Articles by "ΕΠΙΣΤΗΜΗ"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΠΙΣΤΗΜΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Μία πόλη που ανεβαίνει μαζί με τη στάθμη της θάλασσας και είναι αυτάρκης σε τρόφιμα, ενέργεια και γλυκό νερό


Πριν από δύο χρόνια, μία ομάδα από αρχιτέκτονες, μηχανικούς και κατασκευαστές κάθισαν σε ένα τραπέζι στον ΟΗΕ για να συζητήσουν ένα φιλόδοξο project: Μία πόλη που επιπλέει, η οποία να μπορεί να αντέξει σε φυσικές καταστροφές, όπως πλημμύρες, τσουνάμι και τυφώνες κατηγορίας 5.



Δεν ήταν, βέβαια, μία νέα ιδέα. Οι κατασκευαστές ονειρεύονται εδώ και δεκαετίες να χτίσουν τεχνητά νησιά και μητροπόλεις στο νερό. Ακόμα και ο Όμηρος οραματίστηκε μία μυθική πόλη που επιπλέει, πριν από 13 αιώνες.



Όμως, τα όνειρα αυτά ήταν πολύ δύσκολο να υλοποιηθούν.



Πριν από λίγες ημέρες, το project που έχει τη στήριξη του ΟΗΕ ξεπέρασε ένα κρίσιμο εμπόδιο, όταν το Μπουσάν της Ν. Κορέας συμφώνησε να φιλοξενήσει την πόλη που επιπλέει, σε συνεργασία με τον σχεδιαστή του έργου, την Oceanix και το Πρόγραμμα του ΟΗΕ για τους ανθρώπινους οικισμούς, UN-Habitat.

Όπως πολλές παραθαλάσσιες πόλεις, το Μπουσάν απειλείται από την άνοδο της στάθμης της θάλασσας.

«Συμβαίνει το Μπουσάν να είναι το καλύτερο μέρος για να αναπτύξουμε αυτό το πρωτότυπο. Αλλά αυτό είναι κάτι που ελπίζουμε ότι θα είναι χρήσιμο σε όλες τις παραθαλάσσιες κοινότητες που αντιμετωπίζουν την πρόκληση της ανόδου της στάθμης της θάλασσας», είπε στο Business Insider η Itai Madamombe, συνιδρύτρια της Oceanix.

Η πόλη που επιπλέει είναι ουσιαστικά μία ομάδα από εξάγωνες πλατφόρμες πάνω στο νερό. Οι πλατφόρμες θα είναι καλυμμένες από ένα στρώμα ασβεστόλιθου που είναι 2-3 φορές πιο ισχυρό από το τσιμέντο, αλλά επιπλέει. Το στρώμα αυτό γίνεται πιο σκληρό με τον καιρό και μπορεί να επιδιορθώνεται μόνο του, με αποτέλεσμα να αντέχει σε σκληρές καιρικές συνθήκες.

Στόχος είναι να δημιουργηθεί μία πόλη που ανεβαίνει μαζί με τη στάθμη της θάλασσας και είναι αυτάρκης σε τρόφιμα, ενέργεια και γλυκό νερό. Κλουβιά κάτω από τις πλατφόρμες θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να καλλιεργηθούν χτένια, φύκια και διάφορα θαλασσινά.

Πάντως, η υλοποίηση του σχεδίου δεν είναι ακόμα οριστική. Τον Απρίλιο θα γίνουν νέες επαφές με τον ΟΗΕ και μετά, η ομάδα της Oceanox θα αρχίσει να κατασκευάζει τις πλατφόρμες και να εξασφαλίζει τις απαιτούμενες άδειες.

Το κόστος, ανάλογα με το μέγεθος της πόλης που θα επιλεγεί και τα υλικά, υπολογίζεται στα 200 εκατ. δολάρια, ενώ οι εργασίες εκτιμάται ότι θα απαιτούσαν τρία χρόνια. Η πόλη θα μπορούσε να ολοκληρωθεί έως το 2025 και να αποτελέσει πρότυπο και για άλλες τέτοιες κατασκευές ανά τον πλανήτη.

Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της μη κερδοσκοπικής εταιρείας Climate Central, εάν η θερμοκρασία του πλανήτη ανέβει κατά 4 βαθμούς Κελσίου, τουλάχιστον 50 μεγάλες πόλεις σε όλο τον κόσμο θα χάσουν το μεγαλύτερο μέρος των κατοικημένων περιοχών τους τα επόμενα 200 έως 2.000 χρόνια λόγω της ανόδου της στάθμης της θάλασσας.



Για αυτό και η Oceanix βρίσκεται σε συζητήσεις με τουλάχιστον άλλες 10 κυβερνήσεις, που ενδιαφέρονται να χτίσουν πόλεις που επιπλέουν.


moneyreview.gr με πληροφορίες από Business Insider



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Επιστήμονες ανακάλυψαν ποιοι άνθρωποι έχουν ειδική ανοσία στην COVID-19, σύμφωνα με νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Nature».
Ένα ξεχωριστό είδους ανοσίας στον κορονοϊό εντοπίστηκε σε εργαζόμενους σε νοσοκομεία που φροντίζουν ασθενείς με COVID-19, από ερευνητές του Πανεπιστημιακού Κολεγίου του Λονδίνου και του Αυτοκρατορικού Κολεγίου του Λονδίνου NHS Trust, σύμφωνα με τα αποτέλεσμα της μελέτης που δημοσιεύθηκαν στο αγγλικό επιστημονικό περιοδικό Nature.
Στο πλαίσιο της μελέτης οι επιστήμονες παρακολούθησαν πάνω από 750 εργαζόμενους στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης στο Ηνωμένο Βασίλειο που βρίσκονταν σε συνεχή επαφή με ασθενείς με κορονοϊό.
Τελικά, 58 άτομα κατά τη διάρκεια της μελέτης δεν βρέθηκαν ποτέ θετικοί στον ιό. Είχαν ένα ιδιαίτερο κοινό χαρακτηριστικό στις αιματολογικές εξετάσεις που δεν υπήρχε στις εξετάσεις των υπολοίπων: Υψηλή συγκέντρωση Τ λεμφοκυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος, τα οποία λειτουργούν ως κύτταρα μνήμης ικανά να αναγνωρίζουν συγκεκριμένες λοιμώξεις, όταν εισχωρούν μέσα στον οργανισμό.

Πώς λειτουργούν τα Τ λεμφοκύτταρα εναντίον του κορονοϊού
Οι μελετητές θεωρούν ότι αυτά τα συγκεκριμένα Τ λεμφοκύτταρα σταματούν τον SARS-CoV-2 απενεργοποιώντας το σύμπλεγμα ιικών πρωτεϊνών, το λεγόμενο σύμπλεγμα μεταγραφής-αντιγραφής το οποίο βοηθά στην αναπαραγωγή του ιού.

Όπως αποδείχθηκε, ακόμη και τα Τ κύτταρα από δείγματα αίματος που είχαν συλλεχθεί πριν από την πανδημία μπορούσαν να αναγνωρίσουν τον SARS-CoV-2.

Κατά την άποψη των ερευνητών, αυτά τα Τ κύτταρα θα μπορούσαν να έχουν δημιουργηθεί από λοιμώξεις με κορονοϊούς που προκαλούν το κοινό κρυολόγημα. Ωστόσο, χωρίς να υπάρχουν άμεσες αποδείξεις για το πώς ή πότε προήλθαν τα κύτταρα, είναι πιθανό να συνέβαλαν στον σχηματισμό τους και άλλοι παράγοντες.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Φωτ. ΑΡ
Την ύπαρξη αρκετού οξυγόνου στη Σελήνη, προκειμένου να συντηρηθεί η ανθρώπινη ζωή για τα επόμενα 100.000 χρόνια, διαπιστώνουν οι επιστήμονες, οι οποίοι προσπαθούν να βρουν αποτελεσματικούς τρόπους επιβίωσης του ανθρώπου στο φεγγάρι.

Το πρόβλημα είναι ότι το οξυγόνο δεν βρίσκεται σε αέρια μορφή, όπως στη Γη, αλλά είναι παγιδευμένο μέσα σε ένα στρώμα βράχου και λεπτής σκόνης που καλύπτει την επιφάνεια της Σελήνης.

Η ατμόσφαιρα της Σελήνης:

Αντίθετα με της γης, η σεληνιακή ατμόσφαιρα αφενός είναι πολύ λεπτή, αφετέρου απαρτίζεται από υδρογόνο, νέον και αργό, δηλαδή ένα μίγμα αερίων το οποίο δεν θα μπορούσε να «ζήσει» τον άνθρωπο και τα υπόλοιπα έμβια όντα.

Σε αυτό το πλαίσιο, πρώτος στόχος των επιστημόνων είναι η εξαγωγή του οξυγόνου από αυτό το στρώμα βράχου και σκόνης, το οποίο είναι γνωστό ως ρεγόλιθος.

Εάν, δηλαδή, καταφέρουμε να κάνουμε αυτή την εξόρυξη, τότε μπορεί να ανοίξει ο δρόμος για τον εποικισμό της Σελήνης.

Κάθε κυβικό μέτρο ρεγόλιθου περιέχει 1,4 τόνους ορυκτών και 630 κιλά οξυγόνου. Κάθε άνθρωπος χρειάζεται περίπου 800 γραμμάρια οξυγόνου για να επιβιώσει. Άρα για περίπου δύο χρόνια, χρειάζεται 630 κιλά, όσο ένα κυβικό μέτρο ρεγόλιθου. Credits: European Space Agency

Στην αριστερή πλευρά αυτής της φωτογραφίας ένας σωρός προσομοιωμένου σεληνιακού εδάφους ή ρεγολίθου. Δεξιά είναι ο ίδιος σωρός αφού ουσιαστικά έχει εξαχθεί όλο το οξυγόνο από αυτό, αφήνοντας ένα μείγμα μεταλλικών κραμάτων. Τόσο το οξυγόνο όσο και το μέταλλο θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν στο μέλλον από άποικους στη Σελήνη.

Με δεδομένα τα μεγάλα αποθέματα της Σελήνης, μπορούμε να εξάγουμε το συμπέρασμα ότι υπάρχει αρκετό οξυγόνο για να επιβιώσουν 8 δισ. άνθρωποι, όσο είναι ο πληθυσμός της Γης, για τα επόμενα 100.000 χρόνια.


Οι δύο προϋποθέσεις

Το έδαφος του φεγγαριού είναι γεμάτο από μέταλλα, τα οποία λίγο πολύ μοιάζουν με αυτά που υπάρχουν στον δικό μας πλανήτη. Αλουμίνιο, σίδηρο, μαγνήσιο κ.α. Πρόκειται για μέταλλα, τα οποία είναι πλούσια σε οξυγόνο, αλλά όχι στη μορφή που τα χρειάζεται ο ανθρώπινος πνεύμονας.

Αυτά τα ορυκτά, την ίδια ώρα, υπάρχουν σε πολλές διαφορετικές μορφές, όπως βράχοι, σκόνη, χαλίκι και πέτρες, ως απόρροια της σύγκρουσης μετεωριτών με το έδαφος της Σελήνης.

Σύμφωνα με τους υπολογισμούς των επιστημόνων, ο ρεγόλιθος αποτελείται κατά 45% από οξυγόνο, το οποίο για να αποσπαστεί από τα ορυκτά απαιτεί τη χρήση μεγάλων ποσοτήτων ενέργειας.

Η εξαγωγή, ωστόσο, πέραν της ενέργειας, απαιτεί και «βαρύ» βιομηχανικό εξοπλισμό, ο οποίος θα πρέπει να μεταφερθεί από τη Γη στη Σελήνη.

Πηγή: The Conversation

το είδαμε εδώ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

27 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2021~INDEPENDENT RESEARCHERS

Στην ανάρτηση αυτή θα εξετάσουμε πως το κράτος των ΗΠΑ χρηματοδοτούσε συστηματικά ερευνητικά προγράμματα εργαστηριακής κατασκευής χιμαιρικών ιών σε διάφορα ερευνητικά κέντρα στην Κίνα, κυρίως στο Ινστιτούτο Ιολογίας της πόλης Wuhan. Αυτό γινόταν μέσω της εταιρείας EcoHealth Alliance του Peter Daszak. Tο μεγαλύτερο μέρος των χρηματοδοτήσεων δόθηκε από το Εθνικό Ινστιτούτο Αλλεργιών και Μεταδοτικών Νοσημάτων των ΗΠΑ (National Institute of Allergy and Infectious Diseases, NIAID), στο οποίο επικεφαλής είναι ο Anthony Fauci.

Δεν έχει κάνει ποτέ μία δική του έρευνα, ούτε έχει δικά του εργαστήρια. Λειτουργεί ως μεσάζοντας μεταξύ κάποιων κρατικών οργανισμών των ΗΠΑ (κυρίως του Εθνικού Ινστιτούτου Αλλεργιών και Μεταδοτικών Νοσημάτων, του Anthony Fauci) και ερευνητικών κέντρων στις ΗΠΑ και σε άλλες χώρες (κυρίως στην Κίνα). Ως τέτοιος έχει «συνεργαστεί» με τρία πανεπιστήμια των ΗΠΑ και δύο της Μεγάλης Βρετανίας, με πολλούς πολυεθνικούς οργανισμούς (μεταξύ των οποίων το Ίδρυμα Rockefeller) και εταιρείες (μεταξύ των οποίων το Google), με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), και φυσικά με το Ινστιτούτο Ιολογίας της Wuhan. Επίσης, έχει πολύ καλές και μακροχρόνιες σχέσεις αμοιβαίας υποστήριξης με πολλά μέσα μαζικής παραπληροφόρησης και προπαγάνδας, κυρίως αμερικανικά και βρετανικά.

Είναι πρόεδρος της εταιρείας EcoHealth Alliance, η οποία αυτοπροσδιορίζεται ως “μη κερδοσκοπική”, αλλά όπως δείχνουν τα στοιχεία που αναλύουμε σε άλλη ανάρτηση μας, μόνο μη κερδοσκοπική δεν είναι. Η EcoHealth Alliance δεν προβάλλει στην ιστοσελίδα της τις στενότατες σχέσεις που έχει με την Κίνα και ειδικά με ερευνητικά κέντρα της Wuhan. Αντίθετα, το Ινστιτούτο Ιολογίας της Wuhan στην ιστοσελίδα του αναφέρει την EcoHealth Alliance ως έναν από τους οχτώ συνεργάτες του παγκοσμίως και ως τον μοναδικό συνεργάτη του από τις ΗΠΑ. Μέχρι τις 21 Μαρτίου 2021 η λίστα των συνεργατών του Ινστιτούτου είχε έξι φορείς από τις ΗΠΑ: τα Πανεπιστήμια του Harvard, της Alabama και του North Texas, την EcoHealth Alliance, το Υπουργείο Υγείας των ΗΠΑ (The National Institutes of Health, NIH) και την National Wildlife Federation. Στις 22 Μαρτίου 2021 στη λίστα είχαν μείνει το Πανεπιστήμιο της Alabama και η EcoHealth Alliance. Στις 23 Μαρτίου 2021 είχε μείνει μόνο η EcoHealth Alliance!

Στην ιστοσελίδα της EcoΗealth Alliance αναφέρεται ότι η οργάνωση-εταιρεία χρηματοδοτείται από κρατικούς φορείς των ΗΠΑ, όπως το Υπουργείο Υγείας (National Institutes of Health, NIH), το κρατικό ίδρυμα National Science Foundation, η Υπηρεσία Αλιείας και Άγριας Πανίδας (US Fish and Wildlife Service), ο Οργανισμός των ΗΠΑ για την Διεθνή Ανάπτυξη (US Agency for International Development, USAID) και το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ (Department of Defense).

Από τη λίστα αυτή απουσιάζουν κάποιοι κρατικοί φορείς, όπως το Πεντάγωνο και το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ (State Department), οι οποίοι είναι βασικότατοι χρηματοδότες της EcoHealth Alliance εδώ και πολλά χρόνια. Στη λίστα της EcoHealth Alliance εμφανίζεται η Υπηρεσία Αλιείας και Άγριας Πανίδας των ΗΠΑ, από την οποία η εταιρεία έχει λάβει μόλις 74.487 δολάρια, ενώ απουσιάζει το Πεντάγωνο, με το οποίο η οργάνωση-εταιρεία έχει μακροχρόνιες σχέσεις και έχει λάβει πολύ μεγαλύτερες επιχορηγήσεις.

Συγκεκριμένα, από το 2013 ως το 2020 πήρε από το Πεντάγωνο κάτι λιγότερο από 39 εκατομμύρια δολάρια. Από αυτό το ποσό, τα 34,6 εκατομμύρια προέρχονταν από τον Οργανισμό των ΗΠΑ για την Άμυνα και τη Μείωση των Απειλών (Defense Threat Reduction Agency, DTRA). Ο Οργανισμός αυτός ανήκει στο Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ. Όταν το 2014 ο DTRA ξεκίνησε να χρηματοδοτεί προγράμματα της EcoHealth Alliance, για τα επόμενα τρία χρόνια τα ποσά της ετήσιας χρηματοδότησης της δεν υπερέβαιναν το 1 εκατομμύριο δολάρια ετησίως. Το 2018 το ποσό της χρηματοδότησης που έλαβε η εταιρεία έφτασε στα 4,24 εκατομμύρια δολάρια και το 2020 εκτοξεύθηκε στα 21,33 εκατομμύρια δολάρια.

Δεν έχουν τέλος οι κρατικές χρηματοδοτήσεις της “μη κερδοσκοπικής” EcoHealth Alliance. Σύμφωνα με στοιχεία του Πανεπιστημίου California at Davis, στο χρονικό διάστημα 2009-2020 η EcoHealth Alliance έλαβε από τον Οργανισμό των ΗΠΑ για την Διεθνή Ανάπτυξη (US Agency for International Development, USAID) χρηματοδοτήσεις ύψους 64,7 εκατομμυρίων δολαρίων.

Από το 2006 ως το 2021 οι χρηματοδοτήσεις προγραμμάτων της EcoHealth Alliance από το κράτος των ΗΠΑ ξεπερνούν τα 112 εκατομμύρια δολάρια. Μιλάμε για έναν πακτωλό χρημάτων που δίνονταν (και συνεχίζουν να δίνονται) απλόχερα από το κράτος των ΗΠΑ σε μία ιδιωτική οργάνωση-εταιρεία για τη διενέργεια πειραμάτων εργαστηριακής κατασκευής χιμαιρικών ιών στην Κίνα. Όλοι οι κρατικοί φορείς των ΗΠΑ που έχουν χρηματοδοτήσει την EcoHealth Alliance, καθώς και τα ποσά που έχει δώσει ο καθένας από αυτούς από το 2008 ως το 2020, φαίνονται αναλυτικά εδώ.

Οι σχέσεις και οι ομοιότητες της EcoHealth Alliance με στρατιωτικούς οργανισμούς των ΗΠΑ δεν περιορίζονται σε χρηματοδοτήσεις από στρατιωτικούς κρατικούς φορείς και στη μιλιταριστική νοοτροπία που διέπει τη λειτουργία και το concept της. Όπως σημειώνεται στην ιστοσελίδα “Independent Science News”, ένας από τους συμβούλους της οργάνωσης-εταιρείας για θέματα πολιτικής είναι ο David Franz , πρώην διοικητής του Fort Detrick, του μεγαλύτερου ερευνητικού κέντρου των ΗΠΑ για όπλα βιολογικού πολέμου. Επίσης, o Franz ήταν μέλος της επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών που επιθεώρησε στρατιωτικές εγκαταστάσεις του Ιράκ για πιθανή ύπαρξη όπλων βιολογικού πολέμου. Τότε επέμενε ότι το Ιράκ είχε κατασκευάσει τέτοια όπλα και ότι έπρεπε να τιμωρηθεί παραδειγματικά από τον διεθνή χωροφύλακα. Το γεγονός ότι ο ισχυρισμός αυτός δεν συνοδευόταν από αποδείξεις και ότι μέχρι σήμερα δεν έχει αποδειχθεί, είναι δύο ασήμαντες λεπτομέρειες. Η «δουλειά» που έπρεπε να γίνει στο Ιράκ έγινε.

Για τις σχέσεις και τις ομοιότητες μεταξύ EcoHealth Alliance και στρατιωτικών υπηρεσιών των ΗΠΑ, η ιστοσελίδα σημειώνει: “Τέσσερις σημαντικές πληροφορίες προκύπτουν προκύπτουν από όλα αυτά. Πρώτον, αν και ονομάζεται EcoHealth Alliance, η μη κερδοσκοπική εταιρεία του Peter Daszak και ο ίδιος ο Daszak συνεργάζονται στενά με τον στρατό. Δεύτερον, η EcoHealth Alliance προσπαθεί να αποκρύψει αυτές τις στρατιωτικές διασυνδέσεις. Τρίτον, μέσω της μιλιταριστικής γλώσσας και των αναλογιών με τους στρατιωτικούς οργανισμούς, ο Daszak και οι συνεργάτες του προωθούν διαρκώς μία ατζέντα θεμάτων που συχνά αναφέρεται -κάποιες φορές και ευφημιστικά – ως τιτλοποίηση («securitization»). Σε αυτήν την περίπτωση πρόκειται για την τιτλοποίηση μολυσματικών ασθενειών και της παγκόσμιας δημόσιας υγείας. Δηλαδή, ισχυρίζονται ότι οι πανδημίες αποτελούν μια τεράστια και υπαρξιακή απειλή. Ελαχιστοποιούν τους πολύ πραγματικούς κινδύνους που σχετίζονται με τη δουλειά τους και την πουλάνε ως μία λύση που κοστίζει δισεκατομμύρια δολάρια. Η τέταρτη πληροφορία είναι ότι ο ίδιος ο Daszak, όντας ο δημιουργός του προγράμματος Global Virome Project, επωφελείται από τις δαπάνες δημόσιων πόρων”.

Ένας άλλος βασικός κρατικός χρηματοδότης της EcoHealth Alliance είναι το Υπουργείο Υγείας των ΗΠΑ (National Institutes of Health, NIH). Το 2014 χρηματοδότησε με 3,7 εκατομμύρια δολάρια ένα πενταετές ερευνητικό πρόγραμμα, στο οποίο βασικός ερευνητής ήταν ο Daszak. Οι συνεργάτες του στο πρόγραμμα αυτό ήταν διάφοροι Κινέζοι επιστήμονες, δύο από τους οποίους κατέχουν επιτελικές θέσεις στο Ινστιτούτο Ιολογίας της Wuhan. Μία από αυτούς είναι η Zhengli Shi, η πιο γνωστή ιολόγος στην Κίνα. Η Shi έχει μεγάλη πείρα σε πειράματα γενετικής μετάλλαξης ιών και δημιουργίας εργαστηριακών-χιμαιρικών ιών. Για το λόγο αυτό κατέχει επιτελική θέση στο Ινστιτούτο Ιολογίας της Wuhan. Εκείνη την εποχή η έρευνα της Shi είχε επικεντρωθεί στον ιό SARS-CoV-1 και σε κορωνοϊούς που σχετίζονται με αυτόν (SARS related CoVs). Σημειώνουμε ότι η λειτουργία του προγράμματος αυτού δεν διακόπηκε ούτε από το (επιλεκτικό) μορατόριουμ της κυβέρνησης των ΗΠΑ το 2014 στην αποκαλούμενη έρευνα “gain-of-function”, ούτε από το νομικό πλαίσιο που ίσχυσε μετά από αυτό (P3CO framework).

Τον Ιούνιο του 2021 δημοσιεύτηκε ένα αρχείο με την αλληλογραφία -μέσω emails- μεταξύ διαφόρων ανωτέρων στελεχών του Υπουργείου Υγείας των ΗΠΑ (NIH). Από αυτήν προκύπτει ότι από το 2014 μέχρι το 2019 το Υπουργείο, μέσω του Εθνικού Ινστιτούτου Αλλεργιών και Μεταδοτικών Νοσημάτων (NIAID), του οποίου επικεφαλής είναι ο Anthony Fauci, χρηματοδότησε το Ινστιτούτο Ιολογίας της Wuhan με 826.277 δολάρια.

Σε ένα email του Lawrence Tabak, αναπληρωτή διευθυντή του Υπουργείου Υγείας των ΗΠΑ, προς τον Anthony Fauci και τον Francis Collins, επικεφαλής των NIAID και ΝΙΗ αντίστοιχα, αναφέρεται το ποσό των 826.277 ως η χρηματοδότηση που έλαβε το Ινστιτούτο Ιολογίας της Wuhan για το χρονικό διάστημα 2014-2019.

Μάλιστα ο Chase Crawford, υψηλόβαθμο στέλεχος του ΝΙΑID του Fauci, ανησύχησε όταν παρατήρησε ότι το 2019 ποσό της χρηματοδότησης της Wuhan ήταν μειωμένο σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, και ρώτησε διάφορα ανώτερα στελέχη του Υπουργείου Υγείας: “Γνωρίζουμε γιατί το ποσό της χρηματοδότησης της Wuhan έπεσε το 2019; Τυχαία διακύμανση;”

Σε ένα άλλο email του, ο Crawford δίνει την κατανομή του ποσού των 826.277 ανά έτος. Συγκεκριμένα, το 2014 οι Κινέζοι έλαβαν 133.595 δολάρια, το 2015 139.015 δολάρια, το 2016, 2017 και 2018 από 159.122 δολάρια το χρόνο, και το 2019 76.031 δολάρια.

Το περιεχόμενο των emails που δόθηκαν στη δημοσιότητα τον περασμένο Ιούνιο διέψευσε τον Anthony Fauci, ο οποίος ένα μήνα πριν από τις αποκαλύψεις, τον Μάιο του 2021, σε μία ακρόαση στην Γερουσία είχε δηλώσει ότι η χρηματοδότηση της Wuhan από το κράτος των ΗΠΑ για το διάστημα 2014-2019 ήταν 600.000 δολάρια. Τότε είχε κάνει λόγο για μία “μικρή (περιορισμένη) συνεργασία” και για ένα “μικρό (περιορισμένο) ποσό”.

Ο Fauci έλεγε ψέματα συνειδητά, αφού ένα μήνα πιο πριν είχε λάβει και προφανώς είχε διαβάσει το email του Tabak που έκανε λόγο για χρηματοδότηση ύψους 826.777 δολαρίων. Έλεγε ψέματα συνειδητά αφού στις 27 Ιανουαρίου 2020 ο Daszak είχε ενημερώσει γραπτώς τον ανώτερο σύμβουλο του ΝΑΙD και υφιστάμενο του David Morens για τις χρηματοδοτήσεις της Wuhan από το ΝΙΑΙD. Έλεγε ψέματα συνειδητά, αφού από το αρχείο προκύπτει οι παραλήπτες του email του Crawford, στο οποίο γινόταν λεπτομερής ανάλυση ανά έτος της πενταετούς χρηματοδότησης της Wuhan, ήταν διάφοροι υφιστάμενοι του καθώς και το Γραφείο Δημοσίων Σχέσεων του Οργανισμού στον οποίο είναι επικεφαλής (ΝΙΑID). Έλεγε ψέματα συνειδητά, αφού στις 13 Απριλίου2020 ο υφιστάμενος του Hugh Auchinloss του προώθησε ένα email της Emily Erbelding, επικεφαλής του Τμήματος Μικροβιολογίας του Εθνικού Ινστιτούτου Αλλεργιών και Μεταδοτικών Νοσημάτων (NIAID), του Fauci (βλ. λεπτομέρειες γι’ αυτήν πιο κάτω), στο οποίο υπολογιζόταν ότι μόνο για την δεύτερη φάση της χρηματοδότησης της Wuhan (μετά το 2019) το ΝΙΑΙD διέθεσε 750.000 δολάρια.

Ο Lawrence Tabak δεν συμφωνεί με τους χαρακτηρισμούς του Fauci περί “μικρής έρευνας” και “περιορισμένης χρηματοδότησης” της Wuhan από τις ΗΠΑ. Στο προαναφερθέν email του προς τον Fauci και τον Collins, αναφερόμενος στη συνεργασία ΗΠΑ-Wuhan έκανε λόγο για μία “μεγάλη μελέτη μεταξύ πολλών κρατών”.

Τον Σεπτέμβριο του 2021 η ερευνητική ομάδα DRASTIC (Decentralized Radical Autonomous Search Team Investigating COVID-19) δημοσίευσε κάποια έγγραφα από τα οποία προέκυπτε ότι το 2018 η EcoHealth Alliance είχε υποβάλλει στην Υπηρεσία Έρευνας Προηγµένων Αµυντικών Προγραµµάτων των ΗΠΑ (Defense Advanced Research Projects Agency, DARPA) ένα πρόγραμμα συλλογής και γενετικού χειρισμού ιών με σκοπό τη δημιουργία χιμαιρικών ιών με μεγαλύτερη μεταδοτικότητα και μολυσματικότητα.

Η έρευνα θα διεξαγόταν στο Ινστιτούτο Ιολογίας της Wuhan. Επιστημονικός υπεύθυνος του προγράμματος (το οποίο στην σχετική αίτηση είχε τον τίτλο Defuse) θα ήταν ο Daszak, ενώ θα συμμετείχαν σε θέσεις-κλειδιά οι Ralph Baric, Shi Zhengli και Zhengli Wang, τρεις από τους πιο εμπλεκόμενους επιστήμονες παγκοσμίως σε τέτοιου είδους πειράματα. Το πρόγραμμα θα είχε διάρκεια 3,5 έτη και ο συνολικός του προϋπολογισμός (δηλαδή τα χρήματα που ζητούσε η EcoHealth Alliance από την DARPA) θα ξεπερνούσε τα 14,2 εκατομμύρια δολάρια. Από αυτό το ποσό, το Ινστιτούτο Ιολογίας της Wuhan θα έπαιρνε 1,18 εκατομμύρια δολάρια.

Η DARPA απέρριψε την πρόταση για μια σειρά λόγων που αναφέρει στην απάντηση του στην EcoHealth Alliance, εκ μέρους της επιτροπής που την απέρριψε, ο υπεύθυνος προγραμμάτων της Υπηρεσίας James Gimlett. Μεταξύ αυτών ήταν το γεγονός ότι το είδος της έρευνας αυτής παραβίαζε τους κανονισμούς περί ερευνών “gain-of-function”, καθώς και ο υψηλός βαθμός επικινδυνότητας της. Σχετικά με αυτόν τον τελευταίο, ο Gimlett επισήμανε ότι “στο πρόγραμμα δεν προβλεπόταν κανένα σχέδιο άμβλυνσης (μετρίασης) του”.

Ο Daszak είχε κρατήσει κρυφή την ιστορία της υποβολής και απόρριψης της πρότασης. Όποτε ρωτήθηκε σχετικά, απάντησε ψευδώς ότι ποτέ δεν είχε σκοπό τη διενέργεια παρόμοιων πειραμάτων. Όταν αποκαλύφθηκε η ιστορία αυτή, το γεγονός της απόκρυψης, σε συνδυασμό με τα ψέματα του Daszak, επικρίθηκε έντονα από διάφορους ερευνητές.

Το 2019 η χρηματοδότηση της Wuhan από το κράτος των ΗΠΑ (μέσω της EcoHealth Alliance) ανανεώθηκε για άλλα έξι χρόνια. Στις 13 Απριλίου 2020, η Emily Erbelding έστειλε ένα email σε διάφορα ανώτερα στελέχη του Υπουργείου Υγείας των ΗΠΑ, στο οποίο τους γνωστοποιούσε ότι το ποσό αυτής της δεύτερης φάσης της χρηματοδότησης ήταν 750.000 δολάρια. Στο ίδιο email σημειώνει ότι είναι πιθανό η συλλογή νυχτερίδων από ερευνητές της Wuhan το 2011 ως το 2015 να είχε χρηματοδοτηθεί από το πρόγραμμα Predict του “Οργανισμού για τη Διεθνή Ανάπτυξη” των ΗΠΑ (U.S. Agency for International Development, USAID), το οποίο, όπως σημειώνει η Erbelding, στο παρελθόν έχει και αυτό χρηματοδοτήσει το Ινστιτούτο Ιολογίας της Wuhan.

Τρεις μήνες πιο πριν, στις 23 Ιανουαρίου 2020, θορυβημένη από ένα δημοσίευμα της Daily Mail (των ΗΠΑ), του οποίου το link παραθέτει στο email της, η Erbelding είχε ζητήσει από τον Fauci “να επιβεβαιώσει την ακριβή φύση της χρηματοδότησης μας στο Ινστιτούτο Ιολογίας της Wuhan”. Την επόμενη μέρα ο Fauci είχε μία ακρόαση στη Γερουσία. Σε αυτήν δεν έκανε καμία αναφορά στην ακριβή φύση της χρηματοδότησης. Δεν χρειάζεται να έχει μαντικές ικανότητες κάποιος για να καταλάβει ποια είναι η ακριβής φύση της δεύτερης φάσης αυτού του προγράμματος της EcoHealth Alliance, όταν σε αυτό συμμετείχαν ο Daszak, ο Baric και η Shi…

Έτσι λοιπόν, από τα επίσημα στοιχεία που έχουν δει τα φως της δημοσιότητας μέχρι τώρα, προκύπτει ότι μέχρι το 2019 το Ινστιτούτο Ιολογίας της Wuhan είχε λάβει 862.777 δολάρια και από το 2019 ως το2025 έχει λάβει και πρόκειται να λάβει άλλα 750.000 από το Υπουργείο Υγείας των ΗΠΑ (National Institutes of Health, NIH). Συγκεκριμένα τα λεφτά αυτά τα έχει δώσει το Εθνικό Ινστιτούτο Αλλεργιών και Μεταδοτικών Νοσημάτων (NIAID), του οποίου επικεφαλής είναι ο Anthony Fauci, μέσω πάντα του γνωστού μεσάζοντα, δηλαδή της EcoHealth Alliance.Το συνολικό ποσό της χρηματοδότησης που έχει λάβει και είναι προγραμματισμένο να λάβει η Wuhan από το 2014 ως το 2025 από το Υπουργείο Υγείας των ΗΠΑ (ΝΙΗ) για πειράματα γενετικoύ χειρισμού ιών και δημιουργίας χιμαιρικών ιών ξεπερνά το 1,5 εκατομμύριο δολάρια.

Εκτός όμως από αυτά τα λεφτά, από τον Οκτώβριο του 2009 ως τον Μάιο του 2019, το Ινστιτούτο Ιολογίας της Wuhan έχει πάρει άλλο 1,1 εκατομμύρια δολάρια -μέσω της EcoΗealth Alliance- για τη συμμετοχή του στο ερευνητικό πρόγραμμα Predict του “Οργανισμού για τη Διεθνή Ανάπτυξη” των ΗΠΑ (U.S. Agency for International Development, USAID). Αυτό αναφέρει η Diala Jadallah-Redding, αναπληρώτρια υποδιευθύντρια νομοθετικών υποθέσεων του Οργανισμού, σε μία επιστολή της στο μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ Guy Reschenthaler. Στην επιστολή της ισχυρίζεται ότι η χρηματοδότηση αυτή δεν αφορούσε σε κάποια έρευνα σχετική με τη γενετική μετάλλαξη ιών και με την αύξηση της ικανότητας τους να προσβάλλουν τους ξενιστές τους, καθώς και της παθογένειας και της μεταδοτικότητας τους, όπως εύλογα θα μπορούσε να υποθέσει κάποιος. Δεν διευκρινίζει όμως σε τι αφορούσε.

Έτσι λοιπόν, το συνολικό ποσό των μέχρι σήμερα γνωστών χρηματοδοτήσεων του Ινστιτούτου Ιολογίας της Wuhan από το κράτος των ΗΠΑ ανέρχεται στα 2,6 εκατομμύρια δολάρια.

Εκτός όμως από το Ινστιτούτο Ιολογίας, και το Πανεπιστήμιο της Wuhan έχει λάβει χρηματοδοτήσεις από το κράτος των ΗΠΑ για τη διενέργεια πειραμάτων γενετικού χειρισμού ιών. Σε ένα email της στις 23 Ιανουαρίου 2020, η Barbara Mulach αναφέρει ότι έχει δοθεί χρηματοδότηση στο Πανεπιστήμιο της Wuhan. Βρήκαμε ότι για ένα πενταετές πρόγραμμα ο Ken Lan αυτό έλαβε περίπου 410.000 δολάρια από το Υπουργείο Υγείας των ΗΠΑ (ΝΙΗ), μέσω του Εθνικού Ινστιτούτου Αλλεργιών και Μεταδοτικών Νοσημάτων (NIAID), του οποίου επικεφαλής είναι ο Anthony Fauci. Στο χρονικό διάστημα 2015-2017 το πρόγραμμα το «έτρεξε» το Ινστιτούτο Pasteur της Σαγκάης και για τα δύο επόμενα χρόνια το Πανεπιστήμιο της Wuhan.

Τον Απρίλιο του 2021 τρεις ρεπουμπλικάνοι βουλευτές έστειλαν μία επιστολή στον Peter Daszak, θέτοντας του 34 ερωτήματα σχετικά με τις σχέσεις της EcoHealth Alliance με τη Wuhan. Τα ερωτήματα εστίασαν στα προγράμματα που χρηματοδότησε το κράτος των ΗΠΑ και τις εγκαταστάσεις του Ινστιτούτου Ιολογίας της Wuhan.

Στην επιστολή αναφέρονται τέσσερις ακόμα χρηματοδοτήσεις κινεζικών οργανισμών από κρατικούς οργανισμούς των ΗΠΑ (ΝΙΗ) μέσω της EcoHealth Alliance. Το αξιοπερίεργο είναι ότι η οργάνωση-εταιρεία παρέλειψε να δηλώσει ποιες είναι οι κρατικές υπηρεσίες των ΗΠΑ που έδωσαν αυτές τις χρηματοδοτήσεις και ποιοι είναι οι οργανισμοί της Κίνας που την έλαβαν. Το συνολικό ποσό των χρηματοδοτήσεων αυτών αγγίζει το 1 εκατομμύριο δολάρια.

Συγκεκριμένα, το 2019 η EcoHealth Alliance δήλωσε στη φορολογική της δήλωση ότι ένα Μικροβιολογικό Ινστιτούτο έλαβε από αυτήν 195.418 δολάρια, χωρίς να εμφανίζονται τα στοιχεία του Ινστιτούτου που έλαβε αυτή την χρηματοδότηση, ούτε και του κρατικού οργανισμού των ΗΠΑ που την χορήγησε. Το 2016, στα πλαίσια του πενταετούς προγράμματος που αναφέραμε πιο πριν, δόθηκαν από την οργάνωση-εταιρεία δύο χρηματοδοτήσεις, ύψους 319.570 και 126.792 δολαρίων, σε κινέζικους κρατικούς οργανισμούς που δεν κατονομάζονται στη φορολογική της δήλωση. Επίσης, η EcoHealth Alliance παρέλειψε να αναφέρει στη δήλωση ποιοι κρατικοί οργανισμοί των ΗΠΑ της έδωσαν αυτά τα ποσά. Τέλος, το ίδιο έτος η EcoHealth Alliance πήρε 291. 507 δολάρια από έναν κρατικό οργανισμό των ΗΠΑ (που δεν κατονομάζεται) και τα έδωσε σε κρατικούς οργανισμούς της Κίνας που επίσης δεν κατονομάζονται στη φορολογική της δήλωση. Η αιτιολογία της χρηματοδότησης που εμφανίζεται στη δήλωση είναι: “επιχορηγήσεις και οικονομική βοήθεια σε άτομα εκτός ΗΠΑ”.

Ας δούμε τώρα μερικά σημεία του ερευνητικού προγράμματος που πραγματοποίησε η EcoHealth Alliance σε συνεργασία με Κινέζους ερευνητές του Ινστιτούτου Ιολογίας της Wuhan.

Θεωρητικά ο βασικός ερευνητής ήταν ο Daszak, ενώ σε αυτήν συμμετείχε και ο Baric. Το πρόγραμμα χρηματοδοτήθηκε με 3,1 εκατομμύρια δολάρια από το Υπουργείο Υγείας των ΗΠΑ (ΝΙΗ) και συγκεκριμένα από το Εθνικό Ινστιτούτο Αλλεργιών και Μεταδοτικών Ασθενειών (National Institute of Allergy and Infectious Diseases, NIAID) του Anthony Fauci. Η αρχική χρηματοδότηση αφορούσε στο χρονικό διάστημα 2014-2019. Το 2019 ανανεώθηκε και τον Απρίλιο του 2020 η κυβέρνηση των ΗΠΑ την διέκοψε. Τον Αύγουστο του 2020 η χρηματοδότηση ανανεώθηκε μέχρι το 2025.

Τα πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία σχετικά με την έρευνα αυτή δημοσιοποιήθηκαν από διάφορες ιστοσελίδες ύστερα από μηνύσεις που κατέθεσαν κατά του Υπουργείου Υγείας των ΗΠΑ (ΝΙΗ), ζητώντας την δημοσιοποίηση τους. Χάρις στην δημοσίευση τους μάθαμε ότι η βασική ερευνητική εργασία με εξανθρωπισμένα ποντίκια (που έκανε ο Baric) δεν έγινε στο Ινστιτούτο Ιολογίας της Wuhan, όπως αρχικά πιστευόταν, αλλά στο Πανεπιστημιακό Κέντρο της Wuhan για Πειράματα σε Ζώα, του οποίου το επίπεδο ασφαλείας είναι BSL-3. Ωστόσο ένα μέρος της χρηματοδότησης πήγε στο Ινστιτούτο Ιολογίας, για την ταυτοποίηση και μετάλλαξη κορωνοϊών που είναι πιθανό ότι έχουν την ικανότητα να προσβάλλουν ανθρώπινα κύτταρα.

Στη μελέτη που δημοσίευσε ο Daszak και οι υπόλοιποι ερευνητές, σχετικά με μία ιδιότητα των κορωνοϊών αυτών αναφέρεται ότι: “οι σχετιζόμενοι με τον SARS κορωνοϊοί, με μία μετάλλαξη της πρωτεΐνης των κορωνοϊών που μοιάζουν με τον SARS, και χωρίς διαγραφές στην RBD της, μπορούν να χρησιμοποιήσουν το ένζυμο ACE2 των ανθρώπινων κυττάρων σαν υποδοχέα για να εισέλθουν σε αυτά”. Επίσης, σημείωσαν ότι κάποιοι από αυτούς “πιθανώς έχουν την ικανότητα να προσβάλλουν τα ανθρώπινα κύτταρα και να αναπαράγονται μέσα σε αυτά”.

Η μελέτη αναγνώριζε τον υψηλό βαθμό επικινδυνότητας της έρευνας αυτής και παράλληλα έκανε αναφορά στη συλλογή και στον χειρισμό των νυχτερίδων. Παρά την επικινδυνότητα της έρευνας, από τα λεγόμενα των ερευνητών προκύπτει ότι οι εργασίες αυτές έγιναν με μια σχετική χαλαρότητα και ότι οι ερευνητές στο Ινστιτούτο Ιολογίας και στο Πανεπιστήμιο της Wuhan έφεραν τον ελάχιστο εξοπλισμό προσωπικής προστασίας (ΡΡΡ) κατά την εργασία τους. Στη ίδια μελέτη οι ερευνητές παρουσίασαν τα αποτελέσματα της προσβολής «εξανθρωπισμένων» ποντικιών από τους τρεις χιμαιρικούς ιούς που είχαν παρασκευάσει εργαστηριακά. Από αυτά ήταν σαφές ότι οι χιμαιρικοί αυτοί ιοί ήταν πιο παθογενείς (μολυσματικοί) από τους ιούς που είχαν χρησιμοποιηθεί στην κατασκευή τους, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο της αναπαραγωγής τους μέσα στα κύτταρα των ποντικιών αυτών.

Οι ερευνητές ανέφεραν στη μελέτη τους ότι είχαν παρασκευάσει εργαστηριακά γενετικώς τροποποιημένα (μεταλλαγμένα) ποντίκια, τα οποία είχαν το ένζυμο ACE-2 των ανθρώπινων κυττάρων, δηλαδή τον υποδοχέα που χρησιμοποιούν τόσο ο SARS-CoV-1 όσο και ο SARS-CoV-2 για να εισέλθουν σε αυτά. Επίσης, ανέφεραν ότι είχαν καταφέρει να παρασκευάσουν εργαστηριακά τρεις χιμαιρικούς ιούς κοντινούς στους ιούς SARS, χρησιμοποιώντας γενετικό υλικό διαφόρων ιών. Κάθε ένας από αυτούς είχε διαφορετική πρωτεΐνη-ακίδα.

Ο Richard Ebright, μοριακός βιολόγος, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Rutgers και ερευνητής στο Ινστιτούτο Μικροβιολογίας Waksman, θεωρεί ότι η έρευνα αυτή έγινε με σκοπό την εργαστηριακή κατασκευή υβριδικών ιών: “οι ιοί που κατασκευάστηκαν ελέχθησαν για την ικανότητα τους να προσβάλλουν ποντίκια τα οποία είχαν μεταλλαχθεί και είχαν στα κύτταρά τους ανθρώπινους υποδοχείς”. Ο ίδιος εκτιμά ότι από τα έγγραφα που δημοσιεύτηκαν γίνεται σαφές ότι στη Wuhan κατασκευάστηκαν δύο ειδών κορωνοϊοί που έχουν την ικανότητα να προσβάλλουν τα εξανθωπισμένα ποντίκια. Όσο για το αν τα πειράματα εμπίπτουν στην κατηγορία “gain-of-function”, είναι κατηγορηματικός: “τα αποτελέσματα αποδεικνύουν με αδιαμφισβήτητο τρόπο ότι τα πειράματα αυτά είναι “gain-of-function”. Βάσει των αποτελεσμάτων τους, λογικά τρεις τουλάχιστον εργαστηριακοί-χιμαιρικοί ιοί που κατασκευάστηκαν από το Ινστιτούτο Ιολογίας της Wuhan και την EcoHealth Alliance αναμένεται – με βάση όλα τα ορθολογικά κριτήρια- να έχουν αυξημένη μεταδοτικότητα και ικανότητα προσβολής των ανθρωπίνων κυττάρων”.

Ο ίδιος παρατηρεί ότι τόσο το 2014 όσο και το 2019, στις δύο χρηματοδοτήσεις των ερευνητικών προγραμμάτων πενταετούς διάρκειας της EcoHealth Alliance που σχετίζονταν με τη Wuhan, oι αρμόδιες ελεγκτικές επιτροπές των ΗΠΑ που ενέκριναν τα προγράμματα αυτά δεν έκαναν την παραμικρή αξιολόγηση του βαθμού επικινδυνότητας τους. Πρόσφατα, η αρμόδια Αρχή των ΗΠΑ (Freedom of Information Act, FOIA) επέτρεψε τη δημοσίευση των σχετικών εγγράφων, έχοντας προηγουμένως διαγράψει ένα μεγάλο μέρος του περιεχομένου τους. Ωστόσο, φαίνεται καθαρά ότι οι κατηγορίες που αφορούν στην επικινδυνότητα (“biohazards”) έχουν μήκος μίας γραμμής. Αυτό σημαίνει, σχολιάζει ο Ebright, ότι “κανένας από τους ελεγκτές δεν έγραψε πάνω από μία γραμμή” για το θέμα αυτό.

Τον Οκτώβριο του 2021 το Υπουργείο Υγείας των ΗΠΑ (ΝΙΗ) απαντώντας σε σχετική ερώτηση ενός ρεπουμπλικάνου γερουσιαστή, ανακοίνωσε ότι η Ecohealth Alliance έχει παραβιάσει τους όρους της χρηματοδότησης που πήρε από το Υπουργείο για διενέργεια έρευνας στην Wuhan. Συγκεκριμένα, η εταιρεία του Daszak καθυστέρησε δύο χρόνια να καταθέσει την ετήσια αναφορά του ερευνητικού της προγράμματος για το χρονικό διάστημα από τον Ιούνιο του 2017 ως τον Μάιο του 2018. Την κατέθεσε τον Σεπτέμβριο του 2020! Στο διάστημα αυτό πραγματοποιήθηκαν πειράματα κατασκευής χιμαιρικών ιών, χρησιμοποιώντας διάφορους κορωνοϊούς των νυχτερίδων. Οι χιμαιρικοί αυτοί ιοί χρησιμοποιήθηκαν για την προσβολή εξανθρωπισμένων ποντικιών. Υπενθυμίζουμε ότι μιλάμε για το γνωστό πενταετές ερευνητικό πρόγραμμα που χρηματοδοτήθηκε από το Εθνικό Ινστιτούτο Αλλεργιών και Μεταδοτικών Ασθενειών των ΗΠΑ (National Institute of Allergy and Infectious Diseases, NIAID) του Anthony Fauci.

Σε μία ακρόαση του Κογκρέσου τον Μάιο του 2021, ο Anthony Fauci στριμώχθηκε άσχημα για το θέμα των πειραμάτων της Wuhan που είχε χρηματοδοτήσει, όμως αρνήθηκε ότι οι ΗΠΑ είχαν χρηματοδοτήσει πειράματα “gain-of-function” στη Wuhan. Δεν μας εκπλήσσει αυτό το χοντροκομμένο ψέμα. Όλοι οι εμπλεκόμενοι σε αυτού του είδους την έρευνα (κράτη- κεφάλαιο- επιστήμονες) ισχυρίζονται ότι τα πειράματα τους δεν ανήκουν σε αυτήν την κατηγορία. Με άλλα λόγια, μας λένε ότι “δεν είναι αυτό που φαίνεται”…

Δεν μας εκπλήσσει ούτε η στάση του κράτους των ΗΠΑ. Στο ερευνητικό πρόγραμμα των EcoHealth Alliance και Wuhan στο οποίο αναφερθήκαμε πιο πριν, αναμίχθηκε γενετικό υλικό του κορωνοϊού WIV1 και διαφόρων άλλων ιών. Τα αποτελέσματα των πειραμάτων έδειξαν ότι όταν τρεις από τους μεταλλαγμένους κορωνοϊούς προσέβαλλαν τα κύτταρα των πνευμόνων εξανθρωπισμένων ποντικιών, είχαν την ικανότητα να αναπαράγονται από 10 ως 10.000 φορές πιο γρήγορα, και ένας από αυτούς είχε αυξημένη παθογένεια σε σχέση με τους ιούς που είχαν χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή τους. Όταν τα στοιχεία αυτά παρουσιάστηκαν στο Υπουργείο, αυτό αποφάνθηκε ότι η έρευνα αυτή δεν ήταν “gain-of-function”!

O Jacques van Helden, καθηγητής βιοπληροφορικής στο Πανεπιστήμιο Aix-Marseille, δήλωσε για το θέμα αυτό: “το πραγματικό ερώτημα είναι αν αυτού του είδους η έρευνα έχει τη δυνατότητα να παράγει ή να διευκολύνει την επιλογή ιών που μπορούν να προσβάλλουν τον άνθρωπο. Είναι ξεκάθαρο ότι τα πειράματα που περιγράφηκαν στη μελέτη έχουν αυτήν την δυνατότητα”.

Τον Δεκέμβριο του 2019, σε μία συνέντευξη του, παραδεχόμενος ότι έχει πραγματοποιήσει κι αυτός τέτοια πειράματα στο παρελθόν, ο ζωολόγος Daszak είχε πει για την έρευνα πάνω στον γενετικό χειρισμό ιών: “οι κορωνοϊοί είναι ένα πολύ καλό (πράγμα;)… μπορείς να τους χειριστείς στο εργαστήριο πολύ εύκολα… η πρωτεΐνη-ακίδα μας λέει πολλά για το τι συμβαίνει (στους κορωνοϊούς). Μπορείς να φτιάξεις την αλληλουχία (τους), να φτιάξεις την πρωτεΐνη -δουλεύουμε πολύ με τον Ralph Baric στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας για να το πετύχουμε-, μπορείς να (την) εισάγεις στη δομή ενός άλλου ιού και να κάνεις δουλειά στο εργαστήριο….” .

Η πιο στυγνή ομολογία του Daszak ότι έκανε μαζί με τους Κινέζους πειράματα τέτοιου είδους προέρχεται από μία ομιλία του το 2016, στην οποία είχε πει τα εξής: “…έτσι αλληλουχήσαμε την πρωτεΐνη ακίδα, την πρωτεΐνη που προσκολλάται στα κύτταρα. Μετά, εμείς -δηλαδή δεν έκανα εγώ αυτήν την εργασία, την έκαναν οι συνάδελφοι μου στην Κίνα- φτιάχνεις ψευδο-σωματίδια, εισάγεις τις πρωτεΐνες ακίδες από αυτούς τους ιούς για να δεις αν συνδέονται (ενώνονται) με τα ανθρώπινα κύτταρα. Και σε κάθε βήμα από αυτή τη διαδικασία πλησιάζεις όλο και πιο κοντά στη δημιουργία αυτού του ιού, ο οποίος θα μπορούσε στην πραγματικότητα να γίνει παθογενής για τον άνθρωπο. Και καταλήγεις να έχεις ένα μικρό αριθμό ιών που πραγματικά φαίνονται σαν δολοφόνοι”.

Εδώ περιγράφει τον ορισμό των πειραμάτων “gain–of–function”, δηλαδή την εργαστηριακή κατασκευή ιών με αυξημένη μεταδοτικότητα και ικανότητα προσβολής των ανθρώπινων κυττάρων. Παράλληλα εκθέτει τον βασικό του χρηματοδότη, τον Anthony Fauci, ο οποίος ισχυρίζεται ψευδώς ότι δεν έχει χρηματοδοτήσει τέτοιου είδους πειράματα, και διαψεύδει τον ίδιο του τον εαυτό (ή κάποιον από τους πολλούς εαυτούς του), ο οποίος μετά την πανδημία ισχυρίστηκε ότι ουδέποτε είχε χρηματοδοτήσει (ως μεσάζοντας) ή είχε πραγματοποιήσει τέτοια πειράματα από κοινού με την Κίνα.

Στις 24 Απριλίου 2020 η κυβέρνηση Trump, μέσω των Εθνικών Ινστιτούτων Υγείας (National Institutes of Health, NIH), διέκοψε αυτήν την χρηματοδότηση της EcoHealth Alliance. Τα αντανακλαστικά των καθεστωτικών επιστημόνων λειτούργησαν εξαιρετικά γρήγορα. Στις 20 και 21 Μαΐου 2020, 31 επιστημονικοί σύλλογοι και 77 βραβευμένοι με Νόμπελ επιστήμονες έστειλαν δύο επιστολές στον πρόεδρο των Εθνικών Ινστιτούτων Υγείας των ΗΠΑ (ΝΙΗ), εκφράζοντας την εναντίωση τους στη διακοπή της χρηματοδότησης αυτού του είδους έρευνας των Daszak και Shi , ζητώντας την άρση αυτής της απόφασης. Το σημειώνουμε υπενθυμίζοντας τον ρόλο τους και το πώς τοποθετήθηκαν τότε αναφορικά με τα πειράματα δημιουργίας χιμαιρικών ιών. Τα δε μέσα μαζικής προπαγάνδας των ΗΠΑ υποστήριξαν τότε την EcoHealth Alliance, παρουσιάζοντας τον Daszak ως ένα θύμα που αδυνατεί να συνεχίσει τον ιερό του πόλεμο ενάντια στις πανδημίες, αποκρύπτοντας τους κινδύνους που ενέχει και τους σκοπούς που έχει αυτού του είδους η έρευνα[1].

Η διακοπή αυτή δεν είχε σκοπό φυσικά την παύση της έρευνας πάνω στη γενετική μετάλλαξη ιών. Ήταν μέρος ενός ευρύτερου πολιτικού παιγνιδιού της κυβέρνησης των ΗΠΑ. Ήταν ενταγμένη σε μια συγκεκριμένη τακτική της που είχε σκοπό την άσκηση πίεσης στην Κίνα: Δύο μήνες αργότερα, τον Ιούνιο του 2020, τα ΝΙΗ διαμήνυσαν στην EcoHealth Alliance ότι θα ενέκριναν ξανά την χρηματοδότηση της, εφόσον μεσολαβούσε για να επιτραπεί σε μία επιτροπή επιστημόνων από τις ΗΠΑ να ελέγξει τα εργαστήρια και τα αρχεία του Ινστιτούτου Ιολογίας της Wuhan και εφόσον το Ινστιτούτο συμφωνούσε να παραδώσει στην επιτροπή αυτή ένα δείγμα του SARS-CoV-2 που είχε χρησιμοποιήσει το Ινστιτούτο για να βρει τη γενετική του αλληλουχία, και να δώσει απαντήσεις στις αιτιάσεις Αμερικανών διπλωματών το 2018 αναφορικά με την ανεπαρκή ασφάλεια στις εγκαταστάσεις του. Επίσης, ζήτησε από την EcoHealth Alliance να εξηγήσει γιατί υπήρχε σημαντική μείωση στη χρήση κινητών τηλεφώνων στο Ινστιτούτο τον Οκτώβριο του 2019 και γιατί είχε απαγορευτεί η κυκλοφορία οχημάτων γύρω από αυτό από τις 14 ως τις 19 Οκτωβρίου 2019.

Τον Αύγουστο του 2020 η ίδια κυβέρνηση, όχι μόνο ανακάλεσε την απόφαση της διακοπής της χρηματοδότησης της έρευνας της EcoHealth Alliance πάνω σε γενετικές μεταλλάξεις ιών και τη δημιουργία υβριδικών ιών, αλλά αύξησε την χρηματοδότηση της, εγκρίνοντας ένα κονδύλι 7,5 εκατομμυρίων δολαρίων για την οργάνωση-εταιρεία του Daszak για τα επόμενα πέντε χρόνια.

Συγκεκριμένα, τον Αύγουστο του 2020, το Εθνικό Ινστιτούτο Αλλεργιών και Μεταδοτικών Ασθενειών των ΗΠΑ (National Institute of Allergy and Infectious Diseases, NIAID) του Anthony Fauci, ίδρυσε έντεκα “Κέντρα Έρευνας Νέων Μεταδοτικών Ασθενειών” (Centers for Research in Emerging Infectious Diseases, CREID), χρηματοδοτώντας τα με συνολικά 17 εκατομμύρια δολάρια, μόνο για τον πρώτο χρόνο της λειτουργίας τους και 82 εκατομμύρια δολάρια για τα πρώτα πέντε χρόνια της λειτουργίας τους.

Δύο από τους έντεκα επικεφαλής τους ήταν δύο πρόσωπα που είχαν συμμετάσχει αμεσότατα στην κατασκευή του αφηγήματος της φυσικής προέλευσης του SARS-CoV-2. Ο Peter Daszak, μέσω της EcoHealth Alliance, ορίστηκε ερευνητής της γεωγραφικής περιοχής της ΝΑ Ασίας. Ο Kristian Andersen[2] του ερευνητικού κέντρου Scripps ορίστηκε ερευνητής στη Δυτική Αφρική, ενώ συνεργάτης του στο πρόγραμμα είναι αυτό είναι ο Robert Garry, ένας από τους υπογράφοντες το άρθρο με το οποίο θα ασχοληθούμε στο δεύτερο μέρος του αφιερώματος.

Ο Daszak και ο Andersen ανταμείφτηκαν πλουσιοπάροχα από τον Fauci για τις υπηρεσίες τους στην κατασκευή του αφηγήματος. Στα πλαίσια του προγράμματος ίδρυσης των CREID, μόνο για το 2020, πρώτο χρόνο εφαρμογής του προγράμματος, η EcoHealth Alliance (του Daszak) και το ερευνητικό κέντρο Scripps (για το οποίο εργάζεται ο Andersen) έλαβαν 1,54 και 1,88 εκατομμύρια δολάρια αντίστοιχα. Και έπεται συνέχεια…

Επίσης, επικεφαλής άλλων δύο ερευνητικών κέντρων ορίστηκαν ο Νίκος Βασιλάκης και ο Scott Weaver, ερευνητές του Πανεπιστημίου του Galveston. Το πανεπιστήμιο αυτό έχει στενές σχέσεις με το Ινστιτούτο Ιολογίας της Wuhan. Στο παρελθόν στις εγκαταστάσεις του είχαν εκπαιδευτεί στα πειράματα γενετικής μετάλλαξης ιών ερευνητές του Ινστιτούτου αυτού. Ο για πολλά χρόνια διευθυντής του, James LeDuc, δεν παραλείπει να εκθειάζει την Shi και το έργο της στη Wuhan.

Τον Σεπτέμβριο του 2020 το επιστημονικό περιοδικό “The Lancet” συμπεριέλαβε τον Daszak στην επιτροπή που είχε συστήσει τον Ιούλιο του ίδιου έτους με σκοπό να μελετήσει τα αίτια της πανδημίας. Η Καναδή μοριακή βιολόγος Alina Chan σχολίασε την απόφαση αυτή του Lancet με δηκτικό τρόπο: “θα μπορούσαν απλά να ζητήσουν από το Ινστιτούτο Ιολογίας της Wuhan να ερευνήσει τον εαυτό του απ’ ευθείας. Κάτι τέτοιο θα εξοικονομούσε στο Lancet χρήματα και θα το γλίτωνε από χάσιμο χρόνου και από τον κόπο να συγκαλέσει μία ερευνητική επιτροπή”.

Ο Daszak συμμετείχε και στην αντίστοιχη επιτροπή του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ). Θυμίζουμε ότι ο ρόλος της ήταν συμβουλευτικός. Ο Daszak είναι ο μόνος εκπρόσωπος των ΗΠΑ στην επιτροπή (παρότι Βρετανός με ουκρανική καταγωγή). Όταν τον Ιούλιο του 2021 ο ΠΟΥ ζήτησε από τις ΗΠΑ να προτείνουν κάποιους ειδικούς για την επιτροπή που επρόκειτο να συσταθεί, οι ΗΠΑ πρότειναν να στείλουν τρεις επιστήμονες που εργάζονταν σε τρεις διαφορετικούς οργανισμούς του Υπουργείου Υγείας των ΗΠΑ. Ο ΠΟΥ απέρριψε και τους τρεις και επέλεξε τον Peter Daszak!

Επίσης, είναι ο μόνος επιστήμονας που αρχικά συμμετείχε και στις δύο επιτροπές (του Lancet και του ΠΟΥ). Τότε είχε υποσχεθεί ότι θα αντιμετωπίσει την έρευνα “με ανοιχτό μυαλό”. Αυτός που για χρόνια έκανε πειράματα δημιουργίας χιμαιρικών ιών… Αυτός που «έστησε» την ιστορία με την ανοιχτή επιστολή για να υπερασπιστεί τους Κινέζους και να σώσει και το τομάρι του… Αυτός που έχει γράψει ένα σωρό ασυναρτησίες για την προέλευση του ιού, αποκαλώντας την άποψη που υποστηρίζει την εργαστηριακή του προέλευση και την (εσκεμμένη ή μη) διαρροή του από κάποιο εργαστήριο “αβάσιμη”, “παράλογη”, “τρελή”,“θεωρία συνωμοσίας” και “σκέτη ανοησία”... Αυτός που έχει στενότατες σχέσεις με τη Wuhan και που για πολλά χρόνια χρηματοδοτούσε τις αντίστοιχες έρευνες του εκεί Ινστιτούτου Ιολογίας με λεφτά που έπαιρνε από το κράτος των ΗΠΑ…

Τον Φεβρουάριο του 2021 η επιτροπή του ΠΟΥ επισκέφθηκε για τρεις μόνο ώρες τις εγκαταστάσεις της Wuhan και «αθώωσε» το Ινστιτούτο Ιολογίας της πόλης, αποφαινόμενη ότι “είναι εξαιρετικά απίθανο ο ιός να έχει προκύψει από ένα εργαστηριακό ατύχημα”…

Στις 14 Μαρτίου 2021 ο Daszak ρωτήθηκε αν η επιτροπή είχε ζητήσει από την κυβέρνηση της Κίνας να έχει πρόσβαση στην τεράστια βάση δεδομένων του Ινστιτούτου Ιολογίας της Wuhan, η οποία είχε πάνω από 22.000 δείγματα και αλληλουχίες ιών, και «κατέβηκε» από το διαδίκτυο τον Σεπτέμβριο του 2019. Η απάντηση του Daszak ήταν η εξής: “Δεν ζητήσαμε να δούμε τα δεδομένα…Όπως γνωρίζετε, ένα μεγάλο μέρος αυτής της εργασίας έχει πραγματοποιηθεί με την EcoHealth Alliance…Βασικά γνωρίζουμε τι υπάρχει σε αυτήν τη βάση δεδομένων. Και δεν υπάρχει σε αυτήν καμία απόδειξη ύπαρξης ιών κοντινότερων στον SARS-CoV-2 από τον RaTG13. Τόσο απλό είναι”.

Όσοι τον άκουσαν να κάνει αυτή τη δήλωση, δεν πίστευαν στα αυτιά τους. Ένα μέλος της επιτροπής του ΠΟΥ δήλωσε με απίστευτο κυνισμό ότι η επιτροπή δεν είχε καν ζητήσει από την Κίνα το αυτονόητο. Είναι γνωστό ότι η EcoHealth Alliance εμπλέκεται άμεσα στην ιστορία αυτήν. Τα στοιχεία από τη βάση δεδομένων θα έριχναν περισσότερο φως στο ρόλο της σε αυτήν. Θα ήταν ενδιαφέρον να τον ρωτούσε κάποιος ποιους εννοεί όταν είπε “γνωρίζουμε τι υπάρχει σε αυτήν την βάση δεδομένων” σε πρώτο πληθυντικό και γιατί αυτά που γνωρίζουν δεν τα μοιράζονται μαζί μας. Τόσο απλό είναι. Αυτό απαιτεί η επιστημονική δεοντολογία και η κοινή λογική. Όσο για τον RaTG13 στον οποίον αναφέρθηκε ο Daszak, στο μέλλον θα αφιερώσουμε μία (τουλάχιστον) ανάρτηση σε αυτόν τον ιό-φάντασμα.

Λίγες μέρες μετά, στις 30 Μαρτίου 2021, δημοσιεύτηκε η έκθεση του ΠΟΥ. Από τις 120 σελίδες της, μόνο δύο αφιερώθηκαν στην υπόθεση της εργαστηριακής διαρροής του SARS-CoV-2…. Στις 14 Απριλίου 2020 ο Daszak ευχαρίστησε προσωπικά τον Fauci για την δήλωση του ότι τα επιστημονικά στοιχεία στηρίζουν την υπόθεση της φυσικής προέλευσης του ιού.

Τον Ιούνιο του 2021, ύστερα από την αποκάλυψη ότι διαχειριζόμενος χρήματα του κράτους των ΗΠΑ χρηματοδοτούσε για πολλά χρόνια προγράμματα γενετικής μετάλλαξης ιών στο Ινστιτούτο Ιολογίας της Wuhan, o Daszak παραιτήθηκε από την επιτροπή του Lancet.

[1] Περισσότερα στο τρίτο μέρος του αφιερώματος.

[2] Βασικός πυλώνας της κατασκευής του αφηγήματος της φυσικής προέλευσης του SARS-CoV-2, (βλ. περισσότερα στο δεύτερο μέρος του αφιερώματος).


πηγή: https://theindependentresearchers.wordpress.com/2021/10/27/usa-wuhan/


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Είναι πιθανό να μπορούμε να δημιουργήσουμε νερό και οξυγόνο στον Άρη από υλικά του εδάφους του.

Για να μπορέσει να επιβιώσει ο άνθρωπος σε άλλους πλανήτες και ειδικά σε αυτούς του ηλιακού μας συστήματος όπου κανένας δεν διαθέτει γεωατμοσφαιρικές συνθήκες παρόμοιες με τις δικές μας πρέπει να ξεπεραστούν μια σειρά από σημαντικά εμπόδια. Ακόμη και αν βρούμε ασφαλείς τρόπους για να φτάνουμε σε άλλους πλανήτες ή δορυφόρους πλανητών για να μπορέσουμε να ζήσουμε εκεί απαιτούνται δύο κρίσιμοι παράγοντες. Νερό και οξυγόνο. Οι πλανήτες και οι δορυφόροι του ηλιακού μας συστήματος δυστυχώς δεν διαθέτουν κανένα από τα δύο στοιχεία στην επιφάνεια και την ατμόσφαιρα τους.

Ερευνητική ομάδα με επικεφαλής επιστήμονες του Πολυτεχνείου του Μιλάνου παρουσίασαν σε μεγάλο ευρωπαϊκό επιστημονικό συνέδριο την εργασία τους η οποία σχετίζεται με την ανάπτυξη μιας μεθόδου μετατροπής ενός υλικού που υπάρχει στη Σελήνη και τον Άρη σε νερό και οξυγόνο. Πιο συγκεκριμένα οι ερευνητές αναφέρουν ότι βρήκαν τρόπο να μετατρέπουν σε νερό και οξυγόνο τον ρεγκόλιθο. Πρόκειται για ένα ενδιάμεσο χαλαρό στρώμα μεταξύ του εδάφους και του μητρικού πετρώματος που ονομάζεται μανδύας αποσάθρωσης ή ρεγκόλιθος και αποτελείται από θραύσματα πετρωμάτων, ορυκτών και γυαλιού. Ρεγκόλιθος υπάρχει στη Γη, στη Σελήνη και τον Άρη.

Τα τελευταία χρόνια διάφορες ερευνητικές ομάδες έχουν προτείνει τον ρεγκόλιθο ως δομικό υλικό για τη δημιουργία κτισμάτων κυρίως στη Σελήνη αλλά και στον Άρη. Η νέα έρευνα παρουσιάζει ένα νέο τρόπο αξιοποίησης του ρεγκόλιθου και όπως είναι ευνόητο αν η μέθοδος είναι αποτελεσματική θα φέρει επανάσταση στην προσπάθεια του ανθρώπου να ζήσει μακριά από τη Γη.

Οι ερευνητές εξέθεσαν σε θερμοκρασία 982 βαθμών Κελσίου ρεγκόλιθο, υδρογόνο και μεθάνιο. Ο ρεγκόλιθος σε αυτές τις συνθήκες μετατράπηκε αμέσως από στερεό υλικό σε αέριο. Τα αέρια διοχετεύτηκαν σε ένα σύστημα μετασχηματισμού και συμπίεσης όπου με τη χρήση ηλεκτρόλυσης παράγεται νερό και οξυγόνο.

Η διαδικασία αυτή δημιουργεί υποπροϊόντα μεθανίου και υδρογόνου τα οποία μπορούν να ανακυκλωθούν για να χρησιμοποιηθούν εκ νέου σε επόμενη διαδικασίας μετατροπής του ρεγκόλιθου σε νερό και οξυγόνο. Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι τα πειράματα που έχουν κάνει δείχνουν ότι η μέθοδος αν και βρίσκεται ακόμη στα αρχικά στάδια ανάπτυξης της είναι αποτελεσματική και μάλιστα μπορεί να γίνεται αυτοματοποιημένα χωρίς να εμπλέκεται σε αυτή κάποιος άνθρωπος.





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Οι σύγχρονοι επιστήμονες-ερευνητές, καθηγητές Πανεπιστημίων και Διευθυντές Ιδρυμάτων όχι μόνο στην Ιατρική αλλά σε όλες τις Επιστήμες αξιολογούνται σε διεθνή κλίμακα με διάφορα κριτήρια μεταξύ των οποίων ένα παγκοσμίως αποδεκτό κριτήριο είναι αυτό που αναφέρεται στις αποκαλούμενες «έτερο-αναφορές» (στα Αγγλικά citations) που έχουν γίνει στο δημοσιευμένο επιστημονικό τους έργο.

     Καθώς τα Ελληνικά ΜΜΕ παρουσιάζουν από την αρχή της πανδημίας και του πρώτου καθολικού lockdownτου Μαρτίου 2020 μέχρι και σήμερα μια σειρά λοιμωξιολόγων καθηγητών και ερευνητών που μας ενημερώνουν για την πανδημία και συμβουλεύουν την Κυβέρνηση και τον Ελληνικό Λαό για το τι πρέπει να κάνουμε για να διαχειριστούμε τις επιπτώσεις του covid-19 με επιτυχία έχει ενδιαφέρον να δούμε τι αριθμούς «έτερο-αναφορών» (citations) έχει το έργο αυτών των επιστημόνων.

     Όταν βλέπει κανείς τις χιλιάδες «έτερο-αναφορές» στο έργο των ανθρώπων που συμμετέχουν σε συζητήσεις στα Ελληνικά ΜΜΕ οφείλει να δεχθεί ότι, με βάση το κριτήριο των «έτερο-αναφορών» (citations), πρόκειται για άτομα με σοβαρό έργο και με σημαντική διεθνή αναγνώριση.

     Σαφώς υπάρχουν διαφορές στις «έτερο-αναφορές» των προσώπων που παρουσιάζονται στον παρακάτω πίνακα(ο οποίος δεν περιλαμβάνει όλους τους λοιμωξιολόγους) και πρέπει να σημειωθεί ότι η σειρά που παρουσιάζονται τα αποτελέσματα ΔΕΝ είναι αλφαβητική αλλά βασίζεται στο σύνολο των «έτερο-αναφορών» (citations) στο επιστημονικό τους έργο και ξεκινά από τα χαμηλότερα προχωρώντας στα υψηλότερα σύνολα:

Γκίκας Μαγιορκίνης – 3.346

https://scholar.google.co.uk/citations?user=tQkDV-4AAAAJ&hl=en

Νικόλαος Σύπσας – 4.478

https://scholar.google.gr/citations?user=g_RX2nQAAAAJ&hl=el

Θεόδωρος Βασιλακόπουλος – 4.483

https://scholar.google.gr/citations?user=A91gch4AAAAJ&hl=en

Αθηνά Λινού – 5.940

https://scholar.google.gr/citations?user=A91gch4AAAAJ&hl=en

Γώγος Χαράλαμπος – 9.834

https://scholar.google.gr/citations?user=X2HBQv8AAAAJ&hl=en

Σωτήριος Τσιόδρας – 13.517

https://scholar.google.com/citations?user=pt5bGUgAAAAJ&hl=en

Βατόπουλος Αλκης – 15.701

https://scholar.google.gr/citations?user=jBpEK0MAAAAJ&hl=el

Ηλίας Μόσσιαλος – 19.834

https://scholar.google.com/citations?user=epgMZFQAAAAJ&hl=en

Γιάννης Ιωαννίδης – 369.029

https://scholar.google.com/citations?user=JiiMY_wAAAAJ&hl=en



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
(Eric Lucero/Google, Inc.)
Σύνταξη Εύη Τσιριγωτάκη

Ερευνητές χρησιμοποίησαν τον κβαντικό υπολογιστή της Google για να δημιουργήσουν μια εντελώς νέα φάση της ύλης: έναν χρονοκρύσταλλο.

Οι χρονοκρύσταλλοι έχουν την ικανότητα να εναλλάσσονται για πάντα μεταξύ δύο καταστάσεων χωρίς να χάνουν ενέργεια, με αποτέλεσμα να μην ισχύει ένας από τους σημαντικότερους νόμους της φυσικής, ο δεύτερος νόμος της θερμοδυναμικής, ο οποίος ορίζει ότι η αταξία ή εντροπία ενός απομονωμένου συστήματος πρέπει πάντα να αυξάνεται. Αυτοί οι παράξενοι χρονοκρύσταλλοι παραμένουν σταθεροί παρά το γεγονός ότι υπάρχουν σε μια συνεχή κατάσταση ροής.

Σύμφωνα με ένα ερευνητικό άρθρο που αναρτήθηκε στις 28 Ιουλίου στη βάση δεδομένων arXiv, οι επιστήμονες κατάφεραν να δημιουργήσουν τον χρονοκρύσταλλο για περίπου 100 δευτερόλεπτα χρησιμοποιώντας qubits (η εκδοχή του κβαντικού υπολογισμού για το παραδοσιακό bit του υπολογιστή) μέσα στον πυρήνα του κβαντικού επεξεργαστή Sycamore της Google.

Η ύπαρξη αυτής της παράξενης νέας φάσης της ύλης και το εντελώς νέο πεδίο φυσικών συμπεριφορών που αποκαλύπτει, αποτελεί μια σημαντική ανακάλυψη για τους φυσικούς, ειδικά καθώς οι χρονοκρύσταλλοι παρατηρήθηκαν για πρώτη φορά το 2016.

«Αυτή ήταν μια μεγάλη έκπληξη», δήλωσε στο Live Science ο Curt von Keyserlingk, φυσικός στο Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ στο Ηνωμένο Βασίλειο, ο οποίος δεν συμμετείχε στη μελέτη. «Αν ρωτούσατε κάποιον πριν από 30, 20 ή ίσως και 10 χρόνια, δεν θα το περίμενε αυτό».

Οι χρονοκρύσταλλοι είναι συναρπαστικά αντικείμενα για τους φυσικούς επειδή ουσιαστικά παρακάμπτουν τον δεύτερο νόμο της θερμοδυναμικής, έναν από τους πιο σημαντικούς νόμους της φυσικής, σύμφωνα με τον οποίον, η εντροπία πάντα αυξάνεται.

Αυτή η τάση για αύξηση της αταξίας εξηγεί πολλά πράγματα, όπως γιατί είναι ευκολότερο να ανακατεύουμε τα συστατικά σε ένα μείγμα παρά να τα διαχωρίζουμε ξανά ή γιατί τα καλώδια των ακουστικών μπερδεύονται τόσο πολύ στις τσέπες μας. Θέτει επίσης το βέλος του χρόνου, με το σύμπαν του παρελθόντος να είναι πάντα πιο τακτοποιημένο από το παρόν, Για παράδειγμα, όταν βλέπουμε ένα βίντεο αντίστροφα, μας φαίνεται παράξενο κυρίως επειδή γινόμαστε μάρτυρες της αντιφατικής αντιστροφής αυτής της εντροπικής ροής.

Οι χρονοκρύσταλλοι δεν ακολουθούν αυτόν τον κανόνα. Αντί να προσεγγίζουν σιγά σιγά τη θερμική ισορροπία, «θερμαίνονται» έτσι ώστε η ενέργεια ή η θερμοκρασία τους να κατανέμεται ισομερώς σε όλο το περιβάλλον τους, βρίσκονται ανάμεσα σε δύο ενεργειακές καταστάσεις πάνω από αυτή την κατάσταση ισορροπίας, και ανακυκλώνονται μεταξύ τους επ’ αόριστον.

«Φανταστείτε ένα σφραγισμένο κουτί γεμάτο με κέρματα το οποίο στη συνέχεια, θα κουνήσετε ένα εκατομμύριο φορές. Καθώς τα κέρματα κροταλίζουν και αναπηδούν το ένα γύρω από το άλλο, «γίνονται όλο και πιο χαοτικά, εξερευνώντας διάφορους συνδυασμούς διάταξης» μέχρι να σταματήσει το κούνημα και να ανοίξει το κουτί για να αποκαλύψει τα κέρματα σε μια τυχαία διάταξη, με περίπου τα μισά στραμμένα προς τα πάνω και τα μισά προς τα κάτω», εξήγησε ο επιστήμονας.

(Sycamore-Google)

Με τον ίδιο τρόπο που τα κέρματα μπορούν να είναι είτε κορώνα είτε γράμματα, τα qubits μπορούν να είναι είτε 1 είτε 0 – οι δύο δυνατές θέσεις σε ένα σύστημα δύο καταστάσεων – ή ένα περίεργο μείγμα των πιθανοτήτων και των δύο καταστάσεων που ονομάζεται υπέρθεση.

Αυτό που είναι περίεργο με τους χρονοκρυστάλλους, λέει ο von Keyserlingk, είναι ότι το κούνημα από τη μία κατάσταση στην άλλη, δεν μπορεί να μετακινήσει τα qubits του χρονοκρυστάλλου στη χαμηλότερη ενεργειακή κατάσταση, η οποία είναι μια τυχαία διάταξη- μπορούν μόνο να το γυρίσουν από την αρχική του κατάσταση στη δεύτερη κατάσταση και μετά πάλι πίσω.

«Είναι σαν να θυμάται πώς έμοιαζε αρχικά και επαναλαμβάνει αυτό το μοτίβο με την πάροδο του χρόνου», δήλωσε ο von Keyserlingk.

Υπό αυτή την έννοια, ένας χρονοκρύσταλλος είναι σαν ένα εκκρεμές που δεν σταματά ποτέ.

«Αν απομονώσετε φυσικά ένα εκκρεμές από το σύμπαν, ώστε να μην υπάρχει τριβή και αντίσταση του αέρα, αυτό τελικά θα σταματήσει. Και αυτό οφείλεται στον δεύτερο νόμο της θερμοδυναμικής», δήλωσε στο Live Science ο Αχιλλέας Λαζαρίδης, φυσικός στο Πανεπιστήμιο του Loughborough στο Ηνωμένο Βασίλειο, ο οποίος ήταν μεταξύ των επιστημόνων που ανακάλυψαν πρώτοι τη θεωρητική δυνατότητα της νέας φάσης το 2015.

Στην ουσία, οι μόνοι κανόνες που επιτρέπουν την ύπαρξη των χρονοκρυστάλλων, είναι αυτοί της κβαντομηχανικής. Στον κβαντικό κόσμο, τα αντικείμενα συμπεριφέρονται ταυτόχρονα και ως σημειακά σωματίδια και ως μικρά κύματα, με το μέγεθος αυτών των κυμάτων σε κάθε δεδομένη περιοχή του χώρου, να αντιπροσωπεύει την πιθανότητα να βρεθεί ένα σωματίδιο στη συγκεκριμένη θέση. Όμως η τυχαιότητα (όπως τυχαίες ατέλειες στη δομή ενός κρυστάλλου ή μια προγραμματισμένη τυχαιότητα στις δυνάμεις αλληλεπίδρασης μεταξύ των qubits) μπορεί να προκαλέσει το κύμα πιθανότητας ενός σωματιδίου να ακυρωθεί παντού, εκτός από μια πολύ μικρή περιοχή. Το σωματίδιο παραμένει ριζωμένο στη θέση του, χωρίς να μπορεί να μετακινηθεί, να αλλάξει κατάσταση ή να θερμανθεί με το περιβάλλον του, κι έτσι εντοπίζεται.

(Samuel Velasco/Quanta Magazine)

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν τη διαδικασία εντοπισμού ως βάση του πειράματός τους. Χρησιμοποιώντας 20 λωρίδες υπεραγώγιμου αλουμινίου για τα qubits τους, προγραμμάτισαν το καθένα σε μία από τις δύο πιθανές καταστάσεις. Στη συνέχεια, εκτοξεύοντας μια δέσμη μικροκυμάτων πάνω από τις λωρίδες, κατάφεραν να οδηγήσουν τα qubits τους σε εναλλαγή καταστάσεων. Οι ερευνητές επανέλαβαν το πείραμα για δεκάδες χιλιάδες εκτελέσεις και σταμάτησαν σε διαφορετικά σημεία για να καταγράψουν τις καταστάσεις στις οποίες βρίσκονταν τα qubits. Αυτό που διαπίστωσαν ήταν ότι η συλλογή από qubits άλλαζε μπρος-πίσω μεταξύ δύο μόνο διαμορφώσεων, και δεν απορροφούσαν θερμότητα ούτε από τη δέσμη μικροκυμάτων – είχαν φτιάξει έναν χρονοκρύσταλλο.

Εντόπισαν επίσης μια βασική ένδειξη ότι ο χρονοκρύσταλλος ήταν μια φάση της ύλης. Για να θεωρηθεί κάτι ως φάση, πρέπει συνήθως να είναι πολύ σταθερό απέναντι στις διακυμάνσεις. Τα στερεά δεν λιώνουν αν οι θερμοκρασίες γύρω τους μεταβάλλονται ελαφρώς- ούτε οι μικρές διακυμάνσεις προκαλούν ξαφνικά εξάτμιση ή πάγωμα των υγρών. Με τον ίδιο τρόπο, αν η δέσμη μικροκυμάτων που χρησιμοποιήθηκε για την αναστροφή των qubits μεταξύ των καταστάσεων ρυθμιζόταν ώστε να είναι κοντά αλλά ελαφρώς μακριά από τις ακριβείς 180 μοίρες που απαιτούνται για μια τέλεια αναστροφή, τα qubits εξακολουθούσαν παρ’ όλα αυτά να αναστρέφονται στην άλλη κατάσταση.

Ένα άλλο χαρακτηριστικό γνώρισμα της μετάβασης από τη μία φάση στην άλλη είναι το σπάσιμο των φυσικών συμμετριών, η ιδέα δηλαδή, ότι οι νόμοι της φυσικής είναι οι ίδιοι για ένα αντικείμενο σε οποιοδήποτε σημείο του χρόνου ή του χώρου. Ως υγρό, τα μόρια του νερού ακολουθούν τους ίδιους φυσικούς νόμους σε κάθε σημείο του χώρου και προς κάθε κατεύθυνση. Αν το νερό κρυώσει αρκετά ώστε να μετατραπεί σε πάγο, τα μόριά του θα επιλέξουν σημεία κατά μήκος μιας κρυσταλλικής δομής – ή πλέγματος – για να διαταχθούν. Ξαφνικά, τα μόρια του νερού προτίμησαν συγκεκριμένα σημεία στο χώρο, ενώ άφησαν άλλα σημεία κενά. Η χωρική συμμετρία του νερού έσπασε αυθόρμητα.

Με τον ίδιο τρόπο που ο πάγος γίνεται κρύσταλλος στο χώρο με το σπάσιμο της χωρικής συμμετρίας, οι χρονοκρύσταλλοι γίνονται έτσι με το σπάσιμο της χρονικής συμμετρίας. Στην αρχή, πριν από τη μετατροπή τους στη φάση του χρονοκρυστάλλου, η σειρά των qubits θα βιώνει μια συνεχή συμμετρία μεταξύ όλων των χρονικών στιγμών. Όμως ο περιοδικός κύκλος της δέσμης μικροκυμάτων τεμαχίζει τις συνεχείς συνθήκες που βιώνουν τα qubits σε διακριτά πακέτα (καθιστώντας τη συμμετρία που επιβάλλει η δέσμη διακριτή συμμετρία χρονικής μετάθεσης). Στη συνέχεια, με την αναστροφή μπρος-πίσω σε διπλάσια περίοδο από το μήκος κύματος της δέσμης, τα qubits δεν τηρούν τη διακριτή συμμετρία χρονικής μετάθεσης που επιβάλλει το λέιζερ. Είναι τα πρώτα αντικείμενα που γνωρίζουμε ότι είναι σε θέση να το κάνουν αυτό.

Ο έλεγχος που παρέχει το Sycamore στους ερευνητές πέρα από άλλες πειραματικές διατάξεις θα μπορούσε να το καταστήσει ιδανική πλατφόρμα για περαιτέρω έρευνα. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να βελτιωθεί. Όπως όλα τα κβαντικά συστήματα, ο κβαντικός υπολογιστής της Google πρέπει να είναι απόλυτα απομονωμένος από το περιβάλλον του για να αποτρέψει τα qubits του από το να υποστούν μια διαδικασία που ονομάζεται αποσυγκέντρωση, η οποία τελικά καταρρίπτει τα φαινόμενα κβαντικού εντοπισμού, καταστρέφοντας τον χρονοκρύσταλλο. Οι ερευνητές επεξεργάζονται τρόπους για την καλύτερη απομόνωση του επεξεργαστή τους και τον μετριασμό των επιπτώσεων της αποσυγκέντρωσης, αλλά είναι απίθανο να εξαλείψουν το φαινόμενο οριστικά.

Παρ’ όλα αυτά, το πείραμα της Google είναι πιθανό να αποτελέσει σημείο αναφοράς για τη μελέτη των χρονοκρυστάλλων στο άμεσο μέλλον. Αν και πολυάριθμα άλλα προγράμματα έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν με άλλους τρόπους κάτι που φαίνεται σα να είναι χρονοκρύσταλλοι, χρησιμοποιώντας διαμάντια, υπερρευστό ήλιο-3, οιονεί σωματίδια και συμπυκνώματα Bose-Einstein. Ωστόσο, τις περισσότερες φορές οι κρύσταλλοι που παράγονται σε αυτές τις διατάξεις διαλύονται πολύ γρήγορα και δεν μπορούν να μελετηθούν λεπτομερώς.

Η θεωρητική καινοτομία των κρυστάλλων είναι κατά κάποιο τρόπο δίκοπο μαχαίρι, καθώς οι φυσικοί δυσκολεύονται προς το παρόν να βρουν σαφείς εφαρμογές γι’ αυτούς, αν και ο von Keyserlingk έχει προτείνει ότι θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως αισθητήρες υψηλής ακρίβειας. Άλλες προτάσεις περιλαμβάνουν τη χρήση των κρυστάλλων για καλύτερη αποθήκευση μνήμης ή για την ανάπτυξη κβαντικών υπολογιστών με ακόμη ταχύτερη επεξεργαστική ισχύ.

Αλλά από μια άλλη άποψη, η σπουδαιότερη εφαρμογή των χρονοκρυστάλλων μπορεί να είναι ήδη εδώ καθώς επιτρέπουν στους επιστήμονες να διερευνήσουν τα όρια της κβαντομηχανικής.

«Σας επιτρέπει όχι απλώς να μελετήσετε αυτό που εμφανίζεται στη φύση, αλλά να το σχεδιάσετε πραγματικά και να εξετάσετε τι σας επιτρέπει και τι όχι η κβαντομηχανική», δήλωσε ο Λαζαρίδης. «Αν δεν βρίσκεις κάτι στη φύση, δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να υπάρξει – μόλις δημιουργήσαμε ένα από αυτά τα πράγματα».





ΠΗΓΗ: Live Science


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Επιστήμονες εξασφάλισαν χρηματοδότηση ύψους 15 εκατομμυρίων δολαρίων και ετοιμάζονται να δημιουργήσουν υβρίδια με DNA μαμούθ και ασιατικού ελέφαντα.

Συραγώ Λιάτσικου

Μετά την εξασφάλιση ιδιωτικής χρηματοδότησης ύψους 15 εκατομμυρίων δολαρίων, ερευνητές βρίσκονται πιο κοντά από ποτέ στο να φέρουν χιλιάδες μαμούθ πίσω στη Σιβηρία, δέκα χιλιάδες χρόνια μετά την εξαφάνισή τους, μια κίνηση που φαίνεται να εγείρει σημαντικά επιστημονικά και ηθικά ζητήματα.

Ένα ιδιαίτερα φιλόδοξο project είναι σε εξέλιξη από ομάδα επιστημόνων, οι οποίοι στοχεύουν να κλωνοποιήσουν μαμούθ και να τα εγκαταστήσουν στην αρκτική τούνδρα, με σκοπό την αποκατάσταση της ισορροπίας στην Αρκτική περιοχή καθώς θα τονωθεί η ανάπτυξη της βλάστησης.

Η προοπτική της κλωνοποίησης μαμούθ και της επιστροφής τους στην άγρια φύση έχει συζητηθεί - μερικές φορές σοβαρά - εδώ και μια δεκαετία, αλλά τη Δευτέρα οι ερευνητές ανακοίνωσαν ότι έλαβαν χρηματοδότηση η οποία πιστεύουν ότι θα μπορούσε να κάνει το όνειρό τους πραγματικότητα.
Κόκαλα από μαμούθ εντοπίζονται μετά από εκσκαφές στο Μεξικό MELITON TAPIA/MEXICO'S NATIONAL INSTITUTE OF ANTHROPOLOGY AND HISTORY VIA AP

Τα 15 εκατομμύρια δολάρια που συγκεντρώθηκαν από την εταιρεία βιοεπιστήμης και γενετικής Colossal, η οποία ιδρύθηκε από τον Ben Lamm, επιχειρηματία τεχνολογίας και λογισμικού και τον George Church, καθηγητή γενετικής στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ που πρωτοστάτησε στις νέες προσεγγίσεις στη γονιδιακή επεξεργασία.

Οι επιστήμονες αρχικά εστίασαν στη δημιουργία ενός υβριδίου ελέφαντα-μαμούθ, για να φτιάξουν σε εργαστήρια έμβρυα που θα έχουν το DNA των μαμούθ. Η διαδικασία ξεκίνησε με τη λήψη κυττάρων του δέρματος ασιατικών ελεφάντων, οι οποίοι απειλούνται με εξαφάνιση, και τον "επαναπρογραμματισμό" τους εντός πιο "ευέλικτων" βλαστοκυττάρων που μεταφέρουν DNA μαμούθ. Τα συγκεκριμένα γονίδια που είναι υπεύθυνα για τα μαλλιά των μαμούθ, τα μονωτικά στρώματα λίπους και άλλες δυνατότητες προσαρμογής τους σε ψυχρό κλίμα αναγνωρίζονται και συγκρίνοντας τα γονιδιώματα μαμούθ που έχουν αντληθεί από την... απόψυξη των ζώων αυτών από τους πάγους, με τους ασιατικούς ελέφαντες.

Στη συνέχεια, τα έμβρυα θα μεταφερθούν σε παρένθετη μητέρα ή ενδεχομένως σε τεχνητή μήτρα. Εάν όλα πάνε βάσει σχεδίου - και ξεπεραστούν μια σειρά από καθόλου ασήμαντα εμπόδια - οι ερευνητές ελπίζουν να αποκτήσουν τα πρώτα "αντίγραφα" σε έξι χρόνια.

GUARDIAN

Σκοπός του όλου εγχειρήματος είναι να δημιουργηθεί ένα πάρκο εκτάσεως 200.000 στρεμμάτων σε μια απόμερη περιοχή της Σιβηρίας, όπου θα μπορούσαν να ζήσουν τα υβριδικά μαμούθ που θα δημιουργηθούν, όπως οι δεινόσαυροι στην ταινία Jurassic Park.

"Ο στόχος μας είναι να φτιάξουμε έναν ελέφαντα ανθεκτικό στο κρύο, αλλά θα μοιάζει και θα συμπεριφέρεται σαν μαμούθ. Όχι επειδή προσπαθούμε να ξεγελάσουμε κανέναν, αλλά επειδή θέλουμε κάτι που να ισοδυναμεί λειτουργικά με το μαμούθ, που θα αντέχει και θα είναι λειτουργικό στους -40 βαθμούς Κελσίου και θα κάνει όλα όσα κάνουν οι ελέφαντες και τα μαμούθ, ιδίως το να γκρεμίζουν δέντρα". είπε στον Guardian ο Church.

Οι επιστήμονες θεωρούν ότι με τον τρόπο αυτό θα συνδράμουν και στην αποκατάσταση της ισορροπίας στην Αρκτική περιοχή καθώς θα τονωθεί η ανάπτυξη της βλάστησης, αλλά και θα συμβάλουν στην καταπολέμηση ορισμένων επιπτώσεων της κλιματικής κρίσης.

Για παράδειγμα, γκρεμίζοντας δέντρα, τα ζώα αυτά θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην αποκατάσταση των λιβαδιών που είχε κάποτε η Αρκτική.

Ωστόσο, η παραπάνω διαδικασία δημιουργίας μαμούθ σε ένα εργαστήριο, δεν βρίσκει σύμφωνο το σύνολο τις επιστημονικής κοινότητας.

Η Heather Bushman, φιλόσοφος στο London School of Economics, δήλωσε ότι τα όποια οφέλη μπορεί να έχουν τα μαμούθ για την τούνδρα θα πρέπει να σταθμιστούν έναντι των πιθανών δεινών που ενδέχεται να βιώσουν λόγω της δημιουργίας τους από επιστήμονες, όπως αναφέρουν οι New York Times.

"Δεν έχετε μητέρα για ένα είδος που -αν είναι σαν ελέφαντας- έχει εξαιρετικά ισχυρούς δεσμούς μητέρας-βρέφους που διαρκούν για πολύ καιρό", είπε. "Μόλις υπάρχει ένα ή δύο μαμούθ στο έδαφος, ποιος φροντίζει ότι θα τα φροντίζουν;".

Το όραμα για επαναφορά των αρχαίων λιβαδιών είναι "μια συναρπαστική υπόθεση", λέει ο παλαιοικολόγος Jacquelyn Gill του Πανεπιστημίου του Μέιν. Ωστόσο, προειδοποιεί ότι οι ερευνητές εξακολουθούν να μην γνωρίζουν τις πλήρεις λεπτομέρειες για το πώς λειτουργούσαν τα οικοσυστήματα των μαμούθ, γεγονός που περιπλέκει τις σημερινές προσπάθειες.

Επομένως, "το να χρησιμοποιεί κάποιος ως δικαιολογία κάτι τέτοιο για την επαναφορά των μαμούθ - γεγονός με μεγάλες οικολογικές, κοινωνικές, ηθικές, και βιοηθικές διαστάσεις - μοιάζει πολύ σαν να βάζεις το κάρο πριν από το άλογο", σημειώνει σύμφωνα με το National Geographic.

Κάθε πείραμα που περιλαμβάνει ζώα συνοδεύεται και από ηθικές προκλήσεις. Εάν η Colossal δημιουργήσει επιτυχώς ένα υγιές υβριδικό ζώο, η "πρόκληση" γίνεται ακόμα μεγαλύτερη. Οι ελέφαντες είναι μακρόβια, εξαιρετικά ευφυή πλάσματα που διατηρούν πολύπλοκες, πολυγενετικές μητριαρχικές κοινωνίες.

Σχετικές έρευνες σε αρχαία μαμούθ δείχνουν ότι κι αυτά μοιράζονται πολλά από αυτά τα κοινωνικά χαρακτηριστικά, όπως αναφέρει το National Geographic. Πώς λοιπόν θα υπάρξει μέριμνα για να κοινωνικοποιηθούν σωστά αυτά στο πρώτο υβρίδιο μαμούθ-ελέφαντα; Και πώς θα μάθαινε ένα μελλοντικό κοπάδι αυτών των υβριδίων να επιβιώνει στην Αρκτική - και να ξεκινήσει εκ νέου την διαιώνιση του είδους;

"Δεν πρόκειται μόνο για την ύπαρξή τους, αλλά για να διασφαλιστεί ότι μόλις υπάρξουν, μπορούν να ζήσουν καλά", λέει ο Λιάο, βιοηθικός του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης στο επιστημονικό συμβουλευτικό συμβούλιο του Colossal. "Διαφορετικά, αυτό σημαίνει ότι είσαι σκληρός με αυτά τα ζώα".


πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου