Articles by "Ευρώπη"
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ευρώπη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Με μια «βαλίτσα γεμάτη ευρώ» επέστρεψε ο Πρωθυπουργός μας από τις Βρυξέλλες, όπως πανηγυρίζουν εν χορώ οι κυβερνητικές πηγές και τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ!

Κι ενώ όλη η συζήτηση υπέρ ή κατά της συμφωνίας που «επιτεύχθηκε» περιστρέφεται γύρω από τα ευρώ (πόσα πήραμε, πότε θα τα πάρουμε, αν είναι δάνεια ή όχι και πώς θα διατεθούν) κανείς δεν μιλάει για τις πολιτικές διαστάσεις αυτής της συμφωνίας.

Πρώτα - πρώτα, για να παρουσιάσουν αυτήν τη συμφωνία ως μεγάλη επιτυχία, κυβέρνηση και ΜΜΕ καταφεύγουν σε ασύστολα ψεύδη. Είναι ψέμα ότι πρόκειται για χρήματα που μας δίνει «δωρεάν» η ΕΕ, είναι ψέμα ότι το πακέτο αυτό θα συμβάλει στην ανάπτυξη της οικονομίας μας. Μέρος των χρημάτων αυτών θα δοθεί μέσω δανεισμού, τον οποίο θα πρέπει να αποπληρώσουμε, με όρους που θα συμφωνηθούν (αλλά κανείς δεν μας είπε τι ακριβώς περιλαμβάνουν), δηλαδή, με άλλα λόγια, ένα νέο μνημόνιο. Όσον αφορά στιςυποτιθέμενες «δωρεάν» επιχορηγήσεις, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα τις εξασφαλίσει μέσω δανεισμού της από τις αγορές. Άρα, θα επιφορτιστούν τα κράτη – μέλη, αναλογικά, την ευθύνη της αποπληρωμής αυτού του δανεισμού, και θα μετακυλίσουν, όπως είναι φυσικό, την ευθύνη αυτή στους φορολογούμενους πολίτες τους.

Ούτε και είναι αλήθεια ότι μπορούμε να «διαπραγματευτούμε» για την αξιοποίηση αυτού του πακέτου στους τομείς που έχει ανάγκη η χώρα μας (πχ την αγροτική και βιομηχανική της ανάπτυξη). Η απόφαση της Συνόδου Κορυφής αναφέρει ρητά τους τομείς στους οποίους θα διατεθούν αυτά τα «πακέτα βοήθειας». Και φυσικά, πρόκειται για τομείς που ουδεμία σχέση έχουν με τις πραγματικές ανάγκες του λαού και της χώρας μας, αλλά εξυπηρετούν καθαρά και μόνο τα σχέδια της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και τις εξαγωγικές απαιτήσεις των ισχυρών βιομηχανικών «εταίρων» μας και ειδικά της Γερμανίας, δεσμεύοντας έτσι και το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων της χώρας μας για τα επόμενα χρόνια. Με δυο λόγια, θα «χορτάσουμε» ανεμογεννήτριες, ηλεκτρικά αυτοκίνητα, «μεγάλους περιπάτους», «ψηφιοποίηση της δημόσιας διοίκησης» και ό,τι άλλο άχρηστο έχουν να μας πουλήσουν οι «εταίροι» μας στην ΕΕ.

Πέρα όμως από το οικονομικό μέρος, μέσω αυτής της συμφωνίας, συντελείται μια πολιτική και θεσμική μεταβολή που συνιστά κυριολεκτικά πανευρωπαϊκό πραξικόπημα εναντίον των εθνικών κοινοβουλίων των κρατών – μελών. Κατά την προσφιλή τακτική της ΕΕ δημιουργίας υπερεθνικών οργανισμών στους οποίους εκχωρείται εθνική κυριαρχία κρατών – όπως ο γνωστός μας ESM – μέσωαυτής της συμφωνίας, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανάγεται σε κυβέρνηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με εξουσίες πέρα και πάνω από τα εθνικά κοινοβούλια των κρατών – μελών!

Σύμφωνα με την απόφαση, και όπως δήλωσε περιχαρής η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, κ. Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναλαμβάνει πλήρως τη διαχείριση της κρίσης «λόγω COVID-19»:

«… σε αντίθεση με τις προηγούμενες κρίσεις, αυτήν τη φορά, τα κράτη – μέλη δεν έχουν επιλέξει μια διακυβερνητική λύση. Αλλά έχουν εμπιστευτεί στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή την ανάκαμψη της Ευρώπης. Όλοι μαζί θα διαχειριστούμε συνολικά 1,8 τρις ευρώ.»

Είναι η πρώτη φορά που ανοιχτά κι επίσημα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή (Commission) αναδεικνύεται σε υπερεθνική δομή, αναλαμβάνοντας εξουσίες κυβέρνησης και καταστρατηγώντας τα εθνικά Συντάγματα των κρατών – μελών, αλλά ακόμα και την ίδια τη Συνθήκη Λειτουργίας της!

Το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναλαμβάνει εξουσίες κυβέρνησης της ΕΕ, φαίνεται και από την εξουσιοδότηση που της δίνεται να εκδίδει ομόλογα εκ μέρους των 27 κρατών – μελών. Έτσι, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, που δεν εκλέγεται από πουθενά και δεν ελέγχεται από πουθενά παρά μόνο από το Συμβούλιο Κορυφής, το οποίο, ως γνωστόν, αποφασίζει χωρίς την έγκριση των κοινοβουλίων των κρατών – μελών, θα είναι μία ακόμα «κυβέρνηση» που θα αντιπροσωπεύει νομικά τα κράτη - μέλη της Ε.Ε., θα εκδίδει εκ μέρους τους ομόλογα και θα διαχειρίζεται τα κονδύλια. Μια απόφαση που «λύνει» τα χέρια της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ώστε να μπορεί να συνάπτει και μυστικές συμφωνίες με τις κυβερνήσεις, αφού δεν θα υπάρχει ούτε τυπικά πλέον η υποχρέωση των κρατών να τις περνούν για κύρωση από τα κοινοβούλιά τους!

Η εξουσία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δεν περιορίζεται στη διαχείριση των κονδυλίων, αλλά αφορά στη συνολική διαχείριση της λεγόμενης «κρίσης COVID-19», που σημαίνει ότι θα μπορεί να αποφασίζει «σύμφωνα με την κρισιμότητα της κατάστασης» την επιβολή περιοριστικών μέτρων σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.

Υπό τον βολικό μανδύα του κορωνοϊού, με πρόσχημα την «ανάκαμψη» των χωρών που «χτυπήθηκαν» από την πανδημία, προχωράμε στο επόμενο στάδιο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, χωρίς τη συναίνεση, χωρίς ούτε καν να ενημερωθούν οι λαοί των κρατών της ΕΕ. Ένα ακόμα βήμα προς το σχηματισμό ενός πανευρωπαϊκού, ολοκληρωτικού καθεστώτος, το οποίο, με τα σύγχρονα μέσα παρακολούθησης, επιβολής και καταστολής που διαθέτει, θα είναι χειρότερη ακόμα και από τις αυτοκρατορίες του Μεσαίωνα.

Για ποιον λόγο, λοιπόν, πανηγυρίζει η κυβέρνηση και τα ΜΜΕ; Για ποιον λόγο θέλουμε να πάρουμε αυτά τα χρήματα, να προσθέσουμε έναν ακόμα δανεισμό στην ήδη τσακισμένη από τα χρέη οικονομία μας και με πρόσθετους όρους αποπληρωμής, δηλαδή νέο μνημόνιο; Και μάλιστα, όταν αυτά τα χρήματα προβλέπεται να εκταμιευθούν σε βάθος επταετίας με μια συμφωνία που μας δεσμεύει να διαθέσουμε το μεγαλύτερο μέρος, στοχευμένα, σε επενδύσεις που ωφελούν τις μεγάλες ευρωπαϊκές βιομηχανίες.

Ακόμα και όσοι, με μια απαράδεκτη, εθελόδουλη λογική, θεωρούν ότι είναι «μικρό το κακό» της επιβολής νέων μνημονίων και της εκχώρησης της εθνικής μας κυριαρχίαςμπροστά στην ανάπτυξη που θα γνωρίσει αυτήηπεριοχή (γιατί κράτος δεν θα είναι πλέον και επίσημα) που λέγεται Ελλάδα με τη χρηματοδότηση της ΕΕ, πλανώνται πλάνην οικτρά. Κανένα όφελος δεν θα προκύψει για την πραγματική οικονομία, ούτε καμία ανακούφιση για τα εκατομμύρια Ελλήνων που βρίσκονται ή κινδυνεύουν σύντομα να βρεθούν στο όριο της φτώχειας ή και κάτω από αυτό.

Η ελληνική οικονομία χρειάζεται άμεση χρηματοδότηση, χωρίς επιπλέον δανεισμό, για να διαθέσει τα χρήματα σύμφωνα με τις δικές μας ανάγκες και όχι αυτές των δανειστών μας. Πρώτα και κύρια για την ενίσχυση του εισοδήματος του ελληνικού λαού, και φυσικά για την ανάπτυξη της αγροτικής και βιομηχανικής παραγωγής της χώρας μας. Αυτό μπορεί να γίνει ακόμα και εντός της Ευροζώνης, κάνοντας χρήση του άρθρου 14 παρ. 4 της Συνθήκης Λειτουργίας της ΕΕ, που προβλέπει την έκδοση ευρώ σε έκτακτες συνθήκες, από τις κεντρικές τράπεζες των κρατών μελών, τα οποία μπορούν να δοθούν στην πραγματική οικονομία. Αποτελεί ακόμα ένα δείγμα της εθελοδουλίας του ελληνικού πολιτικού προσωπικού και της αδιαφορίας του για την τύχη αυτού του κράτους και αυτού του λαού, το γεγονός ότι όχι μόνο μας «έχωσε» σ’ αυτό το απολυταρχικό μόρφωμα και επιμένει να μας κρατά εκεί, αλλά δεν κάνει χρήση ούτε καν των εργαλείων που του δίνει αυτό το σύστημα, που θα μπορούσαν να ανακουφίσουν τη ζοφερή κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η οικονομία μας.


Καλούμε τον ελληνικό λαό να απαιτήσει άμεσα, αν όχι την αποκήρυξη και μονομερή διαγραφή του δημοσίου χρέους, τουλάχιστον το μορατόριουμ αποπληρωμής του. Να απαιτήσει την άμεση χρηματοδότηση της ελληνικής οικονομίας με δικά μας μέσα, χωρίς καταφυγή σε επιπλέον δανεισμό και δεσμεύσεις που υπονομεύουν την εθνική μας κυριαρχία. Να απαιτήσει την άμεση ενίσχυση του εισοδήματος του και τη βελτίωση των όρων διαβίωσής του. Και, τελικά, την αποδέσμευσή μας από την ΕΕ, στην οποία μπήκαμε με την υπόσχεση της ανάπτυξης και της ευημερίας και μας έχει οδηγήσει στην απόλυτη καταστροφή και την υποδούλωση!

ανακοίνωση της ΠΓ του ΕΠΑΜ



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο κίνδυνος της φτώχειας αυξάνεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό είναι το συμπέρασμα της απάντησης ερωτήματος το οποίο υπέβαλε στην Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία (Eurostat) η βουλευτής της ομοσπονδιακής Βουλής (Bundestag) Σαμπίνε Τσίμερμαν, του κόμματος της Αριστεράς (Die Linke), για την παροχή των σχετικών δεδομένων, σύμφωνα με τα σημερινά φύλλα των εφημερίδων του «Δικτύου Συντακτών της Γερμανίας» (Redaktionsnetzwerk Deutschland / RND). 

Συγκεκριμένα, ο κίνδυνος της φτώχειας αφορά 86 εκατομμύρια πολίτες στην Ευρωπαϊκή Ένωση, επομένως το πρόβλημα το αντιμετωπίζει ένα στους έξι πολίτες της. Συνολικά, το 2018 το 17,1% του πληθυσμού διέτρεχε τον κίνδυνο της φτώχειας, ενώ την προηγούμενη χρονιά το ποσοστό ανέρχονταν σε 16,9%. Πτωχοί θεωρούνται όσοι διαθέτουν λιγότερο από το 60% του μέσου εισοδήματος του πληθυσμού στη χώρα τους. 

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, ο κίνδυνος της φτώχειας αφορούσε στη Γερμανία το 16% του πληθυσμού το 2018, έναντι 12,5% το 2006. Ο αριθμός των ανθρώπων που διατρέχουν τον κίνδυνο της φτώχειας στη Γερμανία αυξήθηκε από 10 σε 13 εκατομμύρια κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. 

«Η Ευρωπαϊκή Ένωση απέτυχε κοινωνικοπολιτικά. Αντί να μειώσει τη φτώχεια, το κοινωνικό ρήγμα στην Ευρώπη διευρύνεται. Και να σκεφτεί κανείς ότι αυτά τα στοιχεία δεν περιλαμβάνουν ακόμη τις δραματικές επιπτώσεις της πανδημίας του κορονοϊού. Η γερμανική προεδρία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου είναι τώρα μια μεγάλη ευκαιρία να δρομολογηθεί αποφασιστικά η πορεία για μια κοινωνική Ευρώπη, ειδικά σε καιρούς όπως η πανδημία του κορονοϊού», τόνισε η Τσίμερμαν στο RND. 

Η βουλευτής της γερμανικής Αριστεράς ζήτησε επίσης τη θέσπιση ενός ευρωπαϊκού ελάχιστου μισθού, περισσότερες προσπάθειες στον δημόσιο τομέα απασχόλησης και ευρωπαϊκή ασφάλιση απασχόλησης. 


Πηγή: Redaktionsnetzwerk Deutschland / RND/ ΑΠΕ ΜΠΕ/ parallaximag




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ξεκίνησε ως μια τοπική έρευνα 
 σε βάρος 43χρονου στο Μπέργκις Γλάντμπαχ, ο οποίος βιντεοσκοπούσε την ανήλικη κόρη του ασελγώντας πάνω της και στη συνέχεια ανέβασε τα επίμαχα βίντεο στο διαδίκτυο κοινοποιώντας τα σε άλλους.
Γρήγορα όμως αποδείχθηκε ότι πρόκειται ίσως για ένα πραγματικό κύκλωμα και ένα σκάνδαλο σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών τεραστίων διαστάσεων για τα γερμανικά χρονικά.


Σύμφωνα με την διαδικτυακή σελίδα της DW, οι αρμόδιες αρχές της Β. Ρηνανίας-Bεστφαλίας έχουν εντοπιστεί συνολικά 30.000 διαδικτυακές διευθύνσεις ΙP που σχετίζονται με την υπόθεση. «Όταν άκουσα τον αριθμό έπαθα σοκ» ανέφερε στη DW o Γιόχανες Βίλχελμ Ρέριγκ, επιτετραμμένος της γερμανικής κυβέρνησης για θέματα σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών. Ωστόσο παραμένει ακόμη ασαφές πόσα φυσικά πρόσωπα ακριβώς κρύβονται πίσω από τις 30.000 διαδικτυακές διευθύνσεις, διότι ένας δράστης ενδέχεται να χρησιμοποιούσε περισσότερες από μια. Ενδέχεται βέβαια ο αριθμός των δραστών να είναι ακόμα μεγαλύτερος.

Πώς δρουν οι γερμανικές αρχές σε αντίστοιχες περιπτώσεις;
Από τη συνέντευξη τύπου του υπ. Δικαιοσύνης της Β. Ρηνανίας-Βεστφαλίας Πέτερ Μπίζενμπαχ (αριστερά) με τον γενικό εισαγγελέα του κρατιδίου Μάρκους Χέρτμαν

Σύμφωνα με τον υπ. Δικαιοσύνης του κρατιδίου Πέτερ Μπίζενμπαχ (CDU) είχε τεθεί ως στόχος εξαρχής να βρεθούν τα πραγματικά πρόσωπα που κρύβονται πίσω από την ανωνυμία του διαδικτύου. Mε τη διερεύνηση αυτών των υποθέσεων ασχολείται ειδική μονάδα κατά του εγκλήματος στον κυβερνοχώρο (ZAC). Από 1ης Ιουλίου αναμένεται να συσταθεί και μια νέα taskforce αρμόδια για την καταδίωξη δραστών σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών. Στην υπόθεση του Μπέργκις Γκλάντμπαχ έχουν ήδη ταυτοποιηθεί 72 υπόπτοι για τέλεση αδικημάτων, δέκα εκ των οποίων τελούν υπό κράτηση. Εναντίον οχτώ εξ αυτών έχουν ήδη απαγγελθεί κατηγορίες.

Σύμφωνα με τον Ρέριγκ απαιτείται καλύτερη τεχνολογική κατάρτιση των ειδικών που διερευνούν υποθέσεις σεξουαλικής κακοποίησης και παιδικής πορνογραφίας στη Γερμανία. Για την εξάρθρωση του κυκλώματος του Μπέργκις Γκλάντμπαχ οι διωκτικές αρχές της Β. Ρηνανίας-Βεστφαλίας χρησιμοποίησαν υπερσύγχρονα τεχνολογικά μέσα έως και τεχνητή νοημοσύνη, συστήθηκε ειδική ψηφιακή υπηρεσία και διορίσθηκε ειδικός εισαγγελέας. Σύμφωνα με τον ίδιο η υπόθεση που μόλις βγήκε στο φως της δημοσιότητας ενδέχεται να ξεπεράσει ως προς τις διαστάσεις της κάθε προηγούμενη, όμως δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό. Ο Ρέριγκ υπενθυμίζει το κύκλωμα διακίνησης παιδικού πορνογραφικού υλικού «Elysium» που δρούσε στο Darknet και εξαρθρώθηκε το 2017. Επρόκειτο για ένα διεθνές δίκτυο με πάνω από 110.000 χρήστες.

Σεξουαλική κακοποίηση παιδιών στη Γερμανία
Ο επιτετραμμένος της γερμανικής κυβέρνησης για θέματα
σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών, Γιόχανες Βίλχελμ Ρέριγκ
Ο αριθμός των επίσημα καταγεγραμμένων περιπτώσεων σεξουαλικής βίας και αδικημάτων παιδικής πορνογραφίας παρουσιάζει αυξητική τάση στη Γερμανία τα τελευταία χρόνια. Το 2019 καταγράφηκαν σχεδόν 16.000 περιπτώσεις σεξουαλικής βίας εναντίον παιδιών. Η γερμανική αστυνομία εντόπισε επίσης πάνω από 12.000 περιστατικά παιδικής πορνογραφίας τον τελευταίο χρόνο, αριθμός υπερδιπλασιασμένος σε σχέση με το 2016. Όσο για τα θύματα της σεξουλικής βίας, στην υπόθεση Μπέργκις Γκλάντμπαχ έχουν ήδη ταυτοποιηθεί πάνω από 30 παιδιά, για τα οποία κρίνεται απαραίτητη η ψυχολογική υποστήριξη εφόρου ζωής. Αξίζει να σημειωθεί ότι στη Γερμανία λειτουργεί ήδη ειδική τηλεφωνική γραμμή για καταγγελίες που σχετίζονται με περιστατικά ή υπόνοιες άσκησης σεξουαλικής βίας σε παιδιά. Ο Ρέριγκ θεωρεί επίσης απαραίτητη την παροχή ειδικής προστασίας σε παιδιά αλλά και την ενημέρωση σε γονείς στα γερμανικά σχολεία και νηπιαγωγεία. Θεωρεί ότι η προστασία των ανήλικων κοριτσιών και αγοριών αποτελεί χρέος της πολιτείας.

Το προφίλ των δραστών σεξουαλικής κακοποίησης
Aπό τις αστυνομικές εφόδους της αστυνομίας στο Μπέργκις Γκλάντμπαχ

Στη Γερμανία οι δράστες σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών είναι κυρίως άνδρες και λιγότερο γυναίκες. Από ποινική σκοπιά δράστες δεν θεωρούνται μόνο αυτοί που διαπράττουν βία εναντίον παιδιών, αλλά και άτομα που βλέπουν ή διαβιβάζουν σχετικό υλικό στο διαδίκτυο, καθώς και εκείνοι που αναζητούν εικόνες άσκησης σεξουαλικής βίας σε παιδιά στο διαδίκτυο. Η ανάρτηση παιδικών φωτογραφιών σε αμφιλεγόμενες πόζες, που είναι ανεκτό σε ορισμένες χώρες, θεωρείται επίσης μορφή κακοποίησης στη Γερμανία. «Το προφίλ των δραστών ποικίλει» αναφέρει ο ειδικός σε θέματα εγκληματικότητας στο διαδίκτυο Τόμας Γκάμπριελ Ρούντιγκερ. Συνήθως πρόκειται για άνδρες που σχετίζονται επαγγελματικά ή προσωπικά με παιδιά. Υπάρχουν επίσης κυκλώματα που δρουν στο εξωτερικό και βγάζουν κέρδη από την κακοποίηση παιδιών. Γυναίκες συναντώνται σπανιότερα και συνήθως σε συνάρτηση ή σε συνεργασία με κυκλώματα ή μεμονωμένους άνδρες και στόχο τον προσπορισμό κέρδους. Μια άλλη κατηγορία δραστών είναι οι ίδιοι ανήλικοι, που ποστάρουν στο ίντερνετ πορνογραφικό υλικό.

Όσο για το διαδίκτυο, αυτό έχει καταστήσει την σεξουαλική κακοποίηση και διακίνηση παιδικού πορνογραφικού υλικού σε παγκόσμιο πρόβλημα. Όπως επισημαίνει ο Ρούντιγκερ «πρόκειται για έναν παγκόσμιο χώρο χωρίς φυσικά σύνορα, στον οποίο δράστες από όλον τον κόσμο μπορούν να δικτυωθούν, να ανταλλάξουν απόψεις και να έρθουν σε επαφή. Ακόμη και οι ξένες γλώσσες δεν αποτελούν πλέον εμπόδιο με τόσες μετραφραστικές μηχανές ονλάιν». Ο ίδιος μάλιστα τάσσεται υπέρ της διαμόρφωσης ενός διεθνούς ποινικού δικαίου που θα αφορά ειδικότερα μόνο εγκλήματα σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών στο διαδίκτυο.

πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ: «Η Ε.Ε. οφείλει να πράξει αυτό που είναι αυτονόητο καθήκον της, και κατά τις Συνθήκες, δηλαδή να στηρίξει αφειδώς, άνευ όρων, χωρίς δάνεια, χωρίς προϋποθέσεις και χωρίς Μνημόνια τις Ευρωπαϊκές κοινωνίες, προκειμένου να μπορέσουν να ξεπεράσουν χωρίς κίνδυνο αυτή τη δοκιμασία. Οι Συνθήκες της Ευρωπαϊκής Ένωσης όχι απλώς το επιτρέπουν, αλλά το προβλέπουν και το επιβάλλουν για τέτοιες περιπτώσεις και όλα τα υπόλοιπα είναι δικαιολογίες, τσιγκουνιές και μικροψυχίες κάποιων τεχνοκρατών».

«Με τις ανθρώπινες ζωές δεν παίρνουμε ρίσκα»!

Με απερίφραστο τρόπο τοποθετήθηκε η Ζωή Κωνσταντοπούλου σε πρόσφατη συνέντευξή της στην Βεργίνα Τηλεόραση για τη στάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην κρίση του Κορονοϊού, υπογραμμίζοντας ότι: «Πρέπει να ενισχυθούν τα Συστήματα Υγείας σε όλο τον κόσμο. Η διαπίστωση ότι ακόμα και ισχυρές οικονομικά χώρες βρέθηκαν σε απόλυτη αδυναμία να καλύψουν τους πληθυσμούς τους είναι μία πικρή διαπίστωση, που δείχνει ότι επί δεκαετίες οι Κυβερνήσεις και οι ηγεσίες έβαλαν την ανθρώπινη ζωή και την επιβίωση της κοινωνίας σε ένα επίπεδο τζόγου και έπαιρναν το ρίσκο ότι δεν θα συμβεί κάτι κακό. Λοιπόν, με τις ανθρώπινες ζωές δεν παίρνουμε ρίσκα.»

Στην συνέντευξη, η Επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας ερωτήθηκε και τοποθετήθηκε για την διαχείριση της Πανδημίας, τις πρωτοβουλίες της Πλεύσης Ελευθερίας, την επόμενη μέρα, το άνοιγμα των επιχειρήσεων, την Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στις υποχρεώσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης έναντι των πολιτών ασκώντας αυστηρή κριτική στη μέχρι σήμερα στάση των εκπροσώπων της.


Ολόκληρη η τοποθέτηση της Ζωής Κωνσταντοπούλου για τη στάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης:

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: «Είναι μία ώρα ευθύνης και για τις Κυβερνήσεις, αλλά και για τους Διεθνείς Οργανισμούς και για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν είναι ποτέ δυνατόν να παρακολουθούμε την Ευρωπαϊκή Ένωση να διστάζει να πράξει αυτό που είναι αυτονόητο καθήκον της, και κατά τις Συνθήκες, δηλαδή να στηρίξει αφειδώς, άνευ όρων, χωρίς δάνεια, χωρίς προϋποθέσεις και χωρίς Μνημόνια τις κοινωνίες, τις Ευρωπαϊκές κοινωνίες, προκειμένου να μπορέσουν να ξεπεράσουν χωρίς κίνδυνο αυτή τη δοκιμασία. Εκεί όπου δεν υπάρχει τέτοια στήριξη, ως απόλυτα βέβαιο επακόλουθο έρχεται η διακινδύνευση. Γιατί ο άνθρωπος που δεν έχει να ζήσει, θα διακινδυνεύσει και θα θέσει τον εαυτό του σε κινδύνους προκειμένου να βιοποριστεί. Το ίδιο συμβαίνει για τις επιχειρήσεις, το ίδιο συμβαίνει για τους πάντες. Εδώ, λοιπόν, πρέπει να υπάρξει μία στήριξη της κοινωνίας με οριζόντιο τρόπο, χωρίς όριο, χωρίς όρους και χωρίς προϋποθέσεις, χωρίς αστερίσκους και άλλα τερτίπια. Οι Συνθήκες της Ευρωπαϊκής Ένωσης όχι απλώς το επιτρέπουν, αλλά το προβλέπουν και το επιβάλλουν για τέτοιες περιπτώσεις και όλα τα υπόλοιπα είναι δικαιολογίες, τσιγκουνιές και μικροψυχίες κάποιων τεχνοκρατών οι οποίοι νομίζεις ότι τα βγάζουν και από την τσέπη τους, ενώ τα χρήματα αυτά είναι χρήματα των φορολογουμένων σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Και νομίζω ότι είναι μία περίοδος κατά την οποία συνολικά η ανθρωπότητα, όλοι μας, οι κοινωνίες σε όλον τον πλανήτη, αναθεωρούν την ιεράρχηση αξιών, αντιλαμβάνονται πως υπάρχουν κάποια πράγματα πιο πολύτιμα και υπάρχουν και κάποια που είναι αναντικατάστατα, για τα οποία αξίζει τον κόπο να βάλουμε στο πλάι άλλες συνήθειες, άλλες έξεις ή άλλες ιδεοληψίες, οι οποίες μπορεί να δημιουργούσαν αγκυλώσεις στο παρελθόν. Πρέπει να ενισχυθούν τα Συστήματα Υγείας σε όλο τον κόσμο. Η διαπίστωση ότι ακόμα και ισχυρές οικονομικά χώρες βρέθηκαν σε απόλυτη αδυναμία να καλύψουν τους πληθυσμούς τους είναι μία πικρή διαπίστωση, που δείχνει ότι επί δεκαετίες οι Κυβερνήσεις και οι ηγεσίες έβαλαν την ανθρώπινη ζωή και την επιβίωση της κοινωνίας σε ένα επίπεδο τζόγου και έπαιρναν το ρίσκο ότι δεν θα συμβεί κάτι κακό. Λοιπόν, με τις ανθρώπινες ζωές δεν παίρνουμε ρίσκα. Υπολογίζουμε ότι μπορεί να συμβεί και το κακό, μπορεί να έρθει και η Πανδημία, που άλλωστε οι επιστήμονες είχαν προβλέψει προ καιρού, και βέβαια προνοούμε. Αυτή είναι η έννοια του Κράτους Πρόνοιας, αυτή είναι η έννοια του Κοινωνικού Κράτους, που πρέπει να ενισχυθεί με όλες μας τις δυνάμεις, και εμείς ως πολίτες και οι πολιτικές δυνάμεις πρέπει να πιέσουν προς αυτή την κατεύθυνση.»


Ακολουθεί η απομαγνητοφώνηση ολόκληρης της συνέντευξης
της Ζωής Κωνσταντοπούλου στην Βεργίνα Τηλεόραση
και τους δημοσιογράφους Στέργιο Καλόγηρο και Γιώργο Βλάχο


ΣΤΕΡΓΙΟΣ ΚΑΛΟΓΗΡΟΣ: Κυρία Κωνσταντοπούλου, καλησπέρα σας.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Καλησπέρα σας.

ΣΚ: Και Χριστός Ανέστη.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Χριστός Ανέστη και να είμαστε όλοι καλά και χρόνια πολλά σε όλους.

ΣΚ: Χρόνια πολλά, κυρία Κωνσταντοπούλου. Θα ξεκινήσω με το ερώτημα, πώς είδατε τη μέχρι σήμερα πορεία του κορονοϊού στην χώρα μας. Αν συμφωνείτε με τα μέτρα που έχει πάρει η Κυβέρνηση και αν συμφωνείτε με την στροφή στην πραγματικότητα και με τον τρόπο που επιστρέφουμε στην πραγματικότητα, όπως αυτή την εξήγγειλε ο κύριος Μητσοτάκης και οι Υπουργοί του.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Θα ξεκινήσω από το πρώτο σκέλος του ερωτήματός σας. Σε μία πρώτη αποτίμηση της μέχρι στιγμής πορείας και των χειρισμών και νομίζω ότι, πρέπει να υπογραμμίσω ότι, πιστεύω όπως όλοι οι Έλληνες, είμαι πολύ χαρούμενη, ανακουφισμένη και ικανοποιημένη, που δεν ζήσαμε τις τραγωδίες και τις ανεξέλεγκτες καταστάσεις που βίωσαν και εξακολουθούν να βιώνουν άλλες χώρες. Θεωρώ ότι αυτό είναι συνάρτηση και των χειρισμών που έγιναν και κυρίως του γεγονότος ότι, υπήρξε μία εξαρχής επιστημονική προσέγγιση της Πανδημίας, με πολύ υπεύθυνη καθοδήγηση από πλευράς της Επιστημονικής Επιτροπής και νομίζω πως είναι κοινός τόπος ότι γλιτώσαμε τα χειρότερα. Βεβαίως, θρηνήσαμε και θρηνούμε συνανθρώπους μας, για τους οποίους θλίβομαι. Κάθε ανθρώπινη ζωή είναι μία απώλεια ανεπούλωτη. Από την άλλη πλευρά, βλέποντας τι συνέβη σε άλλες χώρες που δεν πήραν εγκαίρως μέτρα, που υποτίμησαν την δυναμική και την βιαιότητα εξάπλωσης της Πανδημίας και εξέθεσαν τους πολίτες τους σε τρομακτικό κίνδυνο, είμαι οπωσδήποτε ικανοποιημένη και ανακουφισμένη, που εμείς δεν τύχαμε μιας τέτοιας μεταχείρισης. Αυτό είναι κάτι που το είπαμε επίσημα, το είπε η «Πλεύση Ελευθερίας», το είπα και εγώ. Θέλουμε να είμαστε και δίκαιοι, θέλουμε να είμαστε και αντικειμενικοί και, κυρίως, θέλουμε να υπογραμμίσουμε ότι, σε αυτό το διάστημα, που δεν είναι μεγάλο, ούτε δύο μήνες δεν έχουν διανυθεί ουσιαστικά, αποφεύχθηκαν τα χειρότερα, έγιναν πολύ μεγάλα βήματα και, κυρίως, μπήκε πρώτη στην ιεράρχηση η ανθρώπινη ζωή. Αυτό που είναι, δηλαδή, το υπέρτατο αγαθό και που δεν μπορεί να υποσκελίζεται από οικονομικές σκοπιμότητες ή άλλου είδους σκοπιμότητες και συμφέροντα.

ΣΚ: Συμφωνείτε με τα όσα έκανε ο κύριος Μητσοτάκης μέχρι σήμερα από ό,τι καταλαβαίνω.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Από ό,τι σας είπα, θεωρούμε και αποτιμούμε ως θετική την συνολική στρατηγική και τον χειρισμό που έγινε. Και δεν έγινε, βέβαια, από ένα πρόσωπο μόνο, έγινε από πολλά και έγινε και με την ευθύνη και την καθοδήγηση πολλών ανθρώπων. Νομίζω ότι είναι σημαντικό να πει κανείς ότι πάρθηκαν δύσκολες αποφάσεις, που δεν ήταν αυτονόητο ότι θα παίρνονταν, και αυτό πρέπει να πιστωθεί σε εκείνους που τις πήραν.

ΣΚ: Μάλιστα. Να πάμε τώρα στο αύριο, κυρία Κωνσταντοπούλου, και το αύριο είναι, το άνοιγμα των επιχειρήσεων. Όλοι, σε όλο τον κόσμο μιλάνε για μεγάλη ύφεση. Για πρωτόγνωρες καταστάσεις, λένε μερικοί ξένοι ηγέτες, και εγώ ήθελα να σας ρωτήσω, πιστεύετε ότι ο κορονοϊός, αυτή η Πανδημία θα επηρεάσει αρνητικά την οικονομία της χώρας μας; Και αν ναι, τι θα πρέπει η Κυβέρνηση να προσέξει, τι θα πρέπει η Κυβέρνηση να προσφέρει και στους εργαζόμενους αλλά και στους επιχειρηματίες, βέβαια;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Θα σας απαντήσω με ειλικρίνεια και με πολλή αγωνία. Το ότι αυτή η Πανδημία έχει τεράστιο αντίκτυπο σε παγκόσμιο επίπεδο είναι αισθητό και πλήρως κατανοητό από όλους. Το ότι το δίλημμα «ανθρώπινη ζωή ή οικονομία;» τίθεται στις εξουσίες, το έχουμε καταλάβει. Εγώ είμαι υπέρ της ιεράρχησης πάντοτε της ανθρώπινης ζωής πάνω από την οικονομία, διότι στο τέλος-τέλος, και το καταλάβαμε νομίζω, δεν μπορεί να υπάρξει οικονομία χωρίς ανθρώπους. Από την άλλη πλευρά, λόγω ακριβώς αυτής της τρομακτικής υποβάθμισης της οικονομικής δραστηριότητας για να αντιμετωπιστεί η Πανδημία, θα πρέπει η κοινωνία με οριζόντιο τρόπο να στηριχθεί, θα πρέπει τα μέτρα τα οποία ήδη έχουν ληφθεί ως προς ένα κομμάτι της κοινωνίας να καλύψουν όσο το δυνατόν περισσότερους, μέχρι που να καλύψουν και να μην αφεθεί κανένας άνθρωπος χωρίς υποστήριξη και επιβοήθηση για να αντιμετωπίσει αυτή την δοκιμασία. Προφανώς θα πρέπει να στηριχθούν και οι επιχειρήσεις και η οικονομική δραστηριότητα της χώρας και η μικρομεσαία δραστηριότητα. Θα πρέπει να στηριχθούν οι θέσεις εργασίας και επειδή φαντάζομαι και ακούω να έρχεται και το ερώτημα «πού θα βρεθούν τα λεφτά;» θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι είναι μία ώρα ευθύνης και για τις Κυβερνήσεις, αλλά και για τους Διεθνείς Οργανισμούς και για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν είναι ποτέ δυνατόν να παρακολουθούμε την Ευρωπαϊκή Ένωση να διστάζει να πράξει αυτό που είναι αυτονόητο καθήκον της, και κατά τις Συνθήκες, δηλαδή να στηρίξει αφειδώς, άνευ όρων, χωρίς δάνεια, χωρίς προϋποθέσεις και χωρίς μνημόνια τις κοινωνίες, τις Ευρωπαϊκές κοινωνίες, προκειμένου να μπορέσουν να ξεπεράσουν χωρίς κίνδυνο αυτή τη δοκιμασία. Εκεί όπου δεν υπάρχει τέτοια στήριξη, ως απόλυτα βέβαιο επακόλουθο έρχεται η διακινδύνευση. Γιατί ο άνθρωπος που δεν έχει να ζήσει, θα διακινδυνεύσει και θα θέσει τον εαυτό του σε κινδύνους προκειμένου να βιοποριστεί. Το ίδιο συμβαίνει για τις επιχειρήσεις, το ίδιο συμβαίνει για τους πάντες. Εδώ, λοιπόν, πρέπει να υπάρξει μία στήριξη της κοινωνίας με οριζόντιο τρόπο, χωρίς όριο, χωρίς όρους και χωρίς προϋποθέσεις, χωρίς αστερίσκους και άλλα τερτίπια. Οι Συνθήκες της Ευρωπαϊκής Ένωσης όχι απλώς το επιτρέπουν, αλλά το προβλέπουν και το επιβάλλουν για τέτοιες περιπτώσεις και όλα τα υπόλοιπα είναι δικαιολογίες, τσιγκουνιές και μικροψυχίες κάποιων τεχνοκρατών οι οποίοι νομίζεις ότι τα βγάζουν και από την τσέπη τους, ενώ τα χρήματα αυτά είναι χρήματα των φορολογουμένων σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Και νομίζω ότι είναι μία περίοδος κατά την οποία συνολικά η ανθρωπότητα, όλοι μας, οι κοινωνίες σε όλον τον πλανήτη, αναθεωρούν την ιεράρχηση αξιών, αντιλαμβάνονται πως υπάρχουν κάποια πράγματα πιο πολύτιμα και υπάρχουν και κάποια που είναι αναντικατάστατα, για τα οποία αξίζει τον κόπο να βάλουμε στο πλάι άλλες συνήθειες, άλλες έξεις ή άλλες ιδεοληψίες, οι οποίες μπορεί να δημιουργούσαν αγκυλώσεις στο παρελθόν. Πρέπει να ενισχυθούν τα Συστήματα Υγείας σε όλο τον κόσμο. Η διαπίστωση ότι ακόμα και ισχυρές οικονομικά χώρες βρέθηκαν σε απόλυτη αδυναμία να καλύψουν τους πληθυσμούς τους είναι μία πικρή διαπίστωση, που δείχνει ότι επί δεκαετίες οι Κυβερνήσεις και οι ηγεσίες έβαλαν την ανθρώπινη ζωή και την επιβίωση της κοινωνίας σε ένα επίπεδο τζόγου και έπαιρναν το ρίσκο ότι δεν θα συμβεί κάτι κακό. Λοιπόν, με τις ανθρώπινες ζωές δεν παίρνουμε ρίσκα. Υπολογίζουμε ότι μπορεί να συμβεί και το κακό, μπορεί να έρθει και η Πανδημία, που άλλωστε οι επιστήμονες είχαν προβλέψει προ καιρού, και βέβαια προνοούμε. Αυτή είναι η έννοια του Κράτους Πρόνοιας, αυτή είναι η έννοια του Κοινωνικού Κράτους, που πρέπει να ενισχυθεί με όλες μας τις δυνάμεις, και εμείς ως πολίτες και οι πολιτικές δυνάμεις πρέπει να πιέσουν προς αυτή την κατεύθυνση.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΛΑΧΟΣ: Κυρία Κωνσταντοπούλου καλησπέρα και από μένα.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Καλησπέρα σας

ΓΒ: Θέλω να σας ρωτήσω το εξής. Αν θεωρείτε ότι όλη αυτή η κατάσταση σε παγκόσμιο επίπεδο και στο θέμα της υγείας και στο θέμα της οικονομίας, με τις παρενέργειες στο θέμα της οικονομίας, μπορεί να οδηγήσει σε εξεγέρσεις πολιτών, λαών, σε παγκόσμιο ή και σε ελληνικό επίπεδο.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Αν υπάρξει, κοιτάξτε, εάν υπάρξει εξαθλίωση των πολιτών και των κοινωνιών και δεν υπάρξει μέριμνα, είναι προφανές ότι θα υπάρξει και αντίδραση. Αυτό δεν χρειάζεται να το πω εγώ. Το έχει καταγράψει η ιστορική εμπειρία και είναι μία αυτονόητη συνθήκη. Εδώ όμως όταν έχουμε φτάσει πια στο 2020 και η ανθρωπότητα έχει συγκεντρώσει όλη αυτή την εμπειρία και των θετικών και των αρνητικών και των ολέθρων και των τραγωδιών, δεν επιτρέπεται να σκεφτόμαστε ούτε ότι θα υπάρξουν ηγεσίες που θα περάσει από το μυαλό τους να εγκαταλείψουν τις κοινωνίες, ούτε βέβαια ότι θα υπάρξουν κοινωνίες οι οποίες θα αφήσουν τις ηγεσίες να συμπεριφερθούν με αυτόν τον τρόπο. Έχουμε δείγματα πολύ αρνητικά, το δείγμα του Τζόνσον, το δείγμα του Τραμπ, αλλά ακόμα και το δείγμα του Μακρόν, είναι παραδείγματα ηγεσιών που αδιαφόρησαν για τις κοινωνίες τους, τις εξέθεσαν σε τεράστιο κίνδυνο, ο καθένας με τον τρόπο του. Ο μεν Τζόνσον και ο Τραμπ διακηρύσσοντας από μόνοι τους ότι, πειραματίζονται με θεωρίες και με εικασίες, ο δε Μακρόν αποκρύπτοντας και καθυστερώντας εξαιρετικά να πάρει μέτρα.

ΣΚ: Πριν πάμε στις όμορφες ενέργειες που κάνει η Πλεύση Ελευθερίας, θα τις αφήσω για το τέλος της συζήτησής μας, θέλω να μου πείτε αν έχετε ακούσει το γεγονός πως οι Γερμανοί ετοιμάζονται να κάνουν αγωγή στην Κίνα και να ζητήσουν τρισεκατομμύρια, δισεκατομμύρια, συγνώμη, δολάρια, 180 δισεκατομμύρια δολάρια, αν δεν κάνω λάθος, καθώς λένε οι Κινέζοι είναι οι υπαίτιοι της Πανδημίας. Οι Γερμανοί, μόλις ακούσανε χρήμα, τρέχουν και ζητάνε από τους Κινέζους. Τα δικά μας, κυρία Κωνσταντοπούλου, που είναι αναγνωρισμένα και μας τα χρωστάνε, πότε θα τα γυρίσουνε πίσω;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Το ζήτημα των Γερμανικών οφειλών είναι ζήτημα ενεργό. Μάλιστα, προχθές όπως ξέρετε ήταν και η επέτειος της εισβολής των Γερμανικών Στρατευμάτων στην Αθήνα, εγώ έκανα και μία παρέμβαση δημόσια για αυτό το θέμα. Η Γερμανική Κυβέρνηση οφείλει να καταβάλει στην Ελλάδα τις οφειλές της, σήμερα περισσότερο από ποτέ, με βάση ακριβώς και τη συνθήκη που βιώνουμε. Τώρα ότι το Γερμανικό Κράτος ετοιμάζεται να εγείρει αξιώσεις εκεί όπου θεωρεί ότι έχει αξιώσεις, θα μου επιτρέψετε να σας πω ότι είναι αυτό που πρέπει κάθε Κράτος να κάνει για τους πολίτες του. Ξέρετε τι έκανε η Γερμανία το 1990-1991 με το που επανενώθηκαν οι δύο Γερμανίες; Διεκδίκησε πολεμικές αποζημιώσεις από τη Ρωσία για το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο! Και το ίδιο Κράτος αρνείται να πληρώσει αποζημιώσεις στην Ελλάδα για τη γενοκτονία, τις θηριωδίες, την σύληση του δημοσίου ταμείου, την κλοπή των αρχαιολογικών θησαυρών, το καταναγκαστικό κατοχικό δάνειο τη συνολική καταστροφή των υποδομών της χώρας, της αγροτικής παραγωγής και ούτω καθεξής και το χειρότερο είναι ότι, δυστυχώς, οι Ελληνικές Κυβερνήσεις διαχρονικά δεν διεκδικούν αυτήν την αξίωση.

ΣΚ: Κυρία Πρόεδρε…

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Παρακαλώ.

ΣΚ: ... βλέπετε ο κύριος Μητσοτάκης μετά και την πετυχημένη πορεία, ας το πω έτσι, στην εποχή του Κορονοϊού, να πάει σε εκλογές όπως γράφεται; Και βλέπετε, επίσης, τον πρώην Πρωθυπουργό τον κύριο Τσίπρα να φοβάται κάτι τέτοιο, φοβούμενος μία νέα ήττα που θα τον θέσει ίσως και εκτός αρχηγίας κόμματος;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Επιτρέψτε μου να σας πω ότι ανήκω σε εκείνους που πιστεύουν ότι οι εκλογές είναι μία κορυφαία δημοκρατική διαδικασία και όχι ένα τέχνασμα για την επιδίωξη πολιτικών ωφελημάτων. Δεν θα είναι προς τιμήν του κυρίου Μητσοτάκη εάν προσπαθήσει να διαχειριστεί εκλογικά την Πανδημία. Προσωπικά δεν πιστεύω ότι θα το κάνει. Δεν έχω μία τέτοια αίσθηση, αλλά δεν μου άρεσε ποτέ και δεν έκανα ποτέ και την Πυθία για αυτά τα θέματα. Μένει να το δούμε. Νομίζω όμως ότι δεν προσφέρεται ούτε η συγκυρία, ούτε η χρονική στιγμή, αλλά ούτε και η κατάσταση της κοινωνίας για τέτοιου είδους παιχνίδια. Τώρα, ως προς τον κύριο Τσίπρα για τον ΣΥΡΙΖΑ, θα μου επιτρέψετε να μην σχολιάσω, γιατί πραγματικά θεωρώ ότι, περιττεύουν τα σχόλια, ο κόσμος καταλαβαίνει, έχει καταλάβει πάρα πολύ καλά, έχει καταλάβει πόσες προδοσίες έχει υποστεί και μπορεί να αξιολογήσει.

ΣΚ: Μάλιστα. Εγώ θέλω κλείνοντας, εκτός και αν θέλει να ρωτήσει και κάτι ο κύριος Βλάχος, να μας πείτε λίγο για μία όμορφη κίνηση που έκανε το κόμμα σας και μακάρι να ακολουθήσουν και παρόμοιες προσφορές και από άλλα κόμματα. Να πούμε ότι, προσφέρετε ένα σημαντικό ποσό, 17.500 από ό,τι διάβασα από τα 75.000 που παίρνετε ως επιχορήγηση, για δωρεάν φάρμακα στο Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο και γενικά βοηθάτε τον κόσμο. Πείτε μας λίγο, κυρία Κωνσταντοπούλου.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Ναι, να σας πω. Εμείς πήραμε μία απόφαση με το που καταβλήθηκε η κρατική επιχορήγηση, η κρατική χρηματοδότηση προς την Πλεύση Ελευθερίας, που είναι και η πρώτη φορά που καταβάλλεται τέτοια χρηματοδότηση, να διαθέσουμε το ποσό που αντιστοιχεί σε τρεις μήνες χρηματοδότησης, δηλαδή αυτές τις 17.500 ευρώ που είπατε από τις 70.000, προκειμένου να στηρίξουμε το Εθνικό Σύστημα Υγείας και να υποστηρίξουμε πρωτοβουλίες της πρώτης γραμμής σε επίπεδο κοινωνίας. Αυτό που κάναμε λοιπόν είναι ότι, πραγματοποιήσαμε μία δωρεά, μάλιστα ολοκληρώθηκε σήμερα, τριών κλινών ΜΕΘ και δύο κλιβάνων στο Νοσοκομείο Παμμακάριστος, που είναι Νοσοκομείο Αναφοράς για τον Κορονοϊό. Ήταν μία πολύ συγκινητική εμπειρία και για μένα γιατί με υποδέχτηκαν εκεί οι γιατροί, οι νοσηλευτές, το προσωπικό, η διοίκηση, με πολύ συγκινητικό τρόπο. Κάναμε αυτή τη δωρεά λοιπόν στο Δημόσιο Νοσοκομείο Αναφοράς Παμμακάριστος. Κάναμε μία δωρεά φαρμάκων και φαρμάκων σε έλλειψη προς το Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού, που είναι μία κοινωνική πρωτοβουλία βάσης, που βοηθάει συμπολίτες μας, συνανθρώπους μας οι οποίοι δεν καλύπτονται από το Σύστημα Υγείας εδώ και 8 χρόνια και εχθές παραδώσαμε τα φάρμακα αυτά. Κάναμε μία δωρεά στο Ταμείο Αλληλεγγύης του Σωματείου των Ελλήνων Ηθοποιών, που είναι και αυτό ένα σωματείο που βοηθάει με πολύ ζωτικό τρόπο καλλιτέχνες οι οποίοι δεν λαμβάνουν από το Κράτος στήριξη ή δεν λαμβάνουν επαρκή στήριξη και είναι και αυτό ένα μεγάλο θέμα. Και τις επόμενες μέρες θα ολοκληρώσουμε τις ενέργειές μας αυτές, κάνοντας μία δωρεά σε Κέντρο Υγείας Αναφοράς για τον κορονοϊό και ελπίζοντας να δώσουμε ένα μήνυμα και ένα καλό παράδειγμα προς μίμηση, γιατί θεωρούμε ότι ένα από τα στοιχήματα αυτής της περιόδου είναι να βγούμε καλύτεροι από αυτή τη δοκιμασία. Ένας βασικός, λοιπόν, τρόπος για να βγούμε καλύτεροι είναι η αλληλεγγύη, είναι η συστράτευση στα δύσκολα, είναι η στήριξη εκείνων που δίνουν τη μάχη στην πρώτη γραμμή, με πρώτους τους γιατρούς, νοσηλευτές και προσωπικό του Δημόσιου Συστήματος Υγείας, που πρέπει να ενισχυθεί πολύ αποφασιστικά από την Πολιτεία και, βέβαια, όλων εκείνων των κοινωνικών δυνάμεων που επίσης συστρατεύονται στηρίζοντας την κοινωνία. Οι άνθρωποι είναι που κάνουνε τη διαφορά και εμείς στους ανθρώπους πιστεύουμε.

ΣΚ: ...Και εμείς βλέπουμε πλάνα, κυρία Κωνσταντοπούλου, από την επίσκεψή σας στην Παμμακάριστο. Λοιπόν, παρακαλώ να δούμε την κυρία Κωνσταντοπούλου. Κυρία Πρόεδρε, σας ευχαριστούμε για την παρουσία σας απόψε

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Εγώ σας ευχαριστώ.

ΣΚ: ... Και ευχόμαστε πολύ σύντομα να σας έχουμε κοντά μας στο στούντιο να τα πούμε δια ζώσης ακόμη καλύτερα.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Με πολλή χαρά, μόλις επιτρέψουν οι συνθήκες. Να είστε καλά και να έχετε δύναμη!

ΣΚ: Σας ευχαριστούμε και συγχαρητήρια για το έργο που κάνετε. Μακάρι να σας μιμηθούν και τα υπόλοιπα, τα μεγαλύτερα κόμματα.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Να είστε καλά.

ΣΤΕΡΓΙΟΣ ΚΑΛΟΓΗΡΟΣ: Σας ευχαριστούμε.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Publié par wikistrike.com sur 2 Mai 2020
Μετάφραση Μ. Στυλιανού

Υψηλόβαθμοι απόστρατοι Γάλλοι στρατιωτικοί, μέλη του Ομίλου Αμυντικού Στοχασμού, κρίνουν ότι η Γαλλία θα μπορούσε να «σημάνει την αφύπνιση της λογικής», εάν αρνηθεί να συμμετάσχει στα προσεχή γυμνάσια του ΝΑΤΟ στα ρωσικά σύνορα.

« Τι πρέπει να κάνουμε για να ελευθερωθούμε από την αμερικανική λαβή και να εγκαινιάσουμε μια επαναπροσέγγιση με την Μόσχα;» διερωτώνται υψηλόβαθμοι Γάλλοι απόστρατοι αξιωματικοί, συγκεντρωμένοι στους κόλπους του Ομίλου Στοχασμού των τριών όπλων, με διακήρυξή τους που δημοσιεύθηκε στο capital.fr.

Οι συντάκτες της διακήρυξης ανησυχούν για την συμμετοχή της Γαλλίας στα προσεχή μεγάλα στρατιωτικά γυμνάσια του ΝΑΤΟ με την ονομασία Defender Europe 2020. Υποστηρίζουν ότι η οργάνωση αυτών των γυμνασίων «κάτω από την μύτη της Μόσχας» αποτελεί «πολιτικό λάθος, στα όρια της ανεύθυνης πρόκλησης.»
«Η συμμετοχή σε αυτά τα γυμνάσια αποκαλύπτει μια τυφλή ευθυγράμμιση, που σημαίνει την ανησυχητική απώλεια της στρατηγικής ανεξαρτησίας μας», τονίζουν, επικαλούμενοι και την «παγκόσμια μάστιγα», που «υπενθυμίζει το βάρος της θέσης μας στο ευρωασιατικό σύνολο, του οποίου η Ρωσία είναι πατρογονικός άξονας».

«Μια πνευματική καταληψία»

Κατά τους υπογράφοντες την διακήρυξη στρατηγούς, «για μιαν ευρωπαϊκή χώρα που έχει ήδη πληγεί από άλλες απειλές, το να πάει να χειρονομεί στρατιωτικά, υπό τις διαταγές της Ουάσιγκτον, στα σύνορα της Ρωσίας […] εκδηλώνει τουλάχιστον μιαν πνευματική παράλυση, στα όρια της απώλειας του ενστίκτου αυτοσυντήρησης.»

Υπογραμμίζουν ότι «οι καταγγελίες που […] αναφέρουν πως η Αμερική συντηρεί μιαν εκτός χρόνου νοοτροπία ψυχρού πολέμου δεν στερούνται ευστοχίας.»

Ταυτόχρονα οι απόστρατοι Γάλλοι στρατηγοί υπογραμμίζουν ότι ο Ντόναλντ Τραμπ, σε αντίθεση με την κυβέρνησή του δείχνει να ευνοεί μιαν επαναπροσέγγιση με την Μόσχα. Ωστόσο, κατά την εκτίμησή τους, είναι μάλλον «αυταπάτη» να πιστεύουμε ότι οι ΗΠΑ θα μεταβάλουν «την στάση τους ως επικυρίαρχου των μελών της συμμαχίας και την αναχρονιστική εχθρότητά τους κατά της Ρωσίας

« Ήρθε η ώρα»

Ενώπιον της σημερινής πραγματικότητας πιστεύουν ότι ήρθε η ώρα «να ασκηθεί μια πίεση στην Ουάσιγκτον με την έναρξη ενός στρατηγικού διαλόγου με την Μόσχα».

«Εάν η Γαλλία αποφάσιζε να μη συμμετάσχει σε κάποια γυμνάσια του ΝΑΤΟ στις πύλες της Ρωσίας […] θα ενεργοποιούσε το ξυπνητήρι της λογικής ] εισηγούνται οι πρώην υψηλόβαθμοι Γάλλοι στρατιωτικοί στην διακήρυξή τους, που καταλήγει με ένα γνωμικό του Σαρλ Ντε Γκωλ, ότι η Ευρώπη «δεν μπορεί να είναι ένα μίγμα λαών», αλλά «μπορεί και πρέπει να οδηγήσει στην συστηματική προσέγγισή τους».




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




της Σοφίας Βασιλειάδου

Παρακολουθώντας , Γαλλόφωνα κανάλια (ειδήσεις, συνεντεύξεις ,έρευνες, συζητήσεις), διαβάζοντας τις θέσεις-αποφάσεις οργάνων της Ε.Ε ,δηλώσεις πολιτικών κομμάτων , διαπίστωσα μια διαφορετική αντιμετώπιση του κορονοιού στο εξωτερικό, πιο διευρυμένη, σε σχέση με την Ελλάδα όπου περιοριζόμαστε , μάλλον σκόπιμα, μόνο στον υγειονομικό τομέα( με μικρή εξαίρεση την ΕΡΤ).

Από γαλλόφωνα κανάλια πληροφορήθηκα για:

- Ερευνες και ρεπορτάζ του τρόπου που ο κορονοιος αντιμετωπίζεται σε διάφορες χώρες ανά την υδρόγειο.

- Ερευνες όπου αναδεικνύονται οι ψυχολογικές και κοινωνικές προεκτάσεις .

Οπου διαπιστώνεται ότι ο ιός είναι ταξικός, αφου προσβάλλονται και δυσκολεύονται να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα κυρίως οι φτωχότερες τάξεις ειδικά στη βόρεια και νότια Αμερική αλλά και στην Ευρώπη. Και αυτό βέβαια συνδέεται με τις συνθήκες διαβίωσης και το επίπεδο παροχών στη δημόσια δωρεάν υγεία. Καταγράφεται επίσης ότι ως τώρα η διάδοση στην Αφρική είναι περιορισμένη και μεταφερόμενη από λευκούς εκεί, όπου αυτοί κυκλοφορούν. Διατυπώνονται φόβοι ότι αν επεκταθεί η διάδοση στις μικρές αποκομένες περιοχές της ενδοχώρας παμε σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις. Αμεσα συνδέεται η διάδοση του κορονοιου και με την ευκολη ή όχι προσβαση σε νερό. Σε πολλά μερη της γης, ακομη και εδώ στην Ελλάδα(τσιγγάνοι, πρόσφυγες), η ευκολη πρόσβαση δεν είναι δεδομένη. Βεβαια στην Αφρική προέχει η καταπολέμηση άλλων ασθενειών όπως χολέρα, φυματίωση, πείνα κλπ που συνδέονται με κακη διατροφή , έλλειψη εμβολίων και βέβαια μεγάλη θνησιμότητα. Αυτή όμως δεν μας προβληματίζει όσο το πρόβλημα δεν μεταδίδεται στις δικές μας δυτικές κοινωνίες..

- Προβληματισμούς για την κατάσταση στις εμπόλεμες ζώνες (Συρία, Λιβύη, Υεμένη, χώρες Αφρικής) αλλα και φόβους για τα κεντρα μεταναστών τα οποία αποτελούν βομβα, εξ αιτίας των απαράδεκτων συνθηκών λειτουργίας. Για τα κέντρα προσφύγων σ την Ελλάδα προβληματίζεται και το Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο ζητώντας( υποκριτικά;) την αποσυμφόρηση τους.

- Καποιες χώρες όπου υπάρχει εντονη διάσταση απόψεων στους χειρισμούς, μεταξύ κεντρικής και τοπικής εξουσίας (ΗΠΑ, Τουρκία,…). Βλέπουμε στις ΗΠΑ κάποιοι να διαμαρτύρονται στους δρόμους για παύση των μέτρων και άλλοι για ενίσχυση.

-Αυταρχικά καθεστώτα που εκμεταλλεύονται την κατάσταση για να περιορίσουν τις δημοκρατικές διαδικασίες (Ουγγαρία, Πολωνία,…) ,για υποχρεωτικό εγκλεισμό των κατοίκων (Τσετσενία,..), λογοκρισία ΜΜΕ.

-Ανοιγμα συζητήσεων για το ποσο επιτρεπτή, για την διασφάλιση της ιδιωτικής ζωής, είναι η παρακολούθηση μέσω κινητού τηλεφώνου. Εδώ ξεκινά ένας προβληματισμός κατά πόσο μέτρα για τον κορονοιό μπορούν να οδηγήσουν στη συνεχεια στην παγίωση αντιδημοκρατικών ,αυταρχικών διαδικασιών παρακολούθησης πολιτών για την εδραίωση της όποιας εξουσίας.

-Προβληματισμούς αν συνεχίζει να είναι επιθυμητή η παγκοσμιοποίηση . Με κλειστά σύνορα θα ήταν δυσκολότερη η διάδοση του ιού. Αλλα το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η ενδεχόμενη κατάρευση της οικονομίας σε παγκόσμιο επίπεδο οπου όσοι αντεξουν θα αγοράσουν και θα εξουσιάζουν τους υπόλοιπους.

Στα άρματα, στα άρματατα τα οικονομικά, Ευρωπαίοι πολίτες! Οι Ευρωπαικες επιχειρήσεις κινδυνεύουν από ξενα συμφεροντα. Αναμεσα στις πιθανες συνέπειες ενός οικονομικού σοκ μπαινει ένα οξύ ρίσκο για στρατηγικές βιομηχανίες όπως αυτές που σχετίζονται με την υγεία. Αμφισβητείται για πρωτη φορά από την Ε.Ε η παγκοσμιοποίηση. Στην Ε.Ε, στο Ευρωκοινοβούλιο μπαίνει θέμα πως θα προστατευθεί τουλαχιστον ένα τμήμα της οικονομίας, πως θα διασωθούν κάποιες βασικές Ευρωπαϊκές επιχειρήσεις. Πως δεν θα καταρρεύσουν , δεν θα αγοραστουν σε εξευτελιστικές τιμές από ξένα προς την ΕΕ κεφάλαια αλλά και πως δεν θα περιέλθουν ολες στον έλεγχο της Γερμανίας. Δεν πρεπει, λένε, η Γερμανία να συγκεντρώσει τα κλειδιά όλων των σημαντικών επιχειρήσεων της Ε.Ε .

Μήπως ο κορονοιός σταθεί η αφορμή διάλυσης της Ε.Ε; Η Ε.Ε αποδείχθηκε ανεπαρκής. Συνοχή, αλληλεγγύη μεταξυ των λαών ,ειδικά τώρα, ήταν αναγκαία. Δεν αρκεί να παλεψουμε μονο τον ιό αλλα και τις συνέπειες, πολιτικές, κοινωνικές, οικονομκές, περιβαλλοντικές .Η κακή διαχείριση της φύσης ,η ένταση στην φυτική και ζωική παραγωγή , η καταστροφή των δασών, η διακινηση τροφίμων από τη μια άκρη του πλανήτη στην άλλη συμβάλουν σε παρόμοιες καταστάσεις. Μήπως ήλθε η ώρα να αλλάξουμε το μοντελο παραγωγής και κατανάλωσης, να ενισχύσουμε τη δημόσια υγεία.

Στο ευρωκοινοβούλιο προωθούντα αποφασεις , ψηφίσματα,. Μιλάνε για αλληλεγγύη, για ευρωομόλογα. Πέμπτη 23-4-20 το ευρωπαϊκό συμβούλιο με τους επικεφαλής των 27 θα πρεπει να καταλήξει σε μια συμφωνία για ένα πλάνο επανεκκίνησης της οικονομίας. Δυστυχως όμως δεν κινούνται όλοι στην ίδια κατευθυνση.

Σίγουρα πάντως θα υπάρχουν πολιτικές και γεωπολιτικές προεκτάσεις (Κίνα, Ρωσία, Αμερική, Ευρώπη, Τουρκία;)

Γνωρίζουμε ότι η Τουρκία είναι από τους μεγαλύτερους παγκοσμίως παραγωγούς μασκών; Γιαυτό και ο Ερτογκαν μοιραζει επιδεικτικά στους πολιτες του μασκες. Εμεις επειδή δεν τις εχουμε σε επάρκεια υποστηρίζουμε ότι δεν είναι και τόσο αναγκαίες. Ανάλογα με τη διαθεσιμότητα σε άλλες χώρες είναι αναγκαίες σε άλλες όχι. Θα χαλαρώσουν τα μέτρα; Ναι. Αλλα να υπαρχει και ενας σοβαρός, συνεχής έλεγχος και καταγραφή της κατάστασης.

Συζητείται η επιστροφή στα σχολεία. Ταυτοχρονα όμως διατυπώνεται προβληματισμός για τα μέτρα υγιεινής στα σχολεία, ποσο εφικτά είναι. Παιδοψυχολόχοι αναρωτιούνται πως θα είναι η συμπεριφορά των παιδιών. Καποια βίωσαν ενδοοικογενειακή βία. Κάποια συσσώρευσαν επιθετικότητα μένοντας κλεισμένα σε διαμέρισμα. Κάποια παρακολούθησαν τα μαθήματα εξ αποστάσεως, καποια όχι, γιατι δεν είχαν τη βούληση ή τις αναγκαίες υποδομές στο σπίτι. Κάποια θα επιστρέψουν τρομοκρατημένα και θα πρεπει καποιος να τα καθησυχάσει. Είναι οι εκπαιδευτικοί προετοιμασμένοι επαρκώς για να αντιμετωπίσουν τη νέα κατάσταση;

Γιατι τα γραφω όλα αυτά; Για να αρχίσουμε να προβληματιζόμαστε και σε άλλες κατευθύνσεις εκτος της άμεσης και βέβαια πολύ σοβαρής , της αποφυγης της μόλυνσης. Για να δείξω ότι ,εκτος Ελλάδας, ασχολουνται και με άλλα θέματα, προεκτάσεις της πανδημίας. Δεν περιορίζονται στον καθημερινό ιατρικό απολογισμό και την καραντίνα. Σοβαρές θα είναι για τους πολίτες και οι επιπτώσεις μιας κατάρρευσης της οικονομίας . Τι θα γίνει με τις εργασιακές συνθήκες και την προστασία των εργαζομένων, την ανεργία και την στήριξη των ανέργων, τ ο ρόλος των τραπεζών; Θα βελτιωθεί η δημόσια υγεία όταν ο ρόλος της αποδείχθηκε καθοριστικός;. Θα αρχίσουμε μήπως να ξεπουλάμε δημόσια περιουσία, περιβάλλον, εκπαίδευση κλπ; Οι νομοθεσίες που προωθούνται , εν μεσω πανδημίας, φαίνεται να προετοιμάζουν το έδαφος.Tα τελευταία δεν πολυσυζητούνται. Καιρός να γίνει μια αρχή.

Βασιλειάδου Σοφία

Πηγες :

Καναλια: FRANCE24, ARTE (Γαλλογερμανικό) , rtbf (Βελγικό).

Εισηγησεις, ψήφισμα Ευρωκοινοβουλίου, France insumise.

Οι ευρωβουλευτές ζητούν τη θέσπιση εκτενούς δέσμης μέτρων για τη στήριξη της οικονομίας της ΕΕ μετά την πανδημία, συμπεριλαμβανομένων ομολόγων ανάκαμψης με εγγυήσεις από τον προϋπολογισμό.

Σε ψήφισμα που υιοθετήθηκε την Παρασκευή, το Κοινοβούλιο χαιρετίζει τα δημοσιονομικά μέτρα της ΕΕ και την ενίσχυση της ρευστότητας για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της πανδημίας. Πέραν όσων έχουν ήδη γίνει, η Ευρώπη χρειάζεται μια εκτενή δέσμη μέτρων για την ανάκαμψη και την ανοικοδόμηση, τα οποία θα χρηματοδοτηθούν με την αύξηση του μακροπρόθεσμου προϋπολογισμού της ΕΕ (Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο - MFF), από τα υφιστάμενα ταμεία και χρηματοδοτικά μέσα της ΕΕ, καθώς και από «ομόλογα ανάκαμψης» με εγγυήσεις από τον προϋπολογισμό της ΕΕ, λένε οι ευρωβουλευτές. Η Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία και ο ψηφιακός μετασχηματισμός θα πρέπει να είναι στο επίκεντρο της προσπάθειας επανεκκίνησης της οικονομίας.

Ταμείο Αλληλεγγύης της ΕΕ για τον Κορονοϊό

Οι ευρωβουλευτές ζητούν επίσης τη θέσπιση ενός μόνιμου ευρωπαϊκού συστήματος αντασφάλισης ανεργίας και επιθυμούν τη σύσταση ενός Ταμείου Αλληλεγγύης της ΕΕ για τον Κορονοϊό, ύψους τουλάχιστον 50 δισ. ευρώ. Το ταμείο αυτό ώστε θα στηρίξει τις οικονομικές προσπάθειες που καταβάλλουν οι τομείς υγειονομικής περίθαλψης όλων των κρατών μελών κατά τη διάρκεια της τρέχουσας κρίσης, καθώς και τις επενδύσεις στον τομέα της υγείας μετά την κρίση, προκειμένου να καταστούν τα συστήματα πιο ανθεκτικά και εστιασμένα σε εκείνους που έχουν τη μεγαλύτερη ανάγκη.

Αύξηση των αρμοδιοτήτων της ΕΕ για την ανάληψη δράσης σε περιόδους διασυνοριακών απειλών για την υγεία

Η κοινή δράση από την ΕΕ για την καταπολέμηση της πανδημίας είναι απολύτως απαραίτητη, σύμφωνα με το ψήφισμα. Όχι μόνο θα πρέπει η Ευρωπαϊκή Ένωση να βγει από την κρίση ενισχυμένη, αλλά πρέπει και να δοθεί στους θεσμούς της η δυνατότητα να αναλαμβάνουν δράση σε περιόδους διασυνοριακών απειλών για την υγεία. Με αυτό τον τρόπο θα μπορούν να συντονίζουν την αντίδραση σε ευρωπαϊκό επίπεδο χωρίς καθυστερήσεις, καθώς και να κατευθύνουν τους απαραίτητους πόρους όπου χρειάζεται, είτε πρόκειται για υλικό όπως οι μάσκες, οι αναπνευστήρες και τα φάρμακα, είτε για οικονομική ενίσχυση.

Εκφράζουν ακόμη τη στήριξή τους για την ενίσχυση της παραγωγής στην ΕΕ σημαντικών προϊόντων όπως τα φάρμακα, τα φαρμακευτικά συστατικά, τα ιατροτεχνολογικά προϊόντα, ο ιατρικός εξοπλισμός και τα ιατρικά υλικά, ώστε να είναι η ΕΕ καλύτερα προετοιμασμένη για μελλοντικούς παγκόσμιους κλυδωνισμούς.

Να παραμείνουν ανοιχτά τα σύνορα για βασικά αγαθά

Οι ευρωβουλευτές επιμένουν ότι τα σύνορα εντός της ΕΕ θα πρέπει να παραμείνουν ανοιχτά για να διασφαλιστεί η κυκλοφορία φαρμάκων και προστατευτικού εξοπλισμού, τροφίμων και βασικών αγαθών. Η ενιαία αγορά της ΕΕ είναι η πηγή «της συλλογικής μας ευημερίας» και είναι κρίσιμης σημασίας για την άμεση και συνεχή αντίδραση στον COVID-19, τονίζει το κείμενο.

Το Κοινοβούλιο ζητά επίσης τη σύσταση ενός Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Υγειονομικής Αντίδρασης, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι θα υπάρξει καλύτερη αντίδραση σε οποιαδήποτε κρίση στον τομέα της υγείας στο μέλλον. Κοινά αποθέματα εξοπλισμού, υλικών και φαρμάκων θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν με ταχύτητα ώστε να σωθούν ζωές. Οι ευρωβουλευτές θέλουν επίσης να δουν πρόσθετους πόρους της ΕΕ να δίνονται για τη χρηματοδότηση της έρευνας για το εμβόλιο του κορονοϊού.

Χρειάζεται συντονισμός της προσέγγισης για τη μετά τον περιορισμό της κυκλοφορίας εποχή στην ΕΕ

Οι ευρωβουλευτές τονίζουν ακόμη ότι χρειάζεται συντονισμός για την άρση των περιοριστικών μέτρων, ώστε να αποφευχθεί η εκ νέου έξαρση της πανδημίας. Παροτρύνουν τις χώρες της ΕΕ να αναπτύξουν από κοινού κριτήρια για το τέλος της καραντίνας και άλλων έκτακτων μέτρων, ενώ ζητούν και από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να δρομολογήσει μια αποτελεσματική στρατηγική εξόδου, η οποία θα περιλαμβάνει δοκιμές ευρείας κλίμακας και εξοπλισμό ατομικής προστασίας για το μεγαλύτερο δυνατό αριθμό πολιτών.

Κράτος δικαίου, δημοκρατία και θεμελιώδη δικαιώματα στην Ευρώπη της πανδημίας: Ουγγαρία, Πολωνία, Ελλάδα

Οι ευρωβουλευτές εκφράζουν έντονη ανησυχία για την απόφαση της κυβέρνησης της Ουγγαρίας να παρατείνει επ’ αόριστον την κατάσταση έκτακτης ανάγκης, εξουσιοδοτούμενη να κυβερνά με διατάγματα χωρίς χρονικό περιορισμό και να αποδυναμώσει τον κοινοβουλευτικό έλεγχο σε περιόδους έκτακτης ανάγκης. Ακόμη, τονίζουν ότι και τα μέτρα που έλαβε η πολωνική κυβέρνηση για την αλλαγή του εκλογικού κώδικα είναι παράνομα. Χαρακτηρίζουν τις ενέργειες αυτές, όπως και την απόφαση να πραγματοποιηθούν προεδρικές εκλογές στην Πολωνία εν μέσω πανδημίας, ενέργειες πλήρως ασύμβατες με τις ευρωπαϊκές αξίες

Καλούν, συνεπώς, την Επιτροπή να αξιολογήσει επειγόντως το κατά πόσο τα επείγοντα μέτρα συνάδουν με τις Συνθήκες της ΕΕ και να αξιοποιήσει πλήρως όλα τα διαθέσιμα εργαλεία και κυρώσεις της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένων των δημοσιονομικών, για την αντιμετώπιση αυτής της σοβαρής και διαρκούς παραβίασης. Το Συμβούλιο θα πρέπει επίσης να επαναφέρει στην ημερήσια διάταξη τις συζητήσεις και τις διαδικασίες που σχετίζονται με τις εν εξελίξει διαδικασίες του άρθρου 7.

Όσον αφορά την Ελλάδα, εκφράζουν εκ νέου τη βαθιά ανησυχία τους για την κατάσταση των προσφύγων και των αιτούντων άσυλο στην Ελλάδα, οι οποίοι δεν έχουν πρόσβαση σε επαρκή υγειονομική περίθαλψη και διατρέχουν ιδιαίτερο κίνδυνο. Ζητούν να θεσπιστούν διατάξεις για την υποδοχή αιτούντων άσυλο υπό κατάλληλες συνθήκες υγιεινής και ιατρικής υποστήριξης και την προληπτική εκκένωση του πληθυσμού που διατρέχει υψηλό κίνδυνο.

Ευρωπαϊκή πηγή ενημέρωσης εναντίον της παραπληροφόρησης

Τέλος, το ψήφισμα τονίζει ότι η παραπληροφόρηση σχετικά με τη νόσο COVID-19 αποτελεί μείζον πρόβλημα για τη δημόσια υγεία. Ως εκ τούτου, η ΕΕ θα πρέπει να δημιουργήσει μια ευρωπαϊκή πηγή πληροφόρησης, σε όλες τις επίσημες γλώσσες, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι όλοι οι πολίτες θα έχουν πρόσβαση σε ακριβείς και επαληθευμένες πληροφορίες. Ακόμη, οι ευρωβουλευτές καλούν τις εταιρείες μέσων κοινωνικής δικτύωσης να λάβουν προορατικά τα αναγκαία μέτρα για να σταματήσουν την παραπληροφόρηση και τη ρητορική μίσους όσον αφορά τον κορονοϊό.

Το κείμενο υιοθετήθηκε με 395 ψήφους υπέρ, 171 κατά και 128 αποχές.



πηγή




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Drago Bosnic, Fort Russ, 21-4-20
Μετάφραση: Μ. Στυλιανού

Βρυξέλλες – Η Ευρωπαϊκή ΄Ενωση έχει άμεση ανάγκη χρηματοπιστωτικών ενέσεων για να μείνει όρθια και να επιζήσει της θανάσιμης επιδημίας που τώρα αφανίζει την ήπειρο, προειδοποίησε ο Ευρωπαίος Επίτροπος για την Οικονομία Πάολο Ζεντιλόνι. Ενάμιση γεμάτο τρισεκατομμύριο θα χρειαστεί για την αντιμετώπιση αυτής της κρίσης δήλωσε ο Ζεντιλόνι στο Σπίγκελ,ενόψει της συνάντησης κορυφής των κυβερνήσεων της Ε.Ε. για την κρίση που έχει προκαλέσει η πανδημία του κορωναϊού.

Ο Επίτροπος της Ε Ε για την Οικονομία και την χρηματοπιστωτική πολίτική είπε ότι η Ευρώπη περνά την «χειρότερη κρίση» μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, η οποία απειλεί την ίδια την ύπαρξη της Ε.Ε. ως μιας ενιαίας οικονομικής και πολιτικής οντότητας. Ο Ζεντιλόνι επικαλέστηκε μια πρόγνωση του Δ.Ν.Τ. ότι η Ε.Ε. θα υποστεί εφέτος μιαν χωρίς προηγούμενο πτώση του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος της κατά 7,5%.

Το 2009, κατά την παγκόσμια οικονομική κρίση, το ΑΕΠ της Ε Ε μειώθηκε «μόνο» κατά 4,4%.

Ο Ζεντιλόνι, Ιταλός, απορρίπτει την ιδέα των Ευρω-ομολόγων που υποστηρίζεται από τους συμπατριώτες του και συστηματικά απορρίπτεται από την Γερμανία. Χαρακτηρίζει αυτήν την πρόταση «οπισθοδρομική», λέγοντας ότι η Ευρώπη «είχε αρκετά από αυτό.»

« Για να αποφύγει τις συνέπειες από αυτήν την κρίση, η Ευρώπη χρειάζεται επειγόντως ένα κοινό εργαλείο για την χρηματοδότηση της ανοικοδόμησης», δήλωσε.

«Αλλιώς, κινδυνεύουμε να βρεθούμε σε κατάσταση όπου οι διαφορές στις οικονομίες στην Ευρωζώνη και στην υπόλοιπη Κοινή Αγορά γίνονται πολύ μεγάλες και οδηγούν σε διάσπαση», τόνισε.

Παρά ταύτα, το Eurogroup – υπουργοί οικονομικών των κρατών της Ευρωζώνης- διέθεσαν μέχρι τώρα μόνο 500 δισεκατομμύρια ευρώ για την χρηματοδότηση των ιατρικών δαπανών και την βοήθεια μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, αφήνοντας την Ευρώπη σε έλλειψη ενός τρισεκατομμυρίου ακόμη.

Το εκκρεμές ρολόι χτυπάει, προειδοποίησε ο Ζεντιλόνι. Και τόνισε: Δεν μπορούμε να περιμένουμε τον ιό να κάνει ειρήνη μαζί μας, προτού να αρχίσουμε να ανοικοδομούμε. Η ανοικοδόμηση πρέπει να αρχίσει τώρα, την άνοιξη, το καλοκαίρι.»

Τα Μεσογειακά κράτη-μέλη της Ε.Ε. έχουν πληγεί σκληρότερα από την πανδημία του κορωναϊού, με την Ιταλία και την Ισπανία να αντιμετωπίζουν τον μεγαλύτερο αριθμό κρουσμάτων.

Ο χειρισμός της κρίσης από την Ε.Ε. έχει δικαίως εξαγριώσει τους περισσότερους Ιταλούς και Ισπανούς, επειδή η τεράστια και ανίκανη γραφειοκρατία των Βρυξελλών καθυστερούσε απελπιστικά να ανταποκριθεί στις εκκλήσεις για βοήθεια από την Ιταλία και την Ισπανία. ΄Ηταν μόνο η Ρωσία και η Κίνα που αντέδρασαν αμέσως και έστειλαν την πολυπόθητη βοήθεια σε νοσηλευτικό προσωπικό και εξοπλισμό.                                                   
     
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
«Ένωση» Δεν Υπάρχει. Αυτή είναι η Αλήθεια

του Giulio Meotti*, Gatestone Institute, 19-4-20

[Περιεκτικό ποινικό μητρώο, συντριπτικό κατηγορητήριο και επικήδειος απολογισμός, το κατωτέρω άρθρο γνωστού Ιταλού δοκιμιογράφου αποτελεί πολύτιμο για τον Έλληνα πολίτη βοήθημα για την ολοκληρωμένη ενημέρωση και το ξεκαθάρισμα των ιδεών και της πραγματικής εικόνας της περιλάλητης Ευρωπαϊκής «Ένωσης» και των «ιδεωδών» της.
Χρησιμότατο είναι επίσης και για το οπλοστάσιο επιχειρημάτων των εκπροσώπων της χώρας στις διαβουλεύσεις της λέσχης των Βρυξελλών, σε περίπτωση που θα ανακαλύψουν κάποτε την χρησιμότητα της αντίστασης και της υπεράσπισης των εθνικών συμφερόντων]


Μετάφραση/ Εισαγωγή : Μιχαήλ Στυλιανού

Ο κορωναϊός έχει φέρει τώρα την Ευρωπαϊκή ΄Ενωση και όλες τις ανέσεις της πρόσωπο-με- πρόσωπο με όλες τις αδυναμίες της, την παρακμή της και την δειλία της.
- Μια νέα αμείλικτη μάχη που έδωσε η Ιταλία με την Ε.Ε. ήταν για προστατευτικές μάσκες προσώπου. Η Γαλλία υιοθέτησε μια πολιτική επίταξής τους, η Γερμανία απαγόρευσε την εξαγωγή τους. Αυτές οι μονομερείς αποφάσεις υπονόμευσαν μιαν πολύ-διαφημισμένη αρχή της ΕΕ, την ελεύθερη διακίνηση αγαθών στην ενιαία αγορά.
- Όπως έγραψε το γαλλικό περιοδικό Εξπρές, η Γαλλία κατέσχεσε τέσσερα εκατομμύρια μάσκες που ανήκαν σε μιαν Σουηδική εταιρεία και που προορίζονταν εν μέρει για την Ιταλία και την Ισπανία.
- Όταν η Ιταλία και η Ελλάδα πλημμύρισαν με μετανάστες από την Μέση Ανατολή και την Αφρική οι άλλες χώρες της ΕΕ αρνήθηκαν να δεχθούν το δικό τους «μέρισμα» μεταναστών. Μην έχοντας μια πολιτική ανάσχεσης της μαζικής μετανάστευσης, η Ε Ε αποφάσισε να εγκαταλείψει τις χώρες του Νότου στην τύχη τους.


Ο κορωνοϊός δείχνει να κουρελιάζει το φθαρμένο υφαντό της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης

«Η Ευρώπη βρίσκεται σε θανάσιμο κίνδυνο», είπε ο πρώην πρόεδρος της Κομισιόν Ζακ Ντελόρ.

Εάν οι πολίτες αισθάνονται εγκαταλειμμένοι στο έλεος της πανδημίας, είπε ο πρώην πρωθυπουργός της Γαλλίας Εμμάνουελ Βάλς, η Ευρώπη μπορεί να «καταρρεύσει.»

Ο σκοπός της Ε Ε πιστευόταν να είναι μια «συνεχώς συμπαγέστερη ένωση». Αλλά τώρα, εάν δεν δείξει αλληλεγγύη και δύναμη, σε μια στιγμή παγκόσμιας κρίσης, ποιος είναι ο σκοπός ύπαρξης της Ε Ε; Οι ιδεολογικοί υποστηρικτές της έχουν μιαν έτοιμη απάντηση: Κάθε νέο πρόβλημα πρέπει να λύνεται με περισσότερη Ευρώπη. «Η Ευρώπη είναι το μέλλον μας, δεν έχουμε άλλο» είπε κάποτε ο Γερμανός πρώην υπουργός των Εξωτερικών Χανς Ντίτριχ Γκένσερ.

Μολονότι αυτές είναι σημαντικές και δραματικές δηλώσεις, κάθε φορά κάτι πιο σημαντικό και δραματικό έρχεται για ταρακουνήσει και αφυπνίσει τον κόσμο.

Δυστυχώς αυτές οι υψιπετείς φράσεις μοιάζουν να ξεφουσκώνουν σαν άδεια αερόστατα. Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει «Ένωση». Υπάρχει ένα άθροισμα ευρωπαϊκών κρατών που προσπαθούν να επωφεληθούν από ορισμένους κανόνες που ονομάστηκαν «ένωση». Σε καιρούς κρίσης, οι παλιές ευρωπαϊκές διαιρέσεις μοιάζουν να ξανανοίγουν –και οι κρίσεις είναι στοιχείο της παλαιάς ηπείρου, πιθανόν ο επιτάφιός της.

Ο κορωναϊός έβαλε τώρα την Ευρωπαϊκή ΄Ενωση και την βολεμένη ζώνη της στον καθρέφτη όλων της των αδυναμιών, της παρακμής και της δειλίας της.

Απέναντι στην πανδημική καταστροφή της Ιταλίας η Ευρωπαϊκή ΄Ενωση έδειξε μόνο ανικανότητα και αδιαφορία. Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λέϊεν «απολογήθηκε» μάλιστα στην Ιταλία και παραδέχτηκε ότι η ΕΕ απέτυχε να ανταποκριθεί όπως έπρεπε στην πανδημία του κορωναϊού.

Όταν η Ιταλία κάλεσε σε αλληλεγγύη τους Ευρωπαίους γείτονές της, αυτοί αρνήθηκαν. Ακόμη και ο πρώην πρόεδρος της Ευρωβουλής, Αντώνιο Ταγιάνι μίλησε για «μια δειλή Ευρώπη» Η φίλο-ευρωπαϊκή εφημερίδα Λα Ρεπούμπλικα την χαρακτήρισε ωμά «Αποκρουστική Ευρώπη». Και φαίνεται ότι τα 70% των Ιταλών πιστεύουν ότι η Γερμανία προσπαθεί να τους «στραγγαλίσει».

Λόγω του κορωναϊού, η περιοχή Σένγκεν της Ευρώπης χωρίς διαβατήριο για ταξίδια εντός της ΕΕ – ένας από τους δυο πυλώνες του δόγματος της ΕΕ ( ο άλλος είναι το Ευρώ)—ανεστάλη βιαστικά και τα εσωτερικά σύνορα έκλεισαν χωρίς συντονισμό. Κατά τις δυο πρώτες εβδομάδες του Μαρτίου, εννέα χώρες έκλεισαν τα σύνορά τους, ενέργεια που ακολούθησε η Γερμανία με μερικό κλείσιμο των συνόρων της. Τότε η ΕΕ ανακοίνωσε το κλείσιμο των εξωτερικών συνόρων της για 30 ημέρες.

«Δεν καταλαβαίνετε την κρίσιμη κατάσταση που βρισκόμαστε;» ρώτησε ο Ισπανός πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεζ την Γερμανίδα καγκελάριο Μέρκελ σε μια από τις πρόσφατες διασκέψεις κορυφής της ΕΕ.

«Αυτό που φάνηκαν να θέλουν οι Γερμανοί ήταν να έχουν τα οφέλη μιας εκτεταμένης αγοράς του Ευρώ χωρίς τις επιβαρύνσεις, όπως η «αλληλεγγύη» στην εισβολή μεταναστών ή του κορωναϊού. Η Γερμανία πάντοτε κυριάρχησε της Ευρώπης μέσω της Ε.Ε., η οποία δημιουργήθηκε μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο για να εμποδίσει την Γερμανία να ξανασηκώσει κεφάλι.

Μια έκθεση του Bertelsmann Foundation (Ιδρύματος Μπέρτελσμαν) αναφέρει ότι η Γερμανία, που αντιπροσωπεύει το ένα τέταρτο της οικονομικής παραγωγής της Ευρώπης, ωφελήθηκε περισσότερο από την ενιαία αγορά της Ε.Ε., κερδίζοντας ένα επιπλέον ετήσιο εισόδημα 86 δισεκατομμυρίων Ευρώ από αυτήν. Και είναι πιθανώς αυτό το ετήσιο χρηματοπιστωτικό δώρο (bonus) που τώρα βοηθεί την Γερμανία στην αντιμετώπιση τηε πανδημίας. Η Γερμανία είχε 25.000 αναπνευστήρες, η Γαλλία είχε μόνο 5.000 και η Ιταλία εξαναγκάσθηκε, λόγω της έλλειψης αναπνευστήρων, να παίρνει αγωνιώδεις αποφάσεις επιλογής του ποιον θα προσπαθήσει να σώσει.

«Δεν θα έπρεπε η Ευρωπαϊκή Αλληλεγγύη να σημαίνει ότι η Γερμανία οφείλει να παραδώσει τουλάχιστον μερικούς από τους νέους αναπνευστήρες σε χώρες που τους έχουν τώρα μεγαλύτερη ανάγκη;» ρωτούσε ο δημοσιογράφος της γερμανικής εφημερίδας Die Zeit', Jochen Bittner.

Ωστόσο μεταξύ των ευρωπαϊκών κρατών, ακόμη ταχύτερα από συμπάθεια και αλληλεγγύη, απλώθηκε πικρία και αγανάκτηση.

Το 2017, ο Jeroen Dijsselbloem, Ολλανδός τότε υπουργός Οικονομικών και πρόεδρος του"Eurogroup" (της ομάδας υπουργών των Οικονομικών της ΕΕ), δήλωσε ότι οι χώρες της νότιας Ευρώπης, όπως η Ιταλία, σπαταλούν τα λεφτά τους σε «ποτά και γυναίκες». Αυτόν τον μήνα μια από τις μεγαλύτερες γερμανικές εφημερίδες, η Die Welt, έγραψε πως η ιταλική Μαφία περιμένει τα λεφτά των Βρυξελλών για τον κορωναϊό..

Το Βερολίνο δεν συγκινήθηκε ούτε με τις φωτογραφίες των ιταλικών στρατιωτικών αυτοκινήτων που μεταφέρουν φέρετρα έξω από την πόλη, επειδή το τοπικό κρεματόριο δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στον αριθμό των θανάτων. Δεκάδες φερέτρων σε αναμονή ταφής ήταν αραδιασμένα στις εκκλησίες.

«Με θλίβει να το λέω, αλλά οι χώρες που σέρνουν τα πόδια τους, όπως η Ολλανδία, η Γερμανία και η Σουηδία, δεν έχουν δοκιμάσει την έλλειψη φερέτρων», σχολίασε ο πρώην πρωθυπουργός της Ιταλίας Ενρίκο Λέτα. Οι Γερμανοί και οι Ολλανδοί δεν βρήκαν ποτέ σε γηροκομεία ενοίκους «νεκρούς και εγκαταλειμμένους», όπως συνέβη στην Ισπανία. « Οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες κοίταζαν όταν η Ιταλία έπαιρνε μέτρα που φαίνονταν υπερβολικά εκείνη την στιγμή, σε μιαν μάταιη τελικά προσπάθεια να εμποδίσει την εξάπλωση της μόλυνσης στην υπόλοιπη Ευρώπη» έγραψε η Politico.

Μια άλλη απάνθρωπη σύγκρουση της Ιταλίας με την ΕΕ ήταν για τις προστατευτικές μάσκες. Η Γαλλία υιοθέτησε μια πολιτική επίταξής τους, η Γερμανία απαγόρευσε την εξαγωγή τους. Αυτές οι μονόπλευρες αποφάσεις υπονόμευσαν μιαν πολύ-διαφημισμένη αρχή της ΕΕ, την ελεύθερη διακίνηση των αγαθών στην ενιαία αγορά. Όπως αποκάλυψε το γαλλικό περιοδικό Εξπρές, η Γαλλία κατέσχεσε τέσσερα εκατομμύρια μάσκες που ανήκαν σε μιαν σουηδική εταιρεία και προορίζονταν εν μέρει για την Ιταλία και την Ισπανία.

΄Ενας Γερμανός συγγραφέας, ο Χανς-Μάγκνους Ένζενσμπέργερ χαρακτήρισε την Ευρωπαϊκή ΄Ενωση «το ευγενικό τέρας», και προανήγγειλε τον θάνατό της: «Όλες οι αυτοκρατορίες στην Ιστορία άνθησαν σε ένα περιορισμένο χρονικό διάστημα, προτού καταρρεύσουν λόγω υπερεπέκτασης και εσωτερικών αντινομιών».

Για την ανόρθωση των οικονομιών τους, οι περισσότερο πληγείσες χώρες, όπως η Ιταλία και η Ισπανία υποστήριξαν ότι θα μπορούσαν να χρηματοδοτηθούν από ένα κοινό ευρωπαϊκό χρέος υπό μορφή «κορωνό-ομολόγων». Η Ισπανία, η Γαλλία, η Ελλάδα, η Μάλτα και η Ιρλανδία υποστήριξαν αυτήν την λύση, όπως επίσης και ο Γερμανός φιλόσοφος Γιούργκεν Χάμπερμας, που κάλεσε την ΕΕ να δώσει «αμοιβαία βοήθεια».

Αλλά η Γερμανία και η Ολλανδία σκότωσαν την πρόταση.

Η Ολλανδία αξίωνε τα δάνεια να συνοδεύονται από «μακροπρόθεσμους όρους», όπως την μείωση της έκτασης του κράτους πρόνοιας.

Την ίδια αδιαφορία επιδείκνυε και ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας(ESM), που χρηματοδοτείται από τα κράτη μέλη, ένα σύστημα δανεισμού ενός κράτους σε δυσκολία, με ποσό έως 2% του ΑΕΠ του.

«Η Βόρεια Ευρώπη εγκαταλείπει την Νότια Ευρώπη», δήλωσε ο πρώην ηγέτης των Γερμανών Σοσιαλδημοκρατών Σίγκμαρ Γκάμπριελ. «Καλύτερα να έχουμε Ευρω-ομόλογα και κορώνα-ομόλογα παρά να καταστραφεί η Ευρώπη».

Αλλά οι όροι που θέτουν δεν μπορεί να γίνουν δεκτοί από την Ιταλία: οι χώρες που δοκιμάστηκαν περισσότερο από τον κορωναϊό –η Ιταλία, η Ισπανία και η Γαλλία- είναι αυτές που έχουν τα μικρότερα οικονομικά περιθώρια. «Η Ευρώπη δεν ήταν ποτέ παρούσα όποτε την είχαμε ανάγκη», παρατήρησε ο Γάλλος οικονομολόγος Ζαν-Πωλ Φιτουσί. « Και επομένως ήταν αναμενόμενο πως οι βόρειες χώρες θα έλεγαν όχι στην αμοιβαιότητα του χρέους. Αλλά χωρίς την κοινότητα του χρέους η σημερινή κρίση δεν μπορεί να ξεπεραστεί. Και το να μην γίνει σημαίνει συλλογικήν αυτοκτονία.»

Η Βρετανία, μετά το Brexit, είναι τώρα έξω από την πόρτα, η ανατολική Ευρώπη συγκρούεται με τις Βρυξέλλες εδώ και χρόνια και τώρα φτάσαμε στην απομόνωση της νότιας Ευρώπης.

Ενώ η Ιταλία αγωνιζόταν να επιβραδύνει και να περιορίσει την θανατηφόρα επιδημία, η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Κριστίν Λαγκάρντ, ανήγγειλε ότι η κεντρική τράπεζα «δεν είναι εδώ για να περιορίζει τα ανοίγματα ( spreads) μεταξύ ιταλικών και γερμανικών ομολόγων, μέτρο του διαφορετικού ρίσκου μεταξύ δύο εθνικών χρεών. Τα σχόλια της Λαγκάρντ –αμόλυντα από «αλληλεγγύη»- έστειλαν τα spreads των ιταλικών ομολόγων σε μεγαλύτερα ύψη.

Νωρίτερα, όταν η Ιταλία και η Ελλάδα κατακλύζονταν με μετανάστες από την Μέση Ανατολή και την Αφρική, οι χώρες της ΕΕ αρνούνταν να πάρουν το «μέρισμα» από αυτούς που τους αναλογούσε. Χωρίς πολιτική για την ανάσχεση της μαζικής μετανάστευσης, η ΕΕ αποφάσισε να εγκαταλείψει τις χώρες του νότου στην τύχη τους. Ο Ιταλός τότε υπουργός των Εξωτερικών Αντζελίνο Αλφάνο δήλωσε ότι η Ευρώπη «εγκατέλειψε» την Ιταλία. «Η ΕΕ Εγκαταλείπει την Ιταλία την ώρα της ανάγκης της», έγραφε η Ελίζαμπετ Μπρω στο περιοδικό Foreign Policy.

Η αλήθεια είναι ότι η ΕΕ απλά δείχνει πόσο αδύνατη πραγματικά είναι. Όπως παρατηρούσε ο (Γάλλος δοκιμιογράφος) Ερίκ Ζεμούρ, «η ασυνόρευτη ιδεολογία μας μάς απαγόρευσε να έχουμε σύνορα…΄Οσο για την ευρωπαϊκή κυριαρχία, αυτή προχωρεί προς την εξαφάνιση. Όταν η τραγωδία χτυπάει την πόρτα μας η αντίληψή μας για τον κόσμο μας κάνει να γονατίζουμε..»

Σε καιρούς κρίσης οι τεχνοκράτες των Βρυξελλών φαίνονται απαθείς σαν ρομπότ, ενώ τα εθνικά κράτη γίνονται απαραίτητα για να εμποδίσουν την παράνομη μετανάστευση ή την πανδημία. Η Ευρωπαϊκή ΄Ενωση είναι νεκρή. Απλά δεν το ξέρει ακόμη.




*Ο Giulio Meotti, πολιτιστικός αρχισυντάκτης του Il Foglio, είναι πολύ γνωστός δημοσιογράφος και συγγραφέας.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Πλειοψηφίες στις Περισσότερες Χώρες- Μέλη Αρνούνται τον Πόλεμο με την Ρωσία σε Βοήθεια Σύμμαχης Χώρας, κατά το Θεμελιώδες Άρθρο 5 της Χάρτας του Ατλαντικού

Adam Dick, Ron Paul Ιnstitute, Russia Insider 13-4-20
Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Το ΝΑΤΟ διαφημίζεται ως η συμμαχία που εξασφαλίζει σε κάθε έθνος μέλος του ότι όλα τα άλλα κράτη-μέλη δεσμεύονται να προστρέξουν σε στρατιωτική βοήθειά του σε περίπτωση που θα υποστεί επίθεση από ένα άλλο έθνος, όπως συγκεκριμένα η Ρωσία.

Ωστόσο, τα αποτελέσματα δημοσκόπησης του Ερευνητικού Κέντρου Pew, (πολιτικά ουδέτερου «think tank» με έδρα την Ουάσιγκτον) που δημοσιεύτηκαν την Κυριακή αποκαλύπτουν ότι η πλειοψηφία ή η πλειονότητα των πολιτών που ερωτήθηκαν σε 11 από τις 16 χώρες του ΝΑΤΟ είναι αντίθετη στο να συμμορφωθούν οι κυβερνήσεις τους σε αυτήν την υποχρέωση, τουλάχιστον εάν στρατιωτικός αντίπαλος είναι η Ρωσία.

Αυτά τα αποτελέσματα της δημοσκόπησης δείχνουν ότι επιβάλλεται να εξετασθεί σοβαρά το ερώτημα διάλυσης του ΝΑΤΟ, μιας οργάνωσης της οποίας ο κύριος λόγος ύπαρξης φαίνεται να βρίσκεται σε διάσταση με την βούληση της κοινή γνώμης σε πολλές χώρες μέλη του ΝΑΤΟ.

Όταν ρωτήθηκαν εάν οι κυβερνήσεις των αντίστοιχων χωρών τους θα όφειλαν να χρησιμοποιήσουν στρατιωτική δύναμη για να υπερασπίσουν μια χώρα σύμμαχο στο ΝΑΤΟ συνορεύουσα με την Ρωσία, με την οποία «η Ρωσία έχει εμπλακεί σε σοβαρή στρατιωτική σύγκρουση» άνθρωποι που ζουν στις 16 χώρες του ΝΑΤΟ έτειναν να απαντήσουν αρνητικά.

Στον κατωτέρω πίνακα στο πράσινο χρώμα εντάσσονται οι θετικές στο ερώτημα απαντήσεις, ΝΑΙ, και στο μπλε οι αρνητικές ΟΧΙ. Στα Ναι, πρώτη η Ολλανδία (και από τις ΗΠΑ) και τελευταία η…Βουλγαρία!


«Όχι» απάντησε κατηγορηματικά η πλειοψηφία των πολιτών στις οκτώ χώρες –Γαλλία, Γερμανία, Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία, Βουλγαρία, Σλοβακία και Τουρκία. Σε τρείς ακόμη χώρες του ΝΑΤΟ –την Τσεχία, την Ουγγαρία και την Πολωνία- ο μεγαλύτερος αριθμός πολιτών απορρίπτει την στρατιωτική επέμβαση. Μόνο σε πέντε χώρες – στις ΗΠΑ, στον Καναδά, στην Βρετανία, στην Ολλανδία και στην Λιθουανία- η πλειοψηφία των πολιτών υποστηρίζει την στρατιωτική επέμβαση.

[Σημ. Μεταφραστή: Το δημοσίευμα περιλαμβάνει και τον κατωτέρω χάρτη από τον οποίο αναδύεται μια πρώτη εικόνα αντίφασης με τα συμπεράσματα του άρθρου, αφού στην πλειονότητα των χωρών μελών του τα αισθήματα των πληθυσμών για το ΝΑΤΟ είναι σχεδόν μοιρασμένα, εκτός του Καναδά, της Βρετανίας, της Πολωνίας και περιέργως και της Ιταλίας, τεσσάρων μόνο χωρών όπου πλειοψηφούν τα διάφορα ποσοστά συμπάθειας για την συμμαχία. Αυτή η εντύπωση κάποιας αντίφασης προσφέρεται στην λογική εξήγηση ότι στις περιπτώσεις της περίπου ισορροπίας αντίθετων αισθημάτων, η ύπαρξη και δράση του ΝΑΤΟ είναι ανεκτή όσο δεν οδηγεί σε ολοκαύτωμα πολέμου με την Ρωσία -ενδεχόμενο το οποίο οι ευρωπαϊκοί λαοί (εκτός Βρετανίας, Ολλανδίας και Λιθουανίας) εξορκίζουν αδίστακτα, αφαιρώντας και τον θεμέλιο λίθο του ΝΑΤΟ- το άρθρο 5 της συμμαχίας.]


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Zero Hedge, 04/09/2020
Authored by Francesco Giubilei via The American Conservative,

[Από τις πολλές δεκάδες άρθρων στον παγκόσμιο τύπο που ελεεινολογούν την χρεοκοπία της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης ενώπιον της εξελισσόμενης τραγωδίας κυρίως των εθνών του Νότου, το κατωτέρω άρθρο δημοσιογράφου της ιδιαίτερα πληττόμενης γειτονικής μας και πολιτισμικά ομογάλακτης Ιταλίας ανταποκρίνεται περισσότερο στις ανάγκες σωστής ενημέρωσης του ελλαδικού κοινού για την ωμή πραγματικότητα που αποκάλυψε η μάστιγα του κορωναϊού και που συσκοτίζει ο συστηματικός θόρυβος, ο πανικός και η καλλωπιστική αερολογία. Πέραν της πειστικής απεικόνισης του εγγενούς και πολυδιάστατου γεω-πολιτιστικού διχασμού της Ευρωπαϊκής «Ένωσης»,το άρθρο, ( που γράφτηκε πριν από την συμφωνία-θρίαμβο του Βορρά μπροστά στους τάφους του Νότου), κατατοπίζει τον Έλληνα αναγνώστη και για την αξία της λύσης του Μηχανισμού Σταθερότητας, η οποία εορτάστηκε παρ’ ημίν ως επιτυχία.]

Μετάφραση/Εισαγωγή: Μιχαήλ Στυλιανού

Ενώ οικονομική βοήθεια από τις Βρυξέλλες συζητείται και καθυστερεί, εκατομμύρια ανθρώπων της Μεσογείου αμφισβητούν ήδη την Ευρωπαϊκή Ιδέα.

Από την γέννηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπήρξε μια έντονη συζήτηση για την δυνατότητα δημιουργίας μιας Ευρώπης δύο οδών, διαχωρισμένης μεταξύ των Μεσογειακών εθνών και εκείνων της Βόρειας Ευρώπης.

Οι υποστηρικτές αυτής της λύσης έλεγαν ότι οι διαφορές μεταξύ των δυο αυτών τμημάτων της Ευρώπης είναι ασυμβίβαστες, σε ότι αφορά τον τρόπο ζωής, την αντίληψη για την κοινωνία και κυρίως την νοοτροπία των πολιτών. Το ενδεχόμενο της διαίρεσης πρωτοεμφανίστηκε στην Ελλάδα κατά την κρίση του 2008 και τώρα με την κατάσταση ανάγκης του κορωνοϊού φαίνεται να ενισχύεται.

Σήμερα έχει σκληρυνθεί η διαχωριστική γραμμή μεταξύ Βορρά και Νότου και εμφανίζεται με αντίθετες θέσεις για την αντιμετώπιση της εξάπλωσης του ιού.

Από την μια πλευρά οι λατινικές χώρες της Ευρώπης ζητούν να χρησιμοποιήσουν «Ευρωομόλογα», ένα χρηματοπιστωτικό εργαλείο με κοινό ευρωπαϊκό χρέος συνδεόμενο με τις πλουτοπαραγωγικές πηγές, που αυτές κρίνουν απολύτως απαραίτητο για την αντιμετώπιση της υγειονομικής κρίσης. Η Ιταλία και η Ισπανία δεν ζητούν να μοιραστούν το συνηθισμένο δημόσιο χρέος τους με την Γερμανία. Το μόνο που ζητούν είναι να μοιραστούν οι δαπάνες που απαιτούνται για την αντιμετώπιση της πανδημίας. Από την άλλη πλευρά Γερμανοί πολιτικοί και τα Μέσα Ενημέρωσης κατηγορούν τον Νότο ότι επιζητεί να χρηματοδοτήσει την αντιμετώπιση της υγειονομικής κρίσης με γερμανικά χρήματα. Η Γαλλία στέκεται στο μέσον αυτών των δύο παρατάξεων, μολονότι στην πράξη η άποψη του Μακρόν μοιάζει να είναι πιο κοντά στην θέση των χωρών της νότιας Ευρώπης.

Η πρόταση της Άγκελας Μέρκελ και των άλλων βορείων ευρωπαϊκών κυβερνήσεων ήταν να χρησιμοποιηθούν τα κεφάλαια του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM), ενός θεσμού που ιδρύθηκε για να δανείζει σε κράτη-μέλη με χρηματο-πιστωτικά προβλήματα υπό ομαλές συνθήκες, για την αποφυγή καταστάσεων όπως της κρίσης του 2008. Οι πιστώσεις του μηχανισμού σταθερότητας θα χρησιμοποιηθούν από συγκεκριμένα κράτη και έτσι δεν θα δημιουργήσουν ένα κοινό χρέος. Η ιταλική θέση ήταν απλή και στηριζόταν σε δύο βασικά επιχειρήματα:

Πρώτον, η Ευρώπη δεν αντιμετωπίζει μια συνηθισμένη κατάσταση, έχουμε ανάγκη εκτάκτων μέτρων, που δεν μπορεί να είναι η χρήση των πιστώσεων του Μηχανισμού Σταθερότητας.

Δεύτερον, η κρίση του κορωνοϊού δεν αφορά μια μοναδική χώρα αλλά όλην την Ευρώπη και επομένως το κόστος της αντιμετώπισής της και της ανοικοδόμησης θα πρέπει να μοιραστούν όλες οι χώρες-μέλη της Ε.Ε.

Κατά την άποψη της Ιταλίας πρέπει να ληφθούν υπόψη και άλλα δεδομένα.

Η Ιταλία εισφέρει στην Ε.Ε. περισσότερα από όσα εισπράττει. Η καθαρή ετήσια εισφορά της ανέρχεται στα 20 δισεκατομμύρια ευρώ, καθιστώντας την τρίτον χεηματοδότη μετά την Γερμανία και την Γαλλία. Αυτό σημαίνει ότι τα ποσά που διατίθενται στην Ιταλία από την Ε.Ε. ως βοήθεια είναι εν μέρει και ιταλικά χρήματα. Το ίδιο ισχύει για τα κεφάλαια του Μηχανισμού Σταθερότητας. Η Ιταλία εισφέρει το 17,80% του κεφαλαίου του, η Ισπανία το 11,83%. Μεταξύ των άλλων κρατών που αντιτίθενται στα ευρωομόλογα η Ολλανδία εισφέρει μόνο το 5,68% των κεφαλαίων του Μηχανισμού Σταθερότητας, η Αυστρία το 2,77% και η Φινλανδία το ασήμαντο 1,79%.

Γιατί οι χώρες της Νότιας Ευρώπης (και η Ιρλανδία που συντάχτηκε μαζί τους) δεν θέλουν να προσφύγουν στους πόρους του Μηχανισμού Σταθερότητας; Ο δημοσιογράφος Νικόλα Πόρο, μια από τις πιο γνωστές φωνές στον κόσμο της ιταλικής κεντροδεξιάς, το εξήγησε ως εξής σε μια από τις δημοφιλείς εμφανίσεις του σε βίντεο: Αποδοχή του Μηχανισμού Σταθερότητας θα απειλούσε να καταστήσει την Ιταλία μια χώρα διοικούμενη από μιαν αναστημένη «Τρόϊκα»: από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, την Ε.Ε. και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο –όπως συνέβη με την Ελλάδα το 2008. Ο κίνδυνος με την αποδοχή αυτών των πόρων σήμερα θα αποδεικνυόταν θανάσιμος αφού οι όροι του δανείου θα αλλαχθούν πιθανότατα μετά την λήξη της κρίσης.

Οι φόβοι των κομμάτων της κεντροδεξιάς, και ειδικώτερα της Τζιώρτζια Μελόνι του «Φρατέλι ντ Ιτάλια» και του Ματέο Σαλβίνι της «Λίγκα» είναι ότι η κυβέρνηση του πρωθυπουργού Γκιουζέπε Κόντε τελικά θα αποδεχτεί το ESM, που πιθανώς θα καμουφλαριστεί και θα παρουσιαστεί διαφορετικά, αλλά στην ουσία θα μείνει το ίδιο.

Η σημερινή κρίση δεν μπορεί να συγκριθεί με του 2008. Το 2008 η Ευρώπη αντιμετώπιζε μια χρηματοπιστωτική κρίση με οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες. Σήμερα αντιμετωπίζουμε μια κρίση δημόσιας υγείας, γεγονός που σημαίνει ότι ο συναισθηματικός παράγων παίζει επίσης έναν σημαντικό ρόλο. Πως λες σε έναν επιχειρηματία της Λομβαρδίας, μιας από τις πλουσιότερες περιοχές της Ευρώπης, με ακαθάριστο μέσο εισόδημα υψηλότερο της Γερμανίας, ότι η Ευρωπαϊκή ΄Ενωση χρειάστηκε δέκα μέρες για να συζητήσει και να βρει μια λύση εν μέσω μιας πανδημίας, όταν άνθρωποι πεθαίνουν; Πως το εξηγείς αυτό σε έναν άνθρωπο που δούλεψε μια ολόκληρη ζωή, πλήρωνε φόρους, εξασφάλιζε δουλειά σε πολλούς ανθρώπους και που πιθανώς έχει χάσει τον πατέρα του, έναν φίλο ή ένα υπάλληλο, μέσα σε λίγες μέρες, από τον κορωναϊό;

Ακόμη και εάν η Ευρωπαϊκή ΄Ενωση συνεχίσει να λειτουργεί υπό την πολιτική και τυπική έννοια, για την πλειονότητα των πολιτών των μεσογειακών χωρών έπαψε να υπάρχει. Εάν αύριο το πρωί διεξαγόταν ένα δημοψήφισμα στην Ιταλία με ψηφοδοσία μέσω ιντερνέτ το 80% των Ιταλών θα ψήφιζαν πιθανότατα την έξοδο. Όχι μόνο συντηρητικά και κεντροδεξιά κόμματα είναι εναντίον της σημερινής Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης, αλλά για πρώτη φορά πολλοί φιλελεύθεροι και αριστεροί πολίτες έχουν τοποθετηθεί εναντίον της Ε.Ε., καθώς βλέπουν την στάση της απέναντι στην Πανδημία και την μοίρα της Ιταλίας.

Ο κορωνοϊός επισήμανε το ναυάγιο της ιδεολογίας της παγκοσμιοποίησης, όπως το αναπτύσσουν οι διανοούμενο Marco Gervasoni και Corrado Ocone ,στο τελευταίο βιβλίο τους «Κορωνοϊός: Το Τέλος της Παγκοσμιοποίησης» και του ενός από τους κυριότερους πυλώνες αυτής της ιδεολογίας που είναι αυτό που λέμε Ευρωπαϊσμό, δηλαδή « η ιδέα ότι, εν αναμονή της δημιουργίας μιας Παγκόσμιας Δημοκρατίας, μπορούμε να δημιουργήσουμε μιαν Ευρωπαϊκή Δημοκρατία, τις Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης, στην οποία η ελευθερία των ανταλλαγών, του εμπορίου, των μετακινήσεων και των λεγομένων «εξωτερικών συνόρων» να μείνει όσο το δυνατόν ευρύτερη.»

Επιπλέον των διαφόρων πολιτικών και οικονομικών απόψεων, υπάρχουν στην Ε.Ε. βαθύτερα ρήγματα, σχετιζόμενα με τους διαφορετικούς οραματισμούς για το Ευρωπαϊκό Σχέδιο μεταξύ των λαών της βόρειας Ευρώπης και των λατινικών χωρών του Νότου. Σε απόδειξη απλώς κοιτάξτε το άρθρο που υπέγραψαν Γερμανοί διανοούμενοι στην μεγάλη γερμανική εφημερίδα Bild, εκφράζοντας αλληλεγγύη στην Ιταλία. Ο τίτλος του στα ιταλικά δηλώνει: “Siamo con voi!” (είμαστε μαζί σας), αλλά το περιεχόμενο, αντίθετα με τις καλές προθέσεις του, προκάλεσε ένα αίσθημα αηδίας στην Ιταλία. Το κείμενο είναι γεμάτο από στερεότυπα και συγκατάβαση για την ιταλική διατροφή, όπως «μας φέρατε καλά φαγώσιμα. Ξαφνικά μπορούσαμε να απολαύσουμε ορεκτικά, πεταλούδες και τιραμισού επίσης (…) Θέλαμε να μάθουμε πώς να μαγειρεύουμε ζυμαρικά όπως εσείς, να πίνουμε Καμπάρι όπως εσείς, και να ερωτευόμαστε όπως εσείς.» Για τη λεγομένη ιταλική Ντόλτσε Βίτα γράφουν:»Πάντοτε θέλαμε να είμαστε σαν εσάς. Με την ξενοιασιά σας».

Αυτά ασφαλώς δεν είναι λόγια παρηγοριάς για ένα έθνος που θρηνεί εκατοντάδες νεκρούς κάθε μέρα, όπου οι γιατροί δουλεύουν σε δωδεκάωρες βάρδιες και όπου, χάρις στην εξαιρετική αφοσίωση και τις προσπάθειες των πολιτών του, ένα ολοκαίνουργιο νοσοκομείο χτίστηκε στην Λομβαρδία μέσα σε λίγες μόνο ημέρες. Δυστυχώς οι λέξεις του άρθρου στην Bild συνθέτουν το στερεότυπο πίτσα, πάστα και μαντολίνο που έχουν για τους Ιταλούς στο κεφάλι τους πολλοί λαοί της Βόρεια Ευρώπης.

Δείχνουν μιαν άρνηση να δουν την όμορφη χώρα μας σαν μια μεγάλη βιομηχανική οικονομία και θετικό συνδρομητή στον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό, οι πολίτες της οποίας δεν μπορούν απλά να δέχονται τα διατάγματα της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης.

Στην Ιταλία, ακόμη και χωρίς απερίφραστη αναφορά στην αποχώρηση, για πρώτη φορά στις πολιτικές συζητήσεις και στις εκπομπές των ΜΜΕ υπάρχει συστηματική αναφορά σε ένα Σχέδιο Β, σε «μιαν εναλλακτική από αυτήν την Ευρώπη» και στην ανάγκη για «νέες λύσεις». Από μιαν πρακτική άποψη, η αποχώρηση από την Ευρώπη παρουσιάζει δύο προβλήματα: Το γεγονός ότι το ιταλικό χαρτονόμισμα είναι το Ευρώ και η δυσκολία στην πραγματοποίηση ενός δημοψηφίσματος.

Ασφαλώς η Ιταλία υιοθέτησε το ευρώ υπό συνθήκες δυσμενείς για την οικονομία της, αλλά η εγκατάλειψή του τώρα θα χειροτέρευε την κατάσταση. Εξάλλου η ιταλική νομοθεσία δεν προβλέπει την δυνατότητας δημοψηφίσματος και η διεξαγωγή του προϋποθέτει αναθεώρηση του Συντάγματος.

Αυτή η πολύπλοκη διαδικασία είναι απίθανη αν όχι και αδύνατη τουλάχιστον υπό ομαλές συνθήκες. Αλλά δεν βρισκόμαστε σε ομαλές συνθήκες αλλά σε εξαιρετικές και η πανδημία έχει αλλάξει τα συναισθήματα των Ιταλών. Στην πραγματικότητα υπάρχει και μιας άλλη, η οποία είναι επίσης δυσχερής, αλλά δεν φαίνεται πια ως χιμαιρική: Η κατάρρευση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εάν ολόκληρη ευρωπαϊκή σκαλωσιά καταρρεύσει, δεν θα υπάρχει πια ανάγκη για την ιταλική έξοδο.

Κατά μήκος ολόκληρης της Νότιας Ευρώπης πολύ περισσότεροι πολίτες ρωτούνε τώρα ποιον λόγο ύπαρξης έχει μια υπερεθνική εξουσία , δαπανηρή και νομικά φορτική, αλλά ανίκανη να δώσει σωστές λύσεις σε περισσότερους από 120 εκατομμύρια πολίτες της Ιταλίας, της Ισπανίας και της Πορτογαλίας σε αυτήν την δραματική εμπειρία τους..


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου