Articles by "Γυναίκα"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γυναίκα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Στο Ιράν υπάρχουν άνδρες που αποφάσισαν να αντισταθούν στον σκοταδισμό και να υψώσουν το ανάστημά τους, αποδεικνύοντας έμπρακτα τη στήριξή τους στον αγώνα των γυναικών για ελευθερία.

Εβελίνα Μάνου

Οι μάχες κερδίζονται όταν είναι συλλογικές. Κι αυτό είναι κάτι που οι άνθρωποι του Ιράν έχουν πια αντιληφθεί. Γι' αυτό, άλλωστε, τα τελευταία 24ωρα η χώρα φλέγεται.

Η κρατική δολοφονία της Μαχσά Αμινί επειδή "δεν φορούσε σωστά τη μαντίλα της" αποτέλεσε το ύστατο έγκλημα ενός αυταρχικού κράτους που εδώ και χρόνια κρατά τις γυναίκες του υπό καθεστώς πλήρους ανελευθερίας.

Γυναίκες και άνδρες έχουν κατακλύσει τους δρόμους της Τεχεράνης. "Γυναίκα, Ζωή, Ελευθερία" ακούγεται από χιλιάδες φωνές που έχουν ενωθεί ενάντια στον θρησκευτικό σκοταδισμό που έχει εγκαθιδρύσει στη χώρα ένα σύστημα εξόφθαλμης αδικίας.

Αυτή τη φορά, στον αγώνα για τα ανθρώπινα δικαιώματα, οι γυναίκες δεν είναι μόνες τους. Στο πλάι τους στέκονται γενναίοι άνδρες, που υψώνοντας το ανάστημά τους απέναντι στην ανισότητα, παλεύουν για τα αυτονόητα.

Σε μια συμβολική κίνηση υποστήριξης, ο Ιρανός ποδοσφαιριστής Μοχάμεντ Νίκναφς ξύρισε τα μαλλιά του αναρτώντας το σχετικό βίντεο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Την ίδια ώρα δεκάδες άλλοι καίνε μαντίλια και επιτίθενται στην αστυνομία που εμμένει σε μια προσπάθεια περιορισμού των κινητοποιήσεων.
Τον γύρο του διαδικτύου κάνει και η φωτογραφία ενός Ιρανού που προτάσσει το σώμα του και δέχεται πλαστικές σφαίρες, προστατεύοντας με αυτόν τον τρόπο τις διαδηλώτριες και δηλώνοντας έμπρακτα την αλληλεγγύη του.


Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κυκλοφορεί ακόμα ένα βίντεο στο οποίο φαίνεται ένας άνδρας φαίνεται να επιτίθεται αναίτια σε μια γυναίκα σε δημόσιο χώρο, χτυπώντας την στο πρόσωπο. Η βίαιη πράξη του δεν μπόρεσε να μείνει ατιμώρητη.


Στο σύγχρονο Ιράν η μαντίλα επιβάλλεται δια νόμου. Οι γυναίκες είναι υποχρεωμένες να την φορούν διαφορετικά επεμβαίνει η αστυνομία των ηθών και τις συλλαμβάνει.

Η τιμωρία τους μπορεί να ποικίλει. Από χρηματικό πρόστιμο, φυλάκιση ή μαστίγωμα, ανάλογα με το τι θα αποφανθεί το δικαστήριο, το οποίο πολλές φορές εξαντλεί την αυστηρότητά του.

Η 22χρονη Μαχσά Αμινί, που καταγόταν από την επαρχία Κουρδιστάν του Ιράν, συνελήφθη στις 13 Σεπτεμβρίου στην Τεχεράνη, την οποία επισκεπτόταν με την οικογένειά της επειδή "δεν φορούσε σωστά τη μαντίλα της".

Σε ανακοίνωσή τους, οι αρχές επιβεβαίωσαν τον θάνατό της Αμινί επισημαίνοντας ότι "δεν υπήρξε σωματική επαφή" μεταξύ των αστυνομικών και της νεαρής γυναίκας. Από τη μεριά του ο αρχηγός της αστυνομίας της Τεχεράνης έκανε λόγο για ένα "ατυχές" και "λυπηρό" συμβάν.

Πόσο ατυχής και λυπηρός μπορεί να είναι ο θάνατος ενός 22χρονου κοριτσιού που τόλμησε να αφήσει τα μαλλιά της να φανούν αψηφώντας τους νόμους του κράτους;

Τα τελευταία 24ωρα το Ιράν εξεγείρεται και μαζί του εκατομμύρια πολίτες που πιστεύουν ακόμα στη δικαιοσύνη, την ισότητα και την ελευθερία.


πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Πολύ δυνατό κείμενο με αλήθεια που τσακίζει! Αφιερωμένο σε όλες εμάς τις γυναίκες εκεί έξω που αγαπούμε πολύ και θέλουμε με την αγάπη μας να θεραπεύσουμε τον πληγωμένο σύντροφο μας.Και πέφτουμε στην παγίδα και ξεχνάμε το κορίτσι μέσα μας που δε παίρνει αυτό που θέλει και δεν έχει κανέναν μα κανέναν να φροντίσει για τις ανάγκες της ( ούτε καν εκείνη ) και που συμβιβάζεται με ψίχουλα αγάπης και διαθεσιμότητας. Σπάσε τον κύκλο της συνεξάρτησης και φρόντισε και θεράπευσε εσένα από την ανάγκη να "σώσεις" τον άλλον. Αγάπα σε!
Επιμέλεια: Kyriaki Saouli


Ένας από τους λόγους που εμείς οι γυναίκες δυσκολευόμαστε να αφήσουμε τις σχέσεις όπου νιώθουμε ότι δεν μας αγαπούν ή μας κακοποιούν, είναι επειδή όταν ερωτευόμαστε έναν άντρα συνδεόμαστε με το φοβισμένο παιδί μέσα του..
Έχουμε τόση ικανότητα ενσυναίσθησης που μπερδεύουμε την αγάπη ενός ζευγαριού, με την μητρική αγάπη ή θέλουμε να βοηθήσουμε αυτό το αθώο παιδί να ξεπεράσει τα τραύματα του και τις ελλείψεις του..
Νομίζω ότι πολλές από εμάς είμαστε τρυφερές σχετικά με την ευθραυστότητα της πατριαρχικής αρρενωπότητας: κατά κάποιο τρόπο λυπόμαστε για τους φόβους του, για όλα όσα έπρεπε να υποστεί για να γίνει μάτσο, για την αδυναμία του να δείξει στοργή, για την έλλειψη των δεξιοτήτων του να διαχειριστεί συναισθήματα που έχει κληρονομήσει από τους γονείς του, την αδεξιότητα του όσον αφορά την επίλυση των συγκρούσεων, τα προβλήματα του με την αυτοεκτίμηση του και το Εγώ του..
Δικαιολογούμε τον λανθάνων ανδρισμό του, νομίζοντας ότι αυτό το μικρό κι ανυπεράσπιστο αγόρι υπέστη τόση βία, που είναι "φυσιολογικό" να την αναπαράγει και να μας την παραδώσει..
Μας κάνει να πιστεύουμε ότι έχει υποφέρει από την βιαιότητα, αλλά πιστεύουμε ότι το καημένο δεν μπορεί να κάνει αλλιώς..
Παρηγοριόμαστε νομίζοντας ότι η αγάπη μας θα τον θεραπεύσει, ότι είμαστε πολύ δυνατές και μπορούμε να τον βοηθήσουμε να αλλάξει, ότι όταν καταφέρει να συνδεθεί με το εσωτερικό παιδί μέσα του, θα απελευθερωθεί από τον μάτσο εαυτό του ως δια μαγείας..
Πιστεύουμε ότι οι μάτσο άντρες είναι καλοί άνθρωποι και ότι δεν μας βλάπτουν για την ευχαρίστηση τους, αλλά επειδή τα καημένα είναι άντρες και οι άντρες είναι έτσι, απόλυτοι, βίαιοι και ανασφαλείς...
Νομίζω ότι γι' αυτό συχνά γινόμαστε συγκαταβατικές όταν θέλουν να είναι το κέντρο της ζωής μας, όταν απαιτούν όλη την προσοχή, όταν φωνάζουν για μια ολοκληρωτική κι άνευ όρων παράδοση εκ μέρους μας..
Ξέρουμε ότι "πρέπει" να αισθάνονται ισχυροί και σημαντικοί, τόσες φορές τους κάνουμε να πιστέψουν ότι είναι, για να ανακουφιστούν λίγο, από αυτό το σύμπλεγμα κατωτερότητας και ανωτερότητας που τους κάνει τόσο κυρίαρχους αλλά και ανασφαλείς..
Λοιπόν, αυτή είναι μια θανατηφόρα παγίδα για εμάς: Το τραυματισμένο παιδί δεν πρόκειται να θεραπευτεί, ο βίαιος άνθρωπος δεν πρόκειται να μεταμορφωθεί σε ήρεμο άνθρωπο μόνο με την αγάπη μας..
Οι άντρες πρέπει να δουλέψουν πάνω στην αρρενωπότητα τους και τα πατριαρχικά τους σύνδρομα, τα τραύματα και τους φόβους τους, τον ανδρισμό τους και την βία τους, την συναισθηματική τους αναπηρία, την ανάγκη τους να κυριαρχήσουν, την ανάγκη τους για πιστή σύζυγο-μητέρα-υπηρέτη στο πλευρό τους, που να ανέχεται τα πάντα κ να τους υποστηρίζει..
Κ εμείς πρέπει να είμαστε ξεκάθαρες ότι αξίζουμε συντρόφους που ξέρουν να μας αγαπούν καλά..
Πρέπει να σταματήσουμε να δείχνουμε τόση κατανόηση, να δώσουμε προσοχή στους εαυτούς μας και να συνδεθούμε με το κορίτσι που κουβαλάμε μέσα μας, για να την προστατέψουμε από αυτά τα βίαια και ανασφαλή ξεσπάσματα.
Γιατί εάν δεν την φροντίσουμε εμείς, ποιος θα την φροντίσει;
Μην επιτρέπετε σε κανέναν άντρα να βλάψει αυτό το κορίτσι, να καταστρέψει την αυτοεκτίμηση της, να εκμεταλλευτεί αυτήν την ικανότητα της να αγαπά .
Αυτό το κορίτσι που έχεις μέσα σου είναι όλα όσα έχεις..
Όταν την φροντίζεις, φροντίζεις όλες εμάς..
Όταν ελευθερώνεις τον εαυτό σου, ελευθερώνουμε όλες τους εαυτούς μας...


* Bali Bali
Via:The soul journey with Sarah Moussa.
Aπό τον τοίχο της Τερψιχόρη Σαββαίδου"


Σήμερα εκφράζουμε την ευγνωμοσύνη μας στις γυναίκες που, αιώνες και δεκαετίες πριν από εμάς, στις πιο αντίξοες συνθήκες, όρθωσαν ανάστημα κι αγωνίστηκαν για ισότητα και σεβασμό στα δικαιώματά τους και την αξιοπρέπειά τους-τα δικαιώματά μας και την αξιοπρέπειά μας.

Το παράδειγμά τους φωτίζει τον δρόμο μας στους αγώνες που πρέπει και σήμερα να δοθούν ενάντια στις διακρίσεις κάθε μορφής, λόγω φύλου, φυλής, εθνικότητας, καταγωγής, ασθένειας, αναπηρίας, σεξουαλικού προσανατολισμού, ταυτότητας φύλου. Ενάντια στο bullying, το ρατσισμό, το apartheid. Ενάντια στις γυναικοκτονίες.

Είναι χρέος των γυναικών να συνεχίζουν να αγωνίζονται, για τα δικαιώματα όλων όσοι υφίστανται διακρίσεις.

Ταυτόχρονα, είναι χρέος ολόκληρης της κοινωνίας και της νομοθετικής εξουσίας να αναγνωρίσουν ότι σήμερα, παρά την διακηρυγμένη και θεσμοθετημένη ισότητα, οι γυναίκες γίνονται θύματα δολοφονικών πράξεων, συνήθως από τους συζύγους-συντρόφους τους ή πρώην ή επίδοξους συντρόφους τους, με κυρίαρχη αιτία ότι είναι γυναίκες, πάνω στις οποίες οι δολοφόνοι αισθάνονται ότι έχουν εξουσία ζωής και θανάτου.

Η διεκδίκηση της νομικής αναγνώρισης της Γυναικοκτονίας, ως ιδιάζοντος εγκλήματος, αποτελεί πρόταγμα των καιρών. Την υπαγορεύει ο μεγάλος αριθμός των γυναικών-θυμάτων, που με αδιανόητη συχνότητα τους αφαιρούν τη ζωή τους. Την επιβάλλει η ανάγκη να προστατευθούν αποτελεσματικά τα επόμενα θύματα και να ανασχεθούν οι δράστες.

Σε αυτή τη συγκυρία είναι αξιέπαινη η πρωτοβουλία για την νομική κατοχύρωση του όρου Γυναικοκτονία, της οργάνωσης Strong Me και της Ασπασίας Θεοφίλου, την οποία στηρίζω με όλη μου τη δύναμη. Το βίντεο, σε έμπνευση της Γιάννας Κατωπόδη, είναι γροθιά στο στομάχι.

Η συνειδητοποίηση ότι, για κάποιες γυναίκες, τα φώτα σβήνουν οριστικά στο τέλος είναι αφυπνιστική. Και μας υποχρεώνει να μιλήσουμε και να δράσουμε. Νομικά, κοινωνικά, κινηματικά. Πιάνοντας το νήμα της ιστορίας των αγώνων των γυναικών, αλλά και υπογραμμίζοντας ότι η αναγνώριση της γυναικοκτονίας δεν είναι υπόθεση μόνον των γυναικών: είναι υπόθεση όλων!

Γυναικοκτονία: πες την με το όνομά της!

ΖΚ




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Απίστευτα πράγματα. Ο λογαριασμός του Μακη Τριανταφυλλοπουλου δέχθηκε αναστολή χρήσης στο twitter πριν λίγο.

Να θυμησουμε οτι ο Μάκης Τριανταφυλλοπουλος είχε πάρει συνεντευξη απο την 24χρονη Γεωργια για τον βιασμο της στη Θεσσαλονίκη.



Μια συνεντευξη πλήρως αποκαλυπτική που όμως δεν σταμάτησε εκει καθως στην συνέχεια δημοσίευσε και φωτογραφιες με μελανιές στο σώμα της κοπέλας. Συνεχίστε την ανάγνωση.

Μέσω νέου λογαριασμού ο ίδιος τονίζει:

Έκλεισαν το twitter μου γιατί φοβήθηκαν! Δεν ήμουν ο Τραμπ για να το κάνουν. Ήταν η Γεωργία και η συνέντευξή της! Πανικός! Οι υποκριτές του me too δε βρήκαν ούτε μια λέξη για να την στηρίξουν. Δοξάστε τους.Αυτούς και τους λεβέντες της παρέας τους!Τους αγαπημένους τους σπόνσορες.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

«Σιγή ασυρμάτου από τη διοίκηση του Νοσοκομείου Βέροιας
μετά τη δημόσια καταγγελία γιατρού ότι κακοποιήθηκε από
τον πρώην σύντροφό της, διευθυντή κλινικής,
και μέσα στο νοσοκομείο!»

Ερώτηση 31 βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στον Υπουργό Υγείας μετά τις σοβαρές καταγγελίες της πρώην διευθύντριας της αναισθησιολογικής κλινικής του Νοσοκομείου Βέροιας ότι είχε κάνει δύο αναφορές για το περιστατικό στη διοίκηση του νοσοκομείου, αλλά η έρευνα έχει παγώσει εδώ και δύο χρόνια!

Η συγκεκριμένη υπόθεση αφορά την πρώην διευθύντρια της αναισθησιολογικής κλινικής του Γενικού Νοσοκομείου Βέροιας, η οποία έχει καταγγείλει δημόσια ότι υπήρξε θύμα κακοποιητικής συμπεριφοράς – ακόμη κι εντός του νοσοκομείου- από τον πρώην σύντροφό της, διευθυντή κλινικής στο ίδιο νοσοκομείο. Πρόκειται για την τραγική ιστορία κακοποίησης ακόμη μιας γυναίκας από τον σύντροφό της, η οποία ήρθε στο φως μέσω της επιστολής-έκκλησης που το ίδιο το θύμα απέστειλε προ ημερών προς τις γυναίκες μέλη του Ελληνικού Κοινοβουλίου και στην οποία περιγράφει την σωματική και ψυχική κακοποίηση που δέχτηκε από τον πρώην σύντροφό της και διευθυντή κλινικής του νοσοκομείου.
Πλην των άλλων, το άκρως ανησυχητικό σ’ αυτήν την υπόθεση είναι οι σοβαρές ενδείξεις συγκάλυψης εκ μέρους της διοίκησης του νοσοκομείου, οι οποίες συνοδεύονται από περαιτέρω καταγγελίες για κομματοκρατία και ευνοιοκρατία, περιστατικά εκδικητικών διώξεων, υποβάθμισης και απομάκρυνσης εμπειρότατων στελεχών από τον διοικητή του Γενικού Νοσοκομείου Βέροιας, με πιο πρόσφατο παράδειγμα την υποβάθμιση της Διευθύντριας της Νοσηλευτικής Υπηρεσίας.
Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ φέρνει το θέμα στη Βουλή με σχετική ερώτηση προς τον αρμόδιο υπουργό Υγείας, με πρωτοβουλία της Δώρας Αυγέρη, βουλευτή Β’ Θεσσαλονίκης και αναπληρώτριας Τομεάρχη Υγείας, της Ραλλίας Χρηστίδου, βουλευτή Β3 Νοτίου Τομέα Αθήνας και μέλους της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Ισότητας, Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, καθώς και του βουλευτή Ημαθίας, Άγγελου Τόλκα.

Η πρώην διευθύντρια της αναισθησιολογικής κλινικής του νοσοκομείου Βέροιας αναφέρει στην επιστολή της (που μάλιστα αναγνώστηκε προ ημερών κατά την συνεδρίαση της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Ισότητας, Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου) ότι με τη βοήθεια του Κέντρο Κακοποιημένων Γυναικών του Δήμου Βέροιας κατάφερε να φύγει από το κοινό σπίτι το 2017. Ωστόσο, η κακοποιητική συμπεριφορά από τον σύντροφό της συνεχίστηκε στο κοινό εργασιακό περιβάλλον, δηλαδή το νοσοκομείο, με την καθημερινότητά της να γίνεται δυσβάσταχτη και την ζωή της να βρίσκεται σε διαρκή απειλή και κίνδυνο.
Πέραν από μία σοβαρότατη υπόθεση ενδοοικογενειακής βίας, η οποία καταδεικνύει με τον εντονότερο τρόπο τις αστοχίες των σχετικών νομοθετικών πρωτοβουλιών της κυβέρνησης, η υπόθεση της πρώην διευθύντριας της αναισθησιολογικής κλινικής του νοσοκομείου στη Βέροια εγείρει ερωτήματα για το κατά πόσο η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υγείας έχει εικόνα για τα όσα διαδραματίζονται στα νοσοκομεία της περιφέρειας εν μέσω πανδημίας εις βάρος των εργαζομένων σε αυτά.
Οι 31 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ζητούν από τον αρμόδιο Υπουργό Υγείας μεταξύ άλλων να απαντήσει σε ποιο στάδιο βρίσκεται η πειθαρχική έρευνα για την διαπίστωση τυχόν ευθυνών του διευθυντή Ορθοπεδικής του Γενικού Νοσοκομείου Ημαθίας μετά την αναφορά της διευθύντριας Αναισθησιολόγου στις 24.1.2020 και της συμπληρωματικής αναφοράς της στις 27. 1. 2020, καθώς επίσης και αν έχει διαταχθεί Ένορκη Διοικητική Εξέταση για τα όσα καταγγέλλει η γιατρός στις αναφορές της, όπως επίσης και ποιες εγγυήσεις θα υπάρξουν για την πλήρη διαλεύκανσή τους.
Επίσης, τον καλούν να καταθέσει μεταξύ άλλων τα σχετικά έγγραφα από τα οποία να προκύπτει η πορεία και έκβαση της πειθαρχικής έρευνας για την υπόθεση, καθώς επίσης και όλα τα έγγραφα που αφορούν σε ενδεχόμενες άλλες καταγγελίες ή αναφορές σε βάρος του διευθυντή της Ορθοπεδικής.
Τέλος, ζητούν από τον υπουργό Υγείας να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου να μπει τέλος στην κομματοκρατία και τις διώξεις εργαζομένων από τη διοίκηση του νοσοκομείου.

Ακολουθεί το κείμενο της ερώτησης:

Αθηνα,21.1.2022

ΕΡΩΤΗΣΗ και ΑΚΕ
Προς τον κ. Υπουργό Υγείας

Θέμα: Σοβαρές καταγγελίες για κακοποιητική συμπεριφορά διευθυντή κλινικής του Γενικού Νοσοκομείου Βέροιας σε βάρος της πρώην συντρόφου του και πρώην διευθύντριας της αναισθησιολογικής κλινικής. Σε εκκρεμότητα η έρευνα που είχε κινηθεί εναντίον του από τη διοίκηση του Νοσοκομείου για κακοποιητική συμπεριφορά εντός του νοσοκομείου πριν από δύο χρόνια. Προσπάθεια συγκάλυψης;

Μια ακόμη τραγική ιστορία κακοποίησης γυναίκας από τον σύντροφό της ήρθε στο φως μέσω της επιστολής-έκκλησης που το ίδιο το θύμα απέστειλε προ ημερών προς τις γυναίκες μέλη του Ελληνικού Κοινοβουλίου. Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ έφερε αμέσως το θέμα στη Βουλή στην κοινή συνεδρίαση της Διαρκούς Επιτροπής Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης και της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Ισότητας, Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου στις 17.1.2022 κατά την συζήτηση της «2ης Ετήσιας Έκθεσης για τη βία κατά των γυναικών» της Γενικής Γραμματείας Δημογραφικής και Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων.
Η Μ.Μ., γιατρός –αναισθησιολόγος, με σημαντική θέση και πολυετή προσφορά στο Εθνικό Σύστημα Υγείας και συγκεκριμένα στο Νοσοκομείο της Βέροιας, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την εργασία της, την πόλη της και το κοινωνικό της περιβάλλον για να προστατέψει -όπως αναφέρει στην επιστολή της – τη ζωή της ίδιας και των δύο ανήλικων παιδιών της από την κακοποιητική συμπεριφορά του πρώην συντρόφου της.: «Έφυγα από την πατρίδα μου και από ένα νοσοκομείο που πραγματικά αγαπούσα, με πολύ πόνο. Έδωσα την ψυχή μου για το Ε.Σ.Υ., για τους ασθενείς, δεν είχα όμως άλλη επιλογή, φοβόμουν πλέον για την ζωή μου».
Συγκεκριμένα, όπως αναφέρει, το 2006 συνδέθηκε με συνάδελφό της στο νοσοκομείο της Βέροιας, Διευθυντή Ορθοπεδικό, με τον οποίο και απέκτησαν δύο παιδιά. Μεταξύ των όσων καταγγέλλει στην επιστολή της αναφέρονται:«[…]Εγκλωβίστηκα χωρίς να το καταλάβω σε μία άκρως κακοποιητική σχέση.[...] Ξυλοδαρμοί, λεκτική και ψυχολογική βία, απειλές και εκβιασμοί ακόμα και για δημοσιοποίηση στο διαδίκτυο προσωπικών στιγμών. Μία καθημερινότητα δυσβάσταχτη. Και γύρω; Σιωπή. Παντού κλειστές πόρτες. Κλειστά στόματα. Αστυνομικοί που παροτρύνουν «να επιστρέψουμε σπίτι και να ηρεμήσουμε», γείτονες που ακούν, λυπούνται αλλά δε μιλούν. Πως θα μπορούσε άλλωστε όλα αυτά να έχουν δράστη έναν «ευυπόληπτο πολίτη», που είχε με μαεστρία πείσει όλους στην μικρή κοινωνία της Βέροιας για τη δύναμη του, διασπείροντας τον τρόμο. Ταυτόχρονα να υφίσταμαι καθημερινά ένα διασυρμό της προσωπικότητας μου, σε μία προσπάθεια από τη μεριά του να με αποξενώσει από την οποιαδήποτε κοινωνική συναναστροφή[…]».
Θα πρέπει να επισημανθεί ότι σοβαρές δημόσιες καταγγελίες για κακοποιητική συμπεριφορά από τον εν λόγω ιατρό – Δ/ντη Ορθοπεδικό υπάρχουν και από τις δύο προηγούμενες συζύγους του. (Κεντρικό δελτίο ειδήσεων MEGA 19-1-2022). Μάλιστα, μια εκ των δύο πρώην συζύγων του, επίσης γιατρός, καταγγέλλει ότι αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη θέση της στο νοσοκομείο της Βέροιας- όπου επίσης υπηρετούσε- ανήμερα Πρωτοχρονιάς του 1994.
Η Μ.Μ αναφέρει, επίσης, στην επιστολή της ότι με τη βοήθεια του Κέντρο Κακοποιημένων Γυναικών του Δήμου Βέροιας κατάφερε να φύγει από το κοινό τους σπίτι το 2017. Ωστόσο, η κακοποιητική συμπεριφορά από τον σύντροφό της συνεχίστηκε στο κοινό εργασιακό περιβάλλον, δηλαδή στο νοσοκομείο, με την καθημερινότητά της να γίνεται δυσβάσταχτη και την ζωή της να βρίσκεται σε διαρκή απειλή και κίνδυνο.
Χαρακτηριστικά αναφέρει: «Καθημερινή συκοφαντική δυσφήμησή μου σε συναδέλφους και συνεργάτες, θίγοντας την υπόληψή μου ως γυναίκα και ως γιατρό, άπειρες τηλεφωνικές κλήσεις κυρίως σε μέρες εφημερίας, αμέτρητα απειλητικά και υβριστικά μηνύματα, παρακολουθήσεις. Ακόμα και απειλές με κακή αξιολόγηση του έργου μου, εκμεταλλευόμενος τη θέση του δ/ντη χειρουργικού τομέα που κατείχε. […]Πάντοτε με εκβίαζε ότι «αν φύγεις εγώ έχω τα χρήματα και τις διασυνδέσεις και θα σου πάρω τα παιδιά[…].
Κι όλα αυτά ενώ εγώ προσπαθούσα να διευθύνω ένα τόσο νευραλγικό τμήμα, το Αναισθησιολογικό, και να εργάζομαι απρόσκοπτα και ασταμάτητα σχεδόν μόνη μου, μέσα στις δύσκολες συνθήκες που ζήσαμε και δυστυχώς ζούμε ακόμη λόγω του covid 19.
Αποκορύφωμα η χειροδικία εναντίον μου εντός της χειρουργικής αίθουσας, μπροστά σε συνεργάτες και ασθενή. Και πάλι σιωπή. Και πάλι μία αναφορά που εντέχνως τοποθετήθηκε στο συρτάρι, από τους αρμόδιους».
Όπως καταγγέλλει η Μ.Μ. για αυτό το περιστατικό βίας- το οποίο έλαβε χώρα εντός χειρουργικής αίθουσας κι ενώ ήταν σε εξέλιξη περιστατικό γενικής χειρουργικής - κατέθεσε αναφορά προς τη διοίκηση του Νοσοκομείου για τις αναγκαίες ενέργειες από πλευράς της.
Η διοίκηση του νοσοκομείου προχώρησε στη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης για το εν λόγω περιστατικό, ωστόσο, δύο χρόνια μετά, ούτε η έρευνα ούτε η Ένορκη Διοικητική Εξέταση για την αναζήτηση ευθυνών και την επιβολή πειθαρχικών ποινών έχουν προχωρήσει.
Θα πρέπει να επισημανθεί ότι εξαιτίας όλων των παραπάνω περιστατικών συστηματικής σε βάρος της κακοποιητικής συμπεριφοράς η γιατρός –αναισθησιολόγος αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την εργασία της στο Γενικό Νοσοκομείο Βέροιας, και μάλιστα σε μια κρίσιμη υγειονομικά περίοδο εξαιτίας της πανδημίας του COVID -19., με την ειδικότητα της αναισθησιολογίας να σπανίζει και να είναι δυσαναπλήρωτη.
Παρά το γεγονός ότι η ίδια η Μ.Μ. έχει προβεί πλέον και σε δημόσιες καταγγελίες (επιστολή σε βουλευτές, ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές συνεντεύξεις) για τα επίμαχα περιστατικά βίας εντός του νοσοκομείο της Βέροιας, καμία επίσημη αντίδραση ή ενέργεια δεν υπήρξε μέχρι στιγμής από την πλευρά της Διοίκησης. (Κατάθεση ψυχής στον 98.4 κακοποιημένης γυναίκας που διεκδικεί την επιμέλεια του παιδιού της, https://www.neakriti.gr/article/editors-blogs/doulgeraki-aggela-blog/1644268/katathesi-psuhis-ston-984-kakopoiimenis-gunaikas-pou-diekdikei-tin-epimeleia-tou-paidiou-tis/).
Η απουσία οποιασδήποτε τοποθέτησης, επιβεβαίωσης ή διάψευσης από τη Διοίκηση του Νοσοκομείου Βέροιας για τα όσα καταγγέλλονται, προκαλεί αλγεινή εντύπωση ειδικά στην τοπική κοινωνία που βοά, περιμένει απαντήσεις και σχετικές ενέργειες.
Όπως και οι καταγγελίες για κομματοκρατία, περιστατικά εκδικητικών διώξεων, υποβάθμισης και απομάκρυνσης εμπειρότατων στελεχών από τον διοικητή του Νοσοκομείου Βέροιας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η υποβάθμιση της Διευθύντριας της Νοσηλευτικής Υπηρεσίας. Σε σχετικό δημοσίευμα αναφέρεται ότι εν μέσω πανδημίας διαταράσσεται η λειτουργία ενός τόσο νευραλγικού τομέα, καθώς απομακρύνεται ένα πολύ έμπειρο στέλεχος (από το 2010 υπηρετούσε η ίδια διευθύντρια) που χαίρει μεγάλης εκτίμησης μεταξύ του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού (https://www.laosnews.gr/article/84893-upobathmish-ths-marias-papaioannou-apo-thn-thesh-ths-d ).
Επειδή, η Πολιτεία έχει υποχρέωση να διασφαλίζει την εύρυθμη λειτουργία των νοσοκομείων και να προστατεύει το προσωπικό τους από κάθε είδους επιλήψιμες και παράνομες συμπεριφορές σε βάρος τους.
Επειδή, έχουν παρέλθει δύο χρόνια από την αρχική υποβολή αναφοράς της Δ/ντριας Αναισθησιολόγου σε βάρος του Δ/ντή Ορθοπεδικού για απρόκλητη επίθεση και χειροδικία, χωρίς να έχει ολοκληρωθεί μέχρι σήμερα η έρευνα.
Επειδή, για όλους τους παραπάνω λόγους η Δ/ντρια Αναισθησιολόγος αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την εργασία της και να αναζητήσει δουλειά στο εξωτερικό.

Ερωτάται ο κ. υπουργός:
Σε ποιο στάδιο βρίσκεται η πειθαρχική έρευνα για την διαπίστωση τυχόν ευθυνών του Δ/ντή Ορθοπεδικής του Γ.Ν. Ημαθίας μετά την αναφορά της Δ/ντριας Αναισθησιολόγου στις 24.1.2020 και της συμπληρωματικής αναφοράς της στις 27. 1. 2020;
Έχει διαταχθεί Ένορκη Διοικητική Εξέταση για τα όσα καταγγέλλει η Μ.Μ. στις αναφορές της και ποιες εγγυήσεις θα υπάρξουν για την μη συγκάλυψη, αλλά την πλήρη διαλεύκανση τους;
Υπάρχουν άλλες καταγγελίες που αφορούν τον εν λόγω Δ/ντή Ορθοπεδικής του Γ.Ν. Ημαθίας;
Ποια μέτρα έχει λάβει το νοσοκομείο για την αποφυγή ανάλογων περιστατικών και την προστασία των εργαζομένων από τέτοιου είδους συμπεριφορές;
Είχαν αναζητηθεί οι πραγματικοί λόγοι της παραίτησης της καταγγέλλουσας αναισθησιολόγου από το νοσοκομείο;
Μετά την αναγκαστική αποχώρησή της από το νοσοκομείο έχει καλυφθεί η θέση της, πότε και πώς;
Σε τι ενέργειες θα προβείτε για τις διώξεις εργαζομένων από την Διοίκηση του Νοσοκομείου;

Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων
Παρακαλούμε να κατατεθούν προς ενημέρωση της Βουλής και των πολιτών:
-Τα σχετικά έγγραφα από τα οποία να προκύπτει η πορεία και έκβαση της πειθαρχικής έρευνας μετά την κατάθεση της αρχικής αναφοράς της Μ.Μ. (24.1.2020), της συμπληρωματικής αναφοράς της (27.1.2020), καθώς και της ερώτησής της για την πορεία της έρευνας.
- Όλα τα έγγραφα που αφορούν σε ενδεχόμενες άλλες καταγγελίες ή αναφορές σε βάρος του διευθυντή της Ορθοπεδικής.

 

Οι ερωτώντες βουλευτές
 
Αυγέρη  Θεοδώρα (Δώρα) 
Χρηστίδου Ραλλία
Τόλκας Άγγελος
Γεροβασίλη Όλγα
Αβραμάκης Ελευθέριος
Αγαθοπούλου Ειρήνη
Αλεξιάδης Τρύφωνας
Αναγνωστοπούλου Αθανασία (Σία) 
Αχτσιόγλου Ευτυχία (Έφη)
Βαρεμένος Γεώργιος
Γιαννούλης Χρήστος 
Θραψανιώτης Εμμανούηλ
Κασιμάτη Ειρήνη (Νίνα)
Καφαντάρη Χαρά
Κόκκαλης Βασίλης 
Μάλαμα Κυριακή 
Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος
Μουζάλας Ιωάννης
Μπαλάφας Ιωάννης
Μωραΐτης  Αθανάσιος 
Νοτοπούλου Αικατερίνη (Κατερίνα) 
Ξανθόπουλος Θεόφιλος 
Ξενογιαννακοπούλου Μαριλίζα 
Πολάκης Παύλος
Πούλου Παναγιώτα (Γιώτα)
Σκουρολιάκος Παναγιώτης (Πάνος)
Σκούφα Ελισσάβετ (Μπέττυ) 
Τζάκρη Θεοδώρα
Φάμελλος Σωκράτης 
Φωτίου Θεανώ
Ψυχογιός Γεώργιος



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Φωτο αρχείου. GETTY IMAGES/ISTOCKPHOTO

Σε ρεβεγιόν στο σπίτι του εργοδότη της με συναδέλφους της βρισκόταν η 24χρονη πριν πάει στο πάρτι στο ξενοδοχείο. Ο λόγος που εμφανίστηκε περιπολικό έξω από το ξενοδοχείο.

Καταιγιστικές αναμένονται οι εξελίξεις στην υπόθεση βιασμού 24χρονης σε ξενοδοχείο της Θεσσαλονίκης μετά και τα αποτελέσμα των τοξικολογικών εξετάσεων που έδειξαν ουσίες που επηρεάζουν το νευρικό σύστημα αλλά και τα ευρήματα στο δωμάτιο ενός εκ των φερόμενων εμπλεκομένων.

Οι αποκαλύψεις του θύματος

Η 24χρονη Γεωργία, περιέγραψε όσα συνέβησαν σε συνέντευξη της στο zougla.gr και στον Μάκη Τριανταφυλλόπουλο.

Η 24χρονη είπε μεταξύ άλλων οτι μέρα με τη μέρα αρχίζει να θυμάται πράγματα.

Όπως είπε, "θυμάμαι τρία άτομα που με πήραν και με πήγαν σε ένα δωμάτιο που δεν ήταν δικό μου... Εχω εικόνα από τον έναν τον άνθρωπο τη στιγμή που είμαι εγώ στο κρεβάτι, και πάει να ξεκουμπώσει το παντελόνι του, ήταν από πάνω μου, δεν θυμάμαι τίποτα άλλο, δεν θυμάμαι ούτε εγώ να αφαίρεσα κάτι, δεν είχα καμία απολύτως λειτουργικότητα, καμία απολύτως συνείδηση, για κάτι που δεν πρόκειται να συναινούσα ποτέ, αλλά δεν είχα και τη δύναμη να αποτρέψω"

"Ξύπνησα στις 11 παρά το πρωί" συμπληρώνει και "το πρώτο που έκανα ήταν να πιάσω το κινητό μου.Έτσι όπως σηκώθηκα βλέπω κάτω το εσώρουχο μου, δεν μπορούσα να το πιστέψω ότι βλέπω κάτι που δεν θυμάμαι να το έβγαλα. Δεν καταλαβαίνω γιατί έλειπε το εσώρουχό μου.Καθώς γυρνάω στο δωμάτιο βλέπω αντρικά ρούχα.Βλέπω κάτι χάπια,δεν υπήρχε κανένας λόγος να βρίσκομαι στο δωμάτιο, εκεί άρχισε να μου πηγαίνει το μυαλό ότι κάτι δεν πάει σωστά".

Το χρονικό του εγκλήματος

Σύμφωνα με το makthes.gr, το βράδυ της παραμονής Πρωτοχρονιάς, η 24χρονη βρέθηκε για ρεβεγιόν στο σπίτι του εργοδότη της μαζί με άλλους εργαζόμενους της εταιρείας. Περίπου στις 2:00 τα ξημερώματα, ενημέρωσε όσους βρίσκονταν στο ρεβεγιόν ότι κλήθηκε σε πάρτι σε ξενοδοχείο από το πρόσωπο που συνδεόταν με το γνωστό καφέ-μπαρ στην παραλιακή. Μάλιστα, τους είπε ότι πρόκειται για ένα πάρτι που θα βρίσκονται και κάποιοι φίλοι του συγκεκριμένου προσώπου από την Αθήνα.

Η 24χρονη αποχώρησε από το σπίτι του εργοδότη της για το ξενοδοχείο μαζί με μια φίλη της που σε λίγους μήνες θα κλείσει τα 18. Έφτασαν στο ξενοδοχείο με το αυτοκίνητο της 24χρονης και όταν ανέβηκαν στην προεδρική σουίτα με αριθμό δωματίου 601, αντίκρισαν 7 άντρες και 12 γυναίκες. Ανάμεσα στις γυναίκες, ήταν και μια γνωστή της 24χρονης που δραστηριοποιείται κυρίως στην Αθήνα.

Σύμφωνα με πληροφορίες του makthes.gr, η προεδρική σουίτα του 6ου ορόφου δεν ήταν κλεισμένη σε κανένα από τα ονοματεπώνυμα που φέρονται να συνδέονται μέχρι στιγμής με την υπόθεση. Τα δωμάτια – σουίτες των προσώπων που καταγγέλλονται, ήταν στον 4ο όροφο. Μέχρι στιγμής, δεν έχουν δοθεί επίσημες απαντήσεις για το πρόσωπο που έκλεισε την προεδρική σουίτα, όπου πραγματοποιήθηκε το συγκεκριμένο πάρτι.

Από τις τελευταίες που έφυγαν ήταν η 24χρονη, η 17χρονη φίλη της και η γυναίκα που συνάντησαν στη σουίτα. Η ανήλικη κοπέλα θα επέστρεφε σπίτι της με το αυτοκίνητο της γυναίκας που συνάντησαν στο ξενοδοχείο, καθώς βόλευε η διαδρομή της, ενώ η 24χρονη θα επέστρεφε σπίτι της στον Λαγκαδά με το αυτοκίνητό της. Όταν όμως βγήκε από το ξενοδοχείο ένιωσε έντονη ζαλάδα, αδυναμία και υπνηλία, σύμφωνα με την κατάθεσή της. Η 24χρονη στο ρεβεγιόν που είχε προηγηθεί στο σπίτι του εργοδότη της είχε ήδη καταναλώσει αλκοόλ, ενώ στο πάρτι του ξενοδοχείου ήπιε σαμπάνια και έπειτα βότκα με Red Bull.

Ο πρώτος κύκλος επεξεργασίας των τοξικολογικών εξετάσεων, δείχνει όμως εκτός από το αλκοόλ να ανιχνεύεται και ουσία που επηρεάζει το νευρικό σύστημα. Οι πρώτες εκτιμήσεις αναφέρουν ότι ίσως η ουσία αυτή σχετίζεται με την καταγγελία της 24χρονης ότι «κάτι της έριξαν στο πότο της».

Το τηλεφώνημα και η ζαλάδα όταν πηγε να φύγει

Το πρώτο τηλέφωνο που φέρεται να έκανε η 24χρονη, όταν ένιωσε την έντονη αδιαθεσία, ήταν στο άτομο που την προσκάλεσε στο πάρτι. «Δεν είμαι καλά» του είπε, με τον ίδιο να της απαντάει «γύρνα πίσω στο ξενοδοχείο».

Σύμφωνα με όσα κατέθεσε η 24χρονη, φέρεται να της είπε «κλείσε ένα δωμάτιο και θα το πληρώσω εγώ». Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι η 24χρονη πλήρωσε 100 ευρώ για το δωμάτιο που την έδωσαν στον 5ο όροφο, ώστε να διανυκτερεύσει.

Εκεί άρχισαν να πράγματα να περιπλέκονται και αντί να βρεθεί στο δωμάτιο της, βρέθηκε στο δωμάτιο του 27χρονου που συνελήφθη μετά την καταγγελία της.

Σύμφωνα με όσα καταγγέλλει, τρία άτομα φέρονται να εμπλέκονται στην υπόθεση. Ωστόσο, οι αρχές προχώρησαν στη σύλληψη του 27χρονου, καθώς στο κινητό της κοπέλας βρέθηκε εισερχόμενη κλήση από το κινητό του.

Ο εργοδότης της πήγε το πρωί να την βρει στο ξενοδοχείο

Η κοπέλα ξύπνησε την πρώτη ημέρα του χρόνου στις 10:30 σε ένα δωμάτιο που δεν αναγνώριζε, ημίγυμνη, βλέποντας γύρω της μια βαλίτσα με ανδρικά ρούχα και ένα φαρμακευτικό παρασκεύασμα για σεξουαλική διέγερση.

Χωρίς να θυμάται όσα έγιναν, τηλεφώνησε αμέσως στο άτομο που την είχε προσκαλέσει. Όταν τον ρώτησε «τι έγινε;», ο ίδιος φέρεται να απάντησε «φύγε από εκεί γρήγορα και έλα σε μένα».

Ωστόσο, η κοπέλα ένιωθε έντονη ανησυχία για όσα συνέβησαν και βρισκόταν σε σοκ με όσα αντίκρισε όταν άνοιξε τα μάτια της. Έτσι, αποφάσισε να τηλεφωνήσει στον εργοδότη της για να ζητήσει βοήθεια, καθώς δεν βρισκόταν σε θέση να θυμηθεί ούτε που είχε αφήσει το αυτοκίνητό της.

«Δεν είμαι καλά, είμαι σε ένα δωμάτιο που δεν έκλεισα εγώ» φέρεται να ήταν τα πρώτα λόγια που είπε όταν τηλεφώνησε στον εργοδότη της. Ο ίδιος γνωρίζοντας πως η 24χρονη δεν έχει άλλον σε οικογενειακό ή στενό φιλικό περιβάλλον να την βοηθήσει άμεσα, πήγε στο ξενοδοχείο με ένα ακόμα άτομο.

Αντικρίζοντας την σε κακή ψυχολογική κατάσταση και εμφανώς εξουθενωμένη, την ρώτησε τι συμβαίνει αλλά δεν ήταν σε θέση να θυμηθεί. Την βοήθησε να βρει το αυτοκίνητο της που είχε σταθμεύσει σε δρόμο γύρω από το ξενοδοχείο, ώστε να επιστρέψει σπίτι της. Τότε η 24χρονη ρώτησε τον εργοδότη της τι να κάνει με όσα της συνέβησαν, με τον ίδιο να ανταποκρίνεται πως «η επιλογή είναι δική σου πως θα κινηθείς. Αν θες να κινηθείς νομικά, θα σε βοηθήσω».

Όταν η 24χρονη άρχισε να θυμάται, αποφάσισε να πάει στο Αστυνομικό Τμήμα και να καταγγείλει τον βιασμό της. Για αυτό τον λόγο ζήτησε βοήθεια από τον εργοδότη της, ο οποίος την παρέπεμψε στο δικηγόρο που συνεργάζεται η εταιρεία του, Αθανάσιο Ζιώγα.

Η κοπέλα κατέθεσε όσα γνώριζε, αλλά τα πιθανά ονόματα που εμπλέκονται στην υπόθεση τα έμαθε και η ίδια στο τμήμα από την έρευνα των αρχών.


Η εμφάνιση περιπολικού δεν συνδεόταν με το πάρτι

Τις τελευταίες ώρες τον γύρο του διαδικτύου κάνει η πληροφορία για εμφάνιση περιπολικού στο ξενοδοχείο το βράδυ της παραμονής της Πρωτοχρονιάς. Ωστόσο, σύμφωνα με πληροφορίες του makthes.gr, το περιπολικό δεν έφτασε στο ξενοδοχείο για το πάρτι και να πραγματοποιήσει ελέγχους αλλά για διαφορετικό λόγο.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με πληροφορίες η κλήση στην αστυνομία έγινε για την απομάκρυνση σκύλου που είχε μπει στο ξενοδοχείο.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο Ηλίας Γκιώνης εξήγησε πως στο κύκλωμα εμπλέκεται η ελίτ, και συγκεκριμένα μέλη των ανωτέρων κλιμακίων της κοινωνικής πυραμίδας.

Τον τρόπο με τον οποίο δρα το κύκλωμα που φέρεται να αποκαλύφθηκε έπειτα από την καταγγελία 24χρονης κοπέλας για ομαδικό βιασμό σε ξενοδοχείο στην Θεσσαλονίκη, εξήγησε χθες μιλώντας στην εκπομπή Kontra 24 και τη δημοσιογράφο Αναστασία Γιάμαλη, ο ακτιβιστής Ηλίας Γκιώνης.

Ο άνθρωπος που φρόντισε για να πέσει φως στην καταγγελία βιασμού της 24χρονης κοπέλας στη Θεσσαλονίκη, με αποτέλεσμα να φωτιστούν κι άλλες πτυχές της υπόθεσης, αποκάλυψε πως λειτουργούσε το κύκλωμα μαστροπείας.

Εξήγησε πως στο κύκλωμα εμπλέκεται η ελίτ, και συγκεκριμένα μέλη των ανωτέρων κλιμακίων της κοινωνικής πυραμίδας, ενώ ανέφερε πως έχει στα χέρια του print screen στο οποίο ο θύτης έδινε εντολή σε κοπέλα που συνεργαζόταν μαζί τους, φωτογραφίες με κοπέλες που ήθελε να προσεγγίσει.

Ο ίδιος αποκαλύπτει πως υπήρχαν κοπέλες οι οποίες είχαν αναλάβει τον ρόλο να εντοπίζουν και προσεγγίζουν τα υποψήφια θύματα, να κερδίζουν την εμπιστοσύνη τους και τα παρασύρουν στα νύχια των επίδοξων βιαστών.





πηγή



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

«Μην με αφήσεις ποτέ γιατί θα σου κάνω κακό»

Όταν το πιο γλυκό κομμάτι της ζωής σου, γίνεται το πιο πικρό. Γροθιά στο στομάχι το 4λεπτο βίντεο, που οπτικοποιεί τις γυναικοκτονίες που συγκλόνισαν τη χώρα.


Υπερ-αγάπη;! Πατριαρχία. Έμφυλη βία. Γυναικοκτονία. Το μοτίβο είναι αυτό και πλέον είναι γνωστό. Ο αριθμός έως τώρα για το έτος είναι 13. Δεκατρείς ψυχές, δεκατρείς γυναίκες έφυγαν από το αδίστακτο χέρι της πατριαρχίας, από ανθρώπους που εμπιστεύτηκαν και αγάπησαν. Το αφήγημα τον γυναικοκτόνων; Υπεραγάπη, λατρεία, κτήση. Κλιμακωτή χειραγώγηση των συναισθημάτων. «Σε αγαπάω περισσότερο από όλους. Μη βγεις με την παρέα σου, ας μείνουμε μαζί. Δε σε χορταίνω. Είσαι δικιά μου, μου ανήκεις, η ύπαρξή σου είναι κτήμα μου. Εγώ σε προστατεύω. Εγώ είμαι ο άνθρωπός σου».

Όταν το πιο γλυκό κομμάτι της ζωής σου, γίνεται το πιο πικρό. «Σημασία έχει τι θα κάνεις εσύ που ακόμα μπορείς». Το μήνυμα αυτό είναι κινητήριο της δύναμης για όσες ακόμα υποφέρουν, για όσες φοβούνται να μιλήσουν, για όσες βιώνουν κακοποιητικές συμπεριφορές από τον σύντροφό τους και εμφανίζεται στο τέλος του βίντεο που δημιιούργησαν η Lacta και το Κέντρο Διοτίμα, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Εξάλειψης της Βίας κατά των Γυναικών, στις 25 Νοεμβρίου.

Γροθιά στο στομάχι, ανατριχίλα, πόνος, μερικά μόνο από τα συναισθήματα που σε κάνει να νιώσεις το 4λεπτο βίντεο, που οπτικοποιεί τις γυναικοκτονίες που συγκλόνισαν τη χώρα.



Στο ανατριχιαστικό αυτό βίντεο, η Χριστίνα Χειλά-Φαμέλη, υποδύεται μία γυναίκα που βρίσκεται σε σχέση «απόλυτης αγάπης» και τελειώνει με θάνατο.

Η σχέση τους ξεκινάει με γέλιο, στιγμές γεμάτες έρωτα, απόλυτη ευτυχία. Οι σκιές εμφανίζονται και σύντομα ο έρωτας γίνεται χειριστικός, έπειτα κακοποιητικός και τέλος, το χέρι του ανθρώπου που κάποτε κρατούσε με στοργή, γίνεται το εργαλείο θανάτου της.

«Θα είσαι δικιά μου, μόνο δικιά μου» της ψιθυρίζει αρχικά ο σύντροφός της. Δεν μπορεί να πάρει το βλέμμα του από πάνω της, δεν την αφήνει λεπτό μόνη της. Σύντομα συζούν. Η ζήλεια κάνει την εμφάνισή της, παρεμβαίνει στη ζωή της, θέλει να την αποκόψει από τις παρέες της, την οικογένειά της. Γίνεται βίαιος. Λεκτικά και σωματικά. Όταν εκείνη προσπαθεί να ξεφύγει, ο άνθρωπος που κάποτε έλεγε πως την αγαπούσε είναι άλλος. Είναι αυτός που θεωρώντας ότι η ζωή της του ανήκει, της την αφαιρεί.


Στο τέλος του βίντεο, ακούγεται η φράση: «Σημασία έχει τι θα κάνεις εσύ που ακόμα μπορείς». Οι γυναίκες που υποφέρουν σε χειριστικές, κακοποιητικές σχέσεις παρακινούνται ουσιαστικά να αποδράσουν, προτού το «αύριο» να είναι αργά!


Πηγή: www.rosa.gr





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Οι Ταλιμπάν φέρονται να αποκεφάλισαν μια νεαρή παίκτρια του βόλεϊ στο Αφγανιστάν και στη συνέχεια δημοσίευσαν φωτογραφίες του πτώματος στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Η Μαχτζαμπίν Χακίμι, ένα ανερχόμενο αστέρι του βόλεϊ στην Καμπούλ, «σφαγιάστηκε από τους τζιχαντιστές νωρίτερα αυτόν τον μήνα», όπως δήλωσε ο προπονητής της γυναίκας σε συνέντευξή στην «The Persian Independent».

Ο θάνατος της νεαρής έγινε πρόσφατα γνωστός καθώς οι Ταλιμπάν είχαν απειλήσει την οικογένεια και όσους άλλους γνώριζαν ώστε να μη βγει το όλο θέμα στη δημοσιότητα. Ωστόσο, αφού εμφανίστηκαν αποκαρδιωτικές εικόνες της κοπέλας στο διαδίκτυο, ο προπονητής αποφάσισε ότι έπρεπε να μιλήσει.

«Όλες οι παίκτριες της ομάδας βόλεϊ βρίσκονται σε άσχημη κατάσταση, είναι απεγνωσμένες και φοβούνται», είπε.

Σύμφωνα με τον ισλαμικό νόμο που έχει επιβληθεί στη χώρα, οι γυναίκες απαγορεύεται να αθλούνται, να μορφώνονται ή να εργάζονται.

Στο μεταξύ, αντικρουόμενες αναφορές στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ανέφεραν ότι η Μαχτζαμπίν σκοτώθηκε μυστηριωδώς μια εβδομάδα πριν από την κατάληψη της Καμπούλ από τους Ταλιμπάν, με πιστοποιητικό θανάτου που υποτίθεται ότι έδειχνε την ημερομηνία του θανάτου της τον Αύγουστο. Άλλοι ισχυρισμοί ανέφεραν ότι είχε αυτοκτονήσει.

Ο προπονητής είπε ότι ήταν ένα από τα δύο κορίτσια του αθλητικού ομίλου που δεν κατάφεραν να ξεφύγουν από το Αφγανιστάν μετά την επέλαση των Ταλιμπάν στα μέσα Αυγούστου.

Τα δημοσιεύματα ότι αποκεφαλίστηκε έχουν προκαλέσει τρόμο μεταξύ άλλων αθλητών που έχουν σπεύσει να κρυφτούν.

Με πληροφορίες από DailyMail
πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Το Κτήμα Γεροβασιλείου συμμετέχει ως χορηγός στην εκστρατεία Sail for Pink, που διοργανώνεται από το Άλμα Ζωής για 9η χρονιά, με σκοπό την πρόληψη και έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου του μαστού.

Στο πλαίσιο της εκστρατείας θα διατεθεί ένας περιορισμένος αριθμός φιαλών Κτήμα Γεροβασιλείου Ξινόμαυρο 1,5L όπου όλα τα έσοδα θα διατεθούν στο Σύλλογο Γυναικών με Καρκίνο Μαστού "Άλμα Ζωής" Ν. Θεσ/κης.


Σημεία Πώλησης:

- e-shop



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Δωρεάν πλήρης μαστολογικός έλεγχος σε γυναίκες με περιορισμένους οικονομικούς πόρους (ασφαλισμένες στην Πρόνοια) παρέχεται από τον Δήμο Θερμαϊκού και το Γυναικείο Φιλανθρωπικό Σωματείο "Νέα Ελπίδα Θεσσαλονίκης" σε συνεργασία με την Αντιπεριφέρεια Υγείας.

Φέτος τον Οκτώβριο, συνεχίζοντας τις δράσεις για την Πρόληψη του Καρκίνου του Μαστού, καλούμε όλες τις γυναίκες (ασφαλισμένες στην Πρόνοια) να δηλώσουν συμμετοχή στο 2392330093 έως την Πέμπτη, 30/9/2021, για να εξεταστούν από εθελοντές Γενικούς Χειρουργούς Ειδικών Παθήσεων Μαστού με σκοπό να τους δοθεί παραπεμπτικό για υπέρηχο και μαστογραφία.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Την ώρα που οι άντρες εγκαταλείπουν τη χώρα με κάθε τρόπο, οι γυναίκες μένουν πίσω, φοβούμενες για τη ζωή τους - Τι μπορεί να σημαίνει η επιστροφή στο καθεστώς των Ταλιμπάν, με βάση αναφορές του Στέιτ Ντιπάρτμεντ ήδη από το 2001
Η ανάληψη της εξουσίας στο Αφγανιστάν από τους Ταλιμπάν «γυρίζει» τη χώρα 20 χρόνια πίσω, όπως εύστοχα περιγράφουν ξένοι διπλωμάτες και αναλυτές. Δυο δεκαετίες, στην ουσία χαμένες, από κάθε άποψη, για τους πολίτες της -κυρίως, δε, για τις γυναίκες.

Όπως φαίνεται από τις εικόνες και τα βίντεο που έρχονται στο φως της δημοσιότητας τις τελευταίες ημέρες, οι εκπρόσωποι του «ασθενούς φύλου» είναι εκείνες που μένουν πίσω, καθώς οι άντρες επιλέγουν να εγκαταλείψουν με κάθε τρόπο τη χώρα -ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να... κρεμαστούν σαν τα «τσαμπιά» από ένα αεροπλάνο που αναχωρεί από την Καμπούλ, την ώρα που αυτό απογειώνεται.

Την ώρα που η διεθνής κοινότητα επιλέγει να αποστρέψει το βλέμμα της και να καταδικάσει με... ευχολόγια, ενώ θα έπρεπε να είχε προλάβει καταστάσεις, για τις γυναίκες ο φόβος επιστρέφει. Ήδη, από τις αρχές Ιουλίου, όταν οι Ταλιμπάν άρχισαν να καταλαμβάνουν τις πρώτες επαρχίες στο Αφγανιστάν, ξεκίνησε και ο «εφιάλτης» για τις εργαζόμενες γυναίκες. Μαχητές των Ταλιμπάν μπήκαν στην τράπεζα Azizi Bank στην Κανταχάρ και διέταξαν εννέα εργαζόμενες να φύγουν.

Ταλιμπάν με τα όπλα στα χέρια συνόδεψαν τις εργαζόμενες στα σπίτια τους και τις διέταξαν να μην επιστρέψουν στην εργασία τους, όπως αποκαλύπτει το δίκτυο Al Jazeera. Μάλιστα, όπως δήλωσαν στο δίκτυο τρεις εργαζόμενες και ο διευθυντής της τράπεζας, οι Ταλιμπάν τις πληροφόρησαν πως αρσενικά μέλη της οικογένειάς τους θα μπορούσαν να πάρουν τη θέση τους στην τράπεζα.

«Είναι πράγματι παράξενο να μην σου επιτρέπουν να εργαστείς, αλλά τώρα αυτό συμβαίνει», δήλωσε στο Reuters η 43χρονη Νουρ Κατέρα, μια από τις εργαζόμενες στην τράπεζα Azizi Bank. Το περιστατικό είναι ενδεικτικό για το τι πρόκειται να συμβεί από δω και πέρα στις γυναίκες του Αφγανιστάν, έπειτα από 20 χρόνια αγώνων για ίσα δικαιώματα.

Από το 1996 μέχρι και το 2001, την περίοδο που οι Ταλιμπάν είχαν την εξουσία στο Αφγανιστάν, οι γυναίκες δεν είχαν το δικαίωμα να εργαστούν, τα νεαρά κορίτσια απαγορεύοταν να πάνε σχολείο και ήταν υποχρεωτική για όλες τις γυναίκες η κάλυψη του προσώπου, ενώ για να βγουν έξω έπρεπε να συνοδεύονται από άρρεν μέλος της οικογένειάς τους.

Πιο αναλυτικά, σύμφωνα με αναφορές του Στέιτ Ντιπάρτμεντ το 2001, οι οκτώ κανόνες που ίσχυαν για τις γυναίκες, έχοντας επιβληθεί από το καθεστώς των Ταλιμπάν, ήταν οι εξής:

1. Έπρεπε να είναι καλυμμένες με ενδύματα από την κορφή ως τα νύχια.

2. Δεν τους επιτρεπόταν να εργαστούν, παρά μόνο σε πολύ συγκεκριμένες περιπτώσεις.

3. Δεν τους επιτρεπόταν να πηγαίνουν σχολείο.

4. Είχαν περιορισμένη πρόσβαση στο σύστημα Υγείας.

5. Δεν μπορούσαν να βγουν από το σπίτι τους, χωρίς να συνοδεύονται από άνδρα-μέλος της οικογένειάς τους.

6. Όταν έβγαιναν έξω, έμπαιναν σε ειδικά λεωφορεία, ενώ για να μπουν σε ταξί, θα έπρεπε και πάλι να συνοδεύονται από κάποιον άντρα, συγγενή τους.

7. Γενικά, οι γυναίκες δεν μπορούσαν να κυκλοφορούν στον δρόμο, χωρίς να συνοδεύονται από κάποιον άντρα, που να είναι συγγενικό τους πρόσωπο.

8. Τα παράθυρα των σπιτιών τους έπρεπε να είναι βαμμένα, προκειμένου να μην μπορεί κανένας περαστικός απ' έξω να δει στο εσωτερικό τους.


Λογικό είναι, έπειτα απ' όλα αυτά, οι γυναίκες να φοβούνται για το μέλλον τους και για το τι μέλλει γενέσθαι, μετά την επιστροφή των Ταλιμπάν στην εξουσία. Ειδικά αν αναλογιστεί κανείς ότι, σε περίπτωση παραβίασης κάποιου εκ των παραπάνω κανόνων, οι γυναίκες τιμωρούνταν με ξυλοδαρμό και, σε πολλές περιπτώσεις, με θάνατο δια λιθοβολισμού.





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Σε τί κοινωνία ζούμε; Πόσο έχει μεταλλαχθεί η ανθρώπινη φύση; 

Όπως υποστήριξε η γυναίκα, άντρας την προσέλαβε για να του καθαρίσει το σπίτι. Η γυναίκα έφτασε το πρωί του Σαββάτου στο διαμέρισμα ώστε να ξεκινήσει την εργασία της. Ο άντρας την εγκλώβισε στο σπίτι του κακοποιώντας την. 

Γείτονες αντιλήφθηκαν από τις φωνές βοήθειας τι συνέβαινε και ειδοποιήθηκε η αστυνομία. Δυνάμεις της περικύκλωσαν το σπίτι και ανέμεναν το εισαγγελικό ένταλμα για να επέμβουν και να συλλάβουν τον δράστη.
Όταν εκείνο ήρθε και εισήλθαν στο διαμέρισμα οι δράστες, γιατί τελικά δύο ήταν, είχαν εξαφανιστεί.
Επί 9ωρο, όπως δηλώθηκε κακοποιούσαν και βίαζαν την Αλβανίδα καθαρίστρια.
Το θύμα, 50χρονη γυναίκα, τραυματισμένη μεταφέρθηκε και νοσηλεύεται στο νοσοκομείο

Σε εξέλιξη είναι έρευνα της αστυνομίας για τον εντοπισμό τους.

Όλα τα ανωτέρω συνέβησαν τη στιγμή που παραμένει στην επικαιρότητα η ανθρωποκτονία της 20χρονης Καρολάιν από τον σύζυγό της και ενώ πραγματοποιούνται διαδηλώσεις κατά των γυναικοκτονιών.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

της Γιώτας Ιωακειμίδου

Πολλές φορές σκέφτομαι την μάνα μου και ντρέπομαι για την δική μου γενιά… Η μάνα μου ήταν εργάτρια γης μέχρι τα 40 της περίπου, ο πατέρας εργάτης στην Γερμανία, η μάνα πίσω στο χωριό με τρία παιδιά να τα μεγαλώνει μόνη, αλλά με αξιοπρέπεια ζηλευτή και κανόνες ζωής… Δούλευε νυχθημερόν στα καπνά, δουλειά σκληρή που ξεκινούσε τον Φλεβάρη με τα φυτώρια και τέλειωνε Νοέμβρη με τα «παστάλια», το πάτημα του καπνού και μετά αγωνία να το πουλήσει σε καλή τιμή, να μην το βγάλουν σκάρτο οι εκτιμητές και πάει για κάψιμο.

Θα ομολογήσω ότι όταν πρωτάρχισα να δουλεύω, κάνοντας αυτό που πάντα αγαπούσα, να είμαι δασκάλα, έμεινα κατάπληκτη με τον πρώτο μου μισθό, έπαιρνα χρήματα με λίγο κόπο, γιατί το δικό μου μέτρο ήταν η μάνα μου και οι όμοιές της, που σέρνονταν από την κούραση, βουτηγμένες στο «ζεχίρ» την πικρή κολλώδη ουσία του νωπού καπνού.

Δουλειά σκληρή… ξεκινούσε το σπάσιμο του καπνού τα μεσάνυχτα μέχρι τις πρωινές ώρες και στη συνέχεια γινόταν το «τίζεμα» πέρασμα σε αρμαθιές, μέχρι αργά το απόγευμα. Η ζωή της κύλησε μέσα στα χωράφια του βάλτου όπου ήταν τα καπνοχώραφα, χώματα καρπερά, κατάλληλα για τις φυτείες καπνού.

Η γενιά της μάνας μου αγωνιζόταν να επιβιώσει και να σπουδάσει τα παιδιά της. Τα γράμματα ήταν υπέρτατη αξία, τα λιγοστά χρήματα που της περίσσευαν τα έκανε πάντα βιβλία. Η γενιά της μάνας μου ήξερε το «μέτρο», δεν νοιαζόταν για το ντύσιμο, το φαί, τις δίαιτες, την καλοπέραση.

Άνθρωποι τίμιοι, δεν ήξεραν τη συκοφαντία, τη ζηλοφθονία, πέρασαν πικρά και δύσκολα χρόνια μαθημένοι στα λίγα, έμαθαν και σε μας το ίδιο… Πάντα μου έλεγε «να διαβάζεις, να μην σκορπίζεσαι σε υλικές ανάγκες, αυτά πουλιούνται στο παζάρι και τα βρίσκεις πάντα». Η δική μου γενιά έχω την αίσθηση ότι ξεπέρασε το μέτρο των γονιών μας σε πολλά, πολλές φορές την σκέφτομαι και ντρέπομαι…



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Μία ολόκληρη ιστορία ακολουθεί αυτή την ημέρα. Αγώνες γυναικών που εκείνη την εποχή βίωναν απάνθρωπες εργασιακές καταστάσεις, και όχι μόνο, καθώς η γυναίκα ως φύση και ως προσωπικότητα δεν εισέπραττε το σεβασμό που απέκτησε με τα χρόνια, και αυτό χάρη στις συνεχείς επαναστάσεις της ξεκινώντας από τον 19 αιώνα.

Η 8η Μαρτίου ορίστηκε το 1977 από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών ως Παγκόσμια Ημέρα για τα δικαιώματα της Γυναίκας και τη Διεθνή Ειρήνη.



Η ιστορία όμως ξεκινά από το 1857, όπου οι εργάτριες στα υφαντουργεία και στα ραφτάδικα της Νέας Υόρκης, κατεβαίνουν σε απεργία και διαδηλώσεις. Ζητούν ανθρώπινες συνθήκες εργασίας και μείωση των ωρών. Υπολογίζεται ότι οι γυναίκες εκείνη την εποχή δούλευαν στα εργοστάσια περίπου 16 ώρες τη μέρα ενώ οι μισθοί τους ήταν σημαντικά μικρότεροι απ’ τους μισθούς των ανδρών.

Στις 19 Αυγούστου 1910 διοργανώθηκε Διεθνής Διάσκεψη Γυναικών. Η Γερμανίδα Σοσιαλίστρια Λουίζε Τσίτς πρότεινε την καθιέρωση μιας ετήσιας Διεθνούς Ημέρας της Γυναίκας και υποστηρίχθηκε από τη συνάδελφο σοσιαλίστρια και αργότερα κομμουνίστρια ηγέτιδα Κλάρα Τσέτκιν, υποστηριζόμενη επίσης από την Κέιτ Ντούκε χωρίς όμως να καθοριστεί συγκεκριμένη ημερομηνία. Οι αντιπρόσωποι (100 γυναίκες από 17 χώρες) συμφώνησαν με την ιδέα ως μέσο προώθησης των ίσων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος του εκλέγειν για τις γυναίκες. Το επόμενο έτος, στις 19 Μαρτίου 1911, η Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας σηματοδοτήθηκε για πρώτη φορά με τη συμμετοχή πάνω από ενός εκατομμυρίου ανθρώπων στην Αυστρία, τη Δανία, τη Γερμανία και την Ελβετία.



Παρόλο που υπήρξαν κάποιες απεργίες, πορείες και άλλες διαμαρτυρίες από γυναίκες κατά τα έτη που προηγήθηκαν μέχρι και το 1914, καμία από αυτές δεν συνέβη στις 8 Μαρτίου. Στις 8 όμως Μαρτίου του 1914 έλαβε χώρα η Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας, πιθανόν επειδή η ημέρα αυτή ήταν Κυριακή και έκτοτε πραγματοποιείται πάντα αυτήν την ημερομηνία σε όλες τις χώρες. Η τήρηση της Ημέρας στη Γερμανία το 1914 ήταν αφιερωμένη στο δικαίωμα ψήφου των γυναικών, το οποίο οι Γερμανίδες απέκτησαν τελικά το 1918.

Στις 8 Μαρτίου του 1917 (σύμφωνα με το Γρηγοριανό ημερολόγιο), στην πρωτεύουσα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας Πετρούπολη, οι εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας διαδήλωσαν γεμίζοντας τους δρόμους όλης της πόλη. Αυτό σηματοδότησε την αρχή της ρωσικής επανάστασης. Οι γυναίκες στην Αγία Πετρούπολη έκαναν απεργία εκείνη την ημέρα για το “Ψωμί και την Ειρήνη” – απαιτώντας το τέλος του Α ‘Παγκοσμίου Πολέμου, τον τερματισμό των ελλείψεων τροφίμων και το τέλος του τσαρισμού.



Εκείνο το πρωινό, παρά τις διαταγές που είχαν λάβει, οι εργάτριες των κλωστοϋφαντουργίων εγκατέλειψαν τη δουλειά τους στα διάφορα εργοστάσια και έστειλαν αντιπροσώπους για να ζητήσουν υποστήριξη για την απεργία, η οποία εντέλει οδήγησε σε μαζική απεργία καθώς όλοι βγήκαν στους δρόμους. Επτά ημέρες αργότερα, ο αυτοκράτορας της Ρωσίας, ο Νικόλαος Β παραιτήθηκε και η προσωρινή κυβέρνηση χορήγησε στις γυναίκες δικαίωμα ψήφου.



Στις 8 Μαΐου 1965 με το διάταγμα του ΕΣΣΔ Προεδρείου του Ανωτάτου Σοβιέτ, η Διεθνής Ημέρας της Γυναίκας κηρύχθηκε ως μη εργάσιμη ημέρα στην ΕΣΣΔ “για τον εορτασμό των εξαιρετικών προτερημάτων των σοβιετικών γυναικών στην κομμουνιστική οικοδόμηση, στην υπεράσπιση της πατρίδας τους κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου, στον ηρωισμό και την ανιδιοτέλεια στο μέτωπο και στα μετόπισθεν και επίσης σηματοδοτώντας τη μεγάλη συμβολή των γυναικών στην ενίσχυση της φιλίας μεταξύ των λαών και τον αγώνα για την ειρήνη. Έτσι υποστήριζε πως η ημέρα των γυναικών πρέπει να γιορτάζεται όπως και οι άλλες αργίες”.



Από την επίσημη υιοθέτησή της στη Σοβιετική Ρωσία μετά την Επανάσταση το 1917, η ημέρα εορταζόταν κυρίως στις κομμουνιστικές χώρες και από το κομμουνιστικό κίνημα παγκοσμίως.

Τα Ηνωμένα Έθνη ξεκίνησαν να γιορτάζουν την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας στο Διεθνές Γυναικείο Έτος του 1975.



Έτσι το 1977, η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών κάλεσε τα κράτη μέλη να ανακηρύξουν την 8η Μαρτίου ως Ημέρα του ΟΗΕ για τα δικαιώματα των γυναικών και την παγκόσμια ειρήνη.

Μέχρι και σήμερα ανά τον κόσμο η Ημέρα της Γυναίκας εορτάζεται με εκδηλώσεις, ακόμη και βραβεύσεις γυναικών για την προσφορά και τα επιτεύγματα τους. Λόγω βέβαια της διαδοχής των εποχών και της μεγάλης αύξησης της καταναλωτικής αγοράς που επικρατεί από τα τέλη του 20ου αιώνα, η γιορτή έχει αποκτήσει και κάποιες εμπορικές πτυχές.

Κάτι όμως που ποτέ δεν πρόκειται να ξεχαστεί είναι οι αγώνες όλων εκείνων των γυναικών για μία καλύτερη ζωή στην οποία βαδίζουν όλες οι επόμενες γενεές.






Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Δεύτερη ανάλογη περίπτωση μέσα σε διάστημα μιας εβδομάδας.
Νέο περιστατικό απαγωγής μαθητών - φοιτητών από ενόπλους στη Νιγηρία σημειώθηκε την Παρασκευή. Σύμφωνα με αστυνομικές αναφορές, ομάδα ενόπλων εισέβαλε σε σχολείο στη βορειοδυτική Νιγηρία και απήγαγε 347 μαθήτριες, στο δεύτερο ανάλογο περιστατικό μέσα σε διάστημα μιας εβδομάδας.

Οι σχολικές απαγωγές, που ξεκίνησαν από τη Μπόκο Χαράμ και την ομάδα του Ισλαμικού Κράτους στη Δυτική Αφρική, έχουν λάβει τη μορφή επιδημίας στα βόρεια της Νιγηρίας, προκαλώντας μεγάλη ανησυχία στις οικογένειες των απαχθέντων και αναστάτωση στην κυβέρνηση και τις ένοπλες δυνάμεις.

Η αστυνομία στην πολιτεία Ζαμφάρα, όπου έλαβε χώρα η σημερινή επίθεση, δήλωσε ότι έχουν ξεκινήσει επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης, σε συνεργασία με τον στρατό για τον εντοπισμό των ένοπλων απαγωγέων που άρπαξαν κορίτσια γυμνασίου από την κυβερνητική σχολή επιστημών, στην πόλη Τζανγκέμπε.

Ο επίτροπος πληροφοριών της Ζαμφάρα, δήλωσε στο Reuters ότι οι επιτιθέμενοι έφτασαν έξω από το σχολείο με οχήματα, μπήκαν σποραδικά και αυτό και ξεκίνησαν να αρπάζουν τις μαθήτριες. «Μερικές από αυτές τις έβαλαμν στα οχήματα κι άλλες τις πήραν με τα πόδια» πρόσθεσε.

Αυτή ήταν η τρίτη ανάλογη απαγωγή στη χώρα από τον Δεκέμβριο. Δεν υπήρξε άμεση ανάληψη ευθύνης για την επιδρομή της Παρασκευής.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Ελπίζω οι φίλες και φίλοι του blog να αντιληφθούν ότι επέλεξα να παρουσιάσω στο σημερινό, καθιερωμένο εβδομαδιαίο άρθρο μου στην φιλόξενη για μένα ελληνική «μπλογκόσφαιρα» (αποφεύγω, ως γνωστόν, Τηλεόραση και Ραδιόφωνο) αντικειμενικά το θέμα του «ερωτικού πάθους».

Αφορμή μου έδωσε το γεγονός ότι αυτές τις ημέρες αποκαλύπτονται ξαφνικά και καθημερινά ιστορίες βιασμών και αχαλίνωτου ερωτισμού επωνύμων που υπέρ-καλύπτονται από τα ελληνικά ΜΜΕ (Μέσα Μαζικού Εκμαυλισμού).

Αναφέρθηκα στο θέμα στο προηγούμενο άρθρο μου που φιλοξενήθηκε εδώ με τον προφανώς Αριστοφανικά ειρωνικό τίτλο: «Τα κλειδιά του Μάκη και ο Φανοστάτης της ΔΕΗ»

Δεν υπήρξε, ίσως, εποχή ούτε και ανθρώπινο κοινωνικό σύστημα, όπου τα θέματα που σχετίζονται με τη σεξουαλική συμπεριφορά ατόμων και ομάδων να μην είχαν μια ξέχωρα σημαντική θέση μέσα στα ποικίλα άλλα θέματα ψυχοκοινωνικού προβληματισμού.

Στις δυτικές κοινωνίες, σημαντική υπήρξε η επίδραση της Βικτωριανής ηθικής του «διπλού στάνταρτ», που ξεκίνησε από την Αγγλία και την πουριτανή βασίλισσά της Βικτωρία (η οποία λέγεται ότι, έχοντας η ίδια προβλήματα, ανάγκασε τους πάντες να …αποστραφούν το σεξ) και επεκτάθηκε σε όλα τα κοινωνικά συστήματα.

Όπως και αν το δει κανείς το όλο θέμα της ανθρώπινης σεξουαλικότητας, παραμένει αναμφισβήτητη η πραγματικότητα ότι αποτελεί μία κραυγαλέα αντινομία, μια τρανταχτή όσο και αξιοπερίεργη αντίθεση ανάμεσα στην πραγματικότητα και τη φαντασία. Συγκεκριμένα, η σεξουαλική επιθυμία, ως φυσιολογική λειτουργία, είναι η πρώτη που αδρανοποιείται, αμέσως μόλις παρουσιαστεί στον οργανισμό μια κάποια έστω ασήμαντη οργανική ή ψυχοκοινωνική διαταραχή (ένας πονοκέφαλος, λίγος πυρετός, ένα συνάχι και, φυσικά, μια μεγάλη σύγχυση ή κάποια ψυχική δυσφορία - άμεσα μειώνουν τη σεξουαλική μας επιθυμία). Και όμως, στο όνομα αυτής της επιθυμίας, της αδήριτης πραγματικότητας του ‘σεξουαλικού πάθους’ έχουν γίνει και συνεχίζονται να γίνονται (με καθημερινή συχνότητα, όπως μας πληροφορούν οι αστυνομικοί συντάκτες ραδιοτηλεοπτικών σταθμών και εφημερίδων) συμπλοκές, μαχαιρώματα, αιματηρές συγκρούσεις και φονικά τύπου «την σκότωσα επειδή την…αγαπούσα!»

Σε ιστορική ανασκόπηση είναι τεράστια η καταγραφή κάθε είδους επιδόσεων, περιστατικών και επεισοδίων ερωτικού πάθους από επώνυμους και από ανώνυμους, που με το προσωπικό τους δράμα επιβεβαιώνουν την αντινομία που προαναφέρθηκε.

Ξεκινώντας από τον Τρώα πρίγκιπα Πάρι και την ωραία Ελένη της Σπάρτης και τις Βιβλικές μαρτυρίες του τύπου της Σαλώμης φτάνουμε σε ιστορίες καθημερινής επίδοσης μεγάλων και μικρών αστέρων του Χόλυγουντ, οι οποίοι συνεχίζουν να δημιουργούν πηχυαίους τίτλους και ‘γαργαλιστικά ρεπορτάζ’ με τις κάθε είδους εμπλοκές τους σεξουαλικού πάθους και παράφορων ερωτικών επιδόσεων.

Η ψυχαναλυτική θεωρία προώθησε τη θεωρητική υπόθεση ότι ο άνθρωπος γεννιέται με ολάκερη την ψυχοσεξουαλική του ενέργεια, με όλα του τα αποθέματα συγκεντρωμένα στο λίμπιντο (libido), το οποίο και διαφέρει από άτομο σε άτομο, αλλά και ανάμεσα στα δύο φύλα.

Αν και δεν έχει ακόμη εντοπιστεί το ‘γιατί’ κάποιων συγκεκριμένων γονιδίων, που μεταφέρουν το κληρονομικό ‘μήνυμα’ της ποιοτικής και ποσοτικής οντότητας και έντασης του λίμπιντο στον καθένα μας, είναι τεκμηριωμένο το γεγονός ότι όπως ανάμεσα στα διάφορα άτομα υπάρχουν τα δεδομένα των σωματικών διαφορών (όπως υπάρχουν ψηλοί και κοντοί, ευτραφείς και αδύνατες) έτσι μπορούμε να διακρίνουμε εύκολα τα ερωτικά έντονα από τα ερωτικά υποτονικά άτομα, και θα μπορούσαμε να το κάνουμε αν δεν μας σταματούσαν τα κάθε είδους ταμπού εντυπωσιακών μύθων και φοβερής παραπληροφόρησης.

Μπορεί η Αφροδίτη της Μήλου να γοήτευσε, να ερέθισε, να συγκίνησε και να συγκινεί μυριάδες αγοριών, ανδρών, αλλά και γυναικών, αλλά όπως μας πληροφορεί η ιστορία και η Κλεοπάτρα, βασίλισσα της Αιγύπτου, δεν αρκέστηκε να γοητέψει και να τυλίξει στο ερωτικό πάθος τον Ιούλιο Καίσαρα και τον Μάρκο Αντώνιο, και λέγεται ότι εκτόνωνε συχνά το ερωτικό της πάθος σε συνευρέσεις με μέλη της Ρωμαϊκής στρατιωτικής αποστολής στην Αίγυπτο.

Το ερωτικό πάθος υπήρξε αντικείμενο προβληματισμού της Αθηναϊκής ομήγυρης του Σωκράτη, του Πλάτωνα και του Αλκιβιάδη, και όπως αναφέρεται ιστορικά πολλών αυτοκρατόρων της Ρώμης και της Κωνσταντινούπολης.

Υπάρχουν συμπεριφοριστές ψυχολόγοι (behaviorists), οι οποίοι διατείνονται ότι η σεξουαλική μας δραστηριότητα, η επιθυμία, που σε αρκετούς και αρκετές εξελίσσεται σε ‘αχαλίνωτο πάθος’, σαν κάθε άλλη οργανική και ψυχοκοινωνική μας λειτουργία, υπόκειται στις διαδικασίες και τις αρχές της μάθησης! Με άλλα λόγια, το άτομο μαθαίνει να έχει σεξουαλική ζωή και οι επιδόσεις του στον έρωτα, ακόμα και το παράφορο ερωτικό πάθος, δεν είναι κάτι τι με το οποίο γεννιέται, αλλά κάτι που μαθαίνει, μια διάσταση του εαυτού του που την αποκτά με τις εμπειρίες του καθώς διαμορφώνει μέσα από αποδεκτά (ή μέσα από απαγορευμένα) συστήματα και μεθόδους τον τρόπο εκτόνωσης των σεξουαλικών του επιθυμιών.

Σύμφωνα, λοιπόν, με τους συμπεριφοριστές ψυχολόγους ακόμα και οι περιπτώσεις ερωτικού πάθους που αποτέλεσαν σημεία αναφοράς στην ανθρώπινη ιστορία αλλά και εκατομμύρια άλλων περιστατικών που απλά περνούν ανώνυμα στην καθημερινότητα της πολυτάραχης εποχής μας, είναι απλά και μόνο περιπτώσεις... μάθησης!

Τα πράγματα, όμως, πιστεύουν πολλοί κοινωνιολόγοι και ψυχολόγοι, όπως και τόσα και τόσα άλλα θέματα της ατομικής και συλλογικής ανθρώπινης συμπεριφοράς, δεν είναι ούτε τόσο απλά, ούτε αποκλειστικά και μόνο υπόθεση μάθησης!

Υπάρχουν περιπτώσεις, όπου το ερωτικό πάθος αποτελεί απόληξη κάποιων ψυχικών τραυμάτων και βιωμάτων, που ενώ λειτουργούν ως αιτιολογικό υπόβαθρο ερωτικού πάθους ενδέχεται να μην συνειδητοποιούνται από το άτομο. Με άλλα λόγια, το άτομο πιστεύει ότι δεν αντιμετωπίζει σεξουαλικό πρόβλημα, έστω και όταν η συμπεριφορά του το επιβεβαιώνει για κάθε αντικειμενικό παρατηρητή, ακριβώς επειδή οι μηχανισμοί άμυνας του “εγώ” του, του αποκλείουν πιθανότητα συνειδητοποίησης του ερωτικού του πάθους...

Ο πατέρας της ψυχανάλυσης, Sigmund Freud, συνέβαλε στη δημιουργία ενός μύθου που αμφισβητήθηκε έντονα, όταν επέμενε ότι οι γυναίκες έχουν ‘σωστό’ οργασμό μόνον όταν αυτός είναι κολπικός οργασμός και ότι κάθε άλλο είδος οργασμού τις μετέβαλλε αυτόματα σε... αδικημένα πρόσωπα! Για πολλές δεκαετίες μυριάδες γυναικών υπέστησαν το μαρτύριο της αυτό-αμφισβήτησης, αναγκάστηκαν να ‘προσποιηθούν’ ότι έχουν οργασμούς όταν δεν έχουν και οδήγησαν και τους ερωτικούς τους παρτενέρ (συντρόφους ή συζύγους) σε ψυχολογικό προβληματισμό με το πραγματικό ή φανταστικό ‘ερωτικό πάθος’ τους που παρουσιαζόταν... ακόρεστο!

Σύγχρονες σχετικές έρευνες έχουν απολήξει στο συμπέρασμα ότι σπάνια το ερωτικό πάθος έχει σαν βάση κάποια εμφανή ενδοκρινολογική διαταραχή (αν και συχνά κάποιες διακυμάνσεις στα οιστρογόνα και ανδρογόνα έχουν αντίκτυπο στη σεξουαλική συμπεριφορά του ατόμου).

Στις περισσότερες κλινικές περιπτώσεις έντονου και αχαλίνωτου ερωτικού πάθους σε άνδρες και γυναίκες το αιτιολογικό υπόβαθρο φαίνεται να είναι πολύ συχνότερα ψυχολογικό! Μετά από τον έντονο σεξουαλισμό της σύγχρονης απελευθέρωσής μας από τα χθεσινά σεξουαλικά ταμπού της εποχής μας, ίσως έλθει τελικά και κάπου καλύτερη κατανόηση των περιπτώσεων του αχαλίνωτου σεξουαλικού και ερωτικού πάθους και έμμεσα και κάποια μείωση των επεισοδίων πάθους...

Εάν ψάχνετε κάποια ‘συνταγή’ για την αποτροπή της γέννησης και υιοθέτησης ερωτικού πάθους, η συμβουλή είναι να βοηθήσουμε τα παιδιά μας να κατανοήσουν όλες τις πτυχές της ανθρώπινης σεξουαλικότητας, ακριβώς επειδή η άγνοια πάνω στα θέματα του σεξ είναι γενεσιουργός αιτία προβλημάτων, ενώ η υπεύθυνη και χρονολογικά ορθά παρεχόμενη ενημέρωση όχι μόνο δεν έβλαψε ποτέ κανέναν αλλά, σχεδόν κατά κανόνα, όταν γίνεται σωστά και υπεύθυνα πάντα παράγει θετικά αποτελέσματα.





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Περισσότεροι από τους μισούς εργαζόμενους που συμμετείχαν σε έρευνα, έχουν βιώσει σεξουαλική παρενόχληση κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής τους ζωής. Σχεδόν το 40% αυτών δεν γνωρίζει τις διαδικασίες που πρέπει να ακολουθήσει το θύμα για να προστατευτεί. Τα παραπάνω προκύπτουν από έρευνα που έκανε στην Ελλάδα στην Ελλάδα το Κέντρο Κοινωνικής Δράσης και Καινοτομίας- ΚΜΟΠ και την οποία παρουσιάζει το ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Συγκεκριμένα:
  • 52,38% απάντησαν ότι έχουν υποστεί σεξουαλική παρενόχληση κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής τους ζωής.
  • 42,86% των ερωτηθέντων εργαζόμενων δήλωσε ότι έχει υπάρξει μάρτυρας κάποιας μορφής σεξουαλικής παρενόχλησης κατά συναδέλφων στο χώρο εργασίας.
  • Η συντριπτική πλειοψηφία του δείγματος (91,27%) διαπίστωσε ότι οι γυναίκες είναι περισσότερο εκτεθειμένες στη σεξουαλική παρενόχληση.
Η πλειοψηφία των εργαζόμενων που συμμετείχαν στην έρευνα του ΚΜΟΠ ανέφερε ότι οι μορφές σεξουαλικής παρενόχλησης που ασκούνται συχνότερα στο χώρο εργασίας τους αφορούν
  • σεξουαλικές προτάσεις ή αστεία που τους κάνουν να αισθάνονται προσβεβλημένοι (70,63%),
  • ανεπιθύμητα σεξουαλικά υπονοούμενα (65,08%),
  • συζητήσεις σχετικά με τη σεξουαλική ζωή ενός συναδέλφου (59,52%)
  • και σεξουαλικά σχόλια για την εμφάνιση ενός ατόμου (59,52%).
  • Το 2,38% του δείγματος ανέφερε ότι ο εξαναγκασμός στην πορνεία ή τη σεξουαλική εκμετάλλευση είναι διαδεδομένα φαινόμενα
  • και το 1,59% δήλωσε ότι εκδηλώνονται συχνά στο χώρο εργασίας τους βιασμοί.
  • Σχεδόν οι μισοί από τους εργαζόμενους που απάντησαν στο ερωτηματολόγιο ανέφεραν ότι συχνά ή σε καθημερινή βάση εκδηλώνεται ψυχολογική βία στο χώρο όπου εργάζονται. 
Την ίδια ώρα, το 39,68% του συνολικού δείγματος των εργαζόμενων ανέφερε ότι δεν γνωρίζει τις διαδικασίες στις οποίες πρέπει να προβεί ένα θύμα για να αναζητήσει προστασία στην εταιρεία που εργάζεται, ενώ το 42,06% υπογράμμισε ότι η εταιρεία όπου εργάζεται δεν διαθέτει κανένα έγγραφο που να περιλαμβάνει ρήτρες που απαγορεύουν τη σεξουαλική παρενόχληση. Οι ανώνυμες καταγγελίες δεν αποτελούν ενεργό πρακτική για το 73,02% των οργανισμών, σύμφωνα με τους ερωτηθέντες.

Όπως διαπιστώνεται στην το φαινόμενο της σεξουαλικής παρενόχλησης στο εργασιακό περιβάλλον είναι ευρέως διαδεδομένο αλλά τα καταγεγραμμένα περιστατικά σεξουαλικής παρενόχλησης είναι λιγότερα από τον πραγματικό αριθμό. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι εκπρόσωπος του Συνηγόρου του Πολίτη ανέφερε σε συνέντευξη κατά τη διάρκεια της έρευνας ότι ενώ η ανεξάρτητη αρχή δέχεται περίπου 2.000 καταγγελίες κάθε χρόνο για διακρίσεις λόγω φύλου, μόνο το 1-2% των υποθέσεων αφορούν στη σεξουαλική παρενόχληση.

Τα περισσότερα από τα θύματα αποφεύγουν να καταγγείλουν το περιστατικό, επειδή φοβούνται το κοινωνικό στίγμα, την απώλεια της θέσης εργασίας τους ή πιθανές πράξεις αντεκδίκησης από τον δράστη. Επιπλέον, η ίδια εκπρόσωπος εκτίμησε ότι το φαινόμενο φαίνεται να είναι εξίσου διαδεδομένο τόσο στον ιδιωτικό όσο και στο δημόσιο τομέα, ωστόσο, η οικονομική εξάρτηση στον ιδιωτικό τομέα θα μπορούσε να αποτελέσει πρόσθετο εμπόδιο στην καταγγελία ενός τέτοιου περιστατικού.

Σε ό,τι αφορά τους κλάδους στους οποίους είναι πιθανότερο να εμφανιστούν περιστατικά σεξουαλικής παρενόχλησης, η εκπρόσωπος του Συνηγόρου διαπίστωσε ότι δεν υπάρχουν σχετικά στοιχεία, αν και έχει παρατηρηθεί ότι μεγάλος αριθμός περιστατικών σημειώνεται κυρίως σε επιχειρήσεις εστίασης και ψυχαγωγίας. Εκπρόσωπος του ΠΑΜΕ σημείωσε ότι στον ιδιωτικό τομέα τα φαινόμενα αυτά εκδηλώνονται σε μεγαλύτερη συχνότητα στον τομέα του εφοδιασμού τροφίμων, π.χ. σούπερ μάρκετ.

Σημειώνεται ότι η συγκεκριμένη έρευνα πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού έργου TEAMWORK (combaT sExuAl harassment in the WORKplace), που έχει ασχολείται με το θέμα στην Ελλάδα, τη Βουλγαρία, την Ισπανία και την Ιταλία. Όπως εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η υπεύθυνη της έρευνας από την πλευρά του ΚΜΟΠ, Νατάσα Αλεξοπούλου, ήταν κοινός τόπος στις έρευνες και των τεσσάρων χωρών ότι τα θύματα σεξουαλικής παρενόχλησης είτε από φόβο είτε από ντροπή δεν θέλουν το περιστατικό που βίωσαν να γίνει ευρύτερα γνωστό.

Οι εργοδότες που συμμετείχαν στην έρευνα αναφέρουν σε ποσοστό 77,78% ότι το πρόβλημα της σεξουαλικής παρενόχλησης είναι πολύ σοβαρό. Πάντως, το 33,33% δηλώνει ότι δεν έχουν εκδηλωθεί ποτέ περιστατικά σεξουαλικής παρενόχλησης στην εταιρεία τους και το 29,83% ότι δεν παρατηρούνται συχνά τέτοια περιστατικά. Υποστηρίζουν ότι σε περίπτωση σεξουαλικής παρενόχλησης ειδοποιείται ο προϊστάμενος (44,44%), υποβάλλονται οι καταγγελίες στο τμήμα Ανθρώπινου Δυναμικού (29,63%), ακολουθείται η γενική διαδικασία για την καταγγελία παραβιάσεων των εσωτερικών εργασιακών δικαιωμάτων και πειθαρχίας (22,22%). Μόνο 11,11% των εταιρειών διαθέτουν ειδικό πρωτόκολλο για την πρόληψη και την καταπολέμηση της σεξουαλικής παρενόχλησης. Σχεδόν οι μισοί από τους ερωτηθέντες εκπρόσωπους των εργοδοτών (48,15%) σημείωσαν ότι δεν υπάρχουν μέτρα πρόληψης σε ισχύ στην εταιρεία που εργάζονται.

Η έρευνα, που πραγματοποιήθηκε την περίοδο Ιουνίου- Σεπτεμβρίου 2020, περιλάμβανε συνεντεύξεις με εκπροσώπους συνδικαλιστικών οργανώσεων, ενώσεων εργοδοτών, ΜΚΟ και του Συνηγόρου του Πολίτη, καθώς και διαδικτυακή έρευνα σε εργαζόμενους και εργοδότες. Συμμετείχαν 126 εργαζόμενοι, 27 εργοδότες και επτά εκπρόσωποι φορέων.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου