Articles by "Τουρκία"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τουρκία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

“Φωτιά” στο διπλωματικό σκηνικό βάζει η Τουρκία, εν αναμονή του νέου γύρου διερευνητικών επαφών, καθώς προγραμματίζει άσκηση με την ονομασία “Γαλάζια Πατρίδα” από τις 25 Φεβρουαρίου μέχρι τις 7 Μαρτίου σε Αιγαίο και Μεσόγειο, όπως αναφέρει ο ιστότοπος skai.gr.

Όπως ανακοινώθηκε χθες, 87 πλοία του τουρκικού πολεμικού ναυτικού και της ακτοφυλακής, 27 αεροσκάφη, 12 ελικόπτερα, F-16, F-4, αλλά και αποβατικές δυνάμεις θα βγουν σε Αιγαίο και Μεσόγειο, την ώρα μάλιστα που το σκάφος Τσεσμέ βρίσκεται στο Αιγαίο.

Την ίδια ώρα, ο τουρκικός Τύπος έχει “ξεσηκωθεί” εναντίον της Ελλάδας, με αφορμή την επικείμενη άφιξη αμερικανικών δυνάμεων στον Έβρο. Μεταγωγικά πλοία των ΗΠΑ που θα μεταφέρουν ελικόπτερα και τεθωρακισμένα οχήματα, κάποια εκ των οποίων θα μείνουν στην Ελλάδα για ασκήσεις, αναμένεται να φτάσουν στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης.

Στο πλαίσιο αυτό, πρωτοσέλιδο της Yeni Safak αναφέρει “Αυτή η προετοιμασία για ποιον είναι;”, ενώ η Hurriyet κυκλοφορεί με δημοσίευμα “Απόβαση αμερικανικών δυνάμεων στην Αλεξανδρούπολη”.

Στο μεταξύ, ο πρόεδρος της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν, επισκεπτόμενος χθες τη Σμύρνη έβαλε στο στόχαστρό του τους Ευρωπαίους αξιωματούχους τονίζοντας ότι λένε ψέματα. Πρόσθεσε δε ότι για το προσφυγικό η Ε.Ε δεν έδωσε λεφτά στην Τουρκία σε αντίθεση με την Ελλάδα, στην οποία έδωσε 3 δισ. ευρώ.

“Η Ε.Ε για 100.000 πρόσφυγες δίνει στην Ελλάδα 3 δισ. ευρώ, όμως για τους 4 εκατ. πρόσφυγες που ζουν στην Τουρκία δεν κάνει κάτι. Όταν συναντιόμαστε και μιλάμε μαζί, λένε συνέχεια ψέματα, ψέματα, ψέματα. Μας λένε τόσα δώσαμε, αυτά κάναμε. Που τα δώσατε; Δε στείλατε όλο το ποσό των 6 δισ. ευρώ που μας είχατε υποσχεθεί με τη συμφωνία της 18ης Μαρτίου”, σημείωσε ο Ερντογάν.


23 Φεβρουαρίου 2021

πηγή 

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


του TAHA SIDDIQUI,  Τhe Investigative Journal, 21-2-21
Μετάφραση: Μ.Στυλιανού

Μια νέα μουσουλμανική συμμαχία αναδύεται μεταξύ Τουρκίας και Πακιστάν με τις δύο χώρες να προωθούν ισχυρότερους οικονομικούς, στρατιωτικούς και πολιτιστικούς δεσμούς, καθώς το Πακιστάν ευθυγραμμίζεται εκ νέου στην παγκόσμια γεωπολιτική αρένα, ειδικά αυτή του μουσουλμανικού κόσμου.

Αυτό οφείλεται στην αυξανόμενη απόσταση μεταξύ των παραδοσιακών συμμάχων Της Σαουδικής Αραβίας και του Πακιστάν, κυρίως λόγω της διαμάχης για το Κασμίρ. Το Ισλαμαμπάντ πιέζει τον Οργανισμό Ισλαμικής Διάσκεψης (OIC), υπό την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας να αναγνωρίσει τη διαμάχη για το Κασμίρ ως μία από τις κύριες φροντίδες του. Ωστόσο, ο οργανισμός δεν ανταποκρίνεται στην πίεση, να πιέσει το Ισλαμαμπάντ, ακόμη και προτρέποντας τον υπουργό Εξωτερικών της χώρας Shah Mehmood Quershi να επικρίνει ανοιχτά το καθεστώς της Σαουδικής Αραβίας .

Ειδικοί αναφέρουν ότι αυτό το αυξανόμενο χάσμα μεταξύ Πακιστάν και Σαουδικής Αραβίας αξιοποιείται από την Τουρκία, με την Άγκυρα να παρέχει στο Ισλαμαμπάντ τη διπλωματική στήριξη που χρειάζεται ειδικά για το ζήτημα του Κασμίρ.

Φαίνεται όμως ότι το τουρκικό καθεστώς μπορεί να προχωρεί ένα βήμα παραπέρα από την παροχή αλληλεγγύης στο Πακιστάν όσον αφορά τη διαμάχη για το Κασμίρ.

Πρόσφατο δημοσίευμα του ερευνητή δημοσιογράφου Bêrîtan Sarya στο Πρακτορείο Ειδήσεων Firat αποκαλύπτει ότι οι μισθοφόροι που υποστηρίζονται από την Τουρκία στη βορειοανατολική Συρία καλούνται να κατευθυνθούν στο Κασμίρ για να πολεμήσουν στη σύγκρουση εκεί.

"Ο διοικητής της πολιτοφυλακής του Συριακού Εθνικού Στρατού (SNA) " των Ταξιαρχιών Σουλτάνος Σουλεϊμάν Σαχ, Μοχάμεντ Αμπού Αμσά, ανακοίνωσε [...] σε μέλη της πολιτοφυλακής του στην κατεχόμενη πόλη Σιγιέ κοντά στο Aφρίν ότι το τουρκικό κράτος ήθελε να μεταφέρει ορισμένες μονάδες στο Κασμίρ", το δημοσίευμα αναφέρει περαιτέρω ότι η Τουρκία είχε ζητήσει από τον Muhammad al-Jassim γνωστό ως Abu Amsha και άλλους διοικητές του SNA να δώσουν ένα κατάλογο με τα ονόματα τέτοιων εθελοντών.

Ο «Συριακός Εθνικός Στρατός» (ΣΕΛ) που είναι επίσης γνωστός ως Ελεύθερος Συριακός Στρατός, είναι ένας συνασπισμός ένοπλων συριακών αντιπολιτευόμενων ομάδων με την υποστήριξη του τουρκικού κράτους.

"Όσοι συμφωνήσουν να πάνε θα πάρουν αρχικά 2.000 δολάρια. Πηγές αναφέρουν ότι υπήρξε παρόμοια δραστηριότητα στρατολόγησης στο Αζάζ για επιχείρηση στο Κασμίρ, το Τζαράμπλους, το Αλ Μπαμπ και το Ιντλίμπ. Στη συνέχεια, οι εθελοντές θα μεταφέρονταν κρυφά από τη χώρα", προσθέτει η έκθεση.

Η Εξωτερική Πολιτική της Τουρκίας με χρήση μισθοφόρων

Αν και οι πληροφορίες του πρακτορείου Ειδήσεων Firat δεν είναι ανεξάρτητα επαληθεύσιμες, αναλυτές επισημαίνουν ότι υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να είναι αληθείς, ειδικά δεδομένου ότι δεν θα είναι η πρώτη φορά που η Τουρκία θα χρησιμοποιεί τους μισθοφόρους της σε μια διαφωνία πέρα από τις περιφερειακές συγκρούσεις της.

"Η Τουρκία είναι πολυεθνική χώρα. Φιλοξενεί μεγάλους πληθυσμούς μεταναστών από τα Βαλκάνια, την Καυκασία και το Ανατολικό Τουρκιστάν (Ουιγούρους). Αυτές οι εθνοτικές ομάδες έχουν εμπλακεί σε συγκρούσεις στο Αφγανιστάν, τη Βοσνία και την Τσετσενία στο παρελθόν. Τους δόθηκαν τουρκικά διαβατήρια, υγειονομική περίθαλψη και περιστασιακά ελαφρά όπλα. Αυτό έγινε μέσω των λεγόμενων οργανώσεων ανθρωπιστικής βοήθειας", αναφέρει ο Κερίμ Μπαλτσί γνωστός Τούρκος δημοσιογράφος και ακαδημαϊκός, ο οποίος ζει εξόριστος στην Βρετανία.

Αλλά όταν ξεκίνησε η σύγκρουση στη Συρία, «αυτό που ήταν μέχρι τότε μια ημιεπιστημονική πολιτική της Τουρκίας έγινε κρατική πολιτική», λέει ο κ. Balci. Εξηγεί ότι μετά τη Συρία, οι ίδιοι μισθοφόροι στάλθηκαν στη Λιβύη και πρόσφατα στο Ναγκόρνο Καραμπάχ. "Φαίνεται τώρα", προσθέτει., ότι οι Τούρκοι αξιωματικοί πληροφοριών τους συνοδεύουν και αυτοί μερικές φορές στο έδαφος, όπως είδαμε να τεκμηριώνεται στην περίπτωση της Λιβύης



Σύμφωνα με πληροφορίες, κατά τη διάρκεια της πρόσφατης σύγκρουσης Αρμενίας-Αζερμπαϊτζάν, οι αρμενικές αρχές δήλωσαν επίσης ότι η Τουρκία ανέπτυξε Σύρους μισθοφόρους για να ενισχύσει τις δυνάμεις του Αζερμπαϊτζάν -- κατηγορία που επιβεβαιώθηκε από τον Τούρκο δημοσιογράφο Μπαλτσί.

Η Τουρκία έχει αρνηθεί αυτούς τους ισχυρισμούς.

"Τούρκοι στρατιωτικοί ειδικοί μάχονται στο πλευρό του Αζερμπαϊτζάν, το οποίο χρησιμοποιεί Τουρκικά όπλα, συμπεριλαμβανομένων αεροσκαφών άνευ πιλότου και πολεμικών", δήλωσε το υπουργείο Εξωτερικών της Αρμενίας. "Σύμφωνα με αξιόπιστες πηγές, η Τουρκία στρατολογεί και μεταφέρει ξένους μαχητές τρομοκράτες στο Αζερμπαϊτζάν", πρόσθεσε περαιτέρω το υπουργείο.



Σύμφωνα με πρόσφατη εκπομπή της Ντώυτσε Βέλλε, ηγετικού γερμανικού ειδησεογραφικού οργάνου,οι Σύροι μισθοφόροι έχουν εξυπηρετήσει τα συμφέροντα της Τουρκίας καθώς προσφέρουν έναν τρόπο ενίσχυσης των στόχων εξωτερικής πολιτικής της χωρίς να κινητοποιήσουν εθνικά όργανα όπως οι ένοπλες δυνάμεις.

"Αποτελούν αποτελεσματικό μέσο για να εξασφαλιστεί η απόκτηση στρατιωτικής δύναμης από τον Τούρκο Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, η οποία να μπορεί να αποταχτεί όταν λήξει η χρησιμότητά της", δήλωσε ο Νόα Αγκαιλί, ανεξάρτητος ερευνητής με έδρα την Ουάσινγκτον, ο οποίος επικεντρώνεται στη παρακολούθηση της στρατολόγησης και του σχηματισμού πολιτοφυλακών στη Λιβύη. "Στο μέλλον, αυτοί οι μισθοφόροι θα επιτρέψουν στην Τουρκία να συνεχίσει να τοποθετείται γεωστρατηγικά χωρίς να υποστεί εσωτερικές αντιδράσεις προσέθεσε.

Τούρκοι μαχητές και σύνδεση Αφγανιστάν-Πακιστάν

Η προέλευση αυτών των μισθοφόρων μπορεί να συνδεθεί με το Ισλαμικό Κράτος και πριν από αυτό με την Αλ Κάιντα, σύμφωνα με το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (SOHR) που εδρεύει στη Βρετανία. Το Παρατηρητήριο ανέφερε ότι οι Σύριοι μισθοφόροι που υποστηρίζονται από την Τουρκία ήταν πρώην μαχητές που πολέμησαν με τους ομοίους του "Ισλαμικού Κράτους" και των συνεργαζόμενων με την Αλ Κάιντα μαχητικών ομάδων στο παρελθόν. Σύμφωνα με πληροφορίες, εκεί ξεκίνησε η σχέση της αλ-Κάιντα με τον αφγανικό πόλεμο και μπορεί να εντοπιστεί και πιο πίσω, στο Πακιστάν.


"Τούρκοι μαχητές έχουν πολεμήσει στο πλευρό του Οσάμα Μπιν Λάντεν και άλλων Αφγανών, Αράβων και Πακιστανών τζιχαντιστών εδώ και πολύ καιρό στο Αφγανιστάν, ωστόσο ήσαν εκεί σε περιορισμένο αριθμό. Αρχικά πήγαν ως άτομα, αλλά αργότερα ενεπλάκησαν και οι τουρκικές υπηρεσίες πληροφοριών στη διαδικασία", αναφέρει ο Αχμέτ Γιαϊλά, Τούρκος ακαδημαϊκός με έδρα την Ουάσινγκτον. ο οποίος διετέλεσε αρχηγός της αντιτρομοκρατικής αστυνομίας στην Τουρκία,

Στη συνέχεια, το 2002, οι δεσμοί μεταξύ των μαχητών τουρκικής καταγωγής και των Πακιστανών μαχητών ενισχύθηκαν περαιτέρω με το σχηματισμό της Ισλαμικής Ένωσης Τζιχάντ

Το 2010, ένας Πακιστανός αξιωματούχος δήλωσε στο πρακτορείο ειδήσεων Ρώυτερ ότι οι τζιχαντιστές που ζούσαν στη φυλετική ζώνη, γιατί δεν χωρούσαν εύκολα σε στρατόπεδα μαχητών της Νότιας Ασίας ή της Αραβίας, έλκονται από ομάδες όπως η Ταϊφατουλ Μανσούρα, η οποία αποτελείται από Τουρκόφωνους της κεντρικής Ασίας καθώς και Τούρκους και Ευρωπαίους Μουσουλμάνους, κυρίως από τη Γερμανία.

Με την πάροδο των ετών, τέτοιοι μαχητές τουρκικής καταγωγής δεν περιορίστηκαν να πολεμήσουν μόνο στο Αφγανιστάν. Μια έκθεση του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών του 2019 αποκάλυψε ότι έφτασαν επίσης στη Συρία, όπου πολέμησαν υπό τον έλεγχο της Hayat Tahrir al-Sham (HTS), της συριακής τζιχαντιστικής ομάδας που έχει στενούς δεσμούς με τον (« Συριακό Εθνικό Στρατό»SNA.

Τον Αύγουστο, η δημοσιογράφος Λίντσεϊ Σνελ επικαλέστηκε μαχητή του SNA ο οποίος ανέφερε ως πιθανές τις φήμες για αναπτύξεις αυτών των μονάδων τζιχαντιστών μισθοφόρων σε Κατάρ, Υεμένη και Αζερμπαϊτζάν. "Αλλά αφού ακούσαμε για το Αζερμπαϊτζάν", είπε, "Ακούσαμε για τη μετάβαση στο Κατάρ. Είπαν ότι θα πάρουμε ακόμα περισσότερα χρήματα για να πάμε στο Κατάρ". Ένα μήνα αργότερα, μαχητές του SNA αναπτύχθηκαν στο Αζερμπαϊτζάν.


Τουρκία : Νέος Ηγέτης της Μουσουλμανικής Ούμα;

Αντιδρώντας στην έκθεση του Πρακτορείου Ειδήσεων Firat, ο Τούρκος ακαδημαϊκός κ. Yayla πιστεύει ότι πρέπει να γίνει περισσότερη έρευνα για αυτούς τους ισχυρισμούς. "Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει τέτοια επίσημη πολιτική από την Τουρκία που να έχουμε ακούσει, ωστόσο είναι πιθανό ο Ερντογάν να θέλει να εμπλακεί σε αυτή τη διαφωνία για λογαριασμό του Πακιστάν, δεδομένων των προηγούμενων τάσεων που έχουμε δει για την αποστολή μαχητών που υποστηρίζονται από την Τουρκία στο εξωτερικό", προσθέτει ο Γιαϊλά

Εξηγεί περαιτέρω ότι ο Τούρκος Πρόεδρος απεικονίζει όλο και περισσότερο τον εαυτό του ως ηγέτη του μουσουλμανικού κόσμου, και η συμμετοχή της Τουρκίας σε οποιαδήποτε σύγκρουση στην οποία εμπλέκεται το Πακιστάν θα μπορούσε να συνδεθεί με αυτή τη θέση.

"Από τα τελευταία χρόνια, η Τουρκία προσπαθεί να γίνει ηγέτης του Σουνιτικού Μουσουλμανικού κόσμου,ή της Ούμα όπως αποκαλείται στα Αραβικά, με στόχο την αντικατάσταση της Σαουδικής Αραβίας, του βασικού αντιπάλου της. Και για να επιτευχθεί αυτό, η τουρκική κυβέρνηση εμπλέκεται όλο και περισσότερο σε μουσουλμανικές και ισλαμικές δραστηριότητες σε όλο τον κόσμο, και η ενίσχυση των σχέσεων με το Πακιστάν σε διαφορετικά μέτωπα αποτελεί επίσης μέρος αυτής της ατζέντας", πρόσθεσε ο Γιαίλα.



*Ο Taha Siddiqui είναι ένας βραβευμένος Πακιστανός δημοσιογράφος που διέφυγε στο Παρίσι, αφού γλίτωσε από μια ένοπλη απαγωγή τον Ιανουάριο του 2018. Υπήρξε ανταποκριτής των Τάϊμς της Νέας Υόρκης,της Γκάρντιαν, της Κρίστιαν Σάϊανς Μόνιτορ,της Τέλεγραφ της Φρανς 24,της Αλ Τζαζήρα και του Γαλλο-γερμανικού Δικτύου ΑRTE Επίσης διευθύνει την ιστοσελίδα safenewsrooms.org, η οποία προκρίθηκε για το Βραβείο Ανεξαρτησίας από το RSF Press Freedom Awards τον Νοέμβριο 2018 και δίνει διαλέξεις για την δημοσιογραφία και τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης στο μεγάλου κύρους γαλλικό πανεπιστήμιο Πολιτικών Επιστημών.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




του Alexandre Lemoine/ Réseau International/ 17 -2- 2021
Μετάφραση: Μ.Στυλιανού

Συνήθως, οι άνθρωποι προτιμούν να ακούουν ότι ακούγεται ευχάριστα. Όπως το επιβεβαιώνει τέλεια η πρόγνωση της αμερικανικής στρατιωτικής υπηρεσίας Stratfor στο τουρκικό εθνικό κανάλι TR1, σύμφωνα με το οποίο μέχρι το 2050 η Τουρκία θα ενισχύσει σημαντικά την παρουσία της σε αρκετές περιοχές.

Σύμφωνα με τον χάρτη της, μέχρι το 2050 η Τουρκία θα επεκτείνει σημαντικά την περιοχή επιρροής της προς διάφορες κατευθύνσεις ταυτόχρονα. Για παράδειγμα, αναλυτές έχουν προβλέψει ότι η Άγκυρα θα καταφέρει να ενισχύσει τις θέσεις της σε αρκετές περιοχές της νότιας Ρωσίας, συμπεριλαμβανομένης της Κριμαίας, του Κουμπάν, των Καλμούχων , στην περιοχή του Αστρακάν και των δημοκρατιών του Βόρειου Καυκάσου.

Η Γεωργία, η Αρμενία, το Αζερμπαϊτζάν, αρκετά εδάφη του Καζακστάν, του Ουζμπεκιστάν και του Τουρκμενιστάν, καθώς και τα εδάφη της Ελλάδας και οι αυτοανακηρυχθείσες δημοκρατίες του Ντονμπάς αναμένεται να βρίσκονται υπό τουρκική επιρροή. Επιπλέον, σύμφωνα με ειδικούς, οι θέσεις της Τουρκίας στις χώρες του Κόλπου, στην Αίγυπτο και στη Λιβύη αναμένεται να ενισχυθούν.

Τον Νοέμβριο του 2020, ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν μίλησε για την ηγεσία της δημοκρατίας στη νέα παγκόσμια τάξη πραγμάτων. Σύμφωνα με τον ίδιο, η χώρα του έχει την ικανότητα να επεκτείνει την εξουσία και την επιρροή της στη νέα πολιτική και οικονομική τάξη.

Τον Ιούνιο του 2020 ανακοινώθηκε ότι το Γενικό Επιτελείο των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων καταρτίζει σχέδιο εισβολής στην Ελλάδα και στην Αρμενία. Το πρώτο ονομάστηκε «Aka Bey» από τον εμίρη των Σελτζούκων «γνωστόν και ως Τσάκα Μπέη, του οποίου ο στόλος κατέκτησε τα νησιά της Λέσβου, της Χίου, της Σάμου και της Ρόδου τον 11ο αιώνα στο Αιγαίο Πέλαγος. Ο δεύτερος ονομάστηκε Αλτάι προς τιμήν του Στρατηγού Φαχρετντίν Αλτάι, ο οποίος διοικούσε ένα από τα σώματα κατά τη διάρκεια του Τουρκικού Πολέμου για την Ανεξαρτησία.

Σύμφωνα με τις προβλέψεις Αμερικανών ειδικών, μεταξύ άλλων, του Τουρκμενιστάν, οι δυτικές περιοχές του Καζακστάν και του Ουζμπεκιστάν θα πρέπει να "διαλυθούν" μέσα στην Τουρκία.

Απέχει πολύ από το να είναι μυστικό για τον λαό της Κεντρικής Ασίας το γεγονός ότι η περιοχή τους διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην οικοδόμηση του λεγόμενου "τουρκικού κόσμου", ο οποίος, σύμφωνα με την Άγκυρα, πρέπει να αντιπροσωπεύει τουλάχιστον έναν κοινό οικονομικό, πολιτιστικό και στρατιωτικό-τεχνικό χώρο, αν όχι ένα συμμαχικό κράτος.

Για το σκοπό αυτό, η Τουρκία έχει δημιουργήσει ένα ολόκληρο δίκτυο ενώσεων ένταξης, από το Turksoy (Διεθνής Οργανισμός Τουρκικού Πολιτισμού) μέχρι τα θεμέλια για την υλοποίηση έργων στο έδαφος του Μεγάλου Τουράν. Δεν θα ήταν κακή ιδέα η φιλοδοξία των μητρικών λαών να αναπτύξουν τη συνεργασία τους, αν δεν γνωρίζαμε πώς αντιλαμβάνεται ο «τουρκικός κόσμος» την τουρκική κυβέρνηση.

Πίσω από τα πολλά «δέντρα» έλξης με τη μορφή επενδύσεων, στρατιωτικής συνεργασίας, φεστιβάλ και σχολείων, το «δάσος» του νέο-οθωμανισμού ξεχνιέται εύκολα.

Επιπλέον, ακόμα και στις αρχές της δεκαετίας του 1990, η Τουρκία εξέφρασε την επιθυμία να "ηγηθεί" των πρώην δημοκρατιών της Σοβιετικής ΄Ενωσης. Ο Πρωθυπουργός της Τουρκίας Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ είχε δηλώσει ότι η χώρα του έχει μοναδική προοπτική για "καθορισμό του πολιτικού μέλλοντος των Μουσουλμανικών δημοκρατιών της ΚΑΚ". Ενώ ο πρώην επικεφαλής της ειδικά δημιουργημένης Τουρκικής Υπηρεσίας Συνεργασίας και Ανάπτυξης (TIKA), Αμπντουλχαλούκ 'Άι' δήλωσε ότι "η Τουρκική Δημοκρατία ήταν διάδοχος της μεγάλης Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και πρέπει να δημιουργήσει συμμαχία με το Αζερμπαϊτζάν, το Καζακστάν, το Ουζμπεκιστάν, την Κιργισία και το Τουρκμενιστάν".

Αυτό παρουσιάζει από μια εντελώς διαφορετική οπτική γωνία τα πολλά παραδείγματα της χρήσης της ήπιας δύναμης από την Άγκυρα στις χώρες της Κεντρικής Ασίας. Οι αρχές στην περιοχή ενδέχεται ξαφνικά να ανακαλύψουν ότι χιλιάδες στρατιώτες, πράκτορες, στρατιώτες, ιμάμηδες, πομποί, μηχανικοί και δάσκαλοι εκπαιδευμένοι στην Τουρκία έχουν γίνει Τούρκοι.

Φυσικά, ο Ρετζέπ Ερντογάν, εμπνευσμένος από τις επιτυχίες του στρατού των Αζέρων στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, εκτίμησε τις προβλέψεις του Στράτφορ. Ακριβώς όπως οι Αμερικανοί στρατηγοί που τους αρέσει να δημιουργούν φαντάσματα μιας Ευρύτερης Κεντρικής Ασίας, μιας Μεγάλης Μέσης Ανατολής και ούτω καθεξής, ενώ αναθερμαίνουν τους καημούς φαντάσματα των αρχαίων αυτοκρατοριών.

Αλλά θα ευχαριστήσουν τις χώρες της Κεντρικής Ασίας, οι οποίες έχουν τόσο εύκολα σβηστεί από τον παγκόσμιο χάρτη από αυτούς τους Αμερικανούς "προφήτες";


Πηγή: http://www.observateurcontinental.fr/


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Μιχάλη Παναγιωτάκη

Στα πλαίσια της ακρόασης των φορέων επί του νομοσχεδίου του υπουργείου Υγείας, για την κύρωση της δωρεάς του Κοινωφελούς Ιδρύματος Λάτση σε νοσοκομεία του ΕΣΥ, που οργάνωσε η Βουλή των Ελλήνων στις 25/1, μάθαμε ότι: “Τόσο ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Φαρμακοβιομηχανίας Θεόδωρος Τρύφωνας, όσο και ο πρόεδρος του Συνδέσμου Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων Ολύμπιος Παπαδημητρίου, διευκρίνισαν ότι ακόμα και αν επιτρεπόταν από την ΕΕ, δεν μπορούν οι ελληνικές φαρμακοβιομηχανίες να διαθέσουν στο άμεσο μέλλον εμβόλια για τον κορωνοϊό.”

Στην τοποθέτησή του ο κ. Τρύφωνας εξήγησε πως: “…«Η παραγωγή βιολογικού φαρμάκου έχει μια συγκεκριμένη και χρονοβόρα διαδικασία. Αν θεωρήσουμε ότι σε ενάμιση χρόνο θα έχουμε ανάγκη εμβολίων μπορεί να δημιουργήσουμε χωρίς όφελος εμβόλια. Έχουμε τη πρόθεση αλλά θέλει τουλάχιστον ενάμιση χρόνο. Είναι πολύ συγκεκριμένη και σύνθετη η διαδικασία παραγωγής εμβολίων. Παράλληλα, στην Ελλάδα υπάρχει έλλειψη ειδικών μονάδων, είναι πολύ δύσκολο να παραχθεί έγκαιρα. Δυστυχώς είναι περιοριστικός ο χρόνος για τα εμβόλια ενώ θα χρειαστεί μια επένδυση ύψους 25 με 30 εκατ. ευρώ για την οποία δεν ξέρεις αν τον επόμενο χρόνο θα χρειαστούν».

Ενώ ανάλογα και ο κ. Παπαδημητρίου επεσήμανε πως «Το σπάσιμο της”πατέντας δεν είναι κάτι που μπορεί να συζητηθεί, γιατί η Ελλάδα είναι μέρος της ΕΕ και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει έρθει σε συμφωνία με σειρά εταιριών και η απόφαση μόνο σε ευρωπαϊκό επίπεδο μπορεί να ληφθεί. Μια παραγωγή βιολογικού φαρμάκου που θα εξυπηρετούσε μόνο την Ελλάδα δεν θα ήταν βιώσιμη ακόμα και με κρατική ενίσχυση γιατί και έτοιμοι δεν είμαστε και χρειάζεται μεγάλη επένδυση για την παραγωγή εμβολίου το οποίο του χρόνου ίσως να μην χρειάζεται»

Η θέση λοιπόν της επίσημης Ελληνικής Φαρμακοβιομηχανίας σε μια έκτακτη ανάγκη που έχει κινητοποιήσει τον κλάδο τους παγκοσμίως είναι πως η Ελλάδα δεν μπορεί να παράγει εμβόλια – τουλάχιστον όχι για την αντιμετώπιση της πανδημίας SARS CoV 2.

Παράλληλα ανάμεσα στα δεκάδες εγχειρήματα ανάπτυξης εμβολίων που καταγράφουν οι New York Times ανά τον κόσμο, δεν αναφέρεται καμία Ελληνική συμμετοχή. Παρότι Έλληνες επιστήμονες και υπεύθυνοι δουλεύουν σε κρίσιμα πόστα ανά τον κόσμο, η τοπική παραγωγή, η συμμετοχή της Ελλάδας στο παγκόσμιο εγχείρημα ταχείας παραγωγής εμβολίων – και η ευκαιρία ανάπτυξης σχετικής υποδομής – δεν εκφράζεται θεσμικά ούτε σε επίπεδο επιχειρήσεων, ούτε σε επίπεδο ερευνητικών ομάδων.

Στην άλλη όχθη του Αιγαίου, τα πράγματα είναι κάπως διαφορετικά. Ήδη το ένα από τα εμβόλια τα οποία αναπτύσσονται στην Τουρκία, εκείνο του δημόσιου πανεπιστημίου Erciyes σε συνεργασία με την Koçak Pharma, βρίσκεται ήδη στη φάση ΙΙ. Ενώ στη λίστα των NYT υπάρχουν αναφορές σε άλλα τρία εγχειρήματα στα οποία συμμετέχουν τουρκικές ερευνητικές ομάδες ή πανεπιστήμια.

Η διαφορά στην αντίληψη, στη φιλοδοξία και στη στρατηγική μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας γίνεται ξεκάθαρη όταν διαβάσει κανείς τα σχετικά ρεπορτάζ από τη γείτονα. Το πρακτορείο Anadolu στις 26 Ιανουαρίου ανέφερε πως:

“Με τους επιστήμονες της χώρας να εργάζονται σε πάνω από 17 ξεχωριστά, δημόσια χρηματοδοτούμενα, υπό ανάπτυξη εμβόλια εναντίον της COVID-19, η Τουρκία βρίσκεται στη διαδικασία αναζωογόνησης των υποδομών της και του ανθρώπινου δυναμικού για να παράγει και εμβόλια για άλλες ασθένειες στο μέλλον, αφού υποχωρήσει η σημερινή πανδημία.

Οι προσπάθειες παραγωγής εμβολίων COVID-19 έχουν στρώσει τον δρόμο για μια διαδικασία ανάκτησης της παλιότερης εμπειρίας μας, δημιουργίας των υποδομών μας, εκπαίδευσης έμπειρου προσωπικού” δήλωσε η Δρ. Σερμα Αϊντίν του Ινστιτούτου Εμβολίων του Πανεπιστημίου Χατσετεπέ της πρωτεύουσας Άγκυρας.

Η Αϊντίν είπε επίσης στο Πρακτορείο Αναντολού πως η διαδικασία αυτή θα “παράσχει πλεονεκτήματα” στην παραγωγή νέων εμβολίων στο μέλλον ή στην παραγωγή στην Τουρκία των εμβολίων που απαιτεί το κράτος…”

Αλλά δεν είναι μόνο ερευνητική και ιατρική η επένδυση της Τουρκίας. Αντίθετα με την Ελληνική φαρμακοβιομηχανία, η τουρκική έχει προχωρήσει σε αδειοδοτήσεις για να παραγάγει εμβόλια Sputnik V, αλλά και εμβόλια όλων των τύπων στην Τουρκία.

Ο μεταπρατισμός της ελληνικής οικονομίας και η τεχνολογική της εξάρτηση από προηγμένες χώρες, η απώλεια κάθε τεχνολογικής κυριαρχίας και σε αυτό το παγκόσμιο πεδίο παραμένει εμφανής.

Εκτός της Τουρκίας σημειώνω πως συμμετοχή στα υπό ανάπτυξη εμβόλια έχουν, πέραν των προηγμένων χωρών, και της Κούβας και του Βιετνάμ για τις οποίες η υγεία είναι προτεραιότητα, και χώρες όπως η Ρουμανία, η Σλοβενία, η Τσεχία, αλλά και το Καζακστάν, η Ταϊλάνδη, η Ινδονησία, ακόμα και το Μπανγκλαντές. Και μιλάμε για χώρες με συμμετοχή ή και αυτόνομη ανάπτυξη του εμβολίου. Όχι για την απλή δυνατότητα τοπικής παραγωγής του. Οπότε αξίζει να αναρωτηθεί κανείς, μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας ποια είναι η τεχνολογικά αναπτυσσόμενη χώρα από τις δύο και ποια η υποανάπτυκτη…


πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Εκτενή ανάλυση για τα ελληνοτουρκικά φιλοξενεί η FAZ με τίτλο «Δεν φταίει μόνο η Τουρκία» και υπότιτλο «Η επιθετικότητα της Άγκυρας στο Αιγαίο είναι επικίνδυνη, ωστόσο η Αθήνα συμβάλλει σε αυτή».

Σε εκτενή δημοσίευση η Frankfurter Allgemeine Zeitung παραπέμπει σε πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό του Ιδρύματος Μελετών της Νοτιοανατολικής Ευρώπης (Südosteuropa-Gesellschaft) με τίτλο «Κλιμάκωση στη Μεσόγειο» και η οποία υποστηρίζει: «”Η αλληλεγγύη την οποία δικαίως η Ελλάδα ζητά από την ΕΕ λόγω της τουρκικής επιθετικότητας, δεν μπορεί επ’ ουδενί να σημαίνει ότι οι εταίροι θα πρέπει να συστρατευθούν με ελληνικούς στόχους, οι οποίοι δεν καλύπτονται από το διεθνές δίκαιο”. Σύμφωνα με τη μελέτη, η κυβέρνηση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη ”θα μπορούσε να επικρίνει πιο πειστικά τις μαξιμαλιστικές αξιώσεις της γείτονος χώρας, εάν δεν διατύπωνε και η ίδια από την πλευρά της μαξιμαλιστικές θέσεις”. Όπως αναφέρεται, αυτό ισχύει κυρίως για τις ελληνικές αξιώσεις περί κοινής και εφαπτόμενης Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου. Η Αθήνα ισχυρίζεται ότι μια τέτοια ζώνη υπάρχει μπροστά στις ακτές της Τουρκίας και πως στοιχειοθετείται από τη μικρή νήσο Καστελόριζο».

Σύμφωνα με την FAZ, οι συντάκτες της μελέτης του Südosteuropa-Gesellschaft παραπέμπουν σε απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης και σε παρόμοια διαμάχη για τις νήσους της Κολομβίας Σαν Αντρές και Προβιδένσια που βρίσκονται μπροστά στις ακτές της Νικαράγουας, για να δείξουν ότι η ελληνική επιχειρηματολογία είναι διάτρητη. «Σε αυτή τη διαμάχη το Διεθνές Δικαστήριο απεφάνθη σε γενικές γραμμές ότι η θέση των νησιών δεν μπορεί να έχει ως συνέπεια να απομονώνεται η Νικαράγουα στις ακτές της, εξαιτίας μιας κολομβιανής ΑΟΖ. Μεταφέροντάς το αυτό στους γεωγραφικούς συσχετισμούς στην Ευρώπη, σημαίνει πως η ιδέα μιας ελληνοκυπριακής ζώνης στη Μεσόγειο ”δεν έχει πιθανότητες να γίνει ποτέ ισχύον διεθνές δίκαιο”, αναφέρει η μελέτη. Μπορεί βάσει της Σύμβασης του ΟΗΕ για το δίκαιο της θάλασσας κάθε κατοικημένο νησί να έχει το δικαίωμα ΑΟΖ. Στις αποφάσεις και διαιτησίες του όμως το Διεθνές Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη και τις αξιώσεις που εγείρει η απέναντι παράκτια χώρα βάσει πληθυσμού ή μήκους ακτών. Στην περίπτωση του Καστελόριζου αυτό αφορά μια τουλάχιστον 20πλάσια τουρκική ακτογραμμή στο νότο.


dw.com



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Η Ολομέλεια της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ υιοθέτησε πριν από λίγες ημέρες την ετήσια Απόφαση για τους Ωκεανούς και το Δίκαιο της Θάλασσας, η οποία, όπως κάθε χρόνο συγκηδεμονεύεται από τη χώρα μας, αναφέρουν διπλωματικές πηγές. Επισημαίνουν ότι στη σχετική ψηφοφορία, την οποία ζήτησε η Τουρκία, την εν λόγω έκθεση υπερψήφισαν 152 χώρες, ενώ 4 (Κολομβία, Μαδαγασκάρη, Νιγηρία και Βενεζουέλα) απείχαν. Η μόνη χώρα που την καταψήφισε ήταν η Τουρκία με τη δικαιολογία ότι η εν λόγω έκθεση κάνει αναφορές στην Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας, σημειώνουν.

Οι ίδιες διπλωματικές πηγές τονίζουν ότι με τη στάση της αυτή η Τουρκία, για μια ακόμα φορά, δείχνει την πλήρη απομόνωση της όσον αφορά στη μη αποδοχή της οικουμενικότητας της Σύμβασης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας, την οποία η συντριπτική πλειοψηφία των κρατών-μελών του ΟΗΕ αναγνωρίζει ότι αποτελεί τμήμα όχι μόνο του συμβατικού αλλά και του εθιμικού διεθνούς δικαίου.


πηγή



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



South Front 15-12-20

Στις 15Δεκεμβρίου, ο Υπουργός Άμυνας της Ουκρανίας Andrii Taran υπέγραψε συμφωνίες με τουρκικές εταιρείες για τη μεταφορά τεχνολογίας και την παραγωγή κορβετών για το Ουκρανικό Ναυτικό και μαχητικών UAV για τις ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας.

Η υπογραφή πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της επίσκεψης της τουρκικής αντιπροσωπείας, με επικεφαλής τον Πρόεδρο των Αμυντικών Βιομηχανιών της Δημοκρατίας της Τουρκίας Ισμαήλ Ντεμίρ.

Σύμφωνα με τον Υπουργό Άμυνας της Ουκρανίας, πρόκειται κυρίως για έργα που αποσκοπούν στη ριζική ενίσχυση των δυνατοτήτων μάχης του Ουκρανικού Ναυτικού, για την ενίσχυση της ασφάλειας στις περιοχές της Μαύρης θάλασσας και της Θάλασσας του Αζόφ.

Τα μέρη συζήτησαν την εφαρμογή των συμφωνιών στο πλαίσιο της διακυβερνητικής συμφωνίας και σημείωσαν ότι η συνεργασία μεταξύ Ουκρανίας και Τουρκίας στον τομέα της άμυνας έχει στρατηγικό χαρακτήρα.

Σύμφωνα με τον Taran, οι συμφωνίες αυτές είναι οι πρώτες ξένες οικονομικές συμφωνίες για στρατιωτικά αγαθά που συνήφθησαν από το Ουκρανικό Υπουργείο Άμυνας.

Τον Οκτώβριο ο Υπουργός Άμυνας της Ουκρανίας Andrii Taran και ο Πρόεδρος των Τουρκικών Αμυντικών Βιομηχανιών Ισμαήλ Ντεμίρ υπέγραψαν μνημόνιο στο οποίο περιγράφουν τις προθέσεις τους να ξεκινήσουν και να εφαρμόσουν κοινά σχέδια για την κατασκευή πολεμικών πλοίων, μη επανδρωμένων εναέριων οχημάτων και όλων των τύπων στροβίλων.

Νωρίτερα, ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι και ο Τούρκος ηγέτης Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν συνήψαν στρατιωτική συμφωνία-πλαίσιο. Το έγγραφο υπεγράφη από τον υπουργό Εθνικής Άμυνας της Τουρκίας Χουλουσί Ακάρ και τον Υπουργό Άμυνας της Ουκρανίας Αντρέι Ταράν. Η σύμβαση θα επεκτείνει τη διμερή συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών στον στρατιωτικό τομέα.

Περίπου τότε, ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι καυχήθηκε ότι πολλές χώρες βοηθούσαν την Ουκρανία στις προετοιμασίες της για πόλεμο ενισχύοντας τις στρατιωτικές της δυνατότητες.

«Το Κογκρέσο των ΗΠΑ ενέκρινε στρατιωτική βοήθεια 250 εκατομμυρίων δολαρίων προς την Ουκρανία. Υπογράψαμε μια συμφωνία 1 δισεκατομμυρίου λιρών με το Ηνωμένο Βασίλειο για την ενίσχυση του ουκρανικού ναυτικού. Θα πάρουμε τα περιπολικά σκάφη της κλάσης 'Αϊλαντ. Μαζί με την Τουρκία, θα αναπτύξουμε συστήματα αεράμυνας θα παραγάγουμε κορβέτες, κινητήρες και στρατιωτικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη», δήλωσε ο Ζελένσκι.

Η δήλωση αυτή έγινε μετά την επίσκεψη του Ζελένσκι στην Άγκυρα.

«Αγοράζουμε μη επανδρωμένα αεροσκάφη από την Τουρκία. Η Ουκρανία, από την άλλη πλευρά, παράγει κινητήρες για μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Συνεπώς, δεν θα είναι πολύ δύσκολο για εμάς να ξεκινήσουμε μια κοινή επιχείρηση», δήλωσε ο Ουκρανός πρόεδρος Ζελένσκι.

Ο Vadim Nozdriya, Γενικός Διευθυντής της Ukrspetseskport, μιας από τις κρατικές επιχειρήσεις της χώρας, δήλωσε ότι ενδιαφέρονται για την από κοινού παραγωγή UAV bayraktar TB2 στην Ουκρανία και σχεδιάζουν να αγοράσουν 48 πλατφόρμες συμπαραγωγής.

Τον Σεπτέμβριο, ο Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρείας Antonov, Oleksandr Los δήλωσε ότι η εταιρεία έχει δεσμευθεί να συνεργαστεί με την τουρκική αεροδιαστημική βιομηχανία για την παραγωγή αεροσκαφών AN-178. Ο Ζελένσκι είπε, «Όσο για το αεροπλάνο Αντόνωφ... Είμαστε απολύτως ικανοποιημένοι με την προσοχή που επιδείξαμε σε αυτήν την πρωτοβουλία.»

Η Τουρκία έχει εξαντλήσει τις επιλογές εταίρων για τα αεροπλάνα της άνευ πιλότου , καθώς και για άλλα αεροσκάφη και ελικόπτερα και φαίνεται να αγωνίζεται για την παραγωγή στροβίλων και κινητήρων αεροσκαφών, και η Ουκρανία έχει κάποια επιτυχία σε αυτόντον τομέα.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Φαίνεται oι περιλάλητες (ηθικές) «Αρχές» δεν έχουν τόση σημασία αν είναι να χαθούνε κέρδη…


Finian Cunningham
, «Information Clearing House»- R.Τ.9-12-20

Μετάφραση/Εισαγωγή: Μιχαήλ Στυλιανού

[To κατωτέρω άρθρο παλαιού και έγκυρου Ιρλανδού δημοσιογράφου παρέχει χρήσιμο μέτρο κρίσεως της σοβαρότητας και αξιοπιστίας των κυβερνητικών ανακοινώσεων και της καθώς-πρέπει «δημοσιογραφικής» εκδοχής για το αποτέλεσμα της τελευταίας ελλαδικής εκστρατείας ικεσιών, στο προχθεσινό ευρωπαϊκό συμβούλιο στις Βρυξέλλες - για κάποια χειρονομία αλληλεγγύης έναντι του τουρκικού γκαγκστερισμού. Την εικόνα της εξευτελιστικής μεταχείρισης δραματοποιεί η αντίθεση της αλαζονικής αντιμετώπισης του ελεγχόμενου ελλαδικού πολιτικού συστήματος με την επίκυψη του ιερατείου των Βρυξελλών μπροστά στο Βέτο Πολωνίας και Ουγγαρίας, που ο Τζωρτζ Σόρος σε άρθρο του χαρακτηρίζει αποκαλυπτικά «συνθηκολόγηση της Μέρκελ».

Εξ άλλου για το διεθνές γόητρο της Ε.Ε., (εκτός της περιοχής Κολωνακίου και βορείων προαστίων),χαρακτηριστικό είναι πρόσφατο άρθρο του Ούγγρου Επιτρόπου Πολιτισμού Σζίλαρντ Ντεμέτερ που χαρακτηρίζει την Ε.Ε. «Θάλαμο Αερίων» (στο Άουσβιτς) του Τζωρτζ Σόρος.]

Θα φαινόταν μια ξεκάθαρη υπόθεση: Δύο κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης –η Ελλάδα και η Κύπρος- διαμαρτύρονται για παραβιάσεις των χωρικών υδάτων τους από την Τουρκία. Τι λέτε λοιπόν για κάποια αλληλεγγύη της ΕΕ;

Μια ιδέα που προτείνει η Ελλάδα είναι το μπλοκ των 27 μελών να επιβάλει εμπάργκο όπλων στην Τουρκία. Ωστόσο, καθώς οι ηγέτες της ΕΕ συγκεντρώνονταν για μια σύνοδο αυτή την εβδομάδα, ο επίτροπος Εξωτερικών Υποθέσεων Τζόζεφ Μπορέλ υποβάθμιζε αυτή την κίνηση για συλλογικές κυρώσεις εναντίον της Άγκυρας.

Η Ελλάδα έχει επικρίνει τη Γερμανία – η οποία κατέχει αυτή την περίοδο την εκ περιτροπής έδρα της προεδρίας της ΕΕ – για την αποτυχία της να επιδείξει ηγεσία. Η Αθήνα διαμαρτύρεται ότι το μπλοκ έχει κοινή αμυντική δέσμευση και ότι τα ευρωπαϊκά έθνη δεν πρέπει να προμηθεύουν όπλα σε μια χώρα που θα μπορούσε να τα χρησιμοποιήσει εναντίον των μελών της ΕΕ.

Οι εντάσεις σιγοβράζουν στην ανατολική Μεσόγειο, όπου οι προσπάθειες της Τουρκίας αναζήτησης φυσικού αερίου την έχουν φέρει σε σύγκρουση με την Ελλάδα και την Κύπρο για αμφισβητούμενα θαλάσσια σύνορα. Η Άγκυρα έχει μιλήσει ακόμη και για "αιτία πολέμου" και οι ναυτικές δυνάμεις των δύο πλευρών έχουν φτάσει, νωρίτερα αυτό το έτος, στο χείλος της αντιπαράθεσης.

Η ΕΕ έχει καταγγείλει την Τουρκία για προκλήσεις και επιθετικούς ελιγμούς στην ανατολική Μεσόγειο. Αλλά εκτός από τα οργισμένα λόγια φαίνεται ότι δεν υπάρχει τίποτα στο πεδίο της πρακτικής αντίδρασης. Οι σχέσεις έχουν επίσης ξινίσει με τη στρατιωτική εμπλοκή της Άγκυρας στη σύγκρουση στη Λιβύη και στον πρόσφατο πόλεμο στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Οι περιφρονητικές φραστικές επιθέσεις του Τούρκου ηγέτη Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εναντίον του Γάλλου προέδρου Εμμανουέλ Μακρόν για την υποτιθέμενη εχθρότητά του προς το Ισλάμ έχουν επίσης προκαλέσει εντάσεις.

Αλλά και πάλι, πού είναι η ευρωπαϊκή ενότητα για την υπεράσπιση των συμφερόντων των μελών της; Ελλάδα και Κύπρος φαίνεται να μένουν έξω για να κρεμαστούν και να στεγνώσουν όταν καλείται η ΕΕ να δείξει κάποιο σθένος προς την Τουρκία.

Προφανώς, το πράγμα εξηγείται από το απλό και βρώμικο γεγονός ότι ορισμένα κράτη της ΕΕ έχουν να χάσουν πάρα πολλά κέρδη εάν επιβληθεί εμπάργκο όπλων στην Τουρκία.

Η Ιταλία και η Ισπανία είναι ο δεύτερος και τρίτος εξαγωγέας όπλων στην Τουρκία, μετά τις ΗΠΑ, σύμφωνα με το Διεθνές Ινστιτούτο Ερευνών της Στοκχόλμης για την Ειρήνη.

Της Γερμανίας, επίσης, οι πωλήσεις όπλων στην Τουρκία αυξάνονται θεαματικά τα τελευταία χρόνια. Οι πωλήσεις στην Τουρκία αντιπροσωπεύουν το ένα τρίτο του συνόλου των γερμανικών εξαγωγών όπλων.

Ορισμένα κράτη της ΕΕ πιέζουν για εμπάργκο όπλων στην Τουρκία προς στήριξη της Ελλάδας και της Κύπρου. Μεταξύ αυτών συγκαταλέγονται η Γαλλία, η Αυστρία, η Σλοβενία και η Σλοβακία. Ωστόσο, Γερμανία, Ιταλία και Ισπανία εμποδίζουν την ομόφωνη στάση του μπλοκ, γεγονός που σημαίνει ότι τα όπλα θα συνεχίσουν να ρέουν προς την Τουρκία.

Κατά ειρωνική συγκυρία, ο μεγαλύτερος τομέας των ευρωπαϊκών πωλήσεων εξοπλισμών στην Άγκυρα είναι του ναυτικού. Η Γερμανία πρόκειται τώρα να της πουλήσει έξι υποβρύχια τύπου 214.

Η Ελλάδα έχει εκφράσει ανησυχία ότι τέτοια όπλα θα μπορούσαν να ανατρέψουν την ισορροπία της ναυτικής δύναμης στην ανατολική Μεσόγειο υπέρ της Τουρκίας, ενθαρρύνοντας έτσι μια πιο εχθρική πολιτική από την Άγκυρα στις θαλάσσιες αξιώσεις της.

Όπως ανέφερε ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας: «Κατανοώ το οικονομικό ζήτημα, αλλά είμαι βέβαιος ότι η Γερμανία κατανοεί επίσης την τεράστια αντίφαση της παροχής επιθετικών όπλων σε μια χώρα που απειλεί την ειρήνη και τη σταθερότητα δύο χωρών της ΕΕ. Αυτός είναι ο ορισμός της λέξης αντίφαση.»

Η αξιοθρήνητη εικόνα που δείχνει αυτό είναι η πλήρης έλλειψη ενότητας και ηγεσίας στην ΕΕ. Πολιτικοί όπως η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ και η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, έχουν επανειλημμένα καλέσει την Ευρωπαϊκή Ένωση να υιοθετήσει μεγαλύτερο γεωπολιτικό ανάστημα και ανεξαρτησία. Δεν μοιάζει να ανταποκρίνεται σε τέτοιες μεγαλειώδεις φιλοδοξίες όταν το μπλοκ δεν μπορεί καν να βρει μια κοινή θέση για να υπερασπιστεί τα ζωτικά συμφέροντα των ίδιων των μελών του.

Η επιδίωξη στενών κρατικών συμφερόντων με τη μορφή της ενίσχυσης των κερδών για τις εθνικές βιομηχανίες όπλων αποκαλύπτει την κενολογία και την υποκρισία των μεγαλόστομων προτροπών για «ενότητα» και «αλληλεγγύη».

Το Βερολίνο και άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες είναι βιαστικές και ομόθυμες όταν πρόκειται για την επιβολή κυρώσεων στη Ρωσία, τη Λευκορωσία, τη Βενεζουέλα και άλλα έθνη για υποτιθέμενες «αρχές». Ωστόσο, όταν πρόκειται για την προστασία των κερδών για τις βιομηχανίες όπλων απέναντι στα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας και της Κύπρου στην αντιπαράθεση τους με την Τουρκία, τότε η ΕΕ ζαρώνει σαν χάρτινη τίγρη.

Πόσο απερίσκεπτη και ανεύθυνη μπορεί να γίνει; Τα ευρωπαϊκά έθνη τροφοδοτούν συγκρούσεις στη νότια περιφέρεια τους, οι οποίες μπορεί να καταλήξουν σε πόλεμο με μέλη της ΕΕ, που ενδέχεται να υποστούν επίθεση με όπλα που πωλούνται από άλλα μέλη της ΕΕ. Είναι ένα σουρεαλιστικό ενδεχόμενο, αντάξιο του παρανοϊκού μυθιστορήματος του Τζόζεφ Χέλερ Catch-22.

Η απόλυτη παραφροσύνη είναι ότι όλοι οι πρωταγωνιστές είναι μέλη της στρατιωτικής συμμαχίας του ΝΑΤΟ, η οποία υποτίθεται ότι υποστηρίζει την ασφάλεια και την ειρήνη στον Ατλαντικό και την Ευρώπη. Η Ελλάδα απευθύνει έκκληση ακόμη και τώρα στις Ηνωμένες Πολιτείες να την εφοδιάσουν με πολεμικά αντιτορπιλικά κλάσης Arleigh Burke στην αντιπαράθεσή της με την Τουρκία, για να αντισταθμίσει τις πωλήσεις όπλων από τη Γερμανία, την Ιταλία και την Ισπανία. Πώς τελειώνει αυτό; Η ΕΕ και το ΝΑΤΟ ανατινάσσονται έξω από το νερό;


===============================================
Ο Finian Cunningham έχει γράψει εκτενώς για τις διεθνείς υποθέσεις, με άρθρα που δημοσιεύονται σε διάφορες γλώσσες. Για σχεδόν 20 χρόνια, εργάστηκε ως συντάκτης και συγγραφέας σε μεγάλους οργανισμούς μέσων ενημέρωσης, συμπεριλαμβανομένων των The Mirror, Irish Times και Independent.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Δημήτρη Μηλάκα

Παρά τις προσδοκίες που είχε καλλιεργήσει η κυβέρνηση βρέθηκε χτες στο Συμβούλιο Κορυφής της ΕΕ αντιμέτωπη με την πραγματικότητα: Για την Ευρωπαική Ενωση η Τουρκία είναι σημαντικότερο «μέγεθος» από την Ελλάδα και ως εκ τούτου οι Εταίροι δεν επέβαλαν καμία «τιμωρία» σε βάρος της παρά την πειρατική της συμπεριφορά από τον περασμένο Αύγουστο μέχρι και τις 30 Νοέμβρη, ημέρα που το Ορούτς Ρέις ολοκλήρωσε τις έρευνες που πραγματοποίησε μεταξύ Ρόδου, Καστελόριζου και Κρήτης φτάνοντας μέχρι και 6.5 μίλια από τις ακτές των νησιών.


Εξ άλλου, το αίτημα για κυρώσεις σε βάρος της Τουρκίας είχε υπονομευτεί από την συμπεριφορά της ίδιας της ελληνικής κυβέρνησης η οποία, ενώ το τουρκικό ερευνητικό «όργωνε» θαλάσσιες περιοχές δυνητικής ελληνικής ΑΟΖ φτάνοντας μέχρι και τα χωρικά ύδατα των ελληνικών νησιών, είτε συνομιλούσε μυστικά (με γερμανική εποπτεία)είτε συμφωνούσε στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ με την Τουρκία για μηχανισμούς «αποσυμπίεσης»! Κι όλα αυτά τη στιγμή που η Τουρκία κατοχύρωνε τα «δικαιώματά » της στην περιοχή έμπρακτα…

Ετσι, λοιπόν, το αίτημα της ελληνικής κυβέρνησης «περί κυρώσεων» εκλαμβάνεται περισσότερο ως επικοινωνιακή ανάγκη και με αυτόν τον τρόπο αντιμετωπίστηκε από τη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ, η οποία παρέπεμψε την υπόθεση στη Σύνοδο της Ανοιξης.

Το κείμενο συμπερασμάτων

Στο κείμενο Συμπερασμάτων της Συνόδου σ ότι αφορά το θέμα της Τουρκίας αναφέρονται τα εξής:

Το διάστημα που μεσολάβησε από τη Σύνοδο της 1ης -2ας Οκτωβρίου έως σήμερα, η Τουρκία συνέχισε τις μονομερείς ενέργειες και προκλήσεις. Επίσης κλιμάκωσε τη ρητορική της απέναντι στην ΕΕ, σε κράτη-μέλη, όπως επίσης και σε ευρωπαίους ηγέτες. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο εγκαλεί την Αγκυρα για τις μονομερείς και προκλητικές της δραστηριότητες στην Ανατολική Μεσόγειο, όπως και στην ΑΟΖ της Κύπρου, και επισημαίνει ότι αυτές συνεχίζονται. Καταγράφει την απόσυρση του τουρκικού ερευνητικού σκάφους Oruc Reis, αλλά επιμένει σε μόνιμη αποκλιμάκωση, έτσι ώστε να επιτραπεί η επανέναρξη των συνομιλιών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας

2. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο επιβεβαιώνει το στρατηγικό ενδιαφέρον της ΕΕ ως προς την ανάπτυξη αμοιβαίας επωφελούς σχέσης με την Τουρκία. Και προσθέτει ότι η προσφορά θετικής ατζέντας ΕΕ-Τουρκίας παραμένει στο τραπέζι, υπό τον όρο ότι η Αγκυρα θα δείξει την ετοιμότητα να προωθήσει πραγματική συνεργασία με την Ενωση και τα κράτη-μέλη της, καθώς επίσης να επιλύσει τις διαφορές μέσω του διαλόγου και με βάση το διεθνές δίκαιο. Τέτοια ατζέντα θα μπορούσε να καλύπτει τους τομείς της οικονομίας, του εμπορίου και της συνεχιζόμενης συνεργασίας στο μεταναστευτικό. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο υπογραμμίζει τη σημασία της διατήρησης ανοικτών καναλιών επικοινωνίας μεταξύ ΕΕ-Τουρκίας. Επίσης, η ΕΕ θα είναι έτοιμη να παράσχει οικονομική βοήθεια στους σύρους πρόσφυγες και τις κοινότητες υποδοχής στην Τουρκία, καθώς επίσης να συνεργαστεί στην υπεύθυνη διαχείριση των μεταναστευτικών ροών προς κάθε κράτος μέλος, όπως και να ενισχύσει τις προσπάθειες καταπολέμησης των δικτύων που διακινούν λαθρομετανάστες.

3. Σχετικά με τα συμπεράσματα της Συνόδου Κορυφής της 1ης και 2ας Οκτωβρίου, η ΕΕ παραμένει αποφασισμένη να υπερασπιστεί τόσο τα δικά της συμφέροντα, όπως και των χωρών-μελών της ως προς τη διατήρηση της περιφερειακής σταθερότητας. Σε αυτήν την κατεύθυνση, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο :

– Καλεί το Συμβούλιο να υιοθετήσει περισσότερες πιθανές κυρώσεις κατά της Αγκυρας βασισμένες στις αποφάσεις της 11ης Νοεμβρίου 2019 και σχετικά με περιοριστικά μέτρα για μη εξουσιοδοτημένες γεωτρήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο.

– Ζητά από τον Υπατο Εκπρόσωπο και την Επιτροπή να υποβάλει έκθεση σχετικά με τις πολιτικές οικονομικές και εμπορικές σχέσεις ΕΕ – Τουρκίας, καθώς επίσης για εργαλεία και επιλογές που μπορούν να υιοθετηθούν, συμπεριλαμβανομένης της επέκτασης του πεδίου εφαρμογής της προαναφερθείσας απόφασης προς εξέταση το αργότερο στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Μαρτίου 2021.

4. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο καταδικάζει τα τουρκικά μονομερή βήματα στο Βαρώσι και ζητά τον πλήρη σεβασμό των ψηφισμάτων 550 και 789 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο υποστηρίζει τη γρήγορη επανέναρξη των συνομιλιών υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών και παραμένει πλήρως δεσμευμένο σε συνολική λύση του κυπριακού προβλήματος, στο πλαίσιο του ΟΗΕ, ευθυγραμμισμένη με τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας και τις αρχές στις οποίες εδράζεται η ΕΕ. Αναμένει το ίδιο και από την Τουρκία. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συμφωνεί ότι με την επανέναρξη των συνομιλιών υπό την αιγίδα του ΓΓ του ΟΗΕ, η ΕΕ θα ορίσει εκπρόσωπο για την Αποστολή Καλών Υπηρεσιών του ΟΗΕ.

5. Το Ευρωπαϊκό συμβούλιο ζητά από τον Υπατο Εκπρόσωπο να προχωρήσει την πρόταση πολυμερούς διάσκεψης για την Ανατολική Μεσόγειο.

6. Η ΕΕ θα αναζητήσει τη συνεργασία για τα θέματα που σχετίζονται με την Τουρκία και την κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο με τις Ηνωμένες Πολιτείες.



πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Southfront.ru,9-1-20

[ Για την αξιολόγηση του κατωτέρω διαφωτιστικού δημοσιεύματος, που αποκαλύπτει το αντικείμενο των μυστικών συνομιλιών των επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών ΜΙΤ και ΜOSSAD Τουρκίας και Ισραήλ, που γνωστοποίησε προηγηθείσα, προ ημερών, διαρροή, θα πρέπει να αναφερθεί ότι η ηλεκτρονική εφημερίδα Southfront είναι ρωσική, τα γραφεία της στην Μόσχα βρίσκονται στην Οδό Κρεμλίνου και το κείμενο έχει μεταφραστεί πιστά επί λέξει, από του τίτλου έως την κατάληξη.]

Μετάφραση/Εισαγωγή: Μιχαήλ Στυλιανού

Ο υποτιθέμενος υπερασπιστής του Ισλάμ και των συντηρητικών αξιών, η Τουρκία, βιάζεται να οικοδομήσει στενότερες σχέσεις με το Ισραήλ.

Στις 7 Δεκεμβρίου δημοσιεύθηκε μελέτη που εξετάζει το ενδεχόμενο μιας θαλάσσιας ζώνης μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ.

Το άρθρο γράφτηκε από τον απόστρατο ναύαρχο καθηγητή Cihat Yayci και τη Zeynep Ceyhan από το Πανεπιστήμιο Bahçeşehir. Ως αρχιτέκτονας του "Δόγματος της Γαλάζιας Πατρίδας" της Τουρκίας και της συμφωνίας θαλάσσιας οριοθέτησης Τουρκίας-Λιβύης, οι Γιαίτσι και Σεϋχάν υποστηρίζουν ότι η Τουρκία και το Ισραήλ πρέπει να γίνουν γείτονες στην Ανατολική Μεσόγειο.

Ο Τσιχάτ Γιαίτσι είναι γνωστός στενός έμπιστος του Τούρκου Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Μεταξύ άλλων, ο Γιατσί ισχυρίζεται ότι αυτό θα ήταν ένα σενάριο win-win για το Ισραήλ και την Τουρκία.

"Οριοθέτηση των θαλάσσιων περιοχών δικαιοδοσίας μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο: Μια ρεαλιστική αμοιβαία επωφελής λύση.

Η Τουρκία και το Ισραήλ είναι δύο ηπειρωτικά παράκτια κράτη της ανατολικής Μεσογείου. Δύο χώρες που μπορεί να θεωρηθεί ότι έχουν ακτές που είναι τοποθετημένες απέναντι η μία από την άλλη. Υπό το φως των ακτών τους που αντιμετωπίζουν η μία την άλλη, καθίσταται σαφές όταν εφαρμόζονται διαγώνιες γραμμές ότι, όπως και ο τρόπος με τον οποίο η Τουρκία και η Λιβύη μοιράζονται τα θαλάσσια σύνορα, η Τουρκία και το Ισραήλ μοιράζονται επίσης θαλάσσια σύνορα.

Με τα θαλάσσια σύνορα που μοιράζονται η Τουρκία και το Ισραήλ, σε συμφωνία με τις αρχές της αναλογικότητας, της κυριαρχίας της ξηράς στη θάλασσα, της μη καταπάτησης και της ισότητας, και με τη χρήση διαγώνιων γραμμών για την οριοθέτηση των θαλάσσιων περιοχών δικαιοδοσίας, είναι νόμιμο και δυνατό για την Τουρκία και το Ισραήλ να συνάψουν συμφωνία οριοθέτησης μεταξύ τους. Εάν το Ισραήλ υπογράψει συμφωνία οριοθέτησης με την Τουρκία, αντί της GCA, τότε θα αποκτήσει έως και 16.000 km2 θαλάσσιας δικαιοδοσίας. Σύμφωνα με τα τουρκο-ισραηλινά θαλάσσια σύνορα, το Ισραήλ όχι μόνο κερδίζει περίπου 16.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα θαλάσσιας περιοχής, αλλά και έκταση που περιλαμβάνει το σύνολο του τεμαχίου 12 που είναι γνωστό ως κοίτασμα Αφροδίτη, μεγάλες ποσότητες των τεμαχίων που αριθμούνται 8, 9 και 11, μαζί με ένα τμήμα των τεμαχίων που αριθμούνται 7 και 10. Την ίδια στιγμή, η Τουρκία κερδίζει περίπου 10.000 km² θαλάσσιας περιοχής μαζί με τμήματα των τεμαχίων που αριθμούσαν 1,5,6,7,8 και 10.

Ενώ μια τέτοια συμφωνία οριοθέτησης θα είναι πολύ επωφελής τόσο για την Τουρκία όσο και για το Ισραήλ, είναι επιτακτική ανάγκη να σημειωθεί ότι η γραμμή οριοθέτησης που θα χαράξουμε εν προκειμένω δεν θα αγγίξει το νησί της Κύπρου. Επιπλέον, η συμφωνία οριοθέτησης μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας δεν θα επηρεάσει τις τρέχουσες περιοχές θαλάσσιας δικαιοδοσίας της Αιγύπτου".


Το μεγαλύτερο ζήτημα είναι ότι σύμφωνα με τον Γιατσί, η συμφωνία που πέτυχε το Ισραήλ με την Ελληνική Κύπρο είναι κακή, καθώς της παρέχει πάρα πολύ ΑΟΖ, και ως εκ τούτου είναι άδικη επειδή δεν δίνει αρκετά στην Τουρκία, σύμφωνα με τη δική της αντίληψη.

"Η συμφωνία που έκανε η GCA με το Ισραήλ κατέδειξε περιφρόνηση για τις αρχές του διεθνούς ναυτικού δικαίου, το οποίο επέτρεψε στην GCA να αποκτήσει σημαντικά μεγαλύτερο αριθμό θαλάσσιων εκτάσεων και να την επιδεινώσει, μια περιοχή που ανήκει νόμιμα στο Ισραήλ. Υπογράφοντας μια τέτοια συμφωνία οριοθέτησης με την GCA, χωρίς την καθοδήγηση των αρχών του διεθνούς δικαίου, το Ισραήλ έχει χάσει 4.600 km².

Η θαλάσσια περιοχή εντός της οποίας βρίσκεται και το πεδίο Αφροδίτη, είναι μια περιοχή την οποία το Ισραήλ θα πρέπει να διεκδικήσει νόμιμα. Εάν εφαρμόσουμε τις προαναφερθείσες αρχές σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και χαράξουμε διαγώνιες γραμμές σύμφωνα με τη γεωγραφική πραγματικότητα, τα αποτελέσματα δείχνουν επίσης ότι η Τουρκία και το Ισραήλ μοιράζονται θαλάσσια σύνορα όπως η Τουρκία και η Λιβύη. Από αυτή την άποψη, εάν το Ισραήλ επιδιώξει συμφωνία οριοθέτησης με την Τουρκία, με βάση τα θαλάσσια σύνορα που μοιράζονται μεταξύ τους, το Ισραήλ θα μπορούσε να κερδίσει έως και 16.000 km² θαλάσσιας περιοχής".


Το σχέδιο του Γιαγίτσι είναι τέτοιο: περιγράψτε τις συμφωνίες που έχει συνάψει το Ισραήλ με την Κύπρο και την Αίγυπτο, και στη συνέχεια πείτε πώς η Τουρκία θα μεταχειρίζεται το Ισραήλ πιο δίκαια, εάν το Τελ Αβίβ εγκαταλείψει τις άλλες και συναλλαγεί μόνο με την Άγκυρα.

Επίσης, πιθανό όφελος για το Ισραήλ, βάσει της πρότασης του Γιατσί, είναι η σύνδεση του προβλεπόμενου αγωγού φυσικού αερίου του Ισραήλ με την Ευρώπη με τον ήδη υπάρχοντα τουρκικό αγωγό. Σύμφωνα με τον Yayci, αυτή η επιλογή θα ήταν "σημαντικά πιο εφαρμόσιμη και φθηνότερη για το Ισραήλ σε σύγκριση με το έργο EastMed".

Ωστόσο, σύμφωνα με τον συντάκτη του Turkeyscope, Δρ Hay Eytan Cohen Yanarocak αυτό ήταν δυνατό δεδομένου ότι οι σχέσεις μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ έχουν, σύμφωνα με πληροφορίες, βελτιωθεί τους τελευταίους μήνες.

«Υπό το φως των πρόσφατων αναφορών προσέγγισης μεταξύ των υπηρεσιών πληροφοριών των δύο χωρών, η ίδια η πρόταση του Γιαϊτσί, που αναπτύχθηκε στο άρθρο που έγραψε, δείχνει την επιθυμία της Άγκυρας για νέα αναβάθμιση των σχέσεων [με το Ισραήλ]», δήλωσε ο συντάκτης του «Turkey Scope», Δρ Χέι Έιταν Κοέν Γιαναροσάκ. «Με αυτό, για να αναβαθμίσουν οι δύο χώρες τις σχέσεις τους σε σημείο πραγματικής εξομάλυνσης, πρέπει να τεθούν σε εφαρμογή μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης, τα οποία πριν από όλα τα άλλα απαιτούν την επιστροφή πρεσβευτών και προξένων".

Ο Γιαναροσάκ πρόσθεσε:

«Για χάρη οποιασδήποτε σχέσης που βασίζεται στην αμοιβαία εμπιστοσύνη, η Τουρκία πρέπει να αλλάξει τη φύση του λόγου της προς το κράτος του Ισραήλ. Με άλλα λόγια, πρέπει να σταματήσει με την απονομιμοποίηση του Ισραήλ που βλάπτει την εικόνα του στο τουρκικό κοινό. Πέρα από αυτό, η Άγκυρα πρέπει να καταργήσει τη στενή σχέση της με τη Χαμάς. Εάν ο Ερντογάν το κάνει αυτό, είναι αρκετά ασφαλές να πιστεύουμε ότι η Ιερουσαλήμ θα προσπαθήσει να βρει τρόπους να κάνει τη σχέση να ευημερήσει ξανά, όπως έχει συμβεί στο παρελθόν».

Ανέφερε ακόμη και την Ιερουσαλήμ στην επιχειρηματολογία του.

Απαντώντας σε σχετική ερώτηση, ένας ανώνυμος Ισραηλινός αξιωματούχος είπε στην « National Herald» ότι το Ισραήλ απορρίπτει την ιδέα.

"Η Κύπρος είναι σύμμαχος του Ισραήλ και τα θαλάσσια σύνορα μεταξύ των χωρών αναγνωρίζονται από τα Ηνωμένα Έθνη και την Ευρωπαϊκή Ένωση", εξήγησε ο αξιωματούχος.

Επίσημη αντίδραση του Ισραήλ ,εκτός αυτής από ένα "ανώνυμο αξιωματούχο", δεν υπήρξε. Αλλά είναι πιθανό ότι η συμφωνία δεν θα πραγματοποιηθεί.









Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Burak Bekdil* Defence News, 24-11-20 
Μετάφραση: Μ. Στυλιανού

΄ΑΓΚΥΡΑ: Ιδιωτική τουρκική εταιρεία ανακοίνωσε ότι έχει αναπτύξει λογισμικό τεχνητής νοημοσύνης για τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη σμήνους.

Η εταιρεία MilSOFT ανακοίνωσε στις 19 Νοεμβρίου ότι ανέπτυξε το λογισμικό μετά από τέσσερα χρόνια έρευνας, και ότι η τεχνολογία θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί τόσο σε σταθερές όσο και σε πλατφόρμες περιστρεφόμενων πτερυγίων.

Κυβερνητικός αξιωματούχος αεροδιαστημικής ανέφερε ότι τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη σμήνους θα χρησιμοποιηθούν στην εφαρμογή της ιδέας μελλοντικών αερομαχιών με μη επανδρωμένα αεροσκάφη λόγω του χαμηλού κόστους του υλικού και της τεχνολογίας stealth (που τα καθιστά αόρατα).

«Αυτά τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη θα μπορούσαν να είναι ιδανικά σε ασύμμετρο πόλεμο. Είναι γρήγορα, οικονομικά αποδοτικά και εύχρηστα», ανέφερε ο αξιωματούχος. «Το πιο σημαντικό: είναι σχεδιασμένα για να ελαχιστοποιούν την ανθρώπινη απώλεια σε ασύμμετρο πόλεμο."

"Αυτά τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη θα μπορούσαν να είναι ιδανικά σε ασύμμετρο πόλεμο. Είναι γρήγοροι, οικονομικώς αποδοτικά και εύχρηστα.»

Ο τουρκικός στρατός λειτουργεί μεγάλο στόλο τακτικών και οπλισμένων μη επανδρωμένων αεροσκαφών κυρίως σε μάχες εναντίον Κούρδων μαχητών στις νοτιοανατολικές επαρχίες της Τουρκίας, αλλά και σε διασυνοριακές επιχειρήσεις στη βόρεια Συρία και το Ιράκ. 
Τουρκικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη χρησιμοποιήθηκαν επίσης στον εμφύλιο πόλεμο της Λιβύης και, πιο πρόσφατα, σε σύγκρουση μεταξύ Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν.
Πολλές χώρες δεν έχουν δοκιμάσει ακόμα την τεχνολογία σμήνους κηφήνων (Drones) σε ένα προσομοιωμένο, ελεγχόμενο περιβάλλον. Η Τουρκία είναι μεταξύ εκείνων που έχουν την τεχνολογία και την ικανότητα να την δοκιμάσουν στο πεδίο κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων.

Το ανώτατο γραφείο προμηθειών της Τουρκίας, η Προεδρία αμυντικών βιομηχανιών, εγκαινίασε το πρόγραμμα ανάπτυξης και επίδειξης τεχνολογίας Swarm UAV ( Σμήνους Κηφήνων) με σκοπό την ανάπτυξη αλγορίθμων και λογισμικού για τη χρήση μη επανδρωμένων πλατφορμών με δυνατότητα σμήνους. Το πρόγραμμα προορίζεται επίσης να συμπεριλάβει πολύ μικρές , καθώς και μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις.

Η MilSOFT ειδικεύεται σε λύσεις λογισμικού από το 1998 και είναι ένας από τους συμμετέχοντες του κυβερνητικού προγράμματος. Προσφέρει προϊόντα στον τουρκικό στρατό για αποστολές όπως τον εντοπισμό της ανίχνευσης με αυτόματη τεχνολογία κινούμενου στόχου χρησιμοποιώντας Α.Ι. (Τεχνητή Νοημοσύνη), και τεχνικές μηχανικής μάθησης , με αλγόριθμους επεξεργασίας εικόνας.

Η εταιρεία ανέφερε ότι με την ενσωμάτωση των προϊόντων νοημοσύνης και αξιολόγησης εικόνας, τα σμήνη μη επανδρωμένων αεροσκαφών μπορούν να εμπλουτισθούν με πρόσθετες δυνατότητες ,όπως αναγνώριση, ανίχνευση, αναγνώριση, έρευνα και διάσωση και παρακολούθηση οχημάτων.

Η βασιζόμενη στο λογισμικό λύση της MilSOFT θα καταστήσει δυνατό να εκτοξεύονται σμήνη μη επανδρωμένων αεροσκαφών από εναέριες, χερσαίες και ναυτικές πλατφόρμες, και οι εικόνες που συλλέγουν να διοχετεύονται σε ένα κεντρικό σύστημα διοίκησης. Εν τω μεταξύ, τα σμήνη κηφήνων θα μεταφέρουν εικόνες μεταξύ διαφορετικών στρατιωτικών μονάδων με λειτουργία αναμετάδοσης.
Η τεχνολογία Τεχνητής Νοημοσύνης μπορεί να συμβάλει να προσλαμβάνονται τα στοιχεία που δεν μπορούν να προσληφθούν από το ανθρώπινο μάτι και να επιτρέψει τις πολλαπλάσιες ικανότητες επίθεσης με τον εξοπλισμό των οχημάτων σε λειτουργία.
Το λογισμικό που βασίζεται στην τεχνητή νοημοσύνη της MilSOFT αναμένεται επίσης να επιτρέψει στα μη επανδρωμένα αεροσκάφη σμήνους να εκτελούν μετωπικές επιθέσεις κατόπιν εντολής από ελικόπτερα και να παρέχουν επιχειρησιακή υποστήριξη σε άλλες φιλικές πλατφόρμες. Σύμφωνα με πληροφορίες, τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη μπορούν να λειτουργούν αυτόνομα από την αρχή μέχρι το τέλος μιας αποστολής και μπορούν να παρακολουθούνται και να ελέγχονται άμεσα μέσω πληροφοριακών συστημάτων..

Τα UAV έχουν χρόνο πτήσης άνω της μισής ώρας και ωφέλιμο φορτίο 1κιλού(2,2 λίβρες). Τα οχήματα λειτουργούν με σύστημα προσγείωσης που μπορεί να τα προσγειώσει σε ανώμαλο έδαφος.
Ενώ αυτήν την περίοδο χρησιμοποιούνται πέντε UAV σε κοπάδι σε ένα τομέα, αυτός ο αριθμός μπορεί να φθάσει μέχρι τα 25 σε ένα ελεγχόμενο περιβάλλον. MilSOFT στοχεύει να φθάσει σε ένα σμήνος κηφήνων από 50 επιχειρησιακών αερόπλοια.

Η επικοινωνία μεταξύ των drones εξασφαλίζεται επίσης από την τεχνολογία της MilSOFT. Τα οχήματα μπορούν να επικοινωνούν μεταξύ τους από απόσταση έως 500 μέτρων. Υπάρχει επίσης μια λύση δικτύου 10 χιλιομέτρων για τη μεταφορά δεδομένων. Η MilSOFT σχεδιάζει να ενσωματώσει την τεχνολογία της για υποβρύχιες και επιφανειακές πλατφόρμες, καθώς και χερσαία οχήματα.


*Ο Μπουράκ Μπεκντίλ είναι πολιτικός αναλυτής με έδρα την Άγκυρα και συνεργάτης στο Φόρουμ για τη Μέση Ανατολή.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει η Φιλόλογος Ευαγγελία Μ. Παναή (*)

Ως τώρα, μεγάλο μέρος του Ελληνικού λαού, αποδέχτηκε κάθε μυθοπλασία που του σέρβιραν οι κυβερνήσεις, τόσο του ΣΥΡΙΖΑ: «ο αέρας παρέσυρε το Oruc Reis εντός των Ελληνικών υδάτων» όσο και της ΝΔ: «Το Oruc Reis πλέει εντός Ελληνικής Υφαλοκρηπίδας αλλά δεν ερευνά», που ύστερα έγινε: «Άπλωσε καλώδια, αλλά αυτό δεν μας προκαλεί βλάβη, αφού δεν τρυπάει» κλπ, κλπ.

Και πώς να μην γίνει αυτό, αφού ο μεγάλος συμβιβασμός, έγινε από το 1996, από τους επαίσχυντους χειρισμούς της κυβέρνησης Σημίτη στα Ίμια και στην ακόμη πιο επαίσχυντη και εθνοκτόνα συνθήκη της Μαδρίτης που υπέγραψε ο Σημίτης το 1997, η οποία κυριολεκτικά άνοιξε την κερκόπορτα, για να γκριζάρει το Αιγαίο.
Διότι όλες οι Ελληνικές κυβερνήσεις των τελευταίων δεκαετιών, αποκρύπτουν τεχνηέντως το γεγονός ότι, εδώ και δεκαετίες, η Τουρκία διαρκώς και σταθερά, θεμελιώνει δίκαιο, πάνω σε ανήθικα, παράλογα και παράνομα τετελεσμένα, τα οποία «χτίζει» συστηματικά, βήμα-βήμα, ή καλύτερα, επεισόδιο-επεισόδιο, βάσει καλά προμελετημένου σχεδίου.

Παραβιάζοντας το Διεθνές Δίκαιο, με πράξεις παράνομες, ανήθικες, επικίνδυνες και επιθετικές, που δεν είναι καθόλου σπασμωδικές και σίγουρα όχι ανεξάρτητες η μία από την άλλη, αλλά αντιθέτως, κάθε μία, αποτελεί έναν κρίκο, μιας μεγάλης αλυσίδας, που τυλίγει γύρω από τον λαιμό της Ελλάδας, της Κύπρου, του Ελληνισμού και των Ελληνικών Δικαίων και Συμφερόντων!
Η κυβέρνηση, για να διασκεδάσει τις εύλογες ανησυχίες και την αγανάκτηση του Ελληνικού λαού για την φοβική αντιμετώπιση της Τουρκίας, αλλά και για να καλύψει τις λανθασμένες επιλογές της, καλλιεργεί κατά κόρον τρεις τουλάχιστον μύθους:
α) Ό,τι παράνομο και επιθετικό διαπράττουν κατά καιρούς οι ιμπεριαλιστικές τουρκικές κυβερνήσεις εναντίον της Ελλάδας, γίνεται (δήθεν), για τον αντιπερισπασμό της τουρκικής κοινής γνώμης από τα εσωτερικά προβλήματα της Τουρκίας, γεγονός που ισχύει, μόνον έως ένα ορισμένο βαθμό, αλλά δεν είναι αυτός, ο κύριος λόγος.
β) Ότι είναι «υπόθεση χρόνου» και οσονούπω επίκειται (δήθεν), επιβολή κυρώσεων από την Ευρωπαϊκή Ένωση εναντίον της Τουρκίας, αποσιωπώντας τον διαρκή, μακροχρόνιο, σταθερό και αδιαμφισβήτητα φιλοτουρκικό προσανατολισμό, της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των επί μέρους μελών της, με προεξάρχουσα φυσικά την Γερμανία, που ήταν και είναι ο σύμμαχος, ο συναίτερος και ο υποστηρικτής της Τουρκίας, ήδη, από την περίοδο της σφαγής και του ξεριζωμού του Μικρασιατικού Ελληνισμού το 1922.
γ) Ότι η Ελλάδα έχει (δήθεν) να προσδοκά, αλλαγή στάσης -επί το φιλελληνικότερον-, στην πολιτική των ΗΠΑ, με την εναλλαγή Τραμπ-Μπάιντεν, στην κυβέρνηση, διαστρέφοντας την πραγματικότητα δεκαετιών που αποδεικνύει ότι, η πολιτική των ΗΠΑ υπήρξε πάντοτε φιλοτουρκική, είτε κυβερνούσαν οι Ρεπουμπλικάνοι, είτε κυβερνούσαν οι Δημοκρατικοί.
Έτσι, διαστρέφεται η πραγματικότητα και αποκρύπτεται η αλήθεια, ότι:
Έπρεπε προ πάρα πολλού, η εξωτερική πολιτική της Ελλάδας, να χαράσσεται με μοναδικό και αποκλειστικό γνώμονα, τα συμφέροντα της Ελλάδας, του Ελληνικού Λαού και του Ελληνισμού!
Και μόνον!

Και όχι με βάση τα ΝΑΤΟικά και τα Ευρωγερμανικά συμφέροντα, όπως γίνεται δεκαετίες τώρα, με καταστροφικά για την Ελλάδα και την Κύπρο αποτελέσματα!
Η Τουρκία έχει προ πολλού επιλέξει και εφαρμόζει συστηματικά, ανυποχώρητα και με διαρκώς αυξανόμενο θράσος, μια επιθετική, ιμπεριαλιστική πολιτική, γεμάτη με παράνομες πράξεις που καταπατούν το Διεθνές Δίκαιο, πολιτική που δεν θα εγκαταλείψει ποτέ, ώσπου να πετύχει τους στόχους της!
Αντιθέτως, είναι η Ελλάδα που έπρεπε αντί να είναι το υπάκουο παιδί στην εξυπηρέτηση των ΝΑΤΟικών και Ευρωγερμανικών συμφερόντων, να έχει ήδη προ πολλού, αλλάξει την στάση της και προ πάντων την ουσία και το περιεχόμενο της εξωτερικής της πολιτικής, με βάση τα συμφέροντα του Ελληνισμού!
Αυτό, προϋποθέτει να γίνει αμέσως, ό,τι βασικό και απαραίτητο δεν έγινε μέχρι σήμερα:
α) Ελλάδα και Κύπρος να είναι μια ενιαία και αδιαίρετη επιχειρησιακή οντότητα!
Η οριοθέτηση ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου έπρεπε να είχε ήδη υπογραφεί ΧΘΕΣ!
β) Η Ελλάδα να έχει επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα έτσι ώστε να αντιστοιχούν ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ με τον εναέριο χώρο της, δηλαδή τα δέκα μίλια, και αυτό έπρεπε να έχει ήδη γίνει ΧΘΕΣ!
γ) Η Ελλάδα να χαράξει την αμυντική της πολιτική και τους εξοπλισμούς της, με βάση την άμυνα και την προστασία του Λαού και της Χώρας μας, αλλά και την προστασία των Εθνικών μας Συμφερόντων, με ό,τι αυτό προϋποθέτει και συνεπάγεται σε εξοπλισμό και αυτό έπρεπε να είχε γίνει ΧΘΕΣ!
δ) Η Ελλάδα να προχωρήσει στην προμήθεια δικού της ερευνητικού σκάφους και στην διενέργεια δικών της θαλασσίων ερευνών για υδρογονάνθρακες και αυτό έπρεπε να είχε γίνει ΧΘΕΣ!

Το Καστελλόριζο, δεν είναι η εσχατιά της Ελλάδας!



Όποιος το πιστεύει, πέφτει στην παγίδα της τουρκικής προπαγάνδας!
Το Καστελλόριζο είναι το κέντρο των συμφερόντων του Ελληνισμού, το κέντρο του τόξου, που ξεκινάει από το τριεθνές του Έβρου, διατρέχει όλα τα Ελληνικά νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, τα Δωδεκάνησα, και φτάνει μέχρι και την χερσόνησο της Καρπασίας, στην Κύπρο!


Το Καστελλόριζο, είναι ακριβώς,
ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ!

Και ως τέτοιο πρέπει να προστατευθεί και να προστατευθούν και τα δικαιώματα της Ελλάδας, της Κύπρου και του Ελληνισμού, που απορρέουν με βάση το διεθνές δίκαιο, σε στεριά, θάλασσα και αέρα!



(*) Ευαγγελία Παναή
Φιλόλογος-Επιχειρηματίας, μέλος της ΠΛΕΥΣΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ 
Παραδείσι Ρόδος



Pars Today, Comite Valmy, 21-11-20

[To κατωτέρω ρεπορτάζ του Ιρανικού πρακτορείου ειδήσεων είναι διαφωτιστικά αποκαλυπτικό για το δαιμονικό ζατρίκιο «σχέσεων συμπαράταξης» των γειτόνων Ρωσίας, Τουρκίας, Ιράν.
Το πρακτορείο Παρς αποτελεί την ημιεπίσημη φωνή του Ιράν, τον αυθεντικό εκφραστή της ιρανικής κυβέρνησης. Το πορτραίτο, επομένως, της Τουρκίας που σκιαγραφεί είναι διαφωτιστικό για τα αισθήματα που το υπαγορεύουν.
Οι αποκλειστικές πληροφορίες που μεταδίδει αποκαλύπτουν την στενή παρακολούθηση των δρωμένων της Τουρκίας σε τρία μέτωπα ζωτικού ενδιαφέροντος για το Ιράν. Διαφωτιστική είναι και η απερίφραστα επικριτική στάση του Ιράν για την Ιώβεια ανοχή του Κρεμλίνου στις υποχθόνιες τουρκικές επιχειρήσεις εναντίον και των ρωσικών συμφερόντων –επίκριση που υποδηλοί κίνδυνο επιπτώσεων στις σχέσεις Ιράν- Ρωσίας. Πολλαπλά, επομένως, ενδιαφέρον το ρεπορτάζ και για τον εδώ διπλωματικό παρατηρητή.]

Μετάφραση/Εισαγωγή: Μιχαήλ Στυλιανού

Την Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου, ο Πρόεδρος Πούτιν προειδοποίησε τον άξονα ΗΠΑ/ΝΑΤΟ ενάντια στην επανάληψη του πολέμου στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ εάν δεν τηρηθούν οι όροι της εκεχειρίας. Σύμφωνα με πολλούς αναλυτές, υπαινισσόταν τις προσπάθειες της Τουρκίας να παρέμβει στρατιωτικά στις τάξεις των δυνάμεων του Αζερμπαϊτζάν, σε μια προσπάθεια παρεμπόδισης της ρωσικής ειρηνευτικής αποστολής που έχει ήδη επιτρέψει την ανάπτυξη χιλίων στρατιωτών των ειδικών δυνάμεων στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ.
«Όσοι προσπαθούν να εμποδίσουν την εφαρμογή της συμφωνίας Ναγκόρνο-Καραμπάχ πρέπει να γνωρίζουν ότι ο πόλεμος θα αντικαταστήσει αυτό το σχέδιο», προειδοποίησε ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν. Και συνέχισε: «Όλες μας οι προσπάθειες, η βοήθειά μας πρέπει να είναι προς το συμφέρον του λαού της Αρμενίας και του Αζερμπαϊτζάν».
Τι ακριβώς σημαίνει η προειδοποίηση του Ρώσου προέδρου;
Πράγματι, το τουρκικό κοινοβούλιο ψήφισε την ανάπτυξη των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, αν και η Ρωσία εξακολουθεί να αντιτίθεται σε αυτήν. Η ιδέα της Άγκυρας είναι προφανώς να κάνει μιαν επανάληψη του Iντλίμπ (στη Συρία), όπου κοινές στρατιωτικές περιπολίες Ρωσίας/Τουρκίας χρησιμεύουν κυρίως ως παραβάν για μια εδαφική κατοχή που επιτρέπει να παραμένει άθικτη η δεξαμενή τρομοκρατών στην υπηρεσία του Σουλτάνου.
Είναι ένα εργοστάσιο για την παραγωγή τρομοκρατών, και για την άντληση χρημάτων όποτε ο Ερντογάν το κρίνει σκόπιμο. Για τους παρατηρητές, το θολό καθεστώς του Ναγκόρνο-Καραμπάχ στο ρωσικό σχέδιο εκεχειρίας είναι η αχίλλειος πτέρνα. Θα παραμείνει το Ναγκόρνο Καραμπάχ αυτόνομο κράτος ή θα ενταχθεί στη Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν;
Αυτή η αδιαφάνεια είναι που κάνει το Nαγκόρνο Καρσαμπάχ ένα δυνητικά εκρηκτικό ζήτημα, κάπως όπως και το θέμα των Κούρδων, όπου μια εθνοτική ομάδα εξυπηρετεί κάθε τόσο τα συμφέροντα των δυτικών δυνάμεων και των συμμάχων τους στο ΝΑΤΟ. Μετά τη στρατιωτική ήττα του, ο Αρμένιος πρωθυπουργός Πασινιάν, ο οποίος αρνείται να παραιτηθεί, έχει στραφεί σε αναζήτηση στήριξης στα Εμιράτα του Περσικού Κόλπου, ελπίζοντας να τροφοδοτήσει τις εντάσεις ΗΑΕ-Τουρκίας. Αλλά αυτό θα δημιουργούσε ένα ευνοϊκό πλαίσιο για την ανάφλεξη των εχθροπραξιών και την μετατροπή του Ναγκόρνο Καραμπάχ - όπως και στη Λιβύη και στο Ιντλίμπ- σε τροφείο μισθοφόρων τρομοκρατών στην υπηρεσία της Άγκυρας.
Πράγματι, πληροφορίες από ρωσικές στρατιωτικές πηγές ανέφεραν ότι, αρκετά αεροσκάφη στρατιωτικών μεταφορών Airbus A400M με Τούρκους στρατιώτες προσγειώθηκαν σε ένα από τα αεροδρόμια του Μπακού, πρωτεύουσας του Αζερμπαϊτζάν την Παρασκευή (20 Νοεμβρίου). Για τον αριθμό των στρατιωτών που αποβιβάσθηκαν δεν υπήρξαν πληροφορίες. Η πηγή αναφέρει ότι αυτό το άγημα του «τουρκικού στρατού» θα «συλλειτουργήσει με τη Ρωσία»: «Το άγημα θα λειτουργήσει ως παρατηρητής στο έδαφος του Αζερμπαϊτζάν και η παρουσία του συνδέεται με το μνημόνιο που υπεγράφη νωρίτερα μεταξύ Τουρκίας και Ρωσίας για τη συγκρότηση του Παρατηρητηρίου. Η υποστήριξή της επιτρέπει στον τουρκικό στρατό, σε συνεργασία με τη ρωσική πλευρά, να παρακολουθεί τη συμμόρφωση του Ερεβάν και του Μπακού στην κατάπαυση του πυρός στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ".
Ωστόσο, το ρωσικό ΥΠΕΞ είχε ήδη απορρίψει την προοπτική «κοινών περιπολιών Τουρκίας-Ρωσίας» τονίζοντας ότι το κέντρο εποπτείας της εκεχειρίας Τουρκίας-Ρωσίας θα παραμείνει στο τεχνικό επίπεδο, αναπτύσσοντας μόνο μη επανδρωμένα αεροσκάφη και στέλνοντας εξ αποστάσεως τα στοιχεία στον τουρκικό στρατό. Ωστόσο, η ανάπτυξη του τουρκικού στρατού στο Ναγκόρνο Καραμπάχ είναι αυτό που επιδίωκε ο άξονας ΗΠΑ/ΝΑΤΟ από την αρχή, γνωρίζοντας τις δυνατότητες της Τουρκίας να κινητοποιήσει τα τρομοκρατικά στρατεύματά της και να τα εγκαταστήσει στις πύλες της Ρωσίας. Είναι ο Πρόεδρος Πούτιν, τόσο πρόθυμος να βγάλει τον Ερντογάν από το στρατόπεδο των ΗΠΑ, κάνοντας εδώ έναν σοβαρά λανθασμένο υπολογισμό;
"Το Τουρκικό Κοινοβούλιο υιοθέτησε την Τρίτη (17 Νοεμβρίου) πρόταση η οποία επιτρέπει την ανάπτυξη στρατευμάτων στο Αζερμπαϊτζάν για την παρακολούθηση της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός που επετεύχθη στην περιοχή Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Η πρόταση εξουσιοδοτεί την κυβέρνηση να στείλει στρατεύματα στην περιοχή για ενιαύσια θητεία. Οι ακριβείς αριθμοί θα καθοριστούν από τον Πρόεδρο. Το κείμενο αναφέρει επίσης τη δημιουργία ενός "Κοινού Κέντρου" Τουρκίας-Ρωσίας με αποστολή παρακολούθησης της κατάπαυσης του πυρός, και διευκρινίζει ότι Τούρκοι πολίτες και στρατιωτικοί θα συμμετάσχουν εάν χρειαστεί στις δραστηριότητες του κέντρου.
Παρεμπιπτόντως, η Ρωσία υπολογίζει σε αυτή τη μεγάλη αεροπορική βάση που πρόκειται να δημιουργήσει στο Ναγκόρνο Καραμπάχ για να αντιμετωπίσει την Τουρκία. Ωστόσο, φαίνεται να ξεχνά ότι η παρουσία της βάσης της στο Χμειμίμ (στη Συρία) δεν εμπόδισε την Τουρκία να καταστήσει το Ιντλίμπ «Τεροριστάν» (Τρομοκράτος),σημειώνει ένας ειδικός.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



του Alexander Lemoin, Observateur Continental 17-11-20
Mετάφραση: Μ.Στυλιανού

Η απόλυση εκατοντάδων πιλότων μαχητικών F-16 από την τουρκική κυβέρνηση μετά την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος το 2016 έχει επηρεάσει σοβαρά την επιχειρησιακή λειτουργία της πολεμικής αεροπορίας της χώρας, γεγονός που εξηγεί το ενδιαφέρον της Άγκυρας να αγοράσει ρωσικά αντιαεροπορικά συστήματα το συντομότερο δυνατόν.

Αυτό έγραψε ο στρατιωτικός αναλυτής Μάικλ Πεκ στο άρθρο του στις σελίδες του αμερικανικού περιοδικού The National Interest.

"Η εκπαίδευση στρατιωτικών πιλότων είναι πολύ ακριβή. Σύμφωνα με την Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ, η εκπαίδευση ενός νέου πιλότου για να πετάξει ένα αεροσκάφος όπως το F-35 κοστίζει 11 εκατομμύρια δολάρια, ενώ η εμπειρία αρκετών ετών ενός βετεράνου πιλότου είναι ανεκτίμητη», δήλωσε ο δημοσιογράφος.

Ωστόσο, για πολιτικούς λόγους η κυβέρνηση του Τούρκου Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν "έχει καθαρίσει τόσο ριζικά την αεροπορία της για να ξεφορτωθεί τους πιθανόν μη πιστούς πιλότους και εκπαιδευτές που τώρα μετά βίας μπορεί να ελέγξει τα μαχητικά F-16", συνεχίζει ο ειδικός.

Μετά την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος, η τουρκική κυβέρνηση απέλυσε χιλιάδες στρατιωτικούς για φερόμενους δεσμούς με το κίνημα Χιζμέτ, του Ισλαμικού ιεροκήρυκα Φετουλάχ Γκιουλέν, ο οποίος θεωρείται ένας από τους διοργανωτές και "ιδεολογική έμπνευση" του στρατιωτικού πραξικοπήματος.

Σύμφωνα με τον Μάικλ Πεκ, όταν περισσότεροι από 300 Τούρκοι πιλότοι έμειναν άνεργοι, οι αρχές άρχισαν να αναζητούν ειδικούς στο εξωτερικό για να καλύψουν το έλλειμμά τους. Ωστόσο, οι Ηνωμένες Πολιτείες απέρριψαν το αίτημα της Τουρκίας να στείλει εκπαιδευτές πτήσεων και να βοηθήσει τον σύμμαχό της στο ΝΑΤΟ να εκπαιδεύσει νέους πιλότους των F-16. Στη συνέχεια, η Τουρκία ζήτησε από το Πακιστάν, το οποίο έχει επίσης τέτοιους Αμερικανούς μαχητικούς βομβιστές στις δυνάμεις του, "αλλά το αίτημα δεν απέδωσε", ανέφερε ο αναλυτής, χωρίς να εξηγήσει τους λόγους για την αποτυχία της Άγκυρας να καθιερώσει συνεργασία με το Ισλαμαμπάντ.

Σύμφωνα με τον Μάικλ Πεκ, οι ελλείψεις προσωπικού στην Τουρκική Πολεμική Αεροπορία και η συνακόλουθη μείωση του επιχειρησιακού δυναμικού ώθησαν τη διοίκηση να λάβει ασύμμετρα μέτρα με τη μορφή ταχείας αγοράς αντιαεροπορικών συστημάτων S-400 από τη Ρωσία. Η εν λόγω σύμβαση υπεγράφη με τη Μόσχα το 2017 και δύο χρόνια αργότερα η Τουρκία απέκτησε το πρώτο μέρος αυτών των αντιαεροπορικών συστημάτων.

Το στρατιωτικό πραξικόπημα στην Τουρκία τη νύχτα της 15ης-16ης Ιουλίου 2016 άφησε πάνω από 150 νεκρούς και περισσότερους από 2.000 τραυματίες. Μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα, οι τουρκικές αρχές κήρυξαν κατάσταση έκτακτης ανάγκης, η οποία ήρθη τον Ιούλιο του 2018. Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι διώχθηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Σε αυτούς περιλαμβάνονται στρατιωτικό προσωπικό, αστυνομικοί, εισαγγελείς και δικαστικά όργανα, δημοσιογράφοι, ακτιβιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων και εκπρόσωποι άλλων επαγγελμάτων. Ο Ισλαμικός ιεροκήρυκας Φετουλάχ Γκιουλέν, ο οποίος κατοικεί στις Ηνωμένες Πολιτείες από το 1999, θεωρείται από τις τουρκικές αρχές ως ο ηγέτης του "τρομοκρατικού δικτύου" FET, το οποίο συμμετείχε στην απόπειρα πραξικοπήματος. Η Άγκυρα απαιτεί την έκδοση του Φετουλάχ Γκιουλέν από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Το τουρκικό υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε στις 25 Οκτωβρίου 2019 το τέλος του πρώτου σταδίου προμήθειας εξαρτημάτων των S-400 στη χώρα. Στο πλαίσιο του πρώτου σκέλους της σύμβασης μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας, 30 αεροσκάφη προσγειώθηκαν στην αεροπορική βάση Murted. Οι πρώτες παραδόσεις των S-400 ξεκίνησαν στην Τουρκία στις 12 Ιουλίου 2019. Το δεύτερο στάδιο προμήθειας ρωσικών αντιαεροπορικών συστημάτων στους Τούρκους ξεκίνησε στις 27 Αυγούστου και ολοκληρώθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου. Ρωσία και Τουρκία υπέγραψαν συμβόλαιο αγοράς των S-400 το 2017. Η Τουρκία έχει αποκτήσει τέσσερα τμήματα αυτών των συστημάτων για 2,5 δισεκατομμύρια δολάρια.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Vladimir Odintsov.Νew Eastern Outlook/Réseau International,9-11-20
Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Στην πτώση της αμερικανικής αυτοκρατορίας, προέκυψαν φεουδαρχίες που συνδυάζουν τον εθνο-θρησκευτικό εθνικισμό και το μοντέλο του ΝΑΤΟ, εξασφαλίζοντας ακόμη και σχετική υποστήριξη με αυτή την ιδιότητα. ΄Ετσι εξηγείται και ο ρόλος των γκρίζων λύκων και γιατί αυτοί οι μισθοφόροι χρησιμοποιούνται και πάλι από την Τουρκία για να εδραιώσουν τα συμφέροντά της και να προκαλέσουν την τρομοκρατία σύμφωνα με ένα γνωστό μοντέλο αποσταθεροποίησης.

Δείτε τις προειδοποιήσεις του Λαβρόφ. https://histoireetsociete.com/2020/11/06/*

Εκτός από την πανδημία του Κορονοϊού, ορισμένοι πολιτικοί έχουν πλέον μολυνθεί από μια άλλη πανδημία, αυτή του ΝΑΤΟ.

Αφού ενσωμάτωσαν σημαντικό αριθμό χωρών σε συνασπισμούς που δημιουργήθηκαν εναντίον των αντιπάλων τους, οι Ηνωμένες Πολιτείες προσπάθησαν τα τελευταία χρόνια να δημιουργήσουν πρώτα το λεγόμενο "αραβικό ΝΑΤΟ" και στη συνέχεια ακόμη και ένα "ασιατικό ΝΑΤΟ", παρά την προφανή απροθυμία όλο και περισσότερων χωρών όχι μόνο να ακολουθήσουν το παράδειγμα της "ετοιμόρροπης ηγεμονίας", αλλά και να υποστηρίξουν τις ιδέες της για μια ακόμη μεγαλύτερη διαίρεση του κόσμου σε στρατιωτικά μπλοκ.

Αλλά είναι γνωστό ότι κάθε ιός είναι μεταδοτικός. Και αυτή η «πανδημική» τάση υιοθετήθηκε από τον Τούρκο ηγέτη Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος ξεκίνησε την προσπάθεια αποδόμησης του Οργανισμού της Συνθήκης Συλλογικής Ασφάλειας (ο οποίος, εκτός από τη Ρωσία και την Αρμενία, περιλαμβάνει το Καζακστάν, την Κιργιζία και το Τατζικιστάν), για να στήσει στα ερείπια του ένα «τουρκικό ΝΑΤΟ», με έναν ενιαίο «Τουρανικό Στρατό»,. Μεταξύ των μελών μιας τέτοιας συμμαχίας, αποβλέπει στο Αζερμπαϊτζάν, το Καζακστάν, το Ουζμπεκιστάν, το Τουρκμενιστάν, την Κιργιζία και το Τατζικιστάν, καθώς και την Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου, που δεν αναγνωρίζεται από τη διεθνή κοινότητα - όλα υπό την άμεση πολιτικό-στρατιωτική hηγεσία της Τουρκίας.
Παλαιός γερμανικός χάρτης του Τουράν, περιοχής της κεντρικής Ασίας κατοικημένης στους πρώτους ιστορικούς χρόνους από νομαδικές τουρκογενείς φυλές, που στοιχειώνει σήμερα τα Νέο-Οθωμανικά αυτοκρατορικά όνειρα του Ερντογάν.

Τέτοιες σκέψεις άρχισαν να προωθούνται με ιδιαίτερη δραστικότητα από τον Ερντογάν στο πεδίο της στρατιωτικής ανάφλεξης στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, κατά τη διάρκεια της οποίας η Άγκυρα παρέσχε απροκάλυπτη στήριξη στο Μπακού. Η Τουρκία προσπαθεί να δείξει στους συμμάχους της Ρωσίας ότι η Αρμενία υποχωρεί μπροστά στην ένωση του Αζερμπαϊτζάν και της Τουρκίας, και ότι η Άγκυρα «δεν εγκαταλείπει τους συμμάχους της αλλά τους οδηγεί στη νίκη".

Είναι κατανοητός ο λόγος γιατί Ερντογάν χρησιμοποιεί για την εκπλήρωση των φανερών νέο-οθωμανικών φιλοδοξιών του συγκεκριμένα στρατιωτικά μοντέλα, καθώς ο στρατός είχε πάντα δεσπόζουσα θέση στην τουρκική κοινωνία και στην εφαρμογή των οθωμανικών ιδεών. Ωστόσο, αν τα τελευταία εκατό χρόνια το τουρκικό σώμα αξιωματικών ήταν προσανατολισμένο προς τη Δύση και υποταγμένο στην πολιτική ηγεσία, τα τελευταία χρόνια ο Ερντογάν, με πολυάριθμες καταπιέσεις και συλλήψεις, ετσάκισε την πρώην ανώτερη στρατιωτική ελίτ της χώρας, φυλάκισε πολλούς στρατηγούς, ναυάρχους και ανώτερους αξιωματικούς, τους δυσφήμησε ενώπιον της τουρκικής κοινωνίας και άρχισε να ελέγχει προσωπικά τον στρατό.

Προκειμένου να τεθούν πρακτικά σε εφαρμογή σχέδια για τη δημιουργία "Τουρκικού ΝΑΤΟ" και τ " Τουρανικού Στρατού τ ", καθώς επίσης για την ενίσχυση και επέκταση της στρατιωτικής συνεργασίας στην περιοχή, υπό την αιγίδα της Άγκυρας, ο Τούρκος υπουργός Άμυνας Χουλουσί Ακάρ επισκέφθηκε στα τέλη Οκτωβρίου αρκετές χώρες της Κεντρικής Ασίας. Όπως δήλωσε ο επικεφαλής των ενόπλων δυνάμεων μετά τις επισκέψεις του στο Καζακστάν και το Ουζμπεκιστάν, "τα μέρη συμφώνησαν να επεκτείνουν περαιτέρω τη στρατιωτική και στρατιωτική-τεχνική συνεργασία". Ταυτόχρονα, τα τουρκικά ΜΜΕ επισημαίνουν ότι το έργο της Άγκυρας για την ανάπτυξη στρατιωτικής συνεργασίας με τα κράτη της Κεντρικής Ασίας αποτελεί σημαντικό στάδιο για τη δημιουργία ενός ενιαίου στρατού τουρκικών λαών, μιας προτεινόμενης από την ΄Αγκυρα στρατιωτικής συμμαχίας, η οποία θα δώσει τον τόνο σε όλες τις περιφερειακές και παγκόσμιες συγκρούσεις. «Έχουμε σημειώσει σοβαρή πρόοδο», τόνισε ο Χουλουσί Ακάρ .

Ωστόσο, πρέπει να σημειωθεί ότι η δραστηριοποίηση της τουρκικής πολιτικής στην Κεντρική Ασία δεν είναι κάτι νέο. Η Άγκυρα προσπάθησε να δημιουργήσει στρατιωτική και στρατιωτικό-τεχνική συνεργασία με τις χώρες αυτής της περιοχής αμέσως μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, αντιλαμβανόμενη το κενό που προέκυψε ως ένα είδος ιστορικής ευκαιρίας για την αναδημιουργία του Μεγάλου Τουράν. Η ίδια η ιδέα βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό στη γεωγραφική εξεικόνιση, στο τουρκικό όραμα, του Τουράν ως παγκόσμιας υπερεθνικής οντότητας, που ενώνει τον τουρκικό και άλλους λαούς της Κεντρικής Ασίας και της Σιβηρίας. Για το σκοπό αυτό, η Άγκυρα έχει διαθέσει σημαντικές δυνάμεις και πόρους για να προσπαθήσει να προσελκύσει τις νέες κυρίαρχες χώρες της περιοχής υπό την αιγίδα της Τουρκίας, έχουν πραγματοποιηθεί και συνεχίζονται σύνοδοι κορυφής των τουρκικών κρατών, όπου, μεταξύ άλλων, γίνεται εκμετάλλευση της ιδέας της στρατιωτικής ενότητας.

Η Άγκυρα έχει χρησιμοποιήσει ακόμη και "υπέρτατες πνευματικές δυνάμεις" για το σκοπό αυτό. Ειδικότερα, στις αρχές της δεκαετίας του 1990, σε μία από αυτές τις συνόδους κορυφής, οργανώθηκε με επιδεικτικό τρόπο ένα «ιερό τελετουργικό» με ρίζες σε έναν από τους τουρκικούς θρύλους, όπου οι ηγέτες των νέων κυρίαρχων κρατών έδωσαν συμβολικά χτυπήματα σφυριού στο αμόνι, μιμούμενοι έτσι τη δράση της σφυρηλάτησης «του όπλου της ενότητας των τουρκικών χωρών».

Για να αναδημιουργηθεί το Μεγάλο Τουράν, για να ενισχυθεί η οθωμανική επιρροή που χάθηκε στην περιοχή, πριν από 11 χρόνια στο Ναχιτσεβάν (Αζερμπαϊτζάν), δημιουργήθηκε μια μεγάλη διεθνής οργάνωση το τουρκικό (Συμβούλιο συνεργασίας των τουρκόφωνων κρατών). Σήμερα περιλαμβάνει την Τουρκία, το Αζερμπαϊτζάν, το Καζακστάν, την Κιργιζία και το Ουζμπεκιστάν. Με την επίσημη δημιουργία του, η Άγκυρα άρχισε να αναπτύσσει ενεργά δεσμούς με την περιοχή, αποκαλώντας την προγονική της πατρίδα και θεωρώντας τις χώρες της κεντρικής Ασίας ως την ιστορική πατρίδα του τουρκικού λαού, ενσαρκώνοντας μέσω αυτής τις νέο-οθωμανικές φιλοδοξίες της. Η Τουρκία χρησιμοποιεί τις παραδόσεις και τη θρησκεία ως έναν από τους διαύλους επιρροής της. Για παράδειγμα, υπάρχουν δέκα τουρκικά σχολεία για ένα ρωσικό σχολείο στην Κιργιζία. Εκεί, προωθείται ευρέως η ιδεολογία του παντουρκισμού. Επιπλέον, τη δεκαετία του 1990, η Άγκυρα πρότεινε τη δημιουργία ενός ενοποιημένου τουρκικού αλφαβήτου, και, αν και τα σχέδια αυτά δεν πέτυχαν, έγινε ενεργός παραγωγός της μετάβασης των πρώην μετά-σοβιετικών κρατών της Κεντρικής Ασίας από το κυριλλικό στο λατινικό αλφάβητο, με πολύ διακριτό στόχο το διαχωρισμό της περιοχής από τη Ρωσία και την ενίσχυση της τουρκικής επιρροής.

Είναι απολύτως κατανοητό ότι, μέχρι στιγμής, όλες αυτές οι προσπάθειες της Άγκυρας, καθώς και η επιθυμία για τη δημιουργία ενός "τουρκικού ΝΑΤΟ" και ενός " Τουρανικού στρατού " υπό την αιγίδα της και μόνο, αναπτύσσονται κυρίως στον τομέα της ρητορικής του Τούρκου ηγέτη και των μελών της κυβέρνησής του. Και υπάρχουν αρκετοί λόγοι γι' αυτό, των οποίων ο κύριος είναι ότι ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εξακολουθεί να φοβάται να δοκιμάσει τη Ρωσία για τη δύναμή του, επειδή κατανοεί πώς μπορεί να εξελιχθεί γι’ αυτόν μια σύγκρουση με τον Πούτιν. Η ιστορική μνήμη των Τούρκων υπενθυμίζει στον Ερντογάν ότι οι Ρώσοι ήταν αυτοί που νίκησαν αρκετές φορές στο έδαφος της χώρας του, προκαλώντας την απώλεια του μεγαλύτερου μέρους της «οθωμανικής επικράτειας».

Οι πολιτικοί ηγέτες των κρατών της Κεντρικής Ασίας κατανοούν επίσης τον κίνδυνο σύνδεσης της νέας μοίρας τους μόνο με την Τουρκία, ενθυμούμενοι πλήρως την κατάσταση όταν, τη δεκαετία του 1990, η Άγκυρα καλωσόρισε τους Ουζμπέκους φυγάδες που βαρύνονταν με τρομοκρατική δράση σε ορισμένες πόλεις του Ουζμπεκιστάν.

Επίσης, δεν υπάρχει "ενιαία στήριξη" για υποψηφίους που προτείνει η Άγκυρα να συμμετάσχουν στο "Τουρκικό ΝΑΤΟ" ή στον " Τουρανικό στρατό ". Ειδικότερα, το Τατζικιστάν είναι ένας από αυτούς τους υποψηφίους, που κατοικείται κυρίως από μη τουρκική εθνοτική ομάδα, αν και υπάρχει μια μειονότητα του Ουζμπεκιστάν. Αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι κάτοικοι του Τατζικιστάν είναι ένα εντελώς διαφορετικό έθνος, γλώσσα του είναι η περσική και η αντίληψη για τον "τουρκικό κόσμο" το επηρεάζει σε μικρότερο βαθμό.

Μιλώντας για τη σύγχρονη πολιτική της Τουρκίας, οι όροι "νέο-Οθωμανισμός" και ‘Ομα-Τουρκισμός» χρησιμοποιούνται όλο και περισσότερο σήμερα. Αυτοί είναι οι ακρογωνιαίοι λίθοι βάσης της εξωτερικής πολιτικής που έχει υιοθετήσει ο Τούρκος αρχηγός κράτους, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Ωστόσο, η ειρωνεία του σύγχρονου νέο-Οθωμανισμού έγκειται στο γεγονός ότι η ίδια η ιδέα της σύμπηξης των λαών του τουρκικού κόσμου, ο οποίος αντιτίθεται κυρίως στο Ιράν, με το σύνθημα του Μεγάλου Τουράν, αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της ιδεολογίας των « Νεοτούρκων» που είχαν ήδη οδηγήσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία στην πτώση της.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου