Ακτιβιστής: Οικονομία

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Οικονομία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Ο Κάρνεϊ κηρύσσει το τέλος της «Τάξης που Βασίζεται σε Κανόνες»

Ακτιβιστής στις 22.1.26 0

Χθες, ο Μαρκ Κάρνεϊ, πρώην κεντρικός τραπεζίτης και νυν πρωθυπουργός του Καναδά, εκφώνησε μια αξιοσημείωτη ομιλία ( βίντεο , απομαγνητοφώνηση ) στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στο Νταβός.

Πρόκειται για μια επίθεση στην «διεθνή τάξη που βασίζεται σε κανόνες», την έννοια που τα ιμπεριαλιστικά δυτικά έθνη έχουν προωθήσει και χρησιμοποιήσει για να δικαιολογήσουν τις μυριάδες αποκλίσεις και τις καταχρήσεις του διεθνούς δικαίου:

Για δεκαετίες, χώρες όπως ο Καναδάς άκμασαν υπό αυτό που ονομάζαμε διεθνή τάξη που βασίζεται σε κανόνες. Ενταχθήκαμε στους θεσμούς της, επαινέσαμε τις αρχές της και επωφεληθήκαμε από την προβλεψιμότητά της. Μπορούσαμε να επιδιώξουμε εξωτερικές πολιτικές βασισμένες σε αξίες υπό την προστασία της.
Γνωρίζαμε ότι η ιστορία της διεθνούς τάξης που βασίζεται σε κανόνες ήταν εν μέρει ψευδής. Ότι ο ισχυρότερος θα εξαιρούνταν όταν του ήταν βολικό. Ότι οι εμπορικοί κανόνες εφαρμόζονταν ασύμμετρα. Και ότι το διεθνές δίκαιο εφαρμοζόταν με ποικίλη αυστηρότητα ανάλογα με την ταυτότητα του κατηγορουμένου ή του θύματος.
Αυτή η μυθοπλασία ήταν χρήσιμη και η αμερικανική ηγεμονία, ειδικότερα, βοήθησε στην παροχή δημόσιων αγαθών: ανοιχτών θαλάσσιων διαδρόμων, ενός σταθερού χρηματοπιστωτικού συστήματος, συλλογικής ασφάλειας και υποστήριξης πλαισίων για την επίλυση διαφορών.
Έτσι, τοποθετήσαμε την πινακίδα στο παράθυρο. Συμμετείχαμε στις τελετουργίες. Και σε μεγάλο βαθμό αποφύγαμε να επισημάνουμε τα κενά μεταξύ ρητορικής και πραγματικότητας.
Αυτή η συμφωνία δεν ισχύει πλέον.
Επιτρέψτε μου να είμαι ευθύς: βρισκόμαστε εν μέσω μιας ρήξης, όχι μιας μετάβασης.

Η έννοια της τάξης που βασίζεται σε κανόνες, ένα ψέμα από μόνη της, ήταν χρήσιμη για τις πληρεξούσιες δυνάμεις και τους υποτελείς του παγκόσμιου ηγεμόνα, εφόσον οι ίδιοι δεν απειλούνταν από τις συνέπειές της.

Αλλά καθώς αυτός ο ηγεμόνας έχει στραφεί εναντίον εκείνων των υποτελών που τον υποστήριζαν, η ιδέα έχει γίνει επικίνδυνη και πρέπει να απορριφθεί:

Τις τελευταίες δύο δεκαετίες, μια σειρά από κρίσεις στους τομείς των χρηματοοικονομικών, της υγείας, της ενέργειας και της γεωπολιτικής αποκάλυψε τους κινδύνους της ακραίας παγκόσμιας ολοκλήρωσης.
Πιο πρόσφατα, οι μεγάλες δυνάμεις άρχισαν να χρησιμοποιούν την οικονομική ολοκλήρωση ως όπλα. τους δασμούς ως μόχλευση. τις χρηματοπιστωτικές υποδομές ως εξαναγκασμό. τις αλυσίδες εφοδιασμού ως τρωτά σημεία προς εκμετάλλευση.
Δεν μπορείς να «ζεις μέσα στο ψέμα» του αμοιβαίου οφέλους μέσω της ολοκλήρωσης, όταν η ολοκλήρωση γίνεται η πηγή της υποταγής σου.
...
Και υπάρχει μια άλλη αλήθεια: αν οι μεγάλες δυνάμεις εγκαταλείψουν ακόμη και την προσποίηση κανόνων και αξιών για την ανεμπόδιστη επιδίωξη της ισχύος και των συμφερόντων τους, τα οφέλη από τον «συναλλακτισμό» καθίστανται πιο δύσκολο να αναπαραχθούν. Οι ηγεμόνες δεν μπορούν να εκμεταλλευτούν συνεχώς τις σχέσεις τους.
Οι σύμμαχοι θα διαφοροποιήσουν τις δραστηριότητές τους για να αντισταθμίσουν την αβεβαιότητα. Θα αγοράσουν ασφάλιση. Θα αυξήσουν τις επιλογές. Αυτό θα ανοικοδομήσει την κυριαρχία – την κυριαρχία που κάποτε βασιζόταν σε κανόνες, αλλά θα βασίζεται ολοένα και περισσότερο στην ικανότητα αντοχής στην πίεση.
Όπως είπα, μια τέτοια κλασική διαχείριση κινδύνου έχει ένα κόστος, αλλά αυτό το κόστος της στρατηγικής αυτονομίας, της κυριαρχίας, μπορεί επίσης να μοιραστεί. Οι συλλογικές επενδύσεις στην ανθεκτικότητα είναι φθηνότερες από το να χτίσει ο καθένας το δικό του φρούριο. Τα κοινά πρότυπα μειώνουν τον κατακερματισμό. Η συμπληρωματικότητα είναι θετικό άθροισμα.
Το ερώτημα για τις μεσαίες δυνάμεις, όπως ο Καναδάς, δεν είναι αν θα προσαρμοστούν σε αυτή τη νέα πραγματικότητα. Πρέπει. Το ερώτημα είναι αν θα προσαρμοστούμε απλώς χτίζοντας ψηλότερα τείχη - ή αν μπορούμε να κάνουμε κάτι πιο φιλόδοξο.

Ο Κάρνεϊ δεν υποστηρίζει την πλήρη επιστροφή στο κράτος δικαίου. Δεν ζητά την ισότιμη εφαρμογή του διεθνούς δικαίου σε όλα τα έθνη. Υποστηρίζει τη συνεργασία των «μεσαίων δυνάμεων» για την αντίσταση στον ηγεμόνα. Δεν λέγεται ότι μια τέτοια λέσχη πιθανότατα θα συνέχιζε να λεηλατεί τον υπόλοιπο κόσμο:

Οι μεσαίες δυνάμεις πρέπει να δράσουν από κοινού, επειδή αν δεν είσαι στο τραπέζι, είσαι στο μενού.
Οι μεγάλες δυνάμεις έχουν την οικονομική δυνατότητα να δράσουν μόνες τους. Έχουν το μέγεθος της αγοράς, τη στρατιωτική ικανότητα, την επιρροή για να υπαγορεύουν όρους. Οι μεσαίες δυνάμεις δεν έχουν. Αλλά όταν διαπραγματευόμαστε μόνο διμερώς με έναν ηγεμόνα, διαπραγματευόμαστε από αδυναμία. Δεχόμαστε ό,τι προσφέρεται. Ανταγωνιζόμαστε μεταξύ μας για να είμαστε οι πιο εξυπηρετικοί.
Αυτό δεν είναι κυριαρχία. Είναι η άσκηση κυριαρχίας με την αποδοχή της υποταγής.
Σε έναν κόσμο αντιπαλότητας μεταξύ μεγάλων δυνάμεων, οι χώρες που βρίσκονται ενδιάμεσα έχουν μια επιλογή: να ανταγωνίζονται μεταξύ τους για εύνοια ή να συνεργάζονται για να δημιουργήσουν μια τρίτη οδό με αντίκτυπο.
Δεν πρέπει να επιτρέψουμε στην άνοδο της σκληρής ισχύος να μας τυφλώσει ως προς το γεγονός ότι η δύναμη της νομιμότητας, της ακεραιότητας και των κανόνων θα παραμείνει ισχυρή — αν επιλέξουμε να την ασκήσουμε από κοινού.

Ο Κάρνεϊ παρακαλεί τους υποτελείς του ηγεμόνα να αντισταθούν συλλογικά στην εξουσία του. Παρέχει μια συνταγή για να το πετύχει αυτό (η έμφαση είναι στο πρωτότυπο):

Σημαίνει να ονομάζουμε την πραγματικότητα . Σταματήστε να επικαλείστε την «διεθνή τάξη που βασίζεται σε κανόνες» σαν να λειτουργεί ακόμα όπως διαφημίζεται. Ονομάστε το σύστημα όπως είναι: μια περίοδος εντεινόμενης αντιπαλότητας μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων, όπου οι πιο ισχυροί επιδιώκουν τα συμφέροντά τους χρησιμοποιώντας την οικονομική ολοκλήρωση ως όπλο καταναγκασμού.
Σημαίνει να ενεργούμε με συνέπεια . Να εφαρμόζουμε τα ίδια πρότυπα σε συμμάχους και αντιπάλους. Όταν οι μεσαίες δυνάμεις επικρίνουν τον οικονομικό εκφοβισμό από τη μία κατεύθυνση αλλά σιωπούν όταν προέρχεται από την άλλη, κρατάμε την πινακίδα στο παράθυρο.
Σημαίνει να οικοδομήσουμε αυτό στο οποίο ισχυριζόμαστε ότι πιστεύουμε . Αντί να περιμένουμε την αποκατάσταση της παλιάς τάξης πραγμάτων, δημιουργήστε θεσμούς και συμφωνίες που λειτουργούν όπως περιγράφεται.
Και αυτό σημαίνει μείωση της μόχλευσης που επιτρέπει τον καταναγκασμό . Η οικοδόμηση μιας ισχυρής εγχώριας οικονομίας θα πρέπει πάντα να αποτελεί προτεραιότητα κάθε κυβέρνησης. Η διαφοροποίηση σε διεθνές επίπεδο δεν είναι απλώς οικονομική σύνεση. Είναι το υλικό θεμέλιο για μια έντιμη εξωτερική πολιτική. Οι χώρες κερδίζουν το δικαίωμα σε θέσεις αρχών μειώνοντας την ευαλωτότητά τους σε αντίποινα.

Ο Κάρνεϊ απευθύνει έκκληση στις «μεσαίες δυνάμεις» να ενταχθούν στον Καναδά στη νέα ομάδα:

Καταλαβαίνουμε ότι αυτή η ρήξη απαιτεί κάτι περισσότερο από απλή προσαρμογή. Απαιτεί ειλικρίνεια για τον κόσμο όπως είναι...

Σύμφωνα με τους NY Times , η ομιλία, την οποία ο Κάρνεϊ έχει γράψει ο ίδιος, έγινε δεκτή με όρθιους χειροκροτητές.

Ο Arnaud Bertrand σχολιάζει και υποστηρίζει ότι η ομιλία είναι σημαντική:

Μην κάνετε κανένα λάθος, η ομιλία του Κάρνεϊ στο Νταβός μπορεί να αποδειχθεί μία από τις σημαντικότερες ομιλίες που έχει εκφωνήσει παγκόσμιος ηγέτης τα τελευταία 30 χρόνια. Πρόκειται πραγματικά για κάτι κοσμοϊστορικό.
Περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, αυτό που σημαίνει είναι ότι, στο βαθμό που υπήρξε καν, η Δύση έχασε ανεπανόρθωτα τον Δεύτερο Ψυχρό Πόλεμο: ένας Ψυχρός Πόλεμος απαιτεί δύο ανταγωνιστικά συστήματα. Ο Κάρνεϊ μόλις ανακοίνωσε ότι το ένα από αυτά απλώς δεν υπάρχει πια.

Δεν θα επεκταθώ σε αυτόν τον ισχυρισμό. Η νέα λέσχη «μεσαίας δύναμης» που οραματίστηκε ο Κάρνεϊ δεν έχει ακόμη αποκτήσει μέλη.

Θα είναι δύσκολο και θα χρειαστεί χρόνος για τις πολιτικές «ελίτ» των υποτελών χωρών να αλλάξουν νοοτροπία, από το να είναι οι υποτιθέμενοι δικαιούχοι της φανταστικής τάξης που βασίζεται σε κανόνες, στο να γίνουν αντίθετες με αυτήν. Τα συμφέροντά τους ποικίλλουν και η εύρεση κοινού εδάφους για κάποια νέα, έστω και άτυπη, οντότητα, θα απαιτήσει πολλές συνομιλίες και διαπραγματεύσεις.

Το να απορρίψουμε την «τάξη που βασίζεται σε κανόνες», να την αποκαλύψουμε ως το ψέμα που ήταν πάντα, είναι ένα καλό βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση. Είναι μια θεμελιώδης αλλαγή στην άποψη του κόσμου.

Αλλά πρέπει επίσης να είμαστε προσεκτικοί ώστε να μην πέσουμε στην παγίδα των όρθιων επευφημιών, επειδή τέτοιες θεμελιώδεις αλλαγές μπορούν να γίνουν αντικείμενο κατάχρησης.

Λάβετε υπόψη ότι οι «φιλελεύθεροι», όπως ο Κάρνεϊ, που ξαφνικά κηρύττουν την τήρηση του διεθνούς δικαίου όταν ο Τραμπ προσπαθεί να αρπάξει τη Γροιλανδία, είναι οι ίδιοι που εξακολουθούν να κρύβονται πίσω από κάθε σιωνιστική παραβίαση του διεθνούς δικαίου στην Παλαιστίνη:

Οι ίδιοι ηγέτες που καταδικάζουν τις απειλές των ΗΠΑ για προσάρτηση της Γροιλανδίας έχουν επιτρέψει και ενθαρρύνει το Ισραήλ να επιβάλει μια «γραμμή ασφαλείας», η οποία έχει οδηγήσει στην ουσιαστική προσάρτηση του 60% της Γάζας. Το Ισραήλ συνεχίζει επίσης να προσαρτά εδάφη στη Δυτική Όχθη και τη Συρία, όλα με την υποστήριξη φιλελεύθερων ηγετών που τώρα μας λένε ότι η εδαφική ακεραιότητα είναι ύψιστης σημασίας.
Αυτοί οι ηγέτες έχουν επίσης επανειλημμένα επικαλεστεί την ανάγκη για συνεργασία και διάλογο με τις ΗΠΑ για την αποφυγή σύγκρουσης για τη Γροιλανδία. Αυτός ο νεοαποκτηθείς ενθουσιασμός για διάλογο έρχεται μετά τον αποκλεισμό της Ρωσίας από κάθε πιθανό διεθνές φόρουμ και την ώθηση της Ευρώπης στα πρόθυρα ενός μεγάλου πολέμου, αρνούμενη επί χρόνια να συζητήσει το μέλλον της Ουκρανίας με τον ίδιο τρόπο που επιθυμούν τώρα να συζητήσουν το μέλλον της Γροιλανδίας.
Η υποκρισία, ο παραλογισμός και η επικινδυνότητα της κατάστασης δεν μπορούν να υπερεκτιμηθούν.

Η «διεθνής τάξη που βασίζεται σε κανόνες» ήταν χρήσιμη για ορισμένους μέχρι που έπαψε να ισχύει. Καθώς πλέον έχει κηρυχθεί νεκρή, αναρωτιέται κανείς ποια άλλη φανταστική έννοια θα επινοηθεί για να αποφευχθεί η πλήρης επιστροφή στην τήρηση του διεθνούς δικαίου.

πηγή: https://www.moonofalabama.org/2026/01/carney-declares-death-of-the-rules-based-order.html

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

ΑΠΟΨΕΙΣ Ελλάδα Ευρώπη Οικογένεια-γονιός-παιδί Οικονομία ΡΟΗ Φτώχεια

ΠΙΑΣΑΜΕ ΠΑΤΟ - Eurostat: Δεύτερος χειρότερος στην ΕΕ ο μέσος μισθός στην Ελλάδα

Ακτιβιστής στις 16.12.25 0

Την ώρα που οι εργαζόμενοι κατεβαίνουν στους δρόμους, διεκδικώντας μεταξύ άλλων καλύτερους μισθούς, τα στοιχεία που έρχονται από την Eurostat απλά τους επιβεβαιώνουν.

Η Ελλάδα βρίσκεται στην προτελευταία θέση στη λίστα με τους μέσους ετήσιους μισθούς στην ΕΕ. Οι Έλληνες μαζί με τους Βούλγαρους, έχουν τους χαμηλότερους μισθούς στην Ευρώπη, οι οποίοι ανέρχονται στα 17.954 και 15,387 ευρώ αντίστοιχα βάσει των στοιχείων της Eurostat για το 2024.

Ο σημερινός ξεσηκωμός αναδεικνύει την οικονομική πίεση που δέχονται οι εργαζόμενοι, οι οποίοι συνεχίζουν να μην μπορούν να βγάλουν τον μήνα, με τους μισθούς να παραμένουν στα τάρταρα και τον 13ο και 14ο μισθό κομμένο.

Η απεργία της ΑΔΕΔΥ αναδεικνύει τη δυσαρέσκεια των εργαζομένων απέναντι στην εργασιακή ανασφάλεια και τις χαμηλές αποδοχές, σε συνδυασμό με τα οικονομικά δεδομένα που παρουσιάζουν τα στατιστικά στοιχεία, ζητώντας άμεσες λύσεις και ουσιαστικές αυξήσεις.

Ο μέσος ετήσιος μισθός στις χώρες της Ευρώπης

Οι μισθοί διαφέρουν σημαντικά μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών, τόσο σε ονομαστικούς όρους όσο και όταν προσαρμόζονται ως προς την αγοραστική δύναμη.

Είστε περίεργοι να μάθετε τι κερδίζουν οι Ευρωπαίοι γείτονές σας; Ορίστε η σύγκριση χωρών του Euronews.

Ο μέσος ετήσιος μισθός ανά εργαζόμενο στην ΕΕ είναι 39.808 ευρώ. Μεταξύ των χωρών της ΕΕ, κυμαίνεται από 15.387 ευρώ στη Βουλγαρία έως 82.969 ευρώ στο Λουξεμβούργο, που είναι 5,4 φορές υψηλότερος.

Εκτός από το Λουξεμβούργο, ο μέσος μισθός υπερβαίνει τα 50.000 ευρώ σε πέντε ακόμη χώρες: Δανία, Ιρλανδία, Βέλγιο, Αυστρία και Γερμανία.

Στο κάτω μέρος της κατάταξης, εκτός από τη Βουλγαρία, ο μέσος ετήσιος μισθός ανά εργαζόμενο είναι λιγότερο από 20.000 ευρώ στην Ελλάδα και την Ουγγαρία.

Σε πολλές χώρες, ένα μεγάλο ποσοστό των ανθρώπων εργάζεται με μερική απασχόληση , αν και η Eurostat προσαρμόζει τα δεδομένα για να δείξει ποιος θα ήταν ο μέσος όρος εάν όλοι οι εργαζόμενοι εργάζονταν πλήρους απασχόλησης.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι οι μισθοί είναι γενικά υψηλότεροι στη Δυτική και Βόρεια Ευρώπη και χαμηλότεροι στην Ανατολική και Νοτιοανατολική Ευρώπη.

Οι λόγοι πίσω από τις διαφορές στις αμοιβές

Η Giulia De Lazzari, οικονομολόγος στη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας (ILO), τόνισε ότι η οικονομική δομή και η παραγωγικότητα των εθνών αποτελούν βασική αιτία των διαφορών μεταξύ των χωρών.

«Η υψηλότερη παραγωγικότητα επιτρέπει στις χώρες να διατηρούν υψηλότερους μισθούς», δήλωσε στο Euronews Business.

Η Lazzari σημείωσε ότι οι χώρες με μεγαλύτερο μερίδιο τομέων υψηλής προστιθέμενης αξίας, όπως τα χρηματοοικονομικά, η πληροφορική και η προηγμένη μεταποίηση, τείνουν να έχουν υψηλότερους μισθούς σε σύγκριση με χώρες όπου η απασχόληση συγκεντρώνεται σε τομείς χαμηλότερης προστιθέμενης αξίας. Οι τελευταίοι περιλαμβάνουν κλάδους όπως η γεωργία, η κλωστοϋφαντουργία ή οι βασικές υπηρεσίες.

«Η παρουσία και η ισχύς των συνδικάτων, η κάλυψη και το βάθος των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, καθώς και το επίπεδο των νόμιμων κατώτατων μισθών επηρεάζουν επίσης σημαντικά τους μισθούς», πρόσθεσε.

Η Δρ. Agnieszka Piasna, ανώτερη ερευνήτρια στο Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Συνδικάτων (ETUI), εξήγησε ότι τα χαμηλά επίπεδα συνδικαλισμού και τα υψηλότερα επίπεδα ανεργίας είναι πιθανό να υπονομεύσουν την ισχύ των εργαζομένων στην αγορά.

«Αυτό έχει συχνά θεωρηθεί ως εξήγηση για τα χαμηλά μερίδια μισθών που παρατηρούνται σε πολλές χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης (ΚΑΕ), οι οποίες έχουν μερικά από τα χαμηλότερα ποσοστά συνδικαλισμού στην ΕΕ», δήλωσε στο Euronews Business.

Μέσοι μισθοί σε αγοραστική δύναμη

Αγοραστική δύναμη είναι ένας όρος που δηλώνει πόσο μεγάλο είναι το μέσο χρηματικό ποσό που πληρώνει ο κόσμος κατά τις αγορές του.

Ουσιαστικά είναι ένας δείκτης από τον οποίο φαίνεται αν ο κόσμος έχει λεφτά και ξοδεύει πολλά ή «ζορίζεται» οικονομικά και ξοδεύει λιγότερα όπως συμβαίνει στην οικονομική κρίση.

Εδώ η Ελλάδα, βρίσκεται στην τελευταία θέση.

Αναλυτικότερα, το χάσμα μειώνεται όταν μετριέται σε επίπεδο αγοραστικής δύναμης, πράγμα που σημαίνει ότι λαμβάνονται υπόψη οι διαφορές στο κόστος ζωής μεταξύ των εθνών.

Μία μονάδα PPS μπορεί θεωρητικά να αγοράσει την ίδια ποσότητα αγαθών και υπηρεσιών σε κάθε χώρα.

Οι προσαρμοσμένοι μισθοί πλήρους απασχόλησης κυμαίνονται από 21.644 στην Ελλάδα έως 55.051 στο Λουξεμβούργο. Η αναλογία μεταξύ του υψηλότερου και του χαμηλότερου μειώνεται στο 2,5.

Εκτός από το Λουξεμβούργο, οι χώρες με την υψηλότερη κατάταξη είναι το Βέλγιο, η Δανία, η Γερμανία και η Αυστρία, με συνολικά έσοδα άνω των 48.500 ΜΑΔ.

Οι πέντε χώρες με το χαμηλότερο ποσοστό είναι η Ελλάδα, η Σλοβακία, η Ουγγαρία, η Βουλγαρία και η Εσθονία, όλες κάτω από 28.000 ΜΑΔ.

Η Lazzari της ILO επεσήμανε ότι το κόστος ζωής και τα επίπεδα τιμών έχουν αντίκτυπο στους μισθούς και κατά συνέπεια στους μισθούς. «Οι χώρες με υψηλότερα επίπεδα τιμών καταναλωτή εμφανίζουν γενικά υψηλότερους ονομαστικούς μισθούς», είπε.

Η κατάταξη ορισμένων χωρών αλλάζει αισθητά κατά τη σύγκριση των τιμών του ευρώ με τους ΜΑΔ. Για παράδειγμα, η Ρουμανία ανεβαίνει από την 22η στην 13η, με πολύ καλύτερες επιδόσεις σε ΜΑΔ, ενώ η Εσθονία πέφτει από την 16η στην 22η, χάνοντας έδαφος όταν ληφθούν υπόψη οι διαφορές τιμών.

Εάν η μέση αύξηση των τελευταίων πέντε ετών συνεχιστεί, ο μέσος μισθός στην ΕΕ αναμένεται να φτάσει τα 41.600 ευρώ σε ονομαστικούς όρους το 2025 και τα 43.400 ευρώ το 2026, αν και οι ρυθμοί ανάπτυξης διαφέρουν σημαντικά μεταξύ των χωρών.

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

ΑΠΟΨΕΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ Κόσμος ΝΕΑ Οικονομία ΡΟΗ G20

Σύνοδος κορυφής της G20 στη Νότια Αφρική χωρίς τον Ντόναλντ Τραμπ

Ακτιβιστής στις 29.11.25 0

από το Δίκτυο Βολταίρος / reseauinternational.net

• Η σύνοδος κορυφής των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων της G20 πραγματοποιήθηκε στο Γιοχάνεσμπουργκ της Νότιας Αφρικής στις 22 και 23 Νοεμβρίου. Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ απουσίαζε και η αμερικανική αντιπροσωπεία δεν μίλησε.

Από την αρχή, οι ομιλητές τόνισαν τη σημασία του πολυμερούς διαλόγου και των χαμηλών δασμών.

Το θέμα της συνάντησης ήταν: «η προώθηση της αλληλεγγύης και η βοήθεια προς τις αναπτυσσόμενες χώρες για την προσαρμογή τους στις καιρικές καταστροφές, τη μετάβαση σε καθαρή ενέργεια και τη μείωση του υπερβολικού κόστους χρέους τους»· μια άποψη που δεν συμμερίζεται πλέον η Ουάσινγκτον.

• Ο Κινέζος πρωθυπουργός Λι Τσιάνγκ δήλωσε: « Σήμερα, η παγκόσμια οικονομία αντιμετωπίζει για άλλη μια φορά σημαντικές προκλήσεις, που χαρακτηρίζονται από την άνοδο της μονομερούς προσέγγισης και του προστατευτισμού, καθώς και από την κλιμάκωση των εμπορικών περιορισμών και αντιπαραθέσεων ».

• Ο πρόεδρος της Νότιας Αφρικής Σίριλ Ραμαφόσα δήλωσε ότι θα έπρεπε να παραδώσει την εκ περιτροπής προεδρία σε μια « κενή καρέκλα ». Απέρριψε την προσφορά του Λευκού Οίκου να στείλει έναν επιτετραμμένο για να επιβλέψει τη μεταβίβαση της εξουσίας.

• Εκφράζοντας τη σκέψη των υπέρμαχων της παγκοσμιοποίησης, ο Καναδός πρωθυπουργός Μαρκ Κάρνεϊ – ο οποίος διετέλεσε διαδοχικά Διοικητής της Τράπεζας του Καναδά (2008-2013) και στη συνέχεια Διοικητής της Τράπεζας της Αγγλίας (2013-2020) – δήλωσε: « Η φετινή σύνοδος κορυφής της G20 συγκέντρωσε χώρες που εκπροσωπούν τα τρία τέταρτα του παγκόσμιου πληθυσμού, τα δύο τρίτα του παγκόσμιου ΑΕΠ και τα τρία τέταρτα του παγκόσμιου εμπορίου, και αυτό χωρίς την επίσημη παρουσία των Ηνωμένων Πολιτειών. Είναι μια υπενθύμιση ότι το κέντρο βάρους στην παγκόσμια οικονομία μετατοπίζεται... Είναι η πολυμέρεια. Και ο Καναδάς εμφανίζεται και ο Καναδάς συμμετέχει. Νομίζω ότι συλλογικά, έχουμε σημειώσει μεγάλη πρόοδο... Η παγκόσμια οικονομία μπορεί να τα καταφέρει και χωρίς τις Ηνωμένες Πολιτείες . Όταν η Αμερική θελήσει να επιστρέψει και να κάνει εμπορικές συνομιλίες, θα το κάνουμε ».

Πηγή: Δίκτυο Βολταίρος

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

ΕΛΣΤΑΤ Οικογένεια-γονιός-παιδί Οικονομία ΡΟΗ Φτώχεια

Το φτωχότερο 20% των Ελλήνων δαπανά για φαγητό και στέγη το 55,9% του εισοδήματος

Ακτιβιστής στις 26.9.25 0

Σε αντίθεση με το πλουσιότερο 20% του πληθυσμού, που δαπανά το 24,7% κατά μέσο όρο του εισοδήματός του για στέγη και τροφή, σύμφωνα με έρευνα της ΕΛΣΤΑΤ.

Τις δυστοπικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα πιο ευάλωτα νοικοκυριά της Ελλάδος αποτυπώνει η ΕΛΣΤΑΤ στην ετήσια έρευνα οικογενειακών προϋπολογισμών για το 2024.

Σύμφωνα με την έρευνα το φτωχότερο 20% του πληθυσμού δαπανά κατά μέσο όρο για είδη διατροφής, μη οινοπνευματώδη ποτά και στέγαση το 55,9% των εισοδημάτων του, ενώ το πλουσιότερο 20% του πληθυσμού δαπανά το 24,7% των εισοδημάτων του για τις ίδιες ανάγκες, αναδεικνύοντας το γεγονός πως η ακρίβεια κατανέμεται άνισα και άδικα ενώ οι ανισότητες καλά κρατούν στην ελληνική κοινωνία.

Τα σημαντικότερα ευρήματα της ΕΛΣΤΑΤ καταγράφουν ότι:
Η μέση ετήσια δαπάνη των νοικοκυριών για αγορές, κατά το έτος 2024, ανήλθε στα 20.694,48 ευρώ (1.724,54 το μήνα), καταγράφοντας αύξηση 3,6%, σε τρέχουσες τιμές σε σχέση με το 2023. Σε σταθερές τιμές, η μέση ετήσια δαπάνη των νοικοκυριών αυξήθηκε σε ποσοστό 1,0% ή 213,55 ευρώ, λόγω της επίδρασης του πληθωρισμού, σύμφωνα με τον Δείκτη Τιμών Καταναλωτή έτους 2024, που ήταν 2,6%.
Το 50% των νοικοκυριών δαπανούν περισσότερα από 1.338 ευρώ το μήνα.
Τα νοικοκυριά που διαμένουν σε ενοικιασμένη κατοικία δαπανούν το 17,1% του προϋπολογισμού τους, κατά μέσο όρο, για ενοίκιο.
Η υψηλότερη μέση ετήσια δαπάνη καταγράφηκε στην Περιφέρεια Αττικής και ανήλθε σε 24.363,24 ευρώ, ενώ η χαμηλότερη στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδος και ανήλθε σε 14.214,96 ευρώ.
Η μέση ετήσια δαπάνη των νοικοκυριών το 2024 εμφανίζεται μειωμένη κατά 16,6% σε σύγκριση με το 2008.

ΕΛΣΤΑΤ

Η ανισότητα σε νούμερα

Το μερίδιο της μέσης ισοδύναμης δαπάνης (αγορές, τρέχουσες τιμές) του πλουσιότερου 20% του πληθυσμού είναι 5,68 φορές μεγαλύτερο από το μερίδιο της μέσης ισοδύναμης δαπάνης του φτωχότερου 20% του πληθυσμού (5,64 για το 2023).

Ο δείκτης μειώνεται στο 4,38, όταν συμπεριληφθούν στην καταναλωτική δαπάνη οι τεκμαρτές δαπάνες (τελική καταναλωτική δαπάνη)(1) (4,43 για το 2023).

Τα νοικοκυριά του φτωχότερου 20% του πληθυσμού αύξησαν τις δαπάνες τους σε σχέση με το 2023 κατά 4,8%, ενώ τα νοικοκυριά του πλουσιότερου 20% του πληθυσμού κατά 5,4%.

Το μερίδιο της μέσης ισοδύναμης δαπάνης για είδη διατροφής των νοικοκυριών του φτωχότερου 20% του πληθυσμού ανέρχεται στο 33,5% των δαπανών των νοικοκυριών, ενώ το αντίστοιχο μερίδιο του πλουσιότερου 20% του πληθυσμού ανέρχεται στο 12,7%.

Η μέση μηνιαία ισοδύναμη δαπάνη των φτωχών νοικοκυριών(2) εκτιμάται στο 32,2% των δαπανών των μη φτωχών νοικοκυριών. Τα φτωχά νοικοκυριά δαπανούν το 33,7% του μέσου προϋπολογισμού τους σε είδη διατροφής και μη οινοπνευματώδη ποτά, ενώ τα μη φτωχά το 19,7%.

ΕΛΣΤΑΤ

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

ΑΠΟΨΕΙΣ Βίντεο Ευρώπη Οικονομία Πολεμικές ειδήσεις ΡΟΗ

Μαρία Δεναξά : Ενα ακόμη δώρο από τις Βρυξέλλες στους Ευρωπαίους φορολογούμενους.

Ακτιβιστής στις 21.7.25 0

Η Ευρώπη θα πάρει τα χρήματα των φορολογουμένων και θα αγοράσει αμερικανικά όπλα.

Η Ευρώπη θα δώσει αυτά τα όπλα στην Ουκρανία δωρεάν.

Μήπως είμαστε μ@λ@κες ;;;

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Εργασία Εργασιακές σχέσεις Ευρώπη ΚΟΙΝΩΝΙΑ Οικονομία ΡΟΗ

Κάτω από το μισό του μέσου όρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης οι αμοιβές στην Ελλάδα: Στο ίδιο επίπεδο με Πολωνία, Ρουμανία και Ουγγαρία

Ακτιβιστής στις 6.5.25 0

Οι μέσοι μισθοί διαφέρουν πολύ σε όλη την Ευρώπη. Το κόστος ζωής το ίδιο. Ποιες χώρες προσφέρουν τις υψηλότερες αμοιβές; Και πώς συγκρίνονται οι μισθοί όταν προσαρμόζονται για τα πρότυπα αγοραστικής δύναμης;

Ο υπολογισμός της Eurostat βασίζεται στον μέσο ακαθάριστο ετήσιο μισθό για μια εργασία πλήρους απασχόλησης. Το Euronews μετέτρεψε αυτά τα στοιχεία σε μηνιαίους μισθούς διαιρώντας απλώς με το 12.

Το 2023, ο μέσος προσαρμοσμένος μηνιαίος μισθός πλήρους απασχόλησης ανά εργαζόμενο κυμαινόταν από 1.125 ευρώ στη Βουλγαρία έως 6.755 ευρώ στο Λουξεμβούργο. Ο μέσος όρος της ΕΕ ήταν 3.155 ευρώ.Η Δανία είναι η μόνη χώρα της ΕΕ εκτός από το Λουξεμβούργο με μισθό άνω των 5.000 ευρώ. Προσφέρει 5.634€.
Η Ιρλανδία (4.890 €) και το Βέλγιο (4.832 €) πλησιάζουν πολύ σε αυτό το όριο.
Η Αυστρία (4.542 €), η Γερμανία (4.250 €) και η Φινλανδία (4.033 €) προσφέρουν επίσης μισθούς άνω των 4.000 €.
Περίπου 10 από τις 26 χώρες της ΕΕ πληρώνουν κάτω από 2.000 ευρώ. Μεταξύ των 26 χωρών της ΕΕ (εξαιρουμένης της Ολλανδίας λόγω έλλειψης στοιχείων της Eurostat), οι 10 ανέφεραν μέσο ακαθάριστο μισθό κάτω των 2.000 ευρώ.

Σε τέσσερα κράτη-μέλη, ο μέσος μισθός ήταν κάτω από 1.500 ευρώ. Η Πολωνία ήταν λίγο πάνω από αυτό το επίπεδο στα 1.505 ευρώ. Στη Ρουμανία, την Ελλάδα και την Ουγγαρία, οι μισθοί ήταν περίπου 1.400 ευρώ.

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Αρθρογραφία ΗΠΑ Οικονομία ΡΟΗ

Οι Ηνωμένες Πολιτείες αναζητούν τον δικό τους χρυσό και των άλλων κοινοποιήστε στο:

Ακτιβιστής στις 22.2.25 0

του Alexandre Lemoine / reseauinternational

Ως μέρος ενός μεγάλου ελέγχου που ξεκίνησε από τον Ντόναλντ Τραμπ, ο Έλον Μασκ, διευθυντής του Υπουργείου Αποτελεσματικότητας της Κυβέρνησης των ΗΠΑ (DOGE), πρότεινε την απογραφή των αποθεμάτων χρυσού του θρυλικού Fort Knox στο Κεντάκι.

Είναι γενικά αποδεκτό ότι το θησαυροφυλάκιο του Fort Knox φιλοξενεί χρυσό που ανήκει στις Ηνωμένες Πολιτείες καθώς και σε χώρες που αποφάσισαν (πρόθυμα ή όχι) να τον κρατήσουν εκεί. Σε τρέχουσες τιμές, τα πολύτιμα μέταλλα που αποθηκεύονται εκεί ανέρχονται σε 425 δισεκατομμύρια δολάρια. Αυτός ο αριθμός μπορεί να φαίνεται μεγάλος, αλλά δεν είναι κρίσιμος. Η κεφαλαιοποίηση αγοράς της Tesla του Μασκ είναι πλέον σχεδόν τριπλάσια από αυτήν.

Ωστόσο, σε περιόδους κρίσης, τα αποθέματα χρυσού αποκτούν πολύ μεγαλύτερη σημασία από την χρηματιστηριακή τους αξία. Όλοι αισθάνονται ότι η «κεφαλαιοποίηση» είναι μόνο εικονικό χρήμα που κρατάει μόνο χάρη στη συλλογική βούληση να πιστέψει σε αυτό. Από την άλλη πλευρά, τα τεράστια κίτρινα μεταλλικά πλινθώματα ξεχωρίζουν σαφώς έναντι των υποτιμούμενων νομισμάτων, των μυστηριωδών κρυπτονομισμάτων και άλλων χρηματοπιστωτικών μέσων.

Τι γίνεται λοιπόν με τις ράβδους χρυσού στο Fort Knox; Σε τελική ανάλυση, αυτό είναι 147 εκατομμύρια ουγγιές τροίας (4.581 τόνοι).

Κανείς δεν ξέρει πραγματικά τι υπάρχει σε αυτό το χρηματοκιβώτιο. Στις 17 Φεβρουαρίου, ο Μασκ αμφισβήτησε δημόσια το μέγεθος των αποθεμάτων χρυσού των ΗΠΑ. « Ποιος μπορεί να επιβεβαιώσει ότι δεν κλάπηκε χρυσός από το Φορτ Νοξ; Ίσως είναι εκεί, ίσως όχι. Ο χρυσός ανήκει στον αμερικανικό λαό! Θέλουμε να βεβαιωθούμε ότι είναι ακόμα εκεί », έγραψε στη σελίδα του X. Σημείωσε επίσης ότι σκέφτηκε ότι θα ήταν καλή ιδέα να φιλοξενήσει μια ζωντανή ροή από το θησαυροφυλάκιο του Fort Knox.

Ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ Σκοτ Μπέσεντ δήλωσε ότι όλα τα αποθέματα χρυσού των ΗΠΑ είναι ασφαλή, ανταποκρινόμενος στις προτάσεις του Έλον Μασκ για πιθανή ασυμφωνία μεταξύ των δηλωθέντων αποθεμάτων χρυσού και εκείνων που πράγματι διατηρούνται στο Φορτ Νοξ.

« Κάνουμε έλεγχο κάθε χρόνο και μπορώ να πω στον αμερικανικό λαό στην κάμερα ότι σύμφωνα με την έκθεση του Σεπτεμβρίου 2024, όλος ο χρυσός είναι εκεί που ανήκει » , είπε ο Bessent .

Ο Ντόναλντ Τραμπ είπε στους δημοσιογράφους ότι ο Μασκ θα διενεργήσει αξιολόγηση των αποθεμάτων χρυσού « για να βεβαιωθεί ότι ο χρυσός είναι εκεί ». Πρόσθεσε επίσης ότι « αν δεν υπάρχει ο χρυσός, θα στεναχωρηθούμε πολύ ».

Στην πραγματικότητα, το Fort Knox φιλοξενεί τον πλούτο πολλών λαών του κόσμου. Η Γερμανία αναγκάζεται να κρατήσει εκεί περισσότερα από τα μισά αποθέματα χρυσού (το δεύτερο μεγαλύτερο στον κόσμο). Έγινε ένα είδος επανόρθωσης για τους Αμερικανούς μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο (άλλα τμήματα των γερμανικών εφεδρειών διατηρούνταν στη Γαλλία και την Αγγλία). Τα τελευταία 10 χρόνια, η χώρα προσπάθησε να ανακτήσει μέρος του χρυσού της, αλλά μέχρι στιγμής χωρίς επιτυχία.

Η Ιταλία διατηρεί σχεδόν το ήμισυ των αποθεμάτων της στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, ένας οργανισμός που κατέχει τα τρίτα μεγαλύτερα αποθέματα στον κόσμο, διατηρεί περισσότερο από το ήμισυ του χρυσού του στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Με άλλα λόγια, πολλοί άνθρωποι θα ήθελαν να κάνουν στους Αμερικανούς τη μυστηριακή ερώτηση: " Πού είναι τα χρήματα, Λεμπόφσκι;" » (Πού είναι τα λεφτά, Λεμπόφσκι;).

Δεν υπάρχει απάντηση σε αυτό το ερώτημα ακόμα. Η τελευταία επαλήθευση των αποθεμάτων χρυσού του Fort Knox διενεργήθηκε πριν από περισσότερα από 70 χρόνια. Ο τελευταίος «μερικός έλεγχος» έγινε πριν από μισό και πλέον αιώνα. Το 2017, ο Υπουργός Οικονομικών Στίβεν Μνούτσιν και ο αρχηγός της πλειοψηφίας της Βουλής των Αντιπροσώπων Μιτς ΜακΚόνελ έλαβαν μια «περιήγηση» στο θησαυροφυλάκιο, αλλά δεν έμοιαζε καν με επιθεώρηση.

Επισήμως, δεν έχει προγραμματιστεί ακόμη κανένας έλεγχος, αλλά ζητείται από πολλούς ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένου του γερουσιαστή Ραντ Πολ, τον οποίο ο Έλον Μασκ θέλει να ορίσει ως επικεφαλής του ελέγχου της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ (Fed). Ο Rand Paul αμφισβήτησε εδώ και καιρό την ακεραιότητα των αποθεμάτων χρυσού της Αμερικής.

Η προθυμία του Μασκ είναι δικαιολογημένη. Αν και τα δημόσια αποθέματα χρυσού των Ηνωμένων Πολιτειών διατηρούνται στο εσωτερικό, πολλές μεγάλες αμερικανικές τράπεζες διατηρούν τον χρυσό τους στην Τράπεζα της Αγγλίας. Κατά την περίοδο Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου, αποσύρονταν τα αποθεματικά τους φοβούμενοι ότι ο Τραμπ θα αυξήσει τους τελωνειακούς δασμούς στις εισαγωγές χρυσού. Ως αποτέλεσμα, η Τράπεζα της Αγγλίας άρχισε να εκδίδει το χρυσό με τεράστιες καθυστερήσεις, οι καθυστερήσεις οκταπλασιάστηκαν. Έχουν προκύψει αμφιβολίες για την ικανότητά του να τηρήσει όλες τις δεσμεύσεις του.

Είναι μάλλον περιττό να πούμε ότι τα αποθέματα χρυσού της Τράπεζας της Αγγλίας είναι επίσης μη ελεγμένα, αν και στεγάζει το χρυσό όχι μόνο των αμερικανικών τραπεζών, αλλά και της Ινδίας (πάνω από τα μισά αποθέματά της), της Γερμανίας, του ΔΝΤ, της Αυστρίας, της Πολωνίας και της Ολλανδίας.

Το 2018, η κυβέρνηση της Βενεζουέλας ζήτησε την επιστροφή του χρυσού της που ήταν αποθηκευμένος στην οδό Threadneedle, στο υπόγειο της Τράπεζας της Αγγλίας. Η τράπεζα δεν επέστρεψε τον χρυσό, λέγοντας ότι δεν θεωρούσε τον Νικολάς Μαδούρο τον νόμιμο ηγέτη που εκπροσωπεί τον λαό της Βενεζουέλας. Το 2020, το Βρετανικό Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε αυτή την απόφαση. Το χρυσό της Βενεζουέλας παρέμεινε στο Λονδίνο.

Ο τρέχων πυρετός του χρυσού δεν έχει μόνο οικονομική αλλά και πολιτική σημασία. Πολύ λίγες χώρες στον κόσμο διατηρούν τον χρυσό τους αποκλειστικά στο σπίτι τους. Αυτές περιλαμβάνουν την Κίνα, τη Ρωσία, τη Βρετανία, τη Σαουδική Αραβία και τη Γαλλία, των οποίων τα αποθέματα χρυσού επαναπατρίστηκαν από τις Ηνωμένες Πολιτείες από τον στρατηγό Ντε Γκωλ, προκαλώντας ένα μεγάλο σκάνδαλο που του κόστισε αργότερα τη θέση του ως προέδρου.

Μόνο αυτές οι χώρες διεκδικούν πλήρη κυριαρχία σήμερα και μπορούν να φάνε ποπ κορν παρακολουθώντας τον Έλον Μασκ να επιθεωρεί τα υπόγεια του Φορτ Νοξ. Οι άλλοι ετοιμάζονται να βιώσουν μια περίοδο σημαντικού στρες.

πηγή: Continental Observer

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΗΠΑ Κόσμος ΝΕΑ Οικονομία ΡΟΗ Τραμπ BRICS

Ο Τραμπ απειλεί τους BRICS, απαιτώντας να μην δημιουργήσουν εναλλακτική λύση στο δολάριο ΗΠΑ

Ακτιβιστής στις 1.12.24 0

από το Top War

Ο εκλεγμένος πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ άρχισε να απειλεί τους BRICS. Θυμηθείτε ότι οι BRICS συμπεριλαμβάνουν κράτη από διαφορετικές ηπείρους. Πρόκειται για τη Ρωσία, την Κίνα, τη Βραζιλία, την Ινδία, τη Νότια Αφρική, την Αιθιοπία, το Ιράν και άλλες.

Ο Τραμπ είπε πως απαιτεί « δέσμευση » από τους BRICS « να μην δημιουργήσουν το δικό τους ενιαίο νόμισμα ».

Ο λογαριασμός του Τραμπ δημοσίευσε απειλές κατά των BRICS:

« Απαιτούμε να μην δημιουργήσουν ένα ενιαίο νόμισμα BRICS ούτε να υποστηρίξουν ένα άλλο νόμισμα για να αντικαταστήσει το πανίσχυρο δολάριο. Εάν δεν το κάνουν, θα λάβουν δασμούς 100% από τις Ηνωμένες Πολιτείες και θα πουν αντίο στις πωλήσεις στην υπέροχη οικονομία μας .

Σύμφωνα με τον Τραμπ, ο οποίος επέκρινε ο ίδιος το δολάριο και το γιγάντιο αμερικανικό χρέος στην εκλογική του ρητορική, « δεν υπάρχει καμία πιθανότητα να αντικατασταθεί το αμερικανικό δολάριο ».

Τραμπ: « Όποιος προσπαθεί να το κάνει αυτό θα πρέπει να αποχαιρετήσει τις Ηνωμένες Πολιτείες ».

Αναρωτιέμαι αν υπενθύμισε κάποιος στον Τραμπ ότι η Κίνα έχει χρέος πάνω από 1 τρισεκατομμύριο δολάρια και είναι ο μεγαλύτερος εξαγωγέας των Ηνωμένων Πολιτειών. Εάν ο Τραμπ διακόψει το εμπόριο των ΗΠΑ με την Κίνα, ολόκληρα τμήματα της αμερικανικής οικονομίας θα μπορούσαν να πέσουν στην άβυσσο, γιατί προς το παρόν καμία ένωση εκτός των BRICS δεν είναι ικανή να αναπληρώσει τέτοιους όγκους αγαθών και υπηρεσιών για τις Ηνωμένες Πολιτείες.

πηγή: Top War

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

ΑΠΟΨΕΙΣ Αρθρογραφία Κόσμος Οικονομία Πολεμικές ειδήσεις ΡΟΗ

Η υποστήριξη στην Ουκρανία είναι η μεγαλύτερη απάτη με στόχο τη διαίρεση της χώρας μεταξύ επιχειρήσεων

Ακτιβιστής στις 21.11.24 0

του Philippe Rosenthal / reseauinternational.net

Η Goldman Sachs και άλλες εταιρείες θα ληστέψουν την Ουκρανία μετά τη σύγκρουση. Σύμφωνα με το νορβηγικό μέσο Steigan, η «υποστήριξη για την Ουκρανία» είναι η μεγαλύτερη οικονομική απάτη στον κόσμο.

Η Goldman Sachs επέλεξε τις μετοχές που θα συμβάλουν στην ανοικοδόμηση της Ουκρανίας. Με άλλα λόγια, έχουν ορίσει τις εταιρείες που θα είναι οι πρώτες που θα αποκτήσουν τον έλεγχο των πόρων και της οικονομίας της Ουκρανίας μόλις τελειώσει ο πόλεμος. Πρόκειται για μια τεράστια αρπαγή γης και πόρων που ενορχηστρώθηκε από μια από τις μεγαλύτερες χρηματοπιστωτικές τράπεζες στον κόσμο.

Η «υποστήριξη» της Ουκρανίας δεν είναι θέμα «διεθνούς αλληλεγγύης», δηλώνει ο Στάιγκαν . Στην πραγματικότητα, είναι η μεγαλύτερη οικονομική απάτη στον κόσμο που έχει σχεδιαστεί για να διαιρέσει τη χώρα μεταξύ ξένων εταιρειών που έχουν επενδύσει εκεί: " Η Goldman Sachs αναφέρει αυξημένο ενδιαφέρον μεταξύ των πελατών της για την ανοικοδόμηση της Ουκρανίας και η τράπεζα προσφέρει ένα χαρτοφυλάκιο μετοχών που αντικατοπτρίζουν ακριβώς αυτό το γεγονός . Αυτό το χαρτοφυλάκιο μετοχών αποτελείται από ευρωπαϊκές εταιρείες που ευθυγραμμίζονται με έργα ανακατασκευής στην Ουκρανία, με έμφαση στα μηχανήματα και τις κατασκευές. Δεν υπάρχουν μετοχές της Νορβηγίας στο χαρτοφυλάκιο, αλλά οι σουηδικές μετοχές αποτελούν το 10,8% και οι μετοχές της Δανίας 6,2%. Οι γερμανικές μετοχές είναι οι μεγαλύτερες με στάθμιση 26,4%, ακολουθούμενες από τις γαλλικές μετοχές που αντιπροσωπεύουν το 16,4% .

Ένα σταθερό χαρτοφυλάκιο χρηματιστηρίου. Η έρευνα του Steigan αποκαλύπτει: « Η πιο σταθμισμένη μετοχή πηγαίνει στη γερμανική εταιρεία Heidelberg Materials που αντιπροσωπεύει το 7,4%. Η εταιρεία είναι σημαντική στον κλάδο του τσιμέντου και έχει 20% έκθεση στην Ανατολική Ευρώπη. Η Volvo καταλαμβάνει την πέμπτη θέση με στάθμιση 7,1%. Ο σουηδικός κολοσσός παράγει 70% φορτηγά και 20% κατασκευαστικό εξοπλισμό, και ως εκ τούτου είναι πολύ εκτεθειμένος σε οικονομική δραστηριότητα και υποδομές, επίσης στην Ουκρανία. Η δανική εταιρεία Danske Rockwool έχει συντελεστή στάθμισης 6,2% και κατατάσσεται στην κατηγορία δομικών προϊόντων. Η εταιρεία έχει 20% έκθεση στην Ανατολική Ευρώπη και συνδέεται με την ανασυγκρότηση. Η σουηδική Alfa Laval έχει συντελεστή στάθμισης 2,9%. Η παρουσία της συνδέεται με την παραγωγή ηλιελαίου στην Ουκρανία που το 2021 αντιπροσώπευε το 47% της παγκόσμιας παραγωγής ηλιελαίου. Στο καλάθι είναι και η ΑΒΒ με στάθμιση 2,8%. Η εταιρεία λειτουργεί κατά 45% με αυτοματισμούς και 55% με ρομποτική και συνδέεται με την ηλεκτροκίνηση. Επιπλέον, το χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνει μετοχές όπως η CRH (7,3%), η Saint-Gobain (7,3%), η Holcim (7,2%) και η BASF (7,1%) .

Το « καλαμάρι βαμπίρ » της Goldman Sachs είναι « στο παιχνίδι εδώ και πολύ καιρό », επιμένει το δημοσίευμα, διευκρινίζοντας: Η Goldman Sachs έχει το παρατσούκλι το καλαμάρι βαμπίρ « γιατί η τράπεζα ήταν παντού και έχει εξασφαλίσει θέσεις, οικονομικές και πολιτικές. , για να αξιοποιήσει στο έπακρο κάθε κατάσταση, όπως έκανε με την οικονομική κρίση μετά το 2008 . Το 2022, το NBC News έγραψε για το πώς εργάστηκε η τράπεζα για να αποκομίσει κέρδη από τον πόλεμο στην Ουκρανία λίγες μέρες μετά την έναρξη της «ειδικής επιχείρησης» της Ρωσίας. « Αν η Heidelberg Materials βρίσκεται στην κορυφή της λίστας της ουκρανικής τράπεζας, δεν είναι τυχαίο », τονίζει ο Steigan επειδή ελέγχεται από την Goldman Sachs, η οποία κατέχει επίσης μετοχές στην Alfa Laval.

Στην ετήσια επιστολή του προς τους μετόχους, ο Διευθύνων Σύμβουλος του χρηματοπιστωτικού κολοσσού BlackRock, Λάρι Φινκ, αναφέρει: « Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία τερμάτισε την παγκοσμιοποίηση που ζήσαμε τις τελευταίες τρεις δεκαετίες ».

Τα νορβηγικά ΜΜΕ εφιστούν την προσοχή στο γεγονός ότι « η BlackRock ελέγχει άμεσα περισσότερα από 10.000 δισεκατομμύρια δολάρια επενδύσεων και έμμεσα 20.000 δισεκατομμύρια περισσότερα, μέσω του συστήματος Aladdin για άλλους επενδυτές », επομένως, « αποτελούν μακράν την πιο ισχυρή καπιταλιστική ομάδα στον κόσμο σήμερα » και « υπάρχουν λοιπόν κάθε λόγος να ακούσουν τι λέει το αφεντικό τους ». Έτσι, η BlackRock μπαίνει στον πόλεμο κατά της Ρωσίας. Ο Λάρι Φινκ ξεκαθαρίζει ότι η BlackRock θα χρησιμοποιήσει την οικονομική της δύναμη στον οικονομικό πόλεμο εναντίον της Ρωσίας: " Σε συνεννόηση με τους μετόχους μας, η BlackRock εντάχθηκε επίσης στην παγκόσμια προσπάθεια απομόνωσης της Ρωσίας από τις χρηματοπιστωτικές αγορές ."

Ο Volodymyr Zelensky και η Black Rock συμφώνησαν τον Δεκέμβριο του 2022 να επικεντρωθούν βραχυπρόθεσμα στον συντονισμό των προσπαθειών όλων των επενδυτών και των πιθανών συμμετεχόντων στην ανοικοδόμηση της χώρας, διοχετεύοντας τις επενδύσεις στους πιο σημαντικούς τομείς της ουκρανικής οικονομίας. Το 2020, οι Financial Times εξέθεσαν πώς η BlackRock είχε αναλάβει τον μανδύα του καλαμαριού βαμπίρ από την Goldman Sachs: " Πώς το καλαμάρι βαμπίρ της Goldman έδωσε τη θέση της στο BlackRock ."

« Η Δύση ετοιμάζεται να λεηλατήσει την Ουκρανία μετά τη σύγκρουση με νεοφιλελεύθερη θεραπεία σοκ », προειδοποιεί ο Στάιγκαν : « Καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρώπη πλημμυρίζουν την Ουκρανία με όπλα δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων, χρησιμοποιώντας την ως αντι-ρωσικό πληρεξούσιο και τροφοδοτώντας μια βάναυση σύγκρουση που καταστρέφει τη χώρα, στόχος τους είναι να λεηλατήσουν τη μεταπολεμική οικονομία της χώρας . Εκπρόσωποι δυτικών κυβερνήσεων και επιχειρήσεων συναντήθηκαν στην Ελβετία τον Ιούλιο του 2022 για να σχεδιάσουν μια σειρά σκληρών νεοφιλελεύθερων πολιτικών που θα επιβάλουν στην Ουκρανία μετά τη σύγκρουση, ζητώντας την κατάργηση της εργατικής νομοθεσίας, το άνοιγμα των αγορών, τη μείωση των δασμών, την απορρύθμιση των βιομηχανιών και την πώληση του κράτους σε εταιρείες που ανήκουν σε ιδιώτες επενδυτές », συνεχίζουν τα νορβηγικά ΜΜΕ. Στις 4-5 Ιουλίου 2022, ανώτεροι αξιωματούχοι από τις ΗΠΑ, την ΕΕ, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα συναντήθηκαν στην Ελβετία για μια Διάσκεψη για την Ανάκαμψη της Ουκρανίας. Εκεί, σχεδίασαν την ανοικοδόμηση της Ουκρανίας μετά τη σύγκρουση και ανακοίνωσαν υποχρεώσεις απόδοσης – και όλα αυτά με τα σάλια από μια απροσδόκητη πιθανότητα συμβάσεων.

Τον Μάρτιο του 2022, το ουκρανικό κοινοβούλιο ψήφισε νόμο έκτακτης ανάγκης που επιτρέπει στους εργοδότες να αναστείλουν τις συλλογικές συμβάσεις. Στη συνέχεια, τον Μάιο, το Κοινοβούλιο ενέκρινε ένα πρόγραμμα μόνιμων μεταρρυθμίσεων που εξαιρούσε ουσιαστικά τη συντριπτική πλειοψηφία των Ουκρανών εργαζομένων (όσων σε εταιρείες με λιγότερους από 200 υπαλλήλους) από το ουκρανικό εργατικό δίκαιο. Έγγραφα που διέρρευσαν το 2021 έδειξαν ότι η βρετανική κυβέρνηση καθοδήγησε Ουκρανούς αξιωματούχους για το πώς να πείσουν ένα εχθρικό κοινό να αποκηρύξει τα δικαιώματα των εργαζομένων και να εφαρμόσει αντισυνδικαλιστικές πολιτικές. Το εκπαιδευτικό υλικό θρηνούσε ότι η κοινή γνώμη για τις προτεινόμενες μεταρρυθμίσεις ήταν συντριπτικά αρνητική, αλλά παρείχαν στρατηγικές ανταλλαγής μηνυμάτων με στόχο να παραπλανήσουν τους Ουκρανούς ώστε να τις υποστηρίξουν.

Ο Rothschild και η BlackRock παίρνουν τον έλεγχο της Ουκρανίας. « Ο χρηματοοικονομικός οίκος Rothschild & Co πραγματοποίησε μια από τις μεγαλύτερες αναδιαρθρώσεις χρέους στην ιστορία », αναφέρει το Reuters . Η Ουκρανία θεωρεί ότι αυτό είναι μια μεγάλη νίκη και μια σημαντική μείωση του χρέους της χώρας. Αυτό που δεν λένε είναι ότι είναι πλέον εντελώς στην τσέπη των Rothschild και BlackRock.

Όπως και στο έργο του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, « Ο έμπορος της Βενετίας », οι χρηματοδότες θα απαιτήσουν σύντομα τη « λίρα της σάρκας τους », όπου ο τοκογλύφος Σάιλοκ έχει χορηγήσει ένα δάνειο με αντάλλαγμα το δικαίωμα να απαιτήσει μια λίβρα σάρκας από το σώμα του εμπόρου Αντόνιο.

Η Rothschild & Co είναι μια διεθνής χρηματοοικονομική εταιρεία με έδρα το Λονδίνο και το Παρίσι. Ελέγχονται από την οικογένεια Rothschild », θυμάται ο Steigan , προσθέτοντας, « ιστορικά, ήταν αυτοί που χρηματοδότησαν τις προσπάθειες της Αγγλίας στους Ναπολεόντειους πολέμους » και « χρηματοδότησαν την κατασκευή της διώρυγας του Σουέζ και την ανεξαρτησία της Βραζιλίας έναντι έναντι της Πορτογαλίας .

Ο Rothschild είναι επίσης ο επίσημος οικονομικός σύμβουλος του Υπουργείου Οικονομικών της Ουκρανίας από τον Απρίλιο του 2017.

« Η ουκρανική υπόθεση θυμίζει την παλιά καλή βρετανική αποικιοκρατία. Τελικά, αυτή είναι η μεγαλύτερη οικονομική απάτη στον κόσμο, που πληρώθηκε με το κόστος μερικών εκατοντάδων χιλιάδων ζωών », καταλήγει ο Steigan .

πηγή: Continental Observer

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

ΕΙΔΗΣΕΙΣ Ελλάδα Εργασιακές σχέσεις ΝΕΑ Οικονομία ΡΟΗ

Μισθοί: Πώς βυθίστηκε η Ελλάδα στην τρίτη θέση από το τέλος στην Ε.Ε. - Είμαστε η μόνη χώρα στην οποία οι μισθοί είναι χαμηλότεροι από το 2014

Ακτιβιστής στις 10.11.24 0

Μπορεί στην Ελλάδα ο μέσος μισθός πλήρους απασχόλησης να αυξήθηκε το 2023 συγκριτικά με το 2022, όμως το ποσοστό ήταν χαμηλότερο σε σχέση με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, με αποτέλεσμα η χώρα μας να υποχωρήσει ακόμη χαμηλότερα στην κατάταξη και να καταλαμβάνει πλέον την 3η θέση από το τέλος.

Τα επίσημα στοιχεία που έδωσε χθες στη δημοσιότητα η Eurostat ανεβάζουν τις μέσες ετήσιες αποδοχές του εργαζόμενου πλήρους απασχόλησης στην Ελλάδα στα 17.013 ευρώ, έναντι 16.407 ευρώ το 2022. Η ποσοστιαία μεταβολή διαμορφώνεται στο 3,69% και αποτελεί μια από τις χειρότερες επιδόσεις σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.

Σε ποσοστιαία βάση η Ελλάδα κινήθηκε περίπου στα ίδια επίπεδα με τη Δανία (είχε αύξηση 3,74% στις μέσες ετήσιες αποδοχές πλήρους απασχόλησης, οι οποίες όμως αυξήθηκαν στα 67.604 ευρώ), ενώ είχε καλύτερη επίδοση από τη Σουηδία (υπήρξε υποχώρηση 3,91% στα 44.619 ευρώ) και τη Μάλτα (αύξηση 1,98% στα 29.989 ευρώ). Καλύτερη ήταν η ποσοστιαία επίδοση της Ελλάδας και συγκριτικά με την αντίστοιχη της Ιταλίας, η οποία είδε αύξηση 2,83% στις μέσες ετήσιες αποδοχές και διαμόρφωσή τους στα 32.749 ευρώ.

Μας πέρασαν Ρουμάνοι και Πολωνοί, μας «έπιασαν» οι Ούγγροι

Με βάση τα στοιχεία της Eurostat, η Ελλάδα το 2022 ξεπερνούσε (με βάση τον συγκεκριμένο δείκτη μέτρησης) την Πολωνία, τη Ρουμανία, την Ουγγαρία και τη Βουλγαρία. Και αυτό διότι τα 16.407 ευρώ ήταν περισσότερα από τα 15.488 ευρώ της Πολωνίας, τα 15.064 ευρώ της Ρουμανίας, τα 14.384 ευρώ της Ουγγαρίας και τα 11.880 ευρώ της Βουλγαρίας.

Όμως, με βάση τα στοιχεία το 2023, η Ελλάδα έπεσε ακόμη χαμηλότερα στην κατάταξη. Για παράδειγμα, η Πολωνία είναι πλέον πολύ πιο ψηλά από την Ελλάδα, καθώς καταγράφηκε αύξηση 16,57% και διαμόρφωση των ετήσιων αποδοχών στα 18.054 ευρώ. Σε καλύτερη θέση από την Ελλάδα βρέθηκε και η Ρουμανία, η οποία εμφάνισε αύξηση 17,76% και διαμόρφωση του ετήσιου ποσού στα 17.739 ευρώ.

Άρα, με βάση τα επικαιροποιημένα στοιχεία της Eurostat, ξεπερνάμε πλέον οριακά την Ουγγαρία, η οποία όμως πλησίασε πολύ την Ελλάδα ύστερα από ετήσια αύξηση 17,46%, και «καθαρά» μόνο τη Βουλγαρία, η οποία παραμένει στην τελευταία θέση με μέσες ετήσιες αποδοχές 13.503 ευρώ, οι οποίες όμως επίσης αυξάνονται με ετήσιο ρυθμό της τάξεως του 13,66%.
Οι μόνοι με μισθούς χαμηλότερους του 2014

Το 2023 ήταν η 3η διαδοχική χρονιά αύξησης του μέσου μισθού στην Ελλάδα. Το χαμηλό της 10ετίας καταγράφηκε το 2020, στα 15.859 ευρώ. Ακόμη και στη συγκεκριμένη χρονιά, όμως, η Ελλάδα δεν είχε πέσει τόσο χαμηλά στην ευρωπαϊκή κατάταξη, καθώς ξεπερνούσε κατά σειρά τη Βουλγαρία, την Ουγγαρία, τη Ρουμανία, την Πολωνία, τη Σλοβακία και την Κροατία.

Ακόμη και με τα 17.013 ευρώ είμαστε η μοναδική χώρα στην Ευρώπη που εξακολουθούμε να έχουμε μέσες ετήσιες αποδοχές χαμηλότερες (έστω και οριακά) σε σχέση με τα προ 10ετίας επίπεδα (17.052 ευρώ το 2014), ενώ είναι δεδομένο ότι η χώρα δεν έχει ανακτήσει ακόμη τα προ οικονομικής κρίσης επίπεδα.

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΕΛΣΤΑΤ ΝΕΑ Οικονομία ΡΟΗ Φτώχεια Χρέος

Έκθεση-«βόμβα» της ΕΕ για την ελληνική οικονομία: «Έρχεται μεγάλη καταστροφή αν δεν συμβεί κάτι το δραστικό»

Ακτιβιστής στις 24.7.24 0

Η τραγική κατάσταση της ελληνικής οικονομίας που ζει με επιδοτήσεις και δανεικά αποτελεί το κεντρικό θέμα έκθεσης της ΕΕ για την χώρα: Το Ecofin έδειξε το τι έρχεται στα συμπεράσματά του: Φτώχεια ακόμα πιο μεγάλη από σήμερα..

Μεγάλη υστέρηση σε παραγωγικότητα και στην προσέλκυση ιδιωτικών επενδύσεων, τεράστιες εισαγωγές λόγω αδυναμίας της εσωτερικής παραγωγής και συνεπώς μεγάλο έλλειμα στο ισοζύγιο εξωτερικών συναλλαγών, καθώς οι εξαγωγές δείχνουν επίσης εικόνα κατάρρευσης!

Έτσι, έχουμε:

1. Σύμφωνα με την ΤτΕ, τον Μάιο οι καθαρές εξαγωγές αγαθών (χωρίς καύσιμα και πληθωρισμό) συρρικνώθηκαν κατά 3,2%, ενώ οι εισαγωγές αυξήθηκαν κατά 2,3%! Αυτό σημαίνει 5% αύξηση του ελλείματος!

Μιας οικονομίας που χρωστά σε κρατικό επίπεδο 400 δισ. ευρώ, έχει έλλειμα κάπου στο 170% επί του ΑΕΠ.Στο Μνημόνιο μπήκαμε με 320 δισ. ευρώ χρέος και 125% επί του ΑΕΠ.

Σήμερα εμφανίστηκαν δηλώσεις του επικεφαλής της ΤτΕ και εγχώριου αντιπροσώπου των δανειστών, εκ της θέσεως του, κ. Στουρνάρα που υποστήριζε ότι «σε 40 χρόνια η Ελλάδα θα δει το έλλειμμά της να μειώνεται στο 60% του ΑΕΠ»!

Τα ίδια έλεγαν και το 2010 για το 2030. Το ερώτημα είναι πλέον αν θα υπάρχει η Ελλάδα όπως την ξέρουμε, σε επίπεδο εδαφικής ακεραιότητας και εθνικής κυριαρχίας, σε 40 χρόνια με τον ρυθμό εξαφάνισης των Ελλήνων εις το γένος, κατοίκων της χώρας.

2. Ο βασικός άδηλος πόρος που είναι ο τουρισμός, παρά τα ευφάνταστα ρεπορτάζ των φιλοκυβερνητικών καναλιών, πάει «άπατος» και σε οποιαδήποτε περίπτωση δεν φτάνει για να σώσει την παρτίδα στο εξωτερικό άνοιγμα της χώρας.

Όταν μια Ισπανία έχει 100 εκατ. τουρίστες και η Τουρκία πάνω από 45 εκατ., η Ελλάδα με το ζόρι προσπαθεί να ξεπεράσει τα 20 εκατ. αφίξεων με ελάχιστη κατά κεφαλή δαπάνη της τάξης των 500 ευρώ.

3. Εισάγουμε σχεδόν διπλάσια σε αξία αγαθά από όσα εξάγουμε…

Το πρόβλημα είναι πρακτικά άλυτο.

Γιατί; Γιατί η αύξηση της παραγωγικότητας στην Ελλάδα συγκαταλέγεται στα χαμηλότερα επίπεδα της ΕΕ!

«Υπάρχει σημαντικό και συνεχιζόμενο χάσμα μεταξύ της ελληνικής ωριαίας παραγωγικότητας σε μονάδες αγοραστικής δύναμης και της αντίστοιχης παραγωγικότητας της ΕΕ, δεδομένου ότι το 2023 η παραγωγικότητα της Ελλάδας ανήλθε στο 57,4% του μέσου όρου της ΕΕ» επισημαίνει η έκθεση της ΕΕ.

Επίσης η Κομισιόν λέει πως «το πολύ χαμηλό επίπεδο των συνολικών επενδύσεων στην Ελλάδα αποτελεί τροχοπέδη για την αύξηση της παραγωγικότητας».

4. Το 2023 οι καθαρές δημόσιες επενδύσεις αυξήθηκαν σημαντικά, αλλά οι καθαρές ιδιωτικές επενδύσεις σε αξία είναι από τις πιο χαμηλές στην ΕΕ αναφέρει η ίδια έκθεση.

Δηλαδή δεν υπάρχουν επενδύσεις! Και όμως η κυβέρνηση και τα καλοταϊσμένα φερέφωνά της λένε ακριβώς το αντίθετο: «Κύμα επενδύσεων»!

Και το «κερασάκι στην τούρτα» είναι το συμπέρασμα της έκθεσης:

5. «Η ελληνική οικονομία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την εισαγωγή επενδυτικών αγαθών, γεγονός που καθιστά τις επιχειρήσεις ευάλωτες σε διαταραχές της αλυσίδας εφοδιασμού και σε απρόβλεπτες εξελίξεις των τιμών παραγωγού.

6. Η Ελλάδα λοιπόν δεν έχει καταφέρει να εξάγει σημαντικής αξίας αγαθά, αλλά και στις εισαγωγές της δεν έχει επωφεληθεί όσο θα μπορούσε από τα πλεονεκτήματα της ενιαίας αγοράς.

7. Η Ελλάδα έχει τον χαμηλότερο βαθμό ενσωμάτωσης στην ενιαία αγορά, καθώς ο μέσος όρος των εισαγωγών και των εξαγωγών αγαθών και υπηρεσιών αντιπροσώπευε το 2022 μόλις το 21,9 % του ΑΕΠ, έναντι 46 % που ήταν ο μέσος όρος της ΕΕ»!

Και καταλήγει:

8. Οι επιδόσεις της Ελλάδας στον τομέα της καινοτομίας είναι μέτριες (Μπα; τι έγιναν οι φοβερές και τρομερές “strart up” παρεούλες που «θα μεταμόρφωναν την ελληνική οικονομία»;), η πρόσβαση σε χρηματοδότηση εξακολουθεί να είναι δυσχερής (σ.σ.: πρακτικά δεν υπάρχουν τράπεζες που να χρηματοδοτούν τους πολίτες, παρά μόνον να λεηλατούν το ευρωπαϊκό χρήμα) και οι ληξιπρόθεμες οφειλές επηρεάζουν τη ρευστότητα.

Τι δείχνουν όλα αυτά; Μια οικονομία-«καρυδότσουφλο» που στην πρώτη διεθνή αναταραχή των αγορών θα καταρρεύσει! Η επανάληψη του 2008 δεν είναι μακριά…

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ελλάδα ΝΑΤΟ Οικονομία Ουκρανία ΡΟΗ

Θα δίνουμε πάνω από 200.000.000 ετησίως στην Ουκρανία; – Στην πρέσα ο Κυριάκος

Ακτιβιστής στις 13.6.24 0

Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης – μετά την εντυπωσιακή αποδυνάμωσή του στο εσωτερικό – βρίσκεται ενώπιον και μιας σημαντικής απόφασης για τη διπλωματική και αμυντική θέση της χώρας στο εξωτερικό, η οποία θα έχει επιπτώσεις και στην εθνική οικονομία.

Η ελληνική κυβέρνηση οφείλει ως τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στην Ουάσιγκτον, στις 9 Ιουλίου, να έχει αποφασίσει αν συναινεί ή διαφωνεί με την, προ τριμήνου, πρόταση του Γενικού Γραμματέα Γενς Στόλτενμπεργκ για να ενισχυθεί η Ουκρανία με € 100 δισ. την περίοδο 2025-2030. Αν η πρωτοβουλία Στόλτενμπεργκ εγκριθεί, οι ελληνικές καταβολές, μέσω του κοινού προϋπολογισμού της Συμμαχίας, θα είναι πάνω από € 200.000.000 ετησίως ή – συνολικά – € 1 δις την πενταετία.

Ωστόσο, ο (απερχόμενος) Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ έχει ήδη αναθεωρήσει την αρχική του πρόταση, ζητώντας πλέον το διπλασιασμό της λεγόμενης «οικονομικής δέσμευσης» προς την Ουκρανία, στο ποσό των 200 δισ. ως το 2030, με αποτέλεσμα οι Σύμμαχοι να έχουν διχαστεί. Ειδικά για την Ελλάδα, η αναθεωρημένη πρόταση Στόλτενμπεργκ μπορεί να μη σημαίνει μόνο διπλασιασμό των ετήσιων καταβολών από € 200.000.000 σε €400.000.000, αλλά ποσό ακόμα και μεγαλύτερο των € 500.000.000.

Η μεγάλη αυτή διαφορά ίσως προκύψει, αν γίνει δεκτή η πρόταση ορισμένων μελών του ΝΑΤΟ για υπολογισμό της ετήσιας βοήθειας σε ποσοστό 0,25% του ΑΕΠ κάθε χώρας και όχι με βάση το “κλειδωμένο” ποσοστό εθνικών συνεισφορών στον κοινό προϋπολογισμό του ΝΑΤΟ. Με δεδομένες τις διαφωνίες μεταξύ ΗΠΑ-Ευρώπης, αλλά και ενδοευρωπαϊκά, η Ουάσιγκτον έχει ενημερώσει την ελληνική κυβέρνηση ότι δεν υπάρχει πολυτέλεια χρόνου. Ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν και ο υπουργός Εξωτερικών Άντονι Μπλίνκεν ζητούν οι αποφάσεις για την ενίσχυση της Ουκρανίας να ληφθούν, έστω επί της αρχής, ακόμα και πριν από τη σύνοδο της 9ης Ιουλίου.

Σκεπτικό της επιτάχυνσης είναι αφενός να μη διαταραχθεί το πανηγυρικό κλίμα του εορτασμού της 75ης επετείου ίδρυσης του ΝΑΤΟ και αφετέρου να μη δοθούν αφορμές στη Μόσχα και το Πεκίνο για την επικοινωνιακή εκμετάλλευση ενδεχόμενων διαφωνιών ή εκκρεμοτήτων. Κεντρική ιδέα του αμερικανικού μηνύματος προς την Αθήνα είναι ότι δε θα πρέπει να υπάρχει μεγάλη ανησυχία για τον υπολογισμό της ετήσιας εθνικής συνεισφοράς βάσει του 0,25% του ΑΕΠ, επειδή θα ληφθούν υπόψη και άλλα στοιχεία προς ελάφρυνση των συμμάχων. Ως κριτήρια, αναφέρονται το συνολικό ύψος των εθνικών αμυντικών δαπανών, η αφαίρεση της αξίας της απευθείας στρατιωτικής βοήθειας της Αθήνας προς το Κίεβο, καθώς και της αξίας της πάσης φύσεως συνδρομής μέσω της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
“Δημιουργική ασάφεια” Μακρόν για την Ουκρανία

Οι αμερικανικές διαβεβαιώσεις για την αφαίρεση αυτών των ποσών προσφέρουν, σε κάποιο βαθμό, ταμειακή διευκόλυνση ή ευκαιρίες βραχυπρόθεσμης μετακύλισης πληρωμών, αλλά ασφαλώς δε λύνουν το μείζον πρόβλημα της ξαφνικής επιβάρυνσης της ελληνικής οικονομίας με € 500.000.000 ετησίως ή € 2,5 δις ως το 2030.

Στον αντίποδα των συστάσεων Μπάιντεν-Μπλίνκεν, ο Γάλλος πρόεδρος Εμμανουέλ Μακρόν συντηρεί τη “δημιουργική ασάφεια”. Στις ενημερώσεις του Παρισιού προς την ελληνική πλευρά επιβεβαιώνεται η βούληση ανάληψης μεγαλύτερων δεσμεύσεων έναντι της Ουκρανίας, αλλά τονίζεται ότι τα επιμέρους θέματα, όπως οι οροφές της βοήθειας και οι μέθοδοι υπολογισμού της, είναι περισσότερο ευθύνη των ευρωπαϊκών κρατών και λιγότερο των Ηνωμένων Πολιτειών.

Ο Μακρόν φέρεται να θέτει ως απαράβατο όρο, για να υπογράψει τις – υποστηριζόμενες από τις ΗΠΑ – προτάσεις Στόλτενμπεργκ, τον συνυπολογισμό-συμψηφισμό της διμερούς και πολυμερούς (μέσω ΕΕ) βοήθειας προς την Ουκρανία. Ταυτόχρονα, το Παρίσι διαμηνύει ότι δε θα δώσει λευκή επιταγή στα συμμαχικά όργανα, επειδή κρίνει πως τείνουν να στηρίξουν τα συμφέροντα των αμυντικών βιομηχανιών των ΗΠΑ με ορολογίες, όπως η «διατλαντική αμυντική βιομηχανική βάση», οι οποίες θα μειώσουν την ανεξαρτησία των ευρωπαϊκών εταιριών του κλάδου.

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

ΑΠΟΨΕΙΣ Απόψεις για την Οικονομία Κόσμος Οικονομία ΡΟΗ

Dent (οικονομολόγος): Γιατί έρχεται το μεγαλύτερο κραχ μετά τη Μεγάλη Ύφεση – Oι μετοχές θα καταρρεύσουν ως -90%

Ακτιβιστής στις 12.6.24 0

Ο Harry Dent προειδοποίησε ότι η υπερφούσκα που έχει σχηματιστεί δεν έχει ακόμη σκάσει

Επιμένει στη δήλωσή του για τη μεγαλύτερη χρηματιστηριακή συντριβή στην Ιστορία ο πλέον ειλικρινής οικονομολόγος και αναλυτής στον κόσμο, Harry Dent.
Πιο συγκεκριμένα, μιλώντας στο Fox News Digital, ο Dent προειδοποίησε ότι η υπερφούσκα που έχει σχηματιστεί δεν έχει ακόμη σκάσει και μπορεί να προκαλέσει το μεγαλύτερο κραχ από τη Μεγάλη Ύφεση.
«Από το 1925 έως το 29 είχαμε μια φυσική φούσκα.
Δεν υπήρχε κανένα ερέθισμα πίσω από τη δημιουργία της, κάποιο τεχνητό ερέθισμα.
Άρα, η προσφάτως διαμορφωθείσα πραγματικότητα είναι κάτι νέο, που δεν έχει ξανασυμβεί», είπε ο Dent, και πρόσθεσε: «Τι κάνεις αν θέλεις να θεραπεύσεις το hangover; Πίνεις περισσότερο; Αυτό έκαναν.
Το να πλημμυρίσει η οικονομία με επιπλέον χρήματα μπορεί να ενισχύσει την οικονομία μακροπρόθεσμα.

Αλλά, τα πραγματικά οφέλη αυτού του πράγματος θα τα δούμε μόνο όταν δούμε αυτή τη φούσκα να σκάει.
Αυτή η φούσκα διαρκεί 14 χρόνια. Οι περισσότερες φούσκες διαρκούν πέντε με έξι, χρόνια, ωστόσο αυτή έχει τεντωθεί.
Άρα θα έπρεπε να περιμένετε συντριβή μεγαλύτερη από ό,τι είχαμε το 2008 έως το 2009».

Wall Street…

Να σημειωθεί πως, καθώς οι αγορές διανύουν το β’ τρίμηνο, ο βαρύς για την τεχνολογία Nasdaq κλέβει την παράσταση, σημειώνοντας άνοδο 6,9%.
Ο δε S&P 500 σημείωσε άνοδο 4,8% και ο Dow Jones 2,3%.
«Πιστεύω ότι θα δούμε τον S&P να υποχωρεί 86% από την κορυφή και τον Nasdaq 92%.
Μια «ηρωική» μετοχή, όπως η Nvidia, όσο καλή και αν είναι, και είναι μια εξαιρετική εταιρεία, θα υποχωρήσει 98%» τόνισε ο Dent και πρόσθεσε:
«Δεν έχουμε δει ποτέ [την] αμερικανική κυβέρνηση να διατηρεί μια εντελώς τεχνητή φούσκα για μιάμιση δεκαετία… Δείτε τι θα συμβεί μετά από αυτό.
Μπορώ να σας πω ότι δεν υπήρξε ούτε μία φούσκα, και αυτή είναι πολύ μεγάλη, που να μην τελείωσε άσχημα».
Η μόνη τροποποίηση στην πρόβλεψη του Dent είναι το χρονοδιάγραμμα:
Τα κατώτατα όρια θα τα δούμε κάποια στιγμή από τις αρχές έως τα μέσα του 2025.
Στο επίκεντρο της φούσκας βρίσκεται η αγορά ακινήτων.
Σύμφωνα με τον Dent, οι κατοικίες θα έβλεπαν τα χαμηλά του 2012 φέτος…
Όπως ισχυρίστηκε, οι τιμές των σπιτιών στις ΗΠΑ έχουν διπλάσια τιμή σε σχέση με την πραγματική αξία τους.
«Ιστορικά ποτέ η ιδιοκτησία στις ΗΠΑ είχε φτάσει σε τόσο μεγάλο βαθμό.
Πότε τόσο πολλοί άνθρωποι δεν είχαν δύο και τρία σπίτια» είπε.
«Αν καταλαβαίνετε τους πραγματικούς κύκλους, δεν θα αγοράσετε το πιο ακριβό σπίτι στην ιστορία ακριβώς στην κορυφή της αγοράς, διότι μετά θα γκρινιάζατε για 14 χρόνια, δεδομένου ότι περνάμε στην επόμενη μεγάλη ύφεση, όπως το '29 έως το '42 ή από το '68 έως το '82», σημειώνει ο συγγραφέας.
«Άλλωστε, τι θα ήταν αυτό, χωρίς το κίνητρο των 27 τρισεκατομμυρίων δολαρίων, το 2008 έως το 2022».

Στους επικριτές...

Ο Dent απάντησε στους επικριτές που χαρακτήρισαν τις υποθέσεις του «τρελές» και τον κατηγόρησαν ότι εκτρέφει φόβο.
«Απλώς λέω αυτό που βλέπω και, ειλικρινά, δεν δίνω δεκάρα αν δεν αρέσει στον κόσμο, γιατί πρέπει να διαλέξετε: θα πείτε την αλήθεια ή θα κάνετε τους ανθρώπους χαρούμενους;» αντέδρασε.
«Με αποκαλούν “perma-bear” και χαίρομαι για αυτό.
Αν κάνετε μια αναδρομή, τίποτα δεν είναι πιο προφανές από την κατάρρευση που έρχεται».
Πολλές άλλες φούσκες δεν ήταν τόσο απότομες ή δεν είχαν παρόμοιο μέγεθος. Γιατί; Δεν είχε γίνει αντιληπτή η δύναμη που έχουν οι κεντρικές τράπεζες, να εκτυπώνουν χρήματα από τον αέρα, συνέχισε ο Dent
«Είμαστε η μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο.
Θα υπομείνουμε αυτήν την ύφεση. Και αν εκτυπώνουν χρήματα για να δημιουργούν φούσκες, θα τυπώσουν χρήματα για να εξοφλήσουν τα ομόλογά τους».
«Στη Μεγάλη Ύφεση, το μεγάλο κραχ συνέβη από το 1929 ως το ’32, και μετά είχαμε τη συνέχεια από το ’ 38 έως το ’42.
Τώρα η χρονική ακολουθία έχει διαταραχθεί, λόγω των μέτρων που ελήφθησαν το 2009, με σκοπό η συντριβή να μην είναι τόσο μεγάλη.
Αλλά αυτή πήρε απλώς παράταση» τόνισε o Dent.
Προβλέποντας τη «φούσκα όλων των φουσκών», ο Dent προτρέπει τους επενδυτές να μετακινήσουν τα κεφάλαιά τους από το χρηματιστήριο.
«Η κυβέρνηση δημιούργησε αυτή τη φούσκα 100%... εντελώς τεχνητά, με ένεση ενός φαρμάκου για τεχνητά πιο δυνατά αποτελέσματα.
Αλλά και πάλι, τα πάντα, οι φούσκες πάντα σκάνε…» καταλήγει ο οικονομολόγος.

www.bankingnews.gr

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

ΑΠΟΨΕΙΣ Ελλάδα Ευρώπη Ξεφτίλα Οικονομία ΡΟΗ Φτώχεια

Financial Times: "Οι Έλληνες ο δεύτερος πιο φτωχός λαός στην Ευρωπαϊκή Ένωση"

Ακτιβιστής στις 25.4.24 0

Το σχολίασαν με άρθρο τους και οι Financial Times. Τίτλος "Οι Έλληνες ο δεύτερος πιο φτωχός λαός στην Ευρωπαϊκή Ένωση".

Και δεν ανακάλυψαν την Αμερική αφού σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της @EU_Eurostat η Ελλάδα είναι 2η πιο φτωχή χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μετά τη Βουλγαρία.

Αυτό που έχει ενδιαφέρον να δει κανείς είναι οι ανοδικοί ρυθμοί της Βουλγαρίας και η κατρακύλα της χώρας μας με ρυθμούς ξεφτίλας.

Και μόνο ότι η σύγκριση γίνεται με τη Βουλγαρία θα έπρεπε να οδηγήσει σε χαρακίρι τους ξεπουλημένους και ανίκανους Έλληνες πολιτικούς ΧΘΕΣ!

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

ΑΠΟΨΕΙΣ ΗΠΑ Κόσμος Οικονομία Ουκρανία Πολεμικές ειδήσεις ΡΟΗ Ρωσία

Η μεγάλη απάτη: Με τα 61 δισ. δολ. οι ΗΠΑ θα κάνουν business πάνω από το πτώμα της Ουκρανίας, αποκτώντας πολεμική οικονομία

Ακτιβιστής στις 21.4.24 0

Η προδοσία των Ρεπουμπλικανών στη Βουλή των Αντιπροσώπων και ο πολεμικός μετασχηματισμός της υπερχρεωμένης οικονομίας των ΗΠΑ για να διασωθεί

Το ερώτημα είναι απολύτως λογικό: Γιατί μια χώρα όπως οι ΗΠΑ με χρέος μη βιώσιμο στο δυσθεώρητο ύψος των 34 τρισ. δολ. αποφασίζει να δώσει 61 δισ. δολ. σε μία «τελειωμένη υπόθεση» όπως η Ουκρανία – δηλαδή σε μια χρεοκοπημένη οικονομία της οποίας τόσο οι στρατιωτικές υποδομές όσο και η παραγωγική βάση έχουν καταστραφεί από τη ρωσική «αρκούδα» στο πλαίσιο της στρατιωτικής επιχείρησης;
Η απάντηση συνοπτικά είναι η εξής: Οι ΗΠΑ, ακολουθώντας το παράδειγμα του Vladimir Putin, ο οποίος διέσωσε την εγχώρια οικονομία η οποία αποτέλεσε αντικείμενο πρωτοφανών ιστορικά κυρώσεων, μετατρέπουν την οικονομία τους σε πολεμική προκειμένου να ανατάξουν την κατεστραμμένη τους παραγωγική βάση και να ανταποκριθούν στο γεγονός ότι ο γεωπολιτικός ρόλος τους ως μόνης υπερδύναμης αμφισβητείται πλέον στην πράξη από τη συμμαχία του Παγκόσμιου Νότου.

Η απόφαση της Βουλής των Αντιπροσώπων

Η Βουλή των Αντιπροσώπων διεξήγαγε μία σπάνια συνεδρίαση το Σάββατο 20 Απριλίου για να ψηφίσει για προτεινόμενη βοήθεια 95 δισεκατομμυρίων δολαρίων προς την Ουκρανία, το Ισραήλ και την Ταϊβάν, με την ψηφοφορία, την οποία επιζητούσαν απεγνωσμένα ο Λευκός Οίκος, οι Δημοκρατικοί και οι νεοσυντηρητικοί Ρεπουμπλικάνοι από τον Οκτώβριο, ύστερα από πολύμηνες διαπραγματεύσεις.

Η Βουλή ενέκρινε σχεδόν 100 δισεκατομμύρια δολάρια σε βοήθεια προς τους υπερπόντιους συμμάχους, εταίρους και κράτη-πελάτες της Ουάσιγκτον με τους υποστηρικτές της βοήθειας να καταφέρνουν να ξεπεράσουν τις ισχυρές αντιδράσεις μετά από ένα εξάμηνο αδιέξοδων διαπραγματεύσεων.
Σχεδόν 61 δισεκατομμύρια δολάρια από τα 95 δισεκατομμύρια δολάρια από το προτεινόμενο πακέτο χρηματοδότησης δεσμεύονται για την εκ νέου πυροδότηση της σύγκρουσης στην Ουκρανία (τουλάχιστον τα 23 δισεκατομμύρια δολάρια από αυτά θα δαπανηθούν για την αναπλήρωση των εξαντλημένων αποθεμάτων όπλων των ΗΠΑ).
Πάνω από 26 δισεκατομμύρια δολάρια σε πρόσθετες δεσμεύσεις αναλαμβάνονται στο Ισραήλ (σχεδόν οκτώ φορές από ό,τι η Ουάσιγκτον συνήθως στέλνει στο Τελ Αβίβ σε ένα έτος), επίσης 8,12 δισεκατομμύρια δολάρια δεσμεύονται να υποκινήσουν τις εντάσεις με την Κίνα στην Ταϊβάν και την περιοχή Ινδίας - Ειρηνικού ευρύτερα.
Περνώντας από τη Βουλή των Αντιπροσώπων, το πακέτο βοήθειας πρόκειται τώρα να κυρωθεί από τη Γερουσία, όπου οι ηγέτες και των δύο κομμάτων φωνάζουν εδώ και μήνες για την επείγουσα ψήφιση της ξένης βοήθειας.
Εάν περάσει από τη Γερουσία, η νομοθεσία θα καταλήξει στο γραφείο του Προέδρου Biden προς υπογραφή.

Το νέο επιχειρηματικό μοντέλο

Η εκπρόσωπος των Ρεπουμπλικανών της Marjorie Taylor Greene, ένθερμη πολέμιος της παροχής περαιτέρω βοήθειας των ΗΠΑ στην Ουκρανία, στρατιωτική ή άλλη, πρότεινε μια τροπολογία για να ακυρωθεί η υποστήριξη προς το Κίεβο.
«Ο φορολογούμενος των Ηνωμένων Πολιτειών έχει ήδη στείλει 113 δισεκατομμύρια δολάρια στην Ουκρανία και πολλά από αυτά τα χρήματα δεν έχουν καταγραφεί», δήλωσε η Greene.
«Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση συνεχίζει να χρηματοδοτεί το στρατιωτικό-βιομηχανικό συγκρότημα και αυτό είναι ένα επιχειρηματικό μοντέλο το οποίο απαιτεί από το Κογκρέσο να συνεχίσει να ψηφίζει χρήματα για τη χρηματοδότηση ξένων πολέμων.
Αυτό είναι ένα επιχειρηματικό μοντέλο το οποίο ο αμερικανικός λαός δεν υποστηρίζει.
Οι αμερικανοί πολίτες δεν υποστηρίζουν ένα επιχειρηματικό μοντέλο που βασίζεται στο αίμα, τις δολοφονίες και τον πόλεμο σε ξένες χώρες, ενώ αυτή η ίδια η κυβέρνηση δεν κάνει τίποτα για να εξασφαλίσει τα σύνορά μας.
Ο αμερικανικός λαός έχει χρέος άνω των 34 τρισεκατομμυρίων δολαρίων και το χρέος αυξάνεται κατά 40 δισεκατομμύρια δολάρια κάθε βράδυ, ενώ όλοι κοιμόμαστε.
Ωστόσο, δεν γίνεται τίποτα για να διασφαλίσουμε τα σύνορά μας είτε να μειώσουμε το χρέος μας».
Υποδεικνύοντας τη δημοσκόπηση που δείχνει ότι η πλειονότητα των Αμερικανών αποδοκιμάζει τη νέα βοήθεια προς την Ουκρανία, η Greene επισήμανε ότι το Κογκρέσο επέλεξε να ψηφίσει για να «προστατεύσει την Ουκρανία» αντί να προστατεύσει «τους Αμερικανούς πολίτες που πληρώνουν το μισθό σας».
«Η Ουκρανία δεν είναι καν μέλος του ΝΑΤΟ.
Αλλά το πιο σημαντικό πράγμα που ακούτε στην Ουάσιγκτον, είναι ότι πρέπει να στείλουμε τα σκληρά κερδισμένα δολάρια των Αμερικανών φορολογούμενων στην Ουκρανία και να διατηρήσουμε τα χρήματα, για να συνεχίσουμε να δολοφονούμε Ουκρανούς, να εξαφανίσουμε μια ολόκληρη γενιά Ουκρανών ανδρών…
Τι είδους της υποστήριξης είναι αυτό;
Είναι αποκρουστικό», υπογράμμισε η Ρεπουμπλικανή γερουσιαστής.

Η νέα μορφή της παγκοσμιοποίησης

Αυτό που επιχειρεί η κυβέρνηση, όπως υπαινίσσεται η Greene, είναι μια επιστροφή στον κρατικό προστατευτισμό με επίκεντρο την αμυντική βιομηχανία.
Οι ανοησίες για την απαγόρευση του Tik Tok με τις κατηγορίες για ψηφιακή υποκλοπή των δεδομένων από την Κίνα έως τα 100 και πλέον δισ. για την ανάταξη της βιομηχανίας των ημιαγωγών για (να μη χαθεί το παιχνίδι της Τεχνητής Νοημοσύνης, ΑΙ) και οι προστατευτικές πολιτικές για την βιομηχανία μετάλλων (σίδηρος και χάλυβας) μεταξύ άλλων ανταποκρίνονται σε μια νέα υπό διαμόρφωση πραγματικότητα.
Οι αλυσίδες εφοδιασμού αναδιατάσσονται παγκοσμίως υπό την πίεση των γεωπολιτικών αλλαγών και το στρατιωτικό / βιομηχανικό κατεστημένο των ΗΠΑ επιθυμεί να διαδραματίσει έναν νέο ρόλο στην παραγωγική βάση της οικονομίας των ΗΠΑ καθώς και ο ενεργειακός τομέας έχει επωφεληθεί πουλώντας π.χ. ακριβό LNG στην Ευρώπη – η οποία θέλει... να απεξαρτηθεί από το φθηνό ρωσικό.
Με μια λέξη: έχουμε τη μερική επανεθνικοποίηση των οικονομιών, δηλ. της παραγωγική βάσης υπό την πίεση των προνοιών της ασφάλειας (αμυντικής, ενεργειακής είτε διατροφικής, είτε ως προς τις πρώτες ύλες) με την άρση της οικονομικής ελευθερίας που είχε επιτευχθεί στην πρώτη φάση της αμερικανικής παγκοσμιοποίησης υπό την αμερικανική ηγεμονία.
Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την παραγωγή χρέους και την αύξηση του κεντρικού ελέγχου της οικονομίας μέσω είτε προστατευτικών πολιτικών είτε τυπώματος πληθωριστικού χρήματος από τη Federal Reserve.
Ο λογαριασμός βέβαια θα πάει στους πολίτες – σε μια μεσαία τάξη που έχει δει τα εισοδήματά της και την αξία των περιουσιακών στοιχείων να καταστρέφεται από τη λαίλαπα του επίμονου πληθωρισμού.

Παράταση της αγωνίας για την Ουκρανία

Τα δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια σε νέα βοήθεια των ΗΠΑ που χορηγήθηκαν μέσω της νομοθεσίας που ψήφισε η Βουλή των Αντιπροσώπων μπορεί να παρατείνουν την ουκρανική κρίση, αλλά δεν θα μπορέσουν να εξασφαλίσουν μια νίκη του ΝΑΤΟ στον πόλεμο διά αντιπροσώπων κατά της Ρωσίας, λέει ο πρώην ανώτερος υπάλληλος πολιτικής ασφαλείας του Υπουργείου Άμυνας και αναλυτής Michael Maloof.
«Τώρα, τα χρήματα που θα πάνε στην Ουκρανία ως επί το πλείστον πιθανότατα θα πάνε σε εργολάβους της αμυντικής βιομηχανίας των ΗΠΑ σε διάφορες πολιτείες, αλλά για να φτιάξουμε νεότερο εξοπλισμό για τα δικά μας αποθέματα, που θα επιτρέψουν στη συνέχεια στις ΗΠΑ να ξεφορτωθούν παλαιότερο υλικό για την Ουκρανία», επισήμανε ο Maloof.
«Δεν θα είναι αρκετό για την Ουκρανία να υπερβεί την τρέχουσα γεωστρατηγική της θέση σε αυτό το σημείο, απλώς και μόνο επειδή δεν έχουν σταθερή ικανότητα οπλισμού», πρόσθεσε, επισημαίνοντας ότι μαζί με τα ίδια τα όπλα είναι και η ικανότητα εύρεσης του ανθρώπινου, κάτι που το καθεστώς του Κιέβου δυσκολεύεται ολοένα και περισσότερο να το κάνει», σημείωσε.
«Άλλα χρήματα που θα παρασχεθούν στην Ουκρανία προορίζονται για την πληρωμή των κρατικών υπαλλήλων», είπε στο Sputnik η απόστρατος αντισυνταγματάρχης της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ Karen Kwiatkowski, πρώην αναλύτρια του Υπουργείου Άμυνας, η οποία στάθηκε επίμονα στα φαινόμενα διαφθοράς που χαρακτηρίζουν το καθεστώς του Κιέβου με τα χρήματα της δυτικής βοήθειας να καταλήγουν με βαλίτσες στις στέπες ιθυνόντων του περιβάλλοντος Zelensky.
«Επομένως, πιθανώς θα περιλαμβάνει την κάλυψη των αναγκών των στρατιωτών, αλλά πηγαίνει πρώτα στους γραφειοκράτες του Κιέβου.
Δεδομένου του τρόπου με τον οποίο θα κατανεμηθεί, πολύ μικρή αλλαγή θα σημειωθεί από αυτούς που πραγματικά πολεμούν» πιστεύει η Kwiatkowski, εκτιμώντας ότι από τα 61 δισεκατομμύρια δολάρια που διατέθηκαν, τα 45 δισεκατομμύρια δολάρια θα ανακατευθυνθούν κύρια στις ΗΠΑ και 16 δισεκατομμύρια δολάρια θα σταλούν στην Ουκρανία ως λεγόμενη άμεση βοήθεια.
«Πιθανώς τα 16 δισεκατομμύρια δολάρια που φτάνουν στην Ουκρανία θα απορροφηθούν αμέσως για να πληρωθούν οι κρατικοί λογαριασμοί και όχι η πολεμική προσπάθεια», είπε, δείχνοντας το τεράστιο δημοσιονομικό έλλειμμα του Κιέβου.
«Δεν έχουν κανένα μέσο για να πραγματοποιήσουν μία αντεπίθεση και μόνο με δεδομένες τις ποσότητες των πυρομαχικών που καταναλώνουν, αυτό που προτείνουν ακόμη και οι ΗΠΑ πιθανότατα δεν θα διαρκούσε περισσότερο από έξι μήνες στην καλύτερη περίπτωση.
Και είναι απροσδιόριστο τι θα μπορέσει να προσφέρει η Ευρώπη.
Οπότε νομίζω ότι η Ουκρανία ουσιαστικά έχει τελειώσει.
Είναι απλώς μια επιχείρηση- «σφουγγάρισμα» των υπολειμμάτων … για τους Ρώσους.
Και θα χρειαστεί χρόνος για να οδηγήσει αυτή η πραγματικότητα στον Zelensky, ο οποίος θα πρέπει να αρχίσει να σκέφτεται να φύγει γρήγορα από εκεί, γιατί δεν νομίζω ότι η χώρα θα διαρκέσει η πολιτική ισχύς του πολύ περισσότερο», είπε ο Maloof.

H παραγωγική αδυναμία

Όσον αφορά την άμεση υποστήριξη για το Κίεβο, ο Maloof τόνισε ότι οι ΗΠΑ δεν διαθέτουν τα υπάρχοντα όπλα, ούτε την ικανότητα παραγωγής να ξεπεράσουν τη Ρωσία, με τον στρατό της Ουκρανίας να καταφεύγει σε απελπισμένες τακτικές, όπως χτυπήματα που στοχεύουν στις ρωσικές υποδομές.
«Αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει τις εξελίξεις στο στρατιωτικό πεδίο, με κανέναν τρόπο, για την Ουκρανία.
Κάθε φορά που το κάνει η Ουκρανία, οι Ρώσοι φαίνεται να επιστρέφουν με περίπου τρεις φορές περισσότερη ισχύ.
Και νομίζω ότι υπάρχει ένα μήνυμα προς τους Ουκρανούς ότι πρέπει να διευθετήσουν διά παντός αυτή την κατάσταση και να προσπαθήσουν να διατηρήσουν τα κεκτημένα», υπογράμμισε ο Maloof.

Καμία ποσότητα όπλων δεν μπορεί να σώσει τον Zelensky

Δεν υπάρχει πραγματικά «καμία ποσότητα» άλλων πυρομαχικών και όπλων που θα μπορούσε να λάβει η Ουκρανία σε αυτό το σημείο και να παραμείνει ανέπαφη, υποστηρίζει ο Maloof.
Η Kwiatkowski συμφωνεί, λέγοντας ότι οι προσδοκίες ότι οι ΗΠΑ θα είναι σε θέση να επιλύσουν τις ελλείψεις βλημάτων πυροβολικού και πυραύλων αεράμυνας ρίχνοντας περισσότερα χρήματα στην παραγωγή δεν είναι «καθόλου ρεαλιστικές και το ανακαλύψαμε πριν από δύο χρόνια με τα νέα για τα πραγματικά ποσοστά παραγωγής πυρομαχικών και πυραύλων
Το σύστημα της αμυντικής βιομηχανίας των ΗΠΑ δεν προσανατολίζεται σε υψηλούς όγκους παραγωγής ειδών χαμηλότερης προστιθέμενης αξίας, αλλά σε χαμηλούς όγκους μονάδων υψηλού κόστους που έχουν διάρκεια ζωής, συντήρησης και υλικοτεχνικής υποστήριξης μέσω αναβαθμίσεων.
Εκτός από τις ΗΠΑ, «η Ευρώπη δεν είναι σε οικονομική θέση για να αντιμετωπίσει» την ουκρανική κρίση μακροπρόθεσμα, σημείωσε ο Maloof.
«Έχουν τα δικά τους προβλήματα τώρα ως αποτέλεσμα αυτής της κρίσης και προσπαθούν να επιστρέψουν οικονομικά και πολιτικά και να ανακτήσουν την ποιότητα ζωής που είχαν πριν. Αλλά αυτή τη στιγμή, η Ευρώπη βρίσκεται σε ύφεση.
Αναδιατάσσει τις πηγές προσφοράς των ενεργειακών προϊόντων.
Και θα χρειαστεί πολύς χρόνος και πακτωλός από κεφάλαια για να ανακτηθεί η ενεργειακή ασφάλεια.
Αυτό που είχαν πριν αμφιβάλλω ότι θα μπορέσουν να ανακτήσουν σε οποιαδήποτε βραχυπρόθεσμη βάση.
Η Ευρώπη έχει τα προβλήματά της και οι ΗΠΑ έχουν τα προβλήματά τους, και προσπαθούμε να αναζωογονήσουμε έναν νεκρό σκύλο», τόνισε ο Maloof, αναφερόμενος στο καθεστώς Zelensky.

H προδοσία

Κληθείς να σχολιάσει τα συναισθήματα που εκφράστηκαν από ορισμένους σκληροπυρηνικούς Ρεπουμπλικάνους, συμπεριλαμβανομένων των Marjorie Taylor Greene, Paul Gosar, Matt Gaetz και άλλων, επισήμανε ότι ο πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων Mike Johnson «πρόδωσε» τη συντηρητική πτέρυγα του κόμματος και τους ψηφοφόρους δίνοντας προτεραιότητα στη βοήθεια σε ξένες χώρες έναντι της κρίσης στο στα νότια σύνορα, ο καθηγητής πολιτικών επιστημών του Πανεπιστημίου της Αϊόβα, Timothy Hagle, είπε ότι υπάρχει κάτι που πρέπει να ειπωθεί γι' αυτό.
«Είναι σίγουρα αλήθεια ότι ορισμένοι στη δεξιά αισθάνονται ότι ο Πρόεδρος Johnson τους έχει "προδώσει".
Ένα μέρος της βάσης των Ρεπουμπλικανών και εκείνοι στη δεξιά πτέρυγα είναι από καιρό δυσαρεστημένοι με αυτό που τώρα συχνά αναφέρεται ως "μοναδικό κόμμα".
Ο όρος αναφέρεται στην ιδέα ότι πολλοί εκλεγμένοι Δημοκρατικοί και Ρεπουμπλικάνοι ενδιαφέρονται περισσότερο για τη διατήρηση της κυβερνητικής εξουσίας και της θέσης τους παρά για το συμφέρον του λαού», είπε ο Timothy Hagle στο Sputnik.
«Όσον αφορά την πτυχή της προτεραιότητας, δεν είναι πραγματικά θέμα να υποδηλώνει κανείς ότι το ένα είναι πιο σημαντικό από το άλλο.
Αντίθετα, είναι πιθανότατα περισσότερο το θέμα που μπορεί να γίνει.
Σε αυτήν την κατεύθυνση, δεδομένης της θέσης της κυβέρνησης Biden και των Δημοκρατικών.
Παρά τον έλεγχο της Γερουσίας, δεν φαίνεται να μπορούν να κάνουν πολλά οι Ρεπουμπλικάνοι στη Βουλή.
Μερικές φορές μπορούν να καθυστερήσουν ψηφοφορίες ακόμη και όταν ξέρουν ότι κάτι θα ‘’σκοτωθεί’’ στη Γερουσία, αλλά ακόμη και αυτό μπορεί να είναι δύσκολο με μια ισχνή πλειοψηφία», εξήγησε ο ακαδημαϊκός.
Επιπλέον, οι υποστηρικτές της βοήθειας για ξένους πολέμους μπορούν να βασίζονται στην αίσθηση του ‘’επείγοντος’’ στην Ουάσιγκτον όσον αφορά τη χρηματοδότηση και τη συγκριτική ‘’ευκολία’’ με την οποία μπορεί να σταλεί, κάτι που δεν μπορούν να υπολογίζουν οι υποστηρικτές των επειγόντων μέτρων για τον περιορισμό της μεταναστευτικής κρίσης.
«Υπάρχει μια επείγουσα ανάγκη που σχετίζεται με τη βοήθεια προς το Ισραήλ και την Ουκρανία που δεν φαίνεται να υπάρχει στη συνοριακή κατάσταση.
Και για τις δύο χώρες η έλλειψη βοήθειας θα μπορούσε να επηρεάσει δραματικά τους πολέμους στους οποίους εμπλέκονται.
Δεύτερον, είναι απλώς πιο εύκολο να δοθεί βοήθεια σε μια χώρα παρά να διευθετήσουμε πώς να λύσουμε αυτό που συμβαίνει σχετικά με τα σύνορα των ΗΠΑ», συνόψισε ο Hagle.

Το συμπέρασμα είναι το εξής: η βοήθεια των 60 δισ. θα αφορά κυρίως την αναδιάταξη του στρατιωτικοβιομηχανικού πλέγματος των ΗΠΑ ενώ οι Ουκρανοί θα πεθάνουν μέχρις ενός επ’ ωφελεία των συμφερόντων της Δύσης.

www.bankingnews.gr

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου