Articles by "Οι Bloggers σχολιάζουν"
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Οι Bloggers σχολιάζουν. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
του Burak Bekdil*, Defense News, October 13, 2020
Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Δεξιόστροφα από πάνω αριστερά: Τέτοια ευρέως διαφημισμένα "αυτόχθονα" τουρκικά αμυντικά συστήματα, όπως το bayraktar TB-2 drone, το ελικόπτερο επίθεσης T129, η δεξαμενή Altay, και το μαχητικό TF-X βασίζονται σε κρίσιμα στοιχεία που κατασκευάζονται στο εξωτερικό.

ΑΓΚΥΡΑ, Τουρκία — Η απόφαση της καναδικής κυβέρνησης να αναστείλει την εξαγωγή βασικών εξαρτημάτων μη επανδρωμένων αεροσκαφών στην Τουρκία έχει φέρει για άλλη μια φορά στο προσκήνιο τις συνεχιζόμενες προσπάθειες της Τουρκίας για ανάπτυξη μιας αυτάρκους αμυντικής βιομηχανίας.

Ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν συχνά υπερηφανεύεται σε συγκεντρώσεις του κόμματος ότι η διακυβέρνησή του από το 2002 έχει μειώσει την εξάρτηση της Τουρκίας από ξένα οπλικά συστήματα από 80 τοις εκατό σε 30 τοις εκατό. Υπάρχει αλήθεια σε αυτό, αν και τα πραγματικά ποσοστά παραμένουν ένα μυστήριο, κυρίως λόγω της δυσκολίας καθορισμού του ποιο είναι πραγματικά ένα τοπικό ή εθνικό σύστημα.

Τα περισσότερα τουρκικά "εθνικά" συστήματα εξαρτώνται από διάφορους βαθμούς ξένης συνδρομής, συχνά συμπεριλαμβανομένων κρίσιμων τμημάτων που διατίθενται μόνο στο εξωτερικό. Το T129, ένα "γηγενές" ελικόπτερο επίθεσης, είναι μια τουρκική παραλλαγή του ιταλο-βρετανικού ελικοπτέρου AgustaWestland A129 Mangusta. Η τοπική βιομηχανία της Τουρκίας δεν διαθέτει τεχνολογία κινητήρων.
Τα περισσότερα τουρκικά οπλικά συστήματα εξαρτώνται από διάφορους βαθμούς ξένης συμμετοχής.
Η "εθνική" δεξαμενή νέας γενιάς τανκς Altay αντιμετωπίζει σημαντικές καθυστερήσεις, λόγω της έλλειψης ενός ξένου κινητήρα και συστήματος ταχυτήτων. Η πρώτη "εγχώρια" αποβάθρα της τουρκικής πλατφόρμας προσγείωσης, η TCG Anadolu, θα τεθεί σε λειτουργία το επόμενο έτος, αλλά το πλοίο κόστους ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων ή περισσότερο κατασκευάζεται με άδεια από την ισπανική Navantia.

Ένας αυξανόμενος αριθμός Δημοκρατικών στο Κογκρέσο ζητούν από την κυβέρνηση Τραμπ να αναστείλει αμέσως την αμερικανική βοήθεια ασφαλείας προς το Αζερμπαϊτζάν, καθώς οι μάχες μεταξύ αρμενικών και αζερικών δυνάμεων στο αυτονομιστικό έδαφος του Ναγκόρνο-Καραμπάχ φθάνουν στη δεύτερη εβδομάδα τους.

Ακόμη και η μεγαλύτερη επιτυχία της Τουρκίας τα τελευταία χρόνια, ένα τοπικά κατασκευασμένο αεροπλάνο ρομπότ γνωστό ως Bayraktar TB-2, φέρει κρίσιμα ξένα εξαρτήματα - ένα ζήτημα που βρίσκεται τώρα στο προσκήνιο μετά την ανακοίνωση του Καναδού υπουργού Εξωτερικών Φρανσουά-Φιλίπ Σαμπέϊν στις 5 Οκτωβρίου για την αναστολή των αδειών εξαγωγής της τεχνολογίας drone στην Τουρκία, η οποία στηρίζει το Αζερμπαϊτζάν στην παρούσα αζερό-αρμενική στρατιωτική σύγκρουση.

Στις 5 Οκτωβρίου, ο Καναδός υπουργός Εξωτερικών Φρανσουά-Φιλίπ Σαμπέιν ανακοίνωσε αναστολή των βασικών εξαγωγών τεχνολογίας μη επανδρωμένων αεροσκαφών στην Τουρκία εν μέσω ισχυρισμών ότι ο εξοπλισμός χρησιμοποιείται από τις δυνάμεις των Αζέρων εναντίον της Αρμενίας.

Ο Σαμπέϊν διέταξε την παύση των εξαγωγών παράλληλα με μια εντολή στο υπουργείο του να διερευνήσει τις καταγγελίες ότι η καναδική τεχνολογία drone χρησιμοποιείται στις μάχες. Η απόφαση ακολούθησε μια ανακοίνωση από την οργάνωση αφοπλισμού Project Ploughshares, η οποία προειδοποίησε για τις εξαγωγές των αισθητήρων υψηλής τεχνολογίας και της τεχνολογίας στόχευσης, αξίας πολλών εκατομμυρίων δολαρίων, που παράγονται από την εταιρεία L3Harris WESCAM στο Burlington, Ontαριο, ότι γίνονται σε ωμή παραβίαση των εσωτερικών νόμων του Καναδά και των διεθνών υποχρεώσεών του στο πλαίσιο της Συνθήκης των Ηνωμένων Εθνών για το Εμπόριο Όπλων, στην οποία η κυβέρνηση Trudeau προσχώρησε σχεδόν ακριβώς πριν από ένα χρόνο.

L3Harris WESCAM, η καναδική θυγατρική του αμερικανικού αμυντικού γίγαντα L3Harris, είναι ένας από τους κορυφαίους παραγωγούς και εξαγωγείς στον κόσμο συστημάτων αισθητήρων της ηλεκτρο-οπτικής / υπέρυθρης (EO / IR) απεικόνισης και στόχευσης - τα οποία εξοπλίζουν τα τουρκικά αεροπλάνα άνευ πιλότου Μπαϊρακτάρ.

"Αυτοί οι αισθητήρες είναι αναπόσπαστο μέρος για την ικανότητα των Τούρκων να διεξάγουν πόλεμο με μη επανδρωμένα αεροσκάφη, κάτι που κάνουν όλο και περισσότερο... τα τελευταία χρόνια σε διάφορες ζώνες συγκρούσεων, δήλωσε στο Radio Canada International ο Kelsey Gallagher, ένας ερευνητής της οργάνωσης Ploughshares. "Εάν οι εξαγωγές αυτών των αισθητήρων είχαν σταματήσει εντελώς, τότε η Τουρκία δεν θα έχει τους απαραίτητους αισθητήρες για να διεξάγει σύγχρονες αεροπορικές επιδρομές".

"Αυτό [η αναστολή των καναδικών προμηθειών] μπορεί να προκαλέσει αναστάτωση στη γραμμή παραγωγής", δήλωσε ένας τοπικός αναλυτής αεροδιαστημικής, "αν δεν αντικατασταθεί αμέσως."

"Μπορεί να υπάρχουν κάποιοι άλλοι ξένοι προμηθευτές που θα χρησιμοποιηθούν ως προσωρινή λύση ", πρόσθεσε ο αναλυτής. "Ωστόσο, πρόκειται κυρίως για δυτική (συμπεριλαμβανομένης της ισραηλινής) τεχνολογίας και ενδέχεται να μην φτάσει σε Τούρκους κατασκευαστές για πολιτικούς λόγους".

Ωστόσο, ο ανώτερος αξιωματούχος προμηθειών της Τουρκίας Ismail Demir, πρόεδρος της υπηρεσίας προμηθειών άμυνας SSB έγραψε στο Τουίτερ στις 6 Οκτωβρίου, την επομένη της καναδικής απόφασης, ότι η Τουρκία θα αρχίσει σύντομα να παράγει μαζικά το ηλεκτρό-οπτικό σύστημα cats, για να αντικαταστήσει την τεχνολογία WESCAM που χρησιμοποιείται στο drone TB-2.

Το CATS θα παραχθεί από ειδικό τμήμα ηλεκτρονικών Ειδών Aselsan της μεγαλύτερης αμυντικής εταιρείας της Τουρκίας . Ο Ντεμίρ είπε ότι η Aselsan έχει επίσης αρχίσει να εργάζεται για την ανάπτυξη μιας μελλοντικής έκδοσης του συστήματος CATS.

Ο Ντεμίρ μίλησε επίσης για μια άλλη νέα εγχώρια φιλοδοξία: το Σχέδιο Οζγκούρ, ή "ελεύθερο" στα τουρκικά. Το Özgür αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας αναβάθμισης που έχει σχεδιαστεί για να παρατείνει τη διάρκεια ζωής των τουρκικών αεροπλάνων F-16.

"Αυτό το πρόγραμμα έχει ως στόχο να εθνικοποιήσει πλήρως τα ηλεκτρονικά συστήματα για F-16 μας," είπε ο Demir στην εφημερίδα Haber Turk στις 6 Οκτωβρίου. Οι εργασίες πλήρους αναβάθμισης θα περιλαμβάνουν επίσης διαρθρωτικό και αερό-ηλεκτρονικό εκσυγχρονισμό.

Η Τουρκία θεωρεί τις αναβαθμίσεις των F-16 ως προσωρινή λύση προτού κατασκευάσει το δικό της εγχώριο μαχητικό, το TF-X. Αλλά η προσπάθεια TF-X έχει κινηθεί έρποντας, χωρίς αξιοσημείωτη πρόοδο τα τελευταία χρόνια, κυρίως λόγω της έλλειψης ενός κινητήρα για την πραγματοποίηση του προγραμματισμένου μαχητικού.



*Ο Μπουράκ Μπεκντίλ είναι πολιτικός αναλυτής με έδρα την Άγκυρα και συνεργάτης στο Φόρουμ για τη Μέση Ανατολή.







Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Philippe Rosenthal, Observateur Continental, 10-10-20
Μετάφραση/Εισαγωγή: Μιχαήλ Στυλιανού

[To κατωτέρω άρθρο ανασύρει από την μνήμη μιαν παλιά ιστορική ρήση του Ουίνστον Τσώρτσιλ, μετά τους ισοπεδωτικούς βομβαρδισμούς της Γερμανίας στα τέλη του 2oυ Παγκοσμίου Πολέμου: «Τους Γερμανούς –είπε- πρέπει να τους βομβαρδίζεις έτσι κάθε πενήντα χρόνια. Και δεν πειράζει αν δεν ξέρεις γιατί. Αυτοί ξέρουν…»

Δεν είναι μόνο τα περιστατικά που καταγράφει αυτό το άρθρο που ξαναφέρνουν τον Τσώρτσιλ στην επικαιρότητα. Πρόσφατη συνέντευξη της Γερμανίδας υπουργού Αμύνης αποκαλύπτει τις διαστάσεις προβλήματος πολύ απειλητικότερου για την ειρήνη και την ομαλότητα στην Ευρώπη με την αναβίωση του γερμανικού μιλιταριστικού ηγεμονισμού και ρεβανσισμού.

Η κ. Ανεγκρέτ Κραμπ Καρενμπάουερ δήλωσε στην Die Zeit ότι «είναι καιρός να συζητηθεί η θέση της Γερμανίας στον αυριανό κόσμο», ότι αναμένεται να δείξει ηγετική θέση όχι μόνο ως οικονομική δύναμη « αλλά και στην συλλογική άμυνα» και «στην ενεργό διαμόρφωση της διεθνούς τάξεως». Παρουσίασε την Ρωσία ως απειλητική ταραχοποιό δύναμη και αποδοκίμασε την μέχρι πρόσφατα ειρηνιστική έκφραση του γερμανικού στρατού.

Ινδός διπλωμάτης σε σχετικό άρθρο του συμπέραινε: «Κοντολογίς, η φωνή της Γερμανίας δεν είναι πια η φωνή της ειρήνης.» Σε ελληνική διατύπωση το συμπέρασμα είναι ότι με την φθορά της αμερικανικής επιβολής, αποβάλλεται η «συμμαχική» προσωπίδα των εκδικητικών επιχειρήσεων καταστροφής της Γιουγκοσλαβίας και της Ελλάδας και αναπροβάλλονται ανενδοίαστα τα αυτοκρατορικά σχέδια του 3ου Ράϊχ σε μιαν ελεγχόμενη Ευρωπαϊκή «Ένωση». Η κακότεχνη σκευωρία Ναβάλνι-Νόβιτσοκ πιθανώς εντάσσεται στον νέον ηγετικό «αμυντικό ρόλο», όπου η ψυχροπολεμική κερδοσκοπία και η στροφή στην βιομηχανία και τις εξαγωγές όπλων προβάλλει ως οδός διαφυγής από την επερχόμενη δεινή τραπεζική, οικονομική, κοινωνική και πολιτική κρίση.]



Τριάντα χρόνια μετά την επανένωση της Γερμανίας, η νοσταλγία για τη Βέρμαχτ και την Γκεστάπο φέρεται να επιστρέφει στη χώρα και στις δομές εξουσίας της, σύμφωνα με ορισμένους παρατηρητές. Αυτό προκαλεί έκπληξη ως εκ του γεγονότος ότι από το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου οι ναζιστικοί νόμοι εξακολουθούν να υπάρχουν στο γερμανικό δίκαιο, ότι οι γερμανικές μυστικές υπηρεσίες της (BND) οργανώθηκαν από πρώην Ναζί και ότι στην πραγματικότητα η αποναζιστικοποίηση δεν πραγματοποιήθηκε. Οι τρέχουσες συνθήκες επιτρέπουν στους σπόρους του ναζισμού να ανθίσουν.

Επισήμως, η γερμανική κοινωνία χρειάστηκε πολύ χρόνο και οδύνη για να απαλλαγεί από τη ναζιστική κληρονομιά. Η επανεκπαίδευση των Γερμανών πραγματοποιήθηκε στη Ομοσπονδιακή (Δυτική) Γερμανία και στην Λαϊκή Δημοκρατία (Ανατολική Γερμανία) κάτω από δύο διαφορετικά πολιτικά συστήματα, τα οποία ωστόσο λειτουργούσαν στις ίδιες βάσεις, των διατάξεων του ναζιστικού νόμου. Μπορεί κανείς να μιλήσει για την ένταξη υψηλόβαθμων αξιωματικών της ναζιστικής Βέρμαχτ στη Bundeswehr ή των χιλιάδων Ναζί που δεν υποβλήθηκαν σε επαρκή τιμωρία, αλλά οι Γερμανοί, σε κάποιο βαθμό, έφεραν ειλικρινά στους ώμους τους το βάρος της συλλογικής ευθύνης για τις θηριωδίες του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου -τουλάχιστον δημοσίως.

Δεν συμφωνεί όλος ο κόσμος για το βάθος της γερμανικής μετάνοιας. Θα υπάρχουν πάντοτε και παντού, στην πραγματικότητα, ορισμένοι που απαιτούν ακόμη περισσότερα αντίποινα. Με την πτώση του Τείχους του Βερολίνου, η Γερμανία γνώρισε μια ιστορική καμπή. Το σύνθημα του γερμανικού ειρηνισμού ακούστηκε πραγματικά στις 29 Μαρτίου 1983 με την σύγκληση της δέκατης Ομοσπονδιακής Βουλής και την άφιξη των 28 νέων βουλευτών του κόμματος των Πρασίνων που εισήλθαν στην αίθουσα ολομέλειας με ηλιοτρόπια. Αλλά με την πάροδο του χρόνου, η ένταση της αντιφασιστικής εκπαίδευσης άρχισε να μειώνεται σταδιακά. Φαινόταν ότι οι Γερμανοί θα επιστρέψουν σε μια φυσιολογική φιλελεύθερη δημοκρατική ζωή. Ωστόσο, κάπου, έκλεισε ένας διακόπτης και η άκρα δεξιά ξαφνικά σήκωσε κεφάλι.

Η ανάγκη για συνεχή οικονομική ανάπτυξη, φθηνό εργατικό δυναμικό και η επίσημη εξήγηση των χαμηλών ποσοστών γεννήσεων των Γερμανών έχουν ωθήσει τη γερμανική κυβέρνηση να φέρει έναν μεγάλο αριθμό εργαζομένων από τον Τρίτο Κόσμο. Η ιστορική ημερομηνία είναι το 2015 με το άνοιγμα των συνόρων κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου. Με αυτή την φιλο-μεταναστευτική πολιτική που υιοθετήθηκε από το Χριστιανοδημοκρατικό κόμμα, η κοινωνική πραγματικότητα έχει οδηγήσει στην επανεμφάνιση των θαυμαστών των παραδόσεων των SS και της Γκεστάπο στις δομές εξουσίας της Γερμανίας.

Για τον ακροδεξιό Γερμανό, ο τρόπος υλοποίησης της πολιτικής του δράσης είναι να υπηρετήσει στην αστυνομία ή στο στρατό. Τον περασμένο Σεπτέμβριο, 29 αστυνομικοί (25 εκ των οποίων εργάζονταν στο Έσσεν) τέθηκαν σε διαθεσιμότητα στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία για ναζιστικά σχόλια σε μηνύματα και μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Σβάστικα, φωτογραφίες του Χίτλερ και φωτογραφίες μεταναστών έξω από τους θαλάμους αερίων σόκαραν τις αρχές και στη συνέχεια τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης.

Το 2017, οι υπηρεσίες ασφαλείας ανακάλυψαν την οργάνωση Nordkreuz ("Βόρειος Σταυρός") στο ομοσπονδιακό κρατίδιο του Μεκλεμβούργου-Vorpommern, στην οποία μετείχαν περισσότεροι από 50 αστυνομικοί και στρατιωτικοί. Όχι μόνο αντάλλασσαν αποκαλυπτικές φωτογραφίες στο διαδίκτυο, αλλά προετοίμαζαν μια σειρά δολοφονιών εθελοντών που συμμετείχαν στην παροχή βοήθειας σε πρόσφυγες και σχεδίαζαν μια απόπειρα πραξικοπήματος για να ενεργοποιήσουν ένα καθεστώς όπου δεν θα υπήρχε πλέον χώρος για αλλοδαπούς. Οι στόχοι ήταν ο υπουργός Εξωτερικών Χάικο Μάας, του SPD, ο πρώην πρόεδρος Γιόακιμ Γκάουκ, του SPD και η αντιπρόεδρος της Ομοσπονδιακής Βουλής Κλαούντια Ροθ (των Πρασίνων).

Το δίκτυο έκλεψε όπλα και πυρομαχικά από αποθήκες της τοπικής εγκληματικής αστυνομίας, τα οποία ήταν επαρκή για την εκπαίδευση με οπλισμό και την προετοιμασία τρομοκρατικών επιθέσεων. Οι ηγέτες είχαν συντάξει και καταλόγους με αρκετές χιλιάδες υποψήφια θύματα. Με την χαρακτηριστική γερμανική μεθοδικότητα, οι εξτρεμιστές είχαν αγοράσει 200 σακούλες για πτώματα και δεκάδες σακούλες με ενεργό ασβέστη για να εξαφανίσουν τα θύματά τους.

Αυτή η ιστορία είχε μεγάλη απήχηση, αλλά απέχει πολύ από το να είναι η μόνη. Το φθινόπωρο του 2020, ολόκληρα δίκτυα ακροδεξιών αστυνομικών εντοπίστηκαν σε τουλάχιστον τρία από τα 16 ομοσπονδιακά κρατίδια της Γερμανίας. Και μια ειδική μελέτη της στρατιωτικής αντικατασκοπείας έχει εντοπίσει στην αστυνομία 319 υπόπτους που έχουν συμπάθεια με τον ναζισμό και 58 άτομα με τις ίδιες αδυναμίες στις υπηρεσίες ασφαλείας.

Μάλιστα, την άνοιξη του 2020, η υπουργός Άμυνας, Ανγκρέτ Κραμπ-Καρενμπάουερ, CDU, υποχρεώθηκε να διαλύσει μια ολόκληρη μονάδα των γερμανικών ειδικών δυνάμεων KSK (Kommando Spezialkr-fte, ειδικές δυνάμεις), η οποία έδειχνε κλίση στον ναζισμό. Ο γερμανικός στρατός είχε επίσης το δικό του «Βόρειο Σταυρό». Οι ακροδεξιοί κομάντος έκλεψαν όπλα, πυρομαχικά και εκρηκτικά από τη μονάδα τους, προφανώς με σκοπό να ακολουθήσουν τα σχέδια των "συναδέλφων" τους της Ποινικής Αστυνομίας του Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας.

΄Ηδη εγείρονται ερωτήματα. Βρίσκεται η Γερμανία σε τέτοιαν ανωμαλία ώστε ο στρατός και η αστυνομία να μην μπορούν να διαφυλάξουν την ασφάλεια των όπλων και των εκρηκτικών; ΄Η έχουμε να κάνουμε με ένα πρόβλημα εξτρεμισμού που έχει καταστεί συστημικό και όπου η συστηματική κλοπή οπλισμού ενθαρρύνεται από πολύ ψηλά «για έναν καλό σκοπό» ;



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



του Alexander PAVIC, Strategic Culture, 2-10-20 *

[Το κατωτέρω άρθρο του Σέρβου σχολιαστή, μολονότι δεν άπτεται άμεσα της τραγικής εθνικής μας επικαιρότητας, παρουσιάζει ωστόσο την έλξη και την γοητεία του ερεθίσματος πνευματικής αφύπνισης και εξόδου από το ιζηματώδες τέλμα της μοιρολατρικής εξοικείωσης και συνθηκολόγησης, στο οξυγονούχο πεδίο της υγιούς σκέψης και του ελπιδοφόρου προβληματισμού. Επικαιροποιείται άλλωστε από τις επισκέψεις Δένδια στην περιοχή…]

Μετάφραση/ Εισαγωγή: Μιχαήλ Στυλιανού

Θυμάστε το Δόγμα Μπρέζνιεφ; Ηταν το όνομα που δόθηκε στην εξωτερική πολιτική που παρουσίασε ο σοβιετικός ηγέτης Leonid Brejnev το 1968, μετά την άνοιξη της Πράγας, με την οποία καμία κομμουνιστική χώρα δεν μπορούσε να εγκαταλείψει τον κομμουνισμό ή και τη σφαίρα επιρροής της Σοβιετικής ΄Ενωσης, αν δεν ήθελε να προκαλέσει ένοπλη επέμβαση από άλλες κομμουνιστικές χώρες; Υποτίθεται ότι το Δόγμα Μπρέζνιεφ είχε αποτεθεί στην τεφροδόχο της ιστορίας με την εξαφάνιση του Συμφώνου της Βαρσοβίας και της Σοβιετικής Ένωσης. Αλλά μπορεί και να μην είναι έτσι. Κοιτάξτε το Μαυροβούνιο.

Οι κοινοβουλευτικές εκλογές της 30ης Αυγούστου σε αυτή την παράκτια πρώην Γιουγκοσλαβική δημοκρατία, των περίπου 620.000 κατοίκων, έφεραν την εκλογική ήττα στο κόμμα του ισχυρού άνδρα του Μαυροβουνίου και νυν προέδρου Μίλο Τζουκάνοβιτς για πρώτη φορά εδώ και περίπου 30 χρόνια. Το γεγονός χαρακτηρίστηκε από ορισμένους ως η πολυαναμενόμενη πτώση του Τείχους του Βερολίνου στο Μαυροβούνιο, δοθέντος ότι το κυβερνόν Δημοκρατικό Κόμμα των Σοσιαλιστών (DPS) είχε μεταλλαγεί από την άλλοτε΄Ενωση Κομμουνιστών του Μαυροβουνίου στις αρχές της δεκαετίας του 1990, άσφαλίζοντας έτσι την μονιμότητά του στην εξουσία, ουσιαστικά από την κομμουνιστική κατάληψη της Γιουγκοσλαβίας το 1945.

Στις 23 Σεπτεμβρίου, οι τρεις αντιπολιτευόμενοι σχηματισμοί που κέρδισαν μια μικρή πλειοψηφία 41 εδρών στο κοινοβούλιο των 81 εδρών εξέλεξαν τον νέο πρόεδρο του Κοινοβουλίου και πρότειναν επίσημα τον αρχηγό της λίστας "Για το Μέλλον του Μαυροβουνίου", καθηγητή μηχανολογίας Ζντράβκο Κριβοκάπιτς, ως νέο πρωθυπουργό. Ο Τζουκάνοβιτς έχει 30 ημέρες για να του αναθέσει την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης. Θεωρητικά, μπορεί να την αναθέσει σε κάποιον άλλο, αλλά μόνο ο Κριβοκάπιτς έχει εξασφαλίσει την πλειοψηφία. Σε κάθε περίπτωση, μια νέα κυβέρνηση πρέπει είτε να επιψηφιστεί από το κοινοβούλιο εντός 90 ημερών είτε να προκηρύξει νέες εκλογές.

Ωστόσο, ενώ για τον απλό παρατηρητή η "Άνοιξη του Μαυροβουνίου" φαίνεται να είναι σε πλήρη άνθηση, φαίνεται ότι τελικά κάποια πράγματα δεν είναι ανοικτά σε δημοκρατική ή οποιαδήποτε άλλη συζήτηση. Τέτοια αρχικά είναι η φιλοδυτική πορεία της χώρας, κυρίως η ένταξη της στο ΝΑΤΟ, η πορεία ενσωμάτωσης στην ΕΕ και η αναγνώριση της αποσχισθείσας επαρχίας Κοσσυφοπεδίου της Σερβίας. Γεγονός που μας λέει πολλά για το πού φτάσαμε περίπου τρεις δεκαετίες μετά τη διακηρυγμένη νίκη της Δύσης στον Ψυχρό Πόλεμο, τον ευαγγελισμό του "τέλους της ιστορίας" από τον Φουκουγιάμα και την τελική νίκη της "Φιλελεύθερης Δημοκρατίας".

Φυσικά, δεν υπάρχουν στρατεύματα του ΝΑΤΟ παρατεταγμένα στα σύνορα του Μαυροβουνίου, ούτε φανερές απειλές για ξένη ένοπλη επέμβαση – ακόμα. Που δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν απειλές. Στην πραγματικότητα, ο Τζουκάνοβιτς, πρόσφατος νικητής του βραβείου "Πρόσωπο της Χρονιάς στο Οργανωμένο Έγκλημα",έχει απειλήσει με βία δύο φορές σε διάστημα αρκετών ημερών, σε περίπτωση που η νέα κυβέρνηση αποφασίσει να απομακρυνθεί από το "σωστό" μονοπάτι.

Σε πρόσφατη συνέντευξη στο FACE TV του Σεράγεβο, αφού μίλησε με επιδοκιμασία για τις διαβεβαιώσεις της νέας πλειοψηφίας ότι η χώρα δεν θα ξεδρομήσει από την πορεία της προς τα Δυτικά, ο Τζουκάνοβιτς προειδοποίησε ωστόσο ότι είναι έτοιμος να υπερασπιστεί το Μαυροβούνιο "από το δάσος εάν είναι απαραίτητο", επικαλούμενες τη μακρά ιστορία ένοπλης αντίστασης της χώρας σε επιθέσεις κατά της "κρατικής υπόστασής" του. Απείλησε επίσης να "κατεδαφίσει" οποιαδήποτε πέτρα χρησιμοποιείται για την κατασκευή νέας εκκλησίας στην παλιά πρωτεύουσα Τσετίνιε – φράση που ήταν σαφώς ένα βέλος με στόχο τη Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία, η οποία οδήγησε τη μαζική αντίσταση στον Οργουελιανό "Νόμο για τη Θρησκευτική Ελευθερία" του Τζουκάνοβιτς, ο οποίος αποδείχθηκε κινητήρια δύναμη πίσω από την εκλογική ήττα του κόμματός του.

Ο Τζουκάνοβιτς επανέλαβε την απειλή του και σε άλλη συνέντευξη αρκετές ημέρες αργότερα, με την συνήθη επίδειξη -προς τα δυτικά – της προσήλωσής του στην αρετή και εναντίον της ρωσικής και της σερβικής απειλής για την κρατική υπόσταση του Μαυροβουνίου, και χάριν όσων είναι μεγάλα και καλά στον κόσμο.

Αυτό που πρέπει να σημειωθεί εδώ δεν είναι μόνο η δυσοίωνη ρητορική του Τζουκάνοβιτς, αλλά η ομοιόμορφη σιωπή με την οποία έχει χαιρετιστεί από δυτικές πρεσβείες και πρωτεύουσες, κατά τα άλλα πάντοτε έτοιμες να ανιχνεύσουν και να κατακρίνουν τις εικονικές ρωσικές (και, σε τοπικό επίπεδο, σερβικές) απειλές σε ψύλλου πήδημα. Γεγονός που δείχνει ότι η νέα κοινοβουλευτική πλειοψηφία θα είναι υπό το άγρυπνο βλέμμα των Βρυξελλών, της Ουάσιγκτον, του Λονδίνου, του Παρισιού και του Βερολίνου, που εξακολουθούν να βασίζονται στον Τζουκάνοβιτς, με όλα τα κουσούρια το , ως βιώσιμης ασφαλιστικής πολιτικής σε περίπτωση που οι Μαυροβούνιοι αρχίσουν να παίρνουν κάποιες δικές τους ιδέες για το πώς να διοικούν τη χώρα τους και να παίρνουν τη δημοκρατική επιλογή πολύ σοβαρά.

Έτσι, ενώ ο Τζουκάνοβιτς έχει τη δυνατότητα να εκτοξεύει περιστασιακά απειλές βίας από το περιθώριο, έτοιμος να ορμήσει στο παραμικρό λάθος των αντιπάλων του, η νέα δημοκρατικά εκλεγμένη πλειοψηφία είναι υποχρεωμένη να προσφέρει ατελείωτες υποσχέσεις πίστης στην "αναλλοίωτη" φιλοδυτική πορεία της χώρας. Σημειώστε, για παράδειγμα, τον ανακριτικό τόνο μιας ερώτησης που τέθηκε στον Κριβοκάπιτς σε πρόσφατη συνέντευξη στην Deutsche Welle:

"Ο Τζουκάνοβιτς έχει αποστασιοποιηθεί από τον Μιλόσεβιτς, έχει κηρύξει την ανεξαρτησία του Μαυροβουνίου, έχει στηρίξει τις κυρώσεις της ΕΕ κατά της Ρωσίας, αναγνώρισε το Κοσσυφοπέδιο και εισήλθε στο ΝΑΤΟ. Πώς θα πείσετε τις Βρυξέλλες και την Ουάσινγκτον ότι δεν θα αλλάξετε την πορεία εξωτερικής πολιτικής που υποστηρίζεται από τη Δύση, η οποία δεν υποστηρίζεται από τους δικούς σας υποστηρικτές, ειδικά τα φιλοσερβικά και φιλορωσικά κόμματα σε συνασπισμό μαζί σας;"

Φυσικά, ο Κριβοκάπιτς διαβεβαίωσε τον Γερμανό ανακριτή του ότι ούτε ο ίδιος ούτε οι πολιτικοί του εταίροι είχαν πρόθεση να παρεκκλίνουν από τη γραμμή ή την πορεία Ουάσινγκτον/Βρυξελλών του κόμματος, επισημαίνοντας τη συμφωνία συνασπισμού τους ως απόδειξη. Εν συντομία, για να παραθέσω την περίφημη πολιτική ομιλία του Μπρέζνιεφ που εκφωνήθηκε στους Πολωνούς εργάτες το Νοέμβριο του 1968, ο Κριβοκάπιτς και συνεργάτες διαβεβαίωσαν τους Δυτικούς συντρόφους ότι "καμία από τις αποφάσεις τους δεν πρέπει να βλάψει ούτε τη σοσιαλιστική δημοκρατία στη χώρα τους ούτε τα θεμελιώδη συμφέροντα άλλων σοσιαλιστικών δημοκρατικών χωρών, και ολόκληρης της εργατικής τάξης του δημοκρατικού κινήματος, το οποίο εργάζεται για τη δημοκρατία του σοσιαλισμού".

Και, χωρίς να ρισκάρει, σε επόμενο άρθρο του που γράφτηκε για τους Washington Times, οΚριβοκάπιτς διαβεβαίωσε επιπλέον την Δυτικόμιντερν ότι η τριμερής συμφωνία της νέας πλειοψηφίας "εγγυήθηκε όχι μόνο τη διατήρηση της δέσμευσης του Μαυροβουνίου για ένταξη στο ΝΑΤΟ, «αλλά και για την εμβάθυνση της θέσης μας στη συμμαχία. Και δεσμευτήκαμε να επιταχύνουμε τις μεταρρυθμίσεις που μπορούν να εντάξουν τη χώρα μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.»

Προς υπεράσπισή του, η προσέγγιση αυτή είναι ουσιαστικά κατανοητή, καθώς ο Κριβοκάπιτς και οι συνεργάτες του γνωρίζουν καλά όλα τα εμπόδια που θα αντιμετωπίσουν απέναντι στις σημαντικότερες προκλήσεις τους, οι οποίες είναι εσωτερικής φύσης – αποδόμηση της διεφθαρμένης πολιτικής μηχανής του Τζουκάνοβιτς, άνοιγμα των μέσων ενημέρωσης για διαφορετικές πολιτικές απόψεις, τερματισμός των αντισερβικών διακρίσεων, ακύρωση ή τροποποίηση του προαναφερθέντος νόμου για τη Θρησκευτική Ελευθερία, μεταρρύθμιση του δικαστικού συστήματος και συμφωνία για το υψηλό χρέος και την αύξηση της ανεργίας της χώρας , που επιδεινώθηκε από την καταστροφή της τουριστικής περιόδου ως αποτέλεσμα της πανδημίας COVID-19.

Αλλά φυσικά, ακόμη και εσωτερικά, μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι οι νεο-Μπρεζνεφικοί φύλακες των Δυτικών "θεμελιωδών συμφερόντων" θα παρακολουθούν στενά για κάθε είδους άνοιγμα σε ρωσική, σερβική ή κινεζική "κακή επιρροή," ακόμη και αν θα μπορούσε να είναι οικονομικά επωφελής για αυτή την φτωχή χώρα. Εκεί ο Κριβοκάπιτς μπορεί να αντιμετωπίσει προβλήματα στο δρόμο, καθώς, παρά τις δεσμεύσεις εξωτερικής πολιτικής, έχει επίσης δηλώσει κατηγορηματικά ότι η Σερβία και το Μαυροβούνιο είναι "τα πλησιέστερα κράτη", ότι "η Ρωσική Ομοσπονδία είναι η αδελφική μας χώρα και μεγάλος, προαιώνιος φίλος μας" και ότι αυτός και οι πολιτικοί του σύμμαχοι είναι "υποχρεωμένοι να αποκαταστήσουν τις πολιτικές μας σχέσεις με τη Ρωσία, καθώς και τη Σερβία". Επίσης, δεν παρέλειψε να υπενθυμίσει ότι ο Τζουκάνοβιτς είχε προχωρήσει στην αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου παρά το γεγονός ότι, κατά τον απερχόμενο πρωθυπουργό του Μαυροβουνίου, "το 85% των πολιτών του Μαυροβουνίου ήταν κατά της αναγνώρισης της νότιας επαρχίας της Σερβίας". Στα μάτια της Δυτικομιντέρν, οι απόψεις αυτές θεωρούνται αναμφίβολα ως βλασφημία. .

Που σημαίνει ότι θα υπάρξουν περισσότερες "φιλοδημοκρατικές" ενισχύσεις, όπως ο πρώην διοικητής των αμερικανικών δυνάμεων στην Ευρώπη, Μπεν Χότζες. Σε πρόσφατη συνέντευξη για την εφημερίδα Πομπιέντα, όργανο του Τζουκάνοβιτς, ο Χότζες, τώρα συνεργάτης της δεξαμενής σκέψης CEPA Washington, υπενθύμισε με το μαλακό στη μελλοντική κυβέρνηση ότι "αναμένεται να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της στο ΝΑΤΟ", στέλνοντας παράλληλα το συνηθισμένο πλέγμα αβάσιμων κατηγοριών κατά της Ρωσίας, καλύπτοντας τα πάντα, από τη χρήση "βίας, παραπληροφόρησης και δηλητηρίου" έως την ευθύνη για την προσφυγική κρίση της Συρίας και άλλες παρόμοιες ανοησίες.

Παρατηρώντας την κατάσταση στο Μαυροβούνιο έρχονται στο μυαλό τα λόγια του πρώην επιθετικού του αγγλικού ποδοσφαίρου Gary Lineker :

"Το ποδόσφαιρο είναι ένα απλό παιχνίδι - 22 άνδρες κυνηγούν μια μπάλα για 90 λεπτά και στο τέλος, οι Γερμανοί πάντα κερδίζουν.

" Αυτό που φαίνεται να λέει η συλλογική Δύση στους Μαυροβούνιους αυτές τις μέρες είναι, "Η δημοκρατία είναι ένα απλό παιχνίδι - οι άνθρωποι ψηφίζουν την ημέρα των εκλογών και στο τέλος, το ΝΑΤΟ και η ΕΕ πάντα κερδίζουν. Ή αλλιώς..."

Πίσω από τη νέα Δημοκρατική Κουρτίνα, το Δόγμα Μπρέζνιεφ βρήκε νέα ζωή.

*Αλεξάνταρ ΠΆΒΙΤς
Ανεξάρτητος αναλυτής και ερευνητής



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Από τον Βασίλη Χασιώτη

«…Ουαόυ, το σώμα μου βιώνει ανεξήγητες αλλαγές χωρίς φανερό λόγο! Τι τρέχει;»
Leonard Mlodinow : Κάτω από το κατώφλι, 
Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, σελ. 187

«Ας παύσουν επομένως να ξιφουλκούν κατά των παλαίμαχων και απόμαχων είτε από αμορφωσιά, είτε από ρατσιστική διάθεση, οι κάθε λογής άεργοι και άκαπνοι εξυπνάκηδες».

«Πάντα πίστευα ότι η δυτική κοινωνία κάνει τρομερές ηλικιακές διακρίσεις. Και δεν εννοώ απλά τη showbiz αλλά σε όλο το φάσμα. Και μετά, η κυβέρνησή μας επέμεινε ότι οι «άνω των 70» (απαίσια έκφραση) ανήκουν στους ευάλωτος (μια ακόμη πιο απαίσια έκφραση) και πρέπει να μείνουν σε καραντίνα (η πιο απαίσια έκφραση όλων) μέχρι να βρεθεί εμβόλιο… Αυτή ήταν μια απόλυτη διάκριση σε βάρος των ανθεκτικών ατόμων που δεν έχουν προβλήματα υγείας. Αλλά ακόμη πιο κακό ήταν η στήριξη της υπάρχουσας πεποίθησης ανάμεσα στο γενικό κοινό (και του πιθανούς εργοδότες) ότι οι ηλικιωμένοι πρέπει να κάνουν στην άκρη… Ανήκω σε αυτή την «άνω των 70» ομάδα, αλλά ποτέ δεν με καθόρισε η ηλικία μου και δεν θα αρχίσω να το κάνω τώρα. Είμαι παντρεμένη με έναν άνδρα 3 δεκαετίες νεότερο και στο τελευταίο τσεκ-απ μου ο γιατρός είπε ότι είμαι «εντυπωσιακά υγιής»… Μάλιστα, ο σύζυγός μου συχνά λέει ότι έπρεπε να παντρευτώ έναν νεότερο, γιατί ο ρυθμός μου πιθανότατα θα είχε ήδη σκοτώσει κάποιον συνομήλικό μου… Δεν επιτρέπεται να αποκαλούμε ανθρώπους «χοντρούς», αλλά τώρα έχει αποδειχθεί ότι η παχυσαρκία (αφορά σχεδόν το ένα τρίτο του πληθυσμού στη Βρετανία) είναι ένας παράγοντας που συμβάλλει στους θανάτους από κορωνοϊό. Όμως, αν η κυβέρνηση τολμούσε να προτείνει να μείνουν περιορσμένοι ], αυτό θα προκαλούσε οργή»

Ι

Η συζήτηση του αν θα απαιτηθούν νέα μέτρα αν οι δείκτες και τα μεγέθη που μετράνε την πορεία του covid-19, ανάμεσα στα οποία θα είναι και ο περιορισμός των μετακινήσεων των «άνω των 65» ετών συμπολιτών μας, καλά κρατεί. Στο άρθρο αυτό, πρόκειται να εστιάσω στα πλέον προβεβλημένα και συχνά επικαλούμενα επιχειρήματα όσων υποστηρίζουν το άνω μέτρο, και που είναι αυτά που έχουν να κάνουν τον χαρακτηρισμό της συγκεκριμένης ηλικιακής ομάδας ως «ευπαθούς» και ως έχουσας «ανάγκη προστασίας» -ακριβώς διότι είναι «ευάλωτη».


Υπάρχουν δύο ειδών «επιχειρήματα» ως προς το άνω θέμα εκ μέρους όσων υπεραμύνονται ή απλώς υποστηρίζουν το μέτρο. Το ένα είδος είναι αυτό που απευθύνεται σε όλους εμάς, τη «Κοινή Γνώμη» : «επιχειρήματα» εμφανώς «δημιουργημένα» στο πόδι ως προς τη λογική τους και ενίοτε προσβλητικά της νοημοσύνης μας. Το δεύτερο είδος, είναι αυτό που περιγράφω στην ενότητα ΙΙΙ κατωτέρω (μάλιστα, ίσως θα μπορούσατε να ξεκινήσετε την ανάγνωση του παρόντος άρθρου λίγο ανάποδα, ξεκινώντας από την 3η (ΙΙΙ) ενότητα, και πιθανώς να διαπιστώσετε πως δεν είναι ανάγκη να διαβάσετε τίποτα περισσότερο, ούτε στο παρόν άρθρο μα ούτε και κάπου αλλού).

Στο σημείο αυτό, ας εκφράσω και την ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ της όλης συζήτησης που γίνεται για τους «άνω των 65», μια διάσταση την οποία καλώ τον αναγνώστη, και ιδίως εκείνους που επιχειρηματολογούν υπέρ μέτρων περιορισμού της μετακίνησης των «άνω των 65», καλώντας τους, ΠΡΙΝ εκφέρουν το οποιοδήποτε επιχείρημά τους για τους «άνω των 65», να ξεκαθαρίσουν ποια είναι η γνώμη τους για τη θέση που εκφράζεται αμέσως κατωτέρω.

Ότι δηλαδή : είναι εξαιρετικά σημαντικό να διαπιστώσουμε, αν τα περί «ευπαθούς ομάδας» επιχειρήματα και τα περί ανάγκης «προστασίας» των «άνω των 65», (προφανώς λόγω αδυναμίας τους να «αυτοπροστατεύονται», ΑΛΛΩΣ ΚΑΘΕ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ περί περιορισμού των μετακινήσεων των «άνω των 65» καθίσταται εντελώς παράλογο δοθέντος και του επίσης εκτός πάσης λογικής οριζόντιου χαρακτηρισμού ως «ευπαθών» ΟΛΩΝ των ηλικιών «άνω των 65» και ανεξαρτήτως ατομικής κατάστασής του), ως λόγοι συνηγορούντες, σε περίπτωση επιδείνωσης των δεικτών και μεγεθών που παρακολουθούν την πορεία του κορωναϊου, υπέρ του μέτρου του περιορισμού μονό όμως της άνω ηλικιακής ομάδας, ισχύουν για ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ «ΑΝΩ ΤΩΝ 65» ή όχι, οπόταν το σημαντικό πολιτικό ζήτημα που τίθεται είναι αν θα πρέπει να διερευνηθεί και η ικανότητα όλων εκείνων που λειτουργούν σε προσωπικό επίπεδο ως φορείς θεσμών (κρατικών και του Δημοσίου γενικότερα) οποιασδήποτε μορφής και οιουδήποτε επιπέδου, να ανταπεξέρχονται στα καθήκοντά τους αποτελεσματικά λόγω του ΕΞ ΟΡΙΣΜΟΥ «ευάλωτου» της υγείας τους και αν είναι σε θέση να αυτοπροστατεύονται έναντι των παραγόντων που καθιστούν την υγεία τους «ευάλωτη» και αν θα έπρεπε και όλοι αυτοί να τεθούν υπό καθεστώς περιορισμού των μετακινήσεών τους εν ονόματι της δημόσιας υγείας μα και της δικής τους, εφόσον το μέτρο ελαμβάνετο για την ηλικιακή ομάδα στην οποία ανήκουν, ίσως δε και να επανεξεταστεί η ικανότητά τους να κατέχουν τέτοιες θέσεις, ακριβώς εξ αιτίας των άνω επιχειρημάτων που προβάλλονται για την ηλικία τους, «επιχειρήματα» που υπερβαίνουν το θέμα του κορωναϊου, διότι όταν είσαι περιορισμένης αντίληψης ΩΣΤΕ να αυτοπροστατεύεσαι, αυτό δεν αποτελεί χαρακτηριστικό «λόγω κορωναϊού», αποτελεί ένα χαρακτηριστικό ανεξάρτητο από τον κορωναϊό!

Θεωρώ λοιπόν το ζήτημα εξαιρετικά σοβαρό, διότι δεν είναι μονάχα τα έωλα επιχειρήματα που προβάλλονται ως δήθεν αιτιολογούνται και δικαιολογούντα τη λήψη αυτού του (συνεχώς συζητούμενου ενδεχόμενου) μέτρου, και τα ακόμα πιο έωλα επιστημονικοφανή επιχειρήματα που όλα τους έχουν ως στόχο να αναδείξουν μια ΟΡΙΖΟΝΤΙΑ αδυναμία «ευπάθειας» και «αυτοπροστασίας» ΟΛΩΝ όσων εντάσσονται την ηλικιακή ομάδα των «άνω των 65», μα διότι πλέον, ακριβώς λόγω της παραπάνω ένδειας των επιχειρημάτων, είναι όλο και περισσότερο ορατό πως εμφιλοχωρεί έστω και κατά τρόπο εκόντα άκοντα εκ μέρους των επιχειρηματολογούντων, ο ηλικιακός ρατσισμός. 
Τουλάχιστο εγώ αυτό εισπράττω, που θα ενισχύεται ως αντίληψη, όσο δεν θα δίνεται μια πειστική απάντηση στο ΑΝ οι «άνω των 65» διαθέτουν «επιστημονικά» πιο περιορισμένη πνευματική και νοητική ικανότητα ώστε να αυτοπροστατεύονται, ΔΙΟΤΙ ΜΟΝΟ αυτός ο λόγος μπορεί να προβληθεί ως «επιστημονικά» πειστικός και αποδεκτός για το (ενδεχόμενο) μέτρο περιορισμού των μετακινήσεών τους, μόνο αυτών, αφού ακόμα και μια βαριά σωματική αναπηρία, με διαύγεια όμως πνεύματος του ατόμου, ΔΕΝ αίρει την πραγματικότητα της δυνατότητας αυτοπροστασίας του, περιλαμβανομένης και εκείνης της κατάστασης όπου απαιτείται (πράγμα που και ο ίδιος αντιλαμβάνεται) η βοήθεια και ενός άλλου ανθρώπου.

Βεβαίως, σε καμία περίπτωση δεν ισχυρίζομαι πως όσοι συζητούν, το μέτρο του περιορισμού των μετακινήσεων των «άνω των 65», ότι εμφορούνται από ιδέες ηλικιακού ρατσισμού. Όμως, το ότι ρατσιστικά επιχειρήματα, «αλιεύονται» ενίοτε (ή και συχνά) από λάθος επιχειρήματα ανθρώπων των οποίων τα δημοκρατικά ιδεώδη είναι αδιαμφισβήτητα, (και αυτό θεωρώ ότι συμβαίνει στη δημόσια συζήτηση με το περιεχόμενο των προβαλλόμενων επιχειρημάτων, όπως θα επιχειρήσω να δείξω παρακάτω), δυστυχώς αυτό αποτελεί μια πραγματικότητα, την οποία οφείλει να μη ξεχνά κανείς, αν δεν θέλει με τα λάθος του επιχειρήματα (ή όπερ το αυτό από άποψη συνεπειών : με την αδυναμία του να προβάλλει τα σωστά επιχειρήματα -απαλλαγμένα από ηλικιακά πρότυπα που θίγουν ευθέως τη νοημοσύνη της συγκεκριμένης ομάδας ηλικιών των «άνω των 65»- ώστε να αποδείξει την ορθότητα των επιχειρημάτων του) συμβάλλει κι αυτός, έκων άκων, στην επώαση του αυγού του ηλικιακού ρατσισμού.

Μια άλλη επίσης συζήτηση που γίνεται, (όχι δημόσια, μα ανάμεσα στους απλούς πολίτες), κι αυτό ανεξάρτητα από όλα τα παραπάνω, είναι αν αυτή η εμμονή για «μάντρωμα» των «άνω των 65» μπορεί να κρύβει «κάτι άλλο».

Ως προς αυτό το τελευταίο, με βεβαιότητα, προσωπικά, δεν μπορώ τίποτα, όμως υπάρχει μια υπόθεση μπορώ να τη διατυπώσω. Έτσι, ένα δυνατό ενδεχόμενο της άνω «εμμονής», (αν τελικώς πρόκειται περί «εμμονής»), ίσως να οφείλεται στο γεγονός πως η κυβέρνηση μα και οι επιστήμονες που τη συμβουλεύουν, γνωρίζοντας από τη μια πως ένα γενικό lockdown δεν είναι πλέον εφικτό, (αυτό ήδη λέγεται και από τα πιο επίσημα χείλη, όπως π.χ. του πρωθυπουργού), ενώ από την άλλη βλέποντας πράγματι ότι ο κόσμος κυκλοφορώντας δημιουργεί εστίες συνωστισμού, ενίοτε σημαντικού, και ανησυχώντας για τις επιπτώσεις του φαινομένου από τη μια, αλλά μη μπορώντας ή και μη θέλοντας (τουλάχιστον μέχρι στιγμής) να επιβληθεί και ένας γενικός περιορισμός της κυκλοφορίας όλου του πληθυσμού, (στην ουσία αυτό θα οδηγούσε σε ένα γενικευμένο lockdown), ενδεχομένως να επιχειρείται ως η σχετικά «ευκολότερη λύση», να αρχίσει να καλλιεργεί στη Κοινή Γνώμη (πριν το επιβάλλει) το μέτρο του περιορισμού των μετακινήσεων για τους «άνω των 65» ως ένα μέτρο περιορισμού των φαινομένων συνωστισμού. Ίσως αυτό, αν βεβαίως ισχύει η υπόθεση που εδώ κάνουμε, να έγινε και με το γνώμονα πως αφενός μεν η κυβέρνηση να μην επιθυμεί να έρθει σε σύγκρουση με τους νέους, οι οποίοι πιθανώς και να αντιδράσουν δυναμικά σε μια τέτοια απόφαση, (είναι πολύ πιο δύσκολο να κυνηγούν τα ΜΑΤ «απείθαρχους» νέους στα στενά γύρω από τις πλατείες από ομοίως «απείθαρχους» πολίτες 70 ή 80 ετών) αφετέρου δε, να μην περιορίσει τις «παραγωγικές ηλικίες» (όσοι δηλαδή εργάζονται) αποκόπτοντάς τες από τις οικονομικές της δραστηριότητες (όμως εδώ, υπάρχουν και εργαζόμενοι που ανήκουν στους «άνω των 65»!!). Όμως εφόσον έχει βάση αυτή η υπόθεση, τότε, δεν γίνεται διαφορετικά, δυστυχώς θα υποστούν τη σχετική κριτική υα επιχειρήματα (όπως αυτά προβάλλονται) που τείνουν να δικαιολογούν την επιβολή του σχετικού μέτρου, όχι πλέον στη βάση του ανωτέρω καθ’ υπόθεσιν σεναρίου, μα στη βάση του πραγματικού γεγονότος, δηλαδή τι λένε και τι ισχυρίζονται. Και στη βάση αυτού του πραγματικού γεγονότος, ο κάθε πολίτης, αξιολογώντας την «λογική» της σχετικής επιχειρηματολογίας θα φτάσει στα δικά του συμπεράσματα, όπως έφτασα κι εγώ, όταν προσκρούοντας στο σαθρό (από άποψη λογικής) περιεχόμενο των επιχειρημάτων αυτών, διέκρινα σύμφωνα με τη δική μου πάντα αντίληψη των πραγμάτων, ένα «άρωμα» ηλικιακού ρατσισμού.

ΙΙ

Ας συνεχίσω όμως το άρθρο μου, δηλώνοντάς σας την ηλικία μου.
Είμαι (με το συμπάθειο), 66 ετών. Δηλαδή, ανήκω σε μια ηλικιακή ομάδα που περιλαμβάνει 2 εκατομμύρια πολιτών και πλέον, εξ ων, άνω του ενός εκατομμυρίου εξ αυτών ανήκουν στην υπο-ομάδα 65-69 ετών. Έγινα 65 ετών, στις 6/5/2019. Μέχρι την ημέρα εκείνη, (6/5/2019), ως ανήκων στους «κάτω των 65», αισθανόμουν υγιέστατος, δεν είχα (και εξακολουθώ να μην έχω) υποκείμενα νοσήματα, χωρίς κάποιος να αμφισβητεί την ικανότητά μου να αυτοσυντηρούμαι και αυτοπροστατεύομαι χωρίς την ανάγκη «παιδονόμων», που θα με πιάνουν από το χεράκι για να διασχίσω το δρόμο, που θα μου λένε τι είναι «καλό» και τι «κακό» για μένα, πού πρέπει και που δεν πρέπει να πάω, μέχρι πότε πρέπει να κάτσω ή να μη κάτσω κάπου. Έπρεπε να έρθει ο κορωναιός, για να με πληροφορήσει η «επιστήμη», πώς ό,τι πίστευα για τον εαυτό μου, για ένα χρόνο και πλέον (αφού διανύω εδώ και πέντε μήνες το 67ο έτος μου) από τη στιγμή που έγινα 65 ετών, δεν ήταν παρά μια αυταπάτη.
Διότι όντας 66 ετών «κλεισμένα», δηλαδή μέλος της συνομοταξίας των «65 και άνω», σύμφωνα με την κορωναϊκή λογική και την κορωναϊκή «επιστημολογία», σημαίνει πως ουσιαστικά, όλα ισχύουν ανάστροφα από ό,τι πίστευα : πλέον, επειδή ανήκω σε μια ηλικιακή ομάδα κύριο χαρακτηριστικό της οποίας είναι πως η υγεία των μελών της είναι η «ευπάθεια» και η «ανημποριά», συνεπάγεται πως είμαι κι εγώ ΕΞ ΟΡΙΣΜΟΥ «ευπαθής» και επί πλέον, πρέπει να αντιληφθώ, πως έχω και περιορισμένη ικανότητα αυτοπροστασίας, επίσης ΕΞ ΟΡΙΣΜΟΥ από τη στιγμή που εισήλθα στο «κλαμπ» των «άνω των 65». Είμαι πλέον «ευπαθής» ΚΑΙ περιορισμένης ικανότητας (αν όχι ανίκανος) προς αυτοπροστασία, όχι διότι ΑΤΟΜΙΚΑ φέρω αυτά τα χαρακτηριστικά, μα αυτό «επιστημονικά» δεν έχει ως φαίνεται καμία σημαία. Οφείλω να έχω αυτά τα χαρακτηριστικά, γι’ αυτό άλλωστε, και θα υποστώ -εφόσον επιβληθεί- το μέτρο του περιορισμού των μετακινήσεών μου, ΟΧΙ λόγω της ατομικής μου κατάστασης, φυσικής και πνευματικής, μα λόγω της στατιστικής ένταξής μου στη συγκεκριμένη των «άνω των 65», της οποίας εφεξής θα πρέπει να εισπράττω, εν είδει συλλογικής ευθύνης, και τις συλλογικές συνέπειες των μέτρων που θα αφορούν την «συλλογικότητα» στην οποία ανήκω. Εάν αυτές τις «αλήθειες» δεν τις αντιλαμβάνομαι, τόσο αυτή η έλλειψη «κατανόησης» αυτής της «κοινώς» αυταπόδεικτης κατάστασής μου, που συνιστά και «επιστημονική αλήθεια» θα μου «χρεώνεται» ως «απόδειξη» της ύπαρξης και ταυτόχρονα (όσο θα αντιδρώ) επιδείνωσης της «ευπάθειάς» μου. Αυτό είναι σαφές (το λέει και η «επιστήμη»).

ΙΙΙ

Ας προσπαθήσω τώρα να αποδομήσω σε ό,τι ακολουθεί τα ανωτέρω που η «επιστήμη» φέρεται να λέει για μένα, ή μάλλον, οφείλω να μην είμαι και τόσο εγωιστής : θα μιλήσω και για όλους τους άλλους που ανήκουν στην ηλικιακή ομάδα των «άνω των 65». Και δεν θα κάνω το λάθος να ομιλήσω ως «εγώ». Θα βάλω τα ερωτήματά μου στο στόμα τέτοιων ανθρώπων, στους οποίους οι «θεσμικώς» επιχειρηματολογούντες υπέρ της ενδεχόμενης ανάγκης επιβολής περιοριστικών μέτρων στις μετακινήσεις ΜΟΝΟ στους «άνω των 65», είναι βέβαιο πώς θα μετρήσουν δύο και τρεις και τέσσερες φορές το τι απαντήσεις θα δώσουν στα ερωτήματα αυτά, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ (πιστεύω δε, και όλων των «άνω των 65»).

Υποτεθείσθω λοιπόν, πως ο υπουργός υγείας, (όποιος και αν ήταν αυτός, το πρόσωπο δεν μας ενδιαφέρει, αφού ούτως ή άλλως εν προκειμένω αυτό που παρουσιάζουμε είναι μια «υπόθεση εργασίας») συνοδευόμενος και από μια επιτροπή επιστημόνων, (ομοίως -για τους ίδιους παραπάνω λόγους- όποιοι και αν είναι αυτοί), όλοι τους εγνωσμένου επιστημονικού κύρους, κλήθηκαν να κάνουν μια παρουσίαση για ζητήματα που αφορούν τον covid-19, και ειδικότερα, σε ό,τι αφορά ζητήματα που έχουν να κάνουν με τη δημόσια υγεία, και ακόμα ειδικότερα, για τις «ευπαθείς ομάδες». Υποτεθείσθω ακόμα, πως το ακροατήριο στο οποίο θα απευθυνθεί, έχει τούτα τα δύο χαρακτηριστικά : πρώτον, είναι όλοι τους ηλικίας άνω των 65 ετών, και δεύτερον, το κοινωνικό τους προφίλ είναι πολύ ιδιαίτερο : είναι βουλευτές, μέλη της κυβέρνησης, μέλη της μεγάλης επιχειρηματικής τάξης της χώρας, «μεγάλα ονόματα» της Τέχνης και των Γραμμάτων, ανώτατοι δικαστικοί, και άλλοι με παρόμοιο κοινωνικό προφίλ. Επίσης, στην άνω «εικονική» μας συνάντηση, κλήθηκαν να παραστούν -και παρέστησαν- η Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας (η οποία εντός ολίγου χρονικού διαστήματος θα ανήκει και αυτή στους «άνω των 65»), ο Πρόεδρος της Ιταλικής Δημοκρατίας Σέρτζο Ματαρέλα (79 ετών), ο Πρόεδρος της Κύπρου Νίκος Αναστασιάδης (74 ετών), η συνομήλική μου καγκελάριος της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ, αλλά και ευρωβουλευτές και θεσμικοί παράγοντες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όλοι τους «άνω των 65» (όπως ο 73χρος Ζοζέφ Μπορέλ, Ύπατος Εκπρόσωπος της Ένωσης για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας, ο -κατά ένα χρόνο μεγαλύτερός μου- επίτροπος Νίκολας Σμιτ, οι συνομήλικοί μου επίτροποι Πάολο Τζεντιλόνι και Γιάνους Βοϊτσιεχόφσκι, ο 65άρης επίτροπος Τιερί Μπρετόν, η επίτροπος Ἐλσα Φερέιρα που κι αυτή εισέρχεται εντός ελαχίστου χρόνου στη χορεία των «άνω των 65», η Κριστίν Λαγκάρντ η οποία και αυτή σε κανένα χρόνο εισέρχεται στους «άνω των 65», ο υπερεβδομηντακοντούτης Υβ Μέρς, Μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), ο επίσης υπερεβδομηντακοντούτης Ρομπερ Χόλζμανν, Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Αυστρίας κ.λπ.).
Τα ερωτήματα που θέτω, ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΩΝ «65 ΚΑΙ ΑΝΩ» ΕΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ ΜΟΥ ΑΝΩΤΕΡΩ, («συναδέλφων» με την έννοια ότι ανήκουμε στην ίδια ηλικιακή ομάδα) είναι ευθέα :
ΠΡΩΤΟΝ : θα τολμούσαν ποτέ οι άνω ομιλητές, απευθυνόμενοι σ’ αυτούς τους ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥΣ ανθρώπους να τους αποκαλέσουν «ευπαθείς» ΕΚ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ότι τυχαίνει να ανήκουν στη ηλικιακή ομάδα «άνω των 65»; Θα τολμούσαν να αρθρώσουν τη λέξη «ευπάθεια»;
ΔΕΥΤΕΡΟΝ : θα τολμούσαν ποτέ οι άνω ομιλητές, απευθυνόμενοι σ’ αυτούς τους ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥΣ ανθρώπους να τους χαρακτηρίσουν ως έχοντες την ανάγκη της «προστασίας» της Πολιτείας, για θέματα που έχουν να κάνουν με την «αυτοπροσατασία» τους, ΕΚ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ότι τυχαίνει να ανήκουν στη ηλικιακή ομάδα «άνω των 65»; Θα τολμούσαν ποτέ να αμφισβητήσουν την πνευματική τους ικανότητα ώστε να είναι σε θέση να αυτοπροστατεύονται;
ΤΡΙΤΟΝ : θα τολμούσαν ποτέ οι άνω ομιλητές, απευθυνόμενοι σ’ αυτούς τους ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥΣ ανθρώπους, να τους πούνε πως ως «ευπαθείς» είναι ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ και μειωμένης δυνατότητας «αυτοπροστασίας» τους, ΕΚ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ότι τυχαίνει να ανήκουν στη ηλικιακή ομάδα «άνω των 65» και ότι η «ευπάθεια» συνεπάγεται «επιστημονικά» την μειωμένη ικανότητα ή και την ολική έλλειψή της ή μήπως ομιλούμε για δύο ζητήματα ασυσχέτιστα;
ΤΕΤΑΡΤΟΝ : θα τολμούσαν ποτέ οι άνω ομιλητές, απευθυνόμενοι σ’ αυτούς τους ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥΣ ανθρώπους, με βάση τα ανωτέρω, να ενημερώσουν το ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ακροατήριό τους, ότι για την «προστασία» τους, εφόσον η επιδημιολογική κατάσταση επιδεινωθεί, η Πολιτεία θα επιβάλλει περιορισμό των μετακινήσεων ΟΧΙ ΟΛΩΝ ΑΛΛΑ ΜΟΝΟ των «άνω των 65», (διότι κανείς και σε κανέναν δεν επιτρέπεται να παίζει με τη δημόσια υγεία), και ότι δυστυχώς, ΟΥΔΕΙΣ εξ αυτών θα εξαιρεθεί του περιορισμού του μέτρου, (όντας όλοι τους «άνω των 65»), ΔΙΟΤΙ ΟΥΔΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΠΙΟ «ΙΣΟΣ» ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ;
ΠΕΜΠΤΟΝ : θα τολμούσαν ποτέ οι άνω ομιλητές, απευθυνόμενοι σ’ αυτούς τους ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥΣ ανθρώπους, με βάση τα ανωτέρω, να τους καταλογίσουν αδυναμία αντίληψης σε τέτοιας πολυπλοκότητας και υψιπέτειας μέτρα, όπως το να φοράνε (σωστά τη) μάσκα, να πλένουν τακτικά τα χέρια τους και να τηρούν αποστάσεις, ώστε πάνω σ’ αυτή την αδυναμία (και την «ευπάθειά» τους) ΜΟΝΟ αυτών, από όλο τον πληθυσμό, να περιορίσουν την ελευθερία των μετακινήσεών τους;
ΕΚΤΟΝ : θα τολμούσαν ποτέ οι άνω ομιλητές, απευθυνόμενοι σ’ αυτούς τους ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥΣ ανθρώπους, να τους πούνε πως η «ευπάθεια» αποτελεί ως φαίνεται για τους «άνω των 65», μια ΟΡΙΖΟΝΤΙΑ κατάσταση, ως εάν Η ΚΑΘΕ ΕΥΠΑΘΕΙΑ -ακόμα και αν όντως ήταν το κοινό χαρακτηριστικό όλων των «άνω των 65»- να αποτελεί πιστό αντίγραφο της άλλης, χωρίς διαβαθμίσεις ως προς την σπουδαιότητά της, χωρίς διαβαθμίσεις ως προς το είδος και τον βαθμό κινδύνου που συνεπάγεται, έτσι ώστε όλοι τους να θεωρείται εμμέσως πλην σαφώς ότι υπόκεινται στον ίδιο βαθμό κινδύνου, πράγμα που στη δημόσια επιχειρηματολογία όσων υπεραμύνονται του περιορισμού των μετακινήσεων των «άνω των 65» ΔΕΝ υπογραμμίζεται σε κάθε περίπτωση όταν γίνεται λόγος για το θέμα αυτό;
ΕΒΔΟΜΟΝ : θα τολμούσαν ποτέ οι άνω ομιλητές, απευθυνόμενοι σ’ αυτούς τους ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥΣ ανθρώπους, να τους πούνε πως, από τη σκοπιά και των άνω ερωτημάτων, αλλά και ευλόγων απαντήσεων που αναμένονται (κι εδώ, ας μην έχει κανείς καμία αμφιβολία, πως ναι, οι απαντήσεις θα είναι «εύλογες» και με το παραπάνω!), μια ηλικιακή κατηγοριοποίηση του πληθυσμού, που περιλαμβάνει μέσα της δύο γενιές (!!!), π.χ., σ’ αυτή ανήκω και εγώ, (66 ετών) και η μητέρα μου (που διανύει το 91ο έτος της ηλικίας της) έχει κάποιο νόημα, όταν ευλόγως μπορεί κάποιος να πει, πως ανάμεσα σε έναν 65άρη και έναν 90άρη, ίσως λίγα πράγματα έχουν κοινά από άποψη υγείας, παρά τις όποιες εξαιρέσεις μπορεί να υπάρχουν, εξαιρέσεις ούτως ή άλλως εντοπιστέες και σε όλες τις ηλικιακές ομάδες, ανεξάρτητα με ποια κριτήρια ομαδοποιούνται;
ΟΓΔΟΟΝ : τέλος, θα τολμούσαν ποτέ οι άνω ομιλητές, απευθυνόμενοι σ’ αυτούς τους ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥΣ ανθρώπους, να επιστρατεύσουν «επιχειρήματα» που ως προς το ύφος τους, αν και εξαιρετικά ευγενικά, εν τούτοις, θα εκλαμβάνονταν για λόγω του περιεχομένου τους ως απάδοντα της νοημοσύνης ενός τυπικού ενήλικα ατόμου, και ως εκ τούτου να είναι δυνατόν να εκληφθούν για τον λόγο αυτό ως προσβλητικά, ακόμα και αν όντως αυτό δεν θα βρίσκονταν στις προθέσεις αυτού ή αυτών που τα προβάλλουν; Π.χ. θα μπορούσε κάποιος να απευθυνθεί στους άνω ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥΣ ανθρώπους, και να επιχειρήσει να τους «νουθετήσει», λέγοντάς τους π.χ., τι ο ίδιος θα συμβούλευε τους γονείς του για τέτοιας πολυπλοκότητας θέματα που ήδη αναφέρθηκαν ανωτέρω, όπως π.χ., να «προσέχουν», να φοράνε μάσκα, να τηρούν αποστάσεις κ.λπ, κι αυτό να τους ζητήσει να το θεωρήσουν ως ένα ισχυρό επιχείρημα υπέρ της επιβολής (αν χρειαστεί) περιοριστικών μέτρων.; Το λέω διότι άκουσα και τέτοια «επιχειρήματα», δηλαδή, οι ούτω επιχειρηματολογούντες, τι «συμβουλές» έδωσαν (ή θα έδιναν) στους γονείς τους για τη δική τους προστασία, κάτι καθόλου κακό βεβαίως αν πρέπει να δοθούν τέτοιες συμβουλές, όμως και καθόλου πειστικό ως γενικό επιχείρημα. Θα μπορούσα να αναφερθώ στο πρόσωπό μου και να πω ότι τίποτα από όλα αυτά δεν με αφορούν, όμως, θα αναφερθώ όχι σε μένα, μα στη μητέρα μου. (Διανύει ήδη το 91ο έτος της ηλικίας της, είναι ΠΛΗΡΩΣ αυτοεξυπηρετούμενη ΣΕ ΟΛΕΣ της τις δραστηριότητες ΕΝΤΟΣ ΚΑΙ ΕΚΤΟΣ οικίας, χωρίς την βοήθεια κάποιας νεώτερης γυναίκας στο σπίτι τουλάχιστον για τις βαρύτερες δουλειές στο σπίτι, (α! και δεν κρατά μπαστούνι, ούτε βαδίζει σκυφτή), και με δείκτες των αναλύσεων αίματος που κάνει, όχι κατόπιν ιατρικών συστάσεων, μα αυτοβούλως, που κάνει τους αντίστοιχους δείκτες όχι μόνο των «κάτω των 65» μα και των ακόμα νεώτερων να «υποχλωμιάζουν» βλέποντάς τους, για να χρησιμοποιήσω μια λέξη από κάποια ατάκα του παλιού ελληνικού κινηματογράφου [ο Ηλίας του 16ου]). Πριν 4-5 χρόνια επιχείρησα να τη συμβουλέψω, (ήταν τότε 85-86 ετών κι εγώ 61-62 ετών), να προσέχει -ήταν χειμώνας- να μη κολλήσει καμία εποχική γρίπη ή Η1Ν1, για να μου δώσει την απάντηση πως δεν είναι ανάγκη να τη συμβουλεύω για «τέτοιου είδους πράγματα» που αντιλαμβάνεται και γνωρίζει πώς να προστατευθεί, συμπληρώνοντας να μην το ξανακάνω αυτό γιατί την στενοχωρεί να την αντιμετωπίζω «σαν παιδί», και τελειώνοντας μου απηύθυνε τη δική της σύσταση, λέγοντάς μου, να κοιτάξω εγώ να προστατέψω τον εαυτό μου καλύτερα, διότι μάλλον δεν προσέχω όσο πρέπει, ενώ δεν παύει και σήμερα να σχολιάζει την «ανευθυνότητα κυρίως των νεαρών» που αγνοούν τους κινδύνους που διατρέχουν από τον συνωστισμό, όταν δεν φοράνε μάσκες «εκεί που πρέπει», κ.λπ. Μάλιστα χτες Κυριακή (4/10), η 90χρονη μητέρα μου μαζί με την υπόλοιπη οικογένεια, απόλαυσε κι αυτή ΓΙΑ ΠΟΛΛΟΣΤΗ ΦΟΡΑ, μια ωραία εκδρομή στο Πόρτο Ράφτη, όπου έφαγε το κοντοσούβλι της, ήπιε το ροζέ κρασί της, ακολούθως πήγαμε για καφέ σε κάποια καφετέρια και με την ευκαιρία (πριν από όλα τα παραπάνω) έκανε και κάποια ψώνια στο super market (εκεί είναι ανοικτά και τις Κυριακές μέχρι το μεσημέρι), και τελειώνοντας επισκεφτήκαμε το εξοχικό μας για να ταΐσουμε τις γάτες. Μάλιστα νομίζω πως το δικό μου προσωπικό παράδειγμα, δείχνει και «την άλλη πλευρά του λόφου». Οι «άνω των 65», δεν είναι πρόσωπα που μονάχα συμβουλές μπορούν να δέχονται από τα παιδιά και τα εγγόνια τους, (όπως προσπαθούν να τους παρουσιάσουν), είναι πρόσωπα επίσης που ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΔΙΝΟΥΝ ΚΑΛΕΣ συμβουλές στα παιδιά και τα εγγόνια τους. Αυτή την άλλη πλευρά του λόφου, σε όλο τον δημόσιο λόγο, για τους «άνω των 65», για κάποιον «περίεργο λόγο», ΔΕΝ φαίνεται να προβάλλεται ιδιαίτερα και θα έλεγα ανοήτως, διότι αν είναι οι νέοι (παιδιά και εγγόνια) να ακούσουν με μεγαλύτερη προσοχή κάποιον, αυτοί είναι οι γονείς τους και οι παππούδες και γιαγιάδες τους, και επομένως, στη συμβολή τη δική τους θα έπρεπε να στραφεί η επικοινωνιακή στρατηγική της κυβέρνησης, και όχι να τους προβάλλει ως ένα είδος «κακόμοιρων αναξιοπαθούντων γεροντάκων» που έχουν την ανάγκη από κάποιο χέρι προκειμένου να περάσουν στο απέναντι πεζοδρόμιο.

Εν κατακλείδι :
Υπάρχει περίπτωση, απευθυνόμενοι σε ένα ακροατήριο όπως παραπάνω, να τους αποκαλέσουν ΟΡΙΖΟΝΤΙΑ ως ανήκοντες σε «ευπαθή ομάδα», θα τολμούσαν ποτέ να τους επαναλάβουν για δεύτερη φορά, πως για τη δική τους προστασία αλλά και της δημόσιας υγείας, πρέπει να φοράνε μάσκες, να κρατάνε αποστάσεις και να πλένουν τακτικά τα χέρια τους, θα τολμούσαν ποτέ να αμφισβητήσουν ΟΡΙΖΟΝΤΙΑ την ικανότητά τους ώστε να αυτοπροστατεύονται τηρώντας όλα τα ανωτέρω μέτρα, θα τολμούσαν ποτέ, να τους πούνε πως θα ήταν δυνατό να λάβουν μέτρα περιορισμού των μετακινήσεών τους, «για την προστασία» τους, λόγω επιδείνωσης της ΓΕΝΙΚΗΣ κατάστασης της δημόσιας υγείας, ΠΛΗΝ ΟΜΩΣ ΘΑ ΑΦΟΡΟΥΝ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟΥΣ, με αποκλειστικό κριτήριο την ένταξή τους στην άνω ηλικιακή ομάδα;
Η απάντηση είναι ΟΧΙ!

ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ, ΛΟΙΠΟΝ, ΑΞΙΩΝΩ ΝΑ ΜΕ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΊΖΟΥΝ ΤΌΣΟ ΑΠΟ ΑΠΟΨΗ ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΩΝ ΟΣΟ ΚΑΙ ΑΠΟ ΑΠΟΨΗ ΥΦΟΥΣ, ΑΚΡΙΒΩΣ ΣΑΝ ΝΑ ΗΜΟΥΝ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΠΑΝΩ!

Θεωρώ επίσης αναγκαίο να υπογραμμίσω, κλείνοντας το παρόν κείμενο, κάτι που ήδη έκανα σε προηγούμενα άρθρα μου, πως ανήκω σε εκείνους που δεν «παίζουν» με την δημόσια υγεία, και επομένως, και η Πολιτεία και οι πολίτες, οφείλουν να κάνουν ό,τι τους αναλογεί στο ζήτημα αυτό : με την δημόσια υγεία, ουδείς πρέπει να παίζει! Όχι ότι αυτό είναι κάτι άγνωστο στο παρελθόν, ούτε ότι η Πολιτεία πάντα έκανε στο παρελθόν ό,τι της αναλογούσε, (να μην αναφερθώ στην εκούσια κατεδάφιση του ΕΣΥ με τα Μνημόνια), απλώς, πρέπει να λέγεται σε κάθε πρόσφορη περίσταση.





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Γράφει ο mitsos175

Υποταγμένοι, ψεύτες, εγκληματίες... Μα πάνω από όλα ηλίθιοι. Αυτοί απέμειναν στη ΝΔ. Και τα βολεμένα βαφτιστήρια, που λεηλατούν το δημόσιο χρήμα.

Οι αλήτες της Νέας Δικτατορίας βάλλουν οργανωμένα κατά της Ακρίτα γιατί ειρωνεύτηκε τον Πρόεδρο Τραμπ! Πόσο πιο χαμηλά θα πέσουν τα δεξιά τσουτσέκια; Κάθε φορά που νομίζω πως πιάνουν πάτο, πάνε ακόμα παρακάτω!

Οι δούλοι θίχτηκαν που είπε η Έλενα κατά του αφέντη! Φυσικά όταν βρίζονται παιδιά, μαθητές, που έχουν όλα τα δίκια, όταν χτυπάνε τα ΜΑΤ γιατρούς, όταν συκοφαντούνται αθώοι πρόσφυγες, όταν καταριούνται αντιπάλους πανηγυρίζουν!

Φυσικά η Ακρίτα τους έστησε παγίδα κι έπεσαν μέσα. Είπε για το μισογύνη ρατσιστή Πρόεδρο των ΗΠΑ και φάνηκε άλλη μια φορά ποια καθίκια τον υποστηρίζουν. Μαζί με τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, τις επεμβάσεις, τα Μνημόνια... Η δεξιά δεν ξεχνά τι σημαίνει ανθρωποφαγία.

Φυσικά οι πολλοί αγανάκτησαν με τα γαλάζια troll που τα περισσότερα είναι πρώην χρυσαλήτες. Με την ευκαιρία, αύριο να φροντίσουμε να είμαστε όλοι έτοιμοι για να μην μας τη φέρουν κάτι δήθεν ανεξάρτητοι δικαστές. Μην πέσουν στα μαλακά οι φονιάδες.

Για τον «Τραμπάκουλα» δυο λόγια.

Δεν πρόκειται να πάθει τίποτε απολύτως από τον Κορονοϊό. Για τον απλό λόγο πως μια διμοιρία γιατρών και νοσοκόμων είναι 24 ώρες το εικοσιτετράωρο πάνω από το κεφάλι του. Άλλωστε το λέει κι η παροιμία. «Κακό σκυλί ψόφο δεν έχει». Ζητώ συγνώμη για την παροιμία από τους καλύτερους φίλους του ανθρώπου, τα σκυλάκια. Ο Τραμπ είναι εχθρός κάθε ανθρώπου, όπως κάθε φασίστας.

Είδατε τη σουίτα έτσι; Παλάτι το δωμάτιο που τον έχουν. Και ρωτώ: Έχουν περίθαλψη όλοι στις ΗΠΑ; Δεν μιλάω για πολυτέλειες, έστω τα βασικά. Όχι! Πέθαναν τόσες χιλιάδες άνθρωποι στις ΗΠΑ, γιατί οι περισσότεροι από αυτούς δεν είχαν χρήματα ούτε καν για εξέταση από ιατρό, πόσο μάλλον για νοσηλεία. Γι αυτά τα δήθεν ευαίσθητα νεοφιλελέ φασιστόμουτρα όχι μόνο σιωπούν αλλά ήθελαν να ανατινάξουν και δημόσια νοσοκομεία.

Κι ερχόμαστε εδώ. Οι πέτσινες δημοσκοπήσεις λένε ψέματα. Ο κόσμος είναι οργισμένος. Και ρημάξαμε οικονομικά και κολλήσαμε ιό. Ακόμα οι 1200 κλίνες που μας έλεγαν είναι παραμύθι. Με 200 διασωληνωμένους θα αρχίσει κόσμος να πεθαίνει αβοήθητος! Ας πουν τα παλιοτόμαρα κάτι και γι’ αυτό. Ή μήπως η ζωή της πλέμπας δεν μετράει όπως δεν μετράει των αφροαμερικανών στις ΗΠΑ;




Γι’ αυτό η πλειοψηφία γέλασε με την εικόνα της Πρώτης Κυρίας να φτυαρίζει τον «τάφο του Προέδρου», αν και ξέρει πως δυστυχώς είναι μόνο χιούμορ. Όταν ο Αδόλφος τίναξε τα άρρωστα μυαλά του στο αέρα, εκατομμύρια πανηγύρισαν. Οι ναζί λυπήθηκαν, όπως λυπούνται τώρα γι αυτό το αφεντικό. Κι ο Χίτλερ άνθρωπος ήτανε μωρέ! Πλάκα κάνω.


του Αντρέ Βλτσέκ , Global Research, 21 Αυγούστου 2015
Μετάφραση/ επίλογος: Μιχαήλ Στυλιανού

Θα μπορούσε κάποιος δικτάτορας να επιθυμεί περισσότερα; Σχεδόν όλος ο πληθυσμός της Αυτοκρατορίας σκέφτεται τώρα με τον ίδιο τρόπο!

Ο πληθυσμός «μορφώνεται» σε σχολεία και πανεπιστήμια στελεχωμένα με υποτακτικούς, και δειλούς δασκάλους και καθηγητές.

Ο πληθυσμός «ενημερώνεται» από εκατοντάδες χιλιάδες υπηρετικούς δημοσιογράφους και «αναλυτές». Δεν υπάρχει σχεδόν καμία παρέκκλιση από το επίσημο αφήγημα.

Συγχαρητήρια Δυτική Αυτοκρατορία! Έχετε πετύχει εκεί που άλλοι προσπάθησαν αλλά απέτυχαν. Έχετε επιτύχει σχεδόν απόλυτη υπακοή και πειθαρχία, μιαν καθολική δουλικότητα.

Και κάτι περισσότερο, αφού οι περισσότεροι άνθρωποι πραγματικά πιστεύουν ότι είναι ελεύθεροι, ότι έχουν τον έλεγχο. Πιστεύουν ότι μπορούν να επιλέξουν, ότι μπορούν να αποφασίσουν. Είναι σίγουροι ότι ο δικός τους είναι ο μεγαλύτερος πολιτισμός που οικοδομήθηκε ποτέ στη Γη!

Δεκάδες εκατομμύρια κάνουν ουρά, ζητώντας να «εκπαιδευτούν», και τελικά να πάρουν ένα από αυτά τα επίσημα αυτοκρατορικά πτυχία. Θέλουν να γίνουν αποδεκτοί, πιστοποιημένοι και με τον έπαινο των κυβερνώντων. Οι άνθρωποι προσφέρουν τα δικά τους σκυμμένα κεφάλια σε μια περίτεχνη και παρατεταμένη πράξη λοβοτομής. Σε αντάλλαγμα αυτών των σφραγισμένων φύλλων χαρτιού που λέγονται πτυχία, άνδρες και γυναίκες χάνουν, για πάντα, την ικανότητά τους να σκέφτονται ανεξάρτητα, να αναλύουν και να βλέπουν τον κόσμο με τα δικά τους μάτια. Ως ανταμοιβή για την υποταγή τους, αυξάνουν σημαντικά οι πιθανότητές τους να πάρουν δεσπόζουσες θέσεις στα επίλεκτα επιχειρηματικά, ακαδημαϊκά, και άλλα τάγματα του καθεστώτος.

Ο ακραίος βαθμός συμμόρφωσης της πλειοψηφίας των ανδρών και των γυναικών που ζουν στις κοινωνίες μας κάνει παλιά βιβλία όπως τα "Fahrenheit 451" και "1984" μόνο μέτρια ενοχλητικά. Η πραγματικότητα του "2020" είναι πολύ πιο ψυχεδελική, παράξενη και αποκρουστική... καθώς και επαίσχυντη!

Οι περισσότεροι από τους πολίτες είναι τώρα ακόμη και πρόθυμοι να πληρώσουν από τη δική τους τσέπη (ή από της οικογένειάς τους) για αυτές τις «εκπαιδευτικές» και προπαγανδιστικές χειρουργικές επεμβάσεις εγκεφάλου, είναι πρόθυμοι να μπουν σε βαθιά χρέη προκειμένου να υποστούν ενδελεχή προγραμματισμό και κατήχηση. Αρκετά χρόνια αργότερα, όταν όλα έχουν τελειώσει και τίποτα δεν έχει απομείνει από την ατομικότητά τους, τα στήθη τους φουσκώνουν με υπερηφάνεια, και συχνά κλαίνε όταν λαμβάνουν αυτό το σφραγισμένο κομμάτι χαρτί, το οποίο στην πραγματικότητα σημαίνει μόνο ένα πράγμα: "Πέρασε, έγινε αποδεκτός και πιστοποιημένος - έτοιμος να υπηρετήσει και να χρησιμοποιηθεί από την Αυτοκρατορία και το φασιστικό καθεστώς της".

Εκατομμύρια ξένοι παρατάσσονται και γι' αυτή την λοβοτομή. Εκείνοι που προέρχονται από τις αποικιακές και κατεστραμμένες χώρες είναι συχνά οι πιο πρόθυμοι. Τα παιδιά των ελίτ είναι ενθουσιασμένα να πάρουν τη σφραγίδα έγκρισης από την Αυτοκρατορία για να ενταχτούν, να αναμειχθούν με τις μάζες στην Ευρώπη ή τη Βόρεια Αμερική. Μετά την «αποφοίτησή» τους και μετά την επιστροφή τους «οίκαδε», κρεμούν τα διπλώματά τους στους τοίχους, προσθέτουν τίτλους σε όλες τις κάρτες τους, αυξάνουν τις αμοιβές τους και απαιτούν σεβασμό για τους δυτικούς τρόπους τους και την πνευματική συνεργασία τους με την Αυτοκρατορία. Στη συνέχεια, πολλοί από αυτούς αφοσιώνονται στο να ληστεύουν και να κατηχούν τους συμπολίτες τους στον πολιτισμό της Δύσης.

Σε πολλές χώρες δεν χρειάζεται καν να εγκαταλείψουν τα πάτρια εδάφη. Η δυτική πλύση εγκεφάλου είναι άμεσα διαθέσιμη μέσω αμέτρητων ιδιωτικών θρησκευτικών και «διεθνών» σχολείων, μέσω εκκλησιών, «πολιτιστικών ιδρυμάτων», και φυσικά, μέσω της «ψυχαγωγίας».

Ακόμη και χώρες όπως η Κίνα, που μπορούν να υπολογίζουν σε πολύ μεγαλύτερους και παλαιότερους πολιτισμούς από αυτόν της Δύσης, επηρεάζονται τώρα τρομερά από τους γιους και τις κόρες τους που έχουν προγραμματιστεί να πιστεύουν στο μεγαλείο του δυτικού πολιτισμού. ΄Εχουν υποστεί την λοβοτομή είτε σε Δυτικά "εκπαιδευτικά ιδρύματα» στο εξωτερικό, ή από τις στρατιές των δυτικών "εκπαιδευτικών", "λογίων" και ιεροκηρύκων που με συνεχώς αυξανόμενη δράση ταξιδεύουν σε όλο τον κόσμο για τη διάδοση του τοξικού ευαγγελίου τους.

Αντί να τους δοθεί πολύπλευρη και πολυπολιτισμική γνώση, μαθητές και φοιτητές λαμβάνουν ακριβώς υπολογισμένες δόσεις κατήχησης, καλά δοκιμασμένες κατά τη διάρκεια των αιώνων του ιμπεριαλισμού και της αποικιοκρατίας. Τώρα πλέον η Αυτοκρατορία ξέρει πολύ καλά πώς να χειραγωγεί τα ανθρώπινα μυαλά. Και αυτοί που υπόκεινται στον βιασμό αναγκάζονται να πιστέψουν ότι έκαναν έρωτα. Εκείνοι που ληστεύονται αδιακρίτως διδάσκονται να επαινούν τις αποικιακές δυνάμεις για την οικοδόμηση των διοικητικών κτιρίων και των σιδηροδρόμων τους. Και οι άνθρωποι πίσω στην έδρα της αυτοκρατορίας διδάσκονται να μην αισθάνονται καμία ντροπή για το παρελθόν και το παρόν τους.

Αντί να ενθαρρύνονται να σκέφτονται ανεξάρτητα, αντί να καλούνται να ξεσηκώσουν την ίδια τη σκέψη τους, οι άνθρωποι είναι δεμένοι, φασκιωμένοι σε σφιχτούς πνευματικούς ζουρλομανδύες.

Το θάρρος και η ανεξάρτητη σκέψη συστηματικά δυσφημίζονται και συκοφαντούνται. Οι επαναστατικές ψυχές χαρακτηρίζονται ως μη συνεργάσιμες, σχεδόν ως αντικοινωνικές.

Η δειλία, η υποταγή και η μετριότητα προωθούνται και διατίθενται στην αγορά από το εξαιρετικά περίπλοκο και πολύπλευρο σύστημα προπαγάνδας, διαφήμισης, «πολιτιστικών και ψυχαγωγικών εκδηλώσεων» και μέσων ενημέρωσης.

Σε έναν πλήρως ομοιόμορφο κόσμο όπου ακόμη και ο «πολιτισμός» και τα μέσα «ενημέρωσης» εξυπηρετούν την Αυτοκρατορία και τα νεοφιλελεύθερα επιχειρηματικά της συμφέροντα, οι Νέοι Άνδρες και οι Νέες Γυναίκες διαμορφώνονται από πνευματικό πηλό, στη συνέχεια ανεβασμένοι σε ψηλά βάθρα: όλοι τους ψηλοί και κομψοί, όλοι τους με ευγλωττία και δυνατή φωνή αναμασούνε χιλιοειπωμένα στερεότυπα, αποφεύγοντας προσεκτικά τα πραγματικά προβλήματα, επικοινωνώντας εντατικά μεταξύ τους για το τίποτα, ενώ παραμένουν συγκλονιστικά ανίδεοι για τον κόσμο.

Οι Νέοι Άνθρωποι - είναι όλοι χαμογελαστοί, όλοι πολύ αισιόδοξοι. Οδηγούν αυτοκίνητα τελευταίας παραγωγής και κρατούν στα χέρια τους υπερσύγχρονα εργαλεία επικοινωνίας. Μοιάζουν γεμάτοι αυτοπεποίθηση και απέραντο εγωισμό.. Και οι γλουτοί τους είναι στερεοτυπικά τέλειοι..

Πολλοί βέβαια από αυτούς είναι σε ηρεμιστικά, σε αντικαταθλιπτικά ή σε ναρκωτικά. Οι περισσότεροι από αυτούς είναι δυστυχισμένοι, αβέβαιοι για τον εαυτό τους, δυσαρεστημένοι με τη δουλειά τους, δυστυχισμένοι με τις οικογένειές τους, ανίκανοι να βρουν ή να διατηρήσουν το δεύτερο ήμισυ τους. Όλα αυτά, φυσικά, δεν δείχνονται! Στην επιφάνεια, αμέτρητοι Δυτικοί άνδρες και γυναίκες φαίνονται γοητευτικοί!

Οι Ιταλοί και οι Γερμανοί φασίστες προσπάθησαν, απεγνωσμένα να δημιουργήσουν αυτό το είδος της γεμάτης αυτοπεποίθηση αλλά υπάκουης φυλής «υπέρ-ανθρώπων».

Αλλά απέτυχαν.

Αυτή όμως η Αυτοκρατορία τα καταφέρνει! Για πρώτη φορά στην ανθρώπινη ιστορία υπάρχει μια πιθανότητα ότι τα ρομπότ θα αντικαταστήσουν πραγματικά τα ανθρώπινα όντα. Όχι ρομπότ κατασκευασμένα από πλαστικό και μέταλλα, αλλά άνθρωποι που μετασκευάζονται και ανακυκλώνονται σε ρομπότ.

Ο ιταλικός φασισμός, ο γερμανικός ναζισμός, ο επιχειρηματικός χαρακτήρας των Ηνωμένων Πολιτειών, ο ιμπεριαλισμός, ο ρατσισμός, η αποικιοκρατία, το «εξαιρετικό έθνος», η προπαγάνδα, η διαφήμιση, η «εκπαίδευση» – όλα έχουν επιδέξια συγχωνευτεί.

Συγχαρητήρια, Αυτοκρατορία! Είσαι η πρώτη που κατάφερε να τυποποιήσει τα ανθρώπινα όντα και τη σκέψη τους!

*

Δεν είναι εύκολο να πολεμήσεις μια τέτοια Αυτοκρατορία, πνευματικά.

Δεν είναι μόνο η λογική ή η φιλοσοφία που έχουμε να αντιμετωπίσουμε και να καταπολεμήσουμε.

Υπάρχουν επίσης χιλιάδες αντιλήψεις, δόγματα, κώδικες, που όλοι τους εξυπηρετούν τον ίδιο σκοπό -να κρατήσουν το πλήθος μακριά από την πραγματικότητα και από την ανεξάρτητη σκέψη και ανάλυση.

Οι περισσότεροι πολίτες της Δυτικής Αυτοκρατορίας έχουν υποστεί στην πραγματικότητα πολύ πιο δραστική πλύση εγκεφάλου από τα μέλη ομάδων όπως οι Ταλιμπάν ή οι Τζιχαντιστές του «Ισλαμικού Κράτους». Επειδή η Αυτοκρατορία εργάζεται πολύ σκληρά και απασχολεί εκατομμύρια επαγγελματίες, που δημιουργούν εξαιρετικά αποτελεσματικές συλλογιστικές, που έχουν σχεδιαστεί για τον έλεγχο των ανθρώπινων εγκεφάλων: από ιδεολόγους, ψυχολόγους, προπαγανδιστές, εκπαιδευτικούς, καλλιτέχνες, δημοσιογράφους και άλλα εξαιρετικά εξειδικευμένα άτομα.

Από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μέχρι τις σαπουνόπερες, τις ταινίες του Χόλυγουντ, την ποπ μουσική και τα τηλεοπτικά δίκτυα, σχεδόν τα πάντα οδηγούν στην ίδια κατεύθυνση – παρασύροντας τους ανθρώπους μακριά από τις βασικές αρχές του ανθρωπισμού. Αναγκάζοντάς τους να μην σκέφτονται σαν μια ομάδα λογικών, στοργικών, συμπονετικών όντων.

Η πραγματικότητα είτε ευτελίζεται, είτε τοποθετείται σε κάποια φαντασμαγορικά επίπεδα, όπου καμία λογική δεν μπορεί να εφαρμοστεί αποτελεσματικά.

Η πιο σημαντική διαδρομή της ανθρώπινης σκέψης – ο διαλογισμός, τα όνειρα και ο σχεδιασμός νέων και πολύ καλύτερων και πιο ευγενικών μορφών ανθρώπινης κοινωνίας – λείπει εντελώς από την αφήγηση με την οποία οι άνδρες, οι γυναίκες και τα παιδιά της Αυτοκρατορίας και των αποικιών της έρχονται αντιμέτωποι σε καθημερινή βάση.

Οι πολίτες της Αυτοκρατορίας εμποδίζονται να σκέφτονται και να ενεργούν με φυσικό τρόπο. Ως αποτέλεσμα, είναι απογοητευμένοι, σε κατάθλιψη, και σύγχυση. Αλλά αντί να επαναστατούν (οι περισσότεροι από αυτούς δεν είναι πια ικανοί για αυτό), γίνονται όλο και πιο επιθετικοί. Ενώ τα θύματα της Αυτοκρατορίας, σε όλο τον κόσμο, δολοφονούνται, υπόκεινται σε δεινή εκμετάλλευση και ταπεινώνονται, η οργάνωση του κόσμου φέρνει πραγματικά πολύ λίγη χαρά (αν και πολλά υλικά οφέλη) στους πολίτες της Αυτοκρατορίας - τους Ευρωπαίους και Βορειοαμερικανούς.

Στο άλλο απώτατο άκρο, δισεκατομμύρια άνθρωποι σε πρώην και σε νέες αποικίες βομβαρδίζονται επίσης συνεχώς από τα ίδια διεστρεβλωμένα, ανακυκλωμένα και τροποποιημένα μηνύματα. Αντιμετωπίζουν την συνεχή χιονοστιβάδα της προπαγάνδας (ελαφρώς τροποποιημένης για κάθε συγκεκριμένη περιοχή), εκχυνόμενης μέρα και νύχτα από τους διαύλους μετάδοσης της Αυτοκρατορίας: είτε είναι οι σαπουνόπερες, το ευτελέστερο είδος των ταινιών και των βιντεοπαιχνιδιών , είτε ποπ μουσική με επαναλαμβανόμενους νεκρούς εγκεφαλικά στίχους, ξεδοντιασμένη διακοσμητική "τέχνη", ή "ειδήσεις", εκπομπές και ρεπορτάζ που μεταφέρονται από τα καθιερωμένα πρακτορεία Τύπου. Τα μηνύματα αυτά διαδίδονται μέσω τοπικών μέσων μαζικής «ενημέρωσης», που με τη σειρά τους ελέγχονται κυρίως από τα επιχειρηματικά συμφέροντα, τα οποία συνεργάζονται στενά με το παγκόσμιο, Δυτικό καθεστώς.

Η Αυτοκρατορία και η οργάνωση του κόσμου είναι εγκληματικά ρατσιστική και βάναυση, αλλά οι περισσότεροι από τους πολίτες της, ακόμη και οι υπήκοοί της σε λεηλατημένα εδάφη, αναγκάζονται να πιστέψουν ότι είναι στην πραγματικότητα το πιο "ανεκτικό" και "προοδευτικό" σύστημα στη Γη.

*

Υπάρχει ελπίδα ότι η ανθρωπότητα θα επιβιώσει από αυτή τη μαζική παραγωγή ηλιθιότητας;

Ναι, φυσικά και υπάρχει!

Ο αγώνας υπάρχει..

Δεν είναι μόνο οι ρωσικοί, κινεζικοί και ιρανικοί ελιγμοί του ναυτικού που αμφισβητούν τώρα τον δυτικό ιμπεριαλισμό.

Δεν είναι μόνο οι Λατινοαμερικανοί και οι Νοτιοαφρικανοί που κατέβαλαν αποφασιστικές προσπάθειες για να ξαναγράψουν την ιστορία και να οπλίσουν τους ανθρώπους με γνώση, αντί για διπλώματα.

Ο ίσως μεγαλύτερος ζωντανός Ευρωπαίος σκηνοθέτης, ο Εμίρ Κουστουρίτσα, έγραψε πρόσφατα, σαρκαστικά, ότι: «Ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος θα ξεκινήσει με τον βομβαρδισμό του Πενταγώνου από το RT», αναφερόμενος στο ισχυρό τηλεοπτικό δίκτυο «Russia Today». Και σχολίασε:

«Το RT είναι μια πραγματική απειλή για την κρατική προπαγάνδα των ΗΠΑ, καθώς " μπαίνει στα σπίτια τους, των Αμερικανών, σε τέλεια αγγλικά, καλύτερα από ό, τι χρησιμοποιούν στο CNN." Και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, σύμφωνα με τον σκηνοθέτη, η Ουάσινγκτον θα μπορούσε να αποκάμει και να επιδιώξει να φιμώσει το RT με τη βία – όπως έκανε το ΝΑΤΟ στη σερβική κρατική τηλεόραση τον Απρίλιο του 1999.

Με τη σειρά του, Ο Κουστουρίτσα προβλέπει ότι η Μόσχα θα καταστρέψει το CNN, το οποίο θεωρεί σημαιοφόρο της αμερικανικής προπαγάνδας: Το "CNN σε άμεσες μεταδόσεις διαβεβαιώνει ότι από τη δεκαετία του 1990 η Αμερική έχει ηγηθεί σε ανθρωπιστικές δράσεις, και όχι πολέμους, και ότι τα στρατιωτικά αεροπλάνα της βρέχουν αγγέλους, και όχι βόμβες!»

Αν και μερικοί από τους μεγαλύτερους στοχαστές που στάθηκαν αντιμέτωποι στην Αυτοκρατορία - Saramago, Galeano και Pinter - έχουν πρόσφατα αποβιώσει, εξακολουθούν να υπάρχουν πολλοί από εκείνους που καταφέρνουν να ξεφύγουν από την πλύση εγκεφάλου. Μερικοί έχουν ανασυνταχθεί γύρω από τα νέα μη δυτικά τηλεοπτικά δίκτυα όπως TeleSUR, RT και PressTV.

Είμαστε σαν στο "Φαρενάιτ 451" του Ρέι Μπράντμπερι, ξανά από την αρχή. Αλλά μερικοί άνθρωποι αρνούνται πεισματικά να κάψουν τα βιβλία τους.

Ακόμη και στη Δύση, ορισμένα ισχυρά μέσα ενημέρωσης – Counter Punch, Dissident Voice, ICH, VNN, Global Research, και άλλα – κρατάνε το μέτωπο.. Δεν έχουν ακόμη κερδίσει, μακριά από αυτό, αλλά και δεν πεθαίνουν!

Όσο η ανεξάρτητη σκέψη είναι ζωντανή, δεν χάνονται όλα.

"Επαναστατώ. Ως εκ τούτου υπάρχουμε», έγραψε ο Γάλλος φιλόσοφος Albert Camus. Και συμπλήρωσε: «Το αίσθημα της εξέγερσης γεννιέται στην καταπίεση».

Η Αυτοκρατορία αρνείται ότι καταπιέζει τον κόσμο. Κατηχεί τόσο τους καταπιεστές όσο και τους καταπιεσμένους, επαναπροσδιορίζοντας -στην πραγματικότητα ξαναβαφτίζοντας- την καταπίεση ως ελευθερία.

Όσοι από εμάς, που καταφέρνουμε να ξεφύγουμε από την κατήχησή της επαναστατούμε. Ως εκ τούτου - η ανθρωπότητα εξακολουθεί να υπάρχει.

Το πεδίο της μάχης έχει πλέον επισημανθεί: ΄Εχει τώρα κυρίως να κάνει με την ενημέρωση και τη γνώση.

Οι πράξεις, τα κόλπα, που εφαρμόζονται από την Αυτοκρατορία είναι βρώμικα, φρικτά, αλλά πολύ διαφανή. Μπορούν να γίνουν αποδεκτά η ανεκτά από δισεκατομμύρια μόνο λόγω της συνεχούς επανάληψης των ψεμάτων, και λόγω των στρεβλωμένων εννοιών που σφυροκοπήθηκαν στον εγκέφαλο των ανθρώπων, μέσω της «βασικής εκπαίδευσης».

Ο πόλεμος για την επιβίωση της ανθρωπότητας διεξάγεται ήδη. Είναι "Ο Μεγάλος Ανθρωπιστικός Πόλεμος" - ο πόλεμος όχι για εδάφη, αλλά για το μυαλό και τις καρδιές των ανθρώπων. Μπορεί επίσης να ονομαστεί "πόλεμος πληροφοριών", ένας "πόλεμος αποτοξίνωσης", ή ένας πόλεμος για να φέρει τα ανθρώπινα όντα πίσω στη ζωή από την πνευματική ζάλη τους, από την ύπνωση και την δουλοφροσύνη τους, πόλεμος για έναν πολύ καλύτερο κόσμο, πόλεμος που θα βάζει τη γνώση πάνω από τα διπλώματα και τις σφραγίδες, την ανθρώπινη θέρμη και καλοσύνη πάνω από τη βία και την επιθετικότητα, και τα ανθρώπινα όντα πάνω από τα κέρδη και το χρήμα.

Η νίκη μπορεί να φτάσει μόνο συνοδευόμενη από γνώση, με ανεξάρτητη σκέψη, με ορθολογικό ανθρωπισμό, με συμπόνια και αλληλεγγύη και ανθρώπινη ζεστασιά.

* * *

Ο Andre Vltchek ήταν φιλόσοφος, μυθιστοριογράφος, σκηνοθέτης και ερευνητής δημοσιογράφος. Κάλυψε πολέμους και συγκρούσεις σε δεκάδες χώρες. Τα τελευταία του βιβλία είναι: "Εκθέτοντας τα ψέματα της αυτοκρατορίας" και "Καταπολέμηση του ΔυτικούΙμπεριαλισμού". Συζήτηση με τον Νόαμ Τσόμσκι: Σχετικά με τη δυτική τρομοκρατία. Το «Point of No Return» είναι το επικριτικά αναγνωρισμένο πολιτικό του μυθιστόρημα. Το «Ωκεανία» - ένα βιβλίο για το δυτικό ιμπεριαλισμό στο Νότιο Ειρηνικό και το προκλητικό βιβλίο του για την Ινδονησία: "Ινδονησία - Το Αρχιπέλαγος του Φόβου". Ο Andre Vitchek κάνει ( έκανε)ταινίες για TELESUR και Press TV. Αφού έζησε για πολλά χρόνια στη Λατινική Αμερική και την Ωκεανία, κατοικεί σήμερα και εργάζεται (κατοικούσε και εργαζόταν) στην Ανατολική Ασία και στην Μέση Ανατολή.

KΑΙ αυτός ο δημοσιογράφος, συγγραφέας και φιλόσοφος δολοφονήθηκε -όπως γράφτηκε προ εβδομάδων- στην Τουρκία, στο πασίγνωστο σταυροδρόμι δολοφονιών δημοσιογράφων (Σαουδαράβων, Αρμενίων, Τούρκων, Κούρδων και του προηγουμένου Ρώσου πρεσβευτή).

Γι αυτές τις δολοφονίες δεν υπήρξε επίσημη διαμαρτυρία ή έστω δημοσιότητα, ούτε στην Γερμανία, την Γαλλία, ή την Σουηδία. Δεν ακούστηκαν θρήνοι της θείας Merkel ή καταγγελίες του Μακρόν, του Στέϊτ Ντιπάρτμεντ ή του αναμάρτητου ιερατείου των Βρυξελλών και σχέδια κυρώσεων.

Προφανώς δεν κρίθηκαν της ίδιας εγκληματικής βαρύτητας με την νέα δολοφονία-ανέκδοτο (πάλι με το τρομακτικό σοβιετικό δηλητήριο Νόβιτσοk) του Ρώσου αντικαθεστωτικού Αλεξέϊ Ναβάλνι, που από το Βερολίνο τώρα επιμένει να γελοιοποιεί τους ξεσαλωμένους σκηνοθέτες, δίνοντας συνεντεύξεις στο Σπίγκελ…




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Η απόφαση της Τουρκίας να αποσύρει το σεισμογραφικό της σκάφος από τη μη οριοθετημένη θαλάσσια ζώνη μεταξύ Ελλάδας, Τουρκίας και Κύπρου, αποκλιμάκωσε προσωρινά την ένταση. Οι παραπλήσιες δηλώσεις Καλίν και Δένδια, για την ανάγκη πολλού χρόνου για τη διαπραγμάτευση, δημιουργούν την εντύπωση ότι υπάρχει ίσως τώρα ένα παράθυρο ευκαιρίας για ένα βήμα πίσω σε μια κρίση που, εν τέλει, δεν είναι προς ώφελος καμίας από τις δύο χώρες. Το ίδιο και τουρκικά δημοσιεύματα, σύμφωνα με τα οποία δεν βρέθηκαν ενδείξεις ύπαρξης κοιτασμάτων από τις έρευνες στην Αν. Μεσόγειο.

Αλλά βέβαια, η σύγκρουση μεταξύ των δυνάμεων του «‘Αρη» και της «Αφροδίτης» στην Αν. Μεσόγειο δεν έχει ακόμα κριθεί. Παραμένει ο κίνδυνος μιας ελληνοτουρκικής σύγκρουσης, ή τουλάχιστον μιας παρατεταμένης κρίσης με μεγάλους κινδύνους και καταστροφικό οικονομικό και άλλο κόστος, όπως επίσης και ο κίνδυνος να αχθεί η Αθήνα σε εθνικά απαράδεκτες παραχωρήσεις, όπως αυτές που φημολογούνται για μερική αποστρατικοποίηση των νησιών

Λέγεται ότι τέτοιες ζητούν οι κ.κ. Πομπέο και Μάας τώρα, για τη «μερική αποστρατιωτικοποίηση» νήσων και αυτός ίσως είναι λόγος για τον επίσκεψη του Αμερικανού Υπουργού στην Ελλάδα.Στην έγερση αυτού του θέματος έχει συμβάλλει και η ανόητη φιλολογία περί ανάγκης “πρώτου πλήγματος” διάφορων νεο-εθνικοφρόνων τουρκοφάγων, που αναπτύσσεται στο social media εδώ και δύο χρόνια.

Η Τουρκία είναι σοβαρό κράτος. Μαζεύει όλα τα δημοσιεύματα και μετά τα πάει στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ για να πει ιδού, η Ελλάδα είναι που σκέφτεται να μας χτυπήσει και να ζητήσει αφαίρεση των “όπλων πρώτου πλήγματος” από τα νησιά !

‘Εχουμε εξηγήσει αλλού γιατί το πρώτο πλήγμα είναι μια αυτοκτονική πολιτική, από τη στιγμή που δεν μπορείς να εμποδίσεις τον αντίπαλο να επιφέρει καταστρεπτικό ανταποδοτικό πλήγμα. Επιπλέον, αυτή όλη η φιλολογία δημιουργεί κίνητρο στην από κει μεριά, αν πιστέψει ότι όντως ετοιμάζεσαι για πρώτο πλήγμα να το κάνει εκείνη και να το σκηνοθετήσει και ως δικό σου! Προς το παρόν πάντως, οι θεωρίες του πρώτου πλήγματος είχαν ως πρώτο αποτέλεσμα πλήγμα στην ελληνική διπλωματία που καλείται να απολογηθεί και για αυτά.

Τέτοιες παραχωρήσεις πάντως, όπως η αποστρατιωτικοππίηση νήσων, είναι πολιτικά πολύ δύσκολο να κάνει η κυβέρνηση και, αν τις κάνει, θα κινδυνεύσει να πέσει και να μπούμε σε περίοδο αστάθειας. Μεσο-μακροπρόθεσμα θα αυξήσουν, δεν θα μειώσουν τις εντάσεις και την πιθανότητα σύρραξης.

Τα ελληνοτουρκικά δεν καθορίζονται μόνο από τις επιλογές Αθήνας (και Λευκωσίας) και ‘Αγκυρας, καθορίζονται και από διεθνείς παράγοντες που έχουν τις δικές τους στοχεύσεις και χρησιμοποιούν αφενός τον έξαλλο τουρκικό εθνικισμό, αφετέρου τη βαθύτατη εξάρτηση των ελληνικών κυπριακών ελίτ, για να πετύχουν τους σκοπούς τους.

Ενα βασικό στοιχείο που επηρεάζει πολύ έντονα τη διεθνή κατάσταση και την ελληνοτουρκική σύγκρουση, και δεν πρέπει να ξεχνάει η ανάλυση, είναι επίσης η ανελέητη διαμάχη δύο τάσεων μέσα στο ίδιο το δυτικό κατεστημένο.

Από τη μια είναι οι κλασικές νεοφιλελεύθερες ελίτ, στις οποίες περιλαμβάνεται η γερμανική ηγεσία και το αμερικανικό βαθύ κράτος. Δεν τους αρέσουν τα ανοίγματα Ερντογάν προς τους Ρώσους, αλλά δεν είναι έτοιμοι να διακινδυνεύσουν μια σύγκρουση Ελλάδας και Τουρκίας για να «τιμωρήσουν» τον Ερντογάν.

Από την άλλη, είναι οι δυνάμεις του Χάους και του Πολέμου των Πολιτισμών (Πομπέο, Τραμπ, Νετανιάχου κλπ.) που θέλουν να πιέζουν την Τουρκία δια της Ελλάδας και της Κύπρου, κατ’ ελάχιστον συντηρώντας μια διαρκή κρίση, κατά μέγιστο προκαλώντας πόλεμο.

Η σύγκρουση των δύο τάσεων εκδηλώθηκε με τον τορπιλισμό από τον κ. Πομπέο του μορατόριουμ Μέρκελ μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας 48 ώρες μετά τη συνομολόγησή του.Σημειώνουμε επίσης το κυπριακό βέτο που ετέθη στην ΕΕ λίγο μετά την ξαφνική επίσκεψη Πομπέο στο νησί και τις συναντήσεις του με τον κ. Χριστοδουλίδη και τον κ. Αναστασιάδη (ανεξαρτήτως του αν το βέτο ήταν δικαιολογημένο ή όχι και αν έπρεπε να τεθεί ή όχι τώρα).

Με την ευκαιρία να πούμε ότι μας έκαναν πολύ μεγάλη εντύπωση τα πολλά χαμόγελα του συμπαθέστατου κ. Χριστοδουλίδη κατά τη συνάντηση. Εμείς βέβαια, ως «Κασσάνδρες», θυμηθήκαμε την επίσκεψη Κίσσινγκερ τον Μάιο 1974 στην Κύπρο. Ο Κίσσινγκερ είπε, φεύγοντας, στον Μακάριο «Μακαριώτατε, είστε πολύ μεγάλος ηγέτης για έναν τόσο μικρό τόπο», απέφυγε όμως να του εξηγήσει τι είχε σκαρφιστεί για να λύσει αυτό το πρόβλημα. ‘Ισως συνέβαλε έτσι στην υπέρμετρη αυτοπεποίθηση που επέδειξε ο Αρχιεπίσκοπος με την επιστολή του προς Γκιζίκη.

Και οι δύο πλευρές στη Δύση συγκλίνουν τώρα, σύμφωνα με πληροφορίες, στην άσκηση πιέσεων στην Αθήνα για να συζητήσει θέμα αποστρατιωτικοποίησης νησιών στα πλαίσια ΝΑΤΟϊκών ΜΟΕ, με αντάλλαγμα μετακίνηση στο εσωτερικό της τουρκικής Στρατιάς του Αιγαίου, στα πλαίσια ΝΑΤΟϊκών ΜΟΕ. Η συμφωνία τους όμως υπαγορεύεται από τακτικούς λόγους, ενώ η στρατηγική τους στόχευση παραμένει πιθανότατα διαφορετική.

Τα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης

ΜΟΕ θα μπορούσαν ίσως να συζητηθούν μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας μόνο με δική τους και όχι με πρωτοβουλία ΝΑΤΟ. Θα έπρεπε να ακολουθήσουν τη λογική των αντίστοιχων μέτρων μεταξύ ΗΠΑ και ΕΣΣΔ, δηλαδή την αφαίρεση ισοδύναμης επιθετικής ισχύος από τις δύο χώρες, κυρίως για την αποτροπή αιφνιδιαστικού πρώτου πλήγματος. Θα έπρεπε να μην είναι τοπικά, αλλά να λαμβάνουν υπόψιν τους την πραγματικότητα, ότι δηλ. το μέτωπο της ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης εκτείνεται από τον ‘Εβρο μέχρι την Αμμόχωστο. Θα έπρεπε να ελέγχονται αποτελεσματικά από σύστημα εθνικών επιθεωρητών και όχι από το ΝΑΤΟ. Τα μέτρα που συζητώνται δεν είναι προϊόν τέτοιας λογικής.

Αμφιβάλλουμε ομοίως ότι το ελληνικό κράτος έχει σήμερα τη δυνατότητα να σχεδιάσει και να διαπραγματευθεί ΜΟΕ όπως αυτά που περιγράψαμε, που θα ήθελαν και μεγάλο χρόνο διαπραγμάτευσης. Καλύτερα επομένως η κυβέρνηση να προτάξει ένα γενικό βέτο σε τέτοια συζήτηση, περιοριζόμενη σε ανώδυνα και χρήσιμα μέτρα όπως οι κόκκινες γραμμές μεταξύ Αθήνας και ‘Αγκυρας, που δεν αντιλαμβανόμαστε ποιός και γιατί σταμάτησε, το 2016, τη λειτουργία τους.

Παραχωρήσεις στην Τουρκία ή στην Αμερική; Που πάει η κυριαρχία

Πρέπει στο σημείο αυτό να επισημάνουμε ένα σημείο πολύ μεγάλης σημασίας. Οι λεγόμενες παραχωρήσεις προς την Τουρκία δεν συνεπάγονται στην πραγματικότητα τόσο παραχώρηση ελληνικής κυριαρχίας στην Τουρκία, όσο αφαίρεση κυριαρχίας από την Ελλάδα προς όφελος των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ.

Αυτό συνέβη με τα Ίμια, που δεν κατέληξαν στην Τουρκία, αλλά «γκριζοποιήθηκαν». Οι Αγγλοαμερικανοί δεν θα αποδεχθούν ποτέ να αποκτήσει η Τουρκία τα δικαιώματα στα ελληνικά νησιά που επιθυμεί, γιατί τότε θα αποκτούσε μονοπωλιακό έλεγχο του Αιγαίου, που είναι η προέκταση των Στενών. Χρησιμοποιούν όμως τις τουρκικές διεκδικήσεις για να αποσπούν ελληνική κυριαρχία στο Αιγαίο προς όφελος των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ.

Το ίδιο συνέβη εν μέρει και με το μεταναστευτικό, με ένα σωρό διεθνείς οργανισμούς να μοιράζονται πρακτικά με το ελληνικό κράτος την κυριαρχία στο Αν. Αιγαίο.

Το ίδιο συμβαίνει και με την Κύπρο. Το σχέδιο Ανάν προέβλεπε την παραχώρηση της υπέρτατης νομοθετικής, εκτελεστικής και δικαστικής εξουσίας σε τρεις δικαστές που θα διόριζε ο ΓΓ του ΟΗΕ (ούτε καν το ΣΑ) και οι οποίοι θα εξέλεγαν τους διαδόχους τους. Δεδομένης της καθοριστικής επιρροής των ΗΠΑ και της Βρετανίας στον ΓΓ του ΟΗΕ και του Ισραήλ στη μεσογειακή πολιτική Ουάσιγκτων και Λονδίνου, τα τρία αυτά κράτη θα αποκτούσαν τον έλεγχο της Κύπρου.

Υποστηρίζοντας το τουρκοκυπριακό αίτημα απόλυτης ισοτιμίας, οι δυτικοί δεν έδιναν την κυριαρχία της Κύπρου στην Τουρκία, την έπαιρναν οι ίδιοι. Γι’ αυτό και ο τουρκικός στρατός αντιτάχθηκε τότε στο σχέδιο Ανάν. Η Δύση δεν θέλει ούτε ελληνική, ούτε τουρκική κυριαρχία στην Κύπρο, θέλει τη δική της.


Συγκλίνουσες τακτικές, αποκλίνουσες στρατηγικές

Αν οι δύο πλευρές που αναφέραμε προηγουμένως συμφωνούν στην ανάγκη ελληνικών παραχωρήσεων το κάνουν πιθανώς για διαφορετικούς λόγους. Οι μεν για να εξομαλύνουν την κατάσταση στα ελληνοτουρκικά και να διευκολύνουν την επαναπροσέγγιση της Δύσης με την ‘Αγκυρα. Οι δε, αφενός για να διασκεδάσουν την μεγάλη γερμανική καχυποψία για τις πραγματικές προθέσεις Πομπέο, κυρίως όμως γιατί αναμένουν ότι τέτοιες παραχωρήσεις, αφού εξασθενήσουν την ελληνική κυριαρχία, θα τροφοδοτήσουν τελικά, μέσω και των αντιδράσεων στο εσωτερικό της Ελλάδας, εξελίξεις που θα οδηγήσουν στην επαναφορά των σεναρίων Ψυχρού ή Θερμού Πολέμου με την Τουρκία.

Στην Ελλάδα, που αντιμετωπίζει και σοβαρότατη οικονομική και άλλες κρίσεις, ενδεχόμενες εθνικές παραχωρήσεις αυτού του τύπου θα μπορούσαν να προκαλέσουν πιθανώς την πτώση της κυβέρνησης, μια γενικευμένη αστάθεια (με ομοιότητες με την περίοδο 1965-67) και την άνοδο ενός «εκτονωτικού εθνικισμού». Τον λέμε εκτονωτικό γιατί θα είναι αντίδραση σε ήδη γενόμενες και ανεπίστρεπτες παραχωρήσεις, όπως το ενωτικό κίνημα που αναπτύχθηκε στην Κύπρο μετά τις συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου και οδήγησε στα γνωστά τραγικά αποτελέσματα. ‘Ετσι δεν αποκλείεται, δεδομένου ότι οι εστίες έντασης δεν θα λείψουν, να επιστρέψουν στο τέλος ισχυρότερα, τα σενάρια Ψυχρού ή Θερμού Πολέμου με την Τουρκία, που βολεύουν το παγκόσμιο κόμμα του Χάους. Οι εξελίξεις αυτές μπορούν, στην πιο ακραία περίπτωση, να απειλήσουν μακροχρόνια τη θέση της Ελλάδας στην ΕΕ και το πολίτευμα.

Οι πολιτικές ηγεσίες στην Ελλάδα, την Τουρκία και την ΕΕ δεν συνειδητοποιούν ότι η ελληνοτουρκική σύγκρουση δεν είναι τοπικό φαινόμενο που εμφανίστηκε ξαφνικά, αλλά ότι, παράλληλα με τους τοπικούς παράγοντες όπως ο τουρκικός εθνικισμός, εντάσσεται πιθανότατα και σε υπο-κεφάλαιο της δράσης διεθνών δυνάμεων που επιδιώκουν παγκόσμια πορεία προς πόλεμο και οι οποίες χρησιμοποιούν και τον τουρκικό επεκτατισμό και τις ελλαδικές και κυπριακές εξαρτήσεις. ‘Εχουμε στην αρένα δύο ταύρους, έναν ταυρομάχο (το κόμμα του Χάους) και έναν ταυροδαμαστή (τους “παγκοσμιοποιητές”).

Λευκωσία και Αθήνα ακολούθησαν πολιτικές που τους υπέβαλαν ξένα κέντρα αποφάσεων (παραχώρηση κοιτασμάτων Κύπρου, EastMed, “κατά φαντασίαν συμμαχίες” με το Ισραήλ) χωρίς να διαθέτουν αυτόνομη εθνική στρατηγική και χωρίς να ζητήσουν τουλάχιστο, σε αντάλλαγμα, να λάβουν επαρκείς διεθνοπολιτικές και αμυντικές εγγυήσεις στην απολύτως προβλέψιμη περίπτωση που θα εκδηλώνονταν, όπως και εκδηλώθηκαν, οι τουρκικές αντιδράσεις. ‘Ηδη η κρίση αυξάνει την πίεση για λύση του κυπριακού, τη στιγμή που η μόνη λύση στο τραπέζι είναι το σχέδιο Ανάν, δηλαδή η αυτοδιάλυση του κυπριακού κράτους.

Η Κύπρος έφτασε έτσι στο σημείο να σκέπτεται το βέτο στην ΕΕ για να επιβληθούν συμβολικές κυρώσεις στην Τουρκία και τη συνακόλουθη κρίση που θα προκαλέσει, τη στιγμή που δεν το έβαλε για πολύ πιο κρίσιμα για την υπόστασή της θέματα στο παρελθόν. Την ίδια στιγμή που τα πράττει αυτά, έχει αποδεχθεί, αν είναι δυνατόν, τη σύγκλιση νέας πενταμερούς, δηλαδή την αυτοκατάργησή της. Στην πενταμερή θα συμετάσχει η Βρετανία (αν είναι δυνατόν), αλλά δεν θα συμμετάσχει η ίδια η Κυπριακή Δημοκρατία.

Θα χρειαστεί πολλή τέχνη, στρατηγική ενάργεια και ανεξαρτησία σκέψης για να ξεφύγει η Λευκωσία και η Αθήνα από αυτό το γεμάτο παγίδες περιβάλλον, όπου βρεθήκαμε και εξαιτίας της απουσίας αυτόνομης εθνικής στρατηγικής και των μεγάλων εξαρτήσεων των δύο χωρών.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Άννα Διαμαντοπούλου – Άδωνις Γεωργιάδης


Τις καταλήψεις των μαθητών σχολίασε στον λογαριασμό της στο twitter η πρώην υπουργός Παιδείας, Άννα Διαμαντοπούλου λέγοντας πως πρόκειται για την «ετήσια επίθεση στους πιο αδύναμους οικονομικά μαθητές». Πρότεινε επίσης να αναπληρωθούν οι χαμένες ώρες διδασκαλίας …τα Σαββατοκύριακα, τις αργίες και τις διακοπές!

Οι μαθητικές αντιδράσεις για τα πολύ ελλιπή μέτρα προστασίας που έχουν τεθεί στα σχολεία εναντίον του κορονοϊού φαίνεται πως δυσκολεύουν αρκετά την κυβέρνηση στη διάδοση του αφηγήματός της, με αποτέλεσμα να επιστρατεύονται διάφορα… φαντάσματα του παρελθόντος, προκειμένου να «μαλώσουν» τα παιδιά που τόλμησαν να διεκδικήσουν καλύτερες συνθήκες υγιεινής και προστασίας στα σχολεία.

Ένα τέτοιο παράδειγμα «φαντάσματος» αποτελεί και η πρώην υπουργός Παιδείας Άννα Διαμαντοπούλου, η οποία μετά το de facto πέρασμά της από το ΠΑΣΟΚ στη Νέα Δημοκρατία και την ανάληψη θέσης στο ΔΣ της Coca Cola, είπε να πει και τη γνώμη της για το πώς θα συνετιστούν… «παιδαγωγικά» τα παιδιά που αντιδρούν.

“Καταλήψεις Σχολείων! Η ετήσια επίθεση στους πιο αδύναμους οικονομικά μαθητές. Η απάντηση μπορεί να είναι μόνο παιδαγωγική. Ανακοινώνεται για κάθε σχολείο, πρόγραμμα πλήρους αναπλήρωσης των μαθημάτων που χάνονται σε Σ/Κ , αργίες και διακοπές. Ούτε μια ώρα διδασκαλίας χαμένη”.

Κοίτα ποιος μιλάει! Αυτή που έκλεισε και συγχώνευσε πάνω από 1500 σχολεία και άφησε τα υπόλοιπα δυο μήνες χωρίς βιβλία!


πηγή



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Γράφει ο Ελληνιστής Κρεσέντσιο Σαντζίλιο

Δοθείσης δυστυχώς της εγγενούς ροπής των ελληνικών κυβερνήσεων στην συστηματική αποδοχή των τουρκικών (κι όχι μόνο) αξιώσεων, (βλ. με Γερμανία, με ΗΠΑ, με Ιταλία, με Αίγυπτο, με ΕΕ, με ΝΑΤΟ, με Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, με Ηνωμένο Βασίλειο, κλπ.), τίθενται ορισμένες ερωτήσεις που χρειάζονται, πιστεύουμε, υποχρεωτικά αξιόπιστες αλλά και άμεσες απαντήσεις.

Να ρωτήσουμε λοιπόν:

1) αληθεύει ότι κιόλας απ’ τη μυστική συνάντηση Σουρανή-Καλίν στο Βερολίνο έγινε ελληνική αποδοχή συζήτησης για μερική αποστρατιωτικοποίηση των ελληνικών νησιών του Αιγαίου, κάτι το οποίο τώρα, με τις «συζητήσεις» στην Κωνσταντινούπολη που η Ελλάδα κακώς δέχθηκε και στη συνέχεια μάλλον θα τεθεί πιο εκτεταμένα υπό εκτέλεση;!

2) αληθεύει ότι στις προσεχείς «συζητήσεις» με την Τουρκία δήθεν για ΑΟΖ (εσφαλμένα: υφαλοκρηπίδα) και για διάφορα ελληνικά νησιά (ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα!!) υπάρχει σχέδιο ελληνικό ή ελληνο-γερμανο-τουρκικό βάσει του οποίου η ελληνική κυβέρνηση με το πρόσχημα ότι το βασικό θέμα είναι το Καστελλόριζο και ότι δήθεν θα πρέπει να σώσουμε μόνο το Καστελλόριζο, η ίδια Ελλάδα θα γκριζάρει τη Στρογγύλη, θα την κάνει αόρατη(!), σαν να μην υπάρχει Στρογγύλη στον χάρτη, με αυτόν τον τρόπο εκτελώντας την αξίωση των Τούρκων ότι αυτό το νησί δεν έχει κατοίκους, είναι σκέτος βράχος, και έτσι πάνω στη Στρογγύλη θα γίνει ο συμβιβασμός, ο μεγαλύτερος ως τώρα προδοτικός ελληνικός «συμβιβασμός», το αποτέλεσμα του οποίου θα είναι μόνο ΕΝΑ, αλλά απόλυτα καταστροφικό!!: με την αφαίρεση της Στρογγύλης από τον χάρτη – αφαίρεση που θα κάνει η ίδια η Ελλάδα, οι ίδιοι οι Έλληνες κυβερνώντες για χατίρι των γερμανότουρκων – η Ελλάδα δεν θα έχει πια κοινά θαλάσσια σύνορα με τη Κύπρο (!!!) και η Τουρκία θα έχει κοινά θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο (!!!) έτσι όπως η Τουρκία απαιτεί να είναι;!

3) με αυτόν τον τρόπο επιβεβαιώνεται πανηγυρικά το γιατί οι Έλληνες κυβερνώντες υπέγραψαν ΑΟΖ με Αίγυπτο έως τον 28ο μεσημβρινό, κόβοντας τη Ρόδο, κόβοντας τη Κρήτη και προπαντός κόβοντας την τεράστια θαλάσσια περιοχή που συνδέει την Ελλάδα με τη Κύπρο, οπότε:

αληθεύει ότι η Συμφωνία ΑΟΖ με Αίγυπτο έγινε κακή τη πίστη, γνωρίζοντας εξαρχής για τις επόμενες «συζητήσεις» με Τουρκία και για την εξαφάνιση της Στρογγύλης και με αυτόν τον ύπουλο τρόπο κοροϊδεύτηκαν όλοι οι Έλληνες πολίτες όταν στην εν λόγω Συμφωνία δήθεν συμφωνήθηκε πως η ελληνο-αιγυπτιακή ΑΟΖ θα συμπληρωθεί αργότερα για τον υπόλοιπο θαλάσσιο χώρο ανατολικά του 28ου μεσημβρινού;!

4) αληθεύει ότι, εκτός από την αποστρατιωτικοποίηση των ελληνικών νησιών, οι Έλληνες κυβερνώντες είναι πρόθυμοι να συζητήσουν και άλλα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα όπως:

α) το ΦΙΡ Αθηνών, β) τον ελληνικό εναέριο χώρο (τώρα 10 ν.μ.: μήπως και τον πάνε κι αυτόν στα 6 ν.μ.;;;!), γ) τα ελληνικά χωρικά ύδατα (μήπως οριστικοποίηση erga omnes των 6 ν.μ. και κάπου ίσως και 6 ν.μ.;;!), δ) τα ελληνικά νησιά που η Τουρκία «λέει» πως είναι «τουρκικά»;!

5) αληθεύει ότι ύπουλα γι’ αυτόν τον λόγο ο πρωθυπουργός Μητσοτάκης και όλοι οι παρατρεχάμενοί του μιλούν συνέχεια για κάποιες αόριστες θαλάσσιες ζώνες οι οποίες εκτός από ΑΟΖ σίγουρα περιλαμβάνουν και (ελληνική) αιγιαλίτιδα ζώνη και συνορεύουσα ζώνη, κι’ αυτές ΠΡΟΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗ;! Αυτό δε σας λέει κάτι;

6) αληθεύει ότι Γερμανοί κοινοβουλευτικοί σύμμαχοι της Μέρκελ, και στην περίπτωση φερέφωνά της, ζήτησαν δημόσια απ’ τη Γαλλία να μη βοηθήσει της Ελλάδα γιατί έτσι θα «πάρουν αέρα» τα μυαλά των Ελλήνων και «θα μειωθεί η προθυμία τους για «συμβιβασμό» (με την Τουρκία), δηλαδή οι Γερμανοί έχουν ΓΙΑ ΔΕΔΟΜΕΝΗ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΥΠΟΤΑΓΗ;!

Και η ελληνική κυβέρνηση βεβαίως(!) σιωπηρά δέχτηκε την «παρατήρηση» των Γερμανών και δεν μερίμνησε, σε συμφωνία με την γαλλική, να τους διαολοστείλουν;!

7) αληθεύει ότι – κάτι που ισχυροποιεί τη τουρκική πολιτική και τις τουρκικές βλέψεις – ναι μεν (θα) αδειάσει η Λέσβος, αλλά θα δοθεί σε όλους εκείνους τους μουσουλμάνους λαθρομετανάστες της ΑΣΥΛΟ για να κυκλοφορούν «ελεύθεροι και ωραίοι» σε όλη την Ελλάδα απαιτώντας και δικαιώματα και παροχές, «κινούμενες νάρκες» μέσα στον ελληνικό κοινωνικό χώρο;!

Και ότι – κάτι το χειρότερο –με ανοχή της ελληνικής κυβέρνησης ο Δ.Ο.Μ. (Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης), που ενεργεί ανεξέλεγκτος σε όλη την Ελλάδα, ζητά να αγοράσει ή να νοικιάσει μεγάλες εκτάσεις σε Θράκη και κατά μήκος του Έβρου για να δημιουργηθούν εκεί κωμοπόλεις λαθρομεταναστών μουσουλμάνων, πολύ πιθανόν με ανεξάρτητο, δικό τους status και ποιος ξέρει ποια προνόμια και «διευκολύνσεις» για τη λειτουργία τους ώστε να ικανοποιηθούν Γερμανία, Ύπατη Αρμοστεία ΟΗΕ;!

8) αληθεύει ότι αυτές οι «κωμοπόλεις» λαθρομεταναστών (γερμανική «ιδέα» και ελληνική φυσικά αποδοχή!), μαζί με άλλες ανάλογες που εν μέρει θα ιδρυόταν στην Στερεά Ελλάδα (Θήβα, Λιβαδειά, λ. χ.) ή και αλλού, θα είναι οι πυρήνες για την συγκρότηση των ΕΟΖ, Ειδικών Οικονομικών Ζωνών, στην Ελλάδα όπως ήδη από το 2005 ο πάλι Γερμανός Martin Schulz, τότε υποψήφιος για τη Καγκελαρία, είχε σκιαγραφήσει, όπου η Ελλάδα, στα σχέδια, θα γινόταν ένα είδος Bantustan σε κοινοτικό έδαφος, με ειδικές περιοχές στις οποίες – και μόνο εκεί – θα μπορούν να ζουν και να κινούνται οι μεταναστευτικοί (κοροϊδευτικά λεγόμενοι «προσφυγικοί») πληθυσμοί υπό την διαχείριση πολυεθνικών, μέσω κοινοτικού σχήματος, με ειδικά εργασιακά, νομικο-διοικητικά και φορολογικά καθεστώτα, ένα είδος «κρατίδια-πόλεις», μέσα στο ελληνικό κράτος;! (βλ. Το ελληνικό πείραμα: η περάτωση ενός σχεδίου ή η προειδοποίηση για το μέλλον, στο \ 29.11.2017).

9) αληθεύει ότι, πάλι προς όφελος της διείσδυσης της Τουρκίας στην Ελλάδα (μετά από ό, τι αποπειράται να γίνει στα Δωδεκάνησα και ελεύθερα πια γίνεται στη Θράκη), μέσω του Σεΐχη του Κατάρ, υποστηρικτή και τροφοδότη του Ερντογάν, η ελληνική κυβέρνηση ευνόησε την εταιρεία Pimana στη προσπάθειά της να αγοράσει 14.500 στρέμματα γύρω από το «ναυάγιο» στη Ζάκυνθο χρησιμοποιώντας πλαστά κληρονομικά χαρτιά, όπως αναγνώρισε το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αθήνας ακυρώνοντας την «μεταβίβαση»;!

10) αληθεύει ότι ο προαναφερόμενος Σεΐχης του Κατάρ – ενεργός δορυφόρος μιας Τουρκίας θανάσιμος εχθρός της Ελλάδας – Χαμάντ Μπιν Καλίφα αλ-Θανί, δήθεν «λάτρης του Ιονίου»(!), αγόρασε ακριβώς στο Ιόνιο το νησί Οξεία και μαζί άλλα πέντε (5) νησάκια, τα οποία ποιος μας λέει πως δεν θα μπορούν να μεταβληθούν σε κέντρα ηλεκτρονικής ή άλλης κατασκοπείας της Τουρκίας ή και μυστικές τουρκικές ή κάταρο-τουρκικές βάσεις, έχοντας υπόψη πως, λίγο πιο απάνω, στην Αλβανία, ήδη υπάρχει μια ναυτική τουρκική βάση;!

και με αυτό τον τρόπο η περικύκλωση της Ελλάδας να πραγματοποιείται με τη «βούλα» και έγκριση της Ελλάδας;!

11) αληθεύει ότι οι Αμερικανοί «φίλοι και σύμμαχοι» (βλ. τον πολύ Πομπέο που έρχεται πάλι για να επιβάλλει στην υποταγμένη ελληνική κυβέρνηση την αποστρατιωτικοποίηση) απαιτούν να αποσυρθούν απ’ τα ανατολικά ελληνικά νησιά τα αμερικάνικα οπλικά συστήματα (πύραυλοι), γιατί απειλούν – λένε!! – τον απέναντι τουρκικό στρατό, ενώ η Τουρκία συνεχίζει να κρατά ολόκληρη μια Στρατιά (η Στρατιά του Αιγαίου) στα παράλια της Μικράς Ασίας, απ’ τα Δαρδανέλια ως την Αττάλεια, συνέχεια απειλώντας τα απέναντι ελληνικά νησιά;!

12) αληθεύει ότι επομένως με αυτή την απαίτηση των Αμερικανών η Ελλάδα θα προσέλθει στις «συζητήσεις» του «διαλόγου» αφοπλισμένη ακριβώς εκεί όπου χρειάζονται τα ελληνικά όπλα;!

Και τότε σε τί χρειαζόταν η περιβόητη «Αμυντική Συμφωνία» Ελλάδα-ΗΠΑ, για την οποία τόσο «κουράστηκε» ο πολυπράγμων Πάιατ και η οποία υποτίθεται πως συνομολογήθηκε ως ανάχωμα εναντίον του μόνου εχθρού που έχει η Ελλάδα, τη Τουρκία;!

13) αληθεύει ότι όταν ο πρωθυπουργός και άλλοι υπουργοί του μας έλεγαν και διαβεβαίωναν με περίσσια σοβαρότητα πως, όποιοι ελληνο-τουρκικοί διάλογοι και να γινόντουσαν η Ελλάδα ένα μόνο θέμα έχει προς συζήτηση, την ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδα, ξεδιάντροπα μας έλεγαν ψέματα, ξεδιάντροπα κορόιδευαν ολόκληρο τον ελληνικό λαό, τον οποίο, για να μην υπάρξει πάλι καμία αντίδραση, πάνε πάλι να «δέσουν» στα δεσμά του κορωνοϊού;!

14) αληθεύει ότι η ελληνική κυβέρνηση πάει να αρχίσει «συνομιλίες» με ενεργό τον εκβιασμό της τουρκικής NAVTEX για αποστρατιωτικοποίηση της Λήμνου και στη συνέχεια τον άλλο της NAVTEX για τη Χίο;!

και η ελληνική κυβέρνηση πέφτει τόσο χαμηλά και το δέχεται σαν να μη συμβαίνει τίποτα;! δέχεται να «συζητήσει» τα ΔΙΚΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ επειδή το θέλουν οι Γερμανοί, και επιπλέον δέχεται η Τουρκία – εντωμεταξύ – να συνεχίζει να παραβιάζει την κυπριακή ΑΟΖ;!

15) αληθεύει ότι, εκτός των άλλων (πολλών) τουρκικών απαιτήσεων «συζήτησης» – κι όχι μόνο για (ΑΟΖ)-υφαλοκρηπίδα όπως μας έχουν παραμυθιάσει επανειλημμένως οι κυβερνητικοί – οι Τούρκοι πρόσθεσαν ειδικά και την απαίτηση της απομάκρυνσης από τα ελληνικά ανατολικά νησιά των 116 ρουκετοβολίδων RM -70 τους οποίους φοβούνται σαν το Χάρο;!

16) αληθεύει ότι οι Αμερικανοί «έξυπνοι» πιέζουν ασφυκτικά τους Έλληνες «χαζούς» να μην αγοράσουν τις μοναδικές σε ισχύ και δυνατότητες γαλλικές φρεγάτες Belharra ή FREMM και να αγοράσουν τα δικά τους μεταχειρισμένα πλòiα FREEDOM που το αμερικανικό Ναυτικό αποσύρει επειδή παρουσιάζουν σωρεία τεχνικών προβλημάτων και αστοχιών,

δηλαδή οι Αμερικανοί θέλουν να φορτώσουν στο ελληνικό ΠΝ τα άχρηστα για αυτό πλοία USSFort North (LCS-3) και USS Freedom (LCS-1) τα οποία στην ουσία είναι ένα είδος κανονιοφόροι (με ένα πυροβόλο ΜΚ 110 των 57 χιλιοστών) ή το πολύ-πολύ κορβέτες με τελείως ανεπαρκή οπλισμό που σε καμιά περίπτωση δεν καλύπτουν τις ανάγκες και τις απαιτήσεις της ελληνικής άμυνας/επίθεσης;!

17) και, τέλος, μέσα σε τόσα στρατιωτικο-πολιτικά δεινά, ένα τοπικής αυτοδιοίκησης δεινό με έντονο όμως τουρκικό πρόσημο:

αληθεύει λοιπόν ότι ο κ. Ουτέρ Μουμίν, μειονοτικός δήμαρχος Ιάσμου Ροδόπης εν είδει προβοκάτσιας μετέβη σε πανηγύρι στη Προύσα, οργανωμένο από τον αλυτρωτικό «Σύλλογο Αλληλεγγύης Τούρκων Δυτικής Θράκης»(!!), όπου ούτε λίγο ούτε πολύ δήλωσε το όραμά του ο Δήμος που διοικεί «να αγκαλιάσει τη μητέρα πατρίδα Τουρκία» και επίσης πως ο ίδιος «δεν έχασε τίποτα από τον μουσουλανισμό και τουρκισμό του»(!) απαγγέλλοντας μάλιστα και ένα ποίημα αφιερωμένο στον Τούρκο στρατιώτη;!

Πώς συμβαίνει και, μετά απ’ αυτές τις δηλώσεις και πράξεις πίστης στη Τουρκία ενός δημάρχου ελληνικής πόλης που το ελληνικό κράτος χρηματοδοτεί επιπλέον, η ελληνική κυβέρνηση να μένει άπρακτη και βουβή;!

Αλήθεια, πόσοι Έλληνες πολίτες γνωρίζουν όλα αυτά, τα οποία ναι μεν δεν είναι και μυστικά, αλλά κανένα περιβόητο «κανάλι» δεν τα «λέει»; Και πόσοι θα περιμένουν να δοθεί, αλλά μέσω τηλεόρασης, δημόσια, μια απάντηση ειλικρινή και αληθινή για να μπορούν ή να «ησυχάσουν» ή να αρχίσουν να φοβούνται;!

Δυστυχώς η εντύπωση είναι πώς βαδίζουμε ολοταχώς προς μια για την Ελλάδα αφάνταστα καταστροφική συγκυρία η οποία, με απλά λόγια, σε όλες τις χώρες του κόσμου ονομάζεται όχι μόνο απλά «εθνική μειοδοσία», αλλά ουσιαστικά «εθνική προδοσία» μιας και «εκδίδονται», ούτε καν επί χρήμασι. προσφέρονται, χαρίζονται σε έναν τρίτο ξένο εχθρό ελληνικά δικαιώματα, ελληνικές θάλασσες, ελληνικά εδάφη, ελληνικός εναέριος χώρος, συνοπτικά: ελληνική νόμιμη κυριαρχία.

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι σε όλες τις χώρες του πλανήτη ο κυβερνήτης που εκδίδει την χώρα του σε τίποτα άλλο δεν υποπίπτει παρά σε μια εσχάτη προδοσία. Είναι άσχημο να πηγαίνει εκεί ο νους, αλλά με ό, τι φαίνεται πως πάει να γίνει, πού αλλού να πάει;

Ωστόσο, περιμένοντας έναν «σωτήρα» – μακάρι να εμφανιστεί! – ας «το ρίξουμε» για μια στιγμή στο εύθυμο, ίσως να εξορκίσουμε το πυκνό σκοτάδι που απειλεί να πέσει επάνω σε όλη την Ελλάδα.

Θέλετε λοιπόν να μάθετε ποια είναι τα δύο τελευταία ανέκδοτα στην ελληνική πιάτσα;

Το ένα είναι το: «Επιβεβαιώθηκε το αμερικανικό ενδιαφέρον για επενδύσεις στην Ελλάδα!» (HellasJournal.com 21.9.2020).

Και το άλλο είναι το: «Σακελλαροπούλου σε Αναστασιάδη: ενιαίο αρραγές το διπλωματικό μέτωπο Ελλάδας-Κύπρου!!» (HellasJournal.com 21.9.2020).

Δυστυχώς, όπως λέει και ο λαός, εδώ ξεκαρδίζονται και οι κότες!!

Κρεσέντσιο Σαντζίλιο, Ελληνιστής

ΥΓ.

Τελικά, το ότι στις «συνομιλίες» δεν θα πραγματευτεί μόνο το θέμα της ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδας πάλι οι Τούρκοι το «ξεσκέπασαν» (με αρκετή υποκρισία οι Έλληνες το «κρύβουν» απ’ τους πολίτες τους γνωρίζοντας ίσως πόσο προδοτικό πρόσημο έχει), μιλώντας για «έγγραφο πλαισίου» που θα είναι η βάση για τις επόμενες «διαπραγματεύσεις»!

Όταν λοιπόν μιλάμε για «πλαίσιο», αναμφίβολα σημαίνει πως τα θέματα είναι πολλαπλά, όχι ένα μόνο(!), το μοναδικό θέμα των «θαλάσσιων ζωνών», όπως δηλώνουν πάλι με περίσσια υποκρισία και υπουλότητα, ανερυθρίαστα οι Έλληνες πολιτικοί ευθύς εξαρχής έχοντας συνείδηση πως είναι ψέμα και δολιότητα,

για τον απλούστατο λόγο γιατί, με την γενική έκφραση «θαλάσσιες ζώνες» οι Έλληνες κυβερνώντες δεν εννοούν καθόλου (όπως θέλουν να μας παραπλανήσουν) ΜΟΝΟ ΤΗΝ ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδα, αλλά εννοούν ακριβώς εκείνο που εννοούν και οι Τούρκοι, δηλαδή όλα όσα έχουν σχέση με τον θαλάσσιο χώρο του Αιγαίου!!:

– υφαλοκρηπίδα ως τη μέση του Αιγαίου (οι Τούρκοι αγνοούν στην ΑΟΖ γιατί δεν τους συμφέρει)

– ανατολικά ελληνικά νησιά (που δεν είναι ελληνικά και «κάθονται» επάνω στη τουρκική υφαλοκρηπίδα!)

– ελληνικά χωρικά ύδατα (το πολύ 6 ν.μ. στις ελληνικές ηπειρωτικές ακτές, άλλού μόνο 3 ν.μ., και πάλι πολύ είναι!)

– ελληνική συνορεύουσα ζώνη: δεν υπάρχει

– τουρκικές γκρίζες ζώνες και ελληνικά νησιά τυ Αιγαίου

– ελληνικός εναέριος χώρος (κι αυτός στα 6 ν.μ. και μάλλον στα 3 ν.μ.)

– ελληνικές ζώνες διάσωσης: ως τη μέση του Αιγαίου δεν υπάρχουν, απλώς γιατί είναι τουρκικές

– FIR Αθηνών: να μαζευτεί μόνο στις ανατολικές ηπειρωτικές ακτές της Ελλάδας

– θάλασσα ανατολικά του 28ου μεσημβρινού: είναι αποκλειστικά τουρκική

– όλα τα ελληνικά νησιά ανοχύρωτα

– Συνθήκη της Λοζάνης: δεν έχει καμία αξία διότι αντιβαίνει την «Γαλάζια Πατρίδα», γι’ αυτό πρέπει να αναθεωρηθεί με βάση τους «κανόνες» αυτής της «Πατρίδας»

– ό, τι άλλο μπορούν να σκαρφιστούν οι Τούρκοι για να μειώσουν την Ελλάδα και να την κάνουν υποτακτική τους!

Είναι απίστευτο πόσο πολύ μια κυβέρνηση μπορεί να βλάψει τον ίδιο τον λαό της που την έφερε στην εξουσία, την ίδια της τη χώρα!!

Απίστευτο, αλλά αληθινό, δυστυχώς για την Ελλάδα, δυστυχώς για τους πολίτες της που εξακολουθούν να κοιμούνται τον ύπνο του θανατοποινίτη.

Κι ούτε καν τον υποπτεύονται! Απίστευτο, αλλά αληθινό!

Και πολύ θλιβερό είναι να λέγονται όλα ετούτα, αλλά πώς να αποσιωπηθούν αφού είναι θλιβερές αλήθειες αληθινών κινδύνων για την Ελλάδα;

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου