Articles by "Κόσμος"

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κόσμος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

΄Ασχετα από το καθεστώς «εγκεφαλικού θανάτου» της συμμαχίας, αντιμετωπίζει προκλήσεις από την Τουρκία στα Βαλτικά Κράτη.

του STEPHEN BRYEN, SHOSHANA BRYEN Asia Times, 29-11-19

[Το κατωτέρω άρθρο συνεργατών των Asia Times για την κατάσταση της αμφιλεγόμενης υγείας (Μακρόν) και της αμφίβολης προστατευτικής φερεγγυότητας του ΝΑΤΟ, παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, όχι επειδή αναφέρεται δις και στην Ελλάδα, αλλά κυρίως εξ αιτίας της εξόφθαλμης αξιοπιστίας του, που τεκμηριώνεται από την διάχυτη αδυναμία των συντακτών για την συμμαχία και την εισαγγελική τους στάση απέναντι σε Ευρωπαίους αμφισβητίες της ασφαλιστικής της πιστότητας, ικανότητας και ανιδιοτέλειας. Σε αυτό το πλαίσιο της εγγυημένης αντικειμενικότητας, κάποια άγνωστα και αποκαλυπτικά στοιχεία που παραθέτει καθιστούν το κατωτέρω άρθρο τους χρήσιμο βοήθημα και για μελετητές εθνικής στρατηγικής. Ιδού τι γράφουν:]

Εισαγωγή/Μετάφραση Μιχαήλ Στυλιανού

Η Οργάνωση της Συνθήκης του Βορείου Ατλαντικού συνέρχεται στο Λονδίνο για να εορτάσει την 70ή επέτειο της. Είναι «εγκεφαλικά νεκρή», όπως είπε ο Γάλλος Πρόεδρος Μακρόν ;Και πράγματι η Ευρώπη «δεν μπορεί πλέον να στηρίζεται στην Αμερική για την υπεράσπιση των συμμάχων της στο ΝΑΤΟ;

Οι ενδείξεις είναι δυσοίωνες: Πρόσφατες ενέργειες της Τουρκίας εμποδίζουν τα αμυντικά σχέδια του ΝΑΤΟ για την Πολωνία και τα Βαλτικά Κράτη, ενώ η Γαλλία και η Γερμανία ηγούνται μιας προσπάθειας για την δημιουργία μιας εναλλακτικής του ΝΑΤΟ, (ευρωπαϊκής στρατιωτικής δύναμης), της οποίας το κύριο χαρακτηριστικό είναι ότι εξαιρεί τις ΗΠΑ. Τον Φεβρουάριο 2017 ένα άρθρο για την ιταλική Δεξαμενή Σκέψης (ή τραστ εγκεφάλων) Il Nodo di Gordio (Γόρδιος Δεσμός) για το μέλλον του ΝΑΤΟ, με τίτλο «Το ΝΑΤΟ θα πολεμήσει; Και γιατί;», επεσήμαινε τρία κύρια δεδομένα που παραμένουν και σήμερα ισχύοντα:

· Το ΝΑΤΟ στερείται κρίσιμου εξοπλισμού και στρατευμάτων για να υπερασπιστεί την Ανατολικήν Ευρώπη.

· Του ΝΑΤΟ το συλλογικό σύστημα ασφάλειας, που βασίζεται στο άρθρο 5 της Ατλαντικής Συνθήκης, δεν εξασφαλίζει ότι το ΝΑΤΟ θα πολεμήσει και

· Ορισμένα από τα μέλη του ΝΑΤΟ είναι απίθανο να υποστηρίξουν την άμυνα των χωρών της Ανατολικής Ευρώπης και ειδικότερα των Βαλτικών Κρατών και της Πολωνίας.

Εκτός από τα θέματα της δαπάνης και του διαθέσιμου στρατού, θα υποστήριζαν η Ελλάδα και η Τουρκία το ΝΑΤΟ σε ένα πόλεμο μακριά στον Βορρά όπου δεν έχουν κανένα συμφέρον εκεί που βρίσκονται, και όταν σε κάθε περίπτωση κινούνται στην ρωσική τροχιά; ΄Η, θα ήθελαν η Γαλλία και η Γερμανία να ριψοκινδυνεύσουν την κατάρρευση των οικονομιών τους για έναν πόλεμο που πραγματικά πίστευαν ότι θα μπορούσε να αποφευχθεί;

Όλα τα μέλη του ΝΑΤΟ ενέκριναν την αμυντική πρόταση για τις Βαλτικές Χώρες και την Πολωνία –εκτός της Τουρκίας. Η Τουρκία θέτει ως όρο για την υποστήριξή της να αναγνωρίσει το ΝΑΤΟ ότι η κουρδική πολιτοφυλακή στη Συρία, γνωστή ως YPG (Μονάδες Λαϊκής Προστασίας) είναι τρομοκρατική οργάνωση. Υπό τους κανόνες του ΝΑΤΟ η έγκριση της πρότασης πρέπει να είναι ομόφωνη, έτσι η απόπειρα της Τουρκίας να εγείρει άσχετους όρους για την έγκρισή της έχει δυσοίωνες συνέπειες για το μέλλον της συμμαχίας.

Μεταξύ των κυρίων μελών του ΝΑΤΟ θα πραγματοποιηθούν τώρα παράπλευρες συσκέψεις για τη αντιμετώπιση των τουρκικών αντιρρήσεων. Ενώ κάποιου είδους πολιτική λύση μπορεί να βρεθεί, αυτή δεν θα είναι παρά μια χάρτινη επικάλυψη των βαθύτερων ρηγμάτων στην συμμαχία –πολιτικών όσο και δομικών.

Οι σημερινές δυνάμεις του ΝΑΤΟ είναι θλιβερά ανεπαρκείς για να αντιμετωπίσουν μιαν ρωσική επίθεση στις Βαλτικές Χώρες και την Πολωνία. Οι Ρώσοι μπορούν να εκτιμήσουν και σίγουρα γνωρίζουν τον συσχετισμό των συμβατικών δυνάμεων. Αλλά αυτό που συχνά παραλείπεται στις συζητήσεις είναι το κατά πόσο οι χώρες του ΝΑΤΟ θα αντιδράσουν καν σε μιαν επίθεση, ιδιαίτερα στην περίπτωση προκλήσεων. Υπάρχουν περί το ένα εκατομμύριο Ρώσοι πολιτογραφημένοι πολίτες των Βαλτικών Χωρών . Περί το 27,6% του πληθυσμού της Λετονίας αποτελείται από πολίτες ρωσικής εθνότητας. Το μισό σχεδόν του πληθυσμού την Λετονικής πρωτεύουσας Ρίγας είναι Ρώσοι και στην δεύτερη σε μέγεθος πόλη, την Ντόγκαβπίλς οι Ρώσοι είναι πλειονότητα. Στην Εσθονία τα 38,5% του πληθυσμού του Ταλίν είναι Ρώσοι. Στο Βίλνιους της Λιθουανίας είναι το 12% ενώ σε όλη τη χώρα είναι μόνο 5%. Τον περασμένο Απρίλιο, ο Πρόεδρος της Εσθονίας Κέρστι Καλτζούλαιντ (γνωστός σκληρός αντί-Ρώσος), συναντήθηκε με τον Πρόεδρο Πούτιν, σε μιαν επίσκεψη στην Μόσχα που προκάλεσε θύελλα επικρίσεων στα Βαλτικά Κράτη. Η επίσκεψη φαίνεται να επιβεβαιώνει ότι τουλάχιστον στην εκτίμηση της εσθονικής κυβέρνησης ο διάλογος με την Μόσχα είναι αναγκαίος. Αποτελεί επίσης αναγνώριση ότι το επεισόδιο του Χάλκινου Στρατιώτη του Ταλίν, μνημείου των Ρώσων πεσόντων στον τελευταίο Παγκόσμιο Πόλεμο, που το 2007 ξεριζώθηκε και μεταφέρθηκε με τα οστά των πέριξ θαμμένων Ρώσων οπλιτών σε παράμερο σημείο της πόλης, δεν πρέπει να επαναληφθεί. Αυτή η μετατόπιση προκάλεσε τότε επικίνδυνη κρίση, θεωρήθηκε στην Ρωσία σαν εχθρική ενέργεια κατά της Ρωσίας αλλά και του ρωσικού στοιχείου στην Εσθονία και προκάλεσε ρωσικά αντίποινα με ηλεκτρονικές επιθέσεις σε κρίσιμες υποδομές της Εσθονίας, ιδίως στον χρηματοπιστωτικό τομέα και στις στρατιωτικές και μυστικές υπηρεσίες.

Η τελευταία φραστική διαμάχη μεταξύ των δύο χωρών εκδηλώθηκε στις 18 Νοεμβρίου, όταν αξιωματούχος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών επανέλαβε την θέση της Μόσχας ότι Συνθήκη του 1920, με την οποία η Μόσχα αναγνώρισε την ανεξαρτησία της Εσθονίας σε συγκεκριμένα σύνορα, ακυρώθηκε όταν η Εσθονία ενσωματώθηκε στην Σοβιετική ΄Ενωση. Η Εσθονία διεκδικεί την αποκατάσταση ισχύος εκείνης της συνθήκης και επιστροφή από την Ρωσία περιοχής που αντιπροσωπεύει το 5% του εδάφους της.

Ο αμερικανικός οργανισμός στρατηγικών μελετών Rand Corporation, o οποίος πραγματοποίησε γυμνάσια επί χάρτου για να εκτιμήσει τις αμυντικές δυνατότητες του ΝΑΤΟ, συμπέρανε ότι το ΝΑΤΟ θα ηττάτο γρήγορα, κρίνοντας ότι το περισσότερο που θα χρειάζονταν οι ρωσικές δυνάμεις για να φτάσουν στα περίχωρα των πρωτευουσών της Εσθονίας και την Λετονίας, Ταλίν και Ρίγας, θα ήταν 60 ώρες. Και αυτό εάν το ΝΑΤΟ έδινε κάποια μάχη. Αλλά θα το έκανε;

Σήμερα, με δεδομένα το πρόβλημα της Γαλλίας και Γερμανίας και την δυστροπία της Τουρκίας και ίσως και της Ελλάδας ( ! ! ! ) κανείς δεν ξέρει την τελική απάντηση. Αλλά είναι πιθανό πως θα αποδειχθεί δύσκολο να επιτευχθεί η απαραίτητη ομοφωνία για δράση του ΝΑΤΟ, πράγμα που σημαίνει πως οι Ρώσοι θα μπορούσαν να νικήσουν αμαχητί. Διανοούμενοι και πολιτικοί στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ έχουν διατυπώσει φανταστικούς ισχυρισμούς για την «έλλειψη υποστήριξης» από τον Πρόεδρο Τραμπ για το ΝΑΤΟ, βασικά στηριζόμενους στις πιέσεις του προς άλλες χώρες της συμμαχίας να ανταποκριθούν στις οικονομικές υποχρεώσεις τους. Αλλά η αλήθεια είναι ότι η ζώνη κινδύνου για το ΝΑΤΟ δεν είναι οι ΗΠΑ. Φαίνεται ότι βρίσκεται μάλλον στις πολιτικές υπεκφυγής της Ευρώπης και στον δυσλειτουργικό ρόλο ορισμένων μελών της συμμαχίας στην ήπειρο.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Εξήντα διεθνώς γνωστοί διανοούμενοι από δεκαπέντε χώρες, με επιστολή τους προς τον προκαθήμενο της Αγγλικανικής Εκκλησίας Αρχιεπίσκοπο του Καντέρμπουρυ, του ζητούν να χρησιμοποιήσει όλη την επιρροή του, μεταφέροντας το αίτημά τους και στη Βασίλισσα Ελισάβετ, προκειμένου να απελευθερωθεί άμεσα ο Τζούλιαν Ασσάνζ, που κρατείται στις βρετανικές φυλακές υψίστης ασφαλείας Belmarsh και του οποίου κινδυνεύει η υγεία και η ζωή.

Μεταξύ των διανοουμένων που υπογράφουν την επιστολή είναι η κάτοχος του βραβείου Νόμπελ Ειρήνης Mairead Maguire, ο αμερικανός σκηνοθέτης Όλιβερ Στόουν, ο αμερικανός συγγραφέας και διανοούμενος Νόαμ Τσόμσκυ, ο αγωνιστής για τα ανθρώπινα δικαιώματα και πρώην ηγετικό στέλεχος της Διεθνούς Αμνηστίας Francis Boyle, o Daniel Ellsberg, που συγκλόνισε την Αμερική με τις αποκαλύψεις του για τον πόλεμο στο Βιετνάμ (The Pentagon Papers), κάτοχος του “εναλλακτικού” βραβείου Νόμπελ (Right Livehood Award) και του βραβείου Όλαφ Πάλμε, ο πρώην επικεφαλής της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης Dick Marty, ο πρώην διευθυντής της γαλλικής επιθεώρησης Monde Diplomatique Alain Gresh, η Γερμανίδα βουλευτής Sahra Wagenknecht, ο Γουίλιαμ Πολκ, πρώην Πρόεδρος του Ινστιτούτου Διεθνών Υποθέσεων Adlai Stevenson, ο αμερικανός πρώην αν. υπουργός Οικονομικών Paul Craig Roberts και πολλοί άλλοι.

Από την Ελλάδα υπογράφουν την επιστολή ο Μανώλης Γλέζος, ο Μίκης Θεοδωράκης και ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος.

Οι υπογράφοντες καλούν τις αρμόδιες αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου να απελευθερώσουν άμεσα τον Julian Assange, πολίτη της Αυστραλίας, από τη φυλακή Belmarsh όπου κρατείται κατά “τρόπο άδικο και βάναυσο”, όπως υποστηρίζουν. Επισημαίνουν ότι ο Assange δεν κατηγορείται για κανένα αδίκημα στη Βρετανία ή στη Σουηδία και ότι οι μόνες κατηγορίες εναντίον του προέρχονται από τις Ηνωμένες Πολιτείες, είναι καθαρά πολιτικές και αποβλέπουν στο να τιμωρηθεί για δημοσίευση ακριβών πληροφοριών που του δόθηκαν από πληροφορημένες πηγές. Αυτή είναι μια συνηθισμένη πρακτική όλων των mainstream ΜΜΕ, συνεχίζει η επιστολή, χαρακτηρίζοντας ως “όνειδος” το ότι αυτά τα Μέσα δεν υπερασπίζονται τώρα τον κ. Assange, έστω κι αν έχουν δημοσιεύσει τις ίδιες ακριβώς πληροφορίες που δημοσίευσε και αυτός. Με την τωρινή μεταχείριση που επιφυλάσσει στον Julian Assange, το Ηνωμένο Βασίλειο “ευτελίζεται σε απλό εργαλείο πολιτικής καταπίεσης των Ηνωμένων Πολιτειών”, προσθέτουν οι υπογράφοντες, που θεωρούν ότι αυτή η υπόθεση έχει κλονίσει πολύ σοβαρά την εμπιστοσύνη στο δικαστικό σύστημα και τα ΜΜΕ.
Οι υπογράφοντες χαρακτηρίζουν την τωρινή φυλάκιση του Julian Assange “στίγμα” στο δικαστικό σύστημα του βρετανικού έθνους και “απαξίωση” της Βρετανικής αξιοπρέπειας, προειδοποιώντας ότι, αν αυτό το “σκάνδαλο” μπορεί σήμερα να αποκρύπτεται σε μεγάλο βαθμό, θα αναδειχθεί μετά βεβαιότητος στην ιστορία αν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα από τους ανώτατους εκπροσώπους του Βρετανικού λαού για να διορθωθεί αυτή η μείζων αδικία. Και η επιστολή καταλήγει: “Απευθυνόμαστε στην αίσθησή σας δικαίου και εθνικής τιμής για να τιμήσετε τις καλύτερες παραδόσεις της Βρετανικής δημοκρατίας και του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, απελευθερώνοντας άμεσα τον Julian Assange”.

Διαβάστε ολόκληρη την επιστολή και δείτε τις υπογραφές στο
Appeal to Archbishop of Canterbury for Liberation of Julian Assange



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Τον αποκαλεί "νεκρωμένο εγκέφαλο". H Γαλλία Ζητεί εξηγήσεις από τον Τούρκο πρεσβευτή.

Zero Hedge, 29/11/ 2019
Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Η γαλλική κυβέρνηση θα καλέσει τον πρεσβευτή της Τουρκίας, σε αναζήτηση εξηγήσεων μετά το γοητευτικά ελευθερόστομο ερώτημα του προέδρου Ρεσέπ Ταγίπ Ερντογάν εάν ο Γάλλος Πρόεδρος Εμμάνουελ Μακρόν είναι «εγκεφαλικά νεκρός»

Τις παραμονές της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ, που αρχίζει την Τετάρτη, και στην οποία θα συμμετάσχουν και οι δύο πρόεδροι, οι εντάσεις οξύνθηκαν λόγω του ρόλου της Τουρκίας στην Συρία και εντός της συμμαχίας . Οι σχέσεις έφτασαν σε σημείο βρασμού, όταν ο Ερντογάν δήλωσε την Παρασκευή ότι η προειδοποίηση του Μακρόν πως το ΝΑΤΟ πεθαίνει δείχνει «μιαν άρρωστη και ρηχή αντίληψη». Και ο Ερντογάν πρόσθεσε: «Απευθύνομαι στον κ. Μακρόν από την Τουρκία και θα το δηλώσω και στο ΝΑΤΟ: Θα πρέπει να κοιταχτείς μήπως εσύ πρώτος είσαι εγκεφαλικά νεκρός.»

Η φιλοφρόνηση του Ερντογάν λέχθηκε σε απάντηση της δήλωσης του Μακρόν περί «εγκεφαλικού θανάτου» του ΝΑΤΟ, λόγω της αμερικανικής απροβλεψιμότητας υπό τον Πρόεδρο Τραμπ και των τεταμένων σχέσεων με την Τουρκία. ( Δήλωση στην οποία ο Μακρόν επέμεινε και μετά τις δηλώσεις σύγχυσης και ταραχής από Μέρκελ, Στόλτεμπεργκ και από αξιωματούχους της συμμαχίας, εξηγώντας ότι) «οι σύμμαχοι χρειάζονταν ένα δυνατό ξύπνημα».

Σε μια συνέντευξή του πριν τρεις εβδομάδες, ο Μακρόν εδήλωσε ότι στο ΝΑΤΟ δεν υπάρχει στρατηγικός συντονισμός από την μια πλευρά μεταξύ των Ευρωπαίων Συμμάχων και από την άλλη πλευρά μεταξύ των ΗΠΑ και της Τουρκίας. Κατήγγειλε επίσης την ανικανότητα του ΝΑΤΟ να αντιδράσει σε αυτό που χαρακτήρισε την «εξωφρενική» επίθεση της Τουρκίας στην Συρία.

Τα σχόλια του Μακρόν επέσυραν σφοδρές αντιδράσεις από ευρωπαϊκές διασημότητες που πιστεύουν ότι η Ευρώπη έχει πάντοτε μεγάλη ανάγκη το ΝΑΤΟ, αλλά ο ίδιος δήλωσε την Πέμπτη ότι όσα είπε ήσαν μια χρήσιμη καμπάνα αφύπνισης και ότι δεν πρόκειται να δηλώσει μετάνοια.

Στο μεταξύ η Τουρκία – η οποία έχει καταστεί ένα αιχμηρό θραύσμα μέσα στο ΝΑΤΟ και σύμφωνα με κάποιους εκτελεί τις εισηγήσεις του Πούτιν- αρνείται να υποστηρίξει ένα σχέδιο άμυνας για τις Βαλτικές Χώρες και την Πολωνία, εάν δεν της παρασχεθεί μεγαλύτερη υποστήριξη για τον αγώνα της κατά της κουρδικής πολιτοφυλακής YPG στην Βόρειο Συρία.

Η Τουρκία επέκρινε επίσης τον Μακρόν επειδή συμφώνησε για συνομιλίες με ένα Κούρδο πολιτικό της Συρίας, τον οποίο η ΄Αγκυρα θεωρεί εξτρεμιστή.

Αξιωματούχος της γαλλικής προεδρίας ανακοίνωσε ότι ο Τούρκος πρεσβευτής θα κληθεί στο υπουργείο Εξωτερικών για να του δηλωθεί ότι η Γαλλία και άλλες χώρες του ΝΑΤΟ αναμένουν «σαφείς απαντήσεις» από την Τουρκία για τις προθέσεις της στην Συρία



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο πρόεδρος της Βραζιλίας Ζαΐχ Μπολσονάρου ισχυρίστηκε την Παρασκευή ότι ο σταρ του Χόλιγουντ, Λεονάρντο Ντι Κάπριο, χρηματοδότησε εμπρησμούς στο τροπικό δάσος του Αμαζονίου, χωρίς να παρουσιάσει κανένα αποδεικτικό στοιχείο.

Ο Μπολσονάρου αναπαρήγαγε στους...

ιστοτόπους κοινωνικής δικτύωσης κατηγορίες της αστυνομίας που ανέφεραν ότι υπάρχουν «ενδείξεις» ότι εθελοντές πυροσβέστες προκάλεσαν τις καταστροφικές πυρκαγιές για να πουλήσουν τις εικόνες στο Παγκόσμιο Ταμείο για τη Φύση (WWF), το οποίο με τη σειρά του τις χρησιμοποίησε για να συλλέξει δωρεές στο εξωτερικό – μεταξύ των οποίων και μια δωρεά ύψους 500.000 δολαρίων από τον Ντι Κάπριο.

Η WWF διέψευσε κατηγορηματικά ότι δέχθηκε δωρεά από τον Αμερικανό ηθοποιό και ότι απέκτησε φωτογραφίες από πυροσβέστες.

«Αυτός ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο είναι ένας κουλ τύπος, σωστά; Δίνει χρήματα για να βάλει φωτιά στον Αμαζόνιο», είπε ο Μπολσονάρου σε σύντομες δηλώσεις μπροστά από την προεδρική κατοικία.

Ο Ντι Κάπριο αρνήθηκε ότι έδωσε δωρεά στην WWF. Με ανακοίνωση του ο ηθοποιός δήλωσε πως «ο λαός της Βραζιλίας εργάζεται για να σώσει την φυσική και πολιτιστική του κληρονομιά». Ωστόσο, τόνισε πως «Ενώ αξίζει υποστήριξης, δεν χρηματοδοτήσαμε τις οργανώσεις που στοχοποιούνται».

Ο σταρ του Χολιγουντ είναι ένθερμος υποστηρικτής της μάχης ενάντια στην κλιματική αλλαγή, μιλά συχνά για περιβαλλοντικά ζητήματα, όπως για τις πυρκαγιές στο δάσος του Αμαζονίου, Το Ίδρυμα Λεονάρντο Ντι Κάπριο που έχει ιδρύσει, και επικεντρώνεται σε σχέδια για την «προστασία των ευάλωτων και απειλούμενων με εξαφάνιση ειδών άγριας ζωής», είναι μέρος της Συμμαχίας για την Γη.

Την Τρίτη, τέσσερις άνδρες της «Ταξιαρχίας των Πυρκαγιών του Αλτέρ ντου Τσάου», μιας ομάδας εθελοντών που βοηθούν τους πυροσβέστες στην Πολιτεία Παρά, συνελήφθησαν στο πλαίσιο μιας έρευνας που είναι σε εξέλιξη για τον καταλογισμό ευθυνών για τις πυρκαγιές που κατέστρεψαν τον Σεπτέμβριο μια προστατευόμενη περιοχή, κοντά σε μια τουριστική ζώνη. Την Πέμπτη οι εθελοντές αφέθησαν ελεύθεροι με δικαστική εντολή.

Πολιτικοί και πολλές μη κυβερνητικές οργανώσεις κατήγγειλαν την προφυλάκιση των τεσσάρων εθελοντών πυροσβεστών, τονίζοντας ότι είναι μέρος της απόπειρας της κυβέρνησης Μπολσονάρου να εκφοβίσει περιβαλλοντικές οργανώσεις.

Ο ακροδεξιός πρόεδρος έχει επανειλημμένα εξαπολύσει λεκτικές επιθέσεις και κατηγορίες εναντίον των ΜΚΟ, υποστηρίζοντας ότι βάζουν φωτιές στο τροπικό δάσος του Αμαζονίου προκειμένου να πλήξουν την εικόνα της κυβέρνησής του.

«Όλα δείχνουν» ότι ΜΚΟ πηγαίνουν στον Αμαζόνιο «για να βάλουν φωτιές» στο δάσος, δήλωσε κατά τη διάρκεια μιας ζωντανής συνομιλίας μέσω Facebook που είχε με τους πολίτες στις 21 Αυγούστου.

Ο Μπολσονάρου μίλησε για τον Ντι Κάπριο την Πέμπτη κατά τη διάρκεια μιας ζωντανής διαδικτυακής μετάδοσης. Ο Βραζιλιάνος πρόεδρος είπε πως η WWF πλήρωσε την ΜΚΟ των πυροσβεστών για να τραβήξει φωτογραφίες από τις δασικές πυρκαγιές στον Αμαζόνιο.

«Οπότε τι έκανε η ΜΚΟ; Ποιο είναι το ευκολότερο πράγμα; Να βάλει φωτιά στο δάσος. Να τραβήξει φωτογραφίες, να φτιάξει ένα βίντεο», είπε ο Μπολσονάρου.

«(Η WWF) πραγματοποιεί μια εκστρατεία ενάντια στην Βραζιλία, επικοινωνεί με τον Λεονάρντο Ντι Κάπριο, εκείνος δωρίζει 500.000 δολάρια».

«Ένα μέρος αυτών των χρημάτων πήγε σε ανθρώπους που έβαζαν φωτιές. Λεονάρντο Ντι Κάπριο συνεισφέρεις στις φωτιές στον Αμαζόνιο... Αυτό είναι απαράδεκτο», κατέληξε ο ακροδεξιός πρόεδρος...



πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Περισσότεροι από 60 γιατροί υπογράφουν ανοιχτή επιστολή εκφράζοντας το φόβο ότι η υγεία του ιδρυτή των WikiLeaks, Τζούλιαν Ασάνζ, είναι τόσο άσχημη ώστε θα μπορούσε να πεθάνει μέσα στη βρετανική φυλακή υψηλής ασφαλείας του Μπέλμαρς στο Λονδίνο.

Ο 48χρονος δημοσιογράφος εξακολουθεί να αγωνίζεται ενάντια στην έκδοση στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου αντιμετωπίζει 18 κατηγορίες για συνωμοσία και παραβίαση του νόμου για κατασκοπία, που επισείουν αθροιστικά ποινή φυλάκισης τουλάχιστον 175 ετών, επειδή το 2010 δημοσιοποίησε μέσω του αποκαλυπτικού ιστότοπου περίπου 250.000 διπλωματικά τηλεγραφήματα και 500.000 απόρρητα έγγραφα για τη δράση του αμερικανικού στρατού στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν.

Στην 16σέλιδη επιστολή προς την υπουργό Εσωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου, Πρίτι Πατέλ, οι γιατροί εξηγούν ότι υπάρχουν σοβαρές ανησυχίες για τη σωματική και ψυχική υγεία του Αυστραλού και ζητούν να μεταφερθεί σε πανεπιστημιακό νοσοκομείο, προκειμένου να μπορεί να έχει την κατάλληλη ιατρική περίθαλψη και θεραπεία.

Αλλιώς, «έχουμε πραγματικές ανησυχίες, βάσει των διαθέσιμων στοιχείων, ότι ο κ. Ασάνζ θα μπορούσε να πεθάνει στη φυλακή. Επομένως, η κατάσταση της υγείας του είναι επείγουσα. Δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο».

Επίσης, οι γιατροί εγείρουν ερωτήματα για την ικανότητα του δημοσιογράφου να περάσει από ακρόαση για την έκδοση ή μη στις ΗΠΑ, η οποία έχει οριστεί για το Φεβρουάριο. «Ο κ. Ασάνζ χρειάζεται επείγουσα ιατρική αξιολόγηση από ειδικούς τόσο για τη σωματική όσο και για την ψυχολογική κατάσταση της υγείας του» διαβάζουμε στο κείμενο.

Οι επιστήμονες, που προέρχονται από τις ΗΠΑ, την Αυστραλία, τη Βρετανία, τη Σουηδία, την Ιταλία, τη Γερμανία, τη Σρι Λάνκα και την Πολωνία, βάσισαν την εκτίμησή τους στην εμφάνισή του 48χρονου στις 21 Οκτωβρίου στο Λονδίνο και στην έκθεση του ειδικού εισηγητή του ΟΗΕ, Νιλς Μέλτσερ, για βασανιστήρια σε βάρος του.

Ο ανεξάρτητος εμπειρογνώμονας μετά την επίσκεψή του φυλακή του Λονδίνου στις 9 Μαΐου διαπίστωσε ότι η παρατεταμένη έκθεση σε ψυχολογικά βασανιστήρια «μπορεί σύντομα να καταλήξει να κοστίζει τη ζωή του».

Στην πρώτη εμφάνισή του στο κοινό τον περασμένο μήνα, μισό χρόνο μετά τη σύλληψή του, ο Ασάνζ ήταν σε σύγχυση, όταν ζητήθηκε να μιλήσει στο δικαστήριο των δικαστηρίων του Γουέστμινστερ στο Λονδίνο.

Φάνηκε να δυσκολεύεται να θυμηθεί ακόμα και την ημερομηνία γέννησής του και, στο τέλος της ακρόασης, είπε στην δικαστή ότι δεν είχε καταλάβει τι είχε συμβεί στο δικαστήριο, ενώ διαμαρτυρήθηκε για τις συνθήκες κράτησής του στο Μπέλμαρς.

Υπενθυμίζεται ότι την Παρασκευή Σουηδοί εισαγγελείς έθεσαν στο αρχείο την έρευνα για την κατηγορία του βιασμού με την οποία ήταν αντιμέτωπος ο ιδρυτής των WikiLeaks μετά από προηγούμενη απόφαση του Ιουνίου σύμφωνα με την οποία δεν πρέπει να τεθεί υπό κράτηση για την υπόθεση.

Πηγή: The Guardian, το είδαμε εδώ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Zero Hedge, Fri, 11/22/2019

Η ΄Αγκελα Μέρκελ και το Χριστιανοδημοκρατικό κόμμα της έχασαν τον τίτλο των ηγετών που απολαμβάνουν το μεγαλύτερο κύρος και εμπιστοσύνη στην Γερμανία. Και στην θέση τους ανεβαίνει ένα νεογέννητο αριστερό κίνημα.

Σύμφωνα με το δίκτυο ΡΤ, η Γερμανίδα πολιτικός Σάρα Βάγκενκνεχτ, ηγέτις της αριστεράς στην γερμανική Βουλή, υπερσκέλισε την Μέρκελ στην τελευταία δημοσκόπηση που πραγματοποίησε ο έγκυρος δημοσκοπικός οργανισμός INSA για λογαριασμό του γερμανικού περιοδικού Focus, ξεπερνώντας την κατά τρεις μονάδες. Το ερώτημα που τέθηκε στους Γερμανούς ήταν ποιος πολιτικός εξέφραζε πιστότερα τα συμφέροντά τους.

Σάρα Βάγκενκνεχτ και ΄Αγκελα Μέρκελ: Δυο όψεις της Γερμανίας

Αυτή είναι μια σημαντική καμπή στην κλίμακα των γερμανικών δημοσκοπήσεων, αλλά ο κατήφορος της Μέρκελ δεν είναι μια νέα εξέλιξη. Η δημοτικότητά της άρχισε να κατρακυλά κατά την μεταναστευτική κρίση του 2015, όταν η Μέρκελ διακήρυξε ότι η Γερμανία θα ακολουθήσει μια πολιτική «ανοικτών θυρών» για τους αιτούντες άσυλο.

Το κόμμα CDU της Μέρκελ ζημιώθηκε πολιτικά από αυτήν την απόφαση και έκτοτε υπέστη απώλειες σε διάφορες τοπικές και εθνικές εκλογές.

Από την άλλη πλευρά η Βάγκενκνεχτ *έγινε δημοφιλής πέρυσι, όταν ίδρυσε ένα νέο πολιτικό κίνημα, με την ονομασία «Όρθιοι», το οποίο φιλοδοξεί –όπως δηλώνει- να είναι η φωνή των εργαζομένων της Ευρώπης. Το νέο κίνημα της Αριστεράς υπερασπίζεται τα δικαιώματα των εργαζομένων, ενώ παράλληλα ζητεί να τεθούν όρια στην είσοδο μεταναστών στην Γερμανία.

Η δημοτικότητα της Βάγκενκνεχτ είναι το πιο πρόσφατο πλήγμα για το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα, το οποίο αγωνίζεται να αναπροσδιοριστεί για την μετά-Μέρκελ εποχή. Η κάποτε χρισμένη από την Μέρκελ διάδοχός της, υπουργός της ΄Αμυνας Ανεγκρέτ Κραμπ-Καρερμπάουερ, κατέλαβε στην δημοσκόπηση την 18η θέση.

Η ΚΚΚ, όπως συχνά την αποκαλούν, πρόβαλε στο προσκήνιο πέρυσι, όταν ορίστηκε διάδοχος της Μέρκελ, αλλά μια σύγκρουσή της με την Καγκελάριο εφέτος εσκίασε την θέση της και κατέστησε το μέλλον της αβέβαιο. Η ΚΚΚ επίσης διέπραξε μια σειρά γκάφες που έπληξαν την δημοτικότητά της. Στην άλλη πλευρά του κόμματος της Μέρκελ, το κόμμα της δεξιάς, AfD, ή Εναλλακτική για την Γερμανία, ξεπήδησε από το μηδέν για να καταλάβει τον περασμένο μήνα κορυφαία θέση στις τοπικές εκλογές της Θουριγγίας . Ωστόσο οι ηγέτες του AfD δεν καταλαμβάνουν περίοπτη θέση στην τελευταία δημοσκόπηση του περιοδικού Focus. Οπωσδήποτε εδώ πρόκειται για το τελευταίο σήμα κινδύνου για το κόμμα της Μέρκελ. Αν θέλει να μείνει στην εξουσία του χρειάζεται αναθεώρηση θέσεων

*Σημ. Μετφρ: Η Σάρα Βάγκενκνεχτ έχει χαρακτηρίσει Προδοσία την απιστία του Τσίπρα στην ετυμηγορία του ελληνικού δημοψηφίσματος και έχει ταχθεί υπέρ του ελληνικού αιτήματος για το γερμανικό πολεμικό χρέος στην Ελλάδα.


Μετάφραση: Μ.Στυλιανού


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Κτήνη. Ένστολα καθάρματα στην υπηρεσία της υπεράσπισης μιας πραξικοπηματικής κυβέρνησης. Δολοφόνοι σε διατεταγμένη υπηρεσία απέναντι στον εχθρό λαό. Οι άνδρες της αστυνομίας στη Λα Πας της Βολιβίας δεν σεβάστηκαν ούτε τα φέρετρα των νεκρών…

Κάνοντας εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων, την Πέμπτη διέλυσαν μια ογκώδη πορεία αντικυβερνητικών διαδηλωτών που είχε στην κεφαλή τα φέρετρα πέντε ανθρώπων. Πέντε αγωνιστών που έχασαν τη ζωή τους από τις δολοφονικές επιθέσεις τους στρατού και της αστυνομίας της Βολιβίας την Τρίτη. Χτύπησαν τη νεκρώσιμη πομπή που είχε μετατραπεί σε λαϊκό ποτάμι οργής…

Χιλιάδες άνθρωποι συμμετείχαν σε αυτή την πορεία που ξεκίνησε από την Ελ Άλτο, σε μικρή απόσταση από τη διοικητική πρωτεύουσα της Βολιβίας, οχυρό του πρώην προέδρου Έβο Μοράλες, ο οποίος μετά το πραξικόπήμα έχει εξοριστεί στο Μεξικό, που του προσέφερε πολιτικό άσυλο.

Στην πλατεία του Αγίου Φραγκίσκου, στο κέντρο της Λα Πας, άνθρωποι που μετέφεραν δύο από τα φέρετρα, καλυμμένα με λουλούδια και την ουιφάλα, την πολύχρωμη σημαία των αυτοχθόνων των Άνδεων, αναγκάστηκαν εξαιτίας του πυκνού νέφους των δακρυγόνων και της επίθεσης τω αστυνομικών να τα αφήσουν για λίγο κάτω… Άφησαν τους νεκρούς τους στο έδαφος μερικά μέτρα μακρυά από ένα στρατιωτικό όχημα αντιμετώπισης ταραχών που έβαλε εναντίον τους…

«Δικαιοσύνη! Δικαιοσύνη!» φώναζαν οι διαδηλωτές, κατηγορώντας τις αρχές ότι άνοιξαν πυρ δύο ημέρες νωρίτερα εναντίον διαδηλωτών οι οποίοι είχαν αποκλείσει το διυλιστήριο της Σενκάτα, μερικά χιλιόμετρα από τη Λα Πας. Ο στρατός και η αστυνομία άνοιξαν πυρ κατά των άοπλων διαδηλωτών… Συνολικά οκτώ άνθρωποι σκοτώθηκαν στα επεισόδια αυτά. Ο συνολικός απολογισμός της μετεκλογικής κρίσης έφθασε έτσι τους 32 νεκρούς, οι 29 εκ των οποίων έχασαν τη ζωή τους μετά την παραίτηση του Μοράλες μετά το πραξικόπημα του στρατού.

«Μας έκαναν κόσκινο από τις σφαίρες», είπε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Ρουφίνο Κόπα, αγρότης, 42 ετών, που συμμετείχε στη διαδήλωση εναντίον της αυτοανακηρυχθείσας μεταβατικής προέδρου Τζανίνε Άνιες που έχει γίνει η πολιτική «μαριονέτα» των πραξικοπηματιών, των ΗΠΑ και των αντιδραστικών συμμάχων τους.

«Απαιτούμε δικαιοσύνη, δεν θέλουμε αυτή η κυρία να είναι πρόεδρος», είπε μια αυτόχθων με το μικρό παιδί της, οκτώ μηνών, στην πλάτη, ζητώντας να μην κατονομαστεί διότι φοβάται ότι θα υποστεί αντίποινα. Η κρατική βία και καταστολή σε όλο το αστικό «μεγαλείο» της…



πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Όλοι έγραφαν ότι έχει χάσει 10 κιλά. Παρόλα αυτά «η φυσική του εμφάνιση δεν ήταν τόσο σοκαριστική, όσο η νοητική του επιδείνωση. Όταν ρωτήθηκε να δώσει το όνομά και την ημερομηνία γέννησής του, εμφανώς πάσχισε για δευτερόλεπτα να ανακαλέσει και τα δύο… Η δυσκολία του να το κάνει ήταν πολύ εμφανής. Ήταν πραγματικός αγώνας γι’ αυτόν να σχηματίσει τις λέξεις και να εστιάσει στον ειρμό της σκέψης του. Μέχρι χθες πάντα ήμουν πολύ σκεπτικός απέναντι σε όσους διατείνονταν ότι η μεταχείριση του Τζουλιάν ισοδυναμούσε με βασανιστήρια κι επίσης πολύ σκεπτικός σε εκείνους που υποστήριζαν ότι υπόκειται σε φαρμακευτική αγωγή εξουθένωσης. Έχοντας ωστόσο παρακολουθήσει τις δίκες στο Ουζμπεκιστάν αρκετών θυμάτων ακραίων βασανιστηρίων, κι έχοντας εργαστεί με επιζήσαντες από τη Σιέρα Λεόνε και αλλού, μπορώ να σας πω ότι ο Τζουλιάν εκδήλωνε αυτά ακριβώς τα συμπτώματα των θυμάτων βασανιστηρίων που εκτίθεται σε φώτα που αναβοσβήνουν, με στόχο την απώλεια προσανατολισμού και σύγχυση… Ένας από τους μεγαλύτερους δημοσιογράφους και σπουδαιότερους διαφωνούντες της εποχής μας βασανίζεται μέχρι θανάτου από το κράτος, μπροστά στα μάτια μας. Να βλέπω τον φίλο μου, έναν άνθρωπο με ευγλωττία, που σκεφτόταν ταχύτερα απ’ όσους έχω γνωρίσει να έχει συρρικνωθεί σε αυτό το κακοποιημένο και ασυνάρτητο ναυάγιο, ήταν αβάσταχτο»!

Τα παραπάνω λόγια δεν ανήκουν σε κάποιο από τους ευφυέστατους συνεργάτες του Τζουλιάν Ασάντζ που είχα την τύχη να γνωρίσω στον Ισημερινό επί Ραφαέλ Κορέα, όταν στο Κίτο παρέδιδαν μαθήματα ψηφιακού ακτιβισμού σε δημοσιογράφους και ακτιβιστές όλου του κόσμου. Ούτε από κάποιον παλιάς κοπής υπέρμαχο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Προέρχονται από βρετανό πρέσβη Γκρεγκ Μάρεϊ, που ήταν παρών όταν στις 21 Οκτωβρίου, ο 48χρονος ιδρυτής των Wikileaks κλήθηκε από τις δικαστικές αρχές.

Η μαρτυρία του βρετανού διπλωμάτη δεν είναι και η μοναδική που επιβεβαιώνει την δεινή θέση στην οποία έχει οδηγηθεί από το αστυνομικό κράτος της Αγγλίας ο Τζουλιάν Ασάντζ ο οποίος μετά την εκδίωξή του από την πρεσβεία του Ισημερινού όπου βρισκόταν εγκλωβισμένος επί 7 χρόνια κρατείται σε μια φυλακή υψίστης ασφαλείας στην Αγγλία. Τα βασανιστήρια που τον υποβάλλει η Αγγλία, ένα υποτίθεται δημοκρατικό και φιλελεύθερο κράτος, επιβεβαιώθηκαν και από τον εμπειρογνώμονα του ΟΗΕ για θέματα βασανιστηρίων, Νιλς Μέλτζνερ, ο οποίος υπογράμμισε ότι ο Ασάντζ, που παραμένει σε απομόνωση 23 ώρες το 24ωρο, ενώ ακόμη κι αυτά τα 45λεπτά της ημέρας της ημέρας που του επιτρέπουν να αθληθεί δεν βλέπει άνθρωπο γιατί ακόμη και κατά την είσοδο και έξοδο από το κελί του έχει απομακρυνθεί κάθε άλλη ανθρώπινη ύπαρξη από τη διαδρομή του, έχει υποστεί βασανιστήρια. Κινδυνεύει ακόμη κι η ζωή του. Εντύπωση μάλιστα προκαλεί η αποκάλυψη ότι σύσσωμος ο φιλελεύθερος Τύπος ανά τον κόσμο, που υποτίθεται ότι μάχεται για την ελευθερία του διαδικτύου, αρνήθηκε να δημοσιεύσει άρθρο γνώμης του εμπειρογνώμονα του ΟΗΕ που αποκάλυπτε και εξέθετε τη βρετανική κυβέρνηση. Μεταξύ άλλων εφημερίδων που επέλεξαν να θάψουν το συγκλονιστικό άρθρο του Νιλς Μέλζερ, το οποίο αναρτήθηκε στο Medium και γράφτηκε με αφορμή την παγκόσμια ημέρα υποστήριξης θυμάτων βασανιστηρίων, στις 26 Ιουνίου, ήταν: Guardian, Financial Times, The Times, Telegraph, New York Times, Washington Post, Newsweek, Thomson Reuters και άλλα…

Ο Ασάντζ που αποτελεί ένα σύγχρονο ήρωα στη μάχη για την ελευθερία της ενημέρωσης, κι είναι ο άνθρωπος που αξιοποίησε στο έπακρο τις συναρπαστικές δυνατότητες που παρέχει το διαδίκτυο, κρατείται απομονωμένος στη φυλακή, σε αναμονή της έκδοσής του στις ΗΠΑ, όπου του έχουν απαγγελθεί 18 κατηγορίες, εκ των οποίων οι 17 είναι για κατασκοπεία και η 1 για χάκινγκ. Αυτές οι κατηγορίες ισοδυναμούν με 175 χρόνια φυλάκισης, που σημαίνει ότι αν ο Ασάντζ περάσει τον Ατλαντικό θα πεθάνει στη φυλακή. Πιθανή έκδοσή του, επομένως, από την Αγγλία θα σημάνει την καταδίκη του με την εσχάτη των ποινών. Κι όσο για την Αγγλία θα αποδειχθεί ότι είναι ένα κράτος – παρίας της διεθνούς νομιμότητας και διώκτης όσων αγωνίζονται για την ελευθερία της ενημέρωσης.

Οι εγκληματικές ευθύνες της Αγγλίας υπογραμμίζονται από το γεγονός ότι συνεχίζει να κρατά φυλακισμένο τον Ασάντζ παρότι εξέτισε την ποινή που του επιβλήθηκε το 2012 επειδή παραβίασε τους όρους της κράτησής του και αναζήτησε πολιτικό άσυλο στην πρεσβεία του Ισημερινού. Ο Ασάντζ κρατείται στην Αγγλία για να παραδοθεί στις ΗΠΑ μόνο και μόνο επειδή αποκάλυψε το 2010 τα εγκλήματα των Αμερικανών στο Ιράκ και το Αφγανιστάν. Αποκάλυψε επίσης και εκατοντάδες χιλιάδες διπλωματικά τηλεγραφήματα από τις αμερικανικές πρεσβείες ανά τον κόσμο, και γι’ αυτό το λόγο ακόμη κι η εσχάτη των ποινών να του ανακοινωθεί θα κάνει πολλούς πολιτικούς ανά τον κόσμο να χαμογελάσουν ικανοποιημένοι, παίρνοντας έτσι την εκδίκησή τους.

Ο Ασάντζ δεν έχει πάψει να γίνεται ενοχλητικός ακόμη και τα τελευταία χρόνια, λέγοντας αλήθειες που εκθέτουν το βαθύ αμερικανικό κράτος. Το έπραξε για παράδειγμα όταν αποκάλυψε ότι η CIA διαθέτει λογισμικό που σε διαδικτυακές επιθέσεις αφήνει ψευδή ίχνη! Αν ισχύει αυτό καταλαβαίνουμε τι σημαίνει για τα ρώσικα ίχνη που πιστοποιήθηκαν στην διαδικτυακή επίθεση που δέχτηκε η Χίλαρι Κλίντον προεκλογικά…

Η τιμωρία του Ασάντζ αποκαλύπτει τα ασφυκτικά όρια των σύγχρονων δημοκρατιών. Οι εγγυήσεις για την ελευθερία και την έκφραση γνώμης είναι σε ισχύ μόνο για όσο καιρό οι πολίτες και ο Τύπος δεν ασκούν τα δικαιώματα τους στον έλεγχο και την αποκάλυψη της εξουσίας. Όταν το δικαίωμα υλοποιείται οι μάσκες πέφτουν και η Αγγλία διεκδικεί τις δάφνες του Ουζμπεκιστάν και της Ζιμπάμπουε…

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Την μεγαλύτερη σφαγή αμάχων την τελευταία πενταετία πραγματοποίησε το Ισραήλ στη Γάζα, από την Τρίτη 12 ως την Πέμπτη 14 Νοεμβρίου. Οι ανηλεείς αεροπορικοί βομβαρδισμοί οδήγησαν στην δολοφονία 34 Παλαιστινίων, μεταξύ των οποίων 8 παιδιά και 3 γυναικών, και στον τραυματισμό 111 άλλων Παλαιστινίων, μεταξύ των οποίων 46 παιδιά και 20 γυναίκες.

Η αρχή της αιματοχυσίας έγινε όταν οι Ισραηλινοί, στο πλαίσιο της τακτικής των εξωδικαστικών επιλεκτικών δολοφονιών, δολοφόνησαν έναν στρατιωτικό ηγέτης της αντάρτικης οργάνωσης Ισλαμικής Τζιχάντ. Οι Παλαιστίνιοι από τη μεριά τους πυροδότησαν περισσότερες από 360 ρουκέτες προς το Ισραήλ. Παρόλα αυτά κανένας Ισραηλινός δεν έχασε τη ζωή του. Η αντιπυραυλική ασπίδα που προστατεύει το Ισραήλ από επιθέσεις κατάφερε να εξουδετερώσει το 90% των πυραύλων που εκτοξεύθηκαν από την Γάζα. Μόνο υλικές ζημιές καταγράφτηκαν στο Ισραήλ, από τους παλαιστινιακούς πυραύλους που συνήθως κατασκευάζονται από ευτελή υλικά, όπως σωλήνες νερού, ενώ το βεληνεκές τους είναι μερικά χιλιόμετρα…

Την ίδια μέρα που οι Ισραηλινοί δολοφόνησαν τον ηγέτη της Τζιχάντ στη Γάζα, Αμπού αλ Άτα, υποστηρίζοντας ότι ήταν επικίνδυνος για την ασφάλεια του Ισραήλ και υπαίτιος επιθέσεων με πυραύλους, επιχείρησαν να δολοφονήσουν κι άλλον ηγέτη της Τζιχάντ στην πρωτεύουσα της Συρίας, Δαμασκό. Να σημειωθεί πώς ήταν η πρώτη φορά από το 2012, όταν το Ισραήλ δολοφόνησε το νούμερο δύο της Χαμάς, που το Ισραήλ προσέφυγε στις επιλεκτικές δολοφονίες. Στόχος αυτή τη φορά ήταν η Ισλαμική Τζιχάντ, ενώ εντύπωση προκαλεί η απόσταση που κράτησε η Χαμάς από τις εχθροπραξίες, αντίθετα με ό,τι συνέβαινε στο παρελθόν.

Οι δολοφονικές επιθέσεις του Ισραήλ εναντίον αμάχων στην πολιορκημένη Γάζα καταδικάστηκαν ευθέως και απερίφραστα από τον απεσταλμένο των Ηνωμένων Εθνών, Νικολάι Μλαντένοβ, που δήλωσε ότι δεν μπορεί να υπάρχει καμιά δικαιολογία για τη δολοφονία αμάχων. Ο απεσταλμένος του ΟΗΕ μάλιστα απέδωσε στο Ισραήλ κι άλλα κίνητρα, καθώς όπως είπε οι βομβαρδισμοί υποσκάπτουν τις προσπάθειες για βελτίωση των κοινωνικο-οικονομικών συνθηκών στη Γάζα. Με άλλα λόγια οι Ισραηλινοί, επικαλούνται αυθαίρετα λόγους ασφαλείας ώστε με τους βομβαρδισμούς να κάνουν ακόμη πιο δύσκολη τη ζωή των κατοίκων της Γάζας, που κατ’ επανάληψη έχει χαρακτηριστεί ως ανοιχτή φυλακή, μιας και από το 2006, τελεί υπό Ισραηλινή πολιορκία. Στον αποκλεισμό της Γάζας συμβάλλει τα μέγιστα και η Αίγυπτος η οποία διατηρεί κλειστό το μοναδικό εκτός Ισραήλ πέρασμα της Γάζας προς τον έξω κόσμο. Ως αποτέλεσμα ούτε και από το αιγυπτιακό έδαφος εισέρχονται στη Γάζα αγαθά που έχουν ανάγκη οι Παλαιστίνιοι. Ούτε καν ιατρικός εξοπλισμός!

Η κατάσταση στη Γάζα έχει επιδεινωθεί απότομα από τον Μάρτιο του 2018 όταν Παλαιστίνιοι αγωνιστές ξεκίνησαν να διαδηλώνουν κάθε Παρασκευή μεσημέρι, στις λεγόμενες Μεγάλες Πορείες για την Επιστροφή, μπροστά στα σύνορα με το Ισραήλ. Έκτοτε ο ισραηλινός στρατός κατοχής, με βάση το υπουργείο Υγείας της Γάζας, έχει δολοφονήσει 313 διαδηλωτές κι έχει τραυματίσει άλλους 8.000. Από τους νεκρούς διαδηλωτές οι 45 ήταν ανήλικοι κι οι 28 κάτω των 16 ετών. Την ίδια περίοδο έχουν χάσει τη ζωή τους 8 Ισραηλινοί.

Η κλιμάκωση της ισραηλινής επιθετικότητας συνδέεται άμεσα με τις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις στο Ισραήλ, μιας και ούτε και οι δεύτερες εκλογές που διεξήχθησαν τον Σεπτέμβριο δεν έγινε δυνατό να οδηγήσουν σε ένα αποτέλεσμα τέτοιο που να επιτρέπει τον σχηματισμό κυβέρνησης χωρίς το Νετανιάχου, ο οποίος διώκεται για διαφθορά. Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου πλέον επιλέγει να ποντάρει στην ένταση με τους Παλαιστινίους, ξέροντας ότι σε περίπτωση προκήρυξης τρίτων εκλογών σε περιβάλλον εχθροπραξιών έχει σοβαρούς λόγους να αυξήσει την επιρροή του. Οι ηγέτες των δύο μικρότερων, μετά το Λικούντ, κομμάτων, Μπένι Γκαντζ επικεφαλής του Μπλε και Λευκό και Αβιγκτόρ Λίμπερμαν του κόμματος Ισραέλ Μπεϊτενού, συμφώνησαν στην τελευταία τους συνάντηση ότι θα κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να αποφύγουν νέες εκλογές, ενώ κατηγόρησαν τον υπόδικο Νετανιάχου ότι τις επιδιώκει, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι Γκαντζ και Λίμπερμαν ποντάρουν στην ειρήνη. Ενδεικτικές του κλίματος παράκρουσης που επικρατεί από το ένα άκρο του πολιτικού φάσματος του Ισραήλ ως το άλλο είναι οι δηλώσεις του Λίμπερμαν ο οποίος κατηγόρησε τον Νετανιάχου για ενδοτικότητα έναντι της Χαμάς, ενώ πίεσε ακόμη και για στρατιωτικές λύσεις, εννοώντας στρατιωτική εισβολή στη Γάζα…

Πρόκειται για αδύνατο ενδεχόμενο μιας και οι Ισραηλινοί θα μέτραγαν εκατοντάδες νεκρούς στρατιώτες. Γι’ αυτό το λόγο αρκούνται να σκοτώνουν εκ του ασφαλούς και από μακριά με τη βοήθεια των F16…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
του Michael Krieger via Liberty Blitzkrieg blog, Ζero Hedge, 11/11/2019

Δυο μέρες πριν ο Βολιβιανός Πρόεδρος Έβο Μοράλες ανατραπεί από τους στρατιωτικούς, Ο Mark Weisbot του Κέντρου Οικονομικών και Πολιτικών Ερευνών έγραψε στο περιοδικό Nation ένα άρθρο-προειδοποίηση για το τι συνέβαινε και πως μπορούσε να εξελιχθεί, με τον τίτλο «Η Κυβέρνηση Τραμπ υποσκάπτει την Δημοκρατία στην Βολιβία».

Εσημείωνε:

Πολυμερείς οργανώσεις, όπως η Οργάνωση Αμερικανικών Κρατών(OAS) δημιουργούν την εντύπωση αμεροληψίας επειδή θεωρητικά ελέγχονται από ομάδα ανόμοιων εθνών. Κάποτε όμως μια μεγάλη δύναμη μπορεί να ασκεί δυσανάλογη επιρροή .

Θεωρητικά θα μπορούσε να είναι σύμπτωση ότι τόσο η κυβέρνηση Τραμπ όσο και η ΟΑΣ επιχείρησαν –χωρίς να παρουσιάσουν κανένα στοιχείο- να στιγματίσουν τις πρόσφατες εκλογές της Βολιβίας. Αλλά είναι πολύ πιθανότερο ότι αυτή η επικίνδυνη, αποκρουστική και αποσταθεροποιητική επιχείρηση κινείται από την Ουάσιγκτον.

Αυτή η «επιχείρηση αποσταθεροποίησης» κορυφώθηκε την Κυριακή, όταν ο Μοράλες παραιτήθηκε υπό την πίεση των στρατιωτικών, εν μέσω κύματος διαμαρτυριών και βίας. Η κατάσταση στην Βολιβία είναι περίπλοκη αλλά ένα πράγμα για το οποίο μπορείτε να είστε σίγουροι είναι ότι όσα ακούτε και διαβάζετε στα αμερικανικά μαζικά ΜΜΕ δεν είναι παρά ένας διογκούμενος ψεκασμός ψεμάτων και προπαγάνδας. Ευτυχώς εγώ συνάντησα έναν χρησιμότατο ιστό βοήθειας, χάρις στον KevinCashman@kevinmcashman : ΙΣΤΟΣ: Εάν δεν είχατε παρακολουθήσει την κατάσταση στην Βολιβία υπάρχει μια κατάληξη. Συνοπτικά, η OAS, μια εσωτερική ντοπαρισμένη αντιπολίτευση (που σαφώς δεν είναι το λαοφιλέστερο κόμμα στην χώρα), τα ΜΜΕ και η κυβέρνηση Τραμπ ανέτρεψαν έναν επιτυχημένο αριστερόν ηγέτη.

Λεπτομερέστερα: Ο Μοράλες εμποδιζόταν από το Σύνταγμα να επιδιώξει μια νέα θητεία, αλλά επιχείρησε να το ξεπεράσει με ένα δημοψήφισμα που έχασε με 51% έναντι 49%. Το Βολιβιανό Ανώτατο Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι ο περιορισμός της θητείας είναι αντισυνταγματικός και έτσι αποφάσισε να ξαναβάλει υποψηφιότητα. Κέρδισε στον πρώτο γύρο με την απαιτούμενη πλειοψηφία 10%, αλλά η Οργάνωση Αμερικανικών Κρατών(OAS) αμέσως αμφισβήτησε την εγκυρότητα του αποτελέσματος. Αυτό πυροδότησε βδομάδες διαδηλώσεων που κορυφώθηκαν στο στρατιωτικό πραξικόπημα. Ο Mark Weisbot αναφέρει ότι η OAS δεν παρουσίασε το παραμικρό στοιχείο για εκλογική νοθεία και επίσης σημειώνει ότι τα 60% του προϋπολογισμού της OAS καλύπτονται από την αμερικανική κυβέρνηση.

Michael Krieger@LibertyBlitz ;

Ενδιαφέρει να σημειωθεί ότι οι στρατιωτικοί δεν ξεσηκώνονται για να ανατρέψουν ηγέτες σε χώρες όπου σημειώνονται μεγάλες διαδηλώσεις, εφόσον αυτοί που ασκούν την εξουσία αρέσουν στην CIA. Κοιτάξτε στην Χιλή και στην Γαλλία. Τίποτα το πειστικότερο.

Φαίνεται ότι αυτό που έγινε στην Βολιβία αποτελεί μέρος του παγκόσμιου πολέμου δι’ αντιπροσώπων που διεξάγει η κυβέρνηση Τραμπ εναντίον χωρών όπως η Κίνα και η Ρωσία , σε μιαν προσπάθεια παρεμπόδισης της συντελούμενης μετάβασης προς έναν πολυκεντρικό γεωπολιτικό κόσμο. Οι πηγές φυσικού πλούτου πάντοτε παίζουν κρίσιμο ρόλο σε τέτοιες συγκρούσεις και η Βολιβία δεν αποτελεί εξαίρεση ,λόγω των τεράστιων αποθεμάτων της σε Λίθιο, ορισμένα από τα οποία ο Μοράλες είχε συμφωνήσει στις αρχές του χρόνου να αξιοποιήσει σε συνεργασία με την Κίνα.

Όπως μετέδωσε το Ρώϋτερ τον Φεβρουάριο: Η Βολιβία επέλεξε ένα κινεζικό κονσόρτσιουμ ως στρατηγικό συνεταίρο της σε νέα προγράμματα ανάπτυξης των κοιτασμάτων Λιθίου αξίας 2,3 δισεκατομμυρίων δολαρίων, ανακοίνωσε η κυβέρνηση, εξασφαλίζοντας στην Κίνα μιαν δυνητική συμμετοχή στα τεράστια ανεκμετάλλευτα αποθέματα του πολύτιμου μετάλλου για ηλεκτρικές μπαταρίες. Το κινεζικό συγκρότημα Xinjiang TBEA Group Co Ltd θα έχει συμμετοχή 49% στην σχεδιαζόμενη κοινή επιχείρηση με την κρατική εταιρεία Λιθίου της Βολιβίας YLB, δήλωσε η βολιβιανή επιχείρηση.

Η Βολιβία έχει μερικά από τα μεγαλύτερα κοιτάσματα Λιθίου στον κόσμο –του σημαντικότερου συστατικού των μπαταριών για ηλεκτρικά αυτοκίνητα προς τα οποία στρέφεται η παγκόσμια βιομηχανία- αλλά δεν έχει ακόμη αρχίσει την εκμετάλλευση του μετάλλου σε εμπορική κλίμακα.

Θα είναι πολύ ενδιαφέρον να παρακολουθήσουμε πως θα εξελιχθούν τα πράγματα στην Βολιβία από εδώ και εμπρός. Μολονότι ο Μοράλες απομακρύνθηκε από την εξουσία, πιστεύω ότι πολλοί από όσους ψήφισαν εναντίον του στο δημοψήφισμα δεν είναι ευτυχείς με τον ερχομό των στρατιωτικών για την διαχείριση της κατάστασης. Μολονότι δεν αναφέρεται στα αμερικανικά μαζικά ΜΜΕ, ο Μοράλες εσημείωσε μεγάλες οικονομικές και κοινωνικές επιτυχίες κατά την διάρκεια της προεδρίας του. Για παράδειγμα, η φτώχεια περιορίστηκε εντυπωσιακά.

Το ποσοστό του πληθυσμού της Βολιβίας που ζει κάτω από το επίπεδο της φτώχειας έπεσε από 65% στο 30%, κατά τα στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας, που δημοσίευσε το Μπλούμπεργκ.

΄Επειτα, το κατά κεφαλήν εισόδημα της Βολιβίας αυξήθηκε πολύ ταχύτερα από τον μέσον όρο των άλλων χωρών της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής ( 160% έναντι 120%)

[Παρένθεση μεταφραστή: Moon of Alabama προσθέτει τα ακόλουθα επιτεύγματα της 12χρονης προεδρίας Μοράλες:

-Πτώση του αναλφαβητισμού:

2006 13,0 %         2018 2,4%

Μείωση Ανεργίας

2006 9,2%            2018 4,1%

Μέτρια Φτώχεια

2006 60,6%          2018 34,6%

Ακραία Φτώχεια

2006 38,2%           2018 15,2% ]


Είτε τον αγαπάτε, τον μισείτε ή είστε αδιάφοροι, είναι αναντίρρητο ότι ο Μοράλες πρόσφερε πολλά σε πολλούς Βολιβιανούς, που πιθανώς δεν θα δεχθούν αδιάφοροι ότι γίνεται εναντίον του ίδιου και των υποστηρικτών του από τους στρατιωτικούς και την αντιπολίτευση. Ας μην ξεχνούμε επίσης ότι ήταν ο πρώτος ιθαγενής Πρόεδρος της Βολιβίας, μιας χώρας με την μεγαλύτερη αναλογία ιθαγενούς πληθυσμού στην Λατινική Αμερική. Αυτή η ιστορία κάθε άλλο παρά τελείωσε.

Σε μεγαλύτερο κάδρο, η κλιμάκωση στην Βολιβία αποτελεί πρόσθετη μαρτυρία της αναπτυσσόμενης ροπής προς το πολιτικό χάος γύρω στον κόσμο, που είναι πιθανό να επιδεινωθεί και να επεκταθεί σε ακόμη περισσότερες περιοχές του πλανήτη. Συνεχίζω να πιστεύω ότι αυτή η αναταραχή είναι σε μεγάλο βαθμό σύμπτωμα των επιθανάτιων σπασμών ενός θνήσκοντος γεωπολιτικού και οικονομικού συστήματος το οποίο κυριάρχησε του κόσμου επί δεκαετίες.

Προσδέστε λοιπόν τις ζώνες σας, τα πράγματα μπορεί να αλλάξουν και να αλλάξουν πολύ γρήγορα, ανεξάρτητα από το που κατοικείτε. ΄Ετσι είναι οι καιροί όπου ζούμε.

Mετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
του Λεωνίδα Βατικιώτη 

Μεγάλη επιτυχία για την Μέρκελ και τον Πούτιν ήταν η απόφαση που έλαβε η Δανία στις 30 Οκτωβρίου να δώσει το πράσινο φως για να διέλθει από τα χωρικά της ύδατα ο αγωγός Nord Stream 2 συνολικού μήκους 1.230 χιλιομέτρων, που θα μεταφέρει ετησίως 55 δισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου. Η απροθυμία της Κοπεγχάγης να δώσει μια οριστική απάντηση στο αίτημα που είχε καταθέσει η Gazprom από τον Απρίλιο του 2017, δημιουργούσε τον κίνδυνο να εκτινάξει το κόστος κατασκευής του αγωγού και να καθυστερήσει την ολοκλήρωσή του. Η αρχική αξία του σχεδίου ανερχόταν σε 9,5 δισ. ευρώ και η προθεσμία ολοκλήρωσης του έργου ήταν το τέλος του 2019, έτσι ώστε από την πρώτη μέρα του νέου χρόνου το φυσικό αέριο από τη Ρωσία να εισέρχεται στη Γερμανία μέσω του αγωγού Nord Stream 2. Αν ωστόσο οι Ρώσοι ήταν διατεθειμένοι να επιβαρυνθούν με 560 εκ. ευρώ επιπλέον, όπως έγινε γνωστό ότι θα στοίχιζε η παράκαμψη των εθνικών υδάτων της Δανίας και η πόντιση του αγωγού στα διεθνή ύδατα όπου η μοναδική υποχρέωση αφορά την τήρηση της νομοθεσίας για το περιβάλλον και την ασφαλή διέλευση των πλοίων, με τίποτε δεν ήταν διατεθειμένοι να χάσουν την προθεσμία ολοκλήρωσης του έργου.

Η σημασία που έχει για τη Ρωσία το τέλος του 2019 υπογραμμίζεται από την λήξη την ίδια ημέρα της συμφωνίας με την Ουκρανία για τη διέλευση του φυσικού αερίου μέσω επίγειων αγωγών από το έδαφός της. Πιθανή καθυστέρηση της παράδοσης του νέου αγωγού υποχρεώνει την Ρωσία να υπογράψει με την Ουκρανία μια νέα συμφωνία και, στην πράξη, να αποδεχθεί η Μόσχα τους εκβιασμούς του Κιέβου. Αν τηρηθεί το αρχικό σχέδιο παράδοσης του έργου στις 31/12/2019 η Μόσχα έχει όλη την ελευθερία κινήσεων να διαπραγματευτεί μια συμφωνία που ναι μεν θα συνεχίσει την τροφοδοσία της Ουκρανίας με ρωσικό φυσικό αέριο, αλλά τη ίδια στιγμή θα μπορεί να αρνηθεί ταπεινωτικούς συμβιβασμούς που θα θέσει το Κίεβο για να συνεχίσει να απομυζά τη Ρωσία με 2-3 δισ. ευρώ ετησίως, ως κόστη διέλευσης.

Το πράσινο φως της Δανίας αποτελεί νίκη της Γερμανίας, ήττα των ΗΠΑ και θρίαμβο της Ρωσίας.

Το Βερολίνο αποδείχτηκε πώς παρά τους συμβιβασμούς που μπορεί να αποδέχεται και τις υποχωρήσεις που μπορεί να κάνει στο πλαίσιο του ανταγωνισμού του με την Ουάσινγκτον, επ’ ουδενί δεν βάζει στη ζυγαριά των διαπραγματεύσεων την ενεργειακή του ασφάλεια. Αντίθετα, δηλαδή με το πώς λειτουργούν χώρες όπως η Ελλάδα, η Γερμανία χαράζει κόκκινες γραμμές τις οποίες τηρεί χωρίς τυμπανοκρουσίες ούτε λεονταρισμούς. Πιθανά κι εξ αιτίας του κατεπείγοντος χαρακτήρα που έχει η ενεργειακή της ασφάλεια λόγω της απόφασης να κλείσει τους πυρηνικούς της αντιδραστήρες μέχρι το 2022.

Από την άλλη, οι αμερικανικοί εκβιασμοί έπεσαν στο κενό, αν και ακόμη οι ΗΠΑ δεν έχουν πει την τελευταία τους λέξη. Τον Ιούλιο ψηφίστηκε από τη ν Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Γερουσίας, με συντριπτική μάλιστα πλειοψηφία, πρόταση του γερουσιαστή Τεντ Κρουζ για την επιβολή κυρώσεων στις εταιρείες που συμμετέχουν στην κοινοπραξία. Τις επόμενες εβδομάδες θεωρείται σίγουρη η ανακοίνωση οικονομικών κυρώσεων, που σε καμιά περίπτωση όμως δεν θα ακυρώσουν το έργο που κατά 87% είναι έτοιμο. Απλώς θα επιβαρύνουν οικονομικά τις γερμανικές πολυεθνικές που συμμετείχαν στην κατασκευή του. Επίσης, θα αποκαλύψουν ότι πίσω από την έγνοια των ΗΠΑ για την ενεργειακή κυριαρχία της Ευρώπης αυτό που κυρίως κρύβεται είναι τα δικά της οικονομικά συμφέροντα και μια συμπεριφορά στις διεθνείς οικονομικές σχέσεις που παραπέμπει στα ήθη της Άγριας Δύσης. Το ζητούμενο των ΗΠΑ είναι η προώθηση του αμερικανικού υγροποιημένου φυσικού αερίου στη ευρωπαϊκή αγορά και το έχουν μάλιστα καταφέρει σε ένα βαθμό. Από την επίσκεψη του Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ στην Ουάσιγκτον όταν υποσχέθηκε να αυξηθούν οι ευρωπαϊκές εισαγωγές υγροποιημένου αερίου, οι εισαγωγές έχουν αυξηθεί κατά 200%! Το πρόβλημα όμως είναι ότι ακόμη και τώρα οι τιμές του παραμένουν μη ανταγωνιστικές. Ξέροντας επομένως η Ουάσινγκτον ότι δεν μπορεί να ανταγωνιστεί το ρωσικό αέριο με όρους ελεύθερης αγοράς επικαλείται πολιτικούς κινδύνους για να επιβάλει τις δικές της εξαγωγές και να βελτιώσει το εμπορικό της ισοζύγιο. Έτσι, διασφαλίζει την γεωπολιτική της ηγεμονία και την ίδια ώρα αυξάνουν τα κέρδη τους οι εταιρείες ορυκτών καυσίμων, που χρηματοδοτούν και στηρίζουν αθρόα τον Τραμπ.

Η Ρωσία τέλος, εξασφαλίζει την ενεργειακή της πρόσβαση στην Ευρώπη. Η αύξηση της συμμετοχής του ρωσικού φυσικού αερίου από το 40% που είναι σήμερα στη ευρωπαϊκή αγορά στο 45-50% την επόμενη δεκαετία σηματοδοτεί την ακύρωση των αμερικανικών σχεδίων για την ανέγερση ενός νέου τείχους, ενεργειακού αυτή τη φορά, που θα διαχωρίζει τη Ρωσία από τη Δυτική Ευρώπη και ταυτόχρονα θα αυξάνει την εξάρτησή της από τις ΗΠΑ. Στις επιτυχίες που καταγράφει η Ρωσία στο ενεργειακό μέτωπο αξίζει επίσης να προστεθεί η συμφωνία με την Ουγγαρία να φτάσει στα εδάφη της ο αγωγός TurkStream που διέρχεται από την Τουρκία, τη Βουλγαρία και τη Σερβία.

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο πρόεδρος της Βολιβίας Έβο Μοράλες ανακοίνωσε την παραίτηση του ύστερα από την παρέμβαση του αρχηγού γενικού επιτελείου ενόπλων δυνάμεων της χώρας ο οποίος ζήτησε την απομάκρυνσή του.

Σε διάγγελμά του κατήγγειλε στο λαό της Βολιβίας και ολόκληρο τον κόσμο «ένα εν εξελίξει πραξικόπημα. Ένα πραξικόπημα εναντίον μιας δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησης… ένα πραξικόπημα εναντίον των κοινωνικών κινημάτων, των εργατών, των πατριωτών και των γηγενών οι οποίοι είχαν οικοδομήσει μια δημοκρατική, πολιτιστική επανάσταση».


Καταδικάζει το πραξικόπημα ο ΣΥΡΙΖΑ

"Ο ΣΥΡΙΖΑ καταδικάζει κατηγορηματικά το πραξικόπημα στη Βολιβία και εκφράζει την αλληλεγγύη του στον πρόεδρο Έβο Μοράλες και στο λαό της Βολιβίας που αγωνίζεται για τη Δημοκρατία και την κοινωνική δικαιοσύνη", σημειώνει η αξιωματική αντιπολίτευση σε ανακοίνωσή της.

"Απέναντι στη βία και την τρομοκρατία των όπλων , η μόνη απάντηση θα πρέπει να είναι ο αγώνας για την Ελευθερία, τη Δημοκρατία, τα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα".

Ενημερωτική εκδήλωση την Τετάρτη στη Θεσσαλονίκη




Είμαστε με τον Evo. Με τους ιθαγενείς. Με τους φτωχούς. Με το Πολυεθνοτικό Κράτος της Βολιβίας.

Την Τετάρτη 13/11, στις 19:00, στο "δρόμο", ενημερωνόμαστε για τις τελευταίες εξελίξεις και συζητάμε με τον Errikos Finalis, υπεύθυνο των σελίδων των "διεθνών" της εφημερίδας "δρόμος".



Δήλωση Σοφίας Σακοράφα

Ένα υποκινούμενο πραξικόπημα είναι σε εξέλιξη στην Βολιβία.
Η προοδευτική κυβέρνηση του Έβο Μοράλες αναγκάστηκε, εκβιαζόμενη, σε παραίτηση από τις ακροδεξιές βίαιες πολιτικές δυνάμεις της χώρας .
Τις τελευταίες μέρες σκηνές βίας εκδηλώθηκαν σε μεγάλες πόλεις της χώρας με εκατοντάδες τραυματίες.
Ταυτόχρονα η ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων αλλά και της αστυνομίας, αντί να περιφρουρήσουν την Ειρήνη και την σταθερότητα στην χώρα, ζήτησαν την παραίτηση του προέδρου Έβο Μοράλες .
Εκφράζω την βαθιά μου αλληλεγγύη στις προοδευτικές και αριστερές δυνάμεις της Βολιβίας και προσωπικά στον Έβο Μοράλες.
Ο λαός της πολύπαθης Βολιβίας, που μετά από αιώνες σκλαβιάς, νεοαποικιακής εκμετάλλευσης και αιματηρών πραξικοπημάτων στάθηκε περήφανος στα πόδια του, θα βγει και από αυτή τη μάχη νικητής υπερασπιζόμενος την κυριαρχία του, την Ειρήνη και την προκοπή του.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Alastair Crooke*, Strategic Culture, 4-11- 2019

Ώωω, νάμαστε πάλι! Το 1967 ήταν η «απειλή» των έτοιμων αραβικών στρατευμάτων (με επακόλουθο τον εξαήμερο πόλεμο κατά της Αιγύπτου και της Συρίας. Το 1980 ήταν το Ιράν(με επακόλουθο τον πόλεμο του Ιράκ κατά του Ιράν). Το 1996 ήταν στρατηγικά σχέδια εναντίον κοσμικών εθνικιστικών αραβικών κρατών, που στιγματίζονταν ως «καταρρέοντα λείψανα της επάρατης Σοβιετικής ΄Ενωσης» και εχθροί του Ισραήλ. Και στους πολέμους του 2003 και 2006, πρώτα εναντίον του Σαντάμ στο Ιράκ και έπειτα κατά του Εσμπολά στον Λίβανο, που απειλούσαν το «πολιτιστικό προγεφύρωμα» της Δύσης στην Μέση Ανατολή, (το Ισραήλ).

Και νάμαστε ξανά, άλλη μια φορά, με το Ισραήλ να μη μπορεί να ζήσει «με ασφάλεια» σε μια περιοχή που περιέχει ένα μαχητικό Εσμπολά.

Καθόλου παράξενο επομένως ότι ο Ρώσος πρεσβευτής στην Βυρηττό Αλεξάντερ Ζασύπκιν αναγνώρισε την πολύ γνωστή πια πρακτική. Σε δηλώσεις του στην Αλ- Αχμπάρ, μια βδομάδα πριν ξεσπάσουν οι διαδηλώσεις στην Βυρηττό, ο πρεσβευτής απέκλεισε την προοπτική εξομάλυνσης των τοπικών εντάσεων και αντιθέτως επεσήμανε ότι η οικονομική κρίση που αναπτυσσόταν επί χρόνια στον Λίβανο θα χρησιμοποιηθεί πιθανώς ως εργαλείο από τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους για να σπείρουν το χάος στον Λίβανο ( και στην παράλληλη οικονομική κρίση του Ιράκ), για να πλήξουν το Εσμπολά και το Χασντ Α-Σααμπί –αντιπάλους του Ισραήλ και των ΗΠΑ στην περιοχή.

Γιατί τώρα; Επειδή αυτό που έπαθε η Αράμκο στις 14 Σεπτεμβρίου (ΣημΜετφ: Καταστροφές Σαουδικών διυλιστηρίων, με βομβαρδισμό από «ντρόουν» και πυραύλους των ανταρτών Χούτις της Υεμένης) συγκλόνισε τόσο το Ισραήλ όσο και την Αμερική: Ο τέως αρχηγός της αεροπορίας του Ισραήλ έγραψε τελευταία: «Οι πρόσφατες εξελίξεις αναγκάζουν το Ισραήλ να ξαναχαράξει την πορεία του στον διάπλου των γεγονότων. Οι τεχνολογικές ικανότητες του Ιράν και των διαφόρων εντεταλμένων του έχουν φτάσει σε ένα επίπεδο από όπου μπορούν πλέον να αλλάξουν την ισορροπία δυνάμεων παγκοσμίως». Όχι μόνο δεν μπόρεσε μέχρι και τώρα κανένα από τα δύο κράτη να διαγνώσει τον τρόπο πραγματοποίησης των πληγμάτων κατά της Αράμκο, αλλά, το χειρότερο, κανένα τους δεν είχε την απάντηση στο τεχνολογικό επίτευγμα που αυτός ο βομβαρδισμός αντιπροσώπευε. Και πράγματι, η απουσία οποιασδήποτε διαθέσιμης «απάντησης» ώθησε εξέχοντα Δυτικό στρατιωτικό αναλυτή να συστήσει ότι οι Σαουδάραβες θα πρέπει να αγοράσουν ρωσικούς αντιαεροπορικούς πυραύλους Πάντσιρ, αντί των αμερικανικών αντιαεροπορικών συστημάτων.

Και ακόμη χειρότερο. Για το Ισραήλ, το ξάφνιασμα με την Αράμκο ήρθε ακριβώς την στιγμή που οι ΗΠΑ άρχιζαν την αποχώρηση από την «άνετη κάλυψη ασφαλείας» της περιοχής –αφήνοντας το Ισραήλ (και τα Κράτη του Περσικού Κόλπου) στην τύχη τους –και τώρα ευάλωτα σε τεχνολογία που ποτέ δεν πίστευαν πως θα αποκτήσουν οι αντίπαλοί τους. Οι Ισραηλινοί –και κυρίως ο πρωθυπουργός τους- μολονότι αντιλαμβανόμενοι την υποθετική δυνατότητα, ποτέ δεν πίστεψαν ότι πραγματικά θα συνέβαινε αμερικανική αποχώρηση και μάλιστα κατά την θητεία της κυβέρνησης Τραμπ.

Αυτό άφησε το Ισραήλ σύξυλο και σε πλήρη σύγχυση. ΄Εκανε την στρατηγική του άνω-κάτω, με τον πρώην αρχηγό της αεροπορίας να εξετάζει τις δύσκολες επιλογές της ισραηλινής κυβέρνησης –από του να προχωρήσει αγέρωχα, έως και την εξέταση της ανάγκης να ανοίξει έναν δίαυλο επικοινωνίας με το Ιράν. Φυσικά αυτή η τελευταία επιλογή θα ήταν πολιτιστικά απεχθής στους περισσότερους Ισραηλινούς. Θα προτιμούσαν μιαν παράτολμη, αιφνιδιαστική, ισραηλινού τύπου «ανατρεπτική πρωτοβουλία» (λ.χ. σαν αυτήν του Ι967) από μιαν προσέγγιση στο Ιράν. Και αυτό είναι ο πραγματικός κίνδυνος.

Δεν φαίνεται η υποκίνηση των διαδηλώσεων στον Λίβανο και στο Ιράκ να αποτελεί μιαν ευθεία αντίδραση στα πάρα πάνω και μάλλον συνδέεται με παλαιά σχέδια (όπως αυτό που αποκαλύφτηκε τελευταία, το στρατηγικό σχέδιο για την αντιμετώπιση του Ιράν, που παρουσίασε ο Σαουδάραβας διάδοχος Μωχαμάντ Μπιν Σαλμάν στον Λευκό Οίκο) και με τα τακτικά στρατηγικά συμβούλια που γίνονταν μεταξύ Μοσσάντ και αμερικανικού Συμβουλίου Ασφαλείας, υπό την προεδρία του Τζων Μπόλτον.

Ανεξάρτητα της πατρότητας, η συνταγή είναι αρκετά γνωστή: Πυροδοτήστε μιαν λαϊκή «δημοκρατική» κίνηση διαμαρτυρίας (βασιζόμενη σε γνήσια δυσφορία).Σχεδιάστε συνθήματα και εκστρατεία Τύπου που να διχάζουν τον πληθυσμό και να μεταθέτουν την λαϊκή οργή από την γενικευμένη δυσαρέσκεια στην στοχοποίηση συγκεκριμένων εχθρών ( στην συγκεκριμένη περίπτωση του Λιβάνου, εναντίον του Εσμπολά, του Προέδρου Αούν και του υπουργού Εξωτερικών Γκεμπράν Μπασσίλ, του οποίου οι συμπάθειες προς τους Εσμπολά και τον Σύρο Πρόεδρο ΄Ασαντ τον καθιστούν κύριο στόχο, ιδίως ως υποψήφιο ηγέτη της πλειοψηφίας των Χριστιανών). Ο στόχος –όπως πάντοτε- είναι η δημιουργία ρήγματος μεταξύ τής πολιτοφυλακής Εσμπολά και του Στρατού και μεταξύ Εσμπολά και του λαού του Λιβάνου.

΄Αρχισε όταν, κατά την συνάντησή του με τον Πρόεδρο Αούν τον Μάρτιο, ο Αμερικανός υπουργός των Εξωτερικών Μάικ Πομπέο παρουσίασε, όπως λέγεται, ένα τελεσίγραφο: Περιορίστε το Εσμπολά ή θα υποστείτε συνέπειες χωρίς προηγούμενο, με κυρώσεις και την απώλεια της αμερικανικής βοήθειας.

Με την έναρξη των διαδηλώσεων, πολλαπλασιάστηκαν οι πληροφορίες για την λειτουργία ενός «επιτελείου επιχειρήσεων» στην Βηρυτό, που διευθύνει και αναλύει τις διαδηλώσεις και για την πλούσια χρηματοδότησή του από τα κράτη του Κόλπου. Αλλά για λόγους που δεν είναι σαφείς οι διαδηλώσεις απέτυχαν. Ο στρατός, που στην αρχή έμεινε περίεργα επιφυλακτικός, τελικά επενέβη στην ελευθέρωση των δρόμων και στην αποκατάσταση μιας σχετικής ομαλότητας. Και οι περίεργα ανησυχητικές προβλέψεις του κυβερνήτη της Κεντρικής Τράπεζας για επικείμενη οικονομική κατάρρευση εξουδετερώθηκαν από άλλους οικονομικούς εμπειρογνώμονες, που παρουσίασαν μιαν λιγώτερο εκφοβιστικήν εικόνα.

Φαίνεται πως ούτε στον Λίβανο, ούτε στο Ιράκ θα ευοδωθούν τελικά τα αμερικανικά σχέδια (δηλαδή ο ευνουχισμός του Εσμπολά και του Χασντ Α-Σααμπί). Στο Ιράκ ωστόσο μπορεί να είναι λιγότερο σίγουρη η έκβαση και πολύ μεγαλύτεροι οι κίνδυνοι που πιθανόν διατρέχουν οι ΗΠΑ υποδαυλίζοντας το χάος, εάν το Ιράκ ολισθήσει στην αναρχία. Η απώλεια των πέντε εκατομμυρίων βαρελιών πετρελαίου ημερησίως θα προκαλέσει κρατήρα στην αγορά πετρελαίου -και στην σημερινή ανήσυχη περίοδο αυτό μπορεί να αρκεί για να ωθήσει την παγκόσμια οικονομία σε ύφεση.

Αλλά αυτό θα ήταν τίποτα, μπροστά στον κίνδυνο που διατρέχουν οι ΗΠΑ, προκαλώντας την μοίρα, με ένα περιφερειακό πόλεμο που φτάνει στο Ισραήλ.

Μήπως όμως υπάρχει ένα ευρύτερο μήνυμα, που συνδέει αυτές τις μεσανατολικές διαδηλώσεις διαμαρτυρίας με εκείνες που εκρήγνυνται σε όλη την Λατινική Αμερική; ΄Ενας αναλυτής (σημ. Mετ: Ο Βραζιλιάνος Πεπέ Εσκομπάρ) εισήγαγε τον όρο « Η Εποχή της Οργής», που εκρέει από «σειρά εστιών βρασμού» κατά μήκος του πλανήτη, από τον Ισημερινό, στην Χιλή, στην Αίγυπτο. Η θέση του είναι ότι Νεοφιλελευθερισμός βρίσκεται παντού κυριολεκτικά σε κατάσταση πυρκαιάς.

΄Εχουμε και στο παρελθόν σημειώσει πως οι ΗΠΑ επιζήτησαν να χρησιμοποιήσουν ως μοχλό τις μοναδικές συνέπειες των δύο Παγκοσμίων Πολέμων και του βάρους του χρέους που αυτοί κληροδότησαν για να εγκαταστήσουν την ηγεμονία του δολαρίου, όπως και την εξ ίσου μοναδική δυνατότητα να εκδίδουν ασύδοτη κρατική πίστωση σε όλο τον πλανήτη, με μηδαμινό κόστος για τις ΗΠΑ (Οι ΗΠΑ απλά τυπώνουν το κρατικό τους νόμισμα). Τα αμερικανικά πιστωτικά ιδρύματα μπορούσαν να σκορπούν πιστώσεις σε όλο τον κόσμο, ουσιαστικά χωρίς κόστος –και να ζουν από την κερδοφορία αυτών των «επενδύσεων». Αλλά τελικά ήρθε ο λογαριασμός: Τα όρια –του να είσαι ο παγκόσμιος «ραντιέρης»- έγιναν ορατά με τις ανισότητες του πλούτου και με την βαθμιαία φτωχοποίηση τής αμερικανικής μεσαίας τάξης που επέφερε η βιομηχανική μετάσταση στο εξωτερικό.

Αλλά υπάρχει ίσως και μια άλλη όψη αυτής της σημερινής Εποχής της Οργής. Είναι το δόγμα «Δεν Υπάρχει Άλλη Επιλογή». Όχι εξαιτίας της έλλειψης δυνατοτήτων, αλλά επειδή οι εναλλακτικές λύσεις είχαν συντριβεί. Στο τέλος των δύο παγκοσμίων πολέμων υπήρχε μια συναίνεση στην ανάγκη ενός διαφορετικού τρόπου ύπαρξης. Να τεθεί τέρμα στην προηγούμενη εποχή της υποτέλειας, μια νέα κοινωνία, ένα νέο Κοινωνικό Συμβόλαιο. Αλλά η συναίνεση αυτή ήταν βραχύβια.

Και -για να συντομεύσουμε μια μακριά ιστορία- εκείνη η μεταπολεμική λαχτάρα για «δικαιοσύνη» ( οτιδήποτε και αν σήμαινε αυτό) καταπνίγηκε βαθμιαία, «άλλες πολιτικές ή οικονομικές επιλογές», οποιουδήποτε χρώματος, στιγματίστηκαν σαν «ψευδείς ειδήσεις» και μετά την μεγάλη δημοσιονομική κρίση του 2008 κάθε είδους δίχτυα ασφαλείας θυσιάστηκαν και ιδιωτικός πλούτος «οικειοποιήθηκε» για τον σκοπό της αποκατάστασης της αξιοπιστίας των τραπεζών, διά της ακεραιότητας του χρέους και της διατήρησης των χαμηλών επιτοκίων. Οι λαοί έγιναν «άτομα» -απομονωμένα- να διαχειριστούν όπως μπορούσαν την προσωπική τους λιτότητα. Συμβαίνει άραγε ότι τώρα οι άνθρωποι αισθάνονται εξαθλιωμένοι διπλά, τόσο από την υλιστική άποψη, με την λιτότητα, όσο και από την άποψη της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, με την υπαγωγή τους σε ένα νέο καθεστώς υποτέλειας;

Η Μέση Ανατολή μπορεί να ξεπεράσει τις σημερινές της κρίσεις (αν και μπορεί και όχι), αλλά ας έχουμε επίγνωση ότι, στην απελπισία που προκαλεί στην Λατινική Αμερική, το δόγμα «Δεν Υπάρχει Εναλλακτική» εξελίσσεται σε λόγο για τους διαδηλωτές να «απανθρακώσουν το Σύστημα». Αυτό συμβαίνει όταν οι εναλλακτικές λύσεις αποκλείονται (αν και χάριν της προστασίας «μας» από την κατάρρευση του Συστήματος).

Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

* Ο ΄Αλαστερ Κρουκ είναι Βρετανός πρώην διπλωμάτης, διεθνώς έγκριτος αναλυτής διεθνών εξελίξεων και διευθυντής του Conflicts Forum, μιας οργάνωσης που αποβλέπει στον πολιτικό διάλογο μεταξύ Δύσης και Ισλάμ.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Αυξάνονται τις τελευταίες ημέρες οι καταγγελίες για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τις δυνάμεις ασφαλείας στη Χιλή, η οποία συγκλονίζεται από μαζικό κίνημα διαμαρτυρίας, ενώ ερευνητές του ΟΗΕ αναμένονται σήμερα στη χώρα.

Βασανιστήρια, σεξουαλική βία, ξυλοδαρμοί και σοβαροί τραυματισμοί από σκάγια: οι οργανώσεις προάσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κάνουν λόγο τις τελευταίες ημέρες για πολλές ωμότητες από την πλευρά των δυνάμεων της τάξης στη διάρκεια της κατάστασης εκτάκτου ανάγκης που επιβλήθηκε στη χώρα και ήρθη τα μεσάνυκτα της Κυριακής.

Μπροστά στην αύξηση των καταγγελιών η Ύπατη Αρμοστής του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, η Μισέλ Μπατσελέτ, πρώην πρόεδρος της Χιλής, ανακοίνωσε την Πέμπτη την αποστολή ερευνητών. Η Διεθνής Αμνηστία επεσήμανε επίσης ότι θα στείλει μία ομάδα στη χώρα.

«Μου αφαίρεσαν τον βολβό του ματιού για να βγάλουν τα σκάγια» που είχαν σφηνωθεί πίσω του, διηγήθηκε ο Έμερσον Γιαρκάν, 30 ετών, από το νοσοκομείο του Σαντιάγο όπου νοσηλεύεται.

Ο τριαντάχρονος, ο οποίος πλέον έχασε το μάτι του, τραυματίστηκε από τα πυρά της αστυνομίας την ώρα που βρισκόταν κοντά στην πλατεία Ιταλίας στο Σαντιάγο, όπου είχαν συγκεντρωθεί σχεδόν 1 εκατομμύριο άνθρωποι την Παρασκευή το βράδυ για να καταγγείλουν τις κοινωνικές ανισότητες στη Χιλή.

Αφού είχε πέσει η νύκτα και οι διαδηλωτές είχαν αρχίσει να διαλύονται η αστυνομία ξεκίνησε να κάνει χρήση δακρυγόνων. «Περίμεναν να σηκωθεί καπνός και άρχισαν να μας πυροβολούν ώστε να μην μπορούμε αν τους δούμε. Όμως αυτός που με πυροβόλησε (…) είδα ότι στόχευσε κατευθείαν στο πρόσωπό μου», πρόσθεσε ο νεαρός.

Οι καταγγελίες αφορούν κυρίως τη μονάδα αντιμετώπισης ταραχών της αστυνομίας, η οποία έχει αναλάβει τη διάλυση των διαδηλωτών, την ώρα που στρατιώτες, οι οποίοι είχαν αναπτυχθεί στο πλαίσιο της κατάστασης έκτακτης ανάγκης, είχαν κυρίως υποστηρικτικό ρόλο.

«Προς το παρόν η μεγάλη πλειονότητα των περιπτώσεων παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εμπλέκουν τους καραμπινέρος της Χιλής», επεσήμανε ο Ροντρίγο Μπούστος νομικός υπεύθυνος στο Εθνικό Ινστιτούτο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (INDH), έναν ανεξάρτητο, κρατικό οργανισμό ο οποίος καταγράφει τους τραυματίες άμεσα από τα νοσοκομεία και τα αστυνομικά τμήματα.

Σεξουαλικές ταπεινώσεις

Από τους 20 ανθρώπους που έχουν σκοτωθεί μετά την έναρξη των ταραχών στις 18 Οκτωβρίου, πέντε έχασαν τη ζωή τους εξαιτίας της επέμβασης των δυνάμεων ασφαλείας, σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Εσωτερικών, της εισαγγελίας και του Ινστιτούτου.

Ο στρατός εμπλέκεται σε τέσσερις θανάτους, ενώ ένας άλλος άνθρωπος έχασε τη ζωή του αφού ξυλοκοπήθηκε από την αστυνομία. Δύο άλλα θύματα σκοτώθηκαν όταν μεθυσμένος οδηγός έπεσε πάνω τους. Τα υπόλοιπα υπέκυψαν στα τραύματα που υπέστησαν σε πυρκαγιές ή λεηλασίες.

Σύμφωνα με την πιο πρόσφατη έκθεση του INDH, 3.193 άνθρωποι συνελήφθησαν και 1.092 τραυματιστήκαν, εκ των οποίων οι 596 από πυρά (σφαίρες, σκάγια).

Ο οργανισμός διευκρίνισε ότι έχουν κατατεθεί 88 προσφυγές , ανάμεσά τους πέντε για ανθρωποκτονία και 17 για βασανιστήρια και σεξουαλική βία.

Παράλληλα το κίνημα ενσωμάτωσης και απελευθέρωσης των ομοφυλόφιλων (Movilh) κατήγγειλε δύο περιπτώσεις «κακοποίησης και ομοφοβικών βασανιστηρίων» σε δύο αστυνομικά τμήματα προαστίου του Σαντιάγο.

Μία περίπτωση, που έχει λάβει μεγάλες διαστάσεις στη Χιλή, αφορά έναν φοιτητή ιατρικής.

Σύμφωνα τον δικηγόρο του INDH Πάμπλο Ριβέρα, ο νεαρός άνδρας «υποβλήθηκε σε σοβαρές ταπεινώσεις που ισοδυναμούν με βασανιστήρια, με τα πιο σοβαρά να είναι σεξουαλικής φύσης. Αναγκάστηκε να γδυθεί εντελώς, τον έδεσαν με χειροπέδες και τον χτύπησαν. Φαίνεται ότι κακοποιήθηκε σεξουαλικά από τους καραμπινέρος με ένα γκλομπ».

Μια άλλη περίπτωση αφορά έναν άνδρα 21 ετών «ο οποίος κρατήθηκε επί πέντε ημέρες στο Σαντιάγο», σύμφωνα με το Movilh.

Ο ειδησεογραφικός ιστότοπος The Clinic δημοσίευσε επίσης μαρτυρίες γυναικών που κατήγγειλαν ότι έπεσαν θύματα σεξουαλικής βίας μετά τη σύλληψή τους.

Η αποστολή της Διεθνούς Αμνηστίας θα έχει στόχο «να συγκεντρώσει μαρτυρίες και να βρει έγγραφα που να επιβεβαιώνουν τις καταγγελίες για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τα πιθανά εγκλήματα διεθνούς δικαίου προκειμένου να βοηθήσει τα θύματα», επεσήμανε σε ανακοίνωσή της η Έρικα Γκεβάρα Ρόσας διευθύντρια της ΜΚΟ για την Αμερική.

Ήρθη η κατάσταση εκτάκτου ανάγκης που είχε επιβληθεί στη διάρκεια των ταραχών

Η κατάσταση εκτάκτου ανάγκης που είχε επιβληθεί στο μεγαλύτερο μέρος της Χιλής εξαιτίας των ταραχών και των μαζικών κινητοποιήσεων ήρθη τα μεσάνυχτα της Κυριακής προς Δευτέρα (05:00 της Δευτέρας ώρα Ελλάδας), όπως ανακοίνωσε χθες η προεδρία.

Ο πρόεδρος Σεμπαστιάν Πινιέρα «υπέγραψε τα απαραίτητα διατάγματα ώστε τη Δευτέρα 28η Οκτωβρίου από τις 00:00 να αρθεί η κατάσταση έκτακτης ανάγκης σε όλες τις περιφέρειες και τις κοινότητες όπου είχε επιβληθεί», ανέφεραν οι υπηρεσίες του.

Ο αρχηγός του κράτους είχε αναγγείλει την προσεχή άρση των μέτρων εξαίρεσης προχθές Σάββατο, ταυτόχρονα με έναν ευρύ ανασχηματισμό της κυβέρνησής του, στην προσπάθειά του να κατευνάσει τη σοβαρότερη κοινωνική κρίση στη χώρα της Λατινικής Αμερικής εδώ και δεκαετίες.

Η κατάσταση έκτακτης ανάγκης κηρύχθηκε τη 18η Οκτωβρίου στην πρωτεύουσα Σαντιάγο και τη μητροπολιτική περιοχή της πριν επεκταθεί στις περισσότερες επαρχίες, εν μέσω των βίαιων επεισοδίων και των λεηλασιών που ξέσπασαν με αφορμή την αύξηση κατά 3% και πλέον της τιμής του εισιτηρίου του μετρό της πρωτεύουσας αλλά γρήγορα γενικεύτηκαν, λόγω της γενικευμένης δυσαρέσκειας για τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες και τις ανισότητες.

Χιλιάδες άνδρες του στρατού αναπτύχθηκαν στους δρόμους, κάτι άνευ προηγουμένου μετά το τέλος της δικτατορίας του Αουγκούστο Πινοτσέτ (1973-1990), ενώ δεκάδες σούπερ μάρκετ, πρατήρια καυσίμων, οχήματα, σταθμοί του μετρό λεηλατούνταν, καταστρέφονταν, πυρπολούνταν. Οι ένοπλες δυνάμεις επέβαλαν νυχτερινή απαγόρευση της κυκλοφορίας στο Σαντιάγο, μέτρο που ήρθη το Σάββατο.

Ο απολογισμός των ταραχών αυτού του μήνα αναθεωρήθηκε προς το χειρότερο το Σάββατο το βράδυ, στους 20 νεκρούς. Ο υπουργός Εσωτερικών Αντρές Τσάντγουικ εξήγησε ότι ένα «απανθρακωμένο πτώμα» βρέθηκε μέσα σε σούπερ μάρκετ που είχε υποστεί εμπρησμό μερικές ημέρες νωρίτερα.

Από αυτούς τους είκοσι νεκρούς οι περισσότεροι χάθηκαν στις πυρκαγιές κατά τη διάρκεια λεηλασιών. Πέντε σκοτώθηκαν από πυρά δυνάμεων ασφαλείας, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία.

Την Παρασκευή, πάνω από ένα εκατομμύρια πολίτες συγκεντρώθηκαν στο κέντρο της πρωτεύουσας και πολλών άλλων μεγάλων πόλεων για να καταγγείλουν τις κοινωνικές ανισότητες, που γέννησε το νεοφιλελεύθερο μοντέλο που επιβλήθηκε επί των ημερών της στρατιωτικής χούντας του Πινοτσέτ και ουδέποτε αμφισβητήθηκε μετά την επάνοδο της χώρας στη δημοκρατία. Οι κινητοποιήσεις, μικρότερης κλίμακας, συνεχίστηκαν το Σαββατοκύριακο.

Μια δημοσκόπηση που δημοσιεύθηκε χθες κατέγραψε ότι η δημοτικότητα του Πινιέρα έχει καταποντιστεί στο 14%, στο χαμηλότερο επίπεδο που έχει καταγράψει οποιοσδήποτε πρόεδρος της Χιλής μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας. Η εφημερίδα La Tercera, που δημοσίευσε την έρευνα αυτή που διενεργήθηκε για λογαριασμό της από το ινστιτούτο Cadem, χαρακτήρισε το ποσοστό του δισεκατομμυριούχου επιχειρηματία ο οποίος επέστρεψε στην εξουσία στη Χιλή το 2017 «ιστορικό χαμηλό».

Παρά τις δεσμεύσεις του Πινιέρα ότι θα επιδιώξει να συναφθεί ένα νέο «κοινωνικό συμβόλαιο» και τις εξαγγελίες για μεταρρυθμίσεις υπέρ των ασθενέστερων στρωμάτων, το 80% του δείγματος έκρινε ότι τα κυβερνητικά μέτρα είναι ανεπαρκή.


πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Την προσπάθεια πραξικοπήματος εναντίον του κατήγγειλε εκ νέου ο πρόεδρος της Βολιβίας Έβο Μοράλες, την ώρα που ανακοίνωνε σήμερα το πρωί ότι, με καταμετρημένο το 98,42% των ψήφων των εκλογών της περασμένης Κυριακής, επιτυγχάνει τη διαφορά 10 ποσοστιαίων μονάδων, που του επιτρέπει να επανεκλεγεί από τον πρώτο γύρο.

Οι βίαιες διαδηλώσεις εναντίον του Μοράλες ξεκίνησαν τη Δευτέρα, με την είδηση ότι τα προκαταρκτικά αποτελέσματα της εκλογικής αναμέτρησης προέβλεπαν την επανεκλογή του μακροβιότερου ηγέτη της περιοχής.

Οι διαδηλωτές, που σύμφωνα με τον Μοράλες υποκινούνται από την δεξιά αντιπολίτευση και τον κυριότερο αντίπαλό του, πρώην πρόεδρο Κάρλος Μέσα, έχουν επιτεθεί σε κέντρα καταμέτρησης ψήφων, επιχειρώντας να τα πυρπολήσουν, καθώς και σε υποστηρικτές του Μοράλες, που αποτελούνται κυρίως από αυτόχθονες της Βολιβίας.

«Καταλαβαίνω την απελπισία της δεξιάς, δε θέλουν να αναγνωρίσουν τη νίκη μου, δε θέλουν να αναγνωρίσουν την ψήφο των αυτοχθόνων, όπως ακριβώς στο παρελθόν… Είμαστε όλοι άνθρωποι, είμαστε όλοι κομμάτι της Βολιβιανής οικογένειας, μπορούμε να έχουμε τις ιδεολογικές διαφορές μας, αλλά η σπορά μίσους κατά των αυτοχθόνων και η μη αναγνώριση της ψήφου τους είναι απλά ρατσισμός», είπε ο Μοράλες σε συνέντευξη τύπου την Τετάρτη το πρωί.

«Ένα πραξικόπημα είναι σε εξέλιξη, που υλοποιείται από τη δεξιά με ξένη υποστήριξη… Ποιες είναι οι μέθοδοι αυτής της απόπειρας πραξικοπήματος; Δεν αναγνωρίζουν ούτε περιμένουν τα εκλογικά αποτελέσματα, καίνε τα εκλογικά δικαστήρια, θέλουν να ανακηρύξουν τον υποψήφιο που ήρθε δεύτερος ως νικητή», είπε στους συγκεντρωμένους δημοσιογράφους.

Την Τρίτη η Βολιβιανή κυβέρνηση, μέσω του υπουργού Εξωτερικών Ντιέγκο Παρύ, κάλεσε τον Οργανισμό Αμερικανικών Κρατών να διεξάγει επιπλέον ελέγχους επί της εγκυρότητας της τελικής καταμέτρησης των ψήφων, με τον Γενικό Γραμματέα του ΟΑΚ, Λουίς Αλμάγκρο, να αποδέχεται την πρόσκληση. Παρατηρητές του ΟΑΚ βρίσκονταν έτσι κι αλλιώς στη Βολιβία, όπως και άλλοι διεθνείς παρατηρητές, που δεν ανέφεραν κάποια παρατυπία επί της διαδικασίας.

Μέχρι στιγμής η αντιπολίτευση δεν έχει απαντήσει στην ανακοίνωση νίκης του Μοράλες, με το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ να προειδοποιεί για «σοβαρές συνέπειες» τη Βολιβία. Στον αντίποδα, ο Μοράλες απολαμβάνει τη στήριξη του προέδρου της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο, που δήλωσε: «Ας υψώσουμε τις σημαίες της αλληλεγγύης και ας κινητοποιηθούμε ενάντια στο πραξικόπημα στη Βολιβία και τη Λατινική Αμερική, κατά του φασισμού όπως εκφράζεται μέχρι στιγμής».

Αυτή θα είναι η τέταρτη θητεία του Έβο Μοράλες στη Βολιβιανή προεδρία, με τη χώρα της Λατινικής Αμερικής να καταφέρνει μεγάλες προόδους στην αντιμετώπιση της φτώχειας και της ανισότητας στα 13 χρόνια κυβέρνησης του Κινήματος προς τον Σοσιαλισμό (Movimiento al Socialismo – MAS).

πηγή, το είδαμε εδώ

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου