Articles by "ΕΠΙΣΤΗΜΗ"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΠΙΣΤΗΜΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
(Eric Lucero/Google, Inc.)
Σύνταξη Εύη Τσιριγωτάκη

Ερευνητές χρησιμοποίησαν τον κβαντικό υπολογιστή της Google για να δημιουργήσουν μια εντελώς νέα φάση της ύλης: έναν χρονοκρύσταλλο.

Οι χρονοκρύσταλλοι έχουν την ικανότητα να εναλλάσσονται για πάντα μεταξύ δύο καταστάσεων χωρίς να χάνουν ενέργεια, με αποτέλεσμα να μην ισχύει ένας από τους σημαντικότερους νόμους της φυσικής, ο δεύτερος νόμος της θερμοδυναμικής, ο οποίος ορίζει ότι η αταξία ή εντροπία ενός απομονωμένου συστήματος πρέπει πάντα να αυξάνεται. Αυτοί οι παράξενοι χρονοκρύσταλλοι παραμένουν σταθεροί παρά το γεγονός ότι υπάρχουν σε μια συνεχή κατάσταση ροής.

Σύμφωνα με ένα ερευνητικό άρθρο που αναρτήθηκε στις 28 Ιουλίου στη βάση δεδομένων arXiv, οι επιστήμονες κατάφεραν να δημιουργήσουν τον χρονοκρύσταλλο για περίπου 100 δευτερόλεπτα χρησιμοποιώντας qubits (η εκδοχή του κβαντικού υπολογισμού για το παραδοσιακό bit του υπολογιστή) μέσα στον πυρήνα του κβαντικού επεξεργαστή Sycamore της Google.

Η ύπαρξη αυτής της παράξενης νέας φάσης της ύλης και το εντελώς νέο πεδίο φυσικών συμπεριφορών που αποκαλύπτει, αποτελεί μια σημαντική ανακάλυψη για τους φυσικούς, ειδικά καθώς οι χρονοκρύσταλλοι παρατηρήθηκαν για πρώτη φορά το 2016.

«Αυτή ήταν μια μεγάλη έκπληξη», δήλωσε στο Live Science ο Curt von Keyserlingk, φυσικός στο Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ στο Ηνωμένο Βασίλειο, ο οποίος δεν συμμετείχε στη μελέτη. «Αν ρωτούσατε κάποιον πριν από 30, 20 ή ίσως και 10 χρόνια, δεν θα το περίμενε αυτό».

Οι χρονοκρύσταλλοι είναι συναρπαστικά αντικείμενα για τους φυσικούς επειδή ουσιαστικά παρακάμπτουν τον δεύτερο νόμο της θερμοδυναμικής, έναν από τους πιο σημαντικούς νόμους της φυσικής, σύμφωνα με τον οποίον, η εντροπία πάντα αυξάνεται.

Αυτή η τάση για αύξηση της αταξίας εξηγεί πολλά πράγματα, όπως γιατί είναι ευκολότερο να ανακατεύουμε τα συστατικά σε ένα μείγμα παρά να τα διαχωρίζουμε ξανά ή γιατί τα καλώδια των ακουστικών μπερδεύονται τόσο πολύ στις τσέπες μας. Θέτει επίσης το βέλος του χρόνου, με το σύμπαν του παρελθόντος να είναι πάντα πιο τακτοποιημένο από το παρόν, Για παράδειγμα, όταν βλέπουμε ένα βίντεο αντίστροφα, μας φαίνεται παράξενο κυρίως επειδή γινόμαστε μάρτυρες της αντιφατικής αντιστροφής αυτής της εντροπικής ροής.

Οι χρονοκρύσταλλοι δεν ακολουθούν αυτόν τον κανόνα. Αντί να προσεγγίζουν σιγά σιγά τη θερμική ισορροπία, «θερμαίνονται» έτσι ώστε η ενέργεια ή η θερμοκρασία τους να κατανέμεται ισομερώς σε όλο το περιβάλλον τους, βρίσκονται ανάμεσα σε δύο ενεργειακές καταστάσεις πάνω από αυτή την κατάσταση ισορροπίας, και ανακυκλώνονται μεταξύ τους επ’ αόριστον.

«Φανταστείτε ένα σφραγισμένο κουτί γεμάτο με κέρματα το οποίο στη συνέχεια, θα κουνήσετε ένα εκατομμύριο φορές. Καθώς τα κέρματα κροταλίζουν και αναπηδούν το ένα γύρω από το άλλο, «γίνονται όλο και πιο χαοτικά, εξερευνώντας διάφορους συνδυασμούς διάταξης» μέχρι να σταματήσει το κούνημα και να ανοίξει το κουτί για να αποκαλύψει τα κέρματα σε μια τυχαία διάταξη, με περίπου τα μισά στραμμένα προς τα πάνω και τα μισά προς τα κάτω», εξήγησε ο επιστήμονας.

(Sycamore-Google)

Με τον ίδιο τρόπο που τα κέρματα μπορούν να είναι είτε κορώνα είτε γράμματα, τα qubits μπορούν να είναι είτε 1 είτε 0 – οι δύο δυνατές θέσεις σε ένα σύστημα δύο καταστάσεων – ή ένα περίεργο μείγμα των πιθανοτήτων και των δύο καταστάσεων που ονομάζεται υπέρθεση.

Αυτό που είναι περίεργο με τους χρονοκρυστάλλους, λέει ο von Keyserlingk, είναι ότι το κούνημα από τη μία κατάσταση στην άλλη, δεν μπορεί να μετακινήσει τα qubits του χρονοκρυστάλλου στη χαμηλότερη ενεργειακή κατάσταση, η οποία είναι μια τυχαία διάταξη- μπορούν μόνο να το γυρίσουν από την αρχική του κατάσταση στη δεύτερη κατάσταση και μετά πάλι πίσω.

«Είναι σαν να θυμάται πώς έμοιαζε αρχικά και επαναλαμβάνει αυτό το μοτίβο με την πάροδο του χρόνου», δήλωσε ο von Keyserlingk.

Υπό αυτή την έννοια, ένας χρονοκρύσταλλος είναι σαν ένα εκκρεμές που δεν σταματά ποτέ.

«Αν απομονώσετε φυσικά ένα εκκρεμές από το σύμπαν, ώστε να μην υπάρχει τριβή και αντίσταση του αέρα, αυτό τελικά θα σταματήσει. Και αυτό οφείλεται στον δεύτερο νόμο της θερμοδυναμικής», δήλωσε στο Live Science ο Αχιλλέας Λαζαρίδης, φυσικός στο Πανεπιστήμιο του Loughborough στο Ηνωμένο Βασίλειο, ο οποίος ήταν μεταξύ των επιστημόνων που ανακάλυψαν πρώτοι τη θεωρητική δυνατότητα της νέας φάσης το 2015.

Στην ουσία, οι μόνοι κανόνες που επιτρέπουν την ύπαρξη των χρονοκρυστάλλων, είναι αυτοί της κβαντομηχανικής. Στον κβαντικό κόσμο, τα αντικείμενα συμπεριφέρονται ταυτόχρονα και ως σημειακά σωματίδια και ως μικρά κύματα, με το μέγεθος αυτών των κυμάτων σε κάθε δεδομένη περιοχή του χώρου, να αντιπροσωπεύει την πιθανότητα να βρεθεί ένα σωματίδιο στη συγκεκριμένη θέση. Όμως η τυχαιότητα (όπως τυχαίες ατέλειες στη δομή ενός κρυστάλλου ή μια προγραμματισμένη τυχαιότητα στις δυνάμεις αλληλεπίδρασης μεταξύ των qubits) μπορεί να προκαλέσει το κύμα πιθανότητας ενός σωματιδίου να ακυρωθεί παντού, εκτός από μια πολύ μικρή περιοχή. Το σωματίδιο παραμένει ριζωμένο στη θέση του, χωρίς να μπορεί να μετακινηθεί, να αλλάξει κατάσταση ή να θερμανθεί με το περιβάλλον του, κι έτσι εντοπίζεται.

(Samuel Velasco/Quanta Magazine)

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν τη διαδικασία εντοπισμού ως βάση του πειράματός τους. Χρησιμοποιώντας 20 λωρίδες υπεραγώγιμου αλουμινίου για τα qubits τους, προγραμμάτισαν το καθένα σε μία από τις δύο πιθανές καταστάσεις. Στη συνέχεια, εκτοξεύοντας μια δέσμη μικροκυμάτων πάνω από τις λωρίδες, κατάφεραν να οδηγήσουν τα qubits τους σε εναλλαγή καταστάσεων. Οι ερευνητές επανέλαβαν το πείραμα για δεκάδες χιλιάδες εκτελέσεις και σταμάτησαν σε διαφορετικά σημεία για να καταγράψουν τις καταστάσεις στις οποίες βρίσκονταν τα qubits. Αυτό που διαπίστωσαν ήταν ότι η συλλογή από qubits άλλαζε μπρος-πίσω μεταξύ δύο μόνο διαμορφώσεων, και δεν απορροφούσαν θερμότητα ούτε από τη δέσμη μικροκυμάτων – είχαν φτιάξει έναν χρονοκρύσταλλο.

Εντόπισαν επίσης μια βασική ένδειξη ότι ο χρονοκρύσταλλος ήταν μια φάση της ύλης. Για να θεωρηθεί κάτι ως φάση, πρέπει συνήθως να είναι πολύ σταθερό απέναντι στις διακυμάνσεις. Τα στερεά δεν λιώνουν αν οι θερμοκρασίες γύρω τους μεταβάλλονται ελαφρώς- ούτε οι μικρές διακυμάνσεις προκαλούν ξαφνικά εξάτμιση ή πάγωμα των υγρών. Με τον ίδιο τρόπο, αν η δέσμη μικροκυμάτων που χρησιμοποιήθηκε για την αναστροφή των qubits μεταξύ των καταστάσεων ρυθμιζόταν ώστε να είναι κοντά αλλά ελαφρώς μακριά από τις ακριβείς 180 μοίρες που απαιτούνται για μια τέλεια αναστροφή, τα qubits εξακολουθούσαν παρ’ όλα αυτά να αναστρέφονται στην άλλη κατάσταση.

Ένα άλλο χαρακτηριστικό γνώρισμα της μετάβασης από τη μία φάση στην άλλη είναι το σπάσιμο των φυσικών συμμετριών, η ιδέα δηλαδή, ότι οι νόμοι της φυσικής είναι οι ίδιοι για ένα αντικείμενο σε οποιοδήποτε σημείο του χρόνου ή του χώρου. Ως υγρό, τα μόρια του νερού ακολουθούν τους ίδιους φυσικούς νόμους σε κάθε σημείο του χώρου και προς κάθε κατεύθυνση. Αν το νερό κρυώσει αρκετά ώστε να μετατραπεί σε πάγο, τα μόριά του θα επιλέξουν σημεία κατά μήκος μιας κρυσταλλικής δομής – ή πλέγματος – για να διαταχθούν. Ξαφνικά, τα μόρια του νερού προτίμησαν συγκεκριμένα σημεία στο χώρο, ενώ άφησαν άλλα σημεία κενά. Η χωρική συμμετρία του νερού έσπασε αυθόρμητα.

Με τον ίδιο τρόπο που ο πάγος γίνεται κρύσταλλος στο χώρο με το σπάσιμο της χωρικής συμμετρίας, οι χρονοκρύσταλλοι γίνονται έτσι με το σπάσιμο της χρονικής συμμετρίας. Στην αρχή, πριν από τη μετατροπή τους στη φάση του χρονοκρυστάλλου, η σειρά των qubits θα βιώνει μια συνεχή συμμετρία μεταξύ όλων των χρονικών στιγμών. Όμως ο περιοδικός κύκλος της δέσμης μικροκυμάτων τεμαχίζει τις συνεχείς συνθήκες που βιώνουν τα qubits σε διακριτά πακέτα (καθιστώντας τη συμμετρία που επιβάλλει η δέσμη διακριτή συμμετρία χρονικής μετάθεσης). Στη συνέχεια, με την αναστροφή μπρος-πίσω σε διπλάσια περίοδο από το μήκος κύματος της δέσμης, τα qubits δεν τηρούν τη διακριτή συμμετρία χρονικής μετάθεσης που επιβάλλει το λέιζερ. Είναι τα πρώτα αντικείμενα που γνωρίζουμε ότι είναι σε θέση να το κάνουν αυτό.

Ο έλεγχος που παρέχει το Sycamore στους ερευνητές πέρα από άλλες πειραματικές διατάξεις θα μπορούσε να το καταστήσει ιδανική πλατφόρμα για περαιτέρω έρευνα. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να βελτιωθεί. Όπως όλα τα κβαντικά συστήματα, ο κβαντικός υπολογιστής της Google πρέπει να είναι απόλυτα απομονωμένος από το περιβάλλον του για να αποτρέψει τα qubits του από το να υποστούν μια διαδικασία που ονομάζεται αποσυγκέντρωση, η οποία τελικά καταρρίπτει τα φαινόμενα κβαντικού εντοπισμού, καταστρέφοντας τον χρονοκρύσταλλο. Οι ερευνητές επεξεργάζονται τρόπους για την καλύτερη απομόνωση του επεξεργαστή τους και τον μετριασμό των επιπτώσεων της αποσυγκέντρωσης, αλλά είναι απίθανο να εξαλείψουν το φαινόμενο οριστικά.

Παρ’ όλα αυτά, το πείραμα της Google είναι πιθανό να αποτελέσει σημείο αναφοράς για τη μελέτη των χρονοκρυστάλλων στο άμεσο μέλλον. Αν και πολυάριθμα άλλα προγράμματα έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν με άλλους τρόπους κάτι που φαίνεται σα να είναι χρονοκρύσταλλοι, χρησιμοποιώντας διαμάντια, υπερρευστό ήλιο-3, οιονεί σωματίδια και συμπυκνώματα Bose-Einstein. Ωστόσο, τις περισσότερες φορές οι κρύσταλλοι που παράγονται σε αυτές τις διατάξεις διαλύονται πολύ γρήγορα και δεν μπορούν να μελετηθούν λεπτομερώς.

Η θεωρητική καινοτομία των κρυστάλλων είναι κατά κάποιο τρόπο δίκοπο μαχαίρι, καθώς οι φυσικοί δυσκολεύονται προς το παρόν να βρουν σαφείς εφαρμογές γι’ αυτούς, αν και ο von Keyserlingk έχει προτείνει ότι θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως αισθητήρες υψηλής ακρίβειας. Άλλες προτάσεις περιλαμβάνουν τη χρήση των κρυστάλλων για καλύτερη αποθήκευση μνήμης ή για την ανάπτυξη κβαντικών υπολογιστών με ακόμη ταχύτερη επεξεργαστική ισχύ.

Αλλά από μια άλλη άποψη, η σπουδαιότερη εφαρμογή των χρονοκρυστάλλων μπορεί να είναι ήδη εδώ καθώς επιτρέπουν στους επιστήμονες να διερευνήσουν τα όρια της κβαντομηχανικής.

«Σας επιτρέπει όχι απλώς να μελετήσετε αυτό που εμφανίζεται στη φύση, αλλά να το σχεδιάσετε πραγματικά και να εξετάσετε τι σας επιτρέπει και τι όχι η κβαντομηχανική», δήλωσε ο Λαζαρίδης. «Αν δεν βρίσκεις κάτι στη φύση, δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να υπάρξει – μόλις δημιουργήσαμε ένα από αυτά τα πράγματα».





ΠΗΓΗ: Live Science


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Επιστήμονες εξασφάλισαν χρηματοδότηση ύψους 15 εκατομμυρίων δολαρίων και ετοιμάζονται να δημιουργήσουν υβρίδια με DNA μαμούθ και ασιατικού ελέφαντα.

Συραγώ Λιάτσικου

Μετά την εξασφάλιση ιδιωτικής χρηματοδότησης ύψους 15 εκατομμυρίων δολαρίων, ερευνητές βρίσκονται πιο κοντά από ποτέ στο να φέρουν χιλιάδες μαμούθ πίσω στη Σιβηρία, δέκα χιλιάδες χρόνια μετά την εξαφάνισή τους, μια κίνηση που φαίνεται να εγείρει σημαντικά επιστημονικά και ηθικά ζητήματα.

Ένα ιδιαίτερα φιλόδοξο project είναι σε εξέλιξη από ομάδα επιστημόνων, οι οποίοι στοχεύουν να κλωνοποιήσουν μαμούθ και να τα εγκαταστήσουν στην αρκτική τούνδρα, με σκοπό την αποκατάσταση της ισορροπίας στην Αρκτική περιοχή καθώς θα τονωθεί η ανάπτυξη της βλάστησης.

Η προοπτική της κλωνοποίησης μαμούθ και της επιστροφής τους στην άγρια φύση έχει συζητηθεί - μερικές φορές σοβαρά - εδώ και μια δεκαετία, αλλά τη Δευτέρα οι ερευνητές ανακοίνωσαν ότι έλαβαν χρηματοδότηση η οποία πιστεύουν ότι θα μπορούσε να κάνει το όνειρό τους πραγματικότητα.
Κόκαλα από μαμούθ εντοπίζονται μετά από εκσκαφές στο Μεξικό MELITON TAPIA/MEXICO'S NATIONAL INSTITUTE OF ANTHROPOLOGY AND HISTORY VIA AP

Τα 15 εκατομμύρια δολάρια που συγκεντρώθηκαν από την εταιρεία βιοεπιστήμης και γενετικής Colossal, η οποία ιδρύθηκε από τον Ben Lamm, επιχειρηματία τεχνολογίας και λογισμικού και τον George Church, καθηγητή γενετικής στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ που πρωτοστάτησε στις νέες προσεγγίσεις στη γονιδιακή επεξεργασία.

Οι επιστήμονες αρχικά εστίασαν στη δημιουργία ενός υβριδίου ελέφαντα-μαμούθ, για να φτιάξουν σε εργαστήρια έμβρυα που θα έχουν το DNA των μαμούθ. Η διαδικασία ξεκίνησε με τη λήψη κυττάρων του δέρματος ασιατικών ελεφάντων, οι οποίοι απειλούνται με εξαφάνιση, και τον "επαναπρογραμματισμό" τους εντός πιο "ευέλικτων" βλαστοκυττάρων που μεταφέρουν DNA μαμούθ. Τα συγκεκριμένα γονίδια που είναι υπεύθυνα για τα μαλλιά των μαμούθ, τα μονωτικά στρώματα λίπους και άλλες δυνατότητες προσαρμογής τους σε ψυχρό κλίμα αναγνωρίζονται και συγκρίνοντας τα γονιδιώματα μαμούθ που έχουν αντληθεί από την... απόψυξη των ζώων αυτών από τους πάγους, με τους ασιατικούς ελέφαντες.

Στη συνέχεια, τα έμβρυα θα μεταφερθούν σε παρένθετη μητέρα ή ενδεχομένως σε τεχνητή μήτρα. Εάν όλα πάνε βάσει σχεδίου - και ξεπεραστούν μια σειρά από καθόλου ασήμαντα εμπόδια - οι ερευνητές ελπίζουν να αποκτήσουν τα πρώτα "αντίγραφα" σε έξι χρόνια.

GUARDIAN

Σκοπός του όλου εγχειρήματος είναι να δημιουργηθεί ένα πάρκο εκτάσεως 200.000 στρεμμάτων σε μια απόμερη περιοχή της Σιβηρίας, όπου θα μπορούσαν να ζήσουν τα υβριδικά μαμούθ που θα δημιουργηθούν, όπως οι δεινόσαυροι στην ταινία Jurassic Park.

"Ο στόχος μας είναι να φτιάξουμε έναν ελέφαντα ανθεκτικό στο κρύο, αλλά θα μοιάζει και θα συμπεριφέρεται σαν μαμούθ. Όχι επειδή προσπαθούμε να ξεγελάσουμε κανέναν, αλλά επειδή θέλουμε κάτι που να ισοδυναμεί λειτουργικά με το μαμούθ, που θα αντέχει και θα είναι λειτουργικό στους -40 βαθμούς Κελσίου και θα κάνει όλα όσα κάνουν οι ελέφαντες και τα μαμούθ, ιδίως το να γκρεμίζουν δέντρα". είπε στον Guardian ο Church.

Οι επιστήμονες θεωρούν ότι με τον τρόπο αυτό θα συνδράμουν και στην αποκατάσταση της ισορροπίας στην Αρκτική περιοχή καθώς θα τονωθεί η ανάπτυξη της βλάστησης, αλλά και θα συμβάλουν στην καταπολέμηση ορισμένων επιπτώσεων της κλιματικής κρίσης.

Για παράδειγμα, γκρεμίζοντας δέντρα, τα ζώα αυτά θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην αποκατάσταση των λιβαδιών που είχε κάποτε η Αρκτική.

Ωστόσο, η παραπάνω διαδικασία δημιουργίας μαμούθ σε ένα εργαστήριο, δεν βρίσκει σύμφωνο το σύνολο τις επιστημονικής κοινότητας.

Η Heather Bushman, φιλόσοφος στο London School of Economics, δήλωσε ότι τα όποια οφέλη μπορεί να έχουν τα μαμούθ για την τούνδρα θα πρέπει να σταθμιστούν έναντι των πιθανών δεινών που ενδέχεται να βιώσουν λόγω της δημιουργίας τους από επιστήμονες, όπως αναφέρουν οι New York Times.

"Δεν έχετε μητέρα για ένα είδος που -αν είναι σαν ελέφαντας- έχει εξαιρετικά ισχυρούς δεσμούς μητέρας-βρέφους που διαρκούν για πολύ καιρό", είπε. "Μόλις υπάρχει ένα ή δύο μαμούθ στο έδαφος, ποιος φροντίζει ότι θα τα φροντίζουν;".

Το όραμα για επαναφορά των αρχαίων λιβαδιών είναι "μια συναρπαστική υπόθεση", λέει ο παλαιοικολόγος Jacquelyn Gill του Πανεπιστημίου του Μέιν. Ωστόσο, προειδοποιεί ότι οι ερευνητές εξακολουθούν να μην γνωρίζουν τις πλήρεις λεπτομέρειες για το πώς λειτουργούσαν τα οικοσυστήματα των μαμούθ, γεγονός που περιπλέκει τις σημερινές προσπάθειες.

Επομένως, "το να χρησιμοποιεί κάποιος ως δικαιολογία κάτι τέτοιο για την επαναφορά των μαμούθ - γεγονός με μεγάλες οικολογικές, κοινωνικές, ηθικές, και βιοηθικές διαστάσεις - μοιάζει πολύ σαν να βάζεις το κάρο πριν από το άλογο", σημειώνει σύμφωνα με το National Geographic.

Κάθε πείραμα που περιλαμβάνει ζώα συνοδεύεται και από ηθικές προκλήσεις. Εάν η Colossal δημιουργήσει επιτυχώς ένα υγιές υβριδικό ζώο, η "πρόκληση" γίνεται ακόμα μεγαλύτερη. Οι ελέφαντες είναι μακρόβια, εξαιρετικά ευφυή πλάσματα που διατηρούν πολύπλοκες, πολυγενετικές μητριαρχικές κοινωνίες.

Σχετικές έρευνες σε αρχαία μαμούθ δείχνουν ότι κι αυτά μοιράζονται πολλά από αυτά τα κοινωνικά χαρακτηριστικά, όπως αναφέρει το National Geographic. Πώς λοιπόν θα υπάρξει μέριμνα για να κοινωνικοποιηθούν σωστά αυτά στο πρώτο υβρίδιο μαμούθ-ελέφαντα; Και πώς θα μάθαινε ένα μελλοντικό κοπάδι αυτών των υβριδίων να επιβιώνει στην Αρκτική - και να ξεκινήσει εκ νέου την διαιώνιση του είδους;

"Δεν πρόκειται μόνο για την ύπαρξή τους, αλλά για να διασφαλιστεί ότι μόλις υπάρξουν, μπορούν να ζήσουν καλά", λέει ο Λιάο, βιοηθικός του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης στο επιστημονικό συμβουλευτικό συμβούλιο του Colossal. "Διαφορετικά, αυτό σημαίνει ότι είσαι σκληρός με αυτά τα ζώα".


πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ένα φθηνό φορητό τεστ αντισωμάτων που μπορεί να ανιχνεύσει με μεγάλη ακρίβεια μόνο μέσα σε πέντε λεπτά αν κάποιος έχει στον οργανισμό του αντισώματα κατά του κοροναϊού, άρα είτε πέρασε Covid-19 στο παρελθόν είτε έχει κάνει το εμβόλιο, ανέπτυξαν ερευνητές του Πολυτεχνείου του Χονγκ Κονγκ.

Το τεστ αναλύει δείγμα είτε από το αίμα είτε από το σάλιο.

Τα αντισώματα κατά του κοροναϊού συνεχίζουν να παράγονται επί τουλάχιστον έξι μήνες. Τα υπάρχοντα τεστ αντισωμάτων είναι πιο ακριβά, πολύπλοκα και λιγότερο ακριβή. Το νέο τεστ χρησιμοποιεί οργανικά ηλεκτροχημικά τρανζίστορ που μετατρέπουν τα βιολογικά σήματα σε ηλεκτρικά.

Μία σταγόνα αίματος ή σάλιου τοποθετείται στα τρανζίστορ που είναι φτιαγμένα από χρυσό και είναι ενσωματωμένα σε μία μικρή πλαστική λωρίδα. Όταν ανιχνεύονται αντισώματα IgG, παράγονται ηλεκτρικά σήματα που στη συνέχεια διαβάζονται από μία ελαφριά φορητή συσκευή συνδεδεμένη μέσω bluetooth με ένα κινητό τηλέφωνο. Η όλη διαδικασία δεν χρειάζεται πάνω από πέντε λεπτά και το τεστ μπορεί να «πιάσει» ακόμη και χαμηλά επίπεδα αντισωμάτων.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Φενγκ Γιαν, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο επιστημονικό περιοδικό «Science Advances», σύμφωνα με το «New Scientist», σχεδιάζουν μία κλινική δοκιμή για να επιβεβαιώσουν την αποτελεσματικότητα του τεστ όχι πλέον σε εργαστηριακές αλλά σε πραγματικές συνθήκες. Αν η δοκιμή αποδειχθεί επιτυχής, οι ερευνητές θα ζητήσουν έγκριση για την κυκλοφορία του τεστ στην αγορά, με κόστος κάτω του ενός δολαρίου ανά τεμάχιο.

Η εκτίμηση του επιπέδου ανοσίας στους ανθρώπους, είτε κατόπιν εμβολιασμού είτε φυσικής νόσησης, όταν πλέον έχουν περάσει αρκετοί μήνες από το ένα ή το άλλο συμβάν, δείχνει κατά πόσο η ανοσιακή προστασία φθίνει και θα χρειαστεί μία έξτρα ενισχυτική-αναμνηστική δόση. Όμως, το νέο τεστ δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί όταν κάποιος έχει τρέχουσα λοίμωξη Covid-19, καθώς συνήθως χρειάζονται μία έως δύο εβδομάδες για να παραχθούν ανιχνεύσιμα επίπεδα αντισωμάτων στον οργανισμό.


πηγή 



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Πολύ πρόσφατη έρευνα που δημοσιεύτηκε αρχές Ιουλίου 2021 από Αμερικάνους και Ελβετούς επιστήμονες ρίχνει φως στον μηχανισμό με τον οποίο μεταλλάξεις του ιού SARS-COV-2 μπορούν να αποφεύγουν τα υπάρχοντα εμβόλια.

Ο Καθηγητής Οργανικής Χημείας-Φαρμακοχημείας του Τμήματος Χημείας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Γιώργος Κόκοτος, αναφέρει ότι αποκαλύπτεται ένας πρωτοφανής μηχανισμός σε μοριακό επίπεδο με τον οποίο ο ιός μπορεί να διαφεύγει των υπαρχόντων εμβολίων και ο οποίος σχετίζεται με μεταλλάξεις αμινοξέων της πρωτεΐνης ακίδας (spikeprotein) του ιού.Οι μεταλλάξεις αυτές ανακαλύφθηκαν σε στέλεχος του ιού που εντοπίστηκε για πρώτη φορά στην Καλιφόρνια, και ονομάζεται μετάλλαξη έψιλον.

Η πρωτεΐνη ακίδα παίζει σημαντικότατο ρόλο για την πρόσδεση του ιού στα ανθρώπινα κύτταρα και την έναρξη της λοίμωξης.

Στη μετάλλαξη έψιλον τρία αμινοξέα της πρωτεΐνης ακίδας αντικαθίστανται από διαφορετικά αμινοξέα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την αλλαγή της δομής της πρωτεΐνης στον χώρο, γεγονός που εμποδίζει πλέον τα αντισώματα να αναγνωρίσουν την πρωτεΐνη.

Τελική συνέπεια είναι να μετριάζεται η εξουδετερωτική ισχύς που έχουν τα αντισώματα που έχουν προέλθει είτε από τον εμβολιασμό είτε από προηγούμενη λοίμωξη με τον ιό.

Τέτοιες μεταλλάξεις έχουν τη δυνατότητα να αποφεύγουν και ειδικά μονοκλωνικά αντισώματα που χρησιμοποιούνται στην κλινική πράξη ως θεραπευτικά μέσα.


Η αλλαγή της δομής της πρωτεΐνης ακίδας στη μετάλλαξη έψιλον διαπιστώθηκε με ηλεκτρονική κρυομικροσκοπία και επιβεβαιώθηκε ο σχηματισμός ενός νέου δισουλφιδικού δεσμού με φασματομετρία μάζας.

Η μετάλλαξη έψιλον χαρακτηρίζεται ως μετάλλαξη ανησυχίας. Εντοπίστηκε πρώτη φορά στην Καλιφόρνια από τα τέλη του 2020(σήμερα έχουν εντοπιστεί περίπου 46.000 κρούσματα στις ΗΠΑ) και έχει εξαπλωθεί σε 34 άλλες χώρες (σε μικρό αριθμό κρουσμάτων μέχρι στιγμής).

Η κατανόηση του μηχανισμού με τον οποίο μεταλλάξεις έχουν τη δυνατότητα να μετριάζουν λίγο ή πολύ την προστατευτική δράση των αντισωμάτων προβάλλει και υπογραμμίζει την αναγκαιότητα αφενός της συνεχούς εγρήγορσης για την νόσο COVID-19 και αφετέρου της ανάπτυξης φαρμάκου που θα αντιμετωπίζει αποτελεσματικά τη νόσο σκοτώνοντας τον ιό στο αρχικό του στάδιο.





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Η KleinVision έκανε την πρώτη πτήση από πόλη σε πόλη με το ιπτάμενο αυτοκίνητό της. Το AirCar όπως το ονομάζει, διαθέτει φτερά που διπλώνουν για να μπορεί να οδηγηθεί κανονικά στον δρόμο.

Η πτήση έγινε στις 28 Ιουνίου από την πόλη Νίτρα της Σλοβακίας με προορισμό την Μπρατισλάβα. Είχε διάρκεια 35 λεπτών και ήταν η 142η επιτυχημένη προσγείωση του AirCar.

Μπορεί να φιλοξενήσει 2 επιβάτες, εξοπλίζεται με αλεξίπτωτο και για να το οδηγήσει κάποιος θα πρέπει να έχει δίπλωμα πιλότου. Το πλάτος του διαμορφώνεται από 2,24 έως 8,32 μέτρα, ανάλογα της μορφής στην οποία βρίσκεται. Σε ότι αφορά το μήκος του, αυτό φτάνει τα 6 μέτρα. Το όχημα μετατρέπεται σε αεροπλάνο μέσα σε 3 λεπτά, διαθέτει αυτόματο πιλότο και όλο τον ηλεκτρονικό εξοπλισμό που συναντά κανείς σε ένα αεροσκάφος.

Η εταιρία έχει ετοιμάσει 2 λειτουργικά πρωτότυπα AirCar. Το πρώτο παίρνει κίνηση από έναν κινητήρα της BMW απόδοσης 160 ίππων και έχει ολοκληρώσει περισσότερες από 40 ώρες δοκιμαστικών πτήσεων. Έχει πετάξει σε ύψος 8.200 ποδιών (2,5 χλμ) και μπορεί να πιάσει ταχύτητα πτήσης έως 190 χλμ/ώρα. Το δεύτερο αποδίδει 300 άλογα, μπορεί να πιάσει τα 300 χλμ/ώρα και έχει αυτονομία 1.000 χιλιομέτρων.






πηγή



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Για τη σχέση ηθικής και επιστήμης κατά τη διάρκεια της πανδημίας τοποθετήθηκε ο διακεκριμένος καθηγητής Παθολογίας – Επιδημιολογίας και Πληθυσμιακής Υγείας του Πανεπιστημίου Stanford και μέλος της Αμερικανικής Εθνικής Ιατρικής Ακαδημίας, Γιάννης Ιωαννίδης.

Ο καθηγητής έκανε λόγο, μεταξύ άλλων, για πίεση που δέχονται οι επιστήμονες η οποία -όπως ισχυρίστηκε- τούς οδηγεί να ακολουθούν τις εντολές κυβερνήσεων και επιχειρηματιών.

«Πρέπει να διασφαλίσουμε πως οι επιστήμονες μπορούν να μιλήσουμε ως ελεύθεροι άνθρωποι, να μιλήσουμε με θάρρος, σύνεση και τη σωστή δόση αβεβαιότητας. Οι επιστήμονες πρέπει να μιλούν χωρίς να φοβούνται να πληρώσουν τον λογαριασμό των πολιτικών ή κάποιων άλλων επιχειρηματικών συμφερόντων. Οι επιστήμονες μπορεί πολλές φορές να σκεφτούν τι θα γίνει για την δική τους χρηματοδότηση εάν εμφανιστούν ως επαναστάτες μέσα στο σύστημα, καθώς την επόμενη φορά που θα ζητήσω χρηματοδότηση από κάποιον οργανισμό, ίσως με μηδενίσουν» ανέφερε χαρακτηριστικά.

Παράλληλα, υποστήριξε πως αρκετοί επιστήμονες εμφανίζονται διστακτικοί να μιλήσουν για όσα βιώνουν τον τελευταίο χρόνο, με κάποιους από αυτούς μάλιστα -σύμφωνα πάντα με τον ίδιο- να δέχονται μέχρι και απειλές.

«Αμέτρητοι επιστήμονες που είχαν φτάσει στην κορυφή της ιεραρχίας τού έστελναν μηνύματα πως ‘δεν μπορώ να κάνω τίποτα’, ‘δεν μπορώ να μιλήσω’, ‘φοβάμαι να μιλήσω’, ‘εάν βγω να μιλήσω θα με καταστρέψουν, θα με τελειώσουν, θα με ποδοπατήσουν’» υπογράμμισε, κάνοντας λόγο για συμβιβασμό αρκετών επιστημόνων.


Δείτε το επίμαχο απόσπασμα







Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Η ανακάλυψη αυτή εγείρει ερωτηματικά για τους μηχανισμούς που χρησιμοποίησε αυτός ο πολυκύτταρος οργανισμός ώστε να αντέξει αυτή τη μακρά «νάρκη», ανέφερε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Στας Μαλάβιν, ένας από τους συγγραφείς του άρθρου που δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Current Biology.

Ένα μικροσκοπικό ζώο, που αποκαλείται βδελλοειδές τροχοφόρο, «αναστήθηκε» αφού παρέμεινε σε συνθήκες κατάψυξης στη Σιβηρία επί σχεδόν 24.000 χρόνια και κατόπιν κατάφερε να κλωνοποιήσει τον εαυτό του, ανακοίνωσαν σήμερα Ρώσοι επιστήμονες.

Η ανακάλυψη αυτή εγείρει ερωτηματικά για τους μηχανισμούς που χρησιμοποίησε αυτός ο πολυκύτταρος οργανισμός ώστε να αντέξει αυτή τη μακρά «νάρκη», ανέφερε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Στας Μαλάβιν, ένας από τους συγγραφείς του άρθρου που δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Current Biology.

«Η έκθεσή μας είναι η πιο ισχυρή απόδειξη μέχρι σήμερα ότι τα πολυκύτταρα ζώα μπορούν να αντέξουν δεκάδες χιλιάδες χρόνια σε συνθήκες κρυπτοβίωσης, μια κατάσταση κατά την οποία ο μεταβολισμός τους σταματά σχεδόν ολοσχερώς», εξήγησε ο Μαλάβιν, που εργάζεται στο Ινστιτούτο Φυσικοχημικών και Βιολογικών Προβλημάτων στο Πούσινο της Ρωσίας.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν ένα γεωτρύπανο για να συλλέξουν δείγματα από τον ποταμό Αλαζέια, στη ρωσική Αρκτική και κατόπιν, με την τεχνική της ραδιοχρονολόγησης, συμπέραναν ότι η ηλικία του δείγματος κυμαίνεται μεταξύ 23.960-24.485 ετών.

Στο παρελθόν είχαν εντοπίσει και μονοκύτταρα μικρόβια, ικανά να επιτελέσουν τον ίδιο «άθλο».

Όσον αφορά τους πολυκύτταρους οργανισμούς, έχει αναφερθεί η περίπτωση ενός νηματώδους, ηλικίας 30.000 ετών, που επέστρεψε στη ζωή. Βρύα και ορισμένα άλλα ήδη φυτών αναγεννήθηκαν επίσης, αφού παρέμειναν κάτω από τους πάγους για χιλιάδες χρόνια.

Τα τροχοφόρα προστίθενται επομένως στον κατάλογο των οργανισμών που φαίνεται ότι μπορούν να επιβιώνουν επ’ αόριστον, σύμφωνα με τον Μαλάβιν.

Μετά την «απόψυξή» του, το ζώο κατάφερε να αναπαραχθεί με το μηχανισμό της παρθενογένεσης.

Τα βδελλοειδή τροχοφόρα, μήκους περίπου μισού χιλιοστού, ζουν γενικά σε γλυκά νερά.

«Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτόν τον οργανισμό ως μοντέλο για να μελετήσουμε την επιβίωση στην ψύξη και την ξήρανση σε αυτήν την ομάδα ζώων και να την συγκρίνουμε με άλλα ανθεκτικά ζώα, όπως είναι τα νηματώδη, τα βραδύπορα και άλλα», πρόσθεσε ο Μαλάβιν.


Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Το είδαμε εδώ, η φωτο από theguardian.com


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Αυτό που φάνταζε για τους πολλούς ως ένα ακόμα τρομακτικό σενάριο ποδηγέτησης κι ελέγχου των πολιτών ενώ κατ' άλλους θεωρείται μια μεγάλη μέρα για την επιστήμη μάλλον έφτασε.

Σύμφωνα με ανακοίνωση ερευνητών στο Columbia Engineering 
δημιουργήθηκε αυτό που, όπως λένε, είναι το μικρότερο σύστημα μεμονωμένου τσιπ (single-chip system), όγκου κάτω του 0,1 κυβικού χιλιοστού- μικρό σαν κόκκο σκόνης και ορατό μόνο με μικροσκόπιο.

Η επικοινωνία με αυτό, καθώς και η τροφοδοσία του με ενέργεια, γίνεται μέσω μικροκυμάτων. Η σχετική έρευνα δημοσιεύτηκε στο Science Advances.

«Θέλαμε να δούμε πόσο μακριά μπορούσαμε να πάμε τα όρια ως προς το πόσο μικρό θα μπορούσαμε να κάνουμε ένα λειτουργικό τσιπ» είπε ο επικεφαλής της έρευνας, Κεν Σέπαρντ. «Είναι μια νέα ιδέα “τσιπ ως σύστημα”- ένα τσιπ που, μόνο του, χωρίς τίποτα άλλο, αποτελεί ένα πλήρως λειτουργικό ηλεκτρονικό σύστημα. Αυτό θα ήταν επαναστατικό για την ανάπτυξη ασύρματων, μικροσκοπικών ιατρικών συσκευών που μπορούν να αντιλαμβάνονται διαφορετικά πράγματα, να χρησιμοποιούνται σε κλινικές εφαρμογές και να εγκριθούν για ανθρώπινη χρήση».

Στην ομάδα συμμετείχε και η Ελίζα Κονοφάγου, διακεκριμένη επιστήμονας- καθηγήτρια Βιοϊατρικής Μηχανολογίας και καθηγήτρια ακτινολογίας, καθώς και ο Στίβεν Λη, διδακτορικός στο εργαστήριο της κ. Κονοφάγου. Ο σχεδιασμός έγινε από τον διδακτορικό Τσεν Σι.

Το τσιπ, που είναι πλήρως εμφυτεύσιμο, κατασκευάστηκε στην Taiwan Semiconductor Manufacturing Company με επιπλέον τροποποιήσεις στις εγκαταστάσεις του Columbia και το City University of New York Advanced Science Research Center (ASRC) Nanofabrication Facility.

Όπως είπε ο Σέπαρντ, «είναι ένα καλό παράδειγμα τεχνολογίας “πέρα από τον Μουρ”- παρουσιάσαμε νέα υλικά σε στάνταρ συμπληρωματικό μεταλλικό οξείδιο- ημιαγωγό για να παρέχουμε νέες λειτουργίες».

Όπως είπε η κ. Κονοφάγου, «οι υπέρηχοι συνεχίζουν να αναπτύσσονται ως προς την κλινική τους σημασία, καθώς καθίστανται διαθέσιμα νέα εργαλεία και τεχνικές. Αυτή η δουλειά συνεχίζει αυτή την τάση».

Στόχος της ομάδας είναι η ανάπτυξη τσιπ που μπορούν να εισαχθούν στο σώμα με υποδερμική βελόνα και να επικοινωνούν μέσω υπερήχων, παρέχοντας πληροφορίες σχετικά με κάτι που μετρούν τοπικά. Υπάρχουσες συσκευές μετρούν τη θερμοκρασία του σώματος, ωστόσο η ομάδα δουλεύει πάνω σε πολλές άλλες εφαρμογές.

Σημειώνεται πως εμφυτεύματα χρησιμοποιούνται ήδη ευρέως για την παρακολούθηση και καταγραφή βιολογικών σημάτων/ ενδείξεων και την αντιμετώπιση ασθενειών. Το ενδιαφέρον για τον σχεδιασμό ασύρματων, μικρών και εμφυτεύσιμων ιατρικών συσκευών είναι μεγάλο, καθώς θα επέτρεπαν λεπτομερή παρατήρηση ζωτικών ενδείξεων για ιατρικούς σκοπούς- από τη θερμοκρασία μέχρι τα επίπεδα γλυκόζης ή εφίδρωσης.





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Photo: via REUTERS / NASA/JPL-Caltech/ASU

Το Ingenuity, το μικρό ελικόπτερο της NASA, κατάφερε να πετάξει για δεύτερη φορά σήμερα στον Άρη, μετά την πρώτη, ιστορική πτήση της Δευτέρας, όπως ανακοίνωσε η αμερικανική διαστημική υπηρεσία.

Η πτήση αυτή ήταν πιο ριψοκίνδυνη, αφού το ελικόπτερο πήγε πιο ψηλά και για περισσότερο χρόνο: η συνολική της διάρκεια ήταν 51,9 δευτερόλεπτα, ενώ την Δευτέρα παρέμεινε στον αέρα μόνο για 39,1 δευτερόλεπτα.

Το ελικόπτερο απογειώθηκε στις 11.33 (ώρα Ελλάδας) και έφτασε σε ύψος τα 5 μέτρα (από 3 στην πρώτη πτήση). Για πρώτη φορά μάλιστα έκανε και μια πλευρική κίνηση, πετυχαίνοντας έτσι δύο από τους φιλόδοξους στόχους της NASA.

«Μοιάζει απλό, όμως υπάρχουν τόσοι άγνωστοι παράγοντες στο πώς θα πετάξουμε ένα ελικόπτερο στον Άρη. Για αυτό είμαστε εκεί, για να βρούμε απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα», εξήγησε ο Χάβαρντ Γκριπ, ένας από τους χειριστές του.

Τα δεδομένα που περισυνελέγησαν φαίνεται να δείχνουν ότι η δεύτερη πτήση «ανταποκρίνεται στις προσδοκίες», είπε ο Μπομπ Μπάλαραμ, ο επικεφαλής μηχανικός του προγράμματος αυτού. «Έχουμε στο ενεργητικό μας δύο πτήσεις στον Άρη, αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν ακόμη πολλά πράγματα να μάθουμε αυτόν τον μήνα με το Ingenuity», πρόσθεσε.

Η NASA σχεδιάζει και άλλες πτήσεις με το μικρό ελικόπτερο, όμως η διάρκεια ζωής του Ingenuity θα καθοριστεί από τον τρόπο που θα προσεδαφίζεται κάθε φορά», εξήγησε η Μίμι Αούνγκ, επικεφαλής του προγράμματος, τονίζοντας ότι η υπηρεσία θέλει να ωθήσει το ελικόπτερο «μέχρι τα όριά του».

Το πείραμα του Ingenuity θα σταματήσει, ό,τι και αν συμβεί, με τη συμπλήρωση ενός μήνα, ώστε το ρομποτικό σκάφος Perseverance, με το οποίο έφτασε το ελικόπτερο στον Άρη, να επικεντρωθεί στη βασική αποστολή του: να αναζητήσει ίχνη παρελθούσας ζωής στον Κόκκινο Πλανήτη.


Πηγές: ΑΜΠΕ, AFP, naftemporiki.gr




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
«Ένα κβαντικό δίκτυο θα ανοίξει μία γκάμα νέων εφαρμογών, από επικοινωνίες και υπολογιστικό "νέφος" απαραβίαστα από χάκερ μέχρι την πλήρη προστασία της ιδιωτικότητας των χρηστών»


Ολλανδοί ερευνητές ανακοίνωσαν ότι δημιούργησαν το πρώτο κβαντικό δίκτυο πολλαπλών κόμβων, το οποίο συνδέει τρεις κβαντικούς επεξεργαστές μεταξύ τους.

Πρόκειται για ένα σημαντικό ορόσημο στον δρόμο προς την υλοποίηση του κβαντικού διαδικτύου στο όχι πολύ μακρινό μέλλον.

Οι ερευνητές της κοινοπραξίας QuTech και του Πολυτεχνείου του Ντελφτ, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Science», σκοπεύουν -σταδιακά- να προσθέσουν περισσότερα κβαντικά bits στο δίκτυό τους, καθώς και υψηλότερου επιπέδου «στρώματα» υλικού (hardware) και λογισμικού (software).

Ερευνητές σε πολλά εργαστήρια ανά τον κόσμο εργάζονται για τη δημιουργία ενός κβαντικού διαδικτύου που θα μπορεί να συνδέει δύο οποιεσδήποτε κβαντικές συσκευές, όπως υπολογιστές ή αισθητήρες, σε μεγάλες αποστάσεις. Ενώ το σημερινό ίντερνετ μεταφέρει πληροφορίες σε μορφή bits που μπορεί να είναι είτε 0 είτε 1, ένα μελλοντικό κβαντικό ίντερνετ θα χρησιμοποιεί κβαντικά bits που θα είναι ταυτόχρονα 0 και 1, κάτι που θα τους προσδίδει τρομερά μεγαλύτερη υπολογιστική ισχύ σε σχέση με σήμερα.

«Ένα κβαντικό δίκτυο θα ανοίξει μία γκάμα νέων εφαρμογών, από επικοινωνίες και υπολογιστικό "νέφος" απαραβίαστα από χάκερ μέχρι την πλήρη προστασία της ιδιωτικότητας των χρηστών και την υψηλότατης ακρίβειας τήρηση του χρόνου. Και -όπως με το ίντερνετ πριν 40 χρόνια- θα υπάρξουν πιθανότατα πολλές εφαρμογές που σήμερα δεν μπορούμε να προβλέψουμε», δήλωσε ο ερευνητής Ματέο Πομπίλι.

Τα πρώτα βήματα για ένα κβαντικό ίντερνετ έγιναν την προηγούμενη δεκαετία με τη σύνδεση δύο κβαντικών συσκευών μέσω μίας άμεσης φυσικής σύνδεσης. Όμως, είναι ζωτικό να καταστεί εφικτή η μεταφορά κβαντικών πληροφοριών μέσω ενδιάμεσων κόμβων, ανάλογων των «ρούτερ» του κλασσικού διαδικτύου.

Επιπλέον, αρκετές -πολλά υποσχόμενες- εφαρμογές του κβαντικού διαδικτύου εξαρτώνται από το φαινόμενο της κβαντικής διεμπλοκής και τη μεταφορά κβαντικά «διαπλεκόμενων» bits ανάμεσα σε πολλαπλούς κόμβους.

Οι Ολλανδοί ερευνητές είναι οι πρώτοι διεθνώς που συνέδεσαν δύο κβαντικούς επεξεργαστές, όχι άμεσα μεταξύ τους, αλλά μέσω ενός ενδιάμεσου κόμβου, πετυχαίνοντας παράλληλα κβαντική διεμπλοκή ανάμεσα σε πολλαπλούς μεμονωμένους κβαντικούς επεξεργαστές.

Το ολλανδικό -ακόμη στοιχειώδες- κβαντικό δίκτυο αποτελείται από τρεις κβαντικούς κόμβους που βρίσκονται σε κάποια απόσταση μεταξύ τους μέσα στο ίδιο κτίριο. Ο μεσαίος κόμβος έχει φυσική διασύνδεση με τους άλλους δύο κόμβους.

«Το μελλοντικό κβαντικό διαδίκτυο θα αποτελείται από αμέτρητες κβαντικές συσκευές και ενδιάμεσους κόμβους», ανέφερε ο επικεφαλής ερευνητής Ρόναλντ Χάνσον. Η πρώτη δοκιμή του ολλανδικού κβαντικού δικτύου εκτός εργαστηρίου, σε υπάρχοντα τηλεπικοινωνιακά δίκτυα, προγραμματίζεται να έχει υλοποιηθεί έως το τέλος του 2022.



πηγή, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ερευνητές στην Κίνα και τις Ηνωμένες Πολιτείες δημιούργησαν για πρώτη φορά «χιμαιρικά» έμβρυα τα οποία επιβίωσαν για σημαντικό χρονικό διάστημα – έως και 20 ημέρες. Η έρευνα αυτή, παρά τα ηθικά ζητήματα που προκύπτουν, μπορεί να συμβάλλει στον τομέα της αναπτυξιακής βιολογίας και της εξέλιξης. Μπορεί επίσης να συμβάλλει στην ανάπτυξη νέων μοντέλων ανθρώπινης βιολογίας και ασθενειών. Το σχετικό άρθρο δημοσιεύθηκε στις 15 Απριλίου στο περιοδικό «Cell».

«Καθώς δεν μπορούμε να πραγματοποιήσουμε συγκεκριμένους τύπους πειραμάτων σε ανθρώπους, είναι σημαντικό να έχουμε καλύτερα μοντέλα για να μελετήσουμε και να κατανοήσουμε με μεγαλύτερη ακρίβεια την ανθρώπινη βιολογία και τις ασθένειες», δήλωσε ο κύριος συγγραφέας Juan Carlos Izpisua Belmonte, καθηγητής στο Gene Expression Laboratory στο Ινστιτούτο Βιολογικών Επιστημών Salk, στην Τσεχία. «Ένας σημαντικός στόχος της πειραματικής βιολογίας είναι η ανάπτυξη μοντέλων συστημάτων που επιτρέπουν τη μελέτη ανθρώπινων ασθενειών υπό συνθήκες in vivo».


Τι είναι οι χίμαιρες

Η χίμαιρα είναι ένας οργανισμός του οποίου τα κύτταρα προέρχονται από δύο ή περισσότερα «άτομα», με τις πρόσφατες έρευνες να στρέφονται σε συνδυασμούς διαφορετικών ειδών. Η λέξη προέρχεται από το πλάσμα της ελληνικής μυθολογίας που είχε μέρος λιονταριού, μέρος κατσίκας και μέρος φιδιού.

Τη δεκαετία του 1970, οι επιστήμονες ξεκίνησαν να δημιουργούν χιμαιρικά έμβρυα από κύτταρα ποντικού και αρουραίου, τα οποία όμως δεν επιζούσαν για πολύ στον δοκιμαστικό σωλήνα.

Η ευκαιρία που κατέστησε δυνατή την τρέχουσα μελέτη ήρθε το 2020 όταν η συνεργαζόμενη ομάδα αυτής της μελέτης – με επικεφαλής τον Weizhi Ji του Πανεπιστημίου Επιστήμης και Τεχνολογίας Kunming στο Yunnan της Κίνας – δημιούργησε τεχνολογία που επέτρεψε στα έμβρυα των πιθήκων να παραμείνουν ζωντανά και να αναπτυχθούν εξωσωματικά για ένα εκτεταμένο χρονικό διάστημα.



Στην τρέχουσα μελέτη, έξι ημέρες μετά τη δημιουργία τους, οι επιστήμονες χορήγησαν στο κάθε έμβρυο 25 πολυδύναμα βλαστοκύτταρα, ικανά να διαφοροποιούνται και να δίνουν μια ποικιλία διαφορετικών ιστών. Την επόμενη μέρα, ανιχνεύθηκαν ανθρώπινα βλαστοκύτταρα σε 132 έμβρυα. Μετά από 10 ημέρες, 103 από τα χιμαιρικά έμβρυα εξακολουθούσαν να αναπτύσσονται. Η επιβίωση άρχισε σύντομα να μειώνεται, και μέχρι την 19η ημέρα, μόνο τρία έμβρυα παρέμεναν ζωντανά. Είναι σημαντικό, ωστόσο, ότι το ποσοστό των ανθρώπινων κυττάρων στα έμβρυα παρέμεινε υψηλό καθ’ όλη τη διάρκεια της ανάπτυξης.

Οι ερευνητές πραγματοποίησαν μεταγραφική ανάλυση τόσο στα ανθρώπινα όσο και στα κύτταρα των εμβρύων. «Από αυτές τις αναλύσεις, εντοπίστηκαν αρκετά μονοπάτια επικοινωνίας τα οποία είτε ήταν νέα είτε ενισχύθηκαν στα χιμαιρικά κύτταρα», εξηγεί ο Belmonte. «Η κατανόηση των μονοπατιών που εμπλέκονται στην επικοινωνία με χιμαιρικά κύτταρα θα μας επιτρέψει να ενισχύσουμε ενδεχομένως αυτήν την επικοινωνία και να αυξήσουμε την αποτελεσματικότητα του χιμαιρισμού σε ένα είδος ξενιστή που είναι εξελικτικά πιο μακρινός από τον άνθρωπο».

Το σημαντικό επόμενο βήμα για τους επιστήμονες θα πρέπει να είναι η αξιολόγηση όλων των μοριακών οδών που εμπλέκονται σε αυτήν την επικοινωνία μεταξύ των ειδών, με τον άμεσο στόχο να βρεθούν εκείνες οι διαδρομές που είναι ζωτικής σημασίας για την αναπτυξιακή διαδικασία. Μακροπρόθεσμα, οι ερευνητές ελπίζουν να χρησιμοποιήσουν τις χίμαιρες όχι μόνο για να μελετήσουν την πρώιμη ανάπτυξη του ανθρώπου και να μοντελοποιήσουν τις ασθένειες αλλά και για να αναπτύξουν νέες προσεγγίσεις σχετικά με τον έλεγχο των φαρμάκων, καθώς και να δημιουργήσουν δυνητικά μεταμοσχεύσιμα κύτταρα, ιστούς ή όργανα.

Ένα άρθρο που συνοδεύει το δημοσίευμα στο «Cell» περιγράφει πιθανές ηθικές εκτιμήσεις γύρω από τη δημιουργία χιμαιρών πρωτευόντων ανθρώπου / μη ανθρώπου. Ο Izpisua Belmonte σημειώνει ότι «είναι ευθύνη μας ως επιστήμονες να διεξάγουμε την έρευνά μας προσεκτικά, ακολουθώντας όλες τις ηθικές, νομικές και κοινωνικές κατευθυντήριες γραμμές που ισχύουν». Προσθέτει δε, ότι πριν ξεκινήσει αυτό το έργο, «διεξήχθησαν δεοντολογικές διαβουλεύσεις και κριτικές τόσο σε θεσμικό επίπεδο όσο και σε άλλους επιστήμονες βιοηθικής. Αυτή η εξονυχιστική και λεπτομερής διαδικασία καθοδήγησε τα πειράματά μας».



πηγή Phys, το είδαμε εδώ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου





Επιστήμονες πραγματοποίησαν αλληλούχιση του αρχαιότερου DNA του Homo sapiens και ανακάλυψαν ότι πολλοί από τους πρώτους ανθρώπους της Ευρώπης είχαν γονίδια Νεάντερταλ στα γενεαλογικά τους δέντρα. Ωστόσο, δεν σχετίζονται με μεταγενέστερους Ευρωπαίους, σύμφωνα με δύο μελέτες γονιδιωμάτων που χρονολογούνται πριν από 45.000 χρόνια και τα οποία βρέθηκαν σε σπήλαια στη Βουλγαρία και την Τσεχία.

Από την έρευνα προκύπτουν νέα στοιχεία σύμφωνα με τα οποία, οι σύγχρονοι άνθρωποι έρχονταν συχνά σε επαφή με τους Νεάντερταλ και άλλους εξαφανισμένους συγγενείς τους.

Η γενετική ιστορία των πρώτων ανθρώπων στην Ευρώπη και την Ασία είναι ακόμα ελλιπής. Αν και οι ερευνητές έχουν ήδη αλληλουχήσει DNA από τους Νεάντερταλ και άλλους εξαφανισμένους συγγενείς τους που χρονολογούνται πριν από 430.000 χρόνια, έχουν έλλειψη γενετικών πληροφοριών από την Μουστιαία Περίοδο -την ιδιαίτερη περίοδο της Παλαιολιθικής περιόδου, η οποία διαρκεί από το 100.000 έως το 40.000 π.Χ.



Τα γονιδιώματα που ανήκουν σε ανθρώπους από τη Σιβηρία και τη Ρουμανία δεν έδειξαν καμία σχέση με μεταγενέστερα κύματα Ευρωπαίων, αλλά ένα απολίθωμα ηλικίας 40.000 ετών από την Κίνα, συνδέεται εν μέρει με τους σύγχρονους πληθυσμούς της Ανατολικής Ασίας.

Αυτοί οι πρώτοι Ευρασιάτες έφεραν το DNA των Νεάντερταλ. Οι ερευνητές πίστευαν ότι προήλθε, πιθανώς, από τη διασταύρωση των αρχαίων ανθρωπίδων στη Μέση Ανατολή πριν από 50.000-60.000 χρόνια. Ωστόσο, το 2015, όταν οι επιστήμονες εξέτασαν το γονιδίωμα ενός άνδρα που έζησε στην περιοχή Peștera cu Oase στη Ρουμανία πριν από περίπου 40.000 χρόνια, διαπίστωσαν ότι είχε κληρονομήσει αυτό το DNA από κάποιον πρόγονό του που είχε διασταυρωθεί με Νεάντερταλ, περίπου τέσσερις με έξι γενιές πιο πίσω στο γενεαλογικό του δέντρο.

Η ανακάλυψη αυτή ήταν η πρώτη ένδειξη ότι οι Homo sapiens είχαν σεξουαλικές επαφές με τους Homo neanderthalensis στην περιοχή της Ευρώπης. Οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν αν αυτές οι διασταυρώσεις ήταν συχνές στην Ευρώπη. Πάντως, ο συγκεκριμένος έζησε περίπου την εποχή που οι πληθυσμοί των Νεάντερταλ άρχισαν να εξαφανίζονται από την περιοχή.



Οι τελευταίες μελέτες γονιδιώματος, οι οποίες δημοσιεύθηκαν στις 7 Απριλίου, σύμφωνα με το περιοδικό «Nature», αποσαφηνίζουν τις σχέσεις μεταξύ των πρώτων σύγχρονων ανθρώπων της Ευρώπης, Homo sapiens και Νεάντερταλ, αλλά θέτουν νέα ερωτήματα. Μια μελέτη, που επίσης δημοσιεύθηκε στο «Nature», βασίζεται σε ένα δόντι και υπολείμματα που ανακαλύφθηκαν στο σπήλαιο Μπάχο Κίρο (Bacho Kiro) στη Βουλγαρία. Η άλλη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο «Nature Ecology and Evolution», εξετάζει ένα σχεδόν πλήρες κρανίο από το σπήλαιο Zlatý kůň στην Τσεχία.

Τα απολιθώματα που βρέθηκαν στο βουλγαρικό σπήλαιο χρονολογούνται προ 45.900 και 42.600 ετών, και είχαν πρόσφατους προγόνους Νεάντερταλ, σύμφωνα με την επιστημονική ομάδα με επικεφαλής την μοριακό βιολόγο Mateja Hajdinjak και τον εξελικτικό γενετιστή Svante Pääbo από το Ινστιτούτο Max Planck (MPI–EVA) στη Λειψία της Γερμανίας.

Οι σημερινοί άνθρωποι μη αφρικανικής καταγωγής έχουν κληρονομήσει από τους Νεάντερταλ περίπου το 2% των γονιδίων τους, αλλά τα απολιθώματα των ανθρώπων που βρέθηκαν στο σπήλαιο Μπαχο Κίρο είχαν ελαφρώς περισσότερα- 3,4-3,8%– και τα τμήματα χρωμοσωμάτων – τα οποία συντομεύονται σε διαδοχικές γενιές – ήταν σημαντικά μεγαλύτερα.

Μετρώντας αυτά τα τμήματα, οι ερευνητές υπολόγισαν ότι οι άνθρωποι που έζησαν στο Μπάχο Κίρο είχαν προγόνους Νεάντερταλ περίπου έξι με επτά γενιές πίσω και, πιθανώς, στην Ευρώπη, όχι στη Μέση Ανατολή.

«Μελετήσαμε αυτά τα τεράστια τμήματα. Ήταν εκπληκτικό», λέει η Hajdinjak, η οποία σήμερα εργάζεται στο Ινστιτούτο βιοϊατρικής έρευνας Francis Crick στο Λονδίνο και ήταν μέλος της ομάδας που εντόπισε τα ίδια μοτίβα στο γονιδίωμα του ανθρώπινου απολιθώματος που βρέθηκε στη Ρουμανία.



Η καταγωγή Νεάντερταλ του γυναικείου κρανίου που ανακαλύφθηκε στο τσεχικό σπήλαιο χρονολογείται ακόμη πιο παλιά, 70-80 γενιές πίσω (2.000–3.000 χρόνια πίσω), λέει ο Johannes Krause, παλαιογενετιστής στο Ινστιτούτο Max Planck που ηγήθηκε της μελέτης. Η ομάδα του δεν μπόρεσε να χρονολογήσει το κρανίο με ακρίβεια, λόγω μόλυνσης. Αλλά με βάση τη γενεαλογική της καταγωγή, ο Krause υποψιάζεται ότι είναι άνω των 45.000 ετών. «Πλέον έχουμε μερικά από τα αρχαιότερα ανθρώπινα γονιδιώματα που έχουν ανακαλυφθεί», προσθέτει η Hajdinjak.

Τα ευρήματα από το βουλγαρικό σπήλαιο και το τσεχικό δεν σχετίζονται με τους νεότερους Ευρωπαίους, αρχαίους ή μοντέρνους, πράγμα που σημαίνει ότι οι γενεαλογίες τους πρέπει να εξαφανίστηκαν από την περιοχή. Όμως η Hajdinjak και οι συνάδελφοί της διαπίστωσαν ότι οι άνθρωποι του Μπάχο Κίρο είχαν κάποια σχέση με τους σύγχρονους ανατολικούς Ασιάτες και τους ιθαγενείς Αμερικανούς. Η Hajdinjak εκτιμά ότι τα απολιθώματα στο βουλγαρικό σπήλαιο προέρχονται από έναν πληθυσμό που κάποτε ζούσε στην Ευρασία, αλλά έφυγε από την Ευρώπη και εξαπλώθηκε στην Ασία.

«Το γεγονός ότι αρκετοί άνθρωποι από το Μπάχο Κίρο είχαν πολύ πρόσφατους συγγενείς Νεάντερταλ υποδηλώνουν ότι οι ομάδες διασταυρώνονταν συχνά στην Ευρώπη», λέει η Marie Soressi, αρχαιολόγος στο Πανεπιστήμιο του Λάιντεν στην Ολλανδία, η οποία σχεδιάζει να εξετάσει την ευρωπαϊκή αρχαιολογία μέσω αυτής της προσέγγισης.

Τα λίθινα εργαλεία και άλλα αντικείμενα που είναι κοινά στην Παλαιολιθική περίοδο και διαφέρουν από αυτά των Νεάντερταλ, θα μπορούσαν να είναι προϊόν πολιτιστικών ανταλλαγών ή ακόμη και επιμιξία πληθυσμών. «Θέλουμε πραγματικά να κατανοήσουμε καλύτερα τι συνέβη, ποια ήταν η ιστορική διαδικασία και πόσο ειρηνικές ήταν αυτές οι συναντήσεις», αναφέρει η Soressi.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Οι δυνάμεις τις οποίες βιώνουμε καθημερινά υπάγονται σε τέσσερις κατηγορίες: Βαρύτητα, ηλεκτρομαγνητική δύναμη, ισχυρή πυρηνική, ασθενής πυρηνική. Ωστόσο, φυσικοί θεωρούν ότι έχουν βρει πιθανά σημάδια μιας πέμπτης θεμελιώδους δύναμης της φύσης, στο πλαίσιο ερευνών που έγιναν σε εργαστήριο κοντά στο Σικάγο των ΗΠΑ.

Οι τέσσερις θεμελιώδεις δυνάμεις/ βασικές αλληλεπιδράσεις στη φύση διέπουν τους τρόπους με τους οποίους τα αντικείμενα και σωματίδια στο σύμπαν αλληλεπιδρούν μεταξύ τους- για παράδειγμα η βαρύτητα κάνει τα πράγματα να πέφτουν στο έδαφος και τα βαριά αντικείμενα συμπεριφέρονται σαν να είναι κολλημένα στο έδαφος.

Όπως αναφέρει το BBC, το βρετανικό STFC (Science and Technology Facilities Council) εκτιμά πως τα νέα αποτελέσματα παρέχουν ισχυρά στοιχεία για την ύπαρξη ενός άγνωστου υποατομικού σωματιδίου ή νέας δύναμης.

Παρόλα αυτά, τα αποτελέσματα από το πείραμα Muon f-2 δεν οδηγούν σε ακλόνητο, επιβεβαιωμένο συμπέρασμα ακόμα, καθώς υπάρχει 1 πιθανότητα στις 40.000 να πρόκειται για στατιστικό λάθος.

Ο καθηγητής Μαρκ Λάνκαστερ, επικεφαλής του πειράματος για το Ηνωμένο Βασίλειο, είπε στο BBC News πως «διαπιστώσαμε ότι η αλληλεπίδραση των μιονίων δεν συνάδει με το Καθιερωμένο Πρότυπο (Standard Model)».

Όπως πρόσθεσε ο καθηγητής του University of Manchester, «ξεκάθαρα αυτό είναι πολύ συναρπαστικό, επειδή εν δυνάμει υποδεικνύει ένα μέλλον με νέους νόμους της Φυσικής, νέα σωματίδια και μια νέα δύναμη που δεν έχουμε δει ως τώρα».

Η νέα αυτή ανακάλυψη είναι η πιο πρόσφατη σε μια σειρά από πολλά υποσχόμενα αποτελέσματα πειραμάτων σωματιδιακής φυσικής σε ΗΠΑ, Ιαπωνία και τον LHC στα σύνορα Γαλλίας- Ελβετίας.

Το εν λόγω πείραμα, που βασίζεται στο Fermilab στις ΗΠΑ (στην Μπατάβια του Ιλινόι, κοντά στο Σικάγο) αναζητεί ίχνη νέων φαινομένων στη Φυσική μελετώντας τη συμπεριφορά υποατομικών σωματιδίων, των μιονίων.

Υπάρχουν δομικά στοιχεία του κόσμου μας, ακόμα μικρότερα από το άτομο. Κάποια υποατομικά σωμταίδια αποτελούνται από ακόμα μικρότερα κομμάτια, ενώ άλλα δεν μπορούν να διασπαστούν περαιτέρω (θεμελιώδη σωματίδια). Το μιόνιο είναι ένα από αυτά τα θεμελιώδη σωματίδια: Είναι σαν το ηλεκτρόνιο, μα πάνω από 200 φορές βαρύτερο.

Το συγκεκριμένο πείραμα έχει να κάνει με την αποστολή των σωματιδίων σε έναν δακτύλιο 14 μέτρων και την εφαρμογή μαγνητικού πεδίου. Στο πλαίσιο των υπαρχόντων νόμων της Φυσικής (Καθιερωμένο Πρότυπο), αυτό θα έπρεπε να κάνει τα μιόνια να ταλαντεύονται σε συγκεκριμένο ρυθμό. Ωστόσο, όπως διαπιστώθηκε, ταλαντεύονταν ταχύτερα, και αυτό μπορεί να προκαλείται από μια δύναμη της φύσης που είναι εντελώς νέα στην επιστήμη.

Μια πέμπτη θεμελιώδης αλληλεπίδραση θα μπορούσε να βοηθήσει να εξηγηθούν κάποι από τα μεγάλα αινίγματα του σύμπαντος, που απασχολούν τους επιστήμονες εδώ και δεκαετίες.

*φωτο αρχείου


πηγή



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Πριν από πέντε χρόνια επιστήμονες δημιούργησαν έναν μονοκύτταρο συνθετικό οργανισμό που, με μόλις 473 γονίδια, ήταν το απλούστερο γνωστό ζωντανό κύτταρο. Ωστόσο ο οργανισμός αυτός συμπεριφερόταν περίεργα όταν αναπτυσσόταν και διαιρείτο, παράγοντας κύτταρα με πολλά διαφορετικά σχήματα και μεγέθη.

Επιστήμονες ήταν σε θέση να εντοπίσουν επτά γονίδια που μπορούν να προστεθούν ώστε να «δαμάσουν» αυτή την «άτακτη» φύση του κυττάρου, κάνοντάς τα να χωρίζονται τακτικά σε ομοιόμορφα κομμάτια. Το επίτευγμα αυτό, μια συνεργασία μεταξύ του J. Craig Venter Institute (JCVI), του National Institute of Standards and Technology (NIST) και του ΜΙΤ Center for Bits and Atoms, περιγράφεται στο Cell.

O εντοπισμός αυτών των γονιδίων αποτελεί σημαντικό βήμα προς την κατεύθυνση της δημιουργίας συνθετικών κυττάρων που κάνουν χρήσιμα πράγματα: Τέτοια κύτταρα θα μπορούσαν να λειτουργούν σαν μικρά εργοστάσια που παράγουν φάρμακα, τρόφιμα και καύσιμα, που εντοπίζουν ασθένειες και παράγουν φάρμακα για την αντιμετώπισή τους ενώ ζουν μέσα στο σώμα και λειτουργούν σαν μικροσκοπικοί υπολογιστές.

Ωστόσο ο σχεδιασμός και η δημιουργία ενός κυττάρου που κάνει ακριβώς αυτό που θέλεις να κάνει είναι δύσκολη υπόθεση, οπότε είναι χρήσιμο να έχει κάποιος μια λίστα των απαραίτητων τμημάτων και να ξέρει πώς ταιριάζονται μεταξύ τους.

«Θέλουμε να κατανοήσουμε τους θεμελιώδεις κανόνες σχεδιασμού της ζωής» είπε η Ελίζαμπεθ Στριχάλσκι, μία εκ των συντελεστών της μελέτης και επικεφαλής του Cellular Engineering Group του NIST. «Αν αυτό το κύτταρο μπορεί να μας βοηθά να ανακαλύπτουμε και να κατανοούμε αυτούς τους κανόνες, τότε αρχίζουμε την πορεία μας».

Επιστήμονες στο JCVI δημιούργησαν το πρώτο κύτταρο με συνθετικό γονιδίωμα το 2010. Δεν το έφτιαξαν εξαρχής από το μηδέν, μα άρχισαν με κύτταρα από ένα απλό είδος βακτηρίου ονόματι μυκόπλασμα. Κατέστρεψαν το DNA σε αυτά τα κύτταρα και το αντικατέστησαν με DNA που ήταν σχεδιασμένο σε υπολογιστή και είχε συντεθεί σε εργαστήριο. Αυτός ήταν ο πρώτος οργανισμός στην ιστορία της ζωής στη Γη που είχε ένα εντελώς συνθετικό γονιδίωμα, και ονομάστηκε JCV1-syn1.0.

Έκτοτε προσπαθούν να αποσυνθέσουν τον οργανισμό αυτόν στα μίνιμουμ γενετικά του τμήματα, ωστόσο το κύτταρο που δημιούργησαν πέντε χρόνια πριν, το JCVI-syn3.0, ήταν πολύ «μινιμάλ». Οπότε πρόσθεσαν 19 γονίδια, μετξαύ των οποίων τα επτά που χρειάζονταν για κανονική διαίρεση κυττάρου, δημιουργώντας τη νέα παραλλαγή, JCVI-syn3A. Η παραλλαγή αυτή έχει λιγότερα από 500 γονίδια: Συγκριτικά, τα βακτήρια E.coli έχουν περίπου 4.000, ενώ ένα ανθρώπινο κύτταρο 30.000.

Εν τέλει, οι επιστήμονες δημιούργησαν ένα «μίνι ενυδρείο» όπου τα κύτταρα μπορούσαν να τρέφονται και να ζουν κάτω από ένα μικροσκόπιο- και το αποτέλεσμα ήταν ένα βίντεο που έδειξε τα κύτταρα να μεγαλώνουν και να διαιρούνται. Όλα αυτά τα κύτταρα ήταν γενετικά όμοια.

«Σκοπός μας είναι να γνωρίζουμε τη λειτουργία του κάθε γονιδίου, ώστε να μπορέσουμε να αναπτύξουμε ένα πλήρες μοντέλο ως προς το πώς λειτουργεί ένα κύτταρο» είπε άλλος ένας εκ των ερευνητών, ο Τζέιμς Πελετιέ. Ωστόσο ο στόχος αυτός δεν έχε επιτευχθεί ακόμα, καθώς από τα επτά γονίδια που προστέθηκαν σε αυτόν τον οργανισμό για κανονική διαίρεση, οι επιστήμονες ξέρουν μόνο τι κάνουν τα δύο από αυτά. Οι ρόλοι που παίζουν τα άλλα πέντε παραμένουν άγνωστοι.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Θετικά είναι τα νέα που έρχονται από την Ρωσία μετά και την ολοκλήρωση του δεύτερου σταδίου κλινικών ερευνών για το νέο εμβόλιο της EpiVacCorona, καθώς φαίνεται πως το νέο σκεύασμα προσφέρει ανοσία 100% έναντι του κορωνοϊού και δημιουργεί μια τριπλή «ασπίδα προστασίας».

Όπως μεταδίδει το ρωσικό πρακτορείο Interfax επικαλούμενο την Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Επιτήρησης Καταναλωτή και Προστασίας των Δικαιωμάτων για την Ανθρώπινη Ευημερία (Rospotrebnadzor), το νέο ρωσικό εμβόλιο έχει τριπλή ανοσολογική άμυνα.

Ειδικότερα, σύμφωνα πάντα με την ίδια πηγή, τα αντισώματα παρεμβαίνουν στην αλληλεπίδραση της πρωτεΐνης S του κορονοϊού με τον κυτταρικό υποδοχέα – έτσι σχηματίζεται η πρώτη γραμμή άμυνας. Η δεύτερη «ασπίδα» αποτελείται από αντισώματα που παρεμβαίνουν στη σύντηξη του ιικού περιβλήματος με την κυτταρική μεμβράνη, εμποδίζοντας τη διείσδυση του SARS-CoV-2.

Σε περίπτωση που παρά τις δυο παραπάνω ασπίδες προστασίας το παθογόνο εισέλθει στο κύτταρο, μια τρίτη γραμμή άμυνας μπαίνει σε δράση και ενεργοποιούνται κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος, όπως μακροφάγοι και ουδετερόφιλα.

Τα αποτελέσματα των δύο πρώτων κλινικών δοκιμών σε εθελοντές ηλικίας 18-60 ετών δημοσιεύτηκαν την Πέμπτη στο περιοδικό «Infection and Immunity». Οι δοκιμές κατέδειξαν ότι 21 ημέρες μετά τη λήψη της δεύτερης δόσης, όλοι οι συμμετέχοντες ανέπτυξαν αντισώματα, ήτοι ποσοστό 100%.

Το EpiVacCorona είναι το δεύτερο - μετά το Sputnik V - εμβόλιο που έχει καταχωριστεί στη Ρωσία για την πρόληψη της λοίμωξης από κορωνoϊό. Το φάρμακο δεν περιέχει ζωντανό ιό και δημιουργεί ανοσία μέσω της χρήσης τεχνητών πεπτιδίων.

Εξάλλου, την Πέμπτη, ξεκίνησε η μαζική παραγωγή και διάθεση και του τρίτου ρωσικού εμβολίου, του KoviVac.


πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο καθηγητής του Στάνφορντ λοιδορήθηκε ίσως περισσότερο από κάθε άλλον επιστήμονα...

Την πλήρη δικαίωση του αιρετικού για το κυρίαρχο αφήγημα, καθηγητή Παθολογίας Έρευνας και Πολιτικής Υγείας, Επιστημών Δεδομένων και Στατιστικής στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ, Ιωάννη Ιωαννίδη, σηματοδοτεί η άτακτη κυβερνητική υποχώρηση με τη σταδιακή άρση των περιοριστικών μέτρων.

Περιοριστικά μέτρα που, όπως αποδείχτηκε στην πράξη, όχι απλώς δεν μείωσαν τα κρούσματα του κορωνοϊού, αλλά γέμισαν ασφυκτικά τις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ), φτάνοντας χθες σε αριθμούς-ρεκόρ, με 3.465 νέα περιστατικά και 630 διασωληνωμένους.Εξώφυλλο 14 Μαΐου 2020

Ο υψηλού κύρους επιστήμονας, που συγκαταλέγεται στους δέκα πιο επιδραστικούς του πλανήτη, ανέδειξε ουκ ολίγες φορές μέσω συνεντεύξεών του στη «δημοκρατία» (αλλά και σε όσα μέσα ενημέρωσης δεν του έβαλαν «εμπάργκο», επειδή οι απόψεις του δεν ήταν σύμφωνες με την κυρίαρχη επιστημονική αντίληψη στην Ελλάδα) πόσο καταστροφικό θα μπορούσε να αποβεί για την πορεία της πανδημίας στη χώρα το lockdown, δηλαδή το μοναδικό μέτρο που λαμβάνεται έναν χρόνο τώρα με τη μέθοδο του «ακορντεόν».

Λίγους μήνες μετά την έναρξη της πανδημίας ο δρ Ιωαννίδης πρότεινε μια σειρά μέτρων που όχι απλώς δεν εφαρμόστηκαν μέχρι σήμερα, αλλά, όπως φαίνεται, θα είναι αυτά που πρόκειται να εισηγηθούν αύριο στην κυβέρνηση τα μέλη της επιτροπής εμπειρογνωμόνων του υπουργείου Υγείας.

Βέβαια, είτε οι λοιμωξιολόγοι της επιτροπής προτείνουν χαλάρωση των περιοριστικών μέτρων είτε όχι, φαίνεται ότι ο πρωθυπουργός έχει ήδη πάρει τις σχετικές αποφάσεις, καθώς σε χθεσινή του συνέντευξη στο αμερικανικό δίκτυο CNN ανακοίνωσε, μεταξύ άλλων, την άμεση και σταδιακή επιστροφή στην κανονικότητα!
Οι προτάσεις Ιωαννίδη

Τα χιλιάδες και στοχευμένα τεστ ανίχνευσης κορωνοϊού, η άρση της «τυφλής» και καθολικής καραντίνας, η προστασία των ευάλωτων ομάδων του πληθυσμού, οι περιορισμοί τοπικού χαρακτήρα και η σοβαρή επιδημιολογική μελέτη είναι μόνο κάποια από τα μέτρα δημόσιας υγείας που πρότεινε ο καθηγητής του Στάνφορντ, ο οποίος λοιδορήθηκε ίσως περισσότερο από κάθε άλλον επιστήμονα.

«Θεωρώ ότι χάθηκε πολύτιμος χρόνος, δεν μου αρέσει να είμαι πολιτικά ορθός, μου αρέσει απλώς να λέω την αλήθεια. Θεωρώ ότι το όλο αφήγημα της διαχείρισης της πανδημίας ήταν εκ θεμελίων λανθασμένο. Ήταν ένα αφήγημα επιτυχίας, το οποίο στηρίχτηκε στο γεγονός ότι το πρώτο επιδημικό κύμα σχεδόν απουσίαζε…» είχε πει πριν από λίγους μήνες, χαρακτηρίζοντας το lockdown καταστρεπτική λύση για την οικονομία και την υγεία.

Όταν, μάλιστα, η κυβέρνηση ανακοίνωσε πως τα Σαββατοκύριακα η απαγόρευση κυκλοφορίας θα αρχίζει από τις 18.00, ο δρ Ιωαννίδης είχε επισημάνει πόσο αυτοκτονικό θα είναι ένα τέτοιο μέτρο για την πορεία της πανδημίας, κάτι το οποίο επιβεβαιώνουν καθημερινά τα επίσημα στοιχεία.

«Δεν δίνεις τον χώρο σου, τον ζωτικό σου χώρο στον ιό. Δεν πας να κλειστείς μέσα στα μικρά διαμερίσματα που έχουν οι περισσότεροι Έλληνες, πατικωμένοι ο ένας με τον άλλον, με άτομα ευπαθή. Αντιθέτως, αν μπορείς, μειώνεις τον χρόνο που έρχεσαι σε επαφή με αυτά τα άτομα και όταν έχεις δυνατότητα, βγαίνεις σε εξωτερικό χώρο. Φυσικά, προσέχεις και κρατάς αποστάσεις, όσο μπορείς βέβαια, καθώς η Πολιτεία δεν σου δίνει λεωφορεία»!

Σε ό,τι αφορά τα εμβόλια, ο ομογενής επιστήμονας επισήμανε στις 4 Δεκεμβρίου με δηλώσεις του στην εφημερίδα μας πως πρόκειται για σπουδαία όπλα στη φαρέτρα της ανθρωπότητας και υπογράμμισε πως, αν δεν αλλάξει άμεσα ο τρόπος αντιμετώπισης της πανδημίας στη χώρα, οι εμβολιασμοί δεν θα είναι αρκετοί για την προστασία του πληθυσμού.

Στην ίδια συνέντευξη, μάλιστα, είχε εκφράσει την εκτίμησή του ότι στα τέλη Φεβρουαρίου θα έχουμε ήδη φτάσει τους 5.000 έως 10.000 νεκρούς.Εξώφυλλο 4 Δεκεμβρίου 2020

«Αν και ελπίζω να αλλάξουμε πορεία στην Ελλάδα, έστω και τώρα, κάνοντας σοβαρή επιδημιολογική επιτήρηση και πιο μαζικά τεστ και προφυλάσσοντας καλύτερα τα γηροκομεία και τους ευπαθείς πληθυσμούς, υπάρχει δυστυχώς η πιθανότητα να συνεχίσουμε ανοχύρωτοι […] Δεν ξέρω πόσο ακριβώς θα μπορεί να προσφέρει πλέον ένα εμβόλιο, αν φτάσουμε σε αυτή τη φάση. Μπορεί να είναι αργά. Το απεύχομαι, φυσικά…» είχε δηλώσει χαρακτηριστικά.
Βγήκε αληθινός

Όπως αναφέρουν τα επίσημα στοιχεία του Εθνικού Οργανισμού Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ), οι θάνατοι από κορωνοϊό στις 28 Φεβρουαρίου ανήλθαν στους 6.504.

Δεν πρόκειται, όμως, για τη μοναδική εκτίμηση του δρα Ιωαννίδη που βγήκε αληθινή. Στις 16 Μαρτίου, έχοντας εμβολιαστεί 1.316.554 πολίτες, οι διασωληνωμένοι έφτασαν τους 604, ενώ περισσότεροι από 100 βαρέως πάσχοντες -ανάμεσά τους και νοσούντες από Covid-19- ήταν σε λίστα αναμονής για Μονάδες Εντατικής Θεραπείας.


Η κυβέρνηση υιοθετεί προτάσεις του

Σύμφωνα με πληροφορίες, στόχος της κυβέρνησης είναι την επόμενη εβδομάδα να υιοθετήσει μια σειρά μέτρων που έχει προτείνει τους τελευταίους μήνες ο καθηγητής του Στάνφορντ με τεκμηριωμένο επιστημονικό λόγο, σύνεση και ψυχραιμία.

Με βάση τις διαρροές που έχουν δει τα τελευταία 24ωρα το φως της δημοσιότητας, στόχος είναι η σταδιακή άρση του σκληρού lockdown, η διεξαγωγή 150.000 τεστ ημερησίως, το άνοιγμα αρκετών δραστηριοτήτων και η άρση της απαγόρευσης κυκλοφορίας από τις 7 το απόγευμα τα Σαββατοκύριακα.

Μάλιστα, η αιτιολογία γι’ αυτή την… αμήχανη αλλαγή πλεύσης, που μόνο πανικό και αποδοχή αποτυχίας δείχνει, είναι η κόπωση της κοινωνίας.

Έναν ολόκληρο χρόνο έπειτα από σκληρά lockdowns και «λουκέτα» σε δεκάδες χιλιάδες επιχειρήσεις, που ήδη είχαν σηκώσει το βάρος της δεκαετούς οικονομικής κρίσης που προηγήθηκε, κάποιοι προσπαθούν να πείσουν την κοινωνία πως ενδιαφέρονται για το καλό της, αλλά πλέον δεν γίνονται πιστευτοί.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Ο ομογενής καθηγητής της Καρδιολογίας και Διευθυντής της Αγγειακής Ιατρικής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Καλιφόρνιας στην πόλη Σαν Ντιέγκο, Δρ. Σωτήριος Τσιμήκας, σε αποκλειστική συνέντευξή του στον «Εθνικό Κήρυκα», τονίζει ότι η έρευνά του για την ανακάλυψη φαρμάκου αντιμετώπισης του κοροναϊού (Covid-19) βρίσκεται σε καλή πορεία. Το φάρμακο θα λαμβάνεται διά στόματος.

Ο Δρ. Τσιμήκας είπε ότι «το φάρμακο έχει ήδη υποβληθεί σε μελέτες φάσης 1ης και 2ης για ενδείξεις μη Covid. Συγκεντρώσαμε 2,5 εκατομμύρια δολάρια και τώρα βρισκόμαστε στην πορεία παρασκευής και σύνθεσης του φαρμάκου και ελπίζουμε να ξεκινήσουμε τις δοκιμές τον Ιούλιο».

Τόνισε πως «είναι 1000 φορές πιο ισχυρό από το εγκεκριμένο φάρμακο Remdesivir. Κι έτσι κάναμε αίτηση για δίπλωμα ευρεσιτεχνίας και σχηματίσαμε το Covicept για να το πάμε σε κλινική δοκιμή».

Αναφορικά με την αποτελεσματικότητα του φαρμάκου είπε ότι «γνωρίζουμε ότι το φάρμακο είναι πολύ αποτελεσματικό και σκοτώνει στον δοκιμαστικό σωλήνα το SARS-CoV-2, τον ιό που προκαλεί τον Covid-19. Εάν η επερχόμενη δοκιμή σε 150 ασθενείς δείξει ότι μπορεί να μειώσει το ιικό φορτίο, τότε πρέπει να κάνουμε δοκιμή της 3ης φάσης για να αποδείξουμε ότι μπορεί να θεραπεύσει την ασθένεια. Το πλεονέκτημα αυτού του φαρμάκου είναι ότι μπορεί να ληφθεί από το στόμα μία φορά την ημέρα, οπότε είναι δυνατόν να λαμβάνεται από κάθε ασθενή κι όχι μόνο από εκείνους που νοσηλεύονται.

Λειτουργεί επίσης στο ανθρώπινο κύτταρο για την πρόληψη της αναπαραγωγής του ιού, όχι στον ιό itsekf, οπότε ο ιός δεν μπορεί να ξεφύγει και να μεταλλαχθεί, όπως βλέπετε σήμερα στις ειδήσεις. Λειτουργεί επίσης σε όλους τους ιούς RNA, όπως ο Zika που προκαλεί μικροκεφαλία στα νεογέννητα και υπάρχουν πάνω από 300 τέτοιοι ιοί. Το φάρμακο μπορεί να αποθηκευτεί από τις κυβερνήσεις για τους μελλοντικούς νέους ιούς RNA που εμφανίζονται».

Ο Δρ. Τσιμήκας έχει ιδρύσει τρεις εταιρείες οι οποίες ασχολούνται με την ανακάλυψη φαρμάκων βάσει των ιατρικών του ερευνών. Εξήγησε ότι «η εταιρεία Covicept Therapeutics επικεντρώθηκε στην ανάπτυξη ενός μικρού μορίου για την αναστολή της αναπαραγωγής και της εξάπλωσης του SARS-CoV-2 και άλλων ιών RNA. Μελετούσαμε 300 συνθέσεις για επιδράσεις φλεγμονής στην καρδιά και ένας από τους συνεργάτες μου, ο Philip Gordts, συνειδητοποίησε ότι είχε επίσης επιπτώσεις σε ορισμένα παράσιτα και επιδράσεις στην πνευμονική ίνωση».

Ο Δρ. Σωτήριος Τσιμήκας έχει ονομάσει τη δεύτερη εταιρεία του Kleanthi Diagnostics. Είπε «ότι έδωσα το όνομα της μητέρας μου που είναι τόσο όμορφο. Ηδη υπάρχει μια εξέταση (τεστ) αίματος στην αγορά, που ονομάζεται OxPL-apoB, που αν αυξηθεί προβλέπει τον κίνδυνο καρδιακών παθήσεων ή στένωσης της αορτικής βαλβίδας, πριν συμβεί, έτσι ώστε να μπορούν να εφαρμοστούν μέτρα πρόληψης».

Σχετικά με τα εμβόλια που έχουν ήδη εγκριθεί και χρησιμοποιούνται, είπε ότι «είναι αποτελεσματικά και έχουν λίγες παρενέργειες. Το ποσοστό νοσηλείας και θανάτου είναι σχεδόν μηδενικό για όσους έχουν εμβολιαστεί, γι’ αυτό προτρέπω όλους να εμβολιαστούν. Εγώ έχω ήδη εμβολιαστεί».


Πηγή: ekirikas.com, το είδαμε εδώ
 



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Διακεκριμένοι επιστήμονες από όλο τον κόσμο με ανοιχτή επιστολή τους, που δημοσιεύεται στην WSJ, επειδή θεωρούν πως δεν είναι αξιόπιστα κι αντικειμενικά τα αποτελέσματα της έρευνας που διεξήχθη από επιτροπή του ΠΟΥ στην Κίνα, καλούν την διεθνή κοινότητα να σπεύσει να διεξάγει μια διεξοδική, αξιόπιστη και διαφανής έρευνα με ην προσήκουσα δομή και διαδικασία.
Κι αυτό γιατί αν δεν εξεταστεί με τον αντικειμενικότερο και ορθό, θαρραλέο και πλήρως επιστημονικά τρόπο η προέλευση αυτής της πανδημίας, κινδυνεύει η κοινότητα να παραμείνει απροστάτευτη κι απροετοίμαστη σε μια πιθανώς χειρότερη πανδημία στο μέλλον.
Η επιστολή:

Μετάφραση - επιμέλεια: ακτιβιστής

Κάλεσμα για μια πλήρη κι απεριόριστη Διεθνής ιατροδικαστική έρευνα για την προέλευση του COVID-19
4 Μαρτίου 2021

1. Εισαγωγή

Η εύρεση της προέλευσης του SARS-CoV-2 είναι ζωτικής σημασίας τόσο για την καλύτερη αντιμετώπιση του ρεύματος της πανδημίας και της μείωσης των μελλοντικών κινδύνων. 
Δυστυχώς, πολύ περισσότερο από ένα χρόνο μετά το αρχικό
ξέσπασμα η προέλευση της πανδημίας παραμένει άγνωστη.
Ως επιστήμονες, κοινωνικοί επιστήμονες και επιστήμονες που επικοινωνούν ανεξάρτητα και συλλογικά εξετάζοντας τις ρίζες της πανδημίας COVID-19, πιστεύουμε ότι η απάντηση σ'ατό είναι αναγκαία κι απαραίτητη.
Οι υποθέσεις σχετικά με την προέλευση της πανδημίας πρέπει να εξεταστούν διεξοδικά και να έχουν πλήρη πρόσβαση σε όλους
παρέχοντας τους απαραίτητους πόρους και χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι πολιτικές ή άλλες ευαισθησίες.
Με βάση την ανάλυσή μας, και όπως επιβεβαιώνεται από την παγκόσμια μελέτη που συγκλήθηκε από την Παγκόσμια Υγεία
Οργάνωση (ΠΟΥ) και τις κινεζικές αρχές, δεν υπάρχουν ακόμη στοιχεία που να αποδεικνύουν πλήρως την φυσική προέλευση αυτού του ιού. Η υπόθεση της ζωονόσου, βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε πρότυπα προηγούμενων γεγονότα ζωονόσου, είναι μόνο μία από τις πιθανές πηγές SARS-CoV-2, παράλληλα με την υπόθεση ατυχημάτων που σχετίζονται με την έρευνα.
Αν και η «συνεργατική» διαδικασία ανακάλυψης που έδωσε εντολή από την Παγκόσμια Συνέλευση Υγείας τον Μάιο του 2020, είχε ως στόχο να επιτρέψει μια πλήρη εξέταση της προέλευσης της πανδημίας, πιστεύουμε ότι οι διαρθρωτικοί περιορισμοί που ενσωματώνονται σε αυτήν την προσπάθεια, καθιστούν αδύνατη, για τον ΠΟΥ, την αποστολή για την πραγματοποίηση αυτής της φιλοδοξίας.
Συγκεκριμένα, θέλουμε να ευαισθητοποιήσουμε το κοινό για το γεγονός ότι η μισή κοινή ομάδα που κλήθηκε στο πλαίσιο αυτής της διαδικασίας αποτελείται από Κινέζους πολίτες των οποίων η επιστημονική ανεξαρτησία μπορεί να είναι περιορισμένη,
ότι τα διεθνή μέλη της κοινής ομάδας έπρεπε να βασίζονται σε πληροφορίες που οι κινεζικές αρχές
επέλεξαν να μοιραστούν μαζί τους και ότι οποιαδήποτε κοινή έκθεση ομάδας πρέπει να εγκριθεί και από τους Κινέζους
και τα διεθνή μέλη της κοινής ομάδας.

Καταλήξαμε λοιπόν στο συμπέρασμα ότι η κοινή ομάδα δεν είχε την εντολή, την ανεξαρτησία, ή τις απαραίτητες προσβάσεις για τη διεξαγωγή μιας πλήρους και απεριόριστης έρευνας σε όλες
τις σχετικές υποθέσεις προέλευσης του SARS-CoV-2, είτε πρόκειται για φυσική διαρροή είτε για εργαστηριακό / ερευνητικό συμβάν.

Ανησυχούμε επίσης ότι το έργο της κοινής ομάδας έχει αναφερθεί ανακριβώς από τα μέσα ενημέρωσης ως
ανεξάρτητη έρευνα της οποίας τα συμπεράσματα αντικατοπτρίζουν τα συμπεράσματα της ΠΟΥ.
Στις 9 Φεβρουαρίου 2021 η κοινή συνέντευξη τύπου της Γουχάν ήταν ένα καλό παράδειγμα αυτής της παρανόησης. Παρόλο που το
τα ευρήματα ήταν αυτά της κοινής ομάδας, αναφέρθηκαν ευρέως ότι εκπροσωπούν την ίδια την ΠΟΥ.

Ως ισχυροί υποστηρικτές του ΠΟΥ και της αποστολής του, πιστεύουμε ότι πρέπει να καταστεί σαφές ότι τα συμπεράσματα της μεικτής επιτροπής, αν και ενδεχομένως χρήσιμα σε περιορισμένο βαθμό, δεν αντιπροσωπεύουν ούτε την επίσημη θέση της ΠΟΥ ούτε το αποτέλεσμα απεριόριστης, ανεξάρτητης έρευνας.

Για αυτόν τον λόγο, πιστεύουμε ότι είναι απαραίτητο τα περιγράμματα μιας πλήρους και απεριόριστης έρευνας να καθοριστούν για να υπάρξει ένα πρότυπο βάσει του οποίου να μπορούν να αξιολογηθούν οι τρέχουσες και μελλοντικές προσπάθειες.

2. Περιορισμοί της παγκόσμιας μελέτης που πραγματοποίησε η ΠΟΥ

Τα ακόλουθα βασικά προβλήματα υπονομεύουν την υπάρχουσα κοινή μελέτη του WHO:

Οι Όροι Αναφοράς, οι οποίοι διέπουν τους ακριβείς στόχους, καθήκοντα και ευθύνες της κοινής έρευνας διαπραγματεύτηκαν χωρίς επαρκή διαφάνεια (Ιούλιος 2020) και στη συνέχεια δημοσιοποιήθηκαν μετά από σημαντική καθυστέρηση (Νοέμβριος 2020).
• Αυτοί οι Όροι Αναφοράς ήταν σημαντικά περιορισμένοι, για παράδειγμα ορίζοντας ότι οι περισσότεροι της επιτόπιας εργασίας έπρεπε να διεξαχθούν από την κινεζική πλευρά με τα αποτελέσματα απλά να έχουν κοινοποιηθεί στα διεθνή μέλη της κοινής ομάδας για αναθεώρηση και συζήτηση, σε μορφή που επέλεξε η κινεζική πλευρά.
• Οι ενδιάμεσες και τελικές εκθέσεις της κοινής μελέτης βασίζονται σε συναίνεση μεταξύ των 17 Κινεζικών μελών και 17 διεθνών μελών της κοινής ομάδας. Είναι πιθανό, επομένως, ότι οι αναφορές που προκύπτουν από αυτήν τη διαδικασία να αποτελέσουν τελικά έναν απαραίτητο συμβιβασμό που βασίζεται εν μέρει σε πολιτικούς και άλλους περιορισμούς.
• Η διαδικασία επιλογής διεθνών εμπειρογνωμόνων στην ομάδα δεν ήταν κατάλληλη για έλεγχο των συγκρούσεων συμφερόντων.
• Οι δεξιότητες που αντιπροσωπεύονται στην ομάδα επικεντρώνονται αποκλειστικά στη δημόσια υγεία και τη ζωονόσο
εις βάρος εγκληματολογικών δεξιοτήτων κατάλληλων για τη διερεύνηση εργαστηριακών ή σχετικών με την έρευνα
ατυχημάτων
.
• Η ομάδα δεν είχε την εντολή ή την πρόσβαση σε λεπτομερή εργαστηριακά αρχεία, δεδομένα και προσωπικό
σε βαθμό που θα τους επέτρεπε να αξιολογήσουν με βεβαιότητα τις διάφορες υποθέσεις.
• Η ομάδα λειτούργησε στο πλαίσιο μιας ευρείας διάταξης του Κινεζικού Κρατικού Συμβουλίου, που απέτρεψε οποιαδήποτε αυθόρμητη ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με την πανδημία και
συντόνισε την προσεκτική δημοσιοποίηση οποιωνδήποτε τέτοιου είδους πληροφοριών με την κινεζική κυβέρνηση.
Αυτή η παραγγελία τέθηκε σε ισχύ μια εβδομάδα μετά την αποχώρηση της κοινής επιτροπής της αποστολής του ΠΟΥ τον Φεβρουαρίου 2020 από την Κίνα.
• Τα διεθνή μέλη της κοινής ομάδας, με δική τους αποδοχή, συχνά βασίστηκαν σε προφορικές διαβεβαιώσεις που τους δόθηκαν από τους Κινέζους ομολόγους τους και όχι σε ανεξάρτητη διερεύνηση, ιδίως όσον αφορά την πιθανότητα εργαστηριακού ή σχετικού με έρευνα ατυχήματος .
• Τουλάχιστον ένα μέλος της διεθνούς ομάδας είχε εκφράσει μια ισχυρή πεποίθηση προς την καθαρή υπόθεση ζωονόσου πριν συμμετάσχει στην έρευνα - όταν δεν υπήρχαν δεδομένα σχετικά με
το ότι ο ιός SARS-CoV-2 ήταν διαθέσιμος - και ήταν απορριπτικός για την προέλευση που σχετίζεται με το εργαστήριο.
Αυτές οι δημόσιες δηλώσεις δημιουργούν σοβαρές αμφιβολίες ως προς την επιστημονική αντικειμενικότητά του.

3. Πώς θα μοιάζει μια πλήρης έρευνα

Επειδή η έρευνα της κοινής ομάδας υπολείπεται της σημασίας, πιστεύουμε ότι είναι απαραίτητο για τη διεθνή κοινότητα να περιγράψει πώς θα μπορούσε να οργανωθεί μια πλήρης και απεριόριστη έρευνα.
Μια τέτοια έρευνα θα πρέπει:
  • Πραγματοποιείται από μια πραγματικά ανεξάρτητη ομάδα χωρίς ανεπίλυτες συγκρούσεις συμφερόντων και όχι με πλήρη ή μερικό έλεγχο από οποιαδήποτε συγκεκριμένη ατζέντα ή χώρα.
  • Να είναι διεπιστημονική, συμπεριλαμβάνοντας επιδημιολόγους, ιολόγους, ειδικούς σε θέματα άγριας ζωής, ειδικούς δημόσιας υγείας, ιατροδικαστές, ειδικούς βιοασφάλειας και βιοασφάλειας κ.λπ.
  • Να συμπεριλαμβάνει πολλά άτομα με δεξιότητες κινεζικής γλώσσας και με κατανόηση της Κινέζικης κουλτούρας, που μπορεί να βοηθήσει στην ερμηνεία συμπεριφορών κατά τη διάρκεια των πρωτότυπων γεγονότων και επίσης βοήθεια για την αποκωδικοποίηση της δυναμικής κατά την ίδια την έρευνα.
  • Να ξεκινά τη μελέτη της λαμβάνοντας υπόψη όλα τα πιθανά σενάρια για κάθε διαδρομή. Αυτά πρέπει να περιλαμβάνουν:                                                                                                       o Ένα καθαρό συμβάν ζωονόσου με / χωρίς ενδιάμεσο ξενιστή.   o Λοίμωξη σε ένα σημείο δειγματοληψίας ενός εργαζομένου εργαστηρίου ή κάποιου συνοδευτικού μη εργαστηριακού προσωπικού                                                                    o Μόλυνση κατά τη μεταφορά συλλεγέντων ζώων ή / και δειγμάτων ·                                                                              o Lab Acquired Infection (LAI) σε ένα από τα εργαστήρια στο Wuhan.                                                                            o Διαφυγή εργαστηρίου χωρίς LAI, για παράδειγμα μέσω χειρισμού αποβλήτων ή ζώων που διέφυγαν ή απορρίφθηκαν ακατάλληλα.
• Ακολουθήστε μια κοινή ιατροδικαστική προσέγγιση, με βάση:

o Παραδοσιακή αυστηρή έρευνα επί τόπου ·
o Ο αναλυτής βασίζεται στο γραφείο για να κατανοήσει τα στοιχεία που συλλέγονται.
o Νοημοσύνη ανοιχτού κώδικα για τη συλλογή πρόσθετων πληροφοριών.
o Επισκόπηση προηγούμενων γεγονότων ζωονόσων και εργαστηριακών ατυχημάτων, από τα οποία μπορούν να αποκτηθούν
τεχνικές και θεσμικές γνώσεις .

• Έχετε πλήρη ή σημαντική πρόσβαση σε όλους τους ιστότοπους, αρχεία, δείγματα και προσωπικό ενδιαφέροντος, συμπεριλαμβανομένων:

o Βασικές αγορές Γουχάν ·
o Όλα τα εργαστήρια και τα ιδρύματα, κινέζικα ή διεθνή, που είναι γνωστό ότι έχουν εργαστεί σε κορονοϊούς ή κοινόχρηστες εγκαταστάσεις ή εξοπλισμό σε ομάδες οι οποίες εργάστηκαν
σε κορονοϊούς 
o Στοιχεία νοσοκομείων από το φθινόπωρο του 2019 πρώιμων ή ύποπτων ασθενών, συμπεριλαμβανομένων συνεντεύξεων
με ασθενείς ή επαφές.
o Σημαντικές τοποθεσίες δειγματοληψίας παθογόνων, όπως το ορυχείο Mojiang.
o Τρέχον και παρελθόν προσωπικό, όπως εργαζόμενοι στα εργαστήρια το 2019 και άτομα παρόντα σε συγκεκριμένους ιστότοπους δειγματοληψίας.

• Έχετε πλήρη πρόσβαση σε όλα τα σχετικά αρχεία των εργαστηρίων και των ιδρυμάτων που εμπλέκονται στην έρευνα για κορονοϊό, συμπεριλαμβανομένων:

o Περιβαλλοντικές εκθέσεις ·
o εκθέσεις επιθεώρησης ·
o Αρχεία συντήρησης.
o Μητρώα πειραμάτων εργαστηρίου.
o Αναγνώσεις ακατέργαστων ακολουθιών
o Αρχεία αποστολών δειγμάτων  
o Αρχεία καταστροφής δειγμάτων  
o Αρχεία προσωπικού
o Αναφορές περιστατικών
o αρχεία αναπαραγωγής ζώων 
o Αρχεία δειγματοληψίας ταξιδιού, συμπεριλαμβανομένου του ταξιδιού δειγματοληψίας Mojiang 2013 
o Βασικές βάσεις δεδομένων παθογόνων, δειγμάτων και απομονώσεων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που λαμβάνονται εκτός σύνδεσης.

• Έχετε πλήρη πρόσβαση σε αναλυτικά δεδομένα, κατά προτίμηση απευθείας από την πηγή και στην αρχική του μορφή, και όχι συνοψιζόμενα δεδομένα. Αυτά τα δεδομένα μπορούν να ανωνυμοποιηθούν εάν είναι απαραίτητο. δεν πρέπει να υπάρχει νομικός λόγος περιορισμού στην πρόσβασή τους.

• Έχετε πλήρη πρόσβαση σε δείγματα της αγοράς, περιβαλλοντικά δείγματα, δείγματα νοσοκομείων και σε οποιοδήποτε άλλα
πιθανά δείγματα, όπως λύματα και τράπεζες αίματος με πλήρη άδεια εκτέλεσης ανεξάρτητης αλληλουχίας ή άλλες δοκιμές.

• Έχετε πλήρη πρόσβαση στα αρχεία κινεζικών CDC και στο σχετικό πρωτοβάθμιο νοσοκομείο ή / και κλινικά αρχεία.

• Έχετε πλήρη πρόσβαση σε άλλες βάσεις δεδομένων κινεζικών περιπτώσεων που περιγράφουν κρούσματα πνευμονίας.

• Να είναι σε θέση να πραγματοποιεί εμπιστευτικές συνεντεύξεις, συμπεριλαμβανομένων των πρώιμων περιπτώσεων και των συγγενών τους και το πρώην  και το νυν προσωπικό που σχετίζεται με ιστότοπους ή  ιδρύματα ενδιαφέροντος όπως αγορές, νοσοκομεία, τοποθεσίες δειγματοληψιών και εργαστήρια.

• Ανάπτυξη ενός ασφαλούς καναλιού αναφοράς για τα άτομα που συνεισφέρουν εμπιστευτικά πληροφορίες,  οπουδήποτε και αν βρίσκονται, χωρίς φόβο τιμωρίας ή τιμωρίας.

4. Συμπέρασμα και επόμενα βήματα

Αναγνωρίζουμε ότι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, ως διεθνής οργανισμός που πρέπει να βασίζεται στη συνεργασία των μελών του όπως δηλώνει,  είναι περιορισμένος σε αυτό που μπορεί να επιτύχει με αυτόν τον τύπο έρευνας.

Δεν είναι πρόθεσή μας να υπονομεύσουμε τον ΠΟΥ, ο οποίος λειτουργεί υπό δύσκολες συνθήκες σε μια εποχή τεράστιας παγκόσμιας ανάγκης.

Αν και η κοινή έρευνα ομάδας ήταν μια σημαντική ευκαιρία για τη διεθνή κοινότητα να αποκτήσει κάποιες, περιορισμένες και εξαιρετικά επιμελημένες πληροφορίες, δυστυχώς έχει αποδειχθεί αδιαφανής και περιοριστική, διακυβεύοντας σε μεγάλο βαθμό την επιστημονική εγκυρότητα της έρευνας.

Με περισσότερους από δύο εκατομμύρια θανάτους, περισσότερους από εκατό εκατομμύρια μολυσμένους από το COVID-19 παγκοσμίως, και μια τεράστια παγκόσμια διαταραχή που επηρεάζει μερικούς από τους πιο ευάλωτους πληθυσμούς του κόσμου, εμείς δεν μπορεί να αποδεχθούμε μια έρευνα για την προέλευση της πανδημίας που είναι κάτι λιγότερο από απολύτως διεξοδική και αξιόπιστη. Εάν δεν εξετάσουμε πλήρως και θαρραλέα την προέλευση αυτής της πανδημίας, κινδυνεύουμε να είμαστε απροετοίμαστοι για μια πιθανώς χειρότερη πανδημία στο μέλλον.

Επειδή πιστεύουμε ότι η κοινή διαδικασία και οι προσπάθειες μέχρι σήμερα δεν αποτελούν διεξοδική, αξιόπιστη και διαφανής έρευνα, καλούμε τη διεθνή κοινότητα να δημιουργήσει την
δομή και την διαδικασία που θα το κάνει.

Υπογράφοντες:

Colin D Butler, Honorary Professor, National Centre for Epidemiology and Population Health, Australian National University, Canberra, Australia (ORCID 0000-0002-2942- 5294) 

Bruno Canard, DR CNRS, molecular virologist, Aix Marseille University, France, (ORCID 0000-0003-4924-1991) 

Henri Cap, PhD, zoologist, Museum of Natural History, Toulouse, France 

Y. A. Chan, Postdoctoral Fellow, Broad Institute of MIT & Harvard, Cambridge, USA (ORCID 0000-0002-0731-637X). 

Jean-Michel Claverie, Emeritus Professor of Medicine, virologist, Aix-Marseille University, France, ( ORCID 0000-0003-1424-0315) 

Fabien Colombo, PhD Candidate, Communication and sociology of science, MICA, Université Bordeaux Montaigne, France. 

Virginie Courtier, Evolutionary geneticist, Institut Jacques Monod, CNRS, France (ORCID 0000-0002-9297-9230). 

Francisco A. de Ribera, Industrial Engineer, MBA, MSc(Res), Data scientist, Madrid, Spain (ORCID 0000-0003-4419-636X) 

Etienne Decroly, DR CNRS, molecular virologist, Aix Marseille University, France, (ORCID 0000-0002-6046-024X) 

Rodolphe de Maistre, MSc engineering, MBA, ex auditor IHEDN, France (ORCID 0000- 0002-3433-2420) • Gilles Demaneuf, Engineering (ECP), Data Scientist at BNZ, Auckland, NZ, (ORCID: 0000-0001-7277-9533) (Co-Organizer) 

Richard H. Ebright, Professor of Chemistry and Chemical Biology, Rutgers University, USA 

André Goffinet, MD, PhD, Emeritus Professor, University of Louvain Med Sch, Belgium 

François Graner, biophysicist, Research Director, CNRS and Université de Paris, France, (ORCID 0000-0002-4766-3579) 

José Halloy, Professor of Physics, Biophysics and Sustainability, Université de Paris, France, (ORCID 0000-0003-1555-2484) 

Milton Leitenberg, Senior Research Associate, School of Public Affairs, University of Maryland, USA 

Filippa Lentzos, Senior Lecturer in Science & International Security, King’s College London, United Kingdom (ORCID 0000-0001-6427-4025) 

Rosemary McFarlane, PhD BVSc, Assistant Professor of Public Health, University of Canberra, Australia (ORCID 0000-0001-8859-3776) 

Jamie Metzl, Senior Fellow, Atlantic Council, USA (Co-Organizer) 

Dominique Morello, Biologist, DR CNRS and Museum of Natural History, Toulouse, France 

Nikolai Petrovsky, Professor of Medicine, College of Medicine and Public Health, Flinders University, Australia 

Steven Quay, MD, PhD, Formerly Asst. Professor, Department of Pathology, Stanford University School of Medicine, USA (ORCID 0000-0002-0363-7651) 

Monali C. Rahalkar, Scientist ‘D’, Agharkar Research Institute, Pune, India 

Rossana Segreto, PhD, Department of Microbiology, University of Innsbruck, Austria (ORCID 0000-0002-2566-7042) 

Günter Theißen, Dr. rer. nat., Professor of Genetics, Matthias Schleiden Institute, Friedrich Schiller University Jena, Germany, (ORCID 0000-0003-4854-8692) 

Jacques van Helden, Professor of bioinformatics, Aix-Marseille University, France, (ORCID 0000-0002-8799-8584)





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου