Στη Λαμία, όπως και σε πολλές ελληνικές πόλεις, το ζήτημα των αδέσποτων σκύλων αντιμετωπίζεται εδώ και χρόνια ως ένα «χρόνιο» πρόβλημα, σχεδόν φυσικό φαινόμενο. Όμως δεν είναι ούτε φυσικό ούτε αναπόφευκτο. Είναι αποτέλεσμα συγκεκριμένων ελλείψεων στη διαχείριση, στην εφαρμογή της νομοθεσίας και στη συνεργασία Δήμου και πολιτών.
Θεσμικά, το πλαίσιο υπάρχει. Ο νόμος προβλέπει ηλεκτρονική σήμανση, καταγραφή, στείρωση, δημοτική ευθύνη για τη φροντίδα και την υιοθεσία των αδέσποτων. Στην πράξη, όμως, πολλά από αυτά εφαρμόζονται αποσπασματικά. Οι στειρώσεις δεν γίνονται σε επαρκή αριθμό και με συνέχεια, δεν γίνονται οι έλεγχοι για τα δεσποζόμενα που δεν έχουν σήμανση, ενώ η εγκατάλειψη παραμένει ουσιαστικά ατιμώρητη.
Έτσι, το πρόβλημα αναπαράγεται. Νέα ζώα γεννιούνται στους δρόμους, άλλα εγκαταλείπονται, και ο Δήμος, με ελλιπές προσωπικό και περιορισμένους πόρους, καλείται να διαχειριστεί μια κατάσταση με έναν ερασιτεχνικό και αναποτελεσματικό τρόπο. Και βρισκόμαστε διαρκώς στα ίδια. Έτσι το βάρος πέφτει συχνά σε εθελοντές και φιλοζωικές ομάδες, οι οποίες προσφέρουν πολύτιμο έργο, αλλά δεν μπορούν και δεν πρέπει να υποκαθιστούν τη δημόσια ευθύνη.
Το αποτέλεσμα είναι γνωστό: αδέσποτα στον αστικό ιστό, ανησυχία των κατοίκων, προβλήματα υγιεινής, κινδύνους για τα ίδια τα ζώα, αλλά και κοινωνική ένταση γύρω από ένα θέμα που θα έπρεπε να είναι λυμένο. Τι θα μπορούσε να πει κανείς -τα αυτονόητα- επιγραμματικά ότι χρειάζεται να γίνει∙ όχι ευχές, αλλά σχέδιο:
√ Συνεχές και μαζικό πρόγραμμα στειρώσεων με επαρκή χρηματοδότηση,
√ αυστηρή εφαρμογή της σήμανσης και πραγματικοί έλεγχοι,
√ το Δημοτικό Κυνοκομείο να είναι δομή φροντίδας με στόχο τις υιοθεσίες, όχι τη μόνιμη παραμονή,
√ εκπαίδευση και ενημέρωση των πολιτών για την υπεύθυνη κατοχή ζώων και
√ συνεργασία Δήμου, κτηνιάτρων και εθελοντών με σαφείς ρόλους.
Το ερώτημα είναι: γιατί ένα τέτοιο σχέδιο δεν εφαρμόζεται;
Το ζήτημα των αδέσποτων δεν είναι δευτερεύον, ούτε μόνο «φιλοζωικό». Είναι δείκτης πολιτισμού, ποιότητας ζωής και σοβαρής αντιμετώπισης από την Δημοτική Αρχή. Εκεί ακριβώς κρίνεται η ποιότητα μιας δημοτικής πολιτικής. Και αυτό αφορά όλους μας, τον Δήμο αλλά και τους δημότες.
Στέφανος Σταμέλλος
Μεγαλύτερη Οικονομική Ενίσχυση: Ο Δήμος Θερμαϊκού εκτός από την τακτική επιχορήγηση προς τον Σύνδεσμο Προστασίας & Περιβάλλοντος Αδέσποτων Ζώων Ανατολικής Θεσσαλονίκης (ΣΥΠΠΑΖΑΘ) με σημαντική χρηματοδότηση ύψους 156.000 ευρώ ετησίως, ενισχύει περαιτέρω με έκτακτη χρηματοδότηση 30.000 ευρώ τον Σύνδεσμο, ο οποίος λόγω μεταβίβασης αρμοδιότητας είναι αποκλειστικά υπεύθυνος για τη διαχείριση των αδέσποτων. Αυτή η επιχορήγηση διασφαλίζει τους απαραίτητους πόρους για την αποτελεσματική διαχείρισητου ζητήματος. 
Παραχώρηση Γης για Δημιουργία Καταφυγίου: Σε μια καθοριστική κίνηση, ο Δήμος παραχωρεί δημοτικό ακίνητο έκτασης 2 στρεμμάτων στο δραστήριο φιλοζωικό σωματείο "ΟΡΜΗ". Η παραχώρηση αυτή δίνει τη δυνατότητα στο σωματείο να δημιουργήσει κατάλληλες εγκαταστάσεις για τη φιλοξενία και τη φροντίδα αδέσποτων ζώων. 
Άμεση Μέριμνα για τα Ζώα στο ThessIntec: Ο δήμος μέσω του ΣΥΠΠΑΖΑΘ έχει ήδη μεριμνήσει για την ασφαλή μεταφορά περισσότερων των 20 αδέσποτων σκύλων από την περιοχή του ThessIntec σε αδειοδοτημένη μονάδα φιλοξενίας και περίθαλψης και η ίδια διαδικασία θα υλοποιηθεί και για άλλα ζώα που χρίζουν περίθαλψης και φιλοξενίας. Για τους υπόλοιπους σκύλους εξασφαλίστηκε από το ThessIntec προσωρινός, περιφραγμένος χώρος, εντός του ίδιου ακινήτου, ώστε να μπορούν να τυγχάνουν της φροντίδας των ανθρώπων που με ηρωική προσπάθεια και προσωπικό κόστος υποστηρίζουν τα ζώα αυτά. 
Προχωράει το πιο σύγχρονο καταφύγιο αδέσποτων στην Ελλάδα: Η δέσμευση του Δήμου για μια μόνιμη λύση επισφραγίζεται με την επικείμενη λειτουργία ενός σύγχρονου κέντρου του ΣΥΠΠΑΖΑΘ στο Λάκκωμα. Σε περίπου ενάμιση χρόνο, οι νέες εγκαταστάσεις θα αναβαθμίσουν θεαματικά τις συνθήκες φιλοξενίας, φροντίδας και νοσηλείας, προσφέροντας μια μακροπρόθεσμη και βιώσιμη λύση για τα αδέσποτα της ευρύτερης περιοχής. 
