Articles by "Ευρώπη"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ευρώπη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

από την Geopolintel/ reseauinternational.net 

Ενώ ο Μακρόν μόλις έδωσε 3 δισεκατομμύρια στο ΝΑΤΟ, οι φήμες για πόλεμο εξαπλώνονται σε όλο το στρατιωτικό αρχηγείο της Ευρώπης. Η κατάσταση γίνεται κρίσιμη δεδομένης της δραματοποίησης του καταγγελτικού άλλοθι της απόδοσης του θανάτου του πολιτικού αντιπάλου Ναβάλνι στη Ρωσία. Όλα τα δημοσιογραφικά συντακτικά σχολίασαν αυτό το ψεύτικο ρεφρέν, χωρίς την παραμικρή απόδειξη, για να μας πείσουν να εγκρίνουμε έναν μετωπικό πόλεμο του ΝΑΤΟ εναντίον της Ρωσίας.

Αυτή η απάντηση αντιστοιχεί στη δήλωση του Ντόναλντ Τραμπ που απείλησε να μην υπερασπιστεί πλέον τις ευρωπαϊκές χώρες έναντι της Ρωσίας εάν δεν καταβάλουν τη συνεισφορά τους ύψους 2% του ΑΕΠ τους. Ποιο θα είναι το πρόσχημα ή η μεγάλη επίθεση που ονειρεύονται οι πολεμοκάπηλοι μας για να ζητήσουν την έγκριση του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών για να κηρύξουν τον πόλεμο στον Πούτιν;

Εν όψει της «βαρειάς» στάσης του ΝΑΤΟ, πρέπει να καταλάβουμε ότι το διεθνές δίκαιο δεν γίνεται πλέον σεβαστό και ότι παρά την αντίθεση των μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας, που προσπαθούν να σώσουν την ειρήνη, η ατζέντα θα υπαγορευτεί από τις Βρυξέλλες όπου έχει την έδρα του ΝΑΤΟ.

Το κέντρο διοίκησης του μονοπολικού κόσμου έχει μεταφερθεί στην καρδιά της μελλοντικής δημοκρατίας της Ευρώπης, η οποία θα έχει έδρα στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ και πυρηνική στρατιωτική ικανότητα, χάρη στη μεταφορά της κυριαρχίας της Γαλλίας στην Ευρώπη.

Εάν ο Τραμπ κερδίσει τις προεδρικές εκλογές του 2024, ο άξονας του ΝΑΤΟ για την Ευρώπη θα αποστασιοποιηθεί από τις Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα έχει πλήρεις εξουσίες να ψηφίσει υπέρ του πολέμου.

« Εάν η Ευρώπη δεχθεί επίθεση, δεν θα έρθουμε να σας βοηθήσουμε ». Αυτά είναι τα λόγια που φέρεται να είπε ο Ντόναλντ Τραμπ, τότε Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, το 2020 στο φόρουμ του Νταβός στην Ελβετία, απευθυνόμενος στην Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν.

Σε περίπτωση επίθεσης από τη Ρωσία, « Δεν θα σας προστάτευα. Μάλιστα, θα τους ενθάρρυνα να σου κάνουν ό,τι θέλουν. Πρέπει να πληρώσεις τα χρέη σου ».

Η Ευρώπη με υπερηφάνεια ανακοινώνει ότι, αν και το μέγεθός τους είναι μέτριο σε σύγκριση με τον αμερικανικό στρατό, « οι εθνικές αμυντικές δυνάμεις στην Ευρώπη δεν είναι καθόλου ασήμαντες. Μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τρία έχουν περισσότερους από 150.000 στρατιωτικούς: η Γαλλία (205.000), η Γερμανία (184.000) και η Ιταλία (170.000 ).

Η Γαλλία διαθέτει 290 πυρηνικές κεφαλές που επιτρέπει στα 27 μέλη, από τη Συνθήκη της Λισαβόνας του 2009 (άρθρο 42.7) μέσω μιας ρήτρας αμοιβαίας άμυνας παρόμοιας με το άρθρο 5 της συνθήκης του ΝΑΤΟ, να συνδέονται με πυρηνικό αποτρεπτικό μέσο.

Η Γαλλία είναι το μόνο έθνος, μεταξύ των 27, που είναι μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, μέλος του ΝΑΤΟ και εξοπλισμένο με ατομικά όπλα. Το ΗΒ έχει έναν από τους πιο ισχυρούς στρατούς στον κόσμο και θα είναι σημαντικός υποστηρικτής της Ευρώπης.

Άρθρο 42 παράγραφος 7: ρήτρα αμοιβαίας άμυνας « Σε περίπτωση που ένα κράτος μέλος υποστεί ένοπλη επίθεση στο έδαφός του, τα άλλα κράτη μέλη παρέχουν βοήθεια και βοήθεια με όλα τα μέσα που διαθέτουν, σύμφωνα με το άρθρο 51 του τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. Αυτό δεν επηρεάζει τον ιδιαίτερο χαρακτήρα της πολιτικής ασφάλειας και άμυνας ορισμένων κρατών μελών. Οι δεσμεύσεις και η συνεργασία σε αυτόν τον τομέα παραμένουν συνεπείς με τις δεσμεύσεις που αναλήφθηκαν στο πλαίσιο του Οργανισμού του Βορειοατλαντικού Συμφώνου, ο οποίος παραμένει, για τα κράτη που είναι μέλη του, το θεμέλιο της συλλογικής τους άμυνας και το φόρουμ για την υλοποίησή του ».

Με αυτό το άρθρο, η Ουκρανία δεν χρειάζεται να είναι μέλος του ΝΑΤΟ για να πυροδοτήσει μια ευρωπαϊκή απάντηση, απλά χρειάζεται να ενσωματωθεί στην ΕΕ. Το ΝΑΤΟ έχει μεταφέρει στην Ευρώπη τη λήψη αποφάσεων για την κήρυξη κοινού πολέμου σε περίπτωση επίθεσης σε ένα μέλος, και η επίθεση με ψεύτικη σημαία φαίνεται σαν δαμόκλειο σπαθί. Αυτή η έκφραση σημαίνει ότι ένας συνεχής ρωσικός κίνδυνος μπορεί να μας χτυπήσει μέσω της προπαγάνδας των μέσων ενημέρωσης.

Το 2021, οι 27 της Ευρώπης εγκαινίασαν το Ευρωπαϊκό Ταμείο Άμυνας, με σκοπό την υποστήριξη διακρατικών έργων και τη συνεργασία μεταξύ βιομηχάνων. Μεγαλύτερη στρατηγική αυτονομία για την Ευρωπαϊκή Ένωση επιδιώκεται ξεκάθαρα μέσω αυτού του ταμείου, προικισμένου με 7,9 δισ. ευρώ για την περίοδο 2021-2027.

« Η πραγματική προϋπόθεση για να είναι η Ευρώπη αποτελεσματικός στρατιωτικός παράγοντας είναι να συμφωνήσουν οι χώρες της ΕΕ. Αυτό που λείπει είναι πολύ συχνά η πολιτική βούληση και όχι η ικανότητα ».

Nicole Gnesotto, ιστορικός με ειδίκευση στα ευρωπαϊκά θέματα ασφάλειας και στις σχέσεις Ευρώπης και Αμερικής, αντιπρόεδρος του Ινστιτούτου Jacques Delors.

Ο Γενικός Γραμματέας χαιρετίζει την άνευ προηγουμένου αύξηση των αμυντικών δαπανών από τις χώρες του ΝΑΤΟ

Αυτή την Τετάρτη (14 Φεβρουαρίου 2024), ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ ανακοίνωσε τα τελευταία στοιχεία για τις αμυντικές δαπάνες των χωρών του ΝΑΤΟ. Αυτά τα στοιχεία δείχνουν μια πιο αξιοσημείωτη αύξηση από ποτέ για τις ευρωπαϊκές χώρες της Συμμαχίας και τον Καναδά.

Την παραμονή της συνάντησης των υπουργών Άμυνας, ο Στόλτενμπεργκ ανέφερε ότι από την υιοθέτηση της πρώτης δέσμευσης αμυντικών επενδύσεων το 2014, οι Ευρωπαίοι Σύμμαχοι και ο Καναδάς είχαν καταβάλει πρόσθετη προσπάθεια άνω των 600 δισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ. Το 2023, οι αμυντικές δαπάνες σε αυτές τις χώρες αυξήθηκαν κατά 11% σε πραγματικούς όρους. Ο Γενικός Γραμματέας χαιρέτισε αυτή την άνευ προηγουμένου αύξηση και πρόσθεσε ότι το 2024, ο αριθμός των Συμμάχων που αφιερώνουν περισσότερο από το 2% του ΑΕΠ τους στην άμυνα θα πρέπει να αυξηθεί σε 18, ή έξι φορές περισσότερο από το 2014.

« Το 2024, οι χώρες της Ευρωπαϊκής Συμμαχίας θα επενδύσουν συνολικά 380 δισεκατομμύρια δολάρια στην άμυνα, ή, για πρώτη φορά, το ισοδύναμο του 2% του συνδυασμένου ΑΕΠ τους », είπε. Και πρόσθεσε: « Είμαστε πραγματικά στον σωστό δρόμο: οι Ευρωπαίοι Σύμμαχοι ξοδεύουν περισσότερα. Ωστόσο, ορισμένες χώρες μέλη έχουν ακόμη δρόμο να διανύσουν. Πράγματι, στη σύνοδο κορυφής του Βίλνιους, αποφασίστηκε ότι όλοι οι Σύμμαχοι θα πρέπει να πληρούν το κριτήριο του 2% του ΑΕΠ, το οποίο έπρεπε να θεωρηθεί ως ελάχιστο .

Το 2014, οι χώρες της Ευρωπαϊκής Συμμαχίας ξόδεψαν το 1,47% του συνδυασμένου ΑΕΠ τους για την άμυνα. Τα τελευταία δέκα χρόνια, το ποσοστό αυτό συνέχισε να αυξάνεται και θα φτάσει στο όριο του 2% το 2024.

πηγή: Geopolintel





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μια δυναμική και πλήρως διαφωτιστική ομιλία του στην Ολομέλεια της Βουλής, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΠΛΕΥΣΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ Αλέξανδρος Καζαμίας έθεσε την κυβέρνηση Μητσοτάκη ενώπιον των ευθυνών της αλλά και των συνεπειών που επιφέρει στη χώρα μας το ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου.
Ένα ψήφισμα - σφαλιάρα στο Νεοδημοκρατικό αυταρχισμό, την αλαζονία για το κράτος δικαίου και τον περιορισμό των ελευθεριών.

Στην ομιλία του ο Αλέξανδρος Καζαμίας αναλύει το ψήφισμα που αποτελεί συνέχεια προηγούμενης προειδοποίησης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη λειτουργία των θεσμών στην Ελλάδα και ζητά να συναρτάται η αρνητική αξιολόγηση της λειτουργίας του κράτους δικαίου στην Ελλάδα με πιθανό μπροκάρισμα, περιορισμό ή περιστολή των χρηματοδοτήσεων της ΕΕ προς τη χώρα μας.

Με αυστηρό τόνο ο βουλευτής της ΠΛΕΥΣΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ κάλεσε τη κυβέρνηση να μην εξακολουθήσει να διαστρέφει τις υποδείξεις με τεχνάσματα και ψέμματα και να φροντίσει να απόσχει από πρακτικές που προσομοιάζουν με αυτές ανελεύθερων καθεστώτων.

Με δυο λόγια θα λέγαμε πως παρόμοιες τακτικές που εφαρμόζονται από τη Μητσοτακική λαίλαπα απέναντι στην πρόσφατη ευρωπαϊκή σφαλιάρα είναι αυτό που λέει ο λαός μας "Σας φτύνουν κι εσείς νομίζετε πως βρέχει" .....
Και να σημειώσουμε πως οι ενδεχόμενες υποχρηματοδοτήσεις εξαιτίας της Νεοδημοκρατικής αλαζονίας θα πέσουν στις πλάτες - για άλλη μια φορά - των πολιτών.

Διαβάστε την απομαγνητοφωνημένη ομιλία του Αλέξανδρου Καζαμία ή δείτε το βίντεο:

 
 


Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, χθες η ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου υιοθέτησε ένα ιστορικό και δυστυχώς ντροπιαστικό ψήφισμα που αφορά τη σοβαρή υπονόμευση των ελευθεριών της αυτονομίας της κοινωνίας των πολιτών και των ευρωπαϊκών αξιών στη χώρα μας. Το ψήφισμα που στηρίζεται σε μια σειρά αναφορών και εκθέσεων από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τα Ηνωμένα Έθνη και αποστολή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου πέρυσι, εξέφρασε τη βαθιά ανησυχία του για την κατάπτωση του κράτους δικαίου των θεμελιωδών δικαιωμάτων του πλουραλισμού και της ελεύθερης δημοσιογραφίας και ενημέρωσης στη χώρα μας. Το ψήφισμα, επίσης, καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να χρησιμοποιήσει πλήρως όλα τα εργαλεία που διαθέτει για να συμμορφωθεί η Ελλάδα με τις ευρωπαϊκές συνθήκες. Προειδοποιεί ρητά ότι η επιτροπή θα πρέπει στο εξής να επιβεβαιώνει ότι τα ευρωπαϊκά κονδύλια προς τη χώρα μας θα πρέπει να χρησιμοποιούνται σωστά. Το χθεσινό καταδικαστικό ψήφισμα υιοθετήθηκε από το Ευρωκοινοβούλιο με ισχυρή πλειοψηφία 330 ψήφων υπέρ 254 ψήφων κατά και υπήρξαν 26 ισχυρότατες και απογοητευτικές αποχές περιλαμβανομένου πρέπει να πούμε και αυτής του ΚΚΕ.
Επειδή βεβαίως προηγήθηκε έντονη προσπάθεια από το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα στο οποίο ανήκει η Νέα Δημοκρατία για να μπλοκάρει αυτό το θέμα
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΣΥΝΤΥΧΑΚΗΣ: Δεν ήταν αποχή. Μη λέτε ψέματα. Λέτε ψέματα.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βασίλειος Βιλιάρδος): Κύριε συνάδελφε, παρακαλώ, μη διακόπτετε.
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΣΥΝΤΥΧΑΚΗΣ: Είναι «παρών». Και γνωρίζει πολύ καλά γιατί…
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βασίλειος Βιλιάρδος): Δεν διακόπτουμε τον ομιλητή. Το ξέρετε.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΑΖΑΜΙΑΣ: Δεν το ψηφίσατε εν πάση περιπτώσει.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βασίλειος Βιλιάρδος): Κύριε Καζαμία, παρακαλώ, μην κάνετε διάλογο.
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΣΥΝΤΥΧΑΚΗΣ: …(δεν ακούστηκε)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βασίλειος Βιλιάρδος): Κύριε συνάδελφε, είναι αγένεια αυτό που κάνετε. Διακόπτετε τον ομιλητή.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΑΖΑΜΙΑΣ: Εν πάση περιπτώσει, το ΚΚΕ δεν ψήφισε αυτό το ψήφισμα. Μας απογοητεύει και μας θλίβει αυτό. Έπρεπε να το έχετε ψηφίσει αντί να διαμαρτύρεστε τώρα και να λέτε ψέματα ότι εγώ λέω ψέματα.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βασίλειος Βιλιάρδος): Κύριε συνάδελφε, σας παρακαλώ μην κάνετε διάλογο.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΑΖΑΜΙΑΣ: Κατόπιν, υπήρχαν αυτά τα απογοητευτικά «παρών» περιλαμβανομένων κάποιων κομμάτων που επέλεξαν να μην ψηφίσουν το ψήφισμα. Προηγήθηκε προσπάθεια του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος να μπλοκάρει αυτή τη διαδικασία και κατόπιν να μειώσει την τεράστια πολιτική και ιστορική σημασία της, παρουσιάζοντάς την ως δήθεν πρωτοβουλία μιας κακιάς παρέας αριστερών κομμάτων στο Ευρωκοινοβούλιο. Θα πρέπει γι’ αυτόν τον λόγο, κύριε Πρόεδρε, να υπενθυμίσουμε μερικά βασικά πράγματα.
Πρώτον, το χθεσινό ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου στηρίζεται μεταξύ άλλων και σε μία έκθεση κόλαφο της Κομισιόν για την Ελλάδα, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, δηλαδή, που κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 2023 και η οποία αποσιωπήθηκε επιμελώς από τα ελληνικά μέσα μαζικής ενημέρωσης. Η Κομισιόν βεβαίως δεν είναι αριστερή. Οι ευρωπαίοι επίτροποι, όπως γνωρίζουμε, διορίζονται από τις Κυβερνήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης οι οποίες στην πλειονότητά τους προέρχονται από τη Δεξιά. Πριν τρεις βδομάδες στις 17 Ιανουαρίου, το πρωί της ημέρας που έγινε η συζήτηση στην Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου και που οδήγησε στο χθεσινό ψήφισμα, έκανα μια οκτάλεπτη ομιλία εδώ στην Ολομέλεια της Βουλής αναφερόμενος αποκλειστικά στις φοβερές καταγγελίες περί παραβιάσεων των ελευθεριών, του πλουραλισμού και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που αναφέρει η έκθεση της επιτροπής τονίζοντας ιδιαίτερα το ανατριχιαστικό συμπέρασμά της. Η Ελλάδα, λέει η έκθεση της Κομισιόν είναι «μια δημοκρατία που αυταρχοποιείται».
Δεύτερο, παρά τις έντονες προσπάθειες του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος να μπλοκάρει το ψήφισμα στο Ευρωκοινοβούλιο το οποίο σύμφωνα με τον Οικονομικό Ταχυδρόμο είχε σημάνει συναγερμός γι’ αυτό, επτά Ευρωβουλευτές της συντηρητικής αυτής ομάδας υπερψήφισαν το καταδικαστικό ψήφισμα ενώ άλλοι έξι απείχαν από την ψηφοφορία. Μεταξύ των Ευρωβουλευτών του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος που υπερψήφισαν είναι και δύο πρώην Υπουργοί ένας εκ των οποίων φέρεται να είναι ο κύριος Hortefeux πρώην Υπουργός Εσωτερικών της Γαλλίας.
Τρίτον, εκτός από τους πράσινους, τους σοσιαλιστές και την Αριστερά το καταδικαστικό ψήφισμα υποστήριξαν συνολικά και η ομάδα των φιλελευθέρων και δημοκρατών, δηλαδή το φιλελεύθερο κέντρο το οποίο ο κ. Μητσοτάκης νομίζει ή τουλάχιστον παριστάνει στην Ελλάδα ότι τάχα εκπροσωπεί.
Ας έρθουμε τώρα όμως σε ένα κρίσιμο θέμα που πρέπει να γίνει απολύτως κατανοητό. Χθες η Ελλάδα καταδικάστηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και θα υπόκειται στο εξής επιτήρηση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, όχι διότι η Κυβέρνησή της δυσαρέστησε κάποιους σοσιαλιστές ή αριστερούς. Αυτή την εντύπωση θέλει να μεταφέρει η προπαγάνδα της Νέας Δημοκρατίας στους άναυδους ψηφοφόρους της που δεν ξέρουν πού να κρύψουν τα μούτρα τους και τι να πρωτοσκεφτούν. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, καταδίκασε τη χώρα μας διότι έκρινε ότι επί δικών σας Κυβερνήσεων έχει αποκλίνει σοβαρά από τις ευρωπαϊκές αξίες που εσείς οι «Μένουμε Ευρώπη» και άλλα τέτοια κενά περιεχόμενου λόγια προσποιείστε ότι δήθεν υπηρετείτε. Εν ολίγοις, σας καταδικάζει διότι έχετε προδώσει τα δικά σας ιδεολογικά πρότυπα: τον ευρωπαϊσμό. Για να το πούμε απλά το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σας είπε ψευδοευρωπαϊστές και με τη βούλα.
Η παράγραφος 27 του χθεσινού ψηφίσματος του Ευρωκοινοβουλίου - διαβάζω σε εισαγωγικά- «καλεί την επιτροπή να αξιοποιήσει πλήρως τα εργαλεία που διαθέτει για να αντιμετωπίσει τις παραβιάσεις των αξιών που κατοχυρώνονται στο άρθρο 2 της συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Ελλάδα». Καταδικαστήκατε, λοιπόν, χθες, κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, διότι ο κορυφαίος ευρωπαϊκός δημοκρατικός θεσμός μαζί με την Επιτροπή, αφού υπήρξε και δική της έκθεση στην οποία στηρίχτηκε το Ευρωκοινοβούλιο, έκρινε -και πολύ σωστά- ότι η Κυβέρνησή σας παραβιάζει συστηματικά το θεμελιώδες άρθρο 2 της συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης.


Και επειδή ξέρετε να προσποιείστε τους ευρωπαϊστές, αλλά αμφιβάλλω αν πολλοί από εσάς διαβάζετε τα ιδρυτικά κείμενα των θεσμών αυτής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα σας θυμίσω το άρθρο 2 της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για να καταλάβετε σωστά εσείς και τα μέσα ενημέρωσης που χειραγωγείτε γιατί σας καταδίκασε χθες το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Άρθρο 2: «Η Ένωση βασίζεται στις αξίες του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της ελευθερίας, της δημοκρατίας, της ισότητας, του κράτους δικαίου, καθώς και του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων των προσώπων που ανήκουν σε μειονότητες. Οι αξίες αυτές είναι κοινές στα κράτη μέλη εντός της κοινωνίας που χαρακτηρίζεται από τον πλουραλισμό, την απαγόρευση των διακρίσεων, την ανοχή, τη δικαιοσύνη, την αλληλεγγύη και την ισότητα μεταξύ γυναικών και ανδρών».
Γι’ αυτά, λοιπόν, κύριοι της Κυβέρνησης, σπιλώσατε το όνομα της Ελλάδας σε όλο τον κόσμο, γιατί η Κυβέρνησή σας δεν σέβεται την δημοκρατία, την ελευθερία, τα ανθρώπινα δικαιώματα, τον πλουραλισμό και την απαγόρευση των διακρίσεων. Ως αποτέλεσμα βάλατε τη χώρα τώρα σε πολιτική επιτήρηση, μαζί με την οικονομική επιτήρηση που βεβαίως συνεχίζεται διακριτικά πάνω στους προϋπολογισμούς λιτότητας που ψηφίζετε κάθε χρόνο και οι οποίοι έβγαλαν τους αγρότες σήμερα στους δρόμους.
Για την επιτήρηση το λέει ξεκάθαρα η παράγραφος 27 με την οποία το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζητεί ειδικότερα από την Επιτροπή κατά την εκτέλεση των σχετικών κονδυλίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης να αξιολογείται -έτσι λέει- η συμμόρφωση της Ελλάδας με τον χάρτη, όπως ορίζει ο κανονισμός περί κοινών διατάξεων. Δηλαδή λέει το Κοινοβούλιο στην Επιτροπή, προτού μας δώσει νέα κονδύλια, να εξετάζει αν η Ελλάδα συμμορφώνεται με τις αρχές των συνθηκών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Θα έρθουμε τώρα σε ορισμένα ενδεικτικά σημεία του ενδεκασέλιδου ψηφίσματος που υιοθέτησε χθες το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Τονίζει, καταρχήν, ότι απειλείται η πολυφωνία των μέσων ενημέρωσης, καθώς και η ιδιοκτησία των μέσων ενημέρωσης στη χώρα. Κατανέμεται κυρίως σε μικρό αριθμό ολιγαρχών, με αποτέλεσμα τη δραματική υποβάθμιση ορισμένων θεμάτων, όπως το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη. Επίσης, σημειώνει με ανησυχία την έλλειψη διαφάνειας στην κατανομή των κρατικών επιδοτήσεων στα μέσα ενημέρωσης. Θέτει υπό αμφισβήτηση την αντικειμενικότητα και την ανεξαρτησία του ελληνικού ΕΣΡ και εκφράζει την ανησυχία της για την αιφνίδια αντικατάσταση του διοικητικού συμβουλίου του ΕΣΡ τον Σεπτέμβριο του 2023.
Το ψήφισμα, επίσης, εκφράζει έντονη ανησυχία για το γεγονός ότι πέραν της της δολοφονίας του Καραϊβάζ, πολλοί δημοσιογράφοι αντιμετωπίζουν σωματικές απειλές, λεκτικές επιθέσεις, μεταξύ άλλων από υψηλόβαθμους πολιτικούς και υπουργούς, παραβίαση της ιδιωτικής τους ζωής με κατασκοπευτικό λογισμικό, καθώς και στρατηγικές αγωγές προς αποθάρρυνση της συμμετοχής του κοινού και παροτρύνει τις αρχές να ζητήσουν τη βοήθεια της EUROPOL για να διερευνήσει αυτά τα ζητήματα.
Στην επόμενη παράγραφο το ψήφισμα εκφράζει τη βαθιά του ανησυχία για τις πολυάριθμες περιπτώσεις υπερβολικής χρήσης βίας από τις αστυνομικές υπηρεσίες κατά μειονοτικών ομάδων και ειρηνικών διαδηλωτών εν γένει, όπως είναι οι φοιτητές που βγαίνουν στους δρόμους να διαμαρτυρηθούν και τους χτυπάτε.
Παρακάτω η έκθεση ασχολείται με το σκάνδαλο των υποκλοπών και μεταξύ άλλων εκφράζει σοβαρή ανησυχία για την επιρροή του Πρωθυπουργού στην ΕΥΠ, η οποία τελεί υπό την άμεση αρμοδιότητα και εποπτεία του γραφείου του και ζητά να ακυρωθεί η νομοθετική τροποποίηση του 2019 που έθεσε την ΕΥΠ υπό τον άμεσο έλεγχο του Πρωθυπουργού. «Να κληθεί αμέσως τη EUROPOL» λέει το ψήφισμα «για να συμμετάσχει στις έρευνες».
Επίσης, σημειώνει με μεγάλη ανησυχία ότι οι Ανεξάρτητες Αρχές, όπως η ΑΔΑΕ και η Ελληνική Αρχή Προστασίας Δεδομένων υφίστανται αυξανόμενη πίεση λόγω του έργου τους όσον αφορά την παράνομη παρακολούθηση τηλεφωνικών συνδιαλέξεων από την ΕΥΠ. Και σημειώνει, επιπλέον, ότι η Βουλή των Ελλήνων αντικατέστησε ξαφνικά τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου της ΑΔΑΕ το 2023, την παραμονή της απόφασης της ΑΔΑΕ να επιβάλει πρόστιμο στην ΕΥΠ.
Κύριοι Βουλευτές, ήμουν την ημέρα εκείνη στη Διάσκεψη των Προέδρων που πήρε τις σχετικές αποφάσεις χωρίς την απαιτούμενη πλειοψηφία. Όλα τα κατήγγειλα και εγώ και η κυρία Κωνσταντοπούλου με επιστολή της και έγιναν έτσι ακριβώς όπως τα λέει το ψήφισμα.
Ο κατάλογος, κύριε Πρόεδρε, είναι δυστυχώς ανεξάντλητος. Όμως θα αναφερθώ σε άλλα δύο σημαντικά σημεία. Στην παράγραφο 13 τονίζει με μεγάλη ανησυχία ότι η διαφθορά διαβρώνει τις δημόσιες υπηρεσίες και τα δημόσια αγαθά, εκφράζοντας αμφιβολίες για την ακεραιότητα τμημάτων της Αστυνομίας και πιθανής διείσδυσης ομάδων οργανωμένου εγκλήματος στην Αστυνομία. Και στην παράγραφο 18 εκφράζει την ανησυχία του το ψήφισμα για τις επιθέσεις κατά της κοινωνίας των πολιτών και ειδικότερα για τις εκστρατείες δυσφήμισης και τη δικαστική παρενόχληση από τις ελληνικές αρχές κατά ακτιβιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ιδίως εκείνων που παρέχουν βοήθεια σε μετανάστες και πρόσφυγες.
Αν δεν το καταλάβατε ακόμα, μιλά το ψήφισμα για εκτεταμένο θεσμικό ρατσισμό.
Θα κλείσω, κύριε Πρόεδρε, με κάποιες παρατηρήσεις που είχα κάνει στην ομιλία μου εδώ στην Ολομέλεια στις 17 Ιανουαρίου το πρωί, πριν τη συζήτηση της ημέρας εκείνης στο Ευρωκοινοβούλιο, που τελικά οδήγησε στο χθεσινό καταδικαστικό ψήφισμα. Με τον τρόπο αυτό δεν θέλω μόνο να τονίσω ότι εμείς στην Πλεύση Ελευθερίας τα βλέπαμε όλα αυτά από νωρίς, διότι βρισκόμαστε πολύ πιο κοντά στην καθημερινότητα του πολίτη από τους αλαζόνες Υπουργούς της Κυβέρνησης, αλλά για να τονίσω, επίσης, ότι είναι καιρός που αντιστεκόμαστε και αγωνιζόμαστε ενάντια σε αυτές τις κυβερνητικές αυθαιρεσίες.
Η Πλεύση Ελευθερίας -είχα πει πριν τρεις εβδομάδες- έχει κατ’ επανάληψη στο παρελθόν επισημάνει αυτούς τους κινδύνους. Έχουμε μιλήσει για την εκτεταμένη διαφθορά, τον απαράδεκτο έλεγχο της πληροφόρησης και την κατάργηση της πολυφωνίας, τις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ιδίως τις περιπτώσεις του ασύλου και στον απαράδεκτο έλεγχο των Ανεξάρτητων Αρχών, ιδίως της ΑΔΑΕ και του Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου, των οποίων η σύνθεση κομματικοποιήθηκε μέσα σε μια νύχτα για να μην διερευνηθεί σε βάθος το σκάνδαλο των παρακολουθήσεων.
Μας θλίβει -είχα πει- το γεγονός ότι η Κυβέρνηση, αρνούμενη να ακούσει την κριτική μας, διέσυρε την Ελλάδα στους κορυφαίους θεσμούς της Ευρώπης. Από τα χρόνια της κρίσης συντελείται στη χώρα μας μια σταδιακή διαδικασία αποευρωπαϊσμού, ιδίως στα πεδία των θεσμών, των δικαιωμάτων και των ελευθεριών, αλλά και στο κράτος πρόνοιας. Όλα αυτά τα φαινόμενα επιβεβαιώνουν ότι η δημοκρατία στην Ελλάδα διαβρώνεται ανησυχητικά.
Αυτά είχαμε πει πριν από το καταδικαστικό ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου. Και αυτά θα λένε ξανά και θα τα επαναλαμβάνουμε μέχρις ότου οι πολίτες υψώσουν το ανάστημά τους ενάντια στον καθημερινό εξευτελισμό τους και τη συστηματική αδικία και τον εκφοβισμό στα οποία τους υποβάλλετε.
Δεν μπορείτε πλέον, κύριοι της Κυβέρνησης, να ποδοπατάτε τις αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αφενός με τον αυταρχισμό, τις ακροδεξιές σας εμμονές, τη διαφθορά και τη διαπλοκή σας με τους ολιγάρχες και ταυτόχρονα να παριστάνετε τους ευρωπαϊστές, τους φιλελεύθερους και τους εκσυγχρονιστές. Δεν είστε! Η Ευρωπαϊκή Ένωση σας λέει πλέον ανοιχτά: «Μέχρι εδώ. Τέλος πια με την υποκρισία και τους ορμπανικούς τραμπουκισμούς πίσω από τις κάμερες». Και εμείς τώρα σας λέμε: «Φτάνει πια». Ξεχαρβαλώσατε κάθε έννοια του κράτους δικαίου, της ελευθερίας και της δημοκρατίας και ντροπιάζετε τη χώρα μας διεθνώς. Δεν θα σας επιτρέψουμε να συνεχίσετε άλλο αυτόν τον θλιβερό κατήφορο.
Ευχαριστώ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Πλεύσης Ελευθερίας)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βασίλειος Βιλιάρδος): Ευχαριστούμε πολύ τον κ. Καζαμία.


 Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Συνέντευξη παραχώρησε στην εκπομπή "Πρόσωπο με πρόσωπο" του Νίκου Χατζηνικολάου η επικεφαλής της ΠΛΕΥΣΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ Ζωή Κωνσταντοπούλου.

Μίλησε για το ψήφισμα - κόλαφο του Ευρωκοινοβουλίου με το οποίο διασύρεται η χώρα μας αναφορικά με τη λειτουργία του κράτους δικαίου, την ελευθερία του Τύπου και τις ατομικές ελευθερίες.

Στο βίντεο που ακολουθεί αναλύει με απλό και κατανοητό λόγο πως ορίζεται το "κράτος δικαίου" και πως η κυβέρνηση Μητσοτάκη συμβάλλει στη διαπλοκή, διαφθορά, στη συνεχιζόμενη ανισότητα των φύλων, την στρεβλή απόδοση δικαιοσύνης και τη συγκάλυψη του εγκλήματος των Τεμπών.

*Πατήστε να δείτε το βίντεο σε πλήρη οθόνη.


Πέρασε το ψήφισμα-κόλαφος που κατατέθηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για το κράτος δικαίου και την ελευθερία των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης στην Ελλάδα.

Η Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου υπερψήφισε σήμερα 7 Φεβρουαρίου το ψήφισμα-καταπέλτη των Σοσιαλιστών, Φιλελευθέρων, Πρασίνων και Αριστεράς που κατατάσσει τη χώρα μας στην ίδια λίστα με την Ουγγαρία του Όρμπαν, αναφορικά με τη λειτουργία του κράτους δικαίου, την ελευθερία του Τύπου και τις ατομικές ελευθερίες.

Υπέρ της έγκρισης του ψηφίσματος ήταν 330 ευρωβουλευτές, ενώ αρνητικά τοποθετήθηκαν 254. Επίσης 26 ευρωβουλευτές απείχαν.

Η υπερψήφιση του ψηφίσματος σηματοδοτεί τις ανησυχίες των ευρωβουλευτών για σοβαρές απειλές για τη δημοκρατία, το κράτος δικαίου και τα θεμελιώδη δικαιώματα στην Ελλάδα.

Ελευθερία των ΜΜΕ

Όσον αφορά τον πλουραλισμό των μέσων ενημέρωσης και την ασφάλεια των δημοσιογράφων, οι ευρωβουλευτές διαμαρτύρονται, μέσω του ψηφίσματος, για την έλλειψη προόδου στην έρευνα για τη δολοφονία του Γιώργου Καραϊβάζ τον Απρίλιο του 2021.

Καταγγέλλουν, επίσης, ότι οι δημοσιογράφοι δέχονται σωματικές απειλές και λεκτικές επιθέσεις (από υψηλόβαθμους πολιτικούς), παραβιάσεις του απορρήτου τους με λογισμικό υποκλοπής και καταχρηστικές μηνύσεις, συμπεριλαμβανομένου του περιβάλλοντος του πρωθυπουργού, μια σαφής αναφορά για τον Γρηγόρη Δημητριάδη.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εκφράζει επίσης ανησυχίες για την ανεξαρτησία της εθνικής ρυθμιστικής αρχής οπτικοακουστικών μέσων, τη συγκέντρωση των μέσων ενημέρωσης στα χέρια των ολιγαρχών και τη διανομή κρατικών επιδοτήσεων.

Η καταδίκη του «Predatorgate»

Το Ευρωκοινοβούλιο καταδικάζει επίσης μέσω του ψηφίσματος την εργαλειοποίηση των «απειλών για την εθνική ασφάλεια» για να παρακολουθούνται πολιτικοί αντίπαλοι, συμπεριλαμβανομένων ευρωβουλευτών.

Για το σκάνδαλο των παρακολουθήσεων, το λεγόμενο «Predatorgate», οι ευρωβουλευτές απαιτούν να ενισχυθούν οι δημοκρατικές εγγυήσεις. Παράλληλα ζητούν αποτελεσματικές έρευνες με τη βοήθεια της Europol.

Ζητούν ακόμη να ανατραπεί η νομοθεσία που έθεσε την ΕΥΠ υπό τον άμεσο έλεγχο του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη. Το ψήφισμα εκφράζει ανησυχίες για τη μεταφορά της έρευνας για το σκάνδαλο των υποκλοπών σε διαφορετικό εισαγγελέα, όπως και για τις πολιτικές πιέσεις, εκφοβισμούς και παρενοχλήσεις αξιωματούχων που ελέγχουν την κυβέρνηση.

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Οι διαδηλωτές κατηγόρησαν την κακοδιαχείριση και τη διαφθορά ανώτατου επιπέδου για τη μετωπική σύγκρουση μεταξύ εμπορευματικής και επιβατικής αμαξοστοιχίας στα Τέμπη | Χιλλέας Χριάς/ΕΦΕ μέσω EPA


ΑΘΗΝΑ — Η ελληνική κυβέρνηση απέρριψε την έκκληση της ευρωπαϊκής εισαγγελικής αρχής να αναλάβει δράση σχετικά με την πιθανή ποινική ευθύνη δύο πρώην υπουργών Μεταφορών μετά από μια θανατηφόρα σύγκρουση τρένου που συγκλόνισε τη χώρα τον περασμένο Φεβρουάριο.

Οι διαδηλωτές ξεχύθηκαν στους δρόμους πέρυσι αφού 57 άνθρωποι -- πολλοί από τους φοιτητές -- έχασαν τη ζωή τους στη χειρότερη τρένο της χώρας στις 28 Φεβρουαρίου. Κατηγόρησαν την κακοδιαχείριση και τη διαφθορά ανώτατου επιπέδου για τη μετωπική σύγκρουση φορτηγού και επιβατικού τρένου στο Τα Τέμπη στα βόρεια της χώρας.

Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία (EPPO) υποστήριξε αυτές τις υποψίες τον περασμένο μήνα, όταν απήγγειλε κατηγορίες σε 23 υπόπτους — συμπεριλαμβανομένων 18 δημοσίων υπαλλήλων — για εγκλήματα που συνδέονται με την εκτέλεση συμβάσεων για συστήματα τηλεχειρισμού και σηματοδότησης στο δίκτυο, συγχρηματοδοτούμενα από την ΕΕ.

Ωστόσο, η EPPO είχε ακόμη μεγαλύτερους στόχους στο στόχαστρο της: δύο πρώην υπουργούς.

Σε επιστολή που απέστειλε η εισαγγελέας της EPPO Πόπη Παπανδρέου στις 2 Ιουνίου στις ελληνικές αρχές, και την οποία είδε το POLITICO, σημείωσε ότι κατά τη διάρκεια της έρευνας για το δυστύχημα «έχουν προκύψει υποψίες για υποτιθέμενα ποινικά αδικήματα που διέπραξαν πρώην μέλη της ελληνικής κυβέρνησης».

«Αυτά τα φερόμενα ποινικά αδικήματα αφορούν παράβαση καθήκοντος που διέπραξε ο πρώην Υπουργός Χρήστος Σπίρτζης και υπεξαίρεση που διέπραξε ο πρώην Υπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής», έγραψε στο έγγραφο η Παπανδρέου.

«Σας ζητάμε να κάνετε τις δικές σας ενέργειες», συνέχισε.

Αυτή η απαίτηση δράσης κατά των δύο πρώην υπουργών βασίζεται σε μια ιδιαιτερότητα της ελληνικής νομοθεσίας ότι μόνο το κοινοβούλιο μπορεί να διεξάγει έρευνες για καταγγελίες για κακή συμπεριφορά σε βάρος πρώην υπουργών.

Ωστόσο, η ελληνική κυβέρνηση έθαψε την υπόθεση πολιτικά, χρησιμοποιώντας την κοινοβουλευτική της πλειοψηφία για να απορρίψει την ανάγκη σύστασης διερευνητικής επιτροπής.


Ο Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης κατηγόρησε αρχικά το περιστατικό σε «τραγικό ανθρώπινο λάθος», αλλά αναγκάστηκε να κάνει πίσω αφού κατηγορήθηκε ότι προσπάθησε να συγκαλύψει τον ρόλο της κυβέρνησης.

Η EPPO θεωρεί ότι η ελληνική συνταγματική ιδιορρυθμία — ότι μόνο το κοινοβούλιο μπορεί να ασκήσει δράση κατά των υπουργών — παραβιάζει το δίκαιο της ΕΕ και έχει θέσει το αδιέξοδο στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

«Εναπόκειται στην Επιτροπή να παρακολουθήσει τις ασυμβατότητες της εθνικής νομοθεσίας με τη νομοθεσία της ΕΕ», δήλωσε η γενική εισαγγελέας της Ευρώπης Laura Codruța Kövesi σε συνέντευξή της στο POLITICO, όταν ρωτήθηκε για το μπλοκάρισμα στην Ελλάδα. «Η Επιτροπή γνωρίζει την κατάσταση, είναι πολύ δημόσια, αλλά τι θα κάνουν, δεν μπορώ να σχολιάσω».

Ο Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης απέδωσε αρχικά το περιστατικό σε «τραγικό ανθρώπινο λάθος» | Ο Νίκος Παλαιολόγος/Sooc/AFP μέσω Getty Images

Υπουργική ευθύνη

Ο Καραμανλής παραιτήθηκε μετά τη συντριβή, λέγοντας ότι παραιτείται «ως βασική ένδειξη σεβασμού στη μνήμη των ανθρώπων που πέθαναν τόσο άδικα». Επανεξελέγη στη βόρεια εκλογική του περιφέρεια στις Σέρρες με το κυβερνών κόμμα της Νέας Δημοκρατίας στις εθνικές εκλογές του Ιουνίου.

Ο Χρήστος Σπίρτζης, ο οποίος διετέλεσε υπουργός Μεταφορών στην προηγούμενη αριστερή κυβέρνηση του Σύριζα, δεν επανεξελέγη.

Η Παπανδρέου της EPPO έγραψε ότι αναφερόταν στον Σπίρτζη για «το έγκλημα της παράβασης καθήκοντος».


Έδωσε περισσότερες λεπτομέρειες για τον Καραμανλή, λέγοντας ότι αναφέρεται στην υπόθεσή του για «το αδίκημα της υπεξαίρεσης κατά των οικονομικών συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ελληνικού Δημοσίου, από το οποίο η ζημιά που προκλήθηκε ξεπερνά συνολικά τις 120.000 €» σε σχέση με επισκευές και αναβαθμίσεις. σιδηροδρομικών σημάτων και διακοπτών.

Η δικογραφία της EPPO για τους Σπίρτζη και Καραμανλή παραπέμφθηκε στο Ανώτατο Δικαστήριο και από εκεί στο ελληνικό κοινοβούλιο. Στη συνέχεια, το Κοινοβούλιο έπρεπε να αποφασίσει εάν θα συγκροτούσε μια προανακριτική επιτροπή για να διερευνήσει εάν η υπόθεση έπρεπε να παραπεμφθεί ενώπιον ειδικού δικαστηρίου.

Το ελληνικό Ανώτατο Δικαστήριο έστειλε τις δικογραφίες στον Κωνσταντίνο Τασούλα, πρόεδρο της Βουλής, στις 29 Ιουνίου, σύμφωνα με έγγραφο που είδε το POLITICO.

Τον Νοέμβριο, το κοινοβούλιο εξέτασε εάν θα συγκροτούσε προανακριτική επιτροπή για πρώην υπουργούς, συμπεριλαμβανομένων των Σπίρτζη και Καραμανλή. Το κεντροαριστερό κόμμα Πασόκ αναφέρθηκε στα ευρήματα της EPPO κατά τη διάρκεια της συζήτησης και υποστήριξε την ιδέα. Τελικά, όμως, η πρόταση απορρίφθηκε και η υπόθεση αρχειοθετήθηκε.

Ο Σπίρτζης είπε στο POLITICO ότι προσωπικά είχε υποστηρίξει τη σύσταση προκαταρκτικής έρευνας από τη Βουλή ως τρόπο απόρριψης των καταγγελιών εναντίον του και πρόσθεσε ότι είχε ζητήσει να αντιμετωπίζεται όπως οποιοσδήποτε άλλος Έλληνας πολίτης. Πρόσθεσε ότι δεν πρέπει να υπάρχει παραγραφή λόγω της ειδικής ρύθμισης για τους υπουργούς. «Δυστυχώς, η Νέα Δημοκρατία δεν υποστήριξε το αίτημά μου», πρόσθεσε.

¨ Μιλώντας στο κοινοβούλιο στα τέλη Νοεμβρίου, είπε ότι η έρευνα θα αποδείξει την αθωότητά του και θα δώσει «μια οριστική απάντηση στην προσπάθεια της Νέας Δημοκρατίας να διασπείρει πολιτική ευθύνη».

Ο Καραμανλής δεν απάντησε σε αίτημα για σχολιασμό και αναφέρθηκε σε ομιλία που έκανε τον Νοέμβριο.

Κατά την ομιλία του στο κοινοβούλιο, ο Καραμανλής είπε ότι αντιτίθεται στην πρόταση του Πασόκ για μια ερευνητική επιτροπή.

«Αμέσως παραιτήθηκα και δημοσιοποίησα την παραίτησή μου, στο δρόμο της επιστροφής [από τα Τέμπη] και πριν καν φτάσω στην Αθήνα», είπε . «Αυτό υπαγορεύτηκε από τα ήθη και τις αρχές μου. Ανέλαβα αντικειμενική πολιτική ευθύνη όχι μόνο για τη δική μου θητεία, αλλά και για τους όρους όλων των προκατόχων μου. Αυτό είναι εξαιρετικά σπάνιο στα πολιτικά ήθη της χώρας μας».Συγγενής ενός θύματος του τρένου της 28ης Φεβρουαρίου κατά τη διάρκεια διαμαρτυρίας στην Αθήνα τον Δεκέμβριο του 2023 | Γιαννία Κολεσίδη/ΕΦΕ μέσω ΕΠΑ


Η ελληνική κυβέρνηση και το γραφείο του προέδρου της Βουλής δεν απάντησαν στα αιτήματα για σχολιασμό.


«Δεν θα φόρτωνα λαχανικά» στον ελληνικό σιδηρόδρομο

Το κοινοβούλιο αποφάσισε τελικά να συστήσει μια ευρύτερη κοινοβουλευτική έρευνα για να «διερευνήσει το έγκλημα στα Τέμπη και όλες τις σχετικές πτυχές».

Ωστόσο, η αξιοπιστία του έχει ήδη διαβρωθεί. Αντί να επικεντρωθεί στη συντριβή, η έρευνα διατρέχει ολόκληρη την ιστορία του ελληνικού σιδηροδρομικού συστήματος τις τελευταίες δεκαετίες, ενώ η κυβερνητική πλειοψηφία της Νέας Δημοκρατίας απέρριψε προτάσεις για διακομματική εκπροσώπηση στην προεδρία.

Τα κόμματα της αντιπολίτευσης κατηγορούν την κυβέρνηση για συγκάλυψη, ενώ την περασμένη εβδομάδα η οικογένεια του μηχανοδηγού που έχασε τη ζωή του στο δυστύχημα έστειλε νομική ειδοποίηση στην επιτροπή, κατηγορώντας τον εκπρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας στην επιτροπή ότι «προσπάθησε να ρίξει την ευθύνη στον αποθανόντος οδηγός χρησιμοποιώντας ιατρικά έγγραφα, δημιουργώντας εντυπώσεις για ιατρικά ζητήματα που υποτίθεται ότι τον κατέστησαν ανίκανο για εργασία».

«Πού είναι λοιπόν η προσπάθεια όπου θα αποκαλύψουμε την αλήθεια;» ρώτησε η Μαρία Καρυστιανού, που έχασε την 20χρονη κόρη της στο δυστύχημα, μιλώντας στην ανάκριση την Τετάρτη. «Όταν έμαθα πώς λειτουργούσε ο σιδηρόδρομος, δεν θα φόρτωνα καν λαχανικά σε αυτόν».

Επέμεινε ότι θα έπρεπε να καταθέσει σε δικαστήριο και όχι στο κοινοβούλιο, καθώς οι παραπονούμενοι νομοθέτες δεν είχαν την αρμοδιότητα για μια τέτοια έρευνα. Διαμαρτυρόμενη για την ασυλία που δόθηκε στον Καραμανλή ως βουλευτή, κατηγόρησε τους συναδέλφους του ότι δεν έχουν «νομική υπόσταση», για να αναλάβουν μια υπόθεση που είχε κλέψει «τις ζωές τόσων νέων ανθρώπων».

Η Elisa Braün συνέβαλε στην αναφορά



politico.eu


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Ο πρώην πρωθυπουργός, στηλίτευσε την Γερμανία για τις πολεμικές αποζημιώσεις, κατήγγειλε την στάση της ΕΕ και των συμμάχων στα Ελληνοτουρκικά, και μίλησε για την ανάγκη να σταματήσουν οι ισραηλινοί εποικισμοί και να τεθεί σοβαρά το θέμα της ίδρυσης παλαιστινιακού κράτους.

«Οι καθαρές εξηγήσεις και η αποφασιστικότητα είναι προς την Τουρκία η μόνη ενδεδειγμένη απάντηση, αλλα και προς όσους ευνοούν μια συμβιβαστική λύση – πακέτο επί όλων των θεμάτων που μονομερώς έχει αυτή εγείρει» τόνισε ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής, κατά την ομιλία του την παρουσίαση του βιβλίου του Γιώργου Χαρβαλιά «Γιαβόλ! Αίμα, Λήθη και Υποτέλεια», στην Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών.

«Μια και μοναδική είναι η διαφορά της Ελλάδας με την Τουρκία, η οριοθέτηση της ΑΟΖ και συνακόλουθα της υφαλοκρηπίδας, που επιλύεται σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, και ειδικότερα το ισχύον Δίκαιο της Θάλασσας. Ζητήματα εθνικής κυριαρχίας και ακεραιότητας, μονομερή δικαιώματα κυριαρχίας ερειδόμενα στο Διεθνές Δίκαιο και το αυτονόητο δικαίωμα αμυντικής θωράκισης των νησιών έναντι εμφανούς απειλής δεν είναι αντικείμενα διαπραγμάτευσης, συμβιβασμού ή υποχώρησης. Υποχωρήσεις σε ηγεμονικές βλέψεις και παροτρύνσεις τρίτων ή ασαφή μηνύματα που ενδέχεται να εκληφθούν ως διάθεση ενδοτικότητας, απλώς θαμπώνουν την πραγματικότητα και οδηγούν σε μεγαλύτερη ένταση ή και ανοιχτή κρίση. Ο κατευνασμός υπήρξε κατά κανόνα ο προθάλαμος των συγκρούσεων» προειδοποίησε ο πρωην πρωθυπουργος.

Αναφορικά . με τη νέα μεγάλη κρίση στην Μέση Ανατολή, ο Κώστας Καραμανλής τόνισε: Προφανώς και όλοι καταδικάζουμε απερίφραστα τις τρομοκρατικές και βάναυσες πρακτικές της Hamas. Το δικαίωμα του Ισραήλ στην νόμιμη άμυνα έναντι τέτοιων ωμοτήτων και την υπεράσπιση της ακεραιότητας και των πολιτών του είναι αυτονόητο. Όπως βέβαια είναι αυτονόητο ότι κάθε πόλεμος έχει κανόνες που αφορούν τους ευάλωτους και αμάχουςπου πρέπει να γίνονται σεβαστοί. Και βέβαια μην λησμονούμε, άλλο Hamas και άλλο Παλαιστινιακός λαός. Παράλληλα όμως η Ευρώπη και η Δύση συνολικά έρχονται ξανά αντιμέτωπες με το επιτακτικό και χρονίζον ζήτημα της ειρήνευσης και της σταθερότητας στην περιοχή. Δεν θα την φέρει η όποια επιχείρηση του Ισραήλ στην Γάζα. Το Παλαιστινιακό είναι για πάρα πολλά χρόνια μια χαίνουσα πληγή που κακοφορμίζει συνεχώς. Είναι ανάγκη όσο ποτέ το φλέγον ζήτημα της επίλυσης του Παλαιστινιακού να καταστεί άμεση προτεραιότητα. Πρώτο βήμα η διακοπή των ισραηλινών εποικισμών, κύριος στόχος η ίδρυση Παλαιστινιακού κράτους. Δεν είναι απλό, αλλά επείγει, αν δεν θέλουμε να δούμε στην ευρύτερη γειτονιά της Ευρώπης και ένα δεύτερο γενικευμένο πόλεμο»

«Οι γερμανικές αποζημιώσεις και το κατοχικό δάνειο» δεν παραγράφηκαν ποτέ

Ο Κώστας Καραμανλής, αρχικά, αναφερόμενος στο βιβλίο και στο ζήτημα των γερμανικών αποζημιώσεων στο οποίοεξάλλου αναφέρεται ανέφερ εται τόνισε: «Το βιβλίο του Γιώργου Χαρβαλιά συνιστά μια πραγματική αναγνωστική πρόκληση. Από την πρώτη σελίδα μέχρι την τελευταία απορροφά τον αναγνώστη, κεντρίζει το ενδιαφέρον του, εξάπτει την περιέργειά του, του αποκαλύπτει άγνωστες αλλά καίριες πτυχές της Ευρωπαϊκής ιστορίας των δύο τελευταίων αιώνων. Με ματιά διεισδυτική και γλώσσα – λεπίδι απλώνει στο χαρτί στοιχεία και πληροφορίες που σχολαστικά και με πολύ κόπο συνέλεξε από πηγές γνωστές και, ακόμα σπουδαιότερο, αδημοσίευτες ή λησμονημένες. Ο Χαρβαλιάς δεν παριστάνει τον επιτήδειο ουδέτερο, δεν συμβιβάζεται με στρογγυλεμένες διατυπώσεις, απορρίπτει τους διπλωματικούς εξωραϊσμούς. Παραθέτει το προϊόν της έρευνας και του μόχθου του, παίρνει θέση, λέει τα πράγματα όπως τα πιστεύει. Κατά τούτο, άσχετα αν συμφωνεί ή όχι κανείς με τις απόψεις του, σίγουρα βγαίνει σοφότερος και πιο προβληματισμένος.

Ένα από τα μεγάλα θέματα που εγείρονται στο βιβλίο, κρισιμότατο από ελληνική ειδικά σκοπιά, είναι το ζήτημα του κατοχικού δανείου και των οφειλόμενων αποζημιώσεων από την ναζιστική κατοχή και θηριωδία. Η Ελλάδα και στα δύο σκέλη έχει αξιώσεις όχι μόνο με ηθικό έρεισμα, αλλά πρωτίστως με ξεκάθαρη νομική τεκμηρίωση. Η αποπληρωμή του κατοχικού δανείου, που συνήφθη αναγκαστικώς, δεν παραγράφηκε ποτέ και η Ελλάδα δεν παραιτήθηκε ποτέ από αυτήν. Αλλά και οι αποζημιώσεις για τα ανθρώπινα θύματα και τις υλικές καταστροφές από τα στρατεύματα κατοχής ούτε παρεγράφησαν ούτε χαρίσθηκαν.

«Και οι Γερμανοί παραδέχονται ότι δεν τίθεται θέμα παραίτησης ή παραγραφής»

Μετατέθηκαν μόνο για την εποχή που η Γερμανία θα διέθετε την πολιτειακή υπόσταση που θα της επέτρεπε την ανάληψη αυτών των υποχρεώσεων, κάτι που έγινε με την ενοποίησή της το 1990. Κανένα νομικό κείμενο δεν την απάλλαξε από αυτές τις υποχρεώσεις της, τις οποίες άλλωστε είχε αναγνωρίσει ήδη από το 1965 επισήμως ο τότε Καγκελάριος Ludwig Erhart. Και πολύ πρόσφατα το 2019 με γνωμοδότησή της η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Εμπειρογνωμόνων του Γερμανικού Κοινοβουλίου αναγνώρισε ότι δεν τίθεται θέμα παραίτησης ή παραγραφής των ελληνικών αξιώσεων και προέτρεψε την Γερμανία να αποδεχθεί την προσφυγή Ελλάδας και Γερμανίας στο αρμόδιο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Όπως έχει υπογραμμίσει ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος «οι ελληνικές αξιώσεις, από τις οποίες ουδέποτε και καθ’ οιονδήποτε τρόπο έχουμε παραιτηθεί, είναι πάντα νομικώς ενεργές και δικαστικώς επιδιώξιμες. Η θέση αυτή είναι, κυριολεκτικώς, εθνική και κατά συνέπεια αδιαπραγμάτευτη».

«Η ΕΕ σε ρόλο κομπάρσου»

Στη συνέχεια ο πρώην πρωθυπουργός αναφέρθηκε στον ρόλο της Ευρώπης, που όπως σημείωσε «περιορίζεται σε ρόλο κομπάρσου».

«Η εποχή που διανύουμε χαρακτηρίζεται από ολοένα αυξανόμενη αστάθεια και ρευστότητα. Οι διεθνείς ανταγωνισμοί οξύνονται, πολεμικές συγκρούσεις ξεσπούν στην ευρύτερη γειτονιά μας, η ένταση στην διεθνή σκηνή αυξάνεται, οι σταθερές του ψυχροπολεμικού διπολισμού, αλλά και μετά της αδιαφιλονίκητης ηγεμονίας των ΗΠΑ έχουν παρέλθει ανεπιστρεπτί. Αντίθετα βλέπουμε όλο και περισσότερα κράτη να προβάλλουν απαιτήσεις, ακόμα και εδαφικές, να διεκδικούν μεγαλύτερο ρόλο, να αμφισβητούν συνθήκες και συμφωνίες» τόνισε και υπογράμμισε

Σε αυτή την δύσκολη και μάλλον διαρκώς επιδεινούμενη συγκυρία, ο ρόλος της Ευρώπης θα μπορούσε και θα έπρεπε να είναι κομβικός. Δυστυχώς, όμως, άλλη είναι η οδυνηρή πραγματικότητα. Η Ευρώπη, παρά τις δυνατότητες και την δυνητική επιρροή της περιορίζεται σε ρόλο κομπάρσου. Δυσκολεύεται ή και αποφεύγει δυστυχώς, να πάρει αποφάσεις, η παρέμβασή της στο διεθνές στερέωμα είναι αναιμική, η προοπτική της ενοποίησής της, που με ενθουσιασμό προσδοκούσαμε πολλοί, μοιάζει χαμένο όνειρο».

«Διευρύνσεις, άκαιρες και χωρίς την απαραίτητη θεσμική εμβάθυνση»

Ο πρώην πρωθυπουργός στηλίτευσε τις άκαιρες, διαδοχικές, και χωρίς την απαραίτητη προηγούμενη θεσμική εμβάθυνση διευρύνσεις της ΕΕ με διαρκώς νέα μέλη διάβρωσαν την ομοιογένειά της.»

«Αντί συνόλου με κοινή εξωτερική και αμυντική πολιτική και σφριγηλή παρουσία στην διεθνή σκηνή, την οδήγησαν σε εικόνα μωσαϊκού ετερόκλητων στοχεύσεων και συμφερόντων. Ακόμα και το μεγάλο ευρωπαϊκό επίτευγμα των περασμένων δεκαετιών της κοινωνικής συνοχής, της βελτίωσης του επιπέδου ζωής των πολιτών της, συνεπώς και της πολιτικής ομαλότητας και σταθερότητας »έχουν τεθεί σε αμφιβολία» πρόσθεσε.

«Προέταξαν το στενό εθνικό συμφέρον»

Και συμπλήρωσε: «Χαρακτηριστικό παράδειγμα η χρηματοπιστωτική κρίση που ξέσπασε από το 2008 και μετά. Αντί η ΕΕ να αναζητήσει κοινή πολιτική διαχείρισης της παγκόσμιας κρίσης, πολιτική που θα επέτρεπε την αμοιβαιοποίηση των κινδύνων μέσω κοινού δανεισμού αλλά και την άμβλυνση των περιφερειακών ανισοτήτων με την μεταφορά πόρων από τον πλεονασματικό Βορρά στον ελλειμματικό Νότο, έγινε ακριβώς το αντίθετο. Οι εύρωστες οικονομίες του βορρά, με προεξάρχουσα την Γερμανία επέβαλαν μια άκρως αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχία, προτάσσοντας το στενό άμεσο εθνικό συμφέρον έναντι του πραγματικού ορθολογισμού των κοινών ευρωπαϊκών συμφερόντων και αναγκών, εμπλέκοντας μάλιστα το ΔΝΤ στα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωζώνης.

Με ειδική ενεργειακή σχέση με την Ρωσία, προνομιακή εμπορική σχέση με την Κίνα και ελάχιστες στρατιωτικές δαπάνες, η Γερμανία και οι συν αυτή εξυπηρέτησαν το συμφέρον τους, επωφελήθηκαν από την κρίση αλλά υπονόμευσαν την κοινή ευρωπαϊκή προοπτική.

Ας σημειωθεί ότι η Ελλάδα, λόγω της υπαρκτής εξ Ανατολών απειλής, έχει συχνά τις υψηλότερες αμυντικές δαπάνες στην Ευρώπη που ενίοτε προσεγγίζουν έως το 4% του ΑΕΠ! Και ας σημειωθεί επίσης ότι η εξ εθνικής ανάγκης αυτή ιδιαιτερότητα δεν ελήφθη ολωσδιόλου υπ΄ όψιν εκ μέρους των Ευρωπαίων εταίρων στις μνημονιακές δημοσιονομικές αποτιμήσεις!

«Η χώρα μας στοχοποιήθηκε και συκοφαντήθηκε»

«Το τίμημα αυτών των επιλογών ήταν βαρύτερο από όλους για τη χώρα μας. Προφανώς και η χώρα είχε χρόνιες αδυναμίες και θα έπρεπε με ευθύνη όλων μας να έχει προχωρήσει στις αναγκαίες διαρθρωτικές αλλαγές και την ταχύτερη δημοσιονομική εξυγίανση. Είναι όμως γεγονός αδιαμφισβήτητο ότι στοχοποιήθηκε, συκοφαντήθηκε συστηματικά, χρησιμοποιήθηκε προς παραδειγματισμό άλλων που λόγω μεγέθους ήταν λιγότερο ευάλωτοι, της επιβλήθηκαν προγράμματα κυρίως τιμωρητικού περιεχομένου. Και όλα αυτά με τεράστιο κοινωνικό κόστος και την απώλεια σχεδόν του 30% του ΑΕΠ, πράγμα που μόνο σε παρατεταμένο πόλεμο μπορεί να συμβεί. Διαφωτιστικό περί όλων αυτών το δηκτικό σχόλιο του Χαρβαλιά στο βιβλίο: «το χρεοστάσιο κηρύχθηκε από τις λεγόμενες «αγορές» που αποφάσισαν ότι το 2010 η Ελλάδα, με δημόσιο χρέος 120% επί του ΑΕΠ, δεν είναι σε θέση να εξυπηρετεί τα δάνεια της, αλλά μια δεκαετία αργότερα, όταν αυτό το χρέος είχε ξεπεράσει το 200% του ΑΕΠ, δάνειζαν τη «διασωθείσα» Ελλάδα με σχεδόν μηδενικά επιτόκια!»

«Σύμμαχοι και εταίροι υποχωρούν στις απαιτήσεις της Τουρκίας»

Στην συνέχεια ο Κ. Καραμανλής, αναφέρθηκε εκτενώς στα Ελληνοτουρκικά

«Ορθώς καταδικάζουμε όλοι την ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.είπε Το αυτό βέβαια ισχύει, και πρέπει να ισχύει, έναντι οιασδήποτε επιθετικής συμπεριφοράς η ακόμα και πρόθεσης αναθεώρησης των διεθνών Συνθηκών και παράβασης του Διεθνούς Δικαίου. Η Τουρκία έχει εδώ και μισό αιώνα εισβάλει και παρανόμως κατέχει σχεδόν το ήμισυ του εδάφους Ευρωπαϊκής χώρας. Ταυτόχρονα απειλεί με πόλεμο άλλη ευρωπαϊκή χώρα σε περίπτωση που η τελευταία ασκήσει τα από το Διεθνές Δίκαιο απορρέοντα δικαιώματά της. Και ακόμα αυξάνει διαρκώς τις αξιώσεις, μεταξύ άλλων και εδαφικές έναντι αυτής. Έχουμε δηλαδή κλασσικό παράδειγμα επιθετικής και αναθεωρητικής συμπεριφοράς».

«Συμπεριφορά που απορρέει όχι από τρέχουσες συγκυρίες ή τις εκκεντρικότητες της εκάστοτε ηγεσίας της, αλλά από την βαθιά ριζωμένη κοσμοαντίληψη του τουρκικού κράτους, συνέχισε ο πρώην πρωθυπουργός. Αποδεικνύεται αυτό, όχι μόνο από την στάση της Τουρκίας έναντι της Ελλάδας και της Κύπρου αλλά και από την πολυσχιδή ανάμειξή της, ενίοτε και στρατιωτική, στον Καύκασο, την Συρία, την Λιβύη, στον ευρύτερο ισλαμικό κόσμο και τα Βαλκάνια. Η επιδίωξή της δηλαδή δεν είναι η δια των διεθνώς παραδεκτών μέσων διευθέτηση τυχόν υπαρχουσών διαφορών με άλλες χώρες, αλλά η ριζική ανατροπή του status quo και η διασφάλιση ηγεμονικού ρόλου στην ευρύτερη περιοχή της Νοτιανατολικής Ευρώπης, της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής».

«Σφάλλουν λοιπόν σύμμαχοι και εταίροι, ή ακόμα χειρότερα εν επιγνώσει τους υποκρίνονται, όταν στο όνομα της συγκράτησης της Τουρκίας στο δυτικό στρατόπεδο, υποχωρούν στις απαιτήσεις της. Ειδικά μάλιστα όταν αυτό παίρνει την μορφή συστάσεων και πιέσεων προς την Ελλάδα και την Κύπρο να υποκύψουν στις αξιώσεις της. Ακόμα χειρότερα όταν πρόκειται για μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αφού με την στάση τους αυτή βάναυσα παραβιάζουν το Διεθνές Δίκαιο, το Ευρωπαϊκό κεκτημένο και την αρχή της αλληλεγγύης μεταξύ κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης».

«Πλάνες και αυταπάτες στα εθνικά θέματα ούτε επιτρέπονται ούτε συγχωρούνται»

«Πλάνες και αυταπάτες στα εθνικά θέματα ούτε επιτρέπονται ούτε συγχωρούνται, τόνισε. Προς την Τουρκία, αλλά και όσους ευνοούν μια συμβιβαστική λύση – πακέτο επί όλων των θεμάτων που μονομερώς έχει αυτή εγείρει, οι καθαρές εξηγήσεις και η αποφασιστικότητα είναι η μόνη ενδεδειγμένη απάντηση. Μια και μοναδική είναι η διαφορά της Ελλάδας με την Τουρκία, η οριοθέτηση της ΑΟΖ και συνακόλουθα της υφαλοκρηπίδας, που επιλύεται σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, και ειδικότερα το ισχύον Δίκαιο της Θάλασσας. Ζητήματα εθνικής κυριαρχίας και ακεραιότητας, μονομερή δικαιώματα κυριαρχίας ερειδόμενα στο Διεθνές Δίκαιο και το αυτονόητο δικαίωμα αμυντικής θωράκισης των νησιών έναντι εμφανούς απειλής δεν είναι αντικείμενα διαπραγμάτευσης, συμβιβασμού ή υποχώρησης. Υποχωρήσεις σε ηγεμονικές βλέψεις και παροτρύνσεις τρίτων ή ασαφή μηνύματα που ενδέχεται να εκληφθούν ως διάθεση ενδοτικότητας, απλώς θαμπώνουν την πραγματικότητα και οδηγούν σε μεγαλύτερη ένταση ή και ανοιχτή κρίση. Ο κατευνασμός υπήρξε κατά κανόνα ο προθάλαμος των συγκρούσεων.

«Διακοπή των ισραηλινών εποικισμών -Στόχος η ίδρυση Παλαιστινιακού κράτους»

Ο Κώστας Καραμανλής δεν θα μπορούσε να μην αναφερθεί και στις εξελίξεις στην Μέση Ανατολή.

«Αισθάνομαι την ανάγκη να αναφερθώ με λίγα λόγια και στην νέα μεγάλη κρίση στην Μέση Ανατολή, σημείωσε και συνέχισε. Προφανώς και όλοι καταδικάζουμε απερίφραστα τις τρομοκρατικές και βάναυσες πρακτικές της Hamas. Το δικαίωμα του Ισραήλ στην νόμιμη άμυνα έναντι τέτοιων ωμοτήτων και την υπεράσπιση της ακεραιότητας και των πολιτών του είναι αυτονόητο. Όπως βέβαια είναι αυτονόητο ότι κάθε πόλεμος έχει κανόνες που αφορούν τους ευάλωτους και αμάχους που πρέπει να γίνονται σεβαστοί. Και βέβαια μην λησμονούμε, άλλο Hamas και άλλο Παλαιστινιακός λαός».

«Παράλληλα όμως η Ευρώπη και η Δύση συνολικά έρχονται ξανά αντιμέτωπες με το επιτακτικό και χρονίζον ζήτημα της ειρήνευσης και της σταθερότητας στην περιοχή. Δεν θα την φέρει η όποια επιχείρηση του Ισραήλ στην Γάζα. Το Παλαιστινιακό είναι για πάρα πολλά χρόνια μια χαίνουσα πληγή που κακοφορμίζει συνεχώς. Είναι ανάγκη όσο ποτέ το φλέγον ζήτημα της επίλυσης του Παλαιστινιακού να καταστεί άμεση προτεραιότητα. Πρώτο βήμα η διακοπή των ισραηλινών εποικισμών, κύριος στόχος η ίδρυση Παλαιστινιακού κράτους. Δεν είναι απλό, αλλά επείγει, αν δεν θέλουμε να δούμε στην ευρύτερη γειτονιά της Ευρώπης και ένα δεύτερο γενικευμένο πόλεμο.

«Το παράδειγμα της άτακτης διάλυσης την πρώην Γουγκοσλαβίας»

«Αν μάλιστα ληφθεί υπ’ όψιν ότι και τα Δυτικά Βαλκάνια διολισθαίνουν σε κρίση, αφού και στο Κόσοβο και στην Βοσνία η εικόνα καθίσταται ιδιαίτερα ανησυχητική. Όσοι με ενθουσιασμό ενθάρρυναν την βεβιασμένη και άτακτη διάλυση της πρώην Γιουγκοσλαβίας, την μεροληπτική στρατιωτική επέμβαση στην περιοχή και την επιβολή τεχνητών λύσεων δεν έλυσαν το πρόβλημα. Το περιέπλεξαν και το μετέθεσαν στο μέλλον. Το μέλλον όμως ήρθε και μαζί του η επιτακτική ανάγκη, κυρίως η Ευρωπαϊκή Ένωση να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων και να πάρει τις πρωτοβουλίες εκείνες που θα οδηγήσουν στην άμβλυνση των εντάσεων και την σταδιακή ομαλοποίηση της περιοχής. Τώρα, πριν οι ελλοχεύοντες εθνικισμοί και αναθεωρητισμοί επιχειρήσουν να δοκιμάσουν την τύχη τους επί του πεδίου» κατέληξε ο πρώην πρωθυπουργός.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Με ένα μίγμα της ιδεολογίας της Αριστεράς, αλλά και αντιμεταναστευτικής ρητορικής, το εξέχον στέλεχος του κόμματος της γερμανικής Αριστεράς, Σάρα Βάγκενκνεχτ, ανακοίνωσε ότι δημιουργεί τον δικό της πολιτικό οργανισμό.

Τον ονόμασε «Συμμαχία Σάρα Βάγκενκνεχτ — για λογική και δικαιοσύνη» και φιλοδοξεί να προσελκύσει τις ψήφους των αριστερών πολιτών, αλλά και των υποστηρικτών της ακροδεξιάς Εναλλακτικής για τη Γερμανία, εν όψει ευρωεκλογών, αλλά και των εκλογών σε τρία κρατίδια στην άλλοτε Αν. Γερμανία το φθινόπωρο του 2024.

Πώς προσπαθεί να το πετύχει αυτό; Παρουσιάζει έναν συνδυασμό αριστερής οικονομικής πολιτικής, μιλώντας για υψηλούς μισθούς και γενναιόδωρα επιδόματα, αλλά παράλληλα υπερασπίζεται τον περιορισμό της μετανάστευσης και αμφισβητεί τα σχέδια για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής. Παράλληλα, αντιτίθεται στις κυρώσεις εις βάρος της Ρωσίας, που κάποτε ήταν ο μεγαλύτερος προμηθευτής φυσικού αερίου της Γερμανίας, αλλά και στις προμήθειες όπλων προς την Ουκρανία.

Η Σάρα Βάγκενκνεχτ ξεκινά αυτό το πολιτικό εγχείρημα σε μια εποχή που ο τρικομματικός συνασπισμός υπό τον Σοσιαλδημοκράτη Όλαφ Σολτς είναι εξαιρετικά αντιδημοφιλής και οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι προηγούνται οι συντηρητικοί Χριστιανοδημοκράτες, ενώ η Εναλλακτική για τη Γερμανία έρχεται στη δεύτερη θέση με περίπου 20%.

«Πολλοί άνθρωποι δεν ξέρουν πια τι πρέπει να ψηφίσουν ή να ψηφίσουν τη δεξιά από θυμό και απόγνωση», δήλωσε η 54χρονη Σάχρα Βάγκενκνεχτ, που μεγάλωσε στην Ανατολική Γερμανία και εντάχθηκε στο κυβερνών κομμουνιστικό κόμμα το 1989.

Ήταν εξέχουσα προσωπικότητα της σκληροπυρηνικής αριστερής πτέρυγας του Κόμματος της Αριστεράς (Die Linke).

Το κόμμα της μπορεί να απειλήσει ευθέως το Die Linke, που δυσκολεύτηκε πολύ να εισέλθει στο κοινοβούλιο το 2021. Η Βάγκενκνεχτ ήταν συναρχηγός της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος από το 2015 έως το 2019, αλλά αποχώρησε από το κόμμα τη Δευτέρα μαζί με την Αμίρα Μοχάμεντ Άλι, συναρχηγό της κοινοβουλευτικής ομάδας και τώρα πρόεδρος της Συμμαχίας του Βάγκενκνεχτ, μαζί με οκτώ ακόμη βουλευτές.
Μένει χωρίς Κοινοβουλευτική Ομάδα το Die Linke

Ο επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας του Die Linke, Ντίτμαρ Μπαρτς, επιβεβαίωσε ότι 10 από τους 38 βουλευτές του αποχώρησαν από το κόμμα. Οι 10 πολιτικοί θα παραμείνουν προς το παρόν μέλη της κοινοβουλευτικής ομάδας της Die Linke στην Μπούντεσταγκ, το ομοσπονδιακό κοινοβούλιο, δήλωσε ο Μπαρτς.

«Η κοινοβουλευτική ομάδα μας θα αποφασίσει γι' αυτό με κυρίαρχο και ήρεμο τρόπο», δήλωσε ο Μπαρτς, που χαρακτήρισε την απόφαση των μελών να αποχωρήσουν «ανεύθυνη και απαράδεκτη».

Αν περισσότερα από δύο από τα 38 μέλη της κοινοβουλευτικής ομάδας της Die Linke αποχωρήσουν ή διαγραφούν, οι εναπομείναντες βουλευτές χάνουν το καθεστώς της κοινοβουλευτικής ομάδας


πηγή



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

από Francesca de Villasmundo

Ο οικονομικός εμπειρογνώμονας, ο αμίμητος Γάλλος υπουργός Bruno Le Maire, συγγραφέας μυθιστορημάτων με ερωτικές περιπέτειες στον ελεύθερο χρόνο του (ο οποίος είναι άφθονος σε σύγκριση με την ανεξιχνίαστη εμπειρογνωμοσύνη του), το είχε ανακοινώσει: η ρωσική οικονομία θα γονατίσει από τις κυρώσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μια ανακοίνωση μπούμερανγκ. .

Αντιρωσικές κυρώσεις με αποτέλεσμα μπούμερανγκ στην ευρωπαϊκή οικονομία

Οι κυρώσεις κατά της Ρωσίας λειτουργούν τόσο καλά που οι απώλειες για τις εταιρείες της Ευρωπαϊκής Ένωσης ανέρχονται σε περισσότερα από 100 δισεκατομμύρια ευρώ. Σύμφωνα με τους Financial Times, οι ευρωπαϊκές εταιρείες έχουν υποστεί άμεσες απώλειες ύψους τουλάχιστον 100 δισεκατομμυρίων ευρώ στη ρωσική αγορά από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία. "Μια έρευνα των ετήσιων εκθέσεων και των οικονομικών καταστάσεων του 2023 600 ευρωπαϊκών ομίλων δείχνει ότι 176 εταιρείες υπέστησαν απομειώσεις περιουσιακών στοιχείων, συναλλαγματικές δαπάνες και άλλα έκτακτα έξοδα ως αποτέλεσμα της πώλησης, του κλεισίματος ή της συρρίκνωσης ρωσικών δραστηριοτήτων", αναφέρει η βρετανική επιχειρηματική και οικονομική εφημερίδα.
"Ο συνολικός αριθμός δεν περιλαμβάνει τις έμμεσες μακροοικονομικές επιπτώσεις του πολέμου, όπως η αύξηση του κόστους της ενέργειας και των πρώτων υλών. Οι τομείς με τις μεγαλύτερες απομειώσεις και χρεώσεις ήταν οι όμιλοι πετρελαίου και φυσικού αερίου, όπου μόνο οι BP, Shell και TotalEnergies ανέφεραν συνδυασμένες χρεώσεις ύψους 40,6 δισεκατομμυρίων δολαρίων", αναφέρουν οι FT, προσθέτοντας ότι οι ζημίες αντισταθμίστηκαν από τα τεράστια συνολικά κέρδη λόγω της αύξησης των τιμών του πετρελαίου και του φυσικού αερίου.

Οι βιομηχανικές εταιρείες, συμπεριλαμβανομένων των αυτοκινητοβιομηχανιών, υπέστησαν ζημίες ύψους 13,6 δισεκατομμυρίων ευρώ. "Οι χρηματοπιστωτικές εταιρείες, συμπεριλαμβανομένων των τραπεζών, των ασφαλιστικών εταιρειών και των εταιρειών επενδύσεων, κατέγραψαν 17,5 δισεκατομμύρια δολάρια σε απομειώσεις και άλλες χρεώσεις".

Γερμανία και Γαλλία, βιομηχανική παραγωγή σε ελεύθερη πτώση

Στη Γερμανία, την οικονομική ατμομηχανή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η βιομηχανική παραγωγή μειώθηκε, χειρότερα από ό,τι προέβλεπαν οι εκτιμήσεις. Η γερμανική βιομηχανική παραγωγή μειώθηκε περισσότερο από το αναμενόμενο τον Ιούνιο. Ο συγκεκριμένος δείκτης μειώθηκε κατά 1,5%, έναντι του αναμενόμενου -0,4% και του προηγούμενου -0,1%. Σε ετήσια βάση, η πτώση ήταν 1,83%, έναντι +0,1% τον Μάιο.

Στη Γαλλία, ομοίως, η βιομηχανική παραγωγή μειώνεται. Τον Ιούνιο, μειώθηκε κατά 0,9% σε σχέση με τον Μάιο. Αυτό ανακοίνωσε η γαλλική στατιστική υπηρεσία. Το ποσοστό είναι χειρότερο από ό,τι ανέμεναν οι οικονομολόγοι. Σε ετήσια βάση, σημειώθηκε πτώση 0,3%.

Αλλά αυτή η οικονομική καταστροφή, ενώ η Ρωσία τα πηγαίνει πολύ καλύτερα, είναι απλώς ένα συναίσθημα. Είναι ακριβώς όπως ο σημερινός καύσωνας, ο οποίος, αν και ασυμπτωματικός, είναι ένα πραγματικό πράγμα σύμφωνα με τους μονοσήμαντους στοχαστές μας. Παρομοίως, οι κυρώσεις κατά της ρωσικής αρκούδας αποδίδουν, ακόμη και αν οι οικονομικοί δείκτες λένε το ακριβώς αντίθετο. .

"Και το ψέμα [που επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά από τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης, τα υποτελή όπλα της παγκοσμιοποιητικής εξουσίας] έγινε αλήθεια". (Τζορτζ Όργουελ, "1984")

πηγή: Médias-Presse-Info


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Ένα ακόμη βήμα προς την υιοθέτηση, ακόμη και έως το 2027, της Ευρωπαϊκής Ψηφιακής Ταυτότητας (eID) έκανε στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και το Ευρωκοινοβούλιο. Οι δύο πλευρές κατέληξαν σε αρχική πολιτική συμφωνία για τα κύρια συστατικά της eID που θα επιτρέπει σε πολίτες και επιχειρήσεις της ΕΕ να έχουν πρόσβαση σε αξιόπιστη ηλεκτρονική ταυτοποίηση των στοιχείων τους μέσω του λεγόμενου «προσωπικού ψηφιακού πορτοφολιού» που θα αποθηκεύεται σε έξυπνο κινητό τηλέφωνο.

Είναι σαφές ότι η Μεγάλη Επαναφορά και η Ατζέντα 2030, τίθενται σε εφαρμογή με ιλιγγιώδη ταχύτητα και μέσα σε πλήρη αδιαφορία, χωρίς κανείς να θέλει να σταθεί εμπόδιο απέναντι στην εγκαθίδρυση ενός διασυνδεδεμένου παγκόσμιου αυταρχικού καθεστώτος, που θα βασίζεται στην τεχνολογία και μέσω εργαλείων όπως είναι η ψηφιακή ταυτότητα ή το παγκόσμιο ψηφιακό πιστοποιητικό υγείας, θα ενεργοποιεί και θα απενεργοποιεί την πλήρη συμμετοχή μας στην κοινωνία.

Ήταν η πρώτη πολιτική συνάντηση που πραγματοποιήθηκε μεταξύ των δύο πλευρών από τον περασμένο Μάρτιο όταν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποφάσισε με 418 ψήφους υπέρ, 103 κατά και 24 αποχές να ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις με τις χώρες μέλη της ΕΕ ώστε να αναθεωρηθεί το σχετικό πλαίσιο να δημιουργηθεί το «Ευρωπαϊκό Πορτοφόλι Ψηφιακής Ταυτότητας», γνωστό στους ευρωπαϊκούς κύκλους κι ως «European Digital Identity Wallet» ή «EUDI Wallet», ή Ευρωπαϊκή Ψηφιακή Ταυτότητα (European Digital Identity).

Τι είναι το προσωπικό ψηφιακό πορτοφόλι

Η Ευρωπαϊκή Ψηφιακή Ταυτότητα έχει σχεδιαστεί για να παράσχει το νομικό πλαίσιο ώστε να δημιουργηθούν μια σειρά από εθνικά ψηφιακά πορτοφόλια στις χώρες της Ευρώπης. Τα ψηφιακά αυτά πορτοφόλια θα μπορούν να συνδέονται μεταξύ τους σε όλη την ΕΕ ώστε οι πολίτες να έχουν πρόσβαση μέσω αυτών σε όλα τα προσωπικά έγγραφα που τους αφορούν, όπως είναι μεταξύ άλλων διπλώματα οδήγησης, βιβλιάρια υγείας, πιστοποιητικά γέννησης, ή επαγγελματικές πιστοποιήσεις.

Βασικός στόχος της ΕΕ είναι με την δημιουργία αυτού του Ευρωπαϊκού Ψηφιακού Πορτοφολιού να μην εξαρτάται η ΕΕ από συστήματα αναγνώρισης ατόμων τα οποία προωθούν σήμερα μεγάλες τεχνολογικές εταιρείες (Big Tech) όπως είναι οι Google, η Apple, η Amazon και η Facebook. Ουσιαστικά με τον τρόπο αυτό η ΕΕ θέλει να μπορεί να μην βασίζεται στις Big Tech για τα προσωπικά δεδομένα των πολιτών της.

Με βάση το νέο πλαίσιο για το eID στόχος είναι επίσης οι πολίτες να διατηρούν «τον πλήρη έλεγχο», όπως τουλάχιστον υπόσχεται η ΕΕ, των δεδομένων τους και να μπορούν «να αποφασίζουν μόνοι τους ποιες πληροφορίες θέλουν να μοιραστούν και με ποιόν».



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Άρθρο του Δημήτρη Καζάκη *

«Τα νερά της Μεσογείου μετατράπηκαν για μια ακόμη φορά χθες τα ξημερώματα σε παγίδα θανάτου για τους μετακινούμενους πληθυσμούς όταν αλιευτικό σκάφος που είχε αναχωρήσει από το Τομπρούκ στα σύνορα Αιγύπτου – Λιβύης με άγνωστο αριθμό προσφύγων και μεταναστών ναυάγησε στα 47 ναυτικά μίλια νοτιοδυτικά της Πύλου, παρά τις καλές καιρικές συνθήκες.» Αυτή η είδηση παπαγαλίζεται το τελευταίο διήμερο από τα μέσα μαζικής εξαπάτησης.

Πρώτο μεγαλειώδες ψέμα: Η μεσόγειος δεν είναι «παγίδα θανάτου για τους μετακινούμενους πληθυσμούς» αλλά, δυστυχώς, έχει καταντήσει ελεύθερη θάλασσα για το υπερεθνικό οργανωμένο έγκλημα. Κανένας κανόνας του δικαίου της θάλασσας δεν τηρείται. Κανένας κανόνας ασφάλειας και αστυνόμευσης δεν επιβάλλεται. Καμιά ουσιαστική εποπτεία δεν ασκείται από τις εθνικές αρχές και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Όλα προς το συμφέρον του λαθρεμπορίου, που περιλαμβάνει και το δουλεμπόριο παράνομων μεταναστών και το οποίο συνιστά πλέον μια από τις πιο ανθούσες και επικερδείς «βιομηχανίες» της Μεσογείου. Ειδικά για τις ευρωπαϊκές τράπεζες, οι οποίες συνιστούν το μεγαλύτερο πλυντήριο χρήματος γι’ αυτήν τη βιομηχανία.

Επίσης αυτοί οι δυστυχισμένοι που βρέθηκαν στο έλεος των διακινητών είτε πνίγηκαν, είτε διασώθηκαν, δεν ήταν μέρος κανενός «μετακινούμενου πληθυσμού», αλλά παράνομοι μετανάστες θύματα του οργανωμένου εγκλήματος και της διακίνησης από τους σύγχρονους δουλέμπορους με τις ευλογίες των υπερεθνικών ελίτ και προς το συμφέρον τους. Αυτή είναι η μαύρη αλήθεια.

Τα ερωτήματα πολλά: Πώς γίνεται να έφυγε το αλιευτικό σκάφος με κοντά 800 παράνομους μετανάστες από το Τομπρούκ χωρίς κανένα έλεγχο, καμιά νηοψία;

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Λιβύη έχει συνάψει ειδική συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Ένωση με βάση την οποία η δεύτερη ενισχύει με χρηματοδοτήσεις, σκάφη και υλικό το Λιβυκό λιμενικό, με μοναδική δικαιολογία τον έλεγχο των παράνομων ροών. Επίσης η ΕΕ χρηματοδοτεί τη δημιουργία και συντήρηση κατά μήκος της Λιβυκής ακτής μεγάλων στρατοπέδων συγκέντρωσης παράνομων μεταναστών, που προέρχονται απ’ όλη την Αφρική.

Γιατί λοιπόν η Frontex δεν επιχειρεί στα χωρικά ύδατα της Λιβύης μαζί με το επιδοτούμενο από την ΕΕ Λιβυκό λιμενικό; Ακόμη και το μεγαλύτερο μέρος των μισθών όσων υπηρετούν στο λιμενικό της Λιβύης καταβάλλεται από την ΕΕ. Γιατί λοιπόν δεν εποπτεύονται ασφυκτικά οι ελάχιστες (5 τον αριθμό) λιμένες της λιβυκής ακτής, για να περιοριστεί δραστικά η διακίνηση παράνομων μεταναστών πριν καν επιχειρήσουν να ανοιχτούν στο πέλαγος;

Τι μέτρα θα παρθούν ενάντια στο καθεστώς της Λιβύης που τόσο εμφανώς διευκολύνει την δουλεμπορία ανθρώπων; Τι θα κάνει άραγε η Ευρωπαϊκή Ένωση; Ρητορικά τα ερωτήματα.

Πώς γίνεται να εισήλθε στο θαλάσσιο χώρο ευθύνης της Ελλάδας χωρίς να έχει εγκαίρως εντοπιστεί ένα αλιευτικό σκάφος, όπου επιβαίνουν εμφανώς τόσοι πολλοί άνθρωποι; Έτσι ξέρει να αστυνομεύει η Ελλάδα το θαλάσσιο χώρο ευθύνης της, ο οποίος είναι γνωστό τοις πάσι ότι συνιστά μια από τις μεγαλύτερες λεωφόρους του οργανωμένου trafficking από Αφρική (Λιβύη) προς Ευρώπη (Ιταλία);

Επίσης, τι μέτρα προτίθεται να πάρει η Ελλάδα εναντίον της Ιταλίας, η οποία, ειδικά επί Μελόνι της «μεταναστευτοφάγου», έχει επιτρέψει στη Μαφία να ναυλώσει ουσιαστικό ένα μεγάλο μέρος του αλιευτικού στόλου της χώρας, προκειμένου να διακινούν ανθρώπους, ναρκωτικά και όπλα; Ειδικά από τότε που η κ. Μελόνι βρέθηκε στην κυβέρνηση της Ιταλίας, οι δουλειές της Μαφίας ειδικά με την μεταφορά παράνομων μεταναστών, μαζί με ναρκωτικά και όπλα, ανθούν όσο ποτέ πριν στο παρελθόν.

Θα καταγγείλει η Ελλάδα την Ιταλία, ειδικά για την συμφωνία «ιστορικών δικαιωμάτων» που έχει υπογράψει με το Λιβυκό καθεστώς για την συνεκμετάλλευση των αλιευτικών δικαιωμάτων της Λιβύης; Με βάση αυτή τη συμφωνία τα ιταλικά αλιευτικά ουσιαστικά έχουν ασυλία έναντι οποιουδήποτε ελέγχου από τις Λιβυκές λιμενικές ακτές.

Μήπως, γι’ αυτό και οι ελληνικές διωκτικές αρχές δεν ασχολήθηκαν με το ιταλικό αλιευτικό, έως ότου πλέον ήταν πολύ αργά; Μήπως γιατί ο κ. Δένδιας, ο μέγας αυτός πατριώτης, έχει αποδεχθεί επίσης «ιστορικά δικαιώματα» αλιείας της Ιταλίας έξω από τα 6 ναυτικά μίλια χωρικής θάλασσας της Ελλάδας; Μήπως λόγω αυτής της εκχώρησης η κυβέρνηση έχει προσδώσει ασυλία στα ιταλικά αλιευτικά εντός της θαλάσσιας ζώνης αστυνόμευσης της Ελλάδας;
Όπως άλλωστε ατύπως έχει δώσει και στα τουρκικά αλιευτικά, που πλέον μεταφέρουν παράνομους μετανάστες έως τις ακτές της Εύβοιας και σκόπιμα παραβιάζουν τη χωρική μας θάλασσα ακόμη και στα Κύθηρα.

Μας κάνει ιδιαίτερη επίσης εντύπωση η είδηση που διακινείται ευρέως ότι «ακτιβιστές» βρίσκονταν σε απευθείας επαφή με τους δύσμοιρους του αλιευτικού σκάφους. Σύμφωνα με όσα αναφέρει κάποια κ. Nawal Soufi, η οποία εμφανίζεται ως «ακτιβίστρια» μαροκινής καταγωγής, ήταν η πρώτη που είχε επικοινωνία με τους πρόσφυγες στο πλοίο, ο καπετάνιος του σκάφους το είχε εγκαταλείψει και οι άνθρωποι δεν μπορούσαν να ταξιδέψουν προς την Ιταλία. Ακόμα επισημαίνει ότι όχι μόνο δεν αρνήθηκαν τη βοήθεια του Λιμενικού αλλά τη ζητούσαν αγωνιωδώς...

Η είδηση αυτή από μόνη της γεννά πολλά ερωτηματικά. Πώς η εν λόγω «ακτιβίστρια» είχε επικοινωνία με τα θύματα της Μαφίας; Απ’ ότι φαίνεται οι δουλέμποροι έχουν στήσει ολόκληρο δίχτυο με «ακτιβιστές», οι οποίοι διευκολύνουν τη διακίνηση αφενός και αφετέρου λειτουργούν ως αποδέχτες του εμπορεύματος. Κι όλα αυτά υπό την σκέπη των περίφημων επιδοτούμενων ΜΚΟ, οι οποίες από τότε που τους δόθηκε το ελεύθερο να δρουν ανεξέλεγκτα, το δουλεμπόριο και το trafficking βρίσκονται στο απόγειό τους διεθνώς.

Θα απαιτήσει η ελληνική κυβέρνηση με δικαστική συνδρομή, είτε ένταλμα σύλληψης να διωχθεί η εν λόγω «ακτιβίστρια» προκειμένου να ανακριθεί για την εμφανή της εμπλοκή με το κύκλωμα διακίνησης ανθρώπων του οργανωμένου εγκλήματος; Αυτό άλλωστε απαιτεί και η διεθνής σύμβαση για την αντιμετώπιση της λαθραίας μετανάστευσης.

Κι ενώ κανείς δεν ενδιαφέρεται ούτε καν να απαντήσει σ’ αυτά τα ερωτήματα, η κυβέρνηση και η παγκοσμίου κύρους ένοικος του Προεδρικού Μεγάρου, αντέδρασαν με το γνωστό μας τρόπο συγκάλυψης ανάλογων εγκλημάτων, κήρυξε «εθνικό πένθος» για τα θύματα του οργανωμένου εγκλήματος και του καθεστώτος ανεξέλεγκτης δράσης του, που έχει θεσπίσει εδώ και χρόνια η ΕΕ. Μ’ αυτή την φτηνή και τρισάθλια υποκριτική κίνηση φιλανθρωπίας, θέλουν όλοι οι ανευθυνοϋπεύθυνοι να συγκαλύψουν για μια ακόμη φορά τις βαθύτερες διαπλοκές της επίσημης πολιτικής με την υπερεθνική μαφία.

Από την άλλη, μόλις χθες νεολαίοι της ΚΝΕ διαδήλωσαν στο Σύνταγμα για τα θύματα του κέρδους, με αφορμή το έγκλημα αυτό ανοικτά της Πύλου. Αναρωτιέμαι, όμως, πότε θα δούμε διαδήλωση της ΚΝΕ για τα χιλιάδες θύματα των πειραματικών σκευασμάτων της Pfizer; Εκτός κι αν τα θύματα αυτά δεν έγινα στο βωμό του κέρδους, αλλά προς δόξα των «θαυμάτων της επιστήμης» που ανακάλυψε ο κ. Κουτσούμπας επισκεπτόμενος τα γραφεία ενός από τα πιο εγκληματικά υπερεθνικά μονοπώλια.

Δοξάστε τους!



* Ο Δημήτρης Καζάκης είναι Πρόεδρος του ΕΠΑΜ και Επικεφαλής της Συμμαχίας Ανατροπής.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ήρθε με το ταχυδρομείο το έντυπο της βελγικής φορολογικής μου δήλωσης για το 2022. Αυτό που μου έκανε εντύπωση δεν είναι τόσο το τυποποιημένο σχέδιο, οι απλές οδηγίες και η δυνατότητα εύκολης επικοινωνίας με το Υπουργείο Οικονομικών αλλά η δημόσια δήλωση και λογοδοσία του Υπουργείου για το που πάνε τα χρήματα που δίνουν όλοι μέσω των φορολογικών τους δηλώσεων.
Λέει το Υπουργείο Οικονομικών πως έλαβε 278,7 δις. ευρώ από φυσικά και νομικά πρόσωπα. Και αυτά τα χρήματα τα ξόδεψε με τον παρακάτω τρόπο:
20,1% για συντάξεις (το Βέλγιο όπως και οι περισσότερες χώρες είναι μια χώρα με ιδιαίτερα γερασμένο πληθυσμό)
15,5% για θέματα υγείας (το Βέλγιο είναι μια χώρα με καλό σύστημα υγείας)
11,3% για εκπαίδευση
7,6% για οικονομική πολιτική
7,2% για τη δημόσια διοίκηση
6,7% για υποστήριξη ευπαθών ομάδων
5,8% για ανεργία και κοινωνικό αποκλεισμό
5,1% για μεταφορές (το Βέλγιο δεν έχει διόδια και για όλων των ειδών τις δημόσιες μετακινήσεις υπάρχουν μεγάλες δημόσιες επιχειρήσεις)
4% για οικογένεια και παιδί
3,3% για το δημόσιο χρέος
3,2% για δημόσια τάξη και ασφάλεια
2,4% για το περιβάλλον
2,2% για αναψυχή, πολιτισμό και θρησκευτικά θέματα (το Βέλγιο έχει αναγνωρισμένες 6 θρησκείες - η τελευταία είναι ο Βουδισμός- των οποίων οι λειτουργοί είναι δημόσιοι υπάλληλοι)
2% για έρευνα (υψηλό ποσοστό)
2% για άλλες δαπάνες
1,6% για άμυνα (τι να λέμε τώρα!!!).
Επίσης το 55% των εσόδων διαχειρίζεται η εθνική κυβέρνηση, το 33% οι κοινότητες και το 12% οι δήμοι.
Και link για παραπάνω πληροφορίες με αναφορά στη Eurostat.
Η διαδικασία της δημόσιας λογοδοσίας είναι μέρος της πολιτικής κουλτούρας της χώρας σε τοπικό, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο. (Κάποια στιγμή θα σας πω πολλά για το σύστημα αυτό που πατάει στην παράδοση των αρχαίων κρατών πόλεων).
Οι εκλεγμένοι συνεχώς (και όχι κάθε 4 χρόνια κατά τις εκλογές) επιστρέφουν/ επικοινωνούν με τους πολίτες και αναφέρουν τι κάναν και πως διαχειρίστηκαν το δημόσιο χρήμα.
Αυτά! Και μετά επέστρεψα στις σκέψεις για το ελληνικό σύστημα, τις εκλογές που έρχονται και το πόσο θέλουν όλοι να σώσουν τη χώρα, το που ξοδεύονται τα χρήματα του ελληνικού προϋπολογισμού και το τι θα μπορούσαμε να κάνουμε όλοι εμείς οι πολίτες/ αιμοδότες του συστήματος που ζητάμε καλύτερη διαχείριση και διαφάνεια, απολογισμό από το δήμαρχο, τον περιφερειάρχη, την κυβέρνηση.
Αλλά μάλλον δεν ενδιαφέρει και πολλούς συμπατριώτες η ατζέντα αυτή.





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
24 Μαρτίου 2023

Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πραγματοποιήθηκε στις 20 Μαρτίου μια διεθνής διάσκεψη με θέμα «Μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης μπροστά στην οξεία πόλωση στην Ευρώπη». Η διάσκεψη υιοθέτησε μια έκκληση που παραθέτουμε στο τέλος αυτού του κειμένου.

Στη διάσκεψη συμμετείχαν επτά νυν (από την ομάδα της Αριστεράς και των Ανεξάρτητων) και ένας πρώην ευρωβουλευτής (της ομάδας των Πρασίνων – Ευρωπαϊκής Συμμαχίας Ελευθερίας), καθώς και διανοούμενοι και δημοσιογράφοι από αρκετές ευρωπαϊκές χώρες. Οι συμμετέχοντες, αν και προήρχοντο από διαφορετικές χώρες και έχουν διαφορετικές πολιτικές απόψεις, συμμερίζονται τη μεγάλη ανησυχία για τη διαιώνιση του πολέμου στην Ουκρανία και του νέου Ψυχρού Πολέμου, όπως και για τις αποστολές όλο και ισχυρότερων όπλων στη χώρα αυτή, ενώ ανησυχούν ιδιαίτερα για τις επιπτώσεις που έχουν αυτές οι πολιτικές στην ευρωπαϊκή και παγκόσμια οικολογική, κοινωνική και οικονομική κατάσταση.

Οι συμμετέχοντες διαφώνησαν επίσης με το πολεμοχαρές, εξτρεμιστικό και υστερικά αντιρωσικό περιεχόμενο και τόνο των αποφάσεων για την Ουκρανία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, όσο και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Να σημειώσουμε ότι αυτά τα ευρωπαϊκά όργανα δρουν σε πλήρη συμφωνία με την Ουάσινγκτον, που, αφού τορπίλισε τις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις Ουκρανίας – Ρωσίας τον Μάρτιο του 2022, δήλωσε πάλι προ ημερών ότι είναι αντίθετη με τη διακοπή των εχθροπραξιών στην Ουκρανία.

Ταυτόχρονα, η αμερικανική κυβέρνηση και το ΝΑΤΟ πιέζουν το Κίεβο να προχωρήσει σε αντεπίθεση για την οποία δεν διαθέτει τα μέσα και απειλεί να εξελιχθεί σε μια νέα μεγάλη σφαγή, όχι γιατί η Ουκρανία έχει οποιαδήποτε πιθανότητα να νικήσει τη Ρωσία αλλά για να στηρίξουν το αφήγημα ότι έχει εν τέλει κάποιο νόημα η παροχή μαζικής στρατιωτικής βοήθειας στην Ουκρανία.

Το Ευρωκοινοβούλιο, όχι μόνο εμφανίστηκε έως τώρα πολύ πρόθυμο να συνταχθεί με την Ουάσιγκτον και το ΝΑΤΟ, αλλά και διεκδικεί, μαζί με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ρόλο «βασιλικότερου του βασιλέως». Οι Ευρωβουλευτές άλλωστε είναι πολύ πιο απομακρυσμένοι από τους πολίτες των χωρών τους από τα μέλη των εθνικών Κοινοβουλίων. Πολύ συχνά οι πολίτες δεν πληροφορούνται καν τι ακριβώς ψηφίζουν στο Ευρωκοινοβούλιο και άλλα ευρωπαϊκά όργανα οι υποτιθέμενοι εκπρόσωποί τους. Αντίθετα, οι Ευρωβουλευτές είναι πολύ πιο κοντά στα αναρίθμητα λόμπι και τα διάφορα οικονομικά και γεωπολιτικά κέντρα ισχύος που επικαθορίζουν τις ευρωπαϊκές πολιτικές.

Πλέον όμως, τόσο το Ευρωκοινοβούλιο όσο και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έρχονται σε διαρκώς μεγαλύτερη σύγκρουση με ένα ογκούμενο τμήμα της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης που διαφωνεί με τις πολιτικές που έχει υιοθετήσει η Δύση στο ουκρανικό και ανησυχεί όλο και περισσότερο για τις συνέπειες που μπορεί να έχει η συνέχιση και κλιμάκωση της σύγκρουσης. Και αυτό παρά το ανήκουστο μπαράζ προπαγάνδας στο οποίο υπόκειται από τα ΜΜΕ και τους πολιτικούς της, μπαράζ που δεν έχει προηγούμενο σε όλο τον δυτικό κόσμο μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο και την ήττα του Ναζισμού.

Η διάσκεψη της 20ής Μαρτίου ήταν η πρώτη φορά, από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία και του νέου Ψυχρού Πολέμου, που εκδηλώθηκαν οργανωμένα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο οι Ευρωβουλευτές που έχουν το θάρρος να αντιταχθούν ανοιχτά στη δυτική πολιτική και να αντιτάξουν συγκροτημένα τα δικά τους επιχειρήματα στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ, κάνοντάς το μάλιστα στην ίδια την πρωτεύουσα των δύο οργανισμών. Και έχουμε πολλούς λόγους να πιστεύουμε ότι εκφράζουν και αρκετούς ακόμα συναδέλφους τους που διαφωνούν με τις ασκούμενες πολιτικές, δεν βρίσκουν όμως το θάρρος να διαφοροποιηθούν ανοιχτά. Ήταν μια προσπάθεια να αντιπαρατεθεί η φωνή της ειρήνης και της λογικής στην πολιτική των γερακιών, του «Κόμματος του Πολέμου», που κυριαρχούν πλήρως μέχρι σήμερα σε Ε.Ε. και ΝΑΤΟ, ασκώντας είδος ιδεολογικής τρομοκρατίας, ενοχοποιώντας και δυσφημώντας ως περίπου ενεργούμενο του Πούτιν και πράκτορα της Ρωσίας οποιονδήποτε διατυπώνει ακόμα και τις ελάχιστες επιφυλάξεις απέναντι στο κυρίαρχο δυτικό αφήγημα.

Σε τελική ανάλυση, και η ίδια η πραγματοποίηση της διάσκεψης αντανακλά την σταδιακή διαφοροποίηση της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης που συνειδητοποιεί όλο και εναργέστερα τους κινδύνους από την παράταση και κλιμάκωση του πολέμου. Στην Ευρώπη άρχισε ήδη να διαφαίνεται αυτό από το περασμένο καλοκαίρι με την έκκληση εκατοντάδων διανοουμένων από όλο τον κόσμο, που έσπασε την αρχική «ομοφωνία». Κλιμακώθηκε με το γερμανικό Μανιφέστο για την Ειρήνη και τις μεγάλες διαδηλώσεις που έγιναν στη Γερμανία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες κατά του πολέμου και του ΝΑΤΟ (μαζί με τις ενέργειες συνδικάτων και ακτιβιστών στην Ιταλία και την Ελλάδα κατά της αποστολής όπλων στην Ουκρανία. Όπως μας ενημέρωσε η σπουδαία Ιρλανδή αγωνίστρια, αριστερή ευρωβουλευτής Κλερ Ντάλι (παρακολουθείστε εδώ απόσπασμα της ομιλίας της στο Ευρωκοινοβούλιο), ετοιμάζει ήδη μια επόμενη εκδήλωση υπέρ της ειρήνης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μέσα στον Μάιο.

Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι η Ντάλι με τον επίσης Ιρλανδό ευρωβουλευτή Ουάλας, τη Σάρα Βάργκενεχτ, τον Όσκαρ Λαφοντέν, τη Γερμανίδα βουλευτή Σεβίμ Ντάγκντελεν και μια φούχτα ακόμα προσώπων και οργανώσεων ανά την Ευρώπη, σώζουν κατά κάποιο τρόπο τη «χαμένη τιμή» μιας ευρωπαϊκής αριστεράς που (όπως και η ευρωπαϊκή δεξιά) έχουν ταυτιστεί σε πολύ μεγάλο βαθμό με το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ, ακόμα και εις βάρος προφανών ευρωπαϊκών συμφερόντων. Δεν μπορεί να υπάρξει αριστερά που να μην αντιτίθεται στον ιμπεριαλισμό, είπε στη διάρκεια της διάσκεψης o καθηγητής του Πανεπιστημίου ELTE της Βουδαπέστης Αντάλ Αττίλα. Παράλειψή μας θα ήταν εξάλλου να μην αναφέρουμε τον καθοριστικό ρόλο της θαρραλέας Λετονής ευρωβουλευτού Τατιάνας Ζντανόκα στη διοργάνωση της διάσκεψης.

Είναι μια αρχή ακόμα, το αυθεντικό κίνημα της ειρήνης στην Ευρώπη παραμένει μικρό, όμως ελπίζει κανείς αυτό το κίνημα να ανοίξει τον δρόμο σε ένα πολύ ευρύτερο μέτωπο ειρήνης και λογικής εντός της Δύσης, χωρίς την ανάπτυξη του οποίου δεν φαίνεται δυστυχώς πιθανός ο τερματισμός μιας σύρραξης που δεν καταστρέφει μόνο την Ουκρανία, αλλά και εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους για την Ευρώπη και όλο τον κόσμο.

Η ανάπτυξη ενός τέτοιου κινήματος στην ίδια τη Δύση έχει ασφαλώς στρατηγικό χαρακτήρα. Συχνά σκεπτόμαστε με όρους του παρελθόντος, του Α’ και του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, και αναλογίες με αυτό το παρελθόν. Μετά όμως το 1945, βρισκόμαστε σε ένα περιβάλλον που διαφέρει ριζικά από οτιδήποτε γνώρισε η ανθρωπότητα στην ιστορία της. Γιατί διαθέτουμε και αναπτύσσουμε συνεχώς παραγωγικές και τεχνολογικές δυνάμεις που μπορούν να καταστρέψουν τη ζωή πάνω στη Γη. Δεν μπορεί να κερδηθεί παγκόσμιος πόλεμος και παραμένει πάντα επίκαιρη η προειδοποίηση του Στάνλεϊ Κιούμπρικ με το αριστούργημά του «ΣΟΣ Πεντάγωνο καλεί Μόσχα», όπως και η πιο πρόσφατη της καταπληκτικής ταινίας «Μη κοιτάς ψηλά».

Οι πόλεμοι στη Μέση Ανατολή και στην Ουκρανία, η οικονομική άνοδος της Κίνας, το οικονομικό και δημογραφικό βάρος του Νότου της ανθρωπότητας καθιστούν ανέφικτη τη δυτική κυριαρχία στον πλανήτη που φάνηκε προς στιγμήν εφικτή το 1991, τον λεγόμενο «μονοπολικό» κόσμο (κάτι που σημειωτέον αναγνώρισε προς το τέλος της ζωής του και ο ίδιος ο Μπρζεζίνσκι, αλλά που δεν φαίνεται να αντιλαμβάνονται οι επίγονοί του). Αν η «συλλογική Δύση» συνεχίσει να την επιδιώκει, ναι μεν δεν θα την πετύχει, μπορεί όμως να προκαλέσει την καταστροφή της ανθρωπότητας.

Για τον λόγο αυτό έχει τεράστια σημασία οι λαοί της Δύσης να συνειδητοποιήσουν το πραγματικό διακύβευμα της ουκρανικής κρίσης και να δράσουν αποφασιστικά για να σταματήσουν την κάθοδο στην καταστροφή, βάζοντας ταυτόχρονα τα θεμέλια, μαζί με τους λαούς της Ανατολής και του Νότου της ανθρωπότητας, για μια ριζικά διαφορετική δομή του παγκόσμιου συστήματος, ικανή να εξασφαλίσει τη βιωσιμότητα της ανθρωπότητας και του πολιτισμού της.


Στο τέλος της διάσκεψης, οι συμμετέχοντες υιοθέτησαν την παρακάτω έκκληση:

Η Έκκληση

Ο πόλεμος στην Ουκρανία συνεχίζεται με αμείωτη ένταση, προκαλώντας εκτεταμένες καταστροφές στον λαό και τις υποδομές της Ουκρανίας και τεράστια ζημιά στην παγκόσμια οικονομία. Αν συνεχιστεί η σύρραξη, η Ουκρανία θα είναι σύντομα μια χώρα χωρίς πληθυσμό και κατεστραμμένη.

Πολλοί άνθρωποι στην Ευρώπη φοβούνται για μια κλιμάκωση του πολέμου. Φοβούνται για το μέλλον τους και το μέλλον των παιδιών τους.

Η παράταση της Ουκρανικής σύγκρουσης αυξάνει τον κίνδυνο παγκόσμιας πυρηνικής, οικολογικής και κοινωνικο-οικονομικής καταστροφής, αυξάνοντας τον κίνδυνο εξολόθρευσης της ανθρωπότητας.

Για τον λόγο αυτό θεωρούμε ως απόλυτη και άμεση προτεραιότητα την άμεση κατάπαυση του πυρός και την έναρξη συνομιλιών, συνοδευόμενων από την άρση των κυρώσεων και τον τερματισμό του εξοπλισμού της Ουκρανίας. Να διαπραγματευθείς δεν σημαίνει να συνθηκολογήσεις. Να διαπραγματευθείς σημαίνει να κάνεις συμβιβασμούς. Με σκοπό να αποφύγεις εκατοντάδες χιλιάδες ακόμα θανάτους ή και ακόμα χειρότερα.

Καλούμε όλες τις κυβερνήσεις να σταματήσουν την κλιμάκωση των παραδόσεων όπλων. Κάθε μέρα που συνεχίζεται αυτός ο πόλεμος κοστίζει έως και 1000 ζωές – και μας φέρνει πιο κοντά στον 3ο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Δεν υπάρχει πιο σημαντικό καθήκον για την ανθρωπότητα από το να σταματήσουμε την κάθοδό μας στην καταστροφή.

Καλούμε τους πολίτες όλου του κόσμου, όλα τα κοινωνικά κινήματα, τους διανοούμενους, τα συνδικάτα, τις θρησκευτικές κοινότητες και τις κυβερνήσεις να δράσουν αποφασιστικά σε αυτή την κατεύθυνση και να συντονίσουν τις προσπάθειές τους για την επίτευξη διαρκούς ειρήνης.


Pino Cabras (Ιταλία), πρώην Βουλευτής, εκδότης του online portal Megachip
Aleksandar Ciric (Σερβία), μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ‘Ενωσης Δικηγόρων της Μαύρης Θάλασσας και της Κασπίας
Μichel Collon (Βέλγιο), Δημοσιογράφος, Διευθυντής του Investig‘ Action
Clare Daly (Ιρλανδία), Μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
Gilbert Doctorow (Βέλγιο), πολιτικός αναλυτής, συγγραφέας
Franceska Donato (Ιταλία), Μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
Leo Gabriel (Αυστρία), Μέλος του Διεθνούς Συμβουλίου του Παγκόσμιου Κοινωνικού Φόρουμ
Marcel de Graaff (Ολλανδία), Μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
Inaki Irazabalbeitia (Χώρα των Βάσκων), πρώην μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος (Ελλάδα), Δημοσιογράφος, Συντακτική Επιτροπή του Defend Democracy Press
Josifs Korens (Λετονία), Πρόεδρος, Διεθνές Κίνημα Pour un Futur Sans Fascisme (Για ένα μέλλον χωρίς Φασισμό)
Τamas Krausz (Ουγγαρία), Συντακτική επιτροπή της τριμηνιαίας επιθεώρησης Eszmélet (Συνείδηση)
Vladimirs Lindermans (Λετονία), Δημοσιογράφος
Miroslav Radacovsky (Σλοβακία). Μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
Ivan Vilibor Sincic (Κροατία), Μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
Mick Wallace (Ιρλανδία), Μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
Zahari Zahariev (Βουλγαρία), Πρόεδρος του Ιδρύματος Slavyani
Tatjana Zdanoka (Latvia), Μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου