Articles by "Φασισμός"
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Φασισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων


Για πρώτη φορά μετά την ήττα του ναζισμού, μια πολιτική δύναμη με καθαρά φασιστική καταγωγή διεκδικεί την εξουσία (με την υποστήριξη του Ισραήλ).

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Για πρώτη φορά μετά την ήττα του γερμανικού ναζισμού, το 1945, μια πολιτική δύναμη με καθαρά φασιστική καταγωγή και «ιδιοπροσωπία» διεκδικεί τώρα την εξουσία σε μία από τις κεντρικότερες ευρωπαϊκές χώρες, μέσω της ακροδεξιάς «Εθνικής Συσπείρωσης» της Μαρίν Λεπέν και του νεαρού Ζορντάν Μπαρντελά (του «Τσίπρα» της ακροδεξιάς, που επελέγη κάπως αλεξιπτωτιστικά, ως ο ευνοούμενος της Λεπέν).

Στις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις στη Γαλλία, η πιθανότητα εκλογής της Λεπέν χρησιμοποιήθηκε μεν ως φόβητρο, στην πραγματικότητα όμως ήταν ανύπαρκτη. Τώρα είναι πολύ πραγματική. Και έχει γίνει πραγματική γιατί ένα σημαντικό μέρος της γαλλικής και παγκόσμιας χρηματιστικής ολιγαρχίας, αντιμέτωπη με τη βαθειά κρίση του συστήματος, αλλά και την ανάγκη να κλιμακώσει τους πολέμους στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή, αποδέχεται ανοιχτά το ενδεχόμενο προσφυγής σε «φασίζουσες», δηλαδή ακραία αυταρχικές λύσεις, όπως και πριν από έναν αιώνα, αν και με αρκετά διαφορετική μορφή σήμερα. Έχει γίνει επίσης πραγματική γιατί είναι απίθανο το μίσος που έχει συσσωρεύσει ο γαλλικός λαός για τον Μακρόν και είναι έτοιμος να ψηφίσει οποιονδήποτε εναντίον του. Ενώ και η αριστερά μόνο μερικώς έχει προσφέρει μια πειστική εναλλακτική.

«Τον Αράπη κι αν τον πλύνεις, το σαπούνι σου χαλάς», λέει η παροιμία. Παρά τις επίμονες, συστηματικές και εν πολλοίς επιτυχείς προσπάθειες πολλών χρόνων, ή μάλλον δεκαετιών, με τη βοήθεια των συστημικών ΜΜΕ, να «ξεπλυθεί», να εξωραϊστεί και να εμφανισθεί ως κάτι που δεν είναι, παρά και την απομάκρυνση μερικών από τα πιο «ακραία» (ή πιο ειλικρινή) από τα στελέχη της, το πολιτικό ρεύμα που διεκδικεί τώρα την εξουσία στη Γαλλία δεν είναι παρά οι κληρονόμοι του καθεστώτος του Βισύ, των συνεργατών των Ναζί δηλαδή υπό τον στρατάρχη Πεταίν, της οργάνωσης OAS που δοκίμασε να ανατρέψει και να δολοφονήσει τον στρατηγό Ντε Γκωλ, των σφαγέων και βασανιστών της Αλγερίας, των εξαιρετικά βίαιων ομάδων Δύση και Νέα Τάξη, των εργοδοτικών συμμοριών. O ένας από τους δύο συνιδρυτές το 1972 και επί εννέα χρόνια ταμίας του «Εθνικού Μετώπου», που εν συνεχεία μετονομάστηκε σε «Εθνική Συσπείρωση», υπηρέτησε ως αξιωματικός στα Waffen SS, που εξόντωσαν μαζικά τους πληθυσμούς της Ουκρανίας, όπως άλλωστε και τους κατοίκους του δικού μας μαρτυρικού Δίστομου.

Το γεγονός ότι η πολιτική της γαλλικής μπουρζουαζίας αλλά και των Σοσιαλιστών κατάφεραν να κάνουν ελκυστική μια τέτοια δύναμη σε ένα σημαντικό κομμάτι του γαλλικού πληθυσμού, που δεν είναι ασφαλώς φασίστες, ή πάντως δεν ξεκίνησαν έτσι, είναι η καλύτερη απόδειξη της ιστορικής χρεοκοπίας τους.
Πρέπει να ανησυχούμε για την άκρα δεξιά;

Μερικοί θα αντιτείνουν σε αυτό το σημείο ότι δεν έχει αποφασιστική σημασία το κριτήριο του παρελθόντος. Αλλά στην πραγματικότητα όλοι χρησιμοποιούμε σε όλα τα θέματα, σε όλες τις σχέσεις και πολύ μαζικά το κριτήριο του παρελθόντος. Για ποιο λόγο να κάνουμε μια εξαίρεση μόνο για την γαλλική άκρα δεξιά;

Μερικοί άλλοι υποστηρίζουν ότι οι σημερινές ευρωπαϊκές κοινωνίες είναι πολύ «ξεθυμασμένες» για να παράγουν αληθινό φασισμό ή και αριστερή κοινωνική επανάσταση, όπως το έκαναν πριν εκατό χρόνια κι ότι το πολύ πολύ μπορεί να συμβεί μια «επανάληψη της τραγωδίας ως φάρσα». Μπορεί να είναι σωστό αυτό, αν όμως η κρίση του δυτικού καπιταλισμού συνεχίζει να βαθαίνει -κι αυτή είναι η μακράν πιθανότερη εκδοχή- και, πολύ περισσότερο, αν κλιμακωθούν οι πόλεμοι της Δύσης κατά των υπόλοιπων (Μέση Ανατολή, Ουκρανία, Κίνα αύριο), τότε θα αυξηθεί ανάλογα και η ζήτηση για έντονα αυταρχικές λύσεις στην ίδια τη Δύση.

Κάποιοι άλλοι θα πουν «τι Πλαστήρας, τι Παπάγος». Πριν από εκατό χρόνια την πολιτική αυτή ακολούθησε το Κομμουνιστικό Κόμμα της Γερμανίας ακολουθώντας τις εντολές της Κομμουνιστικής Διεθνούς («Τρίτη περίοδος»). Συμμάχησε μάλιστα με τους Ναζί για να ρίξει τη σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση στη Βαυαρία με το «κόκκινο δημοψήφισμα». Το σύνθημά τους ήταν «μετά τον Χίτλερ ο (ΓΓ του ΚΚΓ) Τέλμαν». Ο Τέλμαν πέθανε σε ένα στρατόπεδο και τους Ναζί τους σταμάτησαν οι Σοβιετικοί στα πρόθυρα της Μόσχας καταβάλλοντας ένα τρομακτικό τίμημα. Δεν ισχυριζόμαστε ότι θα γίνουν τα ίδια σήμερα, εντούτοις είναι μια θεμελιώδης εμπειρία που οποιοσδήποτε αναλυτής θα ήταν εντελώς ανόητος αν δεν τη λάμβανε υπόψη του και δεν τη διατηρούσε ως αναλυτικό εργαλείο.

Αν συμβεί εξάλλου, αν πάμε προς τα κει, δεν θα γίνει αύριο και δεν θα πάρει τη μορφή του μεσοπολέμου. Σήμερα το διεθνές κεφάλαιο είναι πολύ πιο ολοκληρωμένο για να επιτρέψει επιμέρους φασισμούς. Αν εκλεγεί ο Τραμπ στις ΗΠΑ μπορεί κανείς να φανταστεί μια συλλογική Δύση, οργανωμένη σε αυταρχικά πρότυπα, έτοιμη να διεξάγει παγκοσμίως τους πολέμους που απαιτεί η διατήρηση της παγκόσμιας κυριαρχίας της, με «δορυφόρους» καθεστώτα τύπου Λεπέν ή Μελόνι στην Ευρώπη. Μια ενδιαφέρουσα ανάλυση των σύγχρονων μορφών φασισμού περιέχει επίσης η μελέτη «Το αυταρχικό χρήμα» και έστω και αν είναι περισσότερο επίκαιρη για τον αγγλοσαξωνικό κόσμο παρά για μια χώρα όπως η Γαλλία. Οι συγγραφείς δεν εξετάζουν τις κινήσεις της άκρας δεξιάς ως αποτέλεσμα λαϊκών «εξεγέρσεων», αλλά της νέας, «μετα-νεοφιλελεύθερης» στρατηγικής τμημάτων του χρηματιστικού κεφαλαίου που θέλουν να απαλλαγούν και από τους τελευταίους περιορισμούς που επιβάλλουν τα κράτη, η ανάγκη προστασίας του περιβάλλοντος κλπ. στη δράση του καπιταλισμού.
Ουκρανία

Η «Εθνική Συσπείρωση» (όπως και ο Τραμπ) θα μπορούσαν ασφαλώς να παίξουν έναν πολύ θετικό ρόλο αν όντως συνέβαλαν στον τερματισμό της πολεμικής εμπλοκής του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία, αλλά δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα το πράξουν, κάθε άλλο. Η Λεπέν όχι μόνο δεν έχει υποστηρίξει μια τέτοια θέση, αλλά και μετέβαλε άρδην τις τοποθετήσεις της για τη Ρωσία και την Ουκρανία πριν τις εκλογές, προκειμένου να γίνει αποδεκτή από το μεγάλο κεφάλαιο και κατεστημένο Γαλλίας, Ευρώπης και συλλογικής Δύσης. Το συγκρότημα Μπολορέ, που ελέγχει μεγάλο μέρος της ενημέρωσης και υποστηρίζει με φανατισμό τη Λεπέν υποστηρίζει επίσης με φανατισμό το ΝΑΤΟ στην Ουκρανία. Να σημειώσουμε ότι και η ιστορική εμπειρία δεν είναι επίσης ικανοποιητική στο σημείο αυτό. Ο Τραμπ θεωρήθηκε «φίλος της Ρωσίας», αλλά το μόνο αποτέλεσμα της θητείας του ήταν να εξοπλιστεί σαν αστακός η Ουκρανία. Πριν από έναν αιώνα, ο Χίτλερ παρέσυρε επίσης τη Μόσχα σε μια προσέγγιση που απεδείχθη εντελώς καταστροφική για τα σοβιετικά συμφέροντα και παραλίγο να οδηγήσει σε ήττα την ΕΣΣΔ.

Άκρα δεξιά, Γκωλισμός και Ισραήλ

Όλες οι πολιτικές παρατάξεις της Γαλλίας μετά τον πόλεμο θεωρούσαν πάντα εντελώς απαράδεκτη οποιαδήποτε συνεργασία με αυτό το ρεύμα και το αντιμετώπιζαν πάντα ως το «μίασμα» της γαλλικής πολιτικής ζωής. Οι ίδιοι βέβαια οι λεπενικοί θέλουν να εμφανίζονται ως κληρονόμοι του ντε Γκωλ, στην πραγματικότητα όμως εκπροσωπούν όλα όσα μισούσε και όσα εναντίον των οποίων πάλεψε ο Στρατηγός, κάτι που επιβεβαίωσε συμβολικά ο «τελευταίος των Γκωλικών», ο Πρωθυπουργός του Ζακ Σιράκ Ντομινίκ ντε Βιλπέν -που εκπροσώπησε όλη την πολιτισμένη ανθρωπότητα αντιτασσόμενος στον ΟΗΕ στην αμερικανική εισβολή στο Ιράκ- τασσόμενος υπέρ της ψήφου στο Νέο Λαϊκό Μέτωπο.

Ειδικά σε σχέση με το Ισραήλ μάλιστα, ο Ντε Γκωλ κράτησε τις αποστάσεις του από αυτό το κράτος και προειδοποίησε την ηγεσία του ότι, αν επιμείνουν στην κατοχή των εδαφών που κέρδισαν με τον πόλεμο, αυτό δεν μπορεί παρά να οδηγήσει αναπόφευκτα στην αντίσταση, στην καταστολή και στην τρομοκρατία. Αντίθετα, η Μαρίν Λεπέν είναι φανατική οπαδός του Ισραήλ και των γενοκτονικών πολιτικών του.

Ο «πατριωτισμός» των «λεπενικών» είναι μάλλον αντιφατικός. Τους ενοχλούν για παράδειγμα τα θρησκευτικά φρονήματα Γάλλων εργατών αραβομουσουλμανικής καταγωγής, οι μαντήλες και η παράνομη είσοδος μεταναστών, ενώ θέλουν να μην επιτρέπουν σε ανθρώπους χωρίς κανονικά χαρτιά να νοσηλεύονται στα νοσοκομεία της Γαλλίας, δηλαδή να πεθαίνουν στον δρόμο. Δεν τους ενοχλεί όμως καθόλου, το αντίθετο, η τεράστια επιρροή του Ισραήλ και των λόμπι του στη γαλλική εξωτερική πολιτική. Αυτό το λόμπι (CRIF) ήταν που απαγόρευσε στον Σαρκοζί να διορίσει τον Υμπέρ Βεντρίν υπουργό Εξωτερικών, όπως είχε ήδη αποφασίσει όταν εξελέγη Πρόεδρος. Ένα από τα αποτελέσματα αυτών των επιρροών υπήρξε και η καταστροφή της Λιβύης του Καντάφι από τον Νικολά Σαρκοζί, με εισήγηση του Μπερνάρ Ανρί Λεβί για λογαριασμό του Αμερικανοεβραίων νεοσυντηρητικών, που χρησιμοποίησαν τη Γαλλία και τη Βρετανία για να παρακάμψουν τις επιφυλάξεις Ομπάμα, καταστροφή που προκάλεσε ένα τεράστιο προσφυγικό και μεταναστευτικό κύμα.
«Αυτοκρατορία του Χρήματος», το «συνοικέσιο» με τη Λεπέν και η συμμαχία Ισραήλ και φασιστών

Η παραδοσιακή πολιτική αποκλεισμού οποιασδήποτε συνεργασίας με την άκρα δεξιά αρχίζει να αλλάζει όταν ο ακροδεξιός μεγα-ολιγάρχης της επικοινωνίας Μπολορέ, o αποκαλούμενος και «Γάλλος Μέρντοχ», ήλεγξε σημαντικά μέσα της χώρας προκαλώντας μεγάλες διαμαρτυρίες του γαλλικού δημοσιογραφικού κόσμου. Ο Μπολορέ υπήρξε ο αρχιτέκτονας της προσχώρησης του προέδρου του κόμματος του ίδιου του Μακρόν στη συνεργασία με τη Λεπέν που τον οδήγησε σε σύγκρουση με τον Μακρόν και σε διάσπαση του κόμματος.

Οι εξελίξεις επιταχύνθηκαν με τη σφαγή στην Παλαιστίνη. Ήδη από πολύ καιρό ο αρχηγός της ισραηλινής άκρας δεξιάς Μπέντζαμιν Νετανιάχου έχει αναπτύξει μια πλήρη συμμαχία με όλα σχεδόν τα κινήματα της ευρωπαϊκής άκρας δεξιάς, που έχουν αντικαταστήσει τον παραδοσιακό αντισημητισμό τους με την ισλαμοφοβία. Ταυτόχρονα, θυμίζουμε, εξόπλισε τους Ουκρανούς νέο-ναζί του Αζώφ και προηγουμένως ήταν εν πολλοίς και ο άνθρωπος πίσω από την αμερικανική ακροδεξιά του Τραμπ και την πολιτική του, όχι μόνο στη Μέση Ανατολή, αλλά επίσης και την Κορέα (ειδικά πίσω από τις πυρηνικές απειλές κατά της Πιονγκγιάνγκ).

Η βάση της συμμαχίας της άκρας δεξιάς Ισραήλ, Ευρώπης και Αμερικής, μία από τις γεωπολιτικές βάσεις του σύγχρονου δυτικού φασισμού είναι ότι πρέπει να πάμε στον πόλεμο του Λευκού Ανθρώπου κατά των Μουσουλμάνων, είναι δηλαδή μια ιδιαίτερη μορφή της άποψης Χάντινγκτον για «πόλεμο των πολιτισμών». Υπάρχουν και άλλες εκδοχές, καθώς αρκετοί προτιμάνε τους Ρώσους και άλλοι τους Κινέζους ως εχθρούς, ενώ στην πράξη έχουμε οδηγηθεί σε μια αρχή γενικού πολέμου με Ρώσους και Μουσουλμάνους και ετοιμάζουμε και τον πόλεμο με την Κίνα.

Εννοείται ότι μόνο παράφρονες μπορούν να πιστεύουν ότι η οργάνωση μιας τέτοιας σύγκρουσης μπορεί να οδηγήσει πουθενά αλλού απ’ ό,τι σε μια παγκόσμια καταστροφή. Και είναι παράφρονες, όπως το αποδεικνύει η εξέλιξη των γεγονότων στη Μέση Ανατολή (όπως και στην Ουκρανία, στο οικολογικό και σχεδόν σε όλα τα ζητήματα ενός κόσμου που μοιάζει να βρίσκεται σε ένα big bang σε slow motion). Η μόνη ειρηνική και δημοκρατική λύση που επιτρέπει την επιβίωση της ανθρωπότητας είναι η πορεία προς ένα πολυπολικό κόσμο διεθνούς συνεργασίας που να αρχίσει σταδιακά να αντιμετωπίζει τα τεράστια, εκρηκτικά προβλήματά της ανθρωπότητας, προβλήματα που θέτουν για πρώτη φορά σε κίνδυνο την ίδια την ύπαρξή του.

Ο Νετανιάχου χρησιμοποίησε τη γενοκτονία στη Γάζα και τις κριτικές που άρχισε να δέχεται το Ισραήλ διεθνώς για να πείσει και τις υπόλοιπες συνιστώσες των πανίσχυρων λόμπι που κυριαρχούν σήμερα στην πολιτική όλης της Δύσης να αφήσουν οποιεσδήποτε επιφυλάξεις και να περιλάβουν επιτέλους και τους Γάλλους ακροδεξιούς, παρά το αντισημητικό παρελθόν (;) τους, στον αγώνα κατά του «Αντισημητισμού»! Την ώρα που ο ισραηλινός στρατός έσφαζε, γκρέμιζε και βασάνιζε στη Γάζα, οι αρχηγοί όλων των πολιτικών κομμάτων της Γαλλίας, μαζί και η Λεπέν, με την τιμητική εξαίρεση του ηγέτη της ριζοσπαστικής αριστεράς (Ανυπότακτη Γαλλία) Ζαν-Λυκ Μελανσόν, κατέβηκαν στους δρόμους για να ζητήσουν όχι να σταματήσουν οι σφαγές, αλλά ο… «αντισημητισμός», δηλαδή η κριτική των εγκλημάτων του Ισραήλ.

Ήταν η πρώτη αναγνώριση της άκρας δεξιάς ως νόμιμης εταίρου στη μεταπολεμική ιστορία της Γαλλίας. Όπως σημειώνει ο πρώην διευθυντής της Monde Diplomatique και ένας από τους καλύτερους Ευρωπαίους αραβολόγους, ο Αλάν Γκρες, η υποστήριξη της άκρας δεξιάς προς το Ισραήλ της επέτρεψε να «ξεπλυθεί» στη Γαλλία.



πηγή 

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Το ελληνικό κράτος αφήνει ελεύθερο τον Νίκο Μιχαλολιάκο πριν καν περάσει 5 χρόνια στη φυλακή. Και μάλιστα δεν είναι η πρώτη φορά που ο συγκεκριμένος ναζιστής απολαμβάνει την γενναιοδωρία του κράτους. Το ίδιο είχε συμβεί και στο παρελθόν μετά από εκρήξεις βομβών σε κινηματογράφους στην Αθήνα. Είναι άραγε τυχαίο, ή σχετίζεται με τους δεσμούς που κατάφερε να αναπτύξει ο Μιχαλολιάκος και η Χρυσή Αυγή με το κατεστημένο; 

Στο παρόν βίντεο ο Χρήστος Αβραμίδης ερευνά και παρουσιάζει με τεκμήρια κάποιες από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές στο φλερτ μεταξύ των ναζί και της οικονομικής & πολιτικής εξουσίας. Αστυνομικοί, εφοπλιστές, μεγαλοεργολάβοι, νεοδημοκράτες, αλλά ακόμα και Μητροπολίτες αποκαλύπτουν πολλές από τις άγνωστες πτυχές του φαινομένου «Χρυσή Αυγή».

Τόσο λίγο καιρό μετά, αυτός που απειλούσε με ξιφολόγχες λίγο πριν μαχαιρώσουν τον Παύλο Φύσσα, αφήνεται ελεύθερος. Που ξέρεις; Κάπου θα μπορούσε να τους φανεί χρήσιμός.

Ξανά




πηγή



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Σαν σήμερα, 2 Μαίου 2014, οι ναζιστές και ακροδεξιοί εγκληματίες του "Δεξιού Τομέα", του "Τάγματος Αζόφ" και του "Αϊντάρ" πυρπολούν το κτίριο των Συνδικάτων της Οδησσού και δολοφονούν πάνω απο 100 Ουκρανούς. 


Την Πρωτομαγιά του 2014, οι συγκρούσεις μεταξύ των αντικυβερνητικών (στην πλειοψηφία τους ρωσόφωνων) Ουκρανών και των εθνικιστικών και φασιστικών δυνάμεων, που αναδείχτηκαν πραξικοπηματικά στην εξουσία του Κιέβου από το Φλεβάρη του 2014, έχουν πάρει πλέον ανοικτά ένοπλη μορφή στις περιοχές του Ντονμπάς στην Ανατολική Ουκρανία. 


Στην Οδησσό, ένα μπλοκ αντικυβερνητικών διαδηλωτών, που αποτελούνταν και από εργαζόμενους και συνδικαλιστές, περικυκλώθηκε και αναγκάστηκε να καταφύγει στο κτίριο των Συνδικάτων. Οι νεοναζί πολιορκούν το κτίριο και πετούν βόμβες μολότοφ, με αποτέλεσμα να ξεσπάσει πυρκαγιά. 


Τότε, καταγράφονται και οι σκηνές φρίκης: Ρωσόφωνοι διαδηλωτές, που είχαν εγκλωβιστεί από την πυρκαγιά που έβαλαν οι νεοναζί, πηδούν από τα παράθυρα του δεύτερου και τρίτου ορόφου, προκειμένου να ξεφύγουν από τη φωτιά και τους καπνούς. Κάτω όμως από το κτίριο τους περιμένουν οι νεοναζί του "Δεξιού Τομέα", οι οποίοι, οπλισμένοι με περίστροφα, μαχαίρια και ρόπαλα, αποτελειώνουν όσους επιζούν της πτώσης. 


Τις φρικιαστικές σκηνές καταγράφουν δεκάδες βίντεο των ημερών, καθώς και ρεπορτάζ τηλεοπτικών σταθμών, ανάμεσά τους και Eλληνικών.Οι εικόνες που αντίκρισαν οι πυροσβέστες μετά το μακελειό είναι απερίγραπτες, με πολλά καμένα πτώματα να είναι μη αναγνωρίσιμα, ενώ κάποιες μαρτυρίες κατοίκων της Οδησσού να μιλούν για πολύ περισσότερους απανθρακωμένους ανθρώπους. 


Αρχικά, η κυβέρνηση του Κιέβου προσπάθησε να υποβαθμίσει το αποτρόπαιο αυτό έγκλημα και να το αποδώσει σε σύγκρουση οπαδών ομάδων (επειδή στα φασισταριά υπήρχαν και χούλιγκανς) ή σε προβοκάτσια της Ρωσίας. Τελικά, αναγκάστηκε να δηλώσει ότι έχει διατάξει έρευνα. Η έρευνα των αρχών τότε δεν είχε καταλήξει σε συμπέρασμα και η υπόθεση μπήκε στο αρχείο. 


Τους δολοφόνους αυτούς τους ξέπλυνε προκλητικά ο Ζελένσκι, τόσο με συνέντευξη του στην ΕΡΤ, όσο και με την ντροπιαστική φιέστα που διοργάνωσε η κυβέρνηση της ΝΔ στην Ελληνική Βουλή και με σύσσωμα τα κόμματα της ΝΔ, του ΣΥΡΙΖΑ, του ΠΑΣΟΚ να χειροκροτούν (άλλοι όρθιοι και άλλοι..καθιστοί, όπως έλεγαν). 


Το έγκλημα στην Οδησσό είναι άλλη μια επιβεβαίωση του ρόλου των ναζιστών, των παραστρατιωτικών εθνικιστικών ομάδων και"ιδιωτικών στρατών",που αξιοποιούνται απο όλους τους ιμπεριαλιστές στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, όπως γίνεται και στην Ουκρανία.


Praxis Review


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Για την ηλιθιότητα ενός άθλιου και ανίκανου κατεστημένου πολιτικού συστήματος που επιχειρεί να παρέμβει, μετά τις εκλογές της μεγαλύτερης αποχής, στο αποτέλεσμά τους......
Το άρθρο είναι από το antimedia

Είναι από εκείνες τις ελάχιστες στιγμές που λες: Μακάρι να υπήρχαν εξωγήινοι και να παρέμβαιναν. Μακάρι να ξαναπέσει κομήτης. Μακάρι να πατήσει ο Κιμ το κουμπί. Μακάρι να ήταν η Γη επίπεδη και να τους πετάγαμε όλους αυτούς στο «κενό»!

Από το πρωί έχει γίνει viral στα ΜΜΕ το «σενάριο» ακύρωσης της εκλογής των Σπαρτιατών, «αν αν αποδειχθεί σχέση με τον Κασιδιάρη», με τον κάθε πικραμένο συνταγματολόγο να λέει το κοντό και το μακρύ του.

Για να εξηγούμαστε χωρίς να παρεξηγούμαστε, το Αntimedia έχει ήδη ταχθεί απέναντι στο εν λόγω κόμμα, με καθόλου κολακευτικά άρθρα για τους Σπαρτιάτες, ωστόσο, εδώ υπάρχει ένα «αλλά», κι αυτό αφορά όχι μόνο στις δημοκρατικές διαδικασίες -το τυπικό δηλαδή του θέματος- αλλά και στην ουσία του, που αγγίζει τα όρια εκλογικού πραξικοπήματος.

Ας αρχίσουμε με το τι αναφέρουν τα ΜΜΕ:

Οι συνταγματολόγοι λένε στην πλειοψηφία τους ότι υπάρχουν δυο σενάρια «αν αν αποδειχθεί σχέση με τον Κασιδιάρη με τους Σπαρτιάτες»:Το ένα είναι να πάμε ξανά σε εκλογές
Το άλλο είναι να γίνει ανακατανομή εδρών σε κόμματα εντός του κοινοβουλίου, δηλαδή που έχουν πάρει άνω του 3%.

Το πρώτο που φαντάζει ως πιο λογικό και δημοκρατικό, πόσο είναι έτσι; Τρεις απανωτές εκλογές μέσα στο υποτιθέμενο καλοκαίρι, με υψηλό κόστος τόσο για τα κρατικά έξοδα αλλά κυρίως τους πολίτες, θα εκτοξεύσει σε ακόμα μεγαλύτερα ποσοστά την αποχή που ήδη κατέγραψε ιστορικό ρεκόρ (και η οποία γίνεται γαργάρα απ’ όλους), γεγονός που θα ευνοήσει το πρώτο κόμμα, ασχέτως με το ποιες θα είναι οι επόμενες επιλογές των ψηφοφόρων των Σπαρτιατών.

Το δεύτερο σενάριο, είναι… εντελώς για τα μπάζα! Τι είναι οι έδρες για να τις «μοιράσετε»; Κόλλυβα; Δηλαδή θα δώσετε ψήφους ακροδεξιών στο ΚΚΕ; Στο ΣΥΡΙΖΑ; Στο ΠΑΣΟΚ; Με ποια «δημοκρατική» λογική;

Καταρχάς, με 7κομματική Βουλή ΑΛΛΑ είναι τα ποσοστά της ΝΔ λόγω του ληστρικού εκλογικού νόμου. Και χωρίς «μοίρασμα» παίρνει περισσότερες έδρες. Άρα το κυρίως κερδισμένο κόμμα είναι το άλλο συγκεκαλυμμένο ακροδεξιό κόμμα της ΝΔ. Και στη συνέχεια θα λάβει και κομμάτι από την πίτα των Σπαρτατιών. Άρα ο αριθμός των εδρών της απλά θα εκτοξευθεί άνευ λόγου και παρά την θέληση του Ελληνικού λαού – του «κυρίαρχου-μη χε…»- όπως τον λένε!

Και το ακόμα πιο εξωφρενικό είναι ότι ο Ηλίας Κασιδιάρης, όταν είπε στις πρώτες εκλογές «ψηφίστε ΣΥΡΙΖΑ», ΔΕΝ τέθηκε θέμα ακυρώσεων εκλογών τότε, αλλά τίθεται τώρα, με θετική μάλιστα άποψη των ΜΜΕ των φιλικά κείμενων προς τον ΣΥΡΙΖΑ! Του ΣΥΡΙΖΑ, που έχασε ψήφους στο δεύτερο γύρο, και δεν αποκλείεται να είχε τσιμπήσει κάποιους αρχικά λόγω Κασιδιάρη.

Είστε ΟΛΑ τα μεγάλα κόμματα για τα μπάζα! Το ίδιο και τα ΜΜΕ σας! Και είστε ΕΣΕΙΣ υπεύθυνοι της ανόδου της ακροδεξιάς στην Ελλάδα, σας βολεύει, σας συμφέρει, γιατί το καραμαύρο χρώμα πλάι στο γκρι σκούρο που είναι στην πραγματικότητα το μπλε, το πράσινο και το ροζουλί, φαντάζει διαφορετικό.

Όχι, οι Σπαρτιάτες μπήκαν εξ αιτίας σας στη Βουλή, κι ο Κασιδιάρης μετά εκπροσώπου του προς το παρόν, και θα τον τρίψετε στην κασίδα σας – αυτή είναι η πραγματικότητα. Εσείς το κάνατε όλο αυτό, εσείς είστε οι μόνοι υπεύθυνοι και οποιαδήποτε ακύρωση των εκλογών σημαίνει απλά, εκλογικό πραξικόπημα, μια ευρωπαϊκή πρώτη, μια παγκόσμια επίσης. Και στην τελική, θα τους κάνετε και ήρωες, που αν προσφύγουν σε διεθνή δικαστήρια, το πιο πιθανό είναι να δικαιωθούν, αφού είστε εξίσου πολιτικοί απατεώνες και τυχοδιώκτες με τους Σπαρτιάτες, ή μάλλον, μεγαλύτεροι!

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Josh Cohen , Commentary/ https://www.reuters.com/ 20.3.18

Καθώς ο αγώνας της Ουκρανίας εναντίον της Ρωσίας και των πληρεξουσίων της συνεχίζεται, το Κίεβο πρέπει επίσης να αντιμετωπίσει ένα αυξανόμενο πρόβλημα πίσω από την πρώτη γραμμή: ακροδεξιούς επαγρύπνησης που είναι πρόθυμοι να χρησιμοποιήσουν εκφοβισμό και ακόμη και βία για να προωθήσουν τις ατζέντες τους και που συχνά το κάνουν με τη σιωπηρή έγκριση των υπηρεσιών επιβολής του νόμου.

Μια διαδήλωση της 28ης Ιανουαρίου, στο Κίεβο, από 600 μέλη της λεγόμενης «Εθνικής Πολιτοφυλακής», μιας νεοσύστατης υπερεθνικιστικής ομάδας που ορκίζεται «να χρησιμοποιήσει βία για να εγκαθιδρύσει την τάξη», απεικονίζει αυτήν την απειλή. Ενώ η έναρξη της ομάδας στο Κίεβο ήταν ειρηνική, μέλη της Εθνικής Πολιτοφυλακής με μπαλακλάβες εισέβαλαν σε συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου στην πόλη Τσερκάσι της κεντρικής Ουκρανίας την επόμενη μέρα, συγκρούστηκαν με βουλευτές και αναγκάζοντάς τους να εγκρίνουν νέο προϋπολογισμό.

Πολλά από τα μέλη της Εθνικής Πολιτοφυλακής προέρχονται από το κίνημα του Αζόφ, ένα από τα 30 ιδιωτικά χρηματοδοτούμενα «τάγματα εθελοντών» που, στις πρώτες μέρες του πολέμου, βοήθησαν τον τακτικό στρατό να υπερασπιστεί το ουκρανικό έδαφος ενάντια στους αυτονομιστές πληρεξούσιους της Ρωσίας. Παρόλο που η Azov χρησιμοποιεί συμβολισμούς της ναζιστικής εποχής και στρατολογεί νεοναζί στις τάξεις της, ένα πρόσφατο άρθρο στο Foreign Affairs υποβάθμισε τους κινδύνους που μπορεί να εγκυμονεί η ομάδα, επισημαίνοντας ότι, όπως και άλλες εθελοντικές πολιτοφυλακές, η Azov έχει «χαμηλώσει» μέσω της ένταξής της στο οι ένοπλες δυνάμεις της Ουκρανίας. Αν και είναι αλήθεια ότι οι ιδιωτικές πολιτοφυλακές δεν κυβερνούν πλέον το μέτωπο της μάχης, είναι το εσωτερικό μέτωπο για το οποίο το Κίεβο πρέπει να ανησυχεί τώρα.

Όταν η κατάληψη της Κριμαίας από τον Ρώσο Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν πριν από τέσσερα χρόνια αποκάλυψε για πρώτη φορά την άθλια κατάσταση των ενόπλων δυνάμεων της Ουκρανίας, δεξιές πολιτοφυλακές όπως το Azov και το Right Sector μπήκαν στο ρήγμα, αποκρούοντας τους υποστηριζόμενους από τη Ρωσία αυτονομιστές ενώ ο τακτικός στρατός της Ουκρανίας ανασυγκροτήθηκε. Αν και, ως αποτέλεσμα, πολλοί Ουκρανοί συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν τις πολιτοφυλακές με ευγνωμοσύνη και θαυμασμό , οι πιο ακραίες μεταξύ αυτών των ομάδων προωθούν μια μισαλλόδοξη και ανελεύθερη ιδεολογία που θα θέσει σε κίνδυνο την Ουκρανία μακροπρόθεσμα. Από την κρίση της Κριμαίας, οι πολιτοφυλακές έχουν ενσωματωθεί επίσημα στις ένοπλες δυνάμεις της Ουκρανίας, αλλά ορισμένοι αντιστέκονται στην πλήρη ενσωμάτωση: το Azov, για παράδειγμα, έχει το δικό του στρατόπεδο εκπαίδευσης για παιδιά καιΤο τμήμα σταδιοδρομίας δίνει οδηγίες σε νεοσύλλεκτους που επιθυμούν να μεταφερθούν στο Αζόφ από μια τακτική στρατιωτική μονάδα.

Σύμφωνα με τον διευθυντή του προγράμματος Freedom House για την Ουκρανία, Matthew Schaaf, «πολλές οργανωμένες ριζοσπαστικές δεξιές ομάδες υπάρχουν στην Ουκρανία, και ενώ τα τάγματα εθελοντών μπορεί να έχουν επίσημα ενσωματωθεί σε κρατικές δομές, μερικά από αυτά έκτοτε έχουν αποσπάσει πολιτικές και μη κερδοσκοπικές δομές για να εφαρμόσουν το όραμά τους». Ο Schaaf σημείωσε ότι «μια αύξηση του πατριωτικού λόγου που υποστηρίζει την Ουκρανία στη σύγκρουσή της με τη Ρωσία συνέπεσε με μια εμφανή αύξηση τόσο της δημόσιας ρητορικής μίσους, μερικές φορές από δημόσιους αξιωματούχους και μεγεθύνεται από τα μέσα ενημέρωσης, όσο και με τη βία κατά ευάλωτων ομάδων όπως η LGBT κοινότητα », μια παρατήρηση που υποστηρίζεται από πρόσφατη μελέτη του Συμβουλίου της Ευρώπης .

Τους τελευταίους μήνες, η Ουκρανία γνώρισε ένα κύμα ανεξέλεγκτης επαγρύπνησης. Το Institute Respublica, μια τοπική ΜΚΟ υπέρ της δημοκρατίας, ανέφερε ότι οι ακτιβιστές παρενοχλούνται συχνά από επαγρύπνηση όταν πραγματοποιούν νόμιμες συναντήσεις ή συγκεντρώσεις που σχετίζονται με πολιτικά αμφιλεγόμενες θέσεις, όπως η προώθηση των δικαιωμάτων LGBT ή η αντίθεση στον πόλεμο. Το Azov και άλλες πολιτοφυλακές έχουν επιτεθεί σε αντιφασιστικές διαδηλώσεις, συνεδριάσεις δημοτικών συμβουλίων , μέσα ενημέρωσης , εκθέσεις τέχνης , ξένους φοιτητές και Ρομά. Οι προοδευτικοί ακτιβιστές περιγράφουν ένα νέο κλίμα φόβου που λένε ότι εντείνεται από το περσινό σχεδόν θανατηφόρο μαχαίρι του αντιπολεμικού ακτιβιστή Stas Serhiyenko, το οποίο πιστεύεται ότι διέπραξε μια εξτρεμιστική ομάδα με το όνομα C14 (το όνομα αναφέρεται σε 14 -σύνθημα λέξης δημοφιλές στους λευκούς υπέρμαχους). Οι βάναυσες επιθέσεις αυτόν τον μήνα στις πορείες για την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας σε πολλές πόλεις της Ουκρανίας προκάλεσαν μια ασυνήθιστα ισχυρή δήλωση από τη Διεθνή Αμνηστία, η οποία προειδοποίησε ότι «το ουκρανικό κράτος χάνει γρήγορα το μονοπώλιό του στη βία».

Η Ουκρανία δεν είναι η μόνη χώρα που πρέπει να αντιμετωπίσει μια ανανεωμένη ακροδεξιά. Αλλά οι πρόσφατες προσπάθειες του Κιέβου να ενσωματώσει ανεξάρτητες ένοπλες ομάδες στις τακτικές ένοπλες δυνάμεις του, καθώς και η συνεχιζόμενη εθνική αίσθηση χρέους προς τις πολιτοφυλακές για την υπεράσπιση της πατρίδας τους, καθιστούν την αντιμετώπιση της υπερεθνικιστικής απειλής πολύ πιο περίπλοκη από ό,τι αλλού. Σύμφωνα με τον Schaaf και το Institute Respublica, οι Ουκρανοί εξτρεμιστές σπάνια τιμωρούνται για πράξεις βίας. Σε ορισμένες περιπτώσεις —όπως η επίθεση του C14 τον Ιανουάριο σε συγκέντρωση μνήμης δύο δολοφονημένων δημοσιογράφων— η αστυνομία στην πραγματικότητα κρατά ειρηνικούς διαδηλωτές.

Για να είμαστε σαφείς, οι ισχυρισμοί του Κρεμλίνου ότι η Ουκρανία είναι η φωλιά των φασιστών είναι ψευδείς: τα ακροδεξιά κόμματα είχαν κακή απόδοση στις τελευταίες κοινοβουλευτικές εκλογές της Ουκρανίας και οι Ουκρανοί αντέδρασαν με ανησυχία στη διαδήλωση της Εθνικής Πολιτοφυλακής στο Κίεβο. Αλλά οι διασυνδέσεις μεταξύ των υπηρεσιών επιβολής του νόμου και των εξτρεμιστών δίνουν στους δυτικούς συμμάχους της Ουκρανίας πολλούς λόγους ανησυχίας. Το C14 και η δημοτική αρχή του Κιέβου υπέγραψαν πρόσφατα μια συμφωνία που επιτρέπει στο C14 να δημιουργήσει μια "δημοτική φρουρά" για να περιπολεί στους δρόμους. Τρεις τέτοιες δυνάμεις φρουράς που διοικούνται από πολιτοφυλακές είναι ήδη εγγεγραμμένες στο Κίεβο και τουλάχιστον 21 δραστηριοποιούνται σε άλλες πόλεις.

Σε έναν ιδανικό κόσμο, ο Πρόεδρος Πέτρο Ποροσένκο θα εκκαθάρισε την αστυνομία και το υπουργείο Εσωτερικών από ακροδεξιούς υποστηρικτές, συμπεριλαμβανομένου του υπουργού Εσωτερικών Arsen Avakov, ο οποίος έχει στενούς δεσμούς με τον ηγέτη της Azov Andriy Biletsky, καθώς και του Sergei Korotkykh, βετεράνου του Azov που είναι τώρα υψηλόβαθμος αστυνομικός. Αλλά ο Ποροσένκο θα κινδύνευε με μεγάλες επιπτώσεις εάν το έκανε. Ο Άβακοφ είναι ο κύριος πολιτικός του αντίπαλος και το υπουργείο που διευθύνει ελέγχει την αστυνομία, την Εθνική Φρουρά και αρκετές πρώην πολιτοφυλακές.

Όπως σημείωσε ένας Ουκρανός αναλυτής τον Δεκέμβριο, ο έλεγχος αυτών των δυνάμεων καθιστά τον Avakov εξαιρετικά ισχυρό και η προεδρία του Poroshenko μπορεί να μην είναι αρκετά ισχυρή για να αντέξει το είδος της άμεσης αντιπαράθεσης με τον Avakov που θα μπορούσε κάλλιστα να παράγει μια προσπάθεια να τον εκδιώξουν ή να χτυπήσουν τη βάση εξουσίας του. Ο Ποροσένκο έχει υπομείνει συχνές λεκτικές απειλές, συμπεριλαμβανομένων εκκλήσεων για επανάσταση, από υπερεθνικιστικές ομάδες, επομένως μπορεί να πιστεύει ότι χρειάζεται ο Άβακοφ για να τους κρατήσει υπό έλεγχο.

Η ιδιότητα του Λαϊκού Κόμματος του Avakov ως του κύριου εταίρου στον κοινοβουλευτικό συνασπισμό της Ουκρανίας αυξάνει τη μόχλευση του Avakov έναντι του Μπλοκ του Poroshenko. Μια απόπειρα απόλυσης του Avakov θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο τη μικρή νομοθετική πλειοψηφία του Poroshenko και να οδηγήσει σε πρόωρες κοινοβουλευτικές εκλογές. Δεδομένης της σημερινής αντιδημοφιλίας του Ποροσένκο , αυτό είναι ένα σενάριο που πιθανότατα θα προσπαθήσει να αποφύγει.

Παρά την αδύναμη θέση του, ο Ποροσένκο έχει ακόμα κάποιες επιλογές για τη μείωση της απειλής από την ακροδεξιά. Αν και ο Avakov ελέγχει την αστυνομία και την Εθνική Φρουρά της Ουκρανίας, ο Poroshenko εξακολουθεί να διοικεί τις υπηρεσίες ασφαλείας και πληροφοριών της Ουκρανίας, την SBU, και θα μπορούσε να δώσει εντολή στην υπηρεσία να διακόψει τους δεσμούς της με την C14 και άλλες εξτρεμιστικές ομάδες. Ο Ποροσένκο θα πρέπει επίσης να εκφράσει τη δημόσια υποστήριξη σε περιθωριοποιημένες ομάδες όπως οι κοινότητες των Ρομά και των LGBT και να επιβεβαιώσει τη δέσμευσή του για την προστασία των δικαιωμάτων τους.

Δυτικοί διπλωμάτες και οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων πρέπει να παροτρύνουν την κυβέρνηση της Ουκρανίας να τηρήσει το κράτος δικαίου και να σταματήσει να επιτρέπει στην ακροδεξιά να ενεργεί ατιμώρητα. Οι διεθνείς δωρητές μπορούν να βοηθήσουν χρηματοδοτώντας περισσότερες πρωτοβουλίες, όπως τα έργα του Οργανισμού των Ηνωμένων Πολιτειών για τη Διεθνή Ανάπτυξη που υποστηρίζουν την εκπαίδευση για Ουκρανούς δικηγόρους και υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και βελτιώνοντας τη δίκαιη πρόσβαση στο δικαστικό σύστημα για τις περιθωριοποιημένες κοινότητες.

Δεν υπάρχει εύκολος τρόπος να εξαλειφθεί ο επιθετικός ακροδεξιός εξτρεμισμός που δηλητηριάζει την πολιτική και τη δημόσια ζωή της Ουκρανίας, αλλά χωρίς έντονες και άμεσες προσπάθειες για την αντιμετώπισή του, μπορεί σύντομα να θέσει σε κίνδυνο το ίδιο το κράτος.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η έκθεση Herland, 12-6-22

Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού


Η ναζιστική νοοτροπία: Όταν ο Πρόεδρος της Συνέλευσης της Κοινωνίας των Εθνών το 1940, Carl J. Hambro έγραψε ένα βιβλίο για τη γερμανική κατοχή της Νορβηγίας κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, εξήγησε έξοχα τη ναζιστική νοοτροπία.

Με βάση μιαν αμείλικτη πεποίθηση του εθνικού εγωισμού, η ουσία του κτητικού ναζιστικού δόγματος ήταν ότι «είναι το καλύτερο πράγμα για κάθε έθνος να κυβερνάται από εμάς», γράφει στο «Το Είδα να Συμβαίνει στη Νορβηγία».


Έθνη που επιθυμούσαν να διατηρήσουν την εθνική κυριαρχία και την πολιτιστική τους ταυτότητα και αρνήθηκαν να υποταγούν στον γερμανικό πολιτισμό και την κυριαρχία θεωρήθηκαν αμέσως ως εχθροί, γράφει η ιστορικός Hanne Nabintu Herland στην τακτική στήλη της στο World Net Daily, το μεγαλύτερο συντηρητικό ειδησεογραφικό δίκτυο στην Αμερική.

                                                                                                                           Στην περίπτωση της Νορβηγίας, η φιλία με τη Γερμανία ήταν αυτή των καλών επιχειρηματικών σχέσεων και των ισχυρών διπλωματικών δεσμών. Ο Χάμπρο εξηγεί πώς αυτό έγινε τότε μια επικίνδυνη Πέμπτη Φάλαγγα ξένης προδοτικής, κινητοποίησης, καθώς οι Γερμανοί ήταν τόσο καλά συνδεδεμένοι στη Νορβηγία.

Οι Γερμανοί διπλωμάτες ενήργησαν ως «προνομιακός στάβλος Δουρείων Ίππων», οι οποίοι υπό την κάλυψη διεθνών προνομίων, παραβιάζοντας κάθε καθιερωμένο κώδικα διεθνούς τιμής, είχαν καταστήσει τη γερμανική διπλωματική αντιπροσωπεία στη Νορβηγία, τα προξενεία και τις υπηρεσίες αγορών κέντρο συνωμοσίας, κατασκοπείας, επιτελείο προδοσίας και εγκλημάτων κατά του κυρίαρχου έθνους της Νορβηγίας.

Το σοκ για τον Hambro, ο οποίος ήταν επίσης Πρόεδρος του Νορβηγικού Κοινοβουλίου, ήταν ότι αυτοί οι άνδρες, οι οποίοι θεωρήθηκαν φίλοι και έγιναν δεκτοί με φιλοξενία και ανοιχτό μυαλό, είχαν επεξεργαστεί τα πιο λεπτομερή σχέδια για την εισβολή μετά από χρόνια, με την επακόλουθη υποδούλωση των Νορβηγών.

Οι Γερμανοί τουρίστες και τα πεινασμένα παιδιά που στάλθηκαν ως πρόσφυγες αποδείχθηκαν πλέον πράκτορες σε μυστικές αποστολές, μαθαίνοντας νορβηγικά, μελετώντας νορβηγικά ιδρύματα με έναν μόνο στόχο: Να χρησιμοποιήσουν κάθε εμπιστοσύνη που τους δόθηκε για να ανοίξουν το δρόμο για την κατάκτηση της Νορβηγίας.

  Η ναζιστική νοοτροπία: Στη μεγάλη πολιτική σκακιέρα, η Νορβηγία παρουσιάζει φυσικά μικρό ενδιαφέρον, αλλά το σπάνιο μάθημα αντικειμένου που είδα να συμβαίνει στη Νορβηγία, ο καθορισμός της ουσίας της ναζιστικής  οπτικής θεώρησης του κόσμου είναι καθολικού ενδιαφέροντος.

Όχι λιγότερο στην εποχή μας, καθώς μια παρόμοια νοοτροπία φαίνεται να επανεμφανίζεται ως ισχυρή πολιτική δύναμη στη Δύση: Η εξαιρετικά προκατειλημμένη προπαγάνδα στα μέσα ενημέρωσης, που απλά αρνούνται να δώσουν φωνή σε άλλες απόψεις εκτός από το επίσημο κυβερνητικό αφήγημα, η μισαλλοδοξία κατά της διαφορετικότητας των απόψεων και οι διώξεις εναντίον εκείνων που επιθυμούν να περιγράψουν διαφορετικές προοπτικές . Η εμμονή με τη φυλή και το χρώμα του δέρματος ως διαχωριστικό μεταξύ των ανθρώπων, η αυστηρή αυταρχική απαίτηση για, ενιαία πληθυσμιακή σκέψη, η χρήση εξαναγκασμού και φόβου για την φίμωση της διαφωνίας.

Και -για να μην ξεχνάμε- μια φθίνουσα δημοκρατία που αναμφισβήτητα μετατρέπεται σε δικτατορίες, όπου οι επιχειρηματικές «ελίτ» ασκούν σημαντικόν έλεγχο τόσο στις επιχειρήσεις όσο και στην πολιτική…

 



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μετά από 3 επιτυχημένα φεστιβάλ Art Against Fascism κι ένα αναγκαστικό διάλειμμα λόγω lockdown, ξαναπιάνουμε φέτος το νήμα και διοργανώνουμε ένα νέο και πιο μεγάλο Art Against Fascism, στις 27 Μάη στον πολυχώρο WE (3ης Σεπτεμβρίου & Γρ. Λαμπράκη).

To φεστιβάλ διοργανώνεται από το Antinazi Zone, που είναι η συνέχεια της YRE (νεολαία ενάντια στον ρατσισμό στην Ευρώπη), που από το 1994 αποτελεί κομμάτι του αντιρατσιστικού κινήματος και διοργανώνει τα αντιρατσιστικά-αντιφασιστικά κάμπινγκ.

Ως Antinazi Zone τα τελευταία χρόνια ήμασταν παρόντες σε όλες τις μεγάλες μάχες του αντιφασιστικού κινήματος. Έξω από τα δικαστήρια για την καταδίκη των ναζί της Χρυσής Αυγής, στις πορείες για τον Παύλο Φύσσα, στις καμπάνιες αλληλεγγύης στους μετανάστες και τους πρόσφυγες. Συμμετέχουμε δραστήρια στον Αντιφασιστικό Συντονισμό Αθήνας-Πειραιά και βοηθήσαμε αποφασιστικά να προχωρήσει η καμπάνια «Δεν είναι Αθώοι». Διατηρούμε το site antinazizone.gr με συνεχή ενημέρωση για τα ζητήματα του φασισμού και το αντιφασιστικό κίνημα.

Στόχος του φεστιβάλ Art Against Fascism είναι να δώσει βήμα σε όσο το δυνατόν περισσότερους νέους και νέες, που βλέπουν την τέχνη σαν όπλο απέναντι στον φασισμό και τον ρατσισμό.

Τα γεγονότα των τελευταίων μηνών στην Σταυρούπολη και τον Εύοσμο Θεσσαλονίκης κι όχι μόνο, αποδεικνύουν ότι η μάχη ενάντια στον φασισμό δεν τελείωσε με την καταδίκη της ηγετικής ομάδας της Χ.Α.

Πρέπει να σταθούμε ενάντια σε κάθε προσπάθεια των φασιστών να ενισχυθούν μέσα από νέα σχήματα από τα οποία θα απειλούν νέους που αγωνίζονται, εργαζομένους, ΛΟΑΤΚΙ άτομα, μετανάστες κτλ.

Απευθυνόμαστε, στους αντιφασίστες και τις αντιφασίστριες και σε όλο τον κόσμο που πιστεύει ότι δράσεις σαν τη δική μας έχουν να παίξουν ρόλο και να συμβάλουν σε αυτόν τον αγώνα. Και τους καλούμε στηρίξουν με την παρουσία τους το φεστιβάλ.

Οι πόρτες ανοίγουν στις 18:00 και το πρόγραμμα του Art Against Fascism, όσον αφορά το πολιτιστικό σκέλος, περιλαμβάνει:

18:30 - χορός κ.α. performances με:

Ευαγγελία Σακαλή, Μαρία Παπαδοπούλου, Vivian Roberts, Alex Rabit, Ιωάννα Λιούτσια

19:00 - θεατρικά με:

Nymphae, Eutopians

20:00 - συναυλία με:

· Dobros

· StreetLights

· Poison Heart

· Background Noise Suppression

· Kohana

· One Man Drop

· The Banksters

Η βραδιά θα κλείσει με Reggae Party με τον dj Stefanatty Natty

Ραντεβού την Παρασκευή 27 Μάη, μετά τις 6μμ στον Πολυχώρο WE (3ης Σεπτεμβρίου & Γρ. Λαμπράκη)

Τσακίζουμε τον φασισμό κι ανατρέπουμε το σύστημα που τον τρέφει και τον γεννά!



Antinazi Zone

www.antinazizone.gr


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Καναδικές Ένοπλες Δυνάμεις στην Ουκρανία / Facebook

Ρ.Τ. 14-4-22
Μετάφραση: Μ. Στυλιανού

Οι μαχητές του Αζόφ είναι νεοναζί και η Οτάβα έπρεπε να το γνωρίζει αυτό, δήλωσε ο Efraim Zuroff του Κέντρου Simon Wiesenthal σε καναδικά ΜΜΕ

Ο διευθυντής του Κέντρου (δίωξης των ναζιστών) Simon Wiesenthal στο Ισραήλ καταδίκασε καναδικά στρατεύματα για εκπαίδευση νεοναζί μαχητών στην Ουκρανία, λέγοντας ότι ήταν ευθύνη της Οτάβα να διασφαλίσει ότι δεν θα συμβούν τέτοια πράγματα. Ο καναδικός στρατός, ωστόσο, αρνήθηκε οποιαδήποτε υποχρέωση να ελέγχουν τους εκπαιδευόμενους.

«Η καναδική κυβέρνηση δεν έκανε τη δέουσα επιμέλεια», δήλωσε ο Εφραίμ Ζούροφ στον Πολίτη της Οτάβα την Τετάρτη. «Είναι ευθύνη του καναδικού υπουργείου Άμυνας να γνωρίζει ακριβώς ποιον εκπαιδεύει.

«Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι υπάρχουν νεοναζί σε διάφορες μορφές στην Ουκρανία, είτε βρίσκονται στο σύνταγμα των Αζόφ είτε σε άλλες οργανώσεις», πρόσθεσε.

Τα σχόλιά του έγιναν μετά από πληροφορία του Radio Canada τη Δευτέρα ότι, τον Νοέμβριο του 2020, καναδικά στρατεύματα φωτογραφήθηκαν να εκπαιδεύουν μέλη του συντάγματος "Αζόφ" καθώς και έναν στρατιώτη που φέρει τα διακριτικά της μεραρχίας των SS "Galizien", μιας ουκρανικής μονάδας που πολέμησε για τους Ναζί στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ο καναδικός στρατός αναγνώρισε την αυθεντικότητα των φωτογραφιών, ανέφερε ο πολίτης της Οτάβα. Ωστόσο, οι Καναδικές Δυνάμεις (CAF) αρνήθηκαν ότι είχαν την υποχρέωση να εθεάντε τους στρατιώτες που εκπαίδευε.

Η Ουκρανία είναι υπεύθυνη για τον έλεγχο του προσωπικού της, δήλωσε η πλοίαρχος Βερόνικα Σαμπούριν στην εφημερίδα. Όλα τα καναδικά στρατιωτικά μέλη που εκπαιδεύουν τα ουκρανικά στρατεύματα ενημερώθηκαν για το πώς να αναγνωρίσουν τα διακριτικά «που σχετίζονται με τον ακροδεξιό εξτρεμισμό», και αν υποψιαστούν τέτοιους δεσμούς ή «ρατσιστικές απόψεις» οι εκπαιδευόμενοι θα απομακρυνθούν. Ωστόσο, «Δεν υπάρχει βάρος απόδειξης στην CAF για να το αποδείξει αυτό πέρα από κάθε εύλογη αμφιβολία».

Η κυβέρνηση του πρωθυπουργού Τζάστιν Τριντό υποστηρίζει σθεναρά την Ουκρανία από τις 24 Φεβρουαρίου, όταν η Ρωσία έστειλε στρατεύματα στη γειτονική χώρα σε αποστολή «αποστρατιωτικοποίησης και αποναζιστοποίησης της κυβέρνησης στο Κίεβο. Οι κυβερνήσεις και τα μέσα ενημέρωσης σε όλη τη Δύση έχουν αρχίσει από τότε να επιμένουν ότι οι ισχυρισμοί για τον "Αζόφ" και άλλες μονάδες του ουκρανικού στρατού που έχουν ναζιστικές συμπάθειες ήταν «ρωσική παραπληροφόρηση»

«Δεν είναι ρωσική προπαγάνδα, μακριά από αυτό» δήλωσε ο Ζούροφ στον Πολίτη. «υτοί οι άνθρωποι είναι νεοναζί. Υπάρχει ένα στοιχείο της ακροδεξιάς στην Ουκρανία και είναι παράλογο να το αγνοήσουμε».

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Καναδάς έχει δαπανήσει σχεδόν ένα δισεκατομμύριο δολάρια (794 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ) για την εκπαίδευση ουκρανικών στρατευμάτων από το πραξικόπημα του 2014, στο οποίο εθνικιστές που υποστηρίζονται από τη Δύση ανέτρεψαν τη δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση της χώρας. Οι νεοναζί μαχητές ήταν επιχείρηση αλλαγής καθεστώτος και το Τάγμα Αζόφ χρησιμοποιήθηκε για να καταστείλει κάθε διααφωνία στη συνέχεια. Σύμφωνα με τον Πολίτη, η Κοινή Τακτική Δύναμη Ουκρανίας του Καναδά συνέταξε στην πραγματικότητα μια ενημέρωση το 2017 σημειώνοντας ότι «πολλά μέλη των ταγμάτων Αζόφ έχουν περιγραφεί ως Ναζί».




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Λάβαμε από την Αντιπροσωπεία ΛΔ Ντόνετσκ- Representative Office DNR και αναδημοσιεύουμε (ελληνικοί υπότιτλοι)

Η Υπουργός Εξωτερικών της ΛΔ Ντονετσκ απευθύνθηκε στους Έλληνες πολίτες, σχετικά με την κατάσταση στον Ντονμπάς.

"Δεν σας ζητάμε να δεχθείτε το λόγο μας: έχουμε αρκετά στοιχεία που αποδεικνύουν την εγκληματικότητα και την απάνθρωπη φύση του ουκρανικού καθεστώτος. Σας προτρέπουμε να σκεφτείτε κριτικά, να αναλύσετε τις πληροφορίες και να μην δέχεστε τυφλά τα ειδικά εφέ που διανέμει το ουκρανικό καθεστώς, ακόμα κι αν είναι κατασκευασμένα σύμφωνα με όλους τους κανόνες της τεχνολογίας του Χόλιγουντ".



OKTANA


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Daniel Vanhove. Reseau International, 3-3-2022
Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Οι στιγμές κρίσης είναι ενδιαφέρουσες: Αποκαλύπτουν άτομα και τι τους οδηγεί βαθιά μέσα τους. Και η προσεκτική παρατήρηση του τι συμβαίνει στα ανώτερα κλιμάκια της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα πρέπει πραγματικά να προειδοποιεί κάθε πολίτη που αγαπά την ελευθερία και ο οποίος εξακολουθεί να φαντάζεται τον εαυτό του να ζει σε έναν δημοκρατικό χώρο.

Πράγματι, μετά από δύο χρόνια καταστροφικής διαχείρισης της «υγειονομικής κρίσης», οι δίκες της οποίας ελπίζουμε ότι θα αναδείξουν τους συνωμότες προκειμένου να τους κρίνουν, οι απαντήσεις των αρχών της ΕΕ στην τρέχουσα «ουκρανική κρίση» δεν είναι περισσότερο καθησυχαστικές και δεν αντιπροσωπεύουν την ποικιλομορφία των ευαισθησιών των ευρωπαίων πολιτών που, για άλλη μια φορά, δεν ζητήθηκε η γνώμη τους για ένα ζήτημα που επηρεάζει τη ζωτική τους ασφάλεια. Μετά τα Big Ρharmas (Τα μεγάλα Φαρμακευτικά συμφέροντα) κατά τη διάρκεια του επεισοδίου covid-19, η προπαγάνδα τρέχει με πλήρη ταχύτητα και προσπαθεί με κάθε μέσο να αντιστρέψει την πραγματικότητα των γεγονότων προς όφελος αυτή τη φορά του στρατιωτικό-βιομηχανικού συγκροτήματος.

Και στις δύο περιπτώσεις επιβάλλεται ο αυταρχισμός μιας τεχνοκρατικής κάστας, εις βάρος των πληθυσμών. Μόνο που σε αντίθεση με αυτή που σιγά-σιγά πεθαίνει, αυτή η ουκρανική κρίση είναι ένας πραγματικός πόλεμος, με την πρώτη έννοια του όρου, και όχι ο εικονικός που φαντασιώνεται ο έφηβος που υπηρετεί ως πρόεδρος της Γαλλίας. Και ένας πραγματικός πόλεμος δεν αντιμετωπίζεται βιαστικά, ούτε με δηλώσεις και με πόζες που θέλουν να φαίνονται ανδρικές σαν σε ένα θεατρικό έργο. Ένας πραγματικός πόλεμος, με τα υπερσύγχρονα μέσα που εξοπλίζουν τους σύγχρονους στρατούς, μπορεί να εξαλείψει ολόκληρους πληθυσμούς και εδάφη μέσα σε λίγα λεπτά. Και με τρόπο πολύ αληθινό, και με ένα χτύπημα. Οφείλουμε λοιπόν να προσεγγίσουμε την κατάσταση με τη μέγιστη προσοχή. Και περιβαλλόμενοι από φωτισμένες απόψεις ατόμων με την ικανότητα και την ωριμότητα να διαχειριστούν μια τέτοια κατάσταση. Στην πραγματικότητα, ακριβώς το αντίθετο από αυτό που μπορεί να θεωρηθεί ως αναταραχή σε όλα τα κράτη της ΕΕ – με τη μία ή την άλλη εξαίρεση, τη Σερβία, την Ουγγαρία,... που δεν βιάζονται να υπακούσουν στις επιταγές των Βρυξελλών.

Κάθε κράτος φαίνεται να βρίσκεται σε έναν αγώνα δρόμου για αυτόν που θα λάβει τα πιο δρακόντεια μέτρα κατά της Ρωσίας και του πολιτικού της προσωπικού. Σε όλα τα επίπεδα: οικονομικά, βιομηχανικά, οικονομικά, πολιτικά, τουριστικά, αθλητικά, πολιτιστικά,... Μέτρα και κυρώσεις πέφτουν με την πάροδο των ωρών, αλλά με τόνους που παγώνουν το αίμα κάθε πραγματικού δημοκράτη. Εδώ, βλέπουμε στα σύνορα μεταξύ Ουκρανίας και Πολωνίας έναν ρατσισμό που δεν κρύβεται πλέον, αρνούμενοι τους Ουκρανούς "μη λευκούς" να εγκαταλείψουν το έδαφος. Εκεί, η Λετονία επιτρέπει στους πολίτες της που θέλουν να πολεμήσουν στις τάξεις "ukronazis" εναντίον του ρωσικού στρατού να συμμετάσχουν εκεί. Οι φάρσες οργιάζουν, από χάκερ που χρησιμοποιούν φωτογραφίες και μοντάζ, που προέρχονται από άλλες συγκρούσεις, για να κάνουν τον κόσμο να πιστέψει το χειρότερο.

Έτσι, ο νεαρός Ahmed Tamimi, που αντιμετωπίζει τον Ισραηλινό στρατιώτη, παρουσιάζεται ως νεαρός Ουκρανός μπροστά στους Ρώσους στρατιώτες. Και οι ίδιες ευρωπαϊκές αρχές αποφάσισαν να απαγορεύσουν τα ρωσικά μέσα ενημέρωσης όπως το Russia Today και το Sputnik, ώστε να μην έχουν καμία ανυπότακτη φωνή στις ειδήσεις που θα ελέγχονται ακόμη περισσότερο. Όλοι τώρα ξέρουν ότι το πρώτο θύμα ενός πολέμου είναι η αλήθεια...

Για να ανταποκριθούν στα ρωσικά αιτήματα που επαναλαμβάνονται εδώ και χρόνια – οι συμφωνίες του Μινσκ του 2014 αρχικά απορρίφθηκαν από την ουκρανική πλευρά και τελικά υπεγράφησαν με μεγάλη δυσκολία το 2015 για να προσπαθήσουν να τερματίσουν τη σύγκρουση μεταξύ της Ουκρανίας και των αυτονομιστικών δημοκρατιών – τα συμβαλλόμενα μέρη, συμπεριλαμβανομένης της Γαλλίας και της Γερμανίας, δεν άσκησαν ποτέ πραγματικές πιέσεις στην Ουκρανία για την εφαρμογή τους. Με αυτόν τον τρόπο, ακολούθησαν τις οδηγίες των Ηνωμένων Πολιτειών, οι οποίες δεν ήταν υπέρ της συμφωνίας του Μινσκ, αποβλέποντας στην ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ για να φτάσει το συμμαχικό μέτωπο στα ρωσικά σύνορα.

Κάθε λογικός νους μπορεί να καταλάβει την απόρριψη μιας τέτοιας αξίωσης από τη Ρωσία. Ειδικά από τότε που για 30 χρόνια, το ΝΑΤΟ παραβίαζε την υπόσχεση να μην επεκταθεί «ούτε μια ίντσα» προς τα ανατολικά όπως επιβεβαίωσε τότε ο Ρ. Ντουμά υπουργός Εξωτερικών του Φρανσουά Μιτεράν, όπως επιβεβαιώνουν τα αρχεία της γερμανικής εφημερίδας Spiegel, αποκαλύπτοντας έτσι ένα ακόμη ψέμα του Γενικού Γραμματέα του ΝΑΤΟ, του Νορβηγού πολεμοκάπηλου Γενς Στόλτενμπεργκ, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι αυτή η υπόσχεση δεν είχε δοθεί ποτέ.

Αλλά η σοβαρότητα της στιγμής είναι οι πρόσφατες δηλώσεις των υψηλότερων αρχών της ΕΕ που απελευθέρωσαν ξαφνικά 500 εκατομμύρια ευρώ (450 εκατομμύρια ευρώ για αγορές βαρέων όπλων και 50 εκατομμύρια ευρώ σε ανθρωπιστική βοήθεια) – που θα προστεθούν στη μαζική βοήθεια που έχει ήδη παρασχεθεί εδώ και αρκετά χρόνια – για να βοηθήσουν την Ουκρανία να αντιμετωπίσει τη Ρωσία.

Αυτό καταδεικνύει σαφώς τις προθέσεις της Ευρώπης που πιέζεται από τις οδηγίες των Ηνωμένων Πολιτειών στην επιθυμία τους να ανατρέψουν την ρωσική εξουσία και, ει δυνατόν, να την εμπλέξουν σε έναν μακροχρόνιο πόλεμο όπως στο Αφγανιστάν, προκειμένου να την εξαντλήσουν και να αποδυναμώσουν άμεσα τη βοήθειά της στη Συρία – που, παρεμπιπτόντως, θα βόλευε το ισραηλινό καθεστώς του απαρτχάιντ – και στη συνέχεια θα εκλόνιζε τις συμμαχίες της – με την Κίνα στο επίκεντρο – και να κατακερματίσει το έδαφός της σε αρκετές οντότητες, όπως βλέπουμε να κάνουν παντού όπου παρεμβαίνουν οι Ατλαντιστές.

Ως εκ τούτου, οι ευρωπαϊκές αρχές προτιμούν να έρχονται στο χείλος μιας μεγάλης σύγκρουσης παρά να κατανοούν τα ρωσικά αιτήματα · Ο υπουργός Εξωτερικών Σ. Λαβρώφ δήλωσε ότι είναι «απαράδεκτο τα αμερικανικά πυρηνικά όπλα να βρίσκονται στην Ευρώπη και ότι ήρθε η ώρα να τα στείλουν σπίτι τους», επιβεβαιώνοντας ότι η Μόσχα είναι διαθέσιμη να συνεργαστεί με την Ουάσινγκτον σε ζητήματα στρατηγικής σταθερότητας.

Κατά την έκτακτη σύνοδο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στις 28 Φεβρουαρίου, ο Βασίλη Νεμπένζια, Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Ρωσίας στα Ηνωμένα Έθνη, υπενθύμισε: «Η Ρωσία δεν ξεκίνησε στρατιωτικές επιχειρήσεις. Αυτή η στρατιωτική επιχείρηση ξεκίνησε από την Ουκρανία εναντίον των ίδιων των πολιτών της, των κατοίκων του Ντονμπάς και εναντίον όλων εκείνων που διαφωνούν με τη στρατιωτική εξουσία. Η Ρωσία απλά τερματίζει αυτόν τον πόλεμο.»

Ωστόσο, τα όργανα της ΕΕ ακολουθούν τους στόχους τους και απορρίπτουν τη διπλωματική οδό, επιλέγοντας κλιμάκωση αντί του διαλόγου δεκαετιών που απαιτεί η Ρωσία για την ασφάλειά της. Αυτό συνάδει με αυτό που έγραψα πριν από λίγες μέρες:

« (...) Στην πραγματικότητα, η κάστα των πλουσίων αντιδρά στην απώλεια της ηγεμονίας της. Όλοι μπορούν να το δουν σήμερα στην ακραία ένταση που προκάλεσαν οι ΗΠΑ και η ένοπλη πτέρυγα τους στην Ευρώπη ΝΑΤΟ, κατά της Ρωσίας να χρησιμοποιήσουν την Ουκρανία ως πρόσχημα ή με άλλα λόγια, όμηρο (...) Η Ρωσία, πλήρως περικυκλωμένη από τις χώρες που εντάχθηκαν στο ΝΑΤΟ από το τέλος της ΕΣΣΔ, κατέληξε να επιβάλει τις κόκκινες γραμμές της και να προειδοποιήσει τους γείτονές της ότι το παραμικρό πρόσθετο βήμα προς την κατεύθυνσή της θα προκαλούσε πόλεμο.

Γι΄αυτόν τον λόγο ο Ρώσος πρόεδρος παρουσιάζεται ως το τέρας και η Δύση ως συνήθως, το θύμα των ρωσικών ολοκληρωτικών απόψεων (...) Η στιγμή είναι σοβαρή. Θα έχουν οι ευρωπαϊκές αρχές το θάρρος να πουν όχι στο ΝΑΤΟ και να αρνηθούν τον κίνδυνο μιας έκρηξης που θα μπορούσε σίγουρα να προκαλέσει πολύ περισσότερα θύματα στον πληθυσμό από έναν φανταστικό ιό; Τίποτα δεν είναι λιγότερο σίγουρο και όλα δείχνουν το αντίθετο. Η κυβερνώσα κάστα δεν είναι πλέον στην υπηρεσία του λαού και έχει ως κύριο μέλημά της μόνο τα δικά της συμφέροντα (...) Οι ατομικές ελευθερίες δεν έχουν παραβιαστεί ποτέ τόσο πολύ, και οι δυνάμεις καταστολής έχουν αποχαλινωθεί, κακοποιώντας, τυφλώνοντας, ακρωτηριάζοντας πολίτες ατιμωρητί. Όλα φαίνεται να καταρρέουν με επιταχυνόμενη ταχύτητα στη Μακρονία (επικράτεια του Μακρόν). Σε σημείο να βλέπει κανείς με τρόμο την εμφάνιση ακροδεξιών ρευμάτων, που δεν διστάζουν πλέον στην χρήση φασιστικών μεθόδων ακόμη και συμπεριφορών, χωρίς αυτό να εγείρει καμία αποδοκιμασία εκ μέρους των αρμόδιων αρχών (...) ».

Προτιμούν να απαγορεύουν συλλογικότητες που υπερασπίζονται ειρηνικά τα δικαιώματα των Παλαιστινίων!

Και όπως ανέφερε ο τίτλος αυτής της προηγούμενης εφημερίδας, οι κυβερνήσεις μας είναι τώρα ανοιχτά εχθροί του λαού. Μετά την υποχώρηση της οικονομίας κατά τη διάρκεια του Κορονοϊού, σπεύδουν ενεργά να βυθίσουν ό,τι απέμεινε από αυτό στη σύγκρουση με τη Ρωσία, κάτι που θα κοστίσει ακριβά στους πολίτες. Οι ανόητες αποφάσεις που ελήφθησαν στην κεφαλή της ΕΕ, η οποία επιλέγει να προσθέσει καύσιμα στη φωτιά συνεχίζοντας να οπλίζει το Κίεβο, αποδεικνύουν ότι εξακολουθεί να υπάρχει ρατσιστικό, αποικιακό υπόβαθρο με ναζιστικές τάσεις. Και κάθε ευρωπαίος πολίτης που εξακολουθεί να έχει τη μνήμη του πρόσφατου παρελθόντος και γνωρίζει την οδυνηρή ιστορία της Ευρώπης θα πρέπει να ντρέπεται για αυτούς τους μη εκλεγμένους αντιπροσώπους, να τους καταγγέλλει και να τους μάχεται σκληρά για να τους ρίξει κάτω.

Η Ρωσία εκείνη την εποχή πλήρωσε το βαρύτερο τίμημα κατά του ναζισμού: θυσίασε 27 εκατομμύρια πολίτες της (!) για να μας υπερασπιστεί από αυτή την καταστροφική ιδεολογία και να την αφανίσει. ΄Ετσι εκδηλώνουμε την ευγνωμοσύνη μας; Στη σταθερή αποφασιστικότητά του να εξαλείψει τους ναζιστικούς θύλακες της Ουκρανίας; Ίσως θα έπρεπε να ζητήσουμε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν να μην σταματήσει εκεί και να φροντίσει να κεντρίσει τη μνήμη των ατόμων που μας οδηγούν στην καταστροφή, διότι φαίνεται ότι το έργο δεν έχει ολοκληρωθεί πλήρως και ότι το θηρίο εξακολουθεί να παραμονεύει!




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Δεκτή κατά πλειοψηφία έκανε το Πενταμελές Εφετείο Αναστολών την αίτηση αποφυλάκισης του ναζί πυρηνάρχη Νίκαιας της εγκληματικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή, Γιώργου Πατέλη.

Ο Πατέλης έχει καταδικαστεί σε κάθειρξη 10 χρόνων για ένταξη σε εγκληματική οργάνωση και για απλή συνέργεια στη δολοφονία του Παύλου Φύσσα.

Ο Πατέλης μέσω των συνηγόρων του ισχυρίστηκε ότι το παιδί του έχει ψυχολογικά ζητήματα, προσκόμιζοντας ψυχιατρική γνωμάτευση.

Κατά την πρότασή του ο εισαγγελέας που πρότεινε την αποφυλάκισή είπε πως «δεν υπάρχει σοβαρά μεγάλη πιθανότητα τέλεσης νέας πράξης καθώς το συγκεκριμένο αδίκημα τελέστηκε για συγκεκριμένους λόγους εν όψει συγκεκριμένων συνθηκών» ενώ παράλληλα έκανε λόγο για «υποδειγματικό κρατούμενο».

Ο Πατέλης δεν είναι μια «τυχαία» περίπτωση μεταξύ των ναζι. Κατά τη δίκη κατηγορήθηκε ότι ως πυρηνάρχης της Τοπικής Οργάνωσης Νίκαιας ενημέρωσε τον Λαγό και οργάνωσε το τάγμα εφόδου στη δολοφονία του Παύλου Φύσσα.

O Πατέλης είναι αυτός αριστερά στη φωτογραφία που σηκώνει το χεράκι του ναζιστικά. Στη φωτογραφία διακρίνεται και ο δολοφόνος του Παύλου Φύσσα, ο Ρουπακιάς.



O Πατέλης είναι αυτός στο βίντεο (και στη φωτογραφία πάνω δεξιά) που σε άπταιστα ναζιστικά δίνει στα τάγματα εφόδου το πλαίσιο της δράσης της ναζιστικής συμμορίας: «Ο,τι κινείται σφάζεται»!



Ο Πατέλης είναι αυτός που στο παρακάτω βίντεο μιλάει με τον Λαγό και άλλους ναζισταράδες. Στον έναν, μάλιστα, σε ένα κρεσέντο ναζιστικής θρασυδειλίας, λέει: «Δώσε μου δύναμη, θα λυγίσω, μαλάκα».


Ο Πατέλης είναι αυτός στις φωτογραφίες που «παίζει» με τα όπλα:





Ο Πατέλης είναι αυτός που ως επικεφαλής παρακολουθεί την ορκωμοσία χρυσαυγιτών συνοδευόμενος από τον Ρουπακιά:


Ο Πατέλης είναι αυτός που παρακολουθεί τον Ρουπακιά, δολοφονο του Παύλου Φύσσα, να παραδίδει μαθήματα πολεμικών τεχνών στα ναζιστικά αποβράσματα:



O Πατέλης είναι αυτός που τον Ιούλιο του 2019 υποστήριζε στην απολογία του: «Μας πέταξαν σε μια φυλακή δυο χρόνια για κάτι που δεν έχουμε κάνει. Εκτός από τον Ρουπακιά, οι υπόλοιποι δεν έχουμε σχέση… Κανείς δεν ήθελε να πεθάνει ο Φύσσας. Και στον ίδιο τον Ρουπακιά είπα “κόψε τον λαιμό σου με αυτό που έκανες”. Η συνείδησή μου είναι πολύ καθαρή. Δεν έβαλα ποτέ κανέναν να σκοτώσει».

Αυτό είχε ισχυριστεί το ναζιστόμουτρο για τη στυγνή δολοφονία του Φύσσα από τα ανθρωποειδή, σε μια προσπάθεια να ρίξει όλη την ευθύνη στον Ρουπακιά και να βγάλει «λάδι» τη δολοφονική δράση της Χρυσής Αυγής.

Ο Πατέλης που, κατά τη δικογραφία ήταν ο συνδετικός κρίκος μεταξύ της ηγετικής ομάδας και ειδικότερα του Γιάννη Λαγού με τα μέλη της Τοπικής της Νίκαιας, είχε αρνηθεί όσα του καταλογίζονται. Να σημειωθεί ότι είναι αυτός που προσπάθησε να βγάλει «λάδι» και τον Λαγό. Ισχυρίστηκε, τότε, πως σε πολλά από τα μηνύματα που έστελνε σε μέλη της Τοπικής επικαλείτο από μόνος του τον Λαγό, γράφοντας «εντολή Λαγού» για να έχει μεγαλύτερη ανταπόκριση. Ζήτησε, δε, και συγγνώμη από τον Λαγό: «Θέλω να το πω αυτό και να ζητήσω συγγνώμη από τον κ. Λαγό. Το κάναμε για να έρχεται περισσότερος κόσμος. Πολλές φορές έβαζα μόνος μου το “εντολή Λαγού” για να έρχονται περισσότεροι. Θέλω να του ζητήσω συγγνώμη».

Σε ερώτηση της προέδρου, τότε, για το πώς βρέθηκαν μέλη της Τοπικής στην καφετέρια Κοράλλι, απάντησε ότι έχει δώσει την εξήγηση ο Γιάννης Άγγος, που είχε περιγράψει «ότι άκουσε τη φωνή της κοπέλας του Φύσσα και κατέβηκε να δει τι έγινε και του είπαν για τον Ρουπακιά». Είναι το ίδιο πρόσωπο που αρνήθηκε ότι ο Παύλος Φύσσας ήταν στοχοποιημένος από τη Χρυσή Αυγή…

Ο Πατέλης στην απολογία του είπε ότι μπήκε στην οργάνωση το 2011 έπειτα από μια τελετή μνήμης για τα Ίμια που παρακολούθησε, η οποία …«τον γοήτευσε». Σε ερώτηση της προέδρου τι ήταν το «γοητευτικό» που είδε, ο Πατέλης απάντησε: «Μου άρεσε πολύ αυτό που είδα. Άκουσα αρκετές ομιλίες για πατρίδα και Έλληνες. Είδα ανθρώπους να ψέλνουν το Εθνικό Ύμνο, είδα μια αγκαλιά ανθρώπων».

Για τη φωτογραφία μελών της Τοπικής να χαιρετούν ναζιστικά με την σημαία των SS σε κατασκήνωση στον ποταμό Νέδα, ο “γοητευμένος” από τον ναζισμό Πατέλης ισχυρίστηκε ότι… δεν είχε καμία σχέση με τον ναζισμό «Δεν έχω καμία σχέση με τον ναζισμό, είπε. Αυτή τη σημαία μου την έστειλαν μέσω του Κώστα Κορκοβίλη. Τον κάλεσαν στον Περιστέρι και του έδωσαν μια σακούλα με τη σημαία να τη δώσει στον τοπικάρχη του. Είχε ένα σημείωμα η σακούλα που έλεγε “αυτοί είσαστε”. Εγώ την πήρα τη σακούλα στην κατασκήνωση… Το έκανα για να χλευάσω αυτό που έκαναν. Την ανέβασα στο Facebook τη φωτογραφία…». Δεν παρέλειψε, βέβαια, να πει για τον ναζιστικό χαιρετισμό τους ότι είναι «αρχαίος ελληνικός χαιρετισμός, το έκανε ο Μεταξάς»…

Εξαιρετική, δε, η στιχομυθία με την πρόεδρο του δικαστηρίου στην δίκη της Χρυσής Αυγής:

— Πρόεδρος: Άλλοι δεν τον χρησιμοποίησαν αυτόν τον χαιρετισμό;

— Πατέλης: Ο Χίτλερ, αλλά δεν το έκανα για αυτόν τον λόγο.

Τα παραπάνω είναι ένα μικρό δείγμα για το… “υπόδειγμα” που ακούει στο όνομα Πατέλης. Ενας καταδικασμένος ναζί εγκληματίας. Και γι’ αυτόν είναι που ο εισαγγελέας που πρότεινε την αποφυλάκισή είπε πως «δεν υπάρχει σοβαρά μεγάλη πιθανότητα τέλεσης νέας πράξης καθώς το συγκεκριμένο αδίκημα τελέστηκε για συγκεκριμένους λόγους εν όψει συγκεκριμένων συνθηκών» ενώ παράλληλα τον παρουσίασε σαν «υποδειγματικό κρατούμενο». Γι’ αυτόν είναι που το Πενταμελές Εφετείο Αναστολών προχώρησε στην κατά πλειοφηφία απόφαση αποφυλάκισής του…
Πρόκληση: Αποφυλάκισαν τον Πατέλη! (πηγη: ΚΟΝΤΡΑ)

Πριν από λίγη ώρα, το Πενταμελές Εφετείο Αναστολών αποφάσισε κατά πλειοψηφία (3-2) την αποφυλάκιση του νεοναζιστή εγκληματία Πατέλη, πυρηνάρχη της Νίκαιας και αρχηγού του τάγματος εφόδου, που ευθύνεται -εκτός των άλλων- και για την οργάνωση της δολοφονίας του στοχοποιημένου από τη ΧΑ αντιφασίστα Παύλου Φύσσα! «Ο,τι κινείται σφάζεται» ήταν η κραυγή με την οποία ο Πατέλης ντοπάριζε τα λυσσασμένα εθνικοσοσιαλιστικά σκυλιά της Νίκαιας για να οργανώσουν πογκρόμ κατά μεταναστών.

Ολες τις πληροφορίες για τον Πατέλη τις μαζέψαμε και τις παραθέσαμε συνοπτικά σε δημοσίευμά μας την προηγούμενη εβδομάδα με τίτλο: O «ό,τι κινείται σφάζεται» νεοναζιστής Πατέλης ζητάει για δεύτερη φορά να αποφυλακιστεί! Σας καλούμε να το διαβάσετε, για να αντιληφθείτε το μέγεθος της σημερινής πρόκλησης.

Ο εισαγγελέας της έδρας, ο οποίος σήμερα αντικατέστησε την εισαγγελέα Δ. Καλαϊτζίδου (λόγω αναρρωτικής άδειας, ειπώθηκε) πρότεινε την αποφυλάκιση του Πατέλη, με το επιχείρημα ότι… δεν υπάρχει κίνδυνος να διαπράξει νέα αδικήματα! Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι στις άλλες υποθέσεις πρότεινε συνεχώς την απόρριψη των αιτημάτων των κρατούμενων, ανατρέχοντας στα αδικήματα για τα οποία έχουν καταδικαστεί. Προφανώς, σύμφωνα με τον εισαγγελέα Κούτρα, ο Πατέλης έχει… εξαγνιστεί στον ένα χρόνο της φυλάκισής του!

Είναι πρόκληση να λέγεται κάτι τέτοιο σε μια περίοδο που έχουν ξαναεμφανιστεί τα χρυσαυγίτικα τάγματα εφόδου και στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη και που ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου έχει παραγγείλει να ερευνηθεί ποινικά από τους εισαγγελείς και το κακούργημα της εγκληματικής οργάνωσης! Τα τάγματα εφόδου ξαναχτυπούν, ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου ζητά να διερευνηθεί η ύπαρξη εγκληματικής οργάνωσης και ο εισαγγελέας Εφετών Κούτρας, που αντικατέστησε την τελευταία στιγμή μια συνάδελφό του (;), προτείνει να αποφυλακιστεί ένα από τα γκεσέμια της εγκληματικής οργάνωσης, ένας εκατόνταρχος της ΧΑ, που έκανε κουμάντο στο μεγαλύτερο και με την πιο δολοφονική δράση τάγμα εφόδου!

Τον εισαγγελέα αυτόν τον είχαμε συναντήσει και στη δίκη μελών της ΣΠΦ και συγγενών τους (μεταξύ αυτών και η μητέρα των αδερφών Τσάκαλου). Παραπέμπουμε σε ρεπορτάζ μας εκείνης της περιόδου (Μάης του 2016) υπό τον εύγλωττο τίτλο: Σημεία και τέρατα στην τρομοδίκη. Αξίζει να το διαβάσετε και να συγκρίνετε εισαγγελικές συμπεριφορές τότε και τώρα.

Για την πρόεδρο του Πενταμελούς Εφετείου Αναστολών, Ουρανία Κουζέλη, τα γράψαμε και την προηγούμενη βδομάδα και νωρίτερα σήμερα. Επρεπε να εξαιρεθεί, γιατί δεν έχει το τεκμήριο της αμεροληψίας, καθώς ανακοίνωσε δημόσια στο ακροατήριο ότι ψήφισε υπέρ της αποφυλάκισης των Γρέγου και Αποστόλου, μειοψηφώντας (το δικαστήριο με ψήφους 3-2 απέρριψε το αίτημα αποφυλάκισης αυτών των δύο νεοναζιστών).

Ανακοινώνοντας την απόφαση για την αποφυλάκιση του Πατέλη, η πρόεδρος είπε ότι κατά της αποφυλάκισης ψήφισε η εξ αριστερών της εφέτης. Εξ αριστερών της προέδρου κάθονταν οι εφέτες Τρίκα και Ρουσέα, οι οποίες στη συγκεκριμένη υπόθεση (αίτηση Πατέλη) αντικατέστησαν τους εφέτες Ντόκο και Παπακώστα, οι οποίοι αυτοεξαιρέθηκαν (ο πρώτος γιατί ήταν μέλος της σύνθεσης που καταδίκασε τους νεοναζιστές και ο δεύτερος γιατί είχε συμμετάσχει στην ανακριτική διαδικασία). Αξίζει να σημειωθεί ότι οι δύο αυτοί εφέτες αυτοεξαιρέθηκαν, ενώ η πρόεδρος όχι!

Ζητήσαμε από την πρόεδρο να αναφέρει το όνομα της εφέτη, όπως και του/της δεύτερου/ης δικαστή που ψήφισε κατά της αποφυλάκισης Πατέλη. Και τότε αντιμετωπίσαμε συντονισμένη επίθεση από τον εισαγγελέα Κούτρα και την πρόεδρο Κουζέλη, δήθεν ότι… παρακωλύουμε τη διαδικασία. Γνωστοποιήσαμε τη δημοσιογραφική μας ιδιότητά (τη γνώριζαν πολύ καλά, άλλωστε), όμως η πρόεδρος δεν ενδιαφερόταν για την τάξη (η οποία εξάλλου δεν διασαλεύτηκε από την υποβολή ενός εύλογου διευκρινιστικού ερωτήματος), αλλά ήθελε να κάνει μια επίδειξη εξουσιαστικού αυταρχισμού, με την εξουσία που της παρέχει η θέση της στην έδρα. Ζήτησε από τη φρουρά να μας βγάλει έξω από την αίθουσα! Δηλώσαμε ότι φεύγουμε μόνοι μας, όπως και κάναμε, αφού μαζέψαμε τα πράγματά μας. Η αστυνομική φρουρά δεν έκανε καμιά κίνηση, έχοντας προφανώς αντιληφθεί τι συνέβη.

Η πρόεδρος συνέχισε, εν τη απουσία μας, να μας επιτίθεται, λέγοντας τα εξής: «Τι πάει να πει δημοσιογράφος; Οποτε υπάρχουν δημοσιογράφοι πρέπει η κοινωνία να κάθεται σούζα; Εμείς κάνουμε τη δουλειά μας ανεξάρτητα και εκπροσωπούμε σήμερα το ανώτερο δικαστήριο της χώρας σε επίπεδο ουσίας. Γίνανε όλοι αγωνιστές. Φερόμενοι αγωνιστές βέβαια, οι πραγματικοί είναι άλλοι».

Δεν εκπροσωπεί την κοινωνία η δικαστής Ουρανία Κουζέλη. Ούτε θα συζητήσουμε μαζί της για το ποιος είναι και ποιος δεν είναι αγωνιστής. Αυτό το ξέρει η κοινωνία κι ο καθένας και η καθεμιά έχει την ιστορία του. Θα σημειώσουμε μόνο ότι είναι προφανέστατος και απολύτως… κατανοητός ο εκνευρισμός της εν λόγω κυρίας, εξαιτίας και των δημοσιευμάτων μας και της σημερινής παρέμβασής μας στην πρόεδρο της Διοίκησης του Εφετείου Αθηνών, την οποία δεν κρύψαμε. Ας μάθει η δικαστής Κουζέλη ότι και οι δικαστικές αποφάσεις κρίνονται. Από την κοινωνία, της οποίας μέλη αποτελούμε κι εμείς. Και η κοινωνία θα κρίνει ανάλογα την αποφυλάκιση ενός νεοναζιστή εγκληματία, όπως ο Πατέλης, καταδικασμένου για ένταξη σε εγκληματική οργάνωση και για απλή συνέργεια στη δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Είναι προφανέστατο πόσο… «ανεξάρτητα» είναι όλα αυτά.

Είναι προφανές ότι η αστική Δικαιοσύνη εξακολουθεί να χαϊδεύει τους νεοναζιστές. Η προκλητική απόφαση αποφυλάκισης του Πατέλη (που ανήκει στα ψηλά πατώματα της εθνικοσοσιαλιστικής ιεραρχίας) είναι ένα κρίσιμο βήμα. Το αντιφασιστικό κίνημα οφείλει να παρέμβει αποφασιστικά, γιατί αλλιώς οι αποφυλακίσεις θα γίνουν καταιγίδα.

ΥΓ. Η σύνθεση του δικαστηρίου που αποφυλάκισε τον Πατέλη: πρόεδρος Κουζέλη Ουρανία, μέλη Πολέμη Μόσχα, Κοτσίφη Ευτέρπη, Τρίκα Μαρία, Ρουσέα Αριστέα (όπως είπαμε, μία από τις δύο τελευταίες εφέτες, που αντικατέστησαν αυτοεξαιρεθέντες συναδέλφους τους, ψήφισε κατά της αποφυλάκισης Πατέλη). Εισαγγελέας Κούτρας Ιωάννης.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου