Articles by "Κόσμος"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κόσμος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

 ISRAEL SHAMIR • 15-7-21
Μετάφραση: Μ.Στυλιανού

Το ραντεβού δύο προέδρων στη Γενεύη παραμένει αίνιγμα. Γιατί τελικά συναντήθηκαν; Συμφώνησαν ότι ο πυρηνικός πόλεμος είναι κακός για όλους. Θαυμάσια! Δεν το ήξεραν αυτό; Έλεγξαν την ψυχή του συνομιλητή τους μήπως κοιτάζοντάς τον στα μάτια;

Τώρα έχουμε κάποιες απαντήσεις, βασισμένες σε συνομιλίες με τους Ισραηλινούς φίλους μου που είχαν το πλεονέκτημα να ακούσουν και τις δύο πλευρές, τους Ρώσους και τους Αμερικανούς. Οι πιστοί αναγνώστες μας αξίζουν να μάθουν τι πραγματικά συνέβη στη Γενεύη.

Εν ολίγοις: Ο Μπάιντεν ήρθε να πει στον Πούτιν ότι οι ΗΠΑ είναι σε καλή κατάσταση, έχουν ανακάμψει από την πανδημία, η οικονομία τους είναι καλύτερη από την κινεζική και ότι είναι επικεφαλής. Η συνάντηση ήταν αρκετά ειρηνική. Ο Μπάιντεν ήταν μάλλον ήρεμος, ενώ ο υπουργός Εξωτερικών Μπλίνκεν ήταν σε στάση επίθεσης. μάλωσε με τον ίδιο του τον πρόεδρο και προσπάθησε να τον διατάζει. Οι Ρώσοι ήταν προετοιμασμένοι για χειρότερα, πολύ χειρότερα. Πίστευαν ότι οι συναντήσεις του Μπάιντεν με τους G7 και με το ΝΑΤΟ θα οδηγούσαν σε κρεσέντο στη Γενεύη και ανακουφίστηκαν όταν έμαθαν ότι αυτή η συνάντηση δεν ήταν παράταξη μιας ενωμένης δυτικής θέσης απέναντι στη Ρωσία.

Πρόλογος: Προετοιμασία για τη σύνοδο κορυφής


Ο Πούτιν παραχώρησε
συνέντευξη στον Κιρ Σίμονς του NBC. Η ιδέα ήταν να προετοιμαστεί για το χειρότερο που θα μπορούσε να συμβεί στη σύνοδο κορυφής. Ένας άλλος θα έλεγε στον Σίμονς μετά τις πρώτες ερωτήσεις, να ξεκουμπιστεί, αλλά ο Πούτιν υπέμεινε την αγένεια και τις προσβολές με χαμόγελο, σαν ένας γενναίος Ινδιάνος που αιχμαλωτίστηκε από εχθρούς. Ποτέ δεν κατέβηκε στην αγένεια. Ο Σίμονς μίλησε στον Πούτιν όπως θα μιλούσαν οι Ρωμαίοι σε ένα βασιλιά που έφεραν αλυσοδεμένο στη Ρώμη. Ο Πούτιν υπέμεινε τα πάντα και έγινε διανοητικά προετοιμασμένος για σκληρή μεταχείριση στη Γενεύη. Δεν ήταν τελικά απαραίτητο. Η σύνοδος κορυφής πέρασε πολύ καλύτερα από ό,τι ανέμεναν τα δυτικά ΜΜΕ.


Πιστεύω ότι ο κόσμος χρειάζεται τη Ρωσία, όχι επειδή είναι υπέροχη, αλλά για να μην πέσει ο κόσμος κάτω από τη σιδερένια φτέρνα του Πενταγώνου / CIA / Wall Street / NY Times. Η Ρωσία αποτελεί εγγύηση για την πολυμορφία. Ο Μαρξ στις μέρες του υποστήριζε τον αποικισμό της Καλιφόρνιας. νόμιζε ότι θα ήταν προοδευτικό. Ο Τρότσκι, στην εποχή του, αρνήθηκε τον Μαρξ, λέγοντας ότι θα υποστήριζε τον οπισθοδρομικό Ινδιάνο αρχηγό που πολεμούσε έναν προοδευτικό αποικιστή. Ο Μαρξ ήταν με το μέρος της προόδου, αλλά νομίζω ότι ο Τρότσκι είχε δίκιο, φτύσε την πρόοδο, η διαφορετικότητα είναι πιο σημαντική.

Στη σύνοδο κορυφής

Το μόνο θέμα για το οποίο μίλησε ο Μπάιντεν εξ ονόματος της ενωμένης Δύσης ήταν η Λευκορωσία. Είπε ότι η Δύση συμφώνησε να τιμωρήσει τον Λουκασένκο για την προσγείωση του αεροσκάφους και τη σύλληψη των αντιφρονούντων. Ο Πούτιν απάντησε χωρίς δισταγμό: η Ρωσία στηρίζει πλήρως τη Λευκορωσία. Έκαναν αυτό που τους επιτρέπεται να κάνουν από το διεθνές δίκαιο· ήταν μέσα στα δικαιώματά τους. Και κανείς δεν μπορεί να τιμωρήσει τη Λευκορωσία χωρίς τη συγκατάθεση της Ρωσίας.

Σχετικά με την Ουκρανία, ο Πούτιν «έκανε κήρυγμα» στους Αμερικανούς (φράση του Μπλίνκεν). Είπε ότι η Ρωσία θα συμφωνήσει με τη συμμετοχή των ΗΠΑ στη διαδικασία της Νορμανδίας (αυτή είναι μια διαδικασία διαμεσολάβησης από τη Ρωσία, τη Γερμανία και τη Γαλλία), αλλά η Μέρκελ και ο Μακρόν δεν είναι πρόθυμοι να αφήσουν τις ΗΠΑ να ανακατευτεί. Ο Μπάιντεν δήλωσε ότι οι ΗΠΑ μπορούν να βοηθήσουν στην εφαρμογή των συμφωνιών του Μινσκ. (Οι συμφωνίες του Μινσκ υπεγράφησαν μεταξύ του Ντονμπάς και του Κιέβου μετά τη στρατιωτική ήττα που υπέστη ο στρατός του Κιέβου από τους εθελοντές του Ντονμπάς. Με αυτές τις συμφωνίες, η Ουκρανία θα γινόταν μια ομόσπονδη δημοκρατία με μεγαλύτερες εξουσίες να μεταβιβάζονται σε όλες τις επαρχίες της – και στο Ντονμπάς. Στη συνέχεια, το Ντόνμπας θα επανενταχθεί στην Ουκρανία.


Οι συμφωνίες του Μινσκ δεν εφαρμόστηκαν ποτέ, καθώς το Κίεβο με διαφορετικές υπεκφυγές αρνήθηκε να εκχωρήσει τις εξουσίες του. Η Ρωσία επιθυμεί την εφαρμογή των συμφωνιών του Μινσκ και ο Πούτιν τις χαρακτήρισε ως τον μόνο τρόπο διευθέτησης στην Ουκρανία). Τα λόγια του Μπάιντεν ενόχλησαν τον υπουργό Εξωτερικών Μπλίνκεν. Είπε: θα είναι χάσιμο χρόνου, δεν χρειάζεται να μπούμε σε αυτό.


Αναφερόμενος στην αποχώρηση από το Αφγανιστάν, ο Μπάιντεν υπέβαλε ένα απροσδόκητο αίτημα. Οι ΗΠΑ ζήτησαν να δημιουργηθούν προσωρινές στρατιωτικές βάσεις στο Τατζικιστάν και το Ουζμπεκιστάν, για δύο σκοπούς: (1) να διευκολυνθεί η απόσυρση των αμερικανικών στρατευμάτων και (2) να συνεχίσει να προμηθεύει την κυβέρνηση της Καμπούλ με όπλα και πυρομαχικά μετά την απόσυρση. Αυτό το αίτημα ήταν (σχεδόν) απροσδόκητο, αλλά ο Πούτιν το αρνήθηκε αμέσως για τους ακόλουθους λόγους. Τέτοιες βάσεις θα προκαλούσαν την οργή των Ταλιμπάν, με αποτέλεσμα να τους επιτεθούν αναγκαστικά, και αυτά τα δύο κράτη θα εμπλακούν σε πόλεμο. Αυτό είναι απαράδεκτο για τη Ρωσία, καθώς η Ρωσία έχει στρατιωτικές υποχρεώσεις εκεί, και αυτά τα κράτη είναι πολύ κοντά στη Ρωσία. Επιπλέον, η Κίνα θα θεωρούσε την τοποθέτηση στρατιωτικών βάσεων κοντά στα σύνορα της ως εχθρική πράξη.


Ο Μπάιντεν τόνισε τον προσωρινό χαρακτήρα μιας τέτοιας συμφωνίας. Ο Πούτιν θα μπορούσε να πει ότι δεν υπάρχει τίποτα πιο μόνιμο όσο μια προσωρινή ρύθμιση. Αρνήθηκε κατηγορηματικά. Αυτό είναι πιθανώς σοφό: η Ρωσία αποσύρθηκε από το Αφγανιστάν το 1989 και δεν υπήρχε λόγος να εισαχθεί ο αφγανικός πόλεμος σε παλιά σοβιετικά εδάφη προκειμένου να ευχαριστήσει τον παλιό αντίπαλο. Ο Πούτιν θα μπορούσε επίσης να προσθέσει ότι το σύνταγμα του Ουζμπεκιστάν απαγορεύει ρητά την τοποθέτηση ξένων βάσεων στο έδαφός του, για καλό λόγο: Όταν υπήρχε μια αμερικανική βάση στο Ουζμπεκιστάν, χρησιμοποιήθηκε από τους Αμερικανούς για την προώθηση αμερικανόφιλων πολιτικών ηγετών που αντιτάχθηκαν στον τότε πρόεδρο κ. Karimov. Αλλά ο Πούτιν δεν μπήκε σε αυτό, για να αποφύγει την εντύπωση ότι θα μεταθέσει το κόστος στον ηγέτη του Ουζμπεκιστάν. Το κόστος σταματάει στο Κρεμλίνο.


Η αναφορά του στα κινεζικά συμφέροντα έκανε μια έντονη εντύπωση, λένε οι Αμερικανοί. Το 2001, ο ίδιος Πούτιν επέτρεψε στις ΗΠΑ τις εγκαταστάσεις για να επιτεθούν στο Αφγανιστάν και να μεταφέρουν εξοπλισμό μέσω της Ρωσίας. Πέρασαν είκοσι χρόνια και ο Πούτιν είχε μάθει ότι το να παίζει με την Αυτοκρατορία δεν έχει καμία ανταμοιβή. Στη συνέχεια βοήθησε τις ΗΠΑ. Σε ανταπόδοση οι ΗΠΑ υποκίνησαν τις αυξανόμενες και τρομοκρατικές επιθέσεις της Τσετσενίας. Ο Πούτιν το είπε στο Μόναχο,το 2007.


Η ομάδα Μπάιντεν προσπάθησε να αιφνιδιάσει και να πιέσει τους Ρώσους σχετικά με τη Συρία. Ακόμη και πριν από τη σύνοδο κορυφής, η ομάδα των ΗΠΑ προσπάθησε να προσθέσει στις τρεις παραγράφους της κοινής τους δήλωσης (αρκετά ασαφή και ανούσια από μόνη της) μια πολύ ουσιαστική και περιεκτική τέταρτη παράγραφο. Στην πραγματικότητα ζητούσε τη διαιώνιση της σημερινής συριακής αναταραχής, τη διαρκή διάλυση της Συρίας, καλύπτοντας την με ανειλικρινή λόγια για την κάλυψη των ανθρωπιστικών αναγκών. Υπήρχαν διασυνοριακές ρυθμίσεις στο Μπαμπ αλ-Χάουα που χρησιμοποιούσαν οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους για να ανεφοδιάζουν τους ισλαμιστές αντάρτες στη Συρία και να τους αποσύρουν σε περίπτωση ανάγκης. Μέσω αυτών των ρυθμίσεων, οι Αμερικανοί απομάκρυναν τους μαχητές του ISIS και τους μετέφεραν στο Αφγανιστάν, ώστε να πολεμήσουν τους Ταλιμπάν. Η διατήρηση αυτών των ρυθμίσεων θα οδηγούσε στον μόνιμο διαχωρισμό του θύλακα του Ιντλίμπ. Η Ρωσία ήταν αντίθετη, και έτσι οι Ρώσοι δήλωσαν και εξήγησαν στο ΣΑΗΕ (Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ).


Καθώς το θέμα αυτό θα τεθεί ενώπιον του ΣΑΗΕ στις 10 Ιουλίου, η Ρωσία σκοπεύει να ασκήσει βέτο (εάν χρειαστεί) σε οποιοδήποτε ψήφισμα που θα διαιωνίσει αυτή την ανοιχτή πύλη προς τη Συρία. Οι Σύροι χρειάζονται πράγματι ανθρωπιστική βοήθεια, αλλά η συριακή κυβέρνηση είναι πολύ καλύτερα προετοιμασμένη να αντιμετωπίσει την κρίση και τη διανομή βοήθειας από τους Τζιχαντιστές που κλέβουν τα πάντα και πωλούν τα κλεμμένα στις τουρκικές αγορές. Ο Πούτιν το είπε αυτό. Θα μπορούσε να προσθέσει ότι εάν οι ΗΠΑ ανησυχούν για την ευημερία των Σύρων, θα όφειλαν να άρουν τις κυρώσεις που λιμοκτονούν τους Σύρους.


Η Συρία δυναστεύεται από δυτικές κυρώσεις που απαγορεύουν ακόμη και την εισαγωγή τροφίμων, φαρμάκων και καυσίμων. Επιπλέον, οι ΗΠΑ κλέβουν συριακό πετρέλαιο και το ιρανικό πετρέλαιο που μεταφέρεται στη Συρία. Οι εκκλήσεις των ΗΠΑ για την ανθρωπιστική κρίση στη Συρία θυμίζουν τον πατροκτόνο που ζητά επιείκεια γιατί είναι ορφανός. Δεν θα υπήρχε κρίση στη Συρία αν η Δύση δεν είχε υποστηρίξει τους ισλαμιστές αντάρτες και δεν είχε επιβάλει κυρώσεις στη Συρία μέχρι θανάτου.


Ο Πούτιν δεν μπήκε σε αυτό. Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Λαβρώφ πρότεινε τη διεξαγωγή διαπραγματεύσεων για ολόκληρη την περιοχή MENA (Μέση Ανατολή – Βόρεια Αφρική), συμπεριλαμβανομένης της Συρίας και της Λιβύης. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, θα μπορούσε να συζητηθεί το ζήτημα του Bab al-Hawa. Πρότεινε επίσης η Δύση να σταματήσει να προσπαθεί να απομακρύνει τον Πρόεδρο Ασάντ. Ωστόσο, η αμερικανική πλευρά αρνήθηκε αυτή την πρόταση. Δεν επιτεύχθηκε συμφωνία και ο Μπάιντεν αναφέρθηκε σε αυτό στη συνέντευξη Τύπου, επαναλαμβάνοντας όλες τις υποκριτικές τύψεις για τη συριακή κρίση.


Οι πλευρές συζήτησαν και για την κυβέρνο-ασφάλεια. Όπως γνωρίζουμε, ο Μπάιντεν πρότεινε μια λίστα με 16 στοιχεία υποδομής ζωτικής σημασίας που δεν πρέπει να δέχονται επίθεση από χάκερ. Οι πλευρές θα πρέπει να συλλάβουν όλους τους χάκερ που τα στοχοποιούν. Ο Μπάιντεν δεν προσπάθησε να κατηγορήσει τον Πούτιν, είτε προσωπικά είτε τη Ρωσία, για παραβίαση των αμερικανικών υποδομών. Ο Μπάιντεν τόνισε ότι αναφερόταν σε μεμονωμένους αδίστακτους χάκερ που διαπράττουν αυτά τα αδικήματα. Ο Πούτιν απάντησε ότι στην πραγματικότητα το έδαφος των ΗΠΑ είναι η κύρια πηγή επιθέσεων χάκερ, με τον Καναδά να είναι στη δεύτερη θέση. (Το ρωσικό έδαφος διατηρεί την πέμπτη ή έκτη θέση σε αυτή την κατάταξη). Ο Πούτιν δήλωσε ότι η Ρωσία έλαβε δέκα αιτήματα των ΗΠΑ για βοήθεια σε σχέση με τις επιθέσεις χάκερ. και οι δέκα απαντήθηκαν και αντιμετωπίστηκαν. Η Ρωσία είχε υποβάλει 45 αιτήματα το προηγούμενο έτος και 35 αιτήματα αυτό το έτος αναφερόμενη σε επιθέσεις από τις ΗΠΑ σε Ρωσικά περιουσιακά στοιχεία. Όλα αυτά τα αιτήματα έμειναν αναπάντητοι. Οι ΗΠΑ απλά δεν ανταποκρίνονται ποτέ.


Ο Μπάιντεν αναφέρθηκε στην Κίνα, αλλά χωρίς (όπως ήταν συνηθισμένο για τον Τραμπ) αντι-κινεζική σφοδρότητα. Είπε ότι η αμερικανική οικονομία είναι πολύ ισχυρότερη από την κινεζική. ότι έχουν αναρρώσει από την κρίση του Covid. Εξέφρασε την συμπόνια του προς τη Ρωσία που μοιράζεται σύνορα μήκους χιλίων μιλίων με την Κίνα. Κάτι που θα πρέπει, είπε, να ενοχλεί τους Ρώσους πάρα πολύ. Επανέλαβε αυτή τη δήλωση στη συνέντευξη Τύπου. Οι Ρώσοι έμειναν έκπληκτοι από αυτή την αφελή προσπάθεια των Αμερικανών να βάλουν μια σφήνα μεταξύ Ρωσίας και Κίνας. Ο Πούτιν είπε ότι η Κίνα είναι φίλη της Ρωσίας· Η φιλία τους δεν έχει στόχο τις ΗΠΑ, αλλά προκλήθηκε από τις προσπάθειες της προηγούμενης κυβέρνησης των ΗΠΑ να ανταγωνιστεί τόσο τη Ρωσία όσο και την Κίνα, κηρύσσοντας τη Ρωσία εχθρό.


Στη συνέντευξη Τύπου, ο Πούτιν δήλωσε ότι η Ρωσία δεν ανησυχεί για τα κινεζικά αεροπλανοφόρα, καθώς τα σύνορά τους είναι κυρίως στην ξηρά· και ούτως ή άλλως η Κίνα έχει τόσο λίγα αεροπλανοφόρα σε σύγκριση με τις ΗΠΑ που δεν αξίζει να αναφερθεί.

Μιλώντας για την οικονομία, ο Πούτιν είπε ότι οι αμερικανικές εταιρείες υποφέρουν στη ρωσική αγορά λόγω των αμερικανικών κυρώσεων. Πρότεινε ίδρυση διμερούς επιτροπής για προώθηση των οικονομικών σχέσεων. Ο Μπάιντεν το εξέτασε ευνοϊκά, αλλά άλλαξε θέμα , στρέφοντας το στους τρεις Αμερικανούς που βρίσκονται τώρα σε ρωσικές φυλακές, ένας για κατασκοπεία, ένας για οικονομικά εγκλήματα και ένας για μεθυσμένο καυγά με την αστυνομία. Θα πρέπει να αφεθούν ελεύθεροι, δήλωσε ο Μπάιντεν, για να προχωρήσουν οι επιχειρήσεις. Ο Πούτιν αντέκρουσε ότι οι ΗΠΑ απάγουν Ρώσους πολίτες σε τρίτες χώρες και τους μεταφέρουν στην Αμερική για να δικαστούν σε αμερικανικά δικαστήρια.

Ο Μπάιντεν αναφέρθηκε στον Ναβάλνι και στην πολιτική αντιπολίτευση στη Ρωσία. Ο Πούτιν αντέκρουσε ότι οι διαδηλωτές στο Καπιτώλιο (6 Ιανουαρίου 2021) έχουν διωχθεί ποινικά και αναμένουν μεγάλες ποινές στις φυλακές των ΗΠΑ. Πώς μπορείτε να συγκρίνετε, είπε ο Μπλίνκεν, αυτούς τους εσωτερικούς τρομοκράτες που εισέβαλαν στο Καπιτώλιο με μιαν ειρηνική αντιπολίτευση. Ο Πούτιν θα μπορούσε να είχε δείξει τα βίντεο της ειρηνικής εισόδου στο Καπιτώλιο, όταν οι διαδηλωτές χαιρετήθηκαν από την αστυνομία, θα μπορούσε επίσης να δείξει τα βίντεο των άγριων επιθέσεων κατά της αστυνομίας από υποστηρικτές του Ναβάλνι στη Ρωσία. Σε αυτό αναφέρθηκε στη συνέντευξη Τύπου.


Ο Μπάιντεν αναφέρθηκε στην Αρκτική, σε μάλλον ευνοϊκό (για τη Ρωσία) τόνο. Ο Μπλίνκεν παρενέβη και κατηγόρησε τους Ρώσους ότι στρατιωτικοποιούν την Αρκτική. Ο Πούτιν αντιτάχθηκε. Είπε ότι η Ρωσία είναι κατά της στρατιωτικοποίησης της Αρκτικής. Η Ρωσία επισκευάζει τις στρατιωτικές υποδομές της στην Αρκτική που υπήρχαν στις σοβιετικές ημέρες και έκτοτε αποσυντίθεται. Οι Ρώσοι πρότειναν να συνέλθουν εκ νέου τακτικές συναντήσεις των Αρχηγών Επιτελείων που πραγματοποιούνταν μέχρι το 2014, για να αντιμετωπίσουν το ζήτημα. Η αμερικανική πλευρά δεν απάντησε σε αυτή την πρόταση.


Οι πλευρές συμφώνησαν να επιστρέψουν οι πρεσβευτές αντίστοιχα σε Μόσχα και Ουάσινγκτον. Μένει να δούμε πώς θα πάει αυτό. Πριν ο Ρώσος πρέσβης ανακληθεί στη Μόσχα για διαβουλεύσεις, αντιμετωπιζόταν με περιφρόνηση στην Ουάσιγκτον. Δεν μπορούσε να επικοινωνήσει με Αμερικανούς αξιωματούχους. Λόγω των κατηγοριών για ανάμειξη του Κρεμλίνου στις αμερικανικές εκλογές φοβόντουσαν να συναντηθούν με Ρώσους διπλωμάτες. Αν συνεχιστεί αυτή η συμπεριφορά, η επιστροφή του πρέσβη δεν θα είναι χρήσιμη.


Οι πλευρές συμφώνησαν να συνεχίσουν τις διαπραγματεύσεις τους τον Ιούλιο· πιθανώς η ασφάλεια στον κυβερνοχώρο και άλλα θέματα θα συζητηθούν στη συνέχεια. Ο Πούτιν πρότεινε να κανονιστεί σύνοδος κορυφής των πέντε μόνιμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας· Αυτή είναι η παλιά του ιδέα που έχει εκφράσει πολλές φορές, αλλά δεν έτυχε καλής υποδοχής από την ομάδα του Μπάιντεν.


Η σύνοδος κορυφής δεν είχε απτά αποτελέσματα. Ωστόσο, οι πρόεδροι συναντήθηκαν. Ο Μπάιντεν ήταν διαυγής και συνεπής. Είναι πιθανό να διαρκέσει και να επιβιώσει περισσότερο από πολλούς από εκείνους που μίλησαν για την άνοια του. Ήταν επίσης αρκετά φιλικός με τον Πούτιν· Τον ρόλο του «κακού μπάτσου» ανέλαβε ο υπουργός των Εξωτερικών Μπλίνκεν, ο οποίος συνοδευόταν από τη Βικτόρια («f*ck EU») Nuland.


Η αναφορά του Μπάιντεν στα λόγια της μητέρας του ήταν αρκετά λογική και καλοδεχούμενη. Ο Μπάιντεν ανέφερε τη μητέρα του λέγοντας ότι η ακούσια σύγκρουση θα μπορούσε να είναι χειρότερη από σκόπιμη. Που σημαίνει ότι η Ρωσία και οι ΗΠΑ θα πρέπει να προσπαθήσουν να αποφύγουν ακούσιες συγκρούσεις με συναντήσεις και διαπραγματεύσεις. Αυτή είναι και η ρωσική άποψη. Ο Μπάιντεν κουράστηκε αρκετά γρήγορα και η σύνοδος κορυφής διακόπηκε πριν από την προβλεπόμενη ώρα.


Συνέντευξη τύπου

Μετά τη συνάντηση, είχαν τις αντίστοιχες συνεντεύξεις Τύπου. Παραδόξως, οι συνεντεύξεις Τύπου ήταν εντελώς ξεχωριστές και πραγματοποιήθηκαν σε διαφορετικές τοποθεσίες. Αμερικανοί και άλλοι ξένοι δημοσιογράφοι παρευρέθηκαν στη διάσκεψη του Πούτιν. έκαναν αυθάδεις και προσβλητικές ερωτήσεις. Ο Πούτιν απάντησε σε κάθε ερώτηση. Ρώσοι δημοσιογράφοι δεν έγιναν δεκτοί στη συνέντευξη Μπάιντεν. Στον Μπάιντεν διατυπώθηκαν ερωτήσεις που είχαν εκ των προτέρων υποβληθεί. Δεν υπήρχε ούτε μια τολμηρή ή ακόμα και δύσκολη ερώτηση. Υποσχέθηκε ο Πούτιν να συμπεριφερθεί σωστά; – αυτού του είδους τις ερωτήσεις. Καμία από τις σκληροπυρηνικές ερωτήσεις που έκαναν οι Αμερικανοί δημοσιοκάφροι στον Τραμπ. Ο Μπάιντεν είχε το επιπλέον πλεονέκτημα να μιλήσει μετά τον Πούτιν, οπότε ήξερε τις απαντήσεις του Πούτιν. Ο Πούτιν δεν δίσταζε να απαντήσει σε ερωτήσεις, δεν μουρμούριζε και απάντησε σκληρά, αλλά όχι αγενώς – αν και ορισμένες ερωτήσεις πρακαλούσαν για αμοιβαία αγένεια.

Ο Σίμονς μίλησε στον Πούτιν όπως θα μιλούσαν οι Ρωμαίοι σε ένα βασιλιά που έφεραν αλυσοδεμένο στη Ρώμη. Ο Πούτιν υπέμεινε τα πάντα και έγινε διανοητικά προετοιμασμένος για σκληρή μεταχείριση στη Γενεύη. Δεν ήταν απαραίτητο, στο τέλος. Η σύνοδος κορυφής πέρασε πολύ καλύτερα από ό,τι ανέμεναν τα δυτικά ΜΜΕ.

Πιστεύω ότι ο κόσμος χρειάζεται τη Ρωσία, όχι επειδή είναι υπέροχη, αλλά για να μην πέσει ο κόσμος κάτω από τη σιδερένια φτέρνα του Πενταγώνου / CIA / Wall Street / NY Times.Η Ρωσία αποτελεί εγγύηση για την πολυμορφία. Ο Μαρξ στις μέρες του υποστήριζε τον αποικισμό της Καλιφόρνια. νόμιζε ότι θα ήταν προοδευτικό. Ο Τρότσκι, στην εποχή του, αρνήθηκε τον Μαρξ, λέγοντας ότι θα υποστήριζε τον οπισθοδρομικό Ινδιάνο αρχηγό που πολεμούσε έναν προοδευτικό αποικιστή. Ο Μαρξ ήταν με το μέρος της προόδου, αλλά νομίζω ότι ο Τρότσκι είχε δίκιο. Φτύσε την πρόοδο, η διαφορετικότητα είναι πιο σημαντική.

Προφανώς, τα υψηλά συμβαλλόμενα μέρη δεν έχουν συμφωνήσει σε τίποτα, κάτι που είναι ήδη καλό. Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης περίμεναν ότι ο Μπάιντεν θα έσερνε τον Πούτιν να μετανοήσε και να υποσχόταν να συμπεριφέρεται σωστά. Δεν τους βγήκε. Η αλαζονεία της αμερικανικής πλευράς πρόβαλε σε κάθε βήμα. Ήταν αρκετά δύσκολο για τον Ρώσο πρόεδρο, αν και είναι ισχυρός, ενεργητικός και βρίσκει εύκολα τις σωστές λέξεις. Δεν είχε υπηρετικά ΜΜΕ όπως ο Μπάιντεν. Ο Μπάιντεν θύμωσε με μια ερώτηση και πρότεινε στον δημοσιογράφο να αλλάξει το επάγγελμά του. Ο Πούτιν παρέμεινε ψύχραιμος.


Ίσως το πιο ερεθιστικό ήταν το άνοιγμα της συνέντευξης Τύπου του Μπάιντεν όταν μίλησε για τη δέσμευση της Αμερικής στη δημοκρατία και την ειλικρίνεια. Άκουσα τέτοιες ομιλίες όταν ήμουν σαράντα ή πενήντα χρόνια νεότερος, αλλά τώρα ακούγονται σουρεαλιστικές. Δυστυχώς, οι ΗΠΑ δεν είναι η ελεύθερη χώρα που ήταν μια φορά κι έναν καιρό. Ωστόσο, η σύνοδος κορυφής ολοκληρώθηκε χωρίς τραγικές συνέπειες, κάτι που είναι ήδη καλό. Η ζωή συνεχίζεται.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Το υπουργείο Υγείας της Ταϊλάνδης ανακοίνωσε σήμερα ότι περισσότεροι από 600 εργαζόμενοι στον κλάδο υγείας, οι οποίοι είχαν εμβολιαστεί πλήρως με το κινεζικό σκεύασμα κατά του COVID-19, το Sinovac, μολύνθηκαν με κορωνοϊό με τις Αρχές να εξετάζουν το ενδεχόμενο χορήγησης ενισχυτικών δόσεων ώστε να ενισχυθεί η ανοσία.

Από τους 677.348 εργαζόμενους σε νοσοκομεία που εμβολιάστηκαν και με τις δύο δόσεις του Sinovac, μολύνθηκαν οι 618, δείχνουν στοιχεία του υπουργείου Υγείας από τον Απρίλιο ως τον Ιούλιο.

Μια νοσηλεύτρια πέθανε και ένας ακόμη εργαζόμενος στον κλάδο υγείας νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση.

Μια επιτροπή εμπειρογνωμόνων πρότεινε τη χορήγηση τρίτης δόσης για την ανοσοποίηση του ιατρονοσηλευτικού προσωπικού που βρίσκεται σε κίνδυνο, όπως ανέφερε σε σημερινή ενημέρωση του Τύπου ο ανώτερος αξιωματούχος υγείας Σοπόν Ιαμσιριθαγουόν.

«Αυτό θα είναι ένα διαφορετικό εμβόλιο, είτε το ιικού φορέα της AstraZeneca ή ένα εμβόλιο mRNA, το οποίο η Ταϊλάνδη θα παραλάβει σύντομα», είπε ο ίδιος και πρόσθεσε ότι οι συστάσεις της επιτροπής θα εξεταστούν αύριο Δευτέρα.

Η ανακοίνωση αυτή συμπίπτει με τη σημερινή καταγραφή στη χώρα αυτή της νοτιοανατολικής Ασίας αριθμού ρεκόρ 9.418 νέων κρουσμάτων στην κοινότητα.

Χθες οι Αρχές ανέφεραν ημερήσιο ρεκόρ 91 θανάτων.

Συνολικά η Ταϊλάνδη έχει καταγράψει 336.371 επιβεβαιωμένα κρούσματα και 2.711 θανάτους από την έναρξη της πανδημίας τον περασμένο χρόνο.

Μετά τον Φεβρουάριο οι περισσότεροι εργαζόμενοι στον ιατρικό κλάδο της Ταϊλάνδης και οι εργαζόμενοι πρώτης γραμμής εμβολιάστηκαν με το σκεύασμα της Sinovac καθώς το ιικού φορέα σκεύασμα της AstraZeneca παρελήφθη τον Ιούνιο.

Η Ταϊλάνδη αναμένει μια δωρεά 1,5 εκατομμυρίου εμβολίων της Pfizer-BioNTech από τις ΗΠΑ αργότερα μέσα στον μήνα και έχει παραγγείλει 20 εκατομμύρια δόσεις που θα παραλάβει μετά τον Οκτώβριο.

Η γειτονική Ινδονησία, η οποία επίσης έχει βασιστεί πολύ στο Sinovac, ανακοίνωσε την Παρασκευή ότι θα χορηγήσει το σκεύασμα της Moderna ως αναμνηστική δόση στους εργαζόμενους στον χώρο της υγείας.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Η KleinVision έκανε την πρώτη πτήση από πόλη σε πόλη με το ιπτάμενο αυτοκίνητό της. Το AirCar όπως το ονομάζει, διαθέτει φτερά που διπλώνουν για να μπορεί να οδηγηθεί κανονικά στον δρόμο.

Η πτήση έγινε στις 28 Ιουνίου από την πόλη Νίτρα της Σλοβακίας με προορισμό την Μπρατισλάβα. Είχε διάρκεια 35 λεπτών και ήταν η 142η επιτυχημένη προσγείωση του AirCar.

Μπορεί να φιλοξενήσει 2 επιβάτες, εξοπλίζεται με αλεξίπτωτο και για να το οδηγήσει κάποιος θα πρέπει να έχει δίπλωμα πιλότου. Το πλάτος του διαμορφώνεται από 2,24 έως 8,32 μέτρα, ανάλογα της μορφής στην οποία βρίσκεται. Σε ότι αφορά το μήκος του, αυτό φτάνει τα 6 μέτρα. Το όχημα μετατρέπεται σε αεροπλάνο μέσα σε 3 λεπτά, διαθέτει αυτόματο πιλότο και όλο τον ηλεκτρονικό εξοπλισμό που συναντά κανείς σε ένα αεροσκάφος.

Η εταιρία έχει ετοιμάσει 2 λειτουργικά πρωτότυπα AirCar. Το πρώτο παίρνει κίνηση από έναν κινητήρα της BMW απόδοσης 160 ίππων και έχει ολοκληρώσει περισσότερες από 40 ώρες δοκιμαστικών πτήσεων. Έχει πετάξει σε ύψος 8.200 ποδιών (2,5 χλμ) και μπορεί να πιάσει ταχύτητα πτήσης έως 190 χλμ/ώρα. Το δεύτερο αποδίδει 300 άλογα, μπορεί να πιάσει τα 300 χλμ/ώρα και έχει αυτονομία 1.000 χιλιομέτρων.






πηγή



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Η Γαλλία φαίνεται να θεωρεί τον ανταγωνισμό της με τη Ρωσία στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία ως παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος** , αλλά δεν χρειάζεται να είναι έτσι, καθώς και οι δύο Μεγάλες Δυνάμεις μπορούν να συνεισφέρουν με τον δικό τους τρόπο στην ανάπτυξη αυτής της χώρας.

του Andrew Korybko *
Μετάφραση ακτιβιστής

Ο Γάλλος Υπουργός Εξωτερικών ισχυρίστηκε δραματικά την περασμένη εβδομάδα ότι «Στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, υπάρχει μια μορφή κατάσχεσης εξουσίας, και ιδίως στρατιωτικής εξουσίας, από Ρώσους μισθοφόρους». Αυτό ήρθε αφού το Παρίσι ανέστειλε τη στρατιωτική και δημοσιονομική στήριξη στο Μπανγκούι, ως απάντηση σε κατηγορίες ότι η κυβέρνηση της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας (CAR) συμμετείχε σε μια υπόθεση  πολέμου πληροφοριών εναντίον της Γαλλίας, στην οποία φέρεται επίσης εμπλεκόμενη η Ρωσία. Πριν από αυτήν την απόφαση, ο Γάλλος πρόεδρος Macron χαρακτήρισε προκλητικά τον ομόλογό του CAR ως «όμηρο» ρωσικών ιδιωτικών στρατιωτικών εργολάβων (PMCs). Αυτές οι εξελίξεις υποδηλώνουν έντονα ότι η Γαλλία θεωρεί τον ανταγωνισμό της με τη Ρωσία εκεί ως παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος**, αλλά δεν χρειάζεται να είναι έτσι, καθώς και οι δύο Μεγάλες Δυνάμεις μπορούν να συνεισφέρουν με τον δικό τους τρόπο στην ανάπτυξη αυτής της χώρας.

Για εκείνους τους αναγνώστες που δεν έχουν παρακολουθήσει στενά τα γεγονότα στο CAR τα τελευταία χρόνια, η Ρωσία έχει αναδειχθεί πρόσφατα ως μια μεγάλη δύναμη εκεί μετά την παροχή στρατιωτικής βοήθειας στο Bangui με πλήρη συμμόρφωση στα σχετικά ψηφίσματα της UNSC για το θέμα. Δημοσίευσα 18 αναρτήσεις στην πάροδο των ετών σχετικά με αυτήν τη διάσταση της γεωστρατηγικής πράξης «εξισορρόπησης» της Μόσχας και στο άρθρο μου πριν από δύο μήνες ρωτούσα «Είναι ο Χοντορκόφσκι πίσω από τις αξιώσεις ρωσικών ομάδων θανάτου στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία;» Αυτό από τον Ιούνιο του 2019 σχετικά με το πώς «το "Pivot To Africa" ​​της Ρωσίας προσβάλλει την παραδοσιακή «σφαίρα επιρροής» της Γαλλίας »είναι το πιο επίκαιρο σε αυτήν τη συγκεκριμένη ανάλυση. Περιέγραψα πώς η «στρατιωτική διπλωματία» της Ρωσίας μέσω των πωλήσεων όπλων και των αναπτύξεων PMC στο όνομα της «Δημοκρατικής Ασφάλειας» (αντι-υβριδικές τακτικές και στρατηγικές πολέμου) αυξάνει την επιρροή της σε ολόκληρη την Αφρική.


Αυτό το μοντέλο εφαρμόστηκε για πρώτη φορά στο CAR όπου τελειοποιείται αυτή τη στιγμή. Η Γαλλία ουσιαστικά εγκατέλειψε την πλούσια σε πόρους, αλλά χρόνια φτωχή πρώην αποικία της, λόγω του φαινομενικά ανεξέλεγκτου εμφυλίου πολέμου, ο οποίος έδωσε την ευκαιρία στη Ρωσία να βοηθήσει  πριν από μερικά χρόνια και  να σημειώσει 
εκπληκτική πρόοδο στη σταθεροποίηση τμημάτων της χώρας. Η Γαλλία φοβάται την αυξανόμενη ελκυστικότητα του μοντέλου «Δημοκρατική Ασφάλεια» της Ρωσίας στην αφρικανική «σφαίρα επιρροής» της, καθώς η Μόσχα έχει αποδείξει ότι είναι κάτι περισσότερο από ικανή να αντικαταστήσει μέρος της βοήθειας ασφαλείας που παρείχε το Παρίσι στους συνεργάτες της. Η κρίσιμη διαφορά μεταξύ των δύο, ωστόσο, είναι ότι η Ρωσία δεν ασκεί πολιτικές απαιτήσεις σε αυτές τις χώρες. Παρ 'όλα αυτά, φαίνεται να υπάρχουν κάποια "πάρε - δώσε", όπως η απόκτηση προτιμησιακής πρόσβασης σε ορισμένους πόρους.

Παρόλα αυτά, το μοντέλο «Δημοκρατική ασφάλεια» της Ρωσίας είναι πολύ ευέλικτο και προσαρμοσμένο για να καλύψει τις ανάγκες πολλών εταίρων της σε ολόκληρη την ήπειρο. Η Μόσχα έχει επίσης συμφέρον να ενισχύσει συνολικά τους δεσμούς με αυτές τις χώρες πέρα ​​από το στρατιωτικό και στο πεδίο των πόρων, προκειμένου να καλλιεργήσει αξιόπιστους συμμάχους. Αυτό αποδεικνύεται από τις επενδύσεις της στον κοινωνικό τομέα της CAR και την έμφαση στη βελτίωση των σχέσεων μεταξύ ανθρώπων. Η Ρωσία γνωρίζει ότι δεν μπορεί να βασιστεί στις σχέσεις μεταξύ των ελίτ επ 'αόριστον εάν επιθυμεί σοβαρά να γίνει μια ουσιαστική γεωπολιτική δύναμη «εξισορρόπησης» στην Αφρική, εξ ου και η εστίασή της στη βελτίωση της ζωής των ανθρώπων των εταίρων της για χάρη  ήπιας εξουσίας. Η Γαλλία έχει παραμελήσει ως επί το πλείστον να το κάνει αυτό, δεδομένου ότι θεωρούσε τους συνεργάτες της δεδομένους, κάνοντας για δεκαετίες ακριβώς αυτό που κατηγορεί ανέντιμα τη Ρωσία στις μέρες μας, η οποία βασίζεται απλώς σε ελιτίστικα δίκτυα προστασίας.

Αυτό εξηγεί γιατί η Γαλλία είναι τόσο εξοργισμένη με τις στρατηγικές επιδιώξεις της Ρωσίας στο CAR. Η Ευρασιατική Μεγάλη Δύναμη χειρίζεται τις αφρικανικές της προσεγγίσεις πολύ καλύτερα από τη Δυτική Ευρώπη που έχει μια «σφαίρα επιρροής» εδώ και αιώνες που εκτείνεται πίσω στην αποικιακή εποχή. Η Γαλλία θα πρέπει να ανεβάσει το παιχνίδι της εάν δεν θέλει να χάσει περισσότερες καρδιές και μυαλά από την πολύ πιο ρεαλιστική προσέγγιση της Ρωσίας σε αυτόν τον στρατηγικό χώρο. Δυστυχώς, αντί να "πάρει" αυτά τα καθυστερημένα μαθήματα, η Γαλλία αποφάσισε να τιμωρήσει την CAR αναστέλλοντας τη στρατιωτική και δημοσιονομική βοήθεια, η οποία εικάζεται ότι προκάλεσε αλλαγή στην κυβέρνηση εκεί, μετά την αντικατάσταση του πρωθυπουργού με κάποιον που όπως αναφέρουν  τα ΜΜΕ   είναι πιο αποδεκτός στο Παρίσι. Αυτή η παρατήρηση μπορεί να θεωρηθεί ως ρεαλιστική κίνηση από την πλευρά του Μπανγκούι, δεδομένου ότι δεν θεωρεί ότι ο ανταγωνισμός Ρωσίας - Γαλλίας είναι ένα παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος.


* Αμερικανός Πολιτικός Αναλυτής

** Ένα παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος είναι μια ανταγωνιστική κατάσταση, στην οποία δεν υπάρχει καθαρό κέρδος μεταξύ των συμμετεχόντων.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Ο Πρόεδρος Τζο Μπάιντεν συναντάται με τον Ρώσο Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν, Τετάρτη, 16 Ιουνίου 2021, στη Γενεύη, Ελβετία

Andrew KORYBKO,Oriental Review,17/06/21

[Ο συντάκτης του άρθρου είναι Αμερικανός πολιτικός αναλυτής, με έδρα την Μόσχα, που ειδικεύεται στην στρατηγική των ΗΠΑ στην Αφρό-Ασία, στο κινεζικό σχέδιο του Νέου Δρόμου του Μεταξιού και στον υβριδικό πόλεμο. Από τα διεθνή δημοσιεύματα απολογισμού της συνάντησης Μπάϊντεν- Πούτιν ο υπογράφων μεταφραστής που παρακολούθησε (στo συνεχές ρεπορτάζ του ρωσικού Τήλε-δικτύου R.Τ.) την παρουσίαση των δημοσίων εκδηλώσεων της συνάντησης και τις συνεντεύξεις των δύο ηγετών, επέλεξε το κατωτέρω άρθρο ως το μέσο σωστότερης πληροφόρησης του αναγνώστη επί γεγονότος υπαρξιακής σημασίας - ιδιαίτερα για χώρες-βάσεις πιθανών πυρηνικών πυραυλικών διαλόγων.]

Μετάφραση: Μ. Στυλιανού

Η πολύ-αναμενόμενη Σύνοδος Κορυφής Πούτιν-Μπάιντεν είχε ως αποτέλεσμα πολύ λίγα απτά αποτελέσματα, αλλά η επικέντρωση σε αυτό το σημείο χάνει το πιο σημαντικό γεγονός, το οποίο είναι ότι οι δύο ηγέτες επιβεβαίωσαν ότι υπάρχει αμοιβαία βούληση για βελτίωση των σχέσεών τους.

Οι Πρόεδροι Πούτιν και Μπάιντεν μετέβησαν στη σύνοδο κορυφής της Τετάρτης με σκοπό να σώσουν τις διμερείς σχέσεις τους από το χαμηλότερο επίπεδό τους από το τέλος του πρώτου Ψυχρού Πολέμου, και ενώ οι προσπάθειές τους κατέληξαν σε λίγα απτά αποτελέσματα, ωστόσο κατάφεραν να επιβεβαιώσουν ότι και οι δύο έχουν τη βούληση να βελτιώσουν τις σχέσεις τους. Οι μόνες ορατές επιτυχίες ήταν η απόφαση να επιστρέψουν οι πρέσβεις τους και να συσταθεί μια ποικιλία ομάδων εργασίας, με τη σημαντικότερη να επικεντρώνεται σε στρατηγικά ζητήματα ασφάλειας.

Αποκάλυψαν επίσης ότι συζήτησαν για την Αρκτική, την ασφάλεια στον κυβερνοχώρο και τις περιφερειακές συγκρούσεις όπως το Αφγανιστάν, η Λιβύη, η Συρία και η Ουκρανία, καθώς και το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Και οι δύο ηγέτες εξέφρασαν επίσης την επιθυμία να βελτιώσουν το εμπόριο και στο μέλλον.

Ωστόσο, εξακολουθούν να υπάρχουν διαφορές, ειδικά σε ζητήματα που οι ΗΠΑ περιγράφουν ως «δημοκρατία» και «ανθρώπινα δικαιώματα». Ωστόσο, αυτά δεν είναι αρκετά σοβαρά για να εμποδίσουν τη βελτίωση των σχέσεών τους. Απλά συμφώνησαν να διαφωνήσουν. Είναι πολύ πιο σημαντικό και για τους δύο ηγέτες να επιλύσουν πρώτα και κύρια τα στρατηγικά τους προβλήματα ασφάλειας, ειδικά με τη διαπραγμάτευση ενός διαδόχου στο πρόσφατα εκτεταμένο New START (συμφωνίας που αφορά τους πυρηνικούς πυραύλους) μετά τη λήξη του.

Έπρεπε επίσης να συζητήσουν τους «κανόνες πορείας», όπως το έθεσε ο Πρόεδρος Μπάιντεν, όσον αφορά τον συνολικό ανταγωνισμό μεταξύ τους. Και οι δύο ηγέτες επιβεβαίωσαν ότι οι συνομιλίες διεξήχθησαν σε θετικό κλίμα χωρίς απειλές, γεγονός που επιβεβαιώνει περαιτέρω την επιθυμία τους να επιλύσουν όποια ζητήματα μπορούν ρεαλιστικά

Δεδομένου ότι δεν αποκαλύφθηκαν πολλές συγκεκριμένες λεπτομέρειες, είναι δύσκολο να προβλέψουμε ακριβώς ποια μορφή θα μπορούσε να λάβει η πιθανή συνεργασία τους για το ευρύ φάσμα θεμάτων που συζήτησαν. Ακόμα κι έτσι, το πιο σημαντικό είναι ότι μίλησαν για αυτά τα θέματα και προσπάθησαν να βρουν μια σύγκλιση συμφερόντων μεταξύ τους. Αυτό αναφέρεται επίσης στις θετικές προθέσεις τους όσον αφορά την υπεύθυνη ρύθμιση του συνολικού ανταγωνισμού μεταξύ τους, το τελικό αποτέλεσμα του οποίου θα μπορούσε να είναι η μείωση των εντάσεων στην Ευρώπη.

Αυτό με τη σειρά του θα μπορούσε να απελευθερώσει τις ΗΠΑ να «περιορίσουν» πιο επιθετικά την Κίνα στην άλλη πλευρά της Ευρασίας, αλλά κανείς δεν θα πρέπει να περιμένει εντατικοποίηση αυτών των προσπαθειών σύντομα, καθώς θα χρειαστεί ακόμα λίγος χρόνος για να σημειωθεί πρόοδος στο ρωσικό μέτωπο, αν αυτή πράγματι επιτευχθεί.

Ο λόγος αυτής της επιφύλαξης είναι ότι εξακολουθούν να υπάρχουν ορισμένα λυσσαλέα αντιρωσικά μέλη της μόνιμης στρατιωτικής, μυστικής και διπλωματικής γραφειοκρατίας των ΗΠΑ («βαθύ κράτος») που θα μπορούσαν να προσπαθήσουν να σαμποτάρουν την αρχική τους προσέγγιση. Προσπάθησαν ήδη να το πράξουν προκαλώντας τις εντάσεις του Απριλίου στην Ουκρανία, καθώς και παγιδεύοντας τον πρόεδρο Μπάιντεν, περίπου εκείνη την εποχή, κατά τη διάρκεια συνέντευξής του, με την υπαγόρευση του δημοσιογράφου να συμφωνήσει ότι ο Ρώσος ομόλογός του είναι «δολοφόνος». Αυτές οι προσπάθειες δεν κατάφεραν να εκτροχιάσουν αυτό που ο κόσμος γνωρίζει τώρα ότι ήταν οι παρασκηνιακές συνομιλίες όλο αυτό το διάστημα, οι οποίες βοήθησαν να ανοίξει ο δρόμος για τη σύνοδο κορυφής της Τετάρτης.

Τούτου λεχθέντος, η αντιρωσική παράταξη του αμερικανικού «βαθέως κράτους» ενδέχεται να μην εγκαταλείψει ακόμα την προσπάθεια καταστροφής των διμερών σχέσεων. Ωστόσο ακόμα και σε περίπτωση που στήσουν άλλη μια πρόκληση, δεν είναι σίγουρο ότι η Ρωσία θα αντιδράσει σε αυτήν ή ακόμα και αν θα παγιδευτούν. οι στενοί συνεργάτες του Μπάιντεν, που ήταν υπεύθυνοι για τη διοργάνωση της συνόδου κορυφής της Τετάρτης.

Ο Πρόεδρος Πούτιν φαίνεται ειλικρινά να πιστεύει ότι ο Αμερικανός ομόλογός του θέλει να βελτιώσει τις σχέσεις, και παρόλο που κανένας ηγέτης δεν εμπιστεύεται τον άλλο, φαίνεται να κατανοούν ότι αυτό το όραμα είναι προς το αμοιβαίο συμφέρον τους. Για το λόγο αυτό, η αντιρωσική παράταξη του «βαθέως κράτους» μπορεί να μην πετύχει.

Πέρα από τις εικασίες, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η σύνοδος κορυφής της Τετάρτης ήταν μια θετική εξέλιξη και για τις δύο χώρες. Οι ηγέτες τους είχαν τελικά την ευκαιρία να μιλήσουν πρόσωπο με πρόσωπο και να λύσουν όσο το δυνατόν περισσότερα από τα προβλήματά τους. Τώρα θα εναπόκειται στους υφισταμένους τους να φροντίσουν ώστε να επιτευχθεί απτή πρόοδος σε όλα όσα συζήτησαν Ο κόσμος μπορεί να χρειαστεί να περιμένει λίγο καιρό πριν δει τους ορατούς καρπούς των προσπαθειών τους, αλλά πρέπει να περιμένουν ότι τελικά θα δουν κάτι, έστω και μόνο στον τομέα της στρατηγικής ασφάλειας.

Αυτό θα έκανε τη σύνοδο κορυφής της Τετάρτης επιτυχή, ακόμη και αν δεν βελτιωθεί τίποτα άλλο, είτε γενικά είτε αμέσως.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

ZeroHedge,16-6-21
Μετάφραση: Μ. Στυλιανού

Στην άλλη άκρη του κόσμου, ο Πρόεδρος Τζο Μπάιντεν και ο Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν συναντώνται για τις πρώτες τους συνομιλίες πρόσωπο με πρόσωπο από τότε που ο Μπάιντεν ανέβηκε στην αμερικανική προεδρία. Αλλά 300 μίλια από τις ακτές της Χαβάης, η Ρωσία ξεκινά ήσυχα μια από τις μεγαλύτερες ναυτικές ασκήσεις από τον Ψυχρό Πόλεμο.

Ρωσικά πλοία έχουν σταλεί για να διεξαγάγουν τις μεγαλύτερες στρατιωτικές ασκήσεις από τον Ψυχρό Πόλεμο στα ανοικτά των ακτών της Χαβάης, αναγκάζοντας την Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ να σηκώνει μαχητικά F-22 stealth από τη βάση της στη Χαβάη λίγες ώρες πριν από τη συνάντηση των δύο παγκόσμιων ηγετών. Στάλθηκαν για να συναντήσουν ένα άγημα ρωσικών δυνάμεων που περιελάμβαναν βομβαρδιστικά μεγάλου βεληνεκούς, πλοία επιφανείας και ανθυποβρυχιακά αεροσκάφη.

Μολονότι η πρόκληση ήταν αδιαμφισβήτητη, τα ρωσικά βομβαρδιστικά ήταν προσεκτικά για να μην εισέλθουν στη Ζώνη Αναγνώρισης Αεράμυνας, γεγονός που θα μπορούσε να ωθήσει την Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ να στείλει καταδιωκτικά..

Φωτογραφίες από τις ασκήσεις δημοσιεύθηκαν από το Ρωσικό Υπουργείο Άμυνας.

Κατά ειρωνική σύμπτωση, ο Μπάιντεν φάνηκε να ανασκευάζει μερικούς από τις πιο επιθετικούς χαρακτηρισμούς του για τον Ρώσο ομόλογό του, αποκαλώντας τον Πούτιν «ευφυή», «σκληρό» και «άξιο αντίπαλο»



Ο Πούτιν έχει επιδείξει τους στρατιωτικούς του μύες σε όλο τον κόσμο τους τελευταίους μήνες, αν και ως επί το πλείστον πιο κοντά στις ακτές της Ρωσίας. Δυνάμεις είχαν συσσωρεύει στα σύνορα με την Ουκρανία, εγείροντας ανησυχίες για μια ρωσική κλιμάκωση στον ακόμα υποκαίοντα ουκρανικό εμφύλιο πόλεμο, γεγονός που ώθησε τον Μπάιντεν να καλέσει σε εθνική έκτακτη ανάγκη πριν επιβάλει κυρώσεις σε δεκάδες Ρώσους και απελάσει διπλωμάτες. Αλλά δεν μπορούμε παρά να παρατηρήσουμε τις ομοιότητες μεταξύ της άσκησης της Τετάρτης και των επιχειρήσεων «Ελευθερίας της Ναυσιπλοΐας» που πραγματοποίησε το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ εναντίον της Κίνας στον Ειρηνικό.

Εν τω μεταξύ, πίσω στη Νέα Υόρκη, τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης διπλασιάζουν τις επικρίσεις τους για τον Πούτιν, καθώς ο αρθρογράφος των NYT Τόμας Φρίντμαν, ένα γεράκι κατά της Ρωσίας (και φίλος της βασιλικής οικογένειας της Σαουδικής Αραβίας), ουσιαστικά αντέγραψε φράσεις από ένα κύριο άρθρο του Φεβρουαρίου, όπου έλεγε αστεία για «ερωμένες», κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης με τον συνάδελφό του από τους Nιου Υορκ Τάϊμς, Andrew Ross Sorkin.

Με τον Πούτιν σαφώς οργισμένον ακόμη για τις πρόσφατες έντονες προκλήσεις του Μπάιντεν, είναι σαφές ότι η σημερινή ναυτική άσκηση - η μεγαλύτερη ναυτική άσκηση στον Ειρηνικό από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου - έχει ως στόχο να «τρίψει αλάτι στις πληγές» των Αμερικανών, αποδεικνύοντας παράλληλα ότι η Αμερική και η Κίνα δεν είναι οι μόνες παγκόσμιες δυνάμεις που μπορούν να δράσουν σε πολλαπλά μέτωπα.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
ΖeroHedge, 9-6-21
Authored by Ron Paul *via The Ron Paul Institute for Peace & Prosperity,
Mετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Είχα τις αμφιβολίες μου για το αν η σύνοδος κορυφής Πούτιν-Μπάιντεν στη Γενεύη θα πραγματοποιηθεί τελικά, αλλά, ακόμη εάν κατά κάποιο τρόπο πραγματοποιηθεί, οι πρόσφατες γκάφες της κυβέρνησης Μπάιντεν σημαίνουν ότι η πιθανότητα να επιτευχθεί κάτι ουσιαστικό είναι σχεδόν μηδενική.

Η κυβέρνηση Μπάιντεν υποτίθεται ότι θα σηματοδοτούσε την επιστροφή των «ενηλίκων» στο δωμάτιο. Όχι πλέον ο τραμπούκος Τραμπ να λέει στο ΝΑΤΟ ότι είναι άχρηστο, σχίζοντας διεθνείς συνθήκες για το κλίμα και απειλώντας να απομακρύνει στρατεύματα από τη Μέση Ανατολή και πέρα από αυτήν. Η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ θα ανθίσει και πάλι στα σταθερά και ασκημένα χέρια των ειδικών.

Στη πορεία, ο Μπάιντεν ξεστόμισε σε μια τηλεοπτική συνέντευξη ότι ο πρόεδρος Πούτιν ήταν ένας δολοφόνος χωρίς ψυχή. Έπειτα, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Antony Blinken ανακάλυψε -σε μια δυσάρεστη εμπειρία του- πως οι Κινέζοι ομόλογοί του δεν είχαν καμία διάθεση να διδάσκονται από μια «διεθνή τάξη βασισμένη σε κανόνες» -οι οποίοι περιφρονούνται συστηματικά από την Ουάσιγκτον.

Θα είναι δύσκολες αυτές οι δέκα ημέρες για τον Πρόεδρο Μπάιντεν. Μόλις μαθεύτηκε ότι υπό την κυβέρνηση Ομπάμα / Μπάιντεν οι ΗΠΑ κατασκόπευαν συστηματικά και παράνομα τους Ευρωπαίους συμμάχους τους, ο άνθρωπος πηγαίνει να συναντήσει τους ίδιους συμμάχους, πρώτα στη σύνοδο κορυφής της G7 στην Αγγλία στις 11-13 Ιουνίου και στη συνέχεια στη σύνοδο του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες στις 14 Ιουνίου.

Μην γελιέστε, ο Τζο Μπάιντεν είναι βουτηγμένος μέχρι τα μάτια σε αυτό το σκάνδαλο. Ο ΄Εντουαρντ Σνόουντεν σε σημείωμά του στο Τουίτερ, στα τέλη του περασμένου μηνός, όταν μαθεύτηκε ότι οι ΗΠΑ συνεργάζονταν με τους Δανούς για να κατασκοπεύουν την υπόλοιπη Ευρώπη, ανέφερε ότι «ο Μπάιντεν είναι καλά προετοιμασμένος να λογοδοτήσει για αυτό, όταν σύντομα επισκεφθεί την Ευρώπη, καθώς, φυσικά, ήταν βαθιά μπλεγμένος σε αυτό το σκάνδαλο την πρώτη φορά».

Αν και η Μέρκελ της Γερμανίας και ο Γάλλος Μακρόν είναι πιστά αμερικανικά σκυλάκια του καναπέ, η αποκάλυψη του τρόπου με τον οποίο η Ουάσιγκτον αντιμετωπίζει τους συμμάχους της τους έχει φέρει στη σπάνια θέση να πρέπει να επικρίνουν την Ουάσιγκτον. «Εξωφρενικό» και «απαράδεκτο» είναι οι λέξεις με τις οποίες αντέδρασαν στις ειδήσεις.

Η Ρωσία έχει κατηγορηθεί συστηματικά (χωρίς στοιχεία) για κακόβουλη συμπεριφορά και παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις των ΗΠΑ, αλλά αποδεικνύεται ότι ήταν οι ΗΠΑ η χώρα που διέπραττε πραγματικά την κατασκοπεία και την ανάμειξη από την αρχή - και εναντίον των συμμάχων της!

Σίγουρα αυτή η ειρωνεία δεν χάνεται για τον Πούτιν.

Ο Μπάιντεν καυχήθηκε στα αμερικανικά ΜΜΕ ότι θα έβαζε τον Πούτιν στο εδώλιο για τη μεταχείριση των πολιτικών αντιφρονούντων στη Ρωσία, όπως ο Αλεξέι Ναβάλνι. Ο Μπάιντεν έγραψε πρόσφατα στην Washington Post, ότι όταν συναντήσει τον Πούτιν, «θα υπογραμμίσω και πάλι τη δέσμευση των Ηνωμένων Πολιτειών, της Ευρώπης και των ομοδόξων δημοκρατιών να υπερασπιστούν τα ανθρώπινα δικαιώματα και την αξιοπρέπεια».

Ίσως ο Πρόεδρος Πούτιν να του υπενθυμίσει πώς η κυβέρνηση Μπάιντεν συνεχίζει την αργή δολοφονία του Τζούλιαν Ασάνζ για το μη έγκλημα του να είναι δημοσιογράφος που αποκαλύπτει κυβερνητικές αδικοπραγίες.

Ίσως ο Πούτιν να υπενθυμίσει στον Μπάιντεν πώς αντιμετωπίζονται οι πολιτικοί αντιφρονούντες των ΗΠΑ, όπως οι εκατοντάδες συλληφθέντες γι΄ αυτό που οι Δημοκρατικοί και τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης καταγέλαστα αποκαλούν «Εξέγερση της 6ης Ιανουαρίου».

Πολλοί από αυτούς τους μη βίαιους και άοπλους διαδηλωτές κρατούνται σε αυστηρή απομόνωση χωρίς καμία ελπίδα εξόδου με εγγύηση, παρόλο που δεν έχουν προηγούμενες συλλήψεις ή καταδίκες. Οι περισσότεροι αναμένουν δίκη για μικρές κατηγορίες που ενδέχεται να μην πραγματοποιηθεί μέχρι το επόμενο έτος.

Το κατεστημένο εξωτερικής πολιτικής της Ουάσιγκτον είναι απελπιστικά διεφθαρμένο. Η χρήση του αμερικανικού δολαρίου ως όπλου για να μεταβάλει τον υπόλοιπο κόσμο σε υποπόδιο επιφέρει την αντιστροφή της κατηγορίας. Μόνο μια σοβαρή αλλαγή πορείας – προς τον μη παρεμβατισμό και τη μη επιθετικότητα – μπορεί να αποτρέψει μια καταστροφή. Ο χρόνος τελειώνει.



*Σταθερός κατήγορος της εξωτερικής πολιτικής των κυβερνήσεων της Ουάσιγκτον, την οποία κρίνει θανάσιμο εθνικό κίνδυνο, ο συντάκτης του άρθρου, ιατρός, συγγραφέας, τρεις φορές βουλευτής και δυο φορές ανεξάρτητος υποψήφιος για την αμερικανική προεδρία, είναι ισόβιος αγωνιστής σε υπεράσπιση της ειρήνης, της δικαιοσύνης και των ουμανιστικών αξιών, στην υπηρεσία των οποίων δρα το ομώνυμο ινστιτούτο του.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 
ZeroHedge Authored by Pepe Escobar via The Asia Times,

[Ο συντάκτης του άρθρου είναι ο παγκοσμίως κορυφαίος σήμερα περιοδεύων ρεπόρτερ, με μοναδικό δίκτυο υψηλών αποκλειστικών πηγών ενημέρωσης και σε αντίπαλα στρατόπεδα δι΄ό και οι ανταποκρίσεις του στους Asia Times του Χονγκ Κονγκ αναδημοσιεύονται άπληστα σε πολλές γλώσσες. Ο τίτλος του άρθρου αποδίδει πιστά το εύρος και το ενδιαφέρον του περιεχομένου
]

Μετάφραση: Μ.Στυλιανού

Καθώς η σινό-ρωσοφοβία διαλύεται σε κυρώσεις και υστερία, οι χαρτογράφοι χαράσσουν τη μεταμοντέρνα τάξη...

Είναι η αποστολή των Νικολάι Πατρούσεφ-Γιανγκ Τζιετσί – ξανά από την αρχή. Αυτοί είναι οι δύο παίκτες που οδηγούν μιαν αναπτυσσόμενη γεωπολιτική συμφωνία, εκ μέρους των αρχηγών τους Βλαντιμίρ Πούτιν και Ξι Τζινπίνγκ.

Προ εβδομάδων, ο Γιανγκ Τζιετσί – διευθυντής του Γραφείου της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Κεντρικής Επιτροπής του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος – επισκέφθηκε τον Γραμματέα του Ρωσικού Συμβουλίου Ασφαλείας Νικολάι Πατρούσεφ στη Μόσχα. Αυτό ήταν μέρος της 16ης σειράς των στρατηγικών διαβουλεύσεων ασφάλειας Κίνας-Ρωσίας.

Αυτό που ερεθίζει την περιέργεια είναι ότι η συνάντηση των Γιανγκ-Πατρούσεφ συνέβη μεταξύ της συνάντησης Μπλίνκεν-Λαβρώφ, στο περιθώριο της συνόδου κορυφής του Αρκτικού Συμβουλίου στο Ρέικιαβικ και της επερχόμενης και πιο υψηλόβαθμης Πούτιν-Μπάιντεν στη Γενεύη στις 16 Ιουνίου, (πιθανώς στο Ξενοδοχείο Διηπειρωτικό, όπου συναντήθηκαν ο Ρέιγκαν και ο Γκορμπατσόφ το 1985).

Η Δυτική φημολογία για την συνάντηση των Πούτιν-Μπάιντεν είναι ότι θα μπορούσε να προαναγγέλλει κάποιου είδους επιστροφή στην «προβλεψιμότητα» και τη «σταθερότητα» στις επί του παρόντος εξαιρετικά ταραγμένες σχέσεις ΗΠΑ-Ρωσίας.

Αυτό είναι ευσεβής πόθος. Πούτιν, Πατρούσεφ και Λαβρώφ δεν τρέφουν αυταπάτες. Ειδικά όταν στην σύνοδο των G7 στο Λονδίνο, στις αρχές Μαΐου, η Δυτική συζήτηση επικεντρώθηκε στις «κακόβουλες δραστηριότητες» της Ρωσίας καθώς και στις «καταπιεστικές» οικονομικές πολιτικές» της Κίνας.

Ρώσοι και Κινέζοι αναλυτές, σε άτυπες συνομιλίες, τείνουν να συμφωνούν ότι η Γενεύη θα είναι ένα ακόμη δείγμα καλού παλιού φιλειρηνικού –αλά Κίσινγκερ- Διαίρει και Βασίλευε, με μερικές αποπλανητικές τακτικές για να παρασύρει τη Μόσχα μακριά από το Πεκίνο, μια προσπάθεια να κερδίσουν κάποιο χρόνο και να αναζητήσουν ανοίγματα για την τοποθέτηση γεωπολιτικών παγίδων. Παλιές αλεπούδες όπως η Γιανγκ και ο Πατρούσεφ γνωρίζουν καλύτερα το παιχνίδι που παίζεται..

Αυτό που έχει ιδιαίτερη σημασία είναι ότι οι Γιανγκ-Πατρούσεφ έθεσαν τις βάσεις για μια επερχόμενη επίσκεψη Πούτιν στον Ξι Ζιπίνγκ στο Πεκίνο, λίγο μετά την συνάντηση Πούτιν-Μπάιντεν στη Γενεύη – για να συντονίσουν περαιτέρω γεωπολιτικά, για άλλη μια φορά, τη «συνολική στρατηγική εταιρική σχέση»,κατά την αμοιβαία καθορισμένη ορολογία τους.

Η επίσκεψη ενδέχεται να πραγματοποιηθεί την 1η Ιουλίου, την εκατοστή επέτειο του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος – ή στις 16 Ιουλίου, την 20η επέτειο της Συνθήκης Φιλίας Κίνας-Ρωσίας.

Έτσι, η συνάντηση Πούτιν-Μπάιντεν είναι το ορεκτικό, ενώ η συνάντηση των Πούτιν-Ξι Ζιπίνγκ είναι το κύριο πιάτο.

Αυτό το τσάι Πούτιν-Λούκα για δύο


Πέρα από το « συναισθηματικό ξέσπασμα » του Ρώσου προέδρου, υπερασπιζόμενου τη στάση του Λευκορώσου ομολόγου του, το τσάι Πούτιν-Λουκασένκο για δύο στο Σότσι απέδωσε ένα επιπλέον κομμάτι του πάζλ σχετικά με την αναγκαστική προσγείωση της RyanAir στο Μινσκ– με πρωταγωνιστή έναν blogger από τη Λευκορωσία, ο οποίος φέρεται να έχει δανείσει τις υπηρεσίες του στο υπερεθνικιστικό, νεοναζιστικό τάγμα Azov, το οποίο πολέμησε ενάντια στις λαϊκές δημοκρατίες του Ντονέτσκ και του Λουγκάνσκ, στο ουκρανικό αυτονομιστικό Ντονμπάς το 2014.

Ο Λουκασένκο είπε στον Πούτιν ότι «έφερε μαζί του κάποια έγγραφα ώστε να μπορείτε να καταλάβετε τι συμβαίνει». Τίποτα δεν έχει διαρρεύσει σχετικά με το περιεχόμενο αυτών των εγγράφων, αλλά είναι πιθανό να είναι πυρακτωμένα – σε σχέση με το γεγονός ότι επιβλήθηκαν κυρώσεις από την ΕΕ κατά της Belavia Airlines, παρόλο που ο αερομεταφορέας δεν είχε καμία σχέση με την περιπέτεια της RyanAir – και ενδεχομένως ικανά να αξιοποιηθούν στη συνάντηση των Πούτιν-Μπάιντεν στη Γενεύη.

Η Μεγάλη Εικόνα είναι πάντα η Ευρασία έναντι της Ατλαντικής Δύσης. Όσο και αν η Ουάσιγκτον θα συνεχίσει να πιέζει την Ευρώπη – και την Ιαπωνία – να αποσυνδεθούν τόσο από την Κίνα όσο και από τη Ρωσία, ο 2ος Ψυχρός Πόλεμος σε δύο ταυτόχρονα μέτωπα έχει πολύ λίγους εθελοντές.

Οι λογικοί παράγοντες βλέπουν ότι η συνδυασμένη επιστημονική, οικονομική και στρατιωτική δύναμη μιας στρατηγικής εταιρικής σχέσης Ρωσίας-Κίνας του 21ου αιώνα θα είναι ένα εντελώς νέο παιχνίδι από την άποψη της παγκόσμιας εμβέλειας, σε σύγκριση με την πρώην εποχή ΕΣΣΔ / Σιδηρού Παραπετάσματος.

Και όταν πρόκειται για την πρόσκληση προς τον Παγκόσμιο Νότο, και τις νέες εμφανίσεις του Κινήματος των Αδέσμευτων, η έμφαση σε μια διεθνή τάξη που τηρεί τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και το κράτος δικαίου είναι σίγουρα πιο ελκυστική από μια περίφημη «διεθνή τάξη βασισμένη σε κανόνες», όπου μόνο ο ηγεμόνας ορίζει τους κανόνες.

Παράλληλα με την έλλειψη ψευδαισθήσεων της Μόσχας σχετικά με τις νέες διαθέσεις της Ουάσιγκτον, το ίδιο ισχύει και για το Πεκίνο – ειδικά μετά το τελευταίο ξέσπασμα του Κερτ Κάμπελ, του πρώην υφυπουργού Εξωτερικών της κυβέρνησης Ομπάμα-Μπάιντεν για την Ανατολική Ασία και τον Ειρηνικό, ο οποίος επιστρέφει τώρα ως επικεφαλής των Υποθέσεων Ινδίας-Ειρηνικού στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας υπό τον Ομπάμα-Μπάιντεν.

Ο Campbell είναι ο πραγματικός πατέρας της σύλληψης «στροφή προς την Ασία», όταν ήταν στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ στις αρχές της δεκαετίας του 2010 – αν και όπως επεσήμανα κατά τη διάρκεια της προεδρικής προεκλογικής εκστρατείας στις ΗΠΑ το 2016, ήταν η Χίλαρι Κλίντον ως υπουργός Εξωτερικών που διεκδίκησε την μηρότητα της στροφής προς την Ασία σε ένα δοκίμιο του Οκτωβρίου 2011 .

Σε μιαν εκδήλωση που πατρονάρισε πρόσφατα το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ, ο Κάμπελ είπε, «Η περίοδος που περιγράφηκε ευρέως ως δεσμός [με την Κίνα] έχει φτάσει στο τέλος της». Εξάλλου, η «στροφή προς την Ασία» δεν πέθανε ποτέ πραγματικά, καθώς υπήρξε μια σαφής συνέχεια Τραμπ-Μπάιντεν.

Ο Κάμπελ τα μπέρδεψε μιλώντας για ένα «νέο σύνολο στρατηγικών παραμέτρων» και την ανάγκη αντιμετώπισης της Κίνας σε συνεργασία με «συμμάχους, εταίρους και φίλους». Ανοησίες: όλα έχουν να κάνουν με τη στρατιωτικοποίηση του Ινδό-Ειρηνικού.

Αυτό επανέλαβε ο ίδιος ο Μπάιντεν κατά τη διάρκεια της πρώτης ομιλίας του σε κοινή συνεδρίαση του Αμερικανικού Κογκρέσου, όταν καυχήθηκε ότι είπε στον Ξι Ζιπίνγκ ότι οι ΗΠΑ θα «διατηρήσουν ισχυρή στρατιωτική παρουσία στον Ινδό-Ειρηνικό» όπως ακριβώς κάνει και με το ΝΑΤΟ στην Ευρώπη.


Ο ιρανικός παράγοντας


Σε μια διαφορετική αλλά παράλληλη διαδρομή με τους Yang-Patrushev, το Ιράν μπορεί να βρίσκεται στα πρόθυρα μιας σημαντικής αλλαγής κατεύθυνσης. Μπορεί να το δούμε ως μέρος μιας προοδευτικής ενίσχυσης του Τόξου της Αντίστασης – το οποίο συνδέει το Ιράν, τις Μονάδες Λαϊκής Κινητοποίησης στο Ιράκ, τη Συρία, τη Χεζμπολάχ, τους Χούθι στην Υεμένη και τώρα μια πιο ενωμένη Παλαιστίνη.

Ο πόλεμος δι' αντιπροσώπων στη Συρία ήταν μια τραγική, μαζική αποτυχία από κάθε άποψη. Δεν παρέδωσε την κοσμική Συρία σε ένα μάτσο Τζιχαντιστές (ή «μετριοπαθείς αντάρτες»). Δεν εμπόδισε την επέκταση της σφαίρας επιρροής του Ιράν. Δεν εκτροχίασε τον κλάδο της Νοτιοδυτικής Ασίας των Νέων Δρόμων του Μεταξιού. Δεν κατέστρεψε τη Χεζμπολάχ.

«Ο Ασάντ πρέπει να φύγει»; Μείνετε με το όνειρο.. Επανεξελέγη με το 95% των συριακών ψήφων, με ποσοστό συμμετοχής 78%.

Όσο για τις επερχόμενες ιρανικές προεδρικές εκλογές της 18ης Ιουνίου – μόλις δύο ημέρες μετά την συνάντηση Πούτιν-Μπάιντεν – αυτές θα κριθούν όταν αναμφισβήτητα θα έχει φτάσει στο τέλος του το δράμα αναβίωσης της πυρηνικής συμφωνίας που παίζεται στη Βιέννη. Η Τεχεράνη έχει επανειλημμένα τονίσει ότι η προθεσμία για μια συμφωνία λήγει στις 31 Μαΐου.

Το αδιέξοδο είναι σαφές. Στη Βιέννη, μέσω των συνομιλητών της με την ΕΕ, η Ουάσιγκτον συμφώνησε να άρει τις κυρώσεις κατά του ιρανικού πετρελαίου, των πετροχημικών και της κεντρικής τράπεζας, αλλά αρνείται να τις άρει από άτομα όπως μέλη του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης.

Ταυτόχρονα, στην Τεχεράνη, συνέβη κάτι πολύ ενδιαφέρον με τον Ali Larijani, πρώην πρόεδρο του Κοινοβουλίου, ένα φιλόδοξο μέλος μιας αρκετά προεξέχουσας οικογένειας, του οποίου η υποψηφιότητα για την προεδρία απορρίφθηκε από το συμβούλιο των φρουρών της επανάστασης. Ο Λαριγιάνι αποδέχθηκε αμέσως την απόφαση. Όπως μου είπαν οι ειδήμονες της Τεχεράνης, αυτό συνέβη χωρίς τριβή επειδή έλαβε μια λεπτομερή εξήγηση για κάτι πολύ μεγαλύτερο: το νέο παιχνίδι στην πόλη.

Όπως έχει η κατάσταση, αυτός που προορίζεται ως ο σχεδόν αναπόφευκτος νικητής στις 18 Ιουνίου φαίνεται να είναι ο Ιμπραήμ Ραϊσί, μέχρι σήμερα ο αρχιδικαστής – και συνδεόμενος με τους Φρουρούς της Επανάστασης. Υπάρχει πολύ μεγάλη πιθανότητα να ζητήσει από τους επιθεωρητές του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας να εγκαταλείψουν το Ιράν – και αυτό σημαίνει το τέλος του Κοινού Ολοκληρωμένου Σχεδίου Δράσης όπως το γνωρίζαμε, με απρόβλεπτες συνέπειες. (Από την πλευρά των Φρουρών της Επανάστασης, η πυρηνική συμφωνία είναι ήδη νεκρή).

Ένας επιπλέον παράγοντας είναι ότι το Ιράν υποφέρει επί του παρόντος από σοβαρή ξηρασία – ενώ το καλοκαίρι δεν έχει καν φτάσει. Το ηλεκτρικό δίκτυο θα είναι υπό τεράστια πίεση. Τα φράγματα είναι άδεια – οπότε είναι αδύνατο να βασιστεί στην υδροηλεκτρική ενέργεια. Υπάρχει σοβαρή λαϊκή δυσαρέσκεια σχετικά με το γεγονός ότι η ομάδα του προέδρου Ρουχανί για οκτώ χρόνια εμπόδιζε το Ιράν να αποκτήσει πυρηνική ενέργεια. Μία από τις πρώτες πράξεις του Raeisi μπορεί να είναι να διατάξει την άμεση κατασκευή ενός πυρηνικού σταθμού.

Δεν χρειαζόμαστε μετεωρολόγο για να δούμε προς τα πού φυσάει ο άνεμος όταν πρόκειται για τις τρεις πρώτες «υπαρξιακές απειλές» του σε παρακμή ηγεμόνα – Ρωσία, Κίνα και Ιράν. Αυτό που είναι σαφές είναι ότι καμία από τις παλιές καλές μεθόδους που αναπτύχθηκαν για τη διατήρηση της υποταγής των υποτελών δεν λειτουργεί – τουλάχιστον όταν αντιμετωπίζει πραγματικά κυρίαρχες δυνάμεις.

Καθώς η σινό-ρωσοφοβία διαλύεται σε μια ομίχλη κυρώσεων και υστερίας, χαρτογράφοι όπως ο Γιανγκ Τζιετσί και ο Νικολάι Πατρούσεφ χαράσσουν αδυσώπητα τη μεταμοντέρνα τάξη.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


AFP μέσω εικόνων Getty

Zero Hedge 5-6-21
Authored by Rick Rozoff via AntiWar.com,
Μετάφραση: Μ.Στυλιανού

Ο Λευκός Οίκος επιβεβαίωσε την Πέμπτη ότι ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν και ο Τούρκος ομόλογός του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν θα συναντηθούν στο περιθώριο της συνόδου του ΝΑΤΟ στις 14 Ιουνίου. Το ταξίδι που φέρνει τον Μπάιντεν να αγκαλιάσει τον ηγέτη της Τουρκίας, το δεύτερο μεγαλύτερο μέλος του ΝΑΤΟ, τόσο από άποψη πληθυσμού όσο και μεγέθους των ενόπλων δυνάμεών του. Αυτή θα είναι η πρώτη εξόρμηση του Μπάιντεν εκτός των ΗΠΑ από την είσοδό του στο Οβάλ Γραφείο.

Και οι δύο αρχηγοί κρατών οπλίζουν και συμβουλεύουν αντίπαλες ομάδες εξτρεμιστών στον πόλεμο κατά της Συρίας. Είναι σταθερά ενωμένοι στην ευρω-ατλαντική περιφρόνησή τους για τον κόσμο εκτός ΝΑΤΟ. Ο Μπάιντεν θα παρουσιαστεί σύντομα με έναν πολεμικό προϋπολογισμό 753 δισεκατομμυρίων δολαρίων από το Κογκρέσο, καθώς κλιμακώνει τις απειλές εναντίον του μόνου πραγματικού πυρηνικού αντιπάλου του έθνους του, της Ρωσίας.
Το αρχηγείο του ΝΑΤΟ στο Βέλγιο, εγκαινιάστηκε τον Μάιο του 2017

Η Τουρκία διατηρεί μονίμως πλέον στρατεύματα σε τουλάχιστον πέντε χώρες από τη Βόρεια Αφρική μέχρι τον Νότιο Καύκασο (Λιβύη, Ναγκόρνο-Καραμπάχ, Κύπρο, Ιράκ και Συρία) αλλά και προμηθεύει με όπλα και εξοπλισμούς τους αντικυβερνητικούς αντάρτες στην Υεμένη. Χρησιμοποιεί επίσης τον πληρεξούσιο της στο Αφγανιστάν, Αμπντούλ Ρασίντ Ντόστουμ, σε πρόκληση κατά της κεντρικής κυβέρνησης του Προέδρου Ασράφ Γκάνι παράλληλα καταλαμβάνοντας τον έλεγχο του διεθνούς αεροδρομίου της χώρας έξω από την πρωτεύουσα της Καμπούλ σε συμφωνία με το ΝΑΤΟ.

Επιπλέον της απαίτησης για «απελευθέρωση» της Κριμαίας από τη Ρωσία, ενώ υποκινεί τις αποσχιστικές δραστηριότητες των Τατάρων στην περιοχή, η Τουρκία έχει επίσης πρόσφατα καταγγείλει τη Ρωσία για υποτιθέμενη γενοκτονία εναντίον Κιρκασίων εδώ και ενάμιση αιώνα. Ο Πρόεδρος Ερντογάν δήλωσε πρόσφατα: «Στην 157η επέτειο από την απέλαση των Κιρκασιανών αδελφών μας από την πατρίδα τους, αισθάνομαι μεγάλο πόνο στην καρδιά μου και εύχομαι έλεος στον Αλλάχ σε εκείνους που έχασαν τη ζωή τους».

Η κυβέρνησή του προχωρά επίσης με το σχέδιο Διώρυγας της Κωνσταντινούπολης, η οποία παραδέχεται ανοιχτά ότι θα παρακάμψει τη Σύμβαση του Μοντρέ του 1936, περιορίζοντας τον αριθμό και το μέγεθος των πολεμικών πλοίων που επιτρέπεται να εισέλθουν στη Μαύρη Θάλασσα. Το σχέδιο του Ερντογάν θα ανοίξει αυτή τη θάλασσα σε όσα πολεμικά πλοία των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ επιλέγουν να αναπτυχθούν εκεί εναντίον της Ρωσίας.

Η Τουρκία είναι πλέον το μόνο έθνος στον κόσμο που ανταγωνίζεται – ή μάλλον συνεργάζεται – με τις ΗΠΑ για να επιτύχει το καθεστώς ενός παγκοσμίως «απαραίτητου έθνους».

Ο πρόεδρος του τουρκικού κοινοβουλίου, Μουσταφά Σεντόπ, μετέβη την 1η Ιουνίου στο Πακιστάν, όπου υποστήριξε ότι η Τουρκία και το Πακιστάν πρέπει από κοινού να ηγηθούν του ισλαμικού κόσμου. Η Τουρκία έχει πληθυσμό 95 εκατομμυρίων και το Πακιστάν 215 εκατομμύρια. Υπάρχουν σχεδόν 2 δισεκατομμύρια Μουσουλμάνοι στον κόσμο των οποίων η γνώμη δεν έχει ζητηθεί επί του θέματος.

Όταν ο Μπάιντεν και ο Ερντογάν αγγίξουν αγκώνες στα νέα κεντρικά γραφεία του ΝΑΤΟ σε λίγες ημέρες, θα το κάνουν ως οι πιο ισχυροί και πιο επιθετικοί ηγέτες του ΝΑΤΟ. Ως οι δύο μεγαλύτερες στρατιωτικές απειλές για τον κόσμο. Δεν θα μπορούσαν να επιλέξουν πιο κατάλληλο χώρο για τη συνάντησή τους.





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

M. K. BHADRAKUMAR , Indian Punchline, 22/05/2021
Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Στις 17 Μαρτίου, την παραμονή της πρώτης προγραμματισμένης συνάντησης στην Αλάσκα ανώτερων Κινέζων και Αμερικανών διπλωματών από τότε που ανέλαβε τα καθήκοντά του ο Πρόεδρος Μπάϊντεν, οι Ηνωμένες Πολιτείες επέβαλαν κυρώσεις,για υπονόμευση των δημοκρατικών ελευθεριών του Χονγκ Κονγκ, σε είκοσι τέσσερις Κινέζους αξιωματούχους συμπεριλαμβανομένου ενός μέλους του Πολιτικού Γραφείου του Κομμουνιστικού Κόμματος, του Γουάνγκ Τσεν. Από διπλωματικής απόψεως, ο χρόνος της ενέργειας ήταν συμβολικός και σαφώς σκόπιμος.

Ομοίως, στις 19 Μαΐου, ακριβώς όταν ο υπουργός Εξωτερικών Άντονι Μπλίνκεν και ο Ρώσος ομόλογός του Σεργκέι Λαβρώφ κάθισαν για την πρώτη προγραμματισμένη συνάντησή τους στην Ισλανδία, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ανακοίνωσε ότι θα επιβληθούν κυρώσεις στους αναδόχους του έργου του αγωγού φυσικού αερίου Nord Stream 2, αλλά με εξαίρεση την εταιρεία Nord Stream 2 AG, ή τον διευθύνοντα σύμβουλό της, Matthias Warnig, Γερμανό πολίτη με στενούς δεσμούς με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν.

Εκ πρώτης όψεως, μπορεί να φαίνεται ένα μίγμα κυρώσεων και ακυρώσεων, αλλά το κοινό στοιχείο εδώ είναι η έλλειψη σεβασμού των ΗΠΑ προς την Κίνα και τη Ρωσία. Ενώ η κυβέρνηση Μπάιντεν υπολόγισε ότι η Κίνα θα λυγίσει στην Αλάσκα — επειδή αυτή είναι η ιστορία της Κίνας υπό δυτικές πιέσεις — προφανώς υπολόγισε ότι οι ελίτ του Κρεμλίνου θα μπορούσαν να «υποκινηθούν» στην Ισλανδία.

Στην Αλάσκα, ο Γιανγκ Τζιετσί, μέλος του Κινεζικού Πολιτικού Γραφείου και διευθυντής της Κεντρικής Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΚ, διέλυσε τις εμπνεύσεις της κυβέρνησης Μπάιντεν. Ενώ, ακόμη και πριν ο Λαβρώφ επιστρέψει στη Μόσχα, ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ χαρακτήρισε «θετικό μήνυμα» την παραίτηση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ από τις κυρώσεις για τον Nord Stream 2 AG και τον διευθύνοντα σύμβουλό του Matthias Warnig. Αυτή τη φορά, η κυβέρνηση Μπάιντεν φαίνεται να χτύπησε διάνα.

Η Iζβέστια, εφημερίδα επιρροής, επικαλέστηκε έκτοτε «πηγές εξοικειωμένες με την κατάσταση» στην εκτίμηση ότι «αναμένεται να ξεκινήσει πρακτική εργασία για την ημερήσια διάταξη της συνάντησης Πούτιν-Μπάιντεν». Η ισλανδική συνάντηση πραγματοποιήθηκε με «εποικοδομητικό τρόπο», ανέφερε η εφημερίδα και επικαλέστηκε πηγή ότι «ομάδες και στις δύο χώρες θα εργαστούν τώρα για το περιεχόμενο».

Η προθυμία με την οποία ανταποκρίνεται η Μόσχα χρειάζεται κάποια εξήγηση. Βασικά, η Ουάσιγκτον έχει δει τα τελευταία χρόνια τη Ρωσία του Πούτιν ως μια ολοένα και πιο καταπιεστική απολυταρχία που λειτουργεί με ένα κρατικό, εξαρτημένο από υδρογονάνθρακες, διεφθαρμένο μοντέλο. Υπήρξε μια εποχή κατά την οποία η Δυτική πολιτική έναντι της Ρωσίας καθοδηγήθηκε από τις ελπίδες για βελτίωση της ρωσικής συμπεριφοράς. Αλλά η «στρατηγική υπομονή» βασιζόταν στην σίγουρη προσδοκία ότι το στυλ διακυβέρνησης του Πούτιν δεν μπορεί να διαρκέσει πολύ περισσότερο — και θα αντικατασταθεί από κάτι πολύ πιο εύκολο για συμβίωση με τη Δύση .

Σήμερα υπάρχει αδιέξοδο, καθώς οι προσπάθειες της Δύσης για απομόνωση και επιβολή κυρώσεων στη Ρωσία δεν πρόκειται να οδηγήσουν πουθενά. Εν τω μεταξύ, αυτό που είναι πολύ πιο σημαντικό, και έγκυο συνεπειών για το μέλλον, ήταν η εμβάθυνση και η επέκταση των σχέσεων Ρωσίας-Κίνας.

Όπως ο πρέσβης Τόνι Μπρέντον, πρώην Βρετανός απεσταλμένος και «ειδικός της Ρωσίας» που στάλθηκε στη Μόσχα, έγραψε σε ένα δοκίμιο πέρυσι, «Οι δύο σημερινοί ηγέτες (Πούτιν και Σι Τζινπίνγκ) είναι οι συχνότεροι συνομιλητές . Οι στρατιωτικοί τους γυμνάζονται μαζί. Ψηφίζουν μαζί στον ΟΗΕ. Η γλώσσα που χρησιμοποιούν για τη σχέση τους αποφεύγει τη λέξη "συμμαχία", αλλά μόλις».

US Secretary of State Antony Blinken, left, met with Russian Foreign Minister Sergey Lavrov, right, at Reykjavik, Iceland, May 19, 2021

Οι δυτικοί αναλυτές που ήταν μέχρι στιγμής επιφυλακτικοί για την ανθεκτικότητα της σινό-ρωσικής εταιρικής σχέσης παραδέχονται ακούσια ότι απέτυχε η προπαγάνδα τους στην ελίτ της Μόσχας ότι : Οι Ρώσοι θα πρέπει να ανησυχούν μήπως γίνουν ένας απλός οικονομικός δορυφόρος για τον ακμάζοντα νότιο γείτονά τους, ότι η Κίνα μπορεί κάποια μέρα να ανα-προσαρτήσει την τεράστια, κενή, ρωσική Άπω Ανατολή, ότι η Κίνα έχει κακές προθέσεις απέναντι στην κυριαρχία της Ρωσίας στην αυλή της Κεντρικής Ασίας, και ούτω καθεξής.

Έτσι, ανεξάρτητα από τις υποτιθέμενες παραβιάσεις της διεθνούς τάξης από τη Ρωσία, ανεξάρτητα από τα υποτιθέμενα αρπακτικά ένστικτά της, ανεξάρτητα από τη συστηματική απομυθοποίηση της Δυτικής εξοχότητας, οι προσπάθειες των ΗΠΑ να ρίξουν τον Πούτιν δεν οδηγούν πουθενά. Η υπόθεση Αλεξέι Ναβάλνι το πιστοποιεί.

Από την άλλη, όπως εκτίμησε ο Πρέσβης Μπρέντον ακόμη και πέρυσι, «η Ρωσία και η Κίνα βλέπουν όλο και περισσότερο την ανταγωνιστική Δύση ως βασική απειλή για τις εσωτερικές πολιτικές διευθετήσεις τους και τα υπερπόντια συμφέροντά τους. Η μία διαθέτει στην άλλη έναν στρατηγικά σημαντικό, οικονομικά χρήσιμο, οιονεί σύμμαχο στην αντιμετώπιση αυτής της απειλής. Δεδομένων των σημερινών Δυτικών θέσεων, αυτός ο δεσμός φαίνεται να γίνεται ισχυρότερος. Ή, για να το θέσω αλλιώς, στον επερχόμενο παγκόσμιο ανταγωνισμό μεταξύ Κίνας και Δύσης, οι Ρώσοι, όσο και αν αισθάνονται Ευρωπαίοι, πιθανότατα θα σταθούν στο πλευρό της Κίνας».

Στην πραγματικότητα, ο Πούτιν μιλάει έκδηλα τον τελευταίο καιρό με έντονα οξύ τόνο, μετά την έναρξη της προεδρίας Μπάιντεν. Απευθυνόμενος πρόσφατα στις πολιτικές ελίτ της Ρωσίας, δήλωσε: «Ελπίζω ότι κανείς δεν θα τολμήσει να περάσει την κόκκινη γραμμή σε σχέση με τη Ρωσία, και εμείς θα καθορίσουμε πού βρίσκεται σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση (η κόκκινη γραμμή). Εκείνοι που οργανώνουν οποιεσδήποτε προκλήσεις απειλώντας τα βασικά συμφέροντα ασφαλείας της Ρωσίας θα μετανοήσουν τις πράξεις τους όσο ποτέ άλλοτε... Δεν θέλουμε να κάψουμε τις γέφυρες. Ωστόσο, κάποιοι μπερδεύουν τις καλές προθέσεις μας για αδιαφορία ή αδυναμία και σκοπεύουν να κάψουν ή ακόμα και να ανατινάξουν οι ίδιοι αυτές τις γέφυρες. Η απάντηση της Ρωσίας θα είναι ασύμμετρη, γρήγορη και σκληρή».

Εξ ου και η αυξανόμενη αίσθηση στη Δύση ότι είναι καιρός να επανεξεταστεί η πολιτική της απέναντι στη Ρωσία. Σύμφωνα με αυτή τη νέα οπτική:

  • Οι ισχυρισμοί περί «εκδικητικότητας» της Ρωσίας είναι σαφώς υπερβολικοί·
  • Το ΝΑΤΟ δεν μπορεί ενδεχομένως να επικεντρωθεί στη Ρωσία ως αντίπαλο όταν η προσοχή του θα πρέπει να είναι όλο και περισσότερο στραμμένη στην Κίνα·
  • Οι Ρώσοι θα πρέπει να πεισθούν ότι το ΝΑΤΟ δεν αποτελεί απαραίτητα απειλή για αυτούς ή τα συμφέροντά τους·
  • " Δυτικές επεμβάσεις στα ανθρώπινα δικαιώματα και τις δημοκρατικές επιδόσεις της Ρωσίας αποδεικνύονται εντελώς αντιπαραγωγικές — και σε κάθε περίπτωση, οι επιδόσεις της Ρωσίας σε αυτό το μέτωπο θα εξελιχθούν μόνο σύμφωνα με τους ρωσικούς ρυθμούς και όχι ως απάντηση στις δυτικές πιέσεις·
  • Μόνο με τη δημιουργία έντιμων και ανοικτών δεσμών μεταξύ επιχειρήσεων, φοιτητών, ακαδημαϊκών ιδρυμάτων, επαγγελμάτων και ούτω καθεξής, η Δύση μπορεί να ανοίξει το δρόμο για τους Ρώσους να κατανοήσουν και να εκτιμήσουν τις δυτικές αξίες και τον τρόπο ζωής. και
  • Η Δύση πρέπει να βγει από την στενωπό των κυρώσεων και, εάν χρειαστεί, να ανταλλάξει τις υπάρχουσες κυρώσεις, ώστε να μπορέσει να δημιουργηθεί μια θετική ατζέντα, για την αποσυμφόρηση της τρέχουσας αρνητικής σχέσης με τη Ρωσία.

Ο Μπλίνκεν φαίνεται να βρίσκει αυτήν την συνταγή αρκετά ελκυστική για να την δοκιμάσει. Δεν κοστίζει τίποτα στις ΗΠΑ ούτως ή άλλως, και ίσως, κάτι καλό να βγει από αυτήν αν χαλαρώσει τη σύνδεση Ρωσίας-Κίνας. Φυσικά, η ειρήνευση με τη Ρωσία μπορεί επίσης να έχει επικίνδυνες συνέπειες. Είναι σαν να αφήνεις έναν άγριο ελέφαντα να μπαίνει στη σκηνή. Η Ρωσία μπορεί να έχει τη δυνατότητα να είναι ισορροπιστής μεταξύ των ΗΠΑ και της Κίνας, αλλά μπορεί επίσης να επιλέξει να είναι ισορροπιστής μεταξύ των ΗΠΑ και ορισμένων από τους σημαντικότερους Ευρωπαίους συμμάχους της, όπως η Γερμανία ή η Γαλλία.

Στην Ισλανδία, ο Μπλίνκεν έδωσε μια «λίστα επιθυμιών» στον Λαβρώφ — Βόρεια Κορέα, Ιράν, Αφγανιστάν — και προφανώς παρέκαμψε το εκρηκτικό ζήτημα της Ουκρανίας και της Κριμαίας, αφήνοντάς το, ίσως, στον Μπάιντεν και τον Πούτιν. Οι προσδοκίες των ΗΠΑ είναι: Η Μόσχα δεν πρέπει να συνταχτεί με το Πεκίνο έναντι της Βόρειας Κορέας για να υπονομεύσει το σύστημα συμμαχίας υπό την ηγεσία των ΗΠΑ στην Άπω Ανατολή· Η Μόσχα θα πρέπει να δώσει το ελεύθερο στις ΗΠΑ να «εξημερώσουν» το Ιράν. Η Μόσχα δεν πρέπει να είναι εμπόδιο στο Αφγανιστάν και την Κεντρική Ασία έναντι της συνεχιζόμενης αμερικανικής παρουσίας ασφαλείας στα σύνορα του Σινκιάνγκ.

Ωστόσο, οι ΗΠΑ δεν το ρισκάρουν πραγματικά. Απλά αγοράζουν χρόνο μέχρι να αποσυρθεί η Άνγκελα Μέρκελ τον Σεπτέμβριο. Η Ουάσιγκτον έχει την πυρηνική επιλογή να τορπιλίσει τον αγωγό Nord Stream 2 και να εκτροχιάσει το τραίνο των σχέσεων Μόσχας-Βερολίνου.

Εξάλλου, η υποψήφια καγκελάριος των Πρασίνων Annalena Baerbock είναι επί του παρόντος η πρώτη υποψήφια στις εκλογές του Σεπτεμβρίου για την Ομοσπονδιακή Βουλή. Αυτή προτείνει «να αυξηθεί η πίεση στη Ρωσία» και έχει συστήσει στο προεκλογικό μανιφέστο των Πρασίνων να αποσυρθεί η πολιτική στήριξη για τον αγωγό φυσικού αερίου Nord Steam 2.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Strategic Culture Foundation,21-5-21
Μετάφραση: Μ.Στυλιανού

Το αμερικανικό περιοδικό Newsweek δημοσίευσε αυτή την εβδομάδα αποκαλύψεις μιας μαζικής στρατιωτικής προσπάθειας των ΗΠΑ να ελέγξουν και να επηρεάσουν το διαδίκτυο, συμπεριλαμβανομένων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.

Το δημοσίευμα βασίζεται σε μακρά έρευνα η οποία χρειάστηκε δύο χρόνια για να ολοκληρωθεί, σύμφωνα με το Νιούσγουηκ. Οι εξονυχιστικές λεπτομέρειες και οι πολλαπλές συνεντεύξεις με εμπλεκόμενο προσωπικό σίγουρα πιστοποιούν την αξιοπιστία των πληροφοριών που αξίζουν περαιτέρω έρευνας, αν όχι μια έρευνα του Κογκρέσου. Είναι ενδεικτικό ότι η έκθεση αγνοήθηκε σε μεγάλο βαθμό από άλλα αμερικανικά εταιρικά ειδησεογραφικά όργανα.

Αυτό που ανακάλυψε είναι η ύπαρξη ενός «μυστικού «Ψηφιακού Στρατού» στους κόλπους των τακτικών αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων που απασχολεί προσωπικό 60.000 ατόμων με επιχειρησιακό προϋπολογισμό 900 εκατομμυρίων δολαρίων το χρόνο. Ο «κυβερνοστρατός» δραστηριοποιείται στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Δεν εποπτεύεται από το Κογκρέσο, γεγονός που αποτελεί παραβίαση του συντάγματος των ΗΠΑ. Είναι επίσης, όπως σημειώνει το Newsweek, εκ πρώτης όψεως, κατά παράβαση της Σύμβασης της Γενεύης που ρυθμίζει την ασυγκάλυπτη συμπεριφορά των συμβατικών στρατιωτικών.

Υπάρχει κάθε λόγος να πιστεύουμε ότι οι «ειδικές δυνάμεις» του κυβερνοχώρου συνεργάζονται με τις αμερικανικές στρατιωτικές υπηρεσίες πληροφοριών, την Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών (CIA) και την Εθνική Υπηρεσία Ασφαλείας. Ο δαιδαλώδης χαρακτήρας έχει τη σκοτεινή πτυχή ενός αστυνομικού κρατικού μηχανισμού, του είδους που οι Αμερικανοί αποδίδουν στην Ρωσία και στην Κίνα .

Το Νιούσγουηκ αναφέρει: «Η έκρηξη του κυβερνοπολέμου του Πενταγώνου έχει, επιπλέον, οδηγήσει χιλιάδες κατασκόπους που εκτελούν την καθημερινή τους εργασία υπό διάφορες πλαστές προσωπικότητες, στο ίδιο είδος των φαύλων επιχειρήσεων που οι Ηνωμένες Πολιτείες καταγγέλλουν ότι Ρώσοι [δήθεν] και Κινέζοι κατάσκοποι διαπράττουν.».

Το Newsweek συνεχίζει: «Η νεότερη και ταχύτερα αναπτυσσόμενη ομάδα είναι ο μυστικός στρατός που δεν αφήνει ποτέ τα πληκτρολόγιά του. Αυτοί είναι οι υπερσύγχρονοι μαχητές του κυβερνοχώρου και οι συλλέκτες πληροφοριών που υποδύονται ψευδείς προσωπικότητες στο διαδίκτυο, χρησιμοποιώντας τεχνικές μη ανωνυμίας και ψευδωνυμίας για να αποκρύψουν το ποιος και πού βρίσκεται η διαδικτυακή παρουσία τους [και] να διεξαγάγουν ακόμη και εκστρατείες επιρροής και χειραγώγησης των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.»

Το ρεπορτάζ του Newsweek δεν είναι η πρώτη φορά που αποκαλύπτεται ότι οι Αμερικανοί και άλλες δυτικές στρατιωτικές υπηρεσίες πληροφοριών έχουν αναπτύξει μηχανισμούς για να επηρεάσουν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τον δημόσιο λόγο μέσω της επινόησης πλαστών προσώπων γνωστών ως «bots». Αλλά αυτό που εντυπωσιάζει είναι η τεράστια κλίμακα του κυβερνοπολέμου του Πενταγώνου που διεξάγεται εναντίον του ίδιου του πληθυσμού της χώρας του όσο και ξένων εθνών.

Αυτό αποκαλύπτει το γελοίο των συνεχών κατηγοριών της Ουάσιγκτον εναντίον της Ρωσίας για κακοποιό δράση στον κυβερνοχώρο. Παρόμοιες κατηγορίες εκτοξεύονται από τους Αμερικανούς εναντίον της Κίνας, του Ιράν και άλλων εθνών. Η πραγματικότητα είναι, ωστόσο, ότι το Πεντάγωνο έχει κατασκευάσει τη μεγαλύτερη, παράνομη μυστική δύναμη στον κόσμο, σύμφωνα με το Newsweek. Το γεγονός ότι το Δυτικό κοινό δεν βλέπει αυτή την πραγματικότητα είναι ένα κατόρθωμα διαχείρισης αντίληψης ή προπαγάνδας.

Έχει γίνει ρεφραίν για αμερικανούς και ευρωπαίους πολιτικούς και μέσα ενημέρωσης να κατηγορούν τη Ρωσία ότι παρεμβαίνει στις δυτικές εκλογές μέσω υποτιθέμενης δόλιας επιρροής στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Αυτό το παραμύθι έχει επαναληφθεί τόσο συχνά που έχει καταλάβει την θέση "γεγονότος". Λέγεται ότι είναι ένα από τα ζητήματα που ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν θέλει να θέσει αυτοπροσώπως στον Ρώσο ομόλογό του Βλαντιμίρ Πούτιν, εάν οι δύο ηγέτες συναντηθούν αυτό το καλοκαίρι.

Επιπλέον, η Ρωσία φέρεται να έχει προκαλέσει πέρυσι μια μαζική κυβερνοεπίθεση σε αμερικανικές κυβερνητικές υπηρεσίες και εμπορικές εταιρείες - το λεγόμενο Solar Winds Hack.

Η επίθεση οικονομικού εκβιασμού για λύτρα σε έναν αμερικανικό πετρελαιαγωγό νωρίτερα αυτό το μήνα, η οποία έπληξε σχεδόν δώδεκα πολιτείες στην ανατολική ακτή, αποδόθηκε επίσης σε μια ρωσική συμμορία του κυβερνοχώρου με τον υπαινιγμό ότι το Κρεμλίνο ήταν εν μέρει υπεύθυνο. ( Σημ.Μτφρ: τελικά πληρώθηκαν τα λύτρα και ξαναλειτούργησε ο αγωγός)

Ο όγκος του κυβερνοστρατού του Πενταγώνου θέτει αυτά τα ζητήματα σε προοπτική. Καταρχάς, δεν υπήρξαν ποτέ επαληθεύσιμα αποδεικτικά στοιχεία από δυτικές κυβερνήσεις που θα μπορούσαν σε οποιοδήποτε δικαστήριο να ενοχοποιήσουν τη Ρωσία σχετικά με τους ισχυρισμούς κακοήθους συμπεριφοράς. Αλλά δεύτερον, αυτό που έχουμε είναι ογκώδεις αποδείξεις ότι οι Αμερικανοί είναι αυτοί που έχουν την ικανότητα για συστηματικά εγκλήματα στον κυβερνοχώρο.

Ήταν οι Αμερικανοί υπό τις κυβερνήσεις Τζωρτζ Μπους β και Μπάρακ Ομπάμα αυτές που ανέπτυξαν και χρησιμοποίησαν τον ιό κακόβουλου λογισμικού Stuxnet που παρέλυσε την πυρηνική βιομηχανία του Ιράν πριν από μια δεκαετία. Κανένα άλλο έθνος δεν έχει πιαστεί έτσι επ' αυτοφώρω σε μια πράξη κυβερνοπολέμου.

Οι αποκαλύψεις το 2013 και αργότερα από τον πρώην υπάλληλο της CIA Έντουαρντ Σνόουντεν που τεκμηρίωσε με συντριπτικές λεπτομέρειες μια παγκόσμια εκστρατεία παράνομης παρακολούθησης, από την Αμερικανική Υπηρεσία Εθνικής Ασφάλειας, που καλύπτει το διαδίκτυο και τις τηλεπικοινωνίες είναι μια άλλη εκπληκτική πτυχή.

Ο Σνόουντεν παρέδωσε στην ιστοσελίδα αποκαλύψεων δημοσίου συμφέροντος Wikileaks αρχεία που δείχνουν πώς η CIA και η NSA συνεργάστηκαν με αμερικανικές εταιρείες τεχνολογίας διαδικτύου για να διεισδύσουν παράνομα στις ιδιωτικές επικοινωνίες κυβερνήσεων και πολιτών σε όλο τον κόσμο. Όχι μόνο αυτό, αλλά η CIA έχει αναπτύξει τεχνικές για την ψευδή ενοχοποίηση άλλων με τα εγκλήματά της στον κυβερνοχώρο.

Βοηθούν και υποκινούν τους Αμερικανούς στις παγκόσμιες παράνομες ενέργειές τους οι υπηρεσίες κατασκοπείας της Βρετανίας και των άλλων συμμαχικών εθνών των «Πέντε Οφθαλμών», του Καναδά, της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας.

Ο Σεργκέι Ναρίσκιν, επικεφαλής της ρωσικής υπηρεσίας εξωτερικών πληροφοριών, δήλωσε κατηγορηματικά σε συνέντευξη αυτή την εβδομάδα ότι η Ρωσία δεν έχει εμπλακεί σε κυβερνο-πειρατεία ή κακόβουλη επιρροή εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών ή άλλων Δυτικών εθνών. Ο Naryshkin επεσήμανε την απόλυτη έλλειψη αποδεικτικών στοιχείων, στα οποία ο δημοσιογράφος του BBC που του πήρε συνέντευξη μπερδεύτηκε ψάχνοντας μιαν απάντηση.

Επιπλέον ο Ρώσος εισήγαγε το τεκμήριο του ρεαλισμού σε απάντηση των συνήθως κενολόγων ισχυρισμών επικαλούμενος τις αποκαλύψεις του ΄Εντουαρντ Σνόουντεν ότι οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες NSA και CIA είναι αυτές που έχουν την γνωστή ικανότητα για μαζικό κακοποιό κυβερνοπόλεμο. Δεν είναι παράλογο να σκεφθεί κάποιος ότι αυτές οι υπηρεσίες επεδίωξαν να ενοχοποιήσουν την Ρωσία για το SolarWinds Hack και άλλες επιθέσεις.

Σε συνάρτηση με το κυβερνοστρατό του Πενταγώνου το όλο σύστημα των αμερικανικών και δυτικών κατηγοριών κατά της Ρωσίας αποτελεί μια γελοιογραφική προβολή της δικής τους ενοχής.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Λάβαμε το ακόλουθο μήνυμα σήμερα το πρωί από τον φίλο μας κάτοικο Γάζας, Παλαιστίνης Ζιαντ Μεντούχ. Από τον ίδιο λάβαμε και τις φωτογραφίες που δημοσιεύουμε. Ο Ζιαντ είναι οικονομολόγος, πολιτικός επιστήμων, γλωσσολόγος, ποιητής και Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αλ-Ακσά της Γάζας. ‘Εχει εκδόσει επτά ποιητικές συλλογές στα αραβικά και μία στα γαλλικά (https://bandungspirit.org/IMG/pdf/bsb-issue-1-24-avril-2021_compressed.pdf). Του ευχόμαστε ολόψυχα ο Θεός να τον προστατεύσει και όλους τους κατοίκους της μαρτυρικής πόλης του.

Δ.Κ.


Είναι 9 το πρωί Παρασκευή 14 Μαίου 2021

Προσωρινός απολογισμός 450 επιδρομές σε δύο ώρες

Η γενοκτονία συνεχίζεται!

Πέμπτη μέρα της ισραηλινής επίθεσης κατά της λωρίδας της Γάζας

Μια νύχτα τρομερή και φονική

450 επιδρομές από 160 στρατιωτικά αεροσκάφη στη διάρκεια δύο ωρών στον Βορρά της λωρίδας της Γάζας.


Φοβερό!

Ένας πληθυσμός τρομοκρατημένος

2000 κάτοικοι χωρίς στέγη μετά την καταστροφή των σπιτιών τους και των επίπλων τους.

Προσωρινός απολογισμός στις 9 το πρωί της Παρασκευής 14ης Μάιου

120 δολοφονημένοι Παλαιστίνιοι εκ των οποίων τριάντα παιδιά, δεκαπέντε γυναίκες και πέντε ηλικιωμένοι μέχρις αυτή τη στιγμή
630 τραυματίες μεταξύ των οποίων 150 παιδιά, 60 γυναίκες και πέντε δημιοσιογράφοι

Και συνεχίζεται!
Η γενοκτονία συνεχίζεται!


Μαζική καταστροφή παντού στη λωρίδα της Γάζας

Αστικές υποδομές στοχοποιήθηκαν και επλήγησαν


Πέντε μεγάλα κτίρια κατεστράφησαν ολοκληρωτικά
Εκατό σπίτια κατεστραμμένα
Είκοσι δημόσια κτήρια γκρεμισμένα
Δέκα σχολεία βομβαρδίστηκαν και έπαθαν ζημιές
Δύο πανεπιστήμια επλήγησαν
Έξι εργοστάσια κατεστραμμένα
Τρεις δήμοι επλήγησαν


Πέντε ηλεκτροπαραγωγικοί σταθμοί έπαθαν ζημιές
Εννέα κλινικές και ιατρικά κέντρα επλήγησαν
Δεκα οκτώ δημοσιογραφικοί οργανισμοί κατεστραμμένοι
Τρεις τράπεζες κατεστραμμένες
Δεκαεπτά σωματεία βομβαρδισμένα
Δύο λαϊκές αγορές επλήγησαν
Τριάντα καταστήματα κατεστραμμένα
Πέντε αγροτικοί συνεταιρισμοί επλήγησαν.
Επτά φυτείες έπαθαν ζημιές.
Δύο στάδια στοχοποιήθηκαν.
Οκτώ τζαμιά επλήγησαν
Δεκατέσσερα πηγάδια νερού κατεστραμμένα


Πλήρες κλείσιμο όλων των περασμάτων

Κλείσιμο της περιοχής αλιείας με ισραηλινή στρατιωτική διαταγή

Η κατεχόμενη Παλαιστίνη αντιστέκεται!

Η Γάζα που χτυπιέται αντιστέκεται, επιμένει και υπάρχει!

Ο αγώνας συνεχίζεται!

Ζήτω η αλληλεγγύη!

Η Παλαιστίνη θα ζήσει!

Η δικαιοσύνη θα θριαμβεύσει


πηγή 



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου