Articles by "Τουρκία"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τουρκία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας, μία απομονωμένη φυλή μιλάει μέχρι και σήμερα τη διάλεκτο Romeyka (Ρωμέϊκα), που θυμίζει τα Αρχαία Ελληνικά. Οι γλωσσολόγοι διαπίστωσαν πως η διάλεκτος αυτή είναι μια ποικιλία από Ποντιακά, με δομικές ομοιότητες ως προς την Αρχαία Ελληνική γλώσσα, οι οποίες όμως δεν παρατηρούνται στα νέα Ελληνικά.


Τα Ρωμέϊκα

Η φυλή – κοινότητα των 5000 ατόμων ζει σε ένα σύμπλεγμα χωριών κοντά στην Τραπεζούντα, όπου κάποτε ήταν η περιοχή του αρχαίου Πόντου. Μιας Ελληνικής αποικίας όπου ο Ιάσωνας και οι Αργοναύτες, σύμφωνα με τον μύθο, επισκέφθηκαν κατά τη διάρκεια του επικού τους ταξιδιού από την Θεσσαλία για την ανεύρεση του Χρυσόμαλλου Δέρατος από την Κολχίδα (η σημερινή Γεωργία).

Στη κοινότητα αυτή οι άνθρωποι μιλούν τα «Ρωμέϊκα», μια διάλεκτο που οι γλωσσολόγοι πιστεύουν ότι είναι η κοντινότερη – ζωντανή γλώσσα στα αρχαία Ελληνικά. Η οποία μπορεί να προσφέρει μια πρωτοφανή οπτική γωνία της γλώσσας του Σωκράτη και του Πλάτωνα και πως αυτή εξελίχθηκε.

Η Δρ. Ιωάννα Σιταρίδου, λέκτορας στο Πανεπιστήμιο του Cambridge, σημειώνει:

«Τα Ρωμέϊκα διατηρούν έναν εντυπωσιακό αριθμό γραμματικών γνωρισμάτων, τα οποία προσθέτουν ένα αρχαίο Ελληνικό άρωμα στη δομή της διαλέκτου.

Τα χαρακτηριστικά αυτά έχουν εξαφανισθεί τελείως από άλλες μοντέρνες παραλλαγές της σύγχρονης Ελληνικής γλώσσας»

«Η χρήση του απαρεμφάτου έχει χαθεί σε όλες τις άλλες γνωστές Ελληνικές διαλέκτους σήμερα. Π.χ. οι ομιλητές των νέων Ελληνικών θα έλεγαν «Δεν μπορούσα να πάω» αντί «Δεν μπορούσα πηγαίνειν». Αλλά στα Romeyka, όχι μόνο διατηρείται το απαρέμφατο, αλλά συναντάμε ιδιόρρυθμες απαρεμφατικές δομές, οι οποίες δεν έχουν παρατηρηθεί ποτέ, παρά μόνο στις λατινικές γλώσσες».

Μελέτες της γραμματικής των Romeyka έδειξαν ότι μοιράζεται έναν εντυπωσιακό αριθμό ομοιοτήτων με την δημώδη κοινή των ελληνιστικών και ρωμαϊκών χρόνων, η οποία ομιλούνταν κατά την ελληνική επιρροή σε όλη την Μικρά Ασία μεταξύ 4ου αιώνα. π.Χ. και 4ου αιώνα μ.Χ.. Το λεξιλόγιο της Romeyka έχει επίσης πολλούς παραλληλισμούς με την αρχαία γλώσσα.

Τα Ρωμέϊκα θεωρούνται περισσότερο μια γλώσσα κληρονομιάς παρά μια ομιλούμενη γλώσσα

Τα επαναλαμβανόμενα κύματα μετανάστευσης, η κυρίαρχη επιρροή της πλειοψηφίας στη Τουρκία και η απόλυτη απουσία της Romeyka από την κοινή γνώμη της χώρας, την έχουν τοποθετήσει στην παγκόσμια λίστα των υπό εξαφάνιση γλωσσών.

Η Δρ. Σιταρίδου επισημαίνει:

«Με μόλις 5000 άτομα να παραμένουν στη περιοχή, τα Ρωμέϊκα θεωρούνται περισσότερο μια γλώσσα κληρονομιάς, παρά μια ομιλούμενη γλώσσα. Με την εξαφάνιση της θα χαθεί μια μοναδική ευκαιρία να ξεκλειδώσουμε την εξέλιξη της Ελληνικής γλώσσας»

Οι ομιλητές της Romeyka

Οι χωρικοί που μιλούν Ρωμέϊκα, η οποία δεν έχει γραπτή μορφή, παρουσιάζουν άλλα σημάδια γεωγραφικής και πολιτισμικής απομόνωσης. Σπανίως παντρεύονται εκτός της κοινότητάς τους και παίζουν την παραδοσιακή τους μουσική με ένα ειδικό όργανο, την λύρα.

Οι ομιλητές της Romeyka σήμερα είναι ευσεβείς μουσουλμάνοι, που τους επιτράπηκε να παραμείνουν στην Τουρκία το 1923, με την συνθήκη της Λωζάνης. Με την ανταλλαγή Χριστιανικών και Μουσουλμανικών πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.

Η μουσική τους είναι χαρακτηριστική και δεν μπορεί να μπερδευτεί με τίποτα άλλο. Είναι πραγματικά μοναδική για τους ομιλητές της Romeyka.

Μια πιθανότητα είναι ότι οι σημερινοί ομιλητές της Romeyka είναι οι άμεσοι απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων που έζησαν στην ακτή της Μαύρης Θάλασσας για χιλιάδες χρόνια. Ίσως από τον 6ο ή 7ο αιώνα π.Χ. όταν η περιοχή κατοικήθηκε για πρώτη φορά.

Αλλά είναι επίσης πιθανό, να είναι οι απόγονοι γηγενών πληθυσμών ή μιας φυλής μεταναστών, οι οποίοι ενθαρρύνθηκαν ή αναγκάστηκαν να μιλήσουν την γλώσσα των αρχαίων Ελλήνων εποίκων.

Μάθετε για το ερευνητικό πρόγραμμα «The Romeyka Project»

Τα παραπάνω στοιχεία δημοσιεύτηκαν στη Βρετανική εφημερίδα «Independent»





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Θυγατρική της γερμανικής εταιρείας όπλων Hensoldt βρίσκεται πίσω από την κατασκευή του τουρκικού επιθετικού drone Bayraktar TB 2.

Όπως αναφέρει ο γερμανικός τηλεοπτικός ZDF, πριν από ένα χρόνο έγινε πόλεμος μεταξύ της Αρμενίας και του Αζερμπαϊτζάν για την περιοχή του Καραμπάχ. Το Αζερμπαϊτζάν χρησιμοποίησε το τουρκικό επιθετικό drone, Bayraktar TB 2 και νίκησε.

Το drone κατέστρεψε 900 στόχους στην Αρμενία και προκάλεσε ζημίες ύψους 2 δις δολαρίων. Από τότε έχουν εκτιναχθεί οι πωλήσεις του Bayraktar TB 2. Εννέα χώρες το χρησιμοποιούν ήδη και έντεκα ακόμη θέλουν να το αγοράσουν.

«Η Τουρκία μπορεί να γίνει ηγέτιδα δύναμη στον κόσμο σε αυτήν την τεχνολογία. Καμία ανθρώπινη δύναμη δεν θα μπορέσει να μας εμποδίσει», είχε δηλώσει κατά την παρουσίαση του drone ο τεχνικός Διευθυντής της τουρκικής κατασκευάστριας εταιρείας Baykar.

Τα επιθετικά drones χρησιμοποιούν ειδικά συστήματα εντοπισμού του στόχου, τα οποία είναι κάτι σαν το μάτι του όπλου. Ένα από αυτά τα συστήματα κατασκευάζεται από τη νοτιοαφρικανική θυγατρική της γερμανικής εταιρείας όπλων Hensoldt, η οποία παρουσιάζεται ως κορυφαίος προμηθευτής συστημάτων στρατιωτικής αναγνώρισης.

«Εξασφαλίζονται κέρδη από πολεμικές συγκρούσεις», επικρίνει ο ειδικός στο Διεθνές Δίκαιο, Αντρέας Σούλερ. «Αυτό έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη γερμανική Εξωτερική Πολιτική». Χωρίς την Τεχνολογία της Hensoldt, το τουρκικό drone δεν θα μπορούσε καν να λειτουργήσει. Ο Σούλερ τονίζει: «Πρέπει επειγόντως να σταματήσουμε την χρήση της γερμανικής τεχνολογίας σε αποστολές drones που παραβιάζουν το Διεθνές Δίκαιο».

Για παράδειγμα, η χρήση drones από τον τουρκικό στρατό εναντίον Κούρδων στο Βόρειο Ιράκ ήταν αντίθετη προς το Διεθνές Δίκαιο. Στις 17 Αυγούστου 2021, επίθεση των τουρκικών drones σε νοσοκομείο κατέληξε σε οκτώ νεκρούς και τέσσερις τραυματίες.

Η συνεργασία της γερμανικής Hensoldt με την τουρκική Baykar ξεκίνησε το 2020, όταν η καναδική κυβέρνηση έθεσε τέλος στην προμήθεια συστημάτων αναγνώρισης από τον Καναδά, μετά την χρήση των drones στη σύγκρουση στο Καραμπάχ.

Ο Σούλερ καλεί την νέα Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση, η οποία έχει υποσχεθεί να περιορίσει τις εξαγωγές όπλων, να απαγορεύσει τέτοιες συναλλαγές. «Η κυβέρνηση έχει πλέον την ευκαιρία να τερματίσει τις δυνατότητες παράκαμψης των υφιστάμενων κατευθυντήριων γραμμών για τις εξαγωγές μέσω ενός νέου νόμου για τον έλεγχο των εξαγωγών όπλων», σημειώνει.

Πηγή: sigmalive, ΚΥΠΕ

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Zero Hedge Δεκ 04-12- 2021
Μετάφραση: Μ.Στυλιανού

Σε τηλεφωνική επικοινωνία την Παρασκευή, ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν δήλωσε στον Τούρκο ομόλογό του Ταγίπ Ερντογάν ότι η Ουκρανία χρησιμοποιεί τουρκικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη εναντίον φιλορωσικών αυτονομιστών στην εμπόλεμη περιοχή Ντονμπάς. Ο Πούτιν ειδοποίησε τον Τούρκο ηγέτη για την «αποσταθεροποιητική» δραστηριότητα των συνεχιζόμενων μεταφορών μη επανδρωμένων αεροσκαφών από την Τουρκία στην Ουκρανία.

Ο Πούτιν κατήγγειλε περαιτέρω τη χρήση τουρκικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών ως «καταστροφική» και «προκλητική» συμπεριφορά εκ μέρους των ουκρανικών αρχών, αναφέροντας συγκεκριμένα ότι τα τουρκικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη Bayraktar εμφανίζονται όλο και περισσότερο στη σύγκρουση. Σύμφωνα με νέες πληροφορίες, ο Πούτιν είναι επίσης εξοργισμένος που ο αγωγός εξοπλισμού της Ουκρανίας με τουρκικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη και όπλα εξακολουθεί να είναι ανοικτός και να λειτουργεί εντατικά.

Εκπρόσωπος του Ερντογάν επιβεβαίωσε αργότερα ότι το ζήτημα των μη επανδρωμένων αεροσκαφών τέθηκε στην συνομιλία, αλλά δεν έδωσε περαιτέρω λεπτομέρειες. Ωστόσο, δήλωση του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου απέρριψε την ιδέα ότι η Τουρκία μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνη για την χρήση τουρκικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών από τον ουκρανικό στρατό.

Πρόσθετο ζήτημα που εξοργίζει την ρωσική ηγεσία είναι ότι οι πρόσφατες πωλήσεις μη επανδρωμένων αεροσκαφών από την Τουρκία έχουν βρεθεί πολύ μεγαλύτερες από ό, τι είχε αποκαλυφθεί προηγουμένως:

Η Τουρκία έχει πουλήσει στην Ουκρανία σημαντικά περισσότερα από τα οπλισμένα μη επανδρωμένα αεροσκάφη από ό, τι είχε προηγουμένως αποκαλυφθεί και είχε προκαλέσει την επίπληξη της Ρωσίας, ενώ και νέες πωλήσεις είναι σε διαπραγμάτευση, μεταδίδει το Bloomberg

Η Baykτar, κατασκευαστής όπλων με έδρα την Κωνσταντινούπολη , έχει πουλήσει δεκάδες μη επανδρωμένα αεροσκάφη στην Ουκρανία από το 2019, μαζί με σταθμούς ελέγχου και πυραύλους, σύμφωνα με αρκετούς αξιωματούχους και ένα στέλεχος τουρκικής αμυντικής εταιρείας με στενούς κυβερνητικούς δεσμούς. Παραγγελίες για τουλάχιστον δυο ακόμα ντουζίνες μη επανδρωμένα αεροσκάφη βρίσκονται σε εξέλιξη, ανέφερε το ίδιο πρόσωπο, ζητώντας να μην κατονομαστεί λόγω της ευαισθησίας του θέματος.

Όπως αναφέρει το Reuters, τα τουρκικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη έχουν πρόσφατα εμφανιστεί σε μια έξαρση των συγκρούσεων (στο Ντονμπας) :

Τον Οκτώβριο, η Ρωσία κατηγόρησε την Ουκρανία ότι αποσταθεροποιεί την κατάσταση,όταν οι κυβερνητικές δυνάμεις χρησιμοποίησαν μη επανδρωμένο αεροσκάφος Bayraktar TB2 για να χτυπήσουν θέση που ελέγχεται από αυτονομιστές που υποστηρίζονται από τη Ρωσία.

Η Ουκρανία χρησιμοποίησε το μη επανδρωμένο αεροσκάφος Bayraktar «για μια εστιασμένη βολή» σε ένα οπλικό σύστημα, και από τότε οι στρατιώτες του εχθρού φοβούνται να υπηρετήσουν σε αυτά τα συστήματα, καθώς καταλαβαίνουν «πώς θα μπορούσε να τελειώσει αυτό», δήλωσε την Παρασκευή ο υπουργός Άμυνας της Ουκρανίας Ολεκσί Ρεσνίκοφ.

Από τα τέλη Οκτωβρίου είχαμε σημειώσει ότι η Ρωσία άρχισε να ερευνά έντονα πρόσφατες αναφορές για τουρκικά επιθετικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη που αναπτύσσονται για πρώτη φορά στον οκταετή εμφύλιο πόλεμο της Ουκρανίας. Οι ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις (UAF) υπό τη διοίκηση της κυβέρνησης του Κιέβου ισχυρίστηκαν ότι τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη χρησιμοποιήθηκαν εκείνη την εποχή σε μάχη εναντίον Ρώσων ανταρτών.

Οι επιβεβαιωμένες πλέον χρήσεις τουρκικών μη επανδρωμένων βομβαρδιστικών αεροσκαφών σηματοδοτούν μια δραματική κλιμάκωση του πολέμου που σιγοκαίει, καθώς σηματοδοτεί τη συμμετοχή της Τουρκίας, μέλους του ΝΑΤΟ στη σύγκρουση. Μέχρι στιγμής, οι Ηνωμένες Πολιτείες και άλλα κράτη του ΝΑΤΟ προμηθεύουν φονικά όπλα στο Κίεβο για τον πόλεμό του εναντίον των ανεξαρτητοποιημένων δημοκρατιών του Ντονέτσκ και του Λουχάνσκ.

Κατά τη διάρκεια του περασμένου έτους, καθώς άρχισαν να εμφανίζονται οι σχετικές εκθέσεις, η Μόσχα άρχισε να δηλώνει ότι θα μπορούσε να διακόψει όλες τις σχέσεις στρατιωτικού επιπέδου και τη συνεργασία με την Τουρκία. Η Τουρκία, για παράδειγμα, βασίζεται στη Ρωσία για τεχνική υποστήριξη των συστημάτων αντιπυραυλικής άμυνας S-400 που προμηθεύτηκε πριν από μερικά χρόνια.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Οι παίκτες ενώνονται και αλληλουποβλέπονται τόσο γρήγορα που η σκακιέρα της ευρασιατικής ενσωμάτωσης σείεται (με τις δολοπλοκίες της Τουρκίας)

Pepe Escobar, Asia Times,NOVEMBER 11, 2021
Μετάφραση:Μ.Στυλιανού

Η ευρασιατική σκακιέρα κινείται ασταμάτητα με ιλιγγιώδη ταχύτητα.

Μετά το σοκ στο Αφγανιστάν, όλοι γνωρίζουμε την προοδευτική διασύνδεση της Πρωτοβουλίας Zώνη και Δρόμος, της Οικονομικής Ένωσης της Ευρασίας (EAEU) και του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης (SCO), καθώς και τους κορυφαίους ρόλους που διαδραματίζουν η Ρωσία, η Κίνα και το Ιράν. Αυτοί είναι οι πυλώνες του Νέου Μεγάλου Παιχνιδιού.

Ας επικεντρωθούμε τώρα σε ορισμένες σχετικά παραβλεφθείσες, αλλά όχι λιγότερο σημαντικές πτυχές του παιχνιδιού - που κυμαίνονται από τον Νότιο Καύκασο έως την Κεντρική Ασία.

Το Ιράν υπό τη νέα κυβέρνηση Raisi βρίσκεται τώρα στο δρόμο της αυξημένης εμπορικής και οικονομικής ολοκλήρωσης με την ΕΑΕΕ, μετά την αποδοχή του ως πλήρους μέλους της SCO. Ο άξονας «προς την Ανατολή» της Τεχεράνης συνεπάγεται ενισχυμένη πολιτική ασφάλεια καθώς και επισιτιστική ασφάλεια.

Εκεί η Κασπία Θάλασσα διαδραματίζει καίριο ρόλο – καθώς οι δια-Κασπιανές θαλάσσιες εμπορικές οδοί παρακάμπτουν εντελώς τις αμερικανικές κυρώσεις ή τις προσπάθειες αποκλεισμού.

Μια αναπόφευκτη συνέπεια, μέσο-μακροπρόθεσμα, είναι ότι η ανανεωμένη στρατηγική ασφάλεια του Ιράν που είναι αγκυροβολημένη στην Κασπία θα επεκταθεί και στο Αφγανιστάν, το οποίο συνορεύει με δύο από τους πέντε γείτονες της Κασπίας: το Ιράν και το Τουρκμενιστάν.

Η τρέχουσα ευρασιατική διαδικασία ενσωμάτωσης διαθέτει έναν δια-Κασπιανό διάδρομο ως βασικό κόμβο, από το Σιντζιάνγκ της Κίνας σε ολόκληρη την Κεντρική Ασία και στη συνέχεια από την Τουρκία, μέχρι την Ανατολική Ευρώπη. Ο διάδρομος είναι ένα έργο σε εξέλιξη.

Ορισμένα από αυτά διευθύνονται από την CAREC (Περιφερειακή Οικονομική Συνεργασία Κεντρικής Ασίας), η οποία περιλαμβάνει στρατηγικά την Κίνα, τη Μογγολία, το Πακιστάν, το Αζερμπαϊτζάν, τη Γεωργία, τους πέντε «σταν» της Κεντρικής Ασίας και το Αφγανιστάν. Η Ασιατική Τράπεζα Ανάπτυξης (ADB) συντονίζει τη γραμματεία.

Η CAREC δεν είναι φορέας της Κινεζικής Τράπεζας Ανάπτυξης Ζώνης και Οδοποιίας και της Ασιατικής Τράπεζας Ανάπτυξης Υποδομών (AIIB). Ωστόσο, οι Κινέζοι αλληλεπιδρούν εποικοδομητικά με τη δυτική ADB με έδρα τη Μανίλα.

Η Ζώνη και Δρόμος αναπτύσσει τους δικούς της διαδρόμους μέσω των «σταν» της Κεντρικής Ασίας και ειδικά μέχρι το Ιράν, που τώρα συνδέεται στρατηγικά με την Κίνα μέσω της μακροπρόθεσμης συμφωνίας ενέργειας και ανάπτυξης ύψους 400 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Πρακτικά, η Trans-Caspian θα λειτουργεί παράλληλα με και θα συμπληρώνει τους υπάρχοντες διαδρόμους BRI (Ζώνη και Δρόμος) – όπου έχουμε, για παράδειγμα, εξαρτήματα της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας που φορτώνονται σε εμπορευματικά τρένα στην Υπερσιβηρική, συνδεδεμένα σε κοινές επιχειρήσεις στην Κίνα, ενώ οι φορητοί υπολογιστές και οι εκτυπωτές της Foxconn και της HP που κατασκευάζονται στο Chongqing ταξιδεύουν προς τη Δυτική Ευρώπη.

Η Κασπία Θάλασσα γίνεται βασικός ευρασιατικός εμπορικός παράγοντας από τότε που το καθεστώς της καθορίστηκε τελικά το 2018 στο Aktau, στο Καζακστάν. Εξάλλου, η Κασπία είναι ένα σημαντικό σταυροδρόμι που συνδέει ταυτόχρονα την Κεντρική Ασία και τον Νότιο Καύκασο, την Κεντρική Ασία και τη Δυτική Ασία, και τη βόρεια και νότια Ευρασία.

Είναι στρατηγικός γείτονας του Διεθνούς Διαδρόμου Μεταφορών Βορρά-Νότου (INSTC) – ο οποίος περιλαμβάνει τη Ρωσία, το Ιράν, το Αζερμπαϊτζάν και την Ινδία – ενώ συνδέει επίσης τη Ζώνη και Δρόμο και το EAEU.

Παρακολουθήστε το Τουρκικό Συμβούλιο

Όλες οι παραπάνω αλληλεπιδράσεις συζητούνται και σχεδιάζονται τακτικά στο ετήσιο Οικονομικό Φόρουμ της Αγίας Πετρούπολης και στο Ανατολικό Οικονομικό Φόρουμ στο Βλαδιβοστόκ, τις κορυφαίες οικονομικές συναντήσεις της Ρωσίας, παράλληλα με τις συζητήσεις Βαλντάϊ.

Στη συνέχεια, όμως, υπάρχουν επίσης παρεμβολές μεταξύ των παικτών – μερικές από αυτές οδηγούν σε πιθανές εταιρικές σχέσεις που δεν εκτιμώνται ιδιαίτερα από τα τρία ηγετικά μέλη της ολοκλήρωσης της Ευρασίας: τη Ρωσία, την Κίνα και το Ιράν.

Για παράδειγμα, πριν από τέσσερις μήνες ο υπουργός Εξωτερικών της Κιργιζίας Ρουσλάν Καζακμπάεφ επισκέφθηκε το Μπακού για να προτείνει μια στρατηγική εταιρική σχέση – που ονομάστηκε 5+3 – μεταξύ κρατών της Κεντρικής Ασίας και του Νότιου Καυκάσου. Και ιδού τα μπλέξιμο. Ένα συγκεκριμένο πρόβλημα είναι ότι τόσο το Τουρκμενιστάν όσο και το Αζερμπαϊτζάν είναι μέλη της Σύμπραξης του ΝΑΤΟ για την Ειρήνη – η οποία αποτελεί στρατιωτική συνεργασία – καθώς και του Τουρκικού Συμβουλίου, το οποίο έχει ξεκινήσει μια αποφασιστική προσπάθεια επέκτασης. Για να περιπλέξει τα πράγματα, η Ρωσία έχει επίσης μια στρατηγική εταιρική σχέση με το Αζερμπαϊτζάν.

Συνεδρίαση του Συμβουλίου Τουρκίκ στις 31 Μαρτίου στην Ιστανμπούλ.


Το Τουρκικό Συμβούλιο έχει τη δυνατότητα να ενεργήσει ως σαμποτέρ στα – ευρασιατικά – έργα. Υπάρχουν πέντε μέλη: Τουρκία, Αζερμπαϊτζάν, Καζακστάν, Ουζμπεκιστάν και Κιργιζία.

Πρόκειται για παντουρκισμό – ή παντουρανισμό – σε δράση, με ιδιαίτερη έμφαση στο τούρκο-αζέρικό «ένα έθνος, δύο κράτη». Η φιλοδοξία είναι ο κανόνας: Το Τούρκο-Συμβούλιο προσπαθεί ενεργά να αποπλανήσει το Αφγανιστάν, το Τουρκμενιστάν, την Ουκρανία και την Ουγγαρία για να γίνουν μέλη. Σε περίπτωση που η ιδέα των 5+3 γίνεται δελεαστική, θα οδηγούσε στη δημιουργία μιας ενιαίας οντότητας από τη Μαύρη Θάλασσα μέχρι τα σύνορα του Σινγιάνγκ, στις δεδομένες συνθήκες υπό τουρκική υπεροχή. Και αυτό σημαίνει υπεροχή του ΝΑΤΟ. Ρωσία, Κίνα και Ιράν δεν θα την καλωσορίσουν ακριβώς. Και τα 8 μέλη των 5+3 είναι μέλη της Ειρηνευτικής Σύμπραξης του ΝΑΤΟ, ενώ τα μισά (Καζακστάν, Κιργιζία, Τατζικιστάν και Αρμενία) είναι επίσης μέλη του αντίβαρου, του CSTO υπό την ηγεσία της Ρωσίας.

Οι ευρασιατικοί παράγοντες γνωρίζουν πολύ καλά ότι στις αρχές του 2021 το ΝΑΤΟ άλλαξε τη διοίκηση της αρκετά στρατηγικής Κοινής Τακτικής Ομάδας Πολύ Υψηλής Ετοιμότητας στην Τουρκία. Στη συνέχεια, η Άγκυρα ξεκίνησε μια σοβαρή διπλωματική κίνηση – με τον Τούρκο υπουργό Άμυνας Χουλουσί Ακάρ να επισκέπτεται τη Λιβύη, το Ιράκ, την Κιργιζία και το Τατζικιστάν.

Μετάφραση: Η Τουρκία – και όχι οι Ευρωπαίοι – είναι αυτή που προβάλλει την ισχύ του ΝΑΤΟ σε όλη την Ευρασία.

Προσθέστε σε αυτό δύο πρόσφατες στρατιωτικές ασκήσεις, Ανατολίας 21 και Ανατολίας Eagle 2021, που επικεντρώθηκαν σε ειδικές επιχειρήσεις και αερομαχίες. Το Ανατόλιαν 21 πραγματοποιήθηκε από τις τουρκικές ειδικές δυνάμεις. Ο κατάλογος των συνοδών ήταν αρκετά κάτι (αξιοπρόσεκτο), όσον αφορά ένα γεωπολιτικό τόξο. Εκτός από την Τουρκία, είχαμε την Αλβανία, το Αζερμπαϊτζάν, το Πακιστάν, το Κατάρ, το Καζακστάν και το Ουζμπεκιστάν – με τη Μογγολία και το Κοσσυφοπέδιο ως παρατηρητές.

Για άλλη μια φορά, αυτός ήταν ο Παντουρκισμός – καθώς και ο Νεο-οθωμανισμός – σε δράση.

Παρακολουθήστε το νέο Ιντερμάριουμ

Οι υπολογισμοί νοσταλγών του Βρζενζίνσκυ ότι ένα επιτυχημένο 5+3, συν ένα διευρυμένο Τουρκικό Συμβούλιο, θα οδηγούσε στην απομόνωση της Ρωσίας σε τεράστιες εκτάσεις της Ευρασίας είναι μάταιοι.

Δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι η Άγκυρα θα είναι σε θέση να ελέγξει τους διαδρόμους πετρελαίου και φυσικού αερίου (αυτοί είναι χώρος κυρίως της Ρωσίας και του Ιράν) ή να επηρεάσει το άνοιγμα της Κασπίας στα δυτικά συμφέροντα (αυτό είναι θέμα των γειτόνων της Κασπίας, οι οποίοι περιλαμβάνουν, για άλλη μια φορά, τη Ρωσία και το Ιράν). Η Τεχεράνη και η Μόσχα γνωρίζουν πολύ καλά τα ζωηρότατα κατασκοπευτικά παιχνίδια Ερντογάν/Αλίεφ συνεχώς σε δράση στο Μπακού.

Το Πακιστάν από την πλευρά του μπορεί να έχει στενές σχέσεις με την Τουρκία – και τον Τούρκο-Αζερικό δεσμό.. Ωστόσο, αυτό δεν εμπόδισε το Ισλαμαμπάντ να επιτύχει μια τεράστια στρατιωτική συμφωνία με την Τεχεράνη.

Σύμφωνα με τη συμφωνία, το Πακιστάν θα εκπαιδεύσει Ιρανούς πιλότους μαχητικών αεροσκαφών και το Ιράν θα εκπαιδεύσει πακιστανικές αντιτρομοκρατικές ειδικές επιχειρήσεις. Η Πακιστανική Πολεμική Αεροπορία έχει ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα παγκόσμιας κλάσης – ενώ η Τεχεράνη έχει πρώτης τάξεως εμπειρία σε αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις στο Ιράκ / Συρία καθώς και στα ευαίσθητα σύνορά της τόσο με το Πακιστάν όσο και με το Αφγανιστάν.

Ο τούρκο- αζερικός δεσμός θα πρέπει να γνωρίζει ότι το όνειρο του Μπακού να γίνει κόμβος εμπορικών/μεταφορών στον Καύκασο μπορεί να συμβεί μόνο σε στενό συντονισμό με περιφερειακούς παράγοντες.

Υπάρχει ακόμα η δυνατότητα επέκτασης ενός Τούρκο-Αζέρικου διαδρόμου εμπορικής διασύνδεσης στην τουρκική καρδιά της Κεντρικής Ασίας. Ωστόσο, η πρόσφατη βάναυση συμπεριφορά του Μπακού μετά τη στρατιωτική νίκη στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ προκάλεσε προβλέψιμες αντιδράσεις. Το Ιράν και η Ινδία αναπτύσσουν τις δικές τους ιδέες διαδρόμου που πηγαίνουν ανατολικά και δυτικά.

Εναπόκειται στην πρόεδρο του Οργανισμού Προώθησης του Εμπορίου του Ιράν, Alireza Peymanpak, να διευκρινίσει ότι «δύο εναλλακτικές διαδρομές διέλευσης Ιράν-Ευρασίας θα αντικαταστήσουν τη διαδρομή του Αζερμπαϊτζάν». Το πρώτο θα ανοίξει σύντομα, «μέσω Αρμενίας» και το δεύτερο «μέσω θαλάσσης με την αγορά και ενοικίαση πλοίων».

Αυτή ήταν μια άμεση αναφορά, για άλλη μια φορά, στον αναπόφευκτο Διεθνή Διάδρομο Μεταφορών Βορρά-Νότου: σιδηροδρομικές, οδικές και υδάτινες διαδρομές που θα διασχίζουν 7.200 χιλιόμετρα και συνδέουν τη Ρωσία, το Ιράν, την Κεντρική Ασία, τον Καύκασο, την Ινδία και τη Δυτική Ευρώπη. Το INSTC είναι τουλάχιστον 30% φθηνότερο και 40% συντομότερο από τα υπάρχοντα, βασανιστικά δρομολόγια.

Το Μπακού – και η Άγκυρα – πρέπει να είναι διπλωματικά εξαιρετικά έπιδέξιοι για να μην βρεθούν αποκλεισμένοι από τη διασύνδεση, ακόμη και αν ληφθεί υπόψη ότι η αρχική διαδρομή INSTC συνέδεε την Ινδία, το Ιράν, το Αζερμπαϊτζάν και τη Ρωσία.

Χάρτης: Μουμπάλ- Πήτερσμπουργκ

Δύο στρατόπεδα φαίνεται να είναι ασυμβίβαστα σε αυτή τη συγκεκριμένη συγκυρία: η Τουρκία-Αζερμπαϊτζάν από τη μία πλευρά και η Ινδία-Ιράν από την άλλη, με το Πακιστάν στο άβολο ενδιάμεσο,

Η βασική εξέλιξη είναι ότι το Νέο Δελχί και η Τεχεράνη αποφάσισαν ότι το INSTC θα περάσει από την Αρμενία – και όχι από το Αζερμπαϊτζάν – μέχρι τη Ρωσία.

Αυτά είναι τρομερά νέα για την Άγκυρα – μια πληγή που ακόμη και ένα διευρυμένο Τουρκικό Συμβούλιο δεν θα επουλωνόταν. Το Μπακού, από την πλευρά του, μπορεί να χρειαστεί να αντιμετωπίσει τις δυσάρεστες συνέπειες, του να θεωρείται από κορυφαίους ευρασιατικούς παίκτες ως αναξιόπιστος εταίρος.

Τέλος πάντων, είμαστε ακόμα μακριά από την οριστικότητα που εκφράζεται από το περίφημη φράση του καζίνο, "Οι μάρκες έπεσαν". Αυτή είναι μια σκακιέρα σε ασταμάτητη κίνηση.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε, για παράδειγμα, τους Εννέα του Βουκουρεστίου:Βουλγαρία, Τσεχική Δημοκρατία, Εσθονία, Ουγγαρία, Λετονία, Λιθουανία, Πολωνία, Ρουμανία και Σλοβακία. Αυτό αφορά ένα πρωταρχικό υγρό όνειρο του ΝΑΤΟ: την τελευταία παραλλαγή του Intermarium – όπως τον πραγματικό αποκλεισμό της Ρωσίας έξω από την Ευρώπη. Μια κυρίαρχη ομάδα 5 +3 και το Βουκουρέστι Εννέα θα ήταν το τελευταίο καρφί από στην «απομόνωση» της Ρωσίας.

Κυρίες και κύριοι, στοιχηματίστε…



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Diplomat, (R) Ambassador
Hasan Göğüş, Yetkin Report, 23 OCTOBER 2021

΄Αξιο ανάγνωσης το κατωτέρω άρθρο Τούρκου Διπλωμάτη, πρώτα με κριτήριο τη διδαχή του μεγαλύτερου δασκάλου της τέχνης του πολέμου, του Κινέζου Σουν Τζου, ότι πρώτη φροντίδα για να αποφύγεις την ήττα είναι να ξέρεις πολύ καλά τον εχθρό σου και με δεύτερο κριτήριο το ότι το άρθρο του Hasan Göğüş εκθέτει αφ’ ενός την τουρκική πραγματιστική αποτίμηση της σημασίας της αμερικανικής συμφωνίας και επιστολής και αφετέρου την ασύγκριτη οθωμανική δεξιότητα στην διαστρέβλωση και την αντιστροφή των δεδομένων, σε βαθμό που το Κάζους Μπέλι να επιρρίπτεται στην ελληνική βουλή!

Μετάφραση / εισαγωγή Μιχαήλ Στυλιανού

Ο Έλληνας υπουργός των Εξωτερικών Δένδιας ζήτησε από τον Αμερικανό υπουργό των Εξωτερικών μια συμφωνία αμυντικής συνεργασίας παρόμοια με αυτήν που υπέγραψε η Ελλάδα με την Γαλλία αλλά επήρε μόνο μιαν ανανέωση της υφιστάμενης, παρά την παρουσίασή της στην ελληνική κοινή γνώμη ως νίκη εναντίον της Τουρκίας.

Η Ελλάδα πάντοτε επιχείρησε να φέρει τις διμερείς διαφορές της με την Τουρκία στο θεματολόγιο της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης από την πρώτη ημέρα. Είναι γεγονός ότι η Ελλάδα το πέτυχε σε μεγάλο βαθμό, ιδιαίτερα τελευταία, δεν πρέπει να εκπλήσσει. Σε κάθε διεθνή οργανισμό εάν ένα μέλος του επιμένει να υποβάλλει τις προτάσεις του με το επιχείρημα των συμφερόντων ασφάλειάς του, αυτές δεν είναι εύκολο να απορριφθούν. Το περισσότερο που μπορεί να κάνει κανείς είναι να απαλύνει την σκληρή διατύπωση. Από αυτή την άποψη αριστοτέχνες είναι οι Βρετανοί διπλωμάτες. Μετά την αποχώρηση της Βρετανίας από την ΕΕ η Τουρκία είναι σε πιο δύσκολη θέση απέναντι στην Ελλάδα στις συνόδους της ΕΕ.

Η Ελλάδα θα πρέπει να έχει καταλάβει πλέον ότι με τα συμπεράσματα της ΕΕ, γεμάτα με ρηματικά ευχολόγια, δεν μπορεί να φθάσει πουθενά. Προφανώς μετατόπισε τα βήματά της εναντίον της Τουρκίας σε διμερές πεδίο.

Πρώτα, στις 28 Σεπτεμβρίου, η Ελλάδα υπέγραψε μια συμφωνία στρατηγικής συνεργασίας με την Γαλλία για άμυνα και ασφάλεια. Την περασμένη εβδομάδα ανανέωσε την συμφωνία αμοιβαίας αμύνης και ασφαλείας με τις ΗΠΑ(MDCA). Στο μεταξύ ο Αμερικανός υπουργός των Εξωτερικών ΄Αντονι Μπλίνκεν έστειλε μιαν επιστολή στον ΄Ελληνα πρωθυπουργό. Ας δούμε λεπτομερέστερα την αμυντική συμφωνία και την επιστολή Μπλίνκεν.

Συμφωνία αμοιβαίας αμυντικής συνεργασίας


Απέκτησα την πρώτη μου εμπειρία με την πολυμερή διπλωματία στο τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών με τις διαπραγματεύσεις για την Συμφωνία Αμυντικής και Οικονομικής Συνεργασίας που υπέγραψε η Τουρκία με τις ΗΠΑ το 1980. Οι ΗΠΑ συνήψαν μια παρόμοια συμφωνία με την Ελλάδα υο 1990. Και οι δύο είναι συμφωνίες-πλαίσια και επικαιροποιούνται σε τακτές περιόδους με μικρές τροποποιήσεις εάν είναι απαραίτητο, είτε με ανταλλαγή επιστολών ή με πρόσθετα πρωτόκολλα. Φαίνεται ότι. επωφελούμενη από την αρνητική εξέλιξη των τούρκο-αμερικανικών σχέσεων, η Ελλάδα ζήτησε να συμπεριληφθεί πρόβλεψη εγγύησης ασφαλείας, όπως στην ελληνο-γαλλική συμφωνία. Αφού αυτό αποδείχτηκε αδύνατο, η Ελλάδα πρόσφερε στρατιωτικές βάσεις σε ορισμένα νησιά του Αιγαίου τα οποία έχουν καθεστώς αποστρατικοποίησης βάσει διεθνών συμφωνιών. Ευτυχώς, οι Αμερικανοί φίλοι μας αυτή την φορά έμειναν άκαμπτοι. Το τουρκικό υπουργείο των Εξωτερικών θα πρέπει επίσης να άσκησε ισχυρή πίεση στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ.


Η επιστολή Μπλίνκεν στο Μητσοτάκη

Η Ελλάδα που δεν κατόρθωσε να πετύχει την ένταξη των προτάσεών της στην συμφωνία αμυντικής συνεργασίας θα πρέπει να πίεσε την αμερικανική πλευρά να της παράσχει διαβεβαιώσεις ασφάλειας σε ξεχωριστή επιστολή.

Η επιστολή του Μπλίνκεν της 12 Οκτωβρίου εκπληρώνει αυτόν τον σκοπό.

Δεν υπάρχει αναφορά σε αυτήν την επιστολή που να υποχρεώνει τις ΗΠΑ να βοηθήσουν την Ελλάδα σε περίπτωση επίθεσης. Παρόμοια, κάποιες αναφορές σε εδαφική ακεραιότητα, κυρίαρχα δικαιώματα, διεθνές δίκαιο θαλάσσης, και ειρηνική επίλυση διαφορών περιλαμβάνονται στην επιστολή για να ικανοποιήσουν την Ελλάδα. Αυτές οι φράσεις μπορούν επίσης να ερμηνευθούν ως ελάφρωση της διακήρυξης της τουρκικής Βουλής του 1995, ευρέως γνωστής ως casus belli. Είναι επίσης αξιοσημείωτο ότι τόσο ο υπουργός των Εξωτερικών Νίκος Δένδιας όσο και ο πρωθυπουργός Μητσοτάκης πρόβαλαν την επιστολή περισσότερο παρά την ίδια την συμφωνία. Οι ΗΠΑ θα πρέπει να κατάλαβαν ότι ευνόησαν την Ελλάδα πέραν του δέοντος και ο εκπρόσωπος του υπουργείου των Εξωτερικών Ned Price υπογράμμισε προ ημερών ότι η θέση των ΗΠΑ να παραμείνουν ουδέτερες στις διαφορές για την οριοθέτηση των θαλασσίων συνόρων δεν έχει αλλάξει.

Τι είναι το casus belli;

Στην απλούστερη ερμηνεία του λατινικού όρου σημαίνει αιτία πολέμου. Το Ελληνικό Κοινοβούλιο, επικυρώνοντας την Σύμβαση Δικαίου Θαλάσσης του ΟΗΕ, την 1η Ιουνίου 1955, εξουσιοδότησε την ελληνική κυβέρνηση να επεκτείνει τα ελληνικά χωρικά ύδατα στα 12 μίλια. Σε λιγότερο της εβδομάδας η τουρκική βουλή απάντησε με μια διακήρυξη. ΄Εντεχνα διατυπωμένη από τον πρώην πρέσβη Ντενίζ Μπολούκμπασι, έμπειρο σε νομικά θέματα, δεν περιλάμβανε ούτε τις λέξεις “casus belli” ούτε «πόλεμος».

Αυτή η διακήρυξη έλεγε στην ελληνική και στην διεθνή κοινή γνώμη «με φιλικά αισθήματα», ότι εάν η Ελλάδας επεξέτεινε τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια στο Αιγαίο, όπου η Τουρκία έχει ζωτικά συμφέροντα, θα ελάμβανε όλα τα μέτρα, των στρατιωτικών συμπεριλαμβανομένων. Το μήνυμα πρέπει να έγινε κατανοητό.


Τα σφάλματα της Ελλάδας.

Οι τούρκο-ελληνικές σχέσεις βρίθουν ελληνικών σφαλμάτων. Η απόφαση casus belli της ελληνικής βουλής το 1995 ήταν εξ ίσου λάθος με την καταστροφή της Μικράς Ασίας που άρχισε το 1919 με την κατοχή της Σμύρνης και τελείωσε με την ήττα της Ελλάδας το 1922. ΄Η η κρίση στο Καρντάκ/Ίμια το 1996. ΄Η το 1999με το άσυλο στον Αμπντουλάχ Οτσαλάν, τον επικηρυγμένο αρχηγό του PKK.


Ο Tom Ellis, αρχισυντάκτης της αγγλικής έκδοσης της Καθημερινής, είχε δίκιο όταν έγραψε: «Κανείς δεν θα κάνει πόλεμο για εμάς». Αυτό είναι έλα λογικό σχόλιο ερχόμενο από τη ελληνική πλευρά.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Zero Hedge,Oct 30, 2021
Authored by Finian Cunningha, via The Strategic Culture Foundation,
Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Όσον αφορά την Ουκρανία, η Άγκυρα φαίνεται να καθορίζει τον ρυθμό για την εμβάθυνση της εμπλοκής του ΝΑΤΟ στον πόλεμο της χώρας...

Η Ρωσία διερευνά αναφορές για τουρκικά επιθετικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη που αναπτύσσονται για πρώτη φορά στον οκταετή εμφύλιο πόλεμο της Ουκρανίας. Οι Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις (UAF) υπό τη διοίκηση του καθεστώτος του Κιέβου ισχυρίστηκαν ότι τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη χρησιμοποιήθηκαν νωρίτερα αυτή την εβδομάδα σε μάχη εναντίον Ρώσων ανταρτών.

Αυτή είναι μια δυνητικά δραματική κλιμάκωση στον πόλεμο που σιγοκαίει. Γιατί σηματοδοτεί την άμεση εμπλοκή της Τουρκίας, μέλους του ΝΑΤΟ, στη σύγκρουση. Μέχρι στιγμής, οι Ηνωμένες Πολιτείες και άλλα κράτη του ΝΑΤΟ προμηθεύουν φονικά όπλα στο καθεστώς του Κιέβου για να ασκήσουν δίωξη κατά των αυτοανακηρυγμένων δημοκρατιών του Ντονέτσκ και του Λουχάνσκ.

Αμερικανοί, Βρετανοί και Καναδοί στρατιωτικοί σύμβουλοι είναι επίσης γνωστό ότι έχουν πραγματοποιήσει εκπαιδευτικές αποστολές με μονάδες μάχης UAF. Η Βρετανία βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις για την πώληση πυραύλων Brimstone στο ουκρανικό ναυτικό.

Αλλά η φαινομενική ανάπτυξη τουρκικών επιθετικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών είναι μια πιθανή αλλαγή παιχνιδιού. Ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας Σεργκέι Λαβρώφ υπαινίχθηκε τη σοβαρότητα όταν ανακοίνωσε την Τετάρτη ότι η Μόσχα διεξάγει επείγουσες έρευνες σχετικά με τη φερόμενη συμμετοχή μη επανδρωμένων εναέριων οχημάτων Bayraktar TB2 τουρκικής παραγωγής.

Προηγουμένως, ο Λαβρώφ συνέστησε στην Τουρκία να μείνει έξω από τη σύγκρουση και να μην τροφοδοτήσει τις ουκρανικές εχθροπραξίες.

Την προηγούμενη εβδομάδα, ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν προειδοποίησε ότι η στήριξη του ΝΑΤΟ προς το καθεστώς του Κιέβου αποτελεί άμεση απειλή για την εθνική ασφάλεια της Ρωσίας. Η εκτίμηση του Κρεμλίνου δεν μπορεί παρά να επιβαρυνθεί περισσότερο και μόνο από το γεγονός ότι η Τουρκία, μέλος του ΝΑΤΟ, έχει πλέον εμπλακεί ως ένας από τους πρωταγωνιστές του πολέμου. Κατά πάσα πιθανότητα, το τουρκικό στρατιωτικό προσωπικό θα πρέπει να βοηθήσει στη λειτουργία των πτήσεων με μη επανδρωμένα αεροσκάφη.

Ο πόλεμος στην περιοχή της Ανατολικής Ουκρανίας, γνωστής ως Ντονμπάς, συνεχίζεται εδώ και σχεδόν οκτώ χρόνια. Προκλήθηκε μετά από πραξικόπημα που πραγματοποιήθηκε στο Κίεβο τον Φεβρουάριο του 2014 εναντίον εκλεγμένης κυβέρνησης που είχε ευθυγραμμιστεί με τη Ρωσία. Το νέο καθεστώς χαρακτηρίζεται από αντιρωσική πολιτική και νεοναζιστική ιδεολογία. Ο εθνικός ρωσικός πληθυσμός του Ντονμπάς απέρριψε το υποστηριζόμενο από τη Δύση καθεστώς, οδηγώντας σε πόλεμο. Ο εθνικός ρωσικός λαός της Κριμαίας ψήφισε επίσης σε δημοψήφισμα τον Μάρτιο του 2014 να αποσχιστεί από την Ουκρανία και να ενταχθεί στη Ρωσική Ομοσπονδία, με την οποία έχει αιώνες κοινής ιστορίας. Οι δυνάμεις του Κιέβου κατηγορούνται για επιθετικότητα και πιθανά εγκλήματα πολέμου από βομβαρδισμούς κατοικιών και κρατικών υποδομών. Αυτή την εβδομάδα μια αποθήκη πετρελαίου στο Ντόνετσκ βομβαρδίστηκε από ένα μη επανδρωμένο αεροσκάφος. Δεν είναι σαφές εάν το μη επανδρωμένο αεροσκάφος ήταν ένα από τα τουρκικά.

Δυτικές κυβερνήσεις και ΝΑΤΟ κατηγορούν τη Ρωσία για εισβολή στην Ανατολική Ουκρανία και προσάρτηση της Κριμαίας. Η Μόσχα το απορρίπτει αυτό ως παράλογη διαστρέβλωση της πραγματικότητας. Αυτή η δυσφήμηση είναι αναμφίβολα εν μέρει ο λόγος για τον οποίο η Ρωσία διέκοψε τους διπλωματικούς δεσμούς την προηγούμενη εβδομάδα με το ΝΑΤΟ.

Η Ρωσία δηλώνει ότι δεν αποτελεί άμεσο μέρος της σύγκρουσης στην Ουκρανία. Επικαλείται τη Συμφωνία του Μινσκ που διαπραγματεύτηκε το 2015 με τη Γαλλία και τη Γερμανία, η οποία αναφέρει σαφώς ότι η Ρωσία δεν είναι μέρος της σύγκρουσης. Το σύμφωνο υποχρεώνει το Κίεβο να χορηγήσει αυτονομία στην περιοχή Ντονμπάς. Ωστόσο, το καθεστώς του Κιέβου αρνήθηκε πεισματικά να εφαρμόσει τη συμφωνία του Μινσκ, παρόλο που ο νυν πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι εξελέγη το 2019 με προεκλογικές υποσχέσεις για την επίτευξη πολιτικής διευθέτησης.

Ο αναδυόμενος άξονας Κιέβου-Άγκυρας δεν προέκυψε από το πουθενά. Η Τουρκία εκφράζει αυξανόμενη στήριξη προς την Ουκρανία. Ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν προέβη πρόσφατα σε προκλητικές δηλώσεις για μη αναγνώριση της Κριμαίας ως ρωσικού εδάφους και την επιστροφή της χερσονήσου στην Ουκρανία.

Την περασμένη εβδομάδα επίσης, ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Λόιντ Όστιν πραγματοποίησε επίσκεψη στο Κίεβο, κατά τη διάρκεια της οποίας χαρακτήρισε τη Ρωσία ως τον «επιτιθέμενο» στη σύγκρουση της Ουκρανίας. Ο Όστιν είπε επίσης στη Μόσχα ότι η κόκκινη γραμμή της τελευταίας για την ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ ήταν άκυρη. Σαν σε υπογράμμιση της αποφασιστικότητας του Πενταγώνου, δύο πυρηνικά βομβαρδιστικά B-1B πέταξαν από το Τέξας στη Μαύρη Θάλασσα, από όπου εκδιώχθηκαν από ρωσικά μαχητικά αεροσκάφη.

Στη συνέχεια, υπήρξε επίσης η σύνοδος των υπουργών Άμυνας του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες, από την οποία αποκαλύφθηκε ένα νέο «γενικό σχέδιο για τον περιορισμό της Ρωσίας». Η Γερμανίδα υπουργός Άμυνας Annegret Kramp-Karrenbauer δήλωσε ότι τα πυρηνικά όπλα είναι απαραίτητα στην Ευρώπη για τον περιορισμό της Ρωσίας. Τα σχόλιά της προκάλεσαν την οργισμένη αντίδραση της Μόσχας, η οποία κάλεσε τον Γερμανό στρατιωτικό ακόλουθο για την διαβίβαση διαμαρτυρίας.

Είναι ιδιαίτερα σημαντικό το γεγονός ότι η Γαλλία και η Γερμανία – οι δύο άλλοι εγγυητές της Συμφωνίας του Μινσκ μαζί με τη Ρωσία – έχουν παραμείνει σιωπηλές παρά τις συνεχείς παραβιάσεις της κατάπαυσης του πυρός στο Ντονμπάς από τις δυνάμεις του καθεστώτος του Κιέβου. Κάθε εβδομάδα, γίνονται επιθετικοί βομβαρδισμοί και επιθέσεις με όλμους κατά μήκος της Γραμμής Επαφής που πλήττουν οικισμούς στο Ντονέτσκ. Ωστόσο, το Παρίσι και το Βερολίνο κρατούν σιγή. Αυτό δεν είναι παρά μια σιωπηλή συνενοχή στην αποδοχή επιθετικότητας.

Συνολικά, τα μηνύματα αποτελούν ένα έντονο πράσινο φως από την Ουάσιγκτον και τους συμμάχους της στο ΝΑΤΟ προς το καθεστώς του Κιέβου για την ένταση των εχθροπραξιών εναντίον του Ντονμπάς. Αυτό τελικά σημαίνει Ρωσία.

Μαζί με τις πληροφορίες περί τουρκικών «Ντρόουν» να ενισχύουν την δύναμη πυρός των ουκρανικών δυνάμεων , αυτό πραγματικά εμφανίζει το ΝΑΤΟ εμπόλεμο στο κατώφλι της Ρωσίας.

Τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη της Τουρκίας έχουν αναπτυχθεί σε αρκετές πρόσφατες συγκρούσεις: στη Λιβύη για την υποστήριξη της κυβέρνησης που εδρεύει στην Τρίπολη εναντίον των υποστηριζόμενων από τη Ρωσία δυνάμεων του Χαλίφα Χαφτάρ, στη Συρία κατά των υποστηριζόμενων από τη Ρωσία συριακών κυβερνητικών δυνάμεων, στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ υπέρ του Αζερμπαϊτζάν κατά της Αρμενίας. Στον τελευταίο πόλεμο, τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη της Άγκυρας πιστεύεται ότι διαδραμάτισαν αποφασιστικό ρόλο στο να δοθεί στο Αζερμπαϊτζάν το πάνω χέρι.

Ειρωνικά, όταν ο Ρώσος ηγέτης Βλαντιμίρ Πούτιν φιλοξένησε τον Ερντογάν τον περασμένο μήνα στο Σότσι, οι δυο τους φαίνεται να επιδίδονται σε φιλική συζήτηση. Ο Τούρκος πρόεδρος εξέφρασε επίσης πρόσφατα την ανησυχία του για τις σχέσεις με το ΝΑΤΟ σχετικά με φερόμενη παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις της Τουρκίας. Υπήρξε φλυαρία ότι η Άγκυρα κινείται προς τη Μόσχα σε γεωπολιτική ευθυγράμμιση. Αυτό φαίνεται πολύ μακριά από την πραγματικότητα..

Όσον αφορά την Ουκρανία, η Άγκυρα φαίνεται να δίνει τον ρυθμό για την εμβάθυνση της συμμετοχής του ΝΑΤΟ στον πόλεμο της χώρας. Δεδομένης της συλλογικής αμυντικής συμφωνίας του ΝΑΤΟ και των ήδη τεταμένων σχέσεων με τη Μόσχα, ο ευμετάβλητος Ερντογάν προκαλεί μια πολύ επικίνδυνη μοίρα.

* * *

Yποσημείωση μεταφραστή: Το άρθρο θα μπορούσε να εικονογραφηθεί με μελλοντολογικό σκίτσο (προικισμένου Αμερικανού ή ιθαγενούς καλλιτέχνη) να παρουσιάζει Τούρκους και ΄Ελληνες (εν ΝΑΤΟ) συμμάχους στρατιώτες να εκδιώκουν τους κοινούς εχθρούς Ρώσους από την Κριμαία…



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Olivier Renault. observateurcontinental. 29-10-21
Μετάφραση: Μ.Στυλιανού

Η Τουρκία βλέπει την Κίνα να αναδύεται και να την δείχνει με το δάχτυλο, ζητώντας της να σταματήσει να παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα στη Συρία. Η Κίνα παρεμβαίνει όλο και περισσότερο απευθείας στο διεθνές πεδίο, ενώ οι ΗΠΑ και η ΕΕ χάνουν τη δυναμική και την εξουσία να επιλύσουν συγκρούσεις σε όλο τον κόσμο και κυρίως να διατηρήσουν την ειρήνη.

Η Κίνα, κατηγορώντας ευθέως ένα μέλος του ΝΑΤΟ, φαίνεται να υποστηρίζει τη γεωπολιτική δράση της Ρωσίας, αλλά πάνω απ' όλα βλέπει το σκοτεινό παιχνίδι μεταξύ Άγκυρας και Ουάσινγκτον με κακό μάτι.

Ο ιστότοπος της Ραδιοφωνίας και Τηλεόρασης της Τουρκίας (TRΤ)εκρήγνυται κατά της Κίνας αυτή την Πέμπτη, 28 Οκτωβρίου 2021 με τίτλο «Η Άγκυρα μαστιγώνει το Πεκίνο»: «Δεν έχουμε τίποτα να μάθουμε από εκείνους που παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα». Η Τουρκία καταγγέλλει την Κίνα όταν κατηγορεί την Άγκυρα για παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Συρία.

Ο Continental Observer ενημέρωσε τους αναγνώστες του ότι ο τουρκικός στρατός, όπως μετέδωσε το επίσημο πρακτορείο ειδήσεων της Συρίας, Sana,παρεμβαίνει στη Συρία: στις 21 Οκτωβρίου 2021 «η Τουρκία στέλνει υπερσύγχρονα όπλα του ΝΑΤΟ στη Συρία».

Το συριακό κρατικό πρακτορείο ειδήσεων μετέδωσε στις 28 Οκτωβρίου ότι «η Κίνα επαναλαμβάνει την υποστήριξή της προς τη Συρία στον αγώνα κατά της τρομοκρατίας» και εξηγεί ότι «ο αναπληρωτής μόνιμος αντιπρόσωπος της Κίνας στα Ηνωμένα Έθνη, Γκενγκ Σουάνγκ, επιβεβαίωσε την ανάγκη άρσης των άδικων καταναγκαστικών μέτρων που επιβλήθηκαν στη Συρία, τερματισμού οποιασδήποτε παράνομης ξένης παρουσίας στα εδάφη της και στήριξης των προσπαθειών για την επίτευξη πολιτικής διευθέτησης της κρίσης στη Συρία ».

Η Τουρκία είναι εξοργισμένη και βάζει τα ΜΜΕ της(TRT)να μεταδίδουν «Τα σχόλια του Κινέζου εκπροσώπου έρχονται μια εβδομάδα μετά την κοινή δήλωση, στην οποία 43 χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Τουρκίας, εξέφρασαν την ανησυχία τους για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εναντίον των Τούρκων Ουϊγούρων» . Και, «ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Τουρκίας στα Ηνωμένα Έθνη , Φεριντούν Σινιρλίογλου, αντέδρασε έντονα εναντίον του Κινέζου ομολόγου του, ο οποίος κάλεσε την Τουρκία να «σεβαστεί το διεθνές δίκαιο για τα ανθρώπινα δικαιώματα στη Συρία».

Τα τουρκικά κρατικά μέσα ενημέρωσης προσθέτουν: «Στη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ για τη Συρία [στις 27 Οκτωβρίου 2021], ο Γκενγκ Σουάνγκ, μόνιμος αντιπρόσωπος της Κίνας στον ΟΗΕ, έκρινε την Τουρκία υπεύθυνη για τη μείωση της στάθμης των υδάτων του Ευφράτη και τις περικοπές στις εγκαταστάσεις νερού του Αλούκ. Κατηγόρησε επίσης την Τουρκία για εισβολή στη βορειοανατολική Συρία, καλώντας την να σεβαστεί το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο. ».

Σε ομιλία του σε συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας που πραγματοποιήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 2021, ο Γκενγκ Σουάνγκ δήλωσε ότι η Συρία εξακολουθεί να υποφέρει από ξένη κατοχή, μονομερή καταναγκαστικά μέτρα και τρομοκρατία, τονίζοντας την ανάγκη άμεσης άρσης των καταναγκαστικών μέτρων που έρχονται σε αντίθεση με τις προσπάθειες της διεθνούς κοινότητας για επίλυση της κρίσης. Ο Γκενγκ Σουάνγκ εξέφρασε την υποστήριξη της χώρας του προς τη Συρία στον αγώνα κατά της τρομοκρατίας, η οποία αποτελεί μάστιγα κατά της ανθρωπότητας, καλώντας το Συμβούλιο Ασφαλείας να λάβει σαφή θέση για την τρομοκρατία στη Συρία και να απορρίψει δύο μέτρα και δύο σταθμά από την άποψη αυτή. Όσον αφορά την ανθρωπιστική κατάσταση, ο Γκενγκ Σουάνγκ κάλεσε τη διεθνή κοινότητα να δώσει μεγάλη προσοχή στο ζήτημα αυτό και να βοηθήσει τον συριακό λαό να αντιμετωπίσει τις πολλαπλές προκλήσεις, τονίζοντας στο πλαίσιο αυτό ότι τα μονομερή μέτρα εξαναγκασμού έχουν επιδεινώσει τις οικονομικές και ανθρωπιστικές συνθήκες στη Συρία.

Κατά τη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας την Τετάρτη 27 Οκτωβρίου 2021, αφιερωμένη στην κατάσταση στη Συρία, ο Επικεφαλής Ανθρωπιστικής Βοήθειας του ΟΗΕ (Γενικός Γραμματέας ανθρωπιστικών υποθέσεων του ΟΗΕ), Martin Griffiths, προειδοποίησε ότι η ανθρωπιστική κρίση στη χώρα αυτή συνεχίζει να επιδεινώνεται: «Η καθημερινή ζωή στη Συρία γίνεται όλο και λιγότερο προσιτή. Πάνω από το 90% του πληθυσμού ζει πλέον κάτω από το όριο της φτώχειας».

Ο Ειδικός Απεσταλμένος του ΟΗΕ για τη Συρία, Geir O. Pedersen, εξέφρασε επίσης ανησυχία για τη «σοβαρή ανθρωπιστική κατάσταση» και τη συνεχιζόμενη βία επί τόπου: «Η βία πρέπει να σταματήσει. Συνεχίζω να καλώ για πανεθνική κατάπαυση του πυρός και υπογραμμίζω τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο για την προστασία των αμάχων και των μη στρατιωτικών υποδομών. ».



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Τα στοιχεία αυξάνονται ότι ο πρόεδρος της Τουρκίας είναι άρρωστος και αυτό θα μπορούσε να είναι άσχημα νέα για την πολιτική της χώρας.


Steven A. Cook,Foreign Policy, 1-10-21

Ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έρχεται για να μιλήσει στην 76η Σύνοδο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στις 21 Σεπτεμβρίου 2021 στη Νέα Υόρκη
[ Το ιδιαίτερο ενδιαφέρον του παρόντος άρθρου εδράζεται στην ταυτότητα του οργάνου που το δημοσιεύει και την ιδιότητα του συντάκτη του, αμφότερων συνδεομένων με το αμερικανικό
Συμβούλιο Διεθνών Σχέσεων, « δεξαμενή σκέψης» στον πυρήνα του «Βαθέως Κράτους», με ισχυρούς δεσμούς συγγένειας με βρετανικό προγονικό θεσμό.
Ο Στήβεν Κουκ είναι ειδικός σε θέματα Μέσης Ανατολής και Αφρικής, συνεργάτης του Συμβουλίου και συγγραφέας. Το κείμενό του παρουσιάζει τον αμερικανικό προβληματισμό ενώπιον του τουρκικού αινίγματος]

Μετάφραση/εισαγωγή Μιχαήλ Στυλιανού

Από το 2019, ειδικοί της Τουρκίας, δημοσιογράφοι και δημοσκόποι παρακολουθούν τις τουρκικές γενικές εκλογές που έχουν προγραμματιστεί για το 2023. Αυτό οφείλεται πιθανώς στο γεγονός ότι το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) υπέστη ταπεινωτικές ήττες των υποψηφίων δημάρχων του στα σημαντικότερα πληθυσμιακά κέντρα της Τουρκίας, συμπεριλαμβανομένης της Κωνσταντινούπολης, στις τοπικές εκλογές του 2019. Τακτικές δημοσκοπήσεις μετά από αυτές τις εκλογές αποκαλύπτουν ότι η δημοτικότητα του ΑΚΡ είναι
χαμηλή, ακόμα και όταν διατηρεί επιρροή στους πολιτικούς θεσμούς της Τουρκίας και στα ΜΜΕ. Ανεπίσημα, φαίνεται ότι ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει εξαντλήσει την αποδοχή του, ειδικά μεταξύ των νέων.
Ο Ερντογάν μπορεί πράγματι να είναι ευάλωτος ενόψει του 2023 – αλλά όχι απαραίτητα με τον τρόπο που σκέφτονται οι περισσότεροι άνθρωποι. Υπάρχουν ενδείξεις ότι μπορεί να είναι πολύ άρρωστος για να θέσει υποψηφιότητα για επανεκλογή.
Τους τελευταίους μήνες, έχει εμφανιστεί μια σειρά βίντεο στα οποία ο Τούρκος ηγέτης δεν φαίνεται καλά. Ορισμένα από αυτά δεν είναι τόσο καθαρά όσο άλλα, αλλά, συνολικά, εγείρουν ορισμένα προφανή ερωτήματα σχετικά με την υγεία του Ερντογάν. Σε ένα κλιπ, για παράδειγμα, ο πρόεδρος φαίνεται να χρειάζεται τη βοήθεια της συζύγου του και ενός συνοδού καθώς προσπαθεί να ανέβει μια σειρά σκαλοπατιών. Σε ένα άλλο, φαίνεται να σέρνει τα πόδια του και να δυσκολεύεται να περπατήσει στο Anitkabir, το μαυσωλείο του ιδρυτή της Τουρκίας Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ. Και, σε ένα βίντεο που έτυχε σημαντικής προσοχής τον περασμένο Ιούλιο, ο Ερντογάν φαίνεται να σβήνει και να μπερδεύει τα λόγια του κατά τη διάρκεια τηλεοπτικού εορταστικού χαιρετισμού προς τα μέλη του ΑΚΡ.
Μερικές φορές, φαινόταν αρκετά αδυνατισμένος. Παράλληλα με αυτό το βίντεο υπάρχουν φήμες για την υγεία του προέδρου – συμπεριλαμβανομένων ιστοριών που λένε ότι αντιμετωπίζει αυξανόμενη απώλεια μνήμης, περιόδους αναπνευστικών προβλημάτων, σύγχυση, έμετο και ότι του έγινε εμφύτευση εσωτερικού απινιδωτή. Σύμφωνα με αυτές τις ίδιες μαρτυρίες, ο πρόεδρος αύξησε τον αριθμό των γιατρών γύρω του, μείωσε τις
συναντήσεις με τον Τύπο και παίρνει παυσίπονα πριν από δημόσιες εκδηλώσεις.
Φυσικά, αυτές οι φήμες επαναλαμβάνονται συχνότερα από ανθρώπους εκτός Τουρκίας ή περισσότερα από μερικά βήματα μακριά από τον εσωτερικό κύκλο του προέδρου, οπότε οι
ισχυρισμοί για τον επερχόμενο θάνατο του Ερντογάν μπορεί απλά να είναι ανακριβείς.
Επειδή σε άλλα βίντεο, έχει φανεί απολύτως καλά. Όταν εμφανίστηκε στο «Ενώπιον του ΄Εθνους» στις 26 Σεπτεμβρίου, φαινόταν ίσως όχι τόσο εύρωστος όσο ήταν κάποτε, αλλά
είναι 67 χρόνων - όχι γέρος, αλλά ούτε νέος - και βρίσκεται στην εξουσία για περισσότερα από 18 χρόνια, γεγονός που πρέπει να έχει κόστος.
Δεν είναι ποτέ καλή ιδέα να γίνονται ιατρικές κρίσεις από μακριά, ειδικά αν κάποιος δεν είναι γιατρός. Αλλά ας αναστείλουμε την κρίση για μια στιγμή και να παίξουμε ένα πείραμα σκέψης:
Τι θα γίνει αν ο Ερντογάν είναι αρκετά άρρωστος; Τι θα συμβεί αν είτε από ασθένεια είτε από θάνατο δεν μπορεί να θέσει υποψηφιότητα για επανεκλογή το 2023;
Σύμφωνα με το άρθρο 106 του Τουρκικού Συντάγματος, ο Αντιπρόεδρος Φουάτ Οκτάι θα αναλάβει τις ευθύνες και τις εξουσίες που κατέχει τώρα ο Ερντογάν μέχρι τη διεξαγωγή εκλογών (σε 45 ημέρες) και την ορκωμοσία νέου προέδρου. Αυτό είναι αρκετά απλό και τυπικό. Αναλυτές της Τουρκίας έχουν υποθέσει εδώ και καιρό ότι σε μια Τουρκία μετά τον Ερντογάν, το ΑΚΡ θα διασπαστεί με τρόπους που θα ανοίξουν το δρόμο για ανταγωνιστικές εκλογές οι οποίες θα μπορούσαν να κερδηθούν από οποιονδήποτε από τους πολιτικούς της αξιωματικής αντιπολίτευσης της Τουρκίας. Ίσως θα μπορούσε να είναι ο Εκρέμ Ιμάμογλου, ο οποίος νίκησε έναν πρώην πρωθυπουργό του ΑΚΡ (δύο φορές) για να γίνει δήμαρχος της
Ιστανμπούλ. Ο ομόλογός του στην Άγκυρα, Μανσούρ Γιαβάς, είναι ένας τρομερός πολιτικός.
Και μετά είναι η Μεράλ Ακσενέρ, αρχηγός του Καλού Κόμματος, με τη φήμη ότι είναι σκληρή σαν πέτρα.
Υπάρχουν εύλογα σενάρια στα οποία ο Ιμάμογλου, ο Γιαβάς ή η Ακσενέρ θα γίνουν ο επόμενος πρόεδρος της Τουρκίας, αλλά η υπόθεση στην οποία στηρίζεται οποιαδήποτε από τις νίκες τους είναι η επιστροφή στη λεγόμενη κανονική πολιτική μετά τον Ερντογάν. Είναι δυνατόν, αλλά υπάρχουν λόγοι σκεπτικισμού. Πρώτον, θα πρέπει να έχει γίνει μέχρι τώρα αντιληπτό ότι ο Ερντογάν, μέσω του ΑΚΡ, είτε έχει αδειάσει είτε έχει κάμψει τους πολιτικούς θεσμούς της Τουρκίας στη θέλησή του. Σε αυτό το πλαίσιο, είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι οι εκλογές που διοργανώνονται σε 45 ημέρες θα μπορούσαν να είναι ελεύθερες και δίκαιες. Δεύτερον, και με περισσότερες συνέπειες, είναι το γεγονός ότι κατά τη διάρκεια της
διετούς θητείας του Ερντογάν, οι άνθρωποι του εσωτερικού κύκλου του ΑΚΡ έχουν γίνει πλούσιοι και ισχυροί, συχνά με αμφισβητήσιμα μέσα και πρακτικές. Φαίνεται απίθανο ότι οι αξιωματούχοι, οι επιχειρηματίες, οι προσωπικότητες των μέσων ενημέρωσης και άλλοι θα διακινδύνευαν τόσο εύκολα τα κέρδη τους υποτάσσοντας τους εαυτούς τους στην αβεβαιότητα μιας πιο δημοκρατικής πολιτικής.
Υπό αυτές τις συνθήκες, αξίζει να εξεταστεί το ενδεχόμενο ένας άλλος ισχυρός άνδρας να κυβερνήσει μια Τουρκία μετά τον Ερντογάν, ίσως σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Μεταξύ
των ισχυρότερων προσωπικοτήτων στην Τουρκία, εκτός από τον Ερντογάν, είναι ο αρχηγός της υπηρεσίας πληροφοριών Χακάν Φιντάν, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Χουλουσί Ακάρ και
ο υπουργός Εσωτερικών Σουλεϊμάν Σοϊλού. Από τους τρεις, ο Ακάρ φαίνεται να είναι ο καταλληλότερος για να αναλάβει την ηγεσία. Ο Φιντάν είναι γνωστός στους Τούρκους, αλλά λειτουργεί κυρίως πίσω από τις κλειστές πόρτες της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών. Ο
Σοϊλού είναι κατεστραμμένο εμπόρευμα, αφ’ότου ένας Τούρκος μαφιόζος ονόματι Σεντάτ Πέκερ κατήγγειλε ότι ο υπουργός Εσωτερικών ήταν διεφθαρμένος και στο κρεβάτι με το
οργανωμένο έγκλημα, σε μια σειρά βίντεο στο YouTube που δημοσιεύθηκαν τους τελευταίους μήνες.

Ο Ακάρ έχει επίσης ένα πλεονέκτημα έναντι του Φιντάν ή του Σοϊλού που κανείς τους δεν θα μπορούσε να παρακάμψει: τις ένοπλες δυνάμεις. Αναλυτές έχουν την τάση να το ρόλο του
στρατού στην τουρκική πολιτική από τότε που οι μεταρρυθμίσεις το 2003 και το 2004 έθεσαν τις ένοπλες δυνάμεις υπό πολιτικό έλεγχο. Το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016 –κατά τη διάρκεια του οποίου μεγάλος αριθμός Τούρκων, ανεξάρτητα από την πολιτική τους, απέρριψαν την επιστροφή στο στρατιωτικό σύστημα διδασκαλίας, σε συνδυασμό με τις επακόλουθες εκκαθαρίσεις του σώματος των αξιωματικών– φάνηκε να έχει σπάσει τη βούληση των διοικητών να διαδραματίσουν ρόλο στην πολιτική. Ωστόσο, ο Ακάρ, ο αρχηγός του γενικού επιτελείου κατά τη διάρκεια της απόπειρας και αργότερα υπουργός Εθνικής Άμυνας, έχει διαδραματίσει κεντρικό ρόλο στην αναδιαμόρφωση των ενόπλων δυνάμεων
μετά τον Ιούλιο του 2016, η οποία μπορεί να θέσει τον στρατό σε θέση να διαδραματίσει και πάλι πολιτικό ρόλο... για την υποστήριξη του Ακάρ.

Οι ρωγμές μεγαλώνουν στο καθεστώς Ερντογάν

Η Τουρκία είναι πιο ασταθής πολιτικά σήμερα από οποιαδήποτε άλλη στιγμή τα τελευταία χρόνια.
Στα πέντε χρόνια μετά το πραξικόπημα, ο υπουργός ήταν υπεύθυνος για το διορισμό κάπου κοντά στα 65 τοις εκατό του σώματος των αξιωματικών, συμπεριλαμβανομένων εκατοντάδων στρατηγών και ενός ακόμη υψηλότερου ποσοστού μη εντεταλμένων αξιωματικών. Την εποχή που ο τουρκικός στρατός διαμόρφωνε τον εαυτό του πάνω από την πολιτική, αλλά παρόλα αυτά διατήρησε το καθήκον να παρέμβει για την προστασία του κεμαλικού συστήματος, αυτό
μπορεί να μην είχε τόση σημασία. Εάν ο στρατός είχε υποταχθεί σε πολίτες μέσω κανόνων, κανονισμών και διαταγμάτων, όπως άρχισε να κάνει το ΑΚΡ από νωρίς στην εξουσία του, η επιρροή του Ακάρ στις τάξεις μπορεί να μην ήταν πρόβλημα. Ωστόσο, φαίνεται ότι ενώ οι αξιωματικοί είναι κατώτεροι των πολιτών, αυτό δεν γίνεται μέσω πολιτικών θεσμών, αλλά μέσω της προσωπικής αφοσίωσης. Οφείλουν τον βαθμό και την επιρροή τους σε δύο πολίτες: Στον Ακάρ και στον Ερντογάν. Αν ο Πρόεδρος είναι ανίκανος ή πεθάνει, αυτό αφήνει τον Ακάρ σε πολύ ισχυρή θέση.
Κάποιοι στην Ουάσιγκτον μπορεί να κοιτάξουν τον υπουργό Εθνικής Άμυνας και να πουν,
«Εντάξει, δεν φαίνεται τόσο κακός. Μας φαίνεται ρεαλιστής. Μπορούμε να κάνουμε δουλειές μαζί του.» Αυτό δεν είναι παράλογη θέση, αλλά κανείς δεν πρέπει να περιμένει από τον Ακάρ
να είναι φιλικός προς τις Ηνωμένες Πολιτείες. Προέρχεται ιδεολογικά από ένα παρόμοιο μέρος, όπως ο Ερντογάν. Ο υπουργός έχει επίσης συνταχθεί με μια έντονα εθνικιστική, αντιδυτική ομάδα αξιωματικών. Μεταξύ άλλων, συνωμότησαν για να τιμωρήσουν
αξιωματικούς που έκοψαν τα δόντια τους στις εντολές του ΝΑΤΟ και οι οποίοι πέρασαν σημαντικό χρονικό διάστημα στην Ευρώπη ή/και στις Ηνωμένες Πολιτείες – είτε βάζοντας τους στη φυλακή (για υποτιθέμενους δεσμούς με τον αμφιλεγόμενο κληρικό Φετουλάχ
Γκιουλέν) είτε κρατώντας τους μακριά από θέσεις ευθύνης. Ο Ακάρ ήταν επίσης ο αξιωματούχος που ήταν άμεσα υπεύθυνος για την επιθετική στάση της Τουρκίας στη Μεσόγειο το καλοκαίρι του 2020, η οποία έφερε την Άγκυρα αντιμέτωπη με τους συμμάχους της στο ΝΑΤΟ Ελλάδα και Γαλλία. Θα ήταν δύσκολο για τον υπουργό Άμυνας να προσεγγίσει την πολιτική ικανότητα και το χάρισμα του Ερντογάν, αλλά με την αφοσίωση του μεγαλύτερου μέρους του σώματος των αξιωματικών, δεν θα το χρειαζόταν – τουλάχιστον στην αρχή.

Φυσικά δεν υπάρχει τρόπος να γνωρίζουμε την πραγματική κατάσταση της υγείας του Ερντογάν ή ποιος μπορεί να είναι ο διάδοχός του, αλλά αναλυτές και κυβερνητικοί αξιωματούχοι δεν κερδίζουν ανάστημα υποθέτοντας ότι ο Ερντογάν θα φτάσει τις εκλογές του 2023. Εάν δεν το κατορθώσει, η τουρκική πολιτική μπορεί να επανέλθει σε κάτι που μοιάζει με το προηγούμενο καθεστώς, ή οι σχισμές στο ΑΚΡ μπορεί να παρουσιάσουν ευκαιρίες για την αντιπολίτευση, ή η χώρα μπορεί να γίνει πιο ασταθής, ή κάτι άλλο μπορεί να συμβεί. Για χρόνια, η κοινότητα εξωτερικής πολιτικής φανταζόταν ότι η Αίγυπτος θα περνούσε από τον Χόσνι Μουμπάρακ είτε στον γιο του, Γκαμάλ Μουμπάρακ είτε στον επικεφαλής πληροφοριών του, Ομάρ Σουλεϊμάν. Αποδείχθηκε ότι δεν ήταν τίποτα από τα δύο. Θα ήταν ακόμη μεγαλύτερο λάθος να αγνοήσουμε τα σημάδια ότι ο Τούρκος πρόεδρος μπορεί να
επιδεινώνεται και να ελπίζουμε ενάντια στην ελπίδα ότι τα πράγματα θα τακτοποιηθούν.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Pepe Escobar.Reseau International.1-10-21 
Mετάφραση: Μ. Στυλιανού

Λίγα διέρρευσαν από την τρίωρη συνάντηση μεταξύ Ρώσων και Τούρκων ηγετών, αλλά η Συρία, η ενεργειακή συνεργασία και οι S-400 ήταν όλα στο τραπέζι.

Όλοι στο τραπέζι το παρατήρησαν, και όλοι σε όλη την Ευρασία το παρατήρησαν επίσης.

Στην πρόσφατη σύνοδο κορυφής του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης (SCO) στο Ντουσάνμπε – όπου το Ιράν έγινε δεκτό ως πλήρες μέλος και το κύριο θέμα συζήτησης ήταν το Αφγανιστάν – η Τουρκία ήταν ουσιαστικά απούσα. Σαν να ήταν μόνο ένας μικρός και επαρχιακός ηθοποιός της Ευρασίας.

Ωστόσο, η Τουρκία είναι παρατηρητής της SCO, στο ίδιο επίπεδο με το Αφγανιστάν.

Δεν ήταν ακριβώς μια θριαμβευτική εισαγωγή σε αυτό που την Τετάρτη στο Σότσι ήταν η πρώτη πρόσωπο με πρόσωπο συνάντηση μεταξύ των Προέδρων Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και Βλαντιμίρ Πούτιν από τη συνάντησή τους τον Μάρτιο του 2020 στο Κρεμλίνο.

Κουβέντιαζαν για λιγότερο από τρεις ώρες. Κανένα δελτίο τύπου. Δεν υπάρχουν ουσιαστικές διαρροές, με εξαίρεση μια άτυπη συζήτηση για τον Covid που αναμεταδόθηκε από την ομάδα του Κρεμλίνου.

Ερντογάν: «Ποιο είναι το επίπεδο αντισωμάτων σας; »

Πούτιν: "15-16 ».

Ερντογάν: "Είναι πολύ χαμηλά ».

Πούτιν: «Οι υπολογισμοί μας είναι διαφορετικοί. Θα πρέπει να σας χορηγηθεί το Sputnik V για να ενισχύσετε την ανοσία σας ».

Ερντογάν: "Έκανα την τρίτη ένεση ».

Τουλάχιστον φαίνεται να είναι καλά προστατευμένοι. ΄Ενας άλλος διάλογος – απόκρυφος – θα μπορούσε να πήγαινε ως εξής:

Ερντογάν: «Χρειάζομαι περισσότερους S-400».

Πούτιν: «Τώρα, σχετικά με αυτούς τους μετριοπαθείς αντάρτες που οπλίζετε στο Ιντλίμπ... ».

Εξάλλου, αυτές ήταν οι δύο ερωτήσεις στο επίκεντρο της συζήτησης:
Το περιβόητο ζιγκ-ζαγκ του Ερντογάν μεταξύ του ΝΑΤΟ και η πλήρους προσήλωσης σε αυτό που η Ρωσία ορίζει ως Μεγάλη Ευρασιατική Εταιρική Σχέση, και...
Τι ακριβώς θα μπορούσε να κάνει στη Συρία.

Όλα για το Ιντλίμπ

Στην ομιλία του στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, ο Ερντογάν ανέφερε ότι η Κριμαία αποτελεί μέρος της Ουκρανίας, μια «προσάρτηση που δεν αναγνωρίζουμε». Πολύ περισσότερο από το να εκφράσει την επιθυμία του για αποκατάσταση ενός προτεκτοράτου που διατήρησαν οι Οθωμανοί μέχρι τα τέλη του δέκατου όγδοου αιώνα, ο Ερντογάν υιοθέτησε ένα επιχείρημα του ΝΑΤΟ.

Ερντογάν και Πούτιν έπρεπε επίσης να αντιμετωπίσουν τη στρατιωτική-τεχνική συνεργασία της Άγκυρας με το Κίεβο, συμπεριλαμβανομένου του εξαιρετικά ευαίσθητου ζητήματος των μη επανδρωμένων αεροσκαφών που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν εναντίον των Λαϊκών Δημοκρατιών του Ντονμπάς.

Πριν από τη συνάντηση στο Σότσι, ο Ερντογάν είχε ήδη εκφράσει στα αμερικανικά ΜΜΕ, ως σύμμαχος του ΝΑΤΟ, την απογοήτευσή του, φτάνοντας στο σημείο να μοιάζει με μία από τις Μονάδες Λαϊκής Κινητοποίησης (Σιίτες) στο Ιράκ. Εάν είχε επιλογή, θα ήθελε οι ΗΠΑ να «αποσυρθούν από τη Συρία και το Ιράκ, με τον ίδιο τρόπο που αποσύρθηκαν από το Αφγανιστάν. ».

Στο Σότσι, το Κρεμλίνο έπαιξε το ήρεμο χαρτί, με την επίσημη ομιλία να τονίζει ότι ο Πούτιν τόνισε την «γόνιμη συνεργασία» μεταξύ Μόσχας και Άγκυρας στη Συρία και τη Λιβύη.

Ακολούθησαν και άλλα αστεία, με τον Πούτιν να ευχαριστεί τον Ερντογάν για τη «συνεπή στάση» του στην κατασκευή του πολυπόθητου αγωγού φυσικού αερίου Turk Stream. Συγκρίνετε αυτή τη συνέπεια με εκείνη της ΕΕ, η οποία μαχαιρώθηκε πισώπλατα, μη αποδεχόμενη μακροπρόθεσμες συμβάσεις σταθερής τιμής με την Gazprom όταν είχε την ευκαιρία.

Ο Ερντογάν, εν τω μεταξύ, ήταν εκστασιασμένος με την κατασκευή του πρώτου πυρηνικού σταθμού της Τουρκίας, στο Ακούγιου, στη νότια ακτή, ο οποίος θα τεθεί σε λειτουργία το 2022.

Αλλά η καρδιά του θέματος έπρεπε να είναι το Ιντλίμπ.

Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρώφ, στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, έφτασε κατευθείαν στο σημείο σχετικά με την τούρκο-ρωσική ειδική ρύθμιση που απαιτεί από την Άγκυρα να καταπολεμήσει τους τρομοκρατικούς σχηματισμούς στο Ιντλίμπ:

« Το ζήτημα της εφαρμογής αυτής της υποχρέωσης θα εξεταστεί λεπτομερώς. Είναι σαφές ότι εφαρμόζεται αργά ».

Μιλάμε για έναν βροντερό ευφημισμό που καλλωπίζει μια πρακτικά ασυμβίβαστη διαφορά. Οι Ρώσοι γνωρίζουν τα πάντα για το γεγονός ότι το Ιντλίμπ είναι μολυσμένο με Τζιχαντιστές, ενώ η Άγκυρα ανησυχεί μόνο ότι ο Σύρος πρόεδρος Ασάντ και ο Συριακός Αραβικός Στρατός (SAA), όπως μετονομάστηκε, εξαπολύουν την οριστική επίθεση στο Ιντλίμπ με μαζική ρωσική αεροπορική υποστήριξη.

Η μέρα πλησιάζει γρήγορα, με μεγάλο βηματισμό όπου ο SAA θα φτάσει μέχρι το τέλος για να καταλάβει ολόκληρη την επαρχία.

Ο τουρκικός στρατός, από την πλευρά του, διατηρεί περισσότερες από 60 «θέσεις παρατήρησης» στο Ιντλίμπ.

Μια στρατηγική στενωπός που χρήζει προσοχής είναι το Al-Zalwiya, στη νότια ύπαιθρο του Ιντλίμπ. Είναι ένας σημαντικός κόμβος για τον Hay'at Tahrir al-Sham (HTS) – τους «μετριοπαθείς αντάρτες», τους τόσο αγαπητούς στην Ουάσιγκτον – και στόχος των σχεδόν καθημερινών ρωσικών αεροπορικών επιδρομών που μαίνονται στο Μεγαλύτερο Ιντλίμπ.

Ο Πούτιν σίγουρα θα έχει αμφισβητήσει τον Ερντογάν για τις αδιάκοπες παραβιάσεις της κατάπαυσης του πυρός από το νεφέλωμα της Αλ Κάιντα. Μέχρι πρόσφατα, οι τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις στο Ιντλίμπ ήταν ουσιαστικά περιορισμένες σε αυτά τα «σημεία παρατήρησης» – σημεία ελέγχου – ενισχυμένες με δυνάμεις Τζιχαντιστών υπό τουρκική διοίκηση, αποκαλούμενων εδώ και χρόνια «Ελεύθερος Συριακός Στρατός».

Αλλά τώρα υπάρχουν τακτικά τουρκικά στρατεύματα στο έδαφος – περίπου 3000. Οι Ρώσοι ισχυρίζονται ότι αυτό ισοδυναμεί επίσημα με την κατοχή κυρίαρχου συριακού εδάφους.

Ο Λαβρώφ είναι ανένδοτος εδώ και μήνες. Αμέσως μετά την Γεν. Συνέλευση του ΟΗΕ κήρυξε το Greater Idlib ως το τελευταίο «φυλάκιο τρομοκρατών» στη Συρία – και αυτό είναι τεχνικά σωστό.

Δεν είναι ρεαλιστικό να φανταστεί κανείς τον Ερντογάν να αντιμετωπίζει τον Πούτιν στο Σότσι, προσπαθώντας απεγνωσμένα να υπερασπιστεί τη δική του εκδοχή της κατάπαυσης του πυρός και ικετεύοντας τους Ρώσους να μην βομβαρδίσουν τα 3.000 ή έτσι τουρκικά στρατεύματα στο Ιντλίμπ.

Κάθε κόκκος άμμου στην ύπαιθρο του Ιντλίμπ γνωρίζει ότι η Άγκυρα κάνει λιγότερο από το μηδέν για να σεβαστεί την κατάπαυση του πυρός, καθώς η συμμορία των «μετριοπαθών ανταρτών» προστατεύεται εκ των πραγμάτων από τον τουρκικό στρατό.

Το Σότσι, στο τέλος, δεν έλυσε τίποτα. Αλλά τουλάχιστον ο Πούτιν κατάφερε να πάρει μια γεύση από το τι ετοιμάζει ο Σουλτάνος.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Του Μιχαήλ Στυλιανού

Η Τουρκία επιτυγχάνει την αποκατάσταση των σχέσεών της με την Αίγυπτο, με δέσμευσή της να αποσύρει τις υπό τον έλεγχό της δυνάμεις από τα εδάφη της Συρίας, στο πλαίσιο ευρύτερου πλέγματος υποχωρήσεων και συμβιβασμών μεταξύ των χωρών και δυνάμεων που ενεπλάκησαν στην δεκαετή πολυαίμακτη αμερικανο-βρετανική επιχείρηση για τον έλεγχο της Συρίας.

Κατά τις πληροφορίες άρθρου που δημοσιεύεται στο κρατικό ρωσικό μέσο ενημέρωσης «Η Ρωσία Σήμερα», το εντυπωσιακό αυτό σύμπλεγμα διασταυρουμένων διμερών συμφωνιών επιτεύχθηκε μετά από πρόσφατες επισκέψεις και συνομιλίες κορυφής στην Μόσχα του Βασιλιά της Ιορδανίας και του Ισραηλινού υπουργού Εξωτερικών, στο Κάιρο του πρωθυπουργού του Ισραήλ και θετική παρέμβαση του Αμερικανού πρεσβευτή στον Λίβανο.

Κομβική αφετηρία αυτής την εξέλιξης εμφανίζεται η επιστροφή στην εδαφική κυριαρχία της Συρίας της επαρχίας Νταράα Αλ Μπαλάντ, η οποία υπήρξε στρατηγείο των Δυτικών μυστικών υπηρεσιών, ορμητήριο της «επανάστασης» κατά της Συριακής κοσμικής κυβέρνησης ΄Ασαντ και τελευταία κόμβος μεταφοράς του κλοπιμαίου συριακού πετρελαίου.

Το εν λόγω άρθρο, που προβάλλεται από την ρωσική ηλεκτρονική εφημερίδα, είναι της Βανέσα Μπίλλυ, ανεξάρτητης δημοσιογράφου και φωτογράφου, με μεγάλη εμπειρία στη Μέση Ανατολή και συγκεκριμένα στη Συρία, στην Αίγυπτο, στο Ιράκ και στην Παλαιστίνη, με παράλληλη κάλυψη της σύγκρουσης στην Υεμένη από το 2015. Ιδού το πλήρες κείμενό των πληροφοριών της.


Η εκστρατεία της Δύσης για την ανατροπή του Ασάντ έχει σχεδόν τελειώσει.
Το λεγόμενο λίκνο της επανάστασης κατά του Ασάντ απελευθερώθηκε.




Vanessa Beeley,RT, 18-9-21
Η συριακή σημαία στην Νταράα Αλ Μπαλάντ

Μετά από τρία χρόνια εύθραυστης κατάπαυσης του πυρός και εκστρατείας δολοφονιών «πιστών» της συριακής κυβέρνησης από ενσωματωμένες φονταμενταλιστικές ένοπλες ομάδες, η συριακή σημαία υψώθηκε για άλλη μια φορά στην Νταράα Αλ Μπαλάντ.

Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης εξακολουθούν να παρουσιάζουν την εμφάνιση εξτρεμιστικών ένοπλων ομάδων στη Νταράα, νότια της Δαμασκού, ως το «λίκνο της επανάστασης» για την ανατροπή της συριακής κυβέρνησης. Η πραγματικότητα είναι ότι η Νταράα ήταν το έναυσμα που άναψαν σκληροπυρηνικοί , οι Λίβυοι μισθοφόροι, οι οποίοι είχαν εισαχθεί στην πόλη πριν από το 2011.

Από την Νταράα, οι «επαναστατικές» φλόγες που άναψε ο συνασπισμός υπό την ηγεσία των ΗΠΑ, του Ηνωμένου Βασιλείου και του Ισραήλ με έδρα την Ιορδανία, ο οποίος χρηματοδοτείτο από χρήματα αίματος κράτους του Κόλπου, θα κατακλύζουν τη Συρία για δέκα ολόκληρα χρόνια. Στην Νταράα, οι εξτρεμιστικές συμμορίες των Αδελφών Μουσουλμάνων, υποστηριζόμενες από τις CIA/MI6 πρωτοστάτησαν στην ενορχηστρωμένη εξέγερση, με ισχύ πολλαπλασιαζόμενη με τα όπλα της Λιβύης και τις τρομοκρατικές φατρίες και προικοδοτούμενες με αξιοπιστία από το συγκρότημα αποικιακών μέσων ενημέρωσης με αιχμή του δόρατος το BBC, το CNN και το Al Jazeera.


Προσπάθεια απορρόφησης εξτρεμιστικών στρατιωτικών σε ένοπλες ταξιαρχίες που ελέγχονται από τη Ρωσία

Το 2018, μια ανήσυχη ανακωχή μεσολάβησε από τις ρωσικές ομάδες συμφιλίωσης και οι παράνομες ένοπλες ομάδες που παρέμειναν στην Νταράα Αλ Μπαλάντ, τον κόμβο της βίαιης εξέγερσης υπό την αιγίδα των ΗΠΑ, πείστηκαν να παραδώσουν τα βαρέα όπλα τους, αλλά τους επετράπη να κρατήσουν τα ελαφρά όπλα ως μέρος της ειρηνευτικής συμφωνίας. Η Ρωσία προσπάθησε αποτελεσματικά να ελέγξει αυτές τις βάναυσες ένοπλες ομάδες απορροφώντας τις σε ρωσικές και ελεγχόμενες ένοπλες μεραρχίες. Σύμφωνα με μέσα μαζικής ενημέρωσης που ευθυγραμμίζονται με ένοπλες οργανώσεις, πρώην ηγέτης του Ελεύθερου Συριακού Στρατού, ο Αχμέντ Αλ-Αούντα έλαβε τη διοίκηση της 8ης Ταξιαρχίας, "υποδιαίρεση του Ρωσικού Πέμπτου Σώματος".

Ωστόσο, αυτός ήταν ίσως ένας εσφαλμένος υπολογισμός από τη Ρωσία στην επιθυμία της να φέρει τις μάχες στο νότιο μέτωπο σε μια γρήγορη κατάληξη.. Μια βίαιη επίθεση εξαπολύθηκε από αυτές τις εξτρεμιστικές συμμορίες που προηγουμένως συνδέονταν με τρομοκρατικές φατρίες της Αλ Κάιντα και του ISIS στη νότια περιοχή.

Από τα μέσα του 2019, ακόμη και το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που χρηματοδοτείται από την ΕΕ ανέφερε περισσότερες από 1.136 επιθέσεις και δολοφονίες που στοίχισαν τη ζωή σε 774 Σύριους, συμπεριλαμβανομένων 12 γυναικών και 22 παιδιών. Τον Ιούλιο του 2021, έχοντας αναπληρώσει το οπλοστάσιό τους με βαριά όπλα βομβάρδισαν το Εθνικό Νοσοκομείο της Νταράα, σκοτώνοντας πολίτες, συμπεριλαμβανομένου ενός παιδιού. Η παρουσία βρετανικών Ειδικών Δυνάμεων στην περιοχή ήταν μια ένδειξη ότι οι ένοπλες ομάδες εξακολουθούσαν να εκπαιδεύονται από τους Βρετανούς στη χρήση IEDs για αντικυβερνητικές επιχειρήσεις– τον Μάρτιο του 2020, ελικόπτερα Chinook της RAF με έδρα την Κύπρο αγωνίστηκαν για να σώσουν έναν στρατιώτη των ειδικών δυνάμεων που τραυματίστηκε σε έκρηξη αυτοσχέδιου εκρηκτικού μηχανισμού «βαθιά μέσα στην εμπόλεμη ζώνη» στη νότια Συρία.

Συνάντησα τον Adham Alkarad,διοικητή του Τμήματος Μηχανικών και Πυραύλων , τον Σεπτέμβριο του 2018 μετά από μια επικίνδυνη επίσκεψη στην Daraa, ενώ το μελάνι δεν ήταν ακόμη στεγνό στη συμφωνία με τη μεσολάβηση της Ρωσίας. Ο Alkarad με εξέλαβε ως Βρετανό δημοσιογράφο, υποθέτοντας ότι συμμεριζόμαστε τον σκοπό, και με ενημέρωσε ότι δεν θα συνθηκολογούσαν ποτέ και ότι, ακόμη και με ελαφρά όπλα, θα συνεχίσουν τη βίαιη σταυροφορία τους που υποστηρίζεται από τον συνασπισμό των ΗΠΑ για να ανατρέψουν τη συριακή κυβέρνηση και να εξαλείψουν τους "νομιμόφρονες" που καταδίκασαν την παρουσία της ένοπλης οργάνωσης στην Νταράα.

Ο Alkarad μου είπε τότε ότι οι διαμαρτυρίες θα συνεχιστούν και ότι θα επικοινωνήσει απευθείας με το BBC και το CNN για να αποσπάσει την κάλυψη και την υποστήριξή τους. Ο Αλκάραντ σχεδίασε τον πύραυλο Ομάρ 500 κιλών που προκάλεσε τρομακτικές ζημιές σε πολιτικές υποδομές και στρατιωτικούς στόχους κατά τη διάρκεια της βασιλείας του τρόμου στην Νταράα. Ο Αλκάραντ δολοφονήθηκε ο ίδιος από άγνωστους ένοπλους τον Οκτώβριο του 2020.


Η Δαμασκός χάνει την υπομονή της με τον ένοπλο εξτρεμισμό και ανακτά τον έλεγχο της Νταράα Αλ Μπαλάντ

Μετά από μήνες διαπραγματεύσεων, πολιορκίας και στρατιωτικών συγκρούσεων μεταξύ της Δαμασκού και των ένοπλων ομάδων στην Νταράα, επιτεύχθηκε τελική κατάπαυση του πυρός στις 31 Αυγούστου, με τη Ρωσία να αναλαμβάνει λιγότερο εξέχοντα ρόλο στη διευθέτηση. Μια εβδομάδα πριν από την επίτευξη αυτής της συμφωνίας, ο βασιλιάς Αμπντουλάχ Β ́ της Ιορδανίας είχε συναντηθεί με τον Πρόεδρο Πούτιν στη Μόσχα για να δώσει προτεραιότητα στην επίλυση των ζητημάτων ασφάλειας της Νταράα.

Στις 9 Σεπτεμβρίου, ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας Σεργκέι Λαβρόφ εξήγησε τη συμφωνία που μεσολάβησε για την επίλυση των εντάσεων στην επαρχία Νταράα. Είναι ενδιαφέρον το ότι η εξήγηση αυτή δόθηκε κατά τη διάρκεια κοινής συνέντευξης Τύπου με τον Ισραηλινό Υπουργό Εξωτερικών, Yair Lapid. Η αρχική ρωσική συμφωνία του 2018 με τις ένοπλες ομάδες είχε προσφέρει στο Ισραήλ εγγυήσεις ότι το Ιράν και η Χεζμπολάχ θα κρατηθούν σε ασφαλή απόσταση από τα ισραηλινά σύνορα με τη Συρία.

Ο Λαβρόφ ανακοίνωσε ουσιαστικά ότι η επαρχία θα παραδοθεί πίσω στις νόμιμες δυνάμεις του Συριακού Αραβικού Στρατού και ότι οι εξτρεμιστές μαχητές θα πρέπει να παραδώσουν και πάλι τα βαριά όπλα τους. Οι διαπραγματεύσεις ήταν σε εξέλιξη σχετικά με τον προορισμό αποχώρησης για τις ένοπλες ομάδες, καθώς η παραμονή τους στην Νταράα ήταν «απίθανη».

Αυτό είναι ένα πλήγμα για το Ισραήλ, του οποίου οι συνεχιζόμενες παραβιάσεις του εναέριου χώρου του Λιβάνου και η παράνομη επίθεση κατά της Συρίας έχουν σε μεγάλο βαθμό ανεμπόδιστη από αντίποινα ένοπλη αντίδραση και ελάχιστα αναφέρονται από τα ελεγχόμενα δυτικά μέσα ενημέρωσης. Αυτό μπορεί να αλλάξει με τη Δαμασκό πίσω στο νότιο κάθισμα οδήγησης και τη μετατόπιση της εξουσίας που είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα ανοίξει την πόρτα σε μια στρατιωτική παρουσία του Ιράν και της Χεζμπολάχ πιο κοντά στα σύνορα Ισραήλ/Συρίας ως αποτρεπτικό μέσο κατά των ισραηλινών επιδρομών.

Στρατιώτες του Συριακού Αραβικού Στρατού, 15η Μεραρχία, στην Νταράα Αλ Μπαλάντ.


Βεβαίως, όταν μπήκα στο Daraa Al Balad στις 12 Σεπτεμβρίου, είδαμε ρωσικές και συριακές σημαίες να κυματίζουν δίπλα-δίπλα, αλλά στην ίδια την πλατεία ήταν η συριακή σημαία που υπερηφανευόταν για τη θέση της. Από τις συζητήσεις που είχα με τους πολίτες, ήταν σαφές ότι η «ειρήνη» ήταν ακόμα ωμή και ασταθής. Σύροι στρατιώτες της 15ης Μεραρχίας μου μίλησαν για τις προοπτικές διαρκούς επίλυσης και ήταν αισιόδοξοι. Μια αναζωπύρωση μεταξύ των μελών ένοπλων ομάδων και των Σύρων στρατιωτών εξουδετερώθηκε με σεβασμό όσο ήμασταν εκεί. Τα παιδιά που μίλησα μου είπαν ότι χάρηκαν που επιτέλους επέστρεψαν στο σχολείο. Είναι πολύ νωρίς για να προβλέψουμε την έκβαση αυτής της συμφωνίας, αλλά είναι σαφές ότι δεν θα υπάρξει συμβιβασμός σχετικά με την Νταράα και τη γύρω ύπαιθρο υπό τον έλεγχο της Δαμασκού και του συριακού στρατού μέχρι να αποκατασταθεί πλήρως η ειρήνη και να εξομαλυνθούν οι σχέσεις μεταξύ κράτους και πολιτών.


Τι σημαίνει αυτή η αλλαγή εξουσίας για τη Δαμασκό και τον Συνασπισμό των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένου του Ισραήλ;


Είναι σημαντικό να επανεξετάσουμε τα γεγονότα της Νταράα στο πλαίσιο των αναδυόμενων γεωπολιτικών συμμαχιών και παραχωρήσεων, προκειμένου να κατανοήσουμε τη σημασία αυτού που μόλις συνέβη στη νότια Συρία.

Στις 13 Σεπτεμβρίου, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, Naftali Bennet, επισκέφθηκε την Αίγυπτο για πρώτη φορά εδώ και μια δεκαετία, δήθεν για να συζητήσει τις σχέσεις Ισραήλ/Παλαιστίνης με τον Πρόεδρο Αμπντέλ Φατάχ Αλ-Σίσι. Η Αίγυπτος κινείται προς την εξομάλυνση των σχέσεων με την Τουρκία, τεταμένη από την ανατροπή του ανθρώπου των Αδελφών Μουσουλμάνων στο Κάιρο, προέδρου Μοχάμεντ Μούρσι, το 2013. Ο Γενικός Πρόξενος της Αιγύπτου στη Δαμασκό δήλωσε ότι προϋποθέσεις για πλήρη αποκατάσταση των διμερών σχέσεων Αιγύπτου-Τουρκίας είναι η αποχώρηση της Τουρκίας από το συριακό έδαφος.

Ίσως η πιο σημαντική παραχώρηση προς τη Δαμασκό μετά την Νταράα έγινε από τις ίδιες τις ΗΠΑ. Σε απεγνωσμένη προσπάθεια να αποφύγει την ανακήρυξη του Χεζμπολάχ ως προστάτη του λιβανέζικου λαού, αφού εξασφάλισε προμήθειες πετρελαίου από το Ιράν μέσω Συρίας, ο πρεσβευτής των ΗΠΑ στο Λίβανο παρενέβη για να άρει εν μέρει τις κυρώσεις κατά της Συρίας, προκειμένου να διευκολυνθεί η μεταφορά φυσικού αερίου και ηλεκτρικής ενέργειας από την Αίγυπτο στο Λίβανο μέσω αγωγών μεταξύ Ιορδανίας και νότιας Συρίας. Τμήματα των αγωγών στη Συρία χρήζουν επισκευής καθώς διασχίζουν την Νταράα προς τη Χομς και στη συνέχεια προς την Τρίπολη του βόρειου Λιβάνου.

Αυτό όχι μόνο μας πληροφορεί γιατί η Νταράα ήταν ζωτικής σημασίας για τα σχέδια των ΗΠΑ για την ενέργεια και την κλοπή ενεργειακών πόρων στη Συρία, αλλά μας δείχνει επίσης τις πληροφορίες των κινήσεων της Δαμασκού για την ασφάλεια της Νταράα σε αυτό το κομβικό σημείο του περιφερειακού παιχνιδιού σκακιού. Οι ΗΠΑ εξαναγκάστηκαν από ένα έθνος που για δέκα χρόνια αντιστάθηκε στη στρατιωτική επέμβαση τους και από τους πιο σταθερούς συμμάχους της Συρίας στον Λίβανο.

Η Ιορδανία προσπαθεί εδώ και αρκετό καιρό να απελευθερωθεί από τις αποικιακές αλυσίδες της και να εξομαλύνει τις εμπορικές σχέσεις με τη γειτονική Συρία. Η ανακάλυψη πραγματοποιήθηκε τον Σεπτέμβριο του 2021, όταν η Συρία συμπεριλήφθηκε σε τετραμερή συνάντηση που διοργανώθηκε από την Ιορδανία, συμπεριλαμβανομένου του Λιβάνου και της Αιγύπτου, για να επικεντρωθεί στην υλικοτεχνική υποστήριξη του αιγυπτιακού εφοδιασμού φυσικού αερίου και ηλεκτρικής ενέργειας στον στερημένο από ενέργεια Λίβανο. Αυτή ήταν η πρώτη επίσκεψη Σύρων αξιωματούχων στην Ιορδανία από το 2011- την έναρξη του βρώμικου πολέμου της CIA/MI6 κατά της Συρίας.

Το τελικό πλήγμα για τον Συνασπισμό των ΗΠΑ και τα νεαο-αποικιακά σχέδια Ισραήλ/Τουρκίας στη Συρία ήρθε με τον Πρόεδρο Ασάντ στη σύνοδο κορυφής με τον Πρόεδρο Πούτιν στις 16 Σεπτεμβρίου στη Μόσχα. Κατά τη διάρκεια κλειστής συνεδρίασης διάρκειας 90 λεπτών, οι δύο ηγέτες συζήτησαν στρατιωτικές, πολιτικές και οικονομικές προτεραιότητες που περιελάμβαναν την επιστροφή της επαρχίας Νταράα στον έλεγχο του συριακού κράτους και την πιθανή πλήρη και τελική απελευθέρωση του Ιντλίμπ στα βορειοδυτικά από την τουρκική άμεση και δι' αντιπροσώπων τρομοκρατική κατοχή.

Αυτή η σύνοδος κορυφής, καθώς και το συριακό/ρωσικό χτύπημα κατά τόσο της τουρκικής όσο και της αμερικανικής παράνομης κατοχής και προσάρτησης συριακού εδάφους, δεν αποτελεί καλό οιωνό για ένα σχέδιο κράτους μέλους του ΝΑΤΟ για αλλαγή αλλαγή ξένου καθεστώτος, το οποίο αποδείχθηκε, από την έναρξή του το 2011, μια δαπανηρή, εξευτελιστική αποτυχία. Οι συνέπειες της λύσης για την Ντάραα θα είναι εκτεταμένες για το Ισραήλ, την Τουρκία και το σχέδιο CIA/MI6 για τον έλεγχο του κεντρικού οικονομικού κόμβου της Συρίας στη Μέση Ανατολή. Η Δαμασκός, η Ρωσία, το Ιράν και το Εζμπολά έχουν ανατρέψει τα σχέδια των εχθρών τους, παρά τις πιέσεις που δέχεται η Συρία από τον πολυπλόκαμο πόλεμο που διεξάγεται εναντίον της εδώ και δέκα χρόνια. Και μένει να δούμε πώς ο Συνασπισμός των ΗΠΑ θα προσπαθήσει να οπισθοχωρήσει από αυτή την επαίσχυντη ήττα και να αποφύγει να παραδεχτεί ότι αναγκάστηκε να κάνει το πρώτο βήμα για την εξομάλυνση των σχέσεων με τον πρόεδρο Ασάντ.






Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου







Η οικονομική συνεργασία Σερβίας -Τουρκίας και περιφερειακά ζητήματα που αφορούν τα Βαλκάνια κυριάρχησαν στη συνάντηση που είχαν στην Κωνσταντινούπολη οι πρόεδροι των δύο χωρών Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και Αλεξάνταρ Βούτσιτς. Ο πρόεδρος της Σερβίας πραγματοποιεί ανεπίσημη μονοήμερη επίσκεψη στην Τουρκία.

«Η φιλία μεταξύ του Βελιγραδίου και της 'Αγκυρας αποτελεί πρόσθετη εγγύηση για τη σταθερότητα την περιοχή» δήλωσε στα σερβικά ΜΜΕ ο Αλεξάνταρ Βούτσιτς μετά τη συνάντηση του με το Ερντογάν.

Ανέφερε ότι στο επίκεντρο βρέθηκαν οι τουρκικές επενδύσεις στη Σερβία, η υλοποίηση έργων υποδομής που χρηματοδοτούνται με τουρκικά δάνεια, όπως ο αυτοκινητόδρομος που θα συνδέει το Βελιγράδι με το Σαράγιεβο και θέματα που σχετίζονται με την ενίσχυση της σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων.

Ο Αλεξάνταρ Βούτσιτς επισήμανε ότι η Σερβία αποδίδει μεγάλη σημασία στην ανάπτυξη των σχέσεων με την Τουρκία και στο πλαίσιο αυτό ανακοίνωσε τη σύγκλιση του Ανωτάτου κρατικού Συμβουλίου συνεργασίας όπως και την επίσημη επίσκεψη Ερντογάν στη Σερβία. «Μέχρι το τέλους του έτους θα πραγματοποιηθεί η επίσημη επίσκεψη του Ερντογάν στη Σερβία και τότε θα έχουμε την ευκαιρία για περαιτέρω συζήτηση σημαντικών ζητημάτων για τα Βαλκάνια και ολόκληρη την περιοχή. Η Τουρκία είναι μια μεγάλη περιφερειακή δύναμη» επισήμανε στις δηλώσεις του από την Κωνσταντινούπολη ο Αλεξάνταρ Βούτσιτς.

Ο πρόεδρος της Σερβίας ευθέως αναγνώρισε τον ρυθμιστικό ρόλο που έχει η 'Αγκυρα στις σχέσεις μεταξύ των εθνικών κοινοτήτων στα Δυτικά Βαλκάνια. «Η περαιτέρω ανάπτυξη καλών σχέσεων με την Τουρκία μας εγγυάται την ασφάλεια, αφού η Τουρκία είναι υπερδύναμη στην περιοχή και πρέπει να διασφαλίσουμε την ειρήνη. Αυτό μας βοηθά να δημιουργήσουμε μια πιο ορθολογική και καλύτερη σχέση με τους μουσουλμάνους διαφορετικών ομάδων, με τους Βόσνιους και όλους τους άλλους στην περιοχή μας, εν μέρει και με τους Αλβανούς. Αυτά είναι σημαντικά πράγματα για εμάς» επισήμανε ο Βούτσιτς μετά τη συνάντηση του με το Ερντογάν στην Κωνσταντινούπολη.


Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου