Articles by "Γάζα"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γάζα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

254 Παλαιστίνιοι σκοτώθηκαν από ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές



Εγκλήματα πολέμου μπορεί να συνιστούν οι ισραηλινές επιδρομές στη Λωρίδα της Γάζας, όπως δήλωσε σήμερα η Ύπατη Αρμοστής του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, υπογραμμίζοντας ότι δεν έχει λάβει αποδεικτικά στοιχεία ότι τα κτίρια που τέθηκαν στο στόχαστρο χρησιμοποιούνταν για στρατιωτικούς σκοπούς.

«Αν αποδειχθεί πως οι άμαχοι και οι πολιτικοί στόχοι επλήγησαν αδιακρίτως και δυσανάλογα, η επίθεση αυτή μπορεί να συνιστά έγκλημα πολέμου» δήλωσε η Μισέλ Μπατσελέτ κατά την έναρξη μιας έκτακτης συνόδου του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ.

Η σύγκρουση ανάμεσα στη Χαμάς και το Ισραήλ, η τέταρτη από το 2008, ξέσπασε στις 10 Μαΐου με την εκτόξευση από τη Χαμάς ομοβροντίας ρουκετών προς το Ισραήλ σε αλληλεγγύη με τους εκατοντάδες Παλαιστίνιους που τραυματίστηκαν στη διάρκεια πολυήμερων συγκρούσεων με τον ισραηλινή αστυνομία στην Πλατεία των Τζαμιών, στην κατεχόμενη Ανατολική Ιερουσαλήμ. Οι συγκρούσεις ξέσπασαν λόγω της απειλής για έξωση παλαιστινιακών οικογενειών προς όφελος Ισραηλινών εποίκων.

«Αυτή η κλιμάκωση συνδέεται απευθείας με τις διαδηλώσεις και την αυστηρή απόκριση των ισραηλινών δυνάμεων ασφαλείας, κατ΄αρχάς στην Ανατολική Ιερουσαλήμ, στη συνέχεια στο σύνολο των κατεχόμενων παλαιστινιακών εδαφών και στο Ισραήλ» υπογράμμισε η Μπατσελέτ, όπως μεταδίδει το ΑΜΠΕ.

Η ίδια είπε πως τα πυρά ρουκετών που εκτόξευσε η Χαμάς «είναι τυφλά και δεν κάνουν διάκριση ανάμεσα σε στρατιωτικούς και πολιτικούς στόχους, και η χρήση τους συνιστά ως εκ τούτου πρόδηλη παραβίαση του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου».

Σε ό,τι αφορά τις ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές στη Γάζα, είπε η Μπατσελέτ, προκάλεσαν «πολλούς θανάτους και τραυματισμούς μεταξύ των αμάχων» και προξένησαν καταστροφές και ζημιές σε μεγάλη κλίμακα σε περιουσίες.

Πρόκειται κυρίως για κυβερνητικά κτίρια, σπίτια και κτίρια κατοικιών, διεθνείς ανθρωπιστικές οργανώσεις, ιατρικές εγκαταστάσεις, γραφεία μέσων μαζικής ενημέρωσης και δρόμους που επιτρέπουν στους αμάχους να έχουν πρόσβαση σε απαραίτητες υπηρεσίες όπως τα νοσοκομεία, συνέχισε.

Και, «παρά τις διαβεβαιώσεις του Ισραήλ σύμφωνα με τις οποίες ορισμένα από τα κτίρια αυτά στέγαζαν ένοπλες οργανώσεις ή χρησιμοποιούνταν για στρατιωτικούς σκοπούς, δεν έχουμε δει αποδεικτικά στοιχεία για κάτι τέτοιο».

Η ύπατη εκπρόσωπος του ΟΗΕ σημείωσε επίσης πως το γεγονός της εγκατάστασης στρατιωτικών μέσων σε πυκνοκατοικημένες ζώνες αμάχων ή της πραγματοποίησης επιθέσεων από αυτές συνιστά παραβίαση του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου.

Από τις 10 έως τις 21 Μαΐου, 254 Παλαιστίνιοι σκοτώθηκαν από ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές στη Λωρίδα της Γάζας, ανάμεσά τους 66 παιδιά και μαχητές, σύμφωνα με τις τοπικές αρχές. Στο Ισραήλ, τα πυρά ρουκετών που εκτοξεύθηκαν από τη Γάζα κόστισαν τη ζωή σε 12 ανθρώπους, μεταξύ των οποίων ένα παιδί, μια έφηβη και ένας στρατιώτης, σύμφωνα με την αστυνομία.

«Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι το Ισραήλ έχει δικαίωμα να υπερασπιστεί τους πολίτες και τους κατοίκους του. Ωστόσο οι Παλαιστίνιοι έχουν κι αυτοί δικαιώματα. Τα ίδια δικαιώματα» επέμεινε η Μπατσελέτ.

Τέλος, ζήτησε από τις ισραηλινές αρχές να βάλουν αμέσως τέλος στη διαδικασία εξώσεων παλαιστινιακών οικογενειών, σύμφωνα με τις υποχρεώσεις του Ισραήλ με βάση το διεθνές δίκαιο.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Pepe Escobar/ Reseau International/ 18-5-21 
 Μετάφραση* : Μ. Στυλιανού

Νάκμπα, 15 Mαίου 2021. Οι Ιστορικοί του μέλλοντος θα υπογραμμίσουν την ημέρα όπου η Δυτική «φιλελεύθερη δημοκρατία» εξέδωσε μια χαρακτηριστική διακήρυξη : Βομβαρδίζουμε τα γραφεία των Μέσων Ενημέρωσης και καταστρέφουμε την «ελευθερία του Τύπου», σε ένα στρατόπεδο συγκεντρώσεως ανοικτό μόνο στον ουρανό, ενώ απαγορεύουμε τις ειρηνικές διαδηλώσεις με κατάσταση πολιορκίας στην καρδιά της Ευρώπης.

Και εάν εξεγερθείτε σας ακυρώνουμε.
6 μέλη της ίδιας οικογένειας δολοφονημένα, στον βομβαρδισμό της Μπέιτ Λαχία, στην Γάζα, ανακοινώνεται στο Παρίσι.


Ο βομβαρδισμός, από «την μόνη δημοκρατία της Μέσης Ανατολής», του πύργου Αλ –Ζαλαα, ενός οικοδομήματος κατοικιών που στέγαζε επίσης τα Γραφεία του Ασοσιέϊτετ Πρες και της Αλ Ζαζίρα, μεταξύ άλλων, συνδέεται άμεσα με την διαταγή verboten (απαγορεύεται στα γερμανικά ), που εξέδωσε το υπουργείο εσωτερικών του Μακρόν.

Το Παρίσι ενέκρινε τις προκλήσεις της δύναμης κατοχής στην Ανατολική Ιερουσαλήμ: Την εισβολή στο τέμενος Αλ Ακσά –με δακρυγόνα και χειροβομβίδες κρότου και λάμψης. Τις συμμορίες σιωνιστών ρατσιστών που προκαλούν και κραυγάζουν «θάνατος στους ΄Αραβες», τους ένοπλους εποικιστές που επιτίθενται στις παλαιστινιακές οικογένειες, απειλούμενες με έξωση από τα σπίτια τους στο Σείχ Ζαρά και στο Σιλβάν –μια εκστρατεία βομβαρδισμών των οποίων τα νεκρά θύματα είναι 30% παιδιά, κατά μέσον όρο.

Τα πλήθη του Παρισιού δεν φοβήθηκαν. Από το Μπαρμπές στην Ρεπουμπλίκ διαδήλωναν στους δρόμους, με την κραυγή «Ισραήλ δολοφόνε- Μακρόν συνένοχε». Είχαν ενστικτωδώς καταλάβει ότι ο Μικρός Βασιλιάς –ένας μικρός υπάλληλος του Ρότσιλντ- είχε μόλις βάλει φωτιά στην ιστορική παράδοση του έθνους που εφεύρε την παγκόσμια Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Η μάσκα της «φιλελεύθερης δημοκρατίας» εξακολουθεί να πέφτει και να πέφτει μέσα στη λούμπα, με την αυτοκρατορική ηλεκτρονική τεχνολογία να καταπνίγει τις φωνές των Παλαιστινίων και των μαζών υπερασπιστών της Παλαιστίνης, από κοινού με ένα διπλωματικό κονκλάβιο που δεν εξαπατά πλέον παρά μόνο ανεγκέφαλους ανθρώπους.

Στις 16 Μαίου ο Κινέζος υπουργός των Εξωτερικών Γουάνκ Γι προήδρευσε με βίντεο-σύνδεση μιας συζήτησης στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, που είχε εμποδιστεί από την Ουάσιγκτον όλη την εβδομάδα. Η Κίνα προεδρεύει του Συμβουλίου Ασφαλείας όλον τον μήνα Μάιο.

Το Σ.Α. δεν μπόρεσε να συμφωνήσει σε μιαν κοινή διακήρυξη. Ακόμη μια φορά επειδή η σύνοδος του Συμβούλιο Ασφαλείας εμποδίστηκε από την Αυτοκρατορία του Χάους-δειλή.

Και είναι ο Χουά Λιμίνγκ, πρώην πρεσβευτής της Κίνας στο Ιράν που έρχεται να ξεδιαλύνει όλα αυτά με μια μόνο φράση: « Οι ΗΠΑ δεν θέλουν να πιστωθεί η Κίνα την μεσολάβηση μεταξύ Παλαιστίνης και Ισραήλ, ιδίως όταν η Κίνα προεδρεύει του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών».

Η συνηθισμένη αυτοκρατορική διαδικασία είναι να «μιλούν» να «κάνουν μια προσφορά μη αποδεχόμενη άρνηση», κατά το σύστημα της μαφίας, στις δυο πλευρές κάτω από το τραπέζι, όπως το ομολόγησε στο τουίτερ ο ένοικος του Λευκού Οίκου, «επαναβεβαιώνοντας την σταθερή υποστήριξή του στο δικαίωμα του Ισραήλ να αμύνεται».

Το σύνολο του παγκόσμιου Νότου βομβαρδίζεται με την αυτοκρατορική ρητορική των «ανθρωπίνων δικαιωμάτων» -του καταδίκου απατεώνα Ναβάλνι με τις ψευδείς πληροφορίες για το Ξινκιάνγκ (δικαιώματα Ουιγούρων). Αλλά όταν εξαπολύεται μια πραγματική καταστροφή στην οθόνη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων με τους βομβαρδισμούς του συμμάχου αποικιοκράτη ο Λιμίνγκ υπογραμμίζει πως «η υποκρισία και η πολιτική των δύο βαρών και δύο μέτρων των ΗΠΑ αποκαλύπτεται και πάλι.»

Ένα τηλεφώνημα μπορούσε να το σταματήσει

Ο ΄Αμος Γιαντλίν είναι ο πρώην επικεφαλής της διεύθυνσης στρατιωτικών πληροφοριών των Ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων και πρώην στρατιωτικός ακόλουθος στις ΗΠΑ. Σε μιαν συνάντηση με τους Νότιο-Αφρικανούς σιωνιστές παραδέχτηκε το προφανές: Το αιματοκύλισμα της Γάζας μπορεί να σταματήσει από την Ουάσιγκτον.

Ο Γιαντλίν βεβαιώνει ότι η κυβέρνηση του Μπάϊντεν, η μάλλον αυτοί που κρύβονται πίσω του, αρχίζουν να «ανυπομονούν» και «δεν θα τον κατέπλησσε αν όλο αυτό σταματούσε μέσα σε 48 ώρες.» Και άλλη μια φορά επιβεβαίωσε το προφανές: «Όταν οι Αιγύπτιοι ζητούν από το Ισραήλ να σταματήσει, το Ισραήλ αρνείται. Αλλά όταν οι Αμερικανοί το ζητήσουν, το Ισραήλ υποχρεούται να σταματήσει.»

Η αυτοκρατορία χρησιμοποιεί την ξύλινη γλώσσα όταν απευθύνεται στην «διεθνή κοινότητα» -που συνέρχεται θεωρητικά στον ΟΗΕ. Ο σχετικός προπαγανδιστικός καταιγισμός, 24ωρος κάθε μέρα, δεν λειτουργεί παρά στην ετερόκλιτη παρέα των συνεταίρων στο έγκλημα, των υπηρετών, των λακέδων, των κανίς και των υποτακτικών, που περιφρονούν μεγαλοπρεπώς τα 80 % και πλέον του πλανήτη. Απέναντι στην πραγματικότητα του Αφγανιστάν, του Ιράκ, της Λιβύης, της Συρίας, της Υεμένης, της Ουκρανίας και άλλων χωρών «η βασιζόμενη σε κανόνες διεθνής τάξη» δεν είναι ούτε καν μια αστειότητα.

΄Ετσι, την προσεχή φορά που θα δείτε ένα είδος της υπό-ζωολογίας να αναπτύσσει το επιχείρημα της εσχάτης ηλιθιότητας «το Ισραήλ έχει το δικαίωμα να αμυνθεί», η μόνη δυνατή απάντηση είναι η εξαπόλυση των γεγονότων όπως πυραύλους. Κάθε λογικό όν με συνείδηση γνωρίζει ότι η Παλαιστίνη αντιμετωπίζει ένα σχέδιο ρατσιστικού εποικισμού, που καυχάται για έναν στρατό εξοπλισμένο μέχρι τα δόντια και με πολλές πυρηνικές βόμβες, εξειδικευμένον στην κρατική τρομοκρατία.

Η Γάζα είναι ωστόσο μια ιδιαίτερα φρικιαστική περίπτωση. Πληθυσμός: σχεδόν 2 εκατομμύρια άτομα. Μια από τις πιο πυκνοκατοικημένες ζώνες του κόσμου. Ένα πραγματικό στρατόπεδο συγκεντρώσεως, ανοικτό μόνο στον ουρανό, όπου όχι λιγότερο του 50% είναι παιδιά, που ένα στα δέκα πάσχουν από σημαντικά καθυστερημένη ανάπτυξη λόγω των ελλείψεων τροφίμων την οποία προκαλούν οι ισραηλινοί αποκλεισμοί. Το επίσημο στρατιωτικό σχέδιο του Ισραήλ συνίσταται στο να επιτρέπουν να μπαίνουν μόνο τόσα τρόφιμα όσα μόλις αρκούν για την μετά βίας επιβίωση του πληθυσμού. Το 50% του πληθυσμού εξαρτάται από την εξωτερική επισιτιστική βοήθεια.

Όχι λιγότερες του 70% των οικογενειών είναι πρόσφυγες, που υπήρξαν αντικείμενο μιας εθνικής εκκαθάρισης σε αυτό που είναι σήμερα το νότιο Ισραήλ: είναι περίπου ένα εκατομμύριο τετρακόσιες εξήντα χιλιάδες πρόσφυγες σε πληθυσμό 1,9 εκατομμυρίου κατοίκων.

Η Γάζα περιλαμβάνει 8 στρατόπεδα προσφύγων, ορισμένα των οποίων βομβαρδίζονται αυτή την στιγμή. Μη ξεχνάτε ότι το Ισραήλ είχε την άμεση διοίκηση της Γάζας από το 1967 ως το 2005 και ότι δεν έκανε τίποτα για να βελτιώσει τις τρομερές συνθήκες διαβίωσής τους. Δεν υπάρχουν εκεί παρά μόνο 22 υγειονομικά κέντρα, 16 γραφεία κοινωνικών υπηρεσιών και 11 κέντρα διανομής τροφίμων, που εξυπηρετούν περί το 1 εκατομμύριο ανθρώπους. Ούτε αεροδρόμιο, ούτε λιμάνι: Και τα δύο καταστράφηκαν από το Ισραήλ. Το ποσοστό της ανεργίας είναι 50% -το υψηλότερο σε όλον τον πλανήτη. Το πόσιμο νερό δεν είναι διαθέσιμο παρά μόνο για το 5% του πληθυσμού.

Αλλά υπάρχει επίσης και η Αντίσταση. Ο Ελίγια Μανιέρ έδειξε πως έχουν ήδη διατρήσει την προκατασκευασμένη φήμη του αήττητου και του «κύρους» του Ισραήλ –και δεν μένει παρά η διαδρομή ενός δρόμου, γιατί η ταχύτητα, η ακρίβεια και το βεληνεκές των πυραύλων σίγουρα θα βελτιωθούν. Παράλληλα, σε μιαν εύστοχη στρατηγική χειρονομία, οι αντιστασιακές οργανώσεις δήλωσαν με σαφήνεια ότι προτιμούν να μη αναμιχθεί το Εσμπολά –προς το παρόν, αφήνοντας έτσι την επικέντρωση της διεθνούς προσοχής στην σφαγή που διαπράττεται στην Γάζα.

«Ένα τοπίο σιδήρου και πλήρους καταστροφής»

«Η Κοινωνιολογία της Ιερουσαλήμ» τη Sylvaine Bulle είναι ένα βιβλίο σύντομο αλλά αρκετά διαφωτιστικό που δείχνει πως ο αγώνας για την ανατολική Ιερουσαλήμ είναι απολύτως υποχρεωτικός για το μέλλον της Παλαιστίνης όσο και η τραγωδία της Γάζας.

Η Μπουλ επικεντρώνεται στον «εσωτερικό ρατσισμό» στο Ισραήλ, άμεσα συνδεόμενο με την ηγεμονία των σιωνιστών «ελίτ» της άκρας δεξιάς. Μια κομβική συνέπεια υπήρξε η περιφερειοποίηση και περιθωριοποίηση της ανατολικής Ιερουσαλήμ, υποταγμένης σε «αναγκαστική εξάρτηση» από την δυτικοποιημένη Δυτική Ιερουσαλήμ. Η συγγραφέας δείχνει πως η ανατολική Ιερουσαλήμ δεν υπάρχει παρά ως «ένα τοπίο σιδήρου και πλήρους καταστροφής», με μια αντιπαράθεση ζωνών υπερ-κατοικημένων και ολοκληρωτικά εγκαταλειμμένων. Οι Παλαιστίνιοι που ζουν σε αυτές τις ζώνες δεν βλέπονται και δεν αντιμετωπίζονται ως πολίτες.

Μπέϊτ Λαχία –η φρικιαστική λεπτομέρεια.


Η κατάσταση χειροτέρεψε από το 2004 και την όρθωση του Τείχους –που εμπόδισε την καθημερινή κίνηση των Παλαιστινίων που ζουν στις κατεχόμενες περιοχές και των Παλαιστινίων της Ιερουσαλήμ. ΄Ηταν ένα πρόσθετο ρήγμα, με τα τμήματα της Ανατολικής Ιερουσαλήμ απομονωμένα από την άλλη πλευρά του Τείχους και με πολλούς ανθρώπους να ζουν πλέον σε μια κυριολεκτικά αδέσποτη γη (no man’s land).Ελάχιστοι άνθρωποι στην «φιλελεύθερη και δημοκρατική» Δύση μπορούν να καταλάβουν την σημαίνει αυτό στην πράξη.

Οι Παλαιστίνιοι της Ανατολικής Ιερουσαλήμ δεν έχουν την ισραηλινή υπηκοότητα. Οι περισσότεροι έχουν διαβατήρια Ιορδανίας. Ωστόσο σήμερα, ακόμη και οι Παλαιστίνιοι που έχουν ισραηλινά διαβατήρια τελούν σε εξέγερση –στις περισσότερες περιπτώσεις στις πιο φτωχές πόλεις, στο κέντρο της χώρας. Οι νέες γενεές απλά δεν έχουν κανένα λόγο να πιστεύουν ότι υπάρχει γι’ αυτές χώρος στο Ισραήλ.

΄Οσο για τους κοσμικούς αριστερούς Ισραηλινούς, αυτοί έχουν «εξουδετερωθεί» και δεν διαθέτουν την παραμικρή πολιτική επιρροή, γιατί ήσαν ανίκανοι να ενσωματώσουν τις εργαζόμενες τάξεις, οι οποίες, με την σειρά τους, κερδήθηκαν από τους σκληρούς θρησκευτικούς εξτρεμιστές.

Το συμπέρασμα της συγγραφέως, εκφραζόμενης με ακραία διπλωματική γλώσσα, (είμαστε βέβαια στην Γαλλία) είναι αναπόφευκτο: Το κράτος του Ισραήλ είναι ολοένα περισσότερο εβραϊκό και συνεχώς και λιγότερο δημοκρατικό, ένα καθεστώς σιωνιστικό στην πραγματικότητα. Η Μπουλ πιστεύει ότι θα ήταν δυνατό να ανοικοδομηθεί η σχέση της εβραϊκής εθνικής ταυτότητας και της δημοκρατίας με την ενσωμάτωση των δικαιωμάτων των παλαιστινιακών μειονοτήτων.

Λυπούμαι, αλλά αυτό δεν πρόκειται να συμβεί, όπως το δείχνει παραστατικά η σημερινή τραγωδία.

Η οδός της οδύνης (La Via Dolorosa) συνεχίζεται μπροστά στα φρικιασμένα μάτια μας. Φανταστείτε μόνο το επίπεδο υστερίας της διαγαλαξιακής Δύσης εάν η Ρωσία και η Κίνα βομβάρδιζαν, με οβίδες, βόμβες και πυραύλους, παιδιά σε κατοικημένες ζώνες. Δεν εκπλήσσει ότι η Αυτοκρατορία του χάους –και του ψεύδους- που περνιέται για μια «φιλελεύθερη δημοκρατία» μόλο που επιτρέπει το σιωνιστικό δολοφονικό πρόγραμμα, φλερτάρει σταθερά με τον κάδο απορριμμάτων της ιστορίας.



*Σημ. Μτφρ: Καταβλήθηκε προσπάθεια άμβλυνσης της οξύτητας των εκφράσεων και των προσωπικών χαρακτηρισμών, σε εκρήξεις πένας προφανώς κινουμένης σε κατάσταση ασυγκράτητης αγανάκτησης, δημοσιογράφου διεθνούς εγκυρότητας, που συνήθως φροντίζει να μην ζημιώσει το ευρύτατο παγκόσμιο δίκτυο υψηλών αποκλειστικών πηγών του. Παράλληλη ήταν η προσπάθεια να μη θιγεί το περιεχόμενο και τα χαρακτηριστικά του άρθρου.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




« ... μετά από την ολοκλήρωση μιας επιχείρησης (σ.σ. όπως των Καλαβρύτων) πρέπει αμέσως να αρχίσει προπαγάνδα με την οποία να πεισθούν οι κά­τοι­κοι ότι οι κομ­μουνιστές είναι υπεύθυνοι για ό,τι έγινε. Δηλώσεις που έρχονται αργά έχουν σαν αποτέ­λε­σμα μόνο την επιβάρυνση της Γερμανικής Βέρμαχτ επειδή θεωρούνται σαν δικαιολογίες...»
Απόρρητη έκθεση ( non paper της εποχής) υπ΄αρ. . 3449/16.12.1943 του Στρατηγού Speidel για τη σφαγή των Καλαβρύτων.


Θα μπορούσε να είναι και σημερινό non paper του Μπίμπι Νετανιάχου, με κάποιες αλλαγές

« ... μετά από την ολοκλήρωση μιας επιχείρησης , όπως αυτή ενάντια στη Γάζα, πρέπει αμέσως να αρχίσει προπαγάνδα με την οποία να πεισθούν οι κά­τοι­κοι ότι η Χαμάς είναι υπεύθυνη για ό,τι έγινε. Δηλώσεις που έρχονται αργά έχουν σαν αποτέ­λε­σμα μόνο την επιβάρυνση του ισραηλινού στρατού επειδή θεωρούνται σαν δικαιολογίες...»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Bruno Guigue *, Comité Valmy,16-5-21
Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού 

Το πιο αποκρουστικό στο παλαιστινιακό δράμα είναι, φυσικά, η βαρβαρότητα του κατακτητή, η αποικιακή έπαρσή του, η περιφρόνησή του για τη ζωή των άλλων, η άνεσή του στη δολοφονία, η αλαζονεία του ως νικητή σε εύκολη νίκη, η ήσυχη συνείδηση του όταν τραβάει τη σκανδάλη, η δειλία του όταν δολοφονεί αμάχους, ο εθισμός του στο έγκλημα. Αλλά είναι επίσης αυτή η αβυσσαλέα κακή πίστη, αυτή η υποκρισία του επιτιθέμενου που υποδύεται τον αμυνόμενο, αυτό το ψέμα που βγαίνει από το στόμα του όταν ισχυρίζεται ότι υπερασπίζεται τον εαυτό του, όταν καταδικάζει την τρομοκρατία, όταν τολμά να επικαλεστεί αυτοάμυνα, όταν μιλάει για αντισημιτισμό.

Τρομοκράτες, οι Παλαιστίνιοι μαχητές; Όχι, είναι μαχητές της αντίστασης, αληθινοί, εκείνοι που αγωνίζονται για την πατρίδα, για τη γη των προγόνων τους, για να ζήσουν ειρηνικά, μια μέρα, σε αυτή την Παλαιστίνη της οποίας ο εισβολέας θέλει να τους αρπάξει, για αυτή την Παλαιστίνη της οποίας το κράτος αποικιστής θεωρεί τον εαυτό του θεματοφύλακα, όταν δεν είναι παρά μόνο ένας παράνομος κατακτητής, ένας σφετεριστής.

Νόμιμη αυτοάμυνα του Ισραήλ; Ας είμαστε σοβαροί: η μόνη αυτοάμυνα που αξίζει είναι αυτή του παλαιστινιακού λαού, όχι του αποικιακού στρατού, αυτή του κατακτημένου που αντιστέκεται, όχι του κατακτητή που καταπιέζει. Των μαχητών της αντίστασης, που έχουν δίκιο να πολεμούν και που ξέρουν ότι αν η τιμή είναι με το μέρος τους, η ατίμωση είναι στην αντίπαλη πλευρά.

Μας λένε ότι η τρέχουσα αντιπαράθεση οφείλεται στην αδιαλλαξία των εξτρεμιστών και των δύο πλευρών. Αλλά αυτή η εξίσωση του κατακτητή και των κατακτημένων είναι τραγελαφική, είναι μια εξαπάτηση. Από πότε η αντίσταση είναι εξτρεμιστική; Είναι η κατοχή που είναι εξτρεμιστική, με τη συνεχή βία της, αυτήν την μόνιμη ταπείνωση στην οποία υποβάλλεται ο λαός, αυτήν την διαρθρωτική καταδυνάστευση, αυτό το αφόρητο μολύβδινο κάλυμμα που καταπιέζει έναν πληγωμένο λαό, του οποίου τα ξεσπάσματα εξέγερσης, ευτυχώς, δείχνουν ότι δεν ηττάται. Όχι, η τελική ευθύνη για τη βία στην Παλαιστίνη δεν μοιράζεται, δεν είναι 50/50, επειδή είναι αποτέλεσμα της κατοχής και του αποικισμού, και οι Παλαιστίνιοι δεν ευθύνονται για την αδικία στην οποία υπόκεινται.

Υπάρχουν θάνατοι και από τις δύο πλευρές, ναι, και καμία απώλεια αμάχων δεν δικαιολογείται. Αλλά όταν η αναλογία των θυμάτων είναι 1 προς 30, είναι σκανδαλώδες να προσποιούμαστε ότι αυτός είναι ένας κλασικός πόλεμος μεταξύ δύο στρατών σε μια συνηθισμένη μάχη. Γιατί αυτός ο πόλεμος δεν ξεκίνησε σήμερα, είναι μια εθνοκτονία, μια προσπάθεια να αφανιστούν οι Παλαιστίνιοι, να τους περικλείσουν στα μπαντουστάν του σιωνιστικού απαρτχάιντ.

Αυτός ο πόλεμος δεν είναι ένας συνηθισμένος πόλεμος, είναι ο αγώνας μεταξύ μιας κατοχικής δύναμης και μιας ένοπλης αντίστασης, και δεν θα είναι αρκετό να ζητούμε τον τερματισμό της βίας για να τεθεί τέλος σε αυτόν. Αυτό που είναι τόσο απεχθές όσο και γελοίο στους αφορισμούς της δυτικής διπλωματίας, είναι αυτή η σιωπηρή σύσταση για τον αφοπλισμό των Παλαιστινίων. Τους ζητούν να τα παρατήσουν, να παραιτηθούν, να δεχτούν τον ζυγό, προσποιούμενοι ότι αγνοούν τους λόγους για τους οποίους δεν θα το πράξουν, ούτε σήμερα ούτε αύριο.

Παραμένει, φυσικά, αυτή η κατηγορία αντισημιτισμού, ανεξάντλητα επαναλαμβανόμενη , παβλοβιανή τεχνική, αξιολύπητη βλακεία και αποκρουστική υποκρισία, που εξακοντίζεται στο πρόσωπο όλων εκείνων που υποστηρίζουν τον αγώνα των Παλαιστινίων. Και όμως, αν ήξεραν, αυτοί οι απατεώνες : Ο αντισημιτισμός, όταν αποδεικνύεται, είναι ένας λεκές στο άτομο που τον βιώνει. Αλλά όταν χρησιμοποιείται σαν συκοφαντία για αντισιωνισμό, είναι μια βρωμιά για αυτόν που εκτοξεύει αυτή την ψευδή κατηγορία. Μπορείτε πάντα να εκμεταλλεύεστε αυτή την συκοφαντία, αλλά προσέξτε, μπορεί μια μέρα να σας γυρίσει κατάμουτρα..

Δύναμη ακαταμάχητη της προπαγάνδας, όταν προκαλεί το ύπουλο πέρασμα από τον ένα όρο στον άλλο, δημιουργεί την κακοήθη αντιστροφή με την οποία ο εκτελεστής γίνεται θύμα και ο αντισιωνισμός ονομάζεται αντισημιτισμός. Αυτή η κατηγορία, εννοείται, είναι ένα όπλο μαζικού εκφοβισμού, το οποίο επιτρέπει στις δουλοπρεπείς κυβερνήσεις, που υπηρετούν πανευτυχείς τον ιμπεριαλισμό και τον σιωνισμό, να αγοράζουν μια καλλωπισμένη συνείδηση. Αξιοθρήνητη διπλωματία, συνενοχή με το έγκλημα που φτιασιδώνεται με όλες τις αρετές, και που ποτέ δεν παύει να αγγίζει τον πάτο. Οι Παλαιστίνιοι, από την άλλη πλευρά, έχουν καταλάβει εδώ και πολύ καιρό ότι δεν έχουν τίποτα να περιμένουν από αυτούς τους Ευρωπαίους που θα τους πνίξει μια μέρα η δειλία τους.



*Ο Bruno Guigue είναι ένας απρόσβλητου κύρους Γάλλος διανοούμενος, πολιτικός αναλυτής, ανάστημα των δυο κορυφαίων γαλλικών εκπαιδευτικών ιδρυμάτων (Ecole Normale, Ecole Nationale de l Administration). Τα άρθρα του μεταφράζονται σε δέκα γλώσσες.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Λάβαμε το ακόλουθο μήνυμα σήμερα το πρωί από τον φίλο μας κάτοικο Γάζας, Παλαιστίνης Ζιαντ Μεντούχ. Από τον ίδιο λάβαμε και τις φωτογραφίες που δημοσιεύουμε. Ο Ζιαντ είναι οικονομολόγος, πολιτικός επιστήμων, γλωσσολόγος, ποιητής και Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αλ-Ακσά της Γάζας. ‘Εχει εκδόσει επτά ποιητικές συλλογές στα αραβικά και μία στα γαλλικά (https://bandungspirit.org/IMG/pdf/bsb-issue-1-24-avril-2021_compressed.pdf). Του ευχόμαστε ολόψυχα ο Θεός να τον προστατεύσει και όλους τους κατοίκους της μαρτυρικής πόλης του.

Δ.Κ.


Είναι 9 το πρωί Παρασκευή 14 Μαίου 2021

Προσωρινός απολογισμός 450 επιδρομές σε δύο ώρες

Η γενοκτονία συνεχίζεται!

Πέμπτη μέρα της ισραηλινής επίθεσης κατά της λωρίδας της Γάζας

Μια νύχτα τρομερή και φονική

450 επιδρομές από 160 στρατιωτικά αεροσκάφη στη διάρκεια δύο ωρών στον Βορρά της λωρίδας της Γάζας.


Φοβερό!

Ένας πληθυσμός τρομοκρατημένος

2000 κάτοικοι χωρίς στέγη μετά την καταστροφή των σπιτιών τους και των επίπλων τους.

Προσωρινός απολογισμός στις 9 το πρωί της Παρασκευής 14ης Μάιου

120 δολοφονημένοι Παλαιστίνιοι εκ των οποίων τριάντα παιδιά, δεκαπέντε γυναίκες και πέντε ηλικιωμένοι μέχρις αυτή τη στιγμή
630 τραυματίες μεταξύ των οποίων 150 παιδιά, 60 γυναίκες και πέντε δημιοσιογράφοι

Και συνεχίζεται!
Η γενοκτονία συνεχίζεται!


Μαζική καταστροφή παντού στη λωρίδα της Γάζας

Αστικές υποδομές στοχοποιήθηκαν και επλήγησαν


Πέντε μεγάλα κτίρια κατεστράφησαν ολοκληρωτικά
Εκατό σπίτια κατεστραμμένα
Είκοσι δημόσια κτήρια γκρεμισμένα
Δέκα σχολεία βομβαρδίστηκαν και έπαθαν ζημιές
Δύο πανεπιστήμια επλήγησαν
Έξι εργοστάσια κατεστραμμένα
Τρεις δήμοι επλήγησαν


Πέντε ηλεκτροπαραγωγικοί σταθμοί έπαθαν ζημιές
Εννέα κλινικές και ιατρικά κέντρα επλήγησαν
Δεκα οκτώ δημοσιογραφικοί οργανισμοί κατεστραμμένοι
Τρεις τράπεζες κατεστραμμένες
Δεκαεπτά σωματεία βομβαρδισμένα
Δύο λαϊκές αγορές επλήγησαν
Τριάντα καταστήματα κατεστραμμένα
Πέντε αγροτικοί συνεταιρισμοί επλήγησαν.
Επτά φυτείες έπαθαν ζημιές.
Δύο στάδια στοχοποιήθηκαν.
Οκτώ τζαμιά επλήγησαν
Δεκατέσσερα πηγάδια νερού κατεστραμμένα


Πλήρες κλείσιμο όλων των περασμάτων

Κλείσιμο της περιοχής αλιείας με ισραηλινή στρατιωτική διαταγή

Η κατεχόμενη Παλαιστίνη αντιστέκεται!

Η Γάζα που χτυπιέται αντιστέκεται, επιμένει και υπάρχει!

Ο αγώνας συνεχίζεται!

Ζήτω η αλληλεγγύη!

Η Παλαιστίνη θα ζήσει!

Η δικαιοσύνη θα θριαμβεύσει


πηγή 



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Νέες αεροπορικές επιδρομές το μεσημέρι της Παρασκευής από το Ισραήλ που συνεχίζει να πλήττει τη Γάζα προκαλώντας τον θάνατο εκατοντάδων Παλαιστινίων. Τουλάχιστον 119 νεκροί, εκ των οποίων 31 παιδιά.

Νέο μπαράζ βομβαρδισμών μέσω αεροπορικών επιδρομών το μεσημέρι της Παρασκευής στη Γάζα, με ισραηλινά μαχητικά να σφυροκοπούν την περιοχή, παρατείνοντας των εφιάλτη των Παλαιστινίων που συνεχίζουν να μετρούν τις πληγές και τους νεκρούς τους.

Μετά από μία νύχτα-κόλαση, όπου, παρά την ανάκληση της χερσαίας εισβολής εντάθηκαν οι βομβαρδισμοί από αέρος, το Ισραήλ ξεκίνησε νέες επιδρομές σπέρνοντας τον τρόμο και τον θάνατο στη Γάζα.

Σύμφωνα με το υπουργείο Υγείας στη Γάζα, τουλάχιστον 119 Παλαιστίνιοι έχουν σκοτωθεί, εκ των οποίων 31 παιδιά και δεκάδες γυναίκες, ενώ πάνω από 830 άνθρωποι έχουν τραυματιστεί, με την τραγική λίστα των θυμάτων να αυξάνεται.

Πέραν αυτού, οι ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές έχουν προκαλέσει τεράστιες ζημιές σε πάνω από 200 κτίρια, ενώ 24 σχολεία έχουν φθορές ή έχουν καταστραφεί ολοσχερώς.

Σύμφωνα με ανακοίνωση του ΟΗΕ, η κλιμάκωση των επιθέσεων από την πλευρά του Ισραήλ δημιούργησε τεράστιο πρόβλημα στην πρόσβαση των Παλαιστινίων στο πόσιμο νερό, στο σύστημα αποχέτευσης καθώς και την υγειονομική περίθαλψη.

"Σαδιστικά" χτυπήματα από τους Ισραηλινούς - Ανακάλεσαν την χερσαία εισβολή

Λίγο μετά τα μεσάνυχτα, το επιτελείο διένειμε στα μέσα ενημέρωσης ανακοινωθέν στο οποίο τόνιζε πως χερσαίες δυνάμεις επιχειρούσαν "μέσα" στη Γάζα, κάτι που επιβεβαίωσε εκπρόσωπός του στο Γαλλικό Πρακτορείο. Όμως, δύο ώρες και κάτι αργότερα, ο στρατός έδωσε στη δημοσιότητα τη «διευκρίνιση» ότι δεν έχουν εισέλθει στρατιώτες του στη Λωρίδα της Γάζας.

Ο στρατός του Ισραήλ διαβεβαίωσε ότι δεν έχουν εισέλθει χερσαίες δυνάμεις του στη Λωρίδα της Γάζας, όπως είχε ανακοινώσει το βράδυ της Πέμπτης, επικαλούμενος πρόβλημα "εσωτερικής επικοινωνίας" για να εξηγήσει τη διάψευση.

You will find more infographics at Statista


Όταν ζητήθηκε από τον εκπρόσωπό του να δώσει κάποια εξήγηση, αυτός ανέφερε πως υπήρξε "πρόβλημα εσωτερικής επικοινωνίας".

Παρ' όλα αυτά, μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες, το Ισραήλ συνέχιζε να βομβαρδίζει τη Γάζα με αεροπορικές επιδρομές, οι οποίες εντάθηκαν και το μεσημέρι.

Αναφορικά με την ανάπτυξη χερσαίων δυνάμεων στα σύνορα πάντως, η κατάσταση μέχρι στιγμής παραμένει ήρεμη, τουλάχιστον όπως μεταφέρουν.


Στο κενό η προσπάθεια για κατάπαυση του πυρός

Αιγυπτιακή αντιπροσωπεία μεσολαβητών που έκανε επαφές με την παλαιστινιακή ηγεσία και με την κυβέρνηση του Ισραήλ με σκοπό να κηρυχθεί κατάπαυση του πυρός εγκατέλειψε το Τελ Αβίβ χωρίς να μπορέσει να εξασφαλίσει καμία δέσμευση πως θα υπάρξει εκεχειρία από την ισραηλινή πλευρά, δήλωσε σήμερα πηγή ενημερωμένη σχετικά στο ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων TASS από το Κάιρο.

Η αντιπροσωπεία ταξίδεψε στο Τελ Αβίβ χθες Πέμπτη. Νωρίτερα, είχε συναντήσεις με παλαιστίνιους αξιωματούχους στη Λωρίδα της Γάζας.

Σύμφωνα με την πηγή, η αντιπροσωπεία πρότεινε να υπάρξει προσωρινή ανακωχή που κατόπιν θα γινόταν μόνιμη. «Ωστόσο μέχρι στιγμής η πρωτοβουλία αυτή δεν μοιάζει να έχει προοπτική (επιτυχίας)», τόνισε. «Προτάθηκε τρίωρη κατάπαυση του πυρός, κατόπιν εξάωρη, αλλά δεν υπήρξε καμία απάντηση». Οι Παλαιστίνιοι «απαιτούν το Ισραήλ να σταματήσουν τις επιθετικές ενέργειες στην Ανατολική Ιερουσαλήμ. Το Ισραήλ από την πλευρά του, απλούστατα αρνείται να απαντήσει στις πρωτοβουλίες και τις εκκλήσεις για να υπάρξει κατάπαυση του πυρός. Η αιγυπτιακή αντιπροσωπεία ήταν αναγκασμένη έτσι να φύγει από το Τελ Αβίβ».



πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


photo AP

Alexander Aoun, Sputnik France 12-5-21
Μετάφραση: Μ.Στυλιανού

Ενώπιoν των βιαιοπραγιών στην Ιερουσαλήμ, η Τουρκία έσπευσε να καταδικάσει το Ισραήλ και να στηρίξει την Παλαιστίνη. Πίσω από αυτή την υποστήριξη βρίσκεται η επιθυμία να ευχαριστήσει τον αραβικό δρόμο. Ωστόσο, η Άγκυρα βρίσκεται σε δύσκολη θέση καθώς πρέπει επίσης να θεραπεύσει τις σχέσεις της με το Τελ Αβίβ, γράφει ο Φαρούκ Μπιλίτσι, ομότιμος καθηγητής Τουρκικής ιστορίας στο Ινάλκο.

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν βρίσκεται στο προσκέφαλο της Παλαιστίνης, επαναλαμβάνοντας την άνευ όρων υποστήριξή του στην «υπόθεσή του». Ο Τούρκος Πρόεδρος συναντήθηκε στις 10 Μαΐου με τον Παλαιστίνιο ομόλογό του Μαχμούντ Αμπάς και με τον Ισμαήλ Χανιγιέχ, επικεφαλής του πολιτικού γραφείου της Χαμάς, σχετικά με τις ισραηλινές επιθέσεις στο τζαμί Αλ-Άκσα.

Σε επίσημη δήλωση, η τουρκική διπλωματία χαρακτήρισε την ενέργεια του Ισραηλινού Στρατού «τρομοκρατία» και καταδίκασε έντονα τις ισραηλινές αρχές. Μη μασώντας τα λόγια του, ο διευθυντής επικοινωνίας της τουρκικής Προεδρίας, Fahrettin Altun, κάλεσε ανοιχτά σε επίθεση κατά του εβραϊκού κράτους: «Απευθύνουμε έκκληση στον μουσουλμανικό κόσμο: ήρθε η ώρα να σταματήσουμε τις δειλές και τυραννικές επιθέσεις του Ισραήλ [...] Είθε η κόλαση να κάψει για τους τύραννους.»

Στην Ιερουσαλήμ, η ισραηλινή αστυνομία χρησιμοποίησε βία στο Τέμενος Αλ-Άκσα, τον τρίτο ιερότερο χώρο του Ισλάμ. Αφήνοντας τον Τούρκο Πρόεδρο σε λεπτή θέση:

«Ως σουνιτική Μουσουλμανική δύναμη, η Τουρκία πρέπει να αντιδράσει σε αυτά τα γεγονότα», αναφέρει ο Φαρούκ Μπιλίσι, ομότιμος καθηγητής Οθωμανικής και Σύγχρονης Τουρκικής ιστορίας στο Inalco (Εθνικό Ινστιτούτο Ανατολικών Γλωσσών και Πολιτισμών, "Languages 'O") και προσθέτει: «Αλλά η Άγκυρα δεν έχει κανένα μοχλό επιρροής για να ασκήσει πίεση στις Ισραηλινές αρχές. Έτσι, ο Ερντογάν παρέχει πολιτική, ηθική και μερικές φορές ανθρωπιστική στήριξη», ανέφερε στο μικρόφωνο του Σπούτνικ.

Η Τουρκική Υπηρεσία Συνεργασίας και Συντονισμού (TIKA) έχει ήδη διανείμει τον περασμένο Απρίλιο δέματα τροφίμων σε 5.320 οικογένειες που έχουν ανάγκη στη Γάζα. Αυτή η τουρκική «παρά-διπλωματική» οργάνωση, που άνοιξε στην Παλαιστίνη το 2005, εργάζεται για να βοηθήσει τον παλαιστινιακό λαό στον τομέα της υγείας ή της εκπαίδευσης. «Χτίζει νοσοκομεία και σχολεία», συνοψίζει ο ομότιμος καθηγητής. Αλλά αυτή η υποστήριξη για τον παλαιστινιακό αγώνα μπορεί να επικαλύπτει τον πραγματικό στόχο του Ερντογάν.
Ο Ερντογάν παίζει το χαρτί "Παλαιστίνη" για να υπηρετήσει την φήμη του.
Και έχει κάθε λόγο. «Γνωρίζει την σημαντική δημοτικότητα της Παλαιστίνης στην περιοχή» συνοψίζει ο Φαρούκ Μπιλίσι.Εκτός από την αυξανόμενη εγκατάλειψη της Παλαιστίνης από τις αραβικές κυβερνήσεις μετά τις Συμφωνίες του Αβραάμ τον Σεπτέμβριο του 2020, η τύχη της Παλαιστίνης θα παραμείνει το κύριο ενωτικό στοιχείο σε περιφερειακό επίπεδο. Τις τελευταίες ημέρες, ο αραβικός κόσμος, από τον Λίβανο έως την Ιορδανία μέσω του Μαγκρέμπ, έχει εκφράσει την υποστήριξή του προς τον παλαιστινιακό λαό. Και ο Τούρκος Πρόεδρος το έχει αντιληφθεί.

«Ο Ερντογάν χρησιμοποιεί ενσυνείδητα τον παλαιστινιακό αγώνα για το εκλογικό του σώμα, το οποίο τάσσεται συντριπτικά υπέρ της Παλαιστίνης, αλλά και των αραβικών λαών. Ο Τούρκος Πρόεδρος λατρεύει να απευθύνεται σε αυτούς τους πληθυσμούς. Κερδίζει σε συμπάθεια και δημοτικότητα στην περιοχή», αναφέρει ο καθηγητής του Inalco.

Πράγματι, ο Ερντογάν μπορεί να είναι ο πιο δημοφιλής ηγέτης στη Μέση Ανατολή και στη Βόρεια Αφρική. Σύμφωνα με μελέτη που πραγματοποιήθηκε στην Αλγερία, την Ιορδανία, τον Λίβανο, τη Λιβύη, το Μαρόκο και την Τυνησία από το αραβικό μέσο ενημέρωσης Al Monitor στις 20 Απριλίου, ο Τούρκος Πρόεδρος φαίνεται να φθάνει στην κορυφή των δημοφιλέστερων πολιτικών προσωπικοτήτων της περιοχής. Ωστόσο η πραγματική θέση του Τούρκου ηγέτη θα πρέπει να είναι «διπλής όψεως. Αυτά τα συνθήματα της πρόσοψης για τον μουσουλμανικό κόσμο δύσκολα κρύβουν τη γεωπολιτική πραγματικότητα», πιστεύει ο συνομιλητής μας.
Τουρκία-Ισραήλ, "Σ' αγαπώ, ούτε κι εγώ"

«Η Τουρκία πρέπει να έχει καλές σχέσεις με το Ισραήλ», τονίζει ο Φαρούκ Μπιλίσι. Η Τουρκία ήταν η πρώτη Μουσουλμανική χώρα στη Μέση Ανατολή που αναγνώρισε επίσημα το Ισραήλ το 1948. Έκτοτε, οι δύο χώρες έχουν συνεργαστεί σε πολλούς οικονομικούς τομείς, αλλά η Άγκυρα έμενε διακριτική για τις σχέσεις της με το εβραϊκό κράτος, ώστε να μην προσβάλει τους Άραβες γείτονες. Η ισραηλο-τουρκική συνεργασία αναπτύχθηκε σε τέσσερις άξονες: ασφάλεια, στρατός, οικονομία και ενέργεια.

Το πιο εντυπωσιακό παράδειγμα αυτής της συνεργασίας είναι η σύλληψη στην Κένυα το 1999 του Αμπντουλάχ Οτσαλάν, αρχηγού της τρομοκρατικής οργάνωσης ΡΚΚ. Η Μοσάντ βοήθησε την Άγκυρα να συλλάβει τον Κούρδο ηγέτη. Με την άφιξη το 2003 του ΑΚΡ, του Ισλαμό-συντηρητικού κόμματος, οι σχέσεις μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ ψυχράνθηκαν.

Οι σχέσεις μεταξύ των δυο χωρών επιδεινώθηκαν από το 2009, όταν ο Ερντογάν επέκρινε στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στο Νταβός τον Σιμόν Πέρες για την πολιτική του προσάρτησης παλαιστινιακών εδαφών. Στη συνέχεια, υπήρξε η σύγκρουση στο Μάβι-Μαρμαρά, η οποία ολοκλήρωσε επίσημα τη ρήξη μεταξύ Τελ Αβίβ και Άγκύρας», θυμάται ο Φαρούκ Μπιλίτσι.

Σπάζοντας τον αποκλεισμό της Γάζας, ο τουρκικός ανθρωπιστικός στολίσκος δέχθηκε επίθεση τον Μάιο του 2010 από ισραηλινό κομάντο, στην οποία σκοτώθηκαν εννέα ακτιβιστές .

Χρειάστηκε να περιμένουμε αποζημίωση για τις οικογένειες των θυμάτων το 2016, ύψους 20 εκατομμυρίων δολαρίων, για να δούμε μιαν αναθέρμανση των διμερών σχέσεων με την επαναλειτουργία των πρεσβειών. Αλλά το 2018 νέα διαμάχη, οι δύο χώρες απέλαυναν τους αντίστοιχους πρεσβευτές τους λόγω των ισραηλινών βομβαρδισμών στη Γάζα.

Ένα σενάριο που δεν θα πρέπει να επαναληφθεί, λέει ο Φαρούκ Μπιλισί, δεδομένης της περιφερειακής απομόνωσης της Τουρκίας. «Η ΄Αγκυρα πρέπει να μετριάσει τα λόγια της για το Ισραήλ»

Τον Δεκέμβριο του 2020, ο Τούρκος Πρόεδρος αναφέρθηκε ακόμη και στην επιθυμία του να αποκατασταθούν οι σχέσεις με το εβραϊκό κράτος.

«Σήμερα, η πολιτική του Ερντογάν προς όλες τις κατευθύνσεις τον έχει απομονώσει από τους Άραβες γείτονές του. Η Ελλάδα και η Κύπρος ενώνονται εναντίον της Τουρκίας και η Άγκυρα βρίσκεται σε αντιπαράθεση με το Ισραήλ, ενώ οι δύο χώρες έχουν κοινά συμφέροντα για το φυσικό αέριο και το πετρέλαιο στην ανατολική Μεσόγειο. Και σήμερα, το κλίμα είναι τεταμένο με τη νέα κυβέρνηση των ΗΠΑ», καταλήγει.

Κοντολογίς, επιμένοντας να παίζει σε όλα τα ταμπλώ, ο Ερντογάν είναι περισσότερο από ποτέ πολιορκημένος από τα γεγονότα.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Haruki Murakami *

Έχω έρθει στην Ιερουσαλήμ σήμερα ως μυθιστοριογράφος, δηλαδή επαγγελματίας κλώστης ψεμάτων.

Φυσικά, οι μυθιστοριογράφοι δεν είναι οι μόνοι που λένε ψέματα. Οι πολιτικοί το κάνουν επίσης, όπως όλοι γνωρίζουμε. Οι διπλωμάτες και οι στρατιώτες λένε περιστασιακά τα δικά τους ψέματα, όπως και οι πωλητές μεταχειρισμένων αυτοκινήτων, οι κρεοπώλες και οι κατασκευαστές. Τα ψέματα των μυθιστοριογράφων διαφέρουν από των άλλων, ωστόσο, κανείς δεν επικρίνει τον μυθιστοριογράφο ως ανήθικο που τα εξιστορεί. Πράγματι, όσο μεγαλύτερο και καλύτερο είναι το ψέμα του και όσο πιο έξυπνα τα δημιουργεί, τόσο περισσότερο επαινείται από το κοινό και τους κριτικούς. Γιατί γίνεται ;

Η απάντησή μου θα ήταν αυτή: Δηλαδή, λέγοντας επιδέξια ψέματα –δηλαδή, φτιάχνοντας μυθοπλασίες που φαίνεται να είναι αληθινές– ο μυθιστοριογράφος μπορεί να φέρει μια αλήθεια σε μια νέα τοποθεσία και ρίχνει ένα νέο φως πάνω της. Στις περισσότερες περιπτώσεις, είναι σχεδόν αδύνατο να κατανοήσουμε μια αλήθεια στην αρχική της μορφή και να την απεικονίσουμε με ακρίβεια. Γι 'αυτό προσπαθούμε να την αρπάξουμε από την ουρά της δελεάζοντας την αλήθεια και τραβώντας από την κρυψώνα της, μεταφέροντάς την σε μια φανταστική τοποθεσία και αντικαθιστώντας την με μια φανταστική φόρμα. Για να το πετύχουμε, ωστόσο, πρέπει πρώτα να ξεκαθαρίσουμε πού βρίσκεται η αλήθεια μέσα μας. Αυτό είναι μια σημαντική προϋπόθεση για την αποκατάσταση καλών ψεμάτων.

Σήμερα, ωστόσο, δεν έχω καμία πρόθεση να πω ψέμματα. Θα προσπαθήσω να είμαι όσο πιο ειλικρινής μπορώ. Υπάρχουν μερικές μέρες το χρόνο που δεν λέω ψέματα, και σήμερα τυχαίνει να είναι μία από αυτές.

Επιτρέψτε μου λοιπόν να σας πω την αλήθεια. Πολλοί άνθρωποι με συμβούλευαν να μην έρθω εδώ για να αποδεχτώ το Jerusalem Prize (Βραβείο της Ιερουσαλήμ). Μερικοί μάλιστα με προειδοποίησαν ότι θα υποκινήσουν μποϊκοτάζ των βιβλίων μου αν έλθω.

Ο λόγος για αυτό, φυσικά, ήταν η σκληρή μάχη που μαίνονταν στη Γάζα. Ο ΟΗΕ ανέφερε ότι περισσότεροι από χίλιοι άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στην αποκλεισμένη πόλη της Γάζας, πολλοί από αυτούς άοπλοι πολίτες - παιδιά και ηλικιωμένοι.

Όταν ειδοποιήθηκα για το βραβείο, αναρωτήθηκα αν το ταξίδι στο Ισραήλ σε μια τέτοια εποχή και η αποδοχή ενός λογοτεχνικού βραβείου ήταν το κατάλληλο πράγμα, αν αυτό θα δημιουργούσε την εντύπωση ότι υποστήριξα μια πλευρά στη σύγκρουση, ότι υποστήριξα τις πολιτικές ενός έθνους που επέλεξε να απελευθερώσει τη συντριπτική στρατιωτική του δύναμη. Αυτή είναι μια εντύπωση, φυσικά, που δεν θα ήθελα να δώσω. Δεν εγκρίνω κανέναν πόλεμο και δεν υποστηρίζω κανένα έθνος. Φυσικά, ούτε θα ήθελα να δω μποϊκοτάζ τα βιβλία μου.

Τελικά, όμως, μετά από προσεκτική εξέταση, αποφάσισα να έρθω εδώ. Ένας λόγος για την απόφασή μου ήταν ότι πάρα πολλοί άνθρωποι με συμβούλευαν να μην το κάνω. Ίσως, όπως πολλοί άλλοι μυθιστοριογράφοι, τείνω να κάνω ακριβώς το αντίθετο από αυτό που μου λένε. Αν οι άνθρωποι μου λένε - και ειδικά αν με προειδοποιούν - "μην πας εκεί", "μην το κάνεις αυτό", τείνω να "πάω εκεί" και "να το κάνω αυτό." Είναι στη φύση μου, μπορείτε να πείτε, ως μυθιστοριογράφος. Οι μυθιστοριογράφοι είναι μια ειδική φυλή. Δεν μπορούν να εμπιστευτούν πραγματικά τίποτα που δεν έχουν δει με τα μάτια τους ή να αγγίξουν με τα χέρια τους.

Και γι 'αυτό είμαι εδώ. Επέλεξα να έρθω εδώ αντί να μείνω μακριά. Επέλεξα να δω για τον εαυτό μου παρά να μην δω. Επέλεξα να σας μιλήσω παρά να μην πω τίποτα.

Αυτό δεν σημαίνει ότι είμαι εδώ για να παραδώσω ένα πολιτικό μήνυμα. Η κρίση για το σωστό και το λάθος είναι φυσικά ένα από τα σημαντικότερα καθήκοντα του μυθιστοριογράφου.


Εναπόκειται σε κάθε συγγραφέα, ωστόσο, να αποφασίσει για τη μορφή με την οποία αυτός ή αυτή θα μεταφέρει αυτές τις κρίσεις σε άλλους. Προσωπικά προτιμώ να τις μετατρέψω σε ιστορίες - ιστορίες που τείνουν προς το σουρεαλιστικό. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο δεν σκοπεύω να σταθώ ενώπιον σας σήμερα, δίνοντας ένα άμεσο πολιτικό μήνυμα.
Ωστόσο, επιτρέψτε μου να παραδώσω ένα πολύ προσωπικό μήνυμα. Είναι κάτι που πάντα θυμάμαι ενώ γράφω μυθιστοριογραφία. Δεν έχω φτάσει ποτέ στο σημείο να το γράψω σε ένα κομμάτι χαρτί και να το επικολλήσω στον τοίχο: Μάλλον, είναι χαραγμένο στον τοίχο του μυαλού μου, και πηγαίνει κάπως έτσι:


"Μεταξύ ενός ψηλού, συμπαγούς τοίχου και ενός αυγού που σπάει πάνω του, θα στέκομαι πάντα στην πλευρά του αυγού."


Ναι, ανεξάρτητα από το πόσο σωστός μπορεί να είναι ο τοίχος και πόσο λάθος να είναι το αυγό, θα σταθώ με το αυγό. Κάποιος άλλος θα πρέπει να αποφασίσει τι είναι σωστό και τι είναι λάθος. Ίσως ο χρόνος ή η ιστορία αποφασίσει. Αν υπήρχε ένας μυθιστοριογράφος που, για οποιονδήποτε λόγο, έγραψε έργα που στέκονταν με τον τοίχο, ποια αξία θα είχαν αυτά τα έργα;


Ποια είναι η σημασία αυτής της μεταφοράς; Σε ορισμένες περιπτώσεις, είναι πολύ απλό και σαφές. Τα βομβαρδιστικά και τα άρματα μάχης και οι πύραυλοι και τα λευκά φώσφορα είναι τόσο ψηλός, συμπαγής τοίχος. Τα αυγά είναι οι άοπλοι πολίτες που συνθλίβονται και καίγονται και πυροβολούνται από αυτά. Αυτό είναι ένα νόημα της μεταφοράς.


Ωστόσο, δεν είναι μόνο αυτό. Έχει ένα βαθύτερο νόημα. Σκεφτείτε το έτσι. Ο καθένας από εμάς είναι, λίγο πολύ, ένα αυγό. Ο καθένας μας είναι μια μοναδική, αναντικατάστατη ψυχή που περικλείεται σε ένα εύθραυστο κέλυφος. Αυτό ισχύει για μένα και ισχύει για τον καθένα από εσάς. Και ο καθένας μας, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό, αντιμετωπίζει έναν υψηλό, συμπαγή τοίχο. Ο τοίχος έχει ένα όνομα: Είναι το σύστημα. Το Σύστημα υποτίθεται ότι μας προστατεύει, αλλά μερικές φορές παίρνει τη δική του ζωή, και στη συνέχεια αρχίζει να μας σκοτώνει και να μας κάνει να σκοτώνουμε άλλους - ψυχρά, αποτελεσματικά, συστηματικά.


Έχω μόνο έναν λόγο να γράψω μυθιστορήματα, και αυτός είναι να φέρω την αξιοπρέπεια της ατομικής ψυχής στην επιφάνεια και να ρίξω φως επάνω της. Ο σκοπός μιας ιστορίας είναι να ακουστεί ένας συναγερμός, να διατηρείται ένα φως εκπαιδευμένο στο ΣΥΣΤΗΜΑ, προκειμένου να αποφευχθεί να μπλέξει τις ψυχές μας στον ιστό του και να τις υποβαθμίσει. Πιστεύω πλήρως ότι είναι έργο του μυθιστοριογράφου να συνεχίζει να προσπαθεί να αποσαφηνίσει τη μοναδικότητα κάθε μεμονωμένης ψυχής γράφοντας ιστορίες - ιστορίες ζωής και θανάτου, ιστορίες αγάπης, ιστορίες που κάνουν τους ανθρώπους να κλαίνε και να τρέμουν από φόβο και να κλωνίζονται από τα γέλια. Γι 'αυτό συνεχίζουμε, μέρα με τη μέρα, δημιουργώντας φαντασίες με απόλυτη σοβαρότητα.


Ο πατέρας μου πέθανε πέρυσι σε ηλικία 90 ετών. Ήταν συνταξιούχος δάσκαλος και βουδιστής ιερέας μερικής απασχόλησης. Όταν αποφοίτησε από το σχολείο, κλήθηκε στο στρατό και στάλθηκε να πολεμήσει στην Κίνα. Ως παιδί που γεννήθηκε μετά τον πόλεμο, τον συνόδευα κάθε πρωί πριν από το πρωινό, προσφέροντας μακριές, βαθιές προσευχές στο βουδιστικό βωμό στο σπίτι μας. Μια φορά τον ρώτησα γιατί το έκανε αυτό και μου είπε ότι προσευχόταν για τους ανθρώπους που είχαν πεθάνει στον πόλεμο.


Προσευχόταν για όλους τους ανθρώπους που πέθαναν, είπε, τόσο συμμάχους όσο και εχθρούς. Κοιτώντας την πλάτη του καθώς γονάτιζε στο βωμό, αισθάνθηκα τη σκιά του θανάτου να αιωρείται γύρω του.


Ο πατέρας μου πέθανε και μαζί του πήρε τις αναμνήσεις του, τις αναμνήσεις που δεν μπορώ ποτέ να ξέρω. Αλλά η παρουσία θανάτου που κρυβόταν σ' αυτόν παραμένει στη μνήμη μου. Είναι ένα από τα λίγα πράγματα που κουβαλάω από αυτόν, και ένα από τα πιο σημαντικά.


Έχω μόνο ένα πράγμα που ελπίζω να σας μεταφέρω σήμερα. Είμαστε όλοι άνθρωποι, άτομα που ξεπερνούν την εθνικότητα, τη φυλή και τη θρησκεία, εύθραυστα αυγά που αντιμετωπίζουν ένα συμπαγές τείχος που ονομάζεται ΣΥΣΤΗΜΑ. Σε όλες τις περιπτώσεις, δεν έχουμε καμία ελπίδα να κερδίσουμε. Ο τοίχος είναι πολύ ψηλός, πολύ δυνατός - και πολύ κρύος. Αν έχουμε κάποια ελπίδα νίκης, αυτή θα πρέπει να προέλθει από την πίστη μας στην απόλυτη μοναδικότητα και την αναντικαταστασιμότητα των ψυχών μας και των άλλων και από τη ζεστασιά που κερδίζουμε ενώνοντας τις ψυχές μας μαζί.


Αφιερώστε λίγο χρόνο για να το σκεφτείτε. Ο καθένας μας έχει μια απτή, ζωντανή ψυχή. Το ΣΥΣΤΗΜΑ δεν έχει κάτι τέτοιο. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε στο σύστημα να μας εκμεταλλευτεί. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε στο Σύστημα να πάρει τη δική του ζωή. Το Σύστημα δεν έκανε εμάς: Εμείς δημιουργήσαμε το Σύστημα.


Αυτό είναι το μόνο που έχω να σας πω.


Είμαι ευγνώμων που μου απονεμήθηκε το Βραβείο Ιερουσαλήμ. Είμαι ευγνώμων που τα βιβλία μου διαβάζονται από ανθρώπους σε πολλά μέρη του κόσμου. Και χαίρομαι που είχα την ευκαιρία να σας μιλήσω εδώ σήμερα.


* Ο Haruki Murakami είναι Ιάπωνας συγγραφέας. Τα βιβλία και οι ιστορίες του έχουν γίνει μπεστ σέλερ στην Ιαπωνία αλλά και διεθνώς, με το έργο του να μεταφράζεται σε 50 γλώσσες και να πουλά εκατομμύρια αντίτυπα εκτός της πατρίδας του.
Η παραπάνω ομιλία του έγινε το 2009 με την ευκαιρία της απονομής του Jerusalem prize


πηγή, επιμέλεια - μετάφραση: ακτιβιστής

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




του Λεωνίδα Βατικιώτη

Την μεγαλύτερη σφαγή αμάχων την τελευταία πενταετία πραγματοποίησε το Ισραήλ στη Γάζα, από την Τρίτη 12 ως την Πέμπτη 14 Νοεμβρίου. Οι ανηλεείς αεροπορικοί βομβαρδισμοί οδήγησαν στην δολοφονία 34 Παλαιστινίων, μεταξύ των οποίων 8 παιδιά και 3 γυναικών, και στον τραυματισμό 111 άλλων Παλαιστινίων, μεταξύ των οποίων 46 παιδιά και 20 γυναίκες.

Η αρχή της αιματοχυσίας έγινε όταν οι Ισραηλινοί, στο πλαίσιο της τακτικής των εξωδικαστικών επιλεκτικών δολοφονιών, δολοφόνησαν έναν στρατιωτικό ηγέτης της αντάρτικης οργάνωσης Ισλαμικής Τζιχάντ. Οι Παλαιστίνιοι από τη μεριά τους πυροδότησαν περισσότερες από 360 ρουκέτες προς το Ισραήλ. Παρόλα αυτά κανένας Ισραηλινός δεν έχασε τη ζωή του. Η αντιπυραυλική ασπίδα που προστατεύει το Ισραήλ από επιθέσεις κατάφερε να εξουδετερώσει το 90% των πυραύλων που εκτοξεύθηκαν από την Γάζα. Μόνο υλικές ζημιές καταγράφτηκαν στο Ισραήλ, από τους παλαιστινιακούς πυραύλους που συνήθως κατασκευάζονται από ευτελή υλικά, όπως σωλήνες νερού, ενώ το βεληνεκές τους είναι μερικά χιλιόμετρα…

Την ίδια μέρα που οι Ισραηλινοί δολοφόνησαν τον ηγέτη της Τζιχάντ στη Γάζα, Αμπού αλ Άτα, υποστηρίζοντας ότι ήταν επικίνδυνος για την ασφάλεια του Ισραήλ και υπαίτιος επιθέσεων με πυραύλους, επιχείρησαν να δολοφονήσουν κι άλλον ηγέτη της Τζιχάντ στην πρωτεύουσα της Συρίας, Δαμασκό. Να σημειωθεί πώς ήταν η πρώτη φορά από το 2012, όταν το Ισραήλ δολοφόνησε το νούμερο δύο της Χαμάς, που το Ισραήλ προσέφυγε στις επιλεκτικές δολοφονίες. Στόχος αυτή τη φορά ήταν η Ισλαμική Τζιχάντ, ενώ εντύπωση προκαλεί η απόσταση που κράτησε η Χαμάς από τις εχθροπραξίες, αντίθετα με ό,τι συνέβαινε στο παρελθόν.

Οι δολοφονικές επιθέσεις του Ισραήλ εναντίον αμάχων στην πολιορκημένη Γάζα καταδικάστηκαν ευθέως και απερίφραστα από τον απεσταλμένο των Ηνωμένων Εθνών, Νικολάι Μλαντένοβ, που δήλωσε ότι δεν μπορεί να υπάρχει καμιά δικαιολογία για τη δολοφονία αμάχων. Ο απεσταλμένος του ΟΗΕ μάλιστα απέδωσε στο Ισραήλ κι άλλα κίνητρα, καθώς όπως είπε οι βομβαρδισμοί υποσκάπτουν τις προσπάθειες για βελτίωση των κοινωνικο-οικονομικών συνθηκών στη Γάζα. Με άλλα λόγια οι Ισραηλινοί, επικαλούνται αυθαίρετα λόγους ασφαλείας ώστε με τους βομβαρδισμούς να κάνουν ακόμη πιο δύσκολη τη ζωή των κατοίκων της Γάζας, που κατ’ επανάληψη έχει χαρακτηριστεί ως ανοιχτή φυλακή, μιας και από το 2006, τελεί υπό Ισραηλινή πολιορκία. Στον αποκλεισμό της Γάζας συμβάλλει τα μέγιστα και η Αίγυπτος η οποία διατηρεί κλειστό το μοναδικό εκτός Ισραήλ πέρασμα της Γάζας προς τον έξω κόσμο. Ως αποτέλεσμα ούτε και από το αιγυπτιακό έδαφος εισέρχονται στη Γάζα αγαθά που έχουν ανάγκη οι Παλαιστίνιοι. Ούτε καν ιατρικός εξοπλισμός!

Η κατάσταση στη Γάζα έχει επιδεινωθεί απότομα από τον Μάρτιο του 2018 όταν Παλαιστίνιοι αγωνιστές ξεκίνησαν να διαδηλώνουν κάθε Παρασκευή μεσημέρι, στις λεγόμενες Μεγάλες Πορείες για την Επιστροφή, μπροστά στα σύνορα με το Ισραήλ. Έκτοτε ο ισραηλινός στρατός κατοχής, με βάση το υπουργείο Υγείας της Γάζας, έχει δολοφονήσει 313 διαδηλωτές κι έχει τραυματίσει άλλους 8.000. Από τους νεκρούς διαδηλωτές οι 45 ήταν ανήλικοι κι οι 28 κάτω των 16 ετών. Την ίδια περίοδο έχουν χάσει τη ζωή τους 8 Ισραηλινοί.

Η κλιμάκωση της ισραηλινής επιθετικότητας συνδέεται άμεσα με τις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις στο Ισραήλ, μιας και ούτε και οι δεύτερες εκλογές που διεξήχθησαν τον Σεπτέμβριο δεν έγινε δυνατό να οδηγήσουν σε ένα αποτέλεσμα τέτοιο που να επιτρέπει τον σχηματισμό κυβέρνησης χωρίς το Νετανιάχου, ο οποίος διώκεται για διαφθορά. Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου πλέον επιλέγει να ποντάρει στην ένταση με τους Παλαιστινίους, ξέροντας ότι σε περίπτωση προκήρυξης τρίτων εκλογών σε περιβάλλον εχθροπραξιών έχει σοβαρούς λόγους να αυξήσει την επιρροή του. Οι ηγέτες των δύο μικρότερων, μετά το Λικούντ, κομμάτων, Μπένι Γκαντζ επικεφαλής του Μπλε και Λευκό και Αβιγκτόρ Λίμπερμαν του κόμματος Ισραέλ Μπεϊτενού, συμφώνησαν στην τελευταία τους συνάντηση ότι θα κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να αποφύγουν νέες εκλογές, ενώ κατηγόρησαν τον υπόδικο Νετανιάχου ότι τις επιδιώκει, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι Γκαντζ και Λίμπερμαν ποντάρουν στην ειρήνη. Ενδεικτικές του κλίματος παράκρουσης που επικρατεί από το ένα άκρο του πολιτικού φάσματος του Ισραήλ ως το άλλο είναι οι δηλώσεις του Λίμπερμαν ο οποίος κατηγόρησε τον Νετανιάχου για ενδοτικότητα έναντι της Χαμάς, ενώ πίεσε ακόμη και για στρατιωτικές λύσεις, εννοώντας στρατιωτική εισβολή στη Γάζα…

Πρόκειται για αδύνατο ενδεχόμενο μιας και οι Ισραηλινοί θα μέτραγαν εκατοντάδες νεκρούς στρατιώτες. Γι’ αυτό το λόγο αρκούνται να σκοτώνουν εκ του ασφαλούς και από μακριά με τη βοήθεια των F16…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Απαγορεύουν Δίκες για Αφγανιστάν και Παλαιστίνη

Απειλές Μπόλτον και Πομπέο κατά δικαστών προκαλούν παραίτηση Γερμανού δικαστή, με δηλώσεις καταγγελίας.

του Μιχαήλ Στυλιανού

Ρεπορτάζ του ρωσικού τηλεοπτικού δικτύου ΡΤ μετέδωσε –κατ’ αποκλειστικότητα- την είδηση ότι ο Αμερικανός υπουργός των Εξωτερικών Μάϊκ Πομπέο, για να αποτρέψει την έρευνα εγκλημάτων πολέμου στο Αφγανιστάν και την Παλαιστίνη, προειδοποίησε ότι οποιοσδήποτε αναμιχθεί σε παρόμοιες έρευνες θα χάσει την βίζα του και θα υποστεί τις συνέπειες.

Ο κ. Πομπέο εξήγησε ότι τα μέτρα είναι αναγκαία επειδή οποιαδήποτε ανάκριση για καταγγελλόμενα εγκλήματα πολέμου και βασανιστήρια εις βάρος των ΗΠΑ, θα αποτελούσαν απειλή κατά του αμερικανικού κράτους δικαίου. Οι βίζες θα αφαιρεθούν ή θα αποκλεισθούν για οποιονδήποτε αναμείχθηκε σε τέτοιες έρευνες ή έστω εισηγήθηκε μιαν ανάκριση του Διεθνούς Δικαστηρίου Εγκλημάτων (ICC) «εις βάρος μέλους του αμερικανικού προσωπικού.»

Το Διεθνές Δικαστήριο εξετάζει ήδη αίτημα διερεύνησης πιθανών αμερικανικών εγκλημάτων πολέμου στο Αφγανιστάν, κατά τον εικοσαετή πόλεμο, που άφησε 100,000 Αφγανούς νεκρούς. Το γραφείο του Γενικού Εισαγγελέως του δικαστηρίου αναφέρει ότι «υφίσταται λογική βάση» να πιστεύεται ότι «εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας» διαπράχθηκαν και εξακολουθούν να διαπράττονται από δυνάμεις ξένων κυβερνήσεων στο Αφγανιστάν.

Ο Πομπέο απροκάλυπτα δήλωσε ότι τα μέτρα που ανακοίνωσε αποβλέπουν να αναγκάσουν το δικαστήριο να εγκαταλείψει την ενδεχόμενη έρευνα και ότι η Ουάσιγκτον είναι αποφασισμένη να αυξήσει την πίεση εάν το δικαστήριο δεν συμμορφωθεί:

«Είμαστε προετοιμασμένοι να λάβουμε πρόσθετα μέτρα, που περιλαμβάνουν και οικονομικές κυρώσεις, εάν το Διεθνές Δικαστήριο Εγκλημάτων δεν αλλάξει πορεία» δήλωσε ο Αμερικανός υπουργός των Εξωτερικών.

Το Δικαστήριο απάντησε αυθημερόν, ότι θα συνεχίσουν την έρευνά τους «ανεμπόδιστοι» από την απειλητική δήλωση του κ. Πομπέο και θα ενεργήσουν κατά τις επιταγές του Διεθνούς Δικαίου και όχι τις απειλές της Ουάσιγκτον.

Δικαστής του Διεθνούς Δικαστηρίου Παραιτείται καταγγέλλοντας «βάναυση παρέμβαση»
Το Οίκημα του Δικαστηρίου Διεθνών Εγκλημάτων, στην Χάγη.
Ένας ανώτερος δικαστής του Δικαστηρίου Διεθνών Εγκλημάτων του ΟΗΕ στην Χάγη υπέβαλε την παραίτησή του μετά τις αμερικανικές απειλές κατά δικαστών που ερευνούν καταγγελλόμενα αμερικανικά εγκλήματα πολέμου στο Αφγανιστάν.

Ο δικαστής Christoph Flügge, εργάστηκε στο Δικαστήριο Διεθνών Εγκλημάτων και στο ειδικό Διεθνές Δικαστήριο για την Γιουγκοσλαβία από το 2008. Πιο πρόσφατα συμμετείχε στις προκαταρκτικές έρευνες καταγγελιών ότι μέλη των αμερικανικών στρατιωτικών υπηρεσιών και πράκτορες της CIA βασάνιζαν αιχμαλώτους στο Αφγανιστάν.

Ο δικαστής Flügge δήλωσε στην γερμανική εφημερίδα Zeit ότι υπέβαλε την παραίτησή του μετά τις απροκάλυπτες απειλές Αμερικανών αξιωματούχων, περιλαμβανομένης της ομιλίας του Αμερικανού Συμβούλου Ασφαλείας Τζον Μπόλτον, που ευχήθηκε «θάνατο στο Δικαστήριο»:

« Εάν αυτοί οι δικαστές αναμιχθούν ποτέ στις εσωτερικές υποθέσεις των ΗΠΑ, ή ερευνήσουν έναν Αμερικανό πολίτη –είπε ο κ. Μπόλτον- η αμερικανική κυβέρνηση θα κάνει ότι μπορεί ώστε να μη επιτραπεί σε αυτούς τους δικαστές η είσοδος στις ΗΠΑ και να υποστούν ίσως και εγκληματική δίωξη», ανέφερε ο δικαστής Flügge, σε συνέντευξή του στην Zeit, που αναδημοσιεύτηκε στην Γκάρντιαν.

«Ο Αμερικανός Σύμβουλος Ασφαλείας εκφώνησε την ομιλία του σε στιγμή που η Χάγη σχεδίαζε προκαταρκτικές έρευνες σε βάρος Αμερικανών στρατιωτών που είχαν κατηγορηθεί ότι βασάνιζαν ανθρώπους στο Αφγανιστάν», εξήγησε ο Δικαστής Flügge. « Οι αμερικανικές απειλές κατά των δικαστών δείχνουν καθαρά ένα νέο πολιτικό κλίμα. Είναι συγκλονιστικό. Ποτέ δεν έχω ακούσει τέτοια απειλή».

Η Ομιλία του Τζων Μπόλτον έγινε τον Σεπτέμβριο, ένα χρόνο αφ΄ ότου το Δικαστήριο Διεθνών Εγκλημάτων άρχισε να ερευνά καταγγελίες ότι τουλάχιστον 61 κρατούμενοι στο Αφγανιστάν είχαν βασανιστεί από Αμερικανούς στρατιώτες και άλλοι 27 από την CIA, σε μυστικές φυλακές στο Αφγανιστάν και στο εξωτερικό, σύμφωνα με τον εισαγγελέα Fatou Bensouda.

Στην ομιλία του, ο Αμερικανός Σύμβουλος Ασφαλείας υποσχέθηκε επίσης να προστατεύσει από το Δικαστήριο Διεθνών Εγκλημάτων και τους πολίτες του Ισραήλ, το οποίο κατηγορείτο εκείνες τις μέρες για την διάπραξη εγκλημάτων πολέμου εναντίον αμάχων Παλαιστινίων. Προειδοποίησε ότι οι ΗΠΑ θα αγνοήσουν τα εντάλματα σύλληψης, θα απαγορεύσουν σε δικαστές και εισαγγελείς την είσοδο στην χώρα και ακόμη θα τους δικάσουν σε αμερικανικά δικαστήρια.

Ο Flügge είπε ότι οι συνάδελφοί του «έμειναν εμβρόντητοι» μπροστά στην εικόνα των ΗΠΑ «να βγάζουν τόσο βαρύ πυροβολικό», αλλά πρόσθεσε « ταιριάζει πάντως με την νέα αμερικανική γραμμή: Είμαστε το Νο1 και στεκόμαστε πάνω από τον Νόμο».

Αργότερα το Κογκρέσο ψήφισε τον Νόμο Προστασίας Μελών των Αμερικανικών Υπηρεσιών, που υποχρεώνει τον Πρόεδρο να εμποδίσει οποιαδήποτε δίωξη Αμερικανού από το Δικαστήριο Διεθνών Εγκλημάτων.

Το ρεπορτάζ του ΡΤ μεταφέρει σχόλια ειδότων απο την πείρα του επισήμου αυτού οργάνου του ΟΗΕ για την τήρηση του Διεθνούς Δικαίου. Ο βρετανός δημοσιογράφος Neil Clark είπε ότι κατά το παρελθόν η Ουάσιγκτον επεδίωκε να επηρεάσει το διεθνές δικαστικό σώμα εκ του πλαγίου, μέσω εξωτερικών διαύλων και μεθόδων ίντριγκας. Αλλά με την νέα κυβέρνηση, «παρέμβαση και επιθέσεις γίνονται τώρα απροκάλυπτα. Είναι, ξέρετε, η αυτοκρατορία με βγαλμένη την μάσκα.»

Ο διεθνής δικηγόρος Christopher Black, με προσωπική πείρα του Διεθνούς Δικαστηρίου, εξήγησε πως οι ΗΠΑ, που είχαν υπογράψει αλλά δεν επικύρωσαν το καταστατικό του θεσμού, πετύχαιναν να ελέγχουν το σημαντικό αυτό Διεθνές όργανο. Το πετύχαιναν «προπάντων μέσω των προσώπων-κλειδιών που είχαν εγκαταστήσει στο Δικαστήριο Διεθνών Εγκλημάτων, όπως εισαγγελείς και κάποιους δικαστές που ήταν πρόθυμοι να συμμορφώνονται στις υποδείξεις.»

Όταν η ήπια δύναμη δεν αρκεί, τότε παίρνει τον λόγο η τραχεία, εξήγησε. Ένας δικαστής σε υπόθεση (πελάτη) μου απειλήθηκε, από Αμερικανούς που δούλευαν εκεί, ότι εάν δεν αφαιρούσε ορισμένες παραγράφους από το κείμενο της απόφασης που αθώωνε τον στρατηγό που υπερασπίστηκα, τότε ο πελάτης μου «θα αντιμετώπιζε φυσικά προβλήματα». Αυτό είναι το είδος των γκανγκστερικών μεθόδων που χρησιμοποιούν για να επιτύχουν τους στόχους τους σε αυτά τα δικαστήρια.

Και οι δύο σχολιαστές υποστήριξαν ότι η Ουάσιγκτον χρησιμοποίησε τις αποφάσεις του ΔΔΕ για να συντρίψει ανυπότακτες κυβερνήσεις διαφόρων χωρών, όπως στην πρώην Γιουγκοσλαβία, στην Ρουάντα και στην Σιέρα Λεόνε. Ο Christopher Black, ανάφερε σχετικά ότι « στην περίπτωση μου, στην δίκη της Ρουάντας, όχι μόνο το δικαστήριο υποβλήθηκε σε πιέσεις, αλλά και εγώ ο ίδιος, κατά την διάρκεια της δίκης, απειλήθηκα από την CIA για να πάψω να θέτω ερωτήματα και να παρουσιάζω στοιχεία που δεν τους άρεσαν

Ο Βρετανός δημοσιογράφος Neil Clark αναφέρθηκε σε χαρακτηριστική περίπτωση εργαλειοποίησης του ΔΔΕ στην καταστροφή της Λιβύης. Είπε ότι το 2011 ο Μουαμάρ Καντάφι προσκάλεσε την ένοπλη αντιπολίτευση σε διαπραγματεύσεις. Μια μέρα αργότερα, «ο εισαγγελέας του Δικαστηρίου Διεθνών Εγκλημάτων εξέδωσε ένταλμα σύλληψης του Καντάφι, του γιού του και του επικεφαλής της μυστικής υπηρεσίας του, για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, ανατινάσσοντας έτσι την δυνατότητα συμβιβασμού και σωτηρίας της Λιβύης. «Η πρακτική είναι παλιά. Από της ίδρυσης των διεθνών δικαστηρίων και οργανισμών, οι ΗΠΑ προσπάθησαν να διεισδύσουν και να τα χρησιμοποιήσουν για τις δικές τους επιδιώξεις», είπε ο Neil Clark.

Σχετικά, στο ρεπορτάζ αναφέρεται, ότι ο δικαστής Christoph Flügge είναι εκείνος που διατύπωσε την διαφωνία του σε αποφάσεις κατά τις επίμαχες δίκες στο Διεθνές Δικαστήριο Εγκλημάτων στην Γιουγκοσλαβία. Κατ’ επανάληψη αρνήθηκε να δεχτεί την διάπραξη γενοκτονίας από τους Σέρβους σε βάρος των Βοσνίων στην Σρεμπρένιτσα *–και γι’ αυτό παραμερίστηκε σε σειρά από δίκες.

Επικριτές αυτού του δικαστηρίου επισημαίνουν ότι οι πλείστοι όσων δίκασε ήταν Σέρβοι ή Μαυροβούνιοι, ένδειξη προκατάληψης κατά της πρώην γιουγκοσλαβικής ηγεσίας.

Σημείωση: *Την κρίση αυτή του Δικαστή επιβεβαίωσε ο τότε Γάλλος επιτελάρχης, στρατηγός Γκαλουά, σε ραδιοφωνική συνέντευξη/εξομολόγησή του, στις παραμονές του θανάτου του προ τριετίας.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Nόρμαν Φινκελστάιν*: Το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο Οφείλει να Καταδικάσει το Ισραήλ για Εγκλήματα Πολέμου στην Γάζα    

Réseau International, 7 mars 2019                                                                            
Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Συνέντευξη του Αμερικανού καθηγητή και συγγραφέα Norman Finkelstein στο τηλεοπτικό δίκτυο Democracy Now, στις 4 Μαρτίου 2019, με θέμα την δημοσίευση έκθεσης του Συμβουλίου των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, που καταγγέλλει το Ισραήλ για εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά την ανθρωπότητας στην Γάζα.

Μεταγραφή:

΄Αμυ Γκούντμαν: Μια έρευνα των Ηνωμένων Εθνών διαπίστωσε ότι το Ισραήλ πιθανώς διέπραξε εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας στοχεύοντας και πυροβολώντας εκ προθέσεως άοπλα παιδιά, δημοσιογράφους και αναπήρους στην Γάζα. Η έκθεση, που δημοσιεύτηκε από το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ την Πέμπτη, 28 Φεβρουαρίου, αναφέρεται στην αιματηρή ισραηλινή απάντηση στις εβδομαδιαίες διαδηλώσεις της Μεγάλης Πορείας της Επανόδου, που ξεκίνησαν οι Παλαιστίνιοι στην Γάζα πριν από ένα χρόνο, κατευθυνόμενοι στον ισχυρά στρατιωτικοποιημένο ισραηλινό φράχτη διχοτόμησης.

Η έκθεση καταγράφει ότι οι δυνάμεις του Ισραήλ σκότωσαν 183 Παλαιστινίους, σχεδόν όλους με πραγματικές σφαίρες. Μεταξύ των νεκρών μετρήθηκαν 35 παιδιά. 23.000 είναι οι τραυματίες, από τους οποίους περισσότεροι από 6.000 έχουν πληγεί από πραγματικές σφαίρες. Ας ακούσουμε τον Πρόεδρο της Επιτροπής, Σαντιάγκο Καντόν:

Σαντιάγκο Καντόν: Η Επιτροπή συμπέρανε ότι υπάρχουν σοβαροί λόγοι να πιστεύουμε ότι οι δυνάμεις ασφαλείας του Ισραήλ διέπραξαν βαρείες παραβιάσεις των δικαιωμάτων του ανθρώπου και του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου. Αυτές οι παραβιάσεις σαφώς συνεπάγονται εγκληματικές έρευνες και ποινικές διώξεις. Καλούμε το Ισραήλ να διεξαγάγει σοβαρές ανακρίσεις γι’ αυτές τις σοβαρές παραβιάσεις και να εξασφαλίσει την απόδοση δικαιοσύνης και αποζημίωσης των θυμάτων, είτε πρόκειται περί νεκρών ή τραυματιών.

΄Αμυ Γκούντμαν: ΄Ένα άλλο μέλος αυτής της ανεξάρτητης επιτροπής του ΟΗΕ, η Σάρα Χουσείν, περιέγραψε με ποιο τρόπο οι ισραηλινές δυνάμεις πυροβολούσαν τους διαδηλωτές και τους δημοσιογράφους στην Γάζα.

Σάρα Χουσείν: Βεβαιώνουμε ότι επίτηδες πυροβολούσαν τα παιδιά. Επίτηδες έριχναν στους αναπήρους. Επίτηδες σημάδευαν τους δημοσιογράφους. Ξέρανε βεβαιότατα ότι ήταν παιδιά, ανάπηροι και δημοσιογράφοι. Όλα τα παιδιά δεν φαίνονταν καθαρά ως παιδιά, αλλά τα περισσότερα σίγουρα. Όπως το δήλωσε και συνάδελφός μου, όλοι οι νεκροί δημοσιογράφοι φορούσαν αλεξίσφαιρα γιλέκα με ευκρινή την λέξη δημοσιογράφος. Και οι ανάπηροι φαίνονταν καθαρά πως ήταν ανάπηροι: Ένας ,ακρωτηριασμένος και στα δυο πόδια, σε κυλιόμενη καρέκλα, ένας άλλος με δεκανίκια, κλπ. Ήταν εξόφθαλμα ανάπηροι. Τους πυροβολούσαν ελεύθεροι σκοπευτές, οι οποίοι βοηθιούνταν μάλιστα από ανιχνευτές και από όργανα υψηλής τεχνολογίας για την αναγνώριση αυτών που συμμετείχαν στην διαδήλωση.

΄Αμυ Γκούντμαν: Η έκθεση του ΟΗΕ καλεί όλες τις χώρες να «συλλάβουν τα άτομα που είναι ύποπτα για την διάπραξη εγκλημάτων πολέμου ή για την έκδοση εντολής για την διάπραξη τέτοιων εγκλημάτων πολέμου ( της αρμοδιότητας του Διεθνούς Δικαστηρίου), ή να ζητήσουν την έκδοσή τους.» Ο ΟΗΕ κάλεσε επίσης το Ισραήλ να άρει αμέσως τον αποκλεισμό της Γάζας.

Ο προσωρινός υπουργός των Εξωτερικών του Ισραήλ απέρριψε αυτήν την έκθεση, χαρακτηρίζοντάς την ως «θέατρο του παράλογου». Οι πενθούντες Παλαιστίνιοι , όπως ο Ραέντα Αγιούμπ, του οποίου ο έφηβος γιος Μωχαμέτ σκοτώθηκε στην Γάζα, την δέχτηκαν με ανακούφιση.

Ραέντα Αγιούμπ: Μας δίνει χαρά να βλέπουμε πως υπάρχουν άνθρωποι να στηρίξουν ντα παιδιά της Γάζας και να μας βοηθήσουν να υπερασπισθούμε την νεολαία της Γάζας απέναντι στα εγκλήματα της κατοχής.

Αμυ Γκούντμαν: Η έκθεση του ΟΗΕ δημοσιεύτηκε την Πέμπτη. Την ίδια μέρα ο Γενικός Εισαγγελέας του Ισραήλ ανακοίνωσε ότι ο πρωθυπουργός Βενιαμίν Νετανιάχου θα παραπεμφθεί σε δίκη για διαφθορά, απάτη και κατάχρηση εμπιστοσύνης.

Υποδεχόμαστε σήμερα τον Νόρμαν Φινκελστάιν, συγγραφέα πολλών βιβλίων, μεταξύ των οποίων και το «Γάζα: Μια ΄Ερευνα του Μαρτυρίου Της». Αλλά θα ακούσουμε πρώτα τον προσωρινό υπουργό Εξωτερικών του Ισραήλ, Γισραέλ Κατζ, πως σχολιάζει την έκθεση του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ.

Γισραέλ Κατζ: Αυτή η έκθεση είναι ένα νέο κεφάλαιο στο θέατρο του παράλογου που παίζει από καιρού σε καιρό το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ. Μια άλλη εχθρική έκθεση, ψευδολόγα και μεροληπτική, εναντίον του κράτους του Ισραήλ. Πρόκειται για μιαν έκθεση βασισμένη σε διαστρεβλωμένες πληροφορίες, στην οποία τα γεγονότα δεν έχουν καθόλου επιβεβαιωθεί και της οποίας μοναδικός σκοπός είναι να συκοφαντήσει την μόνη δημοκρατία στην Μέση Ανατολή και να πλήξει το δικαίωμά μας σε νόμιμη άμυνα, απέναντι σε μιαν δολοφονική οργάνωση. Το κράτος του Ισραήλ απορρίπτει κατηγορηματικά αυτή την έκθεση.

Αμυ Γκούντμαν: Νόρμαν Φινκελστάιν πως ερμηνεύετε αυτήν την απόρριψη της έκθεσης από το Ισραήλ;

Νόρμαν Φινκελστάιν: Κοιτάξτε, το Ισραήλ πάντοτε απορρίπτει τις εκθέσεις, είτε προέρχονται από τον ΟΗΕ είτε, πολύ συχνότερα, από έγκυρες οργανώσεις υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως η Διεθνής Αμνηστεία, η Εποπτεία Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ή η Ισραηλινή οργάνωση προστασίας των δικαιωμάτων του ανθρώπου B’Tselem. Επομένως δεν είναι σαν… Για να χρησιμοποιήσω τα λόγια του προσώπου που μόλις ακούσαμε, δεν είναι σαν να πρόκειται για ένα ψευδόμενο ρεπορτάζ. Είναι μια έκθεση που ανταποκρίνεται στα συμπεράσματα όλων των φημισμένων οργανώσεων υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Amy Goodman : Τι σας έκανε την μεγαλύτερην εντύπωση σε αυτήν την έκθεση;

Νόρμαν Φινκελστάιν: Αυτό μου έκανε την μεγαλύτερη εντύπωση ήταν ότι είναι αξιοσημείωτα έντιμη. Είναι πολύ ευθεία στα συμπεράσματά της. Και δεν υποκρίνεται αυτό το είδος ισορροπίας που οι περισσότερες οργανώσεις υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ακόμη και αυτές με την καλή φήμη, επιχειρούν να εμφανίσουν μεταξύ Ισραήλ και …(Παλαιστινίων). Για παράδειγμα, αυτή η έκθεση δηλώνει καθαρά ότι το Ισραήλ εστόχευε και πυροβολούσε εκ προθέσεως τα παιδιά που διαδήλωναν, ότι επίτηδες σημάδευε τους δημοσιογράφους και ότι σημάδευε το νοσοκομειακό προσωπικό. Και αυτή η ειλικρίνεια είναι ασυνήθιστη.

Επιτρέψτε μου να δώσω μόνο δυο παραδείγματα (επαίσχυντης απαλλαγής του Ισραήλ). Τα οποία γνωρίζετε. Κατά την (στρατιωτική) επιχείρηση «Προστατευτικό Πλαίσιο», σχετικά με την δολοφονία των τεσσάρων παιδιών που έπαιζαν κρυφτό (στην παραλία)…

Amy Goodman : ΄Ηταν το 2014.

Νόρμαν Φινκελστάιν: Το 2014, δηλαδή πρόσφατα. Η ιστοσελίδα Intercept, που ίδρυσε ο Glenn Greenwald, ο δημοσιογράφος που δημοσίευσε τις αποκαλύψεις του Σνόουντον, δημοσίευσε ένα άρθρο για αυτά τα τέσσερα δολοφονημένα παιδιά, που παρουσίαζε ότι δεν σκοτώθηκαν από πρόθεση και ότι επρόκειτο για ατύχημα. Το ίδιο και με τους Τάϊμς της Νέας Υόρκης, όταν δημοσίευσαν την εκδοχή τους για την υπόθεση Razan al-Najjar, που αναδημοσιεύτηκε παντού. Το κεντρικό στοιχείο αυτού του παραμυθιού ήταν ότι μια σφαίρα Ισραηλινού ελεύθερου σκοπευτή χτύπησε το δάπεδο, εξοστρακίστηκε και τυχαία έπληξε τρία μέλη του παλαιστινιακού νοσοκομειακού προσωπικού.

Αλλά αυτή η έκθεση του Συμβουλίου των Ηνωμένων Εθνών για τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι πολύ ειλικρινής. Λέει ότι το Ισραήλ από πρόθεση στοχεύει τα παιδιά και ακόμη και τους αναπήρους. Και αυτό είναι προς τιμήν τους, γιατί δεν επιχείρησαν να παρουσιάσουν ένα πλαστό ισοζύγιο. Όταν κοιτάξετε τις αναλογίες, προκειμένου για τις καταστροφές που προκάλεσαν στον πληθυσμό της Γάζας αφιερώνουν δέκα γεμάτες σελίδες. Και υπάρχει ένα τμήμα (της έκθεσης), με τίτλο « Επιπτώσεις στο Ισραήλ», που αποτελείται μόνο από τρεις παραγράφους.

Και αυτό είναι ακριβώς η απεικόνιση της πραγματικότητας: Συνολικά, σχεδόν εξ ολοκλήρου, όλες οι ενέργειες φόνων και καταστροφής έπληξαν την πλευρά των Παλαιστινίων. Κατά την περίοδο που καλύπτει αυτή έκθεση δεν υπάρχουν Ισραηλινοί νεκροί στις διαδηλώσεις και μόνο τέσσερεις Ισραηλινοί στρατιώτες τραυματισμένοι ελαφρά.

Εδώ έχουμε σφαγές. Δεν πρόκειται για συγκρούσεις. Δεν πρόκειται για μάχες. Πρόκειται για σφαγές διαδηλωτών άοπλων και μη βίαιων.

Amy Goodman : Αυτή η έκθεση δημοσιεύεται ενώ ο Γενικός Εισαγγελέας του Ισραήλ ανακοινώνει ότι θα καλέσει σε απολογία τον πρωθυπουργό Βενιαμίν Νετανιάχου. Πως το ερμηνεύετε αυτό;

Νόρμαν Φινκελστάιν: Οι Ισραηλινοί πάντοτε αγνόησαν αυτές τις εκθέσεις. Επομένως, η σύμπτωση στερείται σημασίας. Ωστόσο υπάρχει μια κρίσιμη προέκταση. Στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο υπήρξαν ως τώρα δυο προσφυγές για την κατάσταση που επικρατεί στην Παλαιστίνη. Η μια αφορά το Μαβί Μαρμαρά, τον στολίσκο που υπέστη επίθεση του Ισραήλ το 2014. Και η δεύτερη προσφυγή αφορά στα εγκλήματα πολέμου που διέπραξαν οι Ισραηλινοί στην Υπεριορδανία, κυρίως σε εποικισμούς και στην Επιχείρηση «Προστατευτικό Πλαίσιο» την Γάζα.

Αρχηγός του Ισραηλινού επιτελείου, κατά την επιχείρηση «Προστατευτικό Πλαίσιο», τον Ιούλιο 2014 ήταν ο Γκάντζ –νομίζω ότι το μικρό του όνομα είναι Μπένι, αλλά μπορεί ν κάνω λάθος, Μπένι Γκαντζ. Και συμβαίνει ότι εάν ο Νετανιάχου παραμεριστεί, ο Γκαντζ θα είναι πιθανώς ο πρωθυπουργός του Ισραήλ και κινδυνεύει να βρεθεί κατηγορούμενος στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο.

Ο Γενικός εισαγγελέας του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, Φατού Μπενσούντα, καταβάλλει απέλπιδες προσπάθειες να αποφύγει την έρευνα των εγκλημάτων πολέμου του Ισραήλ. Αλλά στους κόλπους του Διεθνούς Δικαστηρίου υπάρχει μια χωρίς προηγούμενο ανατροπή διαθέσεων. Υπάρχει ένας σημαντικός αριθμός μελών του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου που λένε πως είναι καιρός να απαγγελθεί κατηγορία στο Ισραήλ. Και ύστερα από αυτήν την έκθεση, η πίεση στον Δημόσιο Κατήγορο θα είναι πολύ μεγάλη. Είναι καιρός να δικαστεί το Ισραήλ.

Amy Goodman : Οι Ηνωμένες Πολιτείες πως αντέδρασαν σε αυτήν την έκθεση;

Νόρμαν Φινκελστάιν: Από ότι ξέρω οι ΗΠΑ δεν αντέδρασαν. Πρόκειται για μιαν προκαταρκτική έκθεση. Η πλήρης έκθεση θα εμφανιστεί, νομίζω, στις 18 Μαρτίου. Είναι λοιπόν, κατά κάποιο τρόπο, αυτό που λένε η περίληψη. Αποτελείται από 22 σελίδες. Φαντάζομαι πως η πλήρης έκθεση θα είναι πολύ ογκωδέστερη.


Σημείωση Μεταφραστή: * Ο καθηγητής/συγγραφέας Νόρμαν Φινκελστάιν είναι εβραϊκής καταγωγής. Και οι δύο γονείς του θανατώθηκαν στο ναζιστικό στρατόπεδο εξοντώσεως Εβραίων, Τσιγγάνων και Ρώσων αιχμαλώτων στο Άουσβιτς.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


toy FINIAN CUNNINGHAM |Strategic Culture, 18.05.2018 | 

Αυτή την εβδομάδα ο Πρόεδρος Πούτιν εγκαινίασε μιαν νέα γέφυρα 19 χιλιομέτρων, που συνδέει την χερσόνησο της Κριμαίας με την Νότια Ρωσία. Χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, στην κατεχόμενη Παλαιστίνη, συνέβαινε μια σφαγή από Ισραηλινούς στρατιώτες, με την πλήρη υποστήριξη των ΗΠΑ, που εγκαινίαζαν μια νέα πρεσβεία.
Τα δυο γεγονότα δεν είναι τόσο άσχετα όσο θα μπορούσε να νομίσει κανείς με την πρώτη ματιά. Και τα δύο συνδέονται με «προσάρτηση» -την μια μυθολογική, την άλλη πολύ πραγματική. Αλλά η Δυτική υποκρισία  κατασκευάζει γεγονότα.
Ενώ οι Αμερικανοί επίσημοι άνοιγαν την νέα πρεσβεία στην Ιερουσαλήμ με τελετουργία και πανηγυρικούς, κάπου 60 άοπλοι Παλαιστίνιοι διαδηλωτές σκοτώνονταν ψύχραιμα από Ισραηλινούς επίλεκτους σκοπευτές. Ανάμεσα στους νεκρούς ήταν οκτώ παιδιά. Χιλιάδες άλλοι  σακατεύτηκαν από ένσφαιρα πυρά. Η αιματοχυσία θα αυξηθεί στις μέρες που έρχονται.
Η μετατόπιση της αμερικανικής πρεσβείας από το Τελ Αβίβ στην κατεχόμενη από το Ισραήλ πόλη της Ιερουσαλήμ, που διέταξε ο Πρόεδρος Τραμπ, αποδοκιμάστηκε από την πλειονότητα των κρατών. Η αμερικανική κίνηση προκαταλαμβάνει οποιονδήποτε διακανονισμό ειρήνης, που προβλεπόταν να καθιερώσει τα ανατολικά Ιεροσόλυμα ως πρωτεύουσα του μελλοντικού παλαιστινιακού κράτους.
Η απόφαση του Τραμπ να μεταφέρει την αμερικανική πρεσβεία προσυπογράφει εμπράκτως τις ισραηλινές διεκδικήσεις επί ολόκληρης της Ιερουσαλήμ, ως της «αδιαίρετης πρωτεύουσας του Εβραϊκού Κράτους». Το Ισραήλ έχει καταλάβει όλη την Ιερουσαλήμ από τον πόλεμο του 1967, παραβιάζοντας το διεθνές δίκαιο.
Με άλλα λόγια, η Ουάσιγκτον μετακινήθηκε, από την σιωπηρή αποδοχή, σε απροκάλυπτα συνένοχη πολιτική ευθυγράμμιση με την ισραηλινή προσάρτηση  παλαιστινιακών εδαφών, προσάρτηση που συνεχίζεται με επεκτάσεις επί επτά δεκαετίες από της ιδρύσεως του κράτους του Ισραήλ το 1948. Η τώρα ντε φάκτο αμερικανική έγκριση της προσάρτησης της Ιερουσαλήμ, που σηματοδοτήθηκε με το άνοιγμα εκεί της αμερικανικής πρεσβείας, είναι το επιστέγασμα 70 χρόνων ισραηλινής επέκτασης και κατοχής.
Στο μεταξύ, τα εγκαίνια από τον Πούτιν της γέφυρας, που συνδέει την νότια Ρωσία με την Κριμαία, αποτελεί μιαν επίκαιρη υπόμνηση της ασύστολης υποκρισίας του αμερικανικού κράτους και των Ευρωπαίων συμμάχων του.
Αφότου η Κριμαία ψήφισε με 96% την επανένωσή της με την ιστορική πατρίδα της, Ρωσία, στο δημοψήφισμα του 2014, η Ουάσιγκτον και οι σύμμαχοί της δεν έπαψαν να διαμαρτύρονται για την δήθεν «προσάρτηση της Κριμαίας»  από την Μόσχα.
Περιφρονώντας το γεγονός ότι ο λαός της Κριμαίας παρακινήθηκε να οργανώσει το δημοψήφισμα για την ένωση από το αιματηρό πραξικόπημα στην Ουκρανία, τον Φεβρουάριο του 2014, από  οργανωμένους νέο-ναζί υποστηριζόμενους από την CIA, εναντίον μιας δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησης. Ο πληθυσμός της Κριμαίας ψήφισε σε ένα ειρηνικά οργανωμένο δημοψήφισμα (και υπό διεθνή εποπτεία), να αποχωριστεί από την Ουκρανία και να επανενωθεί με την Ρωσία, της οποίας ήταν τμήμα από το 1783, μέχρι το 1954 που ο Ουκρανός Κρουτσώφ την υπήγαγε αυθαίρετα στην αρμοδιότητα της Σοβιετικής Δημοκρατίας της Ουκρανίας.
Επί τέσσερα χρόνια τώρα, οι Δυτικές κυβερνήσεις, τα συστημικά ΜΜΕ, οι «δεξαμενές σκέψεις» όπως και η διευθυνόμενη από τις ΗΠΑ στρατιωτική συμμαχία του ΝΑΤΟ, οργάνωσαν μιαν εντατική αντιρωσική εκστρατεία οικονομικών κυρώσεων, σπίλωσης και προσβλητικών κηρυγμάτων, όλων από της έδρας του αυθαίρετου ισχυρισμού ότι η Ρωσία «προσάρτησε» την Κριμαία.
Οι σχέσεις ΗΠΑ και Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης με την Ρωσία ωθήθηκαν στον καταψύκτη ενός νέου και ενδεχόμενα καταστροφικού Ψυχρού Πολέμου, με υποτιθέμενο κίνητρο την αρχή ότι η Μόσχα παραβίασε το Διεθνές Δίκαιο και άλλαξε τα σύνορα δια της βίας. Και η δήθεν «προσάρτηση» της Κριμαίας προβάλλεται ως ένδειξη ότι η Μόσχα απειλεί την Ευρώπη με επεκτατική επιδρομή. Ο Πούτιν καθυβρίστηκε ως «νέος Χίτλερ» ή «Νέος Στάλιν» ανάλογα με τον ιστορικό αναλφαβητισμό του  κατηγόρου.
Αυτή η Δυτική διαστρέβλωση των γεγονότων που συνέβησαν στην Ουκρανία το 2014 και στην συνέχεια, μπορεί γρήγορα να αποστομωθεί, με την παράθεση ακλόνητων γεγονότων ως κραυγαλέα πλαστογραφία για την συγκάλυψη της πραγματικά παράνομης παρέμβασης της Ουάσιγκτον και των συμμάχων της στις κυρίαρχες υποθέσεις της Ουκρανίας. Σε συντομία, η Δυτική επέμβαση στην Ουκρανία στόχευε στην αλλαγή καθεστώτος, για την αποσταθεροποίηση της Ρωσίας και την προώθηση των δυνάμεων του ΝΑΤΟ στα σύνορά της.
Αυτός είναι ο ένας δρόμος για την κατεδάφιση του Δυτικού αφηγήματος περί Ουκρανίας και Κριμαίας. Με την παρουσίαση πραγματικών γεγονότων, όπως η καθοδηγημένη από την CΙΑ χρησιμοποίηση επίλεκτων σκοπευτών ψευδούς σημαίας, που πυροβολούσαν τους διαδηλωτές (σημ: και αστυνομικούς) στο Κίεβο τον Φεβρουάριο του 2014. ΄Η την συνεχιζόμενη, με Δυτική βοήθεια, στρατιωτική επίθεση, από νέο-φασιστικές δυνάμεις του Κιέβου, εναντίον των υπό απόσχιση δημοκρατιών του Ντονμπάς, στην  Ανατολική Ουκρανία.
Η άλλη οδός για την κατεδάφιση του Δυτικού αφηγήματος  περνά από την  εξέταση και παρουσίαση  του πόσο γνήσιος, ειλικρινής και αδιαίρετος είναι ο σεβασμός της Δύσης στις αρχές Δικαίου που επικαλείται εναντίον της προσάρτησης ξένων εδαφών.
Ακούγοντας τις ατέλειωτες οιμωγές των Δυτικών κυβερνήσεων και των ΜΜΕ για την –σύμφωνα με την εκδοχή τους- ρωσική  προσάρτηση της Κριμαίας, θα πίστευε κανείς ότι ο υποτιθέμενος σφετερισμός εδαφών αποτελεί βαρύτατη παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου. Και θα περιέβαλλε με απεριόριστο θαυμασμό την αδιάλλακτη προσήλωση της Ουάσιγκτον και των Ευρωπαίων στην υπεράσπιση της εδαφικής κυριαρχίας, κρίνοντας από την ιερή αγανάκτησή τους κατά κάθε «προσάρτησης».
Ωστόσο, τα τραγελαφικά εγκαίνια της αμερικανικής πρεσβείας στην Ιερουσαλήμ, συνοδευόμενα από την σφαγή άοπλων, διαμαρτυρόμενων Παλαιστινίων, δείχνουν ότι  η Δυτική ηθική εξέγερση κατά της «προσάρτησης» δεν είναι παρά μια θεατρική απάτη. Σε επτά δεκαετίες επεκτεινόμενης παράνομης κατοχής παλαιστινιακών εδαφών από τους Ισραηλινούς η Ουάσιγκτον και οι Ευρωπαίοι δεν εκδήλωσαν καμιάν αντίδραση.
Αλλά όταν πρόκειται για την Κριμαία, μολονότι οι ισχυρισμοί τους είναι αστήρικτοι, οι Δυτικές δυνάμεις δεν σταματούν να θρηνούν για την «προσάρτησή» της από την Ρωσία, ως εάν πρόκειται για το μεγαλύτερο έγκλημα στην Ιστορία.
Χειρότεροι από ένοχοι υποκρισίας, οι ΗΠΑ και η Ε Ε υπήρξαν συνένοχοι δια της σιωπής, επιτρέποντας στο Ισραήλ να συνεχίζει να προσαρτά ολοένα και περισσότερα παλαιστινιακά εδάφη, παρά την ωμή παραβίαση του διεθνούς νόμου. Περιοδικές σφαγές και ολόκληροι πληθυσμοί κρατούμενοι σε βάρβαρη στρατιωτική πολιορκία στην Λωρίδα και της Γάζας και στην Δυτική Όχθη, ουδέποτε συνάντησαν κάποια αποτελεσματική αντίθεση από τις Δυτικές δυνάμεις.
Αυτήν την εβδομάδα η Ουάσιγκτον προχώρησε ένα βήμα περισσότερο, με το να  πανηγυρίσει ουσιαστικά την ισραηλινή προσάρτηση παλαιστινιακού εδάφους, κατά  τον προκλητικότερο τρόπο, με το άνοιγμα πρεσβείας στην κατεχόμενη Ιερουσαλήμ. Και στην συνέχεια, επιπλέον της παραβίασης του διεθνούς δικαίου, έχουμε την άσεμνη δήλωση του Λευκού Οίκου του Τραμπ, που υπερασπίστηκε την σφαγή αόπλων πολιτών ως «μια πράξη αυτό-άμυνας», από τους παράνομα κατέχοντες και εξοπλισμένους από τις ΗΠΑ Ισραηλινούς στρατιωτικούς. Μια  άδεια εκτελέσεων από τον Λευκό Οίκο.
Η πρεσβευτής των ΗΠΑ στον ΟΗΕ Νίκι Χάλι, επί μήνες κραυγάζει υστερικά κατηγορίες κατά της Ρωσίας για παραβιάσεις στην Ουκρανία και στην Συρία. Αλλά για τις μαζικές δολοφονίες Παλαιστινίων αυτήν την εβδομάδα, η Χάλι δεν είπε λέξη. Τα μόνα λόγια της ήταν συγχαρητήρια στο Ισραήλ για την νέα αμερικανική πρεσβεία στην κατεχόμενη Ιερουσαλήμ.
΄Ετσι, την επόμενη φορά που θα ακούσουμε την Ουάσιγκτον και τους Ευρωπαίους συμμάχους της να κάνουν κήρυγμα για Ρωσία και «προσάρτηση», η μόνη οφειλόμενη απάντηση είναι η περιφρόνηση για την φτηνή υποκρισία τους και την ουσιαστική αδιαφορία που έμπρακτα δείχνουν για τα δικαιώματα των Παλαιστινίων και την γενοκτονία  αυτού του λαού, υπο μια κατοχή στηριζόμενη από την Δύση.

Ο FINIAN CUNNINGHAM έχει διατελέσει ρεπόρτερ, ανταποκριτής σχολιογράφος και στέλεχος μεγάλων βρετανικών και αμερικανικών ειδησεογραφικών οργανισμών, όσο μπορούσε να γράφει όσα έβλεπε κα όσα με διασταυρούμενο έλεγχο διαπίστωνε πως παρουσιάζουν τα πραγματικά γεγονότα. ΄Εχει γράψει πάρα πολλά άρθρα επί διεθνών θεμάτων, που έχουν δημοσιευθεί σε πολλές γλώσσες.
Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού