Articles by "ΝΤΠ"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΝΤΠ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ZeroHedge 2-8-21
Authored by CJ Hopkins via The Consent Factory,
Mετάφραση:Μ.Στυλιανού

Οι άνθρωποι μπορούν να πουν ότι δεν είδαν πού πήγαιναν τα πράγματα τους τελευταίους 17 μήνες, αλλά το έβλεπαν.

Είδαν όλες τις πινακίδες στην πορεία. Όλα τα σημάδια ήταν γραμμένα με μεγάλα, ζωηρά γράμματα, μερικά από αυτά σε τρομακτικό γερμανικό φόντο. Φώναζαν...

«ΑΥΤΟΣ ΕΊΝΑΙ Ο ΔΡΌΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΌ».

Δεν θα σου δείξω όλες αυτές τις πινακίδες ξανά. Άνθρωποι σαν εμένα τις δείχνουν, και τις διαβάζουν δυνατά, εδώ και 17 μήνες. Όποιος γνωρίζει κάτι για την ιστορία του ολοκληρωτισμού, πώς μετατρέπει σταδιακά την κοινωνία σε μια τερατώδη εικόνα καθρέφτη, γνωρίζει από την αρχή τι είναι η «Νέα Κανονικότητα» και τα γεγονότα φωνάζουν από τις στέγες γι 'αυτό.

Παρακολουθήσαμε καθώς η Νέα Κανονικότητα μετέτρεψε τις κοινωνίες μας σε παρανοϊκές, παθολογικές, αυταρχικές Δ Υ Σ ΤΟ Π Ι Ε Σ, όπου οι άνθρωποι πρέπει τώρα να δείξουν τα «χαρτιά» τους για να δουν μια ταινία ή να πάρουν ένα φλιτζάνι καφέ και να επιδείξουν δημόσια την ιδεολογική τους συμμόρφωση για να εισέλθουν σε ένα σούπερ μάρκετ και να αγοράσουν τα ψώνια τους.

Παρακολουθήσαμε πως η Νέα Κανονικότητα μετέτρεψε την πλειοψηφία των μαζών σε μεθυσμένους από μίσος, υστερικούς όχλους που διώκουν ανοιχτά τους «Ανεμβολίαστους», τους επίσημα «Untermenschen» ( υπανθρώπους στη ναζιστική Γερμανία) της νέας κανονικής ιδεολογίας.

Παρακολουθήσαμε καθώς η Νέα Κανονικότητα έκανε ακριβώς αυτό που κάθε ολοκληρωτικό κίνημα στην ιστορία έχει κάνει πριν από αυτό. Τα επισημάναμε όλα αυτά, σε κάθε βήμα της διαδρομής. Δεν θα τα επαναλάβω όλα αυτά ξανά.

Θα καταγράψω, ωστόσο, πού βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή και πώς φτάσαμε εδώ ... για την ιστορία, έτσι ώστε οι άνθρωποι που θα σας πουν αργότερα ότι «δεν είχαν ιδέα πού πήγαιναν τα τρένα» θα καταλάβουν γιατί δεν τους εμπιστευόμαστε πλέον και γιατί τους θεωρούμε δειλούς και συνεργάτες, ή χειρότερα.

Ναι, αυτό είναι σκληρό, αλλά αυτό δεν είναι παιχνίδι. Δεν είναι διαφορά απόψεων. Το παγκόσμιο-καπιταλιστικό κυβερνών κατεστημένο εφαρμόζει μια νέα, πιο ανοιχτά ολοκληρωτική δομή της κοινωνίας και μέθοδο διακυβέρνησης. Ανακαλούν τα συνταγματικά και ανθρώπινα δικαιώματά μας, μεταβιβάζουν την εξουσία από κυρίαρχες κυβερνήσεις και δημοκρατικούς θεσμούς σε ασύδοτες παγκόσμιες οντότητες που δεν έχουν καμία υποταγή σε κανένα έθνος ή τον λαό του.

Αυτό συμβαίνει... Αυτή τη στιγμή. Δεν είναι τηλεοπτικό σήριαλ. Συμβαίνει στην πραγματικότητα.

Η ώρα για τους ανθρώπους να «ξυπνήσουν» τελείωσε. Σε αυτό το σημείο, είτε συμμετέχετε στον αγώνα για να διατηρήσετε ό,τι έχει απομείνει από τα ανθρώπινα δικαιώματα σας, και την λαϊκή σας κυριαρχία, είτε παραδίδεστε στη «Νέα Κανονικότητα», στον παγκόσμιο-καπιταλιστικό ολοκληρωτισμό. Δεν ενδιαφέρει τι πιστεύετε για τον ιό, ή τις μεταλλαγμένες παραλλαγές του, ή τα πειραματικά «εμβόλια». Αυτό δεν είναι ένα αφηρημένο επιχείρημα για την «επιστήμη». Είναι ένας αγώνας... μια πολιτική, ιδεολογική μάχη. Από τη μία πλευρά είναι η δημοκρατία, από την άλλη ο ολοκληρωτισμός. Διαλέξτε επί τέλους μια πλευρά και ζήστε μ' αυτήν.

Τέλος πάντων, εδώ είμαστε αυτή τη στιγμή, και πώς φτάσαμε εδώ, αναφέροντας μόνο τα μεγάλα χτυπήματα.

Είναι Αύγουστος του 2021 και η Γερμανία απαγόρευσε επίσημα τις διαδηλώσεις κατά της επίσημης ιδεολογίας της «Νέας Κανονικότητας». Άλλες δημόσιες συνελεύσεις, όπως η επίδειξη της Ημέρας της Οδού Κρίστοφερ (που απεικονίζεται παρακάτω), πριν από μία εβδομάδα, εξακολουθούν να επιτρέπονται. Η απαγόρευση της πολιτικής αντιπολίτευσης είναι ένα κλασικό χαρακτηριστικό των ολοκληρωτικών συστημάτων. Είναι επίσης μια κλασική κίνηση από τις γερμανικές αρχές, η οποία θα τους δώσει το πρόσχημα που χρειάζονται για να εξαπολύσουν τις ομάδες τραμπούκων της Νέας Κανονικότητας κατά των διαδηλωτών αύριο.

Στην Αυστραλία, ο στρατός έχει αναπτυχθεί για να επιβάλει την πλήρη συμμόρφωση με τα κυβερνητικά διατάγματα ... Αποκλεισμός, υποχρεωτικές τελετουργίες δημόσιας υπακοής κ.λπ. Με άλλα λόγια, πρόκειται για de facto στρατιωτικό νόμο. Αυτό είναι ένα άλλο κλασικό χαρακτηριστικό των ολοκληρωτικών συστημάτων.

Στη Γαλλία, τα εστιατόρια και ιδιοκτήτες άλλων επιχειρήσεων που εξυπηρετούν τους «Ανεμβολίαστους» θα φυλακιστούν, όπως και οι «Ανεμβολίαστοι». Ο αποδιοπομπαίος τράγος, η δαιμονοποίηση και ο διαχωρισμός των «Ανεμβολίαστων» συμβαίνει σε χώρες σε όλο τον κόσμο. Η Γαλλία είναι απλά ένα ακραίο παράδειγμα. Ο αποδιοπομπαίος τράγος, η απανθρωπιά και ο διαχωρισμός των μειονοτήτων — ιδιαίτερα των πολιτικών αντιπάλων του καθεστώτος — είναι ένα ακόμη κλασικό χαρακτηριστικό των ολοκληρωτικών συστημάτων.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Ιταλία, την Ελλάδα και πολλές άλλες χώρες σε όλο τον κόσμο, εισάγεται επίσης αυτό το ψευδο-ιατρικό σύστημα κοινωνικού διαχωρισμού, προκειμένου να διαιρεθούν οι κοινωνίες σε «καλούς ανθρώπους» (δηλαδή, συμμορφωμένους) και «κακούς» (δηλ. μη συμμορφούμενους).

Οι «καλοί άνθρωποι» λαμβάνουν άδεια και ενθαρρύνονται από τις αρχές και τα συστημικά μέσα ενημέρωσης να εξαπολύσουν την οργή τους στους «Ανεμβολίαστους», για να απαιτήσουν τον διαχωρισμό μας σε στρατόπεδα εγκλεισμού, να απειλήσουν ανοιχτά να μας δολοφονήσουν άγρια. .


Αυτό είναι επίσης ένα χαρακτηριστικό των ολοκληρωτικών συστημάτων.

Και εκεί είμαστε, φίλοι μου.

Δεν ήρθαμε εδώ χθες το βράδυ. Εδώ είναι μόνο μερικές από τις αδιαμφισβήτητες πινακίδες κατά μήκος του δρόμου προς τον ολοκληρωτισμό που επεσήμανα τους τελευταίους 17 μήνες.

Ιούνιος 2020 ... Ο Νέος (Παθολογικός) Ολοκληρωτισμός .

Αύγουστος 2020 ... Η Εισβολή των Νέων Κανονικών .

Οκτώβριος 2020 ... Η αίρεση του Covidian .

Νοέμβριος 2020 ... Οι Γερμανοί επέστρεψαν!

Μάρτιος 2021 ... Η Νέα Κανονικότητα (Φάση 2) .

Μάρτιος 2021 ... Η "Ανεμβολίαστη" Ερώτηση .

Μάιος 2021 ... Η ποινικοποίηση της διαφωνίας .

Ιούνιος 2021 ... Κατασκευή νέας κανονικής "πραγματικότητας" .

Και τώρα, εδώ είμαστε, όπου κατευθυνόμαστε από την αρχή, σαφώς, αναμφισβήτητα... απευθείας στην επικείμενη καταιγίδα, ή ενδεχομένως στον παγκόσμιο εμφύλιο πόλεμο.

Αυτό δεν είναι το τέλος του δρόμου προς τον ολοκληρωτισμό, αλλά είμαι σίγουρος ότι είμαστε στην τελική ευθεία. Νιώθω ότι τα πράγματα πρόκειται να γίνουν άσχημα. Πολύ άσχημα. Εξαιρετικά άσχημα. Όσοι από εμάς αγωνιζόμαστε για τη διατήρηση των δικαιωμάτων μας, και κάποια βασική αίσθηση δημοκρατίας, είμαστε λιγότεροι, αλλά δεν έχουμε πει ακόμη την τελευταία μας λέξη ... και είμαστε εκατομμύρια, και είμαστε ξύπνιοι.

Οπότε διαλέξτε πλευρά, αν δεν το έχετε κάνει ήδη. Αλλά, πριν να το κάνετε μπορείτε να ανατρέξετε στην ιστορία των ολοκληρωτικών συστημάτων, τα οποία, για κάποιο λόγο, ποτέ δεν φαίνεται να αποδίδουν για τους απολυταρχικούς, τουλάχιστον όχι μακροπρόθεσμα. Δεν είμαι επαγγελματίας φιλόσοφος ή κάτι τέτοιο, αλλά υποψιάζομαι ότι αυτό μπορεί να έχει να κάνει με την ανεξήγητη επιθυμία κάποιων ανθρώπων για ελευθερία, και την προθυμία μας να αγωνιστούμε γι' αυτήν, μερικές φορές μέχρι θανάτου.

Αυτό που ζούμε σήμερα μοιάζει με μια από εκείνες τις φορές.

Σοβαρά, όμως, διάλεξε πλευρά... τώρα... αλλιώς μια πλευρά θα επιλεγεί από άλλους για σένα.






Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

D.Delavarde, Observateur Continental, 29-7-21
Μετάφραση:Μ.Στυλιανού

Ο Γάλλος Στρατηγός (2S) Dominique Delawarde – Πρώην επικεφαλής του "Situation-Intelligence-Electronic Warfare 19" στο Κοινό Επιχειρησιακό Επιτελείο Σχεδιασμού, ειδικός στον κυβερνοπόλεμο, έχει γράψει ένα κατατοπιστικό βοήθημα για τις μυστικές οργανώσεις και το βαθύ κράτος στις ΗΠΑ, και αλλού ,εξ φορμής της πολεμικής ανακοίνωσης του Γάλλου Προέδρου Μακρόν για τον Covid-19.

Ο πρώην επικεφαλής των γαλλικών μυστικών υπηρεσιών στρατού επικαλείται πρώτα απ' όλα την μαρτυρία του πρώην Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών: Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι. Αυτή η μαρτυρία μπορεί να ακουστεί σε ένα βίντεο που δημοσιεύθηκε από τον στρατηγό, ένα ντοκουμέντο 5 λεπτών που είναι κατά τον Γάλλο στρατηγό απαραίτητο για να κατανοήσει κανείς πλήρως τι συμβαίνει σήμερα στον κόσμο. Προσθέτει ότι πρόκειται για μια ομιλία (με υπότιτλους στα γαλλικά) του Προέδρου Κένεντι, που εκφωνήθηκε στις 27 Απριλίου 1961, λίγο πριν από τη δολοφονία του.

Ο Γάλλος ειδικός διευκρινίζει ότι «αυτός ο πρόεδρος διέθετε, για να υποστηρίξει την ομιλία του, τεράστια μέσα για να μάθει τι πραγματικά συνέβαινε στα παρασκήνια της χώρας του και στις άλλες χώρες του κόσμου» και ότι «αν κατήγγειλε με τόση δύναμη την κακή επιρροή των «μυστικών οργανώσεων», ήταν επειδή ήξερε για τι μιλούσε. Συνεπώς, τα λόγια του δεν είναι ανώδυνα. Θα πρέπει να λαμβάνονται σοβαρά υπόψη και σήμερα, όπως χθες –και μάλιστα ίσως σήμερα περισσότερο από χθες», τονίζει ο στρατηγός.

Ο Κένεντι. δεν είναι ο μόνος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών που κατήγγειλε αυτές τις μυστικές φατρίες, αυτά τα συχνά διεθνή όργανα επιβολής, που επηρεάζουν την πορεία των γεγονότων στον πλανήτη και για τα οποία, πριν από αυτόν, ο Πρόεδρος Αϊζενχάουερ είχε προειδοποιήσει τη χώρα του, στις 17 Ιανουαρίου 1961, ενάντια στην δυνητικά επιβλαβή επιρροή αυτού που τότε αποκαλούσε: «το στρατιωτικό-βιομηχανικό σύμπλεγμα».

Μετά από αυτόν, ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ πολέμησε επίσης αυτό που ονόμασε , «το Βαθύ Κράτος», εναντίον του οποίου ηγήθηκε ενός ανελέητου αγώνα, ενός αγώνα που πιθανότατα δεν έχει τελειώσει, σημειώνει ο Ντομινίκ Ντελαβάρντ, καλώντας να ακούσουμε ένα τηλεοπτικό ρεπορτάζ που ερευνά το «Βαθύ Κράτος» ή The Deep State και που επιτρέπει να φτάσουμε στην άκρη των πραγμάτων: Πλήρης ειδική έρευνα: ο Ντόναλντ Τραμπ εναντίον του Βαθέως Κράτους.

Φυσικά, δεν μπορεί κανείς να θίξει νηφάλια αυτά τα θέματα χωρίς να κατηγορηθεί για «συνωμοσία» από το κοπάδι των συστημικών δυτικών Μέσων «Ενημέρωσης», το οποίο έχει γίνει εξάρτημα και προνομιούχο βοήθημα αυτού του «βαθέως κράτους», το οποίο έχει σταδιακά αναλάβει τον έλεγχό του, και το οποίο σήμερα ανεβάζει και κατεβάζει τους προέδρους των μεγάλων Δυτικών χωρών, διαπιστώνει ο Ντομινίκ Ντελαβάρντ.

Επισημαίνει ότι το θέμα αυτό είναι πρωταρχικής σημασίας και καυτής επικαιρότητας και ότι «οφείλει να αποτελεί μόνιμο στοιχείο κάθε προβληματισμού επί των μεγάλων γεγονότων που απασχολούν σήμερα τον πλανήτη, είτε αναφέρονται στην γεωπολιτική, στην οικονομία, στην υγειονομική κρίση ή την κατασκόπευση των μεγάλων ηγετών του κόσμου».

Παρουσιάζοντας τη χρήση του κατασκοπευτικού λογισμικού «Πήγασος», ο Γάλλος τέως επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών στρατού επισημαίνει ότι «η δύναμη των διεθνών και παγκοσμιοποιών Λόμπι (οργάνων πίεσης, εξαγοράς και επιβολής), ενισχυμένων από την τεχνολογία και τη διαφθορά των εθνικών ελίτ που προωθούνται και «στηρίζονται» από τα ίδια αυτά λόμπι, φτάνει σήμερα σε ένα επίπεδο απαράμιλλο στην ιστορία της ανθρωπότητας». Συνεχίζει παίρνοντας ως παράδειγμα τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 στις Ηνωμένες Πολιτείες, (ανατίναξη των Πύργων της Νέας Υόρκης) τα οποία επέτρεψαν στην εκτελεστική εξουσία, αξιοποιώντας τον τρόμο που συντηρούσαν τα ΜΜΕ , να θέσει σε εφαρμογή μέτρα καταστολής των ελευθεριών με το πρόσχημα μιας καλύτερης «εθνικής ασφάλειας» (Πατριωτικός Νόμος).

Πράγματι, ο πατριωτικός νόμος προοριζόταν για μια αρχική διάρκεια 4 ετών. Ωστόσο, πολλά από αυτά τα μέτρα έχουν επεκταθεί και εξακολουθούν να ισχύουν και σήμερα.

Είκοσι χρόνια αργότερα, στη Γαλλία, η «πανδημία Covid-19» είναι σήμερα ένα πρόσχημα για μια εκτελεστική εξουσία που επίσης ποντάρει στον φόβο που συντηρούν τα μέσα ενημέρωσης, για να επιβάλει, με την βία, όλο και περισσότερα ελευθεροκτόνα μέτρα φτάνοντας μέχρι την επιβολή ενός υγειονομικού διαβατηρίου που θα επιτρέπει τον καλύτερο έλεγχο ενός πληθυσμού που θεωρείται «απείθαρχος». Κανείς δεν ξέρει πραγματικά σήμερα για πόσο καιρό θα καθιερωθεί αυτό το διαβατήριο (στο Ισραήλ, αυτό το «πράσινο πάσο» διήρκεσε τρεις μήνες πριν εγκαταλειφθεί) και πόσο μακριά θα πάνε τα μέτρα που στερούν στους πολίτες την ελευθερία.

Ο Dominique Delawarde επισημαίνει ότι η σπουδαιότητα που αποδίδεται στην υπόθεση covid-19 δεν είναι προφανώς άσχετη με τη διαφθορά, τις συγκρούσεις συμφερόντων και την ανικανότητα που χαρακτηρίζουν την αυτοαποκαλούμενη «ελίτ» που κυβερνά ορισμένες χώρες και ορισμένους διεθνείς οργανισμούς και τα συνένοχα λόμπι ,που ελέγχουν το κοπάδι των συστημικών ΜΜΕ σε αυτές τις ίδιες χώρες. Ωστόσο, ως εμπειρογνώμων σημειώνει και μιαν καλή είδηση: «Σε ορισμένες χώρες εξακολουθούν να γνωρίζουν πώς να διατηρήσουν (ή να ανακτήσουν) τη λογική, απομακρυνόμενες αποφασιστικά από το κακό παράδειγμα που έθεσε η γαλλική διακυβέρνηση».

Το Ισραήλ το έπραξε την 1η Ιουνίου και το Ηνωμένο Βασίλειο ακολούθησε το παράδειγμά του στις 19 Ιουλίου.

Και στις Ηνωμένες Πολιτείες, σχεδόν και οι 50 Πολιτείες της Ένωσης αντιτίθενται στην εισαγωγή ενός υγειονομικού διαβατηρίου. Έτσι, «μόνο η Πολιτεία της Νέας Υόρκης επιχείρησε την εφαρμογή του υγειονομικού πάσου σε εθελοντική βάση». Θα πρέπει να σημειωθεί ότι αυτή η πολιτεία έχει διακριθεί από μια καταστροφική διαχείριση της επιδημίας, τη διαχείριση που την τοποθετεί στο 2ο σκαλί της κλίμακας των Ηνωμένων Πολιτειών για το ποσοστό θνησιμότητας ανά εκατομμύριο κατοίκους.

Ο στρατηγός Ντελαβάρντ, εμπειρογνώμων που ασχολείται με την ανάλυση των γεωπολιτικών γεγονότων για πολλά χρόνια χρησιμοποιώντας την εμπειρία του από τον τομέα εργασίας του στο γαλλικό στρατό, επικαλείται σημαντικούς διεθνείς οργανισμούς όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας και το Συμβούλιο της Ευρώπης, οι οποίοι, «έχουν εκφράσει ξεκάθαρα και σθεναρά την αντίθεσή τους σε όλα τα καταναγκαστικά μέτρα που αποσκοπούν στην επιβολή εμβολιασμού».

Καταγγέλλοντας την πολιτική στη Γαλλία και τον βομβαρδισμό των μέσων ενημέρωσης , σημειώνει ότι πολλοί εμβολιασμένοι «υπό κυβερνητικούς καταναγκασμούς» συμμετέχουν τώρα στους εμβολιο-σκεπτικιστές στις διαδηλώσεις κατά του διαβατηρίου εμβολιασμού και ότι «πιθανότατα θα κάνουν αυτά τα δυσανάλογα μέτρα να πληρωθούν εκλογικά, από εκείνους που θα ήθελαν να παρουσιαστούν ως «σωτήρες της πατρίδας», στην παρανοϊκή επένδυσή τους στο «υγειονομικό διαβατήριο» -όπως συνέβη στο Ισραήλ για τον άτυχο Μπέντζαμιν Νετανιάχου και το πράσινο πάσο του, στα τέλη Μαρτίου.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Gérard Durrmann/ Reseau International/ 30-7-21
Μετάφραση:Μ.Στυλιανού

Διαβάζοντας τη δήλωση της 3ης Φεβρουαρίου του περασμένου έτους υπό τον τίτλο «Πολυμερής συνεργασία για μια παγκόσμια ανάκαμψη» υπογεγραμμένη από τον Εμανουέλ Μακρόν (Πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας), την Άνγκελα Μέρκελ (Γερμανίδα Καγκελάριο), τον Macky Sall (Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου), τον Antonio Guterres (πρώην Πρωθυπουργό της Πορτογαλίας και Ύπατο Αρμοστή για τους Πρόσφυγες στα Ηνωμένα Έθνη, νυν Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών), τον Charles Michel (Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου), την Ursula Von Der Leyen (Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής) μπορούμε ακόμα να εκφράσουμε την παραμικρή αμφιβολία για την αποδοχή από τους ηγέτες και τους κύριους παράγοντες της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την υποταγή της στην έννοια της παγκόσμιας τάξης;

Είναι σύμπτωση το γεγονός ότι η δήλωση αυτή συνάδει με το πρόγραμμα του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ του Klaus Schwab. Ο οργανισμός αυτός αυτοπροσδιορίζεται ως «έχων την διεθνή αποστολή και την επιδίωξη να επιτύχει την προσέλκυση των κύριων πολιτικών, εμπορικών, πολιτιστικών και άλλων ηγετών από όλο τον κόσμο για να προβληματιστούν και να εφαρμόσουν παγκόσμια, περιφερειακά και βιομηχανικά προγράμματα».

Η επιχειρηματολογία και η παρουσίαση φαίνονται πειστικές και ελκυστικές, αλλά είναι μόνο μια πολύ απατηλή πρόσοψη μιας πραγματικότητας που θα ήταν αρκετά διαφορετική και θα κρυβόταν πίσω από την ιδέα της βοήθειας προς τους φτωχότερους και τους πιο μειονεκτούντες, η οποία από μόνη της είναι ένας ευγενής σκοπός, αλλά στην πραγματικότητα θα κάλυπτε την προετοιμασία μιας «εξομάλυνσης» των επιπέδων του πληθυσμού σε όλο τον κόσμο. Με την «εξομάλυνση» πρέπει κανείς να κατανοήσει μιαν εξίσωση σε όλα τα σημεία, ώστε να μετατραπεί το άτομο σε ομοιόμορφο ον σε όλα τα επίπεδα. Είναι αναμφισβήτητο ότι αυτό θα συνεπαγόταν αναγκαστικά μια σημαντική θυσία εκ μέρους ενός μέρους των λαών για να επιτρέψει στο άλλο μέρος να ανυψωθεί.

Η υλοποίηση ενός τέτοιου έργου για την οργάνωση μιας «Παγκόσμιας Τάξης» δεν οφείλει τίποτα σε ένα φιλανθρωπικό πνεύμα, αλλά ουσιαστικά ανταποκρίνεται στην ανάγκη να δομηθεί ο οικονομικός κόσμος έτσι ώστε τα κέρδη των ισχυρότερων χρηματοπιστωτικών ολιγαρχιών όχι μόνο να διατηρηθούν αλλά κυρίως να βελτιστοποιηθούν για να διατηρηθούν ή ακόμα και να αυξηθούν όλο και περισσότερο. Η ισότητα μεταξύ όλων θα εξαλείψει τις συγκρούσεις των εθνών-κρατών, εκείνων που ευθύνονται για τους πολέμους του εικοστού αιώνα.


Οι συμφωνίες του Bretton Woods στο τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου προώθησαν, με την παρώθηση των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, τη δημιουργία θεσμών με στόχο τη διασφάλιση του κόσμου μέσω της θέσπισης κανόνων και της παροχής χρηματοδοτικών πόρων (ΔΝΤ, IBRD, GATT).

Επιπλέον, το πνεύμα ήταν η εξασφάλιση διατήρησης της ειρήνης και της ανάπτυξης της οικονομίας στο σύνολό της.

Ο κόσμος αλλάζει ραγδαία μέσω της εμφάνισης νέων δυνάμεων, της διαταραχής της συμπεριφοράς και των δραστηριοτήτων κάθε είδους από τις εξελίξεις και την πρόοδο των τεχνολογιών, αλλά οι διακρατικοί θεσμοί δυσκολεύονται να συμβαδίσουν.

Η κρίση covid-19 έχει αποτελέσει έναυσμα για την συνειδητοποίηση αυτής της κατάστασης από τους μεγάλους πολιτικούς. Η χρηματοπιστωτική ολιγαρχία επιμέτρησε τις αρνητικές επιπτώσεις στην οικονομική ισορροπία του επιχειρηματικού κόσμου αυτής της έλλειψης ανταπόκρισης των παγκόσμιων θεσμών και έχει αντιληφθεί τον κίνδυνο αποδυνάμωσης της δεσπόζουσας θέσης της.

Η σύνοδος κορυφής του Νταβός τον Ιανουάριο του 2021 κατέστησε δυνατή την «αναδιάταξη» των πολιτικών και την ενημερότητά τους σχετικά με τον επείγοντα χαρακτήρα της παρέμβασης, όπως φαίνεται ιδίως από την δήλωση της 3ης Φεβρουαρίου, την οποία υπέγραψαν οι ηγέτες των δύο εμβληματικών χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Γαλλίας και της Γερμανίας, του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών και των ηγετών του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Λίγο- λίγο, τίθενται σε εφαρμογή εργαλεία για τη δημιουργία αυτής της ισότητας μεταξύ όλων, όπως το σχέδιο του Ιδρύματος Γκέιτς για τον εμβολιασμό των πληθυσμών με την ταυτόχρονη έγχυση νανοσωματιδίων για την αντικατάσταση του χάρτινου βιβλιαρίου εμβολιασμού . Από μόνο του το πρόγραμμα μπορεί να φαίνεται ελκυστικό, αλλά αύριο ποιοι τύποι νανοσωματιδίων θα εγχυθούν στον καθένα μας; Νανοσωματίδιο GPS, νανοσωματίδιο παρακολούθησης συμπεριφοράς, νανοσωματίδιο κατάστασης υγείας, νανοσωματίδιο ρύθμισης επιθυμίας, νανοσωματίδιο ρύθμισης παχυσαρκίας ????

Ήδη στη Σιγκαπούρη τα smartphones χρησιμοποιούνται για την παρακολούθηση του πληθυσμού, έτσι ώστε πιθανά κρούσματα επαφής να μπορούν να εντοπιστούν σε περίπτωση εξάπλωσης μιας επιδημίας. Σήμερα οι πληροφορίες παραμένουν αποθηκευμένες στο κινητό τηλέφωνο και χρησιμοποιούνται μόνο από τις αρχές όταν είναι απαραίτητο. Ποιος μας λέει ότι αύριο τα τηλέφωνά μας δεν θα χρησιμεύσουν ως ιχνηλάτες των δραστηριοτήτων μας;

Αν αυτό το σχέδιο αναδιοργάνωσης και διάρθρωσης του κόσμου φαίνεται τόσο ενδιαφέρον πώς εξηγείται ότι οι οιονεί μυστικές οργανώσεις συναντιούνται και εργάζονται σε ορισμένα θέματα που οι συνήθεις θνητοί αγνοούν εντελώς;

Το φόρουμ του Νταβός είναι σχετικά γνωστό στο ευρύ κοινό, τα μέσα ενημέρωσης δεν διστάζουν να μας υπενθυμίσουν την ύπαρξή του σε κάθε ετήσια συνέλευσή του, αλλά ποιος είναι σε θέση να μας ενημερώσει για τη φύση των συζητήσεων και για τα συμπεράσματα και τα σχέδια που έχουν προκύψει από αυτές; Τι γνωρίζουμε για τις αποφάσεις που λαμβάνονται από αυτούς τους σημαντικούς υπεύθυνους λήψης αποφάσεων;

Άλλες πολύ πιο μυστικές ομάδες εργάζονται σιωπηλά, όπως η Ομάδα Μπίλντερμπεργκ, η Τριλάτεραλ, τα ιδρύματα μεγάλων χρηματοδοτών όπως, για παράδειγμα, του Μπιλ και της Μελίντα Γκέιτς, του Ρότσιλντ, του Ροκφέλερ, του Σόρος και του Ιδρύματος Ανοικτής Κοινωνίας και ένα σύνολο πολύ ισχυρών ομάδων προβληματισμού για πολιτικούς ηγέτες που στην πραγματικότητα είναι μόνο μαριονέτες στην υπηρεσία αυτής της οικονομικής ολιγαρχίας.

Αυτοί οι κάτοχοι τεράστιας περιουσίας βλέπουν τους εαυτούς τους ως τις ελίτ αυτού του κόσμου και χρησιμοποιούν τη δύναμη επιρροής τους στα εθνικά κράτη. Οι φιλανθρωπικές πτυχές των πράξεών τους δεν είναι παρά η επιφάνεια και κρύβουν μια πραγματικότητα τον χαρακτήρα της οποίας η ανθρωπότητα οφείλει να αντιληφθεί πολύ γρήγορα αν δεν θέλει να παρασυρθεί σε έναν κόσμο όπου ο Άνθρωπος δεν θα έχει αξία παρά μόνο στον βαθμό που είναι χρήσιμος, εξυπηρετικός, κομμένος στα μέτρα ανάγκης, εκμεταλεύσιμος μέχρις ελέους, και αλλιώς καλούμενος να εξαφανιστεί .

Τα εθνικά κράτη πρέπει να εξαφανιστούν υπέρ της προγραμματισμένης περιφερειοποίησης προκειμένου να υπακούουν ή να πάψουν να υπάρχουν. Η Ευρωπαϊκή Ένωση εργάζεται για την αναπαραγωγή του γερμανικού μοντέλου των «landers» (υποκρατιδίων) και μπορούμε να αναφέρουμε ως παράδειγμα τη νέα οντότητα που γεννήθηκε στη Γαλλία: την ευρωπαϊκή συλλογικότητα της Αλσατίας5 (επίσημα υπάρχουσα από την 1η Ιανουαρίου 2021).

Ποιος θέλει να ζήσει σε έναν εντελώς ρομποτικό κόσμο για την βιομηχανική παραγωγή, απομονωμένος στην «τηλεργασία», αποκομμένος από κάθε κοινωνικό δεσμό εκτός από την οικογένεια, υποταγμένος σε ένα καθολικό εισόδημα, που θα αφαιρείται από κάθε απείθαρχο άτομο;

Η υγειονομική κρίση συντηρείται προσεκτικά στη χώρα μας (η κατάσταση έκτακτης ανάγκης για την υγεία παρατάθηκε έως τις 31 Δεκεμβρίου 2021) για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα αυτού του προγράμματος, ενοχοποιώντας τον πληθυσμό με σκόπιμα αγχωτικές αλλά όχι σοβαρά επιχειρηματολογημένες ομιλίες. Η στέρηση χώρων ευχαρίστησης, αναψυχής και άλλων διαφυγών έχει ως στόχο να συνηθίσει τον πολίτη σε μια ζωή αυστηρότητας, περικλείοντάς τον σε ένα κέλυφος για να τον αποσταθεροποιήσει ψυχολογικά και να τον αποδυναμώσει.

Η θυσία γενεών εφήβων, σπουδαστών, είναι απαραίτητη για την αναμόρφωση του ατόμου που θα πάρει στα χέρια του τα πεπρωμένα της χώρας σε λίγα χρόνια. Οι μικρές επιχειρήσεις, τα φιλελεύθερα επαγγέλματα και οι τεχνίτες αντιμετωπίζουν τεράστιες δυσκολίες, δίνοντας έτσι στο κράτος την εξουσία να λαμβάνει αποφάσεις σχετικά με τη μελλοντική τους ύπαρξη. Αυτό το γαλλικό κράτος μπορεί να χορηγήσει ενίσχυση ύψους 465.000.000 ευρώ σε μια εταιρεία με κύκλο εργασιών άνω των επτά δισεκατομμυρίων ευρώ, αλλά αφήνει έναν έμπορο να πεθάνει, κερδίζοντας με αγωνία ένα ποσό από 1.500 έως 2.000 ευρώ το μήνα, δουλεύοντας 50 ώρες την εβδομάδα.

Το 50% του χρέους του κράτους ανήκει σε γαλλικές οντότητες, αλλά το υπόλοιπο 50% ανήκει σε άλλες χρηματοπιστωτικές δυνάμεις. Τι θα συμβεί όταν αυτές οι εξουσίες απαιτήσουν την αποπληρωμή των οφειλών τους; Δεν πρόκειται για αποδυνάμωση της χώρας μας, η οποία πρέπει να υποκύψει στις απαιτήσεις των πιστωτών εάν θέλει να επιβιώσει;

Να υποκύψουμε, να υποταγούμε, ή να διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας ως ελεύθεροι και κυρίαρχοι λαοί;




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο τεχνολογικός κολοσσός του Έλον Μασκ Tesla προχώρησε στην αγορά bitcoin αξίας 1,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων τον Ιανουάριο, σύμφωνα με καταχώρηση στην αμερικανική επιτροπή κεφαλαιαγοράς (SEC), ενώ θα αρχίσει να δέχεται το δημοφιλές κρυπτονόμισμα ως μέσο πληρωμής για τα προϊόντα της.

Ειδικότερα, η εταιρεία ενημέρωσε ότι αγόρασε τα bitcoin με στόχο «περισσότερη ευελιξία προκειμένου να επιτύχει περαιτέρω διαφοροποίηση και μεγιστοποίηση των αποδόσεων στα μετρητά της», σύμφωνα με τη σχετική καταχώρηση.

Πέρα από την αγορά η Tesla δήλωσε παράλληλα ότι θα αρχίσει να δέχεται πληρωμές σε bitcoin για τα προϊόντα της, κάτι που την καθιστά την πρώτη μεγάλη αυτοκινητοβιομηχανία που δέχεται το κρυπτονόμισμα ως μέσο συναλλαγών με τους πελάτες της.

Στον απόηχο της εξέλιξης δε, η τιμή του bitcoin πραγματοποιεί ισχυρό ράλι άνω του 13% και διαμορφώνεται στα 43.844 δολάρια, ενώ στο υψηλό ημέρας είχε πιάσει και το νέο ρεκόρ των 44.801 δολαρίων σύμφωνα με το coindesk.







Αντίστοιχα, η μετοχή της Tesla στις προσυνεδριακές συναλλαγές ενισχύεται κατά 2,5%.

Η κίνηση της Tesla πάντως εγείρει ερωτήματα σχετικά με την πρόσφατη δραστηριότητα του CEO της Έλον Μασκ στο twitter τις τελευταίες εβδομάδες, του οποίου οι αναρτήσεις με θετικά σχόλια για το bitcoin καθώς και άλλων κρυπτονομισμάτων όπως το dogecoin, τα οδήγησαν σε μεγάλα ράλι με έντονη ενίσχυση της αξίας τους.

Χαρακτηριστικό είναι ότι μόνο την Παρασκευή 29 Ιανουαρίου το bitcoin είχε αναρριχηθεί σε υψηλά άνω των δύο εβδομάδων με άνοδο 20% αφότου ο Μασκ ανέγραψε ως «tag» στο βιογραφικό του στο twitter.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Peter Koenig, Global Research, 3-2-2021

Ανησυχητικά νέα. Στη Γερμανία, το Κοινοβούλιο (Bundestag) επικύρωσε στις 29 Ιανουαρίου 2021 την εφαρμογή της Ατζέντας ID2020.(Tαυτότητα 2020).

Πρόκειται για μια συγκεντρωτική συλλογή γενικών ηλεκτρονικών δεδομένων για κάθε πολίτη στην οποία θα έχει πρόσβαση κάθε κυβερνητική υπηρεσία, αστυνομία – και ενδεχομένως και ο ιδιωτικός τομέας.

Καλύπτει όλα όσα είναι γνωστά για έναν μεμονωμένο πολίτη, μέχρι 200 τώρα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας και ενδεχομένως περισσότερα με την πάροδο του χρόνου, από τον τραπεζικό λογαριασμό σας, στις συνήθειες αγορών σας, τα αρχεία υγείας (αρχεία εμβολιασμού, φυσικά), τις πολιτικές κλίσεις σας, και πιθανώς ακόμη και τις συνήθειες των ραντεβού σας και άλλες καταχωρήσεις από την ιδιωτική σφαίρα σας.

Το Agenda ID2020 σχεδιάστηκε από τον Bill Gates ( πολύ-δισεκατομμυριούχος ιδρυτής της Μικροσόφτ και συνoργανωτής της παγκοσμιοποίησης) ως μέρος του «πακέτου εμβολιασμού». Υποστηρίζεται από το Ίδρυμα Rockefeller, Accenture, το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ και το GAVI (Διεθνής Συμμαχία για τα εμβόλια και την ανοσοποίηση, τώρα ονομάζεται απλά Συμμαχία Εμβόλιο, επίσης μια δημιουργία Gates (2001), με κεντρικά γραφεία στη Γενεύη. Η GAVI βρίσκεται δίπλα στον ΠΟΥ τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας και ονομάζεται σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα,

Οι ιδιωτικοί εταίροι είναι, φυσικά, μια σειρά φαρμακευτικών εταιρειών, δηλαδή. Johnson & Johnson, GlaxoSmithKline, Merck & Co. ... και το Ίδρυμα Μπιλ και Μελίντα Γκέιτς.

Η γερμανική εξωκυβερνητική Επιτροπή Corona, η οποία αποτελείται από εκατοντάδες γιατρούς, ιολόγους, ανοσολόγους, καθηγητές πανεπιστημίου – και δικηγόρους, συμπεριλαμβανομένου του Δρ Reiner Füllmich, συνιδρυτή της Επιτροπής, έχει ιδιαίτερες ανησυχίες ότι τα εν χρήσει για τον Κορωνοϊό εμβόλια (Pfizer, Moderna), μπορεί να περιλαμβάνουν νανοσωματίδια που θα μπορούσαν να είναι προσβάσιμα σε ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία, δηλαδή τα 5G και τα επόμενα 6G.

Αυτό ακριβώς προβλεπόταν στο σχεδιασμό της Ατζέντας ID2020, στο οποίο ο Bill Gates και η GAVI είχαν σημαντικό ρόλο, και στην περίπτωση αυτή το ID2020 θα μπορούσε να εμφυτευθεί με εμβόλιο και να είναι απομακρυσμένο από τους υπολογιστές, τα ρομπότ ή τους αλγορίθμους με σχέδιο EM (βλ. (βλ., στα γερμανικά "Wirkungsweise und Gefahren der aktuellen Corona-Impfungen in Deutschland mittels mit Nanopartikeln umhüllter mRNA-Impfstoffe - Corona Ausschuss Γερμανία 37th Conference" (31 Ιανουαρίου 2021)

Η έγκριση της Ατζέντας ID2020 πρέπει ακόμη να εγκριθεί από το Γερμανικό Ομοσπονδιακό Συμβούλιο, αλλά υπάρχει μικρή πιθανότητα το Συμβούλιο να την απορρίψει.


Η Ατζέντα 2020 στην Ελβετία

Ομοίως, στην Ελβετία, η Ατζέντα ID2020 – μια ηλεκτρονική ταυτότητα – που συνδέει τα πάντα με όλα τα στοιχεία του κάθε πολίτη θα έρθει σε λαϊκή ψηφοφορία στις 7 Μαρτίου 2021.

Και δεν είναι μόνο αυτό, η ελβετική κυβέρνηση θέλει να αναθέσει τη διαχείριση της Ατζέντας ID 2020 στον ιδιωτικό τομέα - απίστευτο!!! – Φαντάζεστε μια τράπεζα ή ασφαλιστική εταιρεία που εμπορεύεται (και πωλεί) τα δεδομένα σας!!!! - Απλά φανταστείτε τι θα συμβεί με τα προσωπικά σας στοιχεία - αδιανόητο.

Μακροπρόθεσμα – ποιος ξέρει για πόσο καιρό – όπως προβλέπει ο Bill Gates, οι ιδιότητες για μια ηλεκτρονική ταυτότητα – δηλαδή ένα ηλεκτρομαγνητικό πεδίο (EMF) – θα εμφυτευθούν στο σώμα σας, είτε μαζί με ένα εμβόλιο – ίσως συμβαίνει ήδη με τα τρυπήματα για τον Κορωνοιό,είτε ξεχωριστά με τη μορφή ενέσιμων νανο-τσιπ.

Οι πρώτες δοκιμές πραγματοποιήθηκαν στα μέσα του περασμένου έτους σε σχολικές τάξεις απομακρυσμένων χωριών στο Μπαγκλαντές.

Με τον εφησυχασμό των Ελβετών να είναι αυτός που είναι, είναι πολύ δυνατό, αν όχι πιθανό, η πρόταση της κυβέρνησης να γίνει δεκτή στις 7 Μαρτίου. Και μετά τι θα γίνει;

Είναι αυτή η αρχή της υιοθέτησης ψηφιοποίησης των πολιτών με την Agenda ID2020 σε όλη την Ευρώπη, και στον κόσμο;

Ή – μπορεί ίσως άλλες χώρες της ΕΕ σιωπηρά και κρυφά –χωρίς ερωτήσεις– να έχουν ήδη προβλέψει την εισαγωγή της Ατζέντας ID2020 στο Σύνταγμά τους.

Για περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τα της Ατζέντας 2020 – δείτε παρακάτω.

Η πανδημία Coronavirus COVID-19: Ο πραγματικός κίνδυνος είναι "Ατζέντα ID2020"

Με τον Peter Koenig, 26 Απριλίου 2020

Μόλις κάθε πολίτης στον πλανήτη (σύμφωνα με τον Bill Gates - περίπου 7 δισεκατομμύρια-συν) θα φέρει εμφυτευμένο τσιπάκι ταυτότητας, ο έλεγχος μιας μικρής παγκόσμιας ελίτ θα είναι σχεδόν ολοκληρωμένος.

Με ηλεκτρομαγνητικό πεδίο και με κύματα EM 5G / 6G που επιτρέπουν εισόδους και πρόσβαση δεδομένων στο σώμα σας – ο έλεγχος κάθε ατόμου έχει σχεδόν ολοκληρωθεί. Το "σχεδόν" αναφέρεται στην προγραμματισμένη πρόσβαση στα εγκεφαλικά σας κύματα.

Αυτή υποτίθεται πως επιτυγχάνεται με διε-επαφή υπολογιστή με τον εγκέφαλο, που έχει μετατραπεί σε ηλεκτρομαγνητικό πεδίο EMF), έτσι ώστε να μπορεί να λάβει ψηφιακές εντολές που θα επηρεάσουν τη συμπεριφορά μας, ή μπορεί να απενεργοποιηθεί - RIP - όπως μπορεί να είναι πιο βολικό για την Παγκόσμια Μαφία.

Ας μην το αφήσουμε να συμβεί.




Ο Peter Koenig είναι γεωπολιτικός αναλυτής και πρώην Ανώτερος Οικονομολόγος στην Παγκόσμια Τράπεζα και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), όπου εργάστηκε περισσότερα από 30 χρόνια για το νερό και το περιβάλλον σε όλο τον κόσμο.

Διδάσκει σε πανεπιστήμια των ΗΠΑ, της Ευρώπης και της Νότιας Αμερικής. Γράφει τακτικά για online περιοδικά και είναι ο συγγραφέας του Implosion - Ένα οικονομικό θρίλερ για τον πόλεμο, την περιβαλλοντική καταστροφή και την εταιρική απληστία? συν-συγγραφέας του βιβλίου με την Cynthia McKinney του "Όταν η Κίνα φτερνίζεται: Από το κλείδωμα Coronavirus στην παγκόσμια πολιτικο-οικονομική κρίση"

Ο Peter Koenig είναι Ερευνητικός Συνεργάτης του Κέντρου Έρευνας για την Παγκοσμιοποίηση



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

M.K.Scarlet, Reseau International, 31-1-21
Μετάφραση: Μ. Στυλιανού

Σύμφωνα με το γαλλικό περιοδικό Valeurs Actuelles, μια μελέτη, που δημοσιεύθηκε στις 5 Ιανουαρίου, υπογεγραμμένη από έναν κορυφαίο επιδημιολόγο του αμερικανικού Πανεπιστημίου Στάνφορντ, διαπίστωσε ότι ο εγκλεισμός δεν είναι πιο χρήσιμος από την αποστασιοποίηση.

Καθώς το συμβούλιο άμυνας της υγείας συνεδρίασε την Παρασκευή για να αποφασίσει και να ανακοινώσει αυστηρότερους περιορισμούς, μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό European Journal of Clinical Investigation επικρίνει σοβαρά τις επιπτώσεις του εγκλεισμού.

Ο εγκλεισμός θα έκανε την κατάσταση της υγείας χειρότερη;

Η μελέτη με επικεφαλής τον Ιωάννη Ιωαννίδη, έναν από τους κορυφαίους επιδημιολόγους στον κόσμο και από τους διεθνώς συχνότερα επικαλούμενους επιστήμονες , ουσιαστικά λέει το ίδιο πράγμα με τον καθηγητή Raoult* στη συνέντευξή του στο Sud Radio.

Η μελέτη αυτή επισημαίνει ότι ο περιορισμός και το κλείσιμο πολιτιστικών χώρων, μπαρ και εστιατορίων δεν έχει καμία χρησιμότητα. Δεν θα έχει αντίκτυπο στον αριθμό των περιπτώσεων μόλυνσης και συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Το αναμενόμενο αποτέλεσμα του εγκλεισμού δεν επιτυγχάνεται, όπως αποκαλύπτουν τα στοιχεία που ανέλυσε η ομάδα του Ιωάννη Ιωαννίδη.

Ο εγκλεισμός έχει ευνοήσει τη μόλυνση εντός των κατοικιών.

Σύμφωνα με το οικονομικό περιοδικό Valeurs Actuelles, η ομάδα του Ιωάννη Ιωαννίδη για να καταλήξει σε αυτά τα συμπεράσματα, έχει θέσει σε εφαρμογή ένα πρωτόκολλο. Μεταξύ των δέκα χωρών που αναλύθηκαν από την ομάδα ήταν η Γαλλία. Οι επιστήμονες έθεσαν τον αριθμό των μολύνσεων στη Γαλλία, από τη στιγμή που κηρύχθηκε ο περιορισμός και έκλεισαν οι επιχειρήσεις, μπροστά από εκείνες σε χώρες όπου ο περιορισμός δεν ήταν έντονος όπως συνέβη στη Σουηδία ή τη Νότια Κορέα. Το αποτέλεσμα είναι αδιαφιλονίκητο. Τα περιοριστικά μέτρα δεν είχαν αποδώσει σχεδόν κανένα όφελος στον αριθμό των μολύνσεων.

Από την άλλη πλευρά, αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι ο εγκλεισμός είναι πολύ δαπανηρός για τη γαλλική οικονομία. Σύμφωνα με το «Capital», το οποίο επικαλείται το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων, ένας εγκλεισμός ενός μηνός θα μειώσει το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν κατά 1% περίπου.Υπό αυστηρούς περιορισμούς, από το κλείσιμο των επιχειρήσεων, εντός τεσσάρων εβδομάδων η Γαλλία θα έχανε το ευτελές ποσό των … 20 δισεκατομμυρίων.

Ο σκοπός αυτής της συσσώρευσης χρέους μήπως είναι να περάσει αυτό το διάταγμα που λείπει από τη Γαλλία, το οποίο να καθιστά το κράτος ιδιοκτήτη όλων των ακινήτων, λόγω της "μεγάλης κρίσης"; Μιας κρίσης εντελώς προπαρασκευασμένης και που οδηγεί προς την Μεγάλη Επανεκκίνηση του Schwab και του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ του Νταβός; "Θα μπορούσε το κράτος να γίνει συνιδιοκτήτης όλων των γαλλικών ακινήτων;" Σύμφωνα με τον Σβαμπ, ναι, σε δέκα χρόνια.

"Δεν θα σου ανήκει τίποτα" - Και "θα είσαι ευτυχισμένος."

Σε δέκα χρόνια από τώρα. Αυτή είναι η κατάληξη της «Ατζέντας 2030» του Νταβός. Διαβάστε επίσης «Ο κόσμος το 2030 όπως τον βλέπει η CIA», έκδοση Equateurs του 2013.

Σύμφωνα με ένα άρθρο του Αrmonstrong Economics , σε συνεργασία με τον Lew Rockwell: «Αυτός είναι ο πραγματικός κίνδυνος που αντιμετωπίζουμε - το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ και το όραμά του για μια νέα παγκόσμια τάξη.

Ο Τύπος δε εκπληρώνει την αποστολή του. Διότι αν την έκανε, θα είχε αποκαλύψει το γεγονός ότι το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ πούλησε όλες τις επενδύσεις του λίγο πριν από την χρεωκοπία. Ο Κλάους Σβάμπ είναι η μεγαλύτερη οργανωμένη συνωμοσία στην ιστορία της ανθρωπότητας και ο Τύπος την καλωσορίζει με ανοιχτές αγκάλες. Δεν θα έχεις τίποτα σε δέκα χρόνια, αλλά ούτε κανένα δικαίωμα. "Τα χαρτιά σας, παρακαλώ! »

Σημείωση Μτφρ: Didier Raoult, διεθνώς διάσημος Γάλλος
καθηγητής της Ιατρικής, φορτωμένος με 11 κορυφαία γαλλικά και
ξένα παράσημα για το ερευνητικό και συγγραφικό έργο του,
δημοσίευσε από τον περασμένο Μάρτιο έκθεση ερεύνης ότι τα
φάρμακα hydroxychloroquine και azithromycin είναι
αποτελεσματικά κατά του Κορωναϊού και αρνήθηκε να συμμετάσχει
στην επιστημονική επιτροπή συμβούλων της κυβέρνησης. Έκτοτε
υφίσταται αντιμετώπιση λεπρού ( απομόνωση και φίμωση) από τα
παντοδύναμα μονοπώλια της φαρμακοβιομηχανίας (“Big Farma”)
και των πολιτικών, ιατρικών και πληροφοριακών φερεφώνων τους.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Ο ιός της ανισότητας ισχυρότερος από τον κορονοϊό

Η μη κυβερνητική οργάνωση Oxfam εκτιμά στην έκθεσή της για τις ανισότητες που δίνει στη δημοσιότητα κάθε χρόνο, ότι οι πλουσιότεροι άνθρωποι στον πλανήτη κάλυψαν ήδη τις ζημίες που υπέστησαν αν δεν μεγέθυναν τα πλούτη τους εν μέσω της πανδημίας του κορονοϊού, επαναλαμβάνοντας την πρότασή της να φορολογηθούν περισσότερο οι μεγάλες περιουσίες για να καταπολεμηθεί αυτός που αποκαλεί «ιό της ανισότητας».

«Οι 1.000 πλουσιότεροι άνθρωποι στον κόσμο επανήλθαν στο επίπεδο-ρεκόρ των περιουσιών τους που καταγραφόταν πριν από την πανδημία μέσα σε μόλις εννέα μήνες, ενώ οι φτωχότεροι θα χρειαστούν πάνω από δέκα χρόνια για να συνέλθουν από τον οικονομικό αντίκτυπο» της υγειονομικής και της συνεπακόλουθης οικονομικής κρίσης, υπογραμμίζει η ΜΚΟ στην έκθεσή της, η οποία δημοσιοποιείται την ημέρα που ξεκινούν οι εργασίες του Παγκόσμιου Οικονομικό Φόρουμ (WEF) — φέτος θα διεξαχθεί ψηφιακά, όχι στο Νταβός της Ελβετίας ως είθισται —, με διάρκεια μέχρι την Παρασκευή.

Οπως αναφέρει το ΑΠΕ-ΜΠΕ, σε παγκόσμια κλίμακα, οι δισεκατομμυριούχοι είδαν τις περιουσίες τους να αυξάνονται κατά 3,9 τρισεκατομμύρια δολάρια από τη 18η Μαρτίου ως την 31η Δεκεμβρίου 2020, σύμφωνα με τη ΜΚΟ, η οποία βασίζεται στα δεδομένα του αμερικανικού περιοδικού Forbes και της ελβετικής τράπεζας Crédit Suisse.

«Η κρίση του κορονοϊού πρέπει να αποτελέσει σημείο καμπής ως προς τη φορολογία των πλουσιότερων ανθρώπων και των μεγάλων επιχειρήσεων», τονίζει η Όξφαμ. Πρέπει να δώσει την ευκαιρία να υπάρξει «επιτέλους δίκαιη φορολόγηση», να γίνει η στιγμή που θα τερματιστεί η «κούρσα προς τον πάτο» του επιπέδου των φορολογικών συντελεστών, θα αρχίσει «η κούρσα προς την κορυφή».

Η φορολογία «μπορεί να πάρει τη μορφή φόρων στην περιουσία, φόρων στις χρηματοοικονομικές συναλλαγές και μέτρων για την εξάλειψη της φοροδιαφυγής», επισημαίνεται στην έκθεση.


πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Haruki Murakami *

Έχω έρθει στην Ιερουσαλήμ σήμερα ως μυθιστοριογράφος, δηλαδή επαγγελματίας κλώστης ψεμάτων.

Φυσικά, οι μυθιστοριογράφοι δεν είναι οι μόνοι που λένε ψέματα. Οι πολιτικοί το κάνουν επίσης, όπως όλοι γνωρίζουμε. Οι διπλωμάτες και οι στρατιώτες λένε περιστασιακά τα δικά τους ψέματα, όπως και οι πωλητές μεταχειρισμένων αυτοκινήτων, οι κρεοπώλες και οι κατασκευαστές. Τα ψέματα των μυθιστοριογράφων διαφέρουν από των άλλων, ωστόσο, κανείς δεν επικρίνει τον μυθιστοριογράφο ως ανήθικο που τα εξιστορεί. Πράγματι, όσο μεγαλύτερο και καλύτερο είναι το ψέμα του και όσο πιο έξυπνα τα δημιουργεί, τόσο περισσότερο επαινείται από το κοινό και τους κριτικούς. Γιατί γίνεται ;

Η απάντησή μου θα ήταν αυτή: Δηλαδή, λέγοντας επιδέξια ψέματα –δηλαδή, φτιάχνοντας μυθοπλασίες που φαίνεται να είναι αληθινές– ο μυθιστοριογράφος μπορεί να φέρει μια αλήθεια σε μια νέα τοποθεσία και ρίχνει ένα νέο φως πάνω της. Στις περισσότερες περιπτώσεις, είναι σχεδόν αδύνατο να κατανοήσουμε μια αλήθεια στην αρχική της μορφή και να την απεικονίσουμε με ακρίβεια. Γι 'αυτό προσπαθούμε να την αρπάξουμε από την ουρά της δελεάζοντας την αλήθεια και τραβώντας από την κρυψώνα της, μεταφέροντάς την σε μια φανταστική τοποθεσία και αντικαθιστώντας την με μια φανταστική φόρμα. Για να το πετύχουμε, ωστόσο, πρέπει πρώτα να ξεκαθαρίσουμε πού βρίσκεται η αλήθεια μέσα μας. Αυτό είναι μια σημαντική προϋπόθεση για την αποκατάσταση καλών ψεμάτων.

Σήμερα, ωστόσο, δεν έχω καμία πρόθεση να πω ψέμματα. Θα προσπαθήσω να είμαι όσο πιο ειλικρινής μπορώ. Υπάρχουν μερικές μέρες το χρόνο που δεν λέω ψέματα, και σήμερα τυχαίνει να είναι μία από αυτές.

Επιτρέψτε μου λοιπόν να σας πω την αλήθεια. Πολλοί άνθρωποι με συμβούλευαν να μην έρθω εδώ για να αποδεχτώ το Jerusalem Prize (Βραβείο της Ιερουσαλήμ). Μερικοί μάλιστα με προειδοποίησαν ότι θα υποκινήσουν μποϊκοτάζ των βιβλίων μου αν έλθω.

Ο λόγος για αυτό, φυσικά, ήταν η σκληρή μάχη που μαίνονταν στη Γάζα. Ο ΟΗΕ ανέφερε ότι περισσότεροι από χίλιοι άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στην αποκλεισμένη πόλη της Γάζας, πολλοί από αυτούς άοπλοι πολίτες - παιδιά και ηλικιωμένοι.

Όταν ειδοποιήθηκα για το βραβείο, αναρωτήθηκα αν το ταξίδι στο Ισραήλ σε μια τέτοια εποχή και η αποδοχή ενός λογοτεχνικού βραβείου ήταν το κατάλληλο πράγμα, αν αυτό θα δημιουργούσε την εντύπωση ότι υποστήριξα μια πλευρά στη σύγκρουση, ότι υποστήριξα τις πολιτικές ενός έθνους που επέλεξε να απελευθερώσει τη συντριπτική στρατιωτική του δύναμη. Αυτή είναι μια εντύπωση, φυσικά, που δεν θα ήθελα να δώσω. Δεν εγκρίνω κανέναν πόλεμο και δεν υποστηρίζω κανένα έθνος. Φυσικά, ούτε θα ήθελα να δω μποϊκοτάζ τα βιβλία μου.

Τελικά, όμως, μετά από προσεκτική εξέταση, αποφάσισα να έρθω εδώ. Ένας λόγος για την απόφασή μου ήταν ότι πάρα πολλοί άνθρωποι με συμβούλευαν να μην το κάνω. Ίσως, όπως πολλοί άλλοι μυθιστοριογράφοι, τείνω να κάνω ακριβώς το αντίθετο από αυτό που μου λένε. Αν οι άνθρωποι μου λένε - και ειδικά αν με προειδοποιούν - "μην πας εκεί", "μην το κάνεις αυτό", τείνω να "πάω εκεί" και "να το κάνω αυτό." Είναι στη φύση μου, μπορείτε να πείτε, ως μυθιστοριογράφος. Οι μυθιστοριογράφοι είναι μια ειδική φυλή. Δεν μπορούν να εμπιστευτούν πραγματικά τίποτα που δεν έχουν δει με τα μάτια τους ή να αγγίξουν με τα χέρια τους.

Και γι 'αυτό είμαι εδώ. Επέλεξα να έρθω εδώ αντί να μείνω μακριά. Επέλεξα να δω για τον εαυτό μου παρά να μην δω. Επέλεξα να σας μιλήσω παρά να μην πω τίποτα.

Αυτό δεν σημαίνει ότι είμαι εδώ για να παραδώσω ένα πολιτικό μήνυμα. Η κρίση για το σωστό και το λάθος είναι φυσικά ένα από τα σημαντικότερα καθήκοντα του μυθιστοριογράφου.


Εναπόκειται σε κάθε συγγραφέα, ωστόσο, να αποφασίσει για τη μορφή με την οποία αυτός ή αυτή θα μεταφέρει αυτές τις κρίσεις σε άλλους. Προσωπικά προτιμώ να τις μετατρέψω σε ιστορίες - ιστορίες που τείνουν προς το σουρεαλιστικό. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο δεν σκοπεύω να σταθώ ενώπιον σας σήμερα, δίνοντας ένα άμεσο πολιτικό μήνυμα.
Ωστόσο, επιτρέψτε μου να παραδώσω ένα πολύ προσωπικό μήνυμα. Είναι κάτι που πάντα θυμάμαι ενώ γράφω μυθιστοριογραφία. Δεν έχω φτάσει ποτέ στο σημείο να το γράψω σε ένα κομμάτι χαρτί και να το επικολλήσω στον τοίχο: Μάλλον, είναι χαραγμένο στον τοίχο του μυαλού μου, και πηγαίνει κάπως έτσι:


"Μεταξύ ενός ψηλού, συμπαγούς τοίχου και ενός αυγού που σπάει πάνω του, θα στέκομαι πάντα στην πλευρά του αυγού."


Ναι, ανεξάρτητα από το πόσο σωστός μπορεί να είναι ο τοίχος και πόσο λάθος να είναι το αυγό, θα σταθώ με το αυγό. Κάποιος άλλος θα πρέπει να αποφασίσει τι είναι σωστό και τι είναι λάθος. Ίσως ο χρόνος ή η ιστορία αποφασίσει. Αν υπήρχε ένας μυθιστοριογράφος που, για οποιονδήποτε λόγο, έγραψε έργα που στέκονταν με τον τοίχο, ποια αξία θα είχαν αυτά τα έργα;


Ποια είναι η σημασία αυτής της μεταφοράς; Σε ορισμένες περιπτώσεις, είναι πολύ απλό και σαφές. Τα βομβαρδιστικά και τα άρματα μάχης και οι πύραυλοι και τα λευκά φώσφορα είναι τόσο ψηλός, συμπαγής τοίχος. Τα αυγά είναι οι άοπλοι πολίτες που συνθλίβονται και καίγονται και πυροβολούνται από αυτά. Αυτό είναι ένα νόημα της μεταφοράς.


Ωστόσο, δεν είναι μόνο αυτό. Έχει ένα βαθύτερο νόημα. Σκεφτείτε το έτσι. Ο καθένας από εμάς είναι, λίγο πολύ, ένα αυγό. Ο καθένας μας είναι μια μοναδική, αναντικατάστατη ψυχή που περικλείεται σε ένα εύθραυστο κέλυφος. Αυτό ισχύει για μένα και ισχύει για τον καθένα από εσάς. Και ο καθένας μας, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό, αντιμετωπίζει έναν υψηλό, συμπαγή τοίχο. Ο τοίχος έχει ένα όνομα: Είναι το σύστημα. Το Σύστημα υποτίθεται ότι μας προστατεύει, αλλά μερικές φορές παίρνει τη δική του ζωή, και στη συνέχεια αρχίζει να μας σκοτώνει και να μας κάνει να σκοτώνουμε άλλους - ψυχρά, αποτελεσματικά, συστηματικά.


Έχω μόνο έναν λόγο να γράψω μυθιστορήματα, και αυτός είναι να φέρω την αξιοπρέπεια της ατομικής ψυχής στην επιφάνεια και να ρίξω φως επάνω της. Ο σκοπός μιας ιστορίας είναι να ακουστεί ένας συναγερμός, να διατηρείται ένα φως εκπαιδευμένο στο ΣΥΣΤΗΜΑ, προκειμένου να αποφευχθεί να μπλέξει τις ψυχές μας στον ιστό του και να τις υποβαθμίσει. Πιστεύω πλήρως ότι είναι έργο του μυθιστοριογράφου να συνεχίζει να προσπαθεί να αποσαφηνίσει τη μοναδικότητα κάθε μεμονωμένης ψυχής γράφοντας ιστορίες - ιστορίες ζωής και θανάτου, ιστορίες αγάπης, ιστορίες που κάνουν τους ανθρώπους να κλαίνε και να τρέμουν από φόβο και να κλωνίζονται από τα γέλια. Γι 'αυτό συνεχίζουμε, μέρα με τη μέρα, δημιουργώντας φαντασίες με απόλυτη σοβαρότητα.


Ο πατέρας μου πέθανε πέρυσι σε ηλικία 90 ετών. Ήταν συνταξιούχος δάσκαλος και βουδιστής ιερέας μερικής απασχόλησης. Όταν αποφοίτησε από το σχολείο, κλήθηκε στο στρατό και στάλθηκε να πολεμήσει στην Κίνα. Ως παιδί που γεννήθηκε μετά τον πόλεμο, τον συνόδευα κάθε πρωί πριν από το πρωινό, προσφέροντας μακριές, βαθιές προσευχές στο βουδιστικό βωμό στο σπίτι μας. Μια φορά τον ρώτησα γιατί το έκανε αυτό και μου είπε ότι προσευχόταν για τους ανθρώπους που είχαν πεθάνει στον πόλεμο.


Προσευχόταν για όλους τους ανθρώπους που πέθαναν, είπε, τόσο συμμάχους όσο και εχθρούς. Κοιτώντας την πλάτη του καθώς γονάτιζε στο βωμό, αισθάνθηκα τη σκιά του θανάτου να αιωρείται γύρω του.


Ο πατέρας μου πέθανε και μαζί του πήρε τις αναμνήσεις του, τις αναμνήσεις που δεν μπορώ ποτέ να ξέρω. Αλλά η παρουσία θανάτου που κρυβόταν σ' αυτόν παραμένει στη μνήμη μου. Είναι ένα από τα λίγα πράγματα που κουβαλάω από αυτόν, και ένα από τα πιο σημαντικά.


Έχω μόνο ένα πράγμα που ελπίζω να σας μεταφέρω σήμερα. Είμαστε όλοι άνθρωποι, άτομα που ξεπερνούν την εθνικότητα, τη φυλή και τη θρησκεία, εύθραυστα αυγά που αντιμετωπίζουν ένα συμπαγές τείχος που ονομάζεται ΣΥΣΤΗΜΑ. Σε όλες τις περιπτώσεις, δεν έχουμε καμία ελπίδα να κερδίσουμε. Ο τοίχος είναι πολύ ψηλός, πολύ δυνατός - και πολύ κρύος. Αν έχουμε κάποια ελπίδα νίκης, αυτή θα πρέπει να προέλθει από την πίστη μας στην απόλυτη μοναδικότητα και την αναντικαταστασιμότητα των ψυχών μας και των άλλων και από τη ζεστασιά που κερδίζουμε ενώνοντας τις ψυχές μας μαζί.


Αφιερώστε λίγο χρόνο για να το σκεφτείτε. Ο καθένας μας έχει μια απτή, ζωντανή ψυχή. Το ΣΥΣΤΗΜΑ δεν έχει κάτι τέτοιο. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε στο σύστημα να μας εκμεταλλευτεί. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε στο Σύστημα να πάρει τη δική του ζωή. Το Σύστημα δεν έκανε εμάς: Εμείς δημιουργήσαμε το Σύστημα.


Αυτό είναι το μόνο που έχω να σας πω.


Είμαι ευγνώμων που μου απονεμήθηκε το Βραβείο Ιερουσαλήμ. Είμαι ευγνώμων που τα βιβλία μου διαβάζονται από ανθρώπους σε πολλά μέρη του κόσμου. Και χαίρομαι που είχα την ευκαιρία να σας μιλήσω εδώ σήμερα.


* Ο Haruki Murakami είναι Ιάπωνας συγγραφέας. Τα βιβλία και οι ιστορίες του έχουν γίνει μπεστ σέλερ στην Ιαπωνία αλλά και διεθνώς, με το έργο του να μεταφράζεται σε 50 γλώσσες και να πουλά εκατομμύρια αντίτυπα εκτός της πατρίδας του.
Η παραπάνω ομιλία του έγινε το 2009 με την ευκαιρία της απονομής του Jerusalem prize


πηγή, επιμέλεια - μετάφραση: ακτιβιστής

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



του ακτιβιστή


Αιρετική προσέγγιση στο ζήτημα του κορονοϊού από τον γνωστό Άγγλο συνωμοσιολόγο και συγγραφέα David Icke.

Σε μία ωριαία μόλις συνέντευξη στην εκπομπή του Brian Rose LONDON REAL,
 ανατρέπει τα πάντα όσον αφορά αρχικά την ύπαρξη της ασθένειας Covid-19 που προκαλείται από τον ιό SARS CoV 2, για τον οποίο ισχυρίζεται πως είναι ανύπαρκτος.

Θεωρεί, ταυτιζόμενος με την θέση του Αμερικανού ψυχιάτρου  Andrew Kaufman, 
πως ο Covid-19 είναι απάτη και για να στηρίξει τον ισχυρισμό του, ο Icke κάνει λόγο για μιαν έρευνα που διενεργήθηκε σε ένα μικρό δείγμα Κινέζων κατά την οποία πάρθηκε γενετικό υλικό από τους πνεύμονες ασθενών αλλά, σύμφωνα με τον ίδιο, οι επιστήμονες ουδέποτε κατάφεραν να απομονώσουν τον ιό. 

Επεκτείνοντας τον συλλογισμό του θεωρεί πως οι θάνατοι δεν οφείλονται στον Covid-19 αλλά είναι αποτέλεσμα των παθήσεων που προϋπάρχουν, καρκίνος, καρδιακές παθήσεις κλπ

Ενδιαφέρον παρουσιάζει η άποψή του με την οποία συσχετίζει τον κορονοϊό με το 5G και το πρόγραμμα Starlink του Elon Mask, την προσπάθεια του ελέγχου των λαών μέσω του εμβολίου που θα εμπορευθεί ο Μπιλ Γκέιτς, τον οποίο χαρακτηρίζει ως σατανικό τύπο.

Θα συμβολεύαμε να παρακολουθήσει κανείς τις σκέψεις και απόψεις του ευφάνταστου πράγματι συνωμοσιολόγου, δεδομένου ότι αρκετές από τις αναφορές του έχουν αρκετές φορές επικαλεσθεί διάφοροι επιστήμονες σε όλο τον κόσμο. Μάλιστα με την εντελώς γκροτέσκ πραγματικότητα που διαμόρφωσε η εισβολή της πανδημία (που δεν υπάρχει κατά τον Icke) πολλοί από μας βλέπουμε να υψώνεται εμπρός μας ένα τελείως δυστοπικό περιβάλλον στο οποίο θα κληθούν κατά πάσα πιθανότητα να ζήσουν τα παιδιά μας. Με τεράστιες ανισότητες, με φτωχοποίηση και με ανοιχτό το ενδεχόμενο ύπαρξης πολεμικών συγκρούσεων ακόμη και για την επάρκεια τροφίμων (γεγονός που ήδη υφίσταται μεγάλο κομμάτι του τρίτου κόσμου).
Αντιπαρερχόμαστε την φιλότιμη προσπάθεια που καταβάλλουν διάφοροι φορείς, προσωπικότητες και ιστότοποι που έχουν μοναδικό σκοπό την δυσφήμιση οποιασδήποτε διαφορετικής προσέγγισης στο παράξενο σκηνικό που αντιμετωπίζουμε και από το οποίο, μετά βεβαιότητας, πολύ δύσκολα θα καταφέρουμε να απαλλαγούμε. Και αυτό με την προϋπόθεση ότι θα μπορέσουμε να έχουμε ανοιχτά μάτια, σκέψη και μυαλό.
Δείτε το ενδιαφέρον βίντεο (πριν το κατεβάσουν - τα πάντα άλλωστε τα καταργούν αν δεν είναι σύμφωνα με το διευθυντήριο facebook, google, και των συν αυτοίς ....) και κρατήστε ότι νομίζετε πως αξίζει:


Σημείωση ακτιβιστή:

Από αυτό εδώ τον ιστότοπο θα προβάλλουμε όλες τις απόψεις, όσο αιρετικές και πιθανόν αστήρικτες κι αν είναι, γιατί θεωρούμε ότι επιβάλλεται να έχουμε προσλαμβάνουσες από διάφορες κατευθύνσεις, ιδιαίτερα στον καιρό μιας απολυτότητας, ανελευθερίας και βαναυσότητας που πιστεύουμε πως βρίσκεται μπροστά μας.

του Federico Pieraccini, Strategic Culture Foundation

[ Το κατωτέρω άρθρο Ιταλού ειδικού των διεθνών σχέσεων και της γεωστρατηγικής, συνεργάτη έγκυρων ξένων οργάνων ελεύθερης ηλεκτρονικής ενημέρωσης, αποτελεί ένα χρήσιμο βοήθημα στην  ανίχνευση της πορείας των παγκόσμιων εξελίξεων, των αιτίων των συγκρούσεων που προκαλούν και των προοπτικών που διανοίγουν -εάν οι συγκρούσεις δεν οδηγήσουν σε ολοκαύτωμα. Η ανάγνωσή του συμβάλλει στην πληρέστερη κατανόηση του ότι εν πολλοίς αποκρύπτει η ειδησεογραφική φλυαρία. (Στη μετάφραση, αντί του βαρβαρικού «πολυπολική» επελέγη ο ελληνικός νεολογισμός πολύκεντρη παγκόσμια τάξη.) ]

Μετάφραση Μιχαήλ Στυλιανού

Κάπου και που, «δεξαμενές σκέψης», όπως το Ινστιτούτο Μπρούκινγκς, ασχολούνται με θέματα υψηλής στρατηγικής σημασίας. Συχνά οι διαλέξεις που πραγματοποιούνται από τέτοιες οργανώσεις βασίζονται σε ψευδείς προφάσεις και άφθονες κοινοτοπίες, με μοναδικό προορισμό να υποσκάψουν και υποβαθμίσουν τις προσπάθειες στρατηγικών αντιπάλων των ΗΠΑ. Πρόσφατα το τμήμα Στρατηγικής και Στρατηγικού Σχεδίου του Ινστιτούτου Μπρούκινγκς διοργάνωσε μια διάλεξη με προσκεκλημένο ομιλητή τον Bobo Lo, αναλυτή στο Ινστιτούτο Lowy Διεθνούς Πολιτικής. Το εξαιρετικά ενδιαφέρον θέμα της διάλεξης ήταν η στρατηγική συνεργασία Κίνας και Ρωσίας.
Η βασική θέση του Μπόμπο Λω έχει ως αφετηρία την ερμηνεία για τις σχέσεις μεταξύ Μόσχας και Πεκίνου ότι η υφή των σχέσεων των δύο χωρών συνίσταται  μάλλον σε μιαν αμοιβαία εξυπηρετική συνεργασία σύγκλισης συμφερόντων παρά σε μια συμμαχία. Ο ομιλητής προχώρησε στην άποψη ότι η κυριότερη πηγή προστριβών στη σχέση αυτή αφορά την τύχη της Ευρώπης και ειδικά της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης  που θα προτιμούσαν ο Πούτιν και ο Ξι, επιπλέον της διαφοράς απόψεων για τον ρόλο της Κίνας στον Ειρηνικό. Ο Λω υποστηρίζει ότι  η Ρωσία θέλει το τέλος του «ευρωπαϊκού σχεδίου», ενώ η Κίνα ελπίζει σε μια ισχυρή και πλούσια Ευρώπη. Σχετικά με τον Ειρηνικό, κατά την άποψή του, η Μόσχα επιθυμεί μιαν ισορροπία δυνάμεων, αντί της μετάθεσης της ηγεμονικής κυριαρχίας από την Ουάσιγκτον στο Πεκίνο.
Το μόνο προσόν αυτής της ανάλυσης του Λω είναι ότι αναδεικνύει τις ΗΠΑ ως τον κύριο παράγοντα της στρατηγικής εγγύτητας μεταξύ Μόσχας και Πεκίνου, μια εκτίμηση που ασφαλώς ελάχιστα αμφισβητείται από τους σχεδιαστές της αμερικανικής πολιτικής. Ο Λω πιστεύει πως η μονομανία της Ουάσιγκτων με τη συνεργασία Κίνας-Ρωσίας έχει τα αντίθετα αποτελέσματα, αν και πιστεύει επίσης ότι οι ΗΠΑ δεν διαθέτουν την ικανότητα να υπονομεύσουν ή περιορίσουν  τα πολλά πεδία συνεργασίας μεταξύ Μόσχας και Πεκίνου.
Αυτό που λείπει από την ανάλυση του Λω είναι δύο ουσιώδεις παράγοντες που προσδιορίζουν την δομή των Σινο-Ρωσικών σχέσεων. Η Κίνα και η Ρωσία έχουν διαφορετικά καθήκοντα στην  οικοδόμηση της δικής τους Παγκόσμιας Τάξης, συγκεκριμένα με στρατιωτικά και οικονομικά μέσα. Αυτή η συνολική συνεργασία εκτείνεται πέρα από την περιοχή της Ευρασίας και εστιάζεται στην όλη διαδικασία δημιουργίας μιας σταθερής παγκόσμιας τάξης, όπου καθένας θα μπορεί να ζήσει σε συνθήκες σταθερής ευμάρειας.

Μόσχα και Πεκίνο: Ασφάλεια και Οικονομία

Το Πεκίνο υπήρξε  οι οικονομικός κινητήρας τού κόσμου για περισσότερο από δύο δεκαετίες και δεν δείχνει σημάδια πτώσης ταχύτητας, τουλάχιστον όχι  κατά πάρα πολύ. Η Μόσχα, αντίθετα προς την προπαγάνδα των Δυτικών ΜΜΕ, επέστρεψε για να διαδραματίσει έναν ρόλο, όχι μόνο σε περιφερειακή κλίμακα, αλλά ως διεθνής δύναμη. Και οι δυο αυτοί δρόμοι στρατιωτικής και οικονομικής ανάπτυξης από τη Ρωσία και την Κίνα έθεσαν τα πράγματα σε μια συγκρουσιακή τροχιά με τις ΗΠΑ, την τρέχουσα παγκόσμια υπερδύναμη, που τείνει να κυριαρχεί των διεθνών σχέσεων με οικονομικό, πολιτικό και στρατιωτικό εκβιασμό, χάρις σε συνένοχα ΜΜΕ και διεφθαρμένους πολιτικούς.
Στην περίπτωση του Πεκίνου, η διαδικασία της παγκοσμιοποίησης έδωσε τεράστια μεγέθυνση στη χώρα, επιτρέποντας στον ασιατικό γίγαντα να καταστεί το εργοστάσιο του κόσμου και επιτρέποντας στις Δυτικές επιχειρήσεις να μετακομίσουν προς την πηγή φθηνής εργασίας. Σε αυτή τη διαδικασία της οικονομικής ανάπτυξης, το Πεκίνο, με την πάροδο των χρόνων, από απλός παράδεισος ξένων ιδιωτικών εταιρειών σε αναζήτηση φτηνής εργασίας, εξελίχθηκε σε παγκόσμιο πρωταθλητή επενδύσεων και μακροπρόθεσμων προγραμμάτων. Οι καρποί της επί έτη συσσώρευσης πλούτου, δαπάναις των Δυτικών χωρών, επέτρεψε στο Πεκίνο να καταστεί περισσότερο από απλός στρατηγικός συνεταίρος άλλων εθνών. Η Κίνα οδηγεί την διαδικασία της παγκοσμιοποίησης, όπως πρόσφατα επεσήμανε ο Ξι Ζι Πινγκ, σε μιαν ιστορική ομιλία στο Νταβός.
Η μετάβαση της Κίνας από την τάξη ενός ανώδυνου εταίρου της Δύσης σε μιαν περιφερειακή υπερδύναμη, με τεράστιες οικονομικές επενδύσεις στο εξωτερικό, θέτει τη χώρα σε τροχιά σύγκρουσης με την Ουάσιγκτων. Αναπόφευκτα το Πεκίνο θα καταστεί ο ασιατικός ηγεμόνας, κάτι που οι Αμερικανοί σχεδιαστές πολιτικής έχουν εγγυηθεί πως δεν θα γίνει ανεκτό.
Ο κίνδυνος που βλέπει η Ουάσιγκτον είναι ότι η Κίνα αναδύεται ως περιφερειακή υπερδύναμη, που θα έχει κυρίαρχο λόγο στον Ειρηνικό, την σημαντικότερη περιοχή του πλανήτη. Οι ΗΠΑ έχουν πολλά επενδυμένα συμφέροντα στην περιοχή και αναντίρρητα βλέπουν να κινδυνεύει το μέλλον τους ως ηγέτη της παγκόσμιας τάξης. Η πολιτική του Ομπάμα «Άξονας η Ασία», προοριζόταν ακριβώς για την ανάσχεση της Κίνας και τον περιορισμό της οικονομικής ισχύος της, ώστε να αμβλύνει τις φιλοδοξίες του Πεκίνου.
Οι ανησυχίες της Ουάσιγκτων όσον αφορά τη Μόσχα αναφέρονται φυσικά στην ανόρθωση των στρατιωτικών δυνατοτήτων της. Η Ρωσία είναι ικανή να αντιταχθεί σε ορισμένες επιδιώξεις των ΗΠΑ (βλέπε Ουκρανία, ή Συρία) με στρατιωτικά μέσα. Η ικανότητα του Κρεμλίνου να περιορίζει την αμερικανική επιρροή στην Ανατολικήν Ευρώπη, στην Μέση Ανατολή και στην Ευρασία γενικά, αποτελεί πηγή ανησυχίας για τους Αμερικανούς σχεδιαστές πολιτικής, που συνεχίζουν να αποτυγχάνουν να περιορίσουν τη Ρωσία και τις σφαίρες επιρροής της.
Σε αυτό το πλαίσιο, η στρατηγική κατανομή έργου μεταξύ Ρωσίας και Κίνας έρχεται να εξασφαλίσει τη σταθερότητα στην όλη περιοχή της Ευρασίας –στην Ασία, στην Μέση Ανατολή και στην Ευρώπη. Για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος, η Μόσχα ανέλαβε κυρίως το στρατιωτικό βάρος, μοιραζόμενο με άλλα φιλικά έθνη των θιγομένων περιοχών. Στην Μέση Ανατολή, για παράδειγμα, η συνεργασία της Τεχεράνης με τη Μόσχα αντιμετωπίζεται θετικά από το Πεκίνο, αφού αποβλέπει στην σταθεροποίηση της περιοχής και την εκρίζωση του προβλήματος της τρομοκρατίας, για το οποίο έθνη όπως η Κίνα και η Ρωσία ανησυχούν ιδιαίτερα.
H επιρροή του ισλαμικού εξτρεμισμού στις περιοχές του ρωσικού Καυκάσου και της αυτόνομης επαρχίας Σινγιάνγκ στην Κίνα είναι, όπως ξέρουν οι Πούτιν και Ξι Ζι Πινγκ, πρόδηλος στόχος εκμετάλλευσης από αντίπαλες Δυτικές χώρες. Στη Βόρειο Αφρική η Αίγυπτος έχει υπογράψει αρκετά συμβόλαια αγοράς στρατιωτικών οχημάτων από τη Ρωσία όπως και δύο πολεμικά σκάφη Μιστράλ από τη Γαλλία, δημιουργώντας έτσι δεσμούς εξάρτησης στρατιωτικού εφοδιασμού με τη Μόσχα. Δεν εκπλήσσει επομένως ότι Ρωσία και Αίγυπτος συνεργάζονται για την κατάσταση στη Λιβύη και στη Βόρειο Αφρική γενικότερα.
Στη Νότιο-Ανατολικήν Ασία, η Μόσχα επιδιώκει να συντονίσει τις προσπάθειες για την επίτευξη μιας συμφωνίας μεταξύ Αφγανιστάν, Πακιστάν και Ινδίας. Η είσοδος της Ινδίας και του Πακιστάν στην Οργάνωση Συνεργασίας της Σαγκάης , (θα ακολουθήσει το Ιράν), με τις ευλογίες της Κίνας ως πρωταγωνίστριας στην φετινή σύνοδο  της οργάνωσης, είναι ακρογωνιαίο επίτευγμα και προσφέρει το κατάλληλο οπτικό όργανο για την παρατήρηση των εξελίξεων στην περιοχή. Η Μόσχα ενεργεί βασικά ως μεσολαβητής μεταξύ των μερών και είναι σε θέση να επηρεάζει την Ινδία, παρά την κυρίαρχη παρουσία της Κίνας. Ο απώτερος σκοπός της Μόσχας και του Πεκίνου είναι να εκριζώσουν το φαινόμενο της τρομοκρατίας από την περιοχή της Ασίας, υπό το φως του τι συμβαίνει στη Βόρειο Αφρική και την Μέση Ανατολή με την Αίγυπτο και το Ιράν.

Οδεύοντας προς μια Πολύκεντρη Παγκόσμια Τάξη.

Η καμπή στις σχέσεις μεταξύ Μόσχας και Πεκίνου αφορά την ικανότητα σύνδεσης τρίτων χωρών με στρατιωτικά ή οικονομικά  μέσα, αναλόγως με τις ανάγκες και τις επιδιώξεις αυτών των χωρών. Σαφώς η Μόσχα ηγείται στο στρατιωτικό πεδίο, με πωλήσεις όπλων σε παρόντες και μέλλοντες εταίρους και συνεργασία αμύνης και ασφαλείας (όπως με τέως σοβιετικές δημοκρατίες της κεντρικής Ασίας ή στο Ντονμπάς) και στοχευμένες επεμβάσεις ,αν απαιτηθεί, όπως στη Συρία.  Το Πεκίνο, από την άλλη πλευρά, ενεργεί κατά διαφορετικό τρόπο, επικεντρωμένο στην οικονομική αρένα, ειδικότερα με κεντρικό όργανο την Ασιατική Τράπεζα Επενδύσεων Υποδομής. (ΑΙΙΒ).
Πρωτοβουλίες όπως η Μία Ζώνη Μία Οδός  (ΟΒΟR) και ο θαλάσσιος Δρόμος του Μεταξιού έχουν τον ίδιο στρατηγικό στόχο με τη ρωσική στρατιωτική πρωτοβουλία. Συγκεκριμένα αποβλέπουν στην εξασφάλιση της προοπτικής  γεωστρατηγικής ανεξαρτησίας της περιοχής, με την επίτευξη αμφοτέρωθεν ικανοποιητικών (win-win) διευθετήσεων για όλα τα συμμετέχοντα κράτη. Αυτό σημαίνει ότι μια σειρά διμερών παραχωρήσεων μπορεί να οδηγήσει στην ικανοποίηση όλων των συμβαλλομένων.
΄Ένα σημαντικό παράδειγμα από αυτή την άποψη, που εξηγεί τον σινο-ρωσικό συνεταιρισμό αφορά την συγχώνευση της Ευρασιατικής ΄Ενωσης με τον κινεζικό Δρόμο του Μεταξιού. Οι ρωσικές ανησυχίες για το επιβλητικό βάρος του κινεζικού κολοσσού στην Κεντρική Ασία υποχώρησαν μπροστά σε μια σειρά λύσεων, όπως η υποστήριξη των υποδομών  που προβλέπει το πρόγραμμα ΟΒΟR στην Ευρασιατική ΄Ενωση. Το Πεκίνο δεν ενδιαφέρεται να αντικαταστήσει τον ρόλο της Μόσχας στα μετα-σοβιετικά έθνη της Κεντρικής Ασίας αλλά μάλλον να εξασφαλίσει ενέργεια και οικονομική ανάπτυξη σε ιδιαίτερα υποανάπτυκτα έθνη που έχουν μεγάλην ανάγκη οικονομικών επενδύσεων, κάτι που μόνο το Πεκίνο μπορεί να τους παράσχει.
Η σύνδεση της Ευρασιατικής Οικονομικής ΄Ενωσης με την πρωτοβουλία Μια Ζώνη Μια Οδός εξασφαλίζει στη Μόσχα ένα πρωταρχικό ρόλο τη μεταφορά προϊόντων από την ανατολή στη δύση, καθιστώντας την τον συνδετικό κόμβο μεταξύ Κίνας και Ευρώπης, ενώ ταυτόχρονα διευρύνει τον ρόλο και τις λειτουργίες της Ευρασιατικής Οικονομικής ΄Ενωσης. Όλοι οι συμμετέχοντες σ’ αυτές τις πρωτοβουλίες έχουν μια μοναδικήν ευκαιρία να επεκτείνουν την οικονομική τους δραστηριότητα με όλες αυτές τις διασυνδέσεις. Το Πεκίνο εγγυάται την χρηματοδότηση των χωρών με προβλήματα και η Μόσχα την ασφάλειά τους. Η Οργάνωση Συνεργασίας της Σαγκάης θα διαδραματίσει μείζονα ρόλο στον περιορισμό και στην πρόληψη της τρομοκρατικής επιρροής στην περιοχή, προϋπόθεση της επιτυχίας όποιων σχεδίων. Επίσης η Ασιατική Τράπεζα Επενδύσεων Υποδομής και σε κάποιο βαθμό η Τράπεζα Αναπτύξεως των χωρών BRICS, θα πρέπει να συμβάλουν επίσης, με εναλλακτικές εγγυήσεις στις εμπλεκόμενες στα προγράμματα χώρες, για να τις ελευθερώσουν από τα γνωστά διεθνή χρηματοπιστωτικά ιδρύματα.
Η Μια Ζώνη Μια Οδός και όλα τα σχετιζόμενα προγράμματα συναποτελούν μια μοναδικήν ευκαιρία συμμετοχής των εταίρων στους κοινούς στόχους και τα οφέλη από τέτοιες μεταμορφωτικές γεω-οικονομικές σχέσεις. Αυτή η σχέση ασφάλειας-οικονομίας Μόσχας-Πεκίνου είναι η καρδιά της εξέλιξης της υφιστάμενης παγκόσμιας τάξης, από τον μονοπολικό στον πολύκεντρο κόσμο. Οι ΗΠΑ δεν μπορούν να αντιταχθούν στην Κίνα στο οικονομικό μέτωπο και στη Ρωσία στο στρατιωτικό. Όλα εξαρτώνται από το πόσο η Κίνα και η Ρωσία μπορούν να συνεχίσουν να παρέχουν και να εγγυώνται την κάλυψη της οικονομίας και της ασφάλειας του υπόλοιπου κόσμου.

Του Μιχαήλ Στυλιανού     
                                                                         
Την τελευταία, χθεσινή, τηλεμαχία των γαλλικών εκλογών θα αποθανατίσει μια φράση, που εκτινάχθηκε στιλπνή και αιχμηρή, σαν χαλύβδινο βέλος, και αστραπιαία καρφώθηκε στην καρδιά της γαλλικής και τη ευρωπαϊκής ιστορίας.
Καλό είναι να την μάθουν οι ΄Ελληνες, γιατί μας αφορά.
Την είπε βέβαια η Μαρίν Λεπέν. Είπε:
«Όπως κι’ αν είναι, κ. Μακρόν, την Γαλλία, μετά την Κυριακή, θα την κυβερνά μια γυναίκα. ΄Η Εγώ ή η Μέρκελ!. . .»
Δεν την ανέπτυξε σ’ αυτό το σημείο. ΄Ολοι οι ακροατές θα κατάλαβαν. Αλλά αργότερα, στην αναμέτρηση δυόμιση ωρών, του είπε  ότι είναι υποταγμένος («σε στάση πρηνηδόν») στην Μέρκελ, στην Ουάσιγκτων, στη νομενκλατούρα των Βρυξελών, στις τράπεζες, στις πολυεθνικές και στα τραστ των ΜΜΕ, που συναποτελούν το Σύστημα.
Τα ΜΜΕ, των τραστ αλλά και τα δημόσια, στη Δυτική Ευρώπη τουλάχιστον, περιλαμβανομένων της Βρετανίας, κουκουλώνουν και εξαφανίζουν κάτι τέτοιες εκρηκτικές φράσεις και προσπαθούν να υποβάλουν στην παθητική πελατεία τους ότι επρόκειτο περί ενός πολιτικού καυγά χαμηλής στάθμης, όπου ο κ. Μακρόν κέρδισε με την σοβαρότητα του προγράμματός του- όταν στην πραγματικότητα επί δυόμιση ώρες  απολογείτο και  κατέφευγε σε «εξευγενισμένες» βρισιές.
Της καταλόγισε ότι είναι το κίνημα του μίσους και του φόβου, ότι καπηλεύεται την δυστυχία και τις ανησυχίες της κοινωνικής ανασφάλειας και ότι κηρύσσει την περιχαράκωση στα κλειστά σύνορα και στο παρελθόν – ενώ αυτός πιστεύει στα ανοικτά σύνορα, στην ομοσπονδιακή Ευρώπη και στην παγκοσμιοποίηση.

Την είπε την παγκοσμιοποίηση –ως μαγνητικό πόλο της πολιτικής του πυξίδας. Επιβεβαιώνοντας έτι τις αναλύσεις  διανοουμένων και σχολιαστών σε ιστοσελίδες πυρήνων του Γκωλλικού κινήματος, που εκθέτουν την ιλιγγιώδη αναρρίχηση του πιθανού αυριανού προέδρου από την αφάνεια, από μια κλίμακα που κάθε σκαλί της ήταν δεσμός μ’ ένα πρόσωπο-κρίκο στην αθέατη αλυσίδα εξουσίας που ζώνει τη γαλλική προεδρία.
Εξέχουν στους κρίκους αυτούς ηχηρά ονόματα, που δεν ακούγονται νάχουν γαλλικές ρίζες και θρήσκευμα, με εξαιρετικούς τίτλους σπουδών (οικονομικών), με ιστορικό που αρχίζει από την σύλληψη της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης, και τον ρόλο αμερικανικών υπηρεσιών και ιδρυμάτων στον τοκετό και την διαπαιδαγώγηση της και επίσης ονόματα που συνδέονται με πανίσχυρες ομάδες πιέσεως, οικονομικές , γεωπολιτικές, θρησκεύματος και Στοές…
Πρόσφατο άρθρο στη Ντεγκωλλική ιστοσελίδα «Επιτροπή Βαλμύ», εστιάζεται στην πτυχή των διασυνδέσεων του υποψηφίου προέδρου με τη Λέσχη Μπίλντερμπεργκ. Αυτή η ερμητικά κλειστή λέσχη προγραμματισμού των εγκοσμίων και φροντιστήριο νέων ηγετών, είναι γνωστή εκ των έσω και σε αρκετούς ημετέρους φωστήρες, αλλά και ευρύτερα από το μυστήριο και την φαραωνική  αστυνομική θωράκιση που προβάλλει την ετήσια σύνοδό της.
Πάντως, ο τίτλος  «En Marche!» (Εμπρός) του «κινήματος» του Μανουέλ Μακρόν ήταν ο τίτλος ιστοσελίδας ενός φίλου του, και η αρχική διεύθυνση του κινήματος ήταν η διεύθυνση κατοικίας του ίδιου φίλου, ονόματι Λωράν Μπιγκόρνιε, που συμμετείχε στις συνεδριάσεις της Μπίλντερμπεργκ τον Ιούνιο 2015. Ο ίδιος ο Μακρόν συμμετέσχε στις εργασίες της λέσχης τον προηγούμενο χρόνο, τέλη Μαΐου 2014. Τότε ήταν οικονομικός σύμβουλος του προέδρου Ολάντ και 2ος Γ. Γραμματέας της Προεδρίας. Δυο μήνες μετά τη συμμετοχή του στη Μπίλντερμπεργκ διορίσθηκε υπουργός της Οικονομίας.
 Στη θέση οικονομικού συμβούλου του Ολάντ τον διαδέχθηκε η φίλη του  Λωράνς Μπουν, και αυτή παρούσα στη Μπίλντερμπεργκ, στη σύνοδο του 2015. Άλλος φίλος-πάτρωναςτου Μανουέλ Μακρόν, ο Ανρί ντε Καστρίς, επικεφαλής των Ασφαλειών ΑΧΑ, είναι Πρόεδρος της Διοικητικής Επιτροπής της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ.
Το σχετικό δημοσίευμα της Ντεγκωλλικής ιστοσελίδας, για να κατατοπίσει πληρέστερα τους αναγνώστες για την ταυτότητα και τις ενασχολήσεις αυτής της λέσχης, παραθέτει την μαρτυρία μιας πολύ γνωστής γαλλικής προσωπικότητας, του συγγραφέα, περιφερειάρχη και Ευρωβουλευτή Φιλίπ Ντ Βιλιέρ, στην ακόλουθη τηλε-ταινία: https://www.youtube.com/watch?v=yOgiggCVrmc
Στην αρχή του Βίντεο ο Ντε Βιλιέρ μιλάει για τη λειτουργία του κυβερνητικού μηχανισμού της Ε.Ε. στις Βρυξέλλες, που γνωρίζει ως ευρωβουλευτής και συνεχίζει με τη Λέσχη. Λέει:
«Αυτό που έζησα στις Βρυξέλλες και φαίνεται να είναι φυσιολογικό, υπάρχουν εκεί 3.000 Διευθυντές Πολιτικής (Policy Managers) και 30.000 λομπίστες (!) (πράκτορες προώθησης επιχειρηματικών –κυρίως- συμφερόντων). Προέρχονται από τη Χημική βιομηχανία,  επιχειρήσεις αερίου και λοιπά, κάθε μεγάλου κλάδου. Κάθε τέταρτο της ώρας χτυπούν μια πρόταση/αίτηση. Κάθε φορά που πατάτε το κουμπί ( ψηφοφορίας) υπάρχει ένα λόμπι από πίσω. Αυτό που εγώ είδα, είδα με τα μάτια μου, είναι ότι οι Επίτροποι είναι οι μελλοντικοί λομπίστες και οι λομπίστες οι μελλοντικοί επίτροποι. Επομένως είναι ένα μπέρδεμα ιδιοτήτων που απολήγει σε παράνομο έλεγχο συμφερόντων Έτσι η Ευρώπη είναι ένα ον των αβύσσων και αυτό που τρέμει είναι το φως. Είναι μια γκρίζα ζώνη όπου δεν ξέρεις ποιος αγοράζει ποιόν.
«Αυτό στο οποίο αναφερθήκατε προηγουμένως ήταν μια σύσκεψη που έγινε στις 17 Μαρτίου 2007, στην οποία παραβρέθηκα κατά περίεργη τύχη. Στην είσοδο κάτι έγινε με την κάρτα μου (πρόσκληση;) και πέρασα στην αίθουσα. Και ήταν εκεί, παντού, οι σούπερ-τοπ, η αθέατη υπερτάξη, ο Κίσινγκερ, ο Μπρζενζίνσκυ, οι επικεφαλής επιχειρηματικών συγκροτημάτων, ήταν ο Μπερζόν (αναφέρει Γάλλους επιχειρηματίες και τραπεζίτες). Υπήρχαν μικρά τραπέζια καλά εφοδιασμένα και γίνονταν ομιλίες.
«Αυτό που κατάλαβα ήταν πως εκεί ήταν η Τριλάτεραλ, κλάδος Ευρώπης. ΄Ητανε τετρακόσιοι. ΄Ελεγαν πρέπει να καταστρέψουμε την ομοιογένεια των εθνών. Πολύ ενδιαφέρον ! Θα πρέπει να μεγαλώσουμε την αγορά. Να έχουμε μια παγκόσμια, μαζική αγορά. Αυτοί είναι που επινόησαν τον όρο παγκόσμια διακυβέρνηση. Μιλούσαν για την υπερθέρμανση του πλανήτη. Λέγανε πως στα σχολεία αντί να διδάσκουν στα παιδιά σώστε τη χώρα, την περιοχή σας, το δέντρο μπροστά στο σπίτι σας, να λένε, όχι, να σώσετε τον πλανήτη. Και μιλάγανε για την ανάγκη να ενώσουνε στον ίδιο αγώνα τους δυο φιλελευθερισμούς, τον οικονομικό φιλελευθερισμό, ανατινάσσοντας τα σύνορα, και τον κοινωνικό φιλελευθερισμό.»
Παρουσιαστής: Μιλούσαν προς τους επικεφαλής επιχειρήσεων. Επομένως δεν πρόκειται αναγκαστικά για συνωμοσία.
Ντε Βιλιέρ: «Φυσικά. Δεν έχουν λόγο να συνωμοτούν. ΄Εχουν την εξουσία. Να σας πως τι μου είπε μια μέρα ο Φρανσουά Φιγιόν*, που είχε προσκληθεί, όπως και ο φίλος του ο Αλαίν Ζυπέ, τον επόμενο χρόνο. Του λέω, γιατί πας στη Λέσχη Μπίλντερμπεργκ; Δεν λέει στο Ευαγγέλιο ου βαλείν τον λίχνον υπό μόδιον; Το ίδιο ισχύει για τους Μασόνους. Γιατί κρύβονται αυτοί οι άνθρωποι, γιατί κρύβονται;
Π: Και τι σας απάντησε;
Ντε Βιλιέρ: Μου απάντησε –απίστευτη απάντηση !- μου απάντησε, τι τα θέλεις, αυτοί είναι που μας κυβερνούν.
Λοιπόν, η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ, η Τριλάτεραλ υπάρχουν. Η διαφορά ανάμεσα σ’ εμένα και πολλούς άλλους είναι ότι λένε ά, είναι μια παγκόσμια συνωμοσία. Όχι, είναι η εξουσία.
Γιατί μιλούσαν εκεί; Δεν ήταν μια απλή συζήτηση. Μιλούσαν για  τους επιδιωκόμενους στόχους. Λέγανε αυτοί είναι οι αντικειμενικοί στόχοι. Και ανάμεσα στους αντικειμενικούς στόχους εκείνη την ημέρα ήταν η περίφημη Διατλαντική Συνθήκη. Και  αυτή η Διατλαντική Συνθήκη που ετοιμάζουν θα εγκαταστήσει ένα ιδιωτικό Δικαστήριο Διαιτησίας που θα επιτρέπει στις πολυεθνικές επιχειρήσεις να δικάζουν τα κράτη, να καταδικάζουν την λαοπρόβλητη εξουσία. Μια συνθήκη, με την οποία οι κατοχυρωμένες «επωνυμίες» προϊόντων, ο προστατευόμενες μάρκες, Θα εξαφανιστούν. Εν ολίγοις μια συνθήκη που θα δείξει ξεκάθαρα τι ήταν αυτό το περίφημο ευρωπαϊκό όνειρο.
Το Ευρωπαϊκό ΄Ονειρο δεν ήταν να οικοδομήσουμε ένα νέο έθνος στη θέση αυτών που υπέγραψαν το Μάαστριχτ. Το Ευρωπαϊκό ΄Ονειρο ήταν να παραδοθεί μια έκταση χωρίς έθνος, χωρίς κυβέρνηση, χωρίς δημοκρατία, χωρίς εδαφικά όρια, να παραδοθεί σε μια παγκόσμια μαζική αγορά, με το κλειδί στην Αμερική.
Και όταν το λέγαμε εμείς οι εξορκισμένοι της Συνθήκης του Μάαστριχτ, όπως ο Σεγκέν, ο Σεβενεμάν, ο Πασκουά και ο Λε Πεν, μας λέγανε ψεύτες. Και όμως υποτιμούσαμε την πραγματικότητα.