Articles by "Κόσμος"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κόσμος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Διαδηλώσεις κατά της αστυνομίας έχουν ξεσπάσει σε προάστιο της Μινεάπολις, όταν ένας αστυνομικός πυροβόλησε θανάσιμα έναν νεαρό Αφροαμερικανό μέσα στο αυτοκίνητό του αφού τον σταμάτησε για μια παραβίαση του κώδικα οδικής κυκλοφορίας, περίπου 16 χιλιόμετρα από το σημείο όπου πέθανε ο Τζορτζ Φλόιντ κατά τη βίαιη σύλληψή του από την αστυνομία πέρυσι τον Μάιο.

Οργισμένο πλήθος εκατοντάδων ανθρώπων συγκεντρώθηκε χθες το βράδυ έξω από το αστυνομικό τμήμα του προαστίου Μπρούκλιν Σέντερ, ενώ αστυνομικοί απάντησαν κάνοντας χρήση πλαστικών σφαιρών, χειροβομβίδες κρότου-λάμψης και δακρυγόνα.

Από τις πλαστικές σφαίρες τραυματίστηκαν τουλάχιστον δύο διαδηλωτές, ένας από τους οποίους αιμορραγούσε στο κεφάλι, σύμφωνα με αυτόπτη μάρτυρα. Αυτοκίνητα της αστυνομίας υπέστησαν επίθεση από διαδηλωτές που τους πέταξαν πέτρες και άλλα αντικείμενα.

Ο άνδρας που έπεσε νεκρός από την αστυνομία ταυτοποιήθηκε από συγγενείς του και τον κυβερνήτη της Μινεσότα Τιμ Γουόλτς ως ο Ντόντε Ράιτ, 20 ετών. Ο Γουλτς επεσήμανε σε ανακοίνωσή του ότι παρακολουθεί τις ταραχές στο Μπρούκλιν Σέντερ καθώς «η πολιτεία μας θρηνεί τη ζωή ενός ακόμη Αφροαμερικανού την οποία του στέρησαν οι δυνάμεις της τάξης». Διαδηλωτές κατά της αστυνομίας ήταν ήδη στους δρόμους τις τελευταίες ημέρες στη Μινεάπολις καθώς διεξάγεται η δίκη του Ντέρεκ Σοβίν, του λευκού πρώην αστυνομικού ο οποίος πίεζε το γόνατό του στον λαιμό του Αφροαμερικανού Τζορτζ Φλόιντ επί σχεδόν εννέα λεπτά ενώ είχε τα χέρια του δεμένα με χειροπέδες πισθάγκωνα και δεν πρόβαλε καμία αντίσταση, με αποτέλεσμα αυτός να πεθάνει.
Η δίκη του Σοβίν, που κατηγορείται για ανθρωποκτονία, βρίσκεται σήμερα στην τρίτη της εβδομάδα, ενώ το δικαστήριο όπου αυτή διεξάγεται φυλάσσεται από την Εθνοφρουρά. Ο θάνατος του Φλόιντ πυροδότησε σειρά κινητοποιήσεων και επεισοδίων εναντίον της αστυνομικής βαρβαρότητας και των φυλετικών ανισοτήτων στις ΗΠΑ και σε διεθνές επίπεδο.

Η μητέρα του Ράιτ, η Κέιτι Ράιτ, δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι ο γιος της την πήρε τηλέφωνο χθες το απόγευμα και της είπε ότι η αστυνομία τον σταμάτησε επειδή στο πίσω παράθυρό του κρέμονταν αρωματικά αυτοκινήτου, κάτι που είναι παράνομο στη Μινεσότα. Η ίδια άκουσε την αστυνομία να λέει στον γιο της να βγει από το όχημα.

“Άκουσα διαπληκτισμούς και άκουσα τους αστυνομικούς να λένε ‘Ντόντε, μην τρέχεις’”, εξήγησε η ίδια. Η κλήση τερματίστηκε και η Κέιτι Ράιτ πήρε ξανά τηλεφωνο τον γιο της, απάντησε η κοπέλα του και την ενημέρωσε ότι ο Ντόντε είναι νεκρός στην θέση του οδηγού.

Σε ανακοίνωση Τύπου που έδωσε στη δημοσιότητα η αστυνομία του Μπρούκλιν Σέντερ ανέφερε πως αστυνομικοί σταμάτησαν οδηγό για παραβίαση του κώδικα οδικής κυκλοφορίας λίγο πριν από τις 02:00 και διαπίστωσαν ότι εκκρεμούσε εναντίον του ένταλμα σύλληψης.

Όταν οι αστυνομικοί προσπάθησαν να τον συλλάβουν, ο νεαρός ξαναμπήκε στο αυτοκίνητο. Ένας από τους αστυνομικούς έκανε χρήση του υπηρεσιακού του όπλου και τραυμάτισε τον οδηγό, σύμφωνα με την αστυνομία. Ο άνδρας οδήγησε για αρκετά τετράγωνα προτού συγκρουστεί με άλλο όχημα. Εξέπνευσε επιτόπου. Σύμφωνα με την αστυνομία, οι κάμερες που φορούσαν τα δύο μέλη της ήταν ενεργοποιημένες στη διάρκεια του περιστατικού. Το συμβάν ερευνάται από την κρατική υπηρεσία αντιμετώπισης εγκλημάτων. Το γραφείο στη Μινεάπολις της Αμερικανικής Ένωσης Πολιτικών Ελευθεριών (ACLU) ανακοίνωσε ότι μια ανεξάρτητη υπηρεσία θα πρέπει να ερευνήσει το περιστατικό και ζήτησε να δοθούν άμεσα στη δημοσιότητα τυχόν βίντεο που υπάρχουν από το συμβάν.

Η ACLU επεσήμανε ότι “ανησυχεί βαθιά καθώς οι αστυνομικοί σε αυτή την περίπτωση φαίνεται να χρησιμοποίησαν τα αρωματικά του αυτοκινήτου ως αφορμή για να σταματήσουν το όχημα, κάτι που η αστυνομία κάνει πολύ συχνά για να στοχοθετεί Αφροαμερικανούς”. To χθεσινό περιστατικό ήταν “τραγικό”, δήλωσε ο δήμαρχος του Μπρούκλιν Σέντερ Μάικ Έλιοτ. “Ζητάμε από τους διαδηλωτές να συνεχίσουν να είναι ειρηνικοί καθώς οι ειρηνικές διαδηλώσεις δεν αντιμετωπίζονται με βία”, επεσήμανε σε ανακοίνωσή του.


πηγή



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Pepe Escobar/ Reseau International/9-4-21

[Το κατωτέρω εξαιρετικού ενδιαφέροντος (και από ελληνική οπτική γωνία) άρθρο, κορυφαίου ρεπόρτερ διεθνούς εμβέλειας και διακτίνωσης σε δυσπρόσιτες πηγές, παρουσιάζει ολοκληρωμένη ακτινογραφία της εκρηκτικής κρίσεως στην Ουκρανία, τους υποκινητές και εντολοδόχους, τα κίνητρα και τους στόχους, τον συσχετισμό των δυνάμεων, τις προβλεπόμενες διαστάσεις, το αποτέλεσμα και τις πιθανές επιπτώσεις της αναμενόμενης ανάφλεξης.

Επισημαίνει γεγονότα και βαρυσήμαντες δηλώσεις υπευθύνων, που συγκαλύπτονται από την συμμαχική κοινή γνώμη λόγω της αίσθησης και των αντιδράσεων που θα προκαλούσαν, όπως η δήλωση του Γιενς Στόλτενμπεργκ, Γ.Γ.του ΝΑΤΟ, που εγείρει το φάσμα ναυτικής σύγκρουσης των δυνάμεων του ΝΑΤΟ (στις οποίες περιλαμβάνεται και ελληνικό πολεμικό) στο Εύξεινο Πόντο με τις ρωσικές ναυτικές και χερσαίες πυραυλικές δυνάμεις σε έναν νέο Κριμαϊκό Πόλεμο. Όπως επίσης και ο ρόλος που έχει ανατεθεί στην Τουρκία για την διάθεση Τζιχαντιστών μισθοφόρων, από τις δεξαμενές της ισλαμιστών «προσφύγων» ( που χρηματοδοτούνται από την Ε.Ε.).

Ο Πεπέ Εσκομπάρ είναι Βραζιλιανός, πολύγλωσσος γεωπολιτικός αναλυτής, περιοδεύων ανταποκριτής των Asia Times Online, OpEdNews, RT, Al Jazeera, China Central Television, TomDispatch, και άλλα διεθνή όργανα ενημέρωσης. Από το 2001 έχει εξειδικευθεί στην κάλυψη της Μέσης Ανατολής και της Κεντρικής και Ανατολικής Ασίας, με έμφαση στην πολιτική των Μεγάλων Δυνάμεων και των ενεργειακών πολέμων. Είναι συγγραφέας πέντε σχετικών βιβλίων, ορισμένων μεταφρασμένων και σε άλλες γλώσσες]


Μετάφραση/ Εισαγωγή: Μιχαήλ Στυλιανού

Ο δεσμός Βαθύ Κράτος/ΝΑΤΟ χρησιμοποιεί το Κίεβο για να ξεκινήσει πόλεμο και να θάψει τον αγωγό Nord Stream 2 και τις σχέσεις Γερμανίας-Ρωσίας.

Η Ουκρανία και η Ρωσία μπορεί να είναι στο χείλος του πολέμου - με καταστροφικές συνέπειες για ολόκληρη την Ευρασία. Ας μπούμε κατευθείαν στο θέμα, και να κάνουμε μια βαθιά βουτιά στην ομίχλη του πολέμου.

Ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι συνομιλεί σε κοινή συνέντευξη Τύπου με τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Σαρλ Μισέλ στο Κίεβο, 3 Μαρτίου 2021. 

Στις 24 Μαρτίου, ο Πρόεδρος της Ουκρανίας υπέγραψε κήρυξη πολέμου κατά της Ρωσίας, με το διάταγμα αριθ. n°117/2021. Το διάταγμα ορίζει ότι η ανάκτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία είναι τώρα η επίσημη πολιτική του Κιέβου. Αυτό ακριβώς παρακίνησε την αποστολή στα ανατολικά ενός συνόλου ουκρανικών αρμάτων μάχης, μετά τον κορεσμό του ουκρανικού στρατού από τις Ηνωμένες Πολιτείες σε στρατιωτικό εξοπλισμό, συμπεριλαμβανομένων μη επανδρωμένων αεροσκαφών, ηλεκτρονικών συστημάτων πολέμου, αντιαρματικών συστημάτων και φορητών συστημάτων αεράμυνας (MANPADS).

Το πιο σημαντικό: Το διάταγμα Ζελένσκι αποτελεί απόδειξη ότι οποιοσδήποτε επακόλουθος πόλεμος θα έχει προκληθεί από το Κίεβο, το οποίο αποδυνάμωσε τους ιερεμιώδεις ισχυρισμούς περί «ρωσικής επιθετικότητας». Η Κριμαία, από το δημοψήφισμα του Μαρτίου του 2014, αποτελεί τμήμα της Ρωσικής Ομοσπονδίας.

Ήταν αυτή (η de facto κήρυξη του πολέμου) , την οποία η Μόσχα έλαβε πολύ σοβαρά υπόψη, που προκάλεσε την ανάπτυξη πρόσθετων ρωσικών δυνάμεων στην Κριμαία και πιο κοντά στα ρωσικά σύνορα με το Ντονμπάς. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι αυτές οι ρωσικές δυνάμεις περιλαμβάνουν την τρομακτική 76η Ταξιαρχία Αεροπορικής Επίθεσης φρουράς, γνωστή ως αλεξιπτωτιστές του Πσκοφ και - σύμφωνα με μια έκθεση πληροφοριών που μου αναφέρθηκε- ικανή να καταλάβει την Ουκρανία σε μόλις έξι ώρες.

Σίγουρα δεν βοηθά το γεγονός ότι στις αρχές Απριλίου, ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Λόυντ ΄Ωστιν, φρέσκος από την προηγούμενη θέση του ως μέλους του Διοικητικού Συμβουλίου της πολεμικής βιομηχανίας Raytheon, που κατασκευάζει πυραύλους, κάλεσε τον Zelensky για να του υποσχεθεί την «ακλόνητη υποστήριξη των ΗΠΑ για την κυριαρχία της Ουκρανίας». Αυτό, στην ερμηνεία της Μόσχας, σημαίνει ότι ο Ζελένσκι δεν θα είχε υπογράψει ποτέ το διάταγμά του χωρίς το πράσινο φως από την Ουάσιγκτον.

Στις 8 Μαρτίου 2021, ο Υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Lloyd Austin μιλά στον διεθνή εορτασμό της Ημέρας της Γυναίκας στο East Room του Λευκού Οίκου στην Ουάσινγκτον

Ο ΄Ελεγχος της Πληροφόρησης

Η Σεβαστούπολη, ήδη κατά τη διάρκεια της επίσκεψής μου, τον Δεκέμβριο του 2018, ήταν ένα από τα πιο προστατευόμενα μέρη στον πλανήτη, αδιαπέραστο ακόμη και από μια επίθεση του ΝΑΤΟ. Στο διάταγμά του, ο Ζελένσκι τοποθετεί συγκεκριμένα τη Σεβαστούπολη ως πρωταρχικό στόχο.

Για άλλη μια φορά, επιστρέφουμε στις εκκρεμότητες του μετα-Maidan πραξικοπήματος στην Ουκρανία το 2014.

Για να περιοριστεί η Ρωσία, ο δεσμός ΗΠΑ/ΝΑΤΟ πρέπει να ελέγχει τον Εύξεινο Πόντο - ο οποίος, από κάθε άποψη, είναι τώρα μια ρωσική λίμνη. Και για να ελέγξουν τη Μαύρη Θάλασσα, πρέπει να «εξουδετερώσουν» την Κριμαία.

Εάν απαιτούνταν περαιτέρω αποδείξεις, παρασχέθηκαν από τον ίδιο τον Ζελένσκι την Τρίτη αυτής της εβδομάδας κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής συνομιλίας με τον Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ και υπάκουη μαριονέτα Γενς Στόλτενμπεργκ.

Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ πραγματοποιεί συνέντευξη Τύπου μετά από συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών του ΝΑΤΟ στο Αρχηγείο του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες, 24 Μαρτίου 2021

Ο Ζελένσκι είπε τη φράση κλειδί: «Το ΝΑΤΟ είναι ο μόνος τρόπος για να τερματιστεί ο πόλεμος στο Ντονμπάς» -πράγμα που σημαίνει, στην πράξη, ότι το ΝΑΤΟ επεκτείνει την «παρουσία» του στη Μαύρη Θάλασσα. «Μια τέτοια μόνιμη παρουσία θα πρέπει να αποτελέσει ισχυρό αποτρεπτικό παράγοντα για τη Ρωσία, η οποία εξακολουθεί να στρατιωτικοποιεί την περιοχή σε μεγάλη κλίμακα και παρακωλύει την εμπορική ναυσιπλοΐα».

Όλες αυτές οι κρίσιμες εξελίξεις είναι και θα συνεχίσουν να είναι αόρατες στην παγκόσμια κοινή γνώμη όσον αφορά την κυρίαρχη αφήγηση, που ελέγχεται από τους ηγεμόνες.

Ο δεσμός Βαθύ κράτος /NATO δηλώνει ότι όλα όσα πρόκειται να συμβούν οφείλονται στη «ρωσική επιθετικότητα». Ακόμη και αν οι Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις (FAU) εξαπολύσουν blitzkrieg (κεραυνοβόλο επίθεση)εναντίον των Λαϊκών Δημοκρατιών του Λουγκάνσκ και του Ντονέτσκ. (Το να γίνει αυτό κατά της Σεβαστούπολης στην Κριμαία θα ήταν μια πιστοποιημένη συλλογική αυτοκτονία).

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Ron Paul ήταν μία από τις λίγες φωνές που δήλωσαν το προφανές: «Σύμφωνα με τον κλάδο των μέσων ενημέρωσης του αμερικανικού συμπλέγματος στρατιωτικών-βιομηχανικών-βουλευτικών μέσων ενημέρωσης, οι ρωσικές στρατιωτικές κινήσεις δεν αποτελούν απάντηση σε σαφείς απειλές από έναν γείτονα, αλλά μια πρόσθετη «ρωσική επιθετικότητα».

Αυτό που υπονοείται είναι ότι οι Ουάσιγκτον/Βρυξέλλες δεν έχουν ένα τακτικό σχέδιο παιχνιδιού, πόσο μάλλον ένα σαφές, στρατηγικό σχέδιο : ΄Εχουν μόνο τον πλήρη έλεγχο της πληροφόρησης.

Και αυτό τροφοδοτείται από μια λυσσασμένη Ρωσοφοβία - αριστοτεχνικά αποδομημένη από τον απαραίτητο Andrei Martyanov, έναν από τους καλύτερους στρατιωτικούς αναλυτές στον κόσμο.

Στις 31 Μαρτίου, ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των Ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων, Στρατηγός Βαλέρι Γερασίμοφ, και ο Πρόεδρος του αμερικανικού Γενικού Επιτελείου Στρατού, Στρατηγός Μαρκ Μάϊλι, μίλησαν τηλεφωνικά για τα παροιμιώδη «ζητήματα αμοιβαίου ενδιαφέροντος», τα οποία μπορεί να αποτελούν ένδειξη ελπίδας.

Λίγες ημέρες αργότερα, εκδόθηκε γαλλο-γερμανική διακήρυξη που καλούσε «όλα τα μέρη» σε αποκλιμάκωση. Η Μέρκελ και ο Μακρόν φαίνεται να έχουν κατανοήσει το μήνυμα κατά τη διάρκεια της βιντεο-διάσκεψής τους με τον Πούτιν, ο οποίος πρέπει να υπαινίχθηκε διακριτικά το αποτέλεσμα που παρήγαγαν οι πύραυλοι Kalibr, Kinzhals και άλλα υπερηχητικά όπλα εάν τα πράγματα δυσκολέψουν και οι Ευρωπαίοι εγκρίνουν ένα blitzkrieg στο Κίεβο.

Ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν μιλά υπό το βλέμμα της Γερμανίδας Καγκελάριου Άνγκελα Μέρκελ μετά από βιντεο-διάσκεψη του Γαλλογερμανικού Συμβουλίου Ασφαλείας στο Παλάτι των Ηλυσίων στο Παρίσι, 5 Φεβρουαρίου 2021

Το πρόβλημα είναι ότι η Μέρκελ και ο Μακρόν δεν ελέγχουν το ΝΑΤΟ. Ωστόσο, η Μέρκελ και ο Μακρόν γνωρίζουν τουλάχιστον πλήρως ότι εάν ο δεσμός ΗΠΑ/ΝΑΤΟ επιτεθεί στις ρωσικές δυνάμεις ή στους Ρώσους κατόχους διαβατηρίων που ζουν στο Ντονμπάς, η καταστροφική απάντηση θα στοχεύσει τα κέντρα διοίκησης που συντόνισαν τις επιθέσεις.

Τι θέλει ο ηγεμόνας;


Ως μέρος του αριθμού των απειλητικών ενεργειών του Ο Ζελένσκι έκανε άλλη μια χειρονομία που επέσυρε ιδιαίτερη προσοχή. Την περασμένη Δευτέρα, ταξίδεψε στο Κατάρ με μια υψηλόβαθμη αντιπροσωπεία και σύναψε μια σειρά συμφωνιών, οι οποίες δεν περιορίζονται στο υγραέριο, αλλά περιλαμβάνουν επίσης απευθείας πτήσεις μεταξύ Κιέβου και Ντόχα, την ενοικίαση ή την αγορά από τη Ντόχα ενός λιμένα της Μαύρης Θάλασσας, καθώς και ισχυρούς «στρατιωτικούς και αμυντικούς δεσμούς» - κάτι που θα μπορούσε να είναι μια εξωραϊστική μετάφραση πιθανής μεταφοράς τζιχαντιστών από τη Λιβύη και τη Συρία για την καταπολέμηση των ρώσων αυτονομιστών στο Ντονμπάς.

Στη συνέχεια, ο Ζελένσκι συναντά τον Ερντογάν στην Τουρκία την επόμενη Δευτέρα. Οι υπηρεσίες πληροφοριών του Ερντογάν διαχειρίζονται τους τζιχαντιστές πληρεξούσιους στο Ιντλίμπ και τα ύποπτα κονδύλια του Κατάρ εξακολουθούν να αποτελούν μέρος της εικόνας. Μπορούμε να ειπωθεί ότι οι Τούρκοι μεταφέρουν ήδη αυτούς τους «μετριοπαθείς αντάρτες» στην Ουκρανία. Οι ρωσικές μυστικές υπηρεσίες παρακολουθούν σχολαστικά όλη αυτή τη δραστηριότητα.

Μια σειρά ενημερωμένων συζητήσεων -βλέπε, για παράδειγμα, εδώ και εδώ- συγκλίνουν στο ποιοι θα μπορούσαν να είναι οι τρεις κύριοι στόχοι του ηγεμόνα σε όλη αυτή τη αναταραχή, με εξαίρεση τον πόλεμο: Να προκληθεί ανεπανόρθωτη ρήξη μεταξύ Ρωσίας και ΕΕ, υπό την αιγίδα του ΝΑΤΟ, να εκτροχιαστεί ο αγωγός Nord Stream 2 και να αυξηθούν τα κέρδη του στρατιωτικο-βιομηχανικού συμπλέγματος στον τομέα των εξοπλισμών.

Το βασικό ερώτημα είναι επομένως αν η Μόσχα θα ήταν σε θέση να εφαρμόσει έναν ελιγμό της στρατηγικής Sun Tzu, χωρίς να εμπλακεί σε έναν ολοκληρωτικό πόλεμο στο Donbass.

Στο έδαφος, οι προοπτικές είναι ζοφερές. Ο Ντενίς Πουτσιλίν, ένας από τους βασικούς ηγέτες των Λαϊκών Δημοκρατιών Λουγκάνσκ και Ντονέτσκ, δήλωσε ότι οι πιθανότητες αποτροπής του πολέμου ήταν «εξαιρετικά χαμηλές». Ο Σέρβος ελεύθερος σκοπευτής Dejan Beric - τον οποίο συνάντησα στο Ντόνετσκ το 2015 και ο οποίος είναι πιστοποιημένος εμπειρογνώμονας στην περιοχή - αναμένει επίθεση από το Κίεβο στις αρχές Μαΐου .

Ο αμφιλεγόμενος Igor Strelkov, ο οποίος μπορεί να χαρακτηριστεί ως εκφραστής του «ορθόδοξου σοσιαλισμού», ένας καυστικός επικριτής των πολιτικών του Κρεμλίνου και ένας από τους ελάχιστους πολέμαρχους του Ντόνμπας που επέζησαν μετά το 2014, δήλωσε κατηγορηματικά ότι η μόνη ευκαιρία για ειρήνη είναι ο ρωσικός στρατός να ελέγχει τα ουκρανικά εδάφη τουλάχιστον μέχρι τον ποταμό Δνείπερο. Τονίζει ότι ένας πόλεμος τον Απρίλιο είναι «πολύ πιθανός». Για τη Ρωσία, ένας πόλεμος «τώρα» είναι καλύτερος από έναν πόλεμο αργότερα και υπάρχει 99% πιθανότητα η Ουάσιγκτον να μην πολεμήσει για την Ουκρανία.

Σε αυτό το τελευταίο σημείο τουλάχιστον, ο Στρέλκοφ δεν κάνει λάθος: Η Ουάσιγκτον και το ΝΑΤΟ θέλουν έναν πόλεμο μέχρι τον τελευταίο Ουκρανό.

Ο Rostislav Ischenko, ο καλύτερος Ρώσος αναλυτής της Ουκρανίας τον οποίο είχα τη χαρά να συναντήσω στη Μόσχα στα τέλη του 2018, υποστηρίζει πειστικά ότι «η συνολική διπλωματική, στρατιωτική, πολιτική, χρηματοπιστωτική και οικονομική κατάσταση απαιτεί έντονα από τις αρχές του Κιέβου να εντείνουν τις πολεμικές επιχειρήσεις στο Ντονμπάς».

«Στην πραγματικότητα», προσθέτει ο Ischenko, «οι Αμερικανοί δεν ενδιαφέρονται αν η Ουκρανία θα αντέξει για λίγο ή αν θα θρυμματιστεί σε μια στιγμή. Νομίζουν ότι έχουν τα πάντα να κερδίσουν και στην μια και στην άλλη περίπτωση».


Πρέπει να υπερασπιστούμε την Ευρώπη

Ας φανταστούμε το χειρότερο στο Ντονμπάς. Το Κίεβο εξαπολύει το blitzkrieg του. Οι ρωσικές μυστικές υπηρεσίες καταγράφουν τα πάντα. Η Μόσχα ανακοινώνει αμέσως ότι χρησιμοποιεί όλη την εξουσία που έχει εκχωρηθεί από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ στη συμφωνία Μινσκ 2 για την επιβολή της κατάπαυσης του πυρός.

Σε διάστημα ή 48 ωρών, οι ρωσικές δυνάμεις καταστρέφουν ολόκληρο το σύστημα blitzkrieg και στέλνουν τους Ουκρανούς πίσω στα χαρακώματά τους, που βρίσκονται περίπου 75 χιλιόμετρα βόρεια της καθιερωμένης ζώνης επαφής.

Στη Μαύρη Θάλασσα, παρεμπιπτόντως, δεν υπάρχει ζώνη επαφής. Αυτό σημαίνει ότι η Ρωσία μπορεί να στείλει όλα τα προηγμένα υποβρύχια και τον στόλο επιφανείας της οπουδήποτε γύρω από τη «Ρωσική Λίμνη»: Έχουν ήδη αναπτυχθεί ούτως ή άλλως.

Για άλλη μια φορά, ο Mαρτιάνωφ αναδιαμορφώνει τα πράγματα όταν προβλέπει, αναφερόμενος σε μια ομάδα ρωσικών πυραύλων που αναπτύχθηκαν από το γραφείο σχεδιασμού novator: «Η συντριβή του συστήματος διοίκησης και ελέγχου των Ουκρανών είναι θέμα λίγων ωρών, είτε κοντά στα σύνορα είτε στο επιχειρησιακό και στρατηγικό βάθος των δυνάμεών τους. Βασικά, ολόκληρο το ουκρανικό «ναυτικό» αξίζει λιγότερο από την ομοβροντία 3M54 ή 3M14 που θα χρειαστεί για να το βυθίσει. Νομίζω ότι μερικοί πύραυλοι Ταραντούλ θα είναι αρκετοί για να το τελειώσουν μέσα ή κοντά στην Οδησσό και να δώσουν στο Κίεβο, ειδικά στην έδρα του, μια γεύση από σύγχρονα πολεμικά όπλα».

Το απολύτως ουσιώδες ερώτημα, το οποίο δεν μπορεί να υπερτονιστεί, είναι ότι η Ρωσία δεν θα «εισβάλει» στην Ουκρανία. Δεν χρειάζεται να το κάνει και δεν το θέλει. Αυτό που θα κάνει σίγουρα η Μόσχα είναι να στηρίξει τις Λαϊκές Δημοκρατίες της Nοβορωσίγια, παρέχοντάς τους εξοπλισμό, πληροφορίες, ηλεκτρονικό πόλεμο, έλεγχο του εναέριου χώρου και ειδικές δυνάμεις. Ακόμη και μια ζώνη απαγόρευσης πτήσεων δεν θα είναι απαραίτητη. Το «μήνυμα» θα είναι σαφές: Εάν ένα μαχητικό αεροσκάφος του ΝΑΤΟ εμφανιζόταν κοντά στην πρώτη γραμμή, θα καταρριφθεί με συνοπτικές διαδικασίες.

Και αυτό μας φέρνει στο «μυστικό» που ψιθυρίζεται μόνο σε ανεπίσημα δείπνα στις Βρυξέλλες και σε τυχαίες περιπτώσεις σε όλη την Ευρασία: Οι μαριονέτες του ΝΑΤΟ δεν έχουν τα κότσια να εισέλθουν σε μια ανοιχτή σύγκρουση με τη Ρωσία.

Είναι άλλο πράγμα να έχουμε σκυλιά που γαβγίζουν, όπως η Πολωνία, η Ρουμανία, η συμμορία της Βαλτικής και η Ουκρανία και να ενισχύονται από τα συντεχνιακά μέσα ενημέρωσης στο σενάριο της «ρωσικής επιθετικότητας». Στην πραγματικότητα, το ΝΑΤΟ κλώτσησε τον συλλογικό πισινό του ανεπίσημα στο Αφγανιστάν. Έτρεμε όταν έπρεπε να πολεμήσει τους Σέρβους στα τέλη της δεκαετίας του 1990. Και τη δεκαετία του 2010, δεν τόλμησε να πολεμήσει τις δυνάμεις της Δαμασκού και του Άξονα της Αντίστασης.

Όταν όλα τα άλλα αποτυγχάνουν, ο μύθος υπερισχύει. Έτσι ο αμερικανικός στρατός καταλαμβάνει τμήματα της Ευρώπης για να την «υπερασπιστεί» - από ποιον άλλο; Μα από αυτούς τους καταραμένους Ρώσους.

Αυτός είναι ο λόγος ύπαρξης της ετήσιας επιχείρησης DEFENCE-Europe 21 του Αμερικανικού Στρατού, η οποία διεξάγεται αυτή τη στιγμή μέχρι τα τέλη Ιουνίου και περιλαμβάνει 28.000 αμερικανούς και 25 συμμάχους και «εταίρους» του ΝΑΤΟ.

Αυτό το μήνα, άνδρες και βαρύς εξοπλισμός, που έχουν προ-τοποθετηθεί σε τρεις βάσεις του Αμερικανικού Στρατού σε Ιταλία, Γερμανία και Ολλανδία, θα μεταφερθούν σε πολλαπλές «ζώνες εκπαίδευσης» σε 12 χώρες. Ω, οι χαρές του ταξιδιού, χωρίς περιορισμό σε μια υπαίθρια άσκηση από τότε που όλοι έχουν εμβολιαστεί κατά του Covid-19.


Pipelineistan uber alles (Αγωγο-ϊστάν υπεράνω όλων –σε παράφραση του γερμανικού εθνικού ύμνου)

Το Nord Stream 2 δεν είναι μεγάλη υπόθεση για τη Μόσχα. Αυτό είναι στην καλύτερη περίπτωση ένα μειονέκτημα του Pipelineistan. Εξάλλου, η ρωσική οικονομία δεν έχει κερδίσει ούτε ένα ρούβλι χάρη σε αυτόν τον αγωγό ,που δεν υπήρχε ακόμη στη δεκαετία του 2010 - και όμως τα πήγε καλά. Εάν ακυρωθεί ο Νορ Στρημ 2, υπάρχουν σχέδια στο τραπέζι για την ανακατεύθυνση των περισσότερων ρωσικών αποστολών φυσικού αερίου στην Ευρασία, ειδικά στην Κίνα.

Ταυτόχρονα, το Βερολίνο γνωρίζει πολύ καλά ότι η ακύρωση του NS2 θα αποτελούσε εξαιρετικά σοβαρή παραβίαση της σύμβασης - η οποία περιλαμβάνει εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ. Διότι ήταν η Γερμανία που ζήτησε την κατασκευή του αγωγού.

Η Energiewende της Γερμανίας (Πολιτική Ενεργειακής Μετάβασης) ήταν μια καταστροφή. Οι Γερμανοί βιομήχανοι γνωρίζουν πολύ καλά ότι το φυσικό αέριο είναι η μόνη εναλλακτική λύση στην πυρηνική ενέργεια. Δεν τους αρέσει πραγματικά το Βερολίνο να γίνεται ένας απλός όμηρος, καταδικασμένος να αγοράζει αέριο σχιστόλιθου, το γελοίο πάθος του ηγεμόνα - ακόμη και υποθέτοντας ότι ο ηγεμόνας είναι σε θέση να το παραδώσει, επειδή η αμερικανική βιομηχανία ρωγμάτωσης είναι σε ερείπια. Μια Μέρκελ αναγκασμένη να εξηγεί στην γερμανική κοινή γνώμη γιατί πρέπει να επιστρέψει στη χρήση άνθρακα ή να αγοράσει (ακριβό) αέριο από σχιστολιθικά πετρώματα στις Ηνωμένες Πολιτείες, θα είναι ένα θέαμα που πρέπει να δούμε.

Όπως έχουν τα πράγματα, οι προκλήσεις του ΝΑΤΟ κατά του αγωγού NS2 συνεχίζονται αμείωτες - μέσω πολεμικών πλοίων και ελικοπτέρων. Ο NS2 χρειαζόταν άδεια εργασίας στα ύδατα της Δανίας, που χορηγήθηκε μόλις πριν ένα μήνα. Ακόμη και αν τα ρωσικά πλοία δεν είναι τόσο γρήγορα στην τοποθέτηση σωλήνων όσο τα προηγούμενα πλοία της ελβετικής εταιρείας Allseas, η οποία έχει αποχωρήσει, εκφοβισμένη από τις κυρώσεις των ΗΠΑ, η ρωσική Fortuna προοδεύει σταθερά, όπως σημείωσε ο αναλυτής Petri Krohn - ένα χιλιόμετρο την ημέρα στις καλύτερες ημέρες της, τουλάχιστον 800 μέτρα την ημέρα. Με 35 χιλιόμετρα να απομένουν, δεν πρέπει να διαρκέσει περισσότερο από 50 ημέρες.

Συνομιλίες με Γερμανούς αναλυτές αποκαλύπτουν ένα συναρπαστικό παιχνίδι σκιών στο ενεργειακό μέτωπο μεταξύ Βερολίνου και Μόσχας -για να μην αναφέρουμε το Πεκίνο. Συγκρίνετε αυτό με την Ουάσιγκτον: Ευρωπαίοι διπλωμάτες διαμαρτύρονται ότι δεν υπάρχει απολύτως κανείς για να διαπραγματευτεί σχετικά με τον αγωγό NS2. Και ακόμη και αν υποτεθεί ότι υπάρχει κάποιο είδος συμφωνίας, το Βερολίνο τείνει να παραδεχτεί ότι η κρίση του Πούτιν είναι σωστή: οι Αμερικανοί «δεν είναι ικανοί για συμφωνίες». Κοίταξε τον ισολογισμό.

Πίσω από την ομίχλη του πολέμου, ωστόσο, προκύπτει ένα σαφές σενάριο: Ο δεσμός βαθύ κράτος/ΝΑΤΟ χρησιμοποιεί το Κίεβο για να ξεκινήσει έναν πόλεμο ως μέθοδο για να θάψει τελικά τον αγωγό NS2, και συνεπώς τις σχέσεις Γερμανίας-Ρωσίας.

Ταυτόχρονα, η κατάσταση κινείται προς μια πιθανή νέα ευθυγράμμιση στην καρδιά της «Δύσης»: Οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Βρετανία είναι αντίθετες στη Γερμανία και τη Γαλλία. Κάποιοι από τους εξέχοντες της Αγγλοσφαίρας είναι σίγουρα πιο Ρωσοφοβικοί από τους άλλους.

Η τοξική συνάντηση μεταξύ Ρωσοφοβίας και καθεστώτος αγωγών δεν θα τελειώσει, ακόμη και αν ολοκληρωθεί ο αγωγός NS2. Θα υπάρξουν κι άλλες κυρώσεις. Θα επιχειρηθεί ο αποκλεισμός της Ρωσίας από το SWIFT (διατραπεζικές αποστολές χρημάτων/ συναλλαγών). Ο πόλεμος μέσω πληρεξουσίων στη Συρία θα ενταθεί.

Τι όμορφο ταρακούνημα για να αποσπάσει την προσοχή της αμερικανικής κοινής γνώμης από την μαζική εκτύπωση χρήματος που συγκαλύπτει μιαν επικείμενη οικονομική κατάρρευση. Ο ηγεμόνας δεν θα σταματήσει σε τίποτα για να συνεχίσει να προκαλεί κάθε είδους γεωπολιτικές προκλήσεις στην Ρωσία.

Καθώς η αυτοκρατορία καταρρέει, το αφήγημα χαράσσεται σε πέτρα: Για όλα φταίει η «ρωσική επιθετικότητα».




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Zero Hedge, 6-4-21
Authored by Ron Paul via The Ron Paul Institute for Peace & Prosperity,

[O συντάκτης του άρθρου είναι τέως Βουλευτής κατ΄επανάληψιν, τέως υποψήφιος πρόεδρος των ΗΠΑ, επικεφαλής του κινήματος των Ελευθεροφρόνων, ιδρυτής του Ινστιτούτου για την Ειρήνη και την Ευημερία και προσωπικότητα απολαύουσα σεβασμού στις ΗΠΑ, ως υπερασπιστής της αλήθειας, της φρόνησης και της πολιτικής εντιμότητας]

Μετάφραση/Εισαγωγή Μιχαήλ Στυλιανού

Στις 24 Μαρτίου, ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Βλαντιμίρ Ζελένσκι υπέγραψε ουσιαστικά κήρυξη πολέμου στη Ρωσία. Στο έγγραφο, με τίτλο Προεδρικό Διάταγμα 117/2021, ο Ουκρανός ηγέτης που υποστηρίζεται από τις ΗΠΑ δήλωσε ότι είναι επίσημη πολιτική της Ουκρανίας να πάρει πίσω την Κριμαία από τη Ρωσία.

Η δήλωση ότι η Ουκρανία θα πάρει πίσω την Κριμαία από τη Ρωσία ακολούθησε επίσης, και ίσως υποκινήθηκε από, την εμπρηστική και ανόητη δήλωση του Προέδρου Μπάιντεν ότι "η Κριμαία είναι η Ουκρανία".

Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ ΄Αντονυ Μπλίνκεν, ο οποίος ήταν ο αρχιτέκτονας του πραξικοπήματος που υποστηρίχθηκε από τις ΗΠΑ εναντίον της Ουκρανίας το 2014, συνέχισε να εξωθεί τους Ουκρανούς, υποσχόμενος πλήρη υποστήριξη των ΗΠΑ για την «εδαφική ακεραιότητα» της Ουκρανίας. Πολλοί Αμερικανοί αναρωτιούνται γιατί δεν ανησυχούν ούτε κατά το ήμισυ για την εδαφική ακεραιότητα των Ηνωμένων Πολιτειών!

Για να μην υστερήσει σε ζήλο, στις αρχές αυτού του μήνα ο υπουργός Αμύνης των ΗΠΑ Λόιντ Όστιν – ο οποίος προηγουμένως υπηρετούσε στο διοικητικό συμβούλιο του κατασκευαστή πυραύλων Raytheon – τηλεφώνησε στον ομόλογό του στην Ουκρανία και υποσχέθηκε «ακλόνητη υποστήριξη των ΗΠΑ για την κυριαρχία της Ουκρανίας». Καθώς οι ΗΠΑ θεωρούν την Κριμαία ουκρανικό έδαφος, αυτό είναι ένα σαφές πράσινο φως για το Κίεβο να αναλάβει στρατιωτική δράση.

Η Ουάσινγκτον στέλνει επίσης όπλα. Περίπου 300 τόνοι νέων όπλων έχουν φτάσει τις τελευταίες εβδομάδες και άλλα είναι καθ΄οδόν.

Όπως ήταν αναμενόμενο, η Μόσχα ανταποκρίθηκε στο διάταγμα του Ζελένσκι και στην ολοένα και πιο θορυβώδη ρητορική στο Κίεβο και την Ουάσινγκτον μεταφέροντας στρατεύματα και άλλα στρατιωτικό εξοπλισμό κοντά στα σύνορά της με την Ουκρανία. Αμφιβάλλει κανείς ότι αν οι ΗΠΑ βρίσκονταν στην ίδια κατάσταση -για παράδειγμα, εάν η Κίνα εγκαθιστούσε μιαν εχθρική και επιθετική κυβέρνηση στο Μεξικό- το Πεντάγωνο θα μπορούσε να μετακινήσει στρατεύματα με παρόμοιο τρόπο;

Αλλά σύμφωνα με τον κλάδο των μέσων ενημέρωσης του αμερικανικού συγκροτήματος στρατιωτικών-βιομηχανικών-βουλευτικών μηχανισμών, οι κινήσεις ρωσικών στρατευμάτων δεν αποτελούν απάντηση σε σαφείς απειλές από έναν γείτονα, αλλά είναι αντίθετα απλώς περισσότερη "ρωσική επιθετικότητα".

Οι ανισόρροποι «ειδικοί» των ΗΠΑ πίσω από το πραξικόπημα του 2014 εναντίον του εκλεγμένου Ουκρανού προέδρου επέστρεψαν στην εξουσία και είναι αποφασισμένοι να ολοκληρώσουν το έργο – ακόμα κι αν αυτό σημαίνει τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος! Η ρητή υποστήριξη των ΗΠΑ για τις στρατιωτικές φιλοδοξίες της Ουκρανίας στην περιοχή αποτελεί λευκή επιταγή για το Κίεβο.

Αλλά είναι μια επιταγή της οποίας το Κίεβο θα ήταν σοφό να αποφύγει την εξαργύρωση. Πίσω στο 1956 η κυβέρνηση των ΗΠΑ εισήγαγε ατελείωτη προπαγάνδα στην Ουγγαρία υποσχόμενη στρατιωτική υποστήριξη για μια εξέγερση εναντίον των Σοβιετικών κατακτητών της. Όταν οι Ούγγροι, πιστεύοντας τα ψέματα της Ουάσιγκτον, ξεσηκώθηκαν, βρέθηκαν ολομόναχοι και αντιμετώπισαν τα σοβιετικά αντίποινα.

Παρά την απάνθρωπη αμερικανική προπαγάνδα, τουλάχιστον ο Αϊζενχάουερ ήταν αρκετά σοφός για να συνειδητοποιήσει ότι κανείς δεν θα επωφελείτο από έναν πυρηνικό πόλεμο στην Ουγγαρία.

Γιατί μας αφορά το αν η Κριμαία είναι μέρος της Ουκρανίας ή μέρος της Ρωσίας; Γιατί μας αφορά αν ο ρωσόφωνος πληθυσμός της ανατολικής Ουκρανίας προτιμά να συνταχθεί με τη Ρωσία;

Γιατί, για το θέμα αυτό, οι αναπόδεικτοι ισχυρισμοί περί ρωσικής ανάμειξης στις εκλογές μας αποτελούν παραβίαση της "διεθνούς τάξης που βασίζεται σε κανόνες", αλλά ένα πραγματικό πραξικόπημα που υποστηρίζεται από τις ΗΠΑ κατά μιας εκλεγμένης ουκρανικής κυβέρνησης δεν είναι;

Βλέπουμε την εξωτερική πολιτική που ασκείται από την Raytheon και τους άλλους Αμερικανούς στρατιωτικούς εργολάβους, μέσω αποσπασμένα στην κυβέρνηση όργανά τους, όπως ο Ώστιν και άλλοι. Οι «ειδικοί» της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ πιστεύουν τη δική τους προπαγάνδα για τη Ρωσία και είναι στα πρόθυρα να μας πάνε σε πόλεμο γι' αυτό.

Φαίνεται ότι οι Αμερικανοί υπνοβατούν μέσα από αυτό το επικίνδυνο ναρκοπέδιο. Ας ελπίσουμε ότι σύντομα θα ξυπνήσουν πριν ανατιναχτούμε όλοι.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ταπεινός πολιτικός ηγέτης: Ο «πιο φτωχός ηγέτης του πλανήτη» δεν εγκαταστάθηκε ποτέ στο Προεδρικό Μέγαρο. Το 90% της αμοιβής του, το δώριζε στους φτωχούς. Δεν είχε φρουρούς και κοστούμια. Επέλεγε να κυκλοφορεί με ένα «Σκαραβαίο» του 1987, ενώ είχε σαν συνοδηγό τη σκυλίτσα του.

Πρόκειται για τον 40ο πρόεδρο από την Ουρουγουάη. Θεωρούσε ιερό πράγμα την πολιτική και υπήρξε αντάρτης. Ο λόγος για τον Χοσέ Μουχίκα. Για δώδεκα χρόνια έμεινε φυλακισμένος από τη χούντα. Εκλέχθηκε πρόεδρος το 2010 και με γενναίες μεταρρυθμίσεις σταθεροποίησαν την εθνική οικονομία. Ο Μουχίκα συνήθιζε να λέει: «Φτωχός δεν είναι αυτός που έχει λίγα, αλλά αυτός που χρειάζεται περισσότερα».



Δεν άφησε καμία εξουσία να τον αλλάξει. Έβαλε σαν κέντρο τον άνθρωπο. Σημείωνε παγκοσμίως τους υψηλότερους ρυθμούς αύξησης του ΑΕΠ. Στα 84 είναι ιδιοσυγκρατικός σαν άνθρωπος. Τον Αύγουστο του 2018 παραιτήθηκε από το βουλευτικό αξίωμα, ενώ αρνήθηκε να λάβει και βουλευτική σύνταξη.

Ταπεινός πολιτικός ηγέτης: Ο αντάρτης



Ο Πέπε τον φώναζαν οι συναγωνιστές, οι σύντροφοί του, αλλά και η πλατιά μάζα. Πρώτα τον έβλεπαν ως επαναστάτη και έπειτα ως πολιτικό, μετά ως υπουργό και τελικά σαν πρόεδρο. Εκείνος, όμως, ήταν αγρότης.

Γεννήθηκε τον Μάιο του 1935. Ήταν μέλος φτωχής οικογένειας. Από μικρό παιδί ήταν ένας αγωνιστής της ζωής. Το 1960 πήρε μέρος στο εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα των Τουπαμάρος, ενώ το 1969 μπήκε σαν αντάρτης στον Πόντο.

Μπήκε στη φυλακή. Για τη συγκεκριμένη εμπειρία του, ο Μουχίκα, ανέφερε «Κοιμόμουν επί χρόνια στο πάτωμα της φυλακής και τις νύχτες που είχα στρώμα ήμουν ευτυχής. Επέζησα με το τίποτα. Γι’ αυτό και άρχισα να εκτιμώ τα μικρά πράγματα στη ζωή και τα όρια των πραγμάτων. Αν αφιερωθώ στην ευμάρεια, θα πρέπει να περάσω ένα μεγάλο μέρος της ζωής μου στη συντήρησή της».



Το 1985 επιχείρησαν, με παλιούς αγωνιστές από τις τάξεις των Τουπαμάρος και τελικά έφτιαξαν ένα αριστερό κόμμα. Ο Μουχίκα εκλέχθηκε βουλευτής το 1994 και γερουσιαστής το 1999. Ήταν χαρισματικό και δημοφιλή. Το 2004 απέσπασε περισσότερες ψήφους από οποιονδήποτε άλλο υποψήφιο.

Ταπεινός πολιτικός ηγέτης: Ο πρόεδρος



Με το κόμμα του έδωσε τη νίκη στον Ταβαρέ Βάσκες το 2005. Το 2009 έγινε πρόεδρος του Διευρυμένου Μετώπου. Τότε, ο ανταποκριτής του BBC, Wyre Davies, επεσήμανε «ο Μουχίκα έφυγε από πρόεδρος αφήνοντας μια σχετικά υγιή οικονομία και μια κοινωνική σταθερότητα που μόνο να ονειρευτούν μπορούν οι μεγαλύτεροι γείτονές του».

Νομιμοποίησε την κάνναβη. Η κατάσταση στην Ουρουγουάη σήμερα προφανώς τον δικαιώνει.



Μάλιστα, ο Μουχίκα δήλωσε «Η κατανάλωση της κάνναβης δεν είναι το πιο ανησυχητικό πρόβλημα, αλλά η παράνομη διακίνηση ναρκωτικών, 150.000 άνθρωποι καπνίζουν μαριχουάνα στην Ουρουγουάη και δεν θα μπορούσα να τους αφήσω στο έλεος της παράνομης διακίνησης. Είναι πολύ πιο εύκολο να ελέγχεις κάτι που είναι νόμιμο και γι’ αυτόν το λόγο το κάνουμε αυτό».

Νομιμοποίησε τις εκτρώσεις μέχρι τον τέταρτο μήνα και τους γάμους μεταξύ ομοφυλοφίλων. Έριξε τους δείκτες ανεργίας, ενώ αύξησε τους μισθούς και τις συντάξεις.
Ταπεινός πολιτικός ηγέτης: Ο άνθρωπος



Ορκίστηκε πίστη στο Σύνταγμα και τους θεσμούς. Ζούσε με 775 ευρώ μηνιαίος. Το ίδιο έπραττε και η σύζυγός του, η Λουσία Τοπολάνσκι, η οποία είναι γερουσιαστής.



Τι να το κάνω όλο αυτό το ποσό; Οι περισσότεροι κάτοικοι της Ουρουγουάης ζουν με πολύ λιγότερα», ανέφερε ο Μουκίχα. Κυκλοφορούσε με σκαραβαίο.

Επίσης, ο Μουκίχα έλεγε «Έχω ονομαστεί ”ο πιο φτωχός πρόεδρος”, αλλά δεν αισθάνομαι φτωχός. Φτωχοί είναι εκείνοι, που δουλεύουν μόνο για να αποκτήσουν και να διαιωνίσουν έναν πολυτελή τρόπο ζωής και θέλουν συνέχεια όλο και περισσότερα. Εδώ, τίθεται το ζήτημα της ελευθερίας. Αν δεν έχεις τόσα πολλά υλικά αγαθά, δεν χρειάζεται να δουλεύεις σαν σκλάβος για να τα συντηρήσεις, και επομένως έχεις πολύ περισσότερο χρόνο για τον εαυτό σου».

«Αυτό που ζητώ από τους ανθρώπους είναι να μη μισούν αυτούς που σκέπτονται διαφορετικά», δήλωσε, ο Μουκίχα, στο δεύτερο χρόνο της προεδρίας του. Ο Πέπε επέστρεψε στη Γερουσία το 2015. Βλέποντας πως βρίσκεται σε προχωρημένη ηλικία, παραιτήθηκε!«Μπορεί στα μάτια πολλών να μοιάζω σαν ένας εκκεντρικός γέρος. Αλλά μην ξεχνάτε το δικαίωμα της ελεύθερης βούλησης», απαντούσε σε όσους τον κατέκριναν.



«Τα κίνητρα της παραίτησης είναι προσωπικά. Θα τα απέδιδα στην κούραση μετά από ένα μακρύ ταξίδι. Παρόλα αυτά, όσο το μυαλό μου λειτουργεί, δεν μπορώ να παραιτηθώ από την αλληλεγγύη και την πάλη των ιδεών», έγραφε στην επιστολή που επέδωσε στην πρόεδρο της Γερουσίας και επί 13 χρόνια σύζυγό του, Λουσία.

Αν πρέπει να μείνει κάτι από τα σπουδαία λόγια του, ας είναι αυτό και τίποτα άλλο: «Δεν πληρώνουμε με χρήματα. Πληρώνουμε με τον χρόνο της ζωής που ξοδεύουμε για να αποκτήσουμε αυτά τα χρήματα. Η διαφορά είναι ότι η ζωή είναι το μόνο πράγμα που τα λεφτά δεν μπορούν να αγοράσουν. Και είναι θλιβερό να σπαταλά κανείς τη ζωή και την ελευθερία του με αυτόν τον τρόπο»





enimerotiko


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Zero Hedge, 24-3-21
Authored by Pepe Escobar via The Asia Times,
Μετάφραση Μ.Στυλιανού

Με ένα τριπλό χαστούκι Ρωσίας-Κίνας-Ιράν στον ηγεμόνα,έχουμε τώρα μια ολοκαίνουργια γεωπολιτική σκακιέρα...

Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ ( συναντά τον Kινέζο υπουργό Εξωτερικών Wang Yi στο Πεκίνο στις 23 Μαρτίου 2021.

Δεν μπορεί να τονιστεί αρκετά το πώς αυτή είναι μια πραγματική στιγμή που αλλάζει το παιχνίδι. Η γεωπολιτική του 21ου αιώνα δεν θα είναι ποτέ πια η ίδια.

Ωστόσο, ο Ηγεμόνας ήταν αυτός που διάβηκε πρώτος τον διπλωματικό Ρουβίκωνα. Οι χειριστές πίσω από το φάντασμα Τζο Μπάίντεν είχαν ψιθυρίσει στο ακουστικό του να χαρακτηρίσει τον Ρώσο Πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν ως άψυχο «δολοφόνο» στη μέση μιας συνέντευξης του γλυκού νερού.

Ούτε καν στο αποκορύφωμα του Ψυχρού Πολέμου οι υπερδυνάμεις κατέφυγαν σε προσωπικές επιθέσεις . Το αποτέλεσμα μιας τέτοιας εκπληκτικής γκάφας ήταν να στρατευτεί σχεδόν ολόκληρος ο ρωσικός πληθυσμός πίσω από τον Πούτιν – διότι αυτό θεωρήθηκε ως επίθεση κατά του ρωσικού έθνους.

Στη συνέχεια ήρθε η ψύχραιμη, ήρεμη, συμπυκνωμένη – και αρκετά διπλωματική – απάντηση του Πούτιν, η οποία πρέπει να αναλυθεί προσεκτικά. Αυτά τα αιχμηρά ως στιλέτα λόγια είναι αναμφισβήτητα το πιο καταστροφικά δυναμικό πεντάλεπτο στην ιστορία των διεθνών σχέσεων.

Σε προγενέστερο άρθρο, στην παγωμένη Αλάσκα, είχαμε προβλέψει τι θα μπορούσε να συμβεί στη σύνοδο κορυφής ΗΠΑ-Κίνας 2 + 2 σε ένα άθλιο ξενοδοχείο του Άνκορατζ, με φθηνές γαβάθες ζεστής μανέστρας που προσφέρονταν δωρεάν.

Το χιλιετές διπλωματικό πρωτόκολλο της Κίνας ορίζει ότι οι συζητήσεις ξεκινούν γύρω από κοινές θέσεις – που στη συνέχεια εκθειάζονται ως πιο σημαντικές από τις διαφωνίες μεταξύ των διαπραγματευόμενων μερών. Αυτό είναι στην καρδιά της αρχής «καμιά απώλεια γοήτρου». Μόνο στη συνέχεια τα μέρη συζητούν τις διαφορές τους.

Ωστόσο, ήταν εντελώς προβλέψιμο ότι ένα μάτσο ερασιτέχνες, άτσαλοι και ανίδεοι Αμερικανοί θα τσαλαπατούσαν αυτούς τους βασικούς διπλωματικούς κανόνες για να επιδείξουν «δύναμη» στους υπηκόους τους, ξετυλίγοντας το καθιερωμένο κατηγορητήριο περί την Ταϊβάν, το Χονγκ Κονγκ, την Θάλασσα της Νότιας Κίνας, και την «γενοκτονία» των Ουϊγούρων. Δεν υπήρξε ούτε ένας τύπος με ελάχιστη γνώση της Ανατολικής Ασίας για να προειδοποιήσει τους ερασιτέχνες ότι δεν τα βάζετε ατιμωρητί με τον τρομερό επικεφαλής της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων στην Κεντρική Επιτροπή του Κ.Κ. Κίνας, Yang Jiechi.

Εμφανώς ξαφνιάστηκε, αλλά ελέγχοντας την αγανάκτησή του, ο Γιανγκ Τζιετσί ανταπέδωσε το χτύπημα.. Και οι ρητορικές βολές του ακούστηκαν σε όλο τον Παγκόσμιο Νότο.

Έπρεπε να συμπεριλάβουν ένα βασικό μάθημα τρόπων συμπεριφοράς:

«Εάν θέλετε να μας αντιμετωπίσετε σωστά, ας έχουμε αμοιβαίο σεβασμό και ας κάνουμε τα πράγματα με τον σωστό τρόπο».

Αλλά αυτό που ξεχώριζε ήταν ένα δηκτικό, συνοπτικό διαγνωστικό μείγμα ιστορίας και πολιτικής:

Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχουν τα προσόντα να μιλούν στην Κίνα με συγκαταβατικό ύφος. Ο κινεζικός λαός δεν θα το ανεχθεί. Ο τρόπος τους στην αντιμετώπιση της Κίνας πρέπει να βασίζεται στον αμοιβαίο σεβασμό και η ιστορία θα αποδείξει ότι εκείνοι που επιδιώκουν να στραγγαλίσουν την Κίνα θα υποφέρουν στο τέλος.

Και όλα αυτά μεταφράστηκαν σε πραγματικό χρόνο από τον νεαρό, ελκυστικό και εξαιρετικά εξειδικευμένο Zhang Jing - ο οποίος αναπόφευκτα έγινε ένας ολονύκτιος σούπερ σταρ στην Κίνα, αποκομίζοντας ένα εκπληκτικό 400 εκατομμύρια συν επιτυχίες στο Weibo.

Η ανικανότητα του «διπλωματικού» βραχίονα της κυβέρνησης Μπάιντεν-Χάρις είναι απίστευτη. Χρησιμοποιώντας έναν βασικό ελιγμό Sun Tzu, ο Yang Jiechi αναποδογύρισε τους ρόλους και εξέφρασε το κυρίαρχο συναίσθημα της συντριπτικής πλειοψηφίας του πλανήτη. Βάλτε εκεί που ξέρετε την «βασισμένη σε κανόνες τάξη» σας. Εμείς, τα έθνη του κόσμου, προτιμούμε τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και την υπεροχή του Διεθνούς Δικαίου.

Έτσι, αυτό που πέτυχε σχεδόν ακαριαία το 1-2 Ρωσίας-Κίνας από τώρα και στο εξής είναι: Ο Ηγεμόνας θα πρέπει να αντιμετωπίζεται, σε ολόκληρο τον Παγκόσμιο Νότο με, στην καλύτερη περίπτωση, περιφρόνηση.

Μια αναπόφευκτη ιστορική διαδικασία

Πριν από την Αλάσκα, οι Αμερικανοί πήγαν σε μια επίθεση γοητείας στην Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα για «διαβουλεύσεις». Αυτό είναι άσχετο. Αυτό που έχει σημασία είναι τα μετά-Αλάσκα και η κρίσιμη συνάντηση των Υπουργών Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρώφ-Γουάνγκ Γι στο Γκουιλίν.

Ο Λαβρώφ, πάντα ανέκφραστος, διευκρίνισε σε συνέντευξή του στα κινεζικά μέσα ενημέρωσης πώς η στρατηγική εταιρική σχέση Ρωσίας-Κίνας διαπιστώνει το σημερινό διπλωματικό ναυάγιο των ΗΠΑ:

Στην πραγματικότητα, έχουν χάσει σε μεγάλο βαθμό την ικανότητα της κλασικής διπλωματίας. Η διπλωματία αφορά τις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων, την ικανότητα να ακούμε ο ένας τον άλλον. Να ακούμε ο ένας τον άλλον και να επιτυγχάνουμε μια ισορροπία μεταξύ ανταγωνιστικών συμφερόντων. Αυτές ακριβώς είναι οι αξίες που προωθούν η Ρωσία και η Κίνα στη διπλωματία.

Η αναπόφευκτη συνέπεια είναι ότι η Ρωσία-Κίνα πρέπει να «εμπεδώσουμε την ανεξαρτησία μας: Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν κηρύξει ως στόχο τους τον περιορισμό της προόδου της τεχνολογίας στη Ρωσία και στην Κίνα. Συνεπώς, πρέπει να μειώσουμε την έκθεσή μας στις κυρώσεις, ενισχύοντας την τεχνολογική μας ανεξαρτησία και μεταβαίνοντας σε συναλλαγές σε εθνικά και διεθνή νομίσματα εκτός του δολαρίου. Πρέπει να απομακρυνθούμε από τη χρήση διεθνών συστημάτων πληρωμών που ελέγχονται από τη Δύση».

Ρωσία-Κίνα έχουν προσδιορίσει με σαφήνεια, όπως τόνισε ο Λαβρώφ, πώς οι «Δυτικοί εταίροι» «προωθούν την ιδεολογική ατζέντα τους με στόχο τη διατήρηση της κυριαρχίας τους, καθυστερώντας την πρόοδο σε άλλες χώρες. Οι πολιτικές τους έρχονται σε αντίθεση με τις αντικειμενικές διεθνείς εξελίξεις και, όπως συνήθιζαν να λένε κάποια στιγμή, βρίσκονται στη λάθος πλευρά της ιστορίας. Η ιστορική διαδικασία θα επιβάλει την θέλησή της, ό,τι και να συμβεί».

Δεν γίνεται πιο ξεκάθαρη από αυτή η έντονη παρουσίαση μιας αναπόφευκτης «ιστορικής διαδικασίας». Και προβλέψιμα, δεν χρειάστηκε χρόνος για τους «Δυτικούς εταίρους» να γυρίσουν - που αλλού - στην ίδια παλιά τσάντα με τα κόλπα των κυρώσεων.

Να 'μαστε πάλι: μια «συμμαχία» ΗΠΑ, Βρετανίας, ΕΕ, Καναδά που επιβάλλει κυρώσεις σε επιλεγμένους Κινέζους αξιωματούχους επειδή, σύμφωνα με τα λόγια του Blinken, «η ΛΔΚ [Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας] συνεχίζει να διαπράττει γενοκτονία και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας στο Σινγιάνγκ».

Η ΕΕ, η Βρετανία και ο Καναδάς δεν είχαν τα κότσια να τιμωρήσουν έναν βασικό παίκτη: τον επικεφαλής του κόμματος στο Σινγιάνγκ Τσεν Κουάνγκουο, ο οποίος είναι μέλος του Πολιτικού Γραφείου. Η κινεζική απάντηση θα ήταν –οικονομικά– καταστροφική.

Ωστόσο, το Πεκίνο αντέδρασε με τις δικές του κυρώσεις – στοχεύοντας, καίρια, το γερμανικό ακροδεξιό ευαγγελικό ψώνιο, που ποζάρει ως «ερευνητής» και παρήγαγε το μεγαλύτερο μέρος της εντελώς απομυθοποιημένης «απόδειξης» περί ενός εκατομμυρίου Ουϊγούρων που κρατούνταν σε στρατόπεδα συγκεντρώσεως.

Για άλλη μια φορά, οι «Δυτικοί εταίροι» είναι αδιαπέραστοι από τη λογική. Προσθέτοντας στην ήδη απαίσια κατάσταση των σχέσεων ΕΕ-Ρωσίας, οι Βρυξέλλες επιλέγουν επίσης να ανταγωνιστούν την Κίνα βάσει ενός μόνο ψεύτικου φακέλου, παίζοντας απευθείας στην όχι ακριβώς μυστική ατζέντα του Ηγεμόνα.

Η αποστολή (σχεδόν) ολοκληρώθηκε: Διπλωμάτες των Βρυξελλών μου λένε ότι το Κοινοβούλιο της ΕΕ είναι έτοιμο να αρνηθεί να επικυρώσει την εμπορική συμφωνία Κίνας-ΕΕ που διαπραγματεύτηκαν επίπονα η Μέρκελ και ο Μακρόν. Οι συνέπειες θα είναι τεράστιες.

Έτσι, ο Μπλίνκεν θα έχει λόγους να είναι χαρούμενος όταν συναντηθεί με διαφόρους ευρωκράτες και γραφειοκράτες του ΝΑΤΟ αυτή την εβδομάδα, εν όψει της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ.

Πρέπει να επικροτήσουμε το θράσος των «Δυτικών εταίρων». Έχουν περάσει 18 χρόνια από το Σοκ και το Δέος – την έναρξη των βομβαρδισμών, της εισβολής και της καταστροφής του Ιράκ. Έχουν περάσει 10 χρόνια από την έναρξη της ολοκληρωτικής καταστροφής της Λιβύης από το ΝΑΤΟ και τους υπηρέτες του ΣΣΚ, με τον Ομπάμα-Μπάιντεν να «ηγούνται εκ των νώτων». Έχουν περάσει 10 χρόνια από την έναρξη της άγριας καταστροφής της Συρίας με πληρεξούσιους – τους Τζιχαντιστές μεταμφιεσμένους σε «μετριοπαθείς αντάρτες».

Ωστόσο, τώρα οι « Δυτικοί εταίροι» είναι τόσο συντετριμμένοι από τη δεινή κατάσταση των Μουσουλμάνων στη Δυτική Κίνα!

Υπάρχουν τουλάχιστον κάποιες ρωγμές στο τσίρκο των ψευδαισθησιών της ΕΕ. Την περασμένη εβδομάδα, ο Όμιλος Προβληματισμού των Γαλλικών Ενόπλων Δυνάμεων (CRI) – στην πραγματικότητα μια ανεξάρτητη δεξαμενή σκέψης πρώην υψηλόβαθμων αξιωματικών – έγραψε μια αναπάντεχη ανοιχτή επιστολή προς τον γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ Στόλτενμπεργκ, κατηγορώντας τον de facto ότι συμπεριφέρεται ως αμερικανικό ανδρείκελο με την εφαρμογή του σχεδίου του ΝΑΤΟ για το 2030. Οι Γάλλοι αξιωματικοί κατέληξαν στο σωστό συμπέρασμα: ο συνδυασμός ΗΠΑ/ΝΑΤΟ είναι η κύρια αιτία των αποτρόπαιων σχέσεων με τη Ρωσία.

Οι ιδές του Μαρτίου *

Εν τω μεταξύ, οι κυρώσεις προελαύνουν σαν τρένο χωρίς φρένο. Η Προεδρία Μπάιντεν-Χάρις έχει ήδη απειλήσει να επιβάλει πρόσθετες κυρώσεις στις κινεζικές εισαγωγές πετρελαίου από το Ιράν. Και υπάρχουν περισσότερα σε εξέλιξη - για την βιομηχανία, την τεχνολογία, το 5G, τις αλυσίδες εφοδιασμού, τους ημιαγωγούς.

Και όμως κανείς δεν τρέμει στις μπότες του. Ακριβώς στην διαπασών με τη Ρωσία-Κίνα, το Ιράν έχει εντείνει το παιχνίδι, με τον Αγιατολάχ Χαμενεΐ να εκδίδει τις κατευθυντήριες γραμμές για την επιστροφή της Τεχεράνης στην Πυρηνική Συμφωνία.

1. Το καθεστώς των ΗΠΑ δεν είναι σε θέση να υποβάλει νέες απαιτήσεις ή αλλαγές σχετικά με την πυρηνική συμφωνία.

2. Οι ΗΠΑ είναι σήμερα ασθενέστερες από ό,τι όταν υπογράφηκε το ΚΟΣΔ.

3. Το Ιράν βρίσκεται σε ισχυρότερη θέση τώρα. Αν κάποιος μπορεί να επιβάλει νέες απαιτήσεις είναι το Ιράν και όχι οι ΗΠΑ.

Και με αυτό έχουμε ένα τριπλό χαστούκι Ρωσίας-Κίνας-Ιράν στον Ηγεμόνα.

Στην τελευταία μας συζήτηση/συνέντευξη, που θα κυκλοφορήσει σύντομα σε ένα πακέτο βίντεο + μεταγραφή, ο Michael Hudson - αναμφισβήτητα ο κορυφαίος οικονομολόγος του κόσμου - χτύπησε την καρδιά του θέματος:

Ο αγώνας κατά της Κίνας, ο φόβος της Κίνας είναι ότι δεν μπορείτε να κάνετε στην Κίνα, αυτό που κάνατε στη Ρωσία. Η Αμερική θα ήθελε πολύ να υπάρχει μια φιγούρα τύπου Γιέλτσιν στην Κίνα για να πει, ας δώσουμε όλους τους σιδηροδρόμους που έχετε δημιουργήσει, τον σιδηρόδρομο υψηλής ταχύτητας, ας δώσουμε τον πλούτο, ας δώσουμε όλα τα εργοστάσια σε ιδιώτες και ας αφήσουμε τα άτομα να διευθύνουν τα πάντα και, στη συνέχεια, θα τους δανείσουμε τα χρήματα, ή θα τα αγοράσουμε και στη συνέχεια μπορούμε να τα ελέγξουμε οικονομικά. Και η Κίνα δεν το αφήνει να συμβεί. Και η Ρωσία το εμπόδισε να συμβεί. Και η οργή στη Δύση είναι ότι με κάποιο τρόπο, το αμερικανικό χρηματοπιστωτικό σύστημα δεν είναι σε θέση να αποσπάσει ξένους πόρους, ξένη γεωργία. Μένει μόνο με στρατιωτικά μέσα αρπαγής, όπως βλέπουμε στην εγγύς Ανατολή και στην Ουκρανία αυτή τη στιγμή..

. . . . .

Θα συνεχιστεί. Ως έχει, θα πρέπει όλοι να διασφαλίσουμε ότι οι Iδές του Μαρτίου – έκδοση του 2021 – έχουν ήδη διαμορφώσει μια ολοκαίνουργια γεωπολιτική σκακιέρα. Ο Διπλός ΄Ελιξ Ρωσίας-Κίνας σε σιδηρόδρομο υψηλής ταχύτητας έχει φύγει από το σταθμό - και δεν υπάρχει επιστροφή.




* Η 15η Μαρτίου, ημέρα δολοφονίας του Ιούλιου Καίσαρα από τους γερουσιαστές στης Ρώμης. Εμπεδώθηκε ως ημερομηνία συμβολική επικείμενου μοιραίου γεγονότος. 


Σημείωση Μετφρ: Ο Πεπέ Εσκομπάρ είναι αναγνωρισμένος ως ο κορυφαίος σύγχρονος παγκόσμιος ρεπόρτερ των Αsia Times, με ιδιαίτερη ειδίκευση στα θέματα της Ευρασίας. Τα άρθρα του αναδημοσιεύονται σε πολλές γλώσσες.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
The Ryugyong Hotel in Pyongyang. Credit: Feng Li/Getty Images

του Τζέισον Γουάρντ

Το 1987, ξεκίνησαν οι εργασίες στο ξενοδοχείο Ryugyong Hotel, στην πρωτεύουσα της Βόρειας Κορέας Πιονγιάνγκ. Το όνομα του ξενοδοχείου σημαίνει «πρωτεύουσα των ιτιών», που ήταν επίσης ένα από τα ιστορικά ονόματα της Πιονγιάνγκ. Έπρεπε να έχει ύψος πάνω από 1000 πόδια, να έχει 3000 δωμάτια, αίθουσα μπόουλινγκ, νυχτερινό κέντρο διασκέδασης και πέντε περιστρεφόμενα εστιατόρια στην κορυφή. Ήταν προγραμματισμένο να λειτουργήσει το 1989.

Αυτό δεν συνέβη.

Είμαστε στο 2021 και το ξενοδοχείο δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί και ψευδώνυμό του έχει γίνει το "Hotel of Doom" καθώς και το "Phantom Hotel" και το "Phantom Pyramid" (Ξενοδοχείο Φάντασμα ή Πυραμίδα Φάντασμα). Το περιοδικό Esquire έγραψε μια ιστορία με τον τίτλο: "Το χειρότερο κτίριο στην ιστορία της ανθρωπότητας."

Ωστόσο, υπάρχουν τώρα ενδείξεις ότι ενδέχεται να ανοίξει.
Γιατί πήρε τόσο καιρό; Και γιατί μια χώρα που δεν υποδέχεται ξένους επισκέπτες χρειάζεται ένα τόσο τεράστιο ξενοδοχείο; Ας δούμε την ιστορία του.

Ποιο ήταν το αρχικό σχέδιο;

Πίσω στις σκοτεινές και σκοτεινές μέρες του Ψυχρού Πολέμου, η Νότια Κορέα υποστηρίχθηκε από τις ΗΠΑ και τη Βόρεια Κορέα από τους Σοβιετικούς.
Το 1987 η Νότια Κορέα εξελίχθηκε σε μια καπιταλιστική δημοκρατία και επρόκειτο να φιλοξενήσει τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988. Οι στρατηγοί στη Νότια Κορέα χαλάρωσαν και μάλιστα διεξήγαγαν ελεύθερες εκλογές. Η χώρα άνοιξε, και άρχισε μια έκρηξη κτιρίων, ειδικά στην πρωτεύουσα, Σεούλ.
Οι δύο χώρες ήταν απίστευτα ανταγωνιστικές και νωρίτερα εκείνη τη δεκαετία ηανταγωνιστικότητά τους επεκτάθηκε ακόμη και σε ποιος είχε τον υψηλότερο κοντάρι σημαίας στα σύνορα.
Εκτός από τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων, το 1986 μια εταιρεία της Νότιας Κορέας μόλις ολοκλήρωσε την κατασκευή του Westin Stamford στη Σιγκαπούρη. Το ξενοδοχείο ήταν, τότε, το ψηλότερο ξενοδοχείο στον κόσμο.
Έτσι, η Βόρεια Κορέα αποφάσισε με δύο τρόπους να ανταγωνιστεί τον γείτονά της. Το πρώτο ήταν ότι θα φιλοξενούσε το «Παγκόσμιο Φεστιβάλ Νεότητας και Φοιτητών» - ένα είδος σοσιαλιστικής εκδοχής των Ολυμπιακών Αγώνων που συνέβαινε, σε κάπως τυχαία διαστήματα, από το 1947.
Κατά την προετοιμασία για τους εναλλακτικούς Ολυμπιακούς Αγώνες, ξόδεψαν περίπου 4 δισεκατομμύρια δολάρια σε νέους δρόμους, υποδομές και γήπεδο. Η δεύτερη μεγάλη ανακοίνωση αφορούσε την κατασκευή ενός ψηλότερου ξενοδοχείου στον κόσμο - του Ryugyong Hotel 105 ορόφων. Έπρεπε να ανοίξει εγκαίρως για το φεστιβάλ.
Οι εργασίες άρχισαν, αλλά σύντομα έγινε σαφές ότι ο στόχος του 1989 ήταν υπερβολικά φιλόδοξος και τα σχέδια άλλαξαν. Στη συνέχεια, το ξενοδοχείο ανακοινώθηκε πως θα ανοίξει το 1992, για να γιορτάσει τα 80α γενέθλια του Kim Il-Sung.
Δυστυχώς, παρόλο που το κτίριο είχε φτάσει σε ύψος 1080 ποδιών μέχρι το 1992, τα προβλήματα με τα υλικά και τις μεθόδους κατασκευής είχαν προκαλέσει πολλές καθυστερήσεις. Μέχρι εκείνο το σημείο, η κατασκευή είχε κοστίσει περίπου 750 εκατομμύρια δολάρια, που ισοδυναμεί με το 2% του ΑΕΠ της Βόρειας Κορέας.
Το κτίριο ήταν ουσιαστικά ένα κέλυφος χωρίς παράθυρα. Στη συνέχεια, η εργασία σταμάτησε εντελώς για 16 χρόνια.

Ο Ψυχρός Πόλεμος τελειώνει και η Βόρεια Κορέα εξαντλείται

Το 1991, η Σοβιετική Ένωση κατέρρευσε. Έτσι χάθηκε ο κύριος εμπορικός εταίρος της Βόρειας Κορέας και χορηγός βοήθειας. Μέχρι τότε, οι οικονομίες της Βόρειας και της Νότιας Κορέας δεν ήταν τόσο διαφορετικές. Ωστόσο, μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, ο Βορράς είχε μια μεγάλη οικονομική κρίση.
Από το 1992 έως το 2008, το ξενοδοχείο Ryugyong στεκόταν, μισοτελειωμένο, κυριαρχώντας στον ορίζοντα της Πιονγκγιάνγκ, με έναν σκουριασμένο γερανό σκαρφαλωμένο στην κορυφή.
CAVIT ERGINSOY

Ήταν μια τεράστια ντροπή για την κυβέρνηση της Βόρειας Κορέας, η οποία απλώς προσπάθησε να την αγνοήσει. Στην πραγματικότητα, προχώρησαν ακόμη και στην διευθέτηση των φωτογραφιών και τη διαγραφή τους από εικόνες της πόλης. Αποκλείστηκε μάλιστα από τους επίσημους χάρτες.
Ήταν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, καθώς ο σκελετός του κτιρίου αλλοιωνόταν και υπήρχαν εικασίες ότι θα έπρεπε τελικά να καταστραφεί, που ξεκίνησε ο καθόλου κολακευτικός χαρακτηρισμός "Hotel of Doom". Φαινόταν τότε απίθανο να τελειώσει ποτέ.



Η κατασκευή συνεχίζεται… για λίγο

Το 2008, μια αιγυπτιακή κατασκευή που ονομάζεται Orascom συνήψε συμφωνία κατασκευής με την κυβέρνηση της Βόρειας Κορέας για την κατασκευή ενός δικτύου 3G. Η συμφωνία αξίζει 400 εκατομμύρια δολάρια.
Με τη βοήθεια Αιγυπτιακών μηχανικών, ο σκουριασμένος γερανός αφαιρέθηκε και προστέθηκαν γυάλινα και μεταλλικά πάνελ. Μέχρι το 2011, η εξωτερική εργασία ολοκληρώθηκε.
Ένας μηχανικός της Orascom βεβαίωσε ότι δεν είχαν πάρα πολλά προβλήματα με την εσωτερική δομή. Αυτό οδήγησε τους αξιωματούχους να δηλώσουν ότι το ξενοδοχείο θα τελειώσει τελικά το 2012, για να συμπέσει με την 100ή επέτειο από τη γέννηση του Προέδρου Kim Il-Sung.
Προφανώς υπήρξαν καθυστερήσεις. Τότε, τον Νοέμβριο του 2012, η ​​αλυσίδα Kempinski ανακοίνωσε ότι θα λειτουργούσε το ξενοδοχείο Ryugyong και σχεδίαζε να το ανοίξει μερικώς στα μέσα του 2013. Φαινόταν ότι τα πράγματα προχωρούσαν επιτέλους.
Τον Μάρτιο του 2013, ο όμιλος Kempinski είπε ότι δεν πρόκειται να συμβούν σχέδια για άνοιγμα του ξενοδοχείου. Ισχυρίστηκαν ότι είχαν πραγματοποιηθεί μόνο αρχικές συζητήσεις και ότι η αγορά δεν προχώρησε.
Αν και αυτό μπορεί να ισχύει, πολλοί σχολιαστές σημείωσαν ότι τον Φεβρουάριο του 2013, η Βόρεια Κορέα πραγματοποίησε υπόγεια πυρηνική δοκιμή, η οποία αύξησε σημαντικά τις παγκόσμιες εντάσεις.
Για άλλη μια φορά, η κατάσταση συνεχίστηκε με απραξία.


Θα ανοίξει το ξενοδοχείο Ryugyong; Υπάρχουν ακόμη ενδείξεις ότι μπορεί να συμβεί.

Προς το τέλος του 2016, υπήρχε μια αναφορά ότι ένας εκπρόσωπος της αιγυπτιακής εταιρείας Orascom είχε επισκεφθεί τη Βόρεια Κορέα. Το 2017 και το 2018 συνεχίστηκαν οι εργασίες περιμετρικά του κτιρίου και κατασκευάστηκαν δρόμοι πρόσβασης.
Τον Ιούλιο του 2018, προστέθηκε μια τεράστια οθόνη LED σε μια ολόκληρη πλευρά του κτιρίου και άρχισε να δείχνει κινούμενα σχέδια και σκηνές ταινιών. Τον ίδιο μήνα, δημιουργήθηκε μια πινακίδα που απλώς έγραφε: «Το ξενοδοχείο Ryugyong» στα Κορεατικά και στα Αγγλικά.
Ο φωτισμός που ξεκίνησε το 2018. Credit: ED JONES / AFP / AFP / Getty Images


Η δραστηριότητα φαίνεται να συνεχίζεται. Ο Simon Cockerell, γενικός διευθυντής του ομίλου Koryo - μιας εταιρείας με έδρα το Πεκίνο που ειδικεύεται στις εκδρομές στη Βόρεια Κορέα - όταν ρωτήθηκε από το CNN για το πιθανό άνοιγμα του ξενοδοχείου Ryugyong, είπε:
«Είναι πολύ δύσκολο να το πεις, γιατί αφού το κτίριο ήταν επενδυμένο με γυαλί, δεν μπορείς να δεις μέσα. Αναμφίβολα κάτι συμβαίνει. Είναι ένα πολύ μεγάλο κτίριο. Δεν είναι απίθανο να ανοίξει κάποιο μέρος του πριν ολοκληρωθεί τελείως. Αν ήταν το κτίριό μου, θα έδινα έμφαση στην κορυφή και στο κάτω μέρος. "
Εάν το "Hotel of Doom" ανοίξει ποτέ, δεν θα είναι πλέον το ψηλότερο ξενοδοχείο στον κόσμο. Δεν θα είναι καν το ψηλότερο κτίριο στη χερσόνησο της Κορέας, που είναι τώρα ο Lotte World Tower στη Σεούλ (που έχει ύψος 800 πόδια).
Αλλά θα χάσει τον τίτλο του παγκόσμιου ρεκόρ Guinness για το ότι είναι το ψηλότερο άδειο κτίριο στον κόσμο. Πιθανότατα αυτό θα είναι καλό.


πηγή, μετάφραση: ακτιβιστής



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Επειδή δεν θεωρούμε πως οι δηλώσεις από ηγέτες κρατών, πόσο μάλλον του Αμερικανού Προέδρου γίνονται εν θερμώ, πιστεύουμε πως οι κατηγορίες του Μπάιντεν κατά του Ρώσου Προέδρου, χαρακτηρίζοντάς τον ως δολοφόνο, είναι ένα ακόμα βήμα που οδηγεί σε έξαρση του νέου ψυχρού πολέμου που κλιμακώνει η Ουάσιγκτον.

Ο αμερικανός πρόεδρος κατηγόρησε την Ρωσία για εμπλοκή στις αμερικανικές εκλογές του 2020, επαναλαμβάνοντας το ίδιο μύθευμα το οποίο οι δημοκρατικοί είχαν χρησιμοποιήσει και το 2016, προκειμένου να δικαιολογήσουν την ήττα τους από τον Τραμπ. Μύθευμα που φυσικά κατέπεσε στα αμερικανικά δικαστήρια. Παράλληλα χαρακτήρισε τον Πούτιν ως δολοφόνο, καταδεικνύοντας ότι θα πρέπει να αναμένεται μια αλλαγή πίστας στις σχέσεις των δύο χωρών, που δημιουργεί έντονη ανησυχία στη διεθνή κοινότητα. Είναι βέβαιο πως η Αμερικανική πλευρά ωθεί στην επαναφορά ενός νέου γύρου ΨΥΧΡΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ.

Και προφανώς ήταν αναμενόνενη η αντίδραση της Μόσχας η οποία αμέσως ανακάλεσε τον πρεσβευτή της στις ΗΠΑ.

Μάλιστα η ανάκληση του πρεσβευτή, όπως δήλωσε η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών Μαρία Ζαχάροβα, έγινε προκειμένου να υπάρξουν διαβουλεύσεις και να αποτραπεί μη αναστρέψιμη κλιμάκωση στις ρωσοαμερικανικές σχέσεις, παρότι η ανάκληση είναι ένα πρωτόγνωρο γεγονός που δεν έχει σημειωθεί ποτέ κατά το παρελθόν.

Πολιτικοί παρατηρητές διαβλέπουν πως μετά τις παρανοϊκού τύπου δηλώσεις του Μπάιντεν (που δεν μπορεί παρά να έχουν σχέση με την διερεύνηση από πλευράς Αμερικανικής δικαιοσύνης της υπόθεσης του υιού Μπάιντεν, ο οποίος εμπλέκεται σε τεράστιο σκάνδαλο στην Ουκρανία), υπάρχει μεγάλος φόβος για κλιμάκωση στο μέτωπο της ανατολικής Ουκρανίας, κλιμάκωση η οποία μπορεί να έχει απρόβλεπτες συνέπειες και να οδηγήσει ακόμα και σε γενικευμένη σύρραξη.

Ως γνωστόν υπάρχει ιδιαίτερη αστάθεια σστις αυτόνομες ρωσόφωνες περιοχές που βρίσκονται στα ανατολικά της Ουκρανίας, όμορες με τη Ρωσία. Μάλιστα την περασμένη εβδομάδα εξαπολύθηκαν βομβαρδισμοί από ουκρανικές δυνάμεις. Μάλιστα στην περιοχή εμπλέκονται και τουρκικές δυνάμες που δρουν βοηθητικά προς τις Ουκρανικές δυνάμεις, παρότι "σύμμαχοι" με τους Ρώσους.

Μια ακόμα παράμετρος που δεν πρέπει να αγνοηθεί είναι η παρουσία Ελληνικού στοιχείου στην Κριμαία, στην πόλη Μαριούπολη που φέρεται να σταθμεύουν τούρκικα μη επανδρωμένα αεροσκάφη.

Έχουμε λοιπόν μια ιδιαίτερα έκρυθμη κατάσταση που επιδεινώνεται με τις δηλώσεις Μπάιντεν.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

της Φωτεινής Μαστρογιάννη

Το βιβλίο «Κόβιντ 19 – Η Μεγάλη Επανεκκίνηση» συζητήθηκε αρκετά ως στοιχείο σε μία φωτογραφία του πρωθυπουργού εντούτοις λίγες είναι οι συζητήσεις γι’αυτό. Συγγραφείς του είναι οι Κλάους Σβάμπ και Τιέρυ Μάλλερετ.

Ο Κλάους Σβάμπ (Klaus Schwab) είναι ο ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ και ο Τιέρυ Μάλλερετ είναι ο συνιδρυτής του Μηνιαίου Βαρομέτρου. Συνεπώς οι απόψεις τους έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον ιδιαίτερα εάν σκεφθούμε ότι αρκετές από τις πολιτικές αποφάσεις που λαμβάνονται φαίνονται να έχουν ως βάση το συγκεκριμένο βιβλίο.

Σταχυολόγησα κάποια στοιχεία που θεωρώ ότι είναι σημαντικά. Οι συγγραφείς ήδη από την εισαγωγή αναφέρονται σε στοιχεία όπως είναι η έλλειψη δικαιοσύνης και συνεργασίας και η αποτυχία παγκόσμιας διακυβέρνησης.

Οι συγγραφείς θεωρούν ότι ποτέ δεν θα γυρίσουμε στην κανονικότητα λόγω των αλλαγών που προκάλεσε ο κορωνοϊός. Το εντυπωσιακό είναι ότι αρχικά αναφέρουν ότι οι καραντίνες ήταν η απομόνωση των ανθρώπων για σαράντα ημέρες για υγειονομικούς λόγους (δεν διευκρινίζουν όμως ότι οι καραντίνες ήταν για τους ασθενείς και όχι για τους υγιείς). Παραδέχονται ότι οι καραντίνες έδωσαν περαιτέρω ισχύ στο κράτος και ότι ο αριθμός σαράντα δεν είχε ιατρική βάση αλλά συμβολική και θρησκευτική (βλ. Σαρακοστή κτλ).

Παραδέχονται επίσης ότι η επιδημία του κορωνοϊού δεν είναι μία καινούρια υπαρξιακή απειλή αλλά ούτε θα καταλήξει σε απρόβλεπτους λιμούς (ωστόσο πολύ παρακάτω αναφέρουν ότι η πανδημία του κορωνοϊού μπορεί να προκαλέσει διατροφική καταστροφή με τον αριθμό των ανθρώπων που υποφέρουν από διατροφική ανασφάλεια να διπλασιάζεται το 2020 στα 265 εκατομμύρια), στρατιωτικές ήττες και αλλαγές πολιτευμάτων.

Ωστόσο, ο περιορισμός της πανδημίας (σημαντικό ότι από επιδημία στη συνέχεια του έργου αναφέρονται σε πανδημία) υποστηρίζουν ότι θα επιταχύνει ένα παγκόσμιο σύστημα παρακολούθησης το οποίο θα χρησιμοποιείται για την πρόβλεψη νέων επιδημιών (!).

Αναφέρονται στον Τζιν Κι έναν από τους κορυφαίους Κινέζους επιστήμονες ο οποίος τον Απρίλιο του 2020 είπε ότι: «είναι πιθανό να γίνει μία επιδημία που θα συνυπάρχει με τον άνθρωπο για πολύ καιρό, θα είναι εποχιακή και θα διατηρείται στο ανθρώπινο σώμα» κάτι που θα ήταν αρκετά καθησυχαστικό για τον άνθρωπο γιατί ουσιαστικά είναι μία δήλωση που θεωρεί τον κορωνοϊό αφενός ως επιδημία και όχι ως πανδημία μίας εποχιακής ασθένειας που θα μπορούμε να ζήσουμε με αυτή όπως ζήσαμε με τόσες άλλες, ωστόσο οι συγγραφείς ερμηνεύουν τη συγκεκριμένη παρατήρηση ως στοιχείο φόβου και κοινωνικού άγχους.

Ενώ οι συγγραφείς είχαν αναφερθεί στην αναποτελεσματική μέθοδο της καραντίνας ωστόσο προφητικά είχαν προβλέψει την επανεφαρμογή της το τέταρτο τετράμηνο του 2020 (το βιβλίο γράφτηκε τον Ιούνιο 2020).

Παρά το γεγονός ότι η καραντίνα  αμφισβητείται ως αναποτελεσματική ιατρικά είναι και καταστροφική οικονομικά. Θεωρούν ότι θα αφήσει μόνιμες πληγές στην οικονομία – ανεργία, χρεωκοπίες. Κάθε μήνα που μεγάλα τμήματα της οικονομίας παραμένουν κλειστά, η ετήσια ανάπτυξη θα μειώνεται 2 εκατοστιαίες μονάδες.

Αναφορικά με την οικονομία υποστηρίζουν ότι δύο κατηγορίες ανθρώπων θα αντιμετωπίσει σοβαρό πρόβλημα με την ανεργία: οι νέοι άνθρωποι που θα μπουν για πρώτη φορά στην αγορά εργασίας και οι εργαζόμενοι που θα αντικατασταθούν από ρομπότ. Η πανδημία θα οδηγήσει σε αντικατάσταση της ανθρώπινης εργασίας από ρομπότ. Η αγορά εργασίας θα αποτελείται από υψηλά αμειβόμενους και σε αυτούς που θα είναι χαμηλόμισθοι σε βαρετές εργασίες ή θα έχουν εξαφανισθεί οι θέσεις εργασίας τους. Η κατάσταση, επισημαίνουν, θα είναι χειρότερη για τις αναπτυσσόμενες και για τις μικρές υπερχρεωμένες χώρες.

Οι συγγραφείς προτρέπουν τις κυβερνήσεις να ενδιαφερθούν για την ευημερία των πολιτών τους χωρίς όμως να διευκρινίζουν πως αυτό μπορεί να γίνει δεδομένης της αντικατάστασης της εργασίας από τα ρομπότ. Μιλούν για την ανισότητα στον πλούτο και της αναδιανομής του πλούτου από τους πλούσιους στους φτωχούς και πως αυτή θα πρέπει να εντοπιστεί πιο συστηματικά χωρίς όμως να λένε αφενός ποιοι θεωρούνται πλούσιοι και σε σύγκριση με ποιους.

Γίνεται επίσης αναφορά στην έννοια της ανθεκτικότητας του συστήματος στις κρίσεις δίνοντας έμφαση στο κοινωνικό, οικονομικά και φυσικό κεφάλαιο χωρίς όμως να το αναλύσουν παρά μόνο λέγοντας ότι η μέτρηση της ανθεκτικότητας μπορεί να γίνει με την ένωση πηγών δεδομένων του ιδιωτικού και δημοσίου τομέα. Ο δημόσιος τομέας θα αποκτήσει μεγαλύτερη βαρύτητα και θα γίνει ιδιαίτερα παρεμβατικός χωρίς ωστόσο να αποκτά ουσιαστικές αρμοδιότητες γιατί πάλι δημόσιοι πόροι θα κατευθύνονται στις επιχειρήσεις απλά ο γνώμονας θα είναι το δημόσιο συμφέρουν και όχι το κέρδος (!).

Η έρευνα και ανάπτυξη για την υγεία και την κλιματική αλλαγή θα ενισχυθούν και θα αυξηθεί η φορολογία ειδικότερα για τους πιο προνομιούχους (δεν ορίζουν ποιοι είναι αυτοί) γιατί οι κυβερνήσεις θα πρέπει να αυξήσουν την ικανότητα ανθεκτικότητας και θα πρέπει να επενδύσουν περισσότερο σε αυτή (!).

Η παγκοσμιοποίηση θα αντιστραφεί μέσω του περιορισμού των προμηθευτικών αλυσίδων και θα ενισχυθεί η περιφερειοποίηση βλ. ενίσχυση περιφερειών τύπου Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η παγκόσμια κυβέρνηση είναι το επιθυμητό με κίνδυνο να χάσει έδαφος λόγω του εθνικισμού και του απομονωτισμού. Η πανδημία, κατά τους συγγραφείς, ανέδειξε τον παγκόσμιο συντονισμό μέσω του ΠΟΥ. Για άλλη μία φορά, αναφέρονται στον Μπιλ Γκέητς και την ένθερμη υποστήριξή του στον ΠΟΥ (δεν αναφέρουν όμως τις χρηματικές επενδύσεις του Γκέητς στον ΠΟΥ).

Αναφέρονται επίσης στην επιβάρυνση του περιβάλλοντος και πως η πανδημία βοήθησε να μειωθεί η μόλυνση μέσω της απαγόρευσης της κυκλοφορίας (δεν αναφέρονται όμως στα εργοστάσια που παρέμειναν ανοικτά) και ότι πλέον θα μετακινούμαστε με τα ΜΜΜ λιγότερο, θα εργαζόμαστε με τηλεργασία περισσότερο (καμία αναφορά στα δικαιώματα του εργαζόμενου, στη συνέχεια μόνο αναφέρουν ότι οι κυβερνήσεις θα πιέζουν τις επιχειρήσεις να προσφέρουν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και κοινωνική κάλυψη στους εργαζόμενους με μπλοκάκι), θα κάνουμε περισσότερο ποδήλατο αλλά και θα περπατάμε περισσότερο (καμία αναφορά στο πως τα άτομα με αναπηρία και οι γηραιότεροι θα μπορούν να μετακινούνται) και θα κάνουμε διακοπές πιο κοντά στο σπίτι μας.

Ως αποτελεσματική αντιμετώπιση του κορωνοϊού, εάν και οι ίδιοι δεν είναι γιατροί, υποστηρίζουν τον εντοπισμό των επαφών μέσω GPS όπου θα εντοπίζεται τόσο το άτομο όσο και αυτοί με τους οποίους έρχεται σε επαφή, τα μαζικά τεστ, την απομόνωση των κρουσμάτων και την καραντίνα όσων ήρθαν σε επαφή με ένα μολυσμένο άτομο. Βλέπουμε λοιπόν ότι η καραντίνα, εάν και αναποτελεσματική στα πάντα σύμφωνα με τους ίδιους, επανέρχεται συνεχώς στον λόγο τους. Η επιτήρηση θα συνεχισθεί και στον χώρο εργασίας με καταγραφή μέσω κάμερας των εργαζομένων. Η θερμοκρασία των εργαζομένων θα μετράται από θερμικές κάμερες και μέσω εφαρμογής στο κινητό τους τηλέφωνο θα μετράται εάν κρατούν την κοινωνική απόσταση. Και μετά την πάροδο της πανδημίας η επιτήρηση θα συνεχισθεί γιατί οι εργοδότες θα θέλουν να παρακολουθούν την παραγωγικότητα.

Η παρακολούθηση θα ενταθεί και θα είναι αυτοί που κυβερνούν υπεύθυνοι εάν θα τη χρησιμοποιήσουν για το δημόσιο συμφέρον ή όχι (!).

Οι συγγραφείς αναφέρονται και στις συμπεριφοριστικές αλλαγές των ανθρώπων όπως το ότι δεν θα ακουμπάμε τα προϊόντα που θέλουμε να αγοράσουμε ούτε θα μυρίζουμε ένα λεμόνι ή θα ζουλάμε ένα φρούτο στο σούπερ μάρκετ. Επειδή θα έχουμε φοβηθεί από την πανδημία δεν θα θέλουμε να είμαστε σε ένα εστιατόριο περιβαλλόμενοι από ξένους αλλά θα προτιμάμε να μείνουμε σπίτι να δούμε μία ταινία και να παραγγέλνουμε από έξω. Η φοίτηση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση θα είναι υβριδική δηλαδή ένας συνδυασμός ηλεκτρονικής και δια ζώσης μοντέλου.

Οι κυβερνήσεις θα ενθαρρύνουν την άθληση (δεν μας εξηγούν όμως γιατί οι κυβερνήσεις σταμάτησαν κάθε αθλητική δραστηριότητα ακόμα και για ομάδες όπως είναι οι καρδιοπαθείς, άτομα με ορθοπεδικά προβλήματα κτλ. κατά τη διάρκεια της καραντίνας/εγκλεισμού) γιατί η άθληση είναι το εργαλείο για μία πιο υγιή κοινωνία.

Το βιβλίο αποτελεί μία σαφέστατη προσπάθεια επιβολής μίας ατζέντας . Υπό το πρόσχημα της προστασίας του περιβάλλοντος και της υγείας αλλά και άλλων ιδεών που είναι ελκυστικές για τον περισσότερο κόσμο αλλά αρκετά ασαφών στην πράξη προωθείται ένα μοντέλο κοινωνίας στο οποίο οι λαοί ούτε έχουν ερωτηθεί για το εάν θέλουν να αλλάξουν τον τρόπο ζωής τους ούτε θα συμμετέχουν μέσω εκλογών, δημοψηφισμάτων κτλ. για το πως θα επιθυμούν να ζουν από εδώ και στο εξής. Αποτελεί ξεκάθαρα μία αλαζονική, πατερναλιστική, εφιαλτική και αυταρχική ατζέντα με στόχο την πλήρη επιτήρηση της κοινωνίας που θα απομείνει μετά από τη ριζική μεταβολή της εργασίας από τα ρομπότ.

Είναι ένα "όνειρο" κάποιων δημιουργίας μίας κοινωνίας που θα περιορίζει το βασικό στοιχείο της ανθρώπινης φύσης που είναι η κοινωνικότητα οδηγώντας, επαναλαμβάνω αυτούς που θα απομείνουν, σε αποξένωση και πλήρη έλεγχο της προσωπικής τους ζωής. Απομένει στον άνθρωπο εάν θα επικροτήσει με τη στάση του το τέλος του.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
του Manlio Dinucci, Μanifesto, Comite Valmy, 10-3-21

H επενδυτική συμφωνία ΕΕ-Κίνας, η οποία συνήφθη στις 30 Δεκεμβρίου από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, μπορεί να μην επικυρωθεί από τους βουλευτές της Ευρωβουλής βάσει κατηγοριών ότι το Πεκίνο παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα. Αυτή είναι η βιτρίνα πίσω από την οποία βρίσκεται το πραγματικό κίνητρο: η αυξανόμενη πίεση που ασκούν οι Ηνωμένες Πολιτείες στην Ευρώπη για τη δημιουργία συνασπισμού κατά της Κίνας.

Η στρατηγική της Ουάσιγκτον - από τον Ομπάμα μέχρι τον Τραμπ και τώρα τον Μπάιντεν - είναι αυτή του «περιορισμού» της Κίνας, η ανάπτυξη της οποίας θέτει υπό αμφισβήτηση την παγκόσμια οικονομική τάξη που κυριαρχείται μέχρι στιγμής από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τις μεγαλύτερες δυτικές δυνάμεις.

Είναι οι πολυεθνικές και άλλες αμερικανικές και ευρωπαϊκές εταιρείες που έχουν μεταφέρει μεγάλο μέρος της παραγωγής τους στην Κίνα για δεκαετίες, αποκομίζοντας τεράστια κέρδη. Ωστόσο, η Κίνα δεν παρέμεινε απλώς το «εργοστάσιο του κόσμου», στο οποίο παράγουμε επειδή το κόστος εργασίας είναι μικρότερο. Έχει πραγματοποιήσει τη δική της παραγωγική και τεχνολογική ανάπτυξη και, σε αυτή τη βάση, έργα όπως ο Νέος Δρόμος του Μεταξιού. Σε προχωρημένη φάση εφαρμογής, αποτελείται από ένα οδικό και σιδηροδρομικό δίκτυο μεταξύ Κίνας και Ευρώπης μέσω της Κεντρικής Ασίας, της Μέσης Ανατολής και της Ρωσίας, σε συνδυασμό με μια θαλάσσια διαδρομή κατά μήκος του Ινδικού Ωκεανού, της Ερυθράς Θάλασσας και της Μεσογείου.

Προγραμματίζονται επενδύσεις άνω του 1 τρισεκατομμυρίου δολαρίων για οδικές, σιδηροδρομικές και λιμενικές υποδομές σε περισσότερες από 60 χώρες. Σε αυτό το πλαίσιο, η Κίνα έχει καταστεί ο κύριος εμπορικός εταίρος της Ρωσίας. Οι οικονομικές σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών έχουν ενισχυθεί, ιδίως μετά τις κυρώσεις που επέβαλαν οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ε.Ε. στη Ρωσία, με συναλλαγές που υπερβαίνουν τα 100 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως, και αναπτύσσονται.

Οι συναλλαγές μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Κίνας παραμένουν έξι φορές μεγαλύτερες. Ωστόσο, δεδομένου ότι πολλά προϊόντα στην αγορά των ΗΠΑ κατασκευάζονται στην Κίνα από πολυεθνικές των ΗΠΑ ή παράγονται από κινεζικές εταιρείες, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν έλλειμμα στο διμερές εμπόριο άνω των 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων ετησίως. Επιπλέον, έχει σημειωθεί κατάρρευση των κινεζικών επενδύσεων στις Ηνωμένες Πολιτείες για παραγωγικούς σκοπούς, κατά 90% σε τρία χρόνια (από 46,5 σε 4,8 δισεκατομμύρια δολάρια), ενώ οι επενδύσεις των Ηνωμένων Πολιτειών στην Κίνα παρέμειναν σε περίπου 13 δισεκατομμύρια.

Ταυτόχρονα, το ποσοστό του χρέους των ΗΠΑ στην Κίνα -άνω των 27.000 δισεκατομμυρίων δολαρίων- μειώθηκε από 14% το 2011 σε 5% το 2020. Ακόμη πιο σοβαρό για την Ουάσιγκτον είναι το γεγονός ότι το ποσοστό του δολαρίου στα νομισματικά αποθέματα της Κίνας μειώθηκε σε τέσσερα χρόνια από 79% σε 59% και ότι η Κίνα αναζητά εναλλακτικά νομίσματα αντί του δολαρίου για χρήση στο διεθνές εμπόριο.

Ανίκανη να σταματήσει αυτή τη διαδικασία, που μπορεί να τερματίσει την οικονομική κυριαρχία των Ηνωμένων Πολιτειών, η Ουάσιγκτον ρίχνει στην πλάστιγγα το σπαθί της.. Ο οικονομικός «περιορισμός» γίνεται στρατιωτικός «περιορισμός». Ο Ναύαρχος Phil Davidson, ο οποίος είναι επικεφαλής της Αμερικανικής Διοίκησης Ινδό- Ειρηνικού (η περιοχή ευθύνης της οποίας καλύπτει την Κίνα και 35 άλλες χώρες), ζήτησε από το Κογκρέσο περισσότερα από 27 δισεκατομμύρια δολάρια σε πέντε χρόνια για να κατασκευάσει μια κουρτίνα γύρω από την Κίνα με βάσεις πυραύλων και στρατιωτικά συστήματα, συμπεριλαμβανομένου ενός αστερισμού ραντάρ σε διαστημικές πλατφόρμες. «Πρέπει να αρχίσουμε να αντιμετωπίζουμε την Κίνα από θέση ισχύος», δήλωσε ο Αντώνιος Μπλίνκεν, υπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση Μπάιντεν, στη Γερουσία.

Στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου στις 19 Φεβρουαρίου, ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Στόλτενμπεργκ δήλωσε: «Η Ευρώπη και η Βόρεια Αμερική πρέπει να υπερασπιστούν τη διεθνή τάξη, την οποία η Κίνα και η Ρωσία αψηφούν, προσπαθώντας να ξαναγράψουν τους κανόνες της προς όφελος των δικών τους συμφερόντων». Αφού κατηγόρησε τη Ρωσία για «αποσταθεροποιητική συμπεριφορά», είπε ότι «η άνοδος της Κίνας είναι ένα καθοριστικό ζήτημα για τη διατλαντική κοινότητα». Στη συνέχεια ανακοίνωσε προσεχή «αναθεώρηση της στρατηγικής αντίληψης του ΝΑΤΟ» καθώς «έχουμε ανάγκη να ενισχυθούμε στρατιωτικά» με «στενούς εταίρους όπως η Αυστραλία και η Ιαπωνία» Προσκλητήριο στα όπλα, λοιπόν, για τους συμμάχους των Ηνωμένων Πολιτειών, όχι μόνο κατά της Ρωσίας στην Ευρώπη αλλά και κατά της Κίνας στην Ασία. Ως αποτέλεσμα, η Ρωσία και η Κίνα ενισχύουν επίσης στρατιωτικά τη συμμαχία τους.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

https://rusreinfo.ru/fr/ Reseau International /3-3-21

[Το κατωτέρω άρθρο ρωσικού μέσου ενημέρωσης επισημαίνει, σαφέστερα και οξύτερα από δυτικές ανταποκρίσεις και σχόλια, την κρίσιμη επιδείνωση των ρώσο-ατλαντικών σχέσεων, την επαπειλούμενη έκρηξη συγκρούσεων «εντολοδόχων» και ψηφιακού και υβριδικού πολέμου, με το επακόλουθο ενδεχόμενο απονενοημένης απόπειρας «φυγής προς τα εμπρός» από την πολυδιάστατη Δυτική κρίση, με προσφυγή στην άμεση έσχατη αναμέτρηση δυνάμεων -με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται για την Ευρώπη και την ανθρωπότητα.]

Μετάφραση/ εισαγωγή: Μιχαήλ Στυλιανού

Οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρώπη γελοιοποιούνται για άλλη μια φορά με τις "κυρώσεις" τους, αυτή τη φορά με το πρόσχημα ότι η Ρωσία δεν έχει συμμορφωθεί με τα αιτήματά τoυς να "απελευθερώσει αμέσως" τον αντιπολιτευόμενο Nαβάλνι, ο οποίος στάλθηκε στην φυλακή επειδή δεν σεβάστηκε τον δικαστικό του έλεγχο. Είναι αλήθεια ότι γίνεται δύσκολο να βρεθεί νέο έδαφος "κυρώσεων", με τη βία! Έτσι, αυτή τη φορά είναι πέντε ανώτεροι αξιωματούχοι ασφαλείας που υπόκεινται στις "κυρώσεις".

Στην πράξη, απαγορεύεται να ταξιδεύουν στην Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Σπουδαία υπόθεση. Έτσι κι’ έτσι αυτοί οι αξιωματούχοι σπάνια βγαίνουν από τη Ρωσία, όντας κάτοχοι κρατικών μυστικών. Τα υπάρχοντά τους στο εξωτερικό είναι επίσης παγωμένα. Αξίζει για περισσότερο γέλιο, δοθέντος ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν τραπεζικό λογαριασμό ή κατοικία στο εξωτερικό, σε αντίθεση με πολλούς ολιγάρχες με δικαστικές καταδίκες, φυγάδες στην Αγγλία και τη Γαλλία, όπου οι περιουσίες τους, που έχουν κλαπεί στη Ρωσία, είναι ευπρόσδεκτες με ανοιχτές αγκάλες!

Αυτή η νέα κωμική φάρσα εκτυλίσσεται ενώ σημαντικά γεγονότα συμβαίνουν στη Ρωσία, με αυτό που κάποιοι αποκαλούν "Φάση 3 του Βλαντιμίρ Πούτιν". Η βάση της "φάσης 1" ήταν η "Ομιλία του Μονάχου" του Βλαντιμίρ Πούτιν το 2007, κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Τζορτζ Μπους. Η «ομιλία του Μονάχου» ήταν μια έκφραση αγανάκτησης: «Υψώσαμε τη Ρωσία που ήταν πεσμένη στα γόνατα, αποκαταστήσαμε τη δύναμή της και μας τοποθετούν σε μια περιθωριακή θέση στην παγκόσμια κοινότητα»». Η συνειδητοποίηση αυτής της Δυτικής στάσης, που αρνείται να θεωρήσει τη Ρωσία ισότιμη, βρίσκεται στη ρίζα της αποκατάστασης της δύναμης του στρατού και της ανάπτυξης όπλων χωρίς ισοδύναμο οπουδήποτε αλλού, ενώ η οικονομία ανέκαμπτε και το βιοτικό επίπεδο ανερχόταν με ταχείς ρυθμούς. Εσωτερικά, αυτή η περίοδος σημαδεύτηκε από την προεδρία του Μεντβέντεφ, η οποία υποτίθεται ότι «χάιδευε τους Δυτικούς», καθώς ο Μεντβέντεφ θεωρείται «φιλελεύθερος».

Το 2014, μετά το πραξικόπημα στην Ουκρανία, που υποκίνησε η Δύση για να απομονώσει λίγο περισσότερο τη Ρωσία, ήρθε η «Φάση 2»: Η Ρωσία δείχνει τους κυνόδοντές της. Αυτή ήταν η υποστήριξη της Ρωσίας προς τους αυτονομιστές της Νοβορόσια που σχημάτισαν τις Δημοκρατίες του Ντονέτσκ και του Λουγκάνσκ και στη συνέχεια η επέμβαση στην Κριμαία, μετά το δημοψήφισμα που ζητούσε την προσάρτηση της περιοχής στη Ρωσία. Από το 2014 στον Πουτινισμό έχει αποδοθεί η μομφή ενός θεμελιωδώς αντιφιλελεύθερου κινήματος, στο πνεύμα μιας ενεργού σύγκρουσης με τις δυτικές χώρες. πολλαπλασιάζοντας κατηγορίες και "κυρώσεις" κάθε είδους κατά της Ρωσίας.

Αυτή η «Φάση 2» μπόρεσε να «ευημερήσει» ιδιαίτερα χάρη στην πλαδαρότητα των δυτικών χωρών, όπου κανένας πρόεδρος, ούτε ο Ομπάμα ούτε ο Τραμπ ούτε κανείς στην Ευρώπη, δεν είχε τη βούληση ή την ικανότητα να αντιταχθεί στη Ρωσία, εκτός με οικονομικά λόγια ή μέτρα που, στην πραγματικότητα, επέτρεψαν στη Ρωσία να ενισχύσει την ανάπτυξή της:. Οι Δυτικοί, ελλείψει ενότητας και πραγματικής βούλησης, επέτρεψαν στη Ρωσία να συνεχίσει να διεκδικεί τα προνόμιά της, προχωρώντας στο σημείο να κατοχυρώσει πέρυσι στο Σύνταγμά της ότι οι διεθνείς νόμοι είναι υποδεέστεροι των εθνικών. Διακήρυξη πραγματικής περιφρόνησης προς τους παγκόσμιους υπερεθνικούς θεσμούς.

Στις 18 Φεβρουαρίου, ο εκλεγείς Πρόεδρος Τζο Μπάιντεν, ο οποίος εξελέγη μετά από μιαν εξαιρετική απάτη, δήλωσε ότι οι Hνωμένες Πολιτείες διαβουλεύονταν με τους Ευρωπαίους σχετικά με νέες αντιρωσικές κυρώσεις και ότι η απόφαση δεν θα ανακοινωθεί στη συνεδρίαση των αρχηγών κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 25 και 26 Μαρτίου, αλλά νωρίτερα, κατά το πρώτο δεκαπενθήμερο του Μαρτίου. Ενημέρωσε επίσης ότι θα ξεκινήσουν επιθέσεις εναντίον της Ρωσίας, μετά τις φερόμενες (σύμφωνα με τον ίδιο) ρωσικές ψηφιακές επιθέσεις «χάκερς» των Ηνωμένων Πολιτειών.

Λίγες ημέρες αργότερα, ακολούθησαν οι αμερικανικές βομβιστικές επιθέσεις στη Συρία, έναντι των οποίων ο πρόεδρος Άσαντ υποστηρίζεται στρατιωτικά, οικονομικά και πολιτικά, από τη Ρωσία. Την ίδια στιγμή, οι ουκρανικές δυνάμεις αυξάνουν τις αψιμαχίες τους στη Νοβορόσια και, σύμφωνα με πληροφορίες, ετοιμάζονται να εξαπολύσουν άμεσες στρατιωτικές επιθέσεις στην περιοχή. Αυτό, φυσικά, είναι με τη βοήθεια του ΝΑΤΟ, δηλαδή των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο Μπάιντεν θέτει στον εαυτό του μια φιλόδοξη επιδίωξη: να ταρακουνήσει την τρέχουσα ισορροπία της παγκόσμιας πολιτικής σχηματίζοντας έναν νέο «άξονα δημοκρατιών» έναντι των διεθνών θεσμών, μια νέα συμμαχία κρατών που υπερασπίζονται τη φιλελεύθερη δημοκρατία, θεωρώντας αυτό ως ιστορική αποστολή τους. Δεδομένου ότι αυτές οι «δημοκρατίες» είναι, κατά τη γνώμη του Μπάϊντεν και των Ευρωπαίων ηγετών, θεμελιωδώς αντίθετες με τη Ρωσία, είναι σαφές ότι ένα νέο στάδιο, το οποίο ορισμένοι αποκαλούν "Φάση 3", θα ξεκινήσει στη Ρωσία, όπου η διεθνής πολιτική έχει επιπτώσεις στην εσωτερική πολιτική. Για παράδειγμα, οι «κυρώσεις» και η απαγόρευση της εισαγωγής ξένων προϊόντων επέτρεψαν στη Ρωσία να αναζωογονήσει επιτυχώς την εγχώρια παραγωγή σε πολλούς τομείς και, ως εκ τούτου, να δημιουργήσει θέσεις εργασίας.

Την επομένη των δηλώσεων του Μπάιντεν, συμπτωματικά, ο Βλαντιμίρ Πούτιν απευθύνθηκε, κεκλεισμένων των θυρών, στους ανώτερους ηγέτες της ρωσικής μυστικής υπηρεσίας FSB,. Σύμφωνα με μια εσωτερική πηγή, ο Πρόεδρος έχει κάνει πραγματικό προσκλητήριο για αυξημένη κινητοποίηση απέναντι στην επιθετικότητα της Δύσης. Αλλά κανείς δεν βρέθηκε να υστερεί, καθώς τους τελευταίους μήνες πολλές αλλαγές στην κυβέρνηση και στις ομοσπονδιακές υπηρεσίες έχουν φέρει πολλούς «φιλελεύθερους» στο στόχαστρο, ενώ ο ίδιος ο Πρόεδρος έχει ξαναβάλει το χέρι του στο εσωτερικό ενόψει, πρέπει να σημειωθεί, και της αύξησης της εσωτερικής δυσαρέσκειας, λόγω των επιπτώσεων της παγκόσμιας κρίσης του πανδημίας.

Φυσικά, δεν τίθεται θέμα συζήτησης για ένα νέο «σιδηρούν παραπέτασμα» μεταξύ Ρωσίας και Ευρώπης, αλλά μάλλον για ένα «ιδεολογικό παραπέτασμα» που θα αναπτυχθεί όχι για να εμποδίσει τους Ρώσους να φύγουν, αλλά μάλλον για να αποτρέψει τους Δυτικούς και την νοσηρή ιδεολογία τους από το να μολύνουν τη Ρωσία. Είναι βέβαιο ότι η Ρωσία δεν θα ενδώσει σε κανέναν τομέα κατά των εθνικών της συμφερόντων, ανεξάρτητα από τις "κυρώσεις" ή ακόμα και τις άμεσες απειλές και επιθέσεις της Δύσης.

Υπενθυμίζεται ότι ο Βλαντιμίρ Πούτιν είπε σε ένα διεθνές συμπόσιο ότι, ως παιδί στην Αγία Πετρούπολη, έμαθε ότι όταν γίνεται φανερό ότι ένας εχθρός πρόκειται να σε χτυπήσει, είναι καλύτερο να χτυπήσεις πρώτος. Αυτό έχει μεταφραστεί τις τελευταίες ημέρες σε πολλές ομοσπονδιακές υπηρεσίες σε έναν πολύ σαφή «οδικό χάρτη»: Ετοιμαστείτε να χτυπήσετε δυτικούς και να είστε έτοιμοι να χτυπήσετε πρώτοι.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου