Articles by "Τουρκία"
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τουρκία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Parstoday.com,Réseau International, 15/2/2019

Μεταφραση Μιχαήλ Στυλιανού
ΣΗΜΕΙΩΣΗ : Η διατύπωση του κειμένου είναι του ιρανικού κρατικού πρακτορείου ειδήσεων και κατά τούτο αποκαλυπτική

Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν υπογράμμισε την Πέμπτη, στην κοινή πρες κόνφερενς με τους προέδρους του Ιράν και της Τουρκίας, ότι ο λαός της Συρίας θα πρέπει να αποφασίσει τελικά για την τύχη του και ότι η Τουρκία δεν έχει λόγο να δημιουργήσει μιαν ζώνη ασφαλείας στο συριακό έδαφος, χωρίς την συγκατάθεση του προέδρου της Συρίας Μπασάρ ελ ΄Ασαντ.

«Οι τρείς εγγυήτριες δυνάμεις της διαδικασίας ειρήνευσης της Συρίας στην Αστάνα(Ρωσία, Ιράν και Τουρκία) είναι αποφασισμένες να συνεχίσουν με σοβαρότητα τις τριμερείς συνεργασίες», βεβαίωσε ο Πούτιν στην κοινή συνέντευξη τύπου, μετά την διάσκεψη των τριών ηγετών στο Σότσι του Εύξεινου Πόντου.

Χαρακτηρίζοντας «πολύ θετική» την ατμόσφαιρα των συζητήσεων για την λύση της κρίσης της Συρίας, ο Πρόεδρος Πούτιν διαβεβαίωσε ότι έχουν κοινή την πεποίθηση ότι «η κρίση θα λυθεί με την πολιτική διαδικασία και τις διαπραγματεύσεις».

«Πιστεύουμε ότι είναι ο λαός της Συρίας που πρέπει να αποφασίσει για το μέλλον της χώρας του και δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική επιλογή», επέμεινε ο Πούτιν.

Ο Ρώσος πρόεδρος, που είχε συζητήσει με τους ομολόγους του Ιράν και της Τουρκίας για την τύχη της επαρχίας του Ιντλίμπ, τελευταίο φέουδο των τρομοκρατών και οπλοφόρων εξτρεμιστών που υποστηρίζει η Άγκυρα στα βόρειο-ανατολικά της Συρίας, υπενθύμισε την Πέμπτη στον Ρεσέπ Ταγίπ Ερντογάν, σε μια διμερή συνάντησή τους, ότι η Τουρκία δεν έχει το δικαίωμα να δημιουργήσει μια ζώνη-ταμπόν στην Συρία, χωρίς την έγκριση του Σύρου Προέδρου.

Η προειδοποίηση του Πούτιν εκτοξεύθηκε (a été lancé) ενώ ο Ερντογάν, πριν την άφιξή του στην διμερή συνάντηση με τον Πούτιν, δήλωσε στους δημοσιογράφους την επιθυμία του να αποσπάσει την άδεια της Μόσχας να συντονίσει την δημιουργία μιαν ζώνη ασφαλείας στα βόρεια της Συρίας.

Αναφερόμενος στην αμερικανική αποχώρηση από την Συρία, ο πρόεδρος Πούτιν ανέφερε ότι και αυτή υπήρξε αντικείμενο των συνομιλιών μεταξύ των τριών πλευρών και πρόσθεσε ότι αποτελεί «πολύ θετικό βήμα» κάθε μείωση της στρατιωτικής παρουσίας στην Συρία.

Επιμένοντας για την ανάγκη βελτίωσης των συνθηκών διαβίωσης στην Συρία και ειδικώτερα εξασφάλισης της οικονομικής ανόρθωσης της χώρας, ο Πούτιν έκανε έκκληση για την ιδιαίτερη προσοχή της διεθνούς κοινότητας σε αυτό το πρόβλημα βοήθειας στον λαό της Συρίας να επανεύρει την δυνατότητα ενός ομαλού βίου.

Παίρνοντας τον λόγο, στην ίδια κοινή πρες-κόνφερενς, ο Τούρκος πρόεδρος, επέμεινε στο θέμα της αποχώρησης των αμερικανικών στρατευμάτων και εξέφρασε αβεβαιότητα σχετικά με την ανακοίνωση της Ουάσιγκτον. « Εάν αυτή η στρατιωτική αποχώρηση δεν πραγματοποιηθεί, αυτή η απόφαση θα μπορούσε να έχει πολλές συνέπειες στην περιοχή», δήλωσε.

Διαβάζοντας την δήλωση του, μετά από τον πρόεδρο Ροχανί, ο κ. Ερντογάν καταδίκασε την τρομοκρατική επίθεση που πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη στο νοτιοανατολικό Ιράν και εξέφρασε τα συλλυπητήριά του στον ιρανικό λαό και στην κυβέρνηση της χώρας.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Πλεύση Ελευθερίας
6/2/2019
Η επικίνδυνη και ασυνάρτητη άσκηση εξωτερικής πολιτικής με ενέργειες και δηλώσεις που υπονομεύουν τα δικαιώματα της χώρας μας και το διεθνές δίκαιο, συνεχίζεται αμείωτη από τον κ.Τσίπρα (δυστυχώς, με το νόμο της αδράνειας, που ο ίδιος δεν γνωρίζει τι σημαίνει).
Στις χθεσινές δηλώσεις δέχθηκε αναφορές του Ερντογάν σε «ομογενείς» της Θράκης, σε «Τούρκους» στην Κύπρο, ενώ ο ίδιος αναφέρθηκε στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, αφαιρώντας τον όρο «Οικουμενικό». Δέχθηκε χωρίς αντίδραση την δημόσια κατηγορία ότι η Ελλάδα «υποθάλπει» εγκληματίες. Και στοιχίσθηκε πλήρως με τον Ερντογάν στα περί «αποθάρρυνσης των προσφύγων», κάνοντας δηλώσεις περί «ανάγκης μείωσης των προσφυγικών ροών και αύξησης των επιστροφών», που στην πράξη σημαίνουν βαριές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου, επ´ανταλλάγματι, στο πλαίσιο της εγκληματικής συμφωνίας Ε.Ε.-Τουρκίας του Μαρτίου 2016, που υπέγραψαν Τσίπρας κι Ερντογάν κατ´εντολή της Μέρκελ και του ΝΑΤΟ.
Το συνολικό περιεχόμενο των δηλώσεων Τσίπρα και Ερντογάν ανέδειξε ότι πραγματικό αντικείμενο της επίσκεψης ήταν το παζάρεμα θεμάτων ενέργειας και ιδιωτικοποιήσεων, η δε παρουσία Πιτσιόρλα, πρώην επικεφαλής του ΤΑΙΠΕΔ κ νύν υπουργού, που ευθύνεται για το μεγάλο ξεπούλημα των στρατηγικών μας εργαλείων, δηλωτική του τι πραγματικά επιδιώκει ο Τσίπρας.
Οι δηλώσεις περί παραβιάσεων του εναέριου χώρου της Ελλάδας από την Τουρκία είναι προσχηματικές. Γνωρίζει ο κ.Τσίπρας ότι όσο οι Ελληνικές Κυβερνήσεις δεν επεκτείνουν τα χωρικά μας ύδατα ώστε να αντιστοιχούν τουλάχιστον στον εναέριο χώρο και να μην υπολείπονται αυτού, οι παραβιάσεις αυτές ενθαρρύνονται και θα συνεχίζονται, θέτοντας σε κίνδυνο τις ζωές των Ελλήνων πιλότων.
Τέλος, το γεγονός ότι η συγκεκριμένη επίσκεψη ανακοινώθηκε από την Τουρκική πλευρά το βράδυ της ψηφοφορίας για τη Συμφωνία των Πρεσπών είναι δηλωτικό των ορέξεων που άνοιξε ο κ. Τσίπρας με την συνολικά επιζήμια εθνικά πολιτική του.
Θα ακολουθήσει αναλυτική ανακοίνωση της Πλεύσης Ελευθερίας.
Αντί Τουρκίας στην ηγεσία του Ισλαμικού Κόσμου, αναδύεται αντίθετα ένα αντι-τουρκικό αραβικό μπλοκ


Semih Idiz, Al Monitor, Russia Insider,  23-1-2019

[Πολύ κατατοπιστικό και χρήσιμο για διδάσκοντες και μελετητές της γεωπολιτικής πραγματικότητας σε κρίσιμους τομείς της περιοχής μας το, μεστό σε πληροφορίες, κατωτέρω άρθρο  Τούρκου, εξόριστου προφανώς, δημοσιογράφου, στο οποίο προσδίδει πρόσθετη αξία προσοχής η αναδημοσίευσή του από την ρωσική ηλεκτρονική εφημερίδα. Θα ήταν ωστόσο σοβαρό λάθος η κατάρρευση των νέο-οθωμανικών επιδιώξεων του Ερντογάν στην Μέση Ανατολή να υπερτιμηθεί  ως  περιοριστική της απειλής κατά της Ελλάδας και της Κύπρου. Επειδή μπορεί και να συνεπάγεται το ακριβώς αντίθετο - με την αναζήτηση αντισταθμισμάτων της προκύπτουσας απώλειας πολιτικού γοήτρου.]
Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού

Η προφανής χαλάρωση των σχέσεων της  Δαμασκού με τον Αραβικό Κόσμο είναι  καινούργια άσχημα νέα για την Τουρκία, η οποία ήδη περνά δύσκολες μέρες αντιμετωπίζοντας μιαν γοργή αλλαγή της ισορροπίας δυνάμεων στην Συρία. Εάν ο Πρόεδρο Μπάσαρ Αλ ΄Ασαντ  γίνει ευπρόσδεκτος στους αραβικούς κόλπους, όπως πολλοί αναμένουν, αυτό θα αποτελέσει το τελευταίο καρφί στο φέρετρο της τουρκικής πολιτικής στην Συρία, που  από την αρχή ταλανίστηκε από ακρισία, λανθασμένους υπολογισμούς και  υπερφίαλες προσδοκίες.
Καθώς χώρες όπως το Σουδάν, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΕΑ), το Μπαχρέιν, η Αίγυπτος, η Ιορδανία, το Ιράκ, ο Λίβανος και η Τυνησία κάνουν σειρά για να εξομαλύνουν τις σχέσεις τους με την Συρία –και πολλοί περιμένουν ότι και η Σαουδική Αραβία θα ακολουθήσει σύντομα- η ΄Αγκυρα θα αντιμετωπίσει έναν αντι-τουρκικό συνασπισμό που ποτέ δεν περίμενε. Ένα τέτοιο μπλοκ θα περιέπλεκε επιπλέον τα σχέδια της Τουρκίας να μπει  στην Βόρεια Συρία για να εξαλείψει από την πόλη Μανμπίζ και τις περιοχές ανατολικά του Ευφράτη ποταμού τις κουρδικές πολιτοφυλακές  YPG, ειδικώτερα τώρα που η συριακή κυβέρνηση έχει διακηρύξει την αντίθεσή της σε αυτήν την διείσδυση.
Η Τουρκία έχει προβληματικές σχέσεις με σχεδόν όλα τα έθνη που προαναφέρθηκαν και ιδιαίτερα με τους σημαντικότερους παίκτες της περιοχής, την Αίγυπτο και την Σαουδική Αραβία. Αυτές οι χώρες δεν έχουν δείξει ότι ανησυχούν λιγότερο από την τουρκική ανάμειξη στις υποθέσεις τους από την ανάμιξη του Ιράν. Σχεδόν όλες τους απεχθάνονται την τουρκική υποστήριξη στην (οργάνωση) «Μουσουλμανική Αδελφότητα», η οποία, όπως πιστεύουν, αντιπροσωπεύει θανάσιμη απειλή για τις κυβερνήσεις τους και την οποία αγωνίστηκαν σκληρά για να αποκρούσουν μετά  τις εξεγέρσεις της   «Αραβικής ΄Ανοιξης».
Μερικές ειδησεογραφικές ιστοσελίδες,  εστιασμένες στην περιοχή, επικαλούνται μάλιστα ανώνυμους αξιωματούχους των χωρών του Περσικού Κόλπου ως ισχυριζόμενους ότι η Σαουδική Αραβία,  τα ΗΑΕ,  η Αίγυπτος και το Ισραήλ έχουν  κάνει μυστικές συνομιλίες για την χαλιναγώγηση της Τουρκίας. Σύμφωνα με αυτή την αφήγηση, οι χώρες αυτές θεωρούν την Τουρκία ως μεγαλύτερη απειλή επειδή είναι ισχυρότερη του Ιράν.
Φαίνεται ότι το όνειρο του τέως υπουργού των Εξωτερικών Νταβούτογλου να καταστήσει την Τουρκία κορυφαίο παράγοντα της περιοχής –«χωρίς την συγκατάθεση του οποίου δεν θα μπορούσε να κουνηθεί φύλλο»- έχει  λήξει από πολλού. Ακόμη και πριν την Αραβική ΄Ανοιξη, ο Νταβούτογλου πίστευε ότι η Τουρκία, υπό το δημοκρατικά εκλεγμένο  κόμμα ΑΚΡ και τον δημοφιλή ηγέτη της Ερντογάν, θα γινόταν ο κύριος ειρηνοποιός της Μέσης Ανατολής, λόγω του μουσουλμανικού στην πλειονότητα πληθυσμού της, το δημοκρατικό της σύστημα, την  ανθηρή οικονομία της και τον ισχυρό στρατό της.
Η επάνοδος μιας  ισχυρής χώρας όπως η Τουρκία στον Ισλαμικό κόσμο, μετά από δεκαετίες αποξένωσης από τις θρησκευόμενες μάζες λόγω του λαϊκού της συστήματος, θα αρκούσε –πίστευαν- να ανυψώσει την Τουρκία σε αυτή την ιστορική ηγετική θέση. Τούρκοι και ΄Αραβες, ενωμένοι υπό το Ισλάμ, θα πορεύονταν, χέρι-χέρι, σε ένα φωτεινό μέλλον, υπό την φωτισμένη ηγεσία της Τουρκίας.
Αυτή η πεποίθηση ισχυροποιήθηκε μετά την Αραβική ΄Ανοιξη, η οποία, όπως πίστευε η Τουρκία, θα εκτόξευε την Μουσουλμανική Αδελφότητα στην εξουσία, σε ολόκληρη την περιοχή, με δημοκρατικές εκλογές, κατά το ίδιο τρόπο που οι Τούρκοι ψηφοφόροι έφερα το ΑΚΡ στην εξουσία το 2002 – και στην συνέχεια οι εξελίξεις, από την Αίγυπτο ως την Τυνησία, θα πήγαιναν σύμφωνα με τις επιθυμίες τη Τουρκίας.
Πολύ νερό κύλησε κάτω από τι γέφυρες από τότε. Στο μεταξύ ο Νταβούτογλου είναι έξω και ο ΄Ασαντ πάντα στην θέση του, ισχυρότερος από ποτέ, για λόγους που ο Νταβούτογλου απέτυχε να συλλάβει, παρά τον ισχυρισμό του ότι καταλάβαινε καλύτερα από  πλείστους τις δυναμικές της περιοχής.
Η σημερινή κατάσταση  στην περιοχή καταδεικνύει πόσο έξω είχε πέσει η ΄Αγκυρα για τις κοινωνικές και πολιτικές παραμέτρους που καθορίζουν τις εξελίξεις στην Μέση Ανατολή και πόσο λάθος ήταν οι υποθέσεις του Νταβούτογλου όσο αφορά το οθωμανικό παρελθόν της περιοχής. Τυφλωμένη από τις ισλαμιστικές φιλοδοξίες της, η ΄Αγκυρα απέτυχε να αντιληφθεί τη σημασία των ιστορικών αποσκευών της στον Αραβικό Κόσμο.
Ο Νταβούτογλου, που ανέβηκε στην πρωθυπουργία, μέχρις ότου απολύθηκε από τον Ερντογάν τον Μάιο 2016, έχασε έκτοτε κάθε εκτίμηση και  –ακόμη και στην κρίση πολλών υποστηρικτών του κυβερνώντος κόμματος- είναι ο υπεύθυνος των προβλημάτων που από τότε αντιμετωπίζει η ΄Αγκυρα στην Συρία. Η καθιέρωσή του ως αποδιοπομπαίου τράγου αποσπά την προσοχή από τον Ερντογάν, χωρίς την συγκατάθεση του οποίου ο Νταβούτογλου δεν θα εφάρμοζε την πολιτική του.
Ο Μουράτ Οζτσελίκ, τέως ειδικός απεσταλμένος της Τουρκίας στο Ιράκ, (2007-2009) και κατόπιν πρεσβευτής στην Βαγδάτη (2009-2011), πιστεύει επίσης ότι η επανεισδοχή του ΄Ασαντ  στον κύκλο των αραβικών χωρών θα είναι η σαφέστερη απόδειξη του ναυαγίου της εξωτερικής πολιτικής του κόμματος του Ερντογάν. «Θα επιβεβαιώσει την αποξένωση που ήταν το αποτέλεσμα μιας πολιτικής με χροιά Οθωμανισμού και που με κανένα τρόπο δεν συμβιβαζόταν με τον αραβικό εθνικισμό», είπε Ο Οζτσελίκ, στο Αλ Μόνιτορ.
Σκληρός επικριτής της ισλαμιστικής θεώρησης της εξωτερικής πολιτικής από το κυβερνητικό κόμμα, που προκάλεσε μεγάλες ζημιές στα συμφέροντα της Τουρκίας, όπως υποστηρίζει,  ο Οζτσελίκ, ανέφερε ως μεγάλα σφάλματα της Αγκύρας ότι έστρεψε την ράχη της στις έδρες του αραβικού εθνικισμού, την Αίγυπτο και την Σαουδική Αραβία, υπέρ μιας μικρής χώρας, όπως το Κατάρ, που  εργάζεται εναντίον των καθεστώτων τους. «Δεν είναι μικρό επίτευγμα-πρόσθεσε- να κατορθώσει μια κυβέρνηση να δημιουργήσει ένα τέτοιο αντι-τουρκικό στρατόπεδο μέσα σε τόσο λίγο χρόνο».
Ο Σολί Οζέλ, λέκτορας διεθνών σχέσεων στο πανεπιστήμιο Καντίρ Χας,  της  Κωνσταντινούπολης και πολύ γνωστός σχολιαστής, πιστεύει επίσης ότι στην Μέση Ανατολή συγκροτείται ένα αντι-τουρκικό στρατόπεδο. « Η Τουρκία θα αντιμετωπίσει στην περιοχή ένα αραβικό μπλοκ αντίθετο στους ισχυρισμούς και στις βλέψεις της», δήλωσε ο Οζέλ στο Αλ Μόνιτορ. « Η κοινή γνώμη στον αραβικό κόσμο μπορεί να ευνοεί την Τουρκία, αλλά αυτό δεν ισχύει για τα υφιστάμενα καθεστώτα», πρόσθεσε.
΄Όπως έχουν σήμερα τα πράγματα, ο Ερντογάν και η κυβέρνησή του συνεχίζουν να υποστηρίζουν την Μουσουλμανική Αδελφότητα και τις παραφυάδες της και αυτά που θεωρούν φυσικά δικαιώματα των ισλαμικών μαζών της περιοχής.
Αυτή η στάση, εντούτοις, φαίνεται να τους προσπορίζει μεγαλύτερη αποξένωση της Τουρκίας μεταξύ των αραβικών καθεστώτων που θεωρούν την  Μουσουλμανική Αδελφότητα ως τον χειρότερο εχθρό τους και την έχουν κηρύξει τρομοκρατική οργάνωση. Η Σαουδική Αραβία και η Αίγυπτος ηγούνται σήμερα των περιφερειακών δυνάμεων που είναι γι’ αυτό  εναντίον της Τουρκίας.
Γεννάται επίσης τη ερώτημα ποιες θα είναι οι επιπτώσεις αυτών των εξελίξεων στα σημερινά σχέδια τη ΄Αγκυρας για την Βόρεια Συρία, όπου προσπαθεί να δημιουργήσει μια  ζώνη προφύλαξης από τους Κούρδους του YPG, ελεγχόμενη από τον τουρκικό στρατό. Ο Οζέλ είπε ότι είναι η Ρωσία, περισσότερο από τα αραβικά καθεστώτα, που θα κρίνει την τύχη αυτής τη ζώνης. «Παρά το γεγονός αυτό, τα πράγματα θα γίνουν διπλωματικά πολύ δύσκολα για την ΄Αγκυρα, καθώς οι ΄Αραβες θα κάνουν πολύ θόρυβο εναντίον αυτού του σχεδίου», πρόσθεσε.
Ο Οζτσελίκ είχε μια διαφορετική εκτίμηση, προειδοποιώντας ότι εάν ξορισθούν περισσότερο, οι ΄Αραβες θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν το κουρδικό χαρτί εναντίον της Τουρκίας και είπε: «Η ζώνη απώθησης, που θέλει η Τουρκία στην Βόρεια Συρία, μπορεί να είναι κάτι επιθυμητό για τα αραβικά καθεστώτα, επειδή θα καθιερώνει μιαν επίσημη γραμμή που να δείχνει τα αδιαπέραστα για την Τουρκία αραβικά σύνορα. Το να έχουν τους Κούρδους στην άλλη πλευρά της ζώνης μπορεί να τους εξυπηρετεί, επειδή μπορούν να συνεννοηθούν με τους Κούρδους, που θα παρεμβάλλονται μεταξύ αραβικών εδαφών και Τουρκίας» πρόσθεσε ο Οζτσελίκ.
Το τελικό δίλημμα της Τουρκίας θα είναι φυσικά τι θα κάνει με τον ΄Ασαντ, ο οποίος συνεχίζει να σταθεροποιεί το έλεγχό του στην εξουσία κατά τρόπο που η ΄Αγκυρα δεν φανταζόταν ποτέ και που δεν τρέφει προφανώς μιαν ιδιαίτερη αγάπη για την Τουρκία.
Ο υπουργός των Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου δήλωσε τον Δεκέμβριο ότι η Τουρκία θα αποδεχθεί τον ΄Ασαντ, υπό τον όρο ότι θα  αναδειχθεί σε δημοκρατικές εκλογές υπο διεθνή εποπτεία. Φαινόταν να εκφράζει  ρωγμή στην αδιάλλακτη  στάση του Ερντογάν εναντίον του ΄Ασαντ, που στηριζόταν στο συχνά επαναλαμβανόμενο επιχείρημα ότι «δεν υπάρχει θέση για έναν φονιά του λαού του στη Συρία.».
Ο ΄Ασαντ γνωρίζει ωστόσο ότι δεν πρόκειται ποτέ να εκλεγεί σε ελεύθερες εκλογές  και  έτσι θα φροντίσει να παραμείνει ως κυβερνήτης πυγμής στην Συρία όσο μπορεί. Θα έχει την υποστήριξη των αραβικών καθεστώτων όσο και της Ρωσίας - και του Ιράν, στον βαθμό που θα του το επιτρέψουν τα αραβικά καθεστώτα.
Το πώς η Τουρκία θα ξεπεράσει τέτοια εμπόδια είναι άγνωστο. Αυτό που είναι βέβαιο, πάντως, είναι ότι οι εξελίξεις στην Συρία δεν προοιωνίζονται τίποτα καλό για τις φιλοδοξίες της Τουρκίας στην περιοχή.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Μετά τον συριακό στρατό και ρωσικά στρατεύματα πέρασαν στα ελεγχόμενα από τους κούρδους εδάφη για να αντικαταστήσουν του Αμερικανούς και να καλύψουν την υποχώρησή τους.
Russia Today (RT) 9-1-2019
Ρωσική στρατιωτική αστυνομία άρχισε να περιπολεί στην περιφέρεια της πόλης Μανμπίζ, στην Νομαρχία Χαλέπας τη Συρίας. Η κίνηση ακολουθεί την είσοδο των συριακών στρατευμάτων στην περιοχή και αποβλέπει στην αποτροπή εχθροπραξιών.
Η πρώτη περιπολία εκτελέστηκε από απόσπασμα ρωσικής στρατονομίας την Τρίτη. Βίντεο της σκηνής παρουσιάζει τους Ρώσους στρατονόμους, με πλήρη πολεμική εξάρτυση, να ακούουν τις εντολές προ της αποστολής και έπειτα να επιβιβάζονται στα οχήματά τους.

Το βίντεο παρουσιάζει επίσης την φάλαγγα από αριθμό επιβατηγών οχημάτων Τίγρης και τεθωρακισμένα να διασχίζουν την περιοχή με αναμμένους τους προβολείς τους. Οι περίοικοι συρρέουν για να χαιρετήσουν τους Ρώσους οπλίτες. Φαίνονται επίσης αρκετά αποσπάσματα συριακών κυβερνητικών δυνάμεων και σημαίες της Συρίας.
«Σήμερα αρχίσαμε να περιπολούμε την ζώνη ασφαλείας της πόλης Μανμπίζ και της περιοχής. Η αποστολή συνίσταται στην διαφύλαξη της ασφάλειας στην περιοχή ευθύνης, να ελέγχουμε την κατάστασδη και την κίνηση ενόπλων μονάδων», δήλωσε ο εκπρόσωπος της στρατιωτικής αστυνομίας Γιουσούπ Μανάτοφ στους δημοσιογράφους.
Η ανάπτυξη της δύναμης ακολουθεί πρόσφατες αλλαγές στην χώρα, που προκλήθηκαν από την απότομη απόφαση αμερικανικής απόσυρσης από την Συρία, την οποία ανακοίνωσε ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ τον Δεκέμβριο. Ο αμερικανικό στρατός κατείχε τεράστια έκταση στα βόρειο-ανατολικά, υποστηρίζοντας την υπό κουρδική ηγεσία πολιτοφυλακή Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων και την κουρδική σπονδυλική στήλη της (YPG),Μονάδες Λαϊκής Προστασίας.
Μετά την αμερικανική ανακοίνωση, οι Κούρδοι αντιμετώπιζαν μιαν αυξανόμενη απειλή τουρκικής εισβολής, που είχε υποσχεθεί η ΄Αγκυρα κατ’ επανάληψιν. Η Τουρκία θεωρεί την (YPG).συριακή κουρδική πολιτοφυλακή «τρομοκράτες», πιστεύοντας ότι το YPG είναι παραφυάδα του εκτός νόμου Κουρδικού Εργατικού Κόμματος (ΡΚΚ), το οποίο συνεχίζει μιαν εξέγερση στην νότιο-δυτική Τουρκία από την δεκαετία του 1980.
Περί τα τέλη Δεκεμβρίου, ηγέτες της κουρδικής πολιτοφυλακής που ελέγχει την πόλη Μανμπίζ, κοντά στα σύνορα με την Τουρκία, συμφώνησαν με την Δαμασκό να επιστρέψουν τον έλεγχο της πόλης στην κυβέρνηση και να επιτρέψουν την είσοδο των συριακών στρατευμάτων. Την περασμένη εβδομάδα οι μονάδες των YPG άρχισαν να υποχωρούν από την Μανμπίζ, κατευθυνόμενες ανατολικά του ποταμού Ευφράτη.
Πηγή  RT
Mετάφραση: Μ. Στυλιανού
Σημ: Η πιστή μετάφραση της φρασεολογίας του κειμένου, του υπεύθυνου ρωσικού κρατικού οργάνου διεθνούς ενημέρωσης, αποβλέπει στην επισήμανση επιλογής λέξεων που δεν είναι  ασφαλώς τυχαία, αλλά στοχεύει στην μετάδοση παραλειπόμενου μηνύματος.
 του Burak Bekdil, Ζero Hedge, 28-12-18

Στην αξιολόγηση του Freedom House: Η Τουρκία ανήκει σε μια ομάδα «μη ελευθέρων» κρατών, που λειτουργούν χειρότερα από «κράτη χωρίς κόμματα», όπως το Μαλί, η Νικαράγουα και η Κένυα.

· Όπως δεν μπορεί ένα ‘μη ελεύθερο» κράτος να είναι μέλος της ΕΕ, δεν μπορεί να είναι μέλος ένα κράτος που περιφρονεί αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

· «Πιστεύω πως μακροπρόθεσμα θα ήταν πιο έντιμο για την Τουρκία και την ΕΕ να ακολουθήσουν νέους δρόμους και να τερματίσουν τις συζητήσεις για ένταξη… Η τουρκική συμμετοχή στην Ευρωπαϊκή ΄Ενωση δεν είναι ρεαλιστική στο προβλεπτό μέλλον». - Johannes Kahn, Επίτροπος Διεύρυνσης ΕΕ, συνέντευξη στην Ντι Βελτ.

Τον Σεπτέμβριο 2017, η Άγκελα Μέρκελ δήλωσε πως θα εισηγηθεί 
τον τερματισμό των συνομιλιών για την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ.

Όταν το πρώτο η Τουρκία υπέβαλε αίτηση ένταξής της την ΕΕ το 1987 ο κόσμος ήταν τελείως διαφορετικός –ακόμη και η πλούσια λέσχη είχε ένα διαφορετικό όνομα, λεγόταν Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα. Ο Αμερικανός Πρόεδρος Ρέιγκαν είχε υποστεί μια μικρή εγχείρηση, Στη Βρετανία η Μάργκαρετ Θάτσερ είχε εκλεγεί για Τρίτη φορά, το Μακάο και το Χονγκ Κόγκ ήσαν επικράτειες της Πορτογαλίας και της Κίνας, το τείχος του Βερολίνου ήταν όρθιο, η Τσεχική Δημοκρατία και η Σλοβακία ήταν ακόμα Τσεχοσλοβακία.

Τον Μάρτιο του 2003, λίγους μήνες μετά την εκλογή του, ο Ερντογάν δήλωσε ότι « η Τουρκία ήταν πανέτοιμη να γίνει μέλος της ευρωπαϊκής οικογένειας».

Τον Οκτώβριο του 2005, άρχισαν επισήμως οι διαπραγματεύσεις μεταξύ ΕΕ και Τουρκίας.

Σήμερα, 31 χρόνια μετά το πρώτο ραντεβού, ο αρραβώνας φαίνεται να έχει διαρραγεί, χωρίς σημάδια στο προβλεπτό μέλλον για έναν γάμο μεταξύ δύο τελείως αταίριαστων ενηλίκων. Ξέρουμε ότι και οι δυο πλευρές την περασμένη δεκαετία είχαν παίξει ένα δυσάρεστο διπλωματικό παιχνίδι προσποίησης :ποιος δεν θα είναι εκείνος που πετάει το δαχτυλίδι. Αυτή η βαρετή κωμική όπερα δεν αντέχεται πλέον. Το δημοκρατικό έλλειμμα της Τουρκίας έγινε υπερβολικά πικρό και γιγάντιο για να μπορεί να συμβιβαστεί με την ευρωπαϊκή δημοκρατική παράδοση. Σύμφωνα με το συμβουλευτικό ίδρυμα Freedom House:

«Επιπλέον των φρικτών συνεπειών του για τους κρατούμενους Τούρκους πολίτες, τα κλεισμένα μέσα ενημέρωσης, και τις κατασχεμένες επιχειρήσεις, οι χαώδεις εκκαθαρίσεις συνδυάστηκαν με επίθεση εναντίον της κουρδικής μειονότητας, η οποία συνακόλουθα πυροδότησε τουρκικές διπλωματικές και στρατιωτικές επεμβάσεις στις γειτονικές χώρες, Συρία και Ιράκ» Στην αξιολόγηση του Freedom House: Η Τουρκία ανήκει σε μια ομάδα «μη ελευθέρων» χωρών, που λειτουργούν χειρότερα από «χώρες χωρίς κόμματα», όπως το Μαλί, η Νικαράγουα και η Κένυα.

Εντελώς πρόσφατα, μια νομική διαμάχη μεταξύ Τουρκίας και ΕΕ πρόβαλε και πάλι την τεράστια διαφορά αντίληψης περί του κράτους δικαίου στην ευρωπαϊκή και την τουρκική δημοκρατική παράδοση. Αυτή την φορά ΕΕ και Τουρκία συγκρούστηκαν για τα δικαιώματα εξέχοντος Κούρδου πολιτικού, που είναι φυλακισμένος με αβάσιμες κατηγορίες για τρομοκρατία. Στην ετυμηγορία του Νοεμβρίου, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων , του οποίου η Τουρκία είναι συνιδρύτρια, αποφάνθηκε ότι η Τουρκία οφείλει να εκδικάσει γρήγορα την υπόθεση Σελαχατίν Ντεμιρτάς, του οποίου η προφυλάκιση – τονίζει το ευρωπαϊκό δικαστήριο- έχει κρατήσει πέραν κάθε δικαιολογίας. Ωστόσο ένα τουρκικό δικαστήριο αποφάσισε εναντίον της αποφυλάκισης του Ντεμιρτάς, αγνοώντας την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Η απόφαση του τουρκικού δικαστηρίου αποτελούσε κατάφωρη παραβίαση του άρθρου 90 του Τουρκικού Συντάγματος.

«Σε σε περίπτωση αντίθεσης μεταξύ νομίμως ισχυουσών διεθνών συμφωνιών στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών και των προβλεπομένων από τους εσωτερικούς νόμους της χώρας επί του ιδίου θέματος, υπερισχύουν οι διατάξεις των διεθνών συμφωνιών.»

Ο Τούρκος υπουργός των Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου χαρακτήρισε την απόφαση του Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ως υποκινούμενη από την πολιτική και όχι από τον νόμο και τόνισε ότι η υπόθεση θα κριθεί από τα τουρκικά δικαστήρια.

Όπως δεν μπορεί να είναι ένα «μη ελεύθερο» κράτος μέλος της ΕΕ, δεν μπορεί να είναι μέλος και κράτος που κατάφωρα αγνοεί τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Ευτυχώς υπήρξαν σημάδια από τις Βρυξέλλες ότι «η παράσταση δεν μπορεί να συνεχιστεί». Τον Απρίλιο του 2017, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συνέστησε την επίσημη αναστολή της διαδικασίας ένταξης της Τουρκίας, η οποία έχει στην πράξη παγώσει. Τον Σεπτέμβριο του 2017 η Καγκελάριος Μέρκελ δήλωσε ότι θα επιδιώξει τον τερματισμό των συνομιλιών για την εισδοχή της Τουρκίας.

Πιο πρόσφατα, τον Νοέμβριο, ο Επίτροπος για την Διεύρυνση της Ε Ε Johannes Kahn δήλωσε στην γερμανική εφημερίδα Die Welt, «Πιστεύω ότι μακροπρόθεσμα θα ήταν πιο έντιμο για την Τουρκία και την ΕΕ να πορευτούν καινούργιους δρόμους και να τελειώσουν τις συνομιλίες ένταξης… Η τουρκική συμμετοχή στην ΕΕ δεν είναι ρεαλιστική πρόταση για το προβλεπτό μέλλον». Ο Καν μίλησε την έντιμη γλώσσα, αποκαλώντας τα πράγματα με το όνομά τους.

Ένα μήνα νωρίτερα, ο Ερντογάν είχε προτείνει μια τέλεια ρεαλιστική λύση, όχι βέβαια για λόγους εντιμότητας αλλά για λόγους προεκλογικής εξαπάτησης. Δείχνοντας ανησυχία για την διαδικασία των εκλογών, ο Ερντογάν φάνηκε να απευθύνεται προς τους απαυδισμένους με την ΕΕ εθνικιστές ψηφοφόρους , πριν από τις δημοτικές εκλογές της 31 Μαρτίου, με το μήνυμα ότι η απροθυμία της ΕΕ να δεχτεί την Τουρκία οφείλεται, υποτίθεται, σε «ισλαμοφοβία». Σε ομιλία του, τον Οκτώβριο, ο Ερντογάν είπε ότι μπορεί να θέσει το θέμα της καθυστερούμενης αίτησης εισδοχής στην ΕΕ σε δημοψήφισμα.

Καλή ιδέα, εφόσον ο πιο δημοφιλής ηγέτης στην ιστορία της Τουρκίας ταχθεί υπέρ της εγκατάλειψης των διαπραγματεύσεων. Αλλά, όπως πάντοτε, ο Ερντογάν έκανε μπλόφα, σε μιαν προφανή προσπάθεια να θυμίσει στην ηγεσία της ΕΕ την «στρατηγική σπουδαιότητα» της Τουρκίας για την Ευρώπη. Ταυτόχρονα πόζαρε ως ο σκληρός άντρας στην συνήθη ξενοφοβική, συντηρητική πολιτική βάση, που έχει απαυδήσει να ταπεινώνεται από την «άπιστη Ευρώπη».

Ο συντάκτης του παρόντος πιστεύει ότι πρέπει να διεξαχθούν ταυτόχρονα ευρωπαϊκό και τουρκικό δημοψηφίσματα, που να ρωτούν τους Ευρωπαίους εάν εγκρίνουν την τελική εισδοχή της Τουρκίας και τους Τούρκους εάν θέλουν να εγκαταλείψουν την υποψηφιότητα. Μια πανηγυρική αρνητική για την ένταξη απάντηση σε ένα από τα δημοψηφίσματα θα αρκούσε να τερματίσει επίσημα την διαδικασία τουρκικής εισδοχής. Μια θετική απάντηση θα σήμαινε ότι η παράσταση πρέπει να συνεχιστεί, ότι το κοινό είναι ευχαριστημένο με την ΄Οπερα Μπούφα.

Η καθόλου πειστική προσποίηση ότι η Τουρκία πρέπει να «κρατηθεί σε απόσταση» για στρατηγικούς λόγους είναι ανέντιμη.

«Το κλείσιμο του διακόπτη» είναι έντιμη, αλλά όχι πρακτική λύση: κανείς δεν θα θελήσει να αναλάβει την ιστορική ευθύνη. Επιπλέον οι δημοσκοπήσεις δείχνουν μια πτώση του αριθμού των Τούρκων που θέλουν την ένταξη. Από την άλλη πλευρά, στην ΕΕ η συμπάθεια για την εισδοχή της Τουρκίας είναι δραματικά μικρότερη από τα προηγούμενα χρόνια: 8% την Γαλλία, 5% στην Γερμανία, 8% στην Βρετανία, 5% στην Δανία, 7% στην Σουηδία και 5% στην Φινλανδία. Δεν υπάρχει πιθανότητα ο μέσος όρος στην ΕΕ να ξεπεράσει το κατώφλι του 50%.

΄Ετσι, ας αφεθούν τα μέλη της λέσχης και ο υποψήφιος να αποφασίσουν για έναν γάμο που δεν θα ταιριάξει ποτέ.

Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Paul Antonopoulos, Fort-Russ, 11-12-2018

[ Πολύ ενδιαφέρουσα η κατωτέρω είδηση, ιδίως για τους αναγνώστες της στο ρωσικό υπουργείο των Εξωτερικών, που θα εκτιμήσουν ιδιαίτερα την                                   -ανύποπτα αποκαλυπτική- διπλωματική μαεστρία των Τούρκων ναυάρχων. Την ώρα που ο διοικητής της ΜΙΤ Χακάν Φιντάν ενημερώνει επιτροπή του Κογκρέσου, ο Τούρκος Ναύαρχος Τζεμ Γκουντενίζ διακηρύσσει ότι η νέα ναυτική βάση που δημιουργεί η Τουρκία στην Μαύρη Θάλασσα, θα είναι άσχετη με το ΝΑΤΟ, άσχετη με το πρόσφατο ρωσο-ουκρανικό επεισόδιο στην Αζοφική, δεν προορίζεται κατά της Ρωσίας, αλλά, αντίθετα, για να ενισχύσει την ρωσο-τουρκική συνεργασία και για να καλύψει μιαν έλλειψη στις ανάγκες της Τουρκίας ως ναυτικής δύναμης. Μετά τις σχετικές –υπογραμμισμένες στην μετάφραση- διαβεβαιώσεις του λαμπρού ναυάρχου, η ρωσική ηγεσία σίγουρα θα επιστρέψει στα μακάρια όνειρά της, λησμονώντας και το πολύ νωπό διάβημα του Ερντογάν στον Πούτιν για τους «διωγμούς των Τατάρων της Κριμαίας», των οποίων η Τουρκία έχει αυτοανακηρυχτεί προστάτιδα. ΄Ετσι τουλάχιστον το φαντάστηκε ο Τούρκος ναύαρχος…]

Μετάφραση Μιχαήλ Στυλιανού

Τραπεζούντα, Τουρκία. Η τουρκική ναυτική βάση που οικοδομείται στην ακτή της Μαύρης Θάλασσας δεν θα στρέφεται εναντίον της Ρωσίας, αλλά αντίθετα θα μπορούσε να ενισχύσει την ρωσο-τουρκική συνεργασία σε αυτή την περιοχή, δήλωσε ο Ναύαρχος του τουρκικού στόλου Τζεμ Γκουντενίζ.
Σύμφωνα με προηγούμενα δημοσιεύματα του τουρκικού Τύπου, το τουρκικό υπουργείο Αμύνης άρχισε την εγκατάσταση μιας νέας ναυτικής βάσης στην Μαύρη Θάλασσα, στην βόρειο-ανατολική επαρχίας της Τραπεζούντας.
Η υπό κατασκευή υποδομή θα αποτελέσει την ένατη ναυτική βάση της Τουρκίας. Η χώρα έχει τώρα δύο ναυτικές βάσεις στην Μεσόγειο, δύο στην Μαύρη Θάλασσα, δύο στο Αιγαίο, μία στο Γκολτσούκ, μια στην θάλασσα του Μαρμαρά, μια στο Ερεγλί στην Μαύρη Θάλασσα, μια στην Κωνσταντινούπολη και μια στο Τσανάκαλε στα στενά του Βοσπόρου και των Δαρδανελίων.
«Η εγκατάσταση της βάσης στην Τραπεζούντα δεν συνδέεται ούτε στο ελάχιστο σε μια υποθετική αντίθεση στην Ρωσία. Οι σχέσεις μας με την Ρωσία είναι τώρα οι κάλλιστες, ίσως από τις ημέρες του Ατατούρκ», είπε ο ναύαρχος Γκουντενίζ.
Η οικοδόμηση αυτής της βάσης είναι πολύ σημαντική όχι μόνο για την Τουρκία αλλά και για τις ρωσο-τουρκικές σχέσεις, επειδή οι δύο χώρες διεξήγαγαν κοινές ασκήσεις στην Μαύρη Θάλασσα από το 2004, και η εμφάνιση μας νέας βάσης θα υποστηρίξει αυτή την συνεργασία, πρόσθεσε ο ναύαρχος.
Κατά τον Ναύαρχο Γκουντενίζ, η κατασκευή της νέας βάσης του τουρκικού στόλου δεν θα  σχετίζεται  με το ΝΑΤΟ…
« Αποτελεί ανάγκη για το τουρκικό ναυτικό, που ήταν αισθητή για πολλά χρόνια. ΄Ένα παρόμοιο σχέδιο είχε προταθεί ακόμη και την εποχή του Ψυχρού Πολέμου, όταν η Ρωσία και η Τουρκία ανήκαν σε διαφορετικά στρατόπεδα», επιχειρηματολόγησε ο Τούρκος ναύαρχος, προσθέτοντας ότι η έλλειψη των απαραίτητων κεφαλαίων και άλλες προτεραιότητες εμπόδισαν την πραγματοποίηση του προγράμματος.
Ωστόσο αυτό το σχέδιο έπρεπε να εφαρμοστεί αρά η γρήγορα επειδή στην Μαύρη Θάλασσα, όπου η Τουρκία έχει την μακρύτερη ακτογραμμή, υπήρχε μια μόνο βάση στα δυτικά της χώρας, συνέχισε.
Κατά τον Γκουντενίζ  η Τουρκία δεν έχει βάση στην ανατολική Μαύρη Θάλασσα για να περιπολεί και εξασφαλίζει την εθνική της ασφάλεια, υπάρχουν μόνο μικρά σκάφη και κορβέτες της ακτοφυλακής, κατάσταση απαράδεκτη για μια ναυτική δύναμη όπως η Τουρκία.

Ο Ναύαρχος πρόσθεσε ότι η δημιουργία τη βάση δεν έχει σχέση με το ρωσο-ουκρανικό ναυτικό επεισόδιο το Κερτς, όπου καταλήφθηκαν τρία ουκρανικά πολεμικά που παραβίασαν τα ρωσικά χωρικά ύδατα. Εάν η Τουρκία ήθελε να δημιουργήσει μια βάση λαμβάνοντας υπόψη  την κατάσταση στην περιοχή θα το είχε κάνει πριν δέκα χρόνια, μετά την ένοπλη σύγκρουση μεταξύ Ρωσίας και Γεωργίας το 2008, τόνισε ο Τούρκος Ναύαρχος.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Μ.Κ.Bhadrakumar, Strategic Culture, 29-11-18

[Με πλούτο άγνωστων πληροφοριών και στοιχείων, ο ειδικός στην περιοχή της Νοτιοανατολικής Ασίας,  Ινδός παλαιός διπλωμάτης ξεναγεί τον αναγνώστη στους σκοτεινούς μαιάνδρους δολοπλοκιών, μηχανευμάτων και ίντριγκας στην σύγκρουση –άμεση ή μέσω υποχειρίων- για την διατήρηση ή και επέκταση θέσεων ισχύος και εκμετάλλευσης  χωρών της Μέσης Ανατολής,  μεγάλης στρατηγικής σημασίας και υπαρξιακής οικονομικής σπουδαιότητας για τους ήδη ελέγχοντες. Το άρθρο τεκμηριώνει με στοιχεία την εκτίμηση ότι στην κλιμακούμενη αδυσώπητη σύγκρουση παρατάξεων, κλείνουν για τον Ερντογάν  τα περιθώρια διπλού παιχνιδιού και νέο-Οθωμανικών ονειρώξεων και καλείται να επιλέξει το καταφύγιο υποταγής του.]

Παρουσίαση Μιχαήλ Στυλιανού

Σε μιαν ενημέρωση Τύπου την περασμένη εβδομάδα, ο Αμερικανός υπουργός Αμύνης Τζέιμς Μάτις έριξε μια βόμβα, αναφέροντας παρενθετικά ότι ο αμερικανικός στρατός πρόκειται να εγκαταστήσει μια σειρά παρατηρητήρια κατά μήκος των τουρκο-συριακών συνόρων. Ο Μάτις υποδήλωνε ότι η Τουρκία είχε συμφωνήσει και ότι η ιδέα ήταν οι δύο στρατοί από κοινού να αποτρέψουν οποιεσδήποτε τρομοκρατικές απειλές , προερχόμενες από τα εδάφη της Συρίας, κατά της συμμάχου στο ΝΑΤΟ Τουρκίας.
Τούρκοι αξιωματούχοι έσπευσαν αμέσως να απορρίψουν το σχέδιο του Μάτις. Ο υπουργός Αμύνης Χουλούσι Ακάρ αποκάλυψε ότι μόλις πριν μια εβδομάδα είχε προειδοποιήσει τον Αμερικανό ΓΕΕΘΑ στρατηγό Ντάνφορντ ότι τα παρατηρητήρια θα είχαν «αρνητικήν επίδραση» και θα δημιουργούσαν την εντύπωση ότι «Αμερικανικός στρατός με κάποιο τρόπο προστατεύει και καλύπτει Κούρδους τρομοκράτες του συριακού ΥPG
«Η ενέργεια αυτή θα καθιστούσε μια περίπλοκη κατάσταση ακόμη πιο περίπλοκη», συνέχισε ο Ακάρ και πρόσθεσε: «Κανένας δεν έπρεπε να αμφιβάλει ότι οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις και η Τουρκική Δημοκρατία θα πάρουν όλα τα απαραίτητα μέτρα εναντίον όλων των εξωτερικών κινδύνων και απειλών.»
Την Τρίτη ο πρόεδρος Ερντογάν ξεσπάθωνε εναντίον της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην ανατολική Συρία, καταγγέλλοντας ότι σχέδια για την εγκατάσταση παρατηρητηρίων κατά μήκος των τουρκικών συνόρων αποβλέπουν στην υποστήριξη των τρομοκρατικών στοιχείων. «Αυτοί που ισχυρίζονται ότι πολεμούν το «Ισλαμικό Κράτος» στην Συρία, στην πραγματικότητα βοηθούν μια μικρή ομάδα τρομοκρατών να  μένουν στην χώρα ια να δικαιολογούν την δική τους παρουσία σε αυτήν,» είπε ο Ερντογάν.
Υποστήριξε ότι οι ΗΠΑ δείχνουν πράγματι μια προτίμηση « να ζουν και να αναπνέουν νε τους τρομοκράτες». «Ο μοναδικός στόχος αυτής της τρομοκρατικής οργάνωσης (του Κουρδικού ΥPG)…είναι η χώρα μας», πρόσθεσε. « Δεν μπορούμε να μείνουμε άπραγοι μπροστά σε αυτή την απειλή.»
Σαφέστατα αυτό που εξελίσσεται είναι ένα αμερικανικό σχέδιο για την παρεμπόδιση μελλοντικών τουρκικών στρατιωτικών επιχειρήσεων εναντίον της κουρδικής πολιτοφυλακής στην βόρεια Συρία. Το Πεντάγωνο θεωρεί το ΥPG ως τον αποτελεσματικότερο εταίρο του στην Συρία. Με απλά λόγια, αυτό που βλέπουμε εδώ είναι το συριακό αντίστοιχο αυτού που έκανε η Ουάσιγκτον, το 1991 στο Ιράκ, επιβάλλοντας την απαγόρευση των πτήσεων υπεράνω της κουρδικής ζώνης στα βόρεια.
Οι ΗΠΑ παίζουν ένα μακρόσυρτο παιχνίδι. Συμπληρώθηκαν τρία χρόνια από τότε που ο πρόεδρος Ομπάμα εγκατέστησε 50 κομάντος συμβούλους στο πλευρό της κουρδικής πολιτοφυλακής που πολεμούσε εναντίον του «Ισλαμικού Κράτους». Ο Ομπάμα επέμενε ότι ήταν «απλά μια επέκταση» της «ειδικής επιχείρησης» που διεξήγαγαν ήδη οι ΗΠΑ. Αλλά οι αριθμοί δεν έπαψαν να αυξάνονται –από 50 σε 250, από 250 σε 500 και από 500 σε 2000. Ο πραγματικός αριθμός είναι σήμερα γύρω στις 5.000 και εξακολουθεί να μεγαλώνει.
Ο Seth Harp του περιοδικού New Yorker, μετά μια πρόσφατη σύντομη επίσκεψη στις αμερικανικές βάσεις στην Συρία, έγραψε: Η αποστολή έχει διαμορφωθεί σε κάτι πλησιέστερο σε συμβατικό πόλεμο ξηράς. Οι ΗΠΑ έχουν εγκαταστήσει μια δωδεκάδα η περισσότερες βάσεις από το Μανμπίζ ως την Χασάκα, μεταξύ των οποίων 4 αεροδρόμια, και οι δυνάμεις με αμερικανική υποστήριξη ελέγχουν τώρα όλη την Συρία ανατολικά του Ευφράτη, μιαν περιοχή περίπου στην έκταση της Κροατίας.
Σύμφωνα με πληροφορίες, υπάρχουν τώρα 17 στρατιωτικές βάσεις στην βορειοανατολική Συρία. Ωστόσο το Κογκρέσο δεν έχει εγκρίνει στρατιωτική δράση στην Συρία, ούτε τα Ηνωμένα ΄Εθνη εξουσιοδότησαν την χρήση των όπλων. Η λεγόμενη « Επιχείρηση Εγγενής Αποφασιστικότητα» του Πενταγώνου τελεί υπο την αιγίδα της απόκρυφης Ενιαίας Διοίκησης Ειδικών Επιχειρήσεων, κάτι που σημαίνει ότι «βασικά στοιχεία κρατούνται απόρρητα, όπως το κόστος της αποστολής, οι μονάδες που συμμετέχουν, η περιοχή όπου βρίσκονται και ο αριθμός των τραυματιών, ο οποίος είναι σημαντικός, όπως πιστεύεται», έγραψε ο Harp.
To αίνιγμα εστιάζεται στις αμερικανικές προθέσεις. Η διακηρυγμένη πρόθεση της Επιχείρησης Εγγενής Αποφασιστικότητα ήταν η συντριβή του «Ισλαμικού Κράτους», αλλά τελευταία μεταπήδησε στην αντιμετώπιση  της ιρανικής παρουσίας στην Συρία. Σύμφωνα με τον Αμερικανό ειδικό απεσταλμένο για την αμερικανική παρέμβαση στην Συρία Τζέιμς Τζέφρυ, ο Τραμπ συμφώνησε να διατηρήσει τα αμερικανικά στρατεύματα τη Συρία επ΄αόριστο. «Δεν βιαζόμαστε», δήλωσε.
Ο χειρότερος φόβος της Τουρκίας μπορεί να γίνεται πραγματικότητα –ένα συριακό Κουρδιστάν να παίρνει μορφή ακριβώς δίπλα στα σύνορά της. Πράγματι αυτό γίνεται το υπόβαθρο της όλης αμερικανικής στρατηγικής να περικυκλώσει την Συρία και το Ιράν, να ελέγξει την Βαγδάτη και την Δαμασκό –και τελικά να καταστήσει αδύνατη την ρωσική παρουσία στην Συρία.
Οι ΗΠΑ επιδιώκει να εμπήξει ένα μαχαίρι στην καρδιά του άξονα Τουρκία-Ρωσία-Ιράν στην Συρία, παροξύνοντας τις διαφορές στην περιοχή. Τα γάντια βγήκαν με το Ιράν, το Πεντάγωνο «ξεδοντιάζει» τώρα την Τουρκία και απομένει να δούμε μέχρι πότε θα μείνουν τα γάντια στις συναλλαγές με την Ρωσία.
Σε μια ειλικρινή συνέντευξη με τα ρωσικά ΜΜΕ στις 21 Νοεμβρίου, ο Αμερικανός ειδικός απεσταλμένος για την Συρία Τζέιμς Τζέφρυ ήταν οξύς. Επανέλαβε ότι η εγκατάσταση των πυραύλων S-300 στην Συρία αποτελούσε «επικίνδυνη κλιμάκωση» - «θα συνιστούσαμε στους Ρώσους να είναι πολύ προσεκτικοί με αυτά»- και μίλησε εμφατικά για νέες κυρώσεις κατά τις Ρωσίας και του Ιράν για τις παραδόσεις πετρελαίου στη Συρία, ενώ παράλληλα  απέκλειε κάθε συναλλαγή με την Ρωσία για την παρουσία του Ιράν στην Συρία και μυκτήριζε την διαδικασία ειρήνευσης στην Αστάνα.
Ο Τζέφρυ διακήρυξε μάλιστα την αμερικανική πρόθεση «να  ασκήσουμε το στρατιωτικό μας δικαίωμα της αυτοάμυνας, εάν οι  ρωσικές δυνάμεις έμπαιναν στον δρόμο μας». (Ο Τζέφρυ αποκάλυψε ότι έχουν σημειωθεί συμπλοκές με τους Ρώσους «περίπου δώδεκα φορές το ένα ή στο άλλο σημείο της Συρίας.»)
Το Πεντάγωνο θα προχωρήσει στην εγκατάσταση παρατηρητηρίων στα τουρκο-συριακά σύνορα, σε πείσμα των αντιρρήσεων της Αγκύρας. Η ώρα του λογαριασμού πλησιάζει για την Τουρκία. Τα τουρκικά ΜΜΕ ανέφεραν προ ημερών  ότι στρατός της Σαουδικής  Αραβίας και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων είχε αναπτυχτεί  στη Βόρειο Συρία. Στις αρχές Νοεμβρίου τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ξανάνοιγαν την πρεσβεία τους στην Δαμασκό.
Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ πιέζουν την Σαουδική Αραβία και τα ΗΕΑ να χρηματοδοτήσουν την Κουρδική Πολιτοφυλακή στην Συρία και να συμβάλουν στην σύγκλιση  κουρδικών και αραβικών φυλών τη βόρειας Συρίας για την συγκρότηση μιας κούρδο-αραβικής πολιτοφυλακής η οποία να καταστεί συριακό ανάχωμα εναντίον των δύο μη αραβικών περιφερειακών δυνάμεων, της Τουρκίας και του Ιράν.
Όπως έγραψε ένας εξέχων Σαουδάραβας σχολιαστής στην κυβερνητική εφημερίδα Asharq Al-Awsat, «οι Αμερικανοί συγκροτούν  συριακές Κουρδικές πολιτοφυλακές ως δύναμη κρούσεως εναντίον διαφόρων μερών και αυτό αναζωογονεί τις ελπίδες της συριακής αντιπολίτευσης ότι έχει μιαν ευκαιρία να επαναλάβει την πολεμική δράση της, μετά την απώλεια  πλείστων των περιφερειών και χωριών που είχε κερδίσει κατά τον εμφύλιο πόλεμο.»
Τόσο η Σαουδική Αραβία όσο κι τα Εμιράτα είναι ξανά στην Συρία με παρώθηση των ΗΠΑ. Αυτά τα κράτη του Περσικού Κόλπου δεν κρύβουν πια τους δεσμούς τους με το Ισραήλ. Ανταποδίδουν την αμερικανο-ισραηλινή βοήθεια για το σπρώξιμο κάτω από το χαλί της υπόθεσης της δολοφονίας Κασόγκι.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Προς Ικανοποίηση του Ερντογάν, για τον έλεγχο του κουρδικού στοιχείου


Του Μιχαήλ Στυλιανού

H καγκελάριος Μέρκελ ανέθεσε σε Τούρκο μετανάστη την δεύτερη σημαντικότερη θέση στην ιεραρχία της εσωτερικής μυστικής υπηρεσίας της χώρας (BFV), το Ομοσπονδιακό Γραφείο Προστασίας του Συντάγματος.
Πρόκειται για τον Σινάν Σελέν, 46 χρόνων, ειδικό της αντί-τρομοκρατίας, γεννημένο στην Κωνσταντινούπολη -τον πρώτο Μουσουλμάνο που καταλαμβάνει ηγετική θέση στις μυστικές υπηρεσίες της Γερμανίας.
Ο διορισμός του έρχεται μετά την προ εβδομάδων απόλυση του επικεφαλής αυτής της υπηρεσίας Χανς Γκέορκ Μάασεν, επειδή διέψευσε τις καταγγελίες της κ. Μέρκελ και των συγκυβερνώντων σοσιαλδημοκρατών εναντίον του Δεξιού αντί-μεταναστευτικού κόμματος Εναλλακτική για την Γερμανία, περί συνενοχής του σε αντί-μεταναστευτικό επεισόδιο, το οποίο αποδείχτηκε πλαστό βίντεο.
Ο αντικαταστάτης του Μάασεν, Τόμας Χάλντεβανγκ, δήλωσε πως υπό την ηγεσία του το BfV θα εστιάσει την προσοχή του στον «δεξιό εξτρεμισμό», αν και η ισλαμιστική τρομοκρατία αντιπροσωπεύει την μεγαλύτερη απειλή για την γερμανική ασφάλεια. Υποσχέθηκε επίσης να προβεί σε μιαν «επαγγελματική εκτίμηση για το πώς πρέπει να αντιμετωπιστεί το κόμμα ΑfD», (εναλλακτική για την Γερμανία).
Η επιλογή του Σελέν για την νευραλγική θέση στον εγκέφαλο του γερμανικού συστήματος εσωτερικής ασφάλειας αποδίδεται στην επιθυμία της κ. Μέρκελ να εξευμενίσει τον Τούρκο πρόεδρο Ερντογάν ο οποίος αξιώνει τον έλεγχο του κουρδικού στοιχείου στην Γερμανία και να κατευνάσει τα εκατομμύρια Τούρκων μεταναστών δεύτερης και τρίτης γενεάς που δηλώνουν πως αντιμετωπίζονται πάντοτε από τον ιθαγενή πληθυσμό ως φορτικό ξένο σώμα.
Ο Σελέν έχει σπουδάσει νομικά στην Γερμανία και εντάχθηκε στην ομοσπονδιακή αστυνομία εγκλημάτων. Το 2016 η εφημερίδα Ντι Βελτ έγραψε ότι προφανώς με εισήγηση του Ερντογάν, η Μέρκελ διόρισε τον Σελέν επικεφαλής μιας ειδικής αντί-τρομοκρατικής δύναμης στο υπουργείο Εσωτερικών. ΄Ηταν προφανώς μια παραχώρηση στα πλαίσια της συμφωνίας Τουρκίας- Ε Ε για την τουρκική συγκράτηση της μεταναστευτικής εισβολής.

Κατά το τότε δημοσίευμα της Βελτ : « Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση έφτασε στο σημείο να αναδιοργανώσει την εσωτερική οργανωτική δομή της προκειμένου να την προσαρμόσει στις τουρκικές επιθυμίες. Οι Τούρκοι συμφώνησαν σε «έναν νέο κοινό μηχανισμό» στον αγώνα κατά της τρομοκρατίας, με τον Σινάν Σελέν, τουρκικής καταγωγής, επικεφαλής  της υπεύθυνης αρχής στο υπουργείο Εσωτερικών».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Μία στις τέσσερις Τουρκάλες παντρεύεται πριν ενηλικιωθεί, σύμφωνα με έκθεση της Κομισιόν 

Εκτεταμένο είναι στην Τουρκία το φαινόμενο των καταναγκαστικών γάμων που αφορά ιδιαίτερα τα ανήλικα κορίτσια, καθώς σύμφωνα με έκθεση του Συμβουλίου της Ευρώπης, πέραν του 25% των γυναικών στη χώρα (μία στις τέσσερις γυναίκες) έχει αναφερθεί ότι παντρεύτηκε πριν συμπληρώσει την ηλικία των 18 ετών. Το ποσοστό εκτοξεύεται στο 32% στις αγροτικές περιοχές, δηλαδή επηρεάζει σχεδόν μια στις τρεις γυναίκες.

Σύμφωνα με την πρώτη έκθεση αναφορικά με την υλοποίηση από την Τουρκία των προνοιών της Σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών – γνωστή ως Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης –, η Ομάδα εμπειρογνωμόνων για τη δράση κατά της βίας κατά των γυναικών (GREVIO) καταγράφει και θετικά βήματα στη χώρα, λέει όμως ότι παραμένουν κενά στη νομοθεσία για την πλήρη εξάλειψη της βίας.

Σε σχετική ανακοίνωση αναφέρεται ότι η GREVIO καλωσορίζει τις νομοθετικές αλλαγές που αποσκοπούν στην ευθυγράμμιση της ποινικής νομοθεσίας με τις απαιτήσεις της Σύμβασης, ενώ σημειώνονται οι προσπάθειες που γίνονται για να διασφαλιστεί ότι επωφελούνται όλες οι ομάδες των θυμάτων από τα μέτρα για τερματισμό της βίας, κυρίως οι γυναίκες και τα παιδιά. Στα θετικά συγκαταλέγεται και η συνεργασία των αρχών με ΜΚΟ για την παροχή υπηρεσιών στις γυναίκες, αλλά και η πρόοδος για την ενημέρωση του πληθυσμού για τους υπάρχοντες θεσμικούς μηχανισμούς για προστασία και υποστήριξη των θυμάτων βίας.


Στην έκθεση εκφράζονται, ωστόσο, σοβαρές ανησυχίες σε σχέση με την επιμονή βαθιά ριζωμένων, περιοριστικών και στερεοτυπικών αντιλήψεων αναφορικά με τον ρόλο της γυναίκας, που συνεχίζει να επικρατεί στην τουρκική κοινωνία, ακόμη και στο υψηλότερο πολιτικό επίπεδο και στη δημόσια σφαίρα, κάτι που, όπως αναφέρεται, «υποθάλπει τη βία κατά των γυναικών».

Οι εμπειρογνώμονες της GREVIO αναγνωρίζουν παράλληλα την πρόοδο που καταγράφεται στην υιοθέτηση μέτρων για προστασία των γυναικών από τη βία, σημειώνουν ωστόσο ότι η ατιμωρησία συνεχίζει να προκαλεί ανησυχία, καθώς απουσιάζουν στοιχεία ή αποδείξεις που να καταδεικνύουν ότι περιπτώσεις βίας διερευνώνται αποτελεσματικά, διώκονται και τιμωρούνται.

Σύμφωνα με την έκθεση, πρέπει να γίνουν περισσότερα για να διασφαλιστεί ότι η αντίδραση της Τουρκίας σε φαινόμενα βίας κατά των γυναικών τυγχάνει χειρισμού σύμφωνα με τις πρόνοιες της Σύμβασης, για πρόληψη, προστασία, δίωξη και εφαρμογή ολοκληρωμένων πολιτικών.

Η GREVIO υποστηρίζει παράλληλα ότι δεν υπάρχει επαρκής καταγραφή των περιπτώσεων έμφυλης βίας, ενώ τα εμπόδια για την αναφορά των περιστατικών αυτών σχετίζονται με τον στιγματισμό, τον φόβο για αντίποινα, την οικονομική εξάρτηση από τον δράστη, την έλλειψη νομικών γνώσεων, γλωσσικά εμπόδια ή και την έλλειψη εμπιστοσύνης προς τις αρχές επιβολής του νόμου.

Όσον αφορά τους βιασμούς και άλλες μορφές σεξουαλικής βίας, η GREVIO λέει ότι «δεν αναφέρονται σχεδόν ποτέ από τα θύματα», καθώς επικρατεί η λανθασμένη αντίληψη ότι το θύμα έχει υποπέσει σε «σφάλμα» ή έχει «ατιμάσει την οικογένεια». Μέσα από μια τέτοια «διαστρεβλωμένη αντίληψη της βίας» τα θύματα βιασμού κινδυνεύουν να τιμωρηθούν περαιτέρω και να εκτεθούν σε περιστατικά βίας, σημειώνουν οι εμπειρογνώμονες.

Αναφέρονται παράλληλα με ανησυχία στις περιπτώσεις ψυχολογικής βίας ως «την επικρατούσα μορφή βίας στο σπίτι» που επιβάλλεται στις γυναίκες στην Τουρκία. Η παρενοχλητική παρακολούθηση (stalking) καταγράφεται ως μια ακόμη μορφή βίας που ανησυχεί τους εμπειρογνώμονες, καθώς σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία, το 27% των γυναικών στην Τουρκία έχουν πέσει θύματα αυτού του είδους παρακολούθησης τουλάχιστον μια φορά στη ζωή τους, χωρίς ωστόσο το αδίκημα να καταγράφεται ξεχωριστά στον τουρκικό ποινικό κώδικα.

Η GREVIO ζητά από τις τουρκικές αρχές να εντείνουν τα μέτρα για να εντοπίσουν και να διορθώσουν τα κενά αναφορικά με την θεσμική αντιμετώπιση περιστατικών έμφυλης βίας, αλλά και να αναγνωρίσουν τα περιστατικά καταναγκαστικών γάμων ως μια μορφή αδικήματος που εμπίπτει στις πρόνοιες του ποινικού κώδικα. Παράλληλα, ζητά να διασφαλίσουν ότι τα θύματα βιασμού ή παρενόχλησης δεν θα αναγκάζονται να παντρεύονται με τον θύτη και ότι η πράξη του γάμου δεν θα ακυρώνει την βιαιοπραγία.

Επίσης, ζητά να καταγραφεί η παρενοχλητική παρακολούθηση ως ξεχωριστό αδίκημα, λαμβάνοντας υπόψη τυχόν εκδηλώσεις του και στο ψηφιακό περιβάλλον, ενώ λέει ότι πρέπει να τίθενται ενώπιον των ευθυνών τους κρατικοί αξιωματούχοι που ασκούν, ανέχονται ή υποτιμούν περιστατικά βίας ή κατηγορούν τα θύματα, αποτυγχάνοντας έτσι να εκπληρώσουν τα καθήκοντά τους.

HellasJournal
Προς αποκατάσταση των διπλωματικών σχέσεων

Middle East  Monitor 17-9-2018

Iσραηλινοί και Τούρκοι αξιωματούχοι μετέβησαν χθες αεροπορικώς στο Αμπού Ντάμπι (Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα) για την διεξαγωγή παρασκηνιακών συνομιλιών, με αντικείμενο την αποκατάσταση διπλωματικών σχέσεων.
Σύμφωνα με ρεπορτάζ του Ynef στην εβραϊκή,  «ένα ισραηλινό υπηρεσιακό αεροπλάνο  και ένα τουρκικό κυβερνητικών αξιωματούχων απογειώθηκαν  στις 9 ώρα Γκρήνουιτς προς τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και στάθμευσαν εκεί για μικρό χρονικό διάστημα. Τα αεροσκάφη προσγειώθηκαν στο Αμπού Ντάμπι στις 14,30’ και απογειώθηκαν πάλι την Δευτέρα το πρωί.» Οι Τάϊμς του Ισραήλ πρόσθεσαν ότι και τα δυο αεροπλάνα πέταξαν μέσω της ιορδανικής πρωτεύουσας Αμάν, αλλά ενώ «οι πτήσεις πιστεύεται ότι συνδέονται με τις διεξαγόμενες συνομιλίες […] καμία των δύο κυβερνήσεων δεν επιβεβαίωσε το αντικείμενό τους.»
Δεν είναι ακριβώς γνωστό τι συζητείται από τις δύο πλευρές, αλλά εάν οι  μυστικές συνομιλίες αποδειχθούν επιτυχείς αναμένεται οι πρεσβευτές των δύο χωρών να επιστρέψουν στις θέσεις τους στις αρχές Οκτωβρίου, μετά το τέλος των εβραϊκών διακοπών, κατά τους Τάϊμς του Ισραήλ.
Οι σχέσεις μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας είχαν διακοπεί από τον Μάιο, όταν οι δυο χώρες ενεπλάκησαν σε διπλωματική έριδα, μετά την μεταφορά της αμερικανικής πρεσβείας στην Ιερουσαλήμ και την ισραηλινή σφαγή των Παλαιστινίων διαδηλωτών κατά την Μεγάλη Πορεία Επιστροφής στην πολιορκημένη Λωρίδα της Γάζας. Στις 15 Μαΐου η Τουρκία  ζήτησε από τον πρεσβευτή του Ισραήλ Εϊτάν Ναέχ να εγκαταλείψει την χώρα. Σε αντίποινα, ο γενικός πρόξενος της Τουρκίας στην Ιερουσαλήμ Γκουρτσάν Τούρκογλου κλήθηκε στο υπουργείο Εξωτερικών του Ισραήλ όπου του ζητήθηκε να φύγει.
    Η Τουρκία θα προχωρήσει με το σχέδιο διώρυγας στην Κωνσταντινούπολη*
Οι σχέσεις επιδεινώθηκαν ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν με μήνυμα στο Τουίτερ καταδίκασε τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Νετανιάχου. ΄Εγραψε « ο Νετανιάχου είναι πρωθυπουργός ενός κράτους Απαρτχάιντ, που κατέκτησε την γη ενός ανυπεράσπιστου λαού για 60+ χρόνια κατά παραβίαση των αποφάσεων των Ηνωμένων Εθνών.  Έχει βάψει τα χέρια του με το αίμα των Παλαιστινίων και δεν μπορεί να καλύψει τα εγκλήματά του κατηγορώντας την Τουρκία»
Ο Νετανιάχου απάντησε στο Τουίτερ: « Ο Ερντογάν είναι από τους μεγαλύτερους υποστηρικτές της Χαμάς και χωρίς αμφιβολία ξέρει καλά από τρομοκρατία και σφαγές. Του συνιστώ να μην κάνει σε μας ηθικά κηρύγματα.»
Η κρίση εντάθηκε στις 17 Μαΐου όταν ο αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης  Ρετσέπ Ακντάτ υποστήριξε ότι οι κυβερνήσεις του Ισραήλ και της Αιγύπτου εμπόδισαν ένα τουρκικό αεροπλάνο να μεταφέρει Παλαιστινίους, που είχαν τραυματιστεί  στην Μεγάλη Πορεία, από τη ν Γάζα στην Τουρκία. Ο Ακντάτ κάλεσε την Διεθνή Οργάνωση Υγείας να επέμβει, δηλώνοντας ¨Κάλεσα τον επικεφαλής της οργάνωσης σε υποστήριξη, όπως είχαν κάνει στην κρίση του 2014, όταν άσκησαν πίεση στο Ισραήλ».
Το ότι οι συνομιλίες (Ισραήλ Τουρκίας) θα διεξαχθούν στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ) θα θεωρηθεί επίσης σημαντικό υπό το φως της εξομάλυνσης των σχέσεων των κρατών του Κόλπου με το Ισραήλ. Τον Σεπτέμβριο τα ΗΑΕ επέτρεψαν την ανάκρουση του εθνικού ύμνου του Ισραήλ και την ανάρτηση της ισραηλινής σημαίας στους διεθνείς αγώνες τζούντο που θα διεξαχθούν στο Αμπού Ντάμπι τον προσεχή μήνα.
Οι σχέσεις ΗΑΕ-Ισραήλ έχουν επεκταθεί επίσης στα πεδία της ασφάλειας και της πολιτικής. Τον Αύγουστο έγινε γνωστό ότι τα ΗΑΕ προμηθεύονται τεχνολογία ασφάλειας από την εταιρεία Asia Global Technology, που διευθύνεται από τον Ισραελο-Αμερικανό επιχειρηματία  Mati Kochavi. Τον Ιούνιο, άρθρο στο Νιου Υόρκερ αποκάλυψε ότι ΗΑΕ και Ισραήλ είχαν αρχίσει συνομιλίες για την αποκατάσταση των σχέσεών τους από της υπογραφής των συμφωνιών του Όσλο στα 1990.Στις συζητήσεις αυτές εξετάσθηκε η δυνατότητα αγοράς από τα ΗΑΕ  αμερικανικών μαχητικών αεροπλάνων F-16, που εμπεριέχουν ισραηλινή τεχνολογία. Επίσης, ο διάδοχος του Αμπού Ντάμπι, Μωχαμάντ Μπιν Ζαγιέντ έδωσε την ευλογία του σε αντιπροσωπείες Αμερικανών Εβραίων με ισχυρή επιρροή να κληθούν στο Αμπού Ντάμπι για συναντήσει με αξιωματούχους του εμιράτου και την σύναψη μιας σχέσεως ανταλλαγής μυστικών πληροφοριών.

*Ο υπότιτλος περί της Διώρυγας Κωνσταντινούπολις μένει μετέωρος στο κείμενο του άρθρου.
Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Αποκαλυπτικές πληροφορίες για το σχέδιο διανομής πλουτοπαραγωγικών και στρατηγικών περιοχών μεταξύ ΗΠΑ, Ισραήλ και Τουρκίας.


Μιχαήλ Στυλιανού 15-9-2018

Η  πρόσφατη μεταστροφή  του Προέδρου Τραμπ από την αρχική πρόθεση απαλλαγής από την επταετή πόλεμο  στην Συρία, στην εκδηλούμενη τώρα απόφαση για συνέχιση αυτού του πολέμου επ’ αόριστον, έχει ως τελικόν αντικειμενικό σκοπό τον διαμελισμό της χώρας και διανομή μεγάλου μέρους της επικράτειάς της και του φυσικού πλούτου της μεταξύ συμμάχων.
Την πληροφορία προβάλλουν οι Τάϊμς της Ασίας, σε  ανταπόκριση από την Καλιφόρνια της Δρ. Χριστίνας Λιν, ειδικής σε θέματα εξωτερικής  πολιτικής και ασφάλειας, με μακρά πείρα συνεργασίας με τα αμερικανικά υπουργεία Αμύνης και Εξωτερικών και το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας. Η εποπτεία της εστιάζεται  τελευταία στις σχέσεις Κίνας-Μέσης Ανατολής-Μεσογείου.
Την ανατροπή των ειρηνευτικών προθέσεων του Προέδρου Τραμπ στο Συριακό -διακηρυγμένων προεκλογικά και υποδηλωμένων και κατά την συνάντηση με τον Βλαντιμίρ Πούτιν στο Ελσίνκι- πλειάδα εγκύρων Αμερικανών αναλυτών αποδίδει σε ασφυκτική πίεση και εκβιασμούς από τον κλοιό νεοσυντηρητικών που τον περιβάλλει και από τους στενούς οικογενειακούς και εκλογικούς δεσμούς του με χρυσοκάνθαρους παράγοντες του εβραϊκού λόμπυ.
Θερμός υποστηρικτής του, ο γνωστότατος δημοσιολόγος Πάτρικ Μπιουκάναν, διαπιστώνει, σε πρόσφατο άρθρο του, ότι ο Πρόεδρος πέρασε στο στρατόπεδο των νεοσυντηρητικών (όπως χαρακτηρίζεται συνοπτικά  κυρίαρχο τμήμα της αμερικανικής «πολιτικής ελίτ», από πρώην Τροτσκιστές, εβραϊκής κυρίως καταγωγής).
Την ριζική μεταστροφή του  στο Συριακό ο Πρόεδρος Τραμπ φρόντισε να γνωστοποιήσει μέσω των γνωστών μηνυμάτων Τουίτερ, με κλιμακούμενης οξύτητας απειλές κατά την συριακής κυβέρνησης, πρώτα κατά της χρήσης χημικών στην επίθεση κατά του προγεφυρώματος της Αλ Κάϊντα στο Ιντλίμπ και στην συνέχεια απλά εναντίον κάθε  βομβαρδισμού του τελευταίου οχυρού των Τζιχαντιστών με θύματα αμάχους.
Του  Αμερικανού  Προέδρου είχε προηγηθεί ο Σύμβουλός του σε θέματα Ασφάλειας κ.Τζων Μπόλτον, με απρόκλητα τελεσίγραφα κατά της χρήσης χημικών όπλων, που σηματοδότησαν την σχετική συμφωνική συναυλία των συστημικών ΜΜΕ αλλά και τις αποκαλυπτόμενες  -με  βιντεογράφηση- προετοιμασίες «Επιχείρησης Ψευδούς Σημαίας», από Λευκά Κράνη και τρομοκράτες στο Ιντλίμπ.
Ο κ. Τζον Μπόλτον έχει μακρύ ιστορικό και εδραιωμένη φήμη  ακούραστου υπερασπιστή των συμφερόντων των πολεμικών βιομηχανιών και υπηρεσιών, και δημοφιλέστατου ομιλητή  συγκεντρώσεων μεγάλων και ισχυρών εβραϊκών οργανώσεων.
Η κ. Χριστίνα Λιν στο άρθρο των Άσιαν Τάϊμς, επικαλείται τον Βόλφγκαγκ Μυλμπέργκερ, ειδικό των σχέσεων Ε.Ε.-Μέσης Ανατολής  να δηλώνει ότι «το Ιντλίμπ είναι οχυρό με ενδεχομένως περισσότερους από 100.000 πολεμικά ψημένους  Τζιχαντιστές , που κρύβονται ανάμεσα σε άμαχους πολίτες»                           
Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι η Ουάσιγκτον αναγνωρίζει ότι η επαρχία του Ιντλίμπ είναι άντρο της Αλ-Κάϊντα και καταφύγιο  Τζιχαντιστών από 100 και πλέον χώρες, ΗΠΑ, Βρετανία και Γαλλία καλούν την Γερμανία να συμμετάσχει στους σχεδιασμένους βομβαρδισμούς εναντίον της Συρίας, μόλις ο Μπάσαρ Αλ Άσαντ δώσει το πράσινο φως «βομβαρδίζοντας με χημικά».
Η Χριστίνα Λιν απορεί γιατί να πιστεύει η Ουάσιγκτον πως ο ΄Ασαντ θα προκαλέσει εσκεμμένα συμμαχικούς βομβαρδισμούς της χώρας του, αφού βρίσκεται στον επίλογο του νικηφόρου πολέμου κατά των τρομοκρατών. Αλλά είναι φανερό, σημειώνει, ότι η Ουάσιγκτον προτίθεται να εμποδίσει την Συρία να ανακτήσει την κυριαρχία της στο Ιντλίμπ.

Το Σχέδιο Διαμελισμού και διανομής
Και εδώ η αρθρογράφος έρχεται στην εξήγηση του όλου αινίγματος. Αναφέρει ότι η Rand Corporation, μια από τις λεγόμενες «δεξαμενές σκέψης», (δηλαδή επιτελεία σχεδιασμού και υπαγόρευσης της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής), έχει ετοιμάσει ένα σχέδιο διανομής της επικράτειας της Συρίας, που εκχωρεί στις ΗΠΑ το Βόρειο-Ανατολικό τμήμα της χώρας, στην Τουρκία το Βόρειο-Δυτικό, στο Ισραήλ και την Ιορδανία το Νοτιοδυτικό τμήμα της χώρας και στην Ρωσία και στο Ιράν την παράκτια περιοχή και μεγάλο μέρος της συριακής ερήμου…
Η αμερικανική ζώνη θα περιλαμβάνει τις πετρελαιοπηγές,  οι οποίες προ του πολέμου απέδιδαν τα 90% της συριακής παραγωγής πετρελαίου, ενώ στον έλεγχο του Ισραήλ θα περιέλθουν τα  υπόγεια αποθέματα πετρελαίου που ανακαλύφθηκαν πρόσφατα στα Υψώματα του Γκολάν, μέρος των οποίων κατέχει παράνομα. Ο έλεγχος του Ιντλίμπ από την Τουρκία, ως ασφαλές άσυλο τρομοκρατών, θα εξασφαλίσει την συνεχή πίεση επί της συριακής κυβέρνησης, ενώ μια διαμελισμένη Συρία θα είναι ανίσχυρη και θα αδυνατεί να προσφέρει βιώσιμο ορμητήριο στο Ιράν και στην Εσμπολά κατά του Ισραήλ…
Τις πληροφορίες για την απόφαση εφαρμογής αυτού του σχεδίου επιβεβαιώνουν οι προ δεκαημέρου αποκαλύψεις αραβικών πηγών, που δεν διαψεύσθηκαν από επίσημες αμερικανικές και συριακές πηγές, για πρόσφατη μυστική επίσκεψη υψηλών αξιωματούχων αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών στον Σύρο Πρόεδρο ΄Ασαντ, με πρόταση αμερικανικής απόσυρσης από την Συρία υπό τρεις όρους, τους οποίους αυτός απέρριψε.
Πρώτος όρος ήταν η σύναψη σύμβασης για την εκχώρηση δικαιωμάτων εκμετάλλευσης συριακών πηγών πετρελαίου της Βόρειο-Ανατολικής Συρίας στην αμερικανική εταιρεία  Exxon-Mobil.
Δεύτερος όρος ήταν η αποχώρηση των δυνάμεων του Ιράν από την συριακή επικράτεια, ή περιορισμός τους στο Νότιο-Δυτικό τμήμα της χώρας.
Και ο τρίτος όρος ήταν να γνωστοποιηθούν στην αμερικανική πλευρά όλα τα στοιχεία των αιχμαλωτισμένων ή επισημασμένων από τις συριακές υπηρεσίες τρομοκρατών ξένης προέλευσης.
(Ο τελευταίος όρος πιθανώς εξηγείται από πληροφορίες των αλογόκριτων μέσων κοινωνικής επικοινωνίας περί  εκατοντάδων ίσως αιχμαλώτων πρακτόρων, εκπαιδευτών και οπλιτών «συμμαχικών δυνάμεων.»)
Την δημοσίευση αυτών των αποκαλύψεων, που συνέπεσε με την κλιμάκωση των προετοιμασιών για «συντριπτική αυτή τη φορά» συμμαχική επίθεση κατά της Συρίας (Μπόλτον), ακολούθησε αιφνίδια επίσκεψη του Ιρανού υπουργού Αμύνης στην Δαμασκό και συμφωνία συντονισμένης απάντησης σε ενδεχόμενη εχθρική επιδρομή.

Η Βρετανική Συνεισφορά

Στην προετοιμασία του διεθνούς κλίματος υποδοχής μιας τέτοιας συμμαχικής (Νατοϊκής) επίθεσης, η Βρετανία της Τερέζας Μέϊ συνεχίζει την προβολή του σε στυλ «Αστερίξ» κατασκοπευτικού  Σίριαλ «Νόβιτσοκ», με πρώην Ρώσο κατάσκοπο που δολοφονείται μετά θυγατέρας, με δραστικότατο ρωσικό χημικό παρασκεύασμα, αλλά επιζεί και απάγεται –μετά της Ρωσίδας θυγατέρας- (από τις βρετανικές υπηρεσίες) εις άγνωστο σημείο του πλανήτη και την μετά εξάμηνο επισήμανση των δραστών, «εντολοδόχων του Πούτιν», που αποκαλύπτονται απλοϊκοί και ανίδεοι Ρώσοι τουρίστες ,σε δημόσια ανάκρισή τους από την διευθύντρια του διεθνούς ρωσικού δικτύου Russia Today.
Κραυγαλέα επιδίωξη του βρετανικού κατασκοπευτικού αφηγήματος είναι να προβληθεί και η Μόσχα, δίπλα στην Δαμασκό, δολοφόνος της ανθρωπότητας με χημικά και άρα στερημένη ηθικού κύρους για να αντιταχθεί στην συμμαχική επίθεση κολασμού της Συρίας, με βέτο στον ΟΗΕ και αμυντική συμπαράταξη, σαν σύμμαχος και προσκεκλημένη της Συρίας. Παλαιά αλλά παρηκμασμένη η τέχνη της ψευδούς σημαίας στην κάποτε θαλασσοκράτειρα.

Οι Κινεζικές Προεκτάσεις

Η Χριστίνα Λιν προχωρεί με τις ενδεχόμενες κινεζικές προεκτάσεις της αναμενόμενης διεθνώς απειλητικής κλιμάκωσης και διεύρυνσης της σύρραξης στην Συρία, αναφέροντας ότι ενώ η Κίνα θα προτιμούσε να μην αναμιχθεί στην επαπειλούμενη πολεμική εμπλοκή,  αντιμετωπίζει όμως με έντονη ανησυχία μιαν ενδεχόμενη Δυτική παρεμπόδιση της συριακής ανάκτησης του ελέγχου στο Ιντλίμπ, ως απειλή για τα δικά της εθνικά συμφέροντα. Και αυτό για δυο λόγους:
Πρώτον επειδή αναμόρφωση των συνόρων στη Μέση Ανατολή μπορεί να οδηγήσει σε νέες αντιλήψεις περί κράτους και κυριαρχίας, όχι μόνο στην δεδομένη περιοχή αλλά και αλλού στον ισλαμικό κόσμο, όπως στην Κεντρική Ασία και το Σινγιάνγκ.
Και δεύτερο και πολύ οξύτερο: Μεταξύ των δεκάδων χιλιάδων ισλαμιστών τρομοκρατών στο Ιντλίμπ περιλαμβάνονται χιλιάδες ίσως Ουιγούροι Μουσουλμάνοι αυτονομιστές, εξοπλισμένοι και εκπαιδευμένοι από εκπαιδευτές του ΝΑΤΟ, που παραδοσιακά καλλιεργούνται και χρησιμοποιούνται από την CIA - και την Τουρκία- με στόχο μιαν εξέγερση στην κινεζική επαρχία του Σινγιάνγκ και την δημιουργία ενός ανεξάρτητου Ανατολικού Τουρκεστάν.
Στην δράση αυτού του στοιχείου οφείλεται σειρά βομβιστικών επιθέσεων το 1997 στην επαρχία και κατά της κινεζικής πρεσβείας στο Κιργιστάν το 2016.
Η Δυτική συμμαχία υποθάλπει και βοηθεί με κάθε μέσο αυτό το αυτονομιστικό κίνημα, οι ΗΠΑ υποστηρίζουν το «Παγκόσμιο Συνέδριο Ουϊγούρων» με έδρα στο Μόναχο και αποβλέπουν στην συγκρότηση ανεξάρτητου κράτους στο Σινγιάνγκ  για την δημιουργία φραγμού στο μεγαλεπήβολο κινεζικό σχέδιο των δρόμων του μεταξιού και η Τουρκία βλέπει σε αυτό την επέκταση της στρατηγικής της εμβέλειας στην κεντρική Ασία.
Αυτά τα δεδομένα κινούν τις επαναλαμβανόμενες πληροφορίες περί κινεζικής συμμετοχής στην άμυνα της Συρίας, στην περίπτωση της  «συντριπτικής αυτή την φορά» επίθεσης, που απείλησε ο Τζων Μπόλτον.

Συμμαχική παλιννόστηση της Τουρκίας;

Μετά την ψυχρολουσία  στην τριμερή συνάντηση με τους προέδρους Ρουχανί και Πούτιν στην Τεχεράνη και την ειρωνική απόρριψη από τον Πούτιν, ενώπιον των φακών της τηλεόρασης, της πρότασής του Ερντογάν για «ανθρωπιστική εκεχειρία» στο  Ιντλίμπ («έχανε τα λόγια του στον διάλογο και έκανε χοντρά λάθη γραμματικής», ανέφερε Τούρκος σχολιαστής στο «Αλ Μόνιτορ» Μέσης Ανατολής), ο «Σουλτάνος» (κατά τον τίτλο που του αποδίδει το Russia Insider) σκόνταψε στα αδιαπέραστα όρια του διπλού παιχνιδιού και ανέστρεψε πρύμναν.
Οι προχθεσινές πληροφορίες για επιδεικτικές πλέον  νέες τουρκικές αποστολές όπλων και πυρομαχικών στους πολιορκημένους και υπό την ανθρωπιστική Δυτική προστασία τρομοκράτες της Αλ Κάϊντα και αποκεφαλιστές του «Ισλαμικού Κράτους» στο Ιντλίμπ, με τουρκικές παραινέσεις για μακρά και παρατεταμένη μάχη και η παράλληλη αποστολή τουρκικών ενισχύσεων από ειδικές δυνάμεις, με τανκς και τεθωρακισμένα οχήματα, είναι γενικώς αποκαλυπτικές και ειδικώτερα σκληρά σωφρονιστικές για  ιθαγενείς στρατηγικούς τζογαδόρους:
Αποδεικνύουν ότι η ΄Αγκυρα, ενώπιον του αδιεξόδου στην ανατολική εκδρομή της και υπό τον αμερικανική οικονομικό πόλεμο, αξιοποιεί την αναμέτρηση στο Ιντλίμπ ως διάδρομο διακριτικής παλιννόστησης στην συμπαράταξη ΝΑΤΟ και Ισραήλ στην Συρία -προφανώς με τις φιλόστοργες συμβουλές και διευκολύνσεις της γερμανικής διπλωματίας.