σύγκρουση μεταξύ τουρκικής και ελληνικής φρεγάτας, δείχνει το μέγεθος της επικινδυνότητας μιας στρατιωτικής εμπλοκής - τυχαίας ή σχεδιασμένης. Γεγονότα όμως, όπως αυτό, λιγότερο ή περισσότερο ''θερμά'', που έτσι ή αλλιώς είναι πολύ κοντά, επιτρέπουν στις δυο κυβερνήσεις να δικαιολογήσουν στους λαούς τους την προσέλευση τους στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Διαπραγματεύσεις που έχουν σαν στόχο τη συνδιαχείριση – συνεκμετάλλευση του υποθαλάσσιου πλούτου, όπως ήδη σερβίρεται από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, αλλά και από ντόπιους αστούς πολιτικούς και άλλους.

Συνεκμετάλλευση όμως σημαίνει, παραχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων. Σημαίνει παζάρι χωρίς αρχές. Τέτοιου είδους ρυθμίσεις δεν λύνουν τα προβλήματα των τουρκικών αμφισβητήσεων για τα σύνορα ή την οριοθέτηση ΑΟΖ υφαλοκρηπίδας. Αντίθετα περιπλέκουν την κατάσταση, ενώ τα εμπλέκουν στους γενικότερους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς. Είναι παραπάνω από σίγουρο ότι η συνεκμετάλλευση θα γεννήσει όρους νέων εντάσεων, νέα θερμά επεισόδια, σύγκρουση.

Την ίδια στιγμή η επίκληση του διεθνούς δικαστηρίου της Χάγης ότι δήθεν μπορεί να εξασφαλίσει μια «δίκαιη» λύση είναι παραπλανητική. Τέτοιοι οργανισμοί κρίνουν όχι με βάση το Δίκαιο, αλλά με βάση την οικονομική πολιτική και στρατιωτική ισχύ κάθε κράτους.

Η ΚΕΘΑ καλώντας σε αποφασιστική αντιμετώπιση εθνικιστικών και πολεμοκάπηλων κραυγών, υποστηρίζει ότι οι λαοί δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτε μεταξύ μας. Για να ανοίξει ο δρόμος στη κατεύθυνση κάλυψης των αναγκών των λαών της περιοχής, της αμοιβαίας επωφελούς συνεργασίας των χωρών απαιτείται ο λαός να αγωνιστεί, για αποδέσμευση από ΕΕ και ΝΑΤΟ, όπως και κάθε άλλη ιμπεριαλιστική ένωση.

Η ΚΕΘΑ καλεί σε επαγρύπνηση και δυνάμωμα του αγώνα για:

- Καμιά αλλαγή των συνόρων, καμιά παραχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων όπως αυτά καθορίζονται από τη Διεθνή Σύμβαση για το Δίκαιο στη Θάλασσας του 1982.

- Την απεμπλοκή της Ελλάδας από τα σχέδια των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ και την αποχώρηση των Ενόπλων Δυνάμεων από όλες τις ιμπεριαλιστικές αποστολές στο εξωτερικό.

- Την αποδέσμευση από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, το κλείσιμο της βάσης της Σούδας και των άλλων αμερικανοΝΑΤΟικών βάσεων.

- Την ακύρωση της συμφωνίας ΕΕ - Τουρκίας για το Προσφυγικό, τον απεγκλωβισμό των προσφύγων από τα νησιά και τη μετάβαση στις χώρες προορισμού τους.


20/8/2020
Η γραμματεία της Κίνησης για την Εθνική Άμυνα (ΚΕΘΑ)



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Αλέξανδρου Καζαμία *

Μέσα στη δεκαετία της κρίσης, όταν η Ελλάδα πάλευε με τα μνημόνια, δύο ιστορικές εξελίξεις που δεν έλαβαν τη δέουσα προσοχή, άλλαξαν το τοπίο της εξωτερικής πολιτικής μας. Η πρώτη ήταν η ανακάλυψη τεράστιων κοιτασμάτων φυσικού αερίου στην ΑΟΖ του Ισραήλ, των οποίων το 1% καλύπτει την εγχώρια κατανάλωση και το 99% αναζητά αγορές στην Ευρώπη. Ενώ τα πρώτα κοιτάσματα εντοπίστηκαν το 1999, τα κολοσσιαία αποθέματα των πεδίων Λεβιάθαν και Ταμάρ έγιναν γνωστά μετά το 2010. Η δεύτερη εξέλιξη ήταν η ρήξη στις σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας για πρώτη φορά από το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και η παράλληλη κατάρρευση του άξονα Τουρκίας-Ισραήλ. Κύριες αιτίες αυτής της αλλαγής ήταν η ισραηλινή επίθεση κατά της τουρκικής νηοπομπής που μετέφερε βοήθεια στη Γάζα το 2010, η εναντίωση του Ερντογάν στις αμερικανικές κυρώσεις κατά του Ιράν και η συμπαράστασή του στα Ισλαμιστικά κινήματα που ανέδειξαν οι επαναστάσεις της Αραβικής Άνοιξης το 2010-11. Συνέπεια αυτής της κρίσης ήταν η εγκατάλειψη της Τουρκίας ως πρώτου προορισμού για την εξαγωγή Ισραηλινού αερίου στην Ευρώπη και η προαγωγή της Κύπρου και της Ελλάδας ως εναλλακτικής οδού.

Το 2013, με την κοντόφθαλμη και υποτελή πολιτική της, η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου καλωσόρισε το κάλεσμα της Ουάσιγκτον να καταστεί η Ελλάδα κομιστής του Ισραηλινού φυσικού αερίου στην Ευρώπη. Εκτός από την ηθική της διάσταση, που νομιμοποιεί τη βάρβαρη κατοχή των Παλαιστινίων και συνδέει την Ελλάδα με ένα κράτος που παραβιάζει κατάφωρα το Διεθνές Δίκαιο, η διπλωματική στροφή του 2013 αναμενόταν να μας φέρει σε νέα τροχιά σύγκρουσης με την Άγκυρα. Γεωπολιτικά, η συμμαχία με το Ισραήλ, τον κύριο αντίπαλό της στη Μέση Ανατολή, θα δημιουργούσε πολιορκητικό κλοιό γύρω από την Τουρκία εκθέτοντας έτσι την ασφάλεια της Κύπρου και των Δωδεκανήσων σε απρόβλεπτες απειλές. Νομικά, η διέλευση ενός υποθαλάσσιου αεραγωγού από το Ισραήλ στην Κρήτη θα έθετε σοβαρά ζητήματα οριοθέτησης ΑΟΖ, όπου η Τουρκία αναμενόταν να υιοθετήσει προκλητικότερη στάση από ό,τι στο παρελθόν, αφού ο στόχος της τώρα θα ήταν η ματαίωση των σχεδίων του Ισραήλ. Γι’ αυτό, η τότε αξιωματική αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ σωστά καταδίκασε την επίσκεψη Σαμαρά στο Τελ Αβίβ τον Οκτώβριο του 2013 ως «τυχοδιωκτική» και αναφέρθηκε εύστοχα σε «στρατιωτική συνεργασία που εγκυμονεί κινδύνους».

Ενάμιση χρόνο αργότερα όμως, όταν η κυβέρνηση Τσίπρα προετοίμαζε το γ’ μνημόνιο, ο νέος υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Κοτζιάς, έδινε μια πρόγευση της στροφής 180 μοιρών του ΣΥΡΙΖΑ πραγματοποιώντας επίσκεψη στο Ισραήλ ανήμερα του Δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου 2015. Έκτοτε, η Ισραηλοποίηση της εξωτερικής μας πολιτικής προχώρησε με ραγδαίους ρυθμούς, πάντοτε σε συντονισμό με την Ουάσιγκτον, αφού οι αμερικανικές ExxonMobil και Noble Energy (που πρόσφατα αγοράστηκε από τον κολοσσό Chevron) κατείχαν τη μερίδα του λέοντος στην εκμετάλλευση των κοιτασμάτων αερίου και πετρελαίου στην Αν. Μεσόγειο. Ταυτόχρονα, για να εξαπατηθεί η κοινή γνώμη, η υποτελής πολιτική των κυβερνήσεων Σαμαρά και Τσίπρα απέναντι στις ΗΠΑ και το Ισραήλ παρουσιαζόταν εντός της χώρας ως μια δήθεν εθνικιστική στροφή σθεναρών διεκδικήσεων από την Τουρκία.

Στην πραγματικότητα όμως, από το 2013 ως σήμερα η Ελλάδα δεν διεκδίκησε απολύτως τίποτα από την Τουρκία το οποίο δεν διεκδικούσε τα προηγούμενα χρόνια της ύφεσης. Ταυτόχρονα όμως, εδώ και επτά χρόνια η Αθήνα βρίσκεται διαρκώς σε αμυντική θέση απέναντι σε αυξημένες τουρκικές προκλήσεις, εκθέτοντας την ασφάλεια του Αιγαίου και της Κύπρου σε υψηλό κίνδυνο διότι, ανοήτως, οι κυβερνήσεις μας έχουν ταυτιστεί με τα σχέδια των ΗΠΑ και του Ισραήλ, δηλαδή των βασικών αντιπάλων του Ερντογάν. Παράλληλα, τα οικονομικά οφέλη για τον ελληνικό λαό είναι μηδαμινά, αφού σχεδόν το 95% της κατ’ επίφαση «δημόσιας» ΔΕΠΑ, που συμμετέχει στην κοινοπραξία του αεραγωγού EastMed, ανήκει είτε σε ξένους επενδυτές είτε στο ΤΑΙΠΕΔ του κ. Σόιμπλε, δηλ. στο αποικιοκρατικό «υπερταμείο» του μνημονίου του ΣΥΡΙΖΑ που εκποιεί την ελληνική δημόσια περιουσία ως το 2114. Ψίχουλα θα είναι και τα έσοδα από τη φορολόγηση της θυγατρικής ExxonMobil Hellas.

Σήμερα, βεβαίως, η άβουλη κυβέρνηση Μητσοτάκη εξακολουθεί την ίδια τυχοδιωκτική πολιτική που καθιέρωσε το δίδυμο Τσίπρα-Κοτζιά το 2015-19. Όπως συνέβη με την (αναμενόμενη) στροφή της ΝΔ στη Συμφωνία των Πρεσπών, έτσι και στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, η κυβέρνηση Μητσοτάκη ανήγγειλε αρχικά μια διόρθωση πολιτικής, με τον κ. Δένδια να δηλώνει μετά τις εκλογές ότι «ο πρωθυπουργός απηύθυνε προς την Τουρκία κλάδο ελαίας». Σύντομα όμως, οι πιέσεις των ΗΠΑ, της Γερμανίας και του Ισραήλ επανέφεραν τον πρωθυπουργό στη γραμμή του μη διαλόγου, ενώ το επιτελείο του άρχισε να αναμασά τα κούφια επιχειρήματα της κυβέρνησης Τσίπρα περί δήθεν «απομόνωσης» του Ερντογάν και στήριξης της Ελλάδας από «ισχυρούς συμμάχους».

Δυστυχώς όμως, αυτοί που χειρίζονται τα λεγόμενα «εθνικά» μας θέματα δεν φαίνεται να έχουν διδαχθεί από την Ιστορία μας ότι η εξάρτηση στο τέλος πληρώνεται ακριβά. Και το 1922 και το 1974, παρόλο που οι μεγάλες δυνάμεις ήταν αρχικά στο πλευρό της Ελλάδας, την κρίσιμη στιγμή μας εγκατέλειψαν. Οι ίδιοι κίνδυνοι, ασφαλώς, ελλοχεύουν και τώρα, όπως φάνηκε από την πολιτική των «ίσων αποστάσεων» των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στις 10 Αυγούστου, όταν το ερευνητικό Oruc Reis έπλευσε 52 μίλια πάνω από την ελληνική υφαλοκρηπίδα συνοδευόμενο από φρεγάτες του τουρκικού πολεμικού ναυτικού.

Ταυτόχρονα, από τις 13 Νεομβρίου 2019, η τάχα «απομονωμένη» Τουρκία κατάφερε να υπογράψει το νομικά έωλο, αλλά γεωστρατηγικά ενοχλητικό Τουρκο-Λιβυικό Μνημόνιο, που διεκδικεί ένα σημαντικό τμήμα ανάμεσα στην ελληνική και κυπριακή ΑΟΖ. Η κίνηση αυτή δεν στρέφεται μόνο κατά της Ελλάδας και της Κύπρου, αλλά και κατά του Ισραήλ, αφού ανακόπτει τον υποθαλάσσιο δρόμο του αεραγωγού EastMed από την Κύπρο στην Κρήτη (κι από εκεί στην υπόλοιπη Ευρώπη). Γι’ αυτό, όσοι μιλούν για «επιτυχίες» της ελληνικής διπλωματίας στον Έβρο και στη στιγμιαία ανάκληση του Oruc Reis στις 21 Ιουλίου, πρέπει να θυμούνται ότι και στις δύο περιπτώσεις τα πράγματα επέστρεψαν (προσωρινά) εκεί που ήταν, ενώ η κυβέρνηση Μητσοτάκη χρεώνεται ως τώρα μια σημαντική υποχώρηση στο θέμα του Τουρκο-Λιβυικού Μνημονίου. Η θλιβερή προσπάθειά της να το ανατρέψει στηρίζοντας το Λίβυο πολέμαρχο Χάφταρ υπέστη δεύτερο πλήγμα όταν ο Ερντογάν έστειλε στρατεύματα στην Τρίπολη αντιστρέφοντας τον Εμφύλιο υπέρ της επίσημης κυβέρνησης Σαράζ.

Την ίδια στιγμή όμως, τόσο η ελληνική κυβέρνηση όσο και σημαντική μερίδα της κοινωνίας ακόμη αντιλαμβάνονται τις ελληνοτουρκικές σχέσεις με τους παραδοσιακούς όρους της προ-2010 εποχής. Έτσι, ελάχιστη έμφαση δίνεται στο δημόσιο διάλογο στο γεγονός ότι, λόγω κυρίως της οικονομικής κρίσης, η εθνική μας κυριαρχία έχει υποστεί τεράστια έκπτωση, με αποτέλεσμα η ελληνική εξωτερική πολιτική να χαράσσεται σχεδόν εξ’ ολοκλήρου από την Ουάσιγκτον και το Βερολίνο. Παρομοίως, έχει γίνει ελάχιστα κατανοητό ότι η κλιμάκωση της έντασης στο Αιγαίο τα τελευταία χρόνια οφείλεται κυρίως στην αυξανόμενη ανάμειξη του Ισραήλ στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, που μας εκθέτει αφενός σε αυξημένες απειλές χωρίς όμως να μας θωρακίζει αφετέρου από τις τουρκικές διεκδικήσεις.

Από την αρχή, η Πλεύση Ελευθερίας ορθώς κατήγγειλε την Ισραηλοποίηση της εξωτερικής μας πολιτικής, προβλέποντας τις επικίνδυνες επιπτώσεις της για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις που σήμερα βλέπουμε ξεκάθαρα. Ταυτόχρονα, με πολλαπλές δηλώσεις και ανακοινώσεις έχει σημάνει τον κώδωνα του κινδύνου για την παράδοση της κυριαρχίας και ανεξαρτησίας μας σε εξωτερικά κέντρα αποφάσεων που διαρκώς μας αναθέτουν ρόλους για την εξυπηρέτηση των δικών τους και όχι των ελληνικών συμφερόντων. Σήμερα επιβάλλεται μια πιο δυναμική και ανεξάρτητη αντιμετώπιση της Τουρκίας, όχι με κούφιους παλικαρισμούς και επιλεκτικές αναφορές στο Διεθνές Δίκαιο, αλλά με τολμηρή χρήση όλων των εργαλείων της εξωτερικής πολιτικής για την προάσπιση των δικαιωμάτων μας και της ειρήνης στο Αιγαίο και την Κύπρο.

* Καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Κόβεντρυ, επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας της Πλεύσης Ελευθερίας.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Σε σημερινό της δημοσίευμα η Ρωσική ιστοσελίδα rua.gr υποστηρίζει πως στις 13 Αυγούστου, όταν η φρεγάτα του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού «Λήμνος» μπήκε σε αντιπαράθεση με την τουρκική φρεγάτα Kemal Reis, ελληνικό υποβρύχιο κατέστρεψε τον εξοπλισμό Oruc Reis.

«Ενώ οι ελληνικές και οι τουρκικές φρεγάτες έκαναν ελιγμό γύρω από το Oruc Reis, το ελληνικό υποβρύχιο περνούσε κάτω από το τουρκικό ερευνητικό σκάφος Oruc Reis. Οι ακριβείς πληροφορίες για το περιστατικό δεν έχουν αναφερθεί, αλλά, προφανώς, τα ελληνικά υποβρύχια έκοψαν τα καλώδια και κατέστρεψαν τον εξοπλισμό», αναφέρει το σχετικό ρεπορτάζ.

Σύμφωνα με το ίδιο ρεπορτάζ, μετά από αυτό, το Oruc Reis φέρεται να διέκοψε την έρευνα και επέστρεψε στο λιμάνι της Αττάλειας.

«Η Ελλάδα είχε προηγουμένως προειδοποιήσει την Τουρκία ότι θα παρέμβει σε τέτοιες εργασίες, υπαινιγμό για διακοπή καλωδίων ή ζημιά στον εξοπλισμό. Τώρα, προφανώς, έχει αρχίσει να κάνει πραγματικότητα τις απειλές της. Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε την Παρασκευή ότι η Ελλάδα είχε επιτεθεί στο σεισμικό πλοίο της Oruc Reis και προειδοποίησε ότι αν το ξανακάνει στο μέλλον, η Τουρκία θα δώσει αντίποινα», καταλήγει το ρεπορτάζ.


πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


του Δημήτρη Μηλάκα

Γιατί πηγαινοέρχεται το «Oruc Reis» νότια του Καστελόριζου

Για να αντιληφθούμε τι (και γιατί) τρέχει αυτές τις μέρες στην ανατολική Μεσόγειο με την κλιμάκωση της ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης, θα πρέπει κατ’ αρχήν να έχουμε μια εικόνα των παικτών και των επιδιώξεών τους. Πριν απ’ αυτά, κάποιες πληροφορίες...

Στις 13 Ιουλίου, όπως αποκάλυψε ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου, πραγματοποιήθηκε η «μυστική» συνάντηση στο Βερολίνο των στενών συνεργατών - διπλωματικών συμβούλων του Κυριάκου Μητσοτάκη και του Ερντογάν υπό την εποπτεία του διπλωματικού συμβούλου της καγκελαρίου Μέρκελ.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες του «Π», αυτή δεν ήταν η πρώτη επαφή. Οι δύο πλευρές συνομιλούσαν αρκετό καιρό νωρίτερα μέσω των γερμανικών «καλών υπηρεσιών». Στο πλαίσιο αυτό μάλιστα είχαν γίνει ανταλλαγές ιδεών και είχαν κατατεθεί προτάσεις για το πώς θα μπορούσε να στρωθεί ένα τραπέζι και να ξεκινήσει ένας ελληνοτουρκικός διάλογος.

Σύμφωνα με όσα έχουν μεταφέρει στο «Π» παλιές καραβάνες του ΥΠΕΞ, σε αυτήν την ανταλλαγή απόψεων μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας με τη διαμεσολάβηση πάντα του «αμερόληπτου (Γερμανού) τρίτου» κατατέθηκαν προχωρημένες ιδέες περί ενός ανακοινωθέντος, στο οποίο θα καταγραφόταν η διάθεση των δύο πλευρών να συνομιλήσουν για την επίλυση των προβλημάτων με ορίζοντα παραπομπής των δυσεπίλυτων σε διεθνές δικαιοδοτικό όργανο. Και οι δύο πλευρές θα δεσμεύονταν να αποφύγουν μονομερείς ενέργειες όσο θα διαρκούσαν οι συνομιλίες.

Στο εν λόγω ανακοινωθέν, προκειμένου να δημιουργηθεί το κλίμα εμπιστοσύνης ενόψει των συνομιλιών, καταβλήθηκε προσπάθεια ώστε να προστεθούν δηλώσεις προθέσεων προκειμένου η μια πλευρά να ικανοποιεί την άλλη σε πολύ συγκεκριμένα ευαίσθητα ζητήματα ασφαλείας...


Το «σκάλωμα»


Η προώθηση της γερμανικής διαμεσολαβητικής διαδικασίας άρχισε να σκαλώνει όταν:

● Όπως είπαμε, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών «κάρφωσε» τις μυστικές διαβουλεύσεις

● Μόλις μερικές μέρες μετά τη μυστική τριμερή στις 17 Ιουλίου ο Έλληνας πρεσβευτής στην Αίγυπτο Νίκος Γαριλίδης, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Al-Ahram», δήλωνε ότι Ελλάδα και Αίγυπτος βρίσκονται πολύ κοντά σε συμφωνία για την ΑΟΖ, κάτι που σύμφωνα με τον Έλληνα διπλωμάτη θα πρέπει να γίνει μέσα στο καλοκαίρι.

Ο πρεσβευτής υποχρεώθηκε να ανασκευάσει (δήλωση στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων) τα όσα δήλωσε στην αιγυπτιακή εφημερίδα, προφανώς επειδή ακόμη ήταν ζεστή, στο πλαίσιο της γερμανικής πρωτοβουλίας, η δέσμευση των δύο πλευρών για αποφυγή μονομερών ενεργειών.

Στο πλαίσιο αυτό, και ύστερα από τις τηλεφωνικές επαφές της Μέρκελ με Ερντογάν και Μητσοτάκη, ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, προκειμένου να εμφανιστεί συνεπής με τη δέσμευση περί αποφυγής μονομερών ενεργειών, δεν έβγαλε το «Oruc Reis» στην περιοχή που είχε ορίσει με Navtex για έρευνες νότια του Καστελλόριζου και μάζεψε στους ναυστάθμους τα τουρκικά πολεμικά που θα το συνόδευαν.

Μετά την εμφάνιση της Μέρκελ στο προσκήνιο και τα τηλεφωνήματα σε Μητσοτάκη και Ερντογάν ο ορισμός του παλαίμαχου διπλωμάτη Παύλου Αποστολίδη ως επικεφαλής της ελληνικής διαπραγματευτικής ομάδας δημιούργησε την εντύπωση ότι η έναρξη του διαλόγου ήταν θέμα πολύ λίγου χρόνου...


Μερική (;) ΑΟΖ με Αίγυπτο


Ακριβώς τη στιγμή που η γερμανική επιμονή και μεθοδικότητα φάνηκε ότι έχει καταφέρει να στρώσει το τραπέζι ενός ελληνοτουρκικού διαλόγου, η ελληνική κυβέρνηση έκανε τα δικά(;) της: συνυπέγραψε συμφωνία μερικής οριοθέτησης της ΑΟΖ με την Αίγυπτο, παρά τη δέσμευσή της στην καγκελάριο (και τον Ερντογάν) περί αποφυγής μονομερών ενεργειών.

Για την ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία περί μερικής οριοθέτησης ΑΟΖ το ενδιαφέρον δεν είναι αυτό που οριοθετήθηκε, αλλά αυτό που έμεινε έξω για μελλοντική διαπραγμάτευση: πρόκειται για το τμήμα από τον 28ο μεσημβρινό, που αγγίζει το ανατολικό τμήμα της Ρόδου, και ανατολικότερα. Με πιο απλά λόγια, αυτό που η συμφωνία αφήνει έξω προς μελλοντική διαπραγμάτευση είναι (μεγάλο) μέρος της επήρειας των Ρόδου, Καρπάθου, Κρήτης και συνολικά του συμπλέγματος του Καστελλόριζου.

Υπό αυτήν την έννοια η συμφωνία Ελλάδας - Αιγύπτου για την ΑΟΖ φαίνεται σαν να λαμβάνει υπόψη τις τουρκικές αιτιάσεις και διεκδικήσεις για την περιοχή νότια του Καστελόριζου.


Τουρκικό «οικόπεδο»


Στο σημείο αυτό θα πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι αυτήν ακριβώς τη θαλάσσια περιοχή η Τουρκία από τον Απρίλιο του 2012 είχε «οικοπεδοποιήσει» και με δημοσίευση στην τουρκική εφημερίδα της κυβέρνησης την είχε παραχωρήσει προς έρευνα και εκμετάλλευση στην κρατική τουρκική εταιρεία πετρελαίου!

Οι αναγνώστες του «Ποντικιού» ενδεχομένως να έχουν κουραστεί να διαβάζουν από τότε, το 2012, ότι γι’ αυτή την τουρκική κίνηση δεν αντέδρασε καμία ελληνική κυβέρνηση, θεωρώντας προφανώς ότι δεν θα χρειαστεί να απαντήσει στο ερώτημα τι θα πράξει αν «στη βάρδιά της» τουρκικά ερευνητικά με τη συνοδεία του τουρκικού στόλου επιχειρήσουν εργασίες σε αυτήν ακριβώς την περιοχή.

Σε αυτό το ερώτημα, λοιπόν, κλήθηκε να απαντήσει η κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη, καθώς η Τουρκία δέσμευσε την περιοχή που θεωρεί ότι εμπίπτει στη δική της υφαλοκρηπίδα και έστειλε το «Oruc Reis» μαζί με μοίρα του στόλου της. Το ερώτημα λοιπόν που προκύπτει είναι:

● Γιατί η ελληνική κυβέρνηση εμφανίστηκε με αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά;

● Τι την οδήγησε από τη μια σε μυστικές συνομιλίες για την έναρξη ενός ελληνοτουρκικού διαλόγου με ταυτόχρονη δέσμευση περί αποφυγής μονομερών ενεργειών και από την άλλη, την ίδια στιγμή, να επιχειρεί μια τέτοια μονομερή ενέργεια όπως είναι η υπογραφή της συμφωνίας με την Αίγυπτο;

Πολλώ δε μάλλον που ούτε το τουρκολιβυκό σύμφωνο ακυρώνει ή αποτρέπει, όπως αποδείχτηκε, την προοπτική ελληνοτουρκικής έντασης / σύγκρουσης.


Κείται μακράν...


Μια πρώτη απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα είναι ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη ασπάζεται τις πολύ συστηματικά καλλιεργημένες απόψεις ότι το Καστελλόριζο είναι μακριά και ως εκ τούτου αποτελεί μεγάλο βραχνά οποιαδήποτε προσπάθεια κατοχύρωσης των δικαιωμάτων του σε ΑΟΖ, ταυτόχρονα με την επιδίωξη μιας συμφωνίας για διευθέτηση των ελληνοτουρκικών.

Οι συστηματικά προβαλλόμενες απόψεις ειδικών αλλά και οι off the record τοποθετήσεις παραγόντων της πολιτικής ζωής της χώρας (διακομματικά), σύμφωνα με τις οποίες «κανένα δικαστήριο δεν θα αποδώσει πλήρη δικαιώματα στο Καστελλόριζο», «απελευθερώνουν» όλους όσοι – όπως ο Κυριάκος Μητσοτάκης– ονειρεύονται να «επιλύσουν» τα ελληνοτουρκικά.

Ενδεχομένως ο πρωθυπουργός της χώρας θα είχε πολλά να διδαχτεί αν ανέτρεχε στο αρχείο του πρωθυπουργού και πατέρα του Κώστα Μητσοτάκη. Εκεί θα διαπίστωνε την οδυνηρή εμπειρία που είχε ο πατέρας του κατά την «άτυπη» συνάντησή του με τον τότε πρωθυπουργό της Τουρκίας Μεσούτ Γιλμάζ για μια πολιτική προσέγγιση της επίλυσης των ελληνοτουρκικών διαφορών, η οποία πραγματοποιήθηκε υπό την προτροπή, φροντίδα και εποπτεία των Αμερικανών.

Ο τότε πρωθυπουργός της χώρας διαπίστωσε τι εννοούν με τον όρο «πολιτική προσέγγιση» οι Τούρκοι, ότι δεν ζητούν τίποτε λιγότερο από το μισό Αιγαίο και πως δεν διστάζουν να βγάζουν στη φόρα τις «μυστικές» διαβουλεύσεις εκθέτοντας τους «αφελείς» Έλληνες συνομιλητές τους...


Παίκτες και πιόνια


Μια δεύτερη –και ενδεχομένως πιο σφαιρική– απάντηση στο ερώτημα που έχει να κάνει με την αλλοπρόσαλλη στάση της κυβέρνησης Μητσοτάκη, η οποία από τη μια προσεγγίζει σε διάλογο με τη δέσμευση (και έναντι των Γερμανών) ότι δεν θα προχωρήσει σε μονομερείς ενέργειες και από την άλλη προχωρά αμέσως σε μια μονομερή ενέργεια υπογράφοντας τη συμφωνία με την Αίγυπτο, μπορεί να προκύψει από την παρατήρηση των μεγάλων παικτών που βρίσκονται στην περιοχή. Ειδικά από τον τρόπο που κινούν τα πιόνια τους στη σκακιέρα...

Το τοπίο εμφανίζεται λίγο πιο φωτεινό αν λάβουμε υπόψη τις πληροφορίες που θέλουν ενεργό ανάμειξη του αμερικανικού παράγοντα στην επίσπευση και την κατάληξη των ελληνοαιγυπτιακών συνομιλιών και στην υπογραφή της συμφωνίας για την οποία ο Δένδιας μετέβη εσπευσμένα στο Κάιρο χωρίς να γνωρίζει, όπως ο ίδιος δήλωσε, ότι επρόκειτο να υπογράψει!

Δεν είναι μυστικό ότι το καθεστώς της Αιγύπτου είναι μαριονέτα των Αμερικανών και εχθρικό προς τον Ερντογάν. Μυστικό επίσης δεν είναι ότι οι Αμερικανοί έχουν τον τρόπο τους (και τους ανθρώπους τους) και στις ελληνικές κυβερνήσεις, τη σημερινή και τις προηγούμενες.

Δεν ήταν λοιπόν μεγάλο πρόβλημα για το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών και τις συναφείς υπηρεσίες υποστήριξης να «υποβοηθήσουν» Αθήνα και Κάιρο να συμφωνήσουν σε κάτι που ήταν ολοφάνερο ότι τελικά θα δυσκόλευε αν δεν θα οδηγούσε σε αποτυχία τη γερμανική διαμεσολάβηση για ελληνοτουρκικό διάλογο και διευθέτηση των ελληνοτουρκικών.


Μάχη γιγάντων


Καθώς αναφερθήκαμε στις μαριονέτες, επιβάλλεται και μία μνεία στους παίκτες που κάνουν το «παιχνίδι».

Είναι σαφές ότι η Τουρκία είναι ένας από τους παίκτες στην περιοχή, με την έννοια ότι έχει αποδείξει πως έχει τα «κότσια» να διεκδικήσει τον ρόλο που θεωρεί ότι της αναλογεί. Όπως επανειλημμένα έχει διακηρύξει η τουρκική ηγεσία, «τίποτε δεν μπορεί να συμφωνηθεί στην περιοχή (ανατολική Μεσόγειο) ερήμην μας».

Επίσης, σε ό,τι αφορά στις ελληνοτουρκικές διαφορές, όλες οι τουρκικές κυβερνήσεις τις τελευταίες δεκαετίες έχουν διακηρύξει ότι δεν αναζητούν μια νομική διευθέτηση, αλλά επιδιώκουν (να επιβάλουν) μια πολιτική λύση. Αυτός άλλωστε είναι και ο λόγος για τον οποίο οι ελληνικές κυβερνήσεις προσπαθούν να αποφύγουν έναν τέτοιο διάλογο, στον οποίο προσέρχονται μόνο ύστερα από δυσμενείς εξελίξεις (Ίμια) ή υπό σφοδρή πίεση, όπως συμβαίνει αυτήν την περίοδο.

Ένας ακόμη παίκτης στην περιοχή είναι η Γερμανία, ως ηγέτιδα –και προεδρεύουσα αυτήν την περίοδο– στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Το γερμανικό ενδιαφέρον για το ενεργειακό παιχνίδι είναι αυτονόητο και αριστοτεχνικό. Αρκεί να θυμηθούμε ότι ο πρώην καγκελάριος Σρέντερ, μετά τη λήξη της θητείας του, συνέχισε να υπηρετεί (εκτός από τα προσωπικά του) τα συμφέροντα της χώρας του ως μεγαλοστέλεχος της κολοσσιαίας ρωσικής κρατικής εταιρείας φυσικού αερίου Gazprom επισφραγίζοντας το «δέσιμο» του Βερολίνου με τη Μόσχα παρά την αμερικανική οργή...

Αδιαμφισβήτητοι παίκτες στην ανατολική Μεσόγειο πάντως παραμένουν οι Αμερικανοί. Δεν χρειάζονται άλλωστε ιδιαίτερες συστάσεις, καθώς μεταπολεμικά λύνουν και δένουν χρησιμοποιώντας κάποια καρότα και πολύ μαστίγιο...

Η Ελλάδα είναι υποχρεωμένη από τη γεωγραφία να συμμετέχει σ’ αυτό το παιχνίδι – ως μαριονέτα και κομπάρσος, δυστυχώς...

Έχοντας τιναχτεί στον αέρα οικονομικά, οι ελληνικές κυβερνήσεις παρέδωσαν τη λειτουργία της χώρας στον γερμανικό - ευρωπαϊκό έλεγχο. Ταυτόχρονα, η οικονομική χρεοκοπία βάθυνε την αμυντική εξάρτηση της χώρας από τους συμμαχικούς της δεσμούς, δηλαδή το ΝΑΤΟ, δηλαδή τους Αμερικανούς.

Ενδεικτικό αυτής της απόλυτης εξάρτησης της άμυνας της χώρας από τον αμερικανικό παράγοντα είναι το γεγονός ότι τη στρατηγική ελληνοαμερικανική συμφωνία, η οποία υποτίθεται ότι διασφαλίζει τα σύνορα της χώρας και από τον εξ ανατολών κίνδυνο, τη διαπραγματεύτηκε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και την υπέγραψε αμέσως μετά την εκλογή της η Νέα Δημοκρατία.

Δεν θα ήταν, έχουμε την εντύπωση, τόσο δύσκολο για τους Αμερικανούς να «ρίξουν» το τυράκι της ελληνοαιγυπτιακής συμφωνίας για την ΑΟΖ στην ελληνική κυβέρνηση, προκειμένου να δείξουν στους Γερμανούς ποιος κάνει ακόμη κουμάντο στην περιοχή.

Όπως έδειξαν και στους Γάλλους (και στην πετρελαϊκή εταιρεία Total), τορπιλίζοντας πριν από λίγο καιρό την ελληνογαλλική στρατιωτική (και γενικότερη) συνεργασία, ότι το φιλέτο νότια της Κρήτης, το οποίο παρεμπιπτόντως αποδίδεται στην Ελλάδα με βάση την ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία, είναι πρώτα και κύρια αμερικανικό...

Συμπέρασμα; Καλά ξεμπερδέματα...

Πηγή: topontiki.gr



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Την οργή της Τουρκίας επισύρει η συμφωνία Ελλάδας – Αιγύπτου για τον καθορισμό ΑΟΖ. Οργή που μάλιστα εκφράζεται σε ανώτερο θεσμικό επίπεδο με ευθεία απειλή πολέμου. Η ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου εξωτερικών που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα του τουρκικού ΥΠΕΞ, μιλά ευθέως για «απάντηση στο μέτωπο και στο τραπέζι». Με τον όρο «μέτωπο» οι Τούρκοι φυσικά εννοούν την απειλή πολέμου την οποία ούτως ή άλλως έχουν στο τραπέζι με το Casus Belli.

Οι τούρκοι στην ανακοίνωσή τους αμφισβητούν ότι υπάρχουν θαλάσσια σύνορα μεταξύ Ελλάδας – Αιγύπτου, επικαλούμενοι το παράνομο μνημόνιο που έχουν υπογράψει με τον Σαράτζ, το οποίο προκλητικά καταπατά την ελληνική εθνική κυριαρχία. Με άκρως προβοκατόρικη διάθεση το τουρκικό υπουργείο εξωτερικών ισχυρίζεται ότι η Αίγυπτος απεμπολεί δικά της κυριαρχικά δικαιώματα με αυτή τη συμφωνία, όπως ακριβώς έκανε και με την Κύπρο! Ενώ τονίζει ότι έτσι καταπατώνται και τα δικαιώματα της Λιβύης!

Και για να μην υπάρχουν περιθώρια για παρερμηνείες, η Τουρκία απειλεί ότι δεν θα επιτρέψει καμία οικονομική δραστηριότητα στην ενλόγω ζώνη που περιλαμβάνει η συμφωνία Ελλάδας – Αιγύπτου.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Αν θέλεις να προβλέψεις τα γεγονότα και να προσπαθήσεις να αποτρέψεις τις δυσοίωνες 
εξελίξεις και παράλληλα να ετοιμάσεις μια συγκροτημένη πολιτική σχεδίαση στα εθνικά θέματα καλό είναι να εξετάζεις και τι γράφεται στον διεθνή τύπο. Και ιδιαίτερα στον τύπο χωρών που ασκούν εξάρτηση στην χώρα μας (βλέπε ΗΠΑ, Γερμανία κλπ).

Μας κάνει φοβερή εντύπωση η άποψη που εκφράζεται από την Γερμανική εφημερίδα Süddeutsche Zeitung και που ωμά δίνει το περίγραμμα της επόμενης μέρας μετά την όξυνση των τελευταίων ημερών στο Αιγαίο. Η οποία άμεσα και σαφέστατα θέτει ζήτημα συνεκμετάλευσης των ενεργειακών κοιτασμάτων στο Αιγαίο, αφού θεωρεί πως η Τουρκία κέρδισε σ' αυτή την φάση μια "αδιαμφισβήτητη νίκη". Και μάλιστα φτάνει στο σημείο να υποδεικνύει τις κινήσεις υποταγής που οφείλει να κάνει η Αθήνα....

Παραθέτουμε το ρεζουμέ, όπως το δημοσίευσε η DW:

Στην ελληνοτουρκική διένεξη για τις γεωτρήσεις και τη διαμεσολάβηση της Καγκελαρίου Άγκελα Μέρκελ, αναφέρεται σχόλιο της Süddeutsche Zeitung, το οποίο σημειώνει: «επειδή ο Πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν δεν φοβάται τους στρατιωτικούς κινδύνους, οι φρεγάτες των Τούρκων και των Ελλήνων ήρθαν επικίνδυνα κοντά. Η Καγκελάριος κατάφερε να διαμεσολαβήσει μεταξύ των δυο εταίρων του ΝΑΤΟ αλλά προφανώς την τελευταία στιγμή. Η Άγκυρα ανέβαλε προς το παρόν τις προκλητικές γεωτρήσεις της. Τώρα θα πρέπει να μιλήσουν. Αυτό όμως σημαίνει πως η Αθήνα θα πρέπει να απομακρυνθεί από τις σκληρές θέσεις της για τα κυριαρχικά δικαιώματα των 3.000 νησιών και νησίδων της. Κάτι που για τον ξιφομάχο Ερντογάν, ο οποίος προσβλέπει στο διαμοιρασμό των πρώτων υλών, είναι μια αναμφισβήτητη νίκη».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Απαντώντας σε ερώτηση Ελλήνων ανταποκριτών, ο Αμερικανός υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Φίλιπ Ρίκερ, έκανε την εξής δήλωση:

“Όπως έχετε ακούσει, οι ΗΠΑ ανησυχούν σημαντικά για τα δηλωμένα σχέδια της Τουρκίας που αφορούν έρευνες για φυσικούς πόρους σε περιοχές όπου η Ελλάδα και η Κύπρος διεκδικούν (assert) την δικαιοδοσία στην Ανατολική Μεσόγειο. Ανησυχούμε για ενέργειες που είναι προκλητικές και αυξάνουν τις εντάσεις στην περιοχή. Η ανάπτυξη των πόρων στην Ανατολική Μεσόγειο είναι κάτι που πρέπει να προωθήσει τη συνεργασία. Αυτό είναι κάτι που θα μπορούσε να προσφέρει τα θεμέλια για διαρκή ευημερία στους τομείς της ενέργειας, της ασφάλειας και της οικονομίας σε ολόκληρη την περιοχή. Γνωρίζετε, όπως και εγώ, ότι αυτός είναι ένας πολύπλοκος στρατηγικός χώρος. Θέλουμε οι φίλοι και οι σύμμαχοί μας στην περιοχή – αρκεί να θυμηθούμε ότι η Τουρκία, η Ελλάδα και οι ΗΠΑ είναι όλοι σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ – να προσεγγίζουν αυτά τα ζητήματα με πνεύμα συνεργασίας. Θα επαναλάβω το μήνυμα που έχουμε στείλει από την Ουάσιγκτον, καθώς και από αλλού στην Ευρώπη, προτρέποντας τις τουρκικές αρχές να σταματήσουν επιχειρήσεις που αυξάνουν τις εντάσεις. Θα συνεχίσουμε να στέλνουμε αυτό το μήνυμα. Μπορεί να έχουμε δει σήμερα σχόλια από τον πρέσβη Πάιατ στην Αλεξανδρούπολη. Διατηρούμε, λοιπόν, επαφή με τις πρεσβείες μας στην Αθήνα και στην Άγκυρα, παρακολουθώντας στενά την κατάσταση“.

Ο Αμερικανός υφυπουργός Εξωτερικών Φίλιπ Ρίκερ δεν κάνει τίποτα άλλο από το να αντικαθιστά με τη δήλωσή του την απαράδεκτη φράση “αμφισβητούμενα” ύδατα, με την εξίσου απαράδεκτη φράση “διεκδικούμενα” ύδατα. Τι Γιάννης, τι Γιαννάκης. Οι ΗΠΑ, δυστυχώς, επιμένουν στην “γκριζοποίηση” της ελληνικής υφαλοκρηπίδας.



πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Όπως και το '87 με τη σθεναρή απάντηση "Βυθίσατε το Χώρα" του Ανδρέα Παπανδρέου η τότε προκλητική επιθετικότητα των Τούρκων υπαναχώρησε, παρόμοια φαίνεται πως δρα η πλήρης ανάπτυξη του Ελληνικού στόλου σε όλο το μηκος των θαλάσσιων συνόρων της χώρας με την γείτονα.

Το τουρκικό σεισμογραφικό σκάφος με συνοδεία δύο πολεμικών παραμένει στο λιμάνι της Αττάλειας. Το μεγάλο τμήμα του τουρκικού στόλου που θα συνόδευε το Ορούτς Ρέις στην έξοδό του νότια του Καστελόριζου, βάσει της Τουρκικής Navtex, μπορεί να βγήκε από το ναύσταθμο του Ακσάζ αλλά παραμένει στα παράλια της Τουρκίας.

Ενα αναμονή όμως εξελίξεων, που μάλλον δεν θα υπάρξουν, ο Ερντογάν συνεχίζει τη λεκτική επιθετικότητα. Μετά την φιέστα της βεβήλωσης της Αγίας Σοφίας, ο εκπρόσωπος του τουρκικού ΥΠΕΞ Χαμί Ακσόι, με αφορμή την πυρπόληση τουρκικής σημαίας από διαδηλωτές στη Θεσσαλονίκη, επιτίθεται λέγοντας πως

«Η Ελλάδα πρέπει να ξυπνήσει από το όνειρο του Βυζαντίου, από το οποίο δεν ξυπνά εδώ και 567 χρόνια» και συνεχίζει λέγοντας πως «αυτά τα ρατσιστικά κεφάλια δεν έχουν πάρει μάθημα από την ιστορία και ας θυμηθούν τι έπαθαν στο Αιγαίο όσοι δεν έδειξαν σεβασμό στην τουρκική σημαία».

Δεν θα πρέπει αγνοηθούν οι εξής τρεις πληροφορίες που καθορίζουν μια τουλάχιστον περίεργη εικόνα στην περιοχή:
  • Η παρουσία του αεροπλανοφόρου Αιζενχάουερ με συνοδεία 12 πολεμικών σκαφών, που σύμφωνα με το σκάι, αναμένεται να βρίσκεται τις επόμενες μέρες στην ανατολική Μεσόγειο
  • Οι βερμπαλισμοί Μακρόν (μέσω tweet) που θα πρέπει αν αποδοθούν στη σχέση με την προσδοκόμενη παραγγελία (βλέπε νέο χρέος αρκετών δις) των δύο φρεγατών....
  • Οι γενικού τύπου"αερολογίες" του υπουργού Εξωτερικών της Γερμανίας Χάικο Μάας (της Γερμανίας που παίζει το γνωστό από παλιά παιχνίδι της) που από τη μια διαφωνεί (αβανταδόρικα και πάλι) με την βεβήλωση της Αγίας Σοφίας και από την άλλη μιλάει για την αναγκαιότητα ενός λογικού διαλόγου μεταξύ Τουρκίας και ΕΕ και ζητά να επιλυθούν και άλλα σημεία διένεξης, όπως οι γεωτρήσεις της Τουρκίας στα ανοιχτά της Κύπρου και της Κρήτης.

«Οι λαοί των δύο χωρών μπορούν και πρέπει να διεκδικήσουν το δικαίωμα τους να ζήσουν ειρηνικά! Όχι σε πολεμική αντιπαράθεση για τα συμφέροντα των αστικών τάξεων και των ιμπεριαλιστικών συμμαχιών!»,τονίζεται σε Κοινή Ανακοίνωση που εξέδωσαν το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας και το Κομμουνιστικό Κόμμα Τουρκίας.

Η ανακοίνωση έχει ως εξής:

«Τα Κομμουνιστικά Κόμματα της Ελλάδας και της Τουρκίας εκφράζουν τη βαθιά τους ανησυχία για τις τελευταίες επικίνδυνες εξελίξεις στις σχέσεις των δύο κρατών και καταδικάζουν ενέργειες που κινούνται στην κατεύθυνση της όξυνσης και της πολεμικής σύγκρουσης.

Σημειώνουν, μεταξύ άλλων, πως η απόφαση της τουρκικής ηγεσίας να προχωρήσει στη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί, κινείται στην κατεύθυνση της αξιοποίησης των θρησκευτικών ζητημάτων για το φανατισμό και τη διαίρεση των λαών, ενώ επίσης αποτελεί επίθεση εναντίον των κοσμικών δυνάμεων στην Τουρκία. Τα δύο Κόμματά μας υποστηρίζουν να παραμείνει η Αγία Σοφία δημόσιο μουσείο, ως ένα από καλύτερα διατηρημένα ιστορικά μνημεία της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της ανθρωπότητας.

Επιπλέον, εκτιμούν πως η όξυνση της εμφύλιας διαμάχης στη Λιβύη, που έχει προκληθεί μετά την ιμπεριαλιστική επέμβαση του ΝΑΤΟ κι η οποία ενισχύεται με την εμπλοκή ξένων δυνάμεων και την επιδίωξη διαμόρφωσης διακρατικών συμφωνιών για θαλάσσιες ζώνες, παραβιάζοντας το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, ώστε να αξιοποιηθούν αυτές ως πλεονέκτημα στην ελληνοτουρκική διαφορά για την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ, “ναρκοθετεί” ακόμη περισσότερο την ειρήνη και την ασφάλεια των λαών.

Τα δύο ΚΚ σημειώνουν πως οι σχέσεις των δύο χωρών περιπλέκονται από τον ανταγωνισμό των αστικών τάξεων Ελλάδας και Τουρκίας, για το ποια θα αναδειχθεί σε “κόμβο” ενέργειας και διαμετακομιστικό “κέντρο” και τη σφοδρή διαπάλη τους για το μοίρασμα του ενεργειακού πλούτου της περιοχής. Πρόκειται για μέρος της συνολικότερης σύγκρουσης ανάμεσα σε αστικές τάξεις, μονοπώλια και ιμπεριαλιστικές συμμαχίες, που ήδη έχει αιματοκυλήσει τους λαούς της Συρίας, της Λιβύης, κι απειλεί με ανάφλεξη και την περιοχή του Περσικού Κόλπου. Αυτά τα συμφέροντα, που συγκρούονται δεν έχουν καμιά σχέση με τα συμφέροντα των λαών!

Η κατάσταση επιδεινώνεται ακόμη περισσότερο από τη συμμετοχή των δύο χωρών στον ιμπεριαλιστικό οργανισμό του ΝΑΤΟ, καθώς και την εμπλοκή στις επικίνδυνες επιδιώξεις των ΗΠΑ και της ΕΕ. Οι λαοί της Τουρκίας και της Ελλάδας δεν μπορούν να προσμένουν τίποτα το θετικό για τις εξελίξεις από την εμπλοκή των ισχυρών ιμπεριαλιστικών κρατών, που διεξάγεται, μάλιστα, σε συνθήκες όπου ενισχύεται η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση και η τάση αναδιάταξης της ισχύος των ισχυρότερων καπιταλιστικών κρατών.

Για ακόμη μια φορά διακηρύσσουμε πως οι λαοί της Τουρκίας και της Ελλάδας δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν μεταξύ τους. Εχουν συμφέρον να διεκδικήσουν να ζούνε ειρηνικά και να παλεύουν για το δικό τους μέλλον, κόντρα στην καπιταλιστική εκμετάλλευση, στα καπιταλιστικά κέρδη, που οδηγούν σε εντάσεις, ακόμα και σε πολεμική σύγκρουση. Για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο και την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών, το «ξερίζωμα» εκείνων των αιτιών που οδηγούν τους λαούς στην «κρεατομηχανή» του ιμπεριαλιστικού πολέμου.

Η πραγματική εγγύηση για τη συνεργασία και την αδελφοσύνη μεταξύ των λαών, όταν οι εργαζόμενοι λαοί πάρουν την εξουσία τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Τουρκία, θα είναι η ειλικρίνεια, η αλληλεγγύη, η πατριωτική, διεθνιστική και αντι-ιμπεριαλιστική στάση των κομμουνιστών στις δύο χώρες.

Σ’ αυτήν την κατεύθυνση, τα ΚΚ της Ελλάδας και της Τουρκίας, πιστά στις αρχές του προλεταριακού διεθνισμού, θα συνεχίσουμε την πάλη:

Ενάντια σε θερμό επεισόδιο και πολεμική εμπλοκή.

Ενάντια στις παραβιάσεις των συνόρων και στην αμφισβήτηση των διεθνών Συνθηκών που έχουν καθορίσει τα σύνορα στην περιοχή.

Για τη μη αλλαγή των συνόρων και των Συνθηκών που τα καθορίζουν.

Ενάντια στις υπέρογκες στρατιωτικές δαπάνες των δύο χωρών, που δημιουργούν υπόβαθρο πολεμικής αναμέτρησης.

Ενάντια στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και πολέμους.

Ενάντια στους ανταγωνισμούς για την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων του Αιγαίου από τα μονοπώλια και στα σχέδια για “συνεκμετάλλευση” τους από τις αστικές τάξεις, για τον έλεγχο των ενεργειακών πηγών, με στόχο την αύξηση της κερδοφορίας τους, δημιουργώντας όρους για μεγαλύτερες επιπλοκές και όξυνση της αντιπαράθεσης, κινδύνους για το περιβάλλον. Η εργατική τάξη, οι λαοί των δύο χωρών δεν έχουν να κερδίσουν τίποτα απ’ αυτά τα σχέδια.

Ενάντια στην εμπλοκή των δύο χωρών στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, για την επιστροφή των στρατιωτικών δυνάμεων από ΝΑΤΟικές και άλλες ιμπεριαλιστικές αποστολές εκτός συνόρων.


Παλεύουμε για την αποδέσμευση των χωρών μας από τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, για να διώξουμε τις αμερικανικές και ΝΑΤΟικές βάσεις από τις χώρες μας.

ΚΚ Ελλάδας
ΚΚ Τουρκίας».




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου