Articles by "Κόσμος"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κόσμος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων


PEPE ESCOBAR • JANUARY 21, 2022
Μετάφραση : Μ. Στυλιανού


Τρεις δεν είναι πλήθος: Η σύνοδος κορυφής Ιράν-Ρωσίας αυτή την εβδομάδα, παράλληλα με στρατιωτικές ασκήσεις Ρωσίας- Ιράν-Κίνας στη Θάλασσα του Ομάν, εν όψει συνάντησης Σι-Πούτιν σε δύο εβδομάδες, υποδηλώνει ένα ταχέως προωθούμενο στρατηγικό όραμα για τις τρεις Ευρασιατικές δυνάμεις.

Η επίσημη επίσκεψη του Ιρανού προέδρου Ιμπραήμ Ραϊσί στη Ρωσία, μετά από πρόσκληση του Βλαντιμίρ Πούτιν, προκάλεσε μια από τις πιο εντυπωσιακές γεωπολιτικές εικόνες του 21ου αιώνα: Τον Ραϊσί να κάνει τις απογευματινές προσευχές του στο Κρεμλίνο.

Αναμφισβήτητα, περισσότερο από τις ώρες των σταθερών συζητήσεων για τους γεωπολιτικούς, γεωοικονομικούς, ενεργειακούς, εμπορικούς, γεωργικούς, μεταφορών και αεροδιαστημικούς φακέλους, αυτή η απεικόνιση θα αποτυπωθεί σε όλο τον Παγκόσμιο Νότο ως ένα εύγλωττο σύμβολο της συνεχιζόμενης, αδυσώπητης διαδικασίας ευρασιατικής ολοκλήρωσης.

Ο Ραϊσί πήγε στο Σότσι και στη Μόσχα έτοιμος να προσφέρει στον Πούτιν ουσιαστική συνέργεια για να αντιμετωπίσει μια παρακμάζουσα, μονοπολική αυτοκρατορία όλο και πιο επιρρεπή στον παραλογισμό. Κατέστησε σαφές στην αρχή των τριών ωρών των συζητήσεών του με τον Πούτιν ότι: Η ανανεωμένη σχέση μας δεν πρέπει να είναι «βραχυπρόθεσμη ή τακτική – θα είναι μόνιμη και στρατηγική».

Ο Πούτιν πρέπει να απολάμβανε τους χειμάρρους νοήματος που δημιουργήθηκαν σε μία από τις δηλώσεις του Ραϊσί: «Αντιστεκόμαστε στους Αμερικανούς για περισσότερα από 40 χρόνια».

Ωστόσο, πολύ πιο παραγωγικό, ήταν «ένα έγγραφο στρατηγικής συνεργασίας» μεταξύ του Ιράν και της Ρωσίας, το οποίο ο Ραϊσί και η ομάδα του παρουσίασαν σε Ρώσους αξιωματούχους.

Ο Ραϊσί τόνισε ότι αυτός ο οδικός χάρτης «μπορεί να καθορίσει την προοπτική για τουλάχιστον 20 χρόνια μπροστά», ή τουλάχιστον να διευκρινίσει «τη μακροπρόθεσμη στρατηγική αλληλεπίδραση μεταξύ της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν και της Ρωσικής Ομοσπονδίας».

Ο υπουργός Εξωτερικών Χοσεΐν Αμίρ-Αμπντολαχιάν επιβεβαίωσε ότι και οι δύο πρόεδροι ανέθεσαν στους κορυφαίους διπλωμάτες τους να εργαστούν για τον οδικό χάρτη. Πρόκειται, στην πραγματικότητα, για την επικαιροποίηση προηγούμενης 20ετούς συνθήκης συνεργασίας που υπεγράφη το 2001, η οποία αρχικά προοριζόταν να διαρκέσει 10 χρόνια και στη συνέχεια παρατάθηκε δύο φορές για πέντε χρόνια.

Βασικό στοιχείο της νέας 20ετούς στρατηγικής εταιρικής σχέσης μεταξύ των δύο γειτόνων είναι βέβαιο ότι θα είναι ένα ευρασιατικό δίκτυο εκκαθάρισης, που θα έχει σχεδιαστεί για να ανταγωνίζεται το SWIFT, το παγκόσμιο σύστημα ανταλλαγής μηνυμάτων μεταξύ τραπεζών.

Ξεκινώντας από τη Ρωσία, το Ιράν και την Κίνα (RIC), ο μηχανισμός αυτός έχει τη δυνατότητα να ενώσει τα κράτη μέλη του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης (SCO), της Οικονομικής Ένωσης Εurasia (EAEU), του ASEAN, του BRICS και άλλων περιφερειακών οργανισμών εμπορίου/ασφάλειας. Το συνδυασμένο γεωοικονομικό βάρος όλων αυτών των παραγόντων θα προσελκύσει αναπόφευκτα πολλούς άλλους σε ολόκληρο τον Παγκόσμιο Νότο, ακόμη και από την Ευρώπη.

Η βάση υπάρχει ήδη. Η Κίνα εγκαινίασε το διασυνοριακό διατραπεζικό σύστημα πληρωμών (CIPS) το 2015, χρησιμοποιώντας το γουάν. Η Ρωσία ανέπτυξε το σύστημα μεταφοράς οικονομικών μηνυμάτων (SPFS). Η οικοδόμηση ενός ανεξάρτητου, ρώσο-κινεζικού χρηματοπιστωτικού συστήματος με τη σύνδεση των δύο δεν θα πρέπει να αποτελεί πρόβλημα. Το κύριο ερώτημα είναι της επιλογής του τυποποιημένου νομίσματος - ενδεχομένως του γουάν.

Μόλις το σύστημα τεθεί σε λειτουργία, αυτό θα είναι ιδανικό για το Ιράν, το οποίο θέλει πολύ να αυξήσει το εμπόριο με τη Ρωσία, αλλά παραμένει ανάπηρο από τις κυρώσεις των ΗΠΑ. Το Ιράν έχει ήδη υπογράψει εμπορικές συμφωνίες και συμμετέχει σε μακροπρόθεσμη στρατηγική ανάπτυξη τόσο με τη Ρωσία όσο και με την Κίνα.

Ο νέος χάρτης πορείας

Όταν ο Amir-Abdollahian περιέγραψε την επίσκεψη του Raisi στη Ρωσία ως «σημείο καμπής στην πολιτική της καλής γειτονίας και κοιτάζοντας προς την Ανατολή», έδινε τη σύντομη εκδοχή του οδικού χάρτη που ακολούθησε η νέα ιρανική κυβέρνηση: «μια γειτονική πολιτική, μια πολιτική με επίκεντρο την Ασία με επίκεντρο την Ανατολή και μια διπλωματία με επίκεντρο την οικονομία».

Αντίθετα, η μόνη de facto «πολιτική» που ανέπτυξε η συλλογική Δύση κατά τόσο της Ρωσίας όσο και του Ιράν είναι οι κυρώσεις. Συνεπώς, η εκμηδένισή τους βρίσκεται στην κορυφή της ημερήσιας διάταξης για τη Μόσχα και την Τεχεράνη. Το Ιράν και τα ΕΑΕ έχουν ήδη προσωρινή συμφωνία. Αυτό που χρειάζονται, αργά ή γρήγορα, είναι να γίνουν πλήρεις εταίροι σε μια ζώνη ελεύθερων συναλλαγών.

Ενώ ο Amir-Abdollahian επαίνεσε την επίλυση διαφορών με γείτονες όπως το Ιράκ και το Τουρκμενιστάν, και την αναδιαμόρφωση της διπλωματικής σκακιέρας με το Ομάν, το Κατάρ, το Κουβέιτ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ακόμη και τη Σαουδική Αραβία, ο Πρόεδρος Raisi – απευθυνόμενος στη ρωσική Βουλή – επέλεξε να περιγράψει λεπτομερώς πολύπλοκα ξένα σχέδια για την αποστολή δικτύων τρομοκρατών Takfiri σε «νέες αποστολές από τον Καύκασο στην Κεντρική Ασία».

Όπως είπε ο Ραϊσί, "η εμπειρία έχει δείξει ότι μόνο η καθαρή Ισλαμική σκέψη μπορεί να αποτρέψει το σχηματισμό εξτρεμισμού και τρομοκρατίας Τακφιρί".

Ο Raisi ήταν αμείλικτος για την Αυτοκρατορία: «Η στρατηγική της κυριαρχίας έχει πλέον αποτύχει, οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται στην πιο αδύναμη θέση τους και η δύναμη των ανεξάρτητων εθνών βιώνει ιστορική ανάπτυξη». Και σίγουρα γοήτευσε τη ρωσική Βουλή με την ανάλυση του ΝΑΤΟ:

"Το ΝΑΤΟ συμμετέχει σε διείσδυση στους γεωγραφικούς χώρους διαφόρων χωρών με το πρόσχημα της προστασίας. Και πάλι, απειλούν ανεξάρτητα κράτη. Η εξάπλωση του δυτικού μοντέλου, η αντίθεση στις ανεξάρτητες δημοκρατίες, η αντίθεση στην αυτοπροσδιορισμό των λαών – αυτό ακριβώς περιλαμβάνεται στην ημερήσια διάταξη του ΝΑΤΟ. Είναι μόνο μια εξαπάτηση, βλέπουμε την εξαπάτηση στη συμπεριφορά τους, η οποία τελικά θα οδηγήσει στη διάλυσή τους."

Το κύριο θέμα του Raisi ήταν η «αντίσταση», και αυτό αποτυπώθηκε σε όλες τις συναντήσεις του. Τόνισε ιδιαίτερα τις αφγανικές και ιρακινές αντιστάσεις: «Στη σύγχρονη εποχή, η έννοια της αντίστασης διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στις εξισώσεις αποτροπής».

Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν έχει να κάνει με αυτή την αντίσταση: «Σε διαφορετικές ιστορικές περιόδους ανάπτυξης του Ιράν, κάθε φορά που το έθνος μας έχει υψώσει το λάβαρο του εθνικισμού, της ανεξαρτησίας ή της επιστημονικής ανάπτυξης, έχει αντιμετωπίσει κυρώσεις και πιέσεις από τους εχθρούς του ιρανικού έθνους», τόνισε ο Ραϊσί.

Σχετικά με τη πυρηνική συμφωνία, με το νέο γύρο διαπραγματεύσεων στη Βιέννη, που για όλους τους πρακτικούς σκοπούς εξακολουθεί να έχει ακυρωθεί, ο Ραϊσί δήλωσε, "η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν εξετάζει σοβαρά την επίτευξη συμφωνίας εάν τα άλλα μέρη σοβαρολογούν για την αποτελεσματική και λειτουργική άρση των κυρώσεων".

Ο καθηγητής του Πανεπιστημίου της Τεχεράνης Mohammad Marandi, τώρα στη Βιέννη ως υψηλόβαθμος σύμβουλος της ιρανικής αντιπροσωπείας, συγκρίνει την εμπειρία του με τις αρχικές διαπραγματεύσεις JCPOA το 2015, όπου ήταν παρατηρητής. Ο Μαράντι σημειώνει ότι όσον αφορά τους Αμερικανούς, «είναι η ίδια νοοτροπία: Είμαστε το αφεντικό, έχουμε ειδικά προνόμια." "Δεν επίκειται συμφωνία", τονίζει. Οι Αμερικανοί αρνούνται να παράσχουν εγγυήσεις: «Το κύριο πρόβλημα είναι το πεδίο εφαρμογής των κυρώσεων, θέλουν να διατηρήσουν πολλές από αυτές στη θέση τους. Στην πραγματικότητα δεν θέλουν τη JCPOA. Βασικά έχουν την ίδια στάση όπως κατά τη προεδρία του Τραμπ.»

Ο Marandi προτείνει πρακτικές λύσεις. Κατάργηση όλων των κυρώσεων μέγιστης πίεσης. Αποδεχτείτε "μια λογική διαδικασία επαλήθευσης, εάν δεν έχετε καμία πρόθεση να εξαπατήσετε ξανά τον ιρανικό λαό". Δώστε εγγυήσεις ώστε "Οι Ιρανοί να γνωρίζουν ότι δεν θα παραβιάσετε ξανά τη συμφωνία. Το Ιράν δεν θα δεχθεί απειλές ή προθεσμίες κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων". Είναι απίθανο οι Αμερικανοί να δεχτούν ποτέ κάτι από τα παραπάνω.

Η αντίθεση μεταξύ των διοικήσεων Raisi και του προκατόχου του Rouhani είναι έντονη: "Με την ελπίδα να πάρει κάτι από τη Δύση, η προηγούμενη κυβέρνηση σπατάλησε σοβαρές ευκαιρίες τόσο με την Κίνα όσο και με τη Ρωσία. Τώρα είναι μια εντελώς διαφορετική ιστορία», λέει ο Marandi.

Η κινεζική πλευρά είναι αρκετά ενδιαφέρουσα. Ο Marandi σημειώνει πώς ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών Amir-Abdolliahan μόλις επέστρεψε από την Κίνα και πως το μόνο έθνος στη Δυτική Ασία από το οποίο μπορούν να εξαρτώνται αξιόπιστα οι Κινέζοι είναι το Ιράν. Αυτό είναι ενσωματωμένο στην 20ετή στρατηγική συμφωνία τους, πολλές θετικές πτυχές της οποίας θα πρέπει να υιοθετηθούν από τον μηχανισμό Ρωσίας-Ιράν.


Οι γενεαλόγοι ενός νέου κόσμου

Η ουσία της έκθεσης του Raisi στη Δούμα (Ρωσική Βουλή) είναι ότι το Ιράν κερδίζει μάχες σε δύο διαφορετικά μέτωπα: κατά της τρομοκρατίας Salafi-τζιχάντ και κατά της αμερικανικής εκστρατείας μέγιστης οικονομικής πίεσης.

Και αυτό τοποθετεί το Ιράν σε πολύ καλή θέση ως εταίρο της Ρωσίας, με το «εκτεταμένο οικονομικό δυναμικό του, ειδικά στους τομείς της ενέργειας, του εμπορίου, της γεωργίας, της βιομηχανίας και της τεχνολογίας».

Γεωοικονομικά, ο Ραϊσί σημείωσε πως "η προνομιακή γεωγραφική θέση του Ιράν, ειδικά στο διάδρομο Βορρά-Νότου, μπορεί να καταστήσει το εμπόριο από την Ινδία στη Ρωσία και την Ευρώπη λιγότερο ακριβό και πιο ανθηρό".

Ήδη από το 2002, η Ρωσία, το Ιράν και η Ινδία υπέγραψαν συμφωνία για τη δημιουργία του Διεθνούς Διαδρόμου Μεταφορών Βορρά-Νότου (INSTC), ενός πολύτροπου δικτύου μεταφοράς 7.200 χιλιομέτρων/σιδηροδρομικού/οδικού φορτίου που συνδέει την Ινδία, το Ιράν, το Αφγανιστάν, το Αζερμπαϊτζάν, τη Ρωσία και την Κεντρική Ασία μέχρι την Ευρώπη ως εναλλακτικό διάδρομο μεταφορών προς τη διώρυγα του Σουέζ. Τώρα ο Πούτιν και ο Ραϊσί θέλουν μέγιστη ώθηση για το INSTC.

Η επίσκεψη του Ραϊσί πραγματοποιήθηκε λίγο πριν ξεκινήσει στη Θάλασσα του Ομάν μια κρίσιμη κοινή άσκηση, με την κωδική ονομασία «Ζώνη Θαλάσσιας Ασφάλειας του 2022», η οποία ξεκίνησε στη Θάλασσα του Ομάν, στην πραγματικότητα βόρεια του Ινδικού Ωκεανού, με θαλάσσιες και αερομεταφερόμενες μονάδες του ιρανικού, κινεζικού και ρωσικού ναυτικού.

Η Θάλασσα του Ομάν συνδέεται με το στρατηγικής σπουδαιότητας Στενό του Χορμούζ, το οποίο συνδέεται με τον Περσικό Κόλπο. Οι κάτοικοι του Πενταγώνου της στρατηγικής "Ινδο-Ειρηνικός" δύσκολα θα το καταπιούν.

Όλα τα παραπάνω σημαίνουν βαθύτερη διασύνδεση. Η συνάντηση Πούτιν-Ραϊσί προηγείται κατά δύο εβδομάδες της συνάντησης Πούτιν-Σι κατά την έναρξη των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων στο Πεκίνο – και αναμένεται να φέρουν τη στρατηγική εταιρική σχέση Ρωσίας-Κίνας στο επόμενο επίπεδο.

Μια νέα Ευρασιατική τάξη που περιλαμβάνει τη συντριπτική πλειοψηφία του παγκόσμιου πληθυσμού είναι ένα έργο σε ταχεία πρόοδο. Η Κίνα χρησιμοποιώντας την Ευρασία ως το μεγαλύτερο στάδιο για να αναβαθμίσει τον παγκόσμιο ρόλο της, παράλληλα με την ταχέως εξελισσόμενη σίνο-ρώσο-ιρανική αλληλεπίδραση, έχει μεγαλύτερες επιπτώσεις στη ζωή των δυτικών φρουρών της αυτοκρατορικής «τάξης που βασίζεται σε κανόνες».

Η από-δυτικοποίηση της παγκοσμιοποίησης, από κινεζικής πλευράς, περιλαμβάνει μια εντελώς νέα ορολογία («κοινότητα κοινού πεπρωμένου»). Και δεν υπάρχουν πιο κραυγαλέα παραδείγματα "κοινού πεπρωμένου" από τη βαθύτερη διασυνδεσή του τόσο με τη Ρωσία όσο και με το Ιράν.


Ένα από τα κρίσιμα γεωπολιτικά ερωτήματα της εποχής μας είναι πώς μια αναδυόμενη, δήθεν κινεζική ηγεμονία θα αρθρωθεί. Εάν οι πράξεις μιλούν πιο δυνατά από τα λόγια, τότε η σινική ηγεμονία φαίνεται χαλαρή, εύπλαστη και χωρίς αποκλεισμούς, εντελώς διαφορετική από την αμερικανική ποικιλία. Πρώτον, αφορά την απόλυτη πλειοψηφία του Παγκόσμιου Νότου, ο οποίος θα συμμετέχει και θα την εκφράζει.

Το Ιράν είναι ένας από τους ηγέτες του Παγκόσμιου Νότου. Η Ρωσία, βαθιά ενεπλάκη στην από-δυτικοποίηση της παγκόσμιας διακυβέρνησης, κατέχει μια μοναδική θέση – διπλωματικά, στρατιωτικά, ως πάροχος ενέργειας – ως ειδικός αγωγός μεταξύ Ανατολής και Δύσης: Η αναντικατάστατη ευρασιατική γέφυρα και εγγυήτρια της παγκόσμιας σταθερότητας του Νότου.

Όλα αυτά παίζονται τώρα. Δεν είναι περίεργο το γεγονός ότι οι ηγέτες των τριών βασικών ευρασιατικών δυνάμεων συναντώνται και διεξάγουν συζητήσεις αυτοπροσώπως, μέσα σε λίγες μόνο ημέρες. Καθώς ο ατλαντικός άξονας πνίγεται σε ύβρεις, αλαζονεία και ανικανότητα. Καλώς ήρθατε στις γενεές του ευρασιατικού, μετά-δυτικού κόσμου.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Finian Cunningham, Strategic Culture

[ Ο συντάκτης του άρθρου, παλαιός Βρετανός δημοσιογράφος και συγγραφέας διετέλεσε στέλεχος μεγάλων ειδησεογραφικών οργανισμών. ΄Εχει αρθρογραφήσει εκτενώς για τις διεθνείς υποθέσεις και τα άρθρα του δημοσιεύονται σε διάφορες γλώσσες. Τo παρόν υψώνει επίκαιρα την αυλαία, φωτίζοντας το τραπέζι της αναμέτρησης.]

Μετάφραση: Μ. Στυλιανού

Ο Βλαντιμίρ Πούτιν είναι γνωστός ως στρατηγικός σκακιστής. Φαίνεται ότι ο κόσμος θα δει ποιες είναι οι ικανότητές του και στο πόκερ.

Η Ρωσία έχει δηλώσει ότι δεν μπλοφάρει για τα κατηγορηματικά αιτήματά της για ασφάλεια εν όψει των διαπραγματεύσεων υψηλού επιπέδου με Αμερικανούς ομολόγους της στη Γενεύη. Ο υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ δεσμεύθηκε αυτή την εβδομάδα ότι η Ρωσία θα λάβει σκληρή γραμμή, υποδεικνύοντας ότι ο χρόνος για αόριστους συμβιβασμούς έχει τελειώσει.

Η ιστορία έχει αποδείξει ότι τα λόγια και οι υποσχέσεις είναι αναλώσιμα όταν πρόκειται για ηγέτες των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ που παρέχουν διαβεβαιώσεις στη Ρωσία για μη επίθεση. Τρεις δεκαετίες μιλιταρισμού του ΝΑΤΟ που καταπατούν τα σύνορα της Ρωσίας είναι αρκετή απόδειξη.

Στο εξής, θα πρέπει να υπάρχουν νομικά δεσμευτικοί κανόνες για τη διαχείριση της ασφάλειας. Αυτό εξακολουθεί να μην εγγυάται την τήρηση. Αρκετές συνθήκες ελέγχου όπλων έχουν ανατιναχθεί από τις αμερικανικές κυβερνήσεις από τον Ψυχρό Πόλεμο. Ωστόσο, ένα νομικό πλαίσιο αποτελεί βασική προϋπόθεση. Ωστόσο, μετά από αυτό, πρέπει να υπάρχει ένας αξιόπιστος εναλλακτικός μηχανισμός προειδοποίησης για την επιβολή των κανόνων.

Τα αιτήματα που υπέβαλε η Μόσχα ορίζουν ότι η στρατιωτική συμμαχία του ΝΑΤΟ υπό την ηγεσία των ΗΠΑ παύει οποιαδήποτε ανατολική επέκταση, συμπεριλαμβανομένης της ένταξης πρώην Σοβιετικών Δημοκρατιών όπως η Ουκρανία και η Γεωργία. Δεύτερον, οι ΗΠΑ πρέπει να αποσύρουν τους πυραύλους που έχουν εγκαταστήσει στην ανατολική Ευρώπη, όπως στην Πολωνία και τη Ρουμανία ή οποιαδήποτε άλλα προγραμματισμένα για εγκατάσταση στα κράτη της Βαλτικής.

Το γεγονός ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες απάντησαν με αποδοχή διαπραγματεύσεων στη Γενεύη στις 10 Ιανουαρίου καθώς και συνομιλιών του ΝΑΤΟ με Ρώσους αξιωματούχους στις 12 Ιανουαρίου δείχνει ότι η Ουάσινγκτον και οι σύμμαχοί της έχουν καταγράψει τη σοβαρότητα των ανησυχιών της Μόσχας. Αυτές οι ανησυχίες σιγοβράζουν εδώ και χρόνια σχετικά με την αδυσώπητη επέκταση του ΝΑΤΟ από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου. Ωστόσο, οι πρόσφατες εντάσεις σχετικά με την Ουκρανία, στις οποίες η Ρωσία έχει κατηγορηθεί αβάσιμα ότι σχεδιάζει να εισβάλει, έχουν κάνει την υπομονή της Μόσχας να ξεχειλίζει.

Όπως το βλέπει η Ρωσία, οι ΗΠΑ και οι εταίροι τους στο ΝΑΤΟ είναι αυτοί που δημιούργησαν την επικίνδυνη αστάθεια και τον κίνδυνο πολέμου από την απερίσκεπτη στρατιωτική τους συγκέντρωση στην ανατολική Ευρώπη και στην Ουκρανία ειδικότερα.

Η άμεση απάντηση για τη διεξαγωγή συνομιλιών στη Γενεύη από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ σίγουρα σηματοδοτεί αλλαγή στάσης. Εδώ και χρόνια, οι Αμερικανοί και οι Ευρωπαίοι απορρίπτουν τις νουθεσίες της Ρωσίας. Απίστευτα, το ΝΑΤΟ δεν έχει πραγματοποιήσει συναντήσεις υψηλού επιπέδου με τη Ρωσία εδώ και σχεδόν δυόμισι χρόνια.

Τώρα ξαφνικά, φαίνεται ότι η Ουάσιγκτον και οι σύμμαχοί της στο ΝΑΤΟ επιτέλους δίνουν προσοχή. Ωστόσο, τα σημάδια είναι ότι οι δυτικές δυνάμεις παραμένουν ανίκανες να κατανοήσουν τις απαιτήσεις ασφαλείας της Ρωσίας. Οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ έχουν ήδη απορρίψει έντονα τις ρωσικές κόκκινες γραμμές για να αποκλείσουν περαιτέρω επέκταση προς ανατολάς.

Εκπρόσωπος του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας του Λευκού Οίκου δήλωσε για τις επικείμενες διαπραγματεύσεις στη Γενεύη ότι οι ΗΠΑ δεν θα λάβουν αποφάσεις χωρίς τη συμβολή άλλων συμμάχων και εταίρων του ΝΑΤΟ, συμπεριλαμβανομένης της Ουκρανίας. Αυτό σημαίνει ότι η αρχική απάντηση της Ουάσιγκτον στη Ρωσία θα περιοριστεί από τις αντιρωσικές, παράλογες απόψεις της Πολωνίας, των κρατών της Βαλτικής και του ανισόρροπου καθεστώτος του Κιέβου.

Ο εκπρόσωπος του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας αναφέρθηκε ότι οι διαπραγματεύσεις δεν θα περιλαμβάνουν «τίποτα για τους συμμάχους και τους εταίρους μας χωρίς τους συμμάχους και τους εταίρους μας, συμπεριλαμβανομένης της Ουκρανίας... Η προσέγγιση του Προέδρου Μπάιντεν για την Ουκρανία ήταν σαφής και συνεπής: να ενώσει τη συμμαχία πίσω από δύο δρόμους – την αποτροπή και τη διπλωματία. Είμαστε ενωμένοι ως συμμαχία για τις συνέπειες που θα αντιμετωπίσει η Ρωσία εάν κινηθεί εναντίον της Ουκρανίας».

Με άλλα λόγια, τα σημάδια είναι ότι η Ουάσιγκτον εξακολουθεί να μην λαμβάνει το μήνυμα. Ουσιαστικά, επιμένει στην αλαζονική αυταπάτη της μονομέρειας και της ρωσοφοβίας απέναντι στη Ρωσία.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Μόσχα γνωρίζει ότι πρέπει να είναι έτοιμη να υψώσει το δίλημμα σε ένα επίπεδο που ισοδυναμεί με άμεση υπαρξιακή απειλή για τις ΗΠΑ. Μόνο σε αυτή τη σοβαρή κατάσταση θα γίνει κατανοητή η γλώσσα ανησυχίας για την ασφάλεια. Αυτό σημαίνει ότι η Ρωσία λέει ότι δεν μπλοφάρει και ότι υπάρχει μια σειρά από στρατιωτικές-τεχνικές επιλογές.

Ποιες μπορεί να είναι αυτές οι επιλογές;

Ο Ράντι Μάρτιν, αναλυτής με έδρα τις ΗΠΑ, εκτιμά ότι η Μόσχα θα θέσει επειγόντως την απειλή ενός πυρηνικού πολέμου στο κεφάλι της Ουάσιγκτον για να αφυπνίσει τους ανυπόφορους Αμερικανούς στην πραγματικότητα για το πόσο μακριά έχουν παρασυρθεί οι μηχανορραφίες τους.

«Η Ρωσία έχει διακηρύξει αυτό που απαιτεί για τη ζωτική εθνική της ασφάλεια. Ρωσία θα εξηγήσει στις Ηνωμένες Πολιτείες τι απαιτεί και θα αναμένει νομική συμφωνία. Οτιδήποτε λιγότερο από αυτό θα είναι δυσοίωνο για τη Δύση. Εάν οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ δεν κινηθούν γρήγορα για να εξασφαλίσουν την ασφάλεια που αναμένει η Ρωσία, τότε η Μόσχα θα κινηθεί γρήγορα για να βάλει ένα πυρηνικό στιλέτο στο λαιμό τους. Θα περιλαμβάνει υποβρύχια τακτικά πυρηνικά όπλα με δυνατότητες κρούσης μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, πλήγματα πυραύλων κρουζ εντός λίγων λεπτών, εκμηδένιση της δυτικής διαστημικής άμυνας και ηλεκτρονικό πόλεμο που αχρηστεύει τη ναυτική και αεροπορική άμυνα.»

Φαίνεται σημαντικό ότι τον περασμένο μήνα η Ρωσία εκτόξευσε επιτυχώς έναν αντι-δορυφορικό πύραυλο. Ήταν ένα σοκ για τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ. Προφανώς, ήταν μια επίδειξη του τι θα μπορούσε να κάνει η Ρωσία στους αμερικανικούς αμυντικούς δορυφόρους που θα καθιστούσε τις Ηνωμένες Πολιτείες ανυπεράσπιστες.

Ο Αμερικανός σχολιαστής Τζον Ρέιτσελ λέει ότι η Ρωσία θα μπορούσε να μεταφέρει τα πυραυλικά της συστήματα στην υποτιθέμενη αυλή του Μπάρμπα Σαμ.

«Οι υπερηχητικοί πύραυλοι κρουζ στην Κούβα, τη Βενεζουέλα και τη Νικαράγουα μπορούν να τραβήξουν την προσοχή κάποιου μεταξύ ποτηριών κοκτέιλ στην Ουάσινγκτον», παρατηρεί στεγνά.

Η ανάπτυξη υπερηχητικών όπλων από τη Ρωσία της δίνει μιαν υπεροχή έναντι των Ηνωμένων Πολιτειών.

Η τελευταία κίνηση ακολουθεί το προηγούμενο της τοποθέτησης βαλλιστικών πυραυλικών συστημάτων από τις ΗΠΑ στην ανατολική Ευρώπη, σε απόσταση λίγων λεπτών από την Μόσχα. Ως εκ τούτου, για τη Ρωσία να τοποθετήσει όπλα κρούσεως λίγα λεπτά από την ισοπέδωση της Ουάσιγκτον δεν είναι αδικαιολόγητη επιθετικότητα. Αντίθετα, αναπροσαρμόζουν την ισορροπία του τρόμου που οι εφησυχασμένοι Αμερικανοί κυβερνήτες έχουν συνηθίσει να πιστεύουν ότι μόνο αυτοί έχουν το μονοπώλιο του πρώτου πλήγματος.

Ένα πράγμα φαίνεται σίγουρο. Οι επικείμενες συνομιλίες ασφαλείας μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας διαμορφώνονται έτσι που να μην μοιάσουν με προηγούμενες.

Η Ρωσία έχει εξαντλήσει κάθε όριο αντοχής για περαιτέρω αμερικανική διπλοπροσωπία και κενές διαβεβαιώσεις. Εάν δεν υπάρξουν εκτεταμένες εγγυήσεις ασφαλείας, τότε η επόμενη κίνηση είναι να θέσει η Ρωσία ορισμένα σοβαρά στρατιωτικά χαρτιά στο τραπέζι.

Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν είναι γνωστός ως στρατηγικός σκακιστής. Φαίνεται ότι ο κόσμος θα δει ποιες είναι οι ικανότητές του στο πόκερ.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Zero Hedge,Jan 07, 2022
Authored by Pepe Escobar via The Saker blog,
Μετάφραση: Μ. Στυλιανού

Στέπα στη φωτιά: Έγχρωμη Επανάσταση του Καζακστάν

Τόσος φόβος και απέχθεια έχει να κάνει με το φυσικό αέριο; Όχι ακριβώς.

Το Καζακστάν συγκλονίστηκε στο χάος σχεδόν εν μία νυκτί, καταρχήν, λόγω του διπλασιασμoύ των τιμών του υγροποιημένου αερίου, το οποίο έφθασε το (ρωσικό) ισοδύναμο των 20 ρουβλίων ανά λίτρο (συγκρίνετε το με κατά μέσο όρο 30 ρούβλια στην ίδια τη Ρωσία).

Αυτή ήταν η σπίθα για πανεθνικές διαμαρτυρίες που εκτείνονται σε κάθε γεωγραφικό πλάτος από τον κορυφαίο επιχειρηματικό κόμβο Almaty μέχρι τα λιμάνια Aktau και Atyrau της Κασπίας θάλασσας, ακόμη και την πρωτεύουσα Nur-Sultan, πρώην Αστάνα.

Η κεντρική κυβέρνηση αναγκάστηκε να μειώσει την τιμή του φυσικού αερίου στο ισοδύναμο των 8 ρουβλίων το λίτρο. Ωστόσο, αυτό προκάλεσε μόνο το επόμενο στάδιο των διαμαρτυριών, απαιτώντας χαμηλότερες τιμές τροφίμων, τέλος της εκστρατείας εμβολιασμού, χαμηλότερη ηλικία συνταξιοδότησης για μητέρες με πολλά παιδιά και – τελευταίο αλλά εξίσου αξιοσημείωτο – αλλαγή καθεστώτος, με το δικό του σύνθημα: Shal, ket! ("Κάτω ο γέρος.")

Ο «γέρος» δεν είναι άλλος από τον εθνικό ηγέτη Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγιεφ, 81 ετών, ο οποίος ακόμη και όταν παραιτήθηκε από την προεδρία το 2019, μετά από 29 χρόνια στην εξουσία, παραμένει από κάθε πρακτική άποψη η εξέχουσα γκρίζα αρχή του Καζακστάν,ως επικεφαλής του Συμβουλίου Ασφαλείας και ρυθμιστής της εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής.

Η προοπτική μιας ακόμη έγχρωμης επανάστασης αναπόφευκτα έρχεται στο μυαλό: ίσως τουρκουάζ-κίτρινο – αντανακλώντας τα χρώματα της εθνικής σημαίας του Καζακστάν. Ειδικά επειδή ακριβώς στη στιγμή, οξυδερκείς παρατηρητές ανακάλυψαν ότι οι συνήθεις ύποπτοι – η αμερικανική πρεσβεία – είχαν ήδη «προειδοποιήσει» για μαζικές διαδηλώσεις ήδη από τις 16 Δεκεμβρίου 2021.

Το Μειντάν στο Αλμάτι; Α ναι. Αλλά είναι περίπλοκο…
Αλμάτι στο χάος


Για τον έξω κόσμο, είναι δύσκολο να καταλάβουμε γιατί μια μεγάλη δύναμη εξαγωγής ενέργειας όπως το Καζακστάν πρέπει να αυξήσει τις τιμές φυσικού αερίου για τον δικό του πληθυσμό.

Ο λόγος είναι – τι άλλο – αχαλίνωτος νεοφιλελευθερισμός και τα παροιμιώδη παιχνίδια της ελεύθερης αγοράς. Από το 2019 το υγροποιημένο αέριο διακινείται ηλεκτρονικά στο Καζακστάν. Έτσι, η διατήρηση των ανώτατων ορίων τιμών – ένα έθιμο δεκαετιών – σύντομα κατέστη αδύνατη, καθώς οι παραγωγοί αντιμετώπιζαν συνεχώς την πώληση του προϊόντος τους κάτω από το κόστος καθώς η κατανάλωση εκτινασσόταν στα ύψη.

Είναι αρκετά ενδεικτικό ότι οι διαμαρτυρίες ξεκίνησαν στην πόλη Zhanaozen, χτυπώντας στο κέντρο πετρελαίου / φυσικού αερίου του Mangystau. Και είναι επίσης ενδεικτικό ότι η το κέντρο της αναταραχής στράφηκε αμέσως στην εθισμένη στο αυτοκίνητο Almaty, τον πραγματικό επιχειρηματικό κόμβο του έθνους, και όχι στην απομονωμένη, κυβερνητική πρωτεύουσα, βαριά με υποδομές, ανάμεσα στις στέπες.

Στην αρχή ο Πρόεδρος Kassym-Jomart Tokayev φαινόταν να έχει πιαστεί σε κατάσταση ελαφιού τυφλωμένου από προβολείς. Υποσχέθηκε την επιστροφή των ανώτατων ορίων τιμών, κήρυξε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και απαγόρευση κυκλοφορίας τόσο στο Αλμάτι όσο και στο Μανγκιστάου (πανεθνικό στη συνέχεια), ενώ αποδέχθηκε μαζικά την παραίτηση της τρέχουσας κυβέρνησης και διόρισε έναν απρόσωπο αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, τον Αλικάν Σμάιλοφ, προσωρινό πρωθυπουργό μέχρι το σχηματισμό νέου υπουργικού συμβουλίου.

Ωστόσο, αυτό δεν θα μπορούσε ενδεχομένως να περιορίσει την αναταραχή. Σε μια αστραπιαία γρήγορη διαδοχή, είχαμε την καταιγίδα του Almaty Akimat (γραφείο δημάρχου). διαδηλωτές πυροβολούν το στρατό. ένα μνημείο του Ναζαρμπάγιεφ κατεδαφίζεται στο Ταλντίκοργκαν, κατάληψη της πρώην κατοικίας του στο Αλμάτι, αποσύνδεση από το διαδίκτυο όλης της χώρας, από τον κρατικό οργανισμό τηλεπικοινωνιών, και προσχώρησηαρκετών μελών της Εθνοφρουράς στις μάζες των διαδηλωτών στο Aktau – συμπεριλαμβανομένων των τεθωρακισμένων οχημάτων. Τα ΑΤΜ εξαφανίστηκαν.

Και τότε η Αλμάτι, βυθισμένη στο απόλυτο χάος, ουσιαστικά καταλήφθηκε από τους διαδηλωτές, συμπεριλαμβανομένου του διεθνούς αεροδρομίου της, το οποίο το πρωί της Τετάρτης ήταν υπό ενισχυμένη ασφάλεια, και το βράδυ είχε γίνει κατεχόμενο έδαφος.

Ο εναέριος χώρος του Καζακστάν, εν τω μεταξύ, έπρεπε να αντιμετωπίσει ένα εκτεταμένο μποτιλιάρισμα ιδιωτικών τζετ που έφευγαν προς τη Μόσχα και τη Δυτική Ευρώπη. Αν και το Κρεμλίνο σημείωσε ότι ο Νουρ-Σουλτάν δεν είχε ζητήσει ρωσική βοήθεια, μια «ειδική αντιπροσωπεία» σύντομα πετούσε από τη Μόσχα. Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ τόνισε με προσοχή, «είμαστε πεπεισμένοι ότι οι Φίλοι μας από το Καζακστάν μπορούν να επιλύσουν ανεξάρτητα τα εσωτερικά προβλήματά τους», προσθέτοντας, «είναι σημαντικό να μην παρεμβαίνει κανείς από έξω».

Συνομιλίες γεωστρατηγικής

Πώς μπόρεσαν όλα να εκτροχιαστούν τόσο γρήγορα;

Μέχρι τώρα, το παιχνίδι διαδοχής στο Καζακστάν είχε θεωρηθεί ως επί το πλείστον ως επιτυχία σε όλη τη Βόρεια Ευρασία. Οι τοπικοί κυβερνώντες, οι κερδοσκόποι με ξένους, οι ολιγάρχες και οι ελίτ όλοι διατήρησαν όλα τα φέουδα και τις πηγές εισοδήματός τους. Και όμως μου είπαν εμπιστευτικά στο Nur-Sultan, στα τέλη του 2019, ότι θα υπάρξουν σοβαρά προβλήματα στο μέλλον, όταν κάποιες περιφερειακές φυλές θα έρθουν να εισπράξουν - όπως και να αντιμετωπίσουν τον "γέρο" Nazarbayev και το σύστημα που έθεσε σε εφαρμογή.

Ο Τοκάγιεφ πράγματι απηύθυνε την παροιμιώδη έκκληση «να μην υποκύψετε σε εσωτερικές και εξωτερικές προκλήσεις" - κάτι λογικό - ωστόσο διαβεβαίωσε επίσης ότι η κυβέρνηση «δεν θα πέσει». Λοιπόν, είχε ήδη πέσει, ακόμη και μετά από μια έκτακτη συνάντηση στην προσπάθεια να αντιμετωπίσει το μπερδεμένο πλέγμα κοινωνικό-οικονομικών προβλημάτων με την υπόσχεση ότι όλα τα «νόμιμα αιτήματα»από τους διαδηλωτές θα ικανοποιηθούν.

Αυτό δεν λειτούργησε ως κλασικό σενάριο αλλαγής καθεστώτος – τουλάχιστον αρχικά. Η κατάσταση ήταν ενός άμορφου καθεστώτος χάους, καθώς τα εύθραυστα καζακικά ιδρύματα εξουσίας ήταν απλώς ανίκανα να κατανοήσουν την ευρύτερη κοινωνική δυσφορία. Μια αρμόδια πολιτική αντιπολίτευση είναι ανύπαρκτη: δεν υπάρχει πολιτική εναλλαγή. Η κοινωνία των πολιτών δεν έχει διαύλους έκφρασης.

Έτσι, ναι: υπάρχει μια εξέγερση που συνεχίζεται . Και όλοι είναι χαμένοι. Αυτό που δεν είναι ακόμα σαφές είναι ποιες συγκρουόμενες φυλές αναζωπυρώνουν τις διαμαρτυρίες – και ποια είναι η ατζέντα τους σε περίπτωση που έχουν μια ευκαιρία στην εξουσία. Εξάλλου, καμία «αυθόρμητη» διαμαρτυρία δεν μπορεί να εμφανιστεί ταυτόχρονα σε όλο αυτό το απέραντο έθνος σχεδόν εν μία νυκτί.

Το Καζακστάν ήταν η τελευταία δημοκρατία που εγκατέλειψε την καταρρέουσα ΕΣΣΔ πριν από τρεις δεκαετίες, τον Δεκέμβριο του 1991. Υπό τον Ναζαρμπάγιεφ, υιοθέτησε αμέσως μια αυτοαποκαλούμενη πολυδιάστατη πολιτική. Μέχρι σήμερα, ο Nur-Sultan τοποθετήθηκε επιδέξια ως βασικός διπλωματικός μεσολαβητής – από τις συζητήσεις για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα ήδη από το 2013 έως τον πόλεμο στη Συρία από το 2016. Ο στόχος: να εδραιωθεί ως η πεμπτουσία της γέφυρας μεταξύ Ευρώπης και Ασίας.

Οι Κινεζικοί Νέοι Δρόμοι του Μεταξιού, ή BRI, ξεκίνησαν επίσημα από τον Xi Jinping στο Πανεπιστήμιο Nazarbayev τον Σεπτέμβριο του 2013. Αυτό συνέβη να συμβαδίζει γρήγορα με την ιδέα του Καζακστάν για την ευρασιατική οικονομική ολοκλήρωση, η οποία κατασκευάστηκε μετά το κυβερνητικό πρόγραμμα δαπανών του Ναζαρμπάγιεφ, Nurly Zhol ("Bright Path"), το οποίο σχεδιάστηκε για να τροφοδοτήσει την οικονομία μετά τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008-9.

Τον Σεπτέμβριο του 2015, στο Πεκίνο, ο Nazarbayev ευθυγραμμίστηκε με το Nurly Zhol με το BRI, ωθώντας εκ των πραγμάτων το Καζακστάν στην καρδιά της νέας ευρασιατικής τάξης ολοκλήρωσης. Γεωστρατηγικά, το μεγαλύτερο μεσόγειο έθνος στον πλανήτη έγινε το κύριο έδαφος αλληλεπίδρασης των κινεζικών και ρωσικών οραμάτων, bri και της Οικονομικής Ένωσης eurasia (EAEU).

Μια τακτική αντιπερισπασμού

Για τη Ρωσία, το Καζακστάν είναι ακόμη πιο στρατηγικό από ό, τι για την Κίνα. Ο Νουρ-Σουλτάν υπέγραψε τη συνθήκη του ΟΣΣΑ το 2003. Είναι βασικό μέλος της ΕΑΕΕ. Και τα δύο έθνη έχουν τεράστιους στρατιωτικούς-τεχνικούς δεσμούς και διεξάγουν στρατηγική διαστημική συνεργασία στο Μπαϊκονούρ. Τα ρωσικά έχουν το καθεστώς επίσημης γλώσσας, που ομιλείται από το 51% των πολιτών της δημοκρατίας.

Τουλάχιστον 3,5 εκατομμύρια Ρώσοι ζουν στο Καζακστάν. Είναι ακόμα νωρίς για εικασίες σχετικά με μια πιθανή «επανάσταση»με εθνικά χρώματα απελευθέρωσης εάν το παλαιό σύστημα τελικά καταρρεύσει. Αλλά ακόμα και αν συμβεί αυτό, η Μόσχα δεν θα χάσει ποτέ όλη τη σημαντική πολιτική επιρροή της.

Συνεπώς, το άμεσο πρόβλημα είναι να διασφαλιστεί η σταθερότητα του Καζακστάν. Οι διαδηλώσεις πρέπει να διασκορπιστούν. Θα υπάρξουν πολλές οικονομικές παραχωρήσεις. Το μόνιμο αποσταθεροποιητικό χάος απλά δεν μπορεί να γίνει ανεκτό – και η Μόσχα το γνωρίζει από καρδιάς. Ένα άλλο – τροχαίο – τύπου Maidan (πραξικόπημα στηνπλατεία Maidan του Κιέβου το 2014) αποκλείεται.

Η εξίσωση της Λευκορωσίας έδειξε πώς ένα ισχυρό χέρι μπορεί να πραγματοποιήσει θαύματα. Ωστόσο, οι συμφωνίες του ΟΣΣΑ δεν καλύπτουν τη βοήθεια σε περίπτωση εσωτερικής πολιτικής κρίσης – και ο Tokayev δεν φαινόταν διατεθειμένος να υποβάλει τέτοιο αίτημα.

Μέχρι που το έκανε. Κάλεσε τον ΟΣΣΑ να παρέμβει για την αποκατάσταση της τάξης. Θα υπάρξει στρατιωτική απαγόρευση κυκλοφορίας. Και ο Nur-Sultan μπορεί ακόμη και να κατασχέσει τα περιουσιακά στοιχεία αμερικανικών και βρετανικών εταιρειών που φέρονται να χρηματοδοτούν τις διαδηλώσεις.

Έτσι το παρουσίασε ο Nikol Pashinyan, πρόεδρος του Συλλογικού Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΣΣΑ και πρωθυπουργός της Αρμενίας: ο Tokayev επικαλέστηκε μια «απειλή για την εθνική ασφάλεια» και την «κυριαρχία» του Καζακστάν, «που προκλήθηκε, μεταξύ άλλων, από εξωτερικές παρεμβάσεις». Έτσι, ο ΟΣΣΑ «αποφάσισε να στείλει ειρηνευτικές δυνάμεις» για να εξομαλύνουν την κατάσταση, «για περιορισμένο χρονικό διάστημα».

Οι συνήθεις αποσταθεροποιητικοί ύποπτοι είναι γνωστοί. Μπορεί να μην έχουν την απήχηση, την πολιτική επιρροή και την απαραίτητη ποσότητα δούρειων ίππων για να κρατήσουν το Καζακστάν στη φωτιά επ 'αόριστον.

Τουλάχιστον οι ίδιοι οι Δούρειοι Ίπποι είναι πολύ σαφείς. Θέλουν άμεση απελευθέρωση όλων των πολιτικών κρατουμένων. αλλαγή καθεστώτος· προσωρινή κυβέρνηση «αξιόπιστων» πολιτών· και – τι άλλο – «ακύρωση όλων των συμμαχιών με τη Ρωσία».

Και τότε όλα εμφανίζονται σε επίπεδο γελοίας φάρσας, καθώς η ΕΕ αρχίζει να καλεί τις αρχές του Καζακστάν να «σεβαστούν το δικαίωμα σε ειρηνικές διαδηλώσεις». Όπως επέτρεψε την πλήρη αναρχία, ληστεία, λεηλασία, εκατοντάδες οχήματα κατεστραμμένα, επιθέσεις με τουφέκια εφόδου, ΑΤΜ και ακόμη και το Duty Free στο αεροδρόμιο almaty εντελώς λεηλατημένο.

Αυτή η ανάλυση (στα ρωσικά) καλύπτει ορισμένα βασικά σημεία, αναφέροντας, «το διαδίκτυο είναι γεμάτο προσχεδιασμένες αφίσες προπαγάνδας και υπομνήματα προς τους αντάρτες»και το γεγονός ότι «οι αρχές δεν καθαρίζουν το χάος, όπως έκανε ο Λουκασένκο στη Λευκορωσία».

Τα συνθήματα μέχρι στιγμής φαίνεται να προέρχονται από πολλές πηγές – εξυμνώντας τα πάντα, από ένα «δυτικό μονοπάτι» για το Καζακστάν έως την πολυγαμία και το νόμο της Σαρία: «Δεν υπάρχει κανένας ενιαίος στόχος ακόμα, δεν έχει προσδιοριστεί. Το αποτέλεσμα θα έρθει αργότερα. Συνήθως είναι το ίδιο. Η κατάργηση της κυριαρχίας, της εξωτερικής διαχείρισης και, τέλος, κατά κανόνα, του σχηματισμού ενός αντιρωσικού πολιτικού κόμματος».

Ο Πούτιν, ο Λουκασένκο και ο Τοκάγιεφ πέρασαν πολύ χρόνο τηλεφωνικά, με πρωτοβουλία του Λουκασένκο. Οι ηγέτες όλων των μελών του ΟΣΣΑ βρίσκονται σε στενή επαφή. Ένα master game plan – όπως και σε μια μαζική «αντιτρομοκρατική επιχείρηση» – έχει ήδη εκκολαφθεί. Ο στρατηγός Γερασίμωφ θα το επιβλέπει προσωπικά.

Τώρα συσχετίστε τα ανωτέρω με αυτά που έμαθα από δύο διαφορετικές, υψηλόβαθμες πηγές πληροφοριών.

Η πρώτη πηγή ήταν σαφής: όλη η περιπέτεια του Καζακστάν χρηματοδοτείται από την MI6 (βρετανική κατασκοπεία)για τη δημιουργία ενός νέου Maidan ακριβώς πριν από τις συνομιλίες Ρωσίας-ΗΠΑ-ΝΑΤΟ στη Γενεύη και τις Βρυξέλλες την επόμενη εβδομάδα, για να αποφευχθεί κάθε είδους συμφωνία.

Είναι σημαντικό ότι οι «αντάρτες» διατήρησαν τον εθνικό τους συντονισμό ακόμη και μετά την αποσύνδεση του διαδικτύου.

Η δεύτερη πηγή είναι πιο λεπτή: οι συνήθεις ύποπτοι προσπαθούν να αναγκάσουν τη Ρωσία να υποχωρήσει έναντι της συλλογικής Δύσης δημιουργώντας έναν σημαντικό αντιπερισπασμό στο ανατολικό της μέτωπο, στο πλαίσιο μιας κυλιόμενης στρατηγικής χάους σε όλο το μήκος των συνόρων της Ρωσίας.

Αυτό μπορεί να είναι μια έξυπνη τακτική αντιπερισπασμού, αλλά οι ρωσικές στρατιωτικές πληροφορίες παρακολουθούν. Στενά. Και για χάρη των συνηθισμένων υπόπτων, αυτό καλύτερα να μην ερμηνευθεί – δυσοίωνα – ως πολεμική πρόκληση.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η Ουάσιγκτον φαίνεται να έχει αναγνωρίσει κάποιες από τις ανησυχίες της Μόσχας για την ασφάλεια, αλλά η κατάσταση παραμένει τεταμένη.

Του Μπράιαν ΜακΝτόναλντ RT 31-12-21
Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Το Κρεμλίνο αποκάλυψε ότι ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν δήλωσε στον Αμερικανό ομόλογό του Τζο Μπάιντεν ότι η θέσπιση νέων «άνευ προηγουμένου» κυρώσεων θα μπορούσε να οδηγήσει σε πλήρη ρήξη των σχέσεων μεταξύ των χωρών.

Οι πρόεδροι μίλησαν μέσω τηλεδιάσκεψης, την Πέμπτη, εν μέσω συνεχών εντάσεων μεταξύ Μόσχας και Δύσης για την Ουκρανία. Οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους έχουν επανειλημμένα κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου για το ενδεχόμενο ρωσικής εισβολής στη γειτονική χώρα, επικαλούμενες φερόμενη συγκέντρωση στρατευμάτων εντός των συνόρων της χώρας. Το Κρεμλίνο απέρριψε τις εικασίες ως αβάσιμες, επιμένοντας ότι δεν έχει καμία πρόθεση να επιτεθεί στην πρώην Σοβιετική δημοκρατία.

Ωστόσο, ο Μπάιντεν προφανώς επέμεινε στον ισχυρισμό, απειλώντας να επιβάλει ευρείες κυρώσεις με στόχο την καταστροφή της ρωσικής οικονομίας, του χρηματοπιστωτικού τομέα και της στρατιωτικής βιομηχανίας της, εάν υπάρξει οποιαδήποτε «περαιτέρω κλιμάκωση της κατάστασης κατά μήκος των ουκρανικών συνόρων», ανέφερε ο βοηθός του Κρεμλίνου Γιούρι Ουσακόφ.

Εάν η Ουάσινγκτον ακολουθήσει αυτή την απειλή, θα πρέπει να είναι προετοιμασμένη για πλήρη κατάρρευση της ήδη τεταμένης σχέσης της με τη Μόσχα, σημείωσε.

«Εάν η Δύση, με οποιοδήποτε πρόσχημα, αποφασίσει να επιβάλει αυτές τις πρωτοφανείς κυρώσεις, θα μπορούσε να οδηγήσει σε πλήρη κατάρρευση των σχέσεων μεταξύ των χωρών μας, και θα επιφέρει πολύ σοβαρό πλήγμα στις σχέσεις Ρωσίας-Δύσης στο σύνολό τους», πρόσθεσε ο Ουσακόφ.

Συνέχισε υποστηρίζοντας ότι ένας νέος γύρος αμερικανικών κυρώσεων θα ήταν ένα «κολοσσιαίο λάθος» το οποίο θα πρέπει να αποφευχθεί με κάθε κόστος και για χάρη των μελλοντικών γενεών.δεν διέταξε απειλή προσάρτησης κατά της Ουκρανίας – Προέκυψε επίσης ότι ο Αμερικανός ηγέτης είχε προφανώς δεσμευτεί να μην προμηθεύσει όπλα επίθεσης στην Ουκρανία.

«Ο Μπάιντεν κατέστησε σαφές ότι οι ΗΠΑ δεν σκοπεύουν να αναπτύξουν επιθετικά όπλα στην Ουκρανία"», ανέφερε ο Ουσακόφ.

Εξήγησε ότι αυτός ήταν ένας από τους στόχους που ήλπιζε να επιτύχει η Μόσχα μέσω των προτάσεων για εγγυήσεις ασφαλείας που είχε κάνει σε ΗΠΑ και ΝΑΤΟ, νωρίτερα αυτό το μήνα.

Κατά τη διάρκεια της συνομιλίας διάρκειας 50 λεπτών, ο Πούτιν σκιαγράφησε για άλλη μια φορά τις βασικές αρχές των απαιτήσεων ασφαλείας της Ρωσίας, οι οποίες προβλέπουν διακοπή της ανατολικής επέκτασης του ΝΑΤΟ. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Ρώσος ηγέτης τόνισε ότι οποιαδήποτε πιθανή συμφωνία με τη Δύση θα πρέπει να περιλαμβάνει νομικά δεσμευτικές εγγυήσεις για την ασφάλεια της Ρωσίας, με τον Ουσακόφ να σημειώνει ότι ο Μπάιντεν φαίνεται να έχει λάβει αυτό το αίτημα «αρκετά σοβαρά».

Ωστόσο, η κυβέρνηση Μπάιντεν αρνήθηκε να επιβεβαιώσει ότι ο Αμερικανός ηγέτης είχε αναλάβει δεσμεύσεις κατά τη διάρκεια της συνομιλίας του με τον Πούτιν. «Δεν πρόκειται να βγάλουμε συμπεράσματα, και σίγουρα δεν υπήρξαν δηλώσεις σχετικά με τις προθέσεις αυτής της συζήτησης. Αλλά, ανεξάρτητα από αυτό, εστιάζουμε πραγματικά στις ενέργειες και στους δείκτες – όχι στα λόγια, σε αυτό το σημείο», δήλωσε ένας αξιωματούχος του Λευκού Οίκου λίγο μετά την ολοκλήρωση της συνομιλίας.

Το Κρεμλίνο αποκάλυψε ότι οι συνομιλίες ασφαλείας θα διεξαχθούν σε τρεις μορφές: Μεταξύ Μόσχας και Ουάσινγκτον στη Γενεύη, σε επίπεδο Ρωσίας-ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες, και στον Οργανισμό για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη στη Βιέννη. Οι διμερείς συναντήσεις θα ξεκινήσουν στις 9 Ιανουαρίου.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Επίσημες δηλώσεις από την Ζαχάροβα για τα έγγραφα που βρέθηκαν.

Οι ρωσικές αρχές εξασφάλισαν ντοκουμέντα που αποδεικνύουν ότι η Βρετανία έχει δημιουργήσει ένα δίκτυο «θυγατρικών» ΜΚΟ στη Ρωσία για να επηρεάσει την «κοινωνία των πολιτών» μέσω ενός συστήματος επιχορηγήσεων αξίας εκατομμυρίων δολαρίων ετησίως.

Τα ποσά που ξοδεύει το Λονδίνο για να «επηρεάσει μέσω ΜΚΟ την πολιτική κατάσταση και να κατευθύνουν την πορεία της Ρωσίας προς μια κατεύθυνση ευνοϊκή για το Ηνωμένο Βασίλειο ξεπερνούν κάθε όριο», δήλωσε επίσημα η εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών Μαρία Ζαχάροβα, επικαλούμενη την αποκάλυψη σημαντικών εγγράφων που ρίχνουν φως στις δραστηριότητες Βρετανών διπλωματών στη Ρωσία.

Οι βρετανοί αξιωματούχοι ξοδεύουν χρήματα σε προσπάθειες αποσταθεροποίησης της πολιτικής κατάστασης στη Ρωσία, «χορηγώντας» την αυξημένη δραστηριότητα κοινωνικής αμφισβήτησης, υπογράμμισε η Ζαχάροβα καθώς κατηγόρησε το Λονδίνο ότι επικεντρώνει την προσοχή του στην δημιουργία «αυξανόμενης κοινωνικής έντασης και πόλωση» εντός της χώρας.

Κάλεσε επίσης το βρετανικό Υπουργείο Εξωτερικών να παραδεχτεί ανοιχτά τις δραστηριότητές του, προσθέτοντας ωστόσο ότι δεν περιμένει από τους Βρετανούς να επιδείξουν τέτοια «ειλικρίνεια». Την αντίδραση από τη Μόσχα πυροδότησε μια πρόσφατη σειρά διαρροών εγγράφων που δημοσίευσε η ερευνητική ομάδα Underside.

Σύμφωνα με μια σειρά εγγράφων που ανακάλυψε η ερευνητική ομάδα, το βρετανικό υπουργείο Εξωτερικών έχει προγραμματίσει να δαπανήσει 1,3 δισεκατομμύρια ρούβλια (17 εκατομμύρια δολάρια) μεταξύ 2020 και 2023 σε μια προσπάθεια να επηρεάσει τη δημόσια ζωή στη Ρωσία σύμφωνα με τα συμφέροντα του Λονδίνου,

Τα έγγραφα που υποτίθεται ότι διέρρευσαν από τη βρετανική πρεσβεία στη Μόσχα απεικονίζουν ένα τεράστιο δίκτυο ΜΚΟ που έχουν λάβει επιχορηγήσεις ή χρηματοδότηση από τις βρετανικές αρχές για δεκάδες Projects. Το Λονδίνο ξοδεύει επίσης αφειδώς για τις δραστηριότητες του κρατικού ραδιοτηλεοπτικού φορέα του BBC στον ρωσόφωνο κόσμο.

Πρωταγωνιστικό ρόλο φέρεται να έχει η προώθηση της κουλτούρας LGBTQ+ και η πίεση για την αποδοχή της στη Ρωσία, την οποία τα έγγραφα περιγράφουν ως ένα «ομοφοβικό» έθνος «μη φιλικό» προς την κοινότητα.

Ορισμένα «projects» σχεδιάστηκαν επίσης για να «εκπαιδεύσουν» τους μελλοντικούς ηγέτες της κοινωνίας των πολιτών από τη Ρωσία, καθώς και για τη δημιουργία μιας «φιλο-βρετανικής» ομάδας μεταξύ των ρωσικών ελίτ. Ορισμένοι από τους εταίρους με τους οποίους συνεργάζεται το Υπουργείο Εξωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου έχουν χαρακτηριστεί από τότε ως «ξένοι πράκτορες» σύμφωνα με τη ρωσική νομοθεσία – ένας χαρακτηρισμός που αποδίδεται σε μια ΜΚΟ ή ένα μέσο ενημέρωσης που έχει λάβει ξένη χρηματοδότηση και εμπλέκεται σε πολιτικές δραστηριότητες στη Ρωσία.

Ένας τέτοιος «πράκτορας» είναι η ΜΚΟ Memorial, η οποία πρόσφατα κατηγορήθηκε για παραβίαση του νόμου για τους «ξένους πράκτορες». Η συγκεκριμένη ΜΚΟ υπήρξε μία εξέχουσα οργάνωση της κοινωνίας των πολιτών αφιερωμένη στη «διαιώνιση της ιστορικής μνήμης», η Memorial κατηγορήθηκε ότι αποσχίστηκε από τις ρίζες της και στράφηκε στη «διαστρέβλωση» της ιστορίας.

Η ΜΚΟ έκλεισε, τον περασμένο μήνα, με δικαστική εντολή, για παραβιάσεις του νόμου για τους «ξένους πράκτορες», σε μια κίνηση που προκάλεσε αμέσως οργισμένη αντίδραση από το Στρασβούργο. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) κάλεσε τη Ρωσία να αναστείλει την δικαστική της απόφαση και να επιτρέψει άμεσα την λειτουργία της οργάνωσης.

Τα έγγραφα που έδωσαν στη δημοσιότητα οι «Underside» υποδεικνύουν ότι οι βρετανοί αξιωματούχοι τον ρωσικό νόμο για τους «ξένους πράκτορες» ως «κίνδυνο» για τα προγράμματά τους. Ορισμένα από τα έγγραφα αναφέρουν ανοιχτά ότι η νομοθεσία θα μπορούσε να εμποδίσει τα projects αποθαρρύνοντας Ρώσους ειδικούς να συμμετάσχουν σε αυτά.

Ένα τέτοιο έγγραφο υπαινίσσεται την πιθανή διάλυση του Memorial και περιγράφει πιθανούς τρόπους πρόσβασης στα αρχεία του εάν έκλεινε η ΜΚΟ.

Μέχρι στιγμής, το Λονδίνο δεν έχει σχολιάσει τις αποκαλύψεις.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μάνλιο Ντινούτσι. Reseau International 21-12-21
Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Στις 15 Δεκεμβρίου, η Ρωσική Ομοσπονδία υπέβαλε στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής το σχέδιο Συνθήκης και Συμφωνίας για την εκτόνωση της αυξανόμενης έντασης μεταξύ των δύο πλευρών. Και τα δύο έγγραφα δημοσιοποιήθηκαν στις 17 Δεκεμβρίου από το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών. Το σχέδιο συνθήκης προβλέπει, στο άρθρο 1, ότι καθένα από τα δύο μέρη «δεν προβαίνει σε ενέργειες που επηρεάζουν την ασφάλεια του άλλου μέρους» και, στο άρθρο 2, ότι «επιδιώκει να διασφαλίσει ότι όλοι οι διεθνείς οργανισμοί και οι στρατιωτικές συμμαχίες στις οποίες συμμετέχει τηρούν τις αρχές του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών».

Στο άρθρο 3, και τα δύο μέρη αναλαμβάνουν την υποχρέωση «να μην χρησιμοποιούν το έδαφος άλλων κρατών με σκοπό την προετοιμασία ή τη διεξαγωγή ένοπλης επίθεσης κατά του άλλου μέρους». Το άρθρο 4 προβλέπει, ως εκ τούτου, ότι «οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα δημιουργήσουν στρατιωτικές βάσεις στο έδαφος των κρατών της πρώην ΕΣΣΔ που δεν είναι μέλη του ΝΑΤΟ» και «θα αποφύγουν την προσχώρηση κρατών της πρώην ΕΣΣΔ στο ΝΑΤΟ, εμποδίζοντας την περαιτέρω επέκταση προς τα ανατολικά».

Στο άρθρο 5 «τα μέρη απέχουν από την ανάπτυξη των ενόπλων δυνάμεων και των εξοπλισμών τους, μεταξύ άλλων στο πλαίσιο στρατιωτικών συμμαχιών, σε περιοχές όπου η ανάπτυξη αυτή μπορεί να θεωρηθεί από το άλλο μέρος ως απειλή για την εθνική του ασφάλεια». Έτσι, «αποφεύγουν να πετούν βομβαρδιστικά εξοπλισμένα με πυρηνικά ή μη πυρηνικά όπλα και να αναπτύσσουν πολεμικά πλοία σε περιοχές, εκτός του εθνικού εναέριου χώρου και των χωρικών υδάτων, από όπου μπορούν να επιτεθούν σε στόχους στο έδαφος του άλλου μέρους».

Στο άρθρο 6, και τα δύο μέρη αναλαμβάνουν την υποχρέωση «να μην χρησιμοποιούν πυραύλους εδάφους μέσου ή μικρού βεληνεκούς εκτός των εθνικών εδαφών τους ή σε περιοχές του εδάφους τους από τις οποίες τα όπλα αυτά μπορούν να επιτεθούν σε στόχους στο έδαφος του άλλου μέρους». Τέλος, το άρθρο 7 προβλέπει ότι «και τα δύο μέρη απέχουν από την ανάπτυξη πυρηνικών όπλων εκτός των εθνικών εδαφών τους και επαναφέρουν στο έδαφός τους όπλα που έχουν ήδη αναπτυχθεί εκτός» και ότι «δεν εκπαιδεύουν στρατιωτικό και πολιτικό προσωπικό μη πυρηνικών χωρών στη χρήση πυρηνικών όπλων, ούτε διεξάγουν ελιγμούς που προβλέπουν τη χρήση πυρηνικών όπλων».

Το σχέδιο συμφωνίας ορίζει τις διαδικασίες για τη λειτουργία της Συνθήκης, με βάση τη δέσμευση ότι και οι δύο πλευρές θα «επιλύσουν όλες τις διαμάχες στις σχέσεις τους με ειρηνικά μέσα» και «θα χρησιμοποιήσουν τους μηχανισμούς διμερών διαβουλεύσεων και πληροφοριών, συμπεριλαμβανομένων των τηλεφωνικών γραμμών για επαφές έκτακτης ανάγκης». Το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών αναφέρει ότι η αμερικανική πλευρά έχει λάβει λεπτομερείς εξηγήσεις σχετικά με τη λογική της ρωσικής προσέγγισης και ελπίζει ότι στο εγγύς μέλλον οι ΗΠΑ θα ξεκινήσουν σοβαρές συνομιλίες με τη Ρωσία για το κρίσιμο αυτό ζήτημα.

Προς το παρόν η αμερικανική πλευρά είναι σιωπηλή. Αλλά η Voice of America, το μεγάφωνο πολυμέσων της Ουάσιγκτον που μιλάει σε περισσότερες από 40 γλώσσες σε εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, ακούγεται να λέει ότι «πολλοί ειδικοί ανησυχούν για αυτόν τον ελιγμό από τη Ρωσία, η οποία θέλει να εκμεταλλευτεί την αποτυχία των διαπραγματεύσεων ως πρόσχημα για να εισβάλει στην Ουκρανία». Το ΝΑΤΟ σιωπά προς το παρόν, περιμένοντας τις εντολές της Ουάσιγκτον. Η Ιταλία, που σιωπά , αν και δεν είναι άμεσος αποδέκτης της ρωσικής πρότασης, είναι άμεσα ενδιαφερομένη: Μεταξύ των πυρηνικών όπλων που αναπτύσσουν οι Ηνωμένες Πολιτείες εκτός του εδάφους τους είναι οι βόμβες Β-61 που εγκαταστάθηκαν στο Ghedi και το Aviano, οι οποίες σύντομα αντικαθίστανται από τις πιο θανατηφόρες B61-12, για τη χρήση των οποίων εκπαιδεύεται το στρατιωτικό προσωπικό μας, παρόλο που η Ιταλία είναι επίσημα μια μη πυρηνική χώρα. Και οι ΗΠΑ ετοιμάζονται να εγκαταστήσουν νέους πυρηνικούς πυραύλους μέσου βεληνεκούς και στην Ιταλία.

Ενώ τα μέσα ενημέρωσης υπνώττουν σε μια σχεδόν πλήρη σιωπή σχετικά με τη ρωσική πρόταση, οι κοινοβουλευτικές ομάδες την αγνοούν σαν να μην έχει καμία σχέση με την Ιταλία, εκτεθειμένη σε αυξανόμενους κινδύνους ως βάση των αμερικανικών πυρηνικών δυνάμεων κατά της Ρωσίας. Ας βρουν τουλάχιστον τον χρόνο να διαβάσουν σε λίγα λεπτά το σχέδιο που έχει δώσει η Ρωσία στις Ηνωμένες Πολιτείες για να ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις και ας βρουν το πολιτικό θάρρος να εκφράσουν δημόσια την κρίση τους. Αν είναι αρνητική, ας εξηγήσουν γιατί έρχεται σε αντίθεση με το Σύνταγμα και την ασφάλειά μας.

Μάνλιο Ντινούτσι


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Zero Hedge,Nov 23, 2021
Μετάφραση:Μ.Στυλιανού

Οι επικεφαλής των στρατιωτικών της Ρωσίας και των Ηνωμένων Πολιτειών πραγματοποίησαν ένα σπάνιο και επείγον τηλεφώνημα την Τρίτη σε προσπάθεια αποκλιμάκωσης των εντάσεων στην ανατολική Ευρώπη, με αμφότερες τις πλευρές να επιβεβαιώνουν αινιγματικά ότι επρόκειτο να συζητήσουν «πιεστικά» ζητήματα διεθνούς ασφάλειας.
Ο αρχηγός των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων, στρατηγός Βαλέρι Γκερασίμωφ, πραγματοποίησε την τηλεφωνική επικοινωνία με τον Πρόεδρο του Γενικού Επιτελείου Στρατού των ΗΠΑ Μαρκ Μίλλεϊ, στην οποία οι δυο ανώτεροι στρατηγοί μίλησαν για «πιεστικά ζητήματα διεθνούς ασφάλειας». Τις τελευταίες ημέρες σημειώθηκε παρόξυνση της ρητορικής και των απειλών που ανταλλάσσονται μεταξύ Μόσχας και Ουάσινγκτον σχετικά με τις εντάσεις στην Ουκρανία και τη Λευκορωσία, ειδικά κατόπιν και της πρόσφατης συρροής δημοσιευμάτων από αμερικανικά μέσα μαζικής ενημέρωσης για συσσώρευση ρωσικών δυνάμεων και προγραμματισμένη «εισβολή» στην ανατολική Ουκρανία, ισχυρισμούς που το Κρεμλίνο έχει διαψεύσει κατηγορηματικά.
Η αμερικανική πλευρά αναγνώρισε ότι το τηλεφώνημα έγινε με σκοπό τον επείγοντα «κατευνασμό» μεταξύ των δύο υπερδυνάμεων, την ίδια ημέρα που το CNN μετέδιδε ότι η κυβέρνηση Μπάιντεν εξετάζει τώρα να αποστείλει πρόσθετα όπλα και στρατιωτικούς εκπαιδευτές για την Ουκρανία.

Δεν αποκαλύφθηκαν πρόσθετες λεπτομέρειες για την κλήση ή το περιεχόμενο της συνομιλίας των δύο επιτελών. Ωστόσο, είχε αναμφίβολα σχέση με μια νέα κρίση στην Ουκρανία, μετά τους ισχυρισμούς των ΗΠΑ για μαζική συσσώρευση ρωσικών στρατευμάτων κοντά στην Ουκρανία για πιθανή επικείμενη εισβολή.
Στις αρχές αυτής της εβδομάδας αποκαλύφθηκε ότι η κυβέρνηση Μπάιντεν φέρεται να ενημέρωσε τους Ευρωπαίους εταίρους για την υποτιθέμενη προγραμματισμένη ρωσική εισβολή στην ανατολική Ουκρανία. Το Κρεμλίνο απάντησε με δριμύτητα απορρίπτοντας τις κατηγορίες, στις οποίες κάποια δημοσιεύματα ισχυρίζονταν, χωρίς παράθεση τεκμηρίων, ότι ρωσικά στρατεύματα από100.000 άνδρες συγκεντρώνονταν για μια μεγάλη επιθετική επιχείρηση.
Δημοσίευμα στο US News and World Report ανέφερε ότι οι εντάσεις πλησιάζουν γρήγορα σε κρίσιμο σημείο, οδηγώντας στο ενδεχόμενο μιας «κρίσης στην Ουκρανία 2.0» εν μέσω ανταλλαγής κατηγοριών.
Λίγο πριν αποκαλυφθεί το τηλεφώνημα στρατιωτικής καταλαγής μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας, την Τρίτη ο Ρώσος υπουργός Άμυνας Σεργκέι Σοϊγκού δήλωσε ότι τα αμερικανικά πυρηνικά βομβαρδιστικά έχουν εντείνει δραστικά τις πτήσεις τους σε ολόκληρη την Ανατολική Ευρώπη, κοντά στα σύνορα της Ρωσίας.
Νωρίτερα αυτό το μήνα, στις 10 Νοέμβρη, η Ρωσία είχε στείλει το δικό της ισχυρό μήνυμα με την πτήση δύο βομβαρδιστικών Tu-22M3 κατά μήκος των συνόρων της Λευκορωσίας με την ΕΕ, εν μέσω της συνεχιζόμενης αντιπαράθεσης για τη μεταναστευτική κρίση μεταξύ Λευκορωσίας και Πολωνίας. Αυτό συνδυάστηκε με προφορικές προειδοποιήσεις αξιωματούχων του Πούτιν και του Κρεμλίνου ότι το ΝΑΤΟ δεν πρέπει να περάσει τις "κόκκινες γραμμές" της Ρωσίας στην Ουκρανία.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Όλες τις εορταστικές εκδηλώσεις των Χριστουγέννων ακύρωσε το Γιβραλτάρ λόγω της ραγδαίας αύξησης κρουσμάτων του κορονοϊού.

Τις τελευταίες ώρες έχει κυκλοφορήσει η είδηση πως το Γιβραλτάρ, η "πιο εμβολιασμένη χώρα του κόσμου", πάει σε "ήπιο lockdown" και ακύρωση των Χριστουγεννιάτικων εορτασμών.

Η αλήθεια είναι πως η τοπική κυβέρνηση του Γιβραλτάρ που ανήκει στη Βρετανία, αποφάσισε να κάνει πιο αυστηρά τα μέτρα για την επιτήρηση της πανδημίας λόγω της αύξησης των κρουσμάτων που παρατηρούνται στη περιοχή.

Την περασμένη Παρασκευή, οι κάτοικοι έλαβαν οδηγίες για να περιορίσουν τις κοινωνικές συναναστροφές, όσο γίνεται περισσότερο.

Η κυβέρνηση του κρατιδίου ανακοίνωσε πως οι κάτοικοι θα πρέπει να "κρίνουν μόνοι τους" σχετικά με το αν θα πραγματοποιήσουν χριστουγεννιάτικες εκδηλώσεις και "συμβουλεύει σθεναρά να μην το κάνουν", με έμφαση στις επόμενες τέσσερις εβδομάδες.

Το Γιβραλτάρ καταγράφει αύξηση κρουσμάτων τις τελευταίες ημέρες, έχοντας 66 κατά μέσο όρο ανά ημέρα. Ακόμη, έχουν χορηγηθεί 95.407 δόσεις εμβολίου μέχρι στιγμής, οι οποίες είναι αρκετές για να έχει εμβολιαστεί πλήρως το 118% του πληθυσμού της χώρας, που ανέρχεται σε 33.000 μόνιμους κατοίκους του "βράχου" και των εργαζομένων που πηγαινοέρχονται καθημερινά.

"Δεδομένης της εκθετικής αύξησης του αριθμού των κρουσμάτων, η κυβέρνηση σκοπεύει να ακυρώσει μια σειρά από δικές της εκδηλώσεις, όπως τα επίσημα χριστουγεννιάτικα event, δεξιώσεις και λοιπές συγκεντρώσεις", ανέφερε η κυβέρνηση σε ανακοίνωσή της.

"Οι πολίτες καλούνται να λειτουργήσουν με δική τους κρίση πλέον, λαμβάνοντας υπόψη τις τρέχουσες συμβουλές που δίνονται", συνεχίζει.

Αναφέρεται ακόμη πως οι επίσημες εορταστικές εκδηλώσεις αναβάλλονται για μεταγενέστερες ημερομηνίες, όταν και θα εκτονωθεί η κρίση του τέταρτου κύματος που πλήττει όλη την Ευρώπη.

Οι επίσημες οδηγίες συμβουλεύουν τους κατοίκους να συναντιούνται σε εξωτερικούς χώρους, όσο είναι αυτό εφικτό, ή σε εσωτερικούς έχοντας τα παράθυρα ανοιχτά, να φορούν μάσκες όπου κρίνεται απαραίτητο (δηλαδή σε εσωτερικούς χώρους και μέσα μαζικής μεταφοράς) και να διατηρούν αποστάσεις κατά τις συναντήσεις τους.

Οι μάσκες είναι υποχρεωτικές για όλα τα καταστήματα λιανικής και τα σούπερ μάρκετ, στις δημόσιες συγκοινωνίες, στα ιατρικά κέντρα, σε οποιαδήποτε εκδήλωση γίνεται σε εσωτερικό χώρο και στο Διεθνές Αεροδρόμιο του Γιβραλτάρ.

Αυτή την περίοδο το Γιβραλτάρ άρχισε να εφαρμόζει το πρόγραμμα ενισχυτικής τρίτης δόσης. Συνολικά ο "βράχος" έχει καταγράψει 6,780 κρούσματα από την αρχή της πανδημίας, με 98 θανάτους.

Από τα παραπάνω γίνεται σαφές πως το Γιβραλτάρ δεν πάει μεν σε εθνικό lockdown τύπου Αυστρίας, (που θα θύμιζε βέβαια τοπικό λόγω μεγέθους), αλλά προχωρά σε "αυστηρές συστάσεις" καθώς όπως φαίνεται υπάρχει μέρος του πληθυσμού με λιγότερη ανοσία μεταξύ των δόσεων, μέχρι να προχωρήσει το πρόγραμμα της τρίτης δόσης. Φυσικά και στην περιοχή πηγαινοέρχονται ξένοι επισκέπτες στις εταιρείες που στεγάζονται εκεί, πλην των εργαζομένων.

"Η δραστική αύξηση του αριθμού των ανθρώπων που βρέθηκαν θετικοί στον Covid-19 τις τελευταίες ημέρες είναι μια έντονη υπενθύμιση ότι ο ιός εξακολουθεί να είναι ενεργός και διαδεδομένος στην κοινότητά μας και ότι είναι ευθύνη όλων μας να λάβουμε κάθε εύλογο μέτρο για να προστατεύσουμε τον εαυτό μας και τους αγαπημένους μας", δήλωσε η υπουργός Υγείας Samantha Sacramento.

Σημειώνεται πως το Γιβραλτάρ δεν αξιώνει απαραιτήτως πιστοποιητικό εμβολιασμού για να μπει κανείς στη χώρα, αλλά δέχεται και επισκέπτες με PCR 48 ωρών. Από τον έλεγχο εξαιρούνται παιδιά ηλικίας κάτω των 12 ετών, με το τέταρτο κύμα της πανδημίας να εμφανίζεται ιδιαιτέρως σε αυτές τις ηλικίες. Για αυτό το λόγο άλλωστε ο ΕΜΑ αναμένεται να δώσει την έγκριση για το εμβόλιο της Pfizer σε παιδιά ηλικίας 5 έως 11 ετών.

Σε ο,τι αφορά την υποχρεωτικότητα των εμβολιασμών, το Γιβραλτάρ ακολουθεί τη νομολογία της Βρετανίας, με το εμβόλιο να είναι υποχρεωτικό σε εργαζομένους σε τομείς υγείας, και σε κέντρα φροντίδας ηλικιωμένων.

Δυστυχώς, η είδηση ότι το Γιβραλτάρ "κλείνει" παρότι είναι πλήρως εμβολιασμένο, έγινε "σημαία" σε πολλά site με αντιεμβολιαστικές θέσεις, τα οποία όμως αποσιωπούν το γεγονός πως η χώρα αυτή καταγράφει μηδενικούς θανάτους από τα μέσα Αυγούστου. Μάλιστα, οι περισσότεροι θάνατοι που κατέγραψε σε μία ημέρα, ήταν στις 17 Ιανουαρίου, με 9 θανάτους. Από τις 25 Ιανουαρίου και μετά καταγράφει μηδενικές απώλειες ζωών, ή μία απώλεια με πολύ μεγάλη χρονική απόσταση στα περιστατικά θανάτων.

Γιβραλτάρ: Το πιο εμβολιασμένο κράτος στον πλανήτη πάει σε
Κοινώς, η χώρα προσπαθεί να "κερδίσει χρόνο" μέχρι τη πλήρη κάλυψη με τρίτη δόση, ενώ συνεχίζει να επισημαίνει τη σημαντικότητα των εμβολιασμών που έχει ως αποτέλεσμα να μην έχει επιβαρυνθεί το σύστημα Υγείας της περιοχής.

Τέλος, αξίζει να σημειωθεί πως καθόλη τη διάρκεια επιστροφής στη κανονικότητα, η κυβέρνηση επανεξετάζει τα μέτρα ανά εβδομάδα, ενώ η χρήση μάσκας δε σταμάτησε να συνίσταται ποτέ. Καθοριστικός παράγοντας φυσικά στη πλήρη εμβολιαστική κάλυψη, ήταν η άμεση παράδοση σκευασμάτων από τη κυβέρνηση της Βρετανίας, αλλά και το μικρό μέγεθός του μόνο 6,5 τ.χλμ.

πηγή



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Alexandre Douguine.Reseau International, 9-11-21

[Πολύτιμο βοήθημα κατανόησης της ρευστής διεθνούς πραγματικότητας αλλά και αναγκαίο -για το ελληνικό κοινό- επίκαιρο μήνυμα επιβεβαίωσης της υπαρξιακής σημασίας διαφύλαξης, πάση θυσία, των εθνικών ιστορικών πολιτιστικών αξιών και παραδόσεων, το κατωτέρω άρθρο φέρει υπογραφή ιδιαίτερης πνευματικής βαρύτητας: Ο Αλεξάντερ Ντούγκιν είναι σήμερα η κορυφαία ίσως πνευματική προσωπικότητα της Ρωσικής Ομοσπονδίας: Φιλόσοφος, Γεωπολιτικός, Πολιτικός Επιστήμονας, καθηγητής Πανεπιστημίων, συγγραφέας 14 σημαντικών συγγραμμάτων, με γνωστότερο «Τα θεμέλια της Γεωπολιτικής: Το Γεωπολιτικό Μέλλον της Ρωσίας», το οποίο είχε μεγάλη επίδραση στις ηγετικές τάξεις του ρωσικού κράτους. Είναι θερμός υπερασπιστής της Ορθοδοξίας και της ρωσικής παράδοσης, (χαρακτηρίζεται «παραδοσιοκράτης»), οικτίρει το εκφυλισμό του Δυτικού Πολιτισμού, ως αίτιο της σημερινής θανάσιμης κρίσης του και είναι εκ των δημοφιλέστερων ιδεολογικών θεωρητικών της Ευρω-ασιατικής ΄Ενωσης. Μιλάει εννέα γλώσσες, μεταξύ των οποίων και Ελληνικά. Το γαλλικό περιοδικό "Actuel" έχει ήδη, από το 1995, χαρακτηρίσει τον Ντούγκιν ως τον "με την μεγαλύτερη επίδραση, Ρώσο στοχαστή της μετά-σοβιετικής εποχής".

Μετάφραση/Εισαγωγή: Μιχαήλ Στυλιανού

Ένας τριπολικός κόσμος έχει πράγματι οικοδομηθεί μπροστά στα μάτια μας. Δεν έχει πλέον σημασία ποια πολιτική δύναμη επικρατεί στην Αμερική, οι παγκοσμιοποιοί, (όπως ο Μπάιντεν σήμερα), ή οι εθνικιστές, (όπως ο Τραμπ χθες). Η αποτυχία διατήρησης της παγκόσμιας ηγεμονίας των ΗΠΑ δεν εξαρτάται πλέον από την κατεύθυνση της κυβερνώσας σε αυτές ελίτ. Οι νέο-συντηρητικοί και οι υπέρ-φιλελεύθεροι του Μπάιντεν θα ήθελαν να επιστρέψουν στο μονοπολικό μοντέλο που επικράτησε την δεκαετία του 1990 μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, αλλά απλά δεν μπορούν πλέον. Η Κίνα και η Ρωσία, από κάποιο σημείο και μετά, έχουν γίνει γεωπολιτικές και πολιτισμικές οντότητες τόσο προφανώς κυρίαρχες που δεν είναι πλέον δυνατό να το αρνηθούν.

Φυσικά, οι φιλελεύθεροι που πολεμούν τον Τραμπ προσπάθησαν να τον κατηγορήσουν ότι είναι αυτός που συνέβαλε στην ανεξαρτησία της Ρωσίας υπό τον Πούτιν. Αυτό ήταν ένα από τα κύρια θέματα των αμερικανικών εκλογών. Αλλά είναι πλέον σαφές ότι επρόκειτο για ένα καθαρά πολιτικάντικο πραξικόπημα: Δεν είχε να κάνει με συμπάθεια του Τραμπ για τον Πούτιν ή με παρέμβαση της Ρωσίας στις αμερικανικές εκλογές. Το γεγονός είναι ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν μπορούν πλέον να κυβερνούν τον κόσμο μόνες. Και ο Μπάιντεν βρίσκεται ακριβώς στην ίδια θέση με τον Τραμπ: Η μονοπολικότητα έχει φθάσει στο στρατηγικό όριο της και δεν υπάρχουν πλέον πόροι για τη διατήρηση και την ενίσχυσή της. Σε πείσμα του Μπάιντεν και του Τραμπ, έχουμε ουσιαστικά μετακινηθεί σε έναν Τρι-πολικό κόσμο.

Υπάρχουν τρία πλήρως κυρίαρχα κέντρα λήψης αποφάσεων σε αυτόν τον κόσμο.

– Οι Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες δεν αντιπροσωπεύουν πλέον ολόκληρη τη Δύση, αλλά τον αγγλοσαξονικό άξονα (εξ ου και η σύναψη των συμμαχιών AUKUS και QUAD) με τους περιφερειακούς δορυφόρους τους.
– Η Ρωσία, η οποία, παρ' όλα αυτά, δεν κάνει άλλο τι παρά να ενισχύει τη θέση της στη διεθνή σκηνή, προσπαθώντας να βρει νέα σημεία προσέγγισης τόσο στον μετά-σοβιετικό χώρο όσο και σε άλλες περιοχές·
– Η Κίνα, που φέρει με επιτυχία το βάρος της αυξανόμενης οικονομικής και στρατιωτικής στρατηγικής αντιπαράθεσης της με τους Αγγλοσάξονες, οι οποίοι έχουν εμπλακεί σοβαρά σε περιφερειακό περιορισμό της Κίνας στη Νοτιοανατολική Ασία.

Μεταξύ αυτών των ολοκληρωμένων κέντρων ισχύος ταλαντεύονται:

– Η Ευρωπαϊκή Ένωση, ταραγμένη και στο χείλος μιας ενεργειακής καταστροφής από τις αποτυχημένες πολιτικές της Ουάσιγκτον και ουσιαστικά αποκλεισμένη από το αγγλοσαξονικό μπλοκ·
– Η Τουρκία, το Ιράν και το Πακιστάν, που ενισχύουν συστηματικά τις περιφερειακές τους επιδόσεις·
- Η Ιαπωνία και Ινδία, οι οποίες επιδιώκουν να ενισχύσουν τη θέση τους, χρησιμοποιώντας ρεαλιστικά το αδιέξοδο μεταξύ των ΗΠΑ και της Κίνας (ενώ η Ινδία, αρκετά ορθολογικά, συνεχίζει να διατηρεί μια στρατηγική εταιρική σχέση με τη Ρωσία)·
– Οι ισλαμικές χώρες της Μέσης Ανατολής και του Μαγρέμπ, οι οποίες έχουν αποσυνδεθεί από τις Ηνωμένες Πολιτείες και προσπαθούν τώρα να επιλύσουν τις τοπικές συγκρούσεις χωρίς να στραφούν στην Ουάσιγκτον·
– Τα αφρικανικά καθεστώτα, που απορρίπτουν όλο και περισσότερο τον ευρωπαϊκό και, γενικότερα, τον δυτικό νέο-αποικιοκρατικό χαρακτήρα (που εκφράζεται έντονα από το νέο κύμα αντιευρωπαϊκού παναφρικανισμού – όπως οι παναφρικανικές καταστάσεις έκτακτης ανάγκης του Kemi Seba)
– Οι χώρες της Λατινικής Αμερικής, που ουσιαστικά εγκαταλείφθηκαν από τις Ηνωμένες Πολιτείες και αναζητούν μια νέα θέση στο παγκόσμιο σύστημα, στο πρότυπο του παγκόσμιου Νότου·
– Οι αναδυόμενοι παίκτες στη Νότια Ασία – Ινδονησία, Μαλαισία, Νότια Κορέα κ.λπ.

Έτσι, μεταξύ των τριών πυλώνων της Τρι-πολικότητας, οι οποίοι έχουν πλέον μιαν αναμφισβήτητη, αν και ασύμετρη,υπεροχή, αρχίζει μια κίνηση δευτερευόντων πόλων, λίγο λιγότερο καθιερωμένων και ακόμα ατελών. Ωστόσο, ορισμένοι από αυτούς – κυρίως η Ινδία και ορισμένες χώρες της Λατινικής Αμερικής – έχουν πολύ υψηλές δυνατότητες και σύντομα θα φτάσουν στη μεγάλη κατηγορία.

Και εδώ μπαίνει το διασκεδαστικό κομμάτι. Αυτός ο τριπολικός κόσμος, και αύριο ένας πολυπολικός κόσμος με την πλήρη έννοια, έχει δύο πτυχές.

Από τη μία πλευρά, ορισμένες τεχνολογικές πτυχές του πολιτισμού – στο σύστημα επικοινωνίας, στον ενεργειακό τομέα, στα μοντέλα των ψηφιακών δικτύων και στην ανάπτυξη της εικονικής οικονομίας – θα είναι κοινές σε όλους τους πόλους, μικρούς και μεγάλους, έστω και μόνο για μικρό χρονικό διάστημα. Αυτό θα καταστήσει δυνατή την επίτευξη ακόμη και μιας ελάχιστης τυποποίησης των σχέσεων μεταξύ των πόλων και θα δικαιολογήσει κοινούς αλγορίθμους. Αυτό θα καταστήσει δυνατή τη θέσπιση ενός συγκεκριμένου μοντέλου σε πρακτικό επίπεδο, αποδεκτό από όλους (ή σχεδόν όλους), το οποίο θα αποτελείται από πρωτόκολλα και κανόνες που θα αντικατοπτρίζουν τους νέους όρους. Ναι, κανείς δεν θα έχει το μονοπώλιο να επιλύει προβληματικές καταστάσεις από μόνος του. Οποιαδήποτε λύση μπορεί να αμφισβητηθεί από τον άλλο πόλο ή από μια συμμαχία πόλων. Σε μια τέτοια περίπτωση, κανείς δεν θα έχει το αποκλειστικό δικαίωμα να επιμείνει σε τίποτα. Η δύναμη του ενός θα περιορίζεται από τη δύναμη του άλλου. Τα υπόλοιπα είναι θέμα διαπραγμάτευσης.

Αυτό σημαίνει, στην πραγματικότητα, την αρχή της πολυπολικής δημοκρατίας ή της «δημοκρατίας των κανόνων». Μια παρόμοια κατάσταση υπάρχει στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου κάθε πολιτεία έχει τους δικούς της νόμους, οι οποίοι μερικές φορές έρχονται σε άμεση αντίθεση μεταξύ τους. Σε ένα διεθνές μοντέλο, η «δημοκρατία των κανόνων» μπορεί να είναι ακόμη πιο ευέλικτη: Ορισμένες χώρες προτείνουν και αποδέχονται τα πρότυπά τους, άλλες αποδέχονται τα δικά τους και ούτω καθεξής.

Φυσικά, είναι προς το συμφέρον όλων να υπάρχουν σταθεροί αλγόριθμοι για τη διεθνή αλληλεπίδραση, αλλά οι κανόνες θα αλλάζουν συνεχώς, με κάθε πόλο να επιδιώκει να αλλάξει την κατάσταση προς όφελός του. Ωστόσο, ένας ορισμένος «καθολικισμός» (καθαρά τεχνικού χαρακτήρα), αν και περιορισμένος, θα απαιτηθεί σαφώς από όλους.

Αλλά από την άλλη πλευρά, κάθε πόλος θα έχει συμφέρον να ενισχύσει την πολιτιστική του ταυτότητα. Και εκεί, η κατάσταση θα είναι ακόμα πιο ενδιαφέρουσα.

Οι τρεις κύριοι πόλοι που έχουν ήδη σχηματιστεί πλήρως είναι:

– Οι Αγγλοσάξονες,
– Η Ρωσία και
–Η Κίνα

Θα δοθεί σαφής έμφαση στην ιστορική ταυτότητα κάθε ενός. Με τα δικά τους λογότυπα. Και εκεί μας περιμένουν οι εκπλήξεις.

Δεν είναι καθόλου προφανές ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, για παράδειγμα, αν και συνδέονται στενά με τη Βρετανία και την Αυστραλία, θα συνεχίσουν την πορεία του υπέρ-φιλελευθερισμού, του μετά-ανθρωπισμού, του εκφυλισμού των δια-σεξουαλικών κινημάτων κ.λπ. Αυτό το παγκοσμιοποιό μοντέλο είναι μια πλήρης αποτυχία. Απορρίπτεται όλο και περισσότερο, τόσο στις Ηνωμένες Πολιτείες όσο και στην Ευρώπη. Ως εκ τούτου, δεν πρέπει να αποκλείσουμε το ενδεχόμενο επιστροφής του Τραμπ και του Τραμπισμού (και ευρύτερα του λαϊκισμού) στις Ηνωμένες Πολιτείες. Είναι πολύ ενδεικτικό ότι το σύμβολο της παγκόσμιας επιτυχίας, ο Έλον Μασκ, έχει αρχίσει να διαβάζει Ernst Jünger. Ο άνεμος έχει γυρίσει. Η «ελίτ» των δισεκατομμυριούχων κάνει μια ενδιαφέρουσα – και σαφώς συντηρητική – διανοητική στροφή. Ένας άλλος δισεκατομμυριούχος, ο Peter Thiel, έχει διαβάσει εδώ και καιρό τα γεωπολιτικά μου κείμενα και τα γραπτά του Carl Schmitt. Ναι, υπάρχει ακόμα ο Σόρος, ο Γκέιτς, ο μέτα-Ζάκερμπεργκ, ο Μπερνάρντ-Ανρί Λεβί και ο Τζεφ Μπέζος με τους εξαγριωμένους παράφρονες της Google και του Twitter, αλλά σύντομα θα βρεθούν σε ένα ανεπανόρθωτο αδιέξοδο για να προσπαθήσουν να δημιουργήσουν τα μονοπώλια τους. Και αυτοί θα προσπαθήσουν να αντιμετωπίσουν την ανάγνωση του Γιούνγκερ.

Στην Ευρώπη, η αυξανόμενη τάση του νέου συντηρητισμού αντιπροσωπεύεται από μια προσωπικότητα όπως ο Eric Zemmour, το αστέρι των επερχόμενων γαλλικών προεδρικών εκλογών. Ο Ζεμούρ απορρίπτει ριζικά τα κινήματα σεξουαλικής σύγχυσης και τον φιλελευθερισμό, καλεί για πλήρη διακοπή της μετανάστευσης, επιστροφή στη γαλλική ταυτότητα, στον Γκωλισμό και σε ευρασιατική συμμαχία με τη Ρωσία.

Η Ουγγαρία και η Πολωνία, στην Ανατολική Ευρώπη, αποδεικνύουν ότι ο φιλελευθερισμός τελεί σε καθίζηση και σε αυτήν την περιοχή.

Ως εκ τούτου, δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι σε έναν τριπολικό κόσμο, οι μετ-ανθρωπιστές, οι μεταμοντερνιστές, οι μανιακοί της τεχνοκρατίας και οι φιλελεύθεροι διεστραμμένοι θα διατηρήσουν το μονοπώλιο των δυτικών λογοτύπων. Μια συντηρητική στροφή είναι επίσης πολύ πιθανή. Και αυτό θα μπορούσε να γίνει ενδιαφέρον. Αλλά το γεγονός παραμένει ότι μια τέτοια συντηρητική αλλαγή θα βασίζεται στις δυτικές αξίες. Ναι, δεν θα είναι τόσο επιθετικοί και παρεμβατικοί όσο η ολοκληρωτική και ήδη εξωφρενική γραμμή των φιλελεύθερων παγκοσμιοποιών. Αλλά θα είναι πάντα μια νέα επιβεβαίωση από τη Δύση – με όλα όσα αυτό συνεπάγεται.

Η Κίνα, με τα χιλιάδες χρόνια πολιτισμού της και το εντελώς πρωτότυπο κοινωνικοπολιτικό της σύστημα, έχει και πάλι ένα τεράστιο πλεονέκτημα. Δεν είναι μόνο η ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ και ο στενός πολιτικός έλεγχος του ΚΚΚ που είναι το κλειδί για την επιτυχία του κινεζικού Λόγου. Η κινεζική κοινωνία – τόσο το κράτος όσο και οι ίδιοι οι άνθρωποι – είναι ένα συνεκτικό σύστημα αξιών, με αυτοκρατορική διάσταση, ηθική και ένα είδος κινεζικής μεταφυσικής. Δεν έχει να κάνει μόνο με την εξουσία. Το γεγονός είναι ότι μεταξύ της δύναμης του ΚΚΚ και της κινεζικής κοινωνίας βρίσκεται μια ολόκληρη ήπειρος του παραδοσιακού κινεζικού πολιτισμού – ανθρωπολογική, ηθική, πνευματική. Και η Κίνα θα ενισχύσει και θα επεκτείνει την επιρροή της μόνο στις γειτονικές περιοχές.

Είναι καιρός η Ρωσία να αναλογιστεί τον ρωσικό Λόγο. Ό,τι αφορά τη ρωσική ταυτότητα, την ιστορική αυτογνωσία, στο σύστημα αξιών μας, το οποίο δεν είναι λιγότερο πρωτότυπο και ξεχωριστό από αυτό της Δύσης ή της Κίνας. Δυστυχώς, εξακολουθούμε να το προσέχουμε ελάχιστα. Αλλά αξίζει να στραφούμε στη ρωσική ιστορία, στους ανεκτίμητους θησαυρούς της Ορθοδοξίας και της παράδοσης, στη λογοτεχνία και την τέχνη μας, στη θρησκευτική μας φιλοσοφία, στη ρωσική ηθική της δικαιοσύνης και της αλληλεγγύης – και οι γενικές γραμμές του ρωσικού πολιτισμού θα ανοίξουν μπροστά μας. Και εδώ, πρέπει να είμαστε αποφασιστικοί: ακόμη και αν δεν είναι μια παγκόσμια αλήθεια, δεν είναι καθολική, αλλά είναι δική μας, η ρωσική. Ποιος είναι έτοιμος να το δεχτεί, είθε να είναι ο καλός. Για όσους δεν είναι έτοιμοι, ας γίνει ο κόσμος πλουσιότερος και πληρέστερος χάρη στη διαφορετικότητα και την ταυτότητα.

Και πάλι οι τρεις λόγοι...

... ο Δυτικός..,
...ο Κινέζικός και...
ο Ρωσικός –

είναι σαν τρεις πολιτισμοί – και σύντομα θα είναι μόνο οι κύριοι πόλοι της πολυπολικότητας. Οι ισλαμικοί ή ινδικοί, αφρικανικοί ή λατινοαμερικάνικοι πολιτισμοί, με όλες τις τοπικές ιδιαιτερότητες τους, θα έχουν την ευκαιρία να πολλαπλασιάσουν τον Λόγο τους, να υπερασπιστούν και να αναπτύξουν την ταυτότητά τους, να χτίσουν τα κράτη τους, τους πολιτισμούς τους, τα συστήματά τους.

Φυσικά, θα υπάρξουν δυσκολίες στην πορεία. Αλλά μερικές φορές είναι σημαντικό να δώσουμε πρώτα προσοχή σε νέους ορίζοντες, χωρίς να μειώνουμε τα πάντα στον ανταγωνισμό, στις συγκρούσεις, στην αντιπαράθεση και στον μεμψίμοιρο σκεπτικισμό: «Τίποτα δεν θα λειτουργήσει για την ανθρωπότητα, καθώς τίποτα δεν λειτούργησε ποτέ». Είναι Ψέμα – έχει μερικές φορές λειτουργήσει, και η ανθρωπότητα έχει βιώσει τις μεγαλύτερες επιτυχίες, τα μεγαλύτερα επιτεύγματα, τα μεγαλύτερα κατορθώματα και τις υψηλότερες κορυφές, αν και έχουν επίσης υπάρξει σοβαρές πτώσεις και καταστροφές.

Αξίζει να εξετάσουμε έναν πολυπολικό – τώρα τριπολικό – κόσμο με υπευθυνότητα και ισχυρές καλές προθέσεις. Εξάλλου, είναι ο κόσμος στον οποίο ζούμε που δημιουργούμε τους εαυτούς μας. Ας επικεντρωθούμε λοιπόν εμείς οι Ρώσοι στην έρευνα τού Ρωσικού Λόγου. 


πηγή:http://euro-synergies.hautetfort.com/



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Alfredo Jalife Rahme. /Réseau International. 5-11-21

Μετάφραση: Μ.Στυλιανού

Ο Βραζιλιάνος γεωπολιτικός Πέπε Εσκομπάρ – ένας από τους καλύτερους στον κόσμο για την ευρασιατική περιοχή και πολύ ανώτερος από τον Ισραηλινό-αμερικανό Ρόμπερτ Κάπλαν, ο οποίος έχει γίνει χυδαίος προπαγανδιστής του Πενταγώνου – διατυπώνει μια τολμηρή μελλοντολογική θεωρία για το μέλλον με τον νέο άξονα Ρωσίας/Κίνας/Γερμανίας/Ιράν (https://bit.ly/2Vl1BXV ).

Μετά από 117 χρόνια, η διατριβή του γεωγράφου Sir Halford John Mackinder https://amzn.to/3yqgPsV) – που αποφάνθηκε υπέρ της βρετανικής θαλασσοκρατίας – στην Ευρασία ως «καρδιά» – ενώ αρχικά φαντάστηκε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν πιθανό να περιοριστούν σε ένα περιθωριοποιημένο «νησί» – επιστρέφει τώρα με σθένος, έχοντας εκπληρώσει την τελολογική αποστολή της παγκόσμιας κυριαρχίας από την Αγγλόσφαιρα από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο στον παγκόσμιο πόλεμο. Αλλά αυτό το σενάριο Μακίντερ επιστρέφει τώρα προς την «αντίθετη κατεύθυνση»: Όταν οι Ευρασιανοί, που θεωρούνται «απομονωμένοι» σύμφωνα με τους κληρονόμους αυτής της Μακκιντερικής προοπτικής, αναλάβουν τη γεωστρατηγική δάδα, θα είναι εις βάρος της αναμφισβήτητης παρακμής των Ηνωμένων Πολιτειών.

Στο πολύ συμπαθητικό ύφος του για τη βελτιστοποίηση των «σκληρών δεδομένων» στο ρυθμό της σάμπα, ο Εσκομπάρ δηλώνει: «Σήμερα, δεν είναι ο άξονας Γερμανίας-Ιαπωνίας, αλλά το φάσμα μιας συνεννόησης Ρωσίας-Κίνας-Γερμανίας που τρομοκρατεί τον ηγεμόνα ,ως ευρασιατικό τρίο ικανό να στείλει την παγκόσμια κυριαρχία των Ηνωμένων Πολιτειών στον σκουπιδοτενεκέ [sic] της ιστορίας».

Εξηγεί ότι η Ρωσία και η Κίνα σταμάτησαν να δείχνουν την «άπειρη ταοϊστική υπομονή τους (σημείωση: κινεζική φιλοσοφία της αρμονίας και του «πνευματικού μονοπατιού»), μόλις οι «μεγάλοι παίκτες» στην καρδιά της Ευρασίας (Mackinder dixit) «είδαν καθαρά μέσα από την ομίχλη της αυτοκρατορικής προπαγάνδας».

Πράγματι, η παρακμιακή πλέον αμερικανική αυτοκρατορία, που επεκτάθηκε στη θαλασοκρατική και οικονομική Αγγλόσφαιρα, εξακολουθεί να κατέχει μια απαράμιλλη ηγεσία με την ισχυρή μηχανή της «μαύρης προπαγάνδας», σε συμμαχία με την δολοπλοκία, αλλά ωστόσο κλονίζεται από το έργο του ψηφιακού γιουάν και τη θριαμβευτική επιστροφή πολύτιμων μετάλλων (χρυσού και αργύρου).

Ο Εσκομπάρ δεν κρύβει ότι ο δρόμος θα είναι «μακρύς και με πολλές εκτροπές, αλλά ο ορίζοντας [sic] θα αποκαλύψει τελικά μια συμμαχία Γερμανίας/Ρωσίας/Κίνας/Ιράν [sic] που θα μεταμορφώσει την παγκόσμια σκακιέρα», όπως δηλώνει , με έμμεση παραπομπή στο βιβλίο του παθολογικά Ρωσο- φόβου Zbigniew Brzezinski(https://amzn.to/3xt1C9q).

Ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες – τις οποίες περιγράφει ως «αυτοκρατορία χάους(https://amzn.to/3rR6jII)»– «αποβάλλονται σταδιακά και αμείλικτα (sic) από την καρδιά της Ευρασίας, η Ρωσία και η Κίνα διαχειρίζονται από κοινού τις υποθέσεις της Κεντρικής Ασίας», όπως αποδεικνύεται από την πρόσφατη διάσκεψη στην Τασκένδη (Ουζμπεκιστάν), μια χώρα της Κεντρικής Ασίας.

Ο Εσκομπάρ εκθέτει τη σύγκρουση του Δρόμου του Μεταξιού εναντίον της QUAD - ΗΠΑ / Ινδία / Ιαπωνία / Αυστραλία - και της περιφερειακής ηγεσίας της Ρωσίας, η οποία πιέζει για τη "μεγάλη ευρασιατική εταιρική σχέση", και η οποία, επιπλέον, ανανέωσε με την Κίνα για άλλα πέντε χρόνια τη Συνθήκη Καλής Γειτονίας, Φιλίας και Συνεργασίας, η οποία υπεγράφη το 2001(https://bit.ly/37g7B6P ).

Είναι σαφές ότι κατά τους πρώτους έξι μήνες του Μπάιντεν, ίσως σε μια προσπάθεια να αποπλανήσουν το Βερολίνο για να δημιουργήσουν μια ιερή ευρωπαϊκή συμμαχία κατά της Κίνας, οι ΗΠΑ έχουν παραιτηθεί από τις αντιρωσικές επιπτώσεις της Ουκρανίας, της Πολωνίας και των κρατών της Βαλτικής («Ο αγωγός φυσικού αερίου Nord Stream 2: Νίκη της Γερμανίας και της Ρωσίας· Η Ουκρανία και οι Ηνωμένες Πολιτείες χάνουν· πρβλ. https://bit.ly/3AamvaO),καθώς αποσύρονται από το Αφγανιστάν και το Ιράκ.



Ο Πέπε Εσκομπάρ περιγράφει τη σύγκρουση στην Τιαντζίν μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας ως «γεωπολιτικό σεισμό», όπως έχω ήδη επισημάνει για τις «τρεις εντολές» με τις οποίες ο κινέζος υπουργός Εξωτερικών Γουάνγκ Γι νίκησε την Αμερικανο-Ισραηλινή υφυπουργό Εξωτερικών Γουέντι Σέρμαν(https://bit.ly/3ymLRBT ).

Ο Εσκομπάρ χλευάζει το εξευτελιστικό επίπεδο των αμερικανικών δεξαμενών σκέψης, όταν το Carnegie Endowment, με 11 συγγραφείς – συμπεριλαμβανομένου του Συμβούλου Εθνικής Ασφάλειας(https://bit.ly/3jh4DEB),ισραηλινοαμερικανού Τζέικ Σάλιβαν – υποστηρίζει πώς «η αμερικανική εξωτερική πολιτική θα λειτουργήσει καλύτερα για τη μεσαία τάξη». Κανένα σχόλιο!

Ο Εσκομπάρ καταλήγει στο συμπέρασμα ότι «είναι πλέον η αρχή ενός νέου γεωπολιτικού κόσμου και του prequel» – το πλαίσιο που οδηγεί στα γεγονότα – «ενός αυτοκρατορικού ρέκβιεμ» όπου «θα ακολουθήσουν πολλές συνέχειες».

Φίλες και φίλοι,
Η ανθρωπότητα αποτυγχάνει να σταματήσει την κλιματική κρίση. Πλέον η κατάσταση δεν είναι απλά επείγουσα -- ο πλανήτης ουρλιάζει για βοήθεια.

Αυτή τη στιγμή οι ηγέτες του κόσμου συζητούν για το κλίμα σε μια ιστορική συνάντηση κορυφής -- αλλά δεν αρκούν πια δεσμεύσεις χωρίς ουσιαστική δράση. Χρειαζόμαστε γενναία ηγεσία, με όραμα, που θα κάνει επιτέλους ό,τι χρειάζεται για να αποφύγουμε την καταστροφή.

Βρίσκομαι στις συζητήσεις μαζί με νέους ακτιβιστές και ακτιβίστριες, όπως η Βανέσα Νακάτε κι η Ντομίνικα Λασότα. Συναντάμε προσωπικά δεκάδες κυβερνήσεις -- είναι η τέλεια ευκαιρία να τους παραδώσουμε μια τεράστια έκκληση για επείγουσα δράση. Ένωσε τη φωνή σου με τη δική μας τώρα: υπόγραψε με ένα πάτημα και διάδωσέ το.
Προς τους ηγέτες του κόσμου,

«Προδοσία.»

Έτσι περιγράφουν οι νέες κι οι νέοι σε όλο τον κόσμο την αποτυχία των κυβερνήσεων να μειώσουν τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα. Και δεν αποτελεί έκπληξη.

Ξεπερνάμε καταστροφικά το κρίσιμο όριο του 1,5°C υπερθέρμανσης, κι όμως οι κυβερνήσεις παντού εξακολουθούν να δαπανούν δισεκατομμύρια σε ορυκτά καύσιμα, επιδεινώνοντας την κρίση.

Δεν είναι ώρα για παιχνίδια. Ο πλανήτης μας βρίσκεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Εκατομμύρια άνθρωποι θα υποφέρουν αν συνεχιστεί η καταστροφή -- όμως μπορούμε να αποφύγουμε αυτό το τρομακτικό μέλλον, αν λάβετε τις σωστές αποφάσεις τώρα. Έχετε τη δύναμη να αποφασίσετε.

Ως πολίτες απ’ όλο τον κόσμο, σας ζητάμε να αντιμετωπίσετε την κλιματική κρίση ως έκτακτη ανάγκη. Όχι σε έναν χρόνο ή έναν μήνα. Τώρα:
  • Συνεχίστε να στοχεύετε στον 1,5°C ως το ανώτατο επιτρεπτό όριο, με τις πιο άμεσες και δραστικές ετήσιες μειώσεις εκπομπών άνθρακα που έγιναν ποτέ.
  • Σταματήστε αμέσως όλες τις επενδύσεις, επιδοτήσεις και νέα έργα ορυκτών καυσίμων, όπως και τις νέες αναζητήσεις κι εξορύξεις τους.
  • Σταματήστε τη «δημιουργική» λογιστική άνθρακα, δημοσιεύοντας τις συνολικές εκπομπές για όλους τους δείκτες κατανάλωσης, τις αλυσίδες εφοδιασμού, τη διεθνή αεροπορία και ναυτιλία, και την καύση βιομάζας.
  • Δώστε τα 100 δισ. που υποσχεθήκατε στις πιο ευάλωτες χώρες, με επιπλέον ενίσχυση για κλιματικές καταστροφές.
  • Θεσπίστε κλιματικές πολιτικές για την προστασία των εργαζομένων και των πιο ευάλωτων, και για τον περιορισμό όλων των ανισοτήτων.
Μπορούμε ακόμα να τα καταφέρουμε. Υπάρχει ακόμα χρόνος να αποφύγουμε τα χειρότερα αν αποφασίσουμε να αλλάξουμε. Θα χρειαστεί αποφασιστική ηγεσία με όραμα και θάρρος -- αλλά να γνωρίζετε πως όταν ηγείστε, δισεκατομμύρια ακολουθούν.
ΥΠΟΓΡΑΦΩ
Μοιάζει αδύνατο το να ελπίζεις μπροστά σε τέτοια αδράνεια. Εγώ όμως αντλώ ελπίδα απ’ τους ανθρώπους -- απ’ τα εκατ. ανθρώπων που αγωνιζόμαστε για ένα καλύτερο μέλλον. Απ’ τις πορείες μας, την αποφασιστικότητά μας, κι απ’ τις τρεμάμενες φωνές μας καθώς φωνάζουμε την αλήθεια στην εξουσία. Η ελπίδα μου είναι ριζωμένη στη δράση και την τρέφει η αγάπη για την ανθρωπότητα και τον όμορφο πλανήτη μας. Αυτό είναι που μου δίνει σιγουριά ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε. Και πρέπει να το κάνουμε. Μαζί.
Με ελπίδα,



Γκρέτα - Σουηδία, με Βανέσα - Ουγκάντα, Ντομίνικα - Πολωνία, Μίτζι - Φιλιππίνες, νέους ακτιβιστές κι ακτιβίστριες απ’ όλο τον κόσμο, κι όλη την ομάδα του Avaaz

Περισσότερες πληροφορίες:Αγγλικά:


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου