Articles by "Κόσμος"
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κόσμος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων


Ένας ιδιότυπος ρατσισμός ποτισμένος με νοσηρές δεισιδαιμονίες έχει απλωθεί στην Αφρική.

Πρόκειται για το κυνήγι των Αλμπίνων.

Αλμπίνοι (από το λατινικό albus=λευκό) είναι συνάνθρωποί μας που εξ αιτίας κάποιας γονιδιακής μετάλλαξης δεν έχουν μελανίνη στο δέρμα τους. Αυτοί οι άνθρωποι υφίστανται έτσι χρόνιες δερματοπάθειες με κίνδυνο ακόμη και για την ίδια τη ζωή τους.Πόσο μάλλον που έτυχε να γεννηθούν εκεί που ο ήλιος τους ταλαιπωρεί ιδιαίτερα.

Στην Αφρική όμως δε τους φτάνει αυτή η κακοτυχία αλλά πρόσθετα έχουν να αντιμετωπίσουν τις δεισιδαιμονίες καθυστερημένων συμπατριωτών τους εκεί στην μακρινή Τανζανία.

Για κάποιο ανεξήγητο λόγο έχει επικρατήσει η άποψη ότι "φίλτρα" από δέρμα αλμπίνων φέρνουν τύχη. Έτσι ξεκίνησε εδώ και χρόνια ένα κυνήγι που ώς σήμερα έχει σκοτώσει περισσότερους από 60 αλμπίνους, μεταξύ αυτών και δεκάδες παιδιά, και έχει ακρωτηριάσει εκατοντάδες.

Πρόσφατα συνελήφθησαν και πρόκειται να δικαστούν κυνηγοί που κατηγορούνται για δολοφονίες αλμπίνων.

Στην Τανζανία, στο Μπουρούντι, στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, οι αλμπίνοι ζούσαν ανέκαθεν δακτυλοδεικτούμενοι, στο περιθώριο. «Δεν μας θεωρούν ανθρώπινα πλάσματα», λέει η Αντζελίνα Τσούμα, ταμίας του Συλλόγου των Αλμπίνων. «Και επιπλέον, τώρα, θέλουν να μας σκοτώσουν σαν ζώα».




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Parstoday.com,Réseau International, 15/2/2019

Μεταφραση Μιχαήλ Στυλιανού
ΣΗΜΕΙΩΣΗ : Η διατύπωση του κειμένου είναι του ιρανικού κρατικού πρακτορείου ειδήσεων και κατά τούτο αποκαλυπτική

Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν υπογράμμισε την Πέμπτη, στην κοινή πρες κόνφερενς με τους προέδρους του Ιράν και της Τουρκίας, ότι ο λαός της Συρίας θα πρέπει να αποφασίσει τελικά για την τύχη του και ότι η Τουρκία δεν έχει λόγο να δημιουργήσει μιαν ζώνη ασφαλείας στο συριακό έδαφος, χωρίς την συγκατάθεση του προέδρου της Συρίας Μπασάρ ελ ΄Ασαντ.

«Οι τρείς εγγυήτριες δυνάμεις της διαδικασίας ειρήνευσης της Συρίας στην Αστάνα(Ρωσία, Ιράν και Τουρκία) είναι αποφασισμένες να συνεχίσουν με σοβαρότητα τις τριμερείς συνεργασίες», βεβαίωσε ο Πούτιν στην κοινή συνέντευξη τύπου, μετά την διάσκεψη των τριών ηγετών στο Σότσι του Εύξεινου Πόντου.

Χαρακτηρίζοντας «πολύ θετική» την ατμόσφαιρα των συζητήσεων για την λύση της κρίσης της Συρίας, ο Πρόεδρος Πούτιν διαβεβαίωσε ότι έχουν κοινή την πεποίθηση ότι «η κρίση θα λυθεί με την πολιτική διαδικασία και τις διαπραγματεύσεις».

«Πιστεύουμε ότι είναι ο λαός της Συρίας που πρέπει να αποφασίσει για το μέλλον της χώρας του και δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική επιλογή», επέμεινε ο Πούτιν.

Ο Ρώσος πρόεδρος, που είχε συζητήσει με τους ομολόγους του Ιράν και της Τουρκίας για την τύχη της επαρχίας του Ιντλίμπ, τελευταίο φέουδο των τρομοκρατών και οπλοφόρων εξτρεμιστών που υποστηρίζει η Άγκυρα στα βόρειο-ανατολικά της Συρίας, υπενθύμισε την Πέμπτη στον Ρεσέπ Ταγίπ Ερντογάν, σε μια διμερή συνάντησή τους, ότι η Τουρκία δεν έχει το δικαίωμα να δημιουργήσει μια ζώνη-ταμπόν στην Συρία, χωρίς την έγκριση του Σύρου Προέδρου.

Η προειδοποίηση του Πούτιν εκτοξεύθηκε (a été lancé) ενώ ο Ερντογάν, πριν την άφιξή του στην διμερή συνάντηση με τον Πούτιν, δήλωσε στους δημοσιογράφους την επιθυμία του να αποσπάσει την άδεια της Μόσχας να συντονίσει την δημιουργία μιαν ζώνη ασφαλείας στα βόρεια της Συρίας.

Αναφερόμενος στην αμερικανική αποχώρηση από την Συρία, ο πρόεδρος Πούτιν ανέφερε ότι και αυτή υπήρξε αντικείμενο των συνομιλιών μεταξύ των τριών πλευρών και πρόσθεσε ότι αποτελεί «πολύ θετικό βήμα» κάθε μείωση της στρατιωτικής παρουσίας στην Συρία.

Επιμένοντας για την ανάγκη βελτίωσης των συνθηκών διαβίωσης στην Συρία και ειδικώτερα εξασφάλισης της οικονομικής ανόρθωσης της χώρας, ο Πούτιν έκανε έκκληση για την ιδιαίτερη προσοχή της διεθνούς κοινότητας σε αυτό το πρόβλημα βοήθειας στον λαό της Συρίας να επανεύρει την δυνατότητα ενός ομαλού βίου.

Παίρνοντας τον λόγο, στην ίδια κοινή πρες-κόνφερενς, ο Τούρκος πρόεδρος, επέμεινε στο θέμα της αποχώρησης των αμερικανικών στρατευμάτων και εξέφρασε αβεβαιότητα σχετικά με την ανακοίνωση της Ουάσιγκτον. « Εάν αυτή η στρατιωτική αποχώρηση δεν πραγματοποιηθεί, αυτή η απόφαση θα μπορούσε να έχει πολλές συνέπειες στην περιοχή», δήλωσε.

Διαβάζοντας την δήλωση του, μετά από τον πρόεδρο Ροχανί, ο κ. Ερντογάν καταδίκασε την τρομοκρατική επίθεση που πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη στο νοτιοανατολικό Ιράν και εξέφρασε τα συλλυπητήριά του στον ιρανικό λαό και στην κυβέρνηση της χώρας.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
του Μιχαήλ Στυλιανού

Τελικά η Γερμανία (και η Ρωσία) πέτυχαν σήμερα να διασώσουν τον  αγωγό Nord Stream 2  από την επίθεση, μέσω ξένων πλοκάμων στην ΕΕ, για την ματαίωση της εγκατάστασης του – επιχείρηση που αναμενόταν να επιτύχει μετά την έκπληξη της γαλλικής απόφασης να την υποστηρίξει.
Η Καγκελάριος Μέρκελ και αξιωματούχοι της ΕΕ ανακοίνωσαν μετά την συζήτηση του ζητήματος, την επίτευξη συμφωνίας, που χαρακτηρίζεται από το πρακτορείο Ζero Hedge ως νίκη της Γερμανίας και της Ρωσίας. (Νίκη που ωστόσο δεν φαίνεται οριιστική.)
Κατά  την σημερινή σύνοδο του Συμβουλίου της ΕΕ στις Βρυξέλλες, διπλωμάτες της ΕΕΕ   παρουσίασαν ένα σχέδιο οδηγίας, που είχε αρχικά προταθεί προ διετίας, από το οποίο είχε αφαιρεθεί ένας όρος που θα ματαίωνε τον αγωγό. Στη συζήτηση συμφωνήθηκε να γίνουν διαπραγματεύσεις με την Ευρωβουλή  για μια τελική διατύπωση της σχετικής οδηγίας. Και οι δύο αντίπαλες πλευρές αποβλέπουν σε μιαν επίσημη συμφωνία την προσεχή εβδομάδα, ή το αργότερο μέχρι το τέλος Μαΐου.
 Σχολιάζοντας την στάση της Γαλλίας, ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκώφ, δήλωσε πως η Μόσχα θα παρακολουθήσει στενά τις συζητήσεις στις Βρυξέλλες, ενώ θα συνεχίζει το  έργο εγκατάστασης του αγωγού.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 Οι εκρηκτικές εκπλήξεις του Εμμανουέλ Μακρόν

Του Μιχαήλ Στυλιανού

O Γάλλος Πρόεδρος Μακρόν αναμένεται σήμερα να ματαιώσει την ολοκλήρωση του  Ρώσο-Γερμανικού Αγωγού Αερίου Nord Stream2,  με γαλλική ψήφο  στο Συμβούλιο (ηγετών) της Ε Ε υπέρ Οδηγίας της Κομισιόν που  στοχεύει ακριβώς στην ματαίωση αυτού του έργου, που βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο εκτέλεσης.  
Η «Οδηγία» που επινόησε η Κομισιόν (;) για την ματαίωση εγκατάστασης του  αγωγού Nord Stream2, ορίζει ότι οι αυστηροί  κανόνες που ισχύουν για την εγκατάσταση  αγωγών στο εσωτερικό της Ε Ε ισχύουν και έξω από αυτήν –και επομένως ο προμηθευτής του φυσικού αερίου ( η ρωσική Gazprom) δεν μπορεί να είναι και η διαχειρίστρια του  αγωγού.
Στην ψηφοφορία, η Γαλλία, επικεφαλής Πολωνίας, Σλοβακίας, και Βαλτικών χωρών, θα ταχθεί εναντίον της Γερμανίας και χωρών που την ακολουθούν στον αγώνα διάσωσης του αγωγού, στην ύστατη φάση αυτής της μακράς και πολύτροπης αμερικανικής επιχείρησης ματαίωσής του.
Η γαλλική ψήφος αναπόφευκτα θα λειτουργήσει ως πυρηνική τορπίλη  εναντίον .πολλαπλών στόχων και θυμάτων.
Κατά  κωμικό-τραγική ειρωνεία, χαρακτηριστική  της Μακρονικής προεδρίας, η απρόοπτη αυτή ενέργεια έρχεται δεκαπέντε μόλις ημέρες μετά την πανηγυρική –μετά φανών και λαμπάδων- υπογραφή στην πόλη του Καρλομάγνου, στο Άαχεν, από τον Εμμάνουελ Μακρόν και την ΄Ανγκελα Μέρκελ, νέας συνθήκης ανανέωσης των όρκων πίστεως  στην γάλλο-γερμανική σύζευξη του 1963, που προβλήθηκε κατά κόρον από τα γαλλικά ΜΜΕ ως χαλύβδωση της υποστύλωσης του « Ευρωπαϊκού Οικοδομήματος» , κλυδωνιζόμενου από τις κραυγές απόγνωσης και μίσους μυριάδων «λαϊκιστών» ψηφοφόρων-διαδηλωτών απ’ άκρου σ’ άκρο της Ε.Ε.
Οι ασπασμοί  αιώνιου εθνικού εναγκαλισμού, στο Άαχεν
Η συνθήκη του Άαχεν θα αποτελούσε την απαρχή  περίπου «αδελφοποίησης» των δύο κρατών, στον στρατιωτικό, οικονομικό   και πολιτικό τομέα: Μικτή διοίκηση, συγκοινωνίες και δίγλωσση εκπαίδευση στις παραμεθόριες  επαρχίες, κοινή κατασκευή του νέου ευρωπαϊκού καταδιωκτικού, κοινή εμφάνιση και στάση σε διεθνείς διασκέψεις,  κοινή προσπάθεια για την εισδοχή της Γερμανίας στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, ενιαίος πυρήνας μιας «σφικτότερης» ευρωπαϊκής ένωσης -με δικές της «ανεξάρτητες» αμυντικές δυνάμεις κατά την πανηγυρική δήλωση Μακρόν.
Αυτά, τα θαυμάσια, με πανηγυρισμούς, προ δεκαπενθημέρου !
Και τώρα η αναμενόμενη γαλλική ψήφος:
΄Ερχεται 1ον να παραδώσει την νέα συνθήκη του Άαχεν στο σχεδιαστήριο των γελοιογράφων, 2ον να καταφέρει το βαρύτερο μεταπολεμικό πλήγμα στην καρδιά (;), ή στον καιροσκοπικό μανδύα των στενότατων υποτίθεται σχέσεων, των« δύο»( στην αντίληψη των Γάλλων) ηγέτιδων δυνάμεων στην Ευρωπαϊκή ΄Ενωση. 3ον να υποσκάψει ακόμη βαθύτερα τα θεμέλια του βαθιά διαβρωμένου - από νοσογόνα εξωχώρια τρωκτικά, παράσιτα και μικρόβια-  ετοιμόρροπου ευρωπαϊκού οίκου των Βρυξελλών και  4ον -να καταφέρει την πολιτική  χαριστική βολή στους «χαρισματικούς» ηγέτες των εξωφύλλων του γαλλικού και του γερμανικού Τύπου.
Η γερμανική εφημερίδα  Sueddeutsche Zeitung, που ανακάλυψε την αιφνιδιαστική, αινιγματική  και ανατρεπτική αυτή πρόθεση της γαλλικής ηγεσίας, θέλησε να μάθει τα κίνητρα. Όχι από την Προεδρία, ούτε από υπουργό ή εκπρόσωπο, αλλά μόνο από ανώνυμους «κυβερνητικούς κύκλους»  κατόρθωσε να πληροφορηθεί ότι το πρόγραμμα του ρωσικού αγωγού εγείρει «στρατηγικά προβλήματα» στις τεταμένες ευρω-ρωσικές σχέσεις: «Δεν επιθυμούμε να ενισχύσουμε την εξάρτηση από την Ρωσία και να πλήξουμε έτσι τα συμφέροντα χωρών όπως η Πολωνία και η Σλοβακία», είπαν οι κύκλοι στην γερμανική εφημερίδα.
Επιπλέον οι Γερμανοί πληροφορήθηκαν ότι ο Γάλλος πρόεδρος ματαιώνει, την κοινή με την Καγκελάριο Μέρκελ, συμμετοχή του στην επικείμενη ετήσια διάσκεψη διεθνούς ασφάλειας, στο Μόναχο, όπως είχε προγραμματιστεί. Ως λόγος, τους  αναφέρθηκε η ενασχόληση του  κ. Μακρόν με τα εσωτερικά του προβλήματα.
Για την σωστή εκτίμηση των καταστροφών που συνεπάγεται αυτή
η απροσδόκητη έκρηξη φυσικού αερίου στον εγκέφαλο του Γάλλου προέδρου και στα θεμέλια της Ε Ε  θα πρέπει να συνυπολογιστούν και τα χαλάσματα στις σχέσεις της Γαλλίας με την γείτονά της Ιταλία, τρίτη συνιδρύτρια της Ε Ε χώρα , από την οποία προχθές η Γαλλία ανακάλεσε τον πρεσβευτή της, σε ένδειξη παγώματος των μεταξύ τους σχέσεων. Σχέσεων που τελευταία χαρακτηρίζονταν από την ανταλλαγή υβριστικών φράσεων, διπλωματικά ή ωμότατα διατυπωμένων.
Πρόκειται για μιαν άλλη οπτική  γωνία θέασης, από όπου το                    -διευρυνόμενο στα Βαλκάνιο-  Ευρωπαϊκό Οικοδόμημα, μοιάζει  βομβαρδισμένο και ετοιμόρροπο.
* * * * *
Για τα βαθύτερα κίνητρα αυτής της εντελώς απροσδόκητης απόφασης του Προέδρου Μακρόν πολλοί  θα προχωρήσουν σε συναρτήσεις -από την μια- της μανιώδους αμερικανικής επιδίωξης ματαίωσης της εγκατάστασης του αγωγού και -από την άλλη- σειράς αδυναμιών και  πολιτικών ολισθημάτων του Γάλλου προέδρου, που προσφέρονται  στην  προσφιλή στην Ουάσιγκτον αλάθητη μέθοδο του εκβιασμού. Τόσο προβλέψιμα αποτελεσματική, όσο ο στόχος, στην συγκεκριμένη περίπτωση, ήταν ευάλωτος σε πολλά εσωτερικά πεδία.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
του Mac Slavo, Zero Hedge, 6-2-2019
Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Ρωσικά MME απείλησαν τις ΗΠΑ με πυρηνικό όπλο 100 Μεγατόνων, μετά την  κατάργηση σημαντικής συνθήκης απαγόρευσης όπλων. Το όπλο του ολοκαυτώματος προβλήθηκε από τα ρωσικά ΜΜΕ και τους Ρώσους στρατιωτικούς, μετά την ανακοίνωση των ΗΠΑ ότι εγκαταλείπουν την συνθήκη ενδιαμέσων πυρηνικών πυραύλων. 

Μολονότι οι συνθήκες δεν έχουν μεγάλη σημασία ( η αξία τους εξαρτάται μόνο από την προθυμία των τυράννων να τις τηρήσουν) τα συστημικά ΜΜΕ των ΗΠΑ φαίνονται να είναι τρομαγμένα.
Σύμφωνα με το MSN, η συνθήκη αυτή ήταν το μόνο πράγμα που έστεκε ανάμεσα στην Ρωσία και έναν νέο Ψυχρό Πόλεμο. ΄Ηταν «ένα από τα τελευταία φράγματα σε μια πλήρη ψυχροπολεμική κούρσα εξοπλισμών στην Ευρώπη –και ήδη γίνεται λόγος για μια πυρηνική συσκευή της Αποκαλύψεως που  επισκέπτεται τις ΗΠΑ», έγραψε το MSN news.
Η Συνθήκη INF απαγόρευε χερσαίους πυρηνικής δυνατότητας πυραύλους, βεληνεκούς 300 έως 3.200 μιλίων, το 1987 όταν η Ρωσία και οι ΗΠΑ είχαν εγκαταστήσει σε μεγάλο μέρος της Ευρώπης πυρηνικούς πυραύλους τέτοιου ενδιάμεσου βεληνεκούς.       «Η απαγόρευση εξάλειψε όλη αυτή την κατηγορία πυραύλων και καταγράφτηκε ως η πιο επιτυχής συνθήκη ελέγχου των εξοπλισμών», έγραψε το MSN news.
« Τώρα, με την συνθήκη σχεδόν νεκρή –ανέφερε επισκόπηση του ρωσικού Τύπου από το BBC- μια ρωσική εφημερίδα προειδοποιεί για την δημιουργία « κατάστασης ακόμη πιο επικίνδυνης από την κρίση των πυραύλων στην Κούβα». Και η κυβερνητική εφημερίδα προσθέτει ότι « δεν μπορεί να αποκλειστεί» ότι η Ρωσία θα αναπτύξει ένα πυρηνικό όπλο της Αποκαλύψεως 100  μεγατόνων κοντά στις ακτές των ΗΠΑ.

«Εάν οι Αμερικανοί αναπτύξουν τα νέα πυρηνικά όπλα τους κοντά στα σύνορα της Ρωσίας, και σε αντίδραση τοποθετήσουμε τα δικά μας, τότε, φυσικά, ο κίνδυνος πυρηνικής σύρραξης αυξάνεται κάθετα», δήλωσε ένας εμπειρογνώμονας σε εφημερίδα.
«Εάν οι αμερικανικοί πύραυλοι έχουν εγκατασταθεί στην Πολωνία ή στα Βαλτικά Κράτη, θα μπορούν να πλήξουν την Ρωσία μέσα σε λεπτά. Σε τέτοια περίπτωση, γίνεται αδύνατος ο τρόπος που  η Ρωσία αντιμετωπίζει την χρήση πυρηνικών όπλων, μόνο  ως όπλων ανταπόδοσης πλήγματος, όπλων αποτροπής. Γίνεται αδύνατη η ανταπόδοση επειδή δεν θα υπάρχει χρόνος να εξακριβωθεί ποιας κατηγορίας πύραυλοι  έχουν εκτοξευθεί εναντίον της Ρωσίας, ποια είναι η διαδρομή και οι στόχοι τους», συνέχισε. «Και γι΄αυτό  γεννάται τώρα ο πειρασμός και για εμάς και γι’ αυτούς, να επιλέξουμε το δόγμα του προληπτικού πλήγματος.»
Για όσους δεν κατάλαβαν, προληπτικό πλήγμα είναι να πλήξεις τον αντίπαλο με πυρηνικό όπλο, χωρίς πρόκληση, ή απλά ύστερα από κάποιαν ένδειξη ότι μπορεί να έρχεται σύρραξη. Ο  Ρώσος πολεμικός εμπειρογνώμονας δήλωσε επίσης ότι, με την  κατάργηση της Συνθήκης INF, οι Αμερικανοί και οι Ρώσοι  θα πρέπει να μελετήσουν  εάν θα ρίξουν πρώτοι (προληπτική βολή), επειδή οι πυραυλικές επιθέσεις (ενδιαμέσου βεληνεκούς) δεν θα είναι  προβλέψιμες όσο των διηπειρωτικών πυραύλων, από  τα εδάφη των ΗΠΑ και της Ρωσίας.
Τα ρωσικά ΜΜΕ απείλησαν με την χρήση ενός όπλου της Αποκαλύψεως, που θα κινούσε ένα τρομακτικό τσουνάμι, που θα άπλωνε την καταστροφή και τον θάνατο στις παράκτιες περιοχές των ΗΠΑ..

«Δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι μία (από τις πυρηνικές τηλε-πυροδοτούμενες τορπίλες) Ποσειδών, με πυρηνική κεφαλή 100 μεγατόνων, θα καραδοκεί  σε ακτή των ΗΠΑ, για να γίνει το «όπλο της Ημέρας της Κρίσεως». «΄Ετσι μια επίθεση εναντίον της Ρωσίας θα αποδειχτεί μια αυτοκτονική περιπέτεια», γράφει η εφημερίδα.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
του Manlio Dinucci, Comité Valmy, 5 février 2019 

[Συγκλονιστικές αποκαλύψεις περιέχει το σύντομο αυτό άρθρο του διεθνώς διάσημου Ιταλού γεωστρατηγικού αναλυτή, εκτός της πληροφορίας -ειδικότερου ελλαδικού ενδιαφέροντος- για την σημερινή πρώτη υπογραφή ένταξης στο ΝΑΤΟ της «Βόρειας Μακεδονίας» των Ζάεφ-Τσίπρα-Κοτζιά. Τα ανατριχιαστικά  στοιχεία που αναφέρει για την συνωμοτική ληστεία των τραπεζικών καταθέσεων και χρυσού δεκάδων δισεκατομμυρίων της Βενεζουέλας, από τις ΗΠΑ και κυβερνήσεις και κεντρικές τράπεζες της Ε.Ε., επιβεβαιώνουν την διαδεδομένη ευρύτατα αίσθηση, μετά και τις αποκαλυπτικές δηλώσεις Μπόλτον, ότι περάσαμε πλέον από την εποχή των «ανθρωπιστικών» βομβαρδιστικών επιδρομών, στο στάδιο του απροσχημάτιστου γκαγκστερισμού στις διεθνείς σχέσεις.]

Ανάδειξη: Μιχαήλ Στυλιανού

Πριν δυο βδομάδες η Ουάσιγκτον έστεψε πρόεδρο της Βενεζουέλας τον Χουάν Γκουάϊντό, μ’ όλο που αυτός δεν συμμετέσχε καν σε προεδρικές εκλογές και κήρυξε παράνομο τον Πρόεδρο Μαδούρο, κανονικά εκλεγμένο, προαναγγέλλοντας και τον εγκλεισμό του στη φυλακή του Γκουαντάναμο. Την περασμένη βδομάδα η Ουάσιγκτον ανακοίνωσε την αναστολή της Συνθήκης INF, επιρρίπτοντας την ευθύνη στην Ρωσία και άνοιξε έτσι μιαν ακόμη πιο επικίνδυνη φάση στην κούρσα των πυρηνικών εξοπλισμών.
Αυτήν την βδομάδα η Ουάσιγκτον  κάνει ακόμη ένα βήμα: Αύριο, στις 6 Ιανουαρίου, το ΝΑΤΟ υπό την διοίκηση των ΗΠΑ, διευρύνεται προκαταβολικά, με την υπογραφή του πρωτοκόλλου προσχώρησης της «Μακεδονίας του Βορρά», ως 30ου μέλους του.
Δεν ξέρουμε ακόμα ποιο άλλο βήμα θα κάνει η Ουάσιγκτον την ερχόμενη εβδομάδα, αλλά ξέρουμε ποια είναι η κατεύθυνση. : Μια διαδοχή, ολοένα και ταχύτερη, πράξεων βίας, με τις οποίες οι ΗΠΑ και οι άλλες  δυνάμεις της Δύσης επιχειρούν να διατηρήσουν την μονοπολική υπερεξουσία σε ένα κόσμο που τείνει να γίνει πολυκεντρικός.
Αυτή η στρατηγική –έκφραση όχι ισχύος αλλά αδυναμίας, αλλ’ ωστόσο όχι λιγότερο επικίνδυνη- ποδοπατάει τους πιο στοιχειώδεις κανόνες του Διεθνούς Δικαίου. Συμβολική είναι η περίπτωση της υιοθέτησης νέων κυρώσεων σε βάρος της  Βενεζουέλας, με το «πάγωμα» κεφαλαίων αξίας 7 δισεκατομμυρίων δολαρίων της κρατικής εταιρείας πετρελαίου, με διακηρυγμένη την επιδίωξη να εμποδιστεί η εξαγωγή πετρελαίου της Βενεζουέλας, της χώρας με τα μεγαλύτερα πετρελαϊκά αποθέματα.
Η Βενεζουέλα έχει σπάνιο ορυκτό πλούτο,  και είναι πλούσια σε χρυσό, του οποίου τα  αποθέματα υπολογίζονται σε περισσότερα από 15 χιλιάδες τόνους, που το κράτος χρησιμοποιεί για να προμηθεύεται ισχυρό συνάλλαγμα  για την αγορά φαρμάκων, τροφίμων και άλλων ειδών πρώτης ανάγκης. Γι αυτό το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών  σε συντονισμό με  τους υπουργούς οικονομικών και τους κεντρικούς τραπεζίτες της Ε Ε και της Ιαπωνίας πραγματοποίησαν μιαν μυστική επιχείρηση «διεθνούς κατάσχεσης» ( τα στοιχεία δημοσίευσε η εφημερίδα Il Sole 24 Ore). Παρακράτησαν παράνομα 31 τόνους ράβδων χρυσού ιδιοκτησίας του κράτους της Βενεζουέλας: 14 τόνους που ήσαν κατατεθειμένοι στην Τράπεζα της Αγγλίας  και επί πλέον 17άλλους, που μεταφέρθηκαν σε αυτή την τράπεζα από την γερμανική Ντώυτσε Μπανκ, που τους κρατούσε ως ενέχυρο δανείου, το οποίο είχε πλήρως εξοφληθεί από την Βενεζουέλα σε σκληρό συνάλλαγμα. Mια πραγματική ληστεία, στο ίδιο στυλ εκείνης του 2011, με το δήθεν «πάγωμα» των 150 δισεκατομμυρίων δολαρίων του κράτους της Λιβύης (που έχουν έκτοτε κατά μέγα μέρος εξαφανιστεί), με την διαφορά ότι η η κλοπή του χρυσού της Βενεζουέλας έγινε κρυφά.
Στόχος είναι  να επιτευχθεί ο οικονομικός στραγγαλισμός του πληττόμενου κράτους και να επιταχυνθεί η κατάρρευσή του με την ανάφλεξη εσωτερικής εξέγερσης και, εάν αυτό δεν αρκέσει, να ακολουθήσει εξωτερική στρατιωτική επίθεση.
Με την ίδια περιφρόνηση στους πιο στοιχειώδεις κανόνες των διεθνών σχέσεων, οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους κατηγορούν την Ρωσία ότι παραβιάζει την Συνθήκη INF, χωρίς να παρουσιάσουν την παραμικρή απόδειξη, ενώ αγνοούν τις φωτογραφίες από δορυφόρους που μετέδωσε η Μόσχα, οι οποίες αποδεικνύουν ότι οι ΗΠΑ είχαν αρχίσει να ετοιμάζουν την παραγωγή των απαγορευμένων  από την Συνθήκη πυρηνικών πυραύλων, στις εγκαταστάσεις της Βιομηχανίας Raytheon, δυο χρόνια πριν αρχίσουν να κατηγορούν την Ρωσία για παραβίαση της Συνθήκης.
Αναφορικά, τέλος, με την επικείμενη επέκταση του ΝΑΤΟ, που θα υπογραφεί αύριο (σήμερα), το γεγονός μας θυμίζει ότι το 1990, την παραμονή της διάλυσης του Συμφώνου της Βαρσοβίας, ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Τζέιμς Μπέϊκερ διαβεβαίωνε τον Πρόεδρο της Σοβιετικής ΄Ενωσης Μιχαήλ Γκορμπατσώφ ότι «το ΝΑΤΟ δεν θα επεκταθεί ούτε μια ίντσα προς τα Ανατολικά». Σε είκοσι χρόνια, έχοντας  κατεδαφίσει με βομβαρδισμούς την Γιουγκοσλαβική Ομοσπονδία, το ΝΑΤΟ  διογκώθηκε από τις 16 σε 30 χώρες, επεκτεινόμενο  ανατολικά, ολοένα πλησιέστερα στα ρωσικά σύνορα.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Addison Flame, Off-Guardian.org, Zero Hedge, 2-2-2019
Μετάφραση: Μιχαήλ. Στυλιανού

Εάν  αντιδράτε όπως εγώ, θα πάθατε αποπληξία την περασμένη εβδομάδα παρακολουθώντας τις ΗΠΑ να ενορχηστρώνουν το πραξικόπημα στην Βενεζουέλα. ΄Ηταν πράγματι τρομακτικό να βλέπεις την επιχείρηση στην συνεχή εξέλιξή της. Πόσο αδίστακτα και προκλητικά έχουν γίνει αυτά τα κακοποιά υποκείμενα! Διαπράττουν πια τις ανομίες τους εντελώς απροκάλυπτα, χωρίς την παραμικρή απόπειρα συγκάλυψης.
 
Βέβαια επιχειρούν να το εξωραΐσουν με την συνηθισμένη προπαγάνδα. Συσκοτίζουν τα  κύρια χαρακτηριστικά. Παρουσιάζουν τον Μαδούρο ως εγκληματία. Φωνάζουν φτηνά συνθήματα παραπλάνησης. Κάποτε μας έλεγαν «Είστε ή μαζί μας ή με τους τρομοκράτες» τώρα λένε « Είτε είστε με τις δυνάμεις της ελευθερίας, ή με τον Μαδούρο και το μακελειό του». Είναι αηδιαστικό.
 Είναι αηδιαστικό και αποτροπιαστικό και προκαλεί κατάθλιψη, αλλά υπάρχει κάποιο όφελος από την παρακολούθηση της εξέλιξης αυτής της τραγωδίας, αυτό είναι η αποσαφήνιση, το ξεκαθάρισμα της κατάστασης που επικρατεί στον σημερινό κόσμο. Ξεκαθαρίζει ότι η σύρραξη είναι αναπόφευκτη. Και δεν μιλώ για σύρραξη στην Βενεζουέλα,  αν και εκεί είναι πιθανό να εκδηλωθεί. Αυτό που εννοώ είναι μια πολύ μεγαλύτερη σύρραξη. Μιλώ για μιαν παγκόσμια σύρραξη, που θα πρέπει τελικά να εκραγεί μεταξύ δύο ιδεολογικά ασυμβίβαστων στρατοπέδων.
Υπάρχει μια  τάξη ανθρώπων που θεωρούν τον πόλεμο ως αναγκαίον και ως υπόθεση ρουτίνας. Ορισμένοι αυτής της τάξης βγάζουν τα λεφτά τους κατασκευάζοντας και πουλώντας βόμβες και όπλα, τανκς και πυραύλους. Αυτοί οι άνθρωποι χρειάζονται πολέμους, αλλιώς δεν  βγάζουν λεφτά. ΄Αλλα μέλη αυτής της τάξης πλουτίζουν αρπάζοντας και πουλώντας τον φυσικό πλούτο άλλων ασθενέστερων εθνών. Και αυτοί έχουν την ίδια ανάγκη πολέμων, που θα τους εξασφαλίσουν  πρόσβαση και έλεγχο στις πλουτοπαραγωγικές πηγές  πιο αδύναμων εθνών. Και άλλοι της ίδιας τάξης  κερδίζουν χρήμα υποδουλώνοντας  τους φτωχότερους κατοίκους τέτοιων  κατακτημένων υποτελών χωρών, βάζοντας τους να δουλεύουν σε εργοστάσια, υπό απάνθρωπες συνθήκες και με ημερομίσθια πείνας. Και άλλα τέλος στοιχεία της ίδιας  τάξης  είναι οι διεκπεραιωτές , την υπηρετούν στην διακυβέρνηση της χώρας και στα ΜΜΕ.                                                         Αυτοί σχεδιάζουν, οργανώνουν, αγωνίζονται και «πλασάρουν» αυτούς τους πολέμους σε ένα βασικά ανύποπτο κοινό. Όλες αυτές οι ομάδες ανθρώπων έχουν συμπήξει έναν σφιχτοδεμένο σύνολο, δουλεύοντας μαζί για να ελέγξουν και εκμεταλλευτούν τους λαούς του κόσμου για το δικό τους συλλογικό υλικό κέρδος.
Αλλά υπάρχει μια δεύτερη κατηγορία ανθρώπων που βρίσκονται σε αντίθετη πολική θέση από την προηγούμενη. Αυτοί οι άνθρωποι μισούν τον πόλεμο και διψούν για ειρήνη. Απεχθάνονται την ιδέα εκμετάλλευσης των φτωχών. Μισούν την ιδέα του να καταστρέφεις ζωές χάριν του κέρδους. Αυτοί δεν μπορούν και ποτέ δεν θα ανεχθούν τέτοιες πολιτικές εκμετάλλευσης.
Και εδώ βρίσκεται το σημείο της σύγκρουσης. Η μια παράταξη εκμεταλλεύεται τους φτωχούς, καταστρέφει το περιβάλλον και ρυπαίνει  την γη, η άλλη νοιάζεται για τους φτωχούς, για το περιβάλλον και για την υγεία του πλανήτη. Η μια κυβερνά με την βία, η άλλη με τις αρχές της ατομικής ελευθερίας, της ισότητας και της δικαιοσύνης.
Αυτή είναι η αναπόφευκτη σύγκρουση, που τελικά θα πρέπει να γίνει. Αυτές οι δυο παρατάξεις  θα συγκρουσθούν τελικά, επειδή δεν υπάρχει δυνατότητα συμβιβασμού μεταξύ τους. Εφ’ όσον η μια πυροδοτεί πολέμους και  σκοτώνει ανθρώπους για κέρδος, η άλλη πρέπει να αγωνιστεί εναντίον της. Φυσικά αυτός ο αγώνας διεξάγεται ήδη, έχει πράγματι αρχίσει εδώ και πολύ καιρό. Συγκρούσεις  μεταξύ των δύο στρατοπέδων μαίνονταν στην δεκαετία του 1960, με τα κινήματα κατά του πολέμου και υπέρ των πολιτικών δικαιωμάτων, αλλά για μια περίοδο οι αγωνιστές της ειρήνης είχαν γενικά ηττηθεί. Για κάποιες δεκαετίες οι κυρίαρχοι του κόσμου δρούσαν αχαλίνωτοι, αλλά οι αντιστάσεις ξαναδυναμώνουν και η μάχη ξαναρχίζει.
Προς το παρόν η σύγκρουση διεξάγεται κυρίως στο πεδίο του πολέμου της πληροφόρησης. Ο ειρηνόφιλος κόσμος αγωνίζεται για να αποκαλύψει την αλήθεια για όσα συμβαίνουν σε διάφορες χώρες και οι πολεμοκάπηλοι αγωνίζονται για να κρατήσουν αυτή την αλήθεια κρυφή. Για μερικές δεκαετίες οι κυρίαρχοι  διατηρούσαν την υπεροχή στο πεδίο της πληροφορίας και συνήθως κατάφερναν να κρατήσουν κρυφή την αλήθεια για τις πράξεις τους, αλλά τελευταία διαπράττουν λάθη.
΄Ετσι και η επιχείρηση μεταμφίεσης του πραξικοπήματος στην Βενεζουέλα. Είναι  κάτι που σαν θέαμα προκαλεί αηδία και απέχθεια, καθώς μάλιστα έγινε  σε μεγάλο βαθμό απροκάλυπτα, ανοιχτά. Είθε να αποτύχει, είθε ο  Γκουάϊδό να αντιληφθεί πως είναι ένα ανδρείκελο και να μεταμεληθεί, είθε ο λαός της Βενεζουέλας να συσπειρωθεί και να μην ενδώσει στις αμερικανικές ιμπεριαλιστικές προσπάθειες να αποσταθεροποιήσουν το έθνος του. Αλλά εάν αυτό το πραξικόπημα πετύχει να οδηγήσει την Βενεζουέλα στο χάος, μπορεί τελικά να λειτουργήσει σε βάρος των πολεμοκάπηλων. Ολόκληρος ο κόσμος παρακολουθεί το ξετύλιγμα αυτών των γεγονότων. Λαοί όλων των εθνών του κόσμου μπορούν να  βλέπουν ακόμα πιο καθαρά τι διαπράττεται από αυτούς τους εγκληματίες και δεν πρόκειται να μείνουν πάντοτε σιωπηλοί.
Οι λαοί είδαν τι έγινε στο Ιράκ, τι έγινε στην Λιβύη, είδαν τι έγινε στην Συρία και τώρα βλέπουν τους ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ να πιάνουν δουλειά στην Βενεζουέλα. Κάθε φορά, με κάθε επιδρομή, η αλήθεια για το τι ακριβώς διαπράττεται γίνεται συνεχώς καθαρότερη και αυτή η αναπόφευκτη σύγκρουση έρχεται πιο κοντά.
 Ότι η σύγκρουση είναι αναπόφευκτη είναι φανερό. Οι εντάσεις αυξάνονται, ειδικότερα καθώς τα τελευταία χρόνια οι ιμπεριαλιστές έχουν περάσει σε μια φάση μιλιταριστικού παροξυσμού, όπως είναι επίσης προφανές. Αυτό που πιστεύω και  δεν είναι τόσο αντιληπτό από τον πολύ κόσμο, ιδιαίτερα από τους ειρηνόφιλους λαούς του πλανήτη, είναι ότι αυτή η σύρραξη θα είναι τελικά απίστευτα βίαιη. Και αυτό είναι το τελευταίο σημείο στο οποίο θα σταθώ σε αυτό το άρθρο.
Ότι αυτή η σύγκρουση θα καταστεί τελικά πολύ βίαιη  απορρέει από την ίδια την φύση των πολεμοκάπηλων, οι οποίοι κυβερνούν τον κόσμο σήμερα. Αυτοί οι άνθρωποι σκοτώνουν για κέρδος. Εάν μια πλειάδα ανθρώπων συνασπιστούν για να τους σταματήσουν, ποια νομίζετε πως θα είναι η αντίδρασή τους; Μήπως απλά θα παραιτηθούν; Θα ομολογήσουν τα εγκλήματά τους και θα υποταχτούν στην μοίρα τους; Θα εγκαταλείψουν τις θέσεις εξουσίας αμαχητί;
Γιατί νομίζετε η αστυνομία σε όλο τον Δυτικό Κόσμο έχει στρατιωτικοποιηθεί; Είναι μήπως, όπως λένε, ένα τυχαίο γεγονός,               (« η απειλή της τρομοκρατίας»), το αποτέλεσμα πλεονασμάτων στρατιωτικού εξοπλισμού, ή προετοιμάζονται από πολύ καιρό για έναν λαϊκό ξεσηκωμό; Αυτοί οι άνθρωποι είναι της «μπίζνες» του ελέγχου πληθυσμών. Νομίζετε πως δεν έχουν σκεφτεί το ενδεχόμενο μιας λαϊκής εξέγερσης εναντίον  τους; Ασφαλώς και το έχουν εξετάσει. Ξέρουν, όσο καθένας, πως αυτή η σύρραξη είναι αναπόφευκτη και έχουν πάρει τα μέτρα τους, εδώ και καιρό, για να προστατευτούν όταν ξεσπάσει.
Και εδώ ήθελα να σταθώ: ΄Οποιος είναι με την πλευρά την ειρήνης πρέπει να είναι προετοιμασμένος. Η σύγκρουση έρχεται και σύντομα θα κορυφωθεί. Όταν τελικά εκραγεί, ο αγώνας θα είναι μεγάλος και μεγάλη η βία που θα ασκηθεί εναντίον όλων που υψώνουν το ανάστημά τους για ειρήνη και ελευθερία. Όλοι μας πρέπει να το περιμένουμε και να είμαστε προετοιμασμένοι. Εάν πραγματικά  θέλουμε να πετύχουμε να θέσουμε τέρμα στην τυραννία μια για πάντα, θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να την αντιμετωπίσουμε και να την καταβάλλουμε.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
RT 31 Jan, 2019
Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού
Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Αμερικής (ΟΕΑ)  με εγκύκλιο στους κληρικούς της και στο λαϊκό πλήρωμα γνωστοποιεί ότι δεν αναγνωρίζει την νέα ορθόδοξη  Εκκλησία της Ουκρανίας και καταγγέλλει αυτούς που χειρίζονται την πίστη σαν πολιτικό εργαλείο. Η Σύνοδος διακηρύσσει την «βαθειά θλίψη και συντριβή» των επισκόπων για τις συνέπειες της δημιουργίας, με κυβερνητική παρέμβαση, νέας ουκρανικής ορθόδοξης εκκλησίας , με την πρόκληση σχίσματος  της  παγκόσμιας ορθόδοξης πίστης.
Ο Πέτρο Ποροσένκο επιδεικνύει το Διάταγμα με την  «βούλα» του Πατριάρχη Βαρθολομαίου, που αναγνωρίζει αυτοκεφαλία στην ανάδοχο της κυβέρνησης Ποροσένκο «Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας»
Η Ιερά Σύνοδος των Μητροπολιτών αποσαφηνίζει την θέση της ΟΕΑ στους  85.000 αποδέκτες, επικαλούμενη την διασπορά «σύγχυσης» και  «σκανδαλισμού». Η αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία της Αμερικής συναθροίζεται τώρα με τις εκκλησίες της Αντιόχειας, της Πολωνίας και τη Σερβίας, που έχουν έως τώρα  ανακοινώσει την άρνησή τους να αναγνωρίσουν την νεοσύστατη εκκλησία του Κιέβου.
Η νέα ουκρανική ορθόδοξη εκκλησία  συγκροτήθηκε πέρυσι  με την συγχώνευση δύο σχισματικών εκκλησιών. Αναγνωρίστηκε και ανακηρύχτηκε αυτοκέφαλη από τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως  προ εβδομάδων.
Προτού την ανακηρύξει αυτοκέφαλη, ο Πατριάρχης κήρυξε άκυρη και κενή σημασίας την επιστολή του 1686, με την οποία το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως αναγνώριζε το Πατριαρχείο Μόσχας ως την θρησκευτική αρχή στην οποία υπόκειται η εκκλησία του Κιέβου και όλης της Ουκρανίας. Μετά τις ενέργειες  αυτές του κ. Βαρθολομαίου, η Μόσχα αντέδρασε με την διακοπή διπλωματικών και πνευματικών σχέσεων με το Φανάρι, δηλώνοντας ότι  αυτό εξέπεσε με την αναγνώριση σχισματικών κληρικών ως Κανονικών λειτουργών της Ορθόδοξης Πίστεως.
Ενώ οι περισσότερες άλλες αυτοκέφαλες Ορθόδοξες Εκκλησίες προσπαθούν να αποστασιοποιηθούν από την σύγκρουση, η κανονική  (παλαιά) Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία (ΟΟΕ), αυτό-κυβερνώμενο  τμήμα της Ρωσικής Εκκλησίας, παραμένει η μόνη γενικής αναγνώρισης εκκλησία στην χώρα. Οι μητροπολίτες της ακολούθησαν μια στάση ποιμενικής διπλωματίας, αλλά εξέφρασαν την αμετάβλητη αναγνώριση και υποστήριξή τους στο Πατριάρχη Ονούφριο, ως κεφαλής της ΟΟΕ.
 Η δημιουργία της νέας (επίδικης) ορθόδοξης εκκλησίας είναι ένα πολιτικό κυρίως σχέδιο της σημερινής κυβέρνησης του Κιέβου, τμήμα της όλης προσπάθειας για την κοπή όλων των ιστορικών δεσμών της Ουκρανίας με την Ρωσία. Στην τρέχουσα προεκλογική εκστρατεία του, ο πρόεδρος Ποροσένκο διαφημίζει μάλιστα την προσωπική συμβολή του στο να πειστεί ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος ότι πρέπει να στηρίξει τις σχισματικές εκκλησίες. Η νέα εκκλησία απολαμβάνει της πλήρους υποστήριξης των κρατικών αρχών, ενώ η συνδεόμενη με το Πατριαρχείο της Μόσχας κανονική εκκλησία γίνεται στόχος  καταπιεστικών νομοθετημάτων.
΄Ετσι, πρόσφατος νόμος υποχρεώνει την Ορθόδοξη Ουκρανική Εκκλησία να αλλάξει ονομασία, προσθέτοντας τον ορισμό «ρωσική» στο όνομά της. ΄Ενας άλλος νόμος  είχε επινοηθεί για να νομιμοποιηθεί η κατάσχεση της εκκλησιαστικής περιουσίας (εκκλησιών και μοναστηριών) , αλλά τροποποιήθηκε την τελευταία στιγμή με επέμβαση της Ε.Ε. και άλλων θρησκευτικών οργανώσεων της Ουκρανίας.
Η Αμερικανική Εκκλησία αναγνώρισε έμμεσα τις πολιτικές πλευρές της ουκρανική εκκλησιαστικής κρίσης, συγκρίνοντάς την με το πώς η Ουκρανική Εκκλησία έγινε ανεξάρτητη από την Μόσχα το 1970. «Η απόκτηση αυτοκεφαλίας δεν σημαίνει την κήρυξη ανεξαρτησίας, την έκφραση εθνικισμού, ή πρόφαση απομονωτισμού», γράφει η εγκύκλιος.
Η Σύνοδος αποφεύγει οποιοδήποτε απροκάλυπτο πολιτικό σχόλιο, αν και διατυπώνει μια γενικευμένη κριτική για την εκκλησιαστική ανάμειξη σε κοσμικές υποθέσεις. «Η Κανονική παράδοση της Αγίας Ορθοδοξίας δεν είναι όπλο προς χρήσιν για κατακτήσεις αλλά φάρμακο για την ίαση ανθρωπίνων ψυχών», γράφει η εγκύκλιος –(που ασφαλώς θα έχει ληφθεί στο Φανάρι).



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Zerohedge, Bloomberg, RT,Russia Insider  29-1-/2019 

O πολιορκούμενος Πρόεδρος της Βενεζουέλας Νικόλας Μαδούρο δεν έχει άδικο να πιστεύει ότι έχει στηθεί εναντίον του,  διεθνής συνωμοσία, όταν κατηγορεί τις ΗΠΑ ότι μηχανεύτηκαν ένα πραξικόπημα και διεξάγουν έναν οικονομικό πόλεμο εναντίον της κυβέρνησής του, αφού ειδικά τώρα και Αμερικανοί προεδρικοί σύμβουλοι ομολογούν απροκάλυπτα ότι περί αυτού ακριβώς πρόκειται.
Πράγματι, ακριβώς μετά την βαλλόμενη επανεκλογή του Μαδούρο και την ορκωμοσία του για μια δεύτερη εξαετή θητεία, ο υπουργός του των εξωτερικών Γιόργκε Αρεάζα δήλωσε στον (αμερικανικό τηλεοπτικό σταθμό) «Δημοκρατία Σήμερα» : «Τίποτα  δεν κάνει η αντιπολίτευση χωρίς την άδεια ή την εξουσιοδότηση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ… Λένε, «Πρέπει να συμβουλευτούμε την πρεσβεία. Πρέπει να συνεννοηθούμε με το Στέιτ Ντιπάρτμεντ.» Ενώ αυτό μοιάζει παρατραβηγμένο, οι αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου σπεύδουν να επιβεβαιώσουν όσα ο Μαδούρο καταλογίζει στην αντιπολίτευση.
Κορυφαίο παράδειγμα, ο Σύμβουλος Ασφαλείας του Προέδρου, Τζων Μπόλτον σε συνέντευξή του στην εκπομπή Fox Business δήλωσε ότι «Πολλά αμερικανικά συμφέροντα  διακυβεύονται» στην εξελισσόμενη πολιτική κρίση της Βενεζουέλας, δοθέντος ότι η χώρα έχει τα μεγαλύτερα εντοπισμένα στον κόσμο αποθέματα πετρελαίου. Ο Μπόλτον είπε στον παρουσιαστή της εκπομπής Τρις Ρέγκαν:
Θα έκανε μεγάλη διαφορά για τις Ηνωμένες Πολιτείες από οικονομικής πλευράς εάν μπορούσαμε να έχουμε αμερικανικές εταιρείες πετρελαίου να επενδύουν και να παράγουν το υπάρχον πετρέλαιο της Βενεζουέλας.
΄Ετσι φαίνεται πως η κυβέρνηση σχεδιάζει να αυξάνει τις οικονομικές και πολιτικές πιέσεις υπέρ του επικεφαλής της αντιπολίτευσης στην εθνοσυνέλευση, Χουάν Γκουάϊντο. Και καθώς «όλα τα ενδεχόμενα είναι δυνατά», όπως δήλωσε  και ο Πρόεδρος Τραμπ, ο Μπόλτον, σε μιαν στιγμή ειλικρίνειας που παρέλειψαν να σημειώσουν τα καθεστωτικά ΜΜΕ, μας άφησε να ρίξουμε μια ματιά στα όχι τόσο αγνά κίνητρα του συναγερμού της αμερικανικής κυβέρνησης για την Βενεζουέλα.
«Διεξάγουμε τώρα συνομιλίες με μεγάλες αμερικανικές εταιρείες.  . . Θα ήταν διαφορετικά αν θα μπορούσαμε να έχουμε αμερικανικές εταιρείες να παράγουν το πετρέλαιο στην Βενεζουέλα. Θα ήταν καλό για την Βενεζουέλα και για τον λαό των Ηνωμένων Πολιτειών» δήλωσε ο Τζων Μπόλτον, Σύμβουλοις Ασφαλείας του προέδρου Τραμπ.

 «Η Βενεζουέλα είναι μια από τις τρεις χώρες που αποκαλώ «τρόικα της  τυραννίας», συνέχισε ο Μπόλτον (που είχε προηγουμένως αναφέρει την Κούβα και την Νικαράγουα. Και  έχοντας ουσιαστικά ομολογήσει ότι η αμερικανική πολιτική στην Βενεζουέλα έχει ως στόχο να περάσουν στον έλεγχο των αμερικανικών εταιρειών τα τεράστια ανεκμετάλλευτα πετρελαϊκά αποθέματα της οικονομικά κατεστραμμένης σοσιαλιστικής χώρας, ο Μπόλτον κατέληξε εκφράζοντας την ελπίδα πως «μπορούμε να τα καταφέρουμε  ώστε να τελειώσει αυτό όπως πρέπει.»
Σε μιαν άλλη εμφάνισή του στην Fox την περασμένη βδομάδα,  ο Μπόλτον επανήλθε στο θέμα, αν και με παραλλαγή, λέγοντας ότι η αλλαγή καθεστώτος είναι ο τελικός στόχος των ΗΠΑ στην Βενεζουέλα, ως  ένα πιθανώς μεγάλο βήμα μπροστά, για τις αμερικανικές επιχειρηματικές επενδύσεις στην περιοχή.

 Κατασχέσεις καταθέσεων Χρυσού και Κεφαλαίων

Αυτές οι ομολογίες έγιναν ενώ Αμερικανοί αξιωματούχοι προσπαθούν τώρα να δρομολογήσουν προς τον Γκουάϊντο τα  ευρισκόμενα στο εξωτερικό εθνικά κεφάλαια της Βενεζουέλας . για να ενισχύσουν τις πιθανότητές του να καταλάβει ουσιαστικά τον έλεγχο της εξουσίας στην χώρα. Το Σαββατοκύριακο αποκαλύφτηκε ότι οι από μακρού προσπάθειες του Μαδούρο να αποσύρει από την Βρετανία κατατεθειμένο εκεί χρυσό αξίας 1,2 δις δολαρίων προσέκρουσαν σε τελική βρετανική άρνηση, με το επιχείρημα της «μη νομιμότητας» της κυβέρνησής του. Το 1,2 δις σε χρυσό αντιπροσωπεύει σημαντικό τμήμα των 8 δις δολαρίων των αποθεματικών σε ξένο συνάλλαγμα που έχει η κεντρική τράπεζα της Βενεζουέλας, αλλά  είναι άγνωστο που βρίσκονται.

Η απόφαση της Τράπεζας της Αγγλίας να απορρίψει τελικά το αίτημα ανάκτησης του χρυσού έγινε  (υποτίθεται) μετά από διαβήματα Αμερικανών αξιωματούχων στους Βρετανούς, για να αποκόψουν την κυβέρνηση Μαδούρο από τα κεφάλαιά της στο εξωτερικό, σύμφωνα με πηγές του αμερικανικού πρακτορείου Μπλούμπεργκ.
Με αυτά τα δεδομένα, όλο και περισσότερο φαίνεται ότι η κλιμάκωση των διπλωματικών και  οικονομικών πιέσεων σύντομα θα οδηγήσει την Ουάσιγκτον στον δρόμο κάποιου είδους στρατιωτικής παρέμβασης στο Καράκας. Προς αυτή την κατεύθυνση μια έκθεση  της  εταιρείας Axios προβλέπει: «Αναμένουμε ότι η κυβέρνηση Τραμπ θα στοχοποιήσει το πετρέλαιο του Μαδούρο και τον υποθαλάσσιο πλούτο κατά τις προσεχείς εβδομάδες και θα προσπαθήσει να παροχετεύσει αυτόν τον πλούτο στον αρχηγό της αντιπολίτευσης, Χουάν Γκουάϊντο…» Φαίνεται ότι αυτή  η διαδικασία έχει ήδη τεθεί σε εντατική λειτουργία.
Ο Αμερικανός υπουργός των Εξωτερικών Πομπέο ανακοίνωσε την διάθεση 20 εκατομμυρίων δολαρίων στον Γκουάϊντο «ως φιλανθρωπική βοήθεια προς  την Βενεζουέλα». Παράλληλα η Ουάσιγκτον ανακοίνωσε χθες  κυρώσεις κατά της εθνικής εταιρείας πετρελαίου της Βενεζουέλας PDVSA. Το υπουργείο Οικονομικών κατέσχεσε  κεφάλαια 7 δις δολαρίων της εταιρείας και ανακοίνωσε ότι οι κυρώσεις θα αφορούν εξαγωγές πετρελαίου αξίας 11δις κατά το ερχόμενο έτος.
Η εταιρεία πετρελαίου Citgo θα εξακολουθήσει να λειτουργεί στις ΗΠΑ αλλά τα κέρδη της θα κατατίθενται  σε σφαλισμένο λογαριασμό, προσιτό μόνο στην κυβέρνηση Γκουάϊντο, δήλωσε ο υπουργός Στήβεν Μνούχιν. Οι κυρώσεις –είπε- θα αρθούν μόνο μετά την επείγουσα μεταβίβαση τη εξουσίας στον προσωρινό πρόεδρο.

Η Κίνα καταγγέλλει τις αμερικανικές κυρώσεις κατά της Βενεζουέλας. 

Δηλώνει πως οι ΗΠΑ θα είναι υπεύθυνες για τις συνέπειες.
Ο εκπρόσωπος του κινεζικού υπουργείου των Εξωτερικών Γκενγκ Σουάνγκ, σε σχετική ερώτηση, δήλωσε: «Στην τελετή της ανάληψης της Προεδρίας από τον πρόεδρο Μαδούρο  στείλαμε να παραστεί τον ειδικό εκπρόσωπο του Προέδρου  Ξι Ζι Πινγκ. Τι μπορεί να σημαίνει αυτό;» Η δήλωση έγινε την επομένη της αναγγελίας των αμερικανικών κυρώσεων κατά της κρατικής εταιρείας πετρελαίων της Βενεζουέλας.
Η Κίνα πιστεύει πως οι αμερικανικές κυρώσεις θα πλήξουν βαρύτερα τον απλό λαό της Βενεζουέλας, παρά την κυβέρνηση, δήλωσε ο Γκενγκ. «Η Ουάσιγκτον θα έχει την ευθύνη για τις βαρύτατες συνέπειες που απορρέουν».
Η Κίνα απειλείται πράγματι με σοβαρές απώλειες με την επιχείρηση ανατροπής  του καθεστώτος της Βενεζουέλας, στην οποία έχει δανείσει περισσότερα των 50δις δολάρια την τελευταία δεκαετία, εξασφαλίζοντας την προμήθεια πετρελαίου για την οικονομία της. Μόλις πέρυσι, η Βενεζουέλα εξασφάλισε ένα κινεζικό δάνειο 5δις δολαρίων, εντασσόμενη στην κινεζική Πρωτοβουλία  Δρόμου του Μεταξιού.
Στο μεταξύ πάταγο προκάλεσε χθες στην αμερικανική  δημοσιότητα φωτογραφία του Συμβούλου Ασφαλείας Τζων Μπόλτον να βγαίνει από σύσκεψη στο προεδρικό γραφείο με ένα σημειωματάριο υπό μάλης με ευκρινή στους δημοσιογράφους την ιδιόχειρη σημείωση: Αφγανιστάν: Καλωσόρισμα στις Συνομιλίες. 5.000 στρατός στην Κολομβία.


Σε ερωτήσεις των δημοσιογράφων, ο Μπόλτον δήλωσε: «Ο πρόεδρος ξεκαθάρισε πως όλες οι επιλογές είναι στο τραπέζι. Επίσης καλούμε σήμερα τους στρατιωτικούς και  τις δυνάμεις ασφαλείας να δεχτούν την ειρηνική, δημοκρατική και συνταγματική μεταβίβαση της εξουσίας».
Η εξήγηση του εκπροσώπου του Λευκού οίκου για την επίδειξη του σημειώματος Μπόλτον, επαναλάμβανε «όπως είπε ο Πρόεδρος, όλες οι επιλογές είναι πάνω στο τραπέζι».
Το CIA World Factbook αναφέρει ότι η  Βενεζουέλα έχει τα μεγαλύτερα διαπιστωμένα αποθέματα  αργού πετρελαίου, προηγούμενη κατά πολύ της Σαουδικής Αραβίας, του Καναδά, του Ιράν και του Ιράκ.


Ψηφιδωτό ειδήσων: Μιχαήλ Στυλιανού


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
PAUL CRAIG ROBERTS  JANUARY 23, 2019 

[Είναι πλέον γνωστό στους αναγνώστες ότι ο συντάκτης του προκείμενου άρθρου δεν είναι Ρώσος, Κινέζος, Ιρανός, κομμουνιστής ή  αναρχικός, αλλά τέως υπουργός του Ρέϊγκαν και αρχισυντάκτης της Wall Street Journal, συντηρητικός καθηγητής της Οικονομίας και Δημοκρατικός  Αμερικανός πατριώτης  - μιας μειοψηφίας  φωτεινών πνευμάτων, τρομερά ανήσυχων για την χώρα τους και τον κόσμο, με την απολάκτιση του Διεθνούς Δικαίου και την υιοθέτηση και επιβολή του νόμου της γκανγκστερικής  βίας,  ως το κυρίαρχο χαρακτηριστικό του Δυτικού «Πολιτισμού».]

Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού
Ακούγοντας από το 2016 τα εκπορνευόμενα αμερικανικά ΜΜΕ να  καταγγέλλουν, χωρίς ούτε ίχνος απόδειξης, ρωσική ανάμειξη στις αμερικανικές εκλογές, κάποιος θα πίστευε ότι ποτέ η Ουάσιγκτον δεν θα διανοείτο να αναμιχθεί  στις εκλογές άλλης χώρας.
Δυστυχώς δεν έχουν έτσι τα πράγματα. Για την Ουάσιγκτον το να επεμβαίνει είναι μια τακτική ρουτίνας, αλλά εδώ προχώρησε πολύ μακρύτερα από μια συνηθισμένη γι’ αυτήν ανάμειξη. Η Ουάσιγκτον στις 23 Ιανουαρίου 2019 διακήρυξε ότι ο εκλεγμένος Πρόεδρος της Βενεζουέλας Νικόλας Μαδούρο δεν είναι πλέον ο Πρόεδρος της Βενεζουέλας.              
Η Ουάσιγκτον, όχι ο λαός της Βενεζουέλας αποφάσισε ποιος είναι πρόεδρος της Βενεζουέλας. Κηρύσσοντας την εκλεγμένη κυβέρνηση «παράνομη», ο Πρόεδρος Τραμπ εξέλεξε διά Διατάγματος τον Πρόεδρο της Βενεζουέλας:                     
« Σήμερα, αναγνωρίζω επισήμως τον πρόεδρο της Βενεζουελιανής Εθνοσυνέλευσης, Χουάν Γκουάϊντο, ως τον Προσωρινό Πρόεδρο της Βενεζουέλας.»  https://www.rt.com/news/449533-trump-recognizes-venezuela-opposition/
Ολοφάνερα, ο  Γκουάϊντο είναι μέσα στην τσέπη της Ουάσιγκτον, αλλιώς η Ουάσιγκτον δεν θα διάλεγε αυτόν.
Ο Μαδούρο, όπως ο Τσάβες πριν από αυτόν, έχει διαπράξει το απαράγραπτο έγκλημα να εκπροσωπεί τον λαό της Βενεζουέλας αντι τα αμερικανικά μεγάλο-επιχειρηματικά και τραπεζικά συμφέροντα. Η Ουάσιγκτον απλά δεν ανέχεται λατινοαμερικανικές κυβερνήσεις που αντιπροσωπεύουν λατινοαμερικανικούς λαούς. Όπως είχε πει ο Αμερικανός στρατηγός των Πεζοναυτών Σμέντλεϊ  Μπάτλερ, αυτός και οι πεζοναύτες του έκαναν την Λατινική Αμερική ασφαλή για την Εταιρεία Γιουνάϊτετ Φρουτ και τις επενδύσεις αμερικανικών τραπεζών.
΄Ετσι, τώρα η Βενεζουέλα έχει δύο Προέδρους. Έναν εκλεγμένο από τον λαό της και έναν διορισμένο από την Ουάσιγκτον.  Πόσο θα αργήσει η Ουάσιγκτον να κάνει το ίδιο στην Ρωσία, στην Κίνα, στο Ιράν, στην Συρία, στην Τουρκία, στην Ινδία;
Η Ουάσιγκτον κατόρθωσε με ραδιουργίες να απομακρύνει από την εξουσία την μεταρρυθμίστρια Πρόεδρο της Αργεντινής και να την αντικαταστήσει με ένα δεξιό αμερικανικό ανδρείκελο.
Η Ουάσιγκτον, με πλεκτάνες, κατόρθωσε να απομακρύνει από την εξουσία και να κλείσει στην φυλακή τους ηγέτες του μεταρρυθμιστικού κόμματος της Βραζιλίας και να εγκαταστήσει  μιαν μαριονέτα της.
Η Ουάσιγκτον τα κατάφερε να  εξώσει την μεταρρυθμιστική κυβέρνηση του Ισημερινού, να εγκαταστήσει ένα ενεργούμενό της και να το χρησιμοποιήσει εναντίον του Τζούλιαν ΄Ασσανζ (δημιουργού του Γουίκιληκς, των μεγάλων αποκαλύψεων).

Η Ουάσιγκτον επενέβη στις γαλλικές εκλογές, με την πλεκτάνη σε βάρος του προβλεπόμενου σοσιαλιστή υποψηφίου Ντομινίκ Στρως- Καν, με μια ψευδή καταγγελία για βιασμό, η οποία κατέρρευσε , αφού προηγουμένως τορπίλισε την υποψηφιότητα  του  ανεπιθύμητου Στρως-Καν.

Στην μέγγενη των πιέσεων της Ουάσιγκτον βρίσκεται και η μεταρρυθμιστική κυβέρνηση της Βολιβίας.                                      
Περιέργως, ο υπόλοιπος κόσμος δεν εξεγείρεται εναντίον της χονδροειδούς επέμβασης στις πολιτικές υποθέσεις άλλων χωρών. Ακόμη και Βλαντίμιρ Πούτιν ανέχεται την ανάμειξη της Ουάσιγκτον στις ρωσικές εκλογές και στις εκλογές της Ουκρανίας. Ο τραμπουκισμός της Ουάσιγκτον, όπως και ο τραμπουκισμός του Ισραήλ, γίνεται παραδόξως  ανεκτός από χώρες που είναι πολύ ισχυρές για να τον υφίστανται.
Η Ρωσία επρόκειτο να αποκτήσει μιαν αεροπορική βάση  στην Βενεζουέλα. Θα μπορούσε να εγκαταστήσει ένα σύνταγμα ειδικών δυνάμεων για την προστασία του Μαδούρο, ενώ αυτός θα συνελάμβανε τον εφιάλτη Χουάν Γκουάϊντο και όλο το πολιτικό κόμμα του, που υπηρετεί την Ουάσιγκτον , όχι την Βενεζουέλα. Πως μπορεί ο Μαδούρο να κυβερνήσει,  περικυκλωμένος από προδότες, πιστούς στην Ουάσιγκτον;
Η Κίνα έχει επίσης δεσμούς με την Βενεζουέλα και θα μπορούσε να στείλει ειδικές δυνάμεις για την προστασία των επενδύσεών της.
Αλλά τίποτα τέτοιο δεν συμβαίνει.
Όταν ο Τσάβες εκλέχθηκε Πρόεδρος, η Ουάσιγκτον χρησιμοποίησε την  παλαιά σύμμαχό της ισπανική ολιγαρχία της χώρας , η οποία ακόμη ελέγχει  τα ΜΜΕ της Βενεζουέλας, για την ανατροπή του Τσάβες. Αλλά προτού η Ουάσιγκτον μπορέσει να τον σκοτώσει, ο στρατός και ο λαός της Βενεζουέλας επενέβησαν, επέβαλαν την απελευθέρωσή του Τσάβες και την παλινόρθωσή του στην Προεδρία της χώρας. Αντί να συλλάβει τους προδότες, ο Τσάβες τους άφησε ανενόχλητους και τώρα έχουν υπονομεύσει την κατάσταση για το διάδοχό του.

Για όσο καιρό οι Λατινοαμερικανοί, ή όποιοι άλλοι μεταρρυθμιστές, αδυνατούν να  κατανοήσουν ότι είχε δίκιο ο Καρλ Μαρξ πως δεν μπορεί να υπάρξουν ούτε μεταρρυθμίσεις, ούτε επανάσταση, ούτε βελτίωση της ζωής του απλού ανθρώπου, όσο η παλαιά άρχουσα τάξη αφήνεται στην θέση της. Η Ουάσιγκτον, όχι οι Λατινοαμερικανοί θα εξουσιάζουν την Λατινική Αμερική.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου