Articles by "Κόσμος"
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κόσμος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Zero Hedge, 16-6-2019

Μετάφραση Μιχαήλ Στυλιανού

Ο Πρόεδρος Τραμπ εξακόντισε την κατηγορία της «προδοσίας» κατά των Τάϊμς της Νέας Υόρκης για το εκτεταμένο άρθρο έρευνας που υποστηρίζει ότι οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες αναβάθμισαν τις συστηματικές κυβερνο-επιθέσεις τους κατά του δικτύου ηλεκτρισμού της Ρωσίας. «Αυτό είναι μια ουσιαστική πράξη προδοσίας από μιαν κάποτε μεγάλη εφημερίδα σε απέλπιδα αναζήτηση μιας είδησης, οποιασδήποτε είδησης, ακόμη και αν κάνει κακό στην χώρα», έγραψε σε μήνυμα στο Τουίτερ ο Τραμπ, το βράδυ του Σαββάτου, αντιδρώντας στην είδηση που κυκλοφόρησε λίγες ώρες νωρίτερα.

΄Επειτα, έσπευσε να προσθέσει ένα δεύτερο μήνυμα συνέχειας, σε κεφαλαία, «ΕΠΙΣΗΣ, ΟΧΙ ΑΛΗΘΙΝΟ» - σαν τότε να είχε αντιληφτεί ότι το αρχικό του μήνυμά έμοιαζε να επιβεβαιώνει την είδηση. Στην συνέχεια κατήγγελλε πρόσθετα τους Τάϊμς ότι δημοσίευσαν «χωρίς την ελάχιστη σκέψη για τις συνέπειες».

Δεν είναι ακόμη αποσαφηνισμένο το κατά πόσο αυτά σημαίνουν ότι ο Πρόεδρος είναι έξω φρενών για το γεγονός ότι η δημοσίευση μιας αληθινής και εξακριβωμένης πληροφορίας θα μπορούσε να βλάψει την εθνική αξιοπιστία και την εθνική ασφάλεια, ή ότι μια ψευδής είδηση θα μπορούσε να τραυματίσει τις ΗΠΑ και να επισύρει ηλεκτρονικά αντίποινα . Αλλά τα παρορμητικά μηνύματα του Τραμπ στο Τουίτερ το Σάββατο μοιάζουν να στηρίζουν την πρώτην ερμηνεία.

Οι Τάϊμς γρήγορα αντέδρασαν μέσω Τουϊτερ, στις κατηγορίες για προδοσία, με τα εξής:

«Το να κατηγορείται ο Τύπος με προδοσία είναι επικίνδυνο. Περιγράψαμε το άρθρο στην κυβέρνηση πριν το δημοσιεύσουμε. ΄Όπως αναφέρεται στο κείμενο του άρθρου, οι αξιωματούχοι της εθνικής ασφάλειας του Προέδρου Τραμπ εδήλωσαν ότι δεν υπάρχουν ανησυχίες.

Τόσο ο στρατηγός Νακασόνε όσο και ο κ. Μπόλτον, μέσω εκπροσώπων, αρνήθηκαν να απαντήσουν σε ερωτήσεις για διεισδύσεις στο ηλεκτρικό δίκτυο της Ρωσίας. Αξιωματούχοι του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας επίσης αρνήθηκαν να σχολιάσουν, αλλά δήλωσαν ότι δεν έχουν ανησυχίες για την εθνική ασφάλεια από τις λεπτομέρειες του ρεπορτάζ των Τάϊμς για την στοχοποίηση του ρωσικού δικτύου ηλεκτρισμού –ίσως μια ένδειξη ότι κάποιες από τις εισβολές προορίζονταν να γίνουν αντιληπτές από τους Ρώσους.»

Το άρθρο των Τάϊμς της Νέας Υόρκης περιγράφει μιαν, όπως υποστηρίζει, εξελισσόμενη αμερικανική επιχείρηση διείσδυσης και εμφύτευσης καταστρεπτικού ιού στο ενεργειακό δίκτυο της Ρωσίας, σε προετοιμασία για οποιαδήποτε ενδεχόμενη μελλοντική μείζονα επιχείρηση κυβερνοπολέμου και επιπλέον σαν «προειδοποίηση» στο Κρεμλίνο. Ωστόσο το ρεπορτάζ είναι φειδωλό σε λεπτομέρειες και πληθωρικό σε μαρτυρίες ανώνυμων «σημερινών και πρώην» αξιωματούχων. Κατά τους Τάϊμς, «αξιωματούχοι περιέγραψαν την προηγουμένως μυστική προώθηση αμερικανικού κώδικα υπολογιστή μέσα στο ρωσικό ενεργειακό δίκτυο και σε άλλους στόχους».

Οι αξιωματούχοι ανέφεραν ότι «αυτό (η επιχείρηση διείσδυσης) προχώρησε μακριά, πολύ επιθετικότερα στην διάρκεια του περασμένου χρόνου» και ότι «κάνουν πράγματα σε μια κλίμακα που ούτε φανταζόμαστε πριν λίγα χρόνια». Μολονότι οι αμερικανικές επιχειρήσεις δεν έφτασαν στο επίπεδο συγκεκριμένων επιθέσεων, το καταστροφικό παρείσακτο (malware) αποτελεί μια «επίμονη παρουσία» εντός της ρωσικής υποδομής.

Το ρεπορτάζ παρουσιάζει τις τελευταίες ενισχυμένες ηλεκτρονικές επιχειρήσεις εναντίον της Ρωσίας ως μέρος μια ευρύτερης εκστρατείας συνωμοτικού ελέγχου του ενεργειακού δικτύου της χώρας από το 2012 –προσπάθειες που αυξήθηκαν μετά το θρυλούμενο ρωσικό «χάκινγκ» και την ανάμειξη στις εκλογές του 2016.

Κρίσιμη πληροφορία: Όπως το CNN μεταδίδει για το την είδηση: «Δύο κυβερνητικοί αξιωματούχοι δήλωσαν στους Τάϊμς πως πιστεύουν ότι ο Πρόεδρος Τραμπ δεν είχε ενημερωθεί με καμιά λεπτομέρεια για την εμφύτευση αμερικανικού κώδικα κομπιούτερ μέσα στο ρωσικό ενεργειακό δίκτυο.»

Και επιπλέον, η όλη αυτή ιστορία ξεκάθαρα υποδηλοί ότι οι ίδιοι οι εντεταλμένοι για την ενημέρωση του Προέδρου των ΗΠΑ αξιωματούχοι των μυστικών υπηρεσιών, στην πραγματικότητα αποκρύπτουν από τον Πρόεδρο πληροφορίες ζωτικής σημασίας.

Ώστε, περί αυτού πρόκειται –με δεδομένη την αξιοπιστία της είδησης- βασικά μια μεγάλη «μυστική στρατιωτική δράση» διευθύνεται από Διοικητές της αμερικανικής άμυνας και των μυστικών υπηρεσιών, με εσκεμμένη καταστρατήγηση της νόμιμης πολιτικής εποπτείας του Λευκού Οίκου;

Πράγματι, ίσως έχει δίκιο ο Πρόεδρος Τραμπ να έχει τη λέξη «προδοσία» σαν πρώτη σκέψη του –αν και δεν θα αφορούσε το ρεπορτάζ των Τάϊμς, αλλά εκείνους που προσπάθησαν να κρύψουν την επιχείρηση από τον ίδιο τον Πρόεδρο των ΗΠΑ.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Ο Αγιατολαχ Χαμενέϊ συνιστά τέσσερα μέτρα για την αντιμετώπιση της απειλής

Elijah J. Magnier, Russia Insider, 14-6-2019

[Το κατωτέρω άρθρο (του καλύτερα πληροφορημένου δημοσιογράφου της Μέσης Ανατολής) για ένα αρχαίο έθνος, με παράλληλο ιστορικό βίο και πολιτισμό, θα κινήσει στον ΄Ελληνα αναγνώστη ισχυρά αντιφατικά συναισθήματα. Αισθήματα θαυμασμού για την σοφία, την φρόνηση και την κρίση που αποθησαύρισε το περσικό έθνος - στην εξ ίσου πολυτάραχη ιστορική εμπειρία του- σοφία που διεφύλαξε και τώρα επιδεικνύει, στην νέαν υπαρξιακή απειλή που αντιμετωπίζει. Αλλά και συναισθήματα θλίψης, υστέρησης, μειονεξίας και εντροπής, που επιβάλλουν, στην εδώ πλευρά της Ιστορίας, οι αναπόδραστες στην σημερινή συγκυρία συγκρίσεις…]

Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού

Σε μια ιδιαίτερη συνάντηση με την ιρανική ηγεσία, ο Ηγέτης της Επανάστασης Σαγιέτ Αλή Χαμενέι, συνέστησε τέσσερα μέτρα για την αντιμετώπιση των αμερικανικών κυρώσεων και των απειλών κατά του Ιράν.

Το πρώτο μέτρο που πρότεινε ο ηγέτης του Ιράν είναι το Ιράν να αναπτύξει τις παραγωγικές δυνατότητές του και να μειώσει τις εισαγωγές του στο χαμηλότερο δυνατό επίπεδο στα προσεχή χρόνια. Οι εισαγωγές του Ιράν κυμαίνονται από 40 ως 65 δισεκατομμύρια δολάρια τον χρόνο (το 2010 έφθασαν τα 65,4 δις, ενώ το 2017 δεν ξεπέρασαν τα 51,6 δις δολάρια). Πρόκειται για εισαγωγές κυρίως μηχανών, ηλεκτρονικών υπολογιστών και τηλεφωνικού εξοπλισμού, φαρμάκων και ιατρικών εργαλείων, ηλεκτρικών μηχανών, σιταριού, δημητριακών και καλαμποκιού, ρυζιού και σόγιας, μεταφορικών οχημάτων, σιδήρου και φύλλων χάλυβος και οργανικών χημικών. Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, και η Κίνα είναι οι κύριοι προμηθευτές του Ιράν, μαζί με την Νότια Κορέα, την Τουρκία και την Γερμανία. Οι ετήσιες εξαγωγές της ΕΕ στο Ιράν είναι αξίας περίπου 10 δις δολαρίων.

Η δεύτερη σύσταση του αρχηγού του κράτους ήταν το Ιράν να λειτουργεί στην βάση της αρχής ότι δεν έχει πιστούς και σταθερούς φίλους. Επεσήμανε ότι οι σχέσεις με άλλες χώρες πρέπει να βασίζονται σε αμοιβαία συμφέροντα, αντι να είναι στρατηγικού χαρακτήρα. Το Ιράν θα πρέπει να στηρίζεται στις δικές του ικανότητες να υπερασπιστεί την ύπαρξη και την συνέχειά του, χωρίς να απομονώνεται. Άλλες χώρες μπορεί να συμπαραστέκονται στο Ιράν για το κοινό όφελος και συμφέρον, αλλά τέτοιες συμμαχίες θα πρέπει να αντιμετωπίζονται σαν προϊόν των περιστάσεων και των ευκαιριών και να μην θεωρούνται σαν κάτι δεδομένο και πάγιο.

Η τρίτη σύσταση ήταν να χαλαρώσει η εσωτερική ένταση με όλα τα κόμματα, συμπεριλαμβανομένων των μεταρρυθμιστών (Μεχντί Καρούμπι, Μιρ Χοσείν Μουσαβί, Ζάχρα Ραφσαζανί). Η ιρανική ηγεσία πιστεύει ότι η εθνική ενότητα έχει την κυρίαρχη προτεραιότητα αυτήν την περίοδο της κρίσης, που μπορεί να διαρκέσει άλλα πέντε χρόνια αν επανεκλεγεί ο Τραμπ. Επιπλέον, το Ιράν έχει μιαν ενιαία στάση απέναντι στις αμερικανικές κυρώσεις. Μετριοπαθείς, όπως ο Πρόεδρος Χασάν Ρουανί και ο υπουργός των Εξωτερικών Ζαουάτ Ζαρίφ έχουν υιοθετήσει σκληρή στάση, παρόμοια με του Σώματος των Φρουρών της Ιρανικής Επανάστασης.

Η τέταρτη σύσταση του Μεγάλου Αγιατολαχ Αλί Χαμενέι είναι το Ιράν να εξαρτάται στο μέλλον λιγότερο από τα έσοδα του πετρελαίου. Οι ετήσιες εξαγωγές αργού πετρελαίου του Ιράν είναι αξίας 21 ως 27 δισεκατομμυρίων δολαρίων και αντιπροσωπεύουν το 4,3% της παγκόσμιας αγοράς. Ο Ιρανός ηγέτης υπέδειξε την αύξηση και διαφοροποίηση της παραγωγής άλλων εγχώριων προϊόντων, που θα μπορούσε να εξάγει το Ιράν κυρίως, αλλά όχι αποκλειστικά, στις γειτονικές χώρες. Αυτό το μέτρο θα περιορίσει τις επιπτώσεις των αμερικανικών κυρώσεων στις ενεργειακές εξαγωγές του Ιράν, που δεν επινοήθηκαν από την κυβέρνηση Τραμπ αλλά εφαρμόζονται από όλες τις προηγούμενες αμερικανικές κυβερνήσεις από της ιρανικής επανάστασης (1979).

Η ιρανική ηγεσία πιστεύει ότι οι ΗΠΑ δεν αποβλέπουν στην πραγματικότητα να γονατίσουν το Ιράν, αλλά μάλλον να χρησιμοποιήσουν τις γοργά αναπτυσσόμενες στρατιωτικές δυνατότητές του σαν επιχείρημα πωλητή, για την αύξηση των πωλήσεων αμερικανικών όπλων σε χώρες συμμάχους τους, εχθρικά διακείμενες απέναντι στο Ιράν.

Ιρανικοί αντιαεροπορικοί πύραυλοι, πολύ μεγάλου βεληνεκούς, για πολλαπλούς ταυτόχρονα και αθέατους (stealth) στόχους

Επίσης πιστεύεται ότι οι ΗΠΑ δεν θα ήσαν ευτυχείς να δουν το Ιράν σε απόλυτη συνταύτιση με την Κίνα και την Ρωσία, ως τους κύριους στρατηγικούς εμπορικούς και στρατιωτικούς εταίρους του. Ότι, αντίθετα, οι ΗΠΑ θα επιδίωκαν μιαν σφαιρική συμφωνία, που θα τους εξασφάλιζε μερίδιο στην ιρανική αγορά και ανάπτυξη.

Δεν υπάρχει αμφιβολία -η ιρανική ηγεσία συμφωνεί- ότι η Τεχεράνη θα δεχόταν τελικά το αμερικανικό αίτημα να διαπραγματευθεί και να συζητήσει το θέμα της ιρανικής παρουσίας στην Συρία και της επιρροής της στις χώρες της Μέσης Ανατολής (στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ, στον Λίβανο και στην Υεμένη). Ωστόσο τίποτα δεν πρόκειται να γίνει προτού ο Τραμπ άρει τις κυρώσεις και αποδεχτεί την πυρηνική συμφωνία.

Ωστόσο το Ιράν έχει επίγνωση ότι ο Τραμπ δεν μπορεί, για εκλογικούς λόγους, να οπισθοχωρήσει. Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ σκαρφάλωσε σε ένα δέντρο και δεν βρίσκει τρόπο να κατεβεί. Το Ιράν μπορεί να βοηθήσει τον Τραμπ, εάν αυτός κοιτάζει αλλού όταν το Ιράν πουλά δύο εκατομμύρια βαρέλια πετρέλαιο την ημέρα, όπως κάνει με τα 10 εκατομμύρια κυβικά μέτρα αέριο που το Ιράν πουλάει τώρα στο Ιράκ. Οι ηγέτες του Ιράν ακολουθούν την αρχή του Ντενγκ Ξιαοπίνγκ: «Δεν με ενδιαφέρει εάν η γάτα είναι μαύρη ή άσπρη εφόσον πιάνει ποντικούς.» Εάν ο Τραμπ παραχωρήσει κάτι λιγότερο, το Ιράν δεν θα τον βοηθήσει να κερδίσει και δεύτερη θητεία το 2020 αλλά αντίθετα θα συντελέσει στο να αποτύχει.

Παρά την διάθεση του Ιράν να διαπραγματευθεί και για μείωση της έντασης, φαίνεται πως υπάρχουν κόκκινες γραμμές, σε θέματα μη διαπραγματεύσιμα, όπως: Η δυνατότητα του Ιράν να αναπτύσσει τις δυνατότητες των πυραύλων του και η υποχρέωσή του να υποστηρίζει τους εταίρους του στον Λίβανο, στην Συρία, στο Ιράκ, στην Υεμένη και στο Αφγανιστάν.

Δύο τάνκερ επλήγησαν την Πέμπτη από εκρήξεις στον Κόλπο του Ομάν. Όπως προβλεπόταν, οι ΗΠΑ κατηγόρησαν το Ιράν.
Την 7η Ιουλίου λήγει η 60-ήμερη προθεσμία της προειδοποίησης και το Ιράν ήδη προετοιμάζεται για να αποσυρθεί από την πυρηνική συμφωνία βαθμιαία. Η Ευρώπη εμφανίζεται –ως τώρα- ανέτοιμη να υψώσει κεφαλή στην αμερικανική ηγεμονία και στις κυρώσεις. Μοιάζει απίθανο ότι οι ηγέτες της θα αποφασίσουν να απειθαρχήσουν στις ΗΠΑ για 10 δισεκατομμυρίων εμπορικές συναλλαγές με το Ιράν. Ωστόσο το ζήτημα αφορά περισσότερα από την οικονομία. Θα είναι κάτι χωρίς προηγούμενο για τι ευρωπαϊκές χώρες πού, αντίθετα με τις ΗΠΑ, δηλώνουν σεβασμό στις αρχές του Δικαίου και της Δικαιοσύνης, να απιστήσουν σε μια συμφωνία δικής τους έμπνευσης και επίτευξης και να αθετήσουν διεθνείς συμβάσεις υπογραμμένες από τους ηγέτες τους. Επιπλέον, ο ευρωπαϊκός νομισματικός μηχανισμός που προοριζόταν να διευκολύνει το εμπόριο της Ευρώπης με το Ιράν, παρακάμπτοντας τις αμερικανικές κυρώσεις, τελικά δεν εφαρμόστηκε. Το Ιράν εξέφρασε την απογοήτευσή του για την ασυνέπεια της Ευρώπης.

Ο επικεφαλής του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας Γιουκίγια Αμάνο ανακοίνωσε ότι το Ιράν αύξησε τα επίπεδα εμπλουτισμού ουρανίου και το Ιράν συμφώνησε. Οι αμερικανικές κυρώσεις οδηγούν το Ιράν να συσσωρεύει φυγοκεντρωτές (ελλείψει εξαγωγικών δικαιωμάτων). Το Ιράν τους αναβαθμίζει από IR1 σε IR6 και απειλεί να το πάει σε «καταρράκτες από IR8». Παρόλο που οι ΗΠΑ ισχυρίζονται πως αδιαφορούν για την πυρηνική συμφωνία και την εγκατέλειψαν μονομερώς, δυσαρεστώντας τις χώρες που την είχαν συνυπογράψει και προκαλώντας στρατιωτική ένταση στην Μέση Ανατολή, ο Αμερικανός πρεσβευτής στην Βιέννη Τζάκι Ουόλκοτ βρήκε το θάρρος να κατηγορήσει το Ιράν ότι «παραβιάζει την συμφωνία, προκαλώντας μεγάλη ανησυχία σε όλους μας».

Όλα δείχνουν ότι το καλοκαίρι της Μέσης Ανατολής θα είναι θερμό, αν και ο πόλεμος δεν φαίνεται πιθανός. Η διαπάλη θα διατηρηθεί σε υψηλό επίπεδο από αμερικανικής και ιρανικής πλευράς, χωρίς καμία να υποχωρεί και να μειώνει την ένταση. Η 7η Ιουλίου δεν είναι μακριά και αναμφίβολα θα αναγγείλει νέες εκπλήξεις. Το Ιράν έχει την πρωτοβουλία στο πλευρό του και ο Τραμπ και οι νέο-συντηρητικοί του δεν έχουν παρά να περιμένουν το επόμενο βήμα.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Παρά τον διακηρυγμένο από τα Ηνωμένα Έθνη στόχο για την εξάλειψη της παιδικής εργασίας έως το 2025, ο ρυθμός μείωσής της παραμένει πολύ πιο αργός από αυτόν που θα οδηγούσε στην επίτευξη του στόχου. Η παιδική εργασία φαίνεται ότι θα συνεχίσει να αποτελεί φαινόμενο γερά ριζωμένο κυρίως στις φτωχιές κοινωνίες. 

Σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες εκτιμήσεις (2017) που παραθέτει ο Διεθνής Οργανισμός Εργασίας (ILO), στην παιδική εργασία (ηλικίες 5-14 ετών), βρίσκονται παγκοσμίως, 152 εκατ. παιδιά (64 εκατ. κορίτσια και 88 εκατ. αγόρια) αντιπροσωπεύοντας 10% όλων των παιδιών. 

Σχεδόν τα μισά από τα παιδιά που εργάζονται -73 εκατ. σε απόλυτους όρους- βρίσκονται σε επικίνδυνη εργασία που θέτει σε κίνδυνο την υγεία, την ασφάλεια και την ηθική ανάπτυξή τους. 

Ο συνολικός αριθμός των παιδιών στην απασχόληση, που προκύπτει από τον υπολογισμό τόσο της παιδικής εργασίας όσο και της απασχόλησης παιδιών άνω της νόμιμης ηλικίας εργασίας(15-17 ετών), φθάνει τα 218 εκατ. 

Σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες παγκόσμιες εκτιμήσεις της καταναγκαστικής εργασίας (2016), τα παιδιά που βρίσκονται σε αυτή την κατάσταση αριθμούν 4,3 εκατ., από τα οποία 1,0 εκατ. είναι παιδιά σε εμπορική σεξουαλική εκμετάλλευση, 3,0 εκατ. αντιμετωπίζουν άλλες μορφές εκμετάλλευσης και 300.000 είναι παιδιά σε καταναγκαστική εργασία που έχει επιβληθεί από κρατικές Αρχές. 

Τα στοιχεία αυτά δεν διαφέρουν σημαντικά από αυτά που δημοσιεύθηκαν τέσσερα χρόνια νωρίτερα. Κατά την περίοδο από το 2000 έως το 2016, παρουσιάστηκε καθαρή μείωση 94 εκατ. παιδιών στην παιδική εργασία και 134 εκατ. παιδιών συνολικά στην απασχόληση. 

Ο αριθμός των παιδιών σε επικίνδυνη εργασία μειώθηκε κατά περισσότερο από το ήμισυ στη διάρκεια της ίδιας περιόδου. 

Παιδική εργασία Επικίνδυνη εργασία 

2000 245.500.000 (16%) 170.500.000 (11,1%) 
2004 222.294.000 (14,2%) 128.381.000 ( 8,2%) 
2008 215.209.000 (13,6%) 115.314.000 (7,3%) 
2012 167.956.000 (10,6%) 85.344.000 (5,4%) -3% από το 2008 2016 151.622.000 (9,6%) 72.525.000 (4,6%) -1% από το 2012 

Η διατήρηση του σημερινού ρυθμού μείωσης θα άφηνε 121 εκατ. παιδιά στην παιδική εργασία το 2025, εκ των οποίων 52 εκατ. θα ήταν σε επικίνδυνη εργασία. 
Ένας παρόμοιος υπολογισμός, δείχνει ότι ακόμη και η διατήρηση του ρυθμού που επιτεύχθηκε κατά την περίοδο 2008 έως 2012 -ο ταχύτερος που έχει καταγραφεί μέχρι σήμερα- δεν θα ήταν αρκετή. Η επίτευξη του στόχου για μηδενική παιδική εργασία μέχρι το τέλος του 2025 απαιτεί επιταχυνόμενες προσπάθειες. 

Σχεδόν το ήμισυ της παιδικής εργασίας καταγράφεται στην Αφρική (72,1 εκατ.) και ακολουθούν η Ασία και Ειρηνικός με 62 εκατ., η Αμερική με 10,7 εκατ., η Ευρώπη και η κεντρική Ασία με 5,5 εκατ. και τα αραβικά κράτη με 1,1 εκατ. 

Παράγοντες που συμβάλλουν στην παιδική εργασία 

  • Περιορισμένη νομική προστασία 
  • Φτώχεια και κοινωνική ευπάθεια 
  • Κακή ποιότητα σχολικής εκπαίδευσης, περιορισμένη πρόσβαση στο σχολείο 
  • Περιορισμένες ευκαιρίες αξιοπρεπούς εργασίας, δύσκολες μεταβάσεις στην εργασία 
  • Απουσία ή αδύναμη υλοποίηση της ελευθερίας του συνεταιρίζεσθαι και της πραγματικής αναγνώρισης του δικαιώματος των συλλογικών διαπραγματεύσεων και άλλων μορφών κοινωνικού διαλόγου 

Ένας πολύ μεγάλος αριθμός παιδιών στην παιδική εργασία είναι εντελώς εκτός εκπαίδευσης. Στην ομάδα ηλικίας 5-14 ετών, υπάρχουν 36 εκατ. παιδιά στην παιδική εργασία που είναι εκτός σχολείου, 32% όλων των εργαζόμενων παιδιών αυτής της ηλικιακής ομάδας. 

Η παιδική εργασία συνδέεται και με την οικονομική κατάσταση. Ποσοστό 43% των παιδιών στην παιδική εργασία ζουν σε χώρες με χαμηλό εθνικό εισόδημα, ενώ 1,3% ζουν σε χώρες με υψηλό εθνικό εισόδημα. Μάλιστα, 71% των εργαζόμενων παιδιών απασχολούνται στον αγροτικό τομέα και 69% από αυτά εργάζονται χωρίς να πληρώνονται, εντός της οικογενειακής τους μονάδας.

πηγή 


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
GILAD ATZMON *• Unz Review,JUNE 3, 2019

Ο τίτλος της χθεσινής Ynet παραδεχόταν αυτό που ήταν φανερό σε πολλούς σχολιαστές της Μέσης Ανατολής: Το Ισραήλ δεν μπορεί να κερδίσει τον επόμενο πόλεμο. Ο τίτλος του πιο έγκριτου Ισραηλινού στρατιωτικού συντάκτη Ρον Μπεν Γισάϊ αναφέρει: «Γιατί δεν θα κερδίσουμε τον επόμενο πόλεμο;». Μολονότι τα περισσότερα από τα άρθρα του Ben Yishai στην εβραϊκή αναδημοσιεύονται στην αγγλική έκδοση της Ynet, αυτό το άρθρο δεν μεταφράστηκε ως τώρα και για προφανείς λόγους. Είναι ίσως πάρα πολύ ανησυχητικό για τους Εβραίους της διασποράς.

Η συλλογιστική του Μπεν Γισάϊ είναι σαφής και στερεή: Το Ισραήλ δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τις στρατιωτικές απώλειες. Τα ζητήματα ασφάλειας του Ισραήλ έχουν πολιτικοποιηθεί. Οι στρατιωτικοί διοικητές υπόκεινται συχνά σε νομικές διαδικασίες, που οδηγούν σε σκληρές κυρώσεις, μεταξύ των οποίων και η θέση σε διαθεσιμότητα. Κατά συνέπεια πολλοί από αυτούς έχουν χάσει τον ζήλο τους. Η ισραηλινή κοινωνία είναι πολύ ευαίσθητη στις απαγωγές και στις επιδρομές αρπαγής και τελικά οι γονείς έχουν εμπλακεί πολύ στα στις υποθέσεις του στρατού. Ο Μπεν Γισάϊ συμπεραίνει ότι το Ισραήλ είναι πολύ αδύνατο: «Είτε πρόκειται για πόλεμο κατά της (παλαιστινιακής) Χαμάς, των Εσμπολά (του Λιβάνου), της Συρίας, ή όλων μαζί, δεν θα νικήσουμε!»

Ο Μπεν Γισάϊ είναι αρκετά έντιμος να παραδεχτεί δημόσια ότι οι εχθροί του Ισραήλ καταλαβαίνουν την ψυχολογική, πνευματική, πολιτιστική και πολιτική υφή της ισραηλινής κοινωνίας. Έχουν γνώση της αδυναμίας του Ισραήλ και της παράλυσης των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων και ενεργούν σε αυτή την βάση. Κατά τον Μπεν Γισάϊ, ο Σιϊτικός άξονας, η Χαμάς και οι Σαλάφι-Τζιχαντιστές κατανοούν όλοι ότι «δεν θα μπορούσαν να καταστρέψουν το Ισραήλ με μιαν ή δύο βίαιες στρατιωτικές ενέργειες και επομένως συνέχισαν ένα πόλεμο στρατηγικής φθοράς εναντίον μας». «Οποιοσδήποτε γύρος βίας ή πόλεμος, με ανολοκλήρωτα αποτελέσματα υπέρ του Ισραήλ, θα ιδωθεί ως ένα νέο καρφί στο φέρετρο των Σιωνιστών», λέει ο Μπεν Γισάϊ. «Βλέπουν την δημόσια υστερία για τις απώλειες στην δική μας πλευρά. Παρατηρούν την φρενίτιδα των ΜΜΕ, που υποσκάπτει την εμπιστοσύνη των Ισραηλινών πολιτών, βλέπουν τις ανακριτικές επιτροπές που τιμωρούν στρατιωτικούς διοικητές μετά από κάθε γύρο βίας και που οδηγεί σε δυσπιστία προς την τάξη των πολιτικών και στην διαδικασία λήψης των αποφάσεών τους.»

Ο Μπεν Γισάϊ παρατηρεί σωστά ότι όλα αυτά σημειώνονται όταν «το Ιράν έχει μιαν αξιόπιστη ικανότητα να απειλήσει το Ισραήλ με πυρηνικά όπλα και βαλλιστικούς πυραύλους.» Ο Μπεν Γισάϊ προβλέπει ότι η ισραηλινή κοινωνία θα καταρρεύσει εσωτερικά και οι Εβραίοι που αναζητούν μια καλύτερη ζωή και είναι «αρκετά χαλασμένοι» για να ενεργήσουν σύμφωνα, θα διασκορπιστούν σε όλο τον κόσμο, σε αναζήτηση μιας πιο ήσυχης και ασφαλέστερης θέσης κάτω από τον ήλιο.

Καμιά από αυτές τις παρατηρήσεις δεν είναι νέα για εμένα. ΄Ηδη από τα 1980, μετά την πρώτη Ιντιφάντα (άοπλη παλαιστινιακή εξέγερση), άκουσα Ισραηλινούς στρατηγούς να ομολογούν δημόσια ότι «για να νικήσουν οι Παλαιστίνιοι το μόνο που έχουν ανάγκη είναι να επιζήσουν». Παλαιστίνοι αναλυτές έχουν γράψει επί χρόνια ότι «μπορεί το Ισραήλ να έχει πολλά φονικά όπλα, αλλά οι Παλαιστίνιοι διαθέτουν μιαν βόμβα, την δημογραφική βόμβα».

΄Εχω επισημάνει κατ΄επανάληψη στα γραφτά μου ότι το Ισραήλ δεν κέρδισε ούτε έναν πόλεμο μετά το 1967. Ακόμη και όταν νίκησε στο πεδίο της μάχης (όπως το 1973), δεν μπόρεσε να πετύχει τους στρατιωτικούς στόχους του. Και περιέργως, η μεγαλύτερη στρατιωτική νίκη του Ισραήλ το 1967 επιφόρτισε την χώρα με ορισμένα πολιτικά, στρατηγικά και δημογραφικά προβλήματα που έχουν καταστήσει την μελλοντική επιβίωση του εβραϊκού κράτους, στη σημερινή μορφή του, ένα μη ρεαλιστικό σενάριο. ΄Όπως ο Ρον Μπεν Γισάϊ (αλλά πολύ πριν από αυτόν) υποστήριζα πάντα ότι το Ισραήλ ζει σε δανεικό χρόνο.

Αλλά το Ισραήλ και ο στρατός του δεν είναι μόνοι. Οι στρατοί της Αμερικής, της Βρετανίας και της Γαλλίας, μαζί με του ΝΑΤΟ γενικά, είναι επίσης ανίκανοι να κερδίσουν πολέμους. Ο σοβιετικός στρατός ηττήθηκε στο Αφγανιστάν για τους ίδιους λόγους. Οι σύγχρονοι στρατοί δεν κερδίζουν πολέμους, είναι καλοί για να σπέρνουν παράπλευρες απώλειες. Είναι μάλιστα πιθανό οι σύγχρονοι στρατοί να μη προορίζονται για να κερδίζουν πολέμους. Η πραγματική αποστολή τους είναι να συντηρούν το στρατιωτικό-βιομηχανικό πλέγμα συμφερόντων, με συνεχή πόλεμο.

Μια σύγκρουση με την Χαμάς, για παράδειγμα, οδηγεί σε αυξανόμενη ζήτηση για τον Ισραηλινό Σιδερένιο Θόλο. Η Βρετανία, η Αμερική και η Γαλλία εξαπολύουν τον ένα εγκληματικό πόλεμο μετά τον άλλο, δεν νικούν ποτέ, αλλά συντηρούν σταθερά την παραγωγή φονικών μηχανών. Η Ρωσία πράγματι κέρδισε πρόσφατα έναν πόλεμο μαζί με το Ιράν. Αυτό αμέσως μεταφράστηκε σε αγορές όπλων.

Αλλά το πράγμα πηγαίνει μακρύτερα. Οι Δυτικοί στρατοί καλούνται να ακολουθούν στρατιωτικούς αντικειμενικούς σκοπούς που καθορίζονται από δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις. Στην μετά-πολιτική εποχή, η όλη πολιτική τάξη είναι ανησυχητικά δυσλειτουργική και μοναδική στην ανικανότητά της να παραγάγει μελετημένες αποφάσεις, για να μην πούμε για στρατιωτικούς αντικειμενικούς σκοπούς. Οι πολεμοχαρείς κομπορρημοσύνες του Προέδρου Τραμπ εναντίον της Συρίας, του Ιράν και της Βόρειας Κορέας είναι τέλεια παραδείγματα των πιο πάνω. Ο Τραμπ απειλεί να εξαπολύσει πολέμους με την συχνότητα που αλλάζει τις κάλτσες του, αλλά ποτέ δεν παρέχει στους στρατηγούς του ένα εύλογο σύνολο επιδιώξεων. Ο Ομπάμα, ο Κάμερον και ο Σαρκοζί δεν ήσαν καλύτεροι. Δεν κατάφεραν να ορίσουν τους στόχους για την εισβολή στην Λιβύη ή για οποιαδήποτε άλλη εγκληματική νεοσυντηρητική σύρραξη που εξαπέλυσαν.

Περιέργως, θα επιτρέψω στον εαυτό μου να αναφέρω ότι ένας από τους μόνους κρατικούς ηγέτες που έχουν πλήρη συναίσθηση της ανικανότητας των συγχρόνων στρατών να κερδίσουν πολέμους είναι ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου. Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ έχει συνείδηση του γεγονότος ότι ο στρατός του είναι ασθενής και ότι οι Ισραηλινοί είναι ακόμη πιο αδύνατοι. Αντίθετα προς τους προκατόχους του, ο Νετανιάχου προσπαθεί στην πραγματικότητα να αποφύγει συγκρούσεις μεγάλης κλίμακας με την Γάζα, την Συρία ή το Εσμπολά, όσο του είναι δυνατό. Ο Νετανιάχου δεν είναι «λάτρης της ειρήνης» ή «ανθρωπιστής». Είναι ευτυχής να αναθέτει σε εκπαιδευμένους σκοπευτές να σημαδεύουν αμάχους και « τους αφήνει» να σκοτώνουν παιδάκια που πλησιάζουν πάρα πολύ στο συρματόπλεγμα των συνόρων. Ο Νετανιάχου στέλνει «Ντρόουνς» να βομβαρδίζουν ιρανικούς στόχους στην Συρία. Αλλά είναι πολύ προσεκτικός να μην παρασύρει την περιοχή σε έναν ολοκληρωτικό πόλεμο. Ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου δεν χρειαζόταν τον Ρον Μπεν Γισάϊ. Κατάλαβε πολλά χρόνια πριν ότι ο ισραηλινός στρατός και η ισραηλινή κοινωνία δεν μπορούν να κερδίσουν πολέμους. Αντί γι΄αυτό, αγοράζει χρόνο.


*Ο συντάκτης του ανωτέρω άρθρου είναι πολύ γνωστός Βρετανός συγγραφέας και μουσικός, εβραϊκής καταγωγής και θρησκεύματος, αποσυνάγωγος όμως και στόχος εχθρότητας στα δυναμικά λόμπυ της ισραηλινής διασποράς, για την παρρησία του λόγου και των κειμένων του στην αδιάλλακτη, αγωνιστική υπεράσπιση της αλήθειας, του δικαίου και της ειρήνης.

Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Σύμφωνα με τη Save the Children, περίπου 85.000 παιδιά κάτω από πέντε ετών μπορεί να έχουν πεθάνει στην Υεμένη από την πείνα.

Δύο εκατομμύρια παιδιά πάσχουν από οξύ υποσιτισμό και 360.000 κινδυνεύουν να λιμοκτονήσουν.

Διεθνείς οργανισμοί αναφέρουν ότι 14 εκ. άνθρωποι κινδυνεύουν από λιμό.

Η κατάσταση στην Υεμένη έχει επιδεινωθεί μετά την επέμβαση μιας στρατιωτικής συμμαχίας υπό τη διοίκηση της Σαουδικής Αραβίας (στηριζόμενη από τις ΗΠΑ) το Μάρτιο του 2015.

Αλλά και «Μετά τη σύναψη της συμφωνίας της Στοκχόλμης την 13η Δεκεμβρίου(2018), εκτιμάται ότι οκτώ παιδιά σκοτώνονται ή τραυματίζονται καθημερινά στην Υεμένη», υπογράμμισε η Μισέλ Μπατσελέτ, επικεφαλής της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, τοποθετούμενη ενώπιον του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών στη Γενεύη.

Κι όμως κανείς δεν αντιδρά. Πουθενά δεν γίνεται θέμα. Οι ΗΠΑ και συνολικά οι χώρες της Δύσης κορυβαντιούν για τον Μαδούρο, αλλά σιωπούν για την Υεμένη. Σιωπούν για τα σκλαβοπάζαρα της Λιβύης. Το ίδιο και για το Κονγκό και τα μικρά παιδιά που εργάζονται στα ορυχεία κολτανίου. Το ίδιο και για τους απελπισμένους πρόσφυγες, τους μικρούς Αϊλάν που πνίγονται στη Μεσόγειο, για τους απάνθρωπους Σαλβίνι, για την άγρια εκμετάλλευση των ασυνόδευτων προσφυγόπουλων, για το trafficking…

Μην δίνετε βάση στις κυρίες του φιλοπτώχου ταμείου της ενορίας και τις κρυφοφασίστριες φιλάνθρωπες κυρίες της Φιλοθέης που όση αγάπη δήθεν διαθέτουν για τα ελληνόπουλα τόσο μίσος ξερνάνε για τα προσφυγόπουλα. Πολύ περισσότερο μην πιστεύετε τις επικοινωνιακές εκστρατείες φιλανθρωπίας και επιλεκτικής ευαισθησίας…

Όταν αγαπάς επιλεκτικά, όταν αγαπάς μόνο τα "δικά μας Παιδιά", αγαπάς σαν χρυσαυγίτης...

πηγή
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Zero Hedge, Via The Strategic Culture Foundation, /07 06/2019
Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν υποδέχθηκε τον Κινέζο Πρόεδρος Ξι Ζιπίνγκ αυτή την εβδομάδα στην Μόσχα για μια τριήμερη επίσκεψη. Δεν ήταν μόνο η προσωπική εγκαρδιότητα μεταξύ των δύο ηγετών που προβλήθηκε. ΄Εχουν ήδη συναντηθεί περί τις 30 φορές τα έξη τελευταία χρόνια. Ο Πρόεδρος Ξ ί χαρακτήρισε τον Πρόεδρο Πούτιν ως τον στενότερο σύμμαχο και φίλο του.

Ακόμη σημαντικότερο, τα δύο έθνη στερεώνουν μιαν στρατηγική συμμαχία που θα μπορούσε να προσδιορίσει την μορφή της γεωπολιτικής πραγματικότητας του 21ου Αιώνα.

Οι Πούτιν και Ξι, συμμετείχαν επίσης αυτήν την εβδομάδα στην ετήσια σύνοδο του Διεθνούς Οικονομικού Συνεδρίου της Πετρούπολης και υπέγραψαν πλήθος εμπορικών συμφωνιών, οι οποίες θα ωθήσουν την Ευρασιατική και ευρύτερα την παγκόσμια ανάπτυξη.

Μεγαλύτερης ακόμη σημασίας είναι η συνεχής ώθηση από την Μόσχα και το Πεκίνο στην διεξαγωγή του διεθνούς εμπορίου με τα εθνικά νομίσματα, αποφεύγοντας το αμερικανικό δολάριο ως μέσο πληρωμών. Αυτό είναι ένα κρίσιμο βήμα για την αντιμετώπιση του επιδιωκόμενου «ηγεμονικού ελέγχου» του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος από την Ουάσιγκτον. Κατ’ επανάληψη η Ουάσιγκτον καταχράται την προνομιακή της θέση να τυπώνει ή να αποσύρει δολάρια, προκειμένου να προωθεί τα σχέδιά της για την κυριαρχία της επί άλλων εθνών. Αυτή η κατάχρηση πρέπει να σταματήσει και θα σταματήσει καθώς η Ρωσία και η Κίνα στρώνουν τον δρόμο προς έναν νέο, δικαιότερο μηχανισμό διεθνών οικονομικών συναλλαγών και εμπορίου.

Το όραμα συνεργασίας και συνεταιρισμού που περιέγραψαν οι Πούτιν και Ξι βασίζεται στον αμοιβαίο σεβασμό και στην ειρηνική ευημερία. Όχι μόνο γι’ αυτά τα δύο έθνη, αλλά για όλα τα άλλα που θα συμμετάσχουν στο συλλογικό σχέδιο που εξεπόνησαν . Με αυτόν τον τρόπο, η συμμαχία που στερεώνεται από την Κίνα και την Ρωσία, είναι ενός είδους που προσφέρει μια νέαν ελπίδα για ένα προοδευτικό και ειρηνικό μέλλον για τον πλανήτη.

Αυτή η θετική προοπτική είναι ιδιαίτερα θελκτική σε μιαν εποχή όπου οι ΗΠΑ, υπό τον Πρόεδρο Τραμπ, εξαπολύουν μια ομοβροντία εντάσεων και δυνητικών συρράξεων στην προσπάθειά τους να επιβεβαιώσουν την διεθνή κυριαρχία. Οι ΗΠΑ εκτοξεύει κυρώσεις και απειλές κατά πολλών εθνών, όπως η Ρωσία και η Κίνα, αλλά επίσης και εναντίον των υποτιθεμένων συμμάχων της στην Ευρώπη, σε μιαν απεγνωσμένη απόπειρα να αποκαταστήσει την μονομερή ηγεμονική φιλοδοξία της.

Αυτό το σχέδιο είναι η άρνηση του οράματος της αλληλεγγύης και της συνεργασίας που επρόβαλε η ρωσική και η κινεζική ηγεσία. Ο «Αμερικανικός τρόπος» δεν είναι μόνον μάταιος. Είναι μια νοοτροπία του όλα-για-όλα, που οδηγεί στην καταστροφή και στον πόλεμο. Σε έναν δρόμο όπου τελικά κανείς δεν κερδίζει.

Και ωστόσο η Ιστορία μας το έχει δείξει ήδη. Στον 20ό Αιώνα διεξάχθηκαν δύο φρικαλέοι πόλεμοι –με συνολικό αριθμό θυμάτων του εφιαλτικού μεγέθους των 100 εκατομμυρίων ανθρώπων- κυρίως εξαιτίας του ιδιοτελούς ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού και της νοοτροπίας του όλα-για-όλα.

Η Ρωσία και η Κίνα ήσαν τα δυο έθνη που υπέφεραν περισσότερο σε αυτές τις τόσο αιματηρές συρράξεις. Και οι δυο ξέρουν το τρομακτικό κόστος του πολέμου αλλά επίσης την ανεκτίμητη αξία της ειρήνης. Γι’ αυτό είναι ενθαρρυντικό να βλέπεις αυτές τις δύο χώρες να σφυρηλατούν ένα υπόδειγμα διεθνούς συνεργασίας, βασιζόμενης στην αμοιβαιότητα και στην δέσμευση για την ανάπτυξη προς το γενικό καλό όλων των λαών.

Η πολυύμνητη πολυμέρεια (multilateralism) κατά την διάρκεια της λεγόμενης Pax Americana ήτανε πάντοτε υπερτιμημένη. Λειτούργησε πράγματι ως κάλυμμα για την πιστευόμενη παγκόσμια ηγεμονία της Ουάσιγκτον. Το σημερινό ξήλωμα τής υπό αμερικανική ηγεσία Δυτικής Τάξης είναι απλώς η ανάδυση στην επιφάνεια του άσχημου προσώπου της αμερικανικής εξουσίας.

Ενώ ο Πούτιν και ο Ξι αυτήν την εβδομάδα εκπροσωπούσαν ένα όραμα για το μέλλον, φαίνεται ειρωνική σύμπτωση ότι οι ΗΠΑ και μερικοί άλλοι Δυτικοί ηγέτες εντρυφούσαν σε ιστορική παρελθοντολογία. Η πλαστή συντροφικότητα των Δυτικών ηγετών ήταν επίσης εξόφθαλμη, διαψευδόμενη από τις συνεχιζόμενες πολλαπλές συγκρούσεις μεταξύ των ΗΠΑ, Γαλλίας, Βρετανίας και Γερμανίας.

Ο Πρόεδρος Τραμπ και οι άλλοι επρόβαλαν την 75η επέτειο της αποβατικής επιχείρησης στην Νορμανδία τον Ιούνιο του 1944. Αυτό το γεγονός σημείωνε το άνοιγμα του Δυτικού Μετώπου στην κατεχόμενη από τους Γερμανούς Ευρώπη και συνέβαλε στην τελική ήττα του 3ου Ράιχ τον Μάιο του 1945. Είναι αξιοθρήνητο πάντως ότι οι Δυτικοί ηγέτες επιμένουν σε μιαν υπεροπτική και ψεύτικη θέση ότι η απόβαση στην Νορμανδία ήταν το αποφασιστικό σημείο καμπής προς την οριστική νίκη στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Είναι ειλικρινά αναμφισβήτητο ότι ήταν ο σοβιετικός Ερυθρός Στρατός και οι κολοσσιαίες θυσίες των σοβιετικών πολιτών που αποτέλεσαν την κρίσιμη δύναμη στην ήττα της ναζιστικής Γερμανίας και την απελευθέρωση της Ευρώπης από τον φασισμό. Η τρομακτική μάχη του Στάλινγκραντ, που τσάκισε την ναζιστική πολεμική μηχανή, είχε τελειώσει τον Φεβρουάριο του 1943, κάπου 16 μήνες προτού οι Δυτικοί Σύμμαχοι αρχίσουν την υπερβολικά καθυστερημένη δημιουργία του Δυτικού Μετώπου.

Ο Δυτικοί ηγέτες μπορούν να εντρυφούν σε κομπασμούς αυτό-εξυπηρέτησης για υποτιθέμενες παλαιές δόξες. Αυτό δεν αλλάζει τα ιστορικά αρχεία και την ιστορική αλήθεια. Και εξάλλου, αυτοί που δεν διδάσκονται από την Ιστορία είναι καταδικασμένοι να παγιδευτούν στα σφάλματα και στα αδιέξοδά της.

΄Αρμοζε τέλεια ότι ο Πούτιν και ο Ξι δεν συμμετείχαν στις επετειακές εκδηλώσεις της νοσταλγίας και της καταφυγής στην απατηλή δόξα του 20ου Αιώνα. Ήταν σκυμμένοι στην σφυρηλάτηση μιας συμμαχίας κατάλληλης για τον 21ο Αιώνα.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Η θάλασσα στις νήσους Φερόες βάφτηκε για μία ακόμα φορά κόκκινη, χθες, από το αίμα δεκάδων φαλαινών και δελφινιών που θανατώθηκαν στην «παραδοσιακή» σφαγή από τους ντόπιους ψαράδες και τις οικογένειές τους. 

Η βίαιη πρακτική συνεχίζεται στο νησί της Δανίας, παρά την σωρεία επικρίσεων από ακτιβιστές και φιλοζωικές οργανώσεις. Εικόνες από τους κολπίσκους που μετατρέπονται κάθε χρόνο σε υγρό τάφο για εκατοντάδες φάλαινες αλλά και δελφίνια, έχουν ήδη διαδοθεί στο διαδίκτυο προκαλώντας, όπως πάντα, έντονες αντιδράσεις. 

 Στο λεγόμενο "Grindadráp", οι ντόπιοι κόβουν τους λαιμούς των ζώων και στις συνέχεια σκίζουν τα κουφάρια τους που τα αφήνουν για ώρες στην ακτή, μέχρι όλο το αίμα τους να τρέξει στη θάλασσα. 

Οι τοπικές αρχές ξεκαθαρίζουν ότι η θανάτωση των θαλάσσιων θηλαστικών είναι νόμιμη και οικολογικά «βιώσιμη», με σεβασμό στους διεθνείς κανονισμούς. Μάλιστα πλέον απαιτούν από τους συμμετέχοντες να έχουν άδειες και να χρησιμοποιούν τις προβλεπόμενες μεθόδους και εξοπλισμούς αν και αναρίθμητες είναι οι περιπτώσεις όπου μικρά παιδιά βοηθούν τους γονείς τους να σκοτώσουν τις φάλαινες.

Παρά τις διαβεβαιώσεις και τους κανονισμούς πάντως, φιλοζωικές οργανώσεις αγωνίζονται να σταματήσουν αυτό το βίαιο έθιμο, χωρίς μέχρι στιγμής οι κινητοποιήσεις τους να έχουν φέρει κάποιο αποτέλεσμα. 

Οι ψαράδες οδηγούν με τα σκάφη τους τα ανυποψίαστα πλάσματα σε μικρούς κόλπους όπου θανατώνονται κατά εκατοντάδες. Οι σχετικοί νόμοι επιβάλουν το κυνήγι να γίνεται με τέτοιον τρόπο ώστε τα ζώα να υποφέρουν «όσο το δυνατόν λιγότερο». Μόλις οι φάλαινες φτάσουν στην ακτή, οι ψαράδες τους κόβουν τον λαιμό και τα θηλαστικά πεθαίνουν μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Σύμφωνα με τις αρχές, οι ψαράδες σπάνε την σπονδυλική στήλη των ζώων τόσο γρήγορα που οι φάλαινες χάνουν τις αισθήσεις τους αμέσως. 

 Το νησιωτικό σύμπλεγμα των Φερόες βρίσκεται στον Βόρειο Ατλαντικό, ανάμεσα στη Νορβηγία και στην Ισλανδία και αποτελείται από 18 νησιά. 

Κάθε χρόνο, περίπου 800 φάλαινες - πιλότοι και δελφίνια θανατώνονται για το κρέας τους, τρέφοντας τους 50.000 κατοίκους. 

Χθες, εκτιμάται πως σκοτώθηκαν περίπου 200 φάλαινες - πιλότοι και περισσότερα από 40 δελφίνια.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Με μία λιτή ανακοίνωση η οποία δεν ξεπερνούσε τις δυο αράδες η Google δημοσιοποίησε ότι συμμορφώνεται στις εντολές του προέδρου Trump, σταματώντας να υποστηρίζει με το λογισμικό της τα κινητά Huawei. Το άκουσμα της είδησης προκάλεσε πανικό στους Έλληνες χρήστες των έξυπνων κινητών της κινεζικής εταιρείας καθώς είναι πάρα πολύ εκείνοι για τους οποίους αποτελούν σημαντικό κομμάτι της καθημερινότητάς τους.

Εντούτοις η κατασκοπευτική σύγκρουση ανάμεσα στην Αμερική και την Κίνα και οι κατηγορίες ότι οι συσκευές επιτρέπουν την παρακολούθησή τους προκαλεί σημαντικό πονοκέφαλο σε όλους όσοι είχαν εναποθέσει τις τηλεπικοινωνίες τους στη Huawei. Οι υπάρχοντες χρήστες των Huawei smartphones θα μπορούν να χρησιμοποιούν και να «κατεβάζουν» αναβαθμίσεις των εφαρμογών της Google μέσω Google Play, αλλά όταν η Google κυκλοφορήσει τη νέα έκδοση του Android (την οποία ετοιμάζει), η Huawei δεν θα επιτρέπεται να προσφέρει την αναβάθμιση στις συσκευές της, σύμφωνα με το BBC και το πρακτορείο Ρόιτερς.

Όπως αναφέρει η εταιρεία σε ανακοίνωσή της η Huawei «θα συνεχίσει να προσφέρει αναβαθμίσεις ασφάλειας και υπηρεσίες για τα smartphones και τα tablets της αφού αποκλείστηκε από τις μελλοντικές αναβαθμίσεις της Google στο λειτουργικό της σύστημα Android. Θα συνεχίσουμε να χτίζουμε ένα ασφαλές και σταθερό λογισμικό περιβάλλον ώστε να προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία σε όλους τους χρήστες μας σε όλο τον κόσμο. όντας ένας από τους βασικούς παγκόσμιο συνεργάτες του λογισμικού Android έχουμε εργαστεί εντατικά με την ανοιχτού λογισμικού πλατφόρμα ούτως ώστε να αναπτύξουμε ένα οικοσύστημα το οποίο παρέχει σημαντικά οφέλη στους χρήστες αλλά και γενικότερα στην εν λόγω βιομηχανία». Η ανακοίνωση καταλήγει ότι «για τους υπάρχοντες χρήστες των υπηρεσιών μας το Google Play και υπηρεσίες της Ασφάλειας που παρέχει θα συνεχίσουν να λειτουργούν κανονικά στις υπάρχουσες συσκευές Huawei»

Ωστόσο η εταιρία δεν διευκρίνισε τι θα συμβεί με τα τηλέφωνα που θα πουλήσει στο μέλλον, που είναι απίθανο να έχουν πρόσβαση στις δημοφιλείς υπηρεσίες της Google όπως το gmail, το YouTube και το Chrome εκτός κι αν «Η Huawei θα συνεχίσει να προσφέρει αναβαθμίσεις ασφαλείας και υπηρεσίες after-sales εξασφαλίσει ειδική άδεια. Σε όλα τα υφιστάμενα προϊόντα smartphone και tablet Huawei και Honor, καλύπτοντας αυτά που έχουν πουληθεί και που είναι παγκοσμίως σε στοκ», ανέφερε εκπρόσωπος της Huawei σε email.

Η Huawei είναι η δεύτερη μεγαλύτερη στον κόσμο εταιρία κατασκευής smartphones μετά τη Samsung και στοχεύει στην πρώτη θέση.

Παρά το γεγονός ότι στελέχη της Huawei Greece μιλώντας στο ethnos.gr, υποστήριξαν ότι η όλη υπόθεση βρίσκεται σε εξέλιξη και πιθανώς να βρεθεί μία λύση σχετικά με τη μελλοντική υποστήριξη το κινητό της εταιρείας από την Google, με τα υπάρχοντα δεδομένα, τα επόμενα κινητά της εταιρείας δεν θα μπορούν να χρησιμοποιούν το λογισμικό του αμερικανικού κολοσσού, γεγονός που θα παίξει σημαντικό ρόλο στην επόμενη μέρα των έξυπνων κινητών στη χώρα μας.

Σχεδόν το ήμισυ των 208 εκατ. τηλεφώνων Huawei που διατέθηκαν στην αγορά το 2018 πήγαν εκτός της ηπειρωτικής Κίνας και η Ευρώπη είναι η σημαντικότερη αγορά του εξωτερικού, όπου οι συσκευές της κατέχουν αυτή τη στιγμή μερίδιο αγοράς 29%, σύμφωνα με την εταιρία τεχνολογικών ερευνών IDC.

Η Google ανακοίνωσε ότι θα θέσει σε εφαρμογή περιορισμούς στις αναβαθμίσεις Android για τη Huawei αφού ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ προσέθεσε την Πέμπτη την κινεζική εταιρία σε ‘μαύρη λίστα’, γεγονός που θα καταστήσει δύσκολες για την εταιρία τις συναλλαγές με εταίρους στις ΗΠΑ. «Συμμορφωνόμαστε με το διάταγμα και εξετάζουμε τις επιπτώσεις», δήλωσε εκπρόσωπος της Google.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Moon of Alabama, Comité Valmy, 8-5-2019

Κατά τους τελευταίους μήνες η στρατιωτική κατάσταση στην Δυτική Συρία ήταν περίπου στάσιμη. Τώρα αυτό τείνει να αλλάξει.



Η επαρχία του Ιντλίμπ, τελευταίο οχυρό των τρομοκρατών στην Συρία.


Ενώ αυτός ο χάρτης του Αυγούστου είναι κατά το πλείστο σωστός, η επαρχία του Ιντλίμπ και τμήματα της Βόρειας Χάμα μένουν υπό τον έλεγχο «ανταρτικών» δυνάμεων, υπό την ηγεσία της Χαγιάτ Ταχρίρ αλ Σαμ , μια τρομοκρατικής ομάδας συμμάχου της Αλ Κάϊντα.

Μια ρωσο-τουρκική συμφωνία του Σεπτεμβρίου 2018 προέβλεπε ότι η Τουρκία θα έθετε υπό έλεγχο του «αντάρτες» στο Ιντλίμπ. Τα βαρέα όπλα θα απομακρύνονταν από την περιοχή και οι εθνικές οδοί Μ4 και Μ5 θα άνοιγαν στην κυκλοφορία.

Τίποτα από αυτά δεν πραγματοποιήθηκε. Η Τουρκία τοποθέτησε παρατηρητήρια κατά μήκος της διαχωριστικής γραμμής, που όμως δεν είχαν κανένα αποτέλεσμα. Αντίθετα οι τρομοκράτες της Χαγιάτ Ταχρίρ Αλ Σαμ απορρόφησαν ολοένα και περισσότερες από τις ομάδες του «Ελεύθερου Συριακού Στρατού» που είχε η Τουρκία υπό την προστασία της.. Η τρομοκρατική οργάνωση απέκτησε νέα όπλα και εξοπλισμό και εντατικοποίησε την εκπαίδευσή της.

Κατά τους τελευταίους μήνες οι τρομοκράτες έγιναν επιθετικότεροι. ΄Ολμοι και πύραυλοι εκτοξεύονταν στην πόλη του Χαλεπιού. Μονάδες κομάντο περνούσαν την γραμμή διαχωρισμού, εκτελούσαν επιθέσεις εναντίον φυλακίων του συριακού στρατού και προκαλούσαν θύματα. Ιπτάμενα ρομπότ αποστέλλονταν από το Ιντλίμπ κατά της ρωσικής βάσης στο Χμεϊμίμ. (Την Τρίτη επιχειρήθηκε καταιγιστικός βομβαρδισμός της ρωσικής βάσης με υποβοήθηση στόχευσης από ιπτάμενο-ρομπότ. Το ρωσικό υπουργείο Αμύνης ανακοίνωσε ότι η αντιαεροπορική άμυνα της βάσης κατέρριψε όλους του πυραύλους.)

Η κυβέρνηση της Συρίας ζητούσε από καιρό να πραγματοποιηθεί επί τέλους η επίθεση στο Ιντλίμπ, αλλά οι Ρώσοι την συγκρατούσαν. Υπήρχε το ενδεχόμενο η Τουρκία να χρησιμοποιούσε μιαν επίθεση στο Ιντλίμπ σαν πρόσχημα για να επιστρέψει στην αγκαλιά των ΗΠΑ. Αυτή η πιθανότητα έχει τώρα σμικρυνθεί, καθώς οι ΗΠΑ έχουν αγριέψει περισσότερο κατά της συμμάχου τους στο ΝΑΤΟ.

Προ δύο εβδομάδων, αφού οι Χαγιάτ Ταχρίρ Σαμ εκτόξευσαν την πιο πρόσφατη ομοβροντία πυραύλων τους κατά της βάσης Χμεϊμίμ, ρωσικά αεριωθούμενα άρχισαν να σφυροκοπούν τις θέσεις τους με εκατοντάδες βόμβες. Επιπλέον, οι ρωσικές μυστικές υπηρεσίες ανέφεραν, ότι η Χαγιάτ ετοιμαζόταν να εξαπολύσει μια μεγάλη επίθεση νοτιότερα, κατά της πόλης Χάμα. Η συριακή αεροπορία και το πυροβολικό μπήκαν επίσης σε δράση. Γρήγορα έγινε σαφές ότι αυτές οι επιθέσεις δεν ήταν απλά εφαρμογή αντιποίνων, αλλά προετοιμασία μιας μεγαλύτερης επιχείρησης.

Η Τουρκία αναγνώρισε ότι δεν μπορεί πια να κάνει οτιδήποτε για να εμποδίσει μιαν επίθεση στο Ιντλίμπ. Σε μια κίνηση απελπισίας, προσπάθησε τουλάχιστον να πετύχει ένα από τα παλιά σχέδιά της: Να καταλάβει την πόλη Ταλ Ριφάατ και την αεροπορική βάση Μενάγκ, βορείως του Χαλεπιού. Αυτές βρίσκονται στην κουρδική περιοχή, (με κίτρινο) στην κορυφή του χάρτη. Αλλά οι υπερασπιστές τους ήταν προετοιμασμένοι. Όταν οι μισθοφόροι «αντάρτες», με Τούρκους αξιωματικούς, επιτέθηκαν, οι Σύροι υποχώρησαν. Οι Τούρκοι προχώρησαν και ξαφνικά βρέθηκαν μέσα σε ναρκοπέδιο και υπό τα πυρά πυροβολικού. Είχαν παγιδευτεί. Αφού αρκετοί σκοτώθηκαν και τραυματίστηκαν, οι τουρκικές δυνάμεις αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν και συριακός στρατός και κουρδικές δυνάμεις ανακατέλαβαν τις θέσεις τους. Παράλληλα το συριακό πυροβολικό έβαλε εναντίον τουρκικού προχωρημένου φυλακίου στην επαρχία του Ιντλίμπ. Τέσσερεις Τούρκοι στρατιώτες τραυματίστηκαν.

Προ ημερών ο συριακός στρατός εξαπέλυσε επίθεση στα νότια του θύλακα και κατέλαβε αρκετές από τις θέσεις των «ανταρτών». Υπάρχουν ενδείξεις ότι σύντομα θα αρχίσει μια νέα επίθεση δυτικά του Χαλεπιού, για να εξαλειφθούν οποιεσδήποτε απειλές κατά της πόλης. Μια άλλη γραμμή επίθεσης είναι πιθανόν να σημειωθεί στην δυτική πλευρά του θύλακα, προκειμένου να απωθηθούν οι τρομοκράτες μακρύτερα από την βάση του Χμεϊμίμ.

Αυτές οι επιθέσεις δεν είναι ακόμη η μεγάλη εκστρατεία για τη απελευθέρωση ολόκληρης της επαρχίας του Ιντλίμπ. Φαίνεται πιθανότερο ότι αυτή θα διεξαχθεί σταδιακά ,με μια δαγκωνιά κάθε φορά. ΄Ενας ενδιάμεσος στόχος είναι η ανάκτηση πλήρους ελέγχου των εθνικών οδών Μ5 και Μ4 στην επαρχία του Ιντλίμπ. Αυτό θα επιτρέψει την ευθεία συγκοινωνιακή διασύνδεση Λατάκια- Χαλέπι και Χάμα- Χαλέπι και θα συμβάλει στην ανάκαμψη μιας κατεστραμμένης οικονομίας. Είναι οι ΗΠΑ αποφασισμένες να κάνουν το παν για να εμποδίσουν τις συριακές επιχειρήσεις; Αυτό, τώρα, φαίνεται απίθανο.


«Το Ιντλίμπ είναι βασικά τώρα η μεγαλύτερη στον κόσμο συλλογή συνεργών της Αλ Κάϊντα», είπε την περασμένη εβδομάδα ο Αμερικανός βοηθός Υφυπουργός Αμύνης για την Μέση Ανατολή Μάϊκλ Μαλρόι, στο Κέντρο για την Νέα Αμερικανική Ασφάλεια στην Ουάσιγκτον. «΄Εχουμε πολύ περιορισμένη εικόνα για το τι συμβαίνει εκεί», πρόσθεσε.

Το ότι αυτό αναγνωρίζεται (πάλι) δημόσια προφανώς σημαίνει ότι η Συρία έχει τώρα την άδεια να καθαρίσει αυτό το πρόβλημα. Προηγουμένως, το 2017 και 2018, όταν η Συρία ήταν έτοιμη να ανακαταλάβει το Ιντλίμπ, οι ΗΠΑ είχαν απειλήσει να σταματήσουν κάθε επίθεση. Εκείνη την εποχή νοιάζονταν ακόμη για την σύμμαχό τους Τουρκία, η οποία θα πλημύριζε από νέο κύμα προσφύγων, εάν οι τρομοκράτες της Χαγιάτ και οι οικογένειές τους αναγκάζονταν να υποχωρήσουν από το Ιντλίμπ. Οι ΗΠΑ δεν νοιάζονται πια για την Τουρκία. Οποιαδήποτε νέα αναποδιά για τον υποψήφιο Σουλτάνο Ερντογάν τους είναι πιθανώς ευπρόσδεκτη.

Το τρομοκρατικό καταφύγιο στο Ιντλίμπ είναι μόνο ένα από τα προβλήματα της Συρίας.

Το χειρότερο σήμερα πρόβλημά της είναι η έλλειψη βενζίνης, καθώς οι αμερικανικές κυρώσεις εμποδίζουν την μεταφορά ιρανικού πετρελαίου στην Συρία. Τα Ιρανικά τάνκερ με προορισμό την Συρία κρατούνται στην Διώρυγα του Σουέζ. Το να ζητήσει βενζίνη από την Ρωσία θα συνεπήγετο την καταβολή πολιτικού τιμήματος, που η Συρία δεν φαίνεται διατεθειμένη να καταβάλει. Οι συριακές πετρελαιοπηγές, που θα μπορούσαν να παράγουν αρκετό για να καλύψουν τις λειτουργικές ανάγκες της χώρας, βρίσκονται υπό τον έλεγχο δυνάμεων υπό τις διαταγές των ΗΠΑ. Και οι Αμερικανοί απαγορεύουν την πώληση του συριακό πετρελαίου στην κυβέρνηση της Συρίας!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Διαπίστωση συζήτησης του βουλευτή του Τέξας Ρον Πωλ, επικεφαλής του Κινήματος των Ελευθεροφρόνων, που φοβείται εμπρηστική ενέργεια ψευδούς σημαίας.

Zero Hedge,Wed, 01/05/2019
Μετάφραση Μ .Στυλιανού

Ο Χουάν Γκαϊδό, επικεφαλής της αντιπολίτευσης στην Βενεζουέλα απέτυχε να κινήσει μιαν στρατιωτική ανταρσία την Τετάρτη. Μετά από αυτό το φιάσκο, η ζωή του μπορεί να απειλείται από τους ίδιους τους υποστηρικτές του στην CIA, όπως επισημάνθηκε σε μια συζήτηση από τον διευθυντή του Ινστιτούτου Ρον Πωλ,

Ο Ντάνιελ Μακ ΄Ανταμς και ο Ρον Πωλ, ο πρώην Βουλευτής του Τέξας (και υποψήφιος για την προεδρία των ΗΠΑ) συζήτησαν τις αλλεπάλληλες απόπειρες του Γκαϊδό να ανατρέψει τον Πρόεδρο της Βενεζουέλας Νικόλα Μαδούρο, με την βοήθεια της αμερικανικής κυβέρνησης. Σε πείσμα όλων των προσπαθειών, ο Μαδούρο παραμένει στην εξουσία, υποστηριζόμενος από πολλούς συμπατριώτες του και διατηρώντας τον έλεγχο των στρατιωτικών και αστυνομικών δυνάμεων της χώρας.

Ο Δρ. Ρον Πωλ είπε ότι ανησυχεί με το ενδεχόμενο να βυθιστεί αυτή η χώρα της Λατινικής Αμερική σε μιαν μεγάλης έκτασης έκρηξη βίας από κάποια προβοκατόρικη ενέργεια:

« Ο μέγας κίνδυνος είναι να εκραγεί ένας σκληρός πόλεμος. Ακόμη πιστεύω ότι δεν θα είναι κάτι πολύ σοβαρό, με κινήσεις χιλιάδων στρατού. Αλλά θα μπορούσε να είναι ένας ανταρτοπόλεμος, ή κάτι τέτοιο. Εάν γίνει μια ενέργεια πλαστής σημαίας, ή σκοτωθεί κάποιος αξιωματούχος της μιας ή της άλλης πλευράς, δεν ξέρεις τι μπορεί να συμβεί», είπε.

Ο Διευθυντής του Ινστιτούτου, Μακ ΄Ανταμς, επισήμανε πως ο ίδιος ο Γκαϊδό, με το παθητικό των αποτυχιών του, να συνεγείρει τον κόσμο εναντίον της κυβέρνησης Μαδούρο, θα μπορούσε να γίνει ο στόχος μιας τέτοιας προβοκατόρικής επίθεσης.

Ο Γκαϊδό «φάνηκε ένα είδος κακορίζικης φιγούρας μέχρι τώρα. Καλεί σε μαζικές συγκεντρώσεις διαμαρτυρίες και δεν μαζεύει κόσμο. Δεν νομίζω πως έχει αντιληφθεί ότι τώρα πλέον αξίζει περισσότερο νεκρός παρά ζωντανός, όχι μόνο για την CIA, αλλά και τους για δικούς του, της αντιπολίτευσης. Μια πιστολιά μέσα στο πλήθος, ή κάτι τέτοιο, για να βγάλει από την μέση τον Γκαϊδό, θα σας συγκλόνιζε Δρ. Πωλ, αλλά η CIA είναι πολύ καλή σε κάτι τέτοια.

Πρόσθεσε ότι τα γεγονότα της Τρίτης, όταν ο Γκαϊδό ανήγγειλε ότι ένα πραξικόπημα με στρατιωτική υποστήριξη είναι σε εξέλιξη στο Καράκας, κάτι που ως τώρα δεν άγγιξε τον Μαδούρο, έμοιαζαν σαν μια πράξη απελπισίας.

«(Ο Γκαϊδό) είχε πει: ’Αυτή είναι η τελευταία φάση του σχεδίου για την ανατροπή της κυβέρνησης. Αυτό μοιάζει με μιαν αίσθηση απελπισίας, αφού είχε από τον Ιανουάριο ανακηρύξει τον εαυτό του «προσωρινό πρόεδρο» και δεν έγινε τίποτα. Δεν έπαψε να προσπαθεί να κάνει πράγματα, να πείσει τον στρατό να αλλάξει στάση και απέτυχε», είπε.


Ο δρ. Ρον Πωλ στηλίτευσε τους αξιωματούχους της Ουάσιγκτον που υποστηρίζουν βίαια τον Γκαϊδό και τις προσπάθειές του να αρπάξει την εξουσία στην Βενεζουέλα, ενώ ταυτόχρονα καταγγέλλουν με αγανάκτηση πράγματα όπως η λεγόμενη ρωσική ανάμειξη στις αμερικανικές εκλογές του 2016.
«Σε πόσες χώρες του κόσμου έχουμε εμπλακεί τα τελευταία 20-30-40- 50 χρόνια; Εννοώ, αυτή είναι η δουλειά μας. Η στερέωση της αυτοκρατορίας μας», είπε. «Νομίζω ότι είναι καθαρή υποκρισία εμείς να νομίζουμε ότι, ενώ επεμβαίνουμε (στην Βενεζουέλα), είμαστε εναντίον των κυβερνητικών παρεμβάσεων. Τις λατρεύουμε, εκτός αν δεν τις κάνουμε εμείς.»

Ο Δρ. Ρον Πωλ, θερμός υπερασπιστής των συνταγματικών θεσμών, πρόσθεσε ότι άτομα όπως ο υπουργός των Εξωτερικών Μάϊκ Πομπέο και ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας Τζων Μπόλτον, που έκανε έκκληση στους στρατιώτες της Βενεζουέλας να προστατεύσουν το Σύνταγμα της χώρας, πλαισιώνοντας τον Χουάν Γκαϊδό, είναι «ένα μάτσο Παλιάτσοι». Δεν έχουν την ελάχιστη ιδέα του τι περίπου λέει το Σύνταγμα της χώρας μας. Και πάνε να αποκαταστήσουν το Συνταγματικό Δίκαιο σε άλλες χώρες; Σκέτα ρητορικά τσιτάτα, ανοησίες!



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
του Θέμη Τζίμα

Τα όσα γίνονται στη Βενεζουέλα θα έπρεπε να συγκινούν πολύ περισσότερο ένα λαό και μια χώρα, όπως η Ελλάδα, που έχει περάσει και χούντες αλλά και που διακηρύσσει την υποστήριξή της στο διεθνές δίκαιο. Η Βενεζουέλα μετά τον Τσαβισμό είναι μια χώρα που βελτίωσε εντυπωσιακά όλους τους κοινωνικούς δείκτες της, όπως τα στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας– ενός διόλου «σοσιαλιστικού θεσμού»- αποδεικνύουν. Τα στοιχεία από τον ΟΗΕ είναι επίσης ενδεικτικά των επιτυχιών του Τσαβισμού, για όσους θέλουν πράγματι να διαβάζουν τα στοιχεία.

Η Βενεζουέλα επί Τσαβισμού επίσης είναι μια χώρα τόσο «δικτατορική» ώστε κάθε χρόνο διεξάγονται κάποιου είδους εθνικές εκλογές και στην οποία η εθνοσυνέλευση ελέγχεται από την αντιπολίτευση. Η Βενεζουέλα επί Τσαβισμού είναι μια χώρα στην οποία η αντιπολίτευση ήδη έχει οργανώσει ένα πραξικόπημα- κατά του Τσάβες- με την υποστήριξη των ΗΠΑ και αφότου αυτό απέτυχε, οι ηγέτες της συνέχισαν να κυκλοφορούν ελεύθεροι.

Η Βενεζουέλα βεβαίως είναι και μια χώρα που, δεδομένης της από δεκαετίες εξάρτησής της από το πετρέλαιο επλήγη από την «ολλανδική ασθένεια»- φυσικά με ορισμένες αναλογίες και διαφοροποιήσεις- και ακόμα περισσότερο από τις εκδικητικές κυρώσεις των ΗΠΑ, οι οποίες έχουν διακηρύξει πως θέλουν να επιβάλλουν άλλη κυβέρνηση, προκειμένου να βάλουν χέρι στα πετρέλαια.

Η Βενεζουέλα μέσα σε όλα αυτά έχει επιπλέον την ατυχία να έχει μια αντιπολίτευση της οποίας οι ηγέτες είναι πράκτορες των ΗΠΑ. Αυτό πλέον έχει πια αποκαλυφθεί και για τον Γκουαϊδό και για τον μέντορά του. Επίσης σημειώνεται ότι η ίδια αντιπολίτευση έχει προχωρήσει σε δολοφονικές ενέργειες κατά πολιτών αλλά και σε απόπειρα δολοφονίας κατά του Μαδούρο, όπως μέχρι και το CNN αναγκάστηκε να παραδεχτεί.

Η Βενεζουέλα λοιπόν αντιμετωπίζει μια οικονομική κρίση -συνθήκη όχι άγνωστη και στα καθ’ ημάς- η οποία όμως ακόμα χειρότερα έχει απέναντί μιας απολύτως παράνομη βάσει του διεθνούς δικαίου, πολύπλευρη εκστρατεία ανατροπής της κυβέρνησής της από τις ΗΠΑ, στην οποία συνηγορούν τα περισσότερα από τα κράτη-μέλη της ΕΕ με την υποστήριξη ελεγχομένων ΜΜΕ. Από την άλλη βέβαια, στέκεται η πλειοψηφία των κρατών της διεθνούς κοινότητας, τα οποία εξακολουθούν να αναγνωρίζουν τη νόμιμη κυβέρνηση της Βενεζουέλας.

Σε αυτό το πλαίσιο, στη Βενεζουέλα, ο ηγέτης της αντιπολίτευσης Γκουαϊδό και εκλεκτός των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ καλεί σε νέες παράνομες κυρώσεις κατά της χώρας του και του λαού του, υπόσχεται τον πλούτο της χώρας του σε ξένες δυνάμεις και ζητά από το στρατό να στασιάσει κατά της νόμιμης ηγεσίας της χώρας. Η πλέον πρόσφατη προσπάθειά του ευτυχώς απέτυχε, ωστόσο, αν πετύχαινε θα είχε προκαλέσει μια πρωτοφανή αιματοχυσία ή και θα είχε οδηγήσει σε καταστάσεις τύπου Συρίας.

Τα ελληνικά κόμματα

Αυτά συμβαίνουν στη Βενεζουέλα και είναι πολύ σοβαρά γιατί αφορούν όχι μόνο την εν λόγω χώρα αλλά και το σεβασμό του διεθνούς δικαίου, θέμα απολύτως κρίσιμο για κάθε άλλη χώρα, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας. Επίσης όμως πολύ σοβαρό είναι ότι στην Ελλάδα, τα δύο μεγαλύτερα κόμματα τάσσονται έμμεσα ή άμεσα υπέρ της κατάλυσης του διεθνούς δικαίου και της απόπειρας πραξικοπήματος. Η ελληνική κυβέρνηση σιωπά ένοχα από εχθές. Το υπουργείο Εξωτερικών θυμίζει κυβερνήσεις Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και διόλου Ανδρέα Παπανδρέου.

Ο ΣΥΡΙΖΑ εξέδωσε μια απίθανη ανακοίνωση όπου καταδικάζει μεν την απόπειρα πραξικοπήματος του Γκουαϊδό αλλά ζητά νέες προεδρικές εκλογές στη Βενεζουέλα, παρότι η θητεία του Μαδούρο δεν έχει λήξει ακόμα, αποδεχόμενος επί της αρχής τη συλλογιστική όσων επιδιώκουν την πραξικοπηματική ανατροπή του τελευταίου. Από πού κι ως πού ο ΣΥΡΙΖΑ έχει θέση για το πότε πρέπει να διεξάγονται εκλογές, σε άλλες χώρες;

Η ΝΔ, προσπαθώντας να πείσει την πρεσβεία των ΗΠΑ ότι είναι καλύτερος υποτακτικός και από το ΣΥΡΙΖΑ ακόμη και εμάς τους υπολοίπους ότι δεν έχει ξεχάσει το παρελθόν της δεξιάς στην Ελλάδα, τάσσεται αναφανδόν υπέρ του πραξικοπήματος και υπέρ της βίαιης αλλαγής καθεστώτος όπου και όταν το θέλουν τα αφεντικά στην Ουάσινγκτον. Παρεμπιπτόντως, οι «δημοκράτες» του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ γιατί δε ζητούν όχι νέες αλλά εκλογές εν γένει στην όχι και τόσο μακρινή Σαουδική Αραβία;

Πρόκειται για μείζον εσωτερικό, ελληνικό ζήτημα πια. Η ύπαρξη δυνάμεων –και μάλιστα του κυβερνητικού κόμματος και της αξιωματικής αντιπολίτευσης- που είναι τόσο «εύκαμπτες» στα ζητήματα δημοκρατίας και διεθνούς δικαίου προκειμένου να ευχαριστήσουν τον υπερατλαντικό πάτρωνα υποδηλώνει μια βαθιά πολιτική παρακμή της χώρας και επικίνδυνες εξελίξεις ενόψει. Δεν εκθέτουν διεθνώς μόνο τη χώρα και το λαό μας αλλά καταδεικνύουν εμφατικά την από χρόνια συσσωρευμένη κρίση αξιών που μοιραία τροφοδοτεί την κρίση δημοκρατίας όχι στη Βενεζουέλα αλλά στην Ελλάδα.


πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Πετρελαιοπηγές αλ-Ομάρ στο Ντέιρ Εζζόρ της Συρίας
Zero Hedge, Wed 01/05/2019
Μετάφραση: Μ. Στυλιανού

΄Ενας υψηλού επιπέδου αξιωματούχος του Πενταγώνου ομολόγησε ότι οι αμερικανικές δυνάμεις θα παραμείνουν στην Συρία «για μακρά περίοδο» και συμπλήρωσε λέγοντας ότι η περιοχή «πλούσιες πετρελαιοπηγές και καλλιεργήσιμη γη».

Η ασυνήθιστα ειλικρινής δήλωση έγινε αυτήν την εβδομάδα από τον Michael Mulroy , Βοηθό Υφυπουργό Αμύνης για την Μέση Ανατολή, σε ομιλία του σε διάσκεψη στο Κέντρο για Νέαν Αμερικανική Ασφάλεια(CNAS),, στην Ουάσιγκτον. Η δήλωσε έρχεται μήνες μετά την υποχώρηση του προέδρου Τραμπ σε συμβούλους του και την εγκατάλειψη του διακηρυγμένου σκοπού του για σύντομη και πλήρη απόσυρση των αμερικανικών δυνάμεων από την Συρία.

Ο Μαλρόι δήλωσε «έχουμε έναν ικανότατο συνεταίρο» - αναφερόμενος στις κυρίως κουρδικές Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF), προσθέτοντας ότι οι εκπαιδευμένοι από τους Αμερικανούς SDF συμβαίνει να κατέχουν κρίσιμες περιοχές της Ανατολικής Συρίας, με (πλούσιες πετρελαιοπηγές και καλλιεργήσιμη γη» και «είμαστε εκεί μαζί τους».

Ο αξιωματούχος του Πενταγώνου στην συνέχεια υποσχέθηκε την υιοθέτηση τις συστάσεις αυτή της «Δεξαμενής Σκέψης» για τα νέα χαρακτηριστικά πολιτικής στην Συρία, μεταξύ άλλων υποδεικνύουν την συνέχιση της «διατήρησης της αμερικανικής παρουσίας σε περισσότερο του ενός τρίτου της επικράτειας της χώρας».

Σχετικά με την έκθεση για την νέα πολιτική(CNAS), με τίτλο «Για την Λύση του Συριακού Προβλήματος», το κουρδικό περιφερειακό ειδησεογραφικό όργανο Kurdistan 24, ανέφερε:

Ο Nicholas Heras, ένα από τους συγγραφείς της μελέτης, μίλησε με το Κουρδιστάν24. Εξήγησε ότι, από τα έξη σενάρια που εξετάζονται στην έκθεση, η επιλογή που υποστηρίξαμε είναι να συνεχίσουν οι ΗΠΑ μιαν παρουσία σε περισσότερο του ενός τρίτου της χώρας» και ότι «θα πρέπει να επενδύσουν περισσότερο, τόσο σε οικονομικά μέσα όσο και σε προσωπικό, για την σταθεροποίηση» αυτής της περιοχής της Συρίας.


Οι ΗΠΑ στην Συρία για μακρά παραμονή, λέει Αξιωματούχος του Πενταγώνου. ahvalnews.com

Στις αρχές Απριλίου οι SDF και δυνάμεις του Δυτικού Συνασπισμού ανήγγειλαν την πλήρη ήττα του «Ισλαμικού Κράτους», μετά την κατάληψη του τελευταίου οχυρού των Τζιχαντιστών στην πόλη Μπαγκούζ.


Στο μεταξύ, η πλειονότητα του συριακού πληθυσμού, που τελεί τώρα υπό την κυβέρνηση της χώρας, μαστίζεται από την χειρότερη έλλειψη καυσίμων στην ιστορία της χώρας, εξ αιτίας των νέων αμερικανικών κυρώσεων εναντίον της Συρίας και του συμμάχου της Ιράν.

Μολονότι το Ισλαμικό Χαλιφάτο του «Ισλαμικού Κράτους» έχει από καιρό εξαφανιστεί, οι μεγάλες πηγές πετρελαίου και αερίου της χώρας, όπως του αλ-Ομάρ στην επαρχία Ντέιρ Εζζόρ της ανατολικής Συρίας παραμένουν υπό τον έλεγχο των SDF και των Αμερικανών.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η απόφαση ελήφθη από την κυβέρνηση, καθώς τα αιλουροειδή απειλούν πολλά είδη πουλιών ακόμα και με εξαφάνιση

Η απόφαση ελήφθη και η κυβέρνηση της Αυστραλίας πρόκειται μέχρι το 2020 να θανατώσει δύο εκατομμύρια γάτες. Βρέθηκε μάλιστα και ο τρόπος για να γίνει αυτό: Θα πετάξουν δηλητηριασμένα λουκάνικα από αεροπλάνα!

Οι γάτες και ειδικά οι αγριόγατες, ο πληθυσμός των οποίων υπολογίζεται σε έξι εκατομμύρια στην Αυστραλία, απειλούν ακόμα και με εξαφάνιση πολλά είδη πουλιών, καθώς ειδικά όσες ζουν στη φύση, κυνηγούν για να εξασφαλίσουν την τροφή τους.

Μέρος του σχεδίου θανάτωσης των γατών είναι και τα λουκάνικα. Η... «συνταγή» θα περιέχει κρέας από καγκουρώ, κοτόπουλο, βότανα και... δηλητήριο! «Πρέπει να είναι νόστιμα, θα είναι το τελευταίο γεύμα των γατών» είπε μία εκπρόσωπος της κυβέρνησης, ενώ εκπρόσωπος της φιλοζωικής οργάνωσης PETA ανέφερε πως πρόκειται για «βάναυσο» τρόπο.

Πρόκειται για το δηλητήριο «1080», που είναι θανατηφόρο για τα ζώα, όπως επισημαίνουν οι New York Times. Σύμφωνα με τους αρμοδίους μάλιστα, οι γάτες θα πεθάνουν μέσα σε 15 λεπτά από την στιγμή που θα το καταναλώσουν.

Τα λουκάνικα μάλιστα θα πεταχτούν σε περιοχές που υπολογίζεται ότι ζουν οι περισσότερες αγριόγατες από αεροπλάνα!

Εκτός από τα δηλητηριασμένα λουκάνικα, οι αρχές της Αυστραλίας χρησιμοποιούν ειδικές παγίδες, ή και όπλα προκειμένουν να σκοτώσουν τις γάτες, ενώ σε κάποιες περιοχές δίδεται και αμοιβή για τους... «κυνηγούς κεφαλών γατών»!

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Συγκλονιστικά είναι τα συμπεράσματα των γνωστών οικονομολόγων Μαρκ Βάισμπροτ και Τζέφρι Σακς για τις επιπτώσεις που έχουν οι κυρώσεις εναντίον της Βενεζουέλας τα τελευταία χρόνια.

Σε έκθεσή τους αναφέρουν ότι οι κυρώσεις έχουν προκαλέσει τουλάχιστον 40.000 θανάτους από το 2017 και αποτελούν μορφή συλλογική τιμωρίας του πληθυσμού που παραβιάζει τη συνθήκη της Γενεύης, αλλά ακόμη και την αμερικανική νομοθεσία.

Όπως αναφέρουν «οι κυρώσεις έχουν μειώσει την θερμιδική κατανάλωση του πληθυσμού, έχουν οδηγήσει σε αύξηση των ασθενειών και της θνησιμότητας (τόσο σε ενήλικες όσο και σε νεογνά) και έχουν αναγκάσει εκατομμύρια κατοίκους της Βενεζουέλας να εγκαταλείψουν τη χώρα τους».

Σε οικονομικό επίπεδο, γιγάντωσαν την υπάρχουσα κρίση καθιστώντας αδύνατη κάθε προσπάθεια εξόδου από αυτή, γεγονός που αύξησε περαιτέρω τον αριθμό των θανάτων στο εσωτερικό της Βενεζουέλας. Τα αποτελέσματα των κυρώσεων, αναφέρουν οι δυο οικονομολόγοι έπληξαν δυσανάλογα τα πιο φτωχά και ευάλωτα τμήματα του πληθυσμού.

Ο Μάρκ Βάισμπορτ έχει εξηγήσει τα πραγματικά αίτια της οικονομικής κρίσης της Βενεζουέλας στο ντοκιμαντέρ Make the economy scream το οποίο μπορείτε πλέον να παρακολουθήσετε και στο ίντερνετ.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Tom Luongo, Zero Hedge, 25/04/2019

[Παρά την ανιχνευτική μελλοντολογία του, το ακόλουθο άρθρο Αμερικανού σχολιαστή με ζήτηση στα μέσα εναλλακτικής ενημέρωσης, παραθέτει ενδιαφέρουσες άγνωστες πληροφορίες και πειστικά στοιχειωμένη συλλογιστική και εμπλουτίζει την γνώση της πορείας των πραγμάτων του κόσμου για τον αναγνώστη που διαβάζει με την πάντοτε δέουσα επιφύλαξη.]

Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Σήμερα είναι μεγάλη μέρα για την Κορέα. Η πρώτη συνάντηση κορυφής, πρόσωπο με πρόσωπο, του Ρώσου Προέδρου Πούτιν και του Βόρειο-Κορεάτη ηγέτη Κιμ Γιονγκ Ουν πραγματοποιείται στο Βλαδιβοστόκ.

Την ίδια ώρα αρχίζει στο Πεκίνο το 2ο ετήσιο Συνέδριο του Νέου Δρόμου του Μεταξιού (Ζώνης και Δρόμου ή BRI).

Η συνάντηση μεταξύ Πούτιν και Κιμ ετοιμαζόταν από καιρό, αλλά φήμες γι’ αυτήν κυκλοφόρησαν μόνο την περασμένη εβδομάδα. Όμως θα ήταν λάθος να νομίσει κανείς πως κανονίστηκε την τελευταία στιγμή. Δεν έγινε έτσι.

Το μέλλον της Κορέας θα μπορούσε να κριθεί σήμερα από αυτούς τους δύο άνδρες. Ξέρω πως ακούγεται παράτολμο. Αλλά ας μου επιτραπεί να ολοκληρώσω.

Μολονότι κανείς δεν νομίζει ότι αυτή η συνάντηση είναι σημαντική, ή ότι μπορεί από αυτήν να προκύψει κάτι ουσιαστικό, εγώ το πιστεύω. Είναι ακριβώς το είδος της έκπληξης με την οποία αρέσει στον Πούτιν να αιφνιδιάζει τον κόσμο ξαφνικά και -κάνοντάς το- να αλλάζει την σκακιέρα της γεωπολιτικής. Παραδείγματα:

-Η είσοδος της Ρωσίας στην Συρία το 2015, δυο μέρες μετά την ιστορική ομιλία του Πούτιν στην Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ.

- Ο λόγος του για την Κατάσταση της Ρωσικής Ομοσπονδίας το 2018, όταν ανακοίνωσε τους υπερηχητικούς πυραύλους, βάζοντας σε δύσκολη θέση το αμερικανικό στρατιωτικό/βιομηχανικό σύμπλεγμα, που επιτάχυνε την εφαρμογή του δόγματος Μπόλτον για την υποταγή του κόσμου.

-Η πτήση των 2 πυρηνικών βομβαρδιστικών TU-160 στην Βενεζουέλα, που προκάλεσε πανικό στην Ουάσιγκτον και οδήγησε στις ατζαμίδικες επιχειρήσεις αλλαγής καθεστώτος.

-Η εθνικοποίηση της (εταιρείας πετρελαίου και αερίου) Yukos.

-Η επιχείρηση ασφάλισης της Κριμαίας από αμερικανική εισβολή πεζοναυτών από το αμερικανικό πολεμικό Donald Cook, κατά την ουκρανική εξέγερση κατά του Βίκτορα Γιανούκοβιτς.

Τόσο ο Πούτιν όσο και ο Κινέζος Πρόεδρος Ξι Ζι Πινγκ είναι εξοργισμένοι με το ναυάγιο των αμερικανό-κορεατικών συνομιλιών στο Ανόϊ τον Φεβρουάριο. ΄Ηταν σαφές ότι όλοι περίμεναν ότι απλώς εκεί θα σφράγιζαν μιαν συμφωνία που είχε ήδη επιτευχθεί από όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη.

Στην πραγματικότητα, οι δύο συναντήσεις μεταξύ Κιμ και Τραμπ πραγματοποιήθηκαν μόνο επειδή ο Τραμπ τους είχε πείσει για την ειλικρινή επιθυμία του να λύση την «αποπυρηνικοποίηση» της Βόρειας Κορέας, που θα άνοιγε έναν δρόμο στην γρήγορη ενοποίηση των δύο τμημάτων της χώρας. Γι΄αυτό και ακολούθησαν τις ΗΠΑ, ψηφίζοντας το 2017 στον ΟΗΕ την αύξηση των κυρώσεων κατά της Βόρειας Κορέας.

Το ότι ο (Σύμβουλος Ασφαλείας)Τζων Μπόλτον και ο (ΥΠΕΞ) Μάϊκ Πομπέο κατέστρεψαν αυτές τις συνομιλίες και ο Τραμπ φάνηκε απρόθυμος ή ανίσχυρος να τους εμποδίσει, εξέθεσε και επρόδωσε τους συνομιλητές του.

΄Ετσι τελείωσαν με τον Τραμπ.

Δεν πρόκειται να πάρει τίποτα από κανένα από αυτούς ή από τον Κιμ, μέχρις ότου ο Τραμπ ε μπορέσει να αποδείξει ότι έχει τον έλεγχο της κυβέρνησής του, κάτι που σίγουρα δεν συμβαίνει τώρα.

Και θα προχωρήσουν μπροστά, με το δικό τους πρόγραμμα για την ασφάλεια και για την ασιατική ενοποίηση. ΄Ετσι, δεν νομίζω ότι η χρονική σύμπτωση αυτής της συνάντησης Πούτιν-Κιμ με την έναρξη του συνεδρίου για τον Δρόμο του Μεταξιού ήταν τυχαία.

Και αυτό σημαίνει να προχωρήσουν προς την λύση του Κορεατικού Προβλήματος χωρίς τον Τραμπ.

Είναι ξεκάθαρο, από την φρασεολογία του κορυφαίου Ρώσου διπλωμάτη, του αναντικατάστατου Σεργκέι Λαβρώφ, ότι η υπομονή της Ρωσίας εξαντλήθηκε. Δεν τους ενδιαφέρει πια τι θέλει ο Τραμπ και θα αντιμετωπίζουν τις ΗΠΑ από εδώ και εμπρός ως απειλή, έχοντας ανεβάσει την στρατιωτική στάση τους απέναντι των ΗΠΑ ως «Απειλής».

Εάν ο Μπόλτον θέλει να πάρει οτιδήποτε από την Ρωσία, τώρα καλύτερα να είναι ετοιμασμένος για πόλεμο ή να πάει να κουρεύεται.

Αυτό επίσης εξηγεί γιατί η Ρωσία έβγαλε τα γάντια με την Ουκρανία στις παραμονές των προεδρικών εκλογών, κόβοντας τις εξαγωγές ενέργειας και μηχανημάτων προς αυτήν.

Ενδεικτική της εξάντλησης της υπομονής του Πούτιν με τις αμερικανικές προκλήσεις είναι και η χθεσινή εντολή του να επιτρέπεται στους κατοίκους των ημιαυτόνομων ουκρανικών επαρχιών του Λούγκανσκ και του Ντονέτς η απόκτηση ρωσικών διαβατηρίων.*

Αυτό θα προκαλέσει αποπληξία στον Μπόλτον. Αλλά ούτε και η Μέρκελ θα ευχαριστηθεί ιδιαίτερα. Ο Πούτιν παίζει τώρα σκληρό παιχνίδι, ύστερα από χρόνια ακούραστης ευγένειας.

Και αυτό επίσης εξηγεί γιατί ο Λαβρώφ ολοκλήρωνε ,τις τελευταίες εβδομάδες, συμφωνίες για όπλα και λιμένες στην Μέση Αναστολή, όπως με τον Λίβανο, την Αίγυπτο, την Τουρκία και την Ινδία.

Ο Μπόλτον, ο Πομπέο και ο Πενς είναι ιδεολόγοι. Ο Τραμπ είναι χαρακτηριστικός τύπος μιας εποχής, που ζει μέσα στην φούσκα της φαντασίας του και πιστεύει σε μιαν Αμερική που ποτέ δεν υπήρξε.

Κανένας τους δεν αντιλαμβάνεται πραγματικά τι φωτιές δυναμώνουν και απλά εμπιστεύονται στο Πασίδηλο Πεπρωμένο των ΗΠΑ να κυβερνούν έναν κουτό και βάρβαρο κόσμο.

Ο Πούτιν, ο Ξι, ο Ρουανί στο Ιράν και ο Κιμ στην Βόρειο Κορέα είναι πραγματιστές. ΄Εχουν συνείδηση της πραγματικότητας που τους περιβάλλει. Γι΄αυτό βλέπω τον Πούτιν να κάθεται με τον Κιμ και σαρκάζοντας τις κυρώσεις να αρχίζει το πρόγραμμα επενδύσεων στην Βόρειο Κορέα, που θα έπρεπε να αρχίσει πέρυσι.

Ο Πούτιν δεν θα έκανε αυτές τις κινήσεις αν δεν είχε την αίσθηση ότι ο Μπόλτον γαυγίζει πολύ δυνατά αλλά δεν δαγκάνει, όταν πρόκειται για πραγματικό πόλεμο με την Ρωσία. Ξέρει επίσης ότι η Γερμανία τον έχει ανάγκη περισσότερα από όσο την έχει ανάγκη αυτός και ότι έτσι, παρά τους δισταγμούς και τις απροθυμίες, ο Βόρειος Αγωγός 2 θα ολοκληρωθεί.

Υπάρχουν στιγμές στην Ιστορία όπου οι άνθρωποι ξεπερνούν τα όρια. Οι Μπόλτον και Πομπέο τα ξεπέρασαν στο Ανόϊ. Θα πληρώσουν τώρα το τίμημα. Ο Πούτιν και ο Κιμ θα συμφωνήσουν πιθανώς σε κάτι στο Βλαδιβοστόκ που κανείς δεν περιμένει και που δεν θα μοιάζει σημαντικό στην αρχή.


Αλλά και μόνη η πραγματικότητα αυτής της συνάντησης σημειώνει μια καμπή αυτής της Ιστορίας, που θα τελειώσει με τις ΗΠΑ να είναι, στην γλώσσα των συναλλαγών του Τραμπ, αυτός που καλείται να πληρώσει τον λογαριασμό, αφού απέτυχε να είναι αυτός που τον καθορίζει.

Σημ.Μετφ:* Στην χθεσινή πρες κόνφερενς στο Βλαδιβοστόκ, σε ερώτηση Δυτικού Δημοσιογράφου εάν η εκχώρηση ρωσικών διαβατηρίων στους αιτούντες κατοίκους του Ντονέτς και Λούγκανσκ δεν θα κριθεί ως πρόκληση από την Δύση, ο Ρώσος πρόεδρος ερώτησε σε απάντηση γιατί δεν κρίθηκε πρόκληση η εκχώρηση πολωνικών, ουγγρικών και ρουμανικών διαβατηρίων σε Ουκρανούς μετανάστες.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Bryan MacDonald , RT, Russia Today, 23-4-2019
Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Κράσνονταρ, Ρωσία. Η νίκη του Βολόντιμιρ Ζελένσκι στις ουκρανικές προεδρικές εκλογές της Κυριακής σημειώνει την χρονική στιγμή όπου το Δυτικό κύμα «λαϊκισμού» φτάνει στον μετα-σοβιετικό χώρο.
Σημειώνει επίσης την πλήρη απόρριψη της διχαστικής εθνικιστικής γραμμής που ακολούθησε ο αντίπαλός του, Πέτρο Ποροσένκο, τα τελευταία πέντε χρόνια.

Όπως ο Αμερικανός Πρόεδρος Τραμπ και ο Πέπε Γκρίλο (ιδρυτής του κινήματος 5 Αστέρων) της Ιταλίας, ο Ζελένσκι αξιοποίησε μια σημαντική τηλεοπτική δημοτικότητα για πολιτικό κέρδος, αλλά τα κατάφερε με ένα ενοποιητικό πρόγραμμα στην εκστρατεία του, σε αντίθεση με την διχαστική ρητορική του αντιπάλου του.
Τώρα η Ουκρανία αντιμετωπίζει μιαν ασυνήθιστη κατάσταση. Αντικατέστησε έναν ιδεολογικά φανατικό πρόεδρο με μια τελείως άγνωστη ποσότητα. Κάποιον που  δεν διαθέτει καμιά κοινοβουλευτική βάση και θα πρέπει να περιμένει έξη μήνες ως τις εκλογές για την νέα Βουλή.
Το παράδοξο του  ουκρανικού Μεϊντάν του 2014 (εξέγερσης/πραξικοπήματος) ήταν ότι έμοιαζε με επανάσταση, αλλά η κατάληξή του αποδείχτηκε περισσότερο σαν νέα διευθέτηση των καθισμάτων στο κατάστρωμα του Τιτανικού, παρά σαν πραγματική αλλαγή εξουσίας. Τώρα εκείνα τα μπούμερανγκ που εκτοξεύθηκαν τότε μπορεί τελικά να επιστρέφουν. Και οι Δυτικοί υποστηρικτές εκείνου του κινήματος δεν έχουν παρά τους εαυτούς τους να καταριούνται, γιατί κοίταξαν να προωθήσουν τα δικά τους γεωπολιτικά σχέδια αντί της γνήσιας επιθυμίας των Ουκρανών για την αλλαγή.
Απατημένοι ήρωες;
Ο Πέτρο Ποροσένκο ήταν λάθος επιλογή για την ηγεσία τής μετά το Μεϊντάν Ουκρανίας, που προέκυψε από την υπόσχεση της πλήρους ανασυγκρότησης των πολιτικών ηγεσιών. Η επιλογή  ενός  δισεκατομμυριούχου,που είχε διατελέσει υπουργός υπό τους προέδρους Βίκτορα Γιουσένκο και Βίκτορα Γιανούκοβιτς, αποτελούσε μιαν άμεση προδοσία των υποσχέσεων που δόθηκαν στους δρόμους του Κιέβου.
Ο Ποροσένκο και το περιβάλλον του ήσαν προϊόντα της δεκαετίας του 1990, όταν συγκροτήθηκε το μετα-σοβιετικό ολιγαρχικό σύστημα. Και οι περιορισμένες μεταρρυθμίσεις στις οποίες συγκατατέθηκαν, αποσπάσθηκαν υπό την πίεση των ΗΠΑ και της ΕΕ.
Ίσως οι κυβερνώντες να είχαν δίκιο να αντιστέκονται σ΄αυτές τις πιέσεις για μεταρρυθμίσεις. Τα σκληρά μέτρα που εφαρμόσθηκαν εξώθησαν στην μετανάστευση εκατομμύρια Ουκρανούς, κυρίως στην Πολωνία και στην Ρωσία. Η ροή προς την Ρωσία αποτελεί εντυπωσιακό παράδοξο, με δεδομένη την εκστρατεία του Ποροσένκο κατά της γειτονικής χώρας.
Η στρατηγική του απερχόμενου προέδρου ήταν ολοφάνερη. Και κυνική. Ήξερε ότι μπορούσε να υπολογίζει στην Δυτική υποστήριξη, όσο θα ακολουθούσε μιαν αντιρωσική στάση, και στον διάβολο οι υποσχέσεις για διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Επειδή, όπως θαυμάσια γνώριζε ο Ποροσένκο, οι Βρυξέλλες και η Ουάσιγκτον θα ανεχθούν οποιεσδήποτε αταξίες, όσο εξυπηρετούνται τα πολιτικά σχέδιά τους.
Για παράδειγμα, δείτε την Δυτική διακριτική σιωπή όταν ο Ποροσένκο πέταξε τον αγαπημένο των ΗΠΑ Μιχαήλ Σαακασβίλι έξω από την ουκρανική πολιτική σκηνή. Μέσα σε ένα εξάμηνο και κάτι, ο πρώην Πρόεδρος της Γεωργίας, από Διοικητής της Οδησσού έγινε άπατρις, αφού ο Ποροσένκο του αφαίρεσε την ουκρανική υπηκοότητα και αργότερα τον απέλασε. Και όλα αυτά χωρίς ψίθυρο διαμαρτυρίας από το Δυτικό κατεστημένο, που κάποτε λάτρευε και προωθούσε τον Σαακασβίλι.

Πέτρο Ποροσένκο
Ατυχώς, για τον Ποροσένκο, οι Ουκρανοί ψηφοφόροι δεν ήταν τόσο συγκαταβατικοί. Και τώρα η Δύση θα πρέπει να βολευτεί με τον Ζελένσκι, που μπορεί να αποδειχτεί περισσότερο Ουκρανόφιλος  από Δυτικόφιλος. Εάν φανεί τέτοιος, θα είναι γιατί ξέρει ότι, εάν η Ουκρανία έχει κάποια πιθανότητα να ευημερήσει, θα πρέπει να εξομαλύνει κάπως τις σχέσεις της με την Ρωσία, που εξακολουθεί να είναι ο σημαντικότερος εμπορικός εταίρος της.
Πραγματική αλλαγή;
Οι τηλεοπτικές σειρές του Ζελένσκι, «Υπηρέτης του Λαού», ήταν ουσιαστικά μια δραματοποιημένη προεκλογική διαφήμιση, που εισήγε τον ηθοποιό μέσα σε εκατομμύρια σπίτια και συνήθιζε τους απλούς Ουκρανούς στην εικόνα του ως επικεφαλής της χώρας. Αν και, φυσικά, πολλοί μπορεί να ψήφισαν το ίνδαλμα του Βασίλ Χολομπορόντκο (του καθηγητή που  υπεδύετο), παρά το πραγματικό προϊόν.
Στο σήριαλ, ο Χολομπορόντκο είναι ένας άκαμπτος αγωνιστής, που μάχεται με τις διεφθαρμένες ελίτ. Και φυσικά η διαφθορά ήταν το κύριο θέμα για τους Ουκρανούς ψηφοφόρους, που ξέρουν ότι ο Ποροσένκο, ολιγάρχης ο ίδιος, δεν επρόκειτο ποτέ να ανατρέψει το σύστημα στο οποίο οφείλει την περιουσία του.
΄Ετσι, ο Ζελένσκι, ή τουλάχιστον ο εικονικός πολιτικός που υποδύεται στο σήριαλ, ήταν φυσικά πιο αξιόπιστος από τον αντίπαλό του, όταν υποσχόταν να αντιμετωπίσει την εξαγορά.
Ο Ζελένσκι επίσης επέλεξε  μια θετική προεκλογική πλατφόρμα, αποφεύγοντας τις ανεδαφικές υποσχέσεις. Αντίθετα, ο Ποροσένκο επέμεινε στην ικανότητά του να αντιμετωπίσει σθεναρά την Ρωσία. Αλλά με αυτήν την τακτική έδινε συχνά την εντύπωση πως νόμιζε ότι μονομαχεί με τον Βλαντίμιρ Πούτιν, αντί με τον εκλογικό του αντίπαλο.
Επιπλέον, η αντιρωσική πολεμική του, συχνά σε επίπεδο υστερίας, απόδιωχνε ψηφοφόρους στις κεντρικές, τις νότιες και τις ανατολικές περιοχές, πολλοί από τους οποίους συμμετέχουν στην ρωσική πολιτισμική παράδοση και έχουν την ρωσική ως μητρική γλώσσα τους. Αλλά ,αυτή η αντιρωσική έμφαση δεν φαίνεται να καρποφόρησε ούτε στις πιο ευπρόσδεκτες δυτικές περιοχές, καθώς τα «έξιτ-πολ» έδειξαν ότι ο Ποροσένκο έχασε παντού, εκτός της (ιστορικά Δυτικόστροφης) Γαλικίας.
Παρεμπιπτόντως, όπως και αν κρίνει κανείς τον Ποροσένκο, αυτός τουλάχιστον άνοιξε τον δρόμο για μιαν ειρηνική μετάσταση της εξουσίας και -ακόμη σημαντικότερο- για μιαν ειρηνική αλλαγή των ηγετικών δυνάμεων. Και αυτό είναι κάτι που η Ρωσία και μέγα μέρος της πρώην Σοβιετικής ΄Ενωσης, δεν έχει ακόμη δοκιμάσει.
Τούτου λεχθέντος, ο περισσότερος κόσμος εδώ είδε τις ουκρανικές εκλογές σαν τσίρκο και τις παρακολούθησε σαν μια ταινία της τηλεόρασης. Από  αυτή την άποψη, η διεξαγωγή της προεκλογικής εκστρατείας στην Ουκρανία  δεν ενίσχυσε τις προοπτικές απομίμησης της Δυτικού τύπου δημοκρατίας στην Ρωσία.
Ο Ζελένσκι μπορεί να αποδειχτεί αναποτελεσματικός. Και αν δεν κατορθώσει να επιτύχει μιαν ριζική αναδιάταξη δυνάμεων στην Βουλή το φθινόπωρο, θα καταστεί πολιτικά ανίσχυρος.
Ωστόσο, η εκλογική νίκη του επιβεβαιώνει ότι οι Ουκρανοί κουράστηκαν να χρησιμεύουν σαν πιόνια, τόσο από εξωτερικούς παράγοντες όσο και από τις δικές τους ηγεσίες.
Η Δύση στήριξε τον λάθος άνθρωπο με τον Ποροσένκο. Και προηγουμένως, η Ρωσία διέπραξε το ίδιο λάθος με τον προκάτοχό του, Γιανούκοβιτς. Ο Ζελένσκι θα έπραττε σοφά να βάλει πρώτη την Ουκρανία και να συνειδητοποιήσει ότι η λογική του «όλα για όλα» δεν οδηγεί την χώρα του πουθενά.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου