Articles by "ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ"
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Ο αντιφασισμός είναι στάση ζωής, είναι αγώνας, επώδυνος, δεν είναι ούτε μόδα, ούτε ευκαιριακή ενασχόληση, ούτε κατ’ επάγγελμα πολιτική στάση.

Ζωή Κωνσταντοπούλου


Μία ιδιαίτερα σημαντική συνέντευξη παραχώρησε η Πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας κα Ζωή Κωνσταντοπούλου στους Αταίριαστους του ΣΚΑΪ, σχετικά με την απόφαση του δικαστηρίου για την καταδίκη της Χρυσής Αυγής ως εγκληματικής οργάνωσης, για τις ποινές - χάδι (εξαιτίας του ποινικού κώδικα) αλλά και τις ευθύνες του πολιτικού, του μιντιακού συστήματος αλλά και της δικαιοσύνης.
Παρακολουθείστε τις απόψεις για το θέμα της Ζωής Κωνσταντοπούλου:




ΓΙΑΝΝΗΣ ΝΤΣΟΥΝΟΣ: Καλημέρα σας κυρία Κωνσταντοπούλου.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΟΥΤΡΑΣ: Τι κάνετε; Καλά είστε;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Αγωνιζόμαστε. Εσείς καλά είστε; Προσέχετε;

ΧΚ: Προσέχουμε, τι να κάνουμε;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Να προσέχουμε όλοι γιατί είναι η περίοδος τέτοια που επιβάλλει προσοχή.

ΧΚ: Τώρα, και με την ιδιότητα της Πολιτικού και της Νομικού, βεβαίως, θέλουμε το σχόλιό σας για τις εξελίξεις στη δική της Χρυσής Αυγής.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Είναι μία διαδικασία σε εξέλιξη, επομένως αναμένουμε να υπάρξουν και οι τελικές αποφάσεις στο στάδιο τώρα της αναστολής εκτέλεσης των ποινών που ζητάει η πλευρά των κατηγορουμένων. Νομίζω ότι είναι μία δίκη η οποία επισφραγίζει μία μακρά περίοδο στην διάρκεια της οποίας δεν τήρησαν όλοι την ενδεδειγμένη στάση που εγώ θεωρώ ότι θα έπρεπε, ως προς την πάταξη του φαινομένου.

ΓΝ: Ποιους εννοείτε;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Εννοώ, κύριε Ντσούνο, και το πολιτικό σύστημα, εννοώ και την Δικαιοσύνη, εννοώ και τα Media. Υπάρχουν μεγάλες ευθύνες για το γεγονός ότι η Χρυσή Αυγή έφτασε το 2012 να γίνει Πολιτικό Κόμμα Κοινοβουλευτικό, για το γεγονός ότι δόθηκε άδεια, δηλαδή, σε μία τέτοια Οργάνωση, η οποία είχε εγκληματική δράση από πριν, να συμμετάσχει στις εκλογές…

ΧΚ: Άρα δεν θα έπρεπε να έχει δοθεί η άδεια να συμμετάσχει στις εκλογές.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Αυτό, κύριε Κούτρα, εγώ το έχω πει από το Μάρτιο του 2012, πριν καν μπει η Χρυσή Αυγή στη Βουλή, πριν καν συμμετάσχει τις εκλογές, δυστυχώς τότε ο Άρειος Πάγος είχε άλλη άποψη και έδινε άδειες συμμετοχής στις εκλογές ακόμη και σε μορφώματα που δεν είχαν δημοκρατική δράση.

ΧΚ: Τώρα, από τη νομική σας εμπειρία, θα μπουν άνθρωποι στη φυλακή; Θα μπουν στη φυλακή ή με τον Ποινικό Κώδικα είναι λίγο τα πράγματα περίεργα;

ΓΝ: Και με τις αναστολές.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Κοιτάξτε, εμένα δεν μου αρέσει να μασάω τα λόγια μου, οι ποινές αυτές δεν είναι οι ποινές που ονομαστικά ακούει κανείς. Τα 13 χρόνια δεν είναι 13 χρόνια, μπορεί να γίνουνε πέντε χρόνια, με την προφυλάκιση που υπάρχει θα πει ένα υπόλοιπο συγκεκριμένης περιόδου. Το ότι φτάσαμε…

ΧΚ: Δηλαδή από τρία έως τέσσερα χρόνια θα μείνουν μέσα ας πούμε περίπου;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Περίπου νομίζω ότι υπάρχει αυτή η δυνατότητα. Φυσικά είναι εξατομικευμένες οι ποινές, έχουν να κάνουν με το τί κάνει ο κρατούμενος εντός της φυλακής και ούτω καθεξής. Όμως, θα έλεγα ότι είναι μία διαδικασία που άργησε πάρα πολύ. Το γεγονός ότι τσουβαλιάστηκε η δολοφονία του Φύσσα με ένα σύνολο κατηγοριών οδήγησε ουσιαστικά στο να είναι ο δολοφόνος έξω όλα αυτά τα χρόνια και αυτό επίσης πρέπει να απαντηθεί γιατί έγινε και είναι μία διαδικασία που βλέπετε και τώρα, στο κλείσιμό της, ότι και μόνο από τον αριθμό των κατηγορουμένων και από αυτήν την επιλογή να υπάρχει όλη αυτή η εκτεταμένη δίωξη, οδηγεί σε μία καθυστέρηση και σε μία παράταση της διαδικασίας που δημιουργεί ερωτηματικά.

ΓΝ: Υπάρχει περίπτωση κάποιες ποινές να έχουν ανασταλτικό χαρακτήρα; Αυτό που εξετάζεται τώρα; Εκτιμάτε ότι μπορεί να υπάρξει ανασταλτικός χαρακτήρας σε κάποιες ποινές;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Δεν μπορώ να κάνω πρόβλεψη, κύριε Ντσούνο. Κατά το νόμο μπορεί. Δεν μπορώ να κάνω πρόβλεψη. Από κει και πέρα, όμως, θα πρέπει όλοι να συναισθανθούμε και να αναλογιστούμε τι σημαίνουν αυτά τα πράγματα. Εγώ βίωσα πριν από ενάμιση χρόνο περίπου το πολύ δραματικό και τραυματικό βίωμα να δίνεται ποινή 13 ετών ακριβώς στον Κορκονέα και να φεύγει ελεύθερος από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο για τη δολοφονία 15χρονου παιδιού. Επομένως, θα πρέπει να έχουμε την συναίσθηση του τί σημαίνουν και οι ρυθμίσεις…

ΓΝ: Ωστόσο, η Ελληνική Δικαιοσύνη αποφάσισε ότι πρόκειται για μία εγκληματική οργάνωση…

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Αυτό είναι ιστορικής σημασίας.

ΓΝ: … και προχώρησε στις βαρύτατες των ποινών που προβλέπει ο νέος ποινικός κώδικας, που θέλω και το σχόλιό σας σε αυτό.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Οι βαρύτατες είναι μέχρι 15 έτη. Το Δικαστήριο επέβαλε από ότι είδαμε 13 έτη και έξι μήνες. Κατά το προηγούμενο σύστημα η βαρύτατη ήτανε 20 έτη και κατά συγχώνευση, εάν υπήρχανε πολλές κατηγορίες, μέχρι 25.

ΧΚ: Εννοείτε πριν την αλλαγή του Ποινικού κώδικα;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Εννοώ πριν την αλλαγή του Ποινικού Κώδικα.

ΧΚ: Υπήρξε όσμωση, κυρία Κωνσταντοπούλου, Κομμάτων του πολιτικού σκηνικού με την Χρυσή Αυγή;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Η άποψή μου είναι ότι είναι σαφές αυτό. Δηλαδή, από τη μία πλευρά υπήρξε μία ενθάρρυνση του λόγου της Χρυσής Αυγής και αναφέρομαι στο ρατσιστικό λόγο ο οποίος καλλιεργήθηκε κατά κόρον, ήδη από την περίοδο του 2009-2010 και αυτό ώθησε τη Χρυσή Αυγή στην άνοδο. Ο ρατσιστικός λόγος αρθρωνόταν από όλα τα Κυβερνητικά κόμματα τότε και ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία και ΛΑΟΣ, που συγκυβερνούσαν. Σας θυμίζω υπήρχε μία σπέκουλα επάνω στο ρατσισμό και αυτό, βεβαίως, ενθάρρυνε τη Χρυσή Αυγή. Από κει και πέρα, έχουμε καταγεγραμμένη την ιδιαίτερη σχέση της Κυβέρνησης Σαμαρά με τη Χρυσή Αυγή, και, βέβαια, εν συνεχεία δυστυχώς έχουμε καταγεγραμμένο το γεγονός ότι η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θέλησε να ποντάρει πάνω στην ακρότητα της Χρυσής Αυγής, δεν ήθελαν, δηλαδή, μία Χρυσή Αυγή συμμορφωμένη μέσα στο Κοινοβούλιο, ήθελαν την ακρότητα, εγώ αυτό είδα από την περίοδο Βούτση μέσα στη Βουλή, ήθελαν την ακρότητα διότι ποντάροντας πάνω σε αυτήν την ακρότητα θεωρούσαν ότι εμφανίζονται…

ΧΚ: Τι εννοείτε; Ο κύριος Βούτσης ενθάρρυνε αυτά τα ακραία σκηνικά που βλέπαμε στο Κοινοβούλιο;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Κοιτάξτε, επί των ημερών μου δεν κουνήθηκε φύλλο μέσα στη Βουλή και αυτό το θεωρώ παράσημο. Το να ενθαρρύνεις ακρότητες οι οποίες να προβάλλονται για να…

ΧΚ: Είναι βαριά η κατηγορία πάντως.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Είναι η άποψή μου, κύριε Κούτρα, και ας με διαψεύσει ο κύριος Βούτσης. Για μένα αυτά τα σκηνικά με τις προσκλήσεις στη Φρουρά…

ΧΚ: Κάντε μία παύση, γιατί έχει ενδιαφέρον, προφανώς, και θα το συζητήσουμε λίγο μετά το διάλειμμα.

ΓΝ: Και με αυτό θα συνεχίσουμε, ναι.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Βεβαίως.

ΓΝ: …Συνεχίζουμε με την κυρία Ζωή Κωνσταντοπούλου και είχαμε μείνει στο σημείο που σας ρωτήσαμε αν υπήρξε ανοχή ή συμπόρευση κομμάτων με την Χρυσή Αυγή.

ΧΚ: Για την ακρίβεια, είχαμε μείνει στο σημείο που έλεγε η κυρία Κωνσταντοπούλου ότι με τον κύριο Βούτση ενθαρρύνθηκαν;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Η άποψή μου είναι ναι. Και η άποψή μου είναι…

ΧΚ: Από τον Πρόεδρο της Βουλής, από τον τότε Πρόεδρο της Βουλής;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Και από όλο το Προεδρείο. Σας θυμίζω τα σκηνικά με τις προσκλήσεις στη Φρουρά και όλο αυτό το κλίμα το οποίο εγώ θεωρώ ότι ο ΣΥΡΙΖΑ το χρησιμοποίησε γιατί ήταν το τελευταίο του καταφύγιο να εμφανιστεί κάπως δημοκρατικός. Έχοντας ψηφίσει όλα τα Μνημόνια, έχοντας περάσει ότι πιο αντιδραστικό και αντικοινωνικό, η μόνη του καταφυγή ήταν να εμφανίζει ως αντίπαλον δέος τη Χρυσή Αυγή.

ΓΝ: Άρα βόλευε η παρουσία της Χρυσής Αυγής τον ΣΥΡΙΖΑ, λέτε.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Η άποψή μου είναι ότι και τον βόλεψε και την χρησιμοποίησε και επ’ αυτού κάποτε θα πρέπει να μιλήσουμε ειλικρινά. Γιατί ο αντιφασισμός είναι στάση ζωής, είναι αγώνας, επώδυνος, δεν είναι ούτε μόδα, ούτε ευκαιριακή ενασχόληση, ούτε κατ’ επάγγελμα πολιτική στάση.

ΧΚ: Οι καταγγελίες του κυρίου Κοντονή, οι οποίες, η αλήθεια είναι, έγιναν μετά, ένα χρόνο μετά.

ΓΝ: Μεταγενέστερα, ναι.

ΧΚ: Είχε πει κάτι ο άνθρωπος, για να μην τον αδικούμε, αλλά τότε δεν υπήρξε σφοδρή αντίδραση στην αλλαγή του Ποινικού Κώδικα και επειδή ο Ποινικός Κώδικας σας αφορά και στην επαγγελματική σας διάσταση, θεωρείτε ότι έχουν βάση;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Θα σας απαντήσω. Θεωρώ ότι ο κύριος Κοντονής όταν ήταν στην εξουσία και ενόψει και των εκλογών, γιατί θυμίζω ότι ο Ποινικός Κώδικας και ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας ψηφίστηκαν ως κατεπείγοντα νομοσχέδια εν μία νυκτί, την τελευταία μέρα πριν κλείσει η Βουλή. Αυτά είναι άνευ προηγουμένου διαδικασίες. Ο κύριος Κοντονής τότε καμία τέτοιου είδους αντίδραση δεν είχε, διότι τότε υπήρχε η κουτάλα της εξουσίας, υπήρχαν τα κοινά συμφέροντα της εξουσίας και όλοι μαζί συμπορεύονταν. Αυτά που λέει σήμερα, κατά την άποψή μου, στερούνται αξιοπιστίας ως προς το πρόσωπό του. Ως προς τις διαπιστώσεις, βεβαίως, θα έλεγα, και νομίζω ότι σας το είπα, ότι διόλου δεν πείθομαι για τα κίνητρα του ΣΥΡΙΖΑ στην προώθηση γενικώς αυτών των ρυθμίσεων. Σας εξέθεσα και άλλες τραυματικές συνέπειες όταν όπως ήτανε η υπόθεση Γρηγορόπουλου, όπως είναι και πολύ σοβαρές υποθέσεις οικονομικών εγκλημάτων, που τις ήξερε η Κυβέρνηση ότι ήταν σε εκκρεμότητα τότε και οι οποίες ξεπλύθηκαν μέσω αυτών των ρυθμίσεων.

ΓΝ: Γεια σας κυρία Κωνσταντοπούλου, ευχαριστούμε πολύ.

ΧΚ: Σας ευχαριστούμε πάρα-πάρα πολύ. Καλημέρα σας.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Σας ευχαριστώ και εγώ. Καλημέρα.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η πρώην πρόεδρος της Βουλής και επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας Ζωή Κωνσταντοπούλου ήταν προσκεκλημένη, σήμερα το πρωί, στην εκπομπή Ώρα Ελλάδος με τον Άκη Παυλόπουλο και την Ντόρα Κουτροκόη στην τηλεόραση του OPEN - Το Ανοιχτό Κανάλι, για τη δίκη της Χρυσής Αυγής. Επέδωσε ευθύνες στα πολιτικά κόμματα για το χάϊδεμα προς το φασιστικό κόμμα υποτιμώντας την αρχικά ρατσιστική και τρομοκρατική της δράση που οδήγησε στην αποκάλυψη της εγκληματικής της οργάνωσης και πρακτικής με αποτέλεσμα την δολοφονία του Παύλου Φύσσα.





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Της Έλενας Καραγεωργοπούλου *

Στο σταυροδρόμι θαλάσσιων διαδρομών που συνδέουν την Ελλάδα με την Ανατολή και την Αφρική, Η ΣΑΜΟΣ, εκεί που γεννήθηκε ο Πυθαγόρας, με τον Ηρόδοτο να στοχάζεται για το Πυθαγόρειο, το σημαντικότερο του κόσμου μας λιμάνι…

Να συμπυκνώσεις: ΣΑΜΟ, αρχαία Ελλάδα, πολιτισμό, Κούρο κολοσσικό, Μελίνα Μερκούρη, οίνο λιαστό, και μοσχάτο και ξηρό, αρχαίες ελιές το ελαιόλαδο της ευφορίας σε πράσινη γη, νερά καθάρια της Γαίας Μητέρας, μια καλοσύνη όλων των χρωμάτων να ποντίζει κάθε ανάμνηση πολέμου, θυμού, άρνησης και κακοβουλίας που σημάδεψαν τη σαμιακή ιστορία, ανασύροντας στην επιφάνεια του βάθους όλους τους λόγους να εκφραστείς…

Καλοκαίρι 2020

Βαθύ: Περιφερειακός δρόμος της πόλης… ο αέρας αλλιώς… Ψιλόλιγνοι αφρικανικής καταγωγής άνδρες σε ομάδες, τριών και πέντε ατόμων, διασχίζουν το οδόστρωμα… Κινήσεις βιαστικές… Αν δεν ξέρεις και δεν βλέπεις την επέκταση της πόλης σε σπιρτόκουτα απλωμένα κοντά, αν δεν ξέρεις για το ΚΥΤ, αν μπορούσες να σκεφτείς, θα υπέθετες πως βιάζονται να πάνε σε δουλειά… σε άλλη χώρα…

Κέντρο πόλης Βαθέος: Τρία ασυνόδευτα παιδιά, ηλικίας από 5 έως 10 ετών… ένα ξυπόλυτο , λιγνά πολύ, μέσα σε ρούχα αφρόντιστα κατευθύνονται με χορευτικές σχεδόν κινήσεις στην άκρη του λιμανιού.

Ένα χαμόγελο ευτυχίας του πιο αργού και μικρότερου στο μελαμψό του πρόσωπο φωτίζεται από κατάλευκα δόντια πίσω από καλοσχηματισμένα χείλη, με το φως να ανεβαίνει στα τεράστια μάτια του.

Κέντρο Υποστήριξης Ψυχικής Υγείας Σάμου: Δύο μαυροφορεμένες γυναίκες αναμένουν καρτερικά στην είσοδό του. Να αναρωτιέται κανείς πώς δεν είναι κάθιδρα τα συννεφιασμένα πρόσωπα από τη ζέστη που στοιχειώνει τη στιγμή… που κοιτιούνται κατάματα και συνομιλούν στην πιο δυνατή απόηχη γλώσσα σιωπής…

Με την ευμάρεια του «επισκέπτη για λίγο» η στάση στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Βαθέως στιγματίζεται αυτή τη φορά από 3 άλλους μετανάστες αραβικής καταγωγής. Καθισμένοι στην πλατεία του χώρου του Δημαρχείου εγκαταλείπουν σκουπίδια με φαγητό που τους περίσσεψε στον φράχτη. Πιο κει, μια άλλη ομάδα μιλά δυνατά με ένταση διαφωνίας μα η παρέμβαση του Κούρου ξαφνικά… μια πύλη στην ενάργεια για τη μετάβαση στην ιστορία αλλιώς. Συγκρούσεις: πολιτισμικές, κοινωνικές, οικονομικές.

Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις: Μαρτυρίες για βιαιοπραγίες καταμεσής του δρόμου, επιθέσεις στους άλλοτε ασφαλείς Βαθιώτες, η τσάντα του ώμου συχνή λεία σαν πορεύονται με το βάρος των φορολογικών νέων, τα ρούχα που άπλωσε χθες στο μπαλκόνι δεν είναι εκεί. Τα πράγματα στο σπίτι λείπουν και το ξενοδοχείο που έμεινε ακίνητο στην κίνηση του θέρους να μη βρει της πανδημίας το κακό από της πολλής ανησυχίας τη φροντίδα, γύμνωσε και ο ξενοδόχος έμεινε μόνος να αναζητά σε εικόνες ό,τι δεν υπήρχε πια… μόνο τοίχοι του…

Κι οι ελιές στο χωράφι δεν είναι εκεί… Δρεπάνια απελπισίας βρήκαν λύσεις… Και στο Νοσοκομείο η σειρά χάθηκε. Συνοδεύεται ο αλλοδαπός από την εκπρόσωπο ΜΚΟ και προηγείται η κοπέλα… κοπέλα σε κοθόρνους που βιάζεται μα ο αλλοδαπός τη χρεία της έχει, της επικοινωνίας… και παίρνουν τη σειρά. Το Νοσοκομείο είναι και τόπος για πολλά ακόμα αλλά όχι για απόδοση λογαριασμού, εξηγήσεις, διαφάνεια… μερικές μόνο από τις αξιώσεις όσων τη σειρά χάνουν έναντι των ΜΚΟ. Και δεν χάνουν μόνο αυτή. Τα μεροκάματα στους αμπελώνες ζητούν χέρια φθηνά εργατικά και τα χέρια των ξένων του ΚΥΤ δουλεύουν στον σκληρό ήλιο για μισό του Έλληνα μεροκάματο… Ήλιος σκληρός… δεν κάνει διακρίσεις… Στους Μυτιληνιούς χωριό της ενδοχώρας πεντέμισι χιλιόμετρα μακριά από τη γενέτειρα του Πυθαγόρα, έχει στηθεί το νέο ΚΥΤ… Να χωρέσει ανθρώπους σε καινούρια σπιρτόκουτα.. Επίταξη ή ενοίκιο?

ΣΑΜΟΣ: Όπου κι αν την κοιτάξεις περίσσευμα ομορφιάς που οι οφθαλμοί δεν χορταίνουν… Ανεβαίνοντας τον δρόμο για Καρλόβασι… η εναλλακτική πηγή των τεράστιων ελικώνων κλέβει την πρώτη ματιά αντί του υπομονετικού όρους Κέρκη με την Άμπελο να κοιτάζει. Ο Παγώνδας, παραπέρα, ορεινό χωριό, απολαμβάνει τη σιέστα ενός μεσημεριού με τα τρία καφενεία να σκέπει ο αγέρωχος πλάτανος που είδες νεκρούς πολλούς από τους χωριανούς από τη χρήση φυτοφαρμάκων… Χώρα… αρχαία παλιά πρωτεύουσα του νησιού… Στέκει σοφή από το Ηραίο που κοιτάζει, το Πυθαγόρειο που ακούει τον αντίλαλο της σπηλιάς του Πυθαγόρα… Χώρα η χώρα μου! Τα σπίτια του οικισμού ταπεινά. Κατώι – ανώι… δύο δωμάτια στις αρχές του εικοστού αιώνα στέγαζαν τετραμελή τουλάχιστον οικογένεια. Και Καρλόβασι με την καρέκλα του Γιάννη Ρίτσου και Ευπαλίνειο Όρυγμα και αρχαίο Θέατρο και ξανά πίσω στην ιερά Οδό με τα αναθήματα να τη διακοσμούν για την τιμή στη θεά Ήρα…

Το ΦΩΣ του κόσμου σε δεσμίδες και μία που φωτίζει τον Πύργο του Λυκούργου Λογοθέτη… Η Επανάσταση της αγέρωχης Σάμου τράφηκε σε τούτον τον Πύργο κι η Ιστορία χάραξε σπιθαμή προς σπιθαμή τους δρόμους του Πυθαγορείου με την ολόθερμη υποστήριξη του επί τέσσερις τετραετίες Δημάρχου του, Νικολάου Μάρκου, που σε τυχαία συνάντηση μού διηγήθηκε με περίσσεια συγκίνησης τον εορτασμό της ανακάλυψης του ΚΟΥΡΟΥ με την παρουσία της αείμνηστης Μελίνας Μερκούρη στο νησί!

ΣΑΜΟΣ - ΧΩΡΑ… η χώρα μου

Το καλοκαίρι δεν είναι πια εδώ…

Μα το νησί της Σάμου ζωντάνεψε πολλή μνήμη… ανέσυρε πολλή ελπίδα, ενέργεια και Δύναμη στάζοντας ΦΩΣ και πολλές υποσχέσεις για όσα μπορούν και θα γίνουν σε χρεωμένο του αρχαίου χρόνου λογαριασμό…

Λιαστό κρασί που της κοινωνίας τα θεία γλυκαίνεις...

Η κοινωνία της Σάμου σηκώνεται στον Νέο Κόσμο από το ύψος του Κούρου, την Ιερά Οδό της Ήρας, τον τόπο του Ρίτσου, του Κέρκη το δέος… Δεν υπάρχει κανείς και τίποτα πιο δυνατό από τούτα τα Φώτα!

Σάμος… η Χώρα μου…



Έλενα Καραγεωργοπούλου 6/9/2020
*Συμβολαιογράφος, Πλεύση Ελευθερίας


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Σήμερα παριστάνουν τους αθώους και τους υπερασπιστές των εξαθλιωμένων θυμάτων τους αυτοί που κυβέρνησαν 4,5 χρόνια, αυτοί που δημιούργησαν το κολαστήριο της Μόριας και στοίβαξαν εκεί δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους, εκατοντάδες ασυνόδευτα παιδιά, σε καθεστώς άγριας παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Περιφρονώντας και τσαλαπατώντας κάθε έννοια ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
Αυτό πάει πολύ!
Πάει πολύ αυτοί που υπέγραψαν το 2016 Συμφωνία με την Τουρκία για να φυλακίζονται, με ευθύνη του Στρατού (!), στη Μόρια δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες, σε χώρο για 700, σήμερα να μας λένε ότι «θα την έκαιγαν».
Ποιόν κοροϊδεύετε, κύριε Λιάκο και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, με τους λαϊκισμούς σας;
Η Μόρια είναι έργο του ΣΥΡΙΖΑ και του κ. Τσίπρα.
Η ΝΔ και ο κ. Χρυσοχοΐδης το άφησαν άθικτο, γιατί αυτό τους εξυπηρετούσε.

Υ.Γ.
Κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, ο ανθρωπισμός και τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν ενεργοποιούνται μόνο όταν βρίσκεσαι στην Αντιπολίτευση.
Κύριοι της ΝΔ και κύριε Χρυσοχοΐδη, αφήστε τους διαδικτυακούς παλικαρισμούς και πράξτε τα δέοντα, που δεν έχετε πράξει 14 μήνες: αυτά που οφείλει ένα κράτος δικαίου να κάνει. Η ευθύνη σας για την διατήρηση αυτού του εκτρώματος είναι τεράστια και δεν συμψηφίζεται ούτε με τις ευθύνες του ΣΥΡΙΖΑ ούτε με την ποινική ευθύνη κάποιων μεμονωμένων προσώπων για τον εμπρησμό.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μια ενδιαφέρουσα συζήτηση συνέντευξη μπορείτε να παρακολουθήσετε από το freedomtv με οικοδεσπότη την επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας Ζωή Κωνσταντοπούλου και καλεσμένο Αλέξανδρο Καζαμία, Επίκουρο Καθηγητή Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Κόβεντρυ.

Θέμα της συζήτησης η εξωτερική πολιτική και η Ελληνοτουρκική κρίση.

Σε αυτή τη νέα περίοδο, η Ζωή συζητά για τα θέματα που απασχολούν όλους μας, με τους ανθρώπους που γνωρίζουν!



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Αλέξανδρου Καζαμία *

Μέσα στη δεκαετία της κρίσης, όταν η Ελλάδα πάλευε με τα μνημόνια, δύο ιστορικές εξελίξεις που δεν έλαβαν τη δέουσα προσοχή, άλλαξαν το τοπίο της εξωτερικής πολιτικής μας. Η πρώτη ήταν η ανακάλυψη τεράστιων κοιτασμάτων φυσικού αερίου στην ΑΟΖ του Ισραήλ, των οποίων το 1% καλύπτει την εγχώρια κατανάλωση και το 99% αναζητά αγορές στην Ευρώπη. Ενώ τα πρώτα κοιτάσματα εντοπίστηκαν το 1999, τα κολοσσιαία αποθέματα των πεδίων Λεβιάθαν και Ταμάρ έγιναν γνωστά μετά το 2010. Η δεύτερη εξέλιξη ήταν η ρήξη στις σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας για πρώτη φορά από το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και η παράλληλη κατάρρευση του άξονα Τουρκίας-Ισραήλ. Κύριες αιτίες αυτής της αλλαγής ήταν η ισραηλινή επίθεση κατά της τουρκικής νηοπομπής που μετέφερε βοήθεια στη Γάζα το 2010, η εναντίωση του Ερντογάν στις αμερικανικές κυρώσεις κατά του Ιράν και η συμπαράστασή του στα Ισλαμιστικά κινήματα που ανέδειξαν οι επαναστάσεις της Αραβικής Άνοιξης το 2010-11. Συνέπεια αυτής της κρίσης ήταν η εγκατάλειψη της Τουρκίας ως πρώτου προορισμού για την εξαγωγή Ισραηλινού αερίου στην Ευρώπη και η προαγωγή της Κύπρου και της Ελλάδας ως εναλλακτικής οδού.

Το 2013, με την κοντόφθαλμη και υποτελή πολιτική της, η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου καλωσόρισε το κάλεσμα της Ουάσιγκτον να καταστεί η Ελλάδα κομιστής του Ισραηλινού φυσικού αερίου στην Ευρώπη. Εκτός από την ηθική της διάσταση, που νομιμοποιεί τη βάρβαρη κατοχή των Παλαιστινίων και συνδέει την Ελλάδα με ένα κράτος που παραβιάζει κατάφωρα το Διεθνές Δίκαιο, η διπλωματική στροφή του 2013 αναμενόταν να μας φέρει σε νέα τροχιά σύγκρουσης με την Άγκυρα. Γεωπολιτικά, η συμμαχία με το Ισραήλ, τον κύριο αντίπαλό της στη Μέση Ανατολή, θα δημιουργούσε πολιορκητικό κλοιό γύρω από την Τουρκία εκθέτοντας έτσι την ασφάλεια της Κύπρου και των Δωδεκανήσων σε απρόβλεπτες απειλές. Νομικά, η διέλευση ενός υποθαλάσσιου αεραγωγού από το Ισραήλ στην Κρήτη θα έθετε σοβαρά ζητήματα οριοθέτησης ΑΟΖ, όπου η Τουρκία αναμενόταν να υιοθετήσει προκλητικότερη στάση από ό,τι στο παρελθόν, αφού ο στόχος της τώρα θα ήταν η ματαίωση των σχεδίων του Ισραήλ. Γι’ αυτό, η τότε αξιωματική αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ σωστά καταδίκασε την επίσκεψη Σαμαρά στο Τελ Αβίβ τον Οκτώβριο του 2013 ως «τυχοδιωκτική» και αναφέρθηκε εύστοχα σε «στρατιωτική συνεργασία που εγκυμονεί κινδύνους».

Ενάμιση χρόνο αργότερα όμως, όταν η κυβέρνηση Τσίπρα προετοίμαζε το γ’ μνημόνιο, ο νέος υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Κοτζιάς, έδινε μια πρόγευση της στροφής 180 μοιρών του ΣΥΡΙΖΑ πραγματοποιώντας επίσκεψη στο Ισραήλ ανήμερα του Δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου 2015. Έκτοτε, η Ισραηλοποίηση της εξωτερικής μας πολιτικής προχώρησε με ραγδαίους ρυθμούς, πάντοτε σε συντονισμό με την Ουάσιγκτον, αφού οι αμερικανικές ExxonMobil και Noble Energy (που πρόσφατα αγοράστηκε από τον κολοσσό Chevron) κατείχαν τη μερίδα του λέοντος στην εκμετάλλευση των κοιτασμάτων αερίου και πετρελαίου στην Αν. Μεσόγειο. Ταυτόχρονα, για να εξαπατηθεί η κοινή γνώμη, η υποτελής πολιτική των κυβερνήσεων Σαμαρά και Τσίπρα απέναντι στις ΗΠΑ και το Ισραήλ παρουσιαζόταν εντός της χώρας ως μια δήθεν εθνικιστική στροφή σθεναρών διεκδικήσεων από την Τουρκία.

Στην πραγματικότητα όμως, από το 2013 ως σήμερα η Ελλάδα δεν διεκδίκησε απολύτως τίποτα από την Τουρκία το οποίο δεν διεκδικούσε τα προηγούμενα χρόνια της ύφεσης. Ταυτόχρονα όμως, εδώ και επτά χρόνια η Αθήνα βρίσκεται διαρκώς σε αμυντική θέση απέναντι σε αυξημένες τουρκικές προκλήσεις, εκθέτοντας την ασφάλεια του Αιγαίου και της Κύπρου σε υψηλό κίνδυνο διότι, ανοήτως, οι κυβερνήσεις μας έχουν ταυτιστεί με τα σχέδια των ΗΠΑ και του Ισραήλ, δηλαδή των βασικών αντιπάλων του Ερντογάν. Παράλληλα, τα οικονομικά οφέλη για τον ελληνικό λαό είναι μηδαμινά, αφού σχεδόν το 95% της κατ’ επίφαση «δημόσιας» ΔΕΠΑ, που συμμετέχει στην κοινοπραξία του αεραγωγού EastMed, ανήκει είτε σε ξένους επενδυτές είτε στο ΤΑΙΠΕΔ του κ. Σόιμπλε, δηλ. στο αποικιοκρατικό «υπερταμείο» του μνημονίου του ΣΥΡΙΖΑ που εκποιεί την ελληνική δημόσια περιουσία ως το 2114. Ψίχουλα θα είναι και τα έσοδα από τη φορολόγηση της θυγατρικής ExxonMobil Hellas.

Σήμερα, βεβαίως, η άβουλη κυβέρνηση Μητσοτάκη εξακολουθεί την ίδια τυχοδιωκτική πολιτική που καθιέρωσε το δίδυμο Τσίπρα-Κοτζιά το 2015-19. Όπως συνέβη με την (αναμενόμενη) στροφή της ΝΔ στη Συμφωνία των Πρεσπών, έτσι και στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, η κυβέρνηση Μητσοτάκη ανήγγειλε αρχικά μια διόρθωση πολιτικής, με τον κ. Δένδια να δηλώνει μετά τις εκλογές ότι «ο πρωθυπουργός απηύθυνε προς την Τουρκία κλάδο ελαίας». Σύντομα όμως, οι πιέσεις των ΗΠΑ, της Γερμανίας και του Ισραήλ επανέφεραν τον πρωθυπουργό στη γραμμή του μη διαλόγου, ενώ το επιτελείο του άρχισε να αναμασά τα κούφια επιχειρήματα της κυβέρνησης Τσίπρα περί δήθεν «απομόνωσης» του Ερντογάν και στήριξης της Ελλάδας από «ισχυρούς συμμάχους».

Δυστυχώς όμως, αυτοί που χειρίζονται τα λεγόμενα «εθνικά» μας θέματα δεν φαίνεται να έχουν διδαχθεί από την Ιστορία μας ότι η εξάρτηση στο τέλος πληρώνεται ακριβά. Και το 1922 και το 1974, παρόλο που οι μεγάλες δυνάμεις ήταν αρχικά στο πλευρό της Ελλάδας, την κρίσιμη στιγμή μας εγκατέλειψαν. Οι ίδιοι κίνδυνοι, ασφαλώς, ελλοχεύουν και τώρα, όπως φάνηκε από την πολιτική των «ίσων αποστάσεων» των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στις 10 Αυγούστου, όταν το ερευνητικό Oruc Reis έπλευσε 52 μίλια πάνω από την ελληνική υφαλοκρηπίδα συνοδευόμενο από φρεγάτες του τουρκικού πολεμικού ναυτικού.

Ταυτόχρονα, από τις 13 Νεομβρίου 2019, η τάχα «απομονωμένη» Τουρκία κατάφερε να υπογράψει το νομικά έωλο, αλλά γεωστρατηγικά ενοχλητικό Τουρκο-Λιβυικό Μνημόνιο, που διεκδικεί ένα σημαντικό τμήμα ανάμεσα στην ελληνική και κυπριακή ΑΟΖ. Η κίνηση αυτή δεν στρέφεται μόνο κατά της Ελλάδας και της Κύπρου, αλλά και κατά του Ισραήλ, αφού ανακόπτει τον υποθαλάσσιο δρόμο του αεραγωγού EastMed από την Κύπρο στην Κρήτη (κι από εκεί στην υπόλοιπη Ευρώπη). Γι’ αυτό, όσοι μιλούν για «επιτυχίες» της ελληνικής διπλωματίας στον Έβρο και στη στιγμιαία ανάκληση του Oruc Reis στις 21 Ιουλίου, πρέπει να θυμούνται ότι και στις δύο περιπτώσεις τα πράγματα επέστρεψαν (προσωρινά) εκεί που ήταν, ενώ η κυβέρνηση Μητσοτάκη χρεώνεται ως τώρα μια σημαντική υποχώρηση στο θέμα του Τουρκο-Λιβυικού Μνημονίου. Η θλιβερή προσπάθειά της να το ανατρέψει στηρίζοντας το Λίβυο πολέμαρχο Χάφταρ υπέστη δεύτερο πλήγμα όταν ο Ερντογάν έστειλε στρατεύματα στην Τρίπολη αντιστρέφοντας τον Εμφύλιο υπέρ της επίσημης κυβέρνησης Σαράζ.

Την ίδια στιγμή όμως, τόσο η ελληνική κυβέρνηση όσο και σημαντική μερίδα της κοινωνίας ακόμη αντιλαμβάνονται τις ελληνοτουρκικές σχέσεις με τους παραδοσιακούς όρους της προ-2010 εποχής. Έτσι, ελάχιστη έμφαση δίνεται στο δημόσιο διάλογο στο γεγονός ότι, λόγω κυρίως της οικονομικής κρίσης, η εθνική μας κυριαρχία έχει υποστεί τεράστια έκπτωση, με αποτέλεσμα η ελληνική εξωτερική πολιτική να χαράσσεται σχεδόν εξ’ ολοκλήρου από την Ουάσιγκτον και το Βερολίνο. Παρομοίως, έχει γίνει ελάχιστα κατανοητό ότι η κλιμάκωση της έντασης στο Αιγαίο τα τελευταία χρόνια οφείλεται κυρίως στην αυξανόμενη ανάμειξη του Ισραήλ στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, που μας εκθέτει αφενός σε αυξημένες απειλές χωρίς όμως να μας θωρακίζει αφετέρου από τις τουρκικές διεκδικήσεις.

Από την αρχή, η Πλεύση Ελευθερίας ορθώς κατήγγειλε την Ισραηλοποίηση της εξωτερικής μας πολιτικής, προβλέποντας τις επικίνδυνες επιπτώσεις της για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις που σήμερα βλέπουμε ξεκάθαρα. Ταυτόχρονα, με πολλαπλές δηλώσεις και ανακοινώσεις έχει σημάνει τον κώδωνα του κινδύνου για την παράδοση της κυριαρχίας και ανεξαρτησίας μας σε εξωτερικά κέντρα αποφάσεων που διαρκώς μας αναθέτουν ρόλους για την εξυπηρέτηση των δικών τους και όχι των ελληνικών συμφερόντων. Σήμερα επιβάλλεται μια πιο δυναμική και ανεξάρτητη αντιμετώπιση της Τουρκίας, όχι με κούφιους παλικαρισμούς και επιλεκτικές αναφορές στο Διεθνές Δίκαιο, αλλά με τολμηρή χρήση όλων των εργαλείων της εξωτερικής πολιτικής για την προάσπιση των δικαιωμάτων μας και της ειρήνης στο Αιγαίο και την Κύπρο.

* Καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Κόβεντρυ, επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας της Πλεύσης Ελευθερίας.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Κατατέθηκε σήμερα στο Δικαστικό Μέγαρο Βόλου η μήνυση των κατοίκων του χωριού Σταγιάτες 
κατά του Δημάρχου Βόλου Αχιλλέα Μπέου.
Την μήνυση κατέθεσε η δικηγόρος των κατοίκων Ζωή Κωνσταντοπούλου, που τους εκπροσωπεί στον δίκαιο αγώνα που δίνουν για την μη εκχώρηση του νερού της πηγής του χωριού τους.

Έγραψε στον προσωπικό της λογαριασμό η Πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας:
Σήμερα, στη 10η Επέτειο της Αναγνώρισης από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, του δικαιώματος στο Νερό, η Πλατεία Ελευθερίας, απέναντι από τα Δικαστήρια κ το Δικαστικό Μέγαρο Βόλου, γέμισαν από τους χαμογελαστούς κι αποφασισμένους κατοίκους του μικρού χωριού του Πηλίου, που αγωνίζονται κι αντιστέκονται.Και που δεν εκχωρούν ούτε το Νερό τους ούτε την Αξιοπρέπειά τους σε καμμία Εξουσία#Σταγιάτες #δικαίωμα_στο_νερό #δικαιοσύνη_για_όλους






Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Με άρθρο της στα Νέα του Σαββατοκύριακου, η Επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας Ζωή Κωνσταντοπούλου μιλά για τις βαριές ευθύνες Κυβέρνησης, Περιφέρειας, Δήμου, Ηγεσίας της Πυροσβεστικής και της Αστυνομίας για το έγκλημα στο Μάτι.

Αναφέρεται στις εγκληματικές παραλείψεις των ιθυνόντων, αλλά και στην οργανωμένη απόπειρα συγκάλυψης του εγκλήματος και των ευθυνών και ξεκαθαρίζει:

«Η Αριστερά, που στο όνομά της κάποιοι έχτισαν πολιτικές καριέρες, έχει διαχρονικά συνδεθεί με τον ανθρωπισμό, την ανιδιοτέλεια και την ευθύνη.

Για εκείνους που με τόση απανθρωπιά, τυχοδιωκτισμό κι ανευθυνότητα συνέπραξαν σε αυτό το έγκλημα, δεν υπάρχει κανένα «ηθικό πλεονέκτημα». Και, δυστυχώς, δεν υπάρχει ούτε ίχνος ντροπής.»

Ολόκληρο το άρθρο:

Μάτι: Ηθικό πλεονέκτημα και ίχνος ντροπής

Της Ζωής Κωνσταντοπούλου, Επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας, Πρ. Προέδρου της Βουλής

Πριν από 2 χρόνια χάθηκαν 102 συνάνθρωποί μας. Έχασαν τη ζωή τους άνδρες, γυναίκες, μικρά παιδιά, ηλικιωμένοι, όλοι εγκαταλελειμμένοι κι αβοήθητοι, την ώρα που ο κρατικός μηχανισμός αδρανούσε κι οι υπεύθυνοι περί άλλα τύρβαζαν.

Αυτοί οι 102 άνθρωποι θα ζούσαν σήμερα, εάν η τότε Κυβέρνηση, η τότε Περιφερειάρχης, ο τότε Δήμαρχος, η τότε ηγεσία της Πυροσβεστικής και της Αστυνομίας έκαναν το καθήκον τους: αν είχαν μεριμνήσει ώστε, εκείνη την ημέρα, που από την προηγουμένη ήταν γνωστό ότι ήταν ημέρα υψηλότατου κινδύνου πυρκαγιάς (επίπεδο 4), με ισχυρότατους ανέμους με κατεύθυνση την περιοχή, να βρίσκονται σε επιφυλακή και επαγρύπνηση όλοι οι μηχανισμοί πυρόσβεσης και σε ετοιμότητα όλοι οι μηχανισμοί προειδοποίησης και εκκένωσης. Δεν το έκαναν. Και εγκατέλειψαν έναν ολόκληρο πληθυσμό στις φλόγες. Άνθρωποι έρχονταν αντιμέτωποι με τη φωτιά ανοίγοντας την πόρτα του σπιτιού τους, την ώρα που στην τηλεόραση προβάλλονταν εικόνες της πυρκαγιάς στην Κινέτα. Έτρεχαν να σωθούν κι όσοι κατάφερναν να φτάσουν στη θάλασσα παρέμεναν αβοήθητοι για ώρες.

Μια από τις πρώτες φράσεις που είπε ο Τσίπρας σε εκείνη τη στημένη Συνέντευξη Τύπου, μεσάνυχτα της 23ης προς 24η Ιουλίου 2018, ήταν «Τι να κάνεις σε 2 ώρες;», ως άλλοθι που αμέσως έδωσε στον εαυτό του.

Σήμερα γνωρίζουμε ότι την ώρα που δινόταν η Συνέντευξη Τύπου, είχαν ήδη χάσει τη ζωή τους δεκάδες άνθρωποι- και η Κυβέρνηση το γνώριζε.

Σήμερα γνωρίζουμε ότι την ώρα που δινόταν η Συνέντευξη Τύπου, άνθρωποι πάλευαν να κρατηθούν ζωντανοί μέσα στη θάλασσα και η Κυβέρνηση είχε δώσει εντολή «μη περισυλλογής νεκρών».

Σήμερα γνωρίζουμε πως, την ώρα που δινόταν εκείνη η Συνέντευξη Τύπου, χάνονταν λεπτό προς λεπτό άνθρωποι- και όλοι όσοι είχαν την ευθύνη ασχολούνταν με το να στήσουν επικοινωνιακά την εικόνα τους. Να αποσείσουν τις ευθύνες τους.

Σήμερα έχουν δει το φως της δημοσιότητας τα πιο αδιάψευστα ντοκουμέντα, ότι, μετά την τραγωδία, η Κυβέρνηση επεδίωξε με όλους τους τρόπους να παρέμβει στη Δικαιοσύνη για να γλιτώσει τον έλεγχο και την τιμωρία.

Εκείνοι που έπρεπε να ζητούν συγνώμη και να ελπίζουν να βρουν τη δύναμη να συγχωρέσουν τον εαυτό τους, δεν δίστασαν στιγμή να χειραγωγήσουν, να εκβιάσουν, να λειτουργήσουν με πρακτικές μαφίας, για να μην καθίσουν στο σκαμνί.

Στο Μνημόσυνο για τα θύματα, όπου επικρατούσε η λέξη «Δικαίωση» μετά από κάθε όνομα νεκρού, δεν τόλμησαν, βέβαια, όλοι αυτοί να εμφανισθούν. Ούτε και θα μπορούσαν να κυκλοφορήσουν.

Υπάρχει αυτό που λέγεται ηθική της απόφασης. Κι είναι η εσωτερική συνειδησιακή διαδικασία εκείνου που έχει την ευθύνη. Ποια απόφαση παίρνεις και ποιες συνέπειες αψηφάς και ποια βάρη αναλαμβάνεις.

Είναι μεγαλειώδες και βαθιά ηθικό να αψηφάς το πολιτικό κόστος αλλά και το προσωπικό όφελος και να αποφασίζεις με ανιδιοτέλεια και ευσυνειδησία.

Κι είναι βαθιά ανήθικο και ποταπό να προκρίνεις τα προσωπικά σου οφέλη και την πολιτική σκοπιμότητα, εγκαταλείποντας ανθρώπινες ζωές που θα μπορούσες να σώσεις και επιδιώκοντας να μην υποστείς συνέπειες.

Η Αριστερά, που στο όνομά της κάποιοι έχτισαν πολιτικές καριέρες, έχει διαχρονικά συνδεθεί με τον ανθρωπισμό, την ανιδιοτέλεια και την ευθύνη.

Για εκείνους που με τόση απανθρωπιά, τυχοδιωκτισμό κι ανευθυνότητα συνέπραξαν σε αυτό το έγκλημα, δεν υπάρχει κανένα «ηθικό πλεονέκτημα».

Και, δυστυχώς, δεν υπάρχει ούτε ίχνος ντροπής.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

- Να ξεκινήσει κατεπείγουσα διερεύνηση των εγκλημάτων της κατάχρησης εξουσίας και της υπόθαλψης εγκληματία, τετελεσμένων και σε απόπειρα, με υπαιτίους λειτουργούς της Δικαιοσύνης και της Ανεξάρτητης Αρχής

-Να μην ξανακούσουμε από υπεύθυνα χείλη πως για το Μάτι έφταιγαν τα θύματα, τα «αυθαίρετα», οι «προβοκάτσιες» και η....κλιματική αλλαγή

————————

Ο ωμός εκβιασμός εκ μέρους του τότε Αρχηγού της Πυροσβεστικής Ματθαιόπουλου προς τον διορισμένο Πραγματογνώμονα για το Μάτι, όπως αποτυπώνεται ηχητικά, δεν είναι ούτε μεμονωμένο περιστατικό, ούτε ατομική συμπεριφορά.

Είναι κομμάτι μιας συνολικής μαφιόζικης δράσης του συστήματος Τσίπρα-ΣΥΡΙΖΑ, που, μετά το έγκλημα στο Μάτι, για το οποίο έφερε πλήρη ευθύνη, ενεργοποίησε κάθε μέσο για τη συγκάλυψη και εργαλειοποίησε διορισμένους αξιωματούχους, στη Δικαιοσύνη και στη Διοίκηση, για την υπόθαλψη των υψηλά ιστάμενων υπευθύνων και υπαιτίων.

Όσα τρομακτικά ακούγεται να αρθρώνει ο Β. Ματθαιόπουλος, που μετά την τραγωδία αναβαθμίστηκε από την τότε Κυβέρνηση σε Αρχηγό της Πυροσβεστικής, είχαν την πλήρη στήριξη και κάλυψη των ανωτέρων του, δηλαδή της πολιτικής ηγεσίας. Το λέει, άλλωστε, ο ίδιος, που δηλώνει ότι υποκινήθηκε ειδικώς «σε ανώτατο επίπεδο» προκειμένου να προβεί στις εκβιαστικές υποδείξεις προς τον πραγματογνώμονα:

«Εγώ κλήθηκα, σε ανώτατο επίπεδο, και μου λένε: ο κ. Λιότσιος;» «Τι θα βοηθήσει, εδώ καταφέρεται και κάνει κρίσεις ανωτέρων. Με ποιο δικαίωμα; Ο κ. Λιότσιος πρέπει να φτιάξει ένα πόρισμα για τη φωτιά. Κι όχι μέσα απ’ το πόρισμα να φαίνεται ποιος φταίει…»…«Μη γράψεις πουθενά σου λέω ότι προκύπτουν ευθύνες για ανωτέρους σου. Εγώ για αυτό σε κάλεσα εδώ. Η Υπουργός αυτό μου είπε. Κάλεσέ τον, μου λέει, και πές του το. Μην γράψει ότι είναι ευθύνες για ανωτέρους και μη γράψει ότι ευθύνεται ο Δήμαρχος, ή η Δούρου, ο καθένας»

Το χειρότερο, οι απειλές του Αρχηγού της Πυροσβεστικής προς τον πραγματογνώμονα υλοποιούνταν ήδη παράλληλα από 2 δικαστικούς, διορισμένες από την Κυβέρνηση Τσίπρα σε προεξάρχουσες θέσεις ευθύνης: την Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ξένη Δημητρίου-Βασιλοπούλου και την Γενική Επιθεωρήτρια Δημόσιας Διοίκησης Μαρία Παπασπύρου, οι οποίες, με συντονισμένες ενέργειες και «διαρροές» ουσιαστικά επιχειρούσαν να ματαιωθεί η κίνηση ποινικής δίωξης για τα εγκλήματα και να παραπεμφθεί στις Ελληνικές Καλένδες η έρευνα, ακριβώς σύμφωνα με όσα λέει στη συνομιλία ο Ματθαιόπουλος.

Όποιος θέλει να τα θεωρεί αυτά συμπτώσεις, μπορεί να εθελοτυφλεί.

Προσωπικά θεωρώ επιβεβλημένο τον κατεπείγοντα έλεγχο των εγκλημάτων της κατάχρησης εξουσίας και της υπόθαλψης εγκληματία, τετελεσμένων και σε απόπειρα, με υπαιτίους λειτουργούς της Δικαιοσύνης και της Ανεξάρτητης Αρχής.

Τα ίδια είχα επισημάνει με δημόσια δήλωσή μου στις 25/9/2018 ακριβώς την ώρα που μαίνονταν οι εκβιασμοί και οι παρεμβάσεις (η σχετική συνομιλία φαίνεται ότι έλαβε χώρα στις 21/9/2018).

Μπορεί να μην γνώριζα το αποκαλυφθέν πλέον γεγονός ωμής εκβίασης, μπορούσα όμως να υποψιαστώ και να συμπεράνω, όπως κάθε νοήμων άνθρωπος, ότι τέτοιες ακριβώς εκβιάσεις και απειλές μαίνονταν στο παρασκήνιο, την ώρα που έτριζε η καρέκλα πολλών. Και μπορούσα να αντιληφθώ, όπως κάθε νοήμων άνθρωπος, ότι τέτοιες πιέσεις μπορούν να λειτουργήσουν ισοπεδωτικά για την αναζήτηση της αλήθειας και την απόδοσβ ευθυνών εκεί όπου πράγματι ανήκουν.

Είναι σημαντικό οι αποκαλύψεις των τελευταίων ημερών να οδηγήσουν σε εφ’ όλης της ύλης λογοδοσία και τιμωρία και να μην περιορισθούν στον Β. Ματθαιόπουλο. Αν γίνει το δεύτερο, θα είναι άλλη μια ματαίωση του αιτήματος της κοινωνίας, των θυμάτων και των οικογενειών τους για δικαιοσύνη.

Ελπίζω να μην ζήσουμε άλλη μια τέτοια ματαίωση και να μην ξανακούσουμε από υπεύθυνα χείλη ότι για το Μάτι έφταιγαν τα θύματα, τα αυθαίρετα, οι προβοκάτσιες και η…κλιματική αλλαγή.

ΖΚ

H δήλωσή μου στις 25/9/18:



Η Κυβέρνηση μπλοκάρει την Εισαγγελική έρευνα για τους θανάτους των συνανθρώπων μας στο Μάτι!

Πλεύση Ελευθερίας


Η διορισμένη από την Κυβέρνηση Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Ξένη Δημητρίου, διέταξε να καθυστερήσουν οι έρευνες για τις ποινικές ευθύνες για την ανθρωποκτονία των συνανθρώπων μας στο Μάτι.
Διέταξε αιφνίδια πριν λίγες ώρες, για την «κατεπείγουσα διερεύνηση» των ευθυνών, να ενσωματωθεί στη δικογραφία το πόρισμα της Γενικής Επιθεωρήτριας Δημόσιας Διοίκησης Μαρίας Παπασπύρου, το οποίο θα πάρει μήνες για να συνταχθεί-όπως έγινε με τη Μάνδρα.
Η Μ. Παπασπύρου είναι επίσης διορισμένη από την Κυβέρνηση.
Η ίδια έχει στενή οικογενειακή σχέση με τον Κυβερνητικό εκπρόσωπο Δημήτρη Τζανακόπουλο, ο οποίος ενεπλάκη ενεργά στην απόπειρα συγκάλυψης των κυβερνητικών ευθυνών, το βράδυ της κακοπαιγμένης παράστασης του Πρωθυπουργού και των επιτελών του, την ώρα που καίγονταν και πνίγονταν αβοήθητοι άνθρωποι.
Ο απελθών υπουργός Κοντονής, δεν απάντησε ποτέ, όταν τον έπιασα σε μυστική συνάντηση με την “ανεξάρτητη εισαγγελέα” στον Άρειο Πάγο, στις 7 Αυγούστου, 3 μέρες μετά την εισαγγελική αυτοψία στον τόπο της τραγωδίας και μια μέρα μετά την κατάθεση της μήνυσής μας.
Υπάρχει συγκάλυψη.
Υπάρχει μεγάλη βρωμιά.
Είναι πρωτοφανές ποινική διερεύνηση που αφορά τους θανάτους 99 συνανθρώπων μας να υποκύπτει σε μια διοικητική έρευνα.
Είναι πρωτοφανές η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου να επιχειρεί τόσο απροκάλυπτα να προστατεύσει την Κυβέρνηση, όταν αυτή βαρύνεται με θανάτους συνανθρώπων μας.
Είναι πρωτοφανές μια τόσο μεγάλη τραγωδία να αντιμετωπίζεται με τόσο βρώμικο παρασκήνιο.
Είναι αδιανόητο κυβερνητικοί υπόλογοι και ελεγχόμενοι δικαστικοί λειτουργοί να παίζουν παιχνίδια ενώ κάηκαν ζωντανοί και πνίγηκαν αβοήθητοι και υπέκυψαν στα εγκαύματα και τα τραύματά τους τόσοι άνθρωποι.
Ζητούνται δικαστές ικανοί να αντιστέκονται.
Ζητούνται άνθρωποι που θα ορθώσουν ανάστημα απέναντι σε αυτή τη βρωμιά.
Όρθιοι άνθρωποι.
Μόνο μια φοβισμένη κι αδίστακτη Κυβέρνηση, που γνωρίζει καλά τις ευθύνες της για τους θανάτους και τη συγκάλυψη, θα μπορούσε να χειραγωγεί τόσο ξετσίπωτα την Δικαιοσύνη.
Και μόνον αδίστακτοι κι επίορκοι λειτουργοί θα αναλάμβαναν αυτή τη διεκπεραίωση.
Στη μήνυση που καταθέσαμε στις 6 Αυγούστου τα προβλέψαμε όλα αυτά.
Αναλάβαμε αυτήν την πρωτοβουλία ως πολίτες, για να μην κουκουλωθεί η υπόθεση, όπως σχεδίαζε η Κυβέρνηση.
Και τις επόμενες ημέρες θα επανέλθουμε στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών, με στοιχεία, ζητώντας να πράξει το καθήκον του. Για τις ζωές που χάθηκαν. Για τους ανθρώπους που έχασαν παιδιά, γονείς, παππούδες, συντρόφους, φίλους.
Για όλους μας.

Συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης παραχώρησε η Επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας, Ζωή Κωνσταντοπούλου, στον Νίκο Χατζηνικολάου, στον Real fm.

H κυρία Κωνσταντοπούλου απάντησε σε ερωτήματα για την Οικονομία, την Πανδημία, την Εξωτερική Πολιτική, τα Ελληνοτουρικά, τα Εθνικά Θέματα, τη Novartis, τις αποκαλύψεις για τη δράση Τσίπρα-Παππά, διατύπωσε τη θέση ότι πρέπει να συσταθεί Ειδικό Δικαστήριο για όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας και μίλησε για το τι πραγματικά σημαίνει Υπουργός και Πρωθυπουργός.

Μπορείτε να ακούσετε τη συνέντευξη:



Ακολουθεί η Απομαγνητοφώνηση της Συνέντευξης της Ζωής Κωνσταντοπούλου στον Νίκο Χατζηνικολάου:

ΝΙΚΟΣ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ: Θα ξεκινήσω ζητώντας ένα-δυο σχόλιά σας για την επικαιρότητα και θα πάω μετά και σε αυτή την περίεργη ατμόσφαιρα του τελευταίου διαστήματος. Θέλω να ξεκινήσω ζητώντας ένα σχόλιό σας για την πορεία της οικονομίας, εξ αφορμής της κρίσης του Κορονοϊού, αν θεωρείτε ότι μπαίνουμε σε μία βαθιά κρίση ή αν, αντίθετα, πιστεύετε ότι είναι ορθή η εκτίμηση που κάνει η Κυβέρνηση ότι την επόμενη χρονιά θα έχουμε ριμπάουντ, ότι θα επιστρέψει η ανάπτυξη.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Η άποψή μου, κύριε Χατζηνικολάου, είναι ότι προφανώς υπάρχει συρρίκνωση της Οικονομίας λόγω της Πανδημίας, όμως αυτή η συρρίκνωση της οικονομίας δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με μία προσέγγιση η οποία αγνοεί τους κινδύνους της Πανδημίας. Τι εννοώ: Υπάρχει και υπήρξε εξαρχής, ευτυχώς στη χώρα μας η πρώτη προσέγγιση έβαλε στην κορυφή της ιεράρχησης την προστασία της ανθρώπινης ζωής και παρακάτω την ενίσχυση της οικονομίας, υπάρχει όμως ένα δίλημμα το οποίο κυριαρχεί στη δημόσια συζήτηση, εάν προκρίνει κάνεις πολιτικά τα μέτρα εκείνα της προστασίας ή αν προκρίνει τα μέτρα εκείνα της τόνωσης της οικονομίας. Η άποψή μου και η θέση της Πλεύσης Ελευθερίας είναι ότι απέναντι σε αυτό τον κίνδυνο που βιώνουμε και απέναντι σε αυτήν την πρωτόγνωρη εμπειρία, δεν μπορεί να λειτουργούμε ούτε με συνταγές του παρελθόντος, ούτε με εμμονές του παρελθόντος. Είναι ξεκάθαρο ότι, χωρίς την Κοινωνία όρθια και ασφαλή, η Οικονομία δεν μπορεί να αναπτυχθεί. Συνεπώς, προτεραιότητα πρέπει να παραμείνει η προστασία της Κοινωνίας, με γενναία ενίσχυσή της, με μέριμνα ώστε κανένας άνθρωπος να μη μείνει ακάλυπτος και η Οικονομία είναι η ώρα να ενισχυθεί αφειδώς, χωρίς όρους και προϋποθέσεις, από τα Κράτη, από τις Κρατικές οντότητες και από τις υπερεθνικές οντότητες, τους Διεθνείς Οργανισμούς, όπως είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν μπορεί να παζαρεύουμε…

ΝΧ: Η οποία, αν καταλαβαίνω καλά, κυρία Πρόεδρε, θεωρείτε ότι δεν αντέδρασε ούτε επαρκώς ούτε στην κατάλληλη στιγμή. Καθυστέρησε και πάλι.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Και καθυστέρησε και εκτέθηκε ανεπανόρθωτα, διότι έδειξε μία τσιγκουνιά απέναντι σε αυτό που είναι το απόλυτο προστατευτέο έννομο αγαθό, που είναι οι ανθρώπινες ζωές, και δείχνει, εξακολουθεί να δείχνει και μία κουτοπονηριά, γιατί προσπαθεί να εγκλωβίσει τα Κράτη- και τη δική μας χώρα και τον Λαό μας- στην πεπατημένη λογική των Μνημονίων, των δανεισμών, των προϋποθέσεων και ούτω καθεξής. Νομίζω ότι, εάν επιμείνει σε αυτή την κατεύθυνση, που όλα δείχνουν ότι θα επιμείνει, θα χρεοκοπήσει οριστικά στις συνειδήσεις των πολιτών, και η Ευρωπαϊκή Ένωση και όποια κυβέρνηση έχει την προσέγγιση ότι θυσιάζουμε τους ανθρώπους για να σώσουμε την οικονομία. Μία προσέγγιση η οποία είναι εντελώς βλακώδης και τα όριά της φάνηκαν και στο παράδειγμα των Ηνωμένων Πολιτειών και στο παράδειγμα του Ηνωμένου Βασιλείου.

ΝΧ: Τώρα έρχομαι, κυρία Πρόεδρε, σε ένα δεύτερο σχόλιο που θέλω από εσάς, σχόλιο που αφορά τα Εθνικά μας θέματα αυτή τη φορά. Φαίνεται ότι είμαστε σε μια περίοδο δύσκολη, επικίνδυνη. Η γειτονική χώρα, η Τουρκία, κάθε τόσο προκαλεί, απειλεί την Ελλάδα με έρευνες και γεωτρήσεις εντός του εθνικού μας χώρου και πολλοί είναι αυτοί που φοβούνται, που εκτιμούν ότι μπορεί να μας σύρει σε ένα θερμό επεισόδιο, για να μας σύρει ταυτόχρονα και στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης. Ένα τραπέζι στο οποίο δεν μας συμφέρει να καθίσουμε, με δεδομένο ότι εμείς δεν εγείρουμε απαιτήσεις, μόνο η Άγκυρα εγείρει. Θέλω το σχόλιό σας, πώς κρίνετε την μέχρι τώρα πολιτική της Κυβέρνησης στα θέματα αυτά και τι νομίζετε ότι πρέπει να γίνει.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Η άποψή μου, κύριε Χατζηνικολάου, είναι ότι η Εξωτερική μας Πολιτική και ο χειρισμός των Εθνικών μας Θεμάτων πρέπει να είναι πολύ πιο αποφασιστικός, πολύ πιο θαρραλέος και, κυρίως, προσδεδεμένος, όπως ήταν κάποτε, στο Διεθνές Δίκαιο. Η Ελλάδα έχει να κερδίσει εάν βγει σθεναρά στα διεθνή φόρα, υπερασπιζόμενη την ισχύ του Διεθνούς Δικαίου, όχι μόνο για τον εαυτό της, αλλά και για όποιον βάλλεται. Το να έχουμε μια Εξωτερική Πολιτική διγλωσσίας, στην οποία από τη μία μεν διαμαρτυρόμαστε για τις παραβιάσεις του Διεθνούς Δικαίου εκ μέρους της Τουρκίας και εις βάρος της χώρας μας ή εις βάρος της Κύπρου, αλλά από την άλλη συμμαχούμε και στηρίζουμε Κράτη που παραβιάζουν το Διεθνές Δίκαιο, όπως είναι το Ισραήλ, επί παραδείγματι, αυτή η διγλωσσία μας στοιχίζει και πάνω σε αυτή τη διγλωσσία δεν μπορούμε να χτίσουμε ούτε μία τελεσφόρα Εξωτερική Πολιτική, ούτε σταθερές συμμαχίες οι οποίες να μας ωφελήσουν. Σε σχέση, ειδικότερα, με το κομμάτι των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, η άποψή μου είναι σταθερή και είναι από δεκαετίες σταθερή, από όταν ήμουν φοιτήτρια: η Ελλάδα θα έπρεπε να έχει ασκήσει το δικαίωμα της επέκτασης των χωρικών μας υδάτων τουλάχιστον στα 10 μίλια, τουλάχιστον, δηλαδή, ώστε να αντιστοιχεί στην αντίστοιχη έκταση του εναερίου χώρου μας. Γιατί, το να έχει η Ελλάδα μέχρι και σήμερα, το 2020, χωρικά ύδατα 6 μιλίων και εναέριο χώρο 10 μιλίων, είναι κάτι το οποίο διευκολύνει την Τουρκία να αμφισβητεί αυτή τη διαφορά και να κάνει τις παραβιάσεις του εναερίου χώρου μας μεταξύ των 10 και των 6 μιλίων. Χρειάζεται λοιπόν κατά την άποψή μου πολύ πιο δυναμική εξωτερική πολιτική, όχι με την έννοια μιας πολεμοχαρούς στάσης, αλλά με την έννοια μιας στιβαρής προσήλωσης τα δίκαιά μας και άσκησης των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων.

ΝΧ: Και έρχομαι τώρα στο τρίτο και τελευταίο σχόλιο που θα σας ζητήσω σήμερα. Θέλω, κυρία Πρόεδρε, κυρία Κωνσταντοπούλου, να μας πείτε πώς βλέπετε όλη αυτή την ατμόσφαιρα, που δεν είναι μία υγιής ατμόσφαιρα, της αντιπαράθεσης ανάμεσα στα κόμματα, γύρω από ζητήματα όπως, για παράδειγμα, οι συνομιλίες Μιωνή-Παππά ή οι περίεργες διαδρομές χρημάτων από Λιβανέζικο κατασκευαστικό όμιλο προς τον εργολάβο Καλογρίτσα για τη δημιουργία τηλεοπτικού σταθμού ή οι διαξιφισμοί των κομμάτων γύρω από την υπόθεση της Novartis και τις αιχμές της Νέας Δημοκρατίας περί σκευωρίας Παπαγγελόπουλου. Όλα αυτά συνθέτουν ένα εκρηκτικό πολιτικό κλίμα, σε μία περίοδο που φαντάζομαι ότι θα έπρεπε οι βασικές πολιτικές δυνάμεις του τόπου να μπορούν να συνεννοηθούν για όλα αυτά που μιλήσαμε μόλις τώρα. Για την οικονομία, για τα μεγάλα Εθνικά Θέματα.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Η άποψή μου, κύριε Χατζηνικολάου, είναι ότι όταν στην εξουσία, σε θέσεις ευθύνης, βρίσκονται άνθρωποι που επιδιώκουν να αντλήσουν οφέλη από την εξουσία και αυτό αποκαλύπτεται με τον πιο παταγώδη τρόπο, ο Ελληνικός λαός δεν έχει να κερδίσει τίποτα. Για μένα οι αποκαλύψεις του τελευταίου διαστήματος είναι απολύτως δηλωτικές ότι ο Ελληνικός λαός, δυστυχώς, και στην τελευταία περίοδο, όχι απλώς προδόθηκε και δεν υπηρετήθηκε, αλλά εξαπατήθηκε με τον χειρότερο τρόπο, προκειμένου κάποιοι να βγάλουν πολλά λεφτά και να το λένε και με τις ανερυθρίαστες διατυπώσεις που χρησιμοποίησαν. Η δική μου θέση και η θέση της Πλεύσης Ελευθερίας είναι ότι, όταν είσαι σε θέση εξουσίας, και αυτό που θα πω ισχύει και για την προηγούμενη Κυβέρνηση και για τη σημερινή: Όταν είσαι σε θέση εξουσίας, πρέπει πρώτον να μην χάνεις ποτέ την αίσθηση ότι αυτή η εξουσία δεν σου ανήκει, υπηρετείς εκείνους τους εξέλεξαν, και δεύτερον έχεις καθήκον να υπηρετείς τον Ελληνικό Λαό και τα συμφέροντά του. Εδώ παρακολουθούμε συναλλαγές…

ΝΧ: Αυτό σημαίνει, αν μου επιτρέπετε, κυρία Πρόεδρε, και η λέξη Υπουργός. Υπηρέτης του λαού σημαίνει.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Ακριβώς. Και περιέχει και την λέξη έργο, η λέξη Υπουργός και Πρωθυπουργός, σημαίνει δηλαδή, ότι πρέπει να δουλέψεις, να δουλέψεις σκληρά, ούτε να τεμπελιάζεις, ούτε να κάνεις ντόλτσε βίτα στην πλάτη της κοινωνίας. Το θέμα, κύριε Χατζηνικολάου, για μένα είναι ξεκάθαρο. Για τα θέματα που έχουν προκύψει θα πρέπει και να υπάρξει διερεύνηση και Ειδικό Δικαστήριο πρέπει να υπάρξει, γιατί μιλάμε για καταστρατήγηση του Δημοσίου συμφέροντος και του Δημοσίου χρήματος και των Δημοσίων αγαθών…

ΝΧ: Ειδικό Δικαστήριο λέτε για την υπόθεση Καλογρίτσα;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Λέω και για την υπόθεση Καλογρίτσα και για την υπόθεση Μιωνή και για την υπόθεση Παπαγγελόπουλου. Αυτά όλα είναι κομμάτια μιας μεγάλης υπόθεσης κατάχρησης εξουσίας και καταστρατήγησης του Δημοσίου συμφέροντος με πολλές παραφυάδες οικονομικής εγκληματικότητας και εγκληματικότητας σε βάρος του Δημοσίου. Αυτά δεν γίνεται να μη διερευνηθούν. Από την άλλη όμως πλευρά έχω να επισημάνω ότι παράλληλα, υπάρχει μια υποχρέωση και της σημερινής Κυβέρνησης, όπως υπήρχε και της προηγούμενης, να ασκήσει επιτέλους τις αξιώσεις του Ελληνικού Δημοσίου. Δεν μπορεί εν έτει 2020 να μιλάμε για το Σκάνδαλο Novartis και για τη σκευωρία Novartis μόνο υπό το πρίσμα του ποιοί εμπλέκονταν και αν εμπλέκονταν ή όχι πολιτικοί. Είναι ξεκάθαρο ότι υπήρξε εργαλειοποίηση μιας ποινικής υπόθεσης για να πληγούν πολιτικοί αντίπαλοι. Είναι ξεκάθαρο ότι χειραγωγήθηκε η Δικαιοσύνη και, ειδικότερα, η Εισαγγελία Διαφθοράς και η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου επί των ημερών Τουλουπάκη και Δημητρίου και Παπαγγελόπουλου-Τσίπρα, από την άλλη όμως πλευρά υπάρχει ένα τεράστιο ζήτημα. Η χώρα μας από τη Novartis ζημιώθηκε, όπως ζημιώθηκε από τη Siemens για την οποία έχετε κατ’ επανάληψη αφιερώσει και εκπομπές σας και φύλλα της Εφημερίδας σας. Είναι ποτέ δυνατόν μέχρι σήμερα το Ελληνικό Δημόσιο να μην έχει ασκήσει αγωγές, να μην έχει διεκδικήσει αποζημιώσεις, να μην έχει, δηλαδή, ενεργοποιήσει εκείνες τις διαδικασίες που θα προσδώσουν και ένα όφελος σε αυτή την έρμη χώρα και σε αυτούς τους πολίτες, οι οποίοι βλέπουν διαρκείς διαξιφισμούς και διαρκή αντιπαράθεση, δεν βλέπουν όμως κανέναν να ενεργοποιεί το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους και τις δέουσες Εθνικές και Διεθνείς διαδικασίες για να αποζημιωθεί η χώρα.

ΝΧ: Είστε σαφής και πολύ συγκεκριμένη. Σας ευχαριστώ θερμά, κύριε Πρόεδρε.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Σας ευχαριστώ και εγώ. Καλή σας μέρα.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Συνέντευξη παραχώρησε σήμερα το πρωί, η Πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας Ζωή Κωνσταντοπούλου στο Ράδιο Θεσσαλονίκη για την διαπλοκή στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ με εξωθεσμικούς, επιχειρηματικούς και εμπλεκόμενους στο ζήτημα της Νοβάρτις.

Διαφώνησε ανοιχτά με την άποψη του Μητσοτάκη ότι «αυτά είναι εσωτερικά θέματα του ΣΥΡΙΖΑ»: «Δεν είναι καθόλου εσωτερικό θέμα κανενός κόμματος, ούτε του ΣΥΡΙΖΑ, ούτε της Νέας Δημοκρατίας, ούτε είναι θέμα μικροπολιτικής. Αυτά τα οποία έχουν αποκαλυφθεί αφορούν την καρδιά της Δημοκρατίας, τον πυρήνα της Δημοκρατίας, τη Δημοκρατική Λειτουργία των θεσμών και αποτελούν πράξεις κατάχρησης εξουσίας σε βαθμό κακουργήματος. Αυτά λοιπόν δεν είναι εσωτερικά θέματα, ούτε πρέπει ο Ελληνικός Λαός να πιστέψει ότι υπάρχει τέτοια ανισότητα ενώπιον των νόμων που κάποιοι μπορούν να κάνουν κακουργήματα και να τη σκαπουλάρουν επειδή ήταν Πρωθυπουργοί και Υπουργοί και κάποιοι άλλοι ακόμη και με το πταίσμα ακόμη και να το πλημμέλημα, βρίσκονται προ του κινδύνου της στέρησης της ελευθερίας τους.»


 




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η Επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας Ζωή Κωνσταντοπούλου, σε συνέντευξή της στο Ραδιόφωνο των Παραπολιτικών και στον δημοσιογράφο Τηλέμαχο Σαντοριναίο, χαρακτήρισε ατιμωτική για την Αριστερά την «παρακρατική και παραδικαστική λειτουργία» της Κυβέρνησης Τσίπρα και εξέφρασε την βεβαιότητά της ότι η δραστηριότητα Παππά ήταν «εν γνώσει και κατ’ εντολή του Αλέξη Τσίπρα». Αναφέρθηκε στον Νίκο Παππά ως Υπουργό, ο οποίος «επιδόθηκε σε ένα οργιαστικό παιχνίδι συναλλαγής, παρακρατικής και παραδικαστικής λειτουργίας», επισημαίνοντας ότι «στις συνομιλίες του με τον κύριο Μιωνή, είναι ξεκάθαρο ότι παζαρεύει μία ποινική υπόθεση, που αφορά ζημία σε βάρος του Ελληνικού Δημοσίου, το σκάνδαλο της Λίστας Λαγκάρντ και παζαρεύει την ποινική ευθύνη του κυρίου Μιωνή». Μίλησε για συνενοχή των κορυφαίων στελεχών και Υπουργών του ΣΥΡΙΖΑ και για συντεταγμένη απόπειρα συγκάλυψης της έκνομης δραστηριότητας Τσίπρα-Παππά, αλλά και για προδοσία της εμπιστοσύνης του Ελληνικού Λαού, από πρόσωπα που έδρασαν με ιδιοτέλεια, καταχρώμενα την εξουσία τους. Τέλος, δήλωσε ότι ήταν τιμή για την Αριστερά ότι τάχθηκε με την πλευρά της Κάθαρσης το 1989, ενώ το γεγονός ότι η Κάθαρση τελικώς δεν έγινε ήταν η αρχή και η ρίζα όλων των δεινών και των σκανδάλων που βίωσαν οι νεότερες γενιές.



Ακολουθεί η Απομαγνητοφώνηση της Συνέντευξης της Ζωής Κωνσταντοπούλου στο Ραδιόφωνο των Παραπολιτικών και τον Τηλέμαχο Σαντοριναίο:

ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ ΣΑΝΤΟΡΙΝΑΙΟΣ: Κάθε εβδομάδα έχουμε και μία αποκάλυψη για τον κύριο Παππά. Κάθε εβδομάδα μαθαίνουμε και κάτι, κάθε εβδομάδα αναρωτιόμαστε πόσο στενή ήταν η σχέση του με τον κύριο Τσίπρα και κάθε εβδομάδα δεν παίρνουμε απάντηση από τον κύριο Τσίπρα, τελικά, τι εστί ο κύριος Παππάς για τον ΣΥΡΙΖΑ και αν όντως οι δουλειές αυτές για τις οποίες μιλούσε ο κύριος Παππάς ήταν εις γνώση του τότε Πρωθυπουργού.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Κύριε Σαντοριναίε εγώ δεν έχω καμία αμφιβολία ότι ήταν και εν γνώσει του κυρίου Τσίπρα αυτές οι δραστηριότητες του κυρίου Παππά, αλλά και κατ’ εντολήν του. Ο,τιδήποτε άλλο νομίζω ότι παραβιάζει την κοινή λογική. Μιλούμε για τον στενότερο συνεργάτη του εξαρχής, από την πρώτη στιγμή που έγινε Επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ ο κύριος Τσίπρας, και μιλάμε για το πρόσωπο στο οποίο εμπιστεύτηκε και ανέθεσε πολύ κρίσιμους τομείς, νευραλγικούς τομείς της πολιτικής διαχείρισης και της πολιτικής δραστηριότητας της Κυβέρνησής του.

ΤΣ: Βλέπετε να κατέστρωνε κάποιο σχέδιο, δηλαδή, ο κύριος Παππάς; Να ήτανε, δηλαδή, εμπνευστής και ενορχηστρωτής σχεδίου συγκεκριμένου; Παραδείγματος χάριν, στο τελευταίο επεισόδιο, για τον έλεγχο των Μέσων Ενημέρωσης;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Κοιτάξτε, εγώ δεν θέλω να κάνω υποθέσεις. Εγώ αξιολογώ τα γεγονότα και τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους. Μιλάμε για έναν εν ενεργεία, πρώτο τη τάξει, στην πραγματικότητα, Υπουργό, ο οποίος επιδόθηκε σε ένα οργιαστικό παιχνίδι συναλλαγής, παρακρατικής και παραδικαστικής λειτουργίας, γιατί, στην αποκάλυψη που έγινε ως προς τις συνομιλίες του με τον κύριο Μιωνή, είναι ξεκάθαρο ότι παζαρεύει μία ποινική υπόθεση, και μάλιστα μία ποινική υπόθεση, που αφορά ζημία σε βάρος του Ελληνικού Δημοσίου, μιλούμε για τη Λίστα Λαγκάρντ, το σκάνδαλο της Λίστας Λαγκάρντ και παζαρεύει την ποινική ευθύνη του κυρίου Μιωνή, ο οποίος είναι εμπλεκόμενο και ελεγχόμενο πρόσωπο στην υπόθεση αυτή. Όσον αφορά τις τελευταίες αποκαλύψεις που έχουν να κάνουν με μπίζνες και συντονισμό χρηματοδότησης κατασκευαστικών εταιρειών προκειμένου να μπουν στο παιχνίδι της ιδιοκτησίας Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, μιλάμε επίσης για μία δραστηριότητα η οποία είναι έκνομη, είναι εκτός του πλαισίου της Δημοκρατίας και κατατείνει ακριβώς στον έλεγχο του πεδίου της ενημέρωσης. Δεν είναι η πρώτη φορά που Κυβέρνηση επιδιώκει να ελέγξει το τοπίο και να ελέγξει τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Όμως, από την άλλη πλευρά, είναι μία αποκάλυψη του τρόπου με τον οποίο αυτό έγινε, που είναι πραγματικά ανατριχιαστική και θα σας το πω ακριβώς όπως το πιστεύω, είναι ατιμωτική συνολικά για το Κόμμα αυτό, για τον ΣΥΡΙΖΑ, και ατιμωτική για όλους όσοι συνεχίζουν να συμμετέχουν σε αυτό το Κόμμα.

ΤΣ: Είναι εντυπωσιακό, κυρία Κωνσταντοπούλου, πώς μεταμορφώθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ εκείνες τις ημέρες, δηλαδή, όταν κατόρθωσε να πάρει την εξουσία με την ψήφο του Ελληνικού Λαού πώς μέσα σε έξι μήνες ήρθαν τα πάνω-κάτω, άλλαξαν τα πάντα.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Τα δικά μου συμπεράσματα είναι αρκετά δυσάρεστα και έχουν να κάνουν με το ποια ήταν τα κίνητρα των προσώπων, τα οποία, τελικώς, παίρνοντας την Εξουσία επιδίωξαν και να την καταχραστούν. Τα κίνητρά τους δυστυχώς ήταν ιδιοτελή, είχαν να κάνουν με αυτά που με κυνικό τρόπο αναφέρει ο κύριος Παππάς στις συνομιλίες του με τον κύριο Μιωνή, δηλαδή με πολλά λεφτά και με λειτουργία μαγαζιού. Του μαγαζιού που, αν πας με τα νερά του, κάτι θα έχει και για σένα, αν πας κόντρα, θα σε φάνε. Και, βεβαίως, όλες αυτές οι λειτουργίες και αυτές οι δραστηριότητες δεν έχουν καμμία μα καμμία σχέση με Αριστερά και, καλό θα είναι, επειδή παρακολουθώ διαφόρους οι οποίοι έχουνε εμπλοκή σε όλη αυτή τη δραστηριότητα, να διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους ότι υπερασπίζονται την Αριστερά, δεν υπερασπίζονται καμία αριστερά, υπερασπίζονται τα ιδιοτελή συμφέροντα, τις μπίζνες και την έκνομη λειτουργία μαφίας ενός κογκλάβιου, που δεν είχε καμμία-καμμία-μα καμμία σχέση με τις αρχές και τις αξίες της Αριστεράς.

ΤΣ: Πιστεύετε, κυρία Κωνσταντοπούλου, ότι αυτή η μεταμόρφωση, που πιστεύω ότι σας εξέπληξε και εσάς, έτσι; Όταν είδατε πώς εξελίσσονται τα πράγματα στην εξουσία και την τακτική του τότε ΣΥΡΙΖΑ. Πιστεύετε ότι μπορεί να είχε σχεδιαστεί από πριν;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Είμαι βέβαιη ότι είχε σχεδιαστεί από πριν. Είναι ένα οδυνηρό συμπέρασμα, γιατί καταλαβαίνετε, ότι όταν πιστεύεις σε κάτι και δρας αφιερώνοντας και τη ζωή σου για να μπορέσουν να υπηρετηθούν αρχές και αξίες και συνειδητοποιείς ότι κάποιοι είχανε μία άλλη ατζέντα…

ΤΣ: Εσείς είχατε βάλει πλάτη, κυρία Κωνσταντοπούλου, είχατε μπει μπροστά και είχατε δώσει μεγάλη μάχη και, ξαφνικά, ουσιαστικά, αυτό που έγινε ήταν όλα αυτά να πάνε στράφι, έτσι;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Έτσι ακριβώς. Κύριε Σαντοριναίε χθες είχαμε μία επέτειο σημαντική, ήταν η επέτειος του δημοψηφίσματος. Πριν από πέντε χρόνια ο Λαός μας διατράνωσε την αντίστασή του σε εκβιασμούς και την θέλησή του για πρόοδο, δημιουργία, αυτοδιάθεση, χειραφέτηση και, για μένα, το πιο τραυματικό από όλα είναι ότι, αυτή η θέληση του Ελληνικού Λαού και η εμπιστοσύνη που έδειξε, προδόθηκε με τόσο κυνικό τρόπο. Δεν ξεπλένονται αυτές οι συμπεριφορές, δεν ξεπλένεται αυτή η προδοσία. Τώρα πια που ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι στην εξουσία και αποκαλύπτονται όλα αυτά, όλοι όσοι στήριξαν και εν συνεχεία και μετά το ‘15 δηλαδή, βρίσκονται προ των μεγάλων ευθυνών τους και κανείς δεν μπορεί να υποκρίνεται ότι δεν κατάλαβε, ότι δεν αντελήφθη ή ότι δεν έγιναν έτσι τα πράγματα. Είναι πια ξεκάθαρο το πώς έγιναν τα πράγματα.

ΤΣ: Υπάρχει σιωπηρή ανοχή ή συνενοχή, κυρία Κωνσταντοπούλου;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Υπάρχει συνενοχή κατά την άποψή μου. Υπάρχει συνενοχή και υπήρξε για πολύ μεγάλο διάστημα και μία συντεταγμένη προσπάθεια συγκάλυψης, η οποία είναι εξίσου σοβαρή. Διότι αποκαλύψεις έγιναν και σε προηγούμενους χρόνους και για το κομμάτι, βέβαια, των τηλεοπτικών αδειών ήταν ξεκάθαρο καθ’ όν χρόνο διενεργούντο οι διαδικασίες ότι είχαμε μία κυβέρνηση η οποία ουσιαστικά εκβίαζε και συναλλασσόταν. Θυμόμαστε τις δηλώσεις που γίνονταν για το πόσες θα είναι τελικά οι άδειες και ήταν πολύ ξεκάθαρο ότι είχαμε μία Κυβέρνηση η οποία επιθυμούσε ουσιαστικά να συναλλαγεί με όποιον πρόθυμο. Θυμόμαστε τις αποκαλύψεις για τους λεγόμενους εκβιαστές, δηλαδή την υπόθεση, ουσιαστικά, που απέδειξε στις αρχές του ’17, ότι η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ χρηματοδοτούσε συγκεκριμένα μέσα ενημέρωσης και ιστοσελίδες για να χτυπούν πολιτικούς της αντιπάλους και για να φιλοτεχνούν το προφίλ των Υπουργών της και του Πρωθυπουργού και αυτό το έκανε με χρήματα της ΕΥΔΑΠ, μιας Δημόσιας Υπηρεσίας, της Δημόσιας Υπηρεσίας Νερού. Θυμόμαστε τις εκβιαστικές δηλώσεις Κοτζιά – Καμμένου στο Υπουργικό Συμβούλιο, σε σχέση με τη Συμφωνία των Πρεσπών και τις δηλώσεις που έγιναν για πολύ σοβαρά ζητήματα, για εξαγορά Βουλευτών, για δωροδοκία Βουλευτών, τα οποία ούτε ερευνήθηκαν και θυμόμαστε, επίσης, ότι υπήρχαν εν ενεργεία Υπουργοί που έκαναν, όπως και τώρα, ότι δεν άκουσαν και δεν κατάλαβαν. Θυμόμαστε τις δηλώσεις του κυρίου Σπίρτζη, ότι δεν άκουσε, και αντιλαμβανόμαστε όλοι, το πόσο χοντρό είναι το παιχνίδι αυτό που έπαιξαν οι άνθρωποι αυτοί, στην πλάτη του Ελληνικού Λαού και με τα πιο Ιερά και τα πιο Όσια: με τη Δημοκρατία και με τη Δημοκρατική Λειτουργία.

ΤΣ: Ακούσαμε και κάτι περί βρώμικου, επανάληψης βρώμικου ’89, ακούσαμε και κάποιες τέτοιες τοποθετήσεις, κυρία Κωνσταντοπούλου.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Εγώ έκανα μία δήλωση για αυτό, μια ανάρτηση, δηλαδή, για τον κύριο Τσίπρα, ότι όταν προσπαθείς να γίνεις ιστορικό και πολιτικό κακέκτυπο, διότι αυτό επιχειρεί ουσιαστικά μιμούμενος τον Ανδρέα Παπανδρέου, οφείλεις τουλάχιστον να γνωρίζεις πού στάθηκε η Αριστερά το 1989. Για μένα το ότι τότε η Αριστερά στάθηκε με την πλευρά της κάθαρσης, που ήταν ένα σύνθημα και μία επιδίωξη θα έλεγα πάνδημη του Ελληνικού Λαού, είναι τιμή για την Αριστερά. Ότι η κάθαρση ουδέποτε έγινε είναι η αρχή και η αιτία όλων των δεινών που πέρασαν οι δικές μας γενιές. Εγώ έχω την απόλυτη πεποίθηση ότι, επειδή ακριβώς δεν έγινε η κάθαρση για τα σκάνδαλα εκείνα, εκείνης της εποχής, εκτροχιάστηκε η σκανδαλώδης λειτουργία των Κυβερνήσεων, βιώσαμε τη Siemens, τις υποθέσεις των μεγάλων δραστηριοτήτων διαφθοράς, των εξοπλιστικών, των υποβρυχίων, της Λίστας Λαγκάρντ, της Novartis και ούτω καθεξής, τις υποθέσεις δηλαδή εκείνες από τις οποίες στέναξε η χώρα μας, καταστρατηγήθηκε το Δημόσιο Συμφέρον, κατασπαταλήθηκε το Δημόσιο Χρήμα και, δυστυχώς, υπονομεύτηκε η Δημοκρατική Λειτουργία.

ΤΣ: Κυρία Κωνσταντοπούλου θα τα πούμε σύντομα. Ευχαριστώ πάρα πολύ.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Ευχαριστώ και εγώ.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Αποκαλυπτικό αποδεικτικό υλικό χαρακτηρίζει η Ζωή Κωνσταντοπούλου το ηχητικό ντοκουμέντο της συνομιλίας Παπά - Μιωνή, τονίζει σε συνέντευξη στο ραδιοφωνικό σταθμό Notos News 97.8 της Ρόδου, που ξεγυμνώνει την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ που φέρεται να έχει χαρακτηριστικά εγκληματικής οργάνωσης.

Η απομαγνητοφώνηση δείχνει τον τρόπο που συνδιαλέγονταν με τον Μιωνή, ο οποίος εκτός από την άμεση διασύνδεση με την κυβέρνηση του Ισραήλ δεν είναι απλά ένας επιχειρηματίας αλλά από τους υψηλά εμπλεκόμενους στην λίστα Λαγκάρντ.

"Το ότι έφτασαν αυτοί οι άνθρωποι, από θέση εξουσίας, και μιλώ για τον Τσίπρα και τον Παπά, να ξεπουλούν κάθε ιερό και όσιο και να παζαρεύουν με χυδαίο τρόπο ακόμα και ποινικές υποθέσεις (υποθέσεις που αφορούν οικονομικά αδικήματα σε βάρος του δημοσίου) και την ίδια ώρα να συνομολογούν ότι εντός της κυβέρνησης γίνονται μπίζνες, ότι κάποιοι ασκούν εξουσία με το αζημίωτο και αυτό είναι απολύτως ανεκτό αρκεί να μην θίξεις -κατά τον Παπά - το #μαγαζί.

Αυτά παραπέμπουν στη μεγαλύτερη κατάπτωση της πολιτικής λειτουργίας και αποκαλύπτουν μια κυβέρνηση εγκληματικής δράσης.

Ακούστε την συνέντευξη της Προέδρου της Πλεύσης Ελευθερίας:

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης παραχώρησε η Επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας, Ζωή Κωνσταντοπούλου, στον ραδιοφωνικό σταθμό Focus FM Θεσσαλονίκης και στην εκπομπή της Δέσποινας Μποτίτση και του Γιάννη Πηλίδη.

Μίλησε για την χρεοκοπία των πολιτικών των μνημονίων και των δανεισμών και δήλωσε: «Η λογική των δανεισμών και των Μνημονίων είναι της προηγούμενης δεκαετίας, είναι προ της Πανδημίας, χρεοκόπησε και αποτελεί πολιτική υπαγορευμένη, η οποία είναι εξαιρετικά εκτεθειμένη στα μάτια των κοινωνιών. Να μην ξεχνάμε ότι, από τις βασικές «μεταρρυθμίσεις», εντός εισαγωγικών, που υπαγορεύονταν όλα αυτά τα χρόνια στην Ελλάδα, ήταν η συρρίκνωση του Εθνικού Συστήματος Υγείας, το κλείσιμο Νοσοκομείων, οι απολύσεις ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού και, συνολικά, η αποψίλωση του Κράτους Πρόνοιας. Όλα αυτά, δηλαδή, που σήμερα αποδεικνύονται όχι απλώς τραγικές επιλογές, αλλά εγκληματικές επιλογές.»

Αναφέρθηκε επίσης με έμφαση στην τουρκική προκλητικότητα, αλλά και στην εφεκτική στάση των ελληνικών κυβερνήσεων, υπογραμμίζοντας την αναγκαιότητα επέκτασης των χωρικών υδάτων της Ελλάδας τουλάχιστον στα 10 μίλια, με βάση το διεθνές δίκαιο: «Θα έπρεπε τα χωρικά μας ύδατα να έχουν επεκταθεί τουλάχιστον στα δέκα μίλια, τουλάχιστον δηλαδή να αντιστοιχούν στον εναέριο χώρο της Ελλάδας. Δεν αποτελεί Εθνική Πολιτική, ούτε είναι έντιμο να μετακυλίεται η ευθύνη της διαφύλαξης του εναερίου χώρου στους πιλότους μας, οι οποίοι πάρα πολλές φορές έχουν διακινδυνεύσει και πάρα πολλοί έχουν χάσει τη ζωή τους, υπερασπιζόμενοι αυτά τα οποία το ίδιο το Κράτος όφειλε να θωρακίσει με καλύτερο τρόπο.», τόνισε.

Μίλησε επίσης για τα διδάγματα της εμπειρίας της Πανδημίας, για την οικονομική πολιτική, τους πλειστηριασμούς, το μεταναστευτικό, την εξωτερική πολιτική, παραθέτοντας αναλυτικά τις θέσεις, τις προτάσεις, αλλά και τις πρωτοβουλίες της Πλεύσης Ελευθερίας.


Ακολουθεί η Απομαγνητοφώνηση της Συνέντευξης

ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΜΠΟΤΙΤΣΗ: Είναι η κυρία Κωνσταντοπούλου στην τηλεφωνική μας γραμμή. Την καλημερίζουμε. Γιάννη ο λόγος σ’ εσένα.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΗΛΙΔΗΣ: Καλημέρα κυρία Κωνσταντοπούλου.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Καλή σας ημέρα.

Γ.Π.: Σας ευχαριστούμε πολύ που αποδεχτήκατε την πρόσκληση μας.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Εγώ σας ευχαριστώ για την πρόσκληση και καλό μήνα να πούμε σε εσάς και στους ακροατές σας

Γ.Π.: Θα θέλαμε, επειδή έχετε πάρα πολύ καιρό να μιλήσετε στο Focus, με την ευκαιρία της συνέντευξης να παρουσιάσετε τις θέσεις του Κόμματός σας στο κοινό μας. Και θα ξεκινήσω από την υγειονομική πρώτα κρίση, στην οποία το σύνολο σχεδόν του πολιτικού κόσμου, φαντάζομαι και το δικό σας Κόμμα, ήταν θετικό ως προς τα μέτρα. Εδώ θα πρέπει να συμπληρώσω ότι, σαν Κόμμα κάνατε και μία πολύ ευγενική χορηγία από την χρηματοδότηση που παίρνετε, προς το υγειονομικό κομμάτι της κρίσης.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Σας ευχαριστώ καταρχάς που θέτετε το ζήτημα, γιατί η εμπειρία που διαμορφώσαμε το τελευταίο τρίμηνο είναι μία εμπειρία πρωτόγνωρη, όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά συνολικά για τις ζωντανές γενιές σε όλο τον κόσμο. Και απέναντι σε αυτήν την Πανδημία που βίωσε η Υφήλιος, διαμόρφωσαν οι κοινωνίες και τα κράτη, στάσεις, πολιτικές, στρατηγικές. Νομίζω ότι είχαμε την τύχη, πραγματικά, να διαχειριστεί την φοβερή αυτή πρόκληση και τον κίνδυνο που αντιμετωπίσαμε μία ομάδα επιστημόνων που χάραξε τακτική και στρατηγική και προστάτευσε πραγματικά την κοινωνία. Αυτό που διακυβεύτηκε ήταν εξαιρετικά πολύτιμο, ήταν οι ανθρώπινες ζωές και νομίζω ότι πρέπει να αναγνωρίσουμε ολόκαρδα ότι έγινε εξαιρετικά καλή δουλειά και σώθηκαν ανθρώπινες ζωές. Χάσαμε συμπολίτες μας και αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε, αποφύγαμε όμως τα χειρότερα, αποφύγαμε τραγωδίες που βίωσαν άλλες χώρες και, μάλιστα, πολύ κοντά μας και αυτό πρέπει να μας γεμίζει με συνείδηση και συναίσθηση ότι ήταν αποτέλεσμα και των μέτρων που εισηγήθηκε η Επιτροπή, αποφασίστηκαν σε επίπεδο Κυβερνητικό, αλλά συναποφασίστηκαν και σε επίπεδο κοινωνικό, γιατί η κοινωνία στήριξε αυτή την συλλογική στάση, ήταν αποτέλεσμα και της έγνοιας που υπήρξε για την ανθρώπινη ζωή, γιατί έχουμε δει άλλα κράτη και άλλες εμπειρίες, όπου οι κυβερνήσεις έθεσαν την ανθρώπινη ζωή κάτω από την οικονομία και κάτω από άλλες παραμέτρους, με τα τραγικά αποτελέσματα που γνωρίζουμε. Η δική μας, λοιπόν, αποτίμηση σε σχέση με την διαχείριση αυτών των προκλήσεων είναι θετική. Το είπαμε εγκαίρως και το είπαμε από την πρώτη στιγμή. Στηρίξαμε και την τακτική και το σύνθημα του «Μένουμε σπίτι» εμπράκτως και φυσικά μία στρατηγική ενίσχυσης του Εθνικού Συστήματος Υγείας, που θεωρώ ότι όλοι πια καταλάβαμε, ακόμη και όσοι ενδεχομένως το αμφισβητούσαν, ότι είναι ζωτικής σημασίας η ύπαρξη κι η λειτουργία του. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσονται και οι δικές μας πρωτοβουλίες στις οποίες αναφερθήκατε. Το γεγονός, δηλαδή, ότι αποφασίσαμε να δωρίσουμε την πλήρη Κρατική Επιχορήγηση τριών μηνών, προκειμένου να κάνουμε δράσεις ενίσχυσης του Εθνικού Συστήματος Υγείας, αλλά και ενίσχυσης κοινωνικών πρωτοβουλιών πρώτης γραμμής στο επίπεδο της υγείας και της κοινωνικής προστασίας. Για αυτό κάναμε από τη μία πλευρά δωρεές ιατρικού εξοπλισμού, δωρίσαμε δύο κλιβάνους και τρεις κλίνες ΜΕΘ στο Νοσοκομείο «Παμμακάριστος» και έναν καρδιογράφο τελευταίας τεχνολογίας και ένα λουτρό υπερήχων στο Κέντρο Υγείας Καλυβίων και κάναμε και δωρεές φαρμάκων στο Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού και προχωρήσαμε στην οικονομική ενίσχυση του Ταμείου Αλληλοβοήθειας του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών και μία ακόμη δωρεά που θα κάνουμε τις επόμενες μέρες είναι ότι, θα δωρίσουμε σε έναν εθελοντικό γυμναστικό σύλλογο στις Σέρρες έναν απινιδωτή, που μας ζήτησαν για την ενίσχυση των πολιτών εκεί που βοηθούν τους συνανθρώπους μας σε περιπτώσεις ανάγκης καρδιοαναπνευστικής ανάνηψης.

Γ.Π.: Κυρία Κωνσταντοπούλου, ξεπερνώντας τώρα το υγειονομικό κομμάτι στο οποίο πήγαμε καλά και είχαμε τις μικρότερες απώλειες, πάμε τώρα στο οικονομικό σκέλος. Στο οικονομικό σκέλος έχουν ανακοινωθεί κάποια μέτρα από την Κυβέρνηση και ταυτόχρονα υπάρχει και μία πρόταση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Εδώ υπάρχει μία μεγάλη πολιτική αντιπαράθεση. Η μεν Κυβέρνηση λέει ότι δεν γνωρίζουμε πόσο θα κρατήσει η κρίση, άρα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί στις κινήσεις μας και στο χρήμα που διαθέτουμε για την ενίσχυση των εργαζομένων και των επιχειρήσεων. Η δε Αξιωματική Αντιπολίτευση λέει ότι όχι, πρέπει όλα να τα δώσουμε από την αρχή προκειμένου να στηριχθεί η Οικονομία. Με ποια από τις δύο προτάσεις συμφωνείτε περισσότερο ή αν έχετε κάποια τρίτη πρόταση δική σας, στο οικονομικό αυτό σκέλος.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Η δική μας θέση είναι ότι η στρατηγική πρέπει να είναι στρατηγική οριζόντιας ενίσχυσης της Κοινωνίας, με στόχο να μην μείνει ούτε ένας άνθρωπος ακάλυπτος. Τα πρώτα βήματα που έγιναν, δηλαδή η τακτική και οι αποφάσεις ενίσχυσης οριζόντια των πολιτών, κατά την άποψή μας θα πρέπει να επεκταθούν και να ενισχυθούν με αυτή τη λογική. Δεν θα ήθελα τώρα να μπω σε προτάσεις που πλειοδοτούν για λόγους εντυπώσεων, γιατί νομίζω ότι ο καθένας κρίνεται από το τι κάνει πραγματικά και ιδίως από το τι κάνει όταν είναι σε θέση ευθύνης και εξουσίας. Τα λόγια μικρή σημασία έχουν. Η δική μας θέση λοιπόν είναι ότι, η στρατηγική πρέπει να είναι να μην αφεθεί κανένα κομμάτι της κοινωνίας και κανένας άνθρωπος ακάλυπτος. Αυτό σημαίνει και προϋποθέτει διαρκή επαγρύπνηση διότι, πάρα πολλές φορές ακόμη και οι γενικές ρυθμίσεις δεν καλύπτουν πάρα πολύ κόσμο και το είδαμε αυτό να συμβαίνει. Είδαμε ότι μέτρα που φάνταζαν οριζόντια, αποκαλύφθηκε ότι δεν κάλυπταν πράγματι μεγάλη μερίδα της κοινωνίας και αυτό είναι κάτι το οποίο πρέπει οπωσδήποτε να αναπληρωθεί. Από την άλλη πλευρά θα σας πω και κάτι που ανάγεται σε ένα επίπεδο διεθνούς σφαίρας, επειδή είμαστε στην περίοδο όπου βλέπουμε και τις αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τις εισηγήσεις και τις στάσεις των Κρατών, νομίζω ότι είναι μία περίοδος στην οποία θα πρέπει να αποκατασταθούν κάποια πράγματα, να γίνει κατανοητό ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι τράπεζα που δανείζει και επομένως θα πρέπει να εγκαταλείψει αυτή τη λογική των δανεισμών και θα πρέπει να ενισχύσει, χωρίς τη λογική του δανεισμού, των επιτοκίων και της επιστροφής, θα πρέπει να ενισχύσει αφειδώς τα Κράτη-Μέλη, προκειμένου να αντεπεξέλθουν στις δυσκολίες που έχουν δημιουργηθεί από την Πανδημία και τις οποίες, λίγο ή πολύ, αντιμετωπίζουν όλα τα κράτη.

Γ.Π.: Έχουμε αυτό το περίφημο πακέτο των 32 δισεκατομμυρίων το οποίο είναι σαν πρόταση, ακόμα δεν έχει οριστικοποιηθεί, το οποίο είναι 22,5 χωρίς δανεισμό και τα 9,5 με δανεισμό. Από ό,τι κατάλαβα από την τοποθέτησή σας, θα προτιμούσατε να είναι όλο επιχορήγηση και καθόλου δανεισμός.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Φυσικά. Και θα έπρεπε να είναι έτσι, και θα έπρεπε να είναι έτσι και θα πρέπει η Ελλάδα να το διεκδικήσει και να μην το εγκαταλείψει. Αρκετά μας χαντάκωσαν με δάνεια τα οποία, στην ουσία τους, το ξέρετε πιστεύω, δεν κατευθύνθηκαν ούτε για να γίνουν δημόσιες δαπάνες, ούτε για να καλυφθούν κοινωνικές ανάγκες, αλλά κατευθύνθηκαν για να ανατροφοδοτούνται τα δάνεια.

Γ.Π.: Παρόλα αυτά όμως, γνωρίζοντας την Ευρωπαϊκή Ένωση και την σκληρή γενικότερα γραμμή της από το παρελθόν έναντι της Ελλάδος, είναι ένα βήμα προς την καλύτερη κατεύθυνση αυτό, αυτό το πακέτο των τριάντα δύο δισεκατομμυρίων. Μπορεί να μην είναι το επιθυμητό, όπως πραγματικά λέτε και συμφωνώ μαζί σας, αλλά είναι ένα βήμα, μαλάκωμα θα έλεγα λίγο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το πιστεύετε αυτό ή όχι;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Εγώ πιστεύω ότι, αυτή η εμπειρία αποκάλυψε τι πραγματικά συμβαίνει και μιας και μιλήσατε για σκληρή στάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υπήρχε μία απάνθρωπη στάση των Οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς τη χώρα μας και προς το λαό μας και αυτή η απάνθρωπη στάση στηρίχθηκε σε μία βάναυση λοιδορία και συκοφαντία σε βάρος του λαού μας, που τον παρουσίαζαν ως αχαΐρευτο, χαραμοφάη και ούτω καθεξής. Σε αυτή την εμπειρία λοιπόν, από τη μία πλευρά κατέρρευσε αυτό το στερεότυπο, που είχαν χτίσει για να δικαιολογήσουν αυτήν τους τη στάση και από την άλλη πλευρά αποκαλύφθηκε ότι, πραγματικά, αυτά τα διεθνή όργανα και οι διεθνείς οργανισμοί που στο καταστατικό τους και στις ιδρυτικές τους συνθήκες έχουν ως στόχο και ως σκοπό την υπηρέτηση της ευημερίας των λαών και των κοινωνιών, στην πράξη, πάρα πολλές φορές, για να μην πω κατά κανόνα, δρουν προς την αντίθετη κατεύθυνση. Εγώ, λοιπόν, καταλαβαίνω το πνεύμα σας αλλά δεν ανήκω σε εκείνους που θα πούνε, «εντάξει μωρέ, να είμαστε ευχαριστημένοι γιατί είναι μία καλύτερη στάση». Όχι. Θα έπρεπε η Ευρωπαϊκή Ένωση συνολικότερα να αναλάβει τις ευθύνες της. Θα έπρεπε να μην εμμένει σε λογικές που είναι της προηγούμενης δεκαετίας και που χρεοκόπησαν. Η λογική των δανεισμών και των Μνημονίων είναι της προηγούμενης δεκαετίας, είναι προ της Πανδημίας, χρεοκόπησε και αποτελεί και μία πολιτική υπαγορευμένη η οποία είναι εξαιρετικά εκτεθειμένη στα μάτια των κοινωνιών. Να μην ξεχνάμε ότι, από τις βασικές «μεταρρυθμίσεις», εντός εισαγωγικών, που υπαγορεύονταν όλα αυτά τα χρόνια στην Ελλάδα, ήταν η συρρίκνωση του Εθνικού Συστήματος Υγείας, το κλείσιμο Νοσοκομείων, οι απολύσεις ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού και, συνολικά, η αποψίλωση του Κράτους Πρόνοιας. Όλα αυτά, δηλαδή, που σήμερα αποδεικνύονται όχι απλώς τραγικές επιλογές, αλλά εγκληματικές επιλογές. Και βεβαίως αυτές οι επιλογές πολιτικής δεν έγιναν μόνο στην Ελλάδα, έγιναν σε παγκόσμια κλίμακα, με αποτέλεσμα τα συστήματα υγείας σε όλο τον πλανήτη να είναι απολύτως ανέτοιμα να ανταποκριθούν στην πιθανότητα, που ξέρουμε ότι ήταν μία υπαρκτή πιθανότητα, μίας Πανδημίας. Θα έλεγα, λοιπόν, ότι είναι ώρα ευθύνης. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να κρύβεται πίσω από το δάχτυλό της, κυρίως γιατί κριτές της δεν είναι οι Κυβερνήσεις που σήμερα συνθέτουν τα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κριτές της είναι οι πολίτες, στα μάτια των οποίων έχουν πια αποκαλυφθεί και οι παθογένειες και οι στρεβλώσεις και οι εξαιρετικά λανθασμένοι χειρισμοί των τελευταίων ετών.

Γ.Π.: Ένα άλλο θέμα που απασχολεί πολύ την κοινή γνώμη και στο οποίο ειδικά εσείς έχετε πρωτοστατήσει, είναι τα κόκκινα δάνεια. Έληγε η προθεσμία της προστασίας 30/4, η Κυβέρνηση συνεννοούμενη με την Ευρωπαϊκή Ένωση πήρε μία παράταση χρόνου λόγω της κρίσης του Κορονοϊού, αλλά και αυτός ο χρόνος κάποια στιγμή θα έρθει και θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε το θέμα. Η πρόταση της Κυβέρνησης στο παρελθόν, πριν από τον Κορονοϊό, ήταν ότι όταν θα τελειώσει αυτή η προστασία, ενδεχομένως να πάνε να ψηφίσουν ένα νόμο στη λεγόμενη ατομική πτώχευση, δηλαδή αυτό που συμβαίνει με τις εταιρείες να συμβαίνει και σε ατομικό επίπεδο και στον ιδιώτη, η οποία λέει περίπου το εξής: Ότι, δηλώνει πτώχευση ο ιδιώτης, εκποιείται όλη η περιουσία του και ό,τι επιπλέον χρωστάει μηδενίζεται και είναι η λεγόμενη δεύτερη ευκαιρία και ξεκινάει από την αρχή. Σας βρίσκει σύμφωνη ένα ενδεχόμενο τέτοιο μέτρο;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Κοιτάξτε να δείτε, το τι θα περιλαμβάνει μία τέτοια ρύθμιση προτιμώ να μην το σχολιάσω, γιατί ακόμα είναι εντελώς θολό. Εκείνο το οποίο θα ήθελα, όμως, να πω είναι ότι η εμπειρία του τελευταίου διαστήματος ανέδειξε παραμέτρους που προηγουμένως δεν λαμβάνονταν υπόψη. Όταν κεντρικό σύνθημα είναι το «Μένουμε σπίτι» και καλούνται οι άνθρωποι να παραμείνουν στην οικία τους για να προστατευτούν, για να αυτο-προστατευτούν και για να προστατευτούμε όλοι, αντιλαμβανόμαστε πλέον ότι το σπίτι, η στέγη, δεν είναι απλώς ένα θεμελιώδες συνταγματικό δικαίωμα, όπως γνωρίζουμε, αλλά είναι και ένα βασικό μέσο προστασίας. Υπ’ αυτήν την έννοια είναι σαφές ότι πρέπει να αλλάξει η αντίληψη περί πλειστηριασμών, περί κατασχέσεων, περί εξώσεων και ούτω καθεξής. Ποιος αυτή τη στιγμή τολμάει να εισηγείται να πεταχτούν άνθρωποι στο δρόμο, να βρεθούν άνθρωποι χωρίς στέγη, να υπάρξει ανασφάλεια σε σχέση με την κατοικία; Η άποψή μου, λοιπόν, είναι ότι, ενόψει και των νέων δεδομένων της Πανδημίας, συνολικά πρέπει να αναθεωρηθεί όλη αυτή η αντίληψη των πλειστηριασμών και των εξώσεων, ιδίως μάλιστα στη χώρα μας, όπου γνωρίζουμε πολύ καλά ότι προ του κινδύνου της έξωσης και του πλειστηριασμού δεν βρέθηκαν κατά πλειοψηφία άνθρωποι που ήταν κακόπιστοι και κακοπληρωτές. Βρέθηκαν άνθρωποι οι οποίοι υπήρξαν στην ζωή τους συνεπείς, βρέθηκαν σε μία συνθήκη μη διαχειρίσιμη λόγω της οικονομικής κρίσης, που όχι απλώς δεν την προκάλεσαν, αλλά και που οι Κυβερνήσεις και οι Τράπεζες τους διαβεβαίωναν ότι δεν διατρέχουν τον κίνδυνο και για όλους αυτούς τους ανθρώπους θα πρέπει να υπάρξουν πρόνοιες σε επίπεδο κεντρικής πολιτικής και όχι να αφήνεται ο καθένας μόνος του και στην τύχη του ή, αν θέλετε, και μέσα από μία τέτοια ρύθμιση όπως την περιγράφετε, η οποία έχει το πνεύμα του «βγάλε μόνος σου το φίδι από την τρύπα». Τις έχουμε δει αυτές τις λογικές και στο νόμο Κατσέλη και σε πάρα πολλά άλλα πράγματα, όπου τελικώς αυτό το οποίο διαφημιζόταν ως προστασία, αποδεικνυόταν στην πράξη ότι ήταν πάρα-πάρα πολύ συρρικνωμένη κάλυψη.

Γ.Π.: Και πάμε τώρα στην εξωτερική πολιτική και το βασικότερο από όλα που απασχολεί τη χώρα μας, τα Ελληνοτουρκικά. Βλέπουμε ότι τώρα μετά το πέρασμα, που είναι προς το τέλος η κρίση με τον Κορονοϊό, βλέπουμε μία ένταση της Τουρκίας με την χώρα μας σε πάρα πολλά επίπεδα. Υπάρχει ένταση στον Έβρο, υπάρχουν οι υπερπτήσεις, οι οποίες έχουν αυξηθεί πάρα πολύ. Έχουν γίνει πάνω από 250 από την αρχή του έτους, που υπερπτήση σημαίνει εισβολή σε Ελληνικό έδαφος για περιορισμένο χρονικό διάστημα και μετά επιστροφή. Έχουμε το θέμα της Λιβύης, όπου η Τουρκία πάει να παίξει κάποιο πρωταγωνιστικό ρόλο με τις τελευταίες εξελίξεις και η απειλή κάποια στιγμή να ‘ρθει να κάνει γεωτρήσεις σε αμφισβητούμενα κατά εμάς εδάφη, μάλλον σε δικό μας μέρος. Όλο αυτό το φάσμα της προκλητικότητας της Τουρκίας πώς πρέπει να αντιμετωπιστεί από Ελληνικής πλευράς;

Γ.Π.: Η άποψή μου και η άποψή μας είναι η εξής. Η τουρκική προκλητικότητα δεν ήταν απρόβλεπτη. Και, για την ακρίβεια, έχει τις ρίζες της σε μία πολιτική δεκαετιών της Τουρκίας, που είναι η πολιτική της δημιουργίας τετελεσμένων. Τώρα, θέσατε ζητήματα τα οποία είναι πάρα πολύ σοβαρά και στα οποία υπάρχουν απαντήσεις. Η ένταση στον Έβρο και συνολικότερα η διαχείριση και η μεταχείριση των προσφύγων ή των μεταναστών ως εργαλείου πίεσης στα σύνορα και ως εργαλείου εκβιαστικής άσκησης πολιτικής από πλευράς του Ερντογάν: ήταν ένα απολύτως προβλέψιμο γεγονός, από τη στιγμή που υπογράφηκε αυτή η εκτρωματική Συμφωνία Ευρωπαϊκής Ένωσης-Τουρκίας, τον Μάρτιο του 2016. Είναι αυτή η Συμφωνία, δυστυχώς, που ανήγαγε τον Ερντογάν και την Τουρκία σε ρόλο ρυθμιστή. Του έδωσε το δικαίωμα να διαπραγματεύεται ζητώντας χρήματα και του αναγνώρισε από την άλλη πλευρά ελευθερίες, οι οποίες είναι αδιανόητες κατά το Διεθνές Δίκαιο. Εγώ πραγματικά ανατριχιάζω και μόνο στη σκέψη ότι έχει προβλεφθεί ότι επιχειρούν Τούρκοι αξιωματικοί στα Ελληνικά νησιά και με την υπογραφή του κυρίου Τσίπρα, τότε, που δυστυχώς την αναγνώρισε και την εφαρμόζει και ο κύριος Μητσοτάκης. Υπερπτήσεις. Ένα θέμα, μία τεράστια πληγή. Όμως, έχει και αυτό και εξήγηση και τις ρίζες σου, διότι γνωρίζουμε ότι δυστυχώς στην Ελλάδα ενώ ο εναέριος χώρος μας είναι επισήμως τα δέκα μίλια, τα χωρικά μας ύδατα μολονότι έχουμε το δικαίωμα, με βάση το Διεθνές Δίκαιο της θάλασσας, να τα επεκτείνουμε μέχρι τα δώδεκα μίλια, παραμένουν στα έξι μίλια. Αυτό τι σημαίνει; Σημαίνει μία διαφορά τεσσάρων μιλίων μεταξύ εναερίου χώρου και χωρικών υδάτων, που δίνει το έναυσμα στην Τουρκία να λέει «δεν μπορείτε να έχετε εναέριο χώρο δέκα μίλια, παραπάνω δηλαδή τέσσερα μίλια από τα χωρικά σας ύδατα, εμείς το αμφισβητούμε». Θα έπρεπε, κατά την άποψή μας, τα χωρικά μας ύδατα να έχουν επεκταθεί τουλάχιστον στα δέκα μίλια, τουλάχιστον δηλαδή να αντιστοιχούν στον εναέριο χώρο και δεν αποτελεί Εθνική Πολιτική, ούτε είναι έντιμο να μετακυλίεται η ευθύνη της διαφύλαξης του εναερίου χώρου στους πιλότους μας, οι οποίοι πάρα πολλές φορές έχουν διακινδυνεύσει και πάρα πολλοί έχουν χάσει τη ζωή τους, υπερασπιζόμενοι αυτά τα οποία το ίδιο το κράτος όφειλε να θωρακίσει με καλύτερο τρόπο. Συνολικότερα, λοιπόν, θα σας έλεγα ότι χρειάζεται μία άλλη πολιτική σε επίπεδο Ελληνικών Κυβερνήσεων, χρειάζεται μία άλλη πολιτική σε επίπεδο χάραξης της Εξωτερικής μας Πολιτικής, πάντοτε με γνώμονα το Διεθνές Δίκαιο, που είναι εκείνο το οποίο θα μας θωρακίσει σε όλα τα επίπεδα.

Γ.Π.: Το Ελληνικό πολιτικό σύστημα συνολικά μετά τη Μεταπολίτευση, είχε μία πολιτική έναντι της Τουρκίας κατευναστική. Θα έλεγα ίσως και φοβική. Το τελευταίο χρονικό διάστημα, με αφορμή τα γεγονότα του Έβρου, όπου η Τουρκία προσπάθησε να εκμεταλλευτεί ανθρώπους που είναι ταλαιπωρημένοι από τις διάφορες χώρες τους και είχαν πάει στην Τουρκία, να προσπαθήσει να πιέσει την Ελλάδα και να τους βάλει μέσα από τον Έβρο. Σε αυτό η Ελληνική Κυβέρνηση αντέδρασε πιο σκληρά από ό,τι έως τώρα αντιδρούσε το πολιτικό σύστημα, όπως επίσης και από το Αιγαίο όπου οι εισροές μειώθηκαν. Θεωρείτε ότι αυτή η σκλήρυνση κατά κάποιον τρόπο, η ελαφρώς σκλήρυνση της Ελληνικής πλευράς είναι στη σωστή κατεύθυνση ή όχι;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Κοιτάξτε, εγώ δεν θα ήθελα να το βάλω σε ένα επίπεδο σκλήρυνσης ή αυστηροποίησης ή κάτι άλλο. Θα ήθελα να πω μόνο ότι τα ζητήματα αυτά χρειάζονται πολύ πιο βαθιά σχεδιασμένες πολιτικές. Δεν λύνονται σε ένα επίπεδο ούτε εντυπώσεων, ούτε «μεμονωμένων περιστατικών», εντός εισαγωγικών, και η Ελλάδα οφείλει το θέμα αυτό, συνολικότερα, να το θέσει στην διεθνή κονίστρα ως θέμα Διεθνούς Δικαίου, Διεθνούς Ανθρωπιστικού Δικαίου και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Δεν είναι θέμα ξέρετε δράσης-αντίδρασης. Αυτά έχουν μία πολύ περιορισμένη εμβέλεια και εξαντλούνται στην επικαιρότητα. Η συνολικότερη αντιμετώπιση της στάσης της Τουρκίας της τελευταίας τετραετίας στο προσφυγικό και το μεταναστευτικό απαιτεί εντελώς άλλη στάση των Ελληνικών Κυβερνήσεων στη διεθνή κονίστρα. Φτάσαμε, δυστυχώς, αυτό το οποίο έπρεπε να πουν οι Ελληνικές Κυβερνήσεις, δηλαδή «τέλος στην Συμφωνία Ευρωπαϊκής Ένωσης-Τουρκίας», να πάει να το πει ο Ερντογάν στη Μέρκελ. Αυτό δείχνει μία έλλειψη διεθνών αντανακλαστικών και μία στάση η οποία μπορεί σε εσωτερικό επίπεδο να ικανοποιεί πρόσκαιρα μία μερίδα της κοινής γνώμης, αλλά σε διεθνές επίπεδο δεν λύνει τα ζητήματα.

Γ.Π.: Κυρία Κωνσταντοπούλου, σας ευχαριστούμε πολύ. Νομίζω ότι προσπαθήσαμε όσο μπορούμε στα περισσότερα θέματα να πάρουμε την άποψη του Κόμματός σας. Σας ευχαριστούμε πολύ.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Σας ευχαριστώ και εγώ πολύ για τη φιλοξενία.

Γ.Π.: Καλημέρα.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Καλή σας μέρα.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου