Articles by "ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ"

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Μια ανοιχτή συνέντευξη της Ζωής Κωνσταντοπούλου παρακολουθήσαμε σήμερα το πρωί στον Σκάι. Αυτό που έχει πράγματι τεράστιο ενδιαφέρον είναι η πρόταση της Προέδρου της Πλεύσης Ελευθερίας, σε περίπτωση που ο Γιάνης Βαρουφάκης, υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης του '15 που μας φόρτωσε ακόμα ένα μνημόνιο των τοκογλύφων δανειστών, και καταγραφέας όσων διημείφθησαν στην περιβόητη διάσκεψη του Eurogroup στην Ρίγα δεν έχει την τόλμη να δημοσιοποιήσει τα πρακτικά ζητά να το πράξει εκείνη. 

Και βέβαια είναι σκωπτικό το ύφος της Προέδρου της ΠΛΕΥΣΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ με δεδομένο το θάψιμο των απομαγνητοφωνημένων σινομιλιών της σύσκεψης επί μια πενταετία. Και φυσικά αποκτά τεράστιο ενδιαφέρον η εξέλιξη της διαφάνειας σχετικά με τα πεπραγμένα του '15 από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, ιδιαίτερα μετά την (προκλητική) άρνηση του Προέδρου της Βουλής να παραλάβει το σχετικό υλικό και να το δημοσιοποιήσει, ως όφειλε.
Η συνέντευξη της Ζωής Κωνσταντοπούλου:

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Καλημέρα σας.

Είναι χαρά μου να βρίσκομαι στην Τακτική Γενική Συνέλευση της Ένωσης Διοικητικών Δικαστών.

Μιλήσατε, κυρία Πρόεδρε, για την Ένωση Διοικητικών Δικαστών και την ιστορική της διαδρομή, τη σύνδεσή της με το αίτημα για την Ανεξαρτησία των Διοικητικών Δικαστών. Και θεωρώ ότι αυτό το ζήτημα και το ζητούμενο, της Ανεξαρτησίας, είναι κομβικό, είναι ανεπίλυτο, είναι μία ανοιχτή πληγή στην σύγχρονη Ελλάδα.

Πρέπει να σας ενημερώσω ότι το 2017 εκδόθηκε μία απόφαση του Ειρηνοδικείου Αθηνών, η οποία απέρριψε την αίτηση πολιτών, μεταξύ των οποίων ήμουν και εγώ, για τη δημιουργία ενός Σωματείου με την επωνυμία “Δικαιοσύνη για Όλους”, που μεταξύ των σκοπών του είχε την υπεράσπιση της Ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης, τη μάχη κατά της διαφθοράς και της διαπλοκής και την υποστήριξη της Ανεξάρτητης Δικαστικής Λειτουργίας. Έκρινε η απόφαση αυτή του Ειρηνοδικείου Αθηνών, ότι ένα Σωματείο που έχει αυτούς τους σκοπούς, δηλαδή την υποστήριξη της Ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης, είναι ένα Σωματείο το οποίο… «παρεμβαίνει στις κρατικές υποθέσεις»! Και αν αυτό σας φαίνεται εξωφρενικό και προκλητικό, ίσως τελικά να αποδεικνύεται ειλικρινές…

Εγώ θα μιλήσω, λοιπόν, σήμερα για την Ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης και γι’ αυτό που ανέφερα πριν από ένα χρόνο σε αυτήν εδώ την αίθουσα: την ανάγκη του υποδείγματος. Γιατί η Ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης δεν μπορεί να εξασφαλισθεί ούτε με θεσμικές εγγυήσεις, ούτε με λεκτικές, ακόμα και συνταγματικές, διακηρύξεις: εναπόκειται κυρίως στο φρόνημα των δικαστικών λειτουργών και σε μία βασική ικανότητα, την ικανότητα αντίστασης. Αντίστασης στις πιέσεις, αντίστασης σε κάθε είδους δέλεαρ, αντίστασης σε εκείνους -και δεν είναι λίγοι- που θέλουν να χειραγωγήσουν, να ποδηγετήσουν ή και να ελέγξουν πλήρως, τη Δικαιοσύνη.

Αναφέρατε μεταξύ των λόγων που μπορεί να οδηγήσουν έναν Δικαστή να υποχωρήσει στις πιέσεις τον φόβο και την αδυναμία.

Θα αναφέρω κι έναν τρίτο λόγο, που είναι η προσδοκία. Η προσδοκία ανταλλάγματος από τις εξουσίες που πιέζουν. Και για αυτήν την προσδοκία, και πιστεύοντας πάντοτε σε αυτούς τους Δικαστές που αντιστέκονται – και υπάρχουν- θα ήθελα να μιλήσω για αυτό που αυτήν τη στιγμή επιχειρείται να συγκροτηθεί ως υπόδειγμα, και μάλιστα στο κορυφαίο πολιτειακό επίπεδο: το υπόδειγμα του δικαστή που δεν αντιστέκεται, που εξυπηρετεί, που είναι ο εκλεκτός της κάθε κυβερνητικής εξουσίας και που αυτήν του την υπηρεσία την αμείβεται με πολιτειακή προαγωγή.

Θα μιλήσω ασφαλώς για την εκλεγείσα στην θέση της επόμενης Προέδρου της Δημοκρατίας, εν ενεργεία Πρόεδρο του Συμβουλίου της Επικρατείας, η περίπτωση της οποίας…

Πρόεδρος της Ένωσης Διοικητικών Δικαστών, Α. Λαϊνιώτη: Παρακαλώ, κυρία Πρόεδρε…

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Ναι, παρακαλώ…

Πρόεδρος της Ένωσης Διοικητικών Δικαστών, Α. Λαϊνιώτη: Σήμερα σας καλέσαμε με τον θεσμικό σας ρόλο, επειδή είστε πρώην Πρόεδρος της Βουλής, και παρίστασθε σε μία Γενική Συνέλευση Διοικητικών Δικαστών. Θα ήθελα να κρατήσουμε το επίπεδο εκεί που πρέπει, εν απουσία της πρώην Προέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας και της επόμενης Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας, δεν μπορώ να σας επιτρέψω να συνεχίσετε, διότι δεν μπορεί να υπερασπισθεί τον εαυτό της, είναι απούσα.

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Κυρία Πρόεδρε…

Πρόεδρος της Ένωσης Διοικητικών Δικαστών, Α. Λαϊνιώτη: Θα σας παρακαλέσω πάρα πολύ εάν θέλετε να κάνετε κάποιο άρθρο, το οποίο θα δημοσιευθεί στην εφημερίδα μας, στο ΒΗΜΑ των Διοικητικών Δικαστών, και θα μπορεί ίδια θέση και πρόσβαση στο ΒΗΜΑ να έχει ο οποιοσδήποτε Έλληνας πολίτης, ακόμα και ο Αρχηγός του Κράτους, θα το δεχθούμε. Αλλά εδώ, εν απουσία της κυρίας Σακελλαροπούλου, θα σας παρακαλέσω πάρα πολύ.

Κι επιπλέον είναι και κάτι άλλο. Μιλάμε για τελείως πρόσφατα γεγονότα, πολύ ζεστά, πολύ φρέσκα. Το τι έχει συμβεί και το τι πράγματι μπορεί να συμβαίνει, γιατί ξέρουμε και τις δικές σας δηλώσεις, θα το αποκαλύψει το μέλλον.

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Κυρία Πρόεδρε…

Πρόεδρος της Ένωσης Διοικητικών Δικαστών, Α. Λαϊνιώτη: Σας παρακαλώ θερμά, κυρία Πρόεδρε.

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Κυρία Πρόεδρε, θα μου επιτρέψετε να αναφερθώ σε εκείνα τα οποία θεσμικά οφείλω να αναφέρω και, βεβαίως, επειδή κάνατε μια αναφορά στο επίπεδο, έχω πάντοτε, θεωρώ, δώσει ένα δείγμα γραφής που δεν επιτρέπει μία, έστω και υπόνοια, ότι υπάρχει ζήτημα «επιπέδου» των αναφορών.

Πρόεδρος της Ένωσης Διοικητικών Δικαστών, Α. Λαϊνιώτη: Όχι, δεν είπα αυτό, με συγχωρείτε πάρα πολύ, με συγχωρείτε πάρα πολύ, σας τιμώ και σας σέβομαι και γι’ αυτό σας καλέσαμε, παρότι υπήρξαν διαφορετικές φωνές να μην κληθείτε, ειδικά φέτος. Θα σας παρακαλέσω πάρα πολύ για άλλη μια φορά, κυρία Πρόεδρε, θερμά σας παρακαλώ και προσωπικώς, σέβομαι όλα αυτά που μπορεί να πιστεύετε, αλλά δεν θα ήθελα ο χώρος αυτός να γίνει χώρος αντιπαράθεσης για κάποια υπόθεση εν πάση περιπτώσει που δεν ξέρουμε όλοι εμείς οι υπόλοιποι τι έχει συμβεί, τι γράφει ο φάκελος και λοιπά, σας παρακαλώ, κατόπιν τούτου θερμά, να αναφερθείτε σε άλλα θέματα, όχι στο θέμα αυτό που αφορά την Πρόεδρο.

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Κυρία Πρόεδρε, έχω λάβει τον λόγο στην Αίθουσα του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, στην Γενική Συνέλευση της Ένωσης Διοικητικών Δικαστών, και δεν θα ήθελα να πιστέψω ότι αυτήν τη στιγμή μου ασκείται, πριν καν τοποθετηθώ, μόνο στο άκουσμα του ονόματος της κυρίας Σακελλαροπούλου, μού ασκείται λογοκρισία.

Το γεγονός δε ότι αναφέρατε ότι υπήρξαν «φωνές που ζήτησαν να μην προσκληθώ, ειδικά φέτος», διότι αυτό προκαλεί αντίδραση, προφανώς στην Κυβέρνηση και στην κυρία Σακελλαροπούλου, θα μου επιτρέψετε να πω ότι είναι κάτι καθόλου, μα καθόλου, τιμητικό για όποιους άρθρωσαν αυτές τις φωνές, αλλά και για όσους θεωρούν ότι η μη συμμόρφωση σε μία τέτοια υπόδειξη αποτελεί κάποιου είδους χάρη προς εμένα.

Εάν η πρόθεσή σας είναι να μη μού επιτρέψετε να κάνω τις θεσμικές παρατηρήσεις, που θεωρώ ότι πρέπει να γίνουν, διότι όταν εν ενεργεία Πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας ανακοινώνεται ως επόμενη Πρόεδρος της Δημοκρατίας, προεδρεύει παρ’ όλα αυτά σε μείζονες υποθέσεις, ενώ γνωρίζει ότι θα προταθεί ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας, εξασφαλίζει το επιθυμητό για την Κυβέρνηση αποτέλεσμα και αμείβεται γι’ αυτό με την ανακοίνωση του ονόματός της, και μετά την ανακοίνωση του ονόματός της παραμένει στη θέση της, δεν παραιτείται αμέσως, ασκεί επιρροή, παραμένει στο Συμβούλιο της Επικρατείας, όπου και απαιτεί να της γίνει η ανακοίνωση του εκτελεστικού ρόλου τον οποίο αναλαμβάνει, μέσα στο Μέγαρο του Συμβουλίου της Επικρατείας, αυτό κατά την άποψή μου είναι ένα γεγονός μείζονος θεσμικής εκτροπής, μείζονος θεσμικής εκτροπής, αδιανόητης, που αν έχει φτάσει στο σημείο να τα σκιάζει όλα, και να τα φοβερίζει, και να μην επιτρέπεται να στηλιτευθεί στη Γενική Συνέλευση της Ένωσης Διοικητικών Δικαστών, τότε τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα απ’ ό,τι διαπιστώνεται ήδη ότι είναι.

Εγώ, λοιπόν, όπως κάνω πάντοτε, δεν έτυχε να με διακόψετε ούτε όταν καταφέρθηκα εναντίον των εν ενεργεία Υπουργών Δικαιοσύνης σε προηγούμενες Συνελεύσεις, εναντίον παρεμβάσεων στη Δικαιοσύνη σε προηγούμενες Συνελεύσεις, εναντίον παρακρατικών πιέσεων σε δικαστικούς λειτουργούς σε προηγούμενες Συνελεύσεις, αξιώνω, κυρία Πρόεδρε, να μην με διακόψετε…

Πρόεδρος της Ένωσης Διοικητικών Δικαστών, Α. Λαϊνιώτη: Σας παρακαλώ, κυρία Πρόεδρε, σας παρακαλώ θερμά, είναι ύψιστο το θέμα, είναι τελείως διαφορετικό το να στραφείτε κατά της πολιτικής εξουσίας, που μπορεί κάπου να υπάρχει κάποιος λόγος, εδώ μιλάμε για μία συγκεκριμένη υπόθεση…

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Όχι, δε μιλάμε για μία συγκεκριμένη υπόθεση…

Πρόεδρος της Ένωσης Διοικητικών Δικαστών, Α. Λαϊνιώτη: Μα είπατε τώρα… με συγχωρείτε δεν μπορώ να συνεχίσω… κυρία Πρόεδρε, μιλάμε για μία συγκεκριμένη υπόθεση, που κανείς από τους παρόντες ή τουλάχιστον… δεν ξέρω, νομίζω κανείς απ’ τους παρόντες δεν γνωρίζει τον φάκελο, εκτός του κυρίου Ράντου, που θα ήταν στην έδρα, δεν ξέρω… λοιπόν, και απουσιάζει αυτήν τη στιγμή η κυρία Σακελλαροπούλου. Αυτό δεν σας αρκεί, ότι δεν μπορεί να υπάρξει αντίλογος;

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Όχι βέβαια.

Πρόεδρος της Ένωσης Διοικητικών Δικαστών, Α. Λαϊνιώτη: Ε, μα δεν είναι δυνατόν να μονολογείτε, και να μη δέχεστε αντίλογο…

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Κυρία Πρόεδρε…

Πρόεδρος της Ένωσης Διοικητικών Δικαστών, Α. Λαϊνιώτη: Μα όχι, αυτό δεν μπορώ να το δεχτώ…

Ζωή Κωνσταντοπούλου:…με συγχωρείτε, αλλά από το βήμα αυτό εγώ θεωρώ ότι έχω το δικαίωμα να απευθυνθώ στους συναδέλφους σας που απαρτίζουν τη Γενική Συνέλευση και να αναφέρω κάποια μείζονα ζητήματα, τα οποία αφορούν τη Δημοκρατία και τη δικαστική λειτουργία. Η δε διακοπή την οποία υπέστην συνέβη μόλις αναφέρθηκα στο όνομα της κυρίας Σακελλαροπούλου και σε καμία υπόθεση. Στο όνομα της κυρίας Σακελλαροπούλου…

Πρόεδρος της Ένωσης Διοικητικών Δικαστών, Α. Λαϊνιώτη: Μα την είπατε την υπόθεση…

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Όχι βεβαίως, όχι βεβαίως, όχι βεβαίως, δεν πρόλαβα να την πω, που αποτελεί και απόδειξη, του ποιου είδους είναι πλέον οι πιέσεις.

Πρόεδρος της Ένωσης Διοικητικών Δικαστών, Α. Λαϊνιώτη: Μα σας παρακαλούμε, μας προσβάλλετε κι εμάς τώρα.

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Κυρία Πρόεδρε…

Πρόεδρος της Ένωσης Διοικητικών Δικαστών, Α. Λαϊνιώτη: Δεν μπορώ να μείνω στην αίθουσα, κυρία Πρόεδρε, συνεχίστε…

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Σας ευχαριστώ.

Πρόεδρος της Ένωσης Διοικητικών Δικαστών, Α. Λαϊνιώτη: Μας προσβάλλετε πάρα πολύ…

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Όχι, δεν σας προσβάλλω…

Πρόεδρος της Ένωσης Διοικητικών Δικαστών, Α. Λαϊνιώτη: Ε, εντάξει, άμα δεν έχετε τη στοιχειώδη ευαισθησία να σκεφτείτε ότι η κυρία αυτή δεν είναι παρούσα και δεν μπορεί…

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Σε πάρα πολλές περιστάσεις δεν είναι παρόντες εκείνοι στους οποίους ασκούμε κριτική. Οι εκτιθέμενοι στην πολιτική και στην πολιτειακή εξουσία εκτίθενται και στην κριτική, και το επιχείρημα του «μη παρόντος», θα μου επιτρέψετε να πω ότι δεν είναι πειστικό, διότι και άλλες φορές δεν ήταν παρόντες οι Υπουργοί.

Θα ήθελα, λοιπόν- και λυπάμαι πάρα πολύ γι’ αυτό, για αυτήν την παρέμβαση… Έχω δεχθεί από πολιτειακή θέση πιέσεις, δεν επέτρεψα ποτέ στον εαυτό μου να ενδώσω στις πιέσεις αυτές, και το ξέρει το Πανελλήνιο, και υπ’ αυτήν την έννοια, δεν έχω καμμία κατανόηση στους Δικαστές που ενδίδουν στις πιέσεις. Πολύ λιγότερο, βέβαια, σε μία Δικαστή, η οποία για αυτήν της τη λειτουργία σε λίγες εβδομάδες θα είναι και Αρχηγός του Κράτους.

Η Ελλάδα έχει ζήσει την υπόθεση Οτσαλάν, στην υπόθεση αυτή δεν τόλμησε η τότε Κυβέρνηση να εμπλέξει και τη Δικαστική Εξουσία. Στη διαδικασία της έκδοσης ενός άλλου ανθρώπου, που παρέμεινε στη χώρα μας επί δυόμιση χρόνια κρατούμενος, χωρίς ποινική δίωξη, χωρίς δικαστική απόφαση και χωρίς ποινή, επί 2,5 χρόνια προφυλακισμένος, χωρίς δικαιώματα, μιλώ για τον Αλεξάντερ Βίννικ, η Δικαστική Εξουσία χρησιμοποιήθηκε, δυστυχώς, και εργαλειοποιήθηκε από την σημερινή Κυβέρνηση, και ξέρετε πολύ καλά ότι δεν κάνω μονομερή κριτική σε Κυβερνήσεις, ξέρετε πολύ καλά ότι δεν έχω χαριστεί σε καμία Κυβέρνηση.

Στις 19 Δεκεμβρίου του 2019 εκδόθηκε μία χωρίς προηγούμενο Υπουργική Απόφαση, για έκδοση ενός ανθρώπου σε τρεις χώρες διαδοχικά, πρώτα στη Γαλλία, μετά στις Ηνωμένες Πολιτείες και μετά στη χώρα του, τη Ρωσία. Ήταν μία απόφαση που διέτασσε παράλληλα και την κράτηση του ανθρώπου αυτού σε όλη τη διάρκεια των ποινικών διαδικασιών. Μια Υπουργική Απόφαση, δηλαδή, που επέβαλλε ποινή κράτησης για αόριστο χρόνο και αποφάσιζε την παράδοση του ανθρώπου αυτού.

Ο άνθρωπος αυτός προσέφυγε στη Δικαιοσύνη και στο Συμβούλιο της Επικρατείας και η Δικαιοσύνη επελήφθη. Εκδόθηκε απόφαση της αρμόδιας Προέδρου, του αρμόδιου Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας, του Δ’ Τμήματος, της κυρίας Καραμανώφ, με την οποία χορηγήθηκε στον άνθρωπο αυτό προσωρινή δικαστική προστασία. Υπήρξε, δηλαδή, δικαστική απόφαση χορήγησης προσωρινής προστασίας. Αυτό συνέβη στις 23 Δεκεμβρίου 2019 και ήταν ένα πάρα πολύ οχληρό γεγονός, μια δικαστική απόφαση που ενόχλησε την Κυβέρνηση Μητσοτάκη, η οποία είχε τάξει, τόσο στον Πρόεδρο την Ηνωμένων Πολιτειών, τον κύριο Τραμπ, με τον οποίο συναντάτο ο κύριος Μητσοτάκης στις 7 Γενάρη 2020, όσο και στον κύριο Μακρόν, με τον οποίο συναντάτο στις 29 Γενάρη 2020, ότι ο Αλεξάντερ Βίννικ θα πάει και στην Αμερική και στη Γαλλία. Παρενεβλήθη η Δικαστική Εξουσία, η ανεξάρτητη Δικαστική Εξουσία. Και ενόχλησε η Δικαστική Εξουσία, η ανεξάρτητη Δικαστική Εξουσία. Και αυτή η ενόχληση παρενεβλήθη χρονικά σε μία συμφωνία που είχε γίνει και είχε δημοσιοποιηθεί ως διαρροή, στη συμφωνία να είναι η επόμενη Πρόεδρος της Δημοκρατίας, η εν ενεργεία Πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Τί συνέβη λοιπόν εντεύθεν;

Συνέβη αυτό το οποίο στον χειρότερο εφιάλτη του κανένας πολίτης δεν πρέπει να ζήσει και πιστεύω ότι πάρα πολλοί από εσάς, ανεξάρτητοι Δικαστές, με ανεξάρτητο φρόνημα και συνείδηση, στον χειρότερο εφιάλτη σας δεν θα επιτρέπατε να το ζήσετε. Συνέβη λοιπόν, ότι η κυρία Σακελλαροπούλου επέδραμε στην υπόθεση αυτή, για να άρει τη δικαστική προστασία. Για να άρει τη δικαστική απόφαση αναστολής εκτέλεσης της έκδοσης. Αφαίρεσε τη δικογραφία από το Δ’ Τμήμα, διέγραψε την υπόθεση από τις 24 Μαρτίου του 2020, που ήταν προσδιορισμένη, άλλαξε τους προσδιορισμένους εισηγητές και προσδιόρισε Παραμονή Χριστουγέννων, άρον άρον, για να δικαστεί στις 10 Γενάρη, σε χρόνο δηλαδή που δεν υπήρχαν, ούτε οι 30 μέρες για τη διαβίβαση του φακέλου της Διοίκησης, ούτε οι 15 μέρες για τους προσθέτους λόγους, δεν υπήρχε κανένας χρόνος στην κυριολεξία, να δικαστεί στις 10 Γενάρη με Προεδρεύουσα την ίδια, η υπόθεση του κυρίου Βίννικ στην Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Και όχι μόνον αυτό, αυτό κοινοποιήθηκε Παραμονή Χριστουγέννων μετά το πέρας ωραρίου. Στις οκτώ εργάσιμες μέρες που μεσολαβούσαν μέχρι τις 10 Γενάρη, αρνήθηκε πεισματικά και εγγράφως, ξανά και ξανά και ξανά και ξανά, τη χορήγηση αντιγράφων στον προσφεύγοντα, στον αιτούντα την ακύρωση, αρνήθηκε το αίτημά του για να …

Π. Δανιάς, Μέλος του Δ.Σ. της Ένωσης Διοικητικών Δικαστών: Τώρα θα δικάσουμε την υπόθεση πάλι, κυρία Κωνσταντοπούλου;

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Όχι, κύριε Δανιά, δεν θα τη δικάσουμε.

Π. Δανιάς, Μέλος του Δ.Σ. της Ένωσης Διοικητικών Δικαστών: Έ, έλεος, ε μα φτάνει.

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Θα κάνω μία σύντομη ενημέρωση και θα κλείσω.

Π. Δανιάς, Μέλος του Δ.Σ. της Ένωσης Διοικητικών Δικαστών: Τα ξέρουμε, τα έχετε ξαναπεί και τα είπατε και σε ξένα κανάλια.

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Και ενοχληθήκατε;

Π. Δανιάς, Μέλος του Δ.Σ. της Ένωσης Διοικητικών Δικαστών: Όχι, αλλά δεν δικάζουμε την υπόθεση σήμερα. Τα έχουμε ξανακούσει αυτά. Εδώ για άλλο λόγο κληθήκατε, όχι για να μας πείτε ξανά τα παράπονά σας.

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Τελειώσατε;

Π. Δανιάς, Μέλος του Δ.Σ. της Ένωσης Διοικητικών Δικαστών: Εγώ ναι, περιμένω εσάς να τελειώσετε. Έχουμε κι άλλους ομιλητές.

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Στις 23 Γενάρη ο κύριος Βίννικ απήχθη, χωρίς να έχει καν εκδοθεί απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, που εκδόθηκε λίγες ώρες αργότερα. Ο άνθρωπος αυτός υπέστη τον σταδιακό περιορισμό των δικαιωμάτων του. Από τις 31 Δεκεμβρίου 2019 του απαγορεύτηκε κάθε προαυλισμός, από τις 9 Γενάρη 2020 και εντεύθεν άρχισαν να του περιορίζονται οι επικοινωνίες και στις 23 Γενάρη 2020 του απαγορεύθηκε ακόμα και να επικοινωνήσει με εμένα, ως Δικηγόρο του.

Την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας που ΘΑ έβγαινε εκείνη την ημέρα και βγήκε με την κυρία Σακελλαροπούλου παρούσα στο Συμβούλιο της Επικρατείας- έφυγε από το Συμβούλιο της Επικρατείας μετά την καθαρογραφή της απόφασης- την γνώριζαν οι Αρχές της Γαλλίας, που έστειλαν αεροπλάνο ειδικά, ΠΡΙΝ να εκδοθεί η απόφαση. Την γνώριζαν οι Αστυνομικές Αρχές, που επέδραμαν στο Νοσοκομείο που ο άνθρωπος αυτός, απεργός πείνας στην 35η ημέρα, νοσηλευόταν, την γνώριζαν μία σειρά από Εκτελεστικά Όργανα και, βέβαια, η Κυβέρνηση, πριν οι Δικαστές την εκδώσουν.

Ήταν μία υπεσχημένη απόφαση, για να βγει πριν τις 25 Γενάρη 2020, πριν τις 24 στ’ αλήθεια (σημ: που η Κυβέρνηση ήταν υποχρεωμένη να τον απελευθερώσει), ώστε να μην επιτραπεί στον άνθρωπο αυτό να ασκήσει τα δικαιώματά του.

Το πόσο ενοχλεί η αναφορά σε αυτά τα πραγματικά γεγονότα αποδεικνύει και πόσο μεγάλο είναι το πρόβλημα της έλλειψης Ανεξάρτητης Δικαστικής Λειτουργίας. Το πόσο ενοχλεί ότι αναφέρομαι σε γεγονότα αυστηρά, ένα προς ένα εκ των οποίων αποδεικνύεται από έγγραφα και δεν έχει αντικρουσθεί από την κυρία Σακελλαροπούλου…

Το πώς αποδείχθηκε ότι είχε η ίδια λόγο να προεδρεύσει στη συγκεκριμένη υπόθεση, αλλά και προέδρευσε και σε άλλες, ενώ γνώριζε ότι θα την προτείνει ο Πρωθυπουργός για Πρόεδρο της Δημοκρατίας, αποδεικνύει μία τρομακτική στρέβλωση, σύγχυση των εξουσιών και ποδηγέτηση της Δικαστικής Εξουσίας.

Θα ήθελα να πω, όπως είπα την προηγούμενη φορά, ότι η Διοικητική Δικαιοσύνη ασχολείται με αυτό που είναι το πιο ιερό απ’ όλα και είναι ο άνθρωπος. Φέτος το άκουσα λιγότερο, σχεδόν καθόλου, στην εισηγητική ομιλία. Συνήθως όμως, πάντοτε, είναι κάτι στο οποίο αναφέρεται η Ένωση. Ο άνθρωπος, ο πολίτης.

Ο άνθρωπος δεν σταματάει να είναι άνθρωπος επειδή απέναντί του έχει αδυσώπητους μηχανισμούς και εξουσίες. Δε σταματάει να έχει ανάγκη τη δικαστική εγγύηση και τη δικαστική προστασία, όταν απέναντί του έχει εξουσίες οι οποίες μεταξύ τους διαπλέκονται, συνομολογούν και συνωμοτούν. Τότε, περισσότερο απ’ όλα έχει την ανάγκη της δικαστικής εγγύησης και της δικαστικής προστασίας.

Εγώ δεν περίμενα, βέβαια, ποτέ ότι θα ζούσα μία τόσο ακραία παρέμβαση στη Δικαστική Εξουσία, ούτε ότι θα υπήρχαν τόσο πολλοί και τόσο πρόθυμοι Δικαστικοί Λειτουργοί να τη δεχθούν ή να κάνουν τα στραβά μάτια. Δεν έχω, όμως, καθόλου παραιτηθεί και από το να αποκαλυφθεί και από το να μην επαναληφθεί.

Και για να αναφερθώ και να κλείσω με το υπόδειγμα: εάν το υπόδειγμα που θα επικρατήσει και τα πάντα θα κατασιγάσει, είναι το υπόδειγμα της κυρίας Σακελλαροπούλου, τότε είμαστε σε μία πάρα πολύ δεινή και σκοτεινή περίοδο. Εγώ ελπίζω στα αντιπαραδείγματα, στα πραγματικά υποδείγματα και τιμώ τους δικαστές οι οποίοι δεν ονειρεύτηκαν να γίνουν εκλεκτοί κανενός, ούτε να ανταλλάξουν τη σκληρή δικαστική καρέκλα με πιο αναπαυτικούς θώκους.

Σας ευχαριστώ




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η Πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας Αικατερίνη Σακελλαροπούλου, που προτάθηκε χθες από τον Πρωθυπουργό για επόμενη Πρόεδρος της Δημοκρατίας, δήλωσε χθες ότι...στο πρόσωπό της τιμάται η Δικαιοσύνη και η σύγχρονη ελληνίδα. Ακόμη μίλησε γιια κράτος δικαίου και δικαιώματα.
Πρόκειται για προκλητική, οργουελική δήλωση." αναφέρει σε δήλωσή της η Πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας, Ζωή Κωνσταντοπούλου.

Η πλήρης δήλωση:

"Το όνομα της κας Σακελλαροπούλου θα γραφτεί στην ιστορία δίπλα στο όνομα του Θ.Πάγκαλου για την υπόθεση Οτσαλάν.

Η κα Σακελλαροπούλου συνέπραξε και συμπράττει, επιτέλεσε και επιτελεί την σκοπιμότητα να παραδοθεί επί πίνακι το κεφάλι του Αλεξάντερ Βίννικ στη Γαλλία και τις ΗΠΑ και στην αποστέρηση των βασικών δικαιωμάτων του Αλεξάντερ Βίννικ, που βρίσκεται στην 28η ημέρα απεργίας πείνας.

Εδώ και μιάμιση ώρα, με εντολή της Κυβέρνησης η οποία πρότεινε την κα Σακελλαροπούλου, εμποδίζονται η συμβολαιογράφος και ο διερμηνέας να έρθουν σε επαφή με τον Αλεξάντερ Βίννικ στο θάλαμο νοσηλείας και κράτησής του, για να υπογράψει πληρεξούσια και δηλώσεις για την άσκηση των δικαιωμάτων του ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας, ενώ η προθεσμία υποβολής τους λήγει στις 14.30.

Η Πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας Αικατερίνη Σακελλαροπούλου, που προτάθηκε χθες από τον Πρωθυπουργό για επόμενη Πρόεδρος της Δημοκρατίας, δήλωσε χθες ότι...στο πρόσωπό της τιμάται η Δικαιοσύνη και η σύγχρονη ελληνίδα. Ακόμη μίλησε για κράτος δικαίου και δικαιώματα.
Πρόκειται για προκλητική, οργουελική δήλωση."




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας Κυριάκος Μητσοτάκης ετοιμάζεται να συναντήσει σε λίγη ώρα τον Αμερικανό Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ. Στις αποσκευές του κομίζει ως «δώρο», μεταξύ άλλων, και την νωπή συμφωνία για τον αγωγό EastMed, που υπογράφηκε, άρον-άρον, πριν 5 μέρες στην Αθήνα και διαφημίσθηκε στους έλληνες πολίτες ως συμφωνία «ανάπτυξης, σταθερότητας, ασφάλειας», ενώ αποτελεί πράξη υποτελούς υλοποίησης των σχεδιασμών ΗΠΑ-Γερμανίας-Ισραήλ, σε βάρος των εθνικών μας συμφερόντων και των διεθνών μας υποχρεώσεων, ιδίως της υποχρέωσης σεβασμού της Ειρήνης και των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Ο Ντόναλντ Τραμπ, προ 4 ημερών διέταξε την εν ψυχρώ και βάσει σχεδίου δολοφονία του Ιρανού Στρατηγού Σουλεϊμανί και ανέλαβε δημόσια την ευθύνη για αυτό το έγκλημα, ενώ πριν 2 μέρες ανακοίνωσε δημόσια μέσω twitter ότι έχει προμελετήσει την διάπραξη δεκάδων επιπλέον διεθνών εγκλημάτων στο Ιράν, συμπεριλαμβανομένης της καταστροφής της πολιτιστικής κληρονομιάς της χώρας.

Ο πρωτόγονος τρόπος με τον οποίο ο Τράμπ επαίρεται δημόσια για τετελεσμένα και σχεδιαζόμενα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, εγκλήματα πολέμου και πράξεις γενοκτονίας, επιβάλλει την σθεναρή αντίδραση και αποδοκιμασία από κάθε άνθρωπο που πιστεύει στις αρχές του πολιτισμού, του ανθρωπισμού και της Δικαιοσύνης και κάθε κράτος που δεσμεύεται από τις αρχές του κράτους δικαίου. Από κάθε άνθρωπο και κάθε κράτος που κατανοεί τι σημαίνει η δέσμευση «Ποτέ Ξανά», που ανέλαβε η Ανθρωπότητα, μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η Πλεύση Ελευθερίας θεωρεί ότι, μετά τις συγκεκριμένες πράξεις και δηλώσεις Τραμπ, ο κ.Μητσοτάκης θα έπρεπε να έχει ακυρώσει την πολυδιαφημισμένη συνάντηση και όχι να προσέρχεται σε αυτήν ως επαίτης και ικέτης, ζητώντας την εύνοια και κομίζοντας «δώρα», που για τη χώρα μας θα αποδειχθούν εξαιρετικά επιζήμια.

Η Ελλάδα είναι χώρα-μέλος του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου και έχει δεσμευθεί για την πάταξη των διεθνών εγκλημάτων. Η Ελληνική Κυβέρνηση δεν νοείται να επιβραβεύει την διάπραξη και την ευθεία απειλή διάπραξης των πιο αποτροπιαστικών εγκλημάτων που γνώρισε η ανθρωπότητα ούτε να παραμένει ανεπηρέαστη από τόσο σοβαρές πράξεις και δηλώσεις, παριστάνοντας ότι δεν τις πληροφορήθηκε.

Η εγκατάλειψη των αρχών της Διεθνούς Δικαιοσύνης, του Διεθνούς Δικαίου και των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και η άσκηση εξωτερικής πολιτικής κατ’ εντολή μόνο δεινά μπορεί να φέρει στη χώρα μας.

Η λογική του «υπογράφουμε τα πάντα, συναινούμε σε όλα και παραιτούμαστε από δικαιώματα, ζητιανεύοντας ελεημοσύνη» εκθέτει τη χώρα μας σε πραγματικούς κινδύνους.

Ο αγωγός East Med εμπλέκει την Ελλάδα και την Κύπρο στα επικίνδυνα σχέδια των ΗΠΑ του Τραμπ στη Μέση Ανατολή. Ερήμην του πολύπαθου λαού της παράνομα κατεχόμενης Παλαιστίνης, η Συμφωνία ανοίγει τις ευρωπαϊκές αγορές στο αέριο του Ισραήλ, κάτι που η πολεμοχαρής και υπόλογη διεθνώς Κυβέρνηση του υπόδικου Νετανιάχου αδυνατούσε ως τώρα να πετύχει. Από τα δισεκατομμύρια που θα εισπράξει το Κράτος του Ισραήλ, θα χρηματοδοτηθούν νέοι εξοπλισμοί, για να διαπραχθούν νέα διεθνή εγκλήματα σε βάρος του Παλαιστινιακού λαού.


Η υπογραφή αυτής της συμφωνίας αποτελεί εξέλιξη εμπλοκής, με αδιευκρίνιστες πτυχές, οικονομικές, γεωπολιτικές και διεθνοπολιτικές, που συνδέεται με την αστάθεια και την ανασφάλεια στην περιοχή και περιπλέκει αντί να λύνει τα μεγάλα περιφερειακά προβλήματα της Ανατολικής Μεσογείου – το Κυπριακό, τα θέματα του Αιγαίου, το Συριακό, το Παλαιστινιακό, το Κουρδικό, τον Εμφύλιο στην Λιβύη. Όλα αυτά, σε μια ιστορική στιγμή που, με τον πιο επιδεικτικό και ωμό τρόπο, αμφισβητούνται οι βασικές καταστατικές αρχές του ΟΗΕ για τη διεθνή ειρηνική συνύπαρξη των κρατών, εκείνες δηλαδή οι αρχές στις οποίες η Ελλάδα (όπως και η Κύπρος) προσβλέπει και στις οποίες θα έπρεπε να βασίζεται και για την απόκρουση των απειλητικών δηλώσεων και παράνομων ενεργειών του Ερντογάν στο Αιγαίο και στην Κυπριακή ΑΟΖ.

Σε αυτό το πλαίσιο, η πραγματοποίηση της επικείμενης συνάντησης, με το πρόσχημα ότι δήθεν «θα μας εξασφαλίσει προστασία από την Τουρκία» αποτελεί δείγμα πλήρους έλλειψης εθνικής στρατηγικής, και υποκατάστασης της εξωτερικής πολιτικής από κοντόφθαλμους επικοινωνιακούς τακτικισμούς.
Αποτελεί ακόμη, δυστυχώς, άλλον έναν εμπαιγμό προς τον Ελληνικό λαό κι άλλη μια απόπειρα εξαπάτησής του.

Αθήνα, 7/1/2020
Πλεύση Ελευθερίας






Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Aιχμές για το αδιάβλητο της εκλογικής διαδικασίας στη χώρα μας αφήνει η επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας, Ζωή Κωνσταντοπούλου, μιλώντας στο One Talk Weekend. Ταυτόχρονα, σχολιάζει την Επιτροπή για τα 200 χρόνια από την Επανάσταση του 1821 και το τι θεωρεί ότι θα έπρεπε να σηματοδοτεί η επέτειος Παράλληλα, αναφέρεται στο δημόσιο χρέος, τον Αλέξη Τσίπρα και τη ΝΔ.

Για την Πλεύση Ελευθερίας, λέει ότι βρίσκεται σε διαδικασία ανασυγκρότησης, προκειμένου «να δικτυωθεί σε όλη την επικράτεια».

«Παραμένουμε στην πρώτη γραμμή για την αποτροπή των πλειστηριασμών, έως ότου τελειώσει αυτός ο εφιάλτης. Ταυτόχρονα, ξεκινήσαμε μετά τις εκλογές, μια διαδικασία επανακαταμέτρησης των ψήφων που έλαβε η Πλεύση Ελευθερίας, η οποία μέχρι στιγμής μας έχει δώσει πολύ σοβαρά ευρήματα, πράγματα που υποψιαζόμασταν και αλλά που δεν φανταζόμασταν. Το σύστημα διαλογής των ψήφων δεν είναι ακριβές και θωρακισμένο. Και ο ρόλος της εταιρείας, της Singular Logic, που έχει το μονοπώλιο να εμπλέκεται σε αυτή τη διαδικασία, είναι πάρα πολύ σκοτεινός» τονίζει.

«Το πόσο μεγάλη είναι η διαφορά των ψήφων και πόσο εκτείνεται θα το πούμε όταν πρέπει. Το θέμα είναι ότι η διαδικασία δεν αφορά το κόμμα μας, αλλά την αξιοπιστία της εκλογικής διαδικασίας στο σύνολό της» προσθέτει.

Για τους εορτασμούς στα 200 χρόνια από την Ελληνική επανάσταση και το μήνυμα που πρέπει να περιλαμβάνουν είναι ξεκάθαρη.

«Βιώνουμε μια συνθήκη υποτέλειας και υποδούλωσης της χώρας. Η επανάσταση του 1821 είναι ένα κορυφαίο γεγονός πραγματικής ανατροπής ενός ζυγού που διήρκησε αιώνες. Σήμερα περισσότερο έχουμε ανάγκη από ποτέ να τιμήσουμε το γεγονός με πράξεις.Το να εορτάζουμε την ιστορική αναφορά, αποδεχόμενοι την υποτέλεια, είναι αντιφατικό. Γι’ αυτό, πιστεύω, ότι η επιτροπή για τα 200 χρόνια, έπρεπε να είναι μια επιτροπή που θα φωτίσει το δρόμο της νέας επανάστασης, της νέας διαδικασίας αποτίναξης των μνημονίων, των δανειστών και του παράνομου χρέους και χειραφέτησης της χώρας και της κοινωνίας. Όχι μιας επιτροπής μνημόσυνου» σημειώνει.

«Η Βουλή δυνάμει του τρίτου μνημονίου, το οποίο έφερε ο Τσίπρας και το ψήφισαν όλοι μαζί, δεν μπορεί να νομοθετήσει εάν δεν το εγκρίνουν οι δανειστές» συμπληρώνει σχετικά.

Για το δημόσιο χρέος, υπογραμμίζει ότι «το να αποδέχεσαι ένα χρέος ενώ έχεις τα επιχειρήματα και τα στοιχεία να το αμφισβητήσεις είναι λάθος. Το να το κάνεις στο όνομα της χώρα, είναι πολλαπλό λάθος. Όταν διαχειρίζεσαι τη χώρα και τα οικονομικά της, οφείλεις να το κάνεις με μεγαλύτερη επιμέλεια από ότι εάν ήταν δικά σου χρήματα. Αυτοί που διαχειρίζονται τα δημόσια οικονομικά σαν να είναι κάτι που τρέχει από τη βρύση, και χαρίζουν εκεί που δεν οφείλουν και να μην αναζητούν εκεί που οφείλουν, είναι πρόσωπα και κόμματα που δεν υπηρετούν το συμφέρον όλων μας».

Αναφορικά με τα οικονομικά του κόμματός της, εξηγεί πως «κάθε έξι μήνες τα δημοσιεύουμε στον ιστότοπό μας. Μέχρι τώρα δεν έχουμε πάρει καμία επιχορήγηση. Το καλοκαίρι του 2019, μας δόθηκαν περίπου 8.000 ευρώ, για το ποσοστό μας στις ευρωεκλογές (σ.σ.1,61%). Δεν μπήκαμε στο χέρι ή στην τσέπη κανενός προεκλογικά. Αυτό είχε συνέπειες γιατί περιορίστηκαν κάπως οι δυνατότητές μας, αλλά πορευτήκαμε καθαρά».

Περιγράφοντας τη θητεία της ως Προέδρου της Βουλής, θυμάται πως «ζήτησα από τους τρεις πρώην πρωθυπουργούς που δεν είχαν κοινοβουλευτική ιδιότητα, τους κ.κ Σημίτη, Μητσοτάκη και Παπανδρέου, να φύγουν από τα γραφεία τους. Μόνο ο τελευταίος δέχθηκε».

«Χρειαζόμαστε ζωντανή Βουλή και διαβασμένους βουλευτές, που να προάγουν τη δημοκρατία και την ευημερία. Με τις συνθήκες που βιώνουμε αυτό δεν υλοποιείται» προσθέτει.

Για την κυβέρνηση λέει ότι «ο Μητσοτάκης παρέλαβε στρωμένο δρόμο. Ήταν τέτοια καταστροφή, τέτοιο χάος, τέτοια αποδιοργάνωση που δημιούργησε η κυβέρνηση Τσίπρα, που το πιο εύκολο ήταν κάποιες αυτονόητες πρώτες κινήσεις, και πολιτικές και επικοινωνιακές, που έδωσαν αίσθηση ότι υπάρχει διακυβέρνηση και οργάνωση. Όμως η διακυβέρνηση της χώρας είναι πολύ περισσότερα από αυτά».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Αναδημοσιεύουμε τη συνέντευξη, 
εφ' όλης της ύλης, της Προέδρου της ΠΛΕΥΣΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ,  Ζωής Κωνσταντοπούλου,  στη Νέα Σελίδα και στη Γεωργία Σαδανά:

Ερώτηση: Η Κυβέρνηση έχει δώσει ένα σαφές πλέον δείγμα προθέσεων και πρωτοβουλιών. Πώς αποτιμάτε την ως τώρα πορεία της;

Απάντηση: Η αλήθεια είναι ότι η Κυβέρνηση Μητσοτάκη βρήκε στρωμένο το δρόμο από την Κυβέρνηση Τσίπρα. Η διάλυση της χώρας και η αποσάθρωση των πάντων ήταν τέτοια, ώστε το πιο εύκολο για τους επόμενους ήταν να κάνουν κάποιες απλές κινήσεις για να δώσουν την αίσθηση του «νοικοκυρέματος» και της «κανονικότητας». Υπήρξαν και θετικές πρωτοβουλίες, όπως η ψήφος των Ελλήνων του Εξωτερικού. Συνολικά, όμως, η ασκούμενη σήμερα κυβερνητική πολιτική, όσο κι αν έχει την ανοχή ή την αποδοχή των πολιτών, δεν είναι πολιτική δημοκρατικής ανάπτυξης και χειραφέτησης. Είναι πολιτική που μας κρατάει σε συνθήκη υποτέλειας, διατηρεί την Ελλάδα σε καθεστώς αποικίας και δεν δίνει πραγματική προοπτική στους έλληνες: αποδοχή και, μάλιστα, προπληρωμή του παράνομου χρέους, πλήρης συμμόρφωση στις εντολές των δανειστών, στρέβλωση της διεθνούς εκπροσώπησης της χώρας, με τον διορισμό ενός εκπροσώπου της Τρόικας, του Μαργαρίτη Σχοινά, ως Έλληνα Επιτρόπου στην Κομισιόν, συνέχιση του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας, υιοθέτηση κι εφαρμογή της προδοτικής Συμφωνίας των Πρεσπών, εφαρμογή της Συμφωνίας Ε.Ε.-Τουρκίας, για το μεταναστευτικό-προσφυγικό. Και, βέβαια, καταστολή κι επίθεση σε κεκτημένα δικαιώματα κι ελευθερίες, από τα χειρότερα δείγματα της Κυβέρνησης Μητσοτάκη. Η επιλογή να ανατεθεί η «Προστασία του Πολίτη» στον κ. Χρυσοχοΐδη, τον άνθρωπο που ομολόγησε ότι υπέγραψε και ψήφισε το 1ο Μνημόνιο χωρίς να το διαβάσει κι έχει διαγράψει μελανή διαδρομή στο ίδιο Υπουργείο, αποκαλύπτει μια αντιδραστική και καθόλου φιλελεύθερη αντίληψη για τον ρόλο της αστυνομίας απέναντι στην κοινωνία. Μια αντίληψη, που μετρά ήδη θύματα.

Ερ: Με αφορμή τη φετινή επέτειο του Πολυτεχνείου, εκτιμάτε ότι η κυβερνητική επιχείρηση για την εμπέδωση της ασφάλειας στα ακαδημαϊκά ιδρύματα είναι στη σωστή κατεύθυνση;

Απ: Εγώ πιστεύω ότι η ασφάλεια των πολιτών βρίσκεται στην περιφρούρηση της ελευθερίας και των δικαιωμάτων τους, όχι στην καταστολή και στην αστυνομοκρατία.
Αντίστοιχα, η ασφάλεια των φοιτητών, των καθηγητών και των εργαζομένων στα Πανεπιστήμια βρίσκεται στην εγγύηση της ελεύθερης γνώμης, σκέψης, έκφρασης, έρευνας, δημιουργίας, πρόσβασης. Πιστεύω σε Πανεπιστήμια ανοιχτά, δημοκρατικά, ζωντανά, που προάγουν όχι μόνον τη γνώση, αλλά την κριτική σκέψη, την αμφισβήτηση, με τους φοιτητές στο επίκεντρο και στην πρωτοπορία. Τα «κλειστά για λόγους Ασφάλειας Πανεπιστήμια» δεν προσφέρουν ούτε ασφάλεια ούτε παιδεία. Δεν σφυρηλατούν ούτε συνείδηση ούτε φρόνημα, αυτές δηλαδή τις ποιότητες που ενέπνευσαν την ιστορική Εξέγερση των φοιτητών στο Πολυτεχνείο.

Ερ: Πολύ πρόσφατα, σε εκδήλωση του γερμανικού κοινοβουλίου, εκπρόσωποι της γερμανικής Αριστεράς, του Die Linke αποκάλυψαν κωλυσιεργία από πλευράς της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ως προς τη διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων. Τι ακριβώς συνέβη;

Απ: Οι βουλευτές της Die Linke είπαν ρητά ότι ο ΣΥΡΙΖΑ τους κορόιδεψε. Αποκάλυψαν δηλαδή ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κορόιδεψε όχι μόνον τον Ελληνικό λαό αλλά και τους συμμάχους μας στη διεκδίκηση των γερμανικών οφειλών. Οι εκπρόσωποι του κόμματος της Αριστεράς, εδώ και 15 χρόνια έχουν κάνει επανειλημμένες ενέργειες στο Γερμανικό Κοινοβούλιο, πιέζοντας την Γερμανική Κυβέρνηση να καταβάλει αποζημιώσεις στην Ελλάδα για τις θηριωδίες των Ναζί. Οι ίδιοι κατήγγειλαν ότι η Ελληνική Κυβέρνηση Τσίπρα επί 4,5 σχεδόν χρόνια τους διαβεβαίωνε ότι από μέρα σε μέρα, θα καταθέσει τη ρηματική διακοίνωση διεκδίκησης. Τελικά, την κατέθεσε 20 μέρες πριν τις εκλογές, τον Ιούνιο του 2019. Ο καθένας μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του. Η Πλεύση Ελευθερίας είχε καταγγείλει την εσκεμμένη κωλυσιεργία του ΣΥΡΙΖΑ. Μάλιστα, για το θέμα της μη διεκδίκησης κάναμε σειρά νομικών ενεργειών, μηνυτήρια αναφορά, εξώδικα σε Παυλόπουλο, Τσίπρα, Βούτση, δημόσιες εκδηλώσεις και συνεντεύξεις τύπου, σε Ελλάδα και Εξωτερικό. Γιατί, δυστυχώς, στο θέμα της Διεκδίκησης των Γερμανικών Οφειλών, η άρνηση της Γερμανικής Κυβέρνησης βασίζεται στην ηθελημένη απραξία των ελληνικών κυβερνήσεων. Όσα είπαν οι φίλοι μας της Γερμανικής Αριστεράς, επιβεβαιώνουν μια ακόμη προδοσία σε βάρος του ελληνικού λαού και σε βάρος της μνήμης των πεσόντων και των θυμάτων.

Ερ: Θεωρείτε ότι είναι συμβατή με την κυβερνητική του θητεία η επιστροφή του ΣΥΡΙΖΑ σε έναν «αντιεξουσιαστικό» χαρακτήρα; Πού αποδίδετε την αλλαγή ιδεολογικής γραμμής πλεύσης;

Απ: Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ούτε αριστερό ούτε ριζοσπαστικό κόμμα, ό,τι κι αν λέει. Δεν έχει καμία σχέση με τις κινηματικές δυνάμεις αμφισβήτησης και διεκδίκησης δικαιωμάτων και δημοκρατίας. Υπέγραψε και ψήφισε Μνημόνια με μεγαλύτερη θέρμη και ομοφωνία από οποιονδήποτε προηγούμενο, ξεπούλησε τη δημόσια περιουσία με μνημειώδη ταχύτητα, παραδόθηκε στη διαφθορά και στη διαπλοκή, επιτέθηκε στα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, εγκαθίδρυσε ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας. Όλα αυτά τα προώθησε χρησιμοποιώντας ακραία καταστολή, χημικά, βία εναντίον διαδηλωτών και ποινικοποίηση των κινηματικών δράσεων. Αυτό δεν αλλάζει με επικοινωνιακά τεχνάσματα. Η εικόνα Τσίπρα, Παππά, και λοιπών πρώην κυβερνώντων που παρέδωσαν γη και ύδωρ στον Τραμπ, και την περασμένη Κυριακή πιάστηκαν αγκαζέ να φωτογραφηθούν στην πορεία του Πολυτεχνείου είναι μια θλιβερή φωτογραφία.

Ερ: Σας ενδιαφέρουν προγραμματικές συγκλίσεις με κόμματα της ευρύτερης Αριστεράς; Πιστεύετε ότι θα προκύψουν ευρύτερες συναινέσεις από τη Συνταγματική Αναθεώρηση ή την εκλογή νέου Προέδρου της Δημοκρατίας;

Απ: Η Πλεύση Ελευθερίας δεν είναι παραδοσιακό κόμμα και, έτσι, δεν επιδίδεται σε παραδοσιακές πρακτικές των κομμάτων της γραφειοκρατίας και των μηχανισμών. Πιστεύουμε στις πραγματικές συμμαχίες με αληθινούς ανθρώπους κι ενεργά κινήματα και αυτές προωθούμε. Στο πεδίο της δημοκρατίας, των ελευθεριών, της δικαιοσύνης, του πολιτισμού, της παιδείας, της δημιουργίας, της ισότητας, του περιβάλλοντος. Μας ενδιαφέρει πώς θα βγει τη χώρα από την υποδούλωση, πώς θα ευημερήσει η κοινωνία, όχι πώς θα συντηρήσουμε την ύπαρξή μας. Πορευόμαστε μέσα στην κοινωνία, ακούγοντας πρώτα απ’ όλα τους πολίτες που δεν βολεύονται ούτε εκπροσωπούνται από τη σημερινή κατάσταση στη Βουλή. Το τι θα κάνουν τα σημερινά κοινοβουλευτικά κόμματα θεωρώ ότι φάνηκε ήδη από την εκλογή Προέδρου της Βουλής: θα τα βρουν σε κάποια θέματα και θα μοιράσουν εξουσία και πεδία επιρροής. Αυτό δεν έχει όμως καμία σχέση ούτε με το συμφέρον του τόπου ούτε με ένα καλύτερο μέλλον για τον ελληνικό λαό.

Ερ: Η διαχείριση της μεταναστευτικής –προσφυγικής κρίσης βρίσκεται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος των πολιτών. Πώς πρέπει να αντιμετωπιστεί κατά τη γνώμη σας;

Απ: Το μεταναστευτικό και προσφυγικό είναι τεράστιο ζήτημα, το υπ’ αριθμόν ένα στην ατζέντα του ΟΗΕ, εδώ και δεκαετίες,. Δεν λύνεται ούτε με συνθήματα ούτε με κηρύγματα ούτε, βέβαια, με την εγκληματική πολιτική που εφαρμόζεται από το 2016, με τη Συμφωνία Ε.Ε.-Τουρκίας και μετατρέπει τη χώρα μας σε ένα απέραντο στρατόπεδο συγκέντρωσης και εξαναγκαστικής κράτησης χιλιάδων ανθρώπων, προσφύγων και μεταναστών, που δεν θέλουν να παραμείνουν στην Ελλάδα, αλλά μόνον να διέλθουν. Η δική μας θέση είναι σαφής: η Ελλάδα δεν μπορεί να γίνει ο συνοριοφύλακας της Ευρωπαϊκής Ένωσης ούτε ο δεσμοφύλακας ανθρώπινων υπάρξεων. Η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να αναλάβει τις ευθύνες της, όπως αυτές απορρέουν από το διεθνές δίκαιο και το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο. Να υποδεχθεί στο έδαφός της τα θύματα πολέμου και διωγμών, τους πρόσφυγες, και να τους παράσχει άσυλο, στα κράτη μέλη όπου επιθυμούν να μεταβούν και όχι στο κράτος πρώτης εισόδου, όπως συμβαίνει σήμερα. Να χαράξει μεταναστευτική πολιτική, με γνώμονα την πραγματική ενσωμάτωση των μεταναστών στις κοινωνίες και όχι την περιθωριοποίηση και ασυλοποίησή τους. Η Ελληνική Κυβέρνηση οφείλει να θέσει ανυποχώρητα το θέμα αυτό στους διεθνείς οργανισμούς όπου συμμετέχουμε. Όχι να εισπράττει και να διασπαθίζει κονδύλια για να κρατά και να εγκαθιστά, χωρίς τη βούλησή τους, στην επικράτειά της τους ανθρώπους που εισέρχονται.

Ερ: Πώς σχολιάζετε τις εξελίξεις στην υπόθεση Novartis; Πιστεύετε ότι η έκβασή της θα προκαλέσει πολιτικές ανατροπές και αν ναι, γιατί;

Απ: Στην υπόθεση Novartis η Κυβέρνηση επιχειρεί την υποβάθμιση των ποινικών ευθυνών Τσίπρα και άλλων πρώην κυβερνητικών προσώπων, για κατάχρηση εξουσίας και παρεμβάσεις στη Δικαιοσύνη, παρουσιάζοντας τον Παπαγγελόπουλο ως μοναδικό υπόλογο. Ο ΣΥΡΙΖΑ απ΄ την πλευρά του, τοποθετώντας πρόσωπα εμπλεκόμενα στην υπόθεση ως μέλη της προανακριτικής επιτροπής έδωσε επίσης το στίγμα του. Όταν ένα βρώμικο σύστημα συγκρούεται με ένα άλλο βρώμικο σύστημα, η πιο πιθανή έκβαση είναι ότι στο τέλος θα τα βρουν. Κι αυτό θα είναι σε βάρος της δικαιοσύνης, της αλήθειας, της διαφάνειας και του πραγματικού συμφέροντος του ελληνικού λαού. Δυστυχώς, το κουκούλωμα σκανδάλων αποτελεί διαχρονική πληγή στη χώρα μας. Η πρόσφατη απαλλαγή Τσουκάτου για τη Siemens και οι ευνοϊκές συνέπειες που είχαν για τους κατηγορουμένους οι νομοθετικές πρωτοβουλίες ΣΥΡΙΖΑ δίνουν μια πρόγευση του τι μέλλει γενέσθαι και στη Novartis. Τόσο για το καθεαυτό σκάνδαλο όσο και για το σκάνδαλο των κυβερνητικών παρεμβάσεων στη Δικαιοσύνη.

Ερ: Είδαμε πρόσφατα τη Γαλλία να θέτει βέτο στη διεύρυνση των Δυτικών Βαλκανίων. Θεωρείτε ότι αυτή η εξέλιξη επιδεινώνει την εφαρμογή της «Συμφωνίας των Πρεσπών»;

Απ: Η δική μας θέση είναι ότι η Συμφωνία των Πρεσπών μπορεί και πρέπει να ακυρωθεί. Μπορεί και πρέπει να τεθεί σε δημοψήφισμα. Μπορεί και πρέπει να εξαφανισθεί από το διεθνές στερέωμα. Το πρόβλημα είναι ότι το βέτο, εν προκειμένω, το έβαλε ο Μακρόν και όχι ο Μητσοτάκης. Το πρόβλημα είναι ότι ο κ. Μητσοτάκης δηλώνει σε όλους τους τόνους και προς όλες τις κατευθύνσεις ότι θα εφαρμόσει αυτή τη Συμφωνία, που προεκλογικά κατήγγελλε και κατακεραύνωνε, εξασφαλίζοντας την ψήφο πολιτών που αντιτίθενται σε αυτή- και είναι η πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Ουδείς, όμως, έχει δικαίωμα να εφαρμόζει και να προωθεί αυτή τη Συμφωνία, που παραβιάζει το Σύνταγμα και την εθνική και δημοκρατική μας κυριαρχία.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Αξιοπρεπή χαρακτηρίζει το ΕΠΑΜ την απάντηση της Ζωής Κωνσταντοπούλου στον Πρόεδρο της Βουλής. Όπως αναφέρεται:

Δεν μπορούμε παρά να συγχαρούμε την Ζωή Κωνσταντοπούλου, επικεφαλής του κομματικού σχηματισμού Πλεύση Ελευθερίας, για την επιστολή που έστειλε στον νυν Πρόεδρο της Βουλής, αναφερόμενη στις προγραμματιζόμενες φιέστες του καθεστώτος για την επικείμενη 200ή επέτειο από την Ελληνική Επανάσταση του 1821.

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου καλέστηκε να παρευρεθεί στην «έναρξη των εργασιών της Επιτροπής ΕΛΛΑΔΑ 2021» με την ιδιότητά της ως πρ. Πρόεδρου της Βουλής. Στην απάντησή της, αναφέρει ανάμεσα σε άλλες ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες επισημάνσεις, ότι εφόσον η χώρα μας βρίσκεται υπόδουλη ξένων δυνάμεων που σφετερίζονται τις εξουσίες που ανήκουν στον λαό μας και οικειοποιούνται την περιουσία του και το μέλλον του, οι γιορτές για την επέτειο της παλιγγενεσίας θα έχουν νόημα μόνο αν αποτελέσουν εφαλτήριο ενός σχεδίου απελευθέρωσης της χώρας από τα δεσμά των δανειστών και του παράνομου χρέους, παράλληλα με την κατάκτηση της δημοκρατίας και της εθνικής μας κυριαρχίας και ανεξαρτησίας.

Αναδημοσιεύουμε στη συνέχεια ολόκληρη την Επιστολή:


Προς τον Πρόεδρο της Βουλής κ. Κωνσταντίνο Τασούλα 
Κύριε Πρόεδρε, 
Σας ευχαριστώ για την πρόσκληση που μου αποστείλατε να παρευρεθώ στην εκδήλωση για την «έναρξη των εργασιών της «Επιτροπής ΕΛΛΑΔΑ 2021» και της συνεργασίας της με το Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία, εν όψει της προετοιμασίας της χώρας για την Επέτειο συμπληρώσεως 200 ετών από την Παλιγγενεσία».
Με βάση αυτήν την πρόσκληση, επιθυμώ να σας εκθέσω τις ακόλουθες σκέψεις και προβληματισμούς μου, εν αναμονή της απάντησής σας: 
1. Η Επέτειος της έναρξης της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 αποτελεί εξαιρετικά σημαντικό γεγονός, συνδεδεμένο άρρηκτα με τον ιστορικό και ηρωικό αγώνα του λαού μας για Ελευθερία και Ανεξαρτησία. Δυστυχώς, σήμερα, η Ελευθερία κι η Ανεξαρτησία που κατακτήθηκαν με αίμα και αυτοθυσία, έχουν αφαιρεθεί βίαια, μέσω της επιβολής στη χώρα των Μνημονίων, που αποτελούν εργαλεία αποικιοποίησης της Ελλάδας και εξανδραποδισμού των Ελλήνων. Μέσω των Μνημονίων επιβλήθηκε και εγκαταστάθηκε στη χώρα μας Επιτροπεία και εξωτερικός έλεγχος σε όλους τους τομείς της εσωτερικής πολιτικής, αλλά και στην ίδια την κοινοβουλευτική λειτουργία, που τελεί υπό την κηδεμονία των δανειστών. Κατά τους όρους και τις επιταγές του 3ου Μνημονίου: «Κανένας νόμος δεν θα ψηφιστεί στην Ελληνική Βουλή, αν δεν έχει προηγουμένως εγκριθεί από τους δανειστές», επιταγή που εξακολουθεί μέχρι σήμερα να εφαρμόζεται, δυστυχώς. Ταυτόχρονα, με εντολές και οδηγίες των δανειστών, ρευστοποιείται και σήμερα η δημόσια περιουσία και αφαιρείται η πρώτη κατοικία των πολιτών. Αυτά, σε πείσμα των διακηρύξεων της προηγούμενης Κυβέρνησης ότι «τα Μνημόνια τελείωσαν». 
Με αυτό το δεδομένο, είναι σαφές ότι η χώρα μας βρίσκεται και σήμερα υπόδουλη ξένων δυνάμεων, που σφετερίζονται τις εξουσίες που ανήκουν, κατά το Σύνταγμα, στον λαό μας και οικειοποιούνται την περιουσία του και το μέλλον του. Κατά την άποψή μου, σε αυτή την ιστορική και πολιτική συνθήκη, μια Επιτροπή για την Επέτειο των 200 ετών από την Επανάσταση του 1821 θα είχε νόημα μόνο εάν αναλάμβανε την επιβεβλημένη σκληρή εργασία για την επεξεργασία ενός σχεδίου Νέας Απελευθέρωσης της Χώρας μας από τα δεσμά των Μνημονίων και του παράνομου Χρέους, και κατάκτησης της δημοκρατικής και εθνικής μας κυριαρχίας και ανεξαρτησίας, σε σύνδεση με το διαχρονικό, αγωνιστικό αίτημα του λαού μας για ιστορική αυτογνωσία και δημοκρατικό αυτοπροσδιορισμό. 
Η προσωπική και πολιτική μου θέση είναι ότι τιμούμε τους ήρωες της Επανάστασης και το ιστορικό αυτό γεγονός όταν, με το παράδειγμά μας και τις πράξεις μας, δικαιώνουμε εκείνους που έδωσαν τη ζωή τους για την Ελευθερία. Αν το υπέρτατο αυτό αγαθό εγκαταλείπεται, καθίστανται άνευ ουσίας οι πανηγυρικές εκδηλώσεις και οι Επιτροπές.
Η ανάγκη, αλλά και το πατριωτικό και δημοκρατικό καθήκον, απελευθέρωσης της Ελλάδας από τον Ζυγό των Δανειστών είναι, όπως γνωρίζετε, η θέση που δημόσια και σταθερά εκφράζω σε όλη την πολιτική μου διαδρομή, από κάθε αξίωμα ή ιδιότητα, και που υπηρετεί το πολιτικό κίνημα του οποίου είμαι Επικεφαλής, η Πλεύση Ελευθερίας. Είναι ταυτόχρονα μια θέση που έχουν εκφράσει με πολλούς τρόπους πάμπολλοι πολίτες, πνευματικοί άνθρωποι, καλλιτέχνες, δημοσιογράφοι, πολιτικά και δημόσια πρόσωπα.
Από την θέση αυτή πηγάζει επιτακτικά το ερώτημα:«Θα εορτάσουμε τα 200 χρόνια από την Επανάσταση του 1821, χωρίς να αμφισβητήσουμε το σημερινό καθεστώς ανελευθερίας και νέας υποδούλωσης του λαού μας;» 
2. Ο σκοπός του Ιδρύματος της Βουλής των Ελλήνων για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία είναι ακριβώς, όπως δηλώνει και η ονομασία του, η ενίσχυση του Κοινοβουλευτισμού και της Δημοκρατίας. Δυστυχώς, ο πολύ σημαντικός προϋπολογισμός του Ιδρύματος διασπαθίζεται διαχρονικά σε δημόσιες σχέσεις και οικονομική ενίσχυση «ημετέρων», ενώ θα μπορούσε και θα έπρεπε να αποτελεί το θεμέλιο πολύ σημαντικών και πολύτιμων εργασιών για τη Δημοκρατία και τον Κοινοβουλευτισμό, των οποίων να επωφελούνται οι πολίτες και ο ελληνικός λαός. Όπως γνωρίζετε, με την ιδιότητα της πρώην Προέδρου της Βουλής, είμαι Αντιπρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος. Ωστόσο, μετά το 2015 ουδέποτε προσκλήθηκα σε οποιαδήποτε συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος. Κατά συνέπεια, μου είναι απολύτως άγνωστη η διαδικασία με την οποία αποφασίσθηκε η «συνεργασία του Ιδρύματος της Βουλής με την Επιτροπή ΕΛΛΑΔΑ 2021», στην οποία αναφέρεστε στην πρόσκλησή σας, όπως μου είναι απολύτως άγνωστο γενικά πώς διοικείται το Ίδρυμα κατά τα τελευταία 4 χρόνια. 
Κατά την παρουσία μου σε 2 Συνεδριάσεις του Δ.Σ. του Ιδρύματος, αμέσως μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015, που ήταν και οι μοναδικές στις οποίες προσκλήθηκα από τον προκάτοχό σας, είχα επισήμως υποβάλει προτάσεις για το αντικείμενο των εργασιών του Ιδρύματος και, ειδικότερα, για την έρευνα για το Δημόσιο Χρέος, τις Γερμανικές Οφειλές, και σειρά θεμάτων που αφορούν τη Δημοκρατία, τη Διαφάνεια, τις Ελευθερίες των πολιτών, την Παιδεία και τον Πολιτισμό. Καμμία από αυτές τις προτάσεις δεν εξετάσθηκε ούτε απαντήθηκε. Επίσης, είχα αντιταχθεί σθεναρά στη διασπάθιση των χρημάτων του Ιδρύματος σε εξεζητημένους σκοπούς (όπως αγορά χρυσής λίρας για την πίτα των υπαλλήλων) και σε δημόσιες σχέσεις και είχα καταψηφίσει τις σχετικές αποφάσεις. Αντιλαμβάνομαι, φυσικά, τους λόγους για τους οποίους ο προκάτοχός σας Ν. Βούτσης δεν ήθελε την παρουσία μου και εντεύθεν συνάγω ότι προφανώς δεν πραγματοποίησε άλλη συνεδρίαση του Δ.Σ. του Ιδρύματος. Άλλωστε, ήταν γνωστός και διαβόητος ο εξωθεσμικός και παραθεσμικός τρόπος με τον οποίο διαχειρίσθηκε την θέση του Προέδρου της Βουλής.
Με δεδομένη την πρόσφατη έναρξη της δικής σας θητείας, παρακαλώ να έχω από εσάς μία επίσημη ενημέρωση για την σημερινή κατάσταση του Ιδρύματος της Βουλής.
Επίσης, σας ζητώ τη νόμιμη σύγκληση του Διοικητικού του Συμβουλίου του Ιδρύματος, ώστε να συζητηθεί εκεί, όπως θεσμικά επιβάλλεται, το περιεχόμενο ουσιαστικών πρωτοβουλιών για την προαγωγή του Κοινοβουλευτισμού και της Δημοκρατίας, καθώς και το ζήτημα της συνεργασίας του Ιδρύματος με την υπό σύσταση Επιτροπή «ΕΛΛΑΔΑ 2021».
Αθήνα, 7/11/2019
Με τιμή,
Ζωή Ν. ΚωνσταντοπούλουΠρ. Πρόεδρος της ΒουλήςΕπικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Με επιστολή της στον Πρόεδρο της Βουλής, η Ζωή Κωνσταντοπούλου τοποθετείται για την επικείμενη 200η επέτειο της Ελληνικής Επανάστασης, την ανάγκη μιας νέας απελευθέρωσης της Ελλάδας από τον ζυγό των δανειστών, την Επιτροπή «Ελλάδα 2021» και για την αποστολή του Ιδρύματος της Βουλής.

Ολόκληρη η επιστολή:

Προς τον Πρόεδρο της Βουλής κ. Κωνσταντίνο Τασούλα

Κύριε Πρόεδρε,

Σας ευχαριστώ για την πρόσκληση που μου αποστείλατε να παρευρεθώ στην εκδήλωση για την «έναρξη των εργασιών της «Επιτροπής ΕΛΛΑΔΑ 2021» και της συνεργασίας της με το Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία, εν όψει της προετοιμασίας της χώρας για την Επέτειο συμπληρώσεως 200 ετών από την Παλιγγενεσία».

Με βάση αυτήν την πρόσκληση, επιθυμώ να σας εκθέσω τις ακόλουθες σκέψεις και προβληματισμούς μου, εν αναμονή της απάντησής σας:

1) Η Επέτειος της έναρξης της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 αποτελεί εξαιρετικά σημαντικό γεγονός, συνδεδεμένο άρρηκτα με τον ιστορικό και ηρωικό αγώνα του λαού μας για Ελευθερία και Ανεξαρτησία. Δυστυχώς, σήμερα, η Ελευθερία κι η Ανεξαρτησία που κατακτήθηκαν με αίμα και αυτοθυσία, έχουν αφαιρεθεί βίαια, μέσω της επιβολής στη χώρα των Μνημονίων, που αποτελούν εργαλεία αποικιοποίησης της Ελλάδας και εξανδραποδισμού των Ελλήνων. Μέσω των Μνημονίων επιβλήθηκε και εγκαταστάθηκε στη χώρα μας Επιτροπεία και εξωτερικός έλεγχος σε όλους τους τομείς της εσωτερικής πολιτικής, αλλά και στην ίδια την κοινοβουλευτική λειτουργία, που τελεί υπό την κηδεμονία των δανειστών. Κατά τους όρους και τις επιταγές του 3ου Μνημονίου: «Κανένας νόμος δεν θα ψηφιστεί στην Ελληνική Βουλή, αν δεν έχει προηγουμένως εγκριθεί από τους δανειστές», επιταγή που εξακολουθεί μέχρι σήμερα να εφαρμόζεται, δυστυχώς. Ταυτόχρονα, με εντολές και οδηγίες των δανειστών, ρευστοποιείται και σήμερα η δημόσια περιουσία και αφαιρείται η πρώτη κατοικία των πολιτών. Αυτά, σε πείσμα των διακηρύξεων της προηγούμενης Κυβέρνησης ότι «τα Μνημόνια τελείωσαν».

Με αυτό το δεδομένο, είναι σαφές ότι η χώρα μας βρίσκεται και σήμερα υπόδουλη ξένων δυνάμεων, που σφετερίζονται τις εξουσίες που ανήκουν, κατά το Σύνταγμα, στον λαό μας και οικειοποιούνται την περιουσία του και το μέλλον του. Κατά την άποψή μου, σε αυτή την ιστορική και πολιτική συνθήκη, μια Επιτροπή για την Επέτειο των 200 ετών από την Επανάσταση του 1821 θα είχε νόημα μόνο εάν αναλάμβανε την επιβεβλημένη σκληρή εργασία για την επεξεργασία ενός σχεδίου Νέας Απελευθέρωσης της Χώρας μας από τα δεσμά των Μνημονίων και του παράνομου Χρέους, και κατάκτησης της δημοκρατικής και εθνικής μας κυριαρχίας και ανεξαρτησίας, σε σύνδεση με το διαχρονικό, αγωνιστικό αίτημα του λαού μας για ιστορική αυτογνωσία και δημοκρατικό αυτοπροσδιορισμό.

Η προσωπική και πολιτική μου θέση είναι ότι τιμούμε τους ήρωες της Επανάστασης και το ιστορικό αυτό γεγονός όταν, με το παράδειγμά μας και τις πράξεις μας, δικαιώνουμε εκείνους που έδωσαν τη ζωή τους για την Ελευθερία. Αν το υπέρτατο αυτό αγαθό εγκαταλείπεται, καθίστανται άνευ ουσίας οι πανηγυρικές εκδηλώσεις και οι Επιτροπές.

Η ανάγκη, αλλά και το πατριωτικό και δημοκρατικό καθήκον, απελευθέρωσης της Ελλάδας από τον Ζυγό των Δανειστών είναι, όπως γνωρίζετε, η θέση που δημόσια και σταθερά εκφράζω σε όλη την πολιτική μου διαδρομή, από κάθε αξίωμα ή ιδιότητα, και που υπηρετεί το πολιτικό κίνημα του οποίου είμαι Επικεφαλής, η Πλεύση Ελευθερίας. Είναι ταυτόχρονα μια θέση που έχουν εκφράσει με πολλούς τρόπους πάμπολλοι πολίτες, πνευματικοί άνθρωποι, καλλιτέχνες, δημοσιογράφοι, πολιτικά και δημόσια πρόσωπα.

Από την θέση αυτή πηγάζει επιτακτικά το ερώτημα:

«Θα εορτάσουμε τα 200 χρόνια από την Επανάσταση του 1821, χωρίς να αμφισβητήσουμε το σημερινό καθεστώς ανελευθερίας και νέας υποδούλωσης του λαού μας;»
2) Ο σκοπός του Ιδρύματος της Βουλής των Ελλήνων για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία είναι ακριβώς, όπως δηλώνει και η ονομασία του, η ενίσχυση του Κοινοβουλευτισμού και της Δημοκρατίας. Δυστυχώς, ο πολύ σημαντικός προϋπολογισμός του Ιδρύματος διασπαθίζεται διαχρονικά σε δημόσιες σχέσεις και οικονομική ενίσχυση «ημετέρων», ενώ θα μπορούσε και θα έπρεπε να αποτελεί το θεμέλιο πολύ σημαντικών και πολύτιμων εργασιών για τη Δημοκρατία και τον Κοινοβουλευτισμό, των οποίων να επωφελούνται οι πολίτες και ο ελληνικός λαός. Όπως γνωρίζετε, με την ιδιότητα της πρώην Προέδρου της Βουλής, είμαι Αντιπρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος. Ωστόσο, μετά το 2015 ουδέποτε προσκλήθηκα σε οποιαδήποτε συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος. Κατά συνέπεια, μου είναι απολύτως άγνωστη η διαδικασία με την οποία αποφασίσθηκε η «συνεργασία του Ιδρύματος της Βουλής με την Επιτροπή ΕΛΛΑΔΑ 2021», στην οποία αναφέρεστε στην πρόσκλησή σας, όπως μου είναι απολύτως άγνωστο γενικά πώς διοικείται το Ίδρυμα κατά τα τελευταία 4 χρόνια.

Κατά την παρουσία μου σε 2 Συνεδριάσεις του Δ.Σ. του Ιδρύματος, αμέσως μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015, που ήταν και οι μοναδικές στις οποίες προσκλήθηκα από τον προκάτοχό σας, είχα επισήμως υποβάλει προτάσεις για το αντικείμενο των εργασιών του Ιδρύματος και, ειδικότερα, για την έρευνα για το Δημόσιο Χρέος, τις Γερμανικές Οφειλές, και σειρά θεμάτων που αφορούν τη Δημοκρατία, τη Διαφάνεια, τις Ελευθερίες των πολιτών, την Παιδεία και τον Πολιτισμό. Καμμία από αυτές τις προτάσεις δεν εξετάσθηκε ούτε απαντήθηκε. Επίσης, είχα αντιταχθεί σθεναρά στη διασπάθιση των χρημάτων του Ιδρύματος σε εξεζητημένους σκοπούς (όπως αγορά χρυσής λίρας για την πίτα των υπαλλήλων) και σε δημόσιες σχέσεις και είχα καταψηφίσει τις σχετικές αποφάσεις. Αντιλαμβάνομαι, φυσικά, τους λόγους για τους οποίους ο προκάτοχός σας Ν. Βούτσης δεν ήθελε την παρουσία μου και εντεύθεν συνάγω ότι προφανώς δεν πραγματοποίησε άλλη συνεδρίαση του Δ.Σ. του Ιδρύματος. Άλλωστε, ήταν γνωστός και διαβόητος ο εξωθεσμικός και παραθεσμικός τρόπος με τον οποίο διαχειρίσθηκε την θέση του Προέδρου της Βουλής.

Με δεδομένη την πρόσφατη έναρξη της δικής σας θητείας, παρακαλώ να έχω από εσάς μία επίσημη ενημέρωση για την σημερινή κατάσταση του Ιδρύματος της Βουλής.

Επίσης, σας ζητώ τη νόμιμη σύγκληση του Διοικητικού του Συμβουλίου του Ιδρύματος, ώστε να συζητηθεί εκεί, όπως θεσμικά επιβάλλεται, το περιεχόμενο ουσιαστικών πρωτοβουλιών για την προαγωγή του Κοινοβουλευτισμού και της Δημοκρατίας, καθώς και το ζήτημα της συνεργασίας του Ιδρύματος με την υπό σύσταση Επιτροπή «ΕΛΛΑΔΑ 2021».

Αθήνα, 7/11/2019

Με τιμή,


Ζωή Ν. Κωνσταντοπούλου

Πρ. Πρόεδρος της Βουλής
Επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Δεν μπορεί άνθρωποι οι οποίοι εμπλέκονται σε μία υπόθεση και θα κληθούν να επιτελέσουν το καθήκον μαρτυρίας και που ενδεχομένως να πρέπει και να ελεγχθούν να είναι δικαστές του εαυτού τους”, είπε μεταξύ άλλων η επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας Ζωή Κωνσταντοπούλου, μιλώντας στον Realfm 97,8 και τους Γιώργο Χουδαλάκη και Νίκο Ρογκάκο.

Ερωτηθείς εάν η εξαίρεση του κ. Πολάκη και του κ. Τζανακόπουλου από την προανακριτική επιτροπή είναι σωστή η κ. Κωνσταντοπούλου απάντησε: “Αυτονοήτως είναι σωστή. Δεν μπορεί άνθρωποι οι οποίοι εμπλέκονται σε μία υπόθεση και θα κληθούν να επιτελέσουν το καθήκον μαρτυρίας και που ενδεχομένως να πρέπει και να ελεγχθούν να είναι δικαστές του εαυτού τους, ούτε να έχουν τη διττή ιδιότητα και του εισαγγελέα. Διότι τα μέλη της προανακριτικής επιτροπής έχουν αυτή τη διττή ιδιότητα και του βουλευτή και του οιονεί εισαγγελέα” και πρόσθεσε:

“Δεν μπορείς να είσαι και εισαγγελέας και μάρτυρας. Καλώς ζητήθηκε και καλώς αποφασίστηκε η εξαίρεσή τους. Εγώ δεν τα λέω έτσι τώρα και επ' ευκαιρία και όταν ήμουν μέλος της προανακριτικής επιτροπής για τη λίστα Λαγκάρντ είχα πει, βεβαίως τότε δεν υιοθετήθηκε από τη ΝΔ, ότι θα έπρεπε να έχουν εξαιρεθεί και ο κ.Βαρβιτσιώτης και ο κ.Γεωργιάδης που είχαν συνδέσεις με καταθέτες και συνδεδεμένα πρόσωπα στη λίστα Λαγκάρντ. Για εμένα τα στοιχεία που υπάρχουν για κατάχρηση εξουσίας είναι πραγματικά πάρα πολύ βροντερά, δεν πείθομαι ότι οι έρευνες έχουν γίνει σύννομα και κατά τον κώδικα ποινικής δικονομίας. Το χθεσινό εξώδικο της κ. Τουλουπάκη μόνο συγκρίσεις προκαλεί με το γεγονός ότι η ίδια λειτουργός δεν καταφέρθηκε εναντίον της εφημερίδας Documento όταν προδημοσίευε τις καταθέσεις που η ίδια εν συνεχεία υποτίθεται πήρε, δεν καταφέρθηκε εναντίον μαρτύρων οι οποίοι κατήγγειλαν ότι δέχτηκαν πιέσεις. Εγώ έχω την άποψη ότι το σκάνδαλο είναι υπαρκτό, αλλά έχω επίσης την πεποίθηση ότι κανένα υπαρκτό σκάνδαλο και καμία αξιόποινη δράση και δράση διαφθοράς δεν μπορεί να διερευνάται με τέτοιους όρους, διότι τότε δεν θα έχουμε ποτέ τη βεβαιότητα ότι αγγίζουμε την ουσιαστική αλήθεια και ότι δεν γίνονται κατά παραγγελία διώξεις”.



πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Η πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη της Επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας, Ζωής Κωνσταντοπούλου, που δόθηκε το Σάββατο 26 Οκτωβρίου 2019, στην εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ" και τον δημοσιογράφο Δημήτρη Μανιάτη:

«Κυνηγούσα τον Τσίπρα και τον Βαρουφάκη που δεν σήκωνε τα τηλέφωνα»

Από την στάση του λεωφορείου επί της Βασιλίσσης Σοφίας μέχρι το εσωτερικό του Πάρκου Ελευθερίας, δεν υπάρχει υπόστεγο. Όσο περπατήσεις, τόσο θα μουσκέψεις- τρέξεις δεν τρέξεις. Το αντιλαμβάνομαι παπί εντός πια του εστιατορίου- μετά την ξαφνική και δυνατή μπόρα (επονείδιστη και απεχθής). Η απελπισία μου μεγάλη. Η προσκεκλημένη για γεύμα όμως έχει την λύση. Σε είκοσι λεπτά ο βοηθός της μου φέρνει ένα φρεσκοαγορασμένο μπλουζάκι. Μπαίνω στο μπάνιο του εστιατορίου My Park μουσκεμένος με σακάκι ταλαίπωρος μεσήλικας και βγαίνω σαν τον Κοβάλσκι από το Λεωφορείον ο Πόθος. Αστειεύομαι. Η επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας Ζωή Κωνσταντοπούλου χαμογελά κι έχει το ύφος του ανθρώπου που εκείνο που για τους άλλους φαντάζει παράλογο για εκείνη απλώς έχει την λύση του.

Αγαπημένο στέκι της το εν λόγω εστιατόριο, εκείνη το πρότεινε, σε φορτισμένο μέρος για την ίδια και την νεότερη Ιστορία. Εδώ, στο σημερινό Πάρκο Ελευθερίας – τότε ΕΑΤ ΕΣΑ- εν μέσω Δικτατορίας, βασανίστηκε ο πατέρας της Νίκος Κωνσταντόπουλος και η μητέρα της Λίνα Αλεξίου. Η δεύτερη μόλις πρόσφατα ξαναήλθε εδώ, μετά την τραυματική μα περήφανη εμπειρία. Τώρα τα πράγματα είναι πιο ήρεμα, η βροχή έχει κοπάσει και η συζήτηση ανοίγει, καθώς παραγγέλνουμε- κι εγώ είμαι πια στεγνός.

Προφανώς ξεκινώ με Κώστα Γαβρά. Η Ζωή Κωνσταντοπούλου έχει ήδη στείλει μια επιστολή στον διεθνή σκηνοθέτη. Και μου λέει πως θα δει την ταινία κάποια στιγμή. «Περιμένω απάντηση απ’ τον κ. Γαβρά που ακόμη δεν έχει έλθει. Δεν θεωρώ πώς τόσο ιστορικά γεγονότα για την χώρα μας, που βιώσαμε όλοι, μπορούν να προσαρμόζονται στην αυτοηρωοποίηση κανενός. Ειδικά ενός προσώπου που έχει διαδραματίσει συγκεκριμένο ρόλο και έχει τεράστια ευθύνη για όσα συνέβησαν. Και κυρίως γιατί δεν διαπραγματεύτηκε συντεταγμένα και με εκείνα τα εργαλεία που όφειλε να ενεργοποιήσει. Το ερώτημα είναι γιατί ο Γαβράς, δημιουργός τέτοιας εμβέλειας και εγνωσμένης πολιτικής στράτευσης επέλεξε να παρουσιάσει με τέτοια μονομέρεια τόσο σοβαρά γεγονότα», μου λέει. Και μου θυμίζει πως ο Γαβράς ήταν από τους πρώτους που υπέγραψαν το πόρισμα αλήθειας για το δημόσιο χρέος. «Εκείνο το εργαλείο, με το οποίο εμπεριστατωμένα η χώρα μπορούσε να διεκδικήσει την μη αποπληρωμή του χρέους».

Έχουμε ήδη παραγγείλει. Η Ζωή μιλάει χαμηλόφωνα αλλά με σιγουριά. Όπως με σιγουριά παραγγέλνει. Το γεγονός πως μεσολαβεί η ανάγνωση του μενού δεν την επηρεάζει στο σκεπτικό της- και στις βολές της. «Το να εμφανίζεται σαν ήρωας που εξάντλησε τις δυνατότητες διαπραγμάτευσης ένας υπουργός οικονομικών που δεν χρησιμοποίησε καν ένα τέτοιο εργαλείο, είναι ένα πολύ μεγάλο φάουλ, ιστορικό, πολιτικό και καλλιτεχνικό», καταλήγει. Έχουμε πάρει σαλάτα, από την οποία τσιμπάει ενώ το μαγαζί μας κερνάει ένα ομολογουμένως ενδιαφέρον ιταλοελληνικό πιάτο: Αραντσίνι, δηλαδή τηγανητό ρύζι με γέμιση από τα ελληνικά γεμιστά και ξυνομιζήθρα. «Μα ο Γαβράς κάνει τέχνη, δεν κάνει ντοκιμαντέρ», ανταπαντώ. «Το δικαίωμα του καλλιτέχνη να δημιουργήσει είναι αναφαίρετο. Το δικαίωμα όμως να μειώσει την ευθύνη συγκεκριμένων προσώπων, δεν το χει κανείς. Από λάθη και παραλείψεις του Τσίπρα και του Βαρουφάκη, ζημιώθηκε η χώρα μας, προδόθηκε ένας ολόκληρος λαός», μου λέει καθώς έρχονται και τα κυρίως πιάτα μας- βασικά πήραμε το ίδιο πιάτο.

Και το ερώτημα νομίζω είναι εύλογο. Η συνεντευξιαζόμενη ήταν τότε Πρόεδρος της Βουλής. Δεν είχε εικόνα για την εξέλιξη της διαπραγμάτευσης; Δεν ενημερωνόταν; «Όχι κι αυτό ήταν ένα μεγάλο πρόβλημα απ’ την αρχή. Το πρώτο χαστούκι ήλθε με την υπογραφή της συμφωνίας στην 20η Φεβρουαρίου, ένα μίνι μνημόνιο. Αντέδρασα και στον Τσίπρα και στην ΚΟ, καταψήφισα την συμφωνία. Είπα μάλιστα στον Τσίπρα να μην διανοηθεί να το φέρει σε Βουλή και δεν το φέρανε. Τους επόμενους μήνες, το μίνι μνημόνιο ισχυροποιήθηκε, περιείχε την αποδοχή του χρέους, ενώ επεστράφησαν στο ΤΧΣ 11, 5 δις ευρώ. Αναλήφθησαν κοινώς υποχρεώσεις που ήταν μνημονιακού τύπου. Η αντίδρασή μου ήταν αμέσως- ζήτησα εξηγήσεις από τον Τσίπρα. Ζήτησα ενημέρωση. Στις 22 Φεβρουαρίου, κυνηγούσα τον Τσίπρα, τον Βαρουφάκη που δεν σήκωνε τα τηλέφωνα. Μόνον όταν πήρα στα χέρια μου την πρόταση και έμαθα από τον Τζανακόπουλο το περιεχόμενο της έφριξα».

Σαν φλας μπακ τα γεγονότα αλλά και παρασκήνια μου αποκαλύπτονται. Η βροχή έξω έχει όντως κοπάσει, το εστιατόριο έχει γεμίσει- κλεφτές ματιές στην Πρόεδρο. Απ’ τα νεότερα πρόσωπα της Πολιτικής που εισήλθε με πληθωρικότητα στο αποδομημένο τοπίο- στην φαρέτρα της η υψηλή νομική υπόσταση, η μαχητικότητα, ο πατέρας πάντα τραβάει τα βλέμματα. Τα μείον της για τους αντιπάλους, ο συγκεντρωτισμός της. Στο χαλαρό γεύμα, μια χαρά παρέα με χιούμορ και ευαισθησία- λέω εγώ.

Η Ζωή μετά την Συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου στόχευσε να ανοίξει από την Βουλή μια σειρά θεμάτων που θα όπλιζαν όπως λέει την τότε κυβέρνηση: «Είπα στον Τσίπρα πως θα ανοίξουμε τον λογιστικό έλεγχο του χρέους στην Βουλή, το ζήτημα των γερμανικών οφειλών, το σκάνδαλο της Siemens, την λίστα Λαγκάρντ επίσης. Ως πρωτοβουλίες που χρησίμευαν σε μια κυβέρνηση που ήθελε να ανατρέψει τα μνημόνια, όχι να τα εξωραΐσει και να τα χρυσώσει», σημειώνει. Και συνεχίζει, καταθέτοντας ένα ακόμη άγνωστο παρασκήνιο από το πρώτο επτάμηνο του 2015: «Θυμάσαι που είχαν φτιάξει το Brussel Groups για την διαπραγμάτευση; Αρχές Μαΐου του 2015, ταξίδεψα σε Βρυξέλλες για την επιτροπή δικαιωμάτων του ΕΚ με θέμα το προσφυγικό. Τότε συνάντησα την γραμματέα του Τσίπρα στο αεροπλάνο, την Κωνσταντίνα Κιντώνη. Συνειδητοποίησα με φρίκη, ότι το ΒG ήταν διοικητικοί υπάλληλοι και παρατρεχάμενοι του Τσίπρα και άρα καμία σοβαρή ομάδα διαπραγμάτευσης. Απ’ την αρχή φώναζα πως ο Βαρουφάκης είναι ανεπίτρεπτο πως έκανε διαπραγμάτευση χωρίς νομικό επιτελείο. Η επιλογή του ήταν σαν του Τσιπρα που μιλάει αγγλικά χωρίς να ξέρει. Σαν να μιλάς μια ξένη γλώσσα που δεν γνωρίζεις».

Της παρατηρώ, πως μιλάει πάντα σαν δικηγόρος. Σαν σε παράσταση σε Ευελπίδων. Και η ίδια η αλήθεια είναι πως ποτέ δεν εγκατέλειψε την μεγάλη της αγάπη. Την μαχόμενη δικηγορία. Τώρα έχει και την Πλεύση. Στην ερώτησή μου όμως για την αποτυχία εκλογής στην νέα Βουλή, απαντά πολιτικά: «Πετύχαμε να δώσουμε τον αγώνα με τους δικούς μας όρους και χωρίς να νερώσουμε το κρασί μας. Είμαστε το μεγαλύτερο εξωκοινοβουλευτικό δημοκρατικό κόμμα σήμερα», Για την ίδια εξάλλου η Πολιτική δεν περιορίζεται στα έδρανα της Βουλής. «Πιστεύω σε αυτό που απέδειξα, η Πολιτική παίρνει την μορφή ενεργειών και πρωτοβουλιών. Η Πολιτική δεν εξαντλείται σε Βουλή. Θεωρώ πολύ σημαντικό να εκπροσωπήσω εκείνους που σήμερα δεν εκπροσωπούνται στην Βουλή, μια πλειοψηφική κατηγορία πολιτών που απείχαν από την εκλογική διαδικασία. Κάνουμε και επανακαταμέτρηση, όπως ίσως ξέρεις, κι έχουμε κάνει σήμερα σε αρκετές περιφέρειες. Δεν είναι αξιόπιστα τα αποτελέσματα», μου αποκαλύπτει η Ζωή.

Και ζητώ περισσότερα, καθώς πείθομαι από το ευγενές γκαρσόνι να πιω λευκό κρασί (ποτήρι). «Με τα μέλη της Πλεύσης την κάνουμε. Για τις Εθνικές μόνον και δεν έχουμε ολοκληρώσει- θα ακολουθήσει η διαδικασία και για τις Ευρωεκλογές. Έχουμε αρκετά στοιχεία, συνεχίζουμε διαδικασία διασταύρωσης, θα περάσουμε και σε 2η φάση επανακαταμέτρησης. Θεωρώ πως ανεξάρτητα του αν μπήκες ή δεν μπήκες στην Βουλή, το να είναι αξιόπιστη η εκλογική καταμέτρηση είναι σοβαρή παράμετρος της Δημοκρατίας». Το πόρισμα του κόμματος θα ανακοινωθεί επίσημα και δημόσια. Σκέφτομαι πως η Ζωή, πρόσωπο με γωνίες και αιχμές, δεν μπήκε για πλάκα στην Πολιτική, ανεξάρτητα αν διαφωνείς με τις θέσεις της. Μου δίνει ένα ακόμη άγνωστο παρασκήνιο που θα συζητηθεί.

«Όλο αυτό ξεκίνησε με αφορμή τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών που βρήκαμε ύποπτα. Όπως ξέρεις, ίσως, το Γενάρη του 2015 είχα υποβάλει μήνυση σε προϊστάμενο εισαγγελίας πρωτοδικών εκ μέρους του Τσίπρα γιατί τότε υπήρξε πληροφορία από στέλεχος του ΥΠΕΣ πως υπάρχει λογισμικό που μπορεί να παρέμβει σε αποτελέσματα. Η πηγή ήταν επαφή του Δραγασάκη. Υπήρχε αυτή η αξιόπιστη πληροφορία, έγινε μηνυτήρια αναφορά, δέκα μέρες μετά τις εκλογές. Τον Σεπτέμβρη του 2015, είμαι πεπεισμένη πως ενεργοποιήθηκε αυτό το σύστημα, υπέρ του Τσιπρα πια. Στις εκλογές του 2019 οι ενδείξεις ήταν πολύ σοβαρές, ζητήσαμε τηλεγραφήματα αντιπροσώπων, δεν μας τα έδωσε το υπουργείο, και μετά τις εθνικές επίσης. Από την διαδικασία που έγινε και συνεχίζει να γίνεται, επιβεβαιώνεται η υποψία». Κάπου εδώ η Ζωή, μου περιγράφει μια βασική της θέση. Υπάρχει πρόβλημα κατάλυσης της Δημοκρατίας. «Στην Ελλάδα εφαρμόζονται πολιτικές που έχουν επιβληθεί έξωθεν, στο όνομα ενός χρέους που δεν έχει δημιουργήσει ο λαός και όταν κλήθηκε να απαντήσει αν θέλει να το πληρώσει, είπε όχι. Μια εντολή που παραβιάστηκε, με το δημοψήφισμα. Επιβλήθηκαν στον κόσμο, όλα τα μέτρα που είχε απορρίψει εδώ και εννιά και χρόνια. Αυτό το οποίο τις προάλλες ειπώθηκε ως άλλη μια συγγνώμη, είναι μια παραδοχή. Εννοώ το συγγνώμη λάθος που είπε, πάλι η πλευρά των δανειστών, δεν είναι τόσο απλό σε ένα επίπεδο διεθνούς δικαίου. Από αυτό το λάθος καταστράφηκε μια χώρα. Το συγγνώμη λάθος είναι αναισχυντία. Και ο Τσίπρας είπε συγγνώμη λάθος για τους νεκρούς στο Μάτι. Ούτε παραιτήθηκε, ούτε έφερε προ των ευθυνών του κανέναν. Η Πολιτική όμως έχει λογοδοσία και ανάληψη ευθύνης - και συνέπειες».

Μπαίνω σε πειρασμό να της θυμίσω την πρόσφατη ομιλία του Κυριάκου Μητσοτάκη στον ΟΗΕ για την σύνδεση του Ματιού με την κλιματική αλλαγή. «Οι θάνατοι στο Μάτι, σαφώς είναι αποτέλεσμα εγκληματικής ολιγωρίας, εγκληματικών παραλείψεων με ενδεχόμενο δόλο. Υπέβαλα μήνυση γι αυτό, τον Αύγουστο του 2018, λίγες μέρες μετά την τραγωδία με τον Διαμαντή Καραναστάση. Τον Οκτώβριο επίσης καταθέσαμε στοιχεία. Μιλάμε για τραγωδία αλλά και έγκλημα που πρέπει να έχει τιμωρία, δεν μπορεί να μείνει έτσι».

Και συμπληρώνει: «Το ζήτημα εκείνη την μέρα ήταν το ταξίδι του Τσίπρα σε Βοσνία και τα τριαντάφυλλα που πέταγε από γέφυρες για την Συμφωνία των Πρεσπών. Και στην ουσία εγκαταλείφθηκε ένας πληθυσμός στο έλεος μιας πυρκαγιάς, μικρότερη από άλλες. Αν είχαν προειδοποιηθεί οι άνθρωποι να εκκενώσουν τον οικισμό, δεν θα θρηνούσαμε θύματα. Η κλιματική αλλαγή είναι κάτι εντελώς διαφορετικό». Την ρωτώ όμως γιατί το είπε ο Μητσοτάκης.

«Αυτό που σήμερα παρακολουθούμε είναι η κωλοτούμπα για Συμφωνία Πρεσπών. Και για Novartis. Και για το Μάτι. Κάποια πράγματα ειπώθηκαν μόνον ψηφοθηρικά και δεν υπήρχε διάθεση να υπηρετηθούν σε επίπεδο πολιτικής. Η Novartis ας πούμε είναι ανεπίτρεπτο να συρρικνώνεται μόνον στον Παπαγγελόπουλο που είναι γνωστός ο βρώμικος ρόλος του. Προφανώς δεν δρούσε μόνος του».

Η κουβέντα πάει στην Novartis. Λογικό. Η Ζωή δέχεται πως υπάρχει σκάνδαλο. Διεθνές. Αλλά έχει ένσταση για το πώς εξελίσσεται αυτό στην χώρα μας: «Δεν υπάρχουν προϋποθέσεις να φανεί. Η εργαλειοποίηση από την προηγούμενη κυβέρνηση έχει άρει τις εγγυήσεις για δίκαιη διερεύνηση. Τους περισσότερους από αυτούς που στοχοποιήθηκαν από την προηγούμενη κυβέρνηση, τους έχω αντιπαλέψει και αντιπολιτευθεί με σκληρούς τόνους. Δεν θα δεχθώ ποτέ όμως πως για να τιμωρήσεις έναν πολιτικό αντίπαλο να επιτρέπεται να κάμψεις τις αρχές του κράτους δικαίου, να κατασκευάζεις καταθέσεις, να κανοναρχίσεις εισαγγελείς. Είναι κραυγαλέα μεθόδευση και είναι ανεπίτρεπτο κανείς να την ανέχεται. Η συζήτηση στην συνέχεια, περίπου δίωρη, έχει Χρέος, Μνημόνια, αλλά και Γκρέτα. «Εγώ είμαι με τους ινδιάνους!», μου λέει η Ζωή γελώντας και περιγράφει την δική της θέση για την κλιματική αλλαγή. «Να προστατέψουμε τον πλανήτη σαν το σπίτι μας. Οτιδήποτε άλλο πονηρό που βλέπουμε σε επίπεδο, μιας ψευδεπίγραφης πράσινης ανάπτυξης , είναι ατζέντες που κάποιοι δεν τις πιστεύουν, στοχεύοντας σε τεράστια κονδύλια που προορίζονται σε αυτά τα πεδία. Δεν είναι υπέρμαχοι κάποιες ΜΚΟ που θησαυρίζουν- πχ στα δικαιώματα. Δεν με ενδιαφέρουν αυτοί που οσμίζονται πράσινο χρήμα. Ο πλανήτης έχει τεράστιο θέμα, είναι και ζήτημα ενημέρωσης, η ρύπανση που προκαλούν πολυεθνικές ή κράτη που αγοράζουν το δικαίωμα ρύπανσης. Είναι μεγάλη στρέβλωση που αφήνει τις επόμενες γενιές ανυπεράσπιστες». Της κάνω και 3 ερωτήσεις πιο λοξές. Για την ακρίβεια της λέω τρία ονόματα και ζητώ ένα σχόλιο: Τσίπρας; «Ένας έκπτωτος πολιτικά και ηθικά πρώην Πρωθυπουργός που η τιμωρία του είναι πως πρέπει να ζήσει με τις πράξεις του για όλο το υπόλοιπο». Μητσοτάκης; «Έχει το προνόμιο να κυβερνά μετά από μία περίοδο μεγάλης ασυδοσίας, έχει αξιοποιήσει την δυνατότητα με αυτονόητες πρωτοβουλίες να δώσει αίσθηση ετοιμότητας. Από την άλλη πλευρά οι εντυπωσιακές κυβιστήσεις σε κεντρικά θέματα προϊδεάζουν και για την εξέλιξη». Κωνσταντόπουλος; «Δεν είμαι αντικειμενική, ένας άνθρωπος που θαυμάζω και αγαπώ πολύ». Για την Ιστορία το μπλουζάκι το κράτησα.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Συγκεκριμένες προτάσεις για την οικονομική πολιτική της χώρας έκανε η Ζωή Κωνσταντοπούλου. Μίλησε για την ανάγκη πραγματοποίησης δημοσίων δαπανών σε νευραλγικούς τομείς όπως η Παιδεία, η Υγεία, η Πολιτική Προστασία και εξήγησε ότι η διαγραφή του Χρέους αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την άσκηση κυρίαρχης πολιτικής. 

Απόσπασμα από τη Συνέντευξη Τύπου 
της Επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας, 
Ζωής Κωνσταντοπούλου,στην 84η Δ.Ε.Θ

"Η Πλεύση Ελευθερίας είναι το μεγαλύτερο δημοκρατικό εξωκοινοβουλευτικό κόμμα. Χρέος μας να εκπροσωπήσουμε όχι μόνο όσους μας ψήφισαν αλλά και όσους δεν εκπροσωπούνται στη σημερινή Βουλή". 


Απόσπασμα από τη Συνέντευξη Τύπου της Επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας, Ζωής Κωνσταντοπούλου, στην 84η Δ.Ε.Θ



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Με επιτυχία ξεκίνησε το DEAFestival 2019, σήμερα στο Δημαρχείο Θεσσαλονίκης.
Είναι η 5η διοργάνωση που οφείλεται στην Ομοσπονδία Κωφών Ελλάδας και συμπίπτει με την Παγκόσμια Ημέρα Νοηματικών Γλωσσών και έχει σαν θέμα το Δικαίωμα στη Νοηματική Γλώσσα για ΟΛΟΥΣ.
Οι εργασίες του φεστιβάλ άνοιξε η εκδήλωση με χαιρετισμούς εκπροσώπων και φορέων στην αίθουσα Μανώλης Αναγνωστάκης.



Η Ζωή Κωνσταντοπούλου και στελέχη της ΠΛΕΥΣΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ με τον Πρόεδρο της Οργανωτικής Επιτροπής του DEAFestival και τον Πρόεδρο της Ομοσπονδίας Κωφών Ελλάδος



Παραβρεθήκαμε μια αντιπροσωπεία της ΠΛΕΥΣΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ συνοδεύοντας την Πρόεδρο Ζωή Κωνσταντοπούλου, τη μοναδική από τους πολιτικούς αρχηγούς που παρίστατο, η οποία ήλθε από την Αθήνα ειδικά για τον σκοπό αυτό και απηύθυνε χαιρετισμό τονίζοντας την αναγκαιότητα της εδραίωσης της νοηματικής γλώσσας στην κοινωνία. Δεσμεύτηκε, όπως δήλωσε, η Πλεύση Ελευθερίας να δημιουργήσει το υπόδειγμα της πλήρους πρόσβασης των κωφών στη νοηματική, που είναι αναγκαίος όρος για την ισότιμη συμμετοχή στην κοινωνία. Υπενθύμισε την επέκταση της μετάδοσης μέσω των παραθύρων της νοηματικής - στην θητεία της ως Προέδρου - σε όλες τις συνεδριάσεις της Βουλής και όχι μόνο σε κάποιες της Ολομέλειας όπως ήταν τα προηγούμενα χρόνια. Και τόνισε πως στην ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, στις περισσότερες συνεντεύξεις τύπου, υπάρχει ταυτόχρονη μετάδοση στη νοηματική γλώσσα.

Χαιρετισμούς επίσης απηύθυναν ο Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Κωφών Ελλάδος κ. Κωνσταντίνος Σίμψης, εκπρόσωπος της Ε.Σ.Α.μεΑ., ο Πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής και Αντιπρόεδρος της Ομοσπονδίας Κωφών κ. Γκιντίκας Γιώργος που αναφέρθηκαν στα αιτήματα των κωφών αλλά και στα ελλείμματα που  σχετίζονται με την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση σχετικά με την ιστορία και την κουλτούρα των Κωφών και τη σημασία της Νοηματικής Γλώσσας για την πλήρη ενσωμάτωσή τους στη κοινωνία.
Σύντομους χαιρετισμούς απηύθυναν επίσης εκπρόσωπος της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Κωφών, ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Κωνσταντίνος Ζέρβας, η αντιπεριφερειάρχης Βούλα Πατουλίδου και βουλευτές Θεσσαλονίκης.

Ακολούθησε ενημερωτική και άκρως ενδιαφέρουσα ξενάγηση της αντιπροσωπείας μας, από τα φιλόξενα μέλη των οργανώσεων κωφών, σε όλα τα περίπτερα που βρίσκονται στον εκθεσιακό χώρο.


Για το πρόγραμμα εκδηλώσεων του DEAFestival πατήστε εδώ