Articles by "Ελευθερίες-Ανθρώπινα δικαιώματα"

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ελευθερίες-Ανθρώπινα δικαιώματα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων


Φτάνει πια ο εμπαιγμός. Φτάνει η συστηματική απαξίωση της νοημοσύνης μας. Ως εδώ!!!

Σε μια κρίσιμη στιγμή όπου όλοι εμείς απειλούμαστε με νέο κύμα ακρίβειας, που βρισκόμαστε σε αγωνία λόγω του μαινόμενου πολέμου, η Νέα Δημοκρατία με πρωτεργάτη τον Κυβερνητικό Εκπρόσωπο, κ. Παύλο Μαρινάκη σπαταλούν 180.000€ που δεν μας περισσεύουν, για να στήσουν μια προκλητική φιέστα. Μια γιορτή για τα fake news!

Η απόλυτη υποκρισία: εκείνοι που μετέτρεψαν το ψέμα σε κυβερνητική τέχνη, εκείνοι που επιχειρούν καθημερινά να ναρκώσουν την κρίση μας για να μην βλέπουμε τη σήψη των σκανδάλων τους, έρχονται τώρα να μας παραδώσουν μαθήματα αλήθειας.

Δεν πρόκειται απλώς για αλαζονεία. Είναι μια απέλπιδα προσπάθεια να βάλουν ταφόπλακα στην ελεύθερη σκέψη, να φιμώσουν κάθε υγιή φωνή που αρνείται να ευθυγραμμιστεί με το αφήγημά τους.
Θέλουν μια κοινωνία σε καταστολή. Θέλουν πολίτες που δεν θα ρωτούν, που δεν θα αμφισβητούν, που θα δέχονται το σκοτάδι ως κανονικότητα. Όμως η αλήθεια, δεν είναι κάτι που «κατασκευάζεται» σε συνέδρια και επικοινωνιακά επιτελεία. Η αλήθεια αναπνέει εκεί έξω, στις φωνές των ανθρώπων που δεν φοβούνται.

Περιμένουμε από τους έντιμους λειτουργούς του κλάδου της ενημέρωσης και, κυρίως, από τον κάθε σκεπτόμενο πολίτη, να σταθούν ανάχωμα σε αυτόν τον δόλιο σχεδιασμό.

 Έχουμε χρέος να διασώσουμε το τελευταίο οχυρό της δημοκρατίας μας: το δικαίωμά μας να μιλάμε, να γνωρίζουμε και να απαιτούμε το δίκαιο.

Το φως πάντα θα τρομάζει εκείνους που έμαθαν να ζουν στο σκοτάδι.

Μαρία Καρυστιανού

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Δέσποινα Κουτσούμπα

Κρατήστε στη μνήμη σας αυτά τα δύο ονόματα: Νικόλαος Ασκιανάκης και Δημήτριος Παυλίδης. Είναι πρόεδρος και ο Εισαγγελέας του Β' Μονομελούς Πλημμελειοδικείου, που έκαναν στο ακροατήριο της δίκης αυτά που αρνήθηκε να κάνει ο Αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ζήσης.

Κρατήστε και αυτά τα ονόματα: οι εισαγγελείς Ελευθεριάνος, Τριανταφύλλου, Σπυρόπουλος ήταν αυτοί που ερευνούσαν στα σοβαρά την υπόθεση, όταν η κυβέρνηση διείδε τον κίνδυνο και η Αδειλίνη τους πήρε την υπόθεση για να την δώσει στον Ζήση. "Αναβάθμιση" το είπαν τότε. Είναι αναβάθμιση να καταλήγει η υπόθεση να βαφτίζεται "υπόθεση ιδιωτών"; Δηλαδή να κάνει πράξη ο Ζήσης με το κατηγορητήριό του το 2024 αυτό ακριβώς που είχε πει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Οικονόμου το 2022; ("ιδιώτες παρακολουθούσαν ιδιώτες").

Κι άλλα ονόματα: από τους εκατοντάδες παρακολουθουμενους ποιοι παραστάθηκαν στο δικαστήριο ως ενάγοντες; (Κι εδώ να είμαστε τίμιοι και να λέμε όλα τα ονόματα, συμπαθούμε δεν συμπαθούμε, είναι πολύ ενοχλητική η αποσιώπηση)

-Από πολιτικά πρόσωπα ΜΟΝΟ ο Νίκος Ανδρουλάκης και ο Χρήστος Σπίρτζης

-Από ΜΜΕ ΜΟΝΟ ο Θανάσης Κουκάκης και ο Παναγιώτης Ζαρκάδας (συνεργάτης του Χίου στο Μακελειό)

-Από δικαστικούς, στρατιωτικούς κλπ κανείς!

-Και 5 θύματα του Predator που ήταν πολίτες (Artemis Seaford, Γιάννης Φυτιλης, Αγγελικη Ρουσου, Μαρία Σακαλη). Παρεμπιπτόντως, οι πολίτες που πλήρωσαν δικηγόρο για να ξελασπωσουν την δημοκρατία, αξίζουν ιδιαίτερη μνεία κι ελπίζω να κάνουν αγωγές και να πάρουν και τα σωβρακα του Λαβρανου και του Ντιλιαν!

Το Μονομελές έκανε στην ακρόαση τη δουλειά της ανάκρισης γιατί η δουλειά δεν είχε γίνει! Και τώρα στέλνει τα πρακτικά της δίκης στην Εισαγγελία Πρωτοδικών για να διερευνηθούν τα κανονικά αδικήματα, δηλαδή η κατασκοπεία, που δεν μπορούσε να διερευνήσει στη δίκη (γιατί στη δίκη οι κατηγορίες δεν μπορούν από πλημμελήματα να γίνουν κακουργήματα, ούτε να μπουν κι άλλοι κατηγορούμενοι). Δηλαδή να διερευνήσει για ποιους γίνονταν οι υποκλοπές. Το λογικό. Όχι ποιος είχε το Predator αλλά ποιος το χρησιμοποιούσε και για ποιον σκοπό. Να βρουν τον δολοφόνο, όχι μόνο αυτόν που κατασκευασε και εμπορευόταν το όπλο, που λέγαμε και πριν μια βδομάδα.

Κι εδώ να πούμε και μερικά ακόμη ονόματα-κλειδιί για την υπόθεση: ο Γρηγόρης Δημητριάδης, υπεύθυνος για την ΕΥΠ και κουμπάρος του Λαβράνου, ο Κοντολέων, επικεφαλής της ΕΥΠ, η Βλάχου η εισαγγελέας της ΕΥΠ και ο Σμυρλής, ο ΓΓ του ΥΠΕΞ που εξέδιδε τις άδειες για να πωλείται το Predator σε άλλες χώρες. Γιατί λέω αυτούς και όχι τον Κυριάκο Μητσοτάκη; Υπάρχει μια μικρή λεπτομέρεια που τώρα έχει σημασία: οι 4 παραπάνω, που είχαν άμεση εμπλοκή και συνέργεια, δεν έχουν ασυλία, δεν καλύπτονται ούτε από το άρθρο 86 του Συντάγματος. Άρα τώρα, όποιος Εισαγγελέας θέλει, μπορεί να διερευνήσει τη συμμετοχή τους χωρίς να χρειάζεται ούτε την άδεια της Βουλής ούτε τίποτα. Και κάμποσα χρήσιμα στοιχεία θα βρείτε εδώ: https://x.com/ZacKesses/status/2027169947281928583

Η καυτή πατάτα είναι τώρα στην Εισαγγελία Πρωτοδικών.
Και κάτι τελευταίο: Θυμάστε τότε που η κ. Αδειλίνη όχι μόνο μας είχε επιπλήξει, αλλά είχε διατάξει και προκαταρκτική εξέταση για ποινικά αδικήματα γιατί τολμούσαμε να κάνουμε κριτική στη "Δικαιοσύνη"; Τότε όλοι εν χορώ της απαντήσαμε ότι ο σεβασμός κερδίζεται, δεν απαιτείται με απειλή κυρώσεων! Για δείτε τώρα πώς δύο δικαστές έσωσαν το κύρος της Δικαιοσύνης (ως έννοιας) που η κ. Αδειλίνη με τις πράξεις της είχε καταρρακώσει.

Ο σεβασμός κερδίζεται

ΥΓ. Σήμερα είναι μια καλή μέρα να γίνετε συνδρομητές στο Inside Story ή στο Reporters United ή στο Solomon ή σε όποιο άλλο ανεξάρτητο μέσο, που ασχολήθηκε με την υπόθεση των υποκλοπών, εσείς προτιμάτε


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Θανάση Καμπαγιάννη

Η απόφαση του Β’ Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, του δικαστηρίου πλημμελημάτων στο οποίο η ανώτατη εισαγγελική αρχή της χώρας νόμιζε πως θα “παρκάρει” το σκάνδαλο των υποκλοπών με κατηγορίες κατά τεσσάρων ιδιωτών (και κανενός κρατικού αξιωματούχου), είναι ιστορική, όχι μόνο για την καταδίκη ούτε για τις ποινές. Ακόμα και με τη μετατροπή του “κατ’ εξακολούθηση” σε “κατά συρροή”, η ανώτατη έκτιση για τα πλημμελήματα δεν ξεπερνά τα οκτώ έτη (παρά την καμπάνα των 126 χρόνων για κάθε κατηγορούμενο). Και βέβαια η ποινική απαξία των πράξεων στο συγκεκριμένο σκάνδαλο υπερβαίνει κάθε πλημμεληματική ποινή.

Το μείζον της απόφασης έγκειται στη διαβίβαση των πρακτικών της δίκης στην Εισαγγελία για τη διερεύνηση αξιόποινων πράξεων και προσώπων που δεν είχαν διερευνηθεί, και σε κάθε περίπτωση για τα οποία δεν είχαν απαγγελθεί κατηγορίες από την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου. Στα αδικήματα περιλαμβάνονται και τα κακουργήματα των άρθρων 146 και 148 του Ποινικού Κώδικα περί παραβίασης μυστικών της πολιτείας και κατασκοπείας. Κάποιοι νόμιζαν ότι τα συγκεκριμένα αδικήματα αφορούν μόνο κάποιους διασώστες προσφύγων και εργαζόμενους σε ανθρωπιστικές οργανώσεις στο Αιγαίο. Τώρα, ο πρωτοδίκης που δίκασε την υπόθεση Νίκος Ασκιανάκης, μετά από πρόταση του Εισαγγελέα Δημήτρη Παυλίδη, επανεκκινεί τη διερεύνηση και την αποκαθιστά στις πραγματικές της διαστάσεις.

Ταπεινωμένοι από τη σημερινή απόφαση στέκουν περιέργως οι "δικαιωμένοι", οι – κατά το κατηγορητήριο – στόχοι των παρακολουθήσεων που όμως δεν έκαναν μήνυση και δεν παρέστησαν προς υποστήριξη της κατηγορίας, πιθανόν γιατί γνωρίζουν τους δράστες ή/και ήρθαν σε συνεννόηση μαζί τους.

Ξεχωρίζουν στον μακρύ κατάλογο:

- ο στρατηγός Κωνσταντίνος Φλώρος, τέως Αρχηγός ΓΕΕΘΑ
- ο Νίκος Δένδιας, τότε Υπουργός Εξωτερικών και νυν Υπουργός Εθνικής Άμυνας,
- ο Γιώργος Γεραπετρίτης, νυν Υπουργός Εξωτερικών,
- ο Άκης Σκέρτσος, νυν Υπουργός Επικρατείας,
- ο Μάκης Βορίδης, τέως Υπουργός Επικρατείας και Εσωτερικών,
- ο Κωστής Χατζηδάκης, νυν Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης.

Οι απόντες από την ακροαματική διαδικασία θα κληθούν τώρα από την Εισαγγελία για να ερωτηθούν αν αντιλήφθησαν τη σε βάρος τους παρακολούθηση και αν υποπτεύονται τους πιθανούς δράστες τους οποίους θα κληθούν να κατονομάσουν.

Κόλαφος.

Και βέβαια, παρόμοια ταπείνωνη μοιράζονται ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αχιλλέας Ζήσης και η τέως Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γεωργία Αδειλίνη που υποβάθμισαν (τόσο κατά χαρακτηρισμό όσο και κατ’ άτομο) και αρχειοθέτησαν την υπόθεση όσον αφορά τους υψηλά ιστάμενους κυβερνητικούς και κρατικούς αξιωματούχους. Ένας πρωτοδίκης τούς δίδαξε κάτι παραπάνω από μαθήματα Γενικού Ποινικού Δικαίου τρίτου εξαμήνου. Τους δίδαξε δίκαιο.

Αναντίλεκτο φιάσκο.

Τιμή σε όσες και όσους έδωσαν τη μάχη για να ξανανοίξει η υπόθεση, παθόντες, μάρτυρες, δικηγόρους, δημοσιογράφους, δημοσιολόγους, απλούς πολίτες. Τιμή στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, που το Α και το Β τμήμα του συνεδριάζει τιμητικά στις αίθουσες των θαρραλέων δικαστών Τερτσέτη και Πολυζωίδη στο κτίριο 9 της παλιάς Σχολής Ευελπίδων.

Κανένα δικαστήριο δεν είναι “μικρό” όπως λέγεται. Τα δικαστήρια τα “μικραίνουν” ή τα “μεγαλώνουν” οι λειτουργοί τους.

Κύριε Μητσοτάκη και κύριε Δημητριάδη, έχετε το τεκμήριο της αθωότητας. Τα δικαιώματά σας θα γίνουν σεβαστά. Αλλά θα κληθείτε να λογοδοτήσετε. Η υπόθεση τώρα αρχίζει.

Αναδημοσιεύουμε το παρακάτω κείμενο, το οποίο μέχρι στιγμής έχει συγκεντρώσει πάνω από 200 υπογραφές νομικών, με πρωτοβουλία Νομικών και Δικηγόρων της Πάτρας, που γνωρίζουν τον Δημήτρη Ζιαζιά. Η Συλλογή υπογραφών συνεχίζεται και αποτελεί βήμα δημόσιας στήριξης.

"Εκφράζουμε τη δημόσια και ανεπιφύλακτη συμπαράστασή μας προς τον ιατρό του Γενικού Κρατικού Νοσοκομείου Νίκαιας, Δημήτρη Ζιαζιά, για τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν κατά την πρόσφατη επίσκεψη του Υπουργού Υγείας στο νοσοκομείο.
Το ζήτημα δεν είναι προσωπικό. Δεν αφορά μία διαφωνία ή μία ένταση της στιγμής. Αφορά τον ίδιο τον πυρήνα των θεσμικών εγγυήσεων που συγκροτούν ένα δημοκρατικό πολίτευμα. Το δικαίωμα της ειρηνικής διαμαρτυρίας και της ελεύθερης έκφρασης κατοχυρώνεται ρητά από το Σύνταγμα και αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της πολιτικής ελευθερίας. Η άσκησή του δεν μπορεί να μετατρέπεται, χωρίς σαφή και αποδεδειγμένη παραβατική συμπεριφορά, σε λόγο σύλληψης, δημόσιας διαπόμπευσης και ποινικοποίησης.

Η σύλληψη με χειροπέδες εντός δημόσιου νοσοκομείου, παρουσία αστυνομικών δυνάμεων, συνιστά εξαιρετικό μέτρο που δικαιολογείται μόνο υπό αυστηρές προϋποθέσεις άμεσης και σοβαρής διατάραξης της έννομης τάξης. Εάν τέτοιες προϋποθέσεις δεν υφίστανται, τότε η πράξη αυτή υπερβαίνει τα όρια της νόμιμης κρατικής παρέμβασης και αγγίζει την αυθαιρεσία. Το κράτος δικαίου δεν λειτουργεί με εντυπώσεις ούτε με επικοινωνιακές διατυπώσεις· λειτουργεί με αποδείξεις, διαδικασίες και αναλογικότητα.
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί κάθε δημόσια απειλή πειθαρχικής ή υπηρεσιακής κύρωσης εκτός των θεσμικά προβλεπόμενων διαδικασιών. Οι δημόσιοι λειτουργοί, και ιδίως οι ιατροί του ΕΣΥ που υπηρετούν σε συνθήκες αυξημένης κοινωνικής πίεσης, δεν τελούν υπό καθεστώς προσωπικής εξάρτησης από πολιτικά πρόσωπα. Υπόκεινται μόνο στον νόμο και στις προβλεπόμενες πειθαρχικές εγγυήσεις. Η επίκληση της εξουσίας ως μέσου εκφοβισμού δεν συνάδει με δημοκρατική διοίκηση.

Το δημόσιο νοσοκομείο είναι χώρος περίθαλψης, ανθρώπινης αξιοπρέπειας και κοινωνικής αλληλεγγύης. Η μετατροπή του σε πεδίο επίδειξης κατασταλτικής ισχύος υπονομεύει την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς και δημιουργεί επικίνδυνα προηγούμενα. Η διαφωνία με κυβερνητικές πολιτικές δεν αποτελεί απειλή για τη δημοκρατία, αλλά, αντίθετα, αποτελεί προϋπόθεση της ζωντάνιας της.

Ζητούμε την πλήρη και χωρίς αποσπασματικότητα δημοσιοποίηση του οπτικοακουστικού υλικού που καταγράφει τα γεγονότα, καθώς και κάθε νόμιμη διερεύνηση με σεβασμό στις εγγυήσεις της δίκαιης διαδικασίας. Η διαφάνεια είναι το μόνο αντίδοτο στην πόλωση και στην αυθαιρεσία.

Δηλώνουμε ότι η υπεράσπιση των θεμελιωδών δικαιωμάτων δεν είναι κομματική επιλογή αλλά θεσμική υποχρέωση. 

Όταν η διαμαρτυρία αντιμετωπίζεται ως αδίκημα και η κριτική ως απειλή, η δημοκρατία συρρικνώνεται. 

Όταν δημόσιοι λειτουργοί στοχοποιούνται για τη συμμετοχή τους σε ειρηνική κινητοποίηση, το μήνυμα που εκπέμπεται αφορά ολόκληρη την κοινωνία.

Στεκόμαστε, λοιπόν, δίπλα στον Δημήτρη Ζιαζιά όχι ως πρόσωπο αλλά ως φορέα ενός δικαιώματος που μας αφορά όλους. Στεκόμαστε απέναντι σε κάθε μορφής αυθαιρεσία. Γιατί το κράτος δικαίου δεν είναι διακοσμητική αρχή αλλά είναι το όριο της εξουσίας και η εγγύηση της ελευθερίας.

"Κατάλογος υπογραφόντων-ουσών:

1. Αγγελίδης Θεοχάρης
2. Αγγέλου Κάτια
3. Αδαμάκη Μαρία
4. Αδαμίδης Σωτήριος
5. Αθανασοπούλου Ελένη
6. Αλεξάκης Γιάννης
7. Αλεξίου Δημήτρης
8. Αμμάρι Μαρία
9. Αμπατζής Θάνος
10. Αναμουρλόγλου Χρήστος
11. Ανανιάδου Γεωργία
12. Αναστασοπούλου Χρυσάνθη
13. Ανδρουλακάκης Μάνος
14. Αντωνάτου Βάσω
15. Αποστολάκη Μαρία
16. Αραμπατζή Βασιλική
17. Αρβανίτης Αλέξανδρος
18. Αφαλωνιάτης Νίκος
19. Βαρδαλά Έλενα
20. Βαριτάκη Γεωργία
21. Βασιλείου Μαριάννα
22. Βεληβασάκη Μελπομένη
23. Βιτσίνι Κατερίνα
24. Βλαχοπούλου Ειρήνη
25. Βόγκας Νικόλαος
26. Βουλημενέα Χριστίνα
27. Βουρεξάκη Μαρία
28. Βυτόγιαννη Ελένη
29. Γαζέπη Εύα
30. Γεράνη Αγγελική
31. Γεωργακοπουλου Βασιλική
32. Γεωργαλιού Σταυρούλα
33. Γεωργιάδου Αικατερίνη
34. Γεωργίου Μαίρη
35. Γεωργόπουλος Γιώργος
36. Γιαννοπούλου Αθανασία
37. Γκέστα Ειρήνη (Συμβολαιογράφος)
38. Γκίκας Γιώργος
39. Γκόγκα Θεοδώρα
40. Γοριδάρη Μαρία
41. Γρανιτσιώτη Έφη
42. Γράψας Ηρακλής
43. Δαλακιουρίδου Αφροδίτη
44. Δανελάτου Αθανασία
45. Δαριβιανάκη Ειρήνη
47. Δουμούρας Θεόδωρος
48. Δούση Ευθυμία
49. Δρακοπούλου Βάσω
50. Ευαγγελοπούλου Θεοφανώ
51. Ζαρίφη Άννα
52. Ζορμπά Αθανασία
53. Ζούμπος Σπύρος
54. Ζουρτσάνου Κατερίνα
55. Ηλιόπουλος Παναγιώτης
56. Θανοπούλου Ζωή
57. Θεοδωράκη Δέσποινα
58. Θεοφανούδη Μαρία
59. Καλαϊτζάκης Εμμανουήλ
60. Καλαϊτζής Δημήτρης
61. Καλλία Ελένη
62. Καλμούκης Θεόδωρος
63. Καλογεροπούλου Λουκία
64. Καλομοίρη Κατερίνα
65. Καμπαγιάννης Αθανάσιος
66. Καούρη Νικολέτα
67. Καραγιαννάκη Αθανασία
68. Καραμούζης Φίλιππος
69. Καραμπελιάς Ηλίας
70. Καραμπέρη Όλγα
71. Καραστέργιου Ελένη
72. Καρκάς Ευθύμιος
73. Καρρά Νατάσα,
74. Καρτάνου Παρασκευή
75. Καρτσωνάκη Προξενία
76. Κατσανεβάκη Αναστασία
77. Κατσαρομήτρου Δήμητρα
78. Κατσιγιάννη Βασιλική
79. Κατσίκη Βασιλική
80. Κατσούγκρη Δέσποινα
81. Καχριμάνης Παναγιώτης
82. Κεράσσου Μαριάννα
83. Κίζου Μαρία
84. Κοκκοράκη Δήμητρα
85. Κοντάκη Ευαγγελία
86. Κοντέση Ελένη
87. Κοσμά Αλεξάνδρα
88. Κοτσιώνη Δανάη
89. Κουμή Νικολέτα
90. Κουντουρούδας Μάρκος
91. Κουρλέση Μαγδαληνή
92. Κουρουνδής Χαράλαμπος
93. Κουτρούμπα Ελένη
94. Κριθινάκη Βέρα,
95. Κριθινίδη Ιωάννα
96. Κωνσταντινίδου Άννα
97. Κωνσταντινίδου Άννα-Μαρία
98. Κωνσταντίνου Αναστασία
99. Κωστόγλου Βούλα
100. Λαγού Νάντια
101. Λαζαρίδης Χαράλαμπος
102. Λαζαρίδου Λεμονιά
103. Λάμα Ζωή
104. Λεγοντή Ματίνα
105. Λεντάκης Ανδρέας
106. Λιακώνη Ευαγγελία
107. Λιόντου Αλεξάνδρα
108. Λότσιου Γιώτα
109. Λυδάκης Χριστόφορος
110. Μακρή Αφροδίτη
111. Μακρόγλου Ευκλείδης
112. Μαλάμης Βαγγέλης
113. Μάνθου Ιφιγένεια
114. Μανιαδάκης Νίκος
115. Μαντζαβάς Γιώργος
116. Μαράκη Μαρία
117. Μαργαριτίνη Ειρήνη
118. Μαρκετάκη Μαρία
119. Μαρκετάκη Πελαγία
120. Μαρκογιαννάκης Μανώλης
121. Μαστροπέρρου Λουκία
122. Μεγάλος Δημήτρης
123. Μέλλιου Καλλιθέα (Έλλη)
124. Μητσιοπούλου Βένια
125. Μητσόπουλας Μάκης
126. Μιχαλοπούλου Κλαίρη
127. Μιχελή Αθανασία
128. Μουγκαράκη Έφη
129. Μουγκογιάννη Αθηνά
130. Μουχλιανίτης Κωνσταντίνος
131. Μπαράκος Νικόλαος
132. Μπαρζού Ασημίνα
133. Μπουγέλη Αντωνία
134. Μπουδάκη Φωτεινή
135. Μπούμπουλα Έφη
136. Μπρεκάση Αντωνία
137. Ναζίρη Φωτεινή
138. Νούσκαλης Γιώργος (καθηγητής Πανεπιστημίου)
139. Ντάλλη Θεοδώρα
140. Ντερέκης Πέτρος
141. Ξαγοράρης Χρήστος
142. Ξένος Αναστάσιος
143. Ξεπαπαδέα Νατάσα
144. Παλαμιώτης Φώτης
145. Παλτόγλου Φωτεινή
146. Παναγιωτοπούλου Αγγελική
147. Παπαγεωργίου Αλεξάνδρα
148. Παπαδημητρίου Θάνος
149. Παπαδόπουλος Αθανάσιος
150. Παπαδόπουλος Γιάννης-Μωυσής
151. Παπαδόπουλος Πέτρος
152. Παπαδοπούλου Χρυσούλα
153. Παπαθανασίου Νικόλαος
154. Παπαθεοδώρου Παρασκευή
155. Παπαϊωάννου Άννα
156. Παπαλού Ευτυχία
157. Παπαμήτσου Μαρία
158. Παπαμητροπούλου Μαργαρίτα
159. Παπασάββα Ειρήνη
160. Παπουτσής Ερμής
161. Παρασκευόπουλος Νίκος
162. Παρασκευοπούλου Ελένη
163. Παρλιάρα Κική
164. Παρχαρίδη Αντιγόνη
165. Πατούχα Κωστούλα
166. Πεγλερίδης Δημήτριος
167. Πεδιαδιτάκη Ελένη
168. Περιβολάρης Παναγιώτης
169. Πιτσινής Σπύρος
170. Πλιακογιάννης Δημήρης
171. Πολυχρονόπουλος Γεώργιος
172. Ραγιά Ελένη, (συμβολαιογράφος)
173. Ραφαηλίδου Σοφία,
174. Ρέγκλης Ανδρέας
175. Ρήγας Δημήτριος
176. Ριζογιάννη Άννυ
177. Ρώση Ιουλία
178. Σαββίδου Χαραλαμπία
179. Σεμερτζιάν Έλλη
180. Σοφία Σιώμου
181. Σκανδάμης Μαρίνος
182. Σκουτέρη Αλεξάνδρα
183. Σόβολου Ελένη
184. Σπανός Νίκος
185. Σπυριδώνου Ελένη
186. Σπυριδώνου Νεφέλη
187. Σπυρόπουλος Πανάγος
188. Σπυροπούλου Νικολέτα
189. Στεντούμη Ιωάννα
190. Στεφανίδου Ευαγγελία
191. Στέφου Μαρία
192. Συμεωνίδης Μανώλης
193. Σωμαρά Έφη
194. Ταγαρούλιας Λογοθέτης
195. Ταμπέκου Ανδρονίκη
196. Τζαβάρας Χρήστος
197. Τζομπανάκης Στέλιος
198. Τρυφωνίδου Χρύσα
199. Τσαγκαρίδης Άρης
200. Τσαλουχίδη Ειρήνη-Μαρία
201. Τσαούσογλου Δημήτρης
202. Τσέλιου Γιώτα
203. Τσες Γιώργος
204. Τσιγαρίδας Βασίλης
205. Τσίμα Ανθή
206. Τσούκαλης Κωνσταντίνος
207. Φαράζη Αθηνά
208. Φιλιπποπούλου Ασημίνα
209. Φοροπούλου Χριστίνα
210. Φουτούλη Μπέτυ
211. Φραγκιουδάκης Στέλιος
212. Χανή Σοφία
213. Χαριτάκης Εμμανουήλ
214. Χασιώτη Χρυσούλα
215. Χατζηδημητρίου Κάτια
216. Χατζηιωαννίδου Δέσποινα
217. Χουβαρδά Σοφία
218. Χριστόπουλος Φάνης
219. Χρόνη Γεωργία



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Διεθνής πομπή με ανθρωπιστική βοήθεια, την οποία υποστηρίζει η Γκρέτα Τούνμπεργκ κι έχει προορισμό την Κούβα, χώρα βυθισμένη σε σοβαρή οικονομική κρίση επιδεινούμενη από τον ενεργειακό αποκλεισμό της Ουάσιγκτον, θα φθάσει στην Αβάνα την 21η Μαρτίου, όπως ανακοίνωσαν οι οργανωτές της πρωτοβουλίας την Πέμπτη.

«Σε αντίδραση στην μεγάλη ώθηση της παγκόσμιας αλληλεγγύης στην Κούβα», η αρχική ιδέα του Στόλου της Ελευθερίας «μεταμορφώνεται σε συντονισμένη εφοδιοπομπή, μέσω αέρος, ξηράς και θαλάσσης, που θα συγκλίνει στην Αβάνα την 21η Μαρτίου», εξηγεί ανακοίνωση των οργανωτών που έλαβε το Γαλλικό Πρακτορείο.

Πρωτοβουλία «διεθνούς συμμαχίας κινημάτων, συνδικαλιστών, βουλευτών, ανθρωπιστικών οργανώσεων και δημόσιων προσωπικοτήτων», η εφοδιοπομπή «Nuestra América» («η δική μας Αμερική») θα μεταφέρει στη νήσο «τρόφιμα, φάρμακα, ιατρικό υλικό και αγαθά πρώτης ανάγκης», διευκρινίζεται στο κείμενο.

Η νήσος των 9,6 εκατομμυρίων κατοίκων έχει βρεθεί αντιμέτωπη με σοβαρές ελλείψεις καυσίμων και καθημερινές πολύωρες διακοπές της ηλεκτροδότησης αφότου τερματίστηκαν, από αμερικανική πίεση, οι παραδόσεις πετρελαίου από τη Βενεζουέλα κι η Ουάσιγκτον απείλησε να προχωρήσει στην επιβολή επιπρόσθετων τελωνειακών δασμών σε βάρος οποιασδήποτε χώρας πουλήσει πετρέλαιο στην Αβάνα.

Στην ανακοίνωση, η σουηδή ακτιβίστρια για το κλίμα Γκρέτα Τούνμπεργκ, η οποία πήρε μέρος το 2025 στον παγκόσμιο στόλο Σουμούντ («ανθεκτικότητας» στα αραβικά), που προσπάθησε να μεταφέρει βοήθεια στη Λωρίδα της Γάζας, αψηφώντας τον ισραηλινό ναυτικό αποκλεισμό, υπογραμμίζει πως τάσσεται υπέρ της πρωτοβουλίας, χωρίς πάντως να διευκρινίζει αν θα συμμετάσχει.

«Υποστηρίζω αυτή την εφοδιοπομπή προς την Κούβα, όχι μόνο επειδή ο λαός της έχει ανάγκη όλη τη βοήθεια που μπορεί να μεταφέρει η εφοδιοπομπή» αλλά και επειδή «η διεθνής αλληλεγγύη είναι η μόνη αρκετά ισχυρή δύναμη που μπορεί να αντισταθεί σε αυτοκρατορικές μορφές όπως ο (πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ) Τραμπ και ο (πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπενιαμίν) Νετανιάχου», εξήγησε η νεαρή ακτιβίστρια, σύμφωνα με την ανακοίνωση.

Για τον Αμερικανό προοδευτικό αγωνιστή Ντέιβιντ Άντλερ, εκ των οργανωτών της εφοδιοπομπής αυτής, η πρωτοβουλία έχει τον ίδιο στόχο με τον στόλο για τη Γάζα: «να σπάσει ο αποκλεισμός που προκαλούσε λιμοκτονία του άμαχου πληθυσμού».





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Πράκτορες της ΙCE έτοιμοι να εισβάλλουν σε σπίτι στη Μινεσότα AP Photo Yuki Iwamura

Οι ομοσπονδιακοί πράκτορες της ICE δρουν ανενόχλητοι σε πολλές πόλεις των ΗΠΑ, μπουκάροντας σε σπίτια προκειμένου να συλλάβουν κόσμο. Πόσο νόμιμο είναι αυτό που κάνουν;

Με το πέρας των μηνών, η μεταναστευτική πολιτική που έχει επιβάλλει ο Τραμπ στις ΗΠΑ, φαίνεται να σκληραίνει συνεχώς. Οι πράκτορες της ICE έκαναν αρχικά την εμφάνισή τους σε αρκετές αμερικανικές πόλεις, το τελευταίο διάστημα όμως, η κατάσταση έχει εκτροχιαστεί.

Οι τελευταίες εξελίξεις γύρω από την ICE αποκαλύπτουν μια επικίνδυνη συρρίκνωση των θεμελιωδών ελευθεριών που θεωρούνταν αδιαπραγμάτευτες στις ΗΠΑ. Η ICE μπουκάρει ανενόχλητη σε σπίτια πολιτών, χωρίς δικαστικό ένταλμα και συλλαμβάνει κόσμο.

Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα ενός παιδιού ηλικίας μόλις 5 ετών, το οποίο συνελήφθη στη Μινεσότα, την ώρα που επέστρεφε από το σχολείο.

Χείριστη περίπτωση ωστόσο, παραμένει η εν ψυχρώ δολοφονία της Ρενέ Γκουντ από ομοσπονδιακό πράκτορα της ICE, μέσα στο αυτοκίνητό της.

Το ερώτημα που εύλογα προκύπτει είναι κατά πόσο νόμιμες είναι οι πρακτικές που ακολουθούν οι πράκτορες της ICE.
ASSOCIATED PRESS

Σε μια χώρα που πρεσβεύει το κράτος δικαίου (ή τουλάχιστον έτσι έκανε), τέτοιες πρακτικές μοιάζουν να θυμίζουν μάλλον αυθαιρεσίες παρά εφαρμογή νόμου, απειλώντας να παραδώσουν τα θεμέλια της ιδιωτικότητας και της προσωπικής ελευθερίας στην αδιαφορία της εκτελεστικής εξουσίας.

Με ένα έγγραφο της Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Τελωνείων (ICE) που επιτρέπει στους αξιωματούχους να εισέρχονται σε σπίτια χωρίς δικαστικό ένταλμα, η διοίκηση Τραμπ επιχειρεί να παρακάμψει βασικές προστασίες που παρέχει το Σύνταγμα στις πολιτικές ελευθερίες των Αμερικανών για αιώνες, όπως τόνισαν ειδικοί σε συνταγματικό δίκαιο και μεταναστευτική πολιτική.

Η εν λόγω οδηγία είναι ξεχωριστή για τον τρόπο που παραμερίζει απαγορεύσεις που ισχύουν εδώ και δεκαετίες, σχετικά με τις έρευνες χωρίς ένταλμα σε ιδιωτική περιουσία, μια νομική έννοια που προϋπήρχε της ίδρυσης των ΗΠΑ και αποτελεί μία από τις πιο θεμελιώδεις αρχές της χώρας.

Οι αξιωματούχοι της μετανάστευσης συνήθως επιδιώκουν τις συλλήψεις των παράτυπων μεταναστών με δύο τρόπους: μέσω ενός δικαστικού εντάλματος, το οποίο υπογράφεται και εξουσιοδοτείται από δικαστή, ή μέσω ενός διοικητικού εντάλματος, το οποίο υπογράφεται από άτομα της εκτελεστικής εξουσίας, που υπάγονται στον πρόεδρο.

Η βασική διαφορά μεταξύ αυτών είναι ότι τα δικαστικά εντάλματα επιτρέπουν στους αστυνομικούς να εισέλθουν και να ερευνήσουν την κατοικία κάποιου ή έναν μη δημόσιο χώρο μιας επιχείρησης, ενώ τα διοικητικά εντάλματα όχι.
Η εξουσιοδότηση της ICE και οι συνέπειες για την ιδιωτική ζωή

Το νέο έγγραφο, που εκδόθηκε τον Μάιο του 2025 αλλά αποκαλύφθηκε πρόσφατα μέσω καταγγελίας από whistleblower και δημοσιεύθηκε πρώτα από το Associated Press, επιτρέπει στους αξιωματούχους της ICE να εισέρχονται βίαια σε σπίτια με μόνο ένα διοικητικό ένταλμα, παρακάμπτοντας ουσιαστικά τη διαδικασία εξέτασης από τρίτους, οι οποίοι θα εξέταζαν τα αποδεικτικά στοιχεία πριν την υπογραφή ενός δικαστικού εντάλματος.

Η ιστορία του Τέταρτου Συντάγματος είναι γεμάτη παραδείγματα όπου τοπικές, πολιτειακές και ομοσπονδιακές υπηρεσίες επιβολής του νόμου προσπαθούσαν να αμφισβητήσουν ή να αποδυναμώσουν τις προστασίες του.

Ωστόσο, σύμφωνα με τον Emmanuel Mauleón, καθηγητή νομικής στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα, ο οποίος και μίλησε στο CNN, το έγγραφο αυτό δεν αποτελεί μια σταδιακή αποδυνάμωση των δικαιωμάτων, αλλά “ένα πέρασμα του Ρουβίκωνα”, μια δήλωση ότι οι θεμελιώδεις προστασίες που αναγνωρίζουν τα δικαστήρια απλά δεν ισχύουν πλέον για το υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας.

«Ουσιαστικά, θα ήταν το ίδιο σαν να βρισκόσασταν στο τοπικό αστυνομικό τμήμα και ο αστυνομικός που συλλέγει τα αποδεικτικά στοιχεία και σας συλλαμβάνει να πηγαίνει και να συντάσσει το δικό του ένταλμα για να ψάξει το σπίτι σας, επειδή πιστεύει ότι έχει πιθανή αιτία», δήλωσε χαρακτηριστικά.

H ICE ρίχνει δακρυγόνα σε διαδηλωτές κοντά στο σημείο όπου η Renee Good είχε πέσει νεκρή από πυρά πράκτορα της Υπηρεσίας AP Photo/Adam Gray


Η είδηση του εγγράφου προκάλεσε ευρύτατη ανησυχία μεταξύ των υποστηρικτών των πολιτικών ελευθεριών και των Δημοκρατικών βουλευτών. Ο γερουσιαστής Richard Blumenthal του Κονέκτικατ κάλεσε την Υπουργό Εσωτερικής Ασφάλειας Kristi Noem και τον προσωρινό διευθυντή της ICE Todd Lyons να καταθέσουν ενώπιον του Κογκρέσου για το θέμα, ενώ ο κυβερνήτης της Μινεσότα Tim Walz δήλωσε ότι «κάθε Αμερικανός» πρέπει να είναι «εξοργισμένος από αυτήν την επίθεση στην ελευθερία και την ιδιωτικότητα».

Η προβληματική εφαρμογή

Η διοίκηση του Τραμπ υπερασπίστηκε την οδηγία, υποστηρίζοντας ότι όσοι λαμβάνουν διοικητικά εντάλματα ήδη απολαμβάνουν «πλήρη δικονομική διαδικασία και τελικό διάταγμα απομάκρυνσης».

Παρά τη δήλωση αυτή, τα δεδομένα της ίδιας της διοίκησης δείχνουν ότι εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι εξέδωσαν διατάγματα απομάκρυνσης με την απουσία τους από το δικαστήριο, γεγονός που προκαλεί αμφισβητήσεις για την αποτελεσματικότητα και τη δικαιοσύνη των διαδικασιών αυτών.

Η γενική στάση της διοίκησης, σύμφωνα με τη Kathleen Bush-Joseph, δικηγόρο του Migration Policy Institute, φαίνεται να είναι ότι οι μετανάστες είναι «εισβολείς» και οι υπάλληλοι της μετανάστευσης πρέπει να επιτρέπεται να επιταχύνουν τη σύλληψη, κράτηση και απέλαση τους.

Ωστόσο, αυτή η διαδικασία, όπως επισημαίνει, παραβιάζει πολλά νομικά όρια και δοκιμάζει πράγματα που δεν έχουν επιχειρηθεί στο παρελθόν με αυτόν τον τρόπο.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

από το PressTV

Συγκεντρώσεις έχουν προγραμματιστεί στις περισσότερες αμερικανικές πόλεις για το Σάββατο, με επικεφαλής το κίνημα «Όχι Βασιλιάδες», το οποίο καταγγέλλει τις αυταρχικές τάσεις του Προέδρου Τραμπ και ζητά «υπεράσπιση της δημοκρατίας». Με περισσότερες από 2.600 διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα, αυτή η κινητοποίηση θα μπορούσε να είναι η μεγαλύτερη από την επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο.

Από τη Νέα Υόρκη μέχρι το Σαν Φρανσίσκο, από το Σικάγο μέχρι την Ατλάντα, εκατομμύρια διαδηλωτές καλούνται για άλλη μια φορά να βγουν στους δρόμους σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες αυτό το Σάββατο, 18 Οκτωβρίου, για να διαμαρτυρηθούν για τις πολιτικές του Ντόναλντ Τραμπ και να «υπερασπιστούν τη δημοκρατία» μετά το κάλεσμα του κινήματος «Όχι Βασιλιάδες».

Η προηγούμενη εθνική ημέρα κινητοποίησης αυτού του συνασπισμού, ο οποίος αντιτίθεται στον Ντόναλντ Τραμπ και συγκεντρώνει περίπου 300 οργανώσεις, είχε ήδη συγκεντρώσει αρκετά εκατομμύρια ανθρώπους σε όλη τη χώρα στα μέσα Ιουνίου - την ίδια ημέρα της στρατιωτικής παρέλασης που διοργάνωσε ο Ρεπουμπλικάνος πρόεδρος στην Ουάσινγκτον. Ήταν η πιο μαζική διαμαρτυρία μέχρι στιγμής από την επιστροφή του στον Λευκό Οίκο.

Τέσσερις μήνες αργότερα, οι διοργανωτές καταγράφουν « περισσότερες από 2.600 » συγκεντρώσεις « με αναμενόμενη συμμετοχή εκατομμυρίων ανθρώπων ».

« Εκατομμύρια Αμερικανοί θα διαδηλώσουν ειρηνικά το Σάββατο για να πουν στην κυβέρνηση Τραμπ ότι είμαστε μια χώρα όπου οι άνθρωποι είναι ίσοι, μια χώρα όπου οι νόμοι ισχύουν για όλους, μια χώρα όπου υπάρχει κράτος δικαίου και δημοκρατία », δήλωσε η Ντέιρντρε Σίφελινγκ, επικεφαλής της εξέχουσας οργάνωσης για τα πολιτικά δικαιώματα και τις ελευθερίες ACLU, κατά τη διάρκεια βιντεοδιάσκεψης Τύπου την Πέμπτη.

Αντιμέτωποι με « τις καταχρήσεις εξουσίας από τον Ντόναλντ Τραμπ και τους συμμάχους του », « δεν θα επιτρέψουμε στους εαυτούς μας να φιμωθούν », υπόσχεται.

« Στέλνουν την Εθνοφρουρά στις αμερικανικές πόλεις. Τρομοκρατούν τους μετανάστες φίλους και γείτονές μας. Διώκουν τους πολιτικούς τους αντιπάλους », λέει η Λία Γκρίνμπεργκ, συνιδρύτρια της συλλογικότητας Indivisible.

« Είναι ο κλασικός αυταρχικός τρόπος λειτουργίας: απειλήστε, συκοφαντήστε, ψέματα και εκφοβίστε τους ανθρώπους μέχρι να υποταχθούν», συνεχίζει. «Αλλά δεν θα εκφοβιστούμε. Δεν θα εντυπωσιαστούμε. Δεν θα υποκύψουμε » .

Η πρόεδρος της Αμερικανικής Ομοσπονδίας Εκπαιδευτικών (AFT), Ράντι Βάινγκαρτεν, θεωρεί « ηθική υποχρέωση να αγωνιστούμε » για να « προσπαθήσουμε να διασφαλίσουμε (...) ότι η δημοκρατία προχωρά μπροστά και όχι προς τα πίσω ».

Συγκεντρώσεις έχουν επίσης προγραμματιστεί για την Ουάσινγκτον, τη Βοστώνη και τη Νέα Ορλεάνη - πόλεις όπου ο Ντόναλντ Τραμπ έχει ήδη, για πρώτη φορά, ή εξετάζει το ενδεχόμενο, για τις άλλες δύο, να αναπτύξει στρατιωτικό προσωπικό για την αντιμετώπιση του εγκλήματος με τον δικό του τρόπο.

Πέρα από τις μεγάλες πόλεις, έχουν προγραμματιστεί σημεία συγκέντρωσης σε όλη τη χώρα, ακόμη και μέχρι τα σύνορα με τον Καναδά, στο Τορόντο, το Βανκούβερ και την Οτάβα.

Πηγή: PressTV


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

από τον Τόμας Φάζι / reseauinternational.net

« Όλα αυτά υποδηλώνουν ότι οι δυτικές ελίτ έχουν πάρει ένα σημαντικό μάθημα από την πανδημία: ο φόβος είναι αποτελεσματικός. Εάν ένας πληθυσμός είναι αρκετά δυστυχισμένος - είτε από ασθένειες, πόλεμο, φυσικές καταστροφές είτε από ένα κοκτέιλ «πολυκρίσης» που περιλαμβάνει όλα τα παραπάνω - μπορεί να παρακινηθεί να αποδεχτεί σχεδόν οτιδήποτε ».

Τις τελευταίες εβδομάδες, ένα ήπιο αίσθημα πανικού έχει κυριεύσει την Ευρωπαϊκή Ένωση, με τους πολίτες να καλούνται να προετοιμαστούν για την επικείμενη καταστροφή. Γεμίστε τα ντουλάπια σας! Ετοιμάστε σχέδια έκτακτης ανάγκης! Όχι, αυτή δεν είναι η αρχή ενός μέτριου δυστοπικού μυθιστορήματος: αυτή είναι η νέα «Στρατηγική της Ένωσης για την Ετοιμότητα» της ΕΕ. Αυτή η μεγαλεπήβολη πρωτοβουλία προφανώς έχει σχεδιαστεί για να προστατεύσει τους Ευρωπαίους από πλημμύρες, πυρκαγιές, πανδημίες και, φυσικά, μια ολοκληρωτική ρωσική εισβολή.




Η στρατηγική είναι εμπνευσμένη από την Πολωνία, όπου οι κατασκευαστές υποχρεούνται πλέον νομικά να συμπεριλαμβάνουν καταφύγια αεροεπιδρομών σε νέα κτίρια, και τη Γερμανία, η οποία αναβιώνει προγράμματα πολιτικής άμυνας της εποχής του Ψυχρού Πολέμου με μια εφαρμογή παρακολούθησης καταφυγίων. Από την πλευρά της, η Νορβηγία συμβουλεύει τους πολίτες της να εφοδιαστούν με δισκία ιωδίου σε περίπτωση πυρηνικής επίθεσης.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση θέλει οι πολίτες της να είναι αυτάρκεις για τουλάχιστον 72 ώρες και συνιστά στις οικογένειες να εφοδιάζονται με τρόφιμα, νερό, φάρμακα και, γιατί όχι, με τραπουλόχαρτα και power banks. Διότι, φυσικά, αν ξεσπούσε πυρηνικός πόλεμος, μια καλή παρτίδα πόκερ και ένα πλήρως φορτισμένο τηλέφωνο θα αρκούσαν.



Ωστόσο, όσο γελοίες κι αν φαίνονται αυτές οι προετοιμασίες, θα πρέπει να μας απασχολούν όλους. Η στρατηγική ετοιμότητας της Ένωσης είναι απλώς το τελευταίο επίπεδο μιας αρχιτεκτονικής ελέγχου που βρίσκεται υπό κατασκευή εδώ και δεκαετίες. Βασίζεται σταθερά στην πρόσφατη επανεκκίνηση της αμυντικής πολιτικής της ΕΕ, «ReArm Europe», η οποία μετονομάστηκε λιγότερο δυσοίωνα σε «Readiness 2030».

Η βασική ιδέα πίσω από αυτή την πρωτοβουλία είναι απλή και επαναλαμβάνεται ασταμάτητα: Η Ρωσία είναι πιθανό να εξαπολύσει μια μεγάλης κλίμακας επίθεση στην Ευρώπη τα επόμενα χρόνια, ιδίως εάν ο Πούτιν δεν σταματήσει στην Ουκρανία. Το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου υπέρ του προγράμματος ReArm Europe προειδοποιεί ότι « εάν η ΕΕ αποσύρει την υποστήριξή της και η Ουκρανία αναγκαστεί να παραδοθεί, η Ρωσία θα στραφεί εναντίον άλλων χωρών, πιθανώς συμπεριλαμβανομένων κρατών μελών της ΕΕ ». Όπως δήλωσε πρόσφατα ο Μακρόν, η Ρωσία είναι μια « ιμπεριαλιστική » χώρα που « δεν γνωρίζει σύνορα (...) αποτελεί υπαρξιακή απειλή για εμάς, όχι μόνο για την Ουκρανία, όχι μόνο για τους γείτονές της, αλλά για ολόκληρη την Ευρώπη ».



Αλλά η ιδέα ότι οι Ρώσοι συγκεντρώνονται στα σύνορα, με στόχο το Παρίσι ή το Βερολίνο, είναι μια φαντασίωση. Πράγματι, όταν μας λένε να προετοιμαστούμε για πόλεμο κουβαλώντας ένα τροφοδοτικό και μια αδιάβροχη θήκη για τα έγγραφα ταυτότητάς μας, είναι δύσκολο να μην μας θυμίσουν ανοησίες του Ψυχρού Πολέμου όπως το «Duck and Cover», τη «στρατηγική ετοιμότητας» της εποχής που είχε σχεδιαστεί για να προστατεύει τα άτομα από τις επιπτώσεις μιας πυρηνικής έκρηξης, διατάζοντάς τα να σκύψουν στο έδαφος και να καλύψουν τα κεφάλια τους. Αυτή η καμπάνια πώλησε επίσης την ψευδαίσθηση της ασφάλειας από την εξόντωση. Κάτω από το κλοουνίστικο προσωπείο αυτής της εκστρατείας κρύβεται ένας υπολογισμένος στόχος: η προσπάθεια της ΕΕ να εδραιώσει περαιτέρω την εξουσία της σε υπερεθνικό επίπεδο, αναβαθμίζοντας τον ρόλο της Επιτροπής στην ασφάλεια και την αντιμετώπιση κρίσεων, τομείς που παραδοσιακά βρίσκονται υπό εθνικό έλεγχο.

Το σχέδιο ετοιμότητας της ΕΕ βασίζεται σε συστάσεις από έκθεση του πρώην Φινλανδού προέδρου Sauli Niinistö, η οποία ζητά τη δημιουργία ενός κεντρικού «κόμβου» για επιχειρήσεις κρίσης εντός της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, την ενίσχυση της πολιτικοστρατιωτικής συνεργασίας, μεταξύ άλλων μέσω τακτικών ασκήσεων σε ολόκληρη την ΕΕ με τη συμμετοχή των ενόπλων δυνάμεων, της πολιτικής προστασίας, της αστυνομίας, των εργαζομένων ασφαλείας, των εργαζομένων στον τομέα της υγείας και των πυροσβεστών, και την ανάπτυξη κοινών πρωτοκόλλων έκτακτης ανάγκης ΕΕ-ΝΑΤΟ.

Σε συνδυασμό με τα σχέδια επανεξοπλισμού της ΕΕ, υποδηλώνει μια παγκόσμια και κοινωνική στρατιωτικοποίηση, η οποία θα γίνει το κυρίαρχο παράδειγμα στην Ευρώπη τα επόμενα χρόνια: όλες οι σφαίρες της ζωής - πολιτικές, οικονομικές, κοινωνικές, πολιτιστικές και επιστημονικές - θα υποταχθούν στον υποτιθέμενο στόχο της εθνικής, ή μάλλον υπερεθνικής, ασφάλειας. Υπό το πρόσχημα της προστασίας των πολιτών, αυτή η προσέγγιση θα οδηγήσει στην πράξη σε περισσότερη λογοκρισία, επιτήρηση και διάβρωση των πολιτικών ελευθεριών, όλα δικαιολογημένα από το πανταχού παρόν φάσμα της ρωσικής παρέμβασης.

Οι δυτικές κυβερνήσεις έχουν μακρά ιστορία στη χρήση του φόβου ως μέσου ελέγχου. Είναι μια σημαντική σύμπτωση το γεγονός ότι η ανακοίνωση της ΕΕ συμπίπτει με την πέμπτη επέτειο των lockdown λόγω Covid, τα οποία εγκαινίασαν το πιο ριζοσπαστικό πείραμα που επιχειρήθηκε ποτέ στη χάραξη πολιτικής βασισμένης στον φόβο.



Η αντίδραση στην πανδημία βασίστηκε σε μια ολοκληρωτική αφήγηση που υπερέβαλε την απειλή του ιού για να δικαιολογήσει ιστορικά πρωτοφανείς πολιτικές. Όπως δήλωσε ο Γενικός Διευθυντής του ΠΟΥ, Τέντρος Αντανόμ Γκεμπρεγέσους, ήταν ηθικό καθήκον όλων να « ενωθούν ενάντια σε έναν κοινό εχθρό » και να « κηρύξουν πόλεμο στον ιό ». Σε αυτόν τον αγώνα για το κοινό καλό – τη δημόσια υγεία – σχεδόν κάθε ενέργεια ήταν δικαιολογημένη.

Από την οπτική γωνία της «πολιτικής της κρίσης», η ευρεία χρήση της μεταφοράς του πολέμου για να πλαισιώσει την πανδημία Covid δεν ήταν τυχαία: ο πόλεμος είναι, άλλωστε, η κατεξοχήν κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Σε όλο τον κόσμο, έχουμε γίνει μάρτυρες μιας αυταρχικής στροφής, με τις κυβερνήσεις να χρησιμοποιούν την «έκτακτη ανάγκη για τη δημόσια υγεία» για να παρακάμψουν τις δημοκρατικές διαδικασίες και τους συνταγματικούς περιορισμούς, να στρατιωτικοποιήσουν τις κοινωνίες, να καταστείλουν τις πολιτικές ελευθερίες και να εφαρμόσουν πρωτοφανή μέτρα κοινωνικού ελέγχου.

Κατά τη διάρκεια της πανδημίας, γίναμε μάρτυρες - και ο πληθυσμός έχει σε μεγάλο βαθμό αποδεχτεί - της επιβολής μέτρων που θα ήταν αδιανόητα μέχρι τότε: το κλείσιμο ολόκληρων οικονομιών, τη μαζική καραντίνα (και τον αναγκαστικό εμβολιασμό) εκατομμυρίων υγιών ανθρώπων και την ομαλοποίηση των ψηφιακών διαβατηρίων Covid ως ρυθμιζόμενης απαίτησης για συμμετοχή στην κοινωνική ζωή.



Όλα αυτά δημιούργησαν το σκηνικό για τη συλλογική αντίδραση των δυτικών κοινωνιών στην ρωσική εισβολή στην Ουκρανία - έναν πόλεμο που τελικά έγινε πραγματικότητα, μετά από χρόνια προσπαθειών για έναν μεταφορικό πόλεμο. Όσον αφορά την επικοινωνία, γίναμε αμέσως μάρτυρες της εμφάνισης μιας εξίσου ολοκληρωμένης αφήγησης: ήταν ηθικό καθήκον των δυτικών κοινωνιών να υποστηρίξουν τον ουκρανικό αγώνα για ελευθερία και δημοκρατία ενάντια στη Ρωσία και τον κακό πρόεδρό της.

Ωστόσο, καθώς γίνεται ολοένα και πιο σαφές ότι η Ουκρανία χάνει τον πόλεμο και ο κόσμος παλεύει με την προσπάθεια του Τραμπ να μεσολαβήσει για την ειρήνη, οι ευρωπαϊκές ελίτ επαναπροσδιορίζουν την αφήγησή τους: δεν διακυβεύεται μόνο η επιβίωση της Ουκρανίας, αλλά και ολόκληρης της Ευρώπης. Η απειλή δεν υπάρχει πλέον, αλλά εντός της χώρας: όχι μόνο η Ρωσία ετοιμάζεται να επιτεθεί στην Ευρώπη, αλλά, όπως μας λένε, ήδη πραγματοποιεί ένα ευρύ φάσμα υβριδικών επιθέσεων κατά της Ευρώπης, που κυμαίνονται από κυβερνοεπιθέσεις έως εκστρατείες παραπληροφόρησης και παρεμβάσεις σε εκλογές.

Όλα αυτά υποδηλώνουν ότι οι δυτικές ελίτ έχουν πάρει ένα σημαντικό μάθημα από την πανδημία: ο φόβος είναι αποτελεσματικός. Εάν ένας πληθυσμός είναι αρκετά ανήσυχος —είτε πρόκειται για ασθένεια, πόλεμο, φυσική καταστροφή ή ένα κοκτέιλ πολυκρίσεων που περιλαμβάνει όλα αυτά τα στοιχεία— μπορεί να παρακινηθεί να αποδεχτεί σχεδόν οτιδήποτε.

Η στρατηγική της ΕΕ για την ετοιμότητα σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης θα μπορούσε επομένως να ερμηνευθεί σε αυτό το ευρύτερο πλαίσιο. Δεν έχει να κάνει τόσο με τα μπουκάλια νερού και τα power bank. Αυτή είναι μια συνέχεια του παραδείγματος της εποχής του Covid: μια μέθοδος διακυβέρνησης που συνδυάζει την ψυχολογική χειραγώγηση, την στρατιωτικοποίηση της πολιτικής ζωής και την ομαλοποίηση μιας κατάστασης έκτακτης ανάγκης. Στην πραγματικότητα, η ΕΕ μιλάει ρητά για την ανάγκη υιοθέτησης της ίδιας προσέγγισης «διακυβέρνησης» και «κοινωνίας» που ξεκίνησε κατά τη διάρκεια της πανδημίας για μελλοντικές κρίσεις.



Αυτή τη φορά, ωστόσο, η προσπάθεια υποκίνησης μιας νέας μαζικής ψύχωσης φαίνεται να απέτυχε. Κρίνοντας από την αντίδραση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης σε ένα ντροπιαστικό βίντεο της Χάτζα Λάχμπιμπ, της Ευρωπαίας Επιτρόπου για την Ισότητα, την Ετοιμότητα και τη Διαχείριση Κρίσεων, η εκφοβιστική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης φαίνεται να αποτελεί αντικείμενο εκτεταμένου σκεπτικισμού. Αλλά ενώ αυτά είναι καλά νέα, το πρόβλημα είναι ότι με το φιάσκο της προπαγάνδας, η κυβέρνηση καταφεύγει ολοένα και περισσότερο σε κατασταλτικές τακτικές για να φιμώσει τους πολιτικούς της αντιπάλους, όπως αποδεικνύεται από την απαγόρευση των εκλογών που επιβλήθηκε στην κα. Λεπέν. Αυτή η στρατηγική ενίσχυσης του αυταρχισμού δεν είναι βιώσιμη μακροπρόθεσμα: ο φόβος και η καταστολή δεν μπορούν να αντικαταστήσουν την αποτελεσματική συναίνεση και νέες μορφές αντίστασης αναπόφευκτα θα αναδυθούν στο κενό που αφήνει η τελευταία.

πηγή: Sinistrainrete μέσω Euro-Synergies



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Στον πάτο της ΕΕ η χώρα μας ως προς την ελευθερία του Τύπου • Ξεπέρασε τον ορμπανισμό της Ουγγαρίας, την Αργεντινή του ακροδεξιού Μιλέι, πιο κάτω από τη Μποτσουάνα και τη Ζάμπια • Στο κάδρο το σκάνδαλο των υποκλοπών, η δολοφονία Καραϊβάζ, οι SLAPP διαδικασίες, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος.

Γερό «χαστούκι» στην κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας αποτελεί η ετήσια παγκόσμια κατάταξη των Δημοσιογράφων Χωρίς Σύνορα (RSF) σε ό,τι αφορά στην ελευθερία του Τύπου, καθώς για το 2025, η Ελλάδα βρίσκεται στην 89η θέση με αποτέλεσμα να παραμείνει για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά η χειρότερη χώρα στην ΕΕ, έχοντας υποχωρήσει κι άλλο συγκριτικά με πέρυσι που κατείχε την 88η θέση.

Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός πως η Ελλάδα βρίσκεται πολύ πιο κάτω από την Ουγγαρία του Όρμπαν (68η), την Αργεντινή του Μιλέι (87η), τη Μποτσουάνα (81η) και τη Ζάμπια (82η), ενώ σε καλύτερη θέση βρίσκονται κι άλλες αφρικανικές χώρες.

Στις πρώτες θέσεις της κατάταξης βρίσκονται Νορβηγία, Εσθονία, Ολλανδία, Σουηδία, Φινλανδία, Δανία, Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ελβετία και Τσεχία.

Στις τελευταίες θέσεις βρίσκονται 175ο το Αφγανιστάν, 176ο το Ιράν, 177η η Συρία, 178η η Κίνα, 179η η Βόρεια Κορέα και 180η η Ερυθραία.

Όπως αναφέρουν οι RSF για την Ελλάδα, «η ελευθερία του Τύπου έχει υποστεί συστημική κρίση από το 2021. Το σκάνδαλο των υποκλοπών δημοσιογράφων από την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΕΥΠ) δεν έχει ακόμη διαλευκανθεί, όπως και η υπόθεση της δολοφονίας του βετεράνου αστυνομικού ρεπόρτερ Γιώργου Καραϊβάζ το 2021. Οι διαδικασίες SLAPP είναι συνηθισμένες».

Αναλυτικά ο πίνακας


Πολιτικό πλαίσιο

«Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος είναι υπεύθυνος για την εποπτεία των δημόσιων μέσων ενημέρωσης, γεγονός που θέτει σε κίνδυνο τη δημοσιογραφική τους ανεξαρτησία. Η ρυθμιστική αρχή ραδιοτηλεόρασης, το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοφωνίας και Τηλεόρασης (ΕΣΡ), που κατηγορείται ότι είναι αργό και αναποτελεσματικό, δεν έχει αναθεωρηθεί σημαντικά ούτε από την τρέχουσα ούτε από την προηγούμενη κυβέρνηση. Η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΕΥΠ), η οποία εποπτεύεται από τον πρωθυπουργό, συμμετείχε στην παρακολούθηση δημοσιογράφων, πολλοί από τους οποίους έγιναν στόχος του κατασκοπευτικού λογισμικού Predator», σημειώνουν οι RSF.

Πηγή:www.efsyn.gr


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Έλενα Καραγεωργοπούλου

Η πρόταση του Εισαγγελέα παρατασης της άδικης προφυλάκισης του Νικου Ρωμανου για μισο αποτυπωμα σε σακουλα που εμεινε αθικτη εντος ολοσχερώς κατεστραμμένου διαμερίσματος αναδεικνυει τουλαχιστον την αλαζονεία της Κυβερνησης του Χρυσοχοιδη.

Ενα συχνο εργαλειο των αδιστακτων πολιτικων ειναι η μετατοπιση της κοινης γνωμης με τη διασπορα φόβου, ανασφάλειας, ερωτηματικών γύρω από γεγονότα που έχουν κινητοποιήσει μηχανισμούς αλλου ειδους αλληλοκαλυψης συμφεροντων.

Η υποθεση Ρωμανου εξυπηρετει το αφηγημα της ενοχοποιησης συνηθους υποπτου για τις ιδεες του, τη σταση ζωης του, την αντισταση του σε πρακτικές εξοντωσης της ανθρωπινης αξιοπρεπειας. Η πολυκατοικία Αμπελοκηπων θα τυχει δωρεας έργου επισκευής της εταιρειας ΤΕΡΝΑ. Αυτο αποφασιστηκε πριν αρκετο καιρο.

Αργοτερα ρυθμιστηκε νομοθετικα και ο κηδεμονας της διαχειρισης της δωρεας ( το Δημοσιο). Πιο προσφατα εγινε γνωστο σε υπο συζητηση νομοσχεδιο στην αρμοδια Επιτροπη της Βουλης, οτι η ιδια εταιρεια (ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ) μετεχει αντι μερικων δεκάδων εκατομμυρίων στο νεο μεγαλεπιβολο σχεδιο κατασκευης ολοκληρωμενου δικτυου λιγων χιλιομετρων στο δικτυο σιδηροδρομου Αθηνας- Θεσσαλονικης.

Ανταλλαγες- Ισορροπίες- Κανιβαλισμοί

Με τον Ρωμανό ( κ. Υπουργέ της Αν- Ασφαλειας, οσα ΜΑΤ κι αν φερετε, οι καλλιτεχνες θα συνεχίσουν να τραγουδούν στα Εξάρχεια…)



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Σε κρίση ανισορροπίας βρίσκεται η Ελληνική κυβέρνηση μετά την έξαρση της αιματοχυσίας πληθυσμών από το Τζιχαντιστικό καθεστώς της Δαμασκού στη Συρία.
Εδώ και δύο μέρες εξαπολύθηκε άγριος διωγμός εθνοτικών και θρησκευτικών κοινοτήτων στη Συρία με επίκεντρο περιοχές περί την Λαττάκεια. Στο στόχαστρο των αγριοτήτων στρατιωτικών αλλά και σουνιτικών ομάδων βρέθηκαν κυρίως Αλαουίτες αλλά και Χριστιανικοί πληθυσμοί.
Οι πληροφορίες αναφέρουν 1500 νεκρούς εκ των οποίων περισσότεροι των 1000 να είναι άμαχοι.

Το Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών αρχικά εξέδωσε ανακοίνωση που συνιστούσε αυτοσυγκράτηση στη βία και νηφαλιότητα.

«Καλούμε όλες τις πλευρές να επιδείξουν υπευθυνότητα και να αναζητήσουν ειρηνικές λύσεις, απέχοντας από ενέργειες που θα πυροδοτούσαν περαιτέρω τις εντάσεις. Οι εξελίξεις αυτές εντείνουν τον επείγοντα χαρακτήρα μιας πολιτικής μεταβατικής διαδικασίας χωρίς αποκλεισμούς και την ανάγκη διασφάλισης της προστασίας όλων των εθνοτικών και θρησκευτικών κοινοτήτων, στο πνεύμα της εθνικής ενότητας», αναφέρει η ανακοίνωση μεταξύ άλλων.

Και δεν ήταν αυτή μάλλον η χειρότερη τοποθέτηση για τις βαρβαρότητες από τα πρώην αποβράσματα της Αλ Κάιντα. Εδώ το βραβείο πάει στην επικεφαλής της Ευρωπαϊκής διπλωματίας, την Κάγια Κάλας που έμμεσα αθώωσε το τζιχαντιστικό καθεστώς, επιρρίπτωντας κατηγορίες για τις σφαγές σε υποστηρικτές του Άσσαντ.

«Η Ευρωπαϊκή Ένωση καταδικάζει σθεναρά τις πρόσφατες επιθέσεις, σύμφωνα με πληροφορίες από στοιχεία που υποστηρίζουν τον Άσαντ κατά των προσωρινών κυβερνητικών δυνάμεων στις παράκτιες περιοχές της Συρίας και κάθε βία κατά αμάχων».

Χθες το βράδυ όμως έγινε ανάρτηση από τον Υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο που έδωσε καθαρά τους ενόχους και σαφώς βρίσκεται σε διαφορετικό μήκος κύματος με τους Ευρωπαίους αλλά και με την "δυσκοίλια" ανακοίνωση του Ελληνικού ΥπΕξ.

Αναφέρει μεταξύ άλλων:

«Οι Ηνωμένες Πολιτείες καταδικάζουν τους ριζοσπάστες ισλαμιστές τρομοκράτες, συμπεριλαμβανομένων ξένων τζιχαντιστών, που δολοφόνησαν ανθρώπους στη δυτική Συρία τις τελευταίες ημέρες. Οι Ηνωμένες Πολιτείες συμπαραστέκονται στις θρησκευτικές και εθνικές μειονότητες της Συρίας, συμπεριλαμβανομένων των χριστιανικών, δρούζικων, αλαουιτικών και κουρδικών κοινοτήτων, και εκφράζουν τα συλλυπητήριά τους στα θύματα και τις οικογένειές τους. Οι προσωρινές αρχές της Συρίας πρέπει να καταστήσουν υπεύθυνους τους δράστες αυτών των σφαγών κατά των μειονοτικών κοινοτήτων της Συρίας».

Την δε ανάρτηση του Ρούμπιο τουιτάρισε, αναδημοσιεύοντάς την - σαφώς θιοθετώντας τις απόψεις του - ο Έλληνας Υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας ερχόμενος προφανώς σε αντίθεση με το Ελληνικό ΥπΕΞ.

Κουλουβάχατα λοιπόν στην Μητσοτακική κυβέρνηση, με άμεση αντανάκλαση της διγλωσσίας στην αβεβαιότητα και έκδηλη ανησυχία των ελλήνων και των χριστιανικών πληθυσμών της Συρίας.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Η Επιτροπή αλληλεγγύης στον Νίκο Ρωμανό καλεί για άμεση αποφυλάκιση του προφυλακισμένου, για την υπόθεση των Αμπελοκήπων.

Η Νατάσσα Μποφίλιου συμμετέχει στην καμπάνια αλληλεγγύης, αναφέροντας σε δημόσια τοποθέτησή της:
“Είμαστε δίπλα στον Νίκο και ζητάμε δικαιοσύνη. Στον Νίκο που δεν τους φτάνει που είδε το κράτος δολοφόνο να σκοτώνει μπροστά στα εφηβικά του μάτια τον καλύτερο του φίλο. Δεν τους φτάνει που του αρνούνταν τα αυτονόητα δικαιώματα του ως φυλακισμένο και τον οδήγησαν σε απεργία πείνας 31 ημερών. Τώρα τον σέρνουν σε μια πλεκτάνη για να εξυπηρετήσουν άλλη μια φορά τα συμφέροντα τους.

Με τον Νίκο”.
Η δήλωση της Νατάσσας Μποφίλιου αναρτήθηκε στα μέσα κοινωνική δικτύωσης της “Επιτροπής Αλληλεγγύης στον αγωνιστή Νίκο Ρωμανό”, ενώ αναμένονται περισσότερες τοποθετήσεις καλλιτεχνών.

Υπενθυμίζεται ότι ο Νίκος Ρωμανός κρίθηκε εκ νέου προφυλακιστέος, αφού, σύμφωνα με την ΕΛ.ΑΣ, δακτυλικό αποτύπωμά του εντοπίστηκε σε πλαστική σακούλα (κινητό στοιχείο) στο διαμέρισμα της οδού Αρκαδίας, στους Αμπελόκηπους τον περασμένο Οκτώβριο.

Ο ίδιος ο Νίκος Ρωμανός αρνείται κάθε σύνδεση με την υπόθεση των Αμπελοκήπων.

“Έχω ζήσει το μισό της ενήλικης ζωής μου στην φυλακή. Δεν θα αποδεχτώ αμαχητί αυτή την τόσο άδικη στατιστική αποτελούμενη από πολύ πόνο και αμέτρητη μοναξιά, να με σκεπάσει μέσα σε τσιμέντο και κάγκελα. Δεν θα αποδεχτώ έσχατα μέτρα όπως αυτό της προφυλάκισης χωρίς νομική και πολιτική μάχη για να κερδίσω πίσω την ζωή μου”, ανέφερε μεταξύ άλλων σε δημόσια τοποθέτησή του, αναφέροντας μεταξύ άλλων πως στοχοποιείται άδικα και εκδικητικά, εκ νέου.

“Δεν βρίσκομαι στη φυλακή επειδή έκανα συνειδητές επιλογές που κουβαλούσαν και αντίστοιχα ρίσκα. Αντίθετα, η ζωή μου πουλιέται ως ένα πολιτικό προϊόν, στο ράφι του επικοινωνιακού σούπερ μάρκετ, με το τίμημα της σακούλας να χρεώνεται σε εμένα, περιμένοντας τους επίδοξους ψηφοφόρους να ψωνίσουν κομμάτι-κομμάτι το εμπόρευμα μέχρι την επόμενη φορά”, τονίζει χαρακτηριστικά.

Ο κατηγορούμενος, που είχε καταδικαστεί στο παρελθόν για ληστεία και έχει εκτίσει την ποινή του – ενώ είχε προχωρήσει και σε απεργία πείνας για το δικαίωμα στη μόρφωση – είναι αντιμέτωπος με κατηγορίες που αφορούν την συμμετοχή του σε τρομοκρατική οργάνωση η οποία φέρεται να ετοίμαζε βομβιστική επίθεση.

Μαζικές αντιδράσεις

Σύμφωνα με τους συνηγόρους του 31χρονου, Λίλα Ραγκούση και Νικόλα Αλετρά, ο εντολέας τους, δεν γνωρίζει κανέναν από τους εμπλεκόμενους στην έκρηξη στους Αμπελόκηπους, ενώ τονίζουν πως το μοναδικό στοιχείο που τον φέρνει σήμερα ενώπιον της Δικαιοσύνης, είναι τμήμα αποτυπώματος του σε σακούλα σκουπιδιών που σύμφωνα με την Αστυνομία εντοπίστηκε εντός του διαμερίσματος όπου σημειώθηκε η έκρηξη.

Τονίζουν παράλληλα πως από το 2019 που αποφυλακίστηκε, ο Νίκος Ρωμανός δεν έχει απασχολήσει ούτε έχει εμπλακεί “ούτε κατ’ελάχιστον”, σε οποιαδήποτε έκνομη ενέργεια. Στα παραπάνω συνηγορεί και ο δάσκαλός του, Πέτρος Δαμιανός, καθώς και πολλοί άλλοι άνθρωποι από τον στενό του κύκλο. Ακόμη, πολλαπλές ήταν οι αντιδράσεις για την προφυλάκιση του Ρωμανού από κόμματα της αντιπολίτευσης, φοιτητικούς συλλόγους, χρήστες των social media αλλά και συνδέσμους φιλάθλων.

Πρόσφατα, αντιπροσωπεία της Νέας Αριστεράς πραγματοποίησε παρέμβαση στον Κορυδαλλό, αναφέροντας πως “ο Νίκος Ρωμανός κατηγορείται για την υπόθεση έκρηξης στο διαμέρισμα των Αμπελοκήπων, με μοναδικό στοιχείο ένα δακτυλικό αποτύπωμα σε κινητό αντικείμενο (πλαστική σακούλα), χωρίς να έχει οποιαδήποτε συναναστροφή με τους συλληφθέντες για την ίδια υπόθεση και χωρίς να εμπλέκεται καθ’ οιονδήποτε τρόπο με κάποια άλλη υπόθεση μετά την αποφυλάκισή του. Αλλωστε, στη σχηματισθείσα δικογραφία δεν υπάρχει κανένα άλλο στοιχείο σε βάρος του αλλά και καμία περαιτέρω αναφορά στο πρόσωπό του. Ο Νίκος Ρωμανός κρίθηκε ότι είναι ύποπτος φυγής και διάπραξης νέων αδικημάτων, χωρίς καμία νομική βάση”.

Ακούστε ολόκληρο το επεισόδιο της Χώρας των Στερεοτύπων με τον δάσκαλο του Νίκου Ρωμανού, Πέτρο Δαμιανό, παρακάτω. “Ο Νίκος Ρωμανός πρέπει να αποφυλακιστεί. Το πρώτο που μου είπε όταν τον γνώρισα ήταν “παραδοθήκαμε για να μην κινδυνεύσει η ζωή του ομήρου”, μας δήλωνε μεταξύ άλλων.



πηγή



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Όπως αποκαλύφθηκε σε κείμενο του Γιάννη Αγγελάκη στο news247, ο πρωθυπουργός της χώρας Κυριάκος Μητσοτάκης δεν απάντησε στην επιστολή του ΟΗΕ με την οποία ζητούσε εξηγήσεις για το καθεστώς της εμπορικής εκμετάλλευσης της παρένθετης μητρότητας στην Ελλάδα και το σκάνδαλό με την κλινική γονιμότητας στα Χανιά. Η επιστολή έχει την υπογραφή της ειδικής εισηγήτριας του ΟΗΕ για την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και των κοριτσιών, Reem Alsalem, και στάλθηκε στις 8 Ιουλίου 2024.

Η Παρένθετη Μητρότητα στην Ελλάδα στο Μικροσκόπιο του ΟΗΕ

Σύμφωνα με την επιστολή, η Ελλάδα χαρακτηρίζεται ως μία από τις πλέον ανεκτικές χώρες στην Ευρώπη – και πιθανώς παγκοσμίως – στη διαδικασία της παρένθετης μητρότητας. Ο ΟΗΕ εστιάζει σε κρίσιμα ζητήματα, όπως το νομικό πλαίσιο που διέπει τη διαδικασία, η επικράτηση ιδιωτικών δομών, η υλική αποζημίωση και η διαφήμιση σχετικών υπηρεσιών, τα οποία θεωρούνται προβληματικά.

Η επιστολή έθετε προθεσμία 60 ημερών για απάντηση από την ελληνική κυβέρνηση. Σε περίπτωση μη ανταπόκρισης, το θέμα θα παραπεμπόταν στο Γραφείο του Ανώτατου Επίτροπου του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα – κάτι που πλέον έχει δρομολογηθεί, λόγω της σιωπής της ελληνικής πλευράς.

Καταγγελίες για Παραβιάσεις Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

Ο ΟΗΕ διαπιστώνει σοβαρές ανεπάρκειες στη νομοθετική ρύθμιση της παρένθετης μητρότητας στην Ελλάδα, τονίζοντας ότι η προστασία εστιάζεται υπέρμετρα στα δικαιώματα των γονέων-εντολέων, παραμελώντας τις παρένθετες μητέρες και τα παιδιά που γεννιούνται μέσω αυτής της διαδικασίας.

Στην επιστολή επισημαίνεται η «απουσία παρακολούθησης, πρόληψης, δίωξης και τιμωρίας παράνομων πρακτικών» που, σύμφωνα με καταγγελίες, έχουν οδηγήσει σε σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων γυναικών που δρουν ως παρένθετες μητέρες, αλλά και των παιδιών τους. Επιπλέον, καταγράφονται «επιβλαβείς επιπτώσεις στα ανθρώπινα δικαιώματα», όπως:
  • Έλλειψη κρατικής εποπτείας των ιδιωτικών κλινικών γονιμότητας.
  • Κίνδυνοι για τη ζωή και την υγεία των παρένθετων μητέρων.
  • Ανεπαρκής εξέταση του συμφέροντος του παιδιού.
  • Πιθανοί δεσμοί με την εμπορία ανθρώπων.
  • Παραβιάσεις της ιδιωτικής ζωής των γυναικών που εμπλέκονται στη διαδικασία.

Υπόθεση Χανίων: Κύκλωμα Παρένθετης Μητρότητας

Ιδιαίτερη μνεία γίνεται σε σοκαριστικές αποκαλύψεις που σχετίζονται με την υπόθεση της κλινικής γονιμότητας στα Χανιά. Σύμφωνα με την επιστολή:
  • Γυναίκες που χρησιμοποιήθηκαν ως παρένθετες μητέρες κρατήθηκαν σε τουλάχιστον 14 διαφορετικές κατοικίες υπό περιορισμό.
  • Επιτηρούνταν και τους επιτρεπόταν να βγαίνουν μόνο για ψώνια ή ιατρικές εξετάσεις.
  • Δεν είχαν καμία ελευθερία κινήσεων, κάτι που εγείρει υποψίες για εξαναγκασμό.
Μιλά για εγκληματική οργάνωση που έδρασε στην κλινική γονιμότητας στα Χανιά:

«…μόλις το περασμένο 2023 η ελληνική αστυνομία εξάρθρωσε ένα εγκληματικό δίκτυο με επίκεντρο μια κλινική γονιμότητας στα Χανιά της Κρήτης, που εμπλέκεται σε παράνομη παρένθετη μητρότητα και εμπορία βρεφών. Η οργάνωση αυτή στρατολογούσε και εκμεταλλευόταν οικονομικά προβληματικές γυναίκες από την Ουκρανία και τη Ρουμανία για να δωρίσουν ωάρια και να γίνουν παρένθετες μητέρες, χρεώνοντας αμοιβές έως και 120.000 ευρώ για την υπηρεσία αυτή.

Αυτά τα επαναλαμβανόμενα περιστατικά είναι παραδειγματικά για την ανάγκη λήψης ειδικών μέτρων που να επιτρέπουν την πρόληψη, τη δίωξη και την τιμωρία της εμπορίας για τους σκοπούς της παρένθετης μητρότητας. Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, το οποίο δεσμεύει την Κυβέρνηση της Εξοχότητάς σας, απαγορεύεται η εμπορία ανθρώπων με σκοπό την εκμετάλλευση. Η συγκατάθεση του θύματος εμπορίας ανθρώπων για σκοπούς εκμετάλλευσης καθίσταται άνευ σημασίας εάν έχουν χρησιμοποιηθεί οποιαδήποτε μέτρα εξαναγκασμού».

Η Ελλάδα Κέντρο Εκμετάλλευσης Ευάλωτων Γυναικών

Η επιστολή αναφέρει ότι η νομοθεσία επιτρέπει πλέον και σε αλλοδαπές γυναίκες να γίνονται παρένθετες μητέρες, γεγονός που, σύμφωνα με τον ΟΗΕ, αυξάνει τον κίνδυνο εκμετάλλευσης.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει:
  • Πάνω από το 60% των παρένθετων μητέρων στην Ελλάδα δεν είναι Ελληνίδες.
  • Οι περισσότερες προέρχονται από χώρες όπως η Βουλγαρία, η Πολωνία, η Γεωργία, η Αλβανία και η Ρουμανία.
  • Η διαδικασία, αν και σύμφωνα με τον νόμο πρέπει να είναι «αλτρουιστική», στην πράξη διεξάγεται για οικονομικό όφελος.
Επιπλέον, γίνεται αναφορά σε περίπτωση όπου παρένθετες μητέρες προσποιούνταν ότι είχαν κοντινή σχέση με τους εντολείς, ώστε να φαίνεται πως η διαδικασία δεν είχε οικονομικό χαρακτήρα. Στην πραγματικότητα, επρόκειτο για νεαρές αλλοδαπές γυναίκες, πολλές από τις οποίες εργάζονταν ως οικιακές βοηθοί στις οικογένειες που τις επέλεγαν.

Σύνδεση με Δίκτυα Εμπορίας Ανθρώπων

Ο ΟΗΕ τονίζει ότι στην Ελλάδα έχουν καταγραφεί περιστατικά δικτύων εμπορίας ανθρώπων που σχετίζονται με την παρένθετη μητρότητα. Συγκεκριμένα, το 2019 και το 2023 εξαρθρώθηκαν τέτοια κυκλώματα.

Το πλέον πρόσφατο αφορά την υπόθεση της κλινικής γονιμότητας στα Χανιά, όπου η αστυνομία αποκάλυψε κύκλωμα που στρατολογούσε οικονομικά ευάλωτες γυναίκες από την Ουκρανία και τη Ρουμανία, τις οποίες εξανάγκαζε να δωρίζουν ωάρια και να γίνονται παρένθετες μητέρες, με τεράστιες αμοιβές που έφταναν έως και 120.000 ευρώ.

ΟΗΕ: «Απαιτούνται Άμεσα Μέτρα»

Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, η ελληνική κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη, βάσει του διεθνούς δικαίου, να προλαμβάνει και να τιμωρεί την εμπορία ανθρώπων, ανεξαρτήτως της συγκατάθεσης των θυμάτων. Η επιστολή καταλήγει με την αυστηρή προειδοποίηση ότι η Ελλάδα οφείλει να λάβει συγκεκριμένα μέτρα για την πρόληψη, τη δίωξη και την καταστολή της εμπορίας ανθρώπων στο πλαίσιο της παρένθετης μητρότητας.

Η εισηγήτρια του ΟΗΕ έθεσε ευθέως ερωτήματα προς την ελληνική κυβέρνηση, μεταξύ των οποίων:
  • Τι απαντήσεις δίνει η Ελλάδα στις καταγγελίες περί εμπορικής εκμετάλλευσης της παρένθετης μητρότητας;
  • Ποια μέτρα έχουν ληφθεί για τη συλλογή δεδομένων και την παρακολούθηση των κλινικών που πραγματοποιούν διαδικασίες παρένθετης μητρότητας;
  • Πώς διασφαλίζεται το συμφέρον του παιδιού στο νομικό πλαίσιο που διέπει την παρένθετη μητρότητα;
  • Ποια προληπτικά μέτρα εφαρμόζονται για την αποτροπή παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων εις βάρος των γυναικών που συμμετέχουν σε αυτές τις διαδικασίες;
  • Τι εγγυήσεις παρέχει η ελληνική νομοθεσία για την προστασία των γυναικών από τη βία και την εμπορία ανθρώπων στο πλαίσιο της παρένθετης μητρότητας;
  • Ποιες ψυχολογικές υποστηρικτικές δομές υπάρχουν για τις γυναίκες που συμμετέχουν σε διαδικασίες παρένθετης μητρότητας;
  • Υπάρχουν καταγεγραμμένες έρευνες και τα αποτελέσματά τους για πιθανά δίκτυα εμπορίας ανθρώπων που σχετίζονται με την παρένθετη μητρότητα;
  • Ποιοι είναι οι ιατρικοί κανόνες που διέπουν τις διαδικασίες παρένθετης μητρότητας, με έμφαση στη συναίνεση των γυναικών και την προστασία των προσωπικών τους δεδομένων;

Η Σιωπή της Κυβέρνησης και η Παρέμβαση του ΟΗΕ

Παρά τις σοβαρές καταγγελίες και τις επίσημες ανησυχίες που διατυπώθηκαν από τον ΟΗΕ, η ελληνική κυβέρνηση δεν απάντησε στα ερωτήματα στην επιστολή της Reem Alsalem.

Ως αποτέλεσμα, το ζήτημα προωθήθηκε στο Γραφείο του Ανώτατου Επίτροπου των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, όπου πλέον αναμένεται να εξεταστεί σε ανώτατο επίπεδο.


πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

από τον Όουεν Τζόουνς /  reseauinternational.net 

Ο Τραμπ εμπλέκεται σε ένα απόλυτο έγκλημα πολέμου – ένα έγκλημα που επιθυμούσε διακαώς από την αρχή το Ισραήλ και το οποίο κανονικοποιήθηκε από τα δυτικά μέσα ενημέρωσης.

Είναι επομένως σαφές ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ έχει πρόθεση να διευκολύνει ένα σοβαρό έγκλημα πολέμου – τον ​​αναγκαστικό εκτοπισμό του παλαιστινιακού πληθυσμού της Γάζας.

Αυτό επιβεβαίωσε εκ νέου ο πρόεδρος Τραμπ απαντώντας σε ερωτήσεις δημοσιογράφων στον Λευκό Οίκο.

Η ερώτηση του Βρετανού δημοσιογράφου Danny Kemp, ανταποκριτή του Λευκού Οίκου για το πρακτορείο ειδήσεων AFP , είναι ένα κλασικό παράδειγμα ομαλοποίησης των ισραηλινο-αμερικανικών εγκλημάτων από τα ΜΜΕ.

Ο Κεμπ σημειώνει ότι ο Αιγύπτιος πρόεδρος και ο Ιορδανός βασιλιάς έχουν πει ότι δεν θα υποδεχθούν εκτοπισμένους από τη Γάζα, όπως είχε προτείνει ο Τραμπ. « Υπάρχει κάτι που μπορείτε να κάνετε για να τους αναγκάσετε να το κάνουν αυτό;» ρωτάει ο Κεμπ. « Εννοώ, δασμούς σε αυτές τις χώρες, για παράδειγμα; »

Ο Τραμπ απαντά επί της ουσίας: « Θα το κάνουν». «Θα το κάνουν»- μια απάντηση στην οποία συνεχίζει να προσκολλάται.

Αυτό στο οποίο αναφέρεται ο Kemp είναι ο αναγκαστικός εκτοπισμός, που είναι ένα σοβαρό έγκλημα πολέμου. Αυτό είναι εθνοκάθαρση. Το αξιόποινο αυτής της πράξης δεν αναφέρεται καν στην ερώτηση. Αντίθετα, προτείνει στον Τραμπ να διεξαγάγει οικονομικό πόλεμο εναντίον δύο αραβικών εθνών για να τα αναγκάσει να είναι συνένοχοι σε ένα σοβαρό έγκλημα πολέμου.

Γνωρίζω ότι οι συνάδελφοι δημοσιογράφοι του Kemp είναι σε άμυνα σχετικά με την κριτική για αυτό το θέμα. Η άποψή τους είναι: κοιτάξτε την απάντηση που πήρε, αυτή είναι η ιστορία, επικεντρωθείτε σε αυτό. Πράγματι, πρέπει να το κάνουμε, αλλά όχι πριν συζητήσουμε την εξομάλυνση των ακραίων εγκλημάτων πολέμου.

Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης έχουν ομαλοποιήσει την ισραηλινή γενοκτονία από τότε που ξεκίνησε πριν από 482 ημέρες, και εδώ είναι ένα εντυπωσιακό παράδειγμα. Η υπόθεση του ερωτήματος είναι εάν ο Τραμπ μπορεί να διεξαγάγει οικονομικό πόλεμο εναντίον δύο χωρών για να τις αναγκάσει να διευκολύνουν τα εγκλήματα πολέμου.


Πού είναι οι δημοσιογράφοι που ρωτούν τον Τραμπ εάν γνωρίζει ότι ο αναγκαστικός εκτοπισμός είναι έγκλημα πολέμου; Πού κάνουν ερωτήσεις οι δημοσιογράφοι για εθνοκάθαρση;

Φαίνεται ουτοπικό να φανταστούμε ότι οι δημοσιογράφοι θα σκεφτόντουσαν να κάνουν τέτοιες βασικές ερωτήσεις όπως αυτές, πράγμα που δείχνει καλά το πρόβλημα.

Ίσως φοβούνται ότι δεν θα μπορέσουν ποτέ να κάνουν ερωτήσεις ξανά – αλλά αν δεν μπορείτε να κάνετε ερωτήσεις με νόημα και νιώθετε ότι δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα άλλο ώστε να εξομαλυνθούν τα φρικιαστικά εγκλήματα πολέμου, τότε ίσως θα έπρεπε να αναρωτηθείτε αν η παρουσία σας εξακολουθεί να έχει έννοια.

Φανταστείτε αν ο Τραμπ δεσμευόταν δημόσια ότι θα εκδιώξει βίαια τον ουκρανικό λαό και στη συνέχεια προσπαθούσε να αναγκάσει την Πολωνία, τη Λευκορωσία και άλλες χώρες να τους δεχτούν όλους; Θα ρωτούσαν πραγματικά οι δημοσιογράφοι τον Τραμπ αν θα τους επέβαλλε δασμούς για να τους αναγκάσει να διευκολύνουν την εθνοκάθαρση;

Όσον αφορά την ουσία των δηλώσεων Τραμπ, δεσμεύτηκε ξεκάθαρα στην εθνοκάθαρση της Γάζας.

Τα σχόλιά του στους δημοσιογράφους στο Air Force One πριν από λίγες ημέρες, στα οποία είπε ότι η Γάζα ήταν « τόπος κατεδάφισης » και ότι η Αίγυπτος και η Ιορδανία πρέπει να « πάρουν ανθρώπους » για να « καθαρίσουν όλα αυτά » σαφώς δεν είναι φανταστικές.

Πράγματι, Ισραηλινοί αξιωματούχοι ανέφεραν στην ισραηλινή τηλεόραση ότι αυτά τα σχόλια είχαν συντονιστεί με το Ισραήλ.

Σε αυτό το πνεύμα απευθυνόμαστε στον Steve Witkoff, τον ειδικό απεσταλμένο του Λευκού Οίκου στη Μέση Ανατολή. Μόλις πήγε στη Γάζα, ή καλύτερα, ό,τι έχει απομείνει από τη Γάζα. Είναι ο πρώτος Αμερικανός αξιωματούχος που επισκέπτεται τη Γάζα εδώ και 15 χρόνια, μια καταδικαστική πράξη που μιλάει από μόνη της.

Είπε στην αμερικανική ιστοσελίδα Axios : « Αυτό που ήταν αναπόφευκτο είναι ότι δεν έχει απομείνει σχεδόν τίποτα από τη Γάζα » .

Και πρόσθεσε: « Ο κόσμος μετακινείται βόρεια για να πάει σπίτι του και να δει τι συνέβη, μετά να γυρίσει και να φύγει... Δεν υπάρχει νερό ή ηλεκτρικό ρεύμα. Είναι εκπληκτικό το πόσο εκτεταμένες είναι οι ζημιές ».

Τους είπε ότι από ό,τι είδε, η Γάζα ήταν « μη κατοικήσιμη ». Και πρόσθεσε: « Δεν υπάρχει τίποτα όρθιο. Υπάρχουν πολλά πυρομαχικά που δεν έχουν εκραγεί. Δεν είναι ασφαλές να περπατάς εκεί. Είναι πολύ επικίνδυνο. Δεν θα το ήξερα χωρίς να πάω εκεί και να επιθεωρήσω τις εγκαταστάσεις ».



Δεν θέλω να είμαι αγενής, αλλά πραγματικά; Θα μπορούσε πραγματικά ο Witkoff να μην το γνώριζε αυτό χωρίς να ήταν εκεί; Δεν έχω επισκεφτεί την αποκαλυπτική ερημιά στην οποία έχει περιοριστεί σκοπίμως και συστηματικά η Γάζα, αλλά πραγματικά θα μπορούσα να του το είχα πει εκ των προτέρων δωρεάν.

Δεν έχει κοιτάξει τα ελεύθερα διαθέσιμα πλάνα για το τι κάνει το Ισραήλ στη Γάζα σχεδόν κάθε μέρα τους τελευταίους 16 μήνες; Δεν έχει δει βίντεο με ολόκληρα τετράγωνα κατοικιών να καταστρέφονται ή με Ισραηλινούς στρατιώτες να τοποθετούν εκρηκτικά σε, για παράδειγμα, τζαμιά , σχολεία και πανεπιστήμια , και μετά να τα ανατινάζουν;

Δεν έχει παρακολουθήσει τα πλάνα των Ισραηλινών στρατιωτών που συχνά γελούν δυνατά καθώς ανατινάζουν πράγματα για πλάκα και μετά τα δημοσιεύουν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να διασκεδάσουν το κοινό;

Δεν γνώριζε ο Witkoff αυτό που οι ειδικοί κατέληξαν τον Δεκέμβριο του 2023 μετά από λίγο περισσότερο από δύο μήνες, δηλαδή ότι το Ισραήλ είχε σπείρει περισσότερη καταστροφή σε αυτό το χρονικό διάστημα από την καταστροφή του Χαλεπίου στη Συρία, της Μαριούπολης στην Ουκρανία από τις ρωσικές δυνάμεις ή, στην πραγματικότητα, αναλογικά με τον βομβαρδισμό της Γερμανίας από τους Συμμάχους κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου?

Όπως είπε ένας τέτοιος εμπειρογνώμονας, « Η Γάζα μοιάζει τώρα με διαφορετικό χρώμα από το διάστημα. Έχει μια διαφορετική υφή ».

Ο Witkoff δεν έχει δει τις εκτιμήσεις των Ηνωμένων Εθνών ότι περίπου το 70% των κτιρίων της Γάζας έχουν υποστεί ζημιές ή καταστραφεί; Δεν γνώριζε ότι το Γραφείο των Ηνωμένων Εθνών για τον Συντονισμό Ανθρωπιστικών Υποθέσεων δημοσίευσε μια έκθεση αυτόν τον μήνα που εκτιμά ότι το 92% των σπιτιών καταστράφηκαν ή υπέστησαν σοβαρές ή μερικές ζημιές;

Όταν ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες είπε ότι «δεν είχε δει ποτέ το επίπεδο θανάτου και καταστροφής που είδαμε στη Γάζα τους τελευταίους μήνες », σκέφτηκε ο Witkoff ότι υπερέβαλλε;

Ναι, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το απόλυτο ερείπιο της Γάζας, ιδωμένο από κοντά, πρέπει να είναι απίστευτα συγκλονιστικό, ακόμη και για εκείνους που ενθάρρυναν το έγκλημα.

Πριν από αρκετούς μήνες, ένας πρώην Παλαιστίνιος δημοσιογράφος από τη Γάζα, με τον οποίο μιλούσα τακτικά, μου έστειλε ένα μήνυμα - ήταν νωρίς το πρωί, ήμουν σε ένα μπαρ στο Δουβλίνο, οι θαμώνες ήταν μεθυσμένοι και ευδιάθετοι.

Μου είπε ότι ένιωθε σαν να ήταν παγιδευμένος σε μια « ταινία του τέλους του κόσμου ».

Η αντίθεση ανάμεσα στο πού βρισκόμουν και στο τι άντεχε ήταν ένα συγκλονιστικό τράνταγμα από μόνο του.

Το να βλέπεις τα κατεστραμμένα ερείπια της Γάζας, μια λωρίδα γης όχι μεγαλύτερη από το ανατολικό Λονδίνο, όπου το Ισραήλ έχει πυροδοτήσει εκρηκτικά με δύναμη πυρός πολλές φορές από εκείνη της Χιροσίμα, πρέπει να είναι μια πολύ διδακτική εμπειρία.

Αλλά ο Witkoff πρέπει να το ήξερε, γιατί η καταστροφική αλήθεια ήταν εκεί για να τη δουν όλοι.

Και πώς μπορεί ο ειδικός απεσταλμένος των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή να μην κοιτάξει αυτήν την απόλυτη αποκαλυπτική καταστροφή και να μην συμπεράνει ότι έχει διαπραχθεί ένα τρομερό έγκλημα;

Πιστεύει πραγματικά ότι υπήρχε ένας νόμιμος στρατιωτικός στόχος σχεδόν σε κάθε τετραγωνικό μέτρο της Γάζας, με μια επίθεση σε αυτόν τον υποτιθέμενο νόμιμο στρατιωτικό στόχο να είναι ανάλογη με το στρατιωτικό πλεονέκτημα που αποκτήθηκε, παρά τη σφαγή και τα δεινά που θα προκαλούσε;

Όχι, φυσικά και δεν το πιστεύει. Κανείς δεν πιστεύει αυτή τη μυθοπλασία. Όλοι γνωρίζουν ότι το Ισραήλ έχει δεσμευτεί να καταστρέψει τη Γάζα και να επιβάλει τρομερή συλλογική τιμωρία στον πληθυσμό του, επειδή το ισραηλινό κράτος το έχει καταστήσει σαφές από την πρώτη μέρα.

Αξίζει να δείτε το βίντεο [παραπάνω στο άρθρο] με πλάνα από drone που δείχνει τι έγινε στη Γάζα, ωστόσο. Ο απίστευτος και θαρραλέος Παλαιστίνιος δημοσιογράφος Hossam Shabat δημοσίευσε αυτές τις εικόνες του Beit Hanoun, που είχε πληθυσμό πάνω από 50.000 πριν από την έναρξη της γενοκτονίας. Ρίξτε μιά ματιά.

Ο Steve Witkoff λέει τώρα ότι θα χρειαστούν 10 έως 15 χρόνια για να ανοικοδομηθεί η Γάζα. Αυτό που είναι πολύ σαφές είναι ότι το σχέδιο του Ισραήλ ήταν πάντα να κάνει τη Γάζα αφιλόξενη, έτσι ώστε ο πληθυσμός της να σκοτώνεται και οι επιζώντες να αναγκάζονται να φύγουν.

Πράγματι, σύμφωνα με μια έκθεση που δημοσιεύθηκε σε μια ισραηλινή εφημερίδα τον Δεκέμβριο του 2023, ο Μπενιαμίν Νετανιάχου διέταξε τον άλλο σύμβουλό του, τον Ρον Ντέρμερ, τον υπουργό Στρατηγικών Υποθέσεων, να εκπονήσει σχέδια για « μείωση » του παλαιστινιακού πληθυσμού από τη Γάζα . «στο ελάχιστο ».

Αυτό που επρόκειτο να κάνει το Ισραήλ ήταν πάντα ξεκάθαρο, γιατί το ανακοίνωσε από την αρχή. Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης έχουν κανονικοποιήσει αυτή την αηδία. Και τώρα θα ομαλοποιήσουν την υποστήριξη του Τραμπ για την κυριολεκτική μαζική εθνοκάθαρση της Γάζας.

Όπως πάντα, πρέπει να τεκμηριώσουμε όλα αυτά, γιατί πρέπει να λογοδοτήσουν οι δράστες – και τελικά να τους οδηγήσουμε στη δικαιοσύνη.


πηγή: Owen Jones via Palestine Chronicle


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου