Articles by "Οι Bloggers σχολιάζουν"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Οι Bloggers σχολιάζουν. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

του ακτιβιστή

Η είδηση:
Ραγδαίες είναι οι εξελίξεις για την υπόθεση των υποκλοπών με τις παραιτήσεις τόσο του γενικού Γραμματέα του Πρωθυπουργού Γρηγόρη Δημητριάδη και του Διοικητή της ΕΥΠ Παναγιώτη Κοντολέων.

Δεν πίστεψα πως μπορεί ο βόθρος του Μαξίμου να παρακολουθεί το τηλέφωνο του επικεφαλής του ΚΙΝΑΛ, Νίκου Ανδρουλάκη.
Όχι γιατί θα το θεωρούσε ανέντιμο, ανήθικο και παράνομο. Δεν νομίζω πως έχουν τέτοιες "ευαισθησίες" οι παρά και υπό τον Μητσοτάκη. Το απέδειξαν με τη στάση που κράτησαν για χειρότερα αδικήματα, παραβατικές συμπεριφορές ή και εγκληματικές πράξεις (πχ σκάνδαλα Siemens, Novartis, υπόθεση Λιγνάδη, παιδεραστιών κλπ).
Απλά επειδή αν ήθελαν να μάθουν για τις δραστηριότητες Ανδρουλάκη που δεν γνώριζαν, απλά θα τον ρωτούσαν και θα μάθαιναν.
Μελλοντικός συνεταίρος και συνεργάτης είναι ο Κρητικός πολιτικός. Παγκοίνως γνωστή η ταύτιση των δύο εκ Κρήτης ορμώμενων κεντροδεξιών ηγετών (λέμε τώρα ...) και η αυριανή (αν τους το επιτρέψει η κάλπη) πιθανολογούμενη συγκατοίκησή τους στην κυβέρνηση.

Άρα γιατί αυτή η αιματοχυσία και ο αλληλοσπαραγμός;

Ίσως για να ανοιχτεί η δίοδος για την επίσπευση των εκλογών. Και με την συγκέντρωση στα μαντριά τόσο τον ακροδεξιών στη ΝΔ αλλά και των ΠΑΣΟΚων πέριξ του "παρακολουθηθέντος" φτωχούλη του Θεού Ανδρουλάκη να ανπτυχθεί μια δυναμική που μέχρι τώρα δείχνει να απουσιάζει.


Και έπειτα λέει ο Έκο πως τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις. Προετοιμάζουν και τον Σεπτέμβρη.


Καλό Σαββατοκύριακο!

από τον Edy Fernández/ reseauinternational 

«Εδώ κάτω, βλέπουμε μόνο το πίσω μέρος του κεντήματος [που κρατάει η μητέρα]. Είμαστε σαν το παιδί που κάθεται στο σκαμπό του. »
Πάπας Πίος

«Δεν υπήρχε τίποτα πιο ανούσιο, τίποτα πιο απελπισμένο από αυτή την ελευθερία, αυτή την προσδοκία, αυτό το άτρωτο. »
Κάφκα


Για να είμαστε υγιείς, πρέπει να σκεφτούμε ότι η ασθένεια δεν υπάρχει. Τουλάχιστον όχι πραγματικά ως τέτοια.

Λέω «σκεφτείτε», δηλαδή προσπαθήστε να αλλάξετε την υπερβολικά αρνητική και προκατειλημμένη αντίληψη που έχετε γενικά για την ασθένεια, την οποία αντιλαμβανόμαστε τόσο λανθασμένα ως εχθρό που πρέπει να καταπολεμηθεί και να καταστραφεί με όλα τα τεχνάσματα!

Α, σίγουρα, δεν μπορούμε να αρνηθούμε την ύπαρξη συμπτωμάτων, η σοβαρότητα των οποίων ποικίλλει με την πάροδο του χρόνου ανάλογα με τα μέσα και τις διαθέσιμες γνώσεις.

Όμως, στην πραγματικότητα, το σώμα εργάζεται σε μια αέναη διαδικασία αποκατάστασης της ισορροπίας μέσω, μεταξύ άλλων, των μικροζυμών μας – αυτό που μια συγκεκριμένη τρέχουσα συναίνεση λανθασμένα αποκαλεί ανοσοποιητικό σύστημα, επειδή δεν υπάρχει, αυστηρά, ένα σύστημα αυτού του είδους κατ'όνομα, εντούτοις επικαιροποιημένο από τη σύγχρονη επιστήμη της οποίας το πιο προφανές ελάττωμα φαίνεται να είναι ότι θέλει να προσαρμόσει την πραγματικότητα στη φαντασμαγορία της, στην ορατή  μη κατανόησή της των φαινομένων και στις πολλαπλές πηγές εισοδημάτων της.

Το ανοσοποιητικό σύστημα, όπως και η ανοσία της αγέλης, είναι εκφράσεις που de facto υπονοούν την ιδέα ότι πρέπει να αμυνόμαστε συνεχώς ενάντια σε αόρατους επιτιθέμενους. Αυτή η πολεμική αναπαράσταση της φύσης και της σχέσης του ανθρώπου με τη φύση και της σχέσης ανθρώπου με άνθρωπο έχει φανταστεί πολύ καλά, περιγραφεί, απεικονιστεί, εργαλειοποιηθεί και τελικά τοποθετηθεί σε εικόνες, διαδοχικά (αλλά όχι εξαντλητικά) από έναν νικηφόρο Δαρβινισμό, την κατάληψη του η φαρμακοποιία από το ενδιαφέρον εξαιρετικά πλούσιων κερδοσκόπων και μια επίμονη προπαγάνδα των μέσων ενημέρωσης μέσω, ειδικότερα, της αμερικανικής και του Χόλιγουντ ραδιοφωνικής και κινηματογραφικής βιομηχανίας, πάντα στα χέρια των ίδιων εξαιρετικά πλούσιων κερδοσκόπων και μοχθηρά αδυσώπητων διαφθαρτών του ανθρώπινου πνεύματος, της ψυχής και των ιδανικών, και της ομορφιάς και της αλήθειας γενικότερα.

Μια κινηματογραφική βιομηχανία που έχει γίνει εξαιρετικά ισχυρός και προπαγανδιστικός πυλώνας της άθλιας, παγκοσμίως κακής και εγκληματικής οργάνωσης που είναι γνωστή με το ακρωνύμιο της CIA. Ναι, ξανά και ξανά, βρίσκουμε σε όλο αυτόν τον καταραμένο κύκλο της ζωής τους Αμερικανούς γόνους και πιθανώς τη σατανιστική θέληση να δημιουργήσουν στον κόσμο μια κακή δύναμη από όλες τις απόψεις – οι Ηνωμένες Πολιτείες, σε αέναο πόλεμο κατά της ανθρωπότητας –που σίγουρα δεν είναι τυχαίο, τα σκυλιά γενικά δεν κάνουν γάτες– πριν από την τηλεόραση, το νέο λαμπρό avatar του μαζικού ελέγχου και της ολόπλευρης προπαγάνδας, δεν έρχεται να μολύνει, να γονιμοποιήσει και να κατακλύσει όλα τα μυαλά με τα περιττώματά της.

Στη συνέχεια ακολουθεί λογικά το διαδίκτυο, ένα άλλο στρατιωτικό-αμερικανικό όργανο, βιντεοπαιχνίδια που επικεντρώνονται κυρίως στη βία και επί του παρόντος τα smartphone και ό,τι αποδεικνύεται χρήσιμο για τον έλεγχο του ανθρώπου, η λίστα είναι μακρά και χωρίς οριστικό τέλος – το τέλος είναι στην ουσία καθορισμένο. Μου φαίνεται ότι βρισκόμαστε σε αυτό που λέγεται οξύμωρο, ένα από τα πολλαπλά και πάρα πολλά παράδοξα που τώρα προσφέρονται στην κατανόησή μας και τείνουν τελικά να μας τρελαίνουν.

Για να επανέλθουμε όμως στο θέμα που μας απασχολεί επί του παρόντος…

Ο ζωντανός οργανισμός εργάζεται σε μια μόνιμη διαδικασία αποκατάστασης της ισορροπίας, τις περισσότερες φορές σιωπηλή, η οποία γίνεται πιο εμφανής και θορυβώδης όσο περισσότερο τείνουμε προς την ανισορροπία – γιατί υπάρχει, για κάθε άτομο, ένα σημείο σαφώς καθορισμένης ισορροπίας.

Έτσι τα συμπτώματα εμφανίζονται, τόσο πιο βίαια όσο κάποιος έχει απομακρυνθεί από το σημείο ισορροπίας και από το νήμα της ζωής.

Σε αυτό το στάδιο είναι ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι όλα αυτά συνδέουν, αφενός, τις έννοιες της απόστασης, επομένως του χώρου, και της σοβαρότητας των συμπτωμάτων (όσο περισσότερο απομακρύνεται κανείς από το σημείο ισορροπίας, τόσο περισσότερο η βαρύτητά της αυξάνεται), και αφετέρου η έννοια του χρόνου, που συνεπάγεται πιθανή χρονιότητα της νόσου. Η σοβαρότητα της κατάστασης είναι συνάρτηση, ταυτόχρονα, της απόστασης και του χρόνου.

Θα παρατηρήσετε εδώ την προφανή αναλογία με τη φυσική του κ. Αϊνστάιν, οι έννοιες της απόστασης (χώρος) και της βαρύτητας (δύναμη βαρύτητας, βαρύτητα, πυκνότητα) είναι στενά συνδεδεμένες και η έννοια της χρονιότητας της νόσου συνδέεται αναπόφευκτα με τη διάρκεια και περνώντας ο χρόνος, στον θεό Χρόνο, εξ ου και η ονομασία που προέρχεται από αυτόν – ο όρος βαρύτητα, με πολλαπλές έννοιες, δανεισμένος από το λατινικό «gravitas», που σημαίνει βαρύτητα.

Ωστόσο, είναι ενδιαφέρον να σημειωθεί η συσχέτιση ή η αναλογία που υπάρχει μεταξύ του Chronos (θεός των ωρών και του χρόνου) και του Cronos, ή του Kronos (που παρομοιάζεται με τον ρωμαϊκό θεό Κρόνο), τον Τιτάνα που τρώει τα παιδιά του. Και οι δύο προέρχονται από την ελληνική μυθολογία.

Επειδή ο χρόνος δεν τελειώνει, στην πραγματικότητα, τρώγοντας όλα τα παιδιά του;

Αυτό που οι υπερανθρωπιστές/σατανιστές της υπηρεσίας μας προσπαθούν προφανώς να αντισταθούν με όλη τους τη δύναμη. Ιδιαίτερα αφιερώνοντας, φαίνεται, μια περίεργη και πολύ αρχαία ειδωλολατρική και θυσιαστική λατρεία στον Κρόνο (θεό και πλανήτη), που συχνά αναπαρίσταται με τη μορφή μαύρων κύβων που στην πραγματικότητα θα ήταν κεραίες που επιτρέπουν στον κόσμο να διατηρείται υπό μια καταστροφική επιρροή. .

Γνωρίζουμε τώρα την επιδεικνυόμενη και άμετρη γεύση αυτών των οντοτήτων για έναν κακό συμβολισμό και ιδεολογία που φαίνεται να έχει, προδοτικά, διεισδύσει σε όλες τις υπάρχουσες λατρείες και θρησκείες...

Ο χώρος και ο χρόνος, αυτά τα δύο αχώριστα πρόσωπα της αντικειμενικής μας τρισδιάστατης πραγματικότητας, διαδραματίζουν επομένως ουσιαστικό ρόλο στην υγεία και τη βιωσιμότητα των έμβιων όντων. Αυτοί οι δύο πόλοι της πραγματικότητάς μας βρίσκονται στην αρχή της ζωής και εμείς, τα ζωντανά όντα και φορείς της ζωής, βρισκόμαστε στο σημείο διασταύρωσής τους, απολύτως εξαρτημένοι από αυτούς, ενώ αντιπροσωπεύουμε την απαραίτητη διεπαφή μεταξύ των δύο. Γιατί γεννηθήκαμε από τη συνάντηση χώρου και χρόνου.

Υπάρχει εδώ, μου φαίνεται, μια απόλυτη λογική, τα φαινόμενα υγείας/ασθένειας είναι εγγενή στη σωματική φυλακή που αντιπροσωπεύεται από την ενσάρκωση στη βαριά πυκνότητα του χώρου/χρόνου μας σε τέσσερις μικρές διαστάσεις (τρεις διαστάσεις «χώρος + χρόνος ), με την οποία είμαστε οικειοθελώς ή δια της βίας συνδεδεμένοι όσο είμαστε ζωντανοί.

Αλλά, βλέπετε, δεν έχει σημασία αν όλα αυτά είναι αλήθεια ή ψέματα γιατί βρισκόμαστε, είτε το θέλουμε είτε όχι, κάτω από την απόλυτη επιρροή ενός χιλιόχρονου συλλογικού ασυνείδητου και πολλαπλών και ισχυρών εγκεφαλικών που έχουν διαμορφώσει και εγκλωβίσει το μυαλό μας σε ένα παγκόσμιο φαινόμενο αναπαράστασης. Μια μήτρα, ή συνείδηση ​​μήτρας, η μητέρα των σκέψεων, των πράξεων και της πραγματικότητας μας.

Μια άφθαρτη φυλακή.

Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι οι έννοιες πυκνότητα, βαρύτητα, βαρύτητα, ακαμψία, ακινησία, κλείσιμο, πτώση, βαρύτητα, είναι γενικά συνώνυμες με το σκοτάδι και τις χαμηλές δονήσεις, στην αρχή διαφόρων διαταραχών. Αντίθετα, η ρευστότητα, το λεπτό, το εναέριο, η ευκαμψία, η κίνηση, η ελαφρότητα, το αιθέριο, η ανοιχτότητα, η ενέργεια, η ανάβαση, η ανύψωση, είναι όλα συνώνυμα δονήσεων υψηλού φωτός που δυνητικά μας κρατούν μακριά από ασθένειες και επιθέσεις από κακά πνεύματα.

Δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος.

Λοιπόν, εδώ, ή εκεί, μπαίνει η ουσιαστική έννοια του εδάφους - και η συνέπειά της, η ικανότητα αυτοθεραπείας - που περιλαμβάνει όλα τα φυσικά, φυσιολογικά και ψυχολογικά χαρακτηριστικά ενός ατόμου και είναι μοναδική για κάθε άτομο. Η ποιότητα του εδάφους και, επομένως, η ικανότητα του καθενός να ανταποκριθεί σε μια στρεσογόνο κατάσταση εξαρτάται, στην πραγματικότητα, από πολλαπλούς αλληλένδετους παράγοντες.

Η φυσιολογική ισορροπία ή η ομοιόσταση, είναι συνεχώς ο επιδιωκόμενος στόχος αλλά ποτέ ή σπάνια επιτυγχάνεται, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι γενικά λειτουργούμε μέσα σε ένα εύρος αποδεκτών ανισορροπιών, χωρίς αντιληπτά συμπτώματα.

Η ασθένεια, όποια κι αν είναι η σοβαρότητά της, περιλαμβάνεται σε μια φυσική διαδικασία επιστροφής στην ισορροπία, σαν ένα τεντωμένο ελατήριο που φυσικά επιδιώκει να επιστρέψει στην αρχική του κατάσταση.

Και, φυσικά, όταν το ελατήριο τεντώνεται πέρα ​​από την καθορισμένη αποδεκτή τάση, είναι σπάνιο, ακόμη και απίθανο, να καταφέρει να ανακτήσει τις αρχικές μηχανικές και ενεργειακές του ιδιότητες.

Η αρρώστια είναι φύλακας, οδηγός και αγγελιοφόρος. Όποιος δεν λαμβάνει επαρκώς υπόψη του τα αδιάκοπα μηνύματα που του στέλνει η ζωή για να ισιώσει τον πήχη, εκτίθεται έτσι σε ένα μέλλον που μπορεί τελικά να αποδειχθεί μοιραίο. Η απώλεια της συνοχής να γίνεται σε μια δεδομένη στιγμή με συνέπεια ο οργανισμός να προτιμήσει να ρίξει λευκή πετσέτα.

Το λογισμικό, που δεν ενημερώθηκε έγκαιρα, όπως θα έπρεπε, καθίσταται απαρχαιωμένο.

Όπως λέει και η παροιμία (δημοφιλές, αλλά φαίνεται να είναι πλεονασμός): πολλές φορές πάει η κανάτα για νερό αλλά στο τέλος σπάει..

Μόλις κατανοήσει κανείς και ενσωματώσει όλα τα παραπάνω, υπάρχει λίγη πίστη στον μύθο του παθογόνου παράγοντα, του κακού εν ψυχρώ δολοφόνου, που στη συνέχεια γίνεται ένα δευτερεύον στοιχείο ή μια απλή θέαση της ασθένειας. Και δεν μπορούμε πλέον να εξετάζουμε την πιθανή ασθένεια κάτω από το ίδιο μακιαβελικό και απατηλό μάτι (άλλος πλεονασμός) του πολέμου και μιας συνεχούς αντιπαράθεσης, αλλά μάλλον με ένα χαμόγελο και μια καλοσύνη, που ευνοεί μια γρήγορη και επιθυμητή ανάρρωση, που προμηνύουν τις καλύτερες μέρες.

Περαιτέρω, θα πρόσθετα αυτό, που προφανώς με απασχολεί μόνο:

Όταν μια ψυχή έχει αποφασίσει να φύγει, τίποτα δεν μπορεί να τη σταματήσει. Όταν η ψυχή αποφασίσει ότι το σώμα/όχημά της για μια δεδομένη στιγμή δεν της χρησιμεύει πλέον, φεύγει. Όταν η ψυχή αισθάνεται ότι αυτό το σώμα και/ή αυτή η συνείδηση ​​που δεν θέλει να ακούσει τίποτα παρ' όλες τις κλήσεις του ποδιού δεν της είναι πλέον χρήσιμα, ότι δεν υπάρχει τίποτα άλλο να αντλήσει από αυτό, αφήνει το θέμα και φεύγει απλά, για νέες περιπέτειες.

Μια απογραφή που αποδεικνύεται ακόμα χειρότερη αν πιστεύεις στον ντετερμινισμό, γιατί τότε, εκεί, όλα είναι γραμμένα εκ των προτέρων.

Λοιπόν, για να τελειώσουμε, μπορούμε πάντα να υποστηρίξουμε ότι όλα τα παραπάνω δεν είναι παρά ανοησίες, λάμπες και οράματα των φωτισμένων ή περισσότερο ή λιγότερο φιλοσοφικών ή ακανόνιστες θεωρήσεις που προκύπτουν από διάφορους όρους και, στην πραγματικότητα, μπορεί να μην είναι ψεύτικα γιατί ποτέ δεν μπορούμε αποκλείσουμε από το σενάριο τον προγραμματισμό που έχουμε υποστεί όλοι, με το γεγονός και μόνο ότι γεννηθήκαμε, ζούμε και λειτουργούμε σε ένα προκαθορισμένο σύστημα, το οποίο είμαστε όλοι, είτε μας αρέσει είτε όχι.

Και, σε αυτό το σημείο, ποιος μπορεί να πει πού βρίσκεται η αλήθεια;

Είναι βεβαίως απαραίτητο να φύγουμε από τα χτυπημένα και τα ξαναχτυπημένα μονοπάτια, χωρίς καμία βεβαιότητα για τα  αποτελέσματα.

——

Υπάρχει πάνω απ' όλα, στον Κάφκα, μια εκπληκτική ευφυΐα των τρόπων κοινωνικής και πολιτικής ύπαρξης. Το έργο του μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την κριτική του καπιταλισμού, αλλά και ως μέσο για να δει κανείς τον ολοκληρωτικό τρόμο. Μπορεί να λειτουργήσει ως τρόπος χειραφέτησης.

Frederique Leichter-Flack

——

Γνωρίζω ότι έχω θίξει ή θίξει μεγάλο αριθμό θεμάτων που αξίζουν περαιτέρω μελέτης και προβληματισμού.

Όμως, στο αβέβαιο πλαίσιο που είναι σήμερα το δικό μας, παρεμβαίνει έντονα και το φαινόμενο της αναπαράστασης, με πολλαπλές ρίζες και επιρροές, τις οποίες προανέφερα, μια πολύ μεγάλη και ανεξιχνίαστη συζήτηση.

Και μετά, μια ιδέα που απαιτεί μια άλλη, ως περιστασιακός συγγραφέας, βρίσκεσαι γρήγορα βυθισμένος παρά τον εαυτό σου σε ένα ατελείωτο καφκικό σύμπαν και είναι πραγματικά καλύτερο να ξέρεις πώς να το κόψεις απότομα, με τον πόνο μιας εγγυημένης ημικρανίας – στην πραγματικότητα της καφκικής σύμπαν, δεν είναι τίποτα να πούμε, άλλος πλεονασμός, ότι είμαστε μέχρι το λαιμό μας...

Και μάλιστα μέχρι τα μάτια, δεδομένης της απίστευτης και πρωτόγνωρης τρέχουσας λογοκρισίας!

—–

Ο Μίλαν Κούντερα είπε για τους χαρακτήρες του Κάφκα ότι είναι «κλεισμένοι στα έγκατα του αστείου». Η κωμωδία είναι αστεία απ' έξω. Όταν είσαι μέσα, είναι δύσκολο να γελάσεις με αυτό. Αυτό που μπορεί να μας βοηθήσει να κάνουμε το έργο του Κάφκα είναι να δούμε τα πράγματα απ' έξω, ώστε αυτή η αντίληψη του κόμικ να γίνει πηγή χειραφέτησης, για να βγει κανείς από τον λαβύρινθο, να προβληθεί από πάνω, να μην εγκλωβιστεί στην αγωνία, για να ξεφύγει από τον εφιάλτη. Γι' αυτό χρησιμεύει η χρήση του επιθέτου «καφκικός».

Frederique Leichter-Flack

—–

Ωστόσο, θα αναγνωρίσετε ότι είναι πολύ δύσκολο για τους κοινούς θνητούς να ξεφύγουν, εκτός από όνειρο ή πνεύμα, από αυτό που τώρα ονομάζεται τεχνητή μήτρα, τρισδιάστατη, ενσάρκωση στην ύλη ενός χώρου/χρόνου που φαίνεται σαφώς περιορισμένος.

Παρόλα αυτά, δεν μπορεί κανείς να αρνηθεί ότι υπάρχει, καθολικά, ένα κάλεσμα, μια έλξη, μια λίγο πολύ αμέτρητη δίψα για αλήθεια και γνώση... υπάρχει ένα προφανές φαινόμενο, μια επιθυμία απόδρασης, μια δυνατή επιθυμία, μια ισχυρή και ανεξήγητη επιθυμία για απελευθέρωση και υπέρβαση... όλες οι φιλοδοξίες εν γνώσει και μάθημα φιμώνονται στο πέρασμα των αιώνων - η ιστορία μας διδάσκει με μεγάλη ακρίβεια ότι οι αποκρυφιστικές δυνάμεις πάντα αντιτίθεντο στη χειραφέτηση της ύπαρξης -, ωστόσο πάντα ενεργές, όπως είναι η ίδια η ενέργεια της ζωής, που κανείς δεν μπορεί να εξαφανιστεί γιατί, όπως ο Φοίνικας, δεν παύει και δεν θα πάψει ποτέ να ξαναγεννιέται από τις στάχτες του!

—–

Οι χαρακτήρες του Κάφκα δεν αποθαρρύνονται, δεν απελπίζονται, δεν καταθλίβονται. Παραμένουν σταθεροί, ολόκληροι, έχουν ένα απολύτως συγκλονιστικό σθένος σε αυτή την τρομερή εμπειρία που περνούν.

Frederique Leichter-Flack



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο αντι-ψεκ είναι ο αντίθετος στην «ψέκα». Είναι αντίθετος σε ό,τι δεν παραδέχεται η «επιστήμη», οι επίσημοι φορείς, η «διεθνής κοινότητα», τα κράτη και οι υπερεθνικοί θεσμοί. Δεν είναι ένας strawman: ένας αχυράνθρωπος, ένα σκιάχτρο, μια ιδέα. Είναι απόλυτη πραγματικότητα. Και αυτό μας το αποκάλυψε κωμικο-τραγικά η τελευταία 2,5-ετία. Αν μπορούσα να συνοψίσω κάποιες βασικές απόψεις του αντι-ψέκα, αυτές θα ήταν:Η «επίσημη επιστήμη» (Rene Passet) είναι αδιαμφισβήτητη και είναι ανόητος/απατεώνας (βλαχαδερό, σαϊεντολόγος, θρησκόληπτος, κ.λπ.) και πρέπει να υπόκειται στη χλεύη όποιος τολμήσει να αντιλέξει
Οι διεθνείς φορείς είναι άτρωτοι από οικονομικά συμφέροντα
Οι κυβερνήσεις θέλουν το καλό μας κι οι κακοί βασικά είναι στη φυλακή
Δεν υπάρχουν πράγματα παράδοξα, μεταφυσικά, συνωμοσίες
Οι «ειδικοί» πρέπει να έχουν τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο σε όλα και να καθοδηγούν την πολιτική (=τεχνοκρατία)

Είναι όμως αλήθεια ο αντι-ψέκας ένα νέο φρούτο; Όχι, καθόλου. Όπως κάποιοι όμως από τους ανοηταίνοντες «συνωμοσιολόγους» (ο όρος σύμφωνα με αξιοσημείωτη άποψη βιβλίου του καθηγητή του Πανεπιστημίου του Τέξας Lance Dehaven-Smith είναι εύρημα των μυστικών υπηρεσιών) κατάγονται από τον ζάπλουτο Ολλανδό Έριχ φον Νταίνικεν, έτσι και αρκετοί από τους αντι-ψέκες έχουν ήδη περιγραφεί και υποστεί δριμεία κριτική πρωτύτερα από πολύ μεγάλες προσωπικότητες. Η νοοτροπία της αντι-ψέκας είναι χαρακτηριστική στον αριστουργηματικό Stalker του Αντρέι Ταρκόφσκι, όπου οι ήρωες ζητάνε κάτι άπιαστο, «ψεκασμένο» (ένα μυστικό δωμάτιο που προέκυψε από πρόσκρουση μετεωρίτη, όπου εκπληρώνεται η εσώτερη επιθυμία του ανθρώπου) όπως και στο έργο ενός από τους μεγαλύτερους Έλληνες παιδαγωγούς και φιλοσόφους (για να μην πούμε και εν ενεργεία πολιτικούς), που την περιγράφει και την κριτικάρει έντονα, τον Ευάγγελο Παπανούτσο.


Ο Παπανούτσος έτσι περιγράφει, ανατριχιαστικά σχεδόν, στο βιβλίο του «Εφήμερα-Επίκαιρα-Ανεπίκαιρα» (Ίκαρος, 1980) τη νοοτροπία του αντι-ψέκα:

«Η πείρα των τέσσερων τελευταίων αιώνων που για την ιστορία του ευρωπαϊκού πολιτισμού έχουν αποφασιστική σημασία μας έπεισε -νομίζω- ότι υπάρχει επιστήμη και «επιστήμη». (…)
Επειδή αυτό ακριβώς παθαίνει η άλλη, η ετεροθαλής αδελφή της (η επιστήμη με εισαγωγικά). Παίρνει τη διατύπωση (που είναι απλό περίγραμμα) για σώμα της αλήθειας, και μη γνωρίζοντας από άμεση πείρα (αφού η ίδια δεν πάλεψε ποτέ με τα προβλήματα) ότι η φόρμουλα είναι ένας προσωρινός μεταβατικός σταθμός απάνω στην αδιάκοπη πορεία προς τη σύλληψη του «όντος», την κάνει άρθρο πίστης, άκαμπτο, κρυσταλλωμένο δόγμα. Και φανατίζεται.
Και αναθεματίζει όσους από οξύτερη παρατηρητικότητα, γονιμότερη φαντασία και κριτικότερη σκέψη δεν ανέχονται να κλείσουν το λογισμό τους μέσα σ’ ένα απλό και αλύγιστο σχήμα.
Τους λέγει μεταφυσικούς ή απλώς φιλοσόφους- και η λέξη στο στόμα της σημαίνει τσαρλατάνους και αερολόγους [σ.σ.: πρβλ. ψεκασμένους]».


Πραγματικά όμως κι ο μεγάλος σκηνοθέτης ταινιών θρίλερ, τρόμου αλλά και επιστημονικής φαντασίας (να αναφέρουμε την ταινία του «Ζουν ανάμεσά μας» και την τεράστια συνάφεια με όλα τα παραπάνω) Τζον Κάρπεντερ έχει παλέψει με όλα τα παραπάνω στις ταινίες του, κατ’ εξακολούθηση. Kάποιοι -οι πρωταγωνιστές κατά κανόνα- του Κάρπεντερ είναι άνθρωποι που μπορούν (τελικά) να δουν το παράδοξο, το υπερφυσικό, αυτό που δε μπορούν να δουν οι άλλοι, τη συνωμοσία εκεί όπου αυτή μπορεί να υπάρχει. Δεν είναι φυσικά όμως μόνο αυτοί. Υπάρχουν και καραμπινάτοι «αντι-ψέκες». Ένας τέτοιος τύπος είναι και ο Νταν (φωτό) στην εξαιρετική ταινία θρίλερ του Κάρπεντερ «Η ομίχλη» (1980). Ο Νταν είναι ένας μετεωρολόγος, ο οποίος «αγαπάει τη δουλειά του» και αρέσκεται να δίνει θετικιστικές εξηγήσεις στα πράγματα: τίποτα παράξενο δε συμβαίνει. Τίποτα υπερφυσικό. Όλα κυλούν «φυσιολογικά» και επιστημονικά εξηγήσιμα. Η πυκνότατη ομίχλη που κινείται από τη θάλασσα προς τη μικρή παραθαλάσσια πόλη του Arcadia Bay δεν έχει τίποτα παράδοξο. Όταν η ομίχλη αυτή φτάνει στην πόρτα του και ακούγεται ένα χτύπημα, ο Νταν είναι βέβαιος πως είναι «κάποιος μαλ…ας μεθυσμένος» που πλακίζει μαζί του και που «θα του δείξει αυτός τώρα».

Ωστόσο, τα πράγματα για τον Νταν δεν είναι… ακριβώς έτσι. Κι επειδή όλοι, είτε από κομφορμισμό (μη μας πούνε ψέκες, άμυαλους, τσομπάνηδες) είτε από ασοφία είτε από δοκησισοφία είτε για προσωπικούς άλλους λόγους ρέπουμε προς τον Dan του Κάρπεντερ, πρέπει να το πούμε ανοιχτά: don’t be that guy…





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Γράφει ο mitsos175

«Ένας από τους πλουσιότερους επιχειρηματίες της Ουκρανίας σκοτώθηκε μαζί με τη σύζυγό του σε μαζικούς ρωσικούς βομβαρδισμούς της πόλης Μικολάιφ, στα νότια. Ο 74χρονος Ολεξέι Βαντατούρσκι και η σύζυγός του, Ραΐσα, πέθαναν, όταν πύραυλος έπληξε το σπίτι τους τη νύχτα, μεταδίδει το BBC, επικαλούμενο ουκρανικά μέσα ενημέρωσης. Ο Βαντατούρσκι ήταν ιδιοκτήτης της Nibulon, εταιρείας που ασχολείται με τις εξαγωγές σιτηρών. Είχε λάβει και το βραβείο"Ήρωας της Ουκρανίας"».

Συγχαρητήρια στο Ρωσικό Πυροβολικό. Είναι πολύ σπάνιο σε πόλεμο να σκοτώνονται πλούσια παράσιτα. Πάντα την πληρώνουν τα ταξικά μας αδέρφια. Οι πλούσιοι με το που γίνεται πόλεμος φροντίζουν να γλυτώσουν το τομάρι τους. Ξέροντας όμως τους ναζί, κι επειδή παίζονται πολλά παιχνίδια με τα σιτηρά μπορεί να μην ήταν Ρώσοι, αλλά ξεκαθάρισμα λογαριασμών μεταξύ Ουκρανών μαφιόζων.

Οι μόνοι που έχουν συμφέρον να γίνει πόλεμος είναι οι πλούσιοι, που προσδοκούν να γίνουν πλουσιότεροι από την καταστροφή και τη δυστυχία. Ως άλλοι Πάγκαλοι βλέπουν τη συμφορά ως «ευκαιρία». Ευκαιρία να πατήσουν επί πτωμάτων, για να αυξήσουν τους τραπεζικούς τους λογαριασμούς.

Τα καθίκια αυτά δημιουργούν τους πολέμους, αλλά ποτέ δεν πολεμούν οι ίδιοι. Είναι οι έμποροι όπλων, οι μεγάλοι μαυραγορίτες, οι εκμεταλλευτές. Όσοι έρχονται μόλις τελειώσει ο πόλεμος δήθεν για να ανοικοδομήσουν, στην πραγματικότητα όμως να ξεκοκαλίσουν ό,τι απέμεινε. Είναι για τα συμφέροντά τους ακόμα και συνεργάτες του εχθρού.

Οι Έλληνες εφοπλιστές βρίζουν τους Ρώσους από τα ΜΜΕ που ελέγχουν, κρυφά όμως κάνουν μπίζνες μαζί τους μεταφέροντας πετρέλαιο και άλλα προϊόντα. Είναι τόσο πατριώτες που δεν έχουν παρά ελάχιστες Ελληνικές σημαίες στα πλοία τους παρά τους ευνοϊκότατους νόμους του Ελληνικού Κράτους.

Καμία λύπη λοιπόν, μόνο χαρά και γιορτή στην κηδεία του κάθε εκμεταλλευτή. Δυστυχώς οι χιλιάδες ανώνυμοι που σκοτώνονται καθημερινά είναι απλές στατιστικές. Χρησιμοποιούνται από τα ίδια παράσιτα που είναι υπεύθυνοι για τον πόλεμο για να δημιουργηθεί μίσος για την άλλη πλευρά, ώστε να σκοτώνονται περισσότεροι φτωχοί «για τ’ αφέντη το φαί».

Αν θέλουμε Ειρήνη, πρέπει να πολεμήσουμε σε ένα και μοναδικό πόλεμο τον πραγματικό εχθρό, τον Ταξικό. Όσον αφορά την Ελλάδα εύχομαι πραγματικά να μη βρεθεί τίποτε πολύτιμο στο υπέδαφος του Αιγαίου. Πάρα πολλοί πρόσφυγες, αθώοι άνθρωποι, έχουν πνιγεί, δεν θέλουμε άλλα πτώματα σε ένα πόλεμο που το μόνο που θα καθορίσει είναι ποια πολυεθνική θα ελέγχει τα κοιτάσματα.

Εγώ κλαίω για τα εκατομμύρια αθώα θύματα των πολέμων, τους ανώνυμους, τους φτωχούς, τους εξαθλιωμένους. Σε κάθε θάνατο πλούσιου καθάρματος πανηγυρίζω, γιατί για να γίνει κάποιος πολύ πλούσιους πέθαναν πολλοί άλλοι φτωχοί κι ακόμα περισσότεροι υπέφεραν.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος*

(Το συγκεκριμένο κοινωνιολογικά θέμα με απασχολεί εδώ και αρκετά χρόνια και τώρα με όσα ακούω και διαβάζω για την υπόθεση NOVARTIS, για δίκες που αναβάλλονται και καταδικασμένους που κυκλοφορούν ελεύθεροι αποφάσισα, και ελπίζω να μην παρεξηγηθώ, να καταθέσω την σημερινή μου, για κάποιους ίσως πολύ αιχμηρή, άποψη.)

************************************

Ψάξτε σε έντυπες και ηλεκτρονικές βιβλιοθήκες για δεδομένα που αφορούν ιστορία, πολιτισμό, κλίμα, φυσικές καλλονές, φιλότιμο, μπέσα και κιμπαριλίκι και εάν βρείτε μια άλλη χώρα και έναν Λαό που να ξεπερνά την Ελλάδα και τους Έλληνες, σας παρακαλώ να το κοινοποιήσετε!…

Μη με κατηγορήσουν κάποιοι για Εθνοκεντρισμό!..

Είμαι γιος προσφύγων, γεννημένος στην Κατερίνη από Πόντιο εκ Ρωσίας πατέρα και Θρακιώτισσα – Μικρασιάτισσα Σμυρνιά μητέρα και αφού αποφοίτησα από το Β΄ Γυμνάσιο Αρρένων Θεσσαλονίκης ξενιτεύτηκα από τα 18 μου στην Νέα Υόρκη με υποτροφίες και δηλώνω δημοσίως ότι με διακατέχει πράγματι εντονότατος Εθνοκεντρισμός, που τον απέκτησα αρχικά ως φοιτητής και αργότερα ως καθηγητής σε Αμερική και Ευρώπη και τους προλαβαίνω!..

Ψάξτε για «ξετσίπωτους» και ανεύθυνους πολιτικούς, καταχραστές εξουσίας, κακούς διαχειριστές του Εθνικού πλούτου σε Υπουργεία, και από δίπλα τους «κλέφτες παρατρεχάμενους» της Εξουσίας σε Πανεπιστήμια, Νοσοκομεία και ΔΕΚΟ, και θα βρείτε πολλούς σε άλλες χώρες του Πλανήτη μας οι οποίοι, όμως, κάποια στιγμή εντοπίζονται, δικάζονται και…ΤΙΜΩΡΟΥΝΤΑΙ!..

Ψάξτε για «ξετσίπωτους» πολιτικούς και παρατρεχάμενους που υπερχρέωσαν οικονομικά και ευτέλισαν ηθικά τη χώρα που είχαν εκλεγεί να Κυβερνήσουν και ακόμη ΔΕΝ εντοπίστηκαν, αλλά αναζητούνται σε εναλλασσόμενες πράσινες, μπλε, πολύχρωμες Εξεταστικές Επιτροπές και φυσικά ακόμη ΔΕΝ τιμωρήθηκαν, αλλά μη βιαστείτε να ταξιδέψετε εκτός Ελλάδος…

Ενταύθα, ή απλά εντός Ελληνικών συνόρων, θα βρείτε… μπόλικους!..

Θέλω να θυμίσω σήμερα στους φίλους και φίλες αναγνώστες και αναγνώστριες των απόψεων μου ότι ήμουν και εγώ ένας από εκείνους που «βγάλαμε γλώσσα» στους πολιτικούς το 2010 όταν τόσο πρόχειρα και αβίαστα μας σέρβιραν το ΜΝΗΜΟΝΙΟ και την τρόικα και δεν έχω σταματήσει έκτοτε συνεχίζοντας κάθε φορά που κρίνω ότι οφείλω να το κάνω ως ενεργός πολίτης.

https://www.youtube.com/watch?v=TU4VIspMe-Q

Με τα χρέη που μας φόρτωσαν αυτοί που Κυβέρνησαν όλες τις δεκαετίες μετά το καλοκαίρι του 1974 και την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, αυτή η Ελλάδα του 2022, αφού πλήρωσε πολλά δισεκατομμύρια σε τοκοχρεολύσια συνεχίζει να χρωστάει 394,547,18 δισεκατομμύρια ευρώ, ζει με πρωτόγνωρη λιτότητα, ανεργία, φτωχοποίηση και με τον μόνιμο εφιάλτη ότι μετά την Πανδημία και τον συνεχιζόμενο Ρώσο-Ουκρανικό «πόλεμο φθοράς» τα πράγματα θα χειροτερέψουν το ερχόμενο φθινόπωρο και χειμώνα!..

https://tradingeconomics.com/greece/government-debt#:~:text=Government%20Debt%20in%20Greece%20averaged,the%20fourth%20quarter%20of%202005.

Θυμίζω ότι για να αποφύγουμε την ταπεινωτική «Στάση Πληρωμών» και την πιθανή «Πτώχευση» το 2010, όπως μας ανακοίνωσε από το Καστελόριζο ο τότε Πρωθυπουργός κ. Παπανδρέου και επαναλάμβανε η Κυβέρνησή του, μετά η Κυβέρνηση Παπαδήμου, στη συνέχεια η Κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου, υπογράψαμε επισήμως ΤΡΙΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ που θα «ξέσκιζε» μόλις γινόταν Κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ, που μετά ως Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛΛ ΔΕΝ υπέγραψε λένε κάποιοι ΤΕΤΑΡΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ, αλλά υπέγραψε «μεταχρονολογημένες συμφωνίες και γραμμάτια» ως «νέες ρυθμίσεις» με μείωσηε συντάξεων και αφορολόγητου, εκποίηση εθνικών πόρων, λιτότητα και ανεργία…

Με σφιγμένη την καρδιά, θα ευχηθώ σήμερα σε όλους τους συμπάσχοντες Έλληνες, Ελληνίδες, στα παιδιά και στα εγγόνια μας 4 λέξεις:

ΥΠΟΜΟΝΗ, ΑΝΤΟΧΗ, ΚΟΥΡΑΓΙΟ και ΔΥΝΑΜΗ!..

Φοβάμαι (και ειλικρινά το απεύχομαι) ότι από εδώ και μπρος «τα δύσκολα» είναι μπροστά μας, οπότε οι 4 ευχές μου είναι απαραίτητο στήριγμα…

Η ΕΛΠΙΔΑ που εκφράζεται από το λαϊκό αίσθημα στη διαχρονική μέριμνα της Παναγιάς για τον ευλογημένο τόπο που λέγεται Ελλάδα, ως Ορθόδοξος Χριστιανός, πιστεύω ότι θα μας ενισχύσει ακόμη μια φορά…

Αλλά και ως Έλληνας, κατά το «συν Αθηνά και χείρα κίνει…», θα προτρέψω την Πολιτική Ηγεσία του τόπου, επιτέλους, να προχωρήσει στην ΤΙΜΩΡΙΑ των καταχραστών του Δημοσίου πλούτου και των ευνοημένων από μίζες και αμοιβές αποσιώπησης σκανδάλων, στην καθομιλουμένη των «κλεφτών» ΧΩΡΙΣ άλλη καθυστέρηση…

Το στυλ ζωής, η νοοτροπία, η εγκληματική αδιαφορία για τις επιπτώσεις από την ανέντιμη διαχείριση της περιουσίας του ελληνικού λαού ΠΡΑΣΙΝΩΝ, ΜΠΛΕ και για μια πενταετία πρόσφατα ΠΟΛΥΧΡΩΜΩΝ Κυβερνήσεων και των χιλιάδων «στελεχών» τους (που μας έφεραν στην τωρινή απίστευτη οικονομική κατάντια) ΔΕΝ θα αλλάξουν εάν οι ένοχοι ΔΕΝ τιμωρηθούν και εάν δεν κληθούν ταυτόχρονα να επιστρέψουν τα κλεμμένα!

Είναι οδυνηρό για επιστήμονες με πτυχία και για επαγγελματίες με αποδεδειγμένες δεξιότητες να είναι άνεργοι και να κινδυνεύουν να χάσουν το μοναδικό διαμέρισμα που αγόρασαν όταν ήταν οικονομικά ενεργοί με κάποιο τραπεζικό στεγαστικό δάνειο και να ξενιτεύονται σε αναζήτηση πόρων για την επιβίωσή των ίδιων και των οικογενειών τους…

Είναι, εξίσου, οδυνηρό για μεροκαματιάρηδες να μην μπορούν πλέον να συμπληρώσουν τον προβλεπόμενο αριθμό ημερομισθίων για την εξασφάλιση της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης των ιδίων και των μελών της οικογένειάς τους…

Και θα μείνω εμφαντικά στην παρατήρηση αμέτρητων συνομιλητών και συμπολιτών μου στην απίστευτα χυδαία και ΞΕΤΣΙΠΩΤΗ η δημοσίευση στο «δήθεν πόθεν έσχες» ενώ πρόκειται απλώς και μόνο για δημοσιοποίηση του «έσχες» των μελών της ΒΟΥΛΗΣ των Ελλήνων όπου:

οι «πτωχοί» δηλώνουν μια χούφτα ΑΚΙΝΗΤΑ και μερικές δεκάδες χιλιάδες ευρώ και δολάρια σε καταθέσεις,

οι «μεσαίοι» δέκα και είκοσι ΑΚΙΝΗΤΑ και μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ και δολάρια σε καταθέσεις και

οι «εύποροι» αρκετές δεκάδες ΑΚΙΝΗΤΑ και 7ψήφια ποσά σε τραπεζικές καταθέσεις και μετοχές!..

Κάπου εκεί, στη «γειτονιά» των Εθνικών μας Εκπροσώπων, στη ΒΟΥΛΗ, είναι και οι ακίνητες και κινητές περιουσίες των χιλιάδων golden boys «παρατρεχάμενών» τους!

ΚΥΡΙΕ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΕ, Κυρίες και Κύριοι πολιτικοί, Κυρίες και Κύριοι Δικαστές, πρέπει ΑΜΕΣΑ να κλείσει αυτό το αίσχος του ΞΕΤΣΙΠΩΤΟΥ πλούτου στελεχών της Δημόσιας Διοίκησης και της ΑΤΙΜΩΡΗΣΙΑΣ Δημόσιων λειτουργών αλλά κα «επώνυμων» πολιτών που οι δίκες τους αναβάλλονται επί σειρά ετών ενώ όπως διαβάζουμε κάποιοι «επώνυμοι» που τελικά καταδικάζονται δεν φυλακίζονται!..

Και ενώ μείνανε με στόματα ανοιχτά πείτε μας γιατί η NOVARTIS -HELLAS πλήρωσε πρόστιμο $225 εκατομ. Δολαρίων στο Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ για τις πρακτικές της στην Ελλάδα (και αφού αφορούσε την Ελλάδα ζητήσαμε εμείς από την Αμερική τα μισά από αυτά τα χρήματα; ΟΧΙ; Πείτε μας γιατί;

https://www.ekathimerini.com/news/254083/novartis-former-unit-to-pay-346-million-to-resolve-us-bribery-charges/

Ενώ η μητρική NOVARTIS πλήρωσε πρόστιμο $729 εκατ. Δολαρίων στις Αμερικανικές Αρχές για διάφορες κατηγορίες όπως «δωροδοκία ιατρών για συνταγογραφήσεις».

https://www.swissinfo.ch/eng/novartis-pays-big-fine-for-bribing-doctors-in-the-us/45876508

Λειτουργείστε ως Έλληνες και, το σημειώνω αυτό εμφαντικά, ως φιλέλληνες και σταματήστε επιτέλους τη χυδαιότητα της ΑΤΙΜΩΡΗΣΙΑΣ για κολάσιμες κοινωνικά, ηθικά, οικονομικά, ποινικά πρακτικές και πράξεις πριν μας ανακηρύξουν διεθνώς ως «off-shore» της ΑΤΙΜΩΡΗΣΙΑΣ και, ακόμη χειρότερα, πριν καταντήσει η Πατρίδα μας από ΧΩΡΑ σε ΧΩΡΟ!…

https://www.youtube.com/watch?v=AM2pyQoRDIs

----------------------------------------------------

*O Γιώργος Πιπερόπουλος, Δρ Κοινωνιολογίας - Ψυχολογίας, είναι Επίτιμος Καθηγητής Μάνατζμεντ και Μάρκετινγκ στο Βρετανικό Πανεπιστήμιο Durham, συνταξιούχος καθηγητής Μάνατζμεντ, Επικοινωνίας και Δημοσίων Σχέσεων και πρώην Πρόεδρος του Τμήματος Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Μακεδονίας


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος*

Θυμήθηκα σήμερα, μου το υπαγορεύουν τα δραματικά σε διεθνές επίπεδο με σαφείς επιπτώσεις και για εμάς τους Ελληνες και την Ελλάδα, οικονομικο-πολιτικο-κοινωνικά γεγονότα που εκτυλίσσονται με ραγδαίους ρυθμούς, την ιστορική και πολύ συχνά παρεξηγημένη εκείνη ρήση-επιβεβαίωση του αείμνηστου Κωνσταντίνου Καραμανλή:
«Η Ελλάς ανήκει εις την Δύσιν!»

Ιστορικά, πολιτιστικά, πολιτικά, γεωγραφικά, αυτό αποτελούσε και συνεχίζει να αποτελεί μια αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα, αλλά, όπως θυμάται η δική μου γενιά και μπορούν να διαβάζουν σε ιστορικές ανασκοπήσεις οι νεότεροι, εκείνη η φράση έκτοτε διακωμωδήθηκε, παρερμηνεύτηκε, λοιδορήθηκε…
Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί Ιούλιο μήνα του 2022, 48 χρόνια μετά τον Ιούλιο του 1974, την εισβολή της Τουρκιας στην Κύπρο και την μεγαλειώδη υποδοχή των Αθηναίων στον μακαρίτη Κωνσταντίνο Καραμανλή, όταν επέστρεφε στο τότε Διεθνές Αεροδρόμιο Ελληνικού της Αθήνας ως επιβάτης στο Γαλλικό Προεδρικό αεροσκάφος του φίλου του Βαλερύ 
Ζισκάρ Ντεσταίν (που φιλοξένησε οικονομικούς μετανάστες και «πρόσφυγες» πριν πωληθεί στον κ Λάτση) ότι μετά τις δύο δραματικές εξαιτίας της Πανδημίας χρονιές του 2020 και 2021, τώρα πάλι μήνα Ιούλιο στο καλοκαίρι του 2022 η ελληνική Οικονομία θα αναπνεύσει εισπράτοντας μερικά δισεκατομμύρια από τουριστικό συνάλλαγμα αλλά παραμένει «ενέχυρο» στα χέρια των πιστωτώ...

Ποιος θα μπορούσε να προβλέψει, μετά την παράδοση της Ελλάδος στο ΔΝΤ από τον τότε Πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου του Ανδρέα, ότι οι δανειστές μας θα αξίωναν να τους εκχωρήσουμε, να ιδιωτικοποιήσουμε, εθνικά μνημεία και εθνικούς χώρους, όπως τα λιμάνια του Πειραιά (στους Κινέζους) και της Θεσσαλονίκης, τα περιφερειακά μας αεροδρόμια και, άν συνεχίσουμε έτσι όπως το πάνε ίσως κάποια στιγμή (Ημαρτον Κύριε), την Ακρόπολη, τους Δελφούς, τους βασιλικούς τάφους της Βεργίνας και τον Λευκό Πύργο;
Είναι μια συνηθισμένη πράξη στο σύγχρονο διεθνές οικονομικό στερέωμα να κάνεις «ιδιωτικοποιήσεις» σε ΔΕΚΟ, όπως ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΟΣΕ (το έχουν κάνει σχεδόν όλες οι άλλες χώρες-μέλη της Ε.Ε.) και άλλο σε «Εθνικά Μνημεία» και στρατηγικής σημασίας λιμάνια, αεροδρόμια και «φιλέτα» γης, όπως το πρώην αεροδρόμιο του Ελληνικού!

Σκέφτομαι και υποθέτω ότι κάθε νοήμων Έλληνας και Ελληνίδα κάνει τις ίδιες σκέψεις:
1. Στην Ελλάδα του καλοκαιριού του 1974, του «Η Ελλάς ανήκει εις την Δύσιν», υπήρχαν, μεταξύ άλλων, βιομηχανικές μονάδες και διεθνούς επιπέδου επιχειρήσεις, όπως ΠΕΙΡΑΪΚΗ-ΠΑΤΡΑΪΚΗ, ΑΙΓΑΙΟ, ΙΖΟΛΑ, PIRELLI & GOODYEAR, τσιμεντοβιομηχανίες, εκατοντάδες άλλες μεγάλες βιομηχανικές μονάδες και εκατοντάδες χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις…
2. Στην Ελλάδα των τελευταίων 48 χρόνων δόθηκαν γενναίες και τεραστίων διαστάσεων επιχορηγήσεις για αλιεία, γεωργία και κτηνοτροφία…
3. Στην Ελλάδα μετά το Ζάππειο του Κωνσταντίνου Καραμανλή δόθηκαν 4 γενναία πακέτα Ντελόρ…
4. Στην Ελλάδα ήρθαν και συνεχίζουν να έρχονται και να αφήνουν το συνάλλαγμά τους στα τελευταία 48 χρόνια εκατοντάδες εκατομμύρια τουρίστες…
Και δουλέψαμε και δημιουργήσαμε εντυπωσιακά μεγέθη Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος από το 1974 μέχρι το 2000 σε δραχμές και από το 2001 και μετά σε ευρώ. Η παρούσα κατρακύλα ξεκίνησε με το χρηματιστηριακό φιάσκο του κ Σημίτη, συνεχίστηκε στην επταετία του κ Καραμανλή και τελικά η «καυτή πατάτα» έμεινε στα χέρια του κ Παπανδρέου το 2009.
Αυτή η Ελλάδα του 2022, αφού πλήρωσε πολλά σε τοκοχρεολύσια, στο πρώτο τρίμηνο του 2022 το Εθνικό χρέος ανέρχεται στα 394,547,18 δισεκατομμύρια ευρώ, ζει με πρωτόγνωρη λιτότητα, ανεργία, φτωχοποίηση και με τον μόνιμο εφιάλτη τότι μετά την Πανδημία και τον συνεχιζόμενο Ρώσο-Ουκρανικό «πόλεμο φθοράς» τα πράγματα θα γίνουν χειρότερα ξεκινώντας το ερχόμενο φθινόπωρο και χειμώνα!..
https://tradingeconomics.com/greece/government-debt#:~:text=Government%20Debt%20in%20Greece%20averaged,the%20fourth%20quarter%20of%202005.

Σας θυμίζω ότι για να μην βιώσουμε την ταπεινωτική ανακοίνωση της «Στάσης Πληρωμών» και την πιθανή «Πτώχευση» το 2010, όπως μας ανακοίνωσε από το Καστελόριζο ο τότε Πρωθυπουργός κ. Παπανδρέου και επαναλάμβανε η Κυβέρνησή του, μετά η Κυβέρνηση Παπαδήμου, στη συνέχεια η Κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου, υπογράψαμε επισήμως ΤΡΙΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ που θα «ξέσκιζε» μόλις γινόταν Κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ, που μετά ως Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛΛ ΔΕΝ υπέγραψε λένε κάποιοι ΤΕΤΑΡΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ, αλλά υπέγραψε «μεταχρονολογημένες συμφωνίες και γραμμάτια» ως «νέες ρυθμίσεις» με μείωση συντάξεων και αφορολόγητου, εκποίηση εθνικών πόρων, λιτότητα και ανεργία…
Και φυσικά, κρατώντας την απαραίτητη αντικειμενικότητα και λαμβάνοντας υπόψη τα ελαφρυντικά της Πανδημίας covid-19 και του εξελισσόμενου Ρωσο-Ουκρανικού πολέμου «φθοράς», μετά τις εκλογές του 2019, δεν είδαμε προκοπή με τη Κυβέρνηση του κ Μητσοτάκη…
Διαπιστώνω, και εάν διαφωνείτε διορθώστε με, ότι η ιστορική εκείνη φράση:
«Η ΕΛΛΑΣ ανήκει εις την Δύσιν…» σημαίνει όχι συμβολικά, αλλά ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ότι η Ελλάδα «ΑΝΗΚΕΙ» στη ΔΥΣΗ, καθώς αποτελεί με ΜΝΗΜΟΝΙΑ και συμφωνίες και ΠΩΛΗΤΗΡΙΑ περιουσιακό στοιχείο των «ΔΑΝΕΙΣΤΩΝ» οι οποίοi, με εξαίρεση των Κινέζων της COSCO που ελέγχει το λιμάνι του Πειραιά, στη συντριπτική πλειοψηφία, βρίσκονται στη ΔΥΣΗ...
Ακούγονται ξανά κουβέντες για εκλογές το φθινόπωρο, για πιθανότητα σύστασης Κυβερνησης με υπηρεσιακό Πρωθυπουργό με γνώμονα την Εθνική Συναίνεση καθώς η απλή αναλογική ΔΕΝ θα αναδείξει ΕΝΑ Κόμμα νικητή και θα αποκλεισθούν οι κκ Μητσοτάκης, Τσίπρας και Ανδουλάκης…
Θα ήθελα να ρωτήσω εσάς, φίλες και φίλοι αναγνώστες, τελικά στην προκείμενη ιλαροτραγωδία της ελληνικής οικονομικής πραγματικότητας που εξελίσσεται στο «σάπιο» παλκοσένικο της τρέχουσας πολιτικής μας σκηνής:
Ποιος κοροϊδεύει, ή κατά το ελληνοπρεπές λαϊκότερον ποιός «δουλεύει» ποιον;
Η σημερινή μας κατάσταση είναι αποτέλεσμα πολλών χρόνων κακής διαχείρισης των δημόσιων πόρων και της «διάβρωσης» του ηθικού, της ηθικής και της κοινωνικής ψυχολογίας ΟΛΩΝ ημών των «καλοπροαίρετων» πολιτών αυτής της Πατρίδας…
Μας έκαναν να πιστέψουμε, και το χάψαμε ΠΑΝΕΥΤΥΧΕΙΣ, ότι οι Έλληνες όχι μόνο δικαιούμαστε από «μια θέση στον ήλιο» της οικονομικής ευμάρειας αλλά από ένα Κομμάτι του ΗΛΙΟΥ!…
Από το καλοκαίρι του 2010 μέχρι αυτές τις ημέρες που συνεχίζονται με πραγματικά πρωτόγνωρη ένταση και απίστευτες αξιώσεις οι Τουρκικές απειλές, φαντάζει δραματικό το αύριο με αέριο και πετρέλαιο όχι μόνο σε δυσθώρητα ψηλές τιμές αλλά ίσως και δυσεύρετο, με μισθούς που θυμίζουν χαρτζηλίκια πώς θα ικανοποιήσουμε την ακόρεστη «πείνα» των «Δανειστών» μας, αυτού του σύγχρονου ΜΙΝΩΤΑΥΡΟΥ).
Θα το κάνουμε με τους απίστευτα έντονους διαπληκτισμούς στη Βουλή, με προσβλητικές εκφράσεις και «ουρλιαχτά» καθώς ήδη κατα γενική ομολογία βιώνουμε μια νέα τακτική στην ελληνική πολιτική σκακιέρα, όπου Βουλευτές και Ηγέτες Κομμάτων, να υποθέσω ότι καλοπροαίρετα καθώς για κάποιους είναι παιχνίδι η Πολιτική:
«δουλεύουν ο ένας τον άλλο» ή «δουλεύουν ΟΛΟΥΣ εμάς»;
Κάθε νοήμων άνθρωπος εντός και εκτός Ελλάδος βλέποντας τα οικονομικά δεδομένα, τα ΜΝΗΜΟΝΙΑ και τις «συμφωνίες» κατανοεί πλέον ότι η Ελλάδα έχει ήδη καταστεί «περιουσιακό στοιχείο» Τραπεζιτών και «Δανειστών» μας που ζούνε στη ΔΥΣΗ εις την οποίαν τελικά και με τη Βούλα του Νόμου κυριολεκτικά, «ΑΝΗΚΕΙ» η Πατρίδα μας!..


------------------------------------------------------
*O Γιώργος Πιπερόπουλος, Δρ Κοινωνιολογίας - Ψυχολογίας, είναι Επίτιμος Καθηγητής Μάνατζμεντ και Μάρκετινγκ στο Βρετανικό Πανεπιστήμιο Durham, συνταξιούχος καθηγητής Μάνατζμεντ, Επικοινωνίας και Δημοσίων Σχέσεων και πρώην Πρόεδρος του Τμήματος Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Μακεδονίας

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος*

Η έννοια του μάνατζμεντ πηγάζει και αποτελεί αντικείμενο μελέτης στη φιλοσοφία, την ιστορία, τις πολιτικές επιστήμες, την κοινωνιολογία, την ψυχολογία, τη στρατιωτική επιστήμη και τη θεολογία, ενώ η έννοια της ηγεσίας είναι επίσης ένας τομέας ενδιαφέροντος και μελέτης για τα περισσότερα από τα παραπάνω αυτά γνωστικά πεδία.

Τις τελευταίες δεκαετίες έχουν προκύψει ευρύτατες συζητήσεις αναφορικά με τις ομοιότητες και τις διαφορές μεταξύ Ηγετών και Μάνατζερ ως πρόσωπα, και μεταξυ Ηγεσίας και Διοίκησης ως διαδικασίες. Οι Bennis και ο Nanus, θεώρησαν τους μάνατζερ ως άτομα που εκτελούν ρουτίνες και εκπληρώνουν προκαθορισμένες δραστηριότητες σε αντίθεση με τους ηγέτες που επηρεάζουν τους άλλους παρέχοντας οράματα: «Οι Μάνατζερς κάνουν τα πράγματα σωστά ενώ οι Ηγέτες κάνουν τα σωστά πράγματα».

Για τον Πλάτωνα, οι ηγέτες δεν γεννιούνται με την έμφυτη ικανότητα να διοικούν, αλλά πρέπει να επιλεγούν προσεκτικά και να εκπαιδευτούν για να το κάνουν και μέσω της κατάλληλης εκπαίδευσης να γίνουν άριστοι σε αξία και κατοχή γνώσεων.

Ο Αριστοτέλης δεν ευνοούσε την αριστοκρατία και επέμενε ότι οι Ηγέτες πρέπει να αποκτήσουν «σοφόσυνη» η οποία ως όρος δηλώνει εγκράτεια και σύνεση και ακόμη και μια αρμονική κατάσταση αυτοελέγχου.

Ο Μαξ Βέμπερ έφερε στη σύγχρονη κοινωνιολογία, και κατ' επέκταση στη θεωρία του μάνατζμεντ, τον αρχαιοελληνικό όρο «χάρισμα» που σημαίνει «δώρο ικανοτήτων» και χαρακτηρίζει μερικά μόνο άτομα. Χαρισματικοί Ηγέτες επιβάλλονται στους υφισταμένους και τους οπαδούς τους μέσω ηρωικών, θρησκευτικών ή ηθικών ικανοτήτων, δεξιοτήτων ή επιδεξιοτήτων τους, ανεξάρτητα από την πραγματικότητα ότι είναι πράγματι έτσι ή αυτοί που τους ακολουθούν πιστεύουν ότι είναι έτσι.

Καθώς οι θεωρίες του Μάνατζμεντ εξελίχθηκαν τις τελευταίες δεκαετίες, η έννοια του «Σπουδαίου Ανθρώπου» στην πολιτική και τη θρησκεία μεταφέρθηκαν στον επιχειρηματικό κόσμο δημιουργώντας το υπόβαθρο για την εισαγωγή της θεωρίας που διαφοροποιεί τη συναλλακτική ηγεσία και τη μετασχηματιστική ηγεσία.

Η συναλλακτική ηγεσία στη θεωρία Μάνατζμεντ προϋποθέτει μια διαδικασία ανταλλαγής αμοιβαίας εξάρτησης που βασίζεται στη δομή εξουσίας μιας επιχείρησης ή ενός οργανισμού. Αυτός ο τύπος Μάνατζμεντ αφορά στο προσωπικό συμφέρον των υφισταμένων και των οπαδών και στη διευκρίνιση των εργασιακών καθηκόντων και των προσδοκιών από τον Μάνατζερ-διευθυντή-ηγέτη και μαζί τις αντίστοιχες ανταμοιβές ή τιμωρίες.

Η μετασχηματιστική ηγεσία δείχνει τη σημασία των ιδιοτήτων των ανθρώπινων σχέσεων στην κρίσιμη αλληλεξάρτηση της σχέσης Μάνατζερ-διευθυντή και υφισταμένου-ακολούθου, με αποτέλεσμα την αύξηση της αφοσίωσης στην επίτευξη του προκαθορισμένων στόχων σε ιδιωτικές ή δημόσιες επιχειρήσεις και οργανισμούς.
Οι θεωρίες της μετασχηματιστικής ηγεσίας, που δηλώνουν εμπνευσμένη ηγεσία, σχετίζονται πολύ στενά με την έννοια του «χαρίσματος».

Οι χαρισματικοί μάνατζερ σε σύγχρονες εταιρείες που επιδεικνύουν πεποίθηση και παίρνουν θέση μπορούν να αιχμαλωτίσουν όχι μόνο τη φαντασία αλλά και τις καρδιές και την πίστη των υφισταμένων και των συναδέλφων τους με συνέπεια στους σύγχρονους χώρους παραγωγής αλλά και στις σουίτες διευθυντικών στελεχών να δημιουργούν εμπνευσμένα κίνητρα για την επίτευξη των εταιρικών και οργανωσιακών οραμάτων.

Το μετασχηματιστικό μάνατζμεντ δημιουργεί επίγνωση της αποστολής ή του οράματος της εταιρείας και παρακινεί τους υφισταμένους και τους συναδέλφους να κοιτάξουν πέρα ​​από τα προσωπικά τους συμφέροντα προς εκείνα που θα ωφελήσουν την επιχείρηση ή τον οργανισμό.

Οι μετασχηματιστικοί μάνατζερ παρακινούν τους άλλους να επιτύχουν περισσότερα από όσα αρχικά σκόπευαν και συχνά ακόμη περισσότερα από όσα πίστευαν ότι είναι δυνατόν να επιτύχουν. Θέτουν πιο απαιτητικές προσδοκίες και πολύ συχνά επιτυγχάνουν υψηλότερες επιδόσεις και αποδόσεις.
«Θα ήταν διαφορετικά τα πράγματα το 2008 αν αντί για τη Lehman Brothers είχαμε να κάνουμε με τη Lehman Sisters;»

Η καλοπροαίρετα ειρωνική ερώτηση, που κυκλοφόρησε μετά το 2008 ευρύτατα στα Παγκόσμια Μέσα Μαζική Ενημέρωσης και Δικτύωσης δεν είναι εντελώς άσχετη. Το σχόλιο, καυστικό αλλά συνοπτικό, έφερε στο προσκήνιο μια πραγματικότητα που αντιμετωπίζει ταλαντούχες γυναίκες στην εκπαίδευση, στον Επιχειρηματικό κόσμο και στην πολιτική.

Οι γυναίκες υπερτερούν αριθμητικά των ανδρών στις εγγραφές σε Ιδρύματα Ανωτάτης Παιδείας διεθνώς και αποφοιτούν με ποσοστά πολύ μεγαλύτερα από τους άνδρες συναδέλφους τους. Εισέρχονται στον κόσμο των Επιχειρήσεων και Οργανισμών αλλά μετά «χάνονται».

Ένα αιτιολογικό στερεότυπο είναι ότι οι γυναίκες προτιμούν την οικογενειακή ζωή από την καριέρα και αργά ή γρήγορα απέχουν από την πλήρη απασχόληση, καθώς ο γάμος και η μητρότητα τις εμποδίζουν να αφιερώσουν την ίδια ποσότητα ενέργειας και προσπάθειας για την πρόοδο της σταδιοδρομίας τους σε σύγκριση με τους άνδρες συναδέλφους τους.

Ακόμη και εάν το συγκεκριμένο αιτιολογικό στερεότυπο ίσχυε η πραγματικότητα είναι ότι εκείνες οι γυναίκες που επιλέγουν να απέχουν από τη δημιουργία οικογένειας δεν προάγονται στις υψηλότερες βαθμίδες της διοικητικής ιεραρχίας, παρά το γεγονός ότι διαθέτουν όλη την απαραίτητη κατάρτιση, δεξιότητες, εμπειρία και ηγετικά ταλέντα, ξεπερνώντας σε πολλές περιπτώσεις αυτά των ανδρών ανταγωνιστών τους.

Η παρεμπόδιση των γυναικών από το δικαίωμά τους να ανέβουν στα υψηλότερα επίπεδα του Μάνατζμεντ είναι ένα γεγονός που κοστίζει ακριβά, έστω και αν αυτό δεν φαίνεται στους εταιρικούς ετήσιους ισολογισμούς.

Όταν η εκπαίδευση, η εμπειρία, οι δεξιότητες και τα ταλέντα που κατέχουν οι γυναίκες Μάνατζερς δεν χρησιμοποιούνται σωστά, αυτό συσσωρεύει υψηλό κόστος σε ιδιωτικές και δημόσιες Επιχειρήσεις και Οργανισμούς και, κατ' επέκταση, στις ανθρώπινες κοινωνίες. Το γεγονός φέρνει στο νου το σύγχρονο και ευρέως ερευνημένο θέμα της «σιωπηρής γνώσης» σε Επιχειρήσεις και Οργανισμούς που μένει αδρανές και αχρησιμοποίητο.

Πριν δύο δεκαετίες, ο Cotter και οι συνεργάτες του διαπίστωσαν ότι το φαινόμενο της «γυάλινης οροφής» στις ΗΠΑ συνεχίζει να υφίσταται σε ευρύτατη κλίμακα παρά την εισαγωγή και την επιβολή του ιστορικού «Νόμου για τα Πολιτικά Δικαιώματα του 1964», ο οποίος στόχευε στην απαγόρευση κάθε μορφής διάκρισης, αλλά και παρά τον Τίτλο ΙΙ του Νόμου για τα Πολιτικά Δικαιώματα του 1991 που ίδρυσε την «Επιτροπή Γυάλινης Οροφής».

Μια έρευνα του Φεβρουαρίου 2011 από το «Institute of Leadership and Management» που αναφέρθηκε από το BBC, έδειξε ότι τα πράγματα δεν είναι πολύ καλύτερα για τις Βρετανίδες γυναίκες μάνατζερ. Το BBC ανέφερε ότι τα 3/4 των γυναικών που συμμετέχουν σε αυτή την έρευνα εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν εμπόδια για την προαγωγή σε υψηλότερες εταιρικές θέσεις.

Οι κάρτες προφανώς στοιβάζονται ενάντια στις γυναίκες μάνατζερ στην εταιρική ζωή, αλλά τα πράγματα δεν φαίνεται να είναι καλύτερα στην ακαδημαϊκή ζωή. Οι στατιστικές δείχνουν ότι σε πολλά κολέγια και πανεπιστήμια, οι γυναίκες είναι εγγεγραμμένες σε μεγαλύτερους αριθμούς από τους άνδρες, αλλά κοιτάζοντας τους καταλόγους προσωπικού του διδακτικού και ερευνητικού προσωπικού, είναι πραγματικότητα ότι οι άνδρες είναι περισσότεροι από τις γυναίκες. Ακόμη και μια επιφανειακή ματιά κορυφαίων στελεχών σε εκπαιδευτικά ιδρύματα θα αποκαλύψει ότι υπάρχουν περισσότεροι άνδρες που κατέχουν θέσεις Πρυτάνεων, Αντιπρυτάνεων Κοσμητόρων και Προέδρων τμημάτων παρά γυναίκες.

Αξιολογώντας την σημερινή πραγματικότητα με τη χρήση των εργαλείων της θεωρίας του Μαξ Βέμπερ, εύκολα θα διαπιστώσουμε ότι στον 21ο αιώνα η συντριπτική πλειοψηφία ιδιωτικών και δημοσίων επιχειρήσεων και οργανισμών, σε παγκόσμια κλίμακα, συνεχίζουν να λειτουργούν με την μορφή πατριαρχικής εξουσίας.
Κλείνω το άρθρο μου για το επιζήμιο φαινόμενο της «γυάλινης οροφής» που αδικεί τις ταλαντούχες γυναίκες και καταλήγει στη συσσώρευση μεγάλου οικονομικό-κοινωνικό-ψυχολογικού κόστους, αναρωτώμενος πόσο περισσότερος χρόνος θα χρειασθεί να περάσει μέχρι την ημέρα που μια θαρραλέα γυναίκα μάνατζερ θα παραφράσει το ιστορικά μεγάλο κάλεσμα των Μαρξ και Ένγκελς, καλώντας τις γυναίκες μάνατζερ να ενωθούν, «καθώς δεν θα έχουν τίποτα να χάσουν αλλά παρά πολλά να κερδίσουν σπάζοντας τη γυάλινη οροφή που τις κρατά παγιδευμένες στα μεσαία σκαλοπάτια των επιχειρήσεων και των οργανισμών».



*O Γιώργος Πιπερόπουλος, Δρ Κοινωνιολογίας - Ψυχολογίας, είναι Επίτιμος Καθηγητής Μάνατζμεντ και Μάρκετινγκ στο Βρετανικό Πανεπιστήμιο Durham, συνταξιούχος καθηγητής Μάνατζμεντ, Επικοινωνίας και Δημοσίων Σχέσεων και πρώην Πρόεδρος του Τμήματος Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Μακεδονίας


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Η κυβέρνηση και τα συστημικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, μετά την ανακοίνωση της έκθεσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, με βάση την οποία η χώρα μας θα βγει από την «ενισχυμένη εποπτεία» των δανειστών της τον ερχόμενο Αύγουστο, έχουν στήσει επικοινωνιακό πανηγύρι και προσπαθούν να πείσουν το λαό, που στενάζει από την ακρίβεια και την ενεργειακή φτώχεια, ότι μαζί με αυτή τελειώνει και η περίοδος της 10ετούς μνημονιακής λιτότητας και οι μνημονιακές δεσμεύσεις.

Η πραγματικότητα, όμως, είναι αρκετά διαφορετική για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα της χώρας μας. Στη λίστα με τα προαπαιτούμενα της ενισχυμένης εποπτείας, που περιλαμβάνεται σε αυτή την έκθεση, σε λίγα από αυτά υπάρχει η ένδειξη “completed” («ολοκληρώθηκε»), ενώ στα περισσότερα αναφέρονται μικρότερες ή μεγαλύτερες εκκρεμότητες. Η ελληνική κυβέρνηση καλείται, μάλιστα, να προωθήσει ένα μίνι μνημόνιο, αφού σε ασφυκτικές προθεσμίες πρέπει να εφαρμόσει τα μη εκπληρωθέντα μνημονιακά προαπαιτούμενα, όπως για παράδειγμα οι ρυθμίσεις που αφορούν τους πλειστηριασμούς λαϊκών κατοικιών και περιουσιών, αλλιώς κινδυνεύει να χάσει την προθεσμία εκταμίευσης της επόμενης και τελευταίας δόσης μέτρων «ελάφρυνσης» του δημοσίου χρέους στο τέλος του 2022 και να παραμείνει, ουσιαστικά, σε ενισχυμένη εποπτεία από τους δανειστές της και τους πρώτους μήνες του 2023.

Παράλληλα, η Κομισιόν προτείνει την παράταση της «ρήτρας διαφυγής» από το ευρωπαϊκό σύμφωνο δημοσιονομικής σταθερότητας και για το 2023 και απενεργοποίηση της το 2024. Ωστόσο, καθιστά σαφές ότι οι χώρες με υψηλό δημόσιο χρέος, όπως η Ελλάδα, που το διόγκωσε ακόμα περισσότερο τα δύο τελευταία χρόνια, θα πρέπει να δείξουν προσοχή στη λήψη στοχευμένων μέτρων και επιστροφή σε εξοντωτικά για τους λαούς πρωτογενή πλεονάσματα, με στόχο τη μείωση του χρέους, προειδοποιώντας, δηλαδή για νέα μνημόνια λιτότητας.

Στην ουσία, η «ενισχυμένη εποπτεία» των δανειστών, το καθεστώς δηλαδή ταπεινωτικής και ασφυκτικής κηδεμονίας, που συμφώνησε μαζί τους το 2018 η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ ως προέκταση των τριών μνημονίων, δίνει τη θέση της στα «μνημόνια διαρκείας» της ΕΕ, και στην αυστηρή εποπτεία της από την κομισιόν με τη μορφή, πλέον «των εκθέσεων για το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο», που θα ελέγχουν την τήρηση των αντιλαϊκών δημοσιονομικών και άλλων στόχων της ΕΕ και της Ευρωζώνης.

Το «Ταμείο Ανάκαμψης», που η κυβέρνηση Μητσοτάκη το επικαλείται ως «μάνα εξ ουρανού» και ως εργαλείο επίλυσης όλων των προβλημάτων, προωθεί τη χρηματοδότηση μεγάλων, κυρίως, ιδιωτικών επιχειρήσεων, σε τομείς και κλάδους, που υπαγορεύει η ΕΕ και οι ωφελούμενοι επιχειρηματικοί όμιλοι και όχι οι πραγματικές ανάγκες του λαού και της χώρας. Επιπλέον, ενώ προβλέπει νέα προνόμια, διευκολύνσεις και επιδοτήσεις στο μεγάλο κεφάλαιο για να επενδύει σε πράσινες «πολιτικές – μπίζνες», περιλαμβάνει πολλές νέες αντικοινωνικές «μεταρρυθμίσεις» ως προαπαιτούμενα για την εκταμίευση των προβλεπόμενων χρηματοδοτήσεων στους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους. Με τον ίδιο μονομερή ταξικά τρόπο θα διατεθούν και τα 300 δισ. ευρώ για τη «διαχείριση της ενεργειακής κρίσης», που ανακοίνωσε πριν λίγες ημέρες η Κομισιόν για τις χώρες της ΕΕ. Σε αυτή την κατεύθυνση είναι και οι επενδυτικοί νόμοι, που ψήφισε η σημερινή κυβέρνηση της ΝΔ και με αυτό τον τρόπο θα αξιοποιηθεί και η παράταση, που δόθηκε για άλλο ένα χρόνο, στη «ρήτρα διαφυγής» από το Σύμφωνο Δημοσιονομικής Σταθερότητας.

Με βάση αυτές τις εξελίξεις το πραγματικό πολιτικό δίλημμα για το λαό είναι, όχι να επιλέξει ένα καλύτερο διαχειριστή αυτών των δρομολογημένων αντικοινωνικών πολιτικών αλλά να αγωνιστεί για να τις αποτρέψει. Ιδού πεδίον δόξης λαμπρό για τις δυνάμεις της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, για ν’ αποδείξουν ότι μπορούν να είναι πραγματικά χρήσιμες στο λαό, συντονίζοντας τη δράση αλλά και τις πολιτικές πρωτοβουλίες τους για να στηρίξουν τους κοινωνικούς αγώνες και προβάλλοντας ενωτικά ένα εναλλακτικό και ελπιδοφόρο φιλολαϊκό δρόμο για το λαό, τη νεολαία και τη χώρα.

Δημήτρης Στρατούλης
Στέλεχος ΛΑΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ
π. Βουλευτής και Υπουργός

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Daniel Vanhove. Reseau International, 22-5-12

Επειδή κάποτε είναι δίκαιο, χρήσιμο -και διαφωτιστικό- να ακούγεται και η φωνή απλών πολιτών: 

Μετάφραση: Μ .Στυλιανού

Στην κ. Φον ντερ Λάιεν,

Ως ιδιώτης, ξέρω ότι η γνώμη μου δεν έχει σημασία για σας... Και ότι δεν ζυγίζει τίποτα στις αποφάσεις σας, αλλά σας την απευθύνω ούτως ή άλλως, έτσι ώστε να γνωρίζετε πόσο οργισμένοι είναι οι πολίτες των διαφόρων ευρωπαϊκών χωρών και για να δείτε με πόση ελαφρότητα υποθηκεύεται η μοίρα τους από τα μέτρα που εσείς και οι συνάδελφοί σας αποφασίζετε να εφαρμόσετε από την κορυφή του πύργου ελεφαντοστού όπου ηγεμονεύετε.

Ως εκ τούτου, μετά από πολύ δισταγμό και αυτοσυγκράτηση, τελικά με θυμό και πικρία σας γράφω για τον πόλεμο που διεξάγεται κατά της Ρωσίας από όλες τις δυτικές δυνάμεις (ΗΠΑ – ΕΕ και τους συνήθεις υπάκουους και υποτακτικούς συμμάχους τους).

Πολλά θέματα και ζητήματα που εξετάστηκαν από την ευρωπαϊκή τεχνοκρατία στις Βρυξέλλες είχαν την τέχνη να εκνευρίζουν τους πολίτες των διαφόρων ευρωπαϊκών χωρών τα τελευταία χρόνια, με αποκορύφωμα τον τρόπο διαχείρισης της «υγειονομικής κρίσης C-19» και η οποία είναι μια πραγματική απάτη... Αλλά, σε αυτό το σημείο, οι πολίτες περιμένουν τις εν εξελίξει έρευνες, που ξεκίνησαν από έναν από τους συμπατριώτες σας -σίγουρα βαθύτερη έρευνα από την δική σας- τον δικηγόρο R. Fuellmich, με την ελπίδα ότι σύντομα θα συγκροτηθεί ένα δικαστήριο του τύπου «Νυρεμβέργη», έτσι ώστε όλοι όσοι ενέχονται σε αυτή την υπόθεση (και πιθανώς ότι δεν θα ξεφύγετε από αυτήν) να δικαστούν.

Όσο για τον πόλεμο κατά της Ρωσίας, στις περισσότερες χώρες, οι πολίτες δεν ξεγελιούνται και γνωρίζουν ότι το ΝΑΤΟ (αυτή η πολεμική μηχανή που ευθύνεται για εκατομμύρια θανάτους μέσω των επεμβάσεών της σε όλο τον πλανήτη) είχε ως μοναδικό στόχο να έρθει όλο και πιο κοντά στα ρωσικά σύνορα, εκμεταλλευόμενη τα χρόνια αδυναμίας αυτής της μεγάλης χώρας.

Οι Ευρωπαίοι πολίτες γνωρίζουν επίσης ότι οι συμφωνίες του Μινσκ, που υποτίθεται ότι θα εφάρμοζαν η Γερμανία και η Γαλλία, δεν ήταν ποτέ η προτεραιότητά σας, όταν ταυτόχρονα, αυτές οι χώρες (και άλλες) χρηματοδότησαν, όπλισαν και οργάνωσαν τον στρατό της ουκρανικής κυβέρνησης, στις τάξεις του οποίου προστέθηκαν αρκετοί ναζιστικοί πυρήνες.

Διαβάζω και ακούω γύρω μου όλο και περισσότερους Ευρωπαίους συμπολίτες να λένε δυνατά και καθαρά την ντροπή τους που ανήκουν τώρα σε αυτήν την ΕΕ - στην οποία δεν ανήκουν πλέον... Και αυτό σχετίζεται άμεσα με τις πολιτικές αποφάσεις που εσείς και οι συνάδελφοί σας (Ch. Michel και J. Borrell) έχετε λάβει σε αυτόν τον παράλογο πόλεμο.

Γιατί, σε αντίθεση με εσάς, οι Ευρωπαίοι πολίτες βιώνουν ήδη τις συνέπειες των παράλογων μέτρων σας στην καθημερινή τους ζωή... μετά την καταστροφική κρίση C-19!... και δεν έχουν ξεχάσει τα πολλά ψέματα που έχουν στιγματίσει την αμερικανική πολιτική στα αρχεία του Ιράκ, της Συρίας, της Υεμένης και ούτω καθεξής...

Σε αντίθεση με ό,τι νομίζετε, κυρία, οι Ευρωπαίοι πολίτες δεν σας ακολουθούν σε αυτή την πολιτική που οι πιο σοβαροί αναλυτές λένε ότι είναι αυτοκτονική για την ΕΕ: Η τιμή της ενέργειας εκρήγνυται, καθώς και τα τρέχοντα προϊόντα, οι βιομηχανίες υποφέρουν και πολλές ήδη υποβάλλουν αίτηση πτώχευσης, η ανεργία (πραγματική και όχι δυνητική) αυξάνεται, και ως αποτέλεσμα της τύφλωσής σας να ακολουθείτε την πολιτική των ΗΠΑ σαν σκυλάκια, το ευρώ αποδυναμώνεται καθημερινά... όλα αυτά αντικατοπτρίζουν τις καταστροφικές αποφάσεις σου.

Και δυστυχώς, αντί να συνειδητοποιείς τα λάθη σου, φαίνεται να επιμένεις, πιστεύοντας ότι η νοημοσύνη είναι μέρος της τύφλωσης -το σημάδι ανικανότητας που σίγουρα σε χαρακτηρίζει.

Το μέλλον είναι ζοφερό για την ΕΕ, της οποίας η τεχνοκρατία επέλεξε μιαν αναμέτρηση εναντίον μιας Ρωσίας που ωστόσο έχει δείξει ξεκάθαρα τις κόκκινες γραμμές της, που κάθε υγιής άνθρωπος στο σώμα και στο νου μπορεί εύκολα να καταλάβει... Αλλά ευθυγραμμίστηκες με την αυτοκρατορία των ΗΠΑ, με κίνδυνο μιας ευρωπαϊκής συλλογικής αυτοκτονίας... Αυτή η θέση «μέχρις εσχάτων» είναι παράλογη και αντί να σκέφτεστε πως είναι απόδειξη δύναμης, σηματοδοτεί την ανικανότητά σας να αναθεωρήσετε την ανάλυσή σας και να αναγνωρίσετε ότι, χωρίς αμφιβολία, έχετε κάνει λάθος...

Οι ΗΠΑ είναι πολύ μακριά και από το πεδίο της αντιπαράθεσης την χωρίζουν 6000 χιλιόμετρα ωκεανού. Η Ρωσία είναι στρατιωτικά εξασφαλισμένη και μπορεί να υπολογίζει στην Κίνα (και στο Ιράν) ως σύμμαχο (για να μην αναφέρουμε άλλες χώρες, που προς το παρόν παρατηρούν, αλλά δεν θα διστάσουν, όταν έρθει η ώρα, να πάρουν θέση υπέρ της) και ως εκ τούτου η Ευρώπη κρατείται όμηρος από τις ανόητες αποφάσεις που λαμβάνονται από τις υπηρεσίες σας... Ως εκ τούτου, είμαστε τα κύρια θύματα του ΝΑΤΟ με μια ουκρανική κυβέρνηση και τον πρόεδρο μαριονέτα της ως πρόσχημα για μια μεγάλη (αν όχι θανατηφόρα) κρίση που μας περιμένει.

Συγχαρητήρια, κυρία!... Το όνομά σας και οι συνάδελφοί σας θα κοκκινίζουν στην ιστορία, και αν νομίζετε με τα έργα σας ότι είστε εκπρόσωποι μιας ισχυρής ΕΕ, δεν συνειδητοποιείτε πλέον (στη φούσκα των πλούσιων Ευρωκρατών που αποκόπηκαν από την πραγματικότητα) ότι ο λαός απορρίπτει εσάς και ό, τι εκπροσωπείτε!

Με την αμυδρή ελπίδα ότι ορισμένοι γύρω σας θα καταφέρουν να σας κάνουν να επιστρέψετε σε κάποια λογική, μπορώ μόνο να απευθύνω σε εσάς όλη την πικρία και την σχεδόν αηδία τού να ανήκω σε μία από τις ιδρυτικές χώρες αυτού του τώρα απειλητικού ευρωπαϊκού σχεδίου.

Ντάνιελ Βανχόβ

[ηλεκτρονικό ταχυδρομείο που αποστέλλεται στις υπηρεσίες της κ. Von der Leyen, Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής]




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει η Δρ.Αναστασία-Νατάσα Πιπεροπούλου*

Είναι γεγονός ότι πέρα από τις κάθε λογής οικονομικές, πολιτικές, πολιτισμικές και πολιτιστικές επιπτώσεις η πανδημία covid-19 έχει προκαλέσει και σημαντικές ψυχολογικές διαταραχές με τα μακρόχρονα λοκντάουν και τις κάθε λογής «απαγορεύσeις» στα πλαίσια του στρατηγικού πλάνου της Κυβέρνησης για την προστασία της ατομικής και συλλογικής μας υγείας.

Το άρθρο μου αφορά συγκεκριμένα στο συναίσθημα του θυμού και φρονώ ότι όλοι μας λίγο πολύ έχουμε διαπιστώσει ότι και σε εμάς προσωπικά αλλά και σε άλλους φίλους, γνωστούς και άγνωστους, οι εκδηλώσεις θυμού αποτελούν μια πολύ δυσάρεστη πραγματικότητα, που δυστυχώς εντάθηκε εξαιτίας της πανδημίας covid-19.

Ο θυμός είναι ένα συναίσθημα που σε μικρή ή μεγάλη συχνότητα, σε μικρό ή μεγάλο βαθμό έντασης το έχουμε βιώσει, και σίγουρα καθώς προχωρά ο χρόνος θα το βιώσουμε αρκετές φορές όλοι μας, παιδιά, έφηβοι, και ώριμοι σε ηλικία άνδρες και γυναίκες.

Ο θυμός προκαλείται από εξωτερικά ερεθίσματα και αιτίες, όπως όταν εμείς ή η ομάδα μας χάνουμε σε ένα καθοριστικά «κρίσιμο» παιχνίδι, όταν αντιμετωπίζουμε κακή συμπεριφορά από συμμαθητές και συμμαθήτριες στο σχολείο ή από συνεργάτες και συναδέλφους στον χώρο της εργασίας μας.

Θυμό αισθανόμαστε όταν χάσουμε το λεωφορείο ή όταν η πυκνή κυκλοφορία θα μας κοστίσει χρόνο και καθυστέρηση για το προκαθορισμένο μας ραντεβού.

Ο θυμός προκαλείται και από εσωτερικά ερεθίσματα, π.χ. όταν ματαιώνεται μια επιθυμία μας, όταν τα πράγματα δεν φαίνεται να πηγαίνουν όπως τα θέλαμε, ή ακόμη όταν όπως συνέβη στην διάρκεια της πανδημίας του «κορονοϊού», μας στερούν (για το καλό μας) την ελευθερία κίνησης, όταν δεν μπορούμε να πάμε στο σχολείο που αγαπάμε και να βρεθούμε με συμμαθητές, συμμαθήτριες και τους καθηγητές και καθηγήτριές μας, όταν δεν μπορούμε να βγούμε στη γειτονιά για βόλτα ή παιχνίδι όποτε θέλουμε και για όση ώρα θέλουμε.

Το συναίσθημα του θυμού μπορεί να το βιώσουμε και στη συνέχεια να το εκφράσουμε είτε ως μια ήπια, χαμηλής έντασης κατάσταση ερεθισμού είτε ως μια ισχυρή έκρηξη οργής.

Ο θυμός είναι συναίσθημα που ανήκει στον πλούσιο κόσμο των ανθρωπίνων συναισθημάτων και δεν είναι αποκλειστικά και μόνο δικό μας συναίσθημα, αλλά συναίσθημα που μοιραζόμαστε και με άλλα μέλη του Ζωικού Βασιλείου. Όσοι έχουν κάποιο κατοικίδιο ζώο στο διαμέρισμα ή το σπίτι τους γνωρίζουν πολύ καλά ότι και η γάτα και ο σκύλος μπορεί να θυμώσουν για κάποιες αιτίες και να εκφράσουν το θυμό τους με έντονο γαύγισμα ή νιαούρισμα ή με επικίνδυνη επιθετικότητα.

Εδώ χρειάζεται να τονιστεί ότι ο θυμός είναι και ένα χρήσιμο συναίσθημα που απαιτείται για την άμυνά μας απέναντι σε εχθρικές επιθέσεις και καταστάσεις επικινδυνότητας, διασφαλίζοντας έτσι την επιβίωσή μας.

Ο θυμός, όπως συμβαίνει και με άλλες συναισθηματικές καταστάσεις, καθώς τον βιώνουμε διεγείρει κάποιες βιολογικές και φυσικές λειτουργίες του σώματoς και του οργανισμού μας.

Δηλαδή στη χρονική διάρκεια της εμπειρίας του συναισθήματος του θυμού έχουμε αύξηση των καρδιακών παλμών που σχετίζονται με την έκκριση αδρεναλίνης στο αίμα μας, αύξηση της αρτηριακής πίεσης και εμφανή αύξηση των επιπέδων της ενεργητικότητάς μας.

Όταν ένα μικρό σε ηλικία παιδί βιώσει το συναίσθημα του θυμού, συνήθως θα εκφραστεί χωρίς κανένα έλεγχο της συμπεριφοράς του, με άλλα λόγια θα πετάξει και θα σπάσει πράγματα, θα κλωτσήσει και θα δαγκώσει. Το ίδιο συνήθως συμβαίνει κάποιες φορές και σε άτομα με ειδικές ανάγκες.

Καθώς συμβιώνουμε σε πολιτισμένες κοινωνίες αρχικά οι γονείς και μαζί οι δάσκαλοι και οι καθηγητές, μαθαίνουν στα παιδιά την ανάγκη ελέγχου του θυμού, ιδιαίτερα όταν οι εκδηλώσεις του είναι σε ανεξέλεγκτα επίπεδα υποδεικνύοντας πρακτικούς τρόπους ελέγχου του θυμού. Με τους τρόπους αυτούς θα αποφευχθεί ο «στιγματισμός» εφήβων, νέων αλλά και πιο ώριμων σε ηλικία ατόμων για ανικανότητα ελέγχου του συναισθήματος του θυμού και για απαράδεκτη αντικοινωνική συμπεριφορά και ανωριμότητα που συνιστά η έλλειψη ικανότητας αυτοελέγχου.

Η συνετή διαχείριση και έκφραση του συναισθήματος του θυμού παίρνει συνήθως 2 συγκεκριμένες μορφές:
Εκφράζουμε το θυμό μας με κοινωνικά ήπιο τρόπο καθώς υποδεικνύουμε σε συμμαθητές, συμμαθήτριες, συναδέλφους και συνεργάτες, ότι κάποιες συμπεριφορές τους μας πληγώνουν, μας ερεθίζουν και μας εκνευρίζουν.
Ελέγχουμε και καταπιέζουμε εσωτερικεύοντας το συναίσθημα του θυμού (δίνουμε τόπο στην οργή) καθώς συνετά συνειδητοποιούμε ότι έντονη έκφραση μπορεί να δημιουργήσει πολλά περισσότερα προβλήματα από ότι η εσωτερίκευση και καταπίεσή του.

Εδώ χρειάζεται να τονίσω ότι η εσωτερίκευση και καταπίεση του συναισθήματος του θυμού που βιώνουμε δεν συνιστά και την εξαφάνισή του. Υπάρχουν κάποια άτομα που συσσωρεύουν πολλές καταστάσεις θυμού εσωτερικεύοντάς τες αλλά αργά ή γρήγορα και με το κατάλληλο ερέθισμα θα ξεσπάσουν σε άλλα άτομα και σε άλλες καταστάσεις που δεν προκάλεσαν τον θυμό.

Κάποια άτομα από τη «φύση» τους λόγω κληρονομικότητας είναι ευερέθιστα και βιώνουν το συναίσθημα του θυμού ακόμη και από μικρές και ασήμαντες αιτίες και δεν μπορούν να ελέγξουν την εξωτερίκευση του θυμού τους.

Κάποια άλλα άτομα είναι μονίμως φορτισμένα εξαιτίας προσωπικών αποτυχιών, εξαιτίας ματαίωσης κάποιων υπέρμετρα φιλόδοξων επιθυμιών τους, οπότε και είναι περισσότερο επιρρεπή να θυμώσουν εύκολα και να εκφράσουν το θυμό τους χωρίς αναστολές και έλεγχο.

Κλείνοντας θα καλέσω την προσοχή σας στο φαινόμενο που οι Αγγλοσάξωνες έχουν βαπτίσει ως «RoadRage» έναν όρο που χρησιμοποιείται ευρύτατα διεθνώς τις τελευταίες δεκαετίες και μπορούμε σε ελεύθερη μετάφραση να αποδώσουμε στην μητρική μας γλώσσα ως «Οδική Οργή».

Το φαινόμενο της «Οδικής Οργής» πρωτοεμφανίστηκε στην Αμερική όταν κάποιοι οδηγοί αυτοκινήτων αντάλλαξαν πυροβολισμούς με οδηγούς που τους ενόχλησαν ή με την άτσαλη και ανεύθυνη οδηγητική τους συμπεριφορά προκάλεσαν αυτοκινητιστικά ατυχήματα.

Στην Πατρίδα μας που δυστυχώς συνεχίζει να κατέχει θλιβερές πρωτιές ανάμεσα στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε θανάτους, τραυματισμούς και υλικές ζημίες από τροχαία ατυχήματα, όσοι και όσες είμαστε οδηγοί αυτοκινήτων ή δικύκλων έχουμε ζήσει ανέκαθεν θέματα «Οδικής Οργής» με άλλους οδηγούς που εξέφραζαν το αίσθημα του θυμού τους με κινήσεις των χεριών, με λεκτικές προσβλητικές επιθέσεις και με οδηγικές συμπεριφορές που εύκολα μπορούν να καταλήξουν σε μικρά ή μεγάλα ατυχήματα όχι μόνο σε «τρακαρίσματα» και υλικές ζημιές αλλά και σε τραυματισμούς...

Δυστυχώς διαπιστώνω ως οδηγός σε προσωπικό επίπεδο και ακούω από συναδέλφους, από φίλους και φίλες και στα Δελτία Ειδήσεων ότι η συχνότητα φαινομένων «Οδικής Οργής» σε δρόμους των πόλεών μας και στις περιφερειακές και Εθνικές μας οδούς έχει αυξηθεί μετά την καταστροφική πανδημία...

Ελπίζω ότι καθώς απομακρυνόμαστε από την καταστροφική πανδημία τα πνεύματα θα ηρεμήσουν, τα αυξημένα επίπεδα θυμού θα μετριασθούν και η «Οδηγική Οργή» θα υποχωρήσει στα ανέκαθεν γνωστά μας, αλλά όχι στο βαθμό που τώρα βιώνουμε, επίπεδα.

------------------------------------

*Η Δρ. Αναστασία-Νατάσα Πιπεροπούλου είναι Ψυχολόγος, τακτικό μέλος της Βρετανικής Ψυχολογικής Εταιρείας και εργάζεται ως Ψυχολόγος με οργανική θέση σε Σχολική Μονάδα Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης (Σ.Μ.Ε.Α.Ε.).
           


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Αλέξανδρου Raskolnick
Δακρύσαμε με την ηρωική θυσία των αθυρόστομων υπερασπιστών της Λεύκης, οι οποίοι μετά θάνατον αναγορεύτηκαν από τον Ουκρανό, πρώτο στην τάξη γελωτοποιό, σε εθνικούς ήρωες, μεχρι που μάθαμε την αλήθεια: αναστήθηκαν, παραδόθηκαν στους Ρώσους «αδελφούς» τους κι επιβιβάστηκαν σε λεωφορεία για να πάνε στο καλό, να ξανασμίξουν με τις οικογένειές τους!

Συγκλονιστήκαμε με τις «απολογίες» των Ρώσων αυτόμολων, μέχρι που μάθαμε μιαν άλλη αλήθεια: ήταν στελέχη του Ουκρανικού στρατού!

Ταραχτήκαμε με το εχθρικό βομβαρδισμό βρεφοκομείου στη μαρτυρική Μαριούπολη, μέχρι που μας τα είπαν διαφορετικά: κάποιοι ισχυρίζονται ότι προ λίγου καιρού είχαν πεταχτεί έξω από το ίδρυμα τα βρέφη για να εγκατασταθούν εκεί μέσα οι νεοναζί της πόλης που βιάζουν, σκοτώνουν και λεηλατούν, χρησιμοποιώντας εν τω μεταξύ τους άμαχους ως ανθρώπινη ασπίδα, ακριβώς όπως έκαναν κάποτε οι γνήσιοι ναζί, οι πρόγονοί τους...

Θα μπορούσα να γράφω παρόμοια παραδείγματα μέχρι αύριο. Εκατοντάδες τα ελεγμένα περιστατικά ψεύτικης ενημέρωσης από τα δυτικά μέσα. Μέχρι και τα «αριστερά» φερέφωνα της καθεστηκυίας τάξης πραγμάτων υποχρεώθηκαν να αναφερθούν ... ακροθιγώς. (Δεν μπήκαν καν στον κόπο να μεταφράσουν στη ελληνική γλώσσα τη μεγάλη λίστα με τα προπαγανδιστικά αίσχη... Θα θεωρούν, φαίνεται, ότι όλοι οι αναγνώστες τους είναι σαν τον αφελή αρχηγό τους, τον μικρό τιμονιέρη Αλέξη, που παίζει τα εγγλέζικα στα δάχτυλα!)

Αλλά μήπως πηγαίνουν πίσω τα ρωσικά μέσα; Αναμφίβολα έχουν ανάλογες προθέσεις και στόχους, υποθέτει ο καθείς που δεν έχει χάσει τα λογικά του. Όπως, όμως, ομολογούν όσοι ειδήμονες κρατούν ακόμα την ψυχραιμία τους, οι Ρώσοι έχουν χάσει τη μάχη της παραπληροφόρησης που μαίνεται στα συμβατικά και τα κοινωνικά δίκτυα. Αλλά που να ξέρουμε, πώς να κρίνουμε εμείς οι ίδιοι, οι απλοί άνθρωποι, αφού είναι απαγορευμένη η ρωσική προπαγάνδα στους τόπους μας, τους τόπους της Δημοκρατίας και του σεβασμού της Οικουμενικής Διακήρυξης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα; Είναι, χωρίς άλλο, αναντίρρητη η προσήλωση των ηγετών μας στα σπουδαία αυτά ιδανικά -με εξαίρεση, ίσως, το Άρθρο 19 της Χάρτας που αναφέρει επί λέξει: «Καθένας έχει το δικαίωμα της ελευθερίας της γνώμης και της έκφρασης, που σημαίνει το δικαίωμα να μην υφίσταται δυσμενείς συνέπειες για τις γνώμες του, και το δικαίωμα να αναζητεί, να παίρνει και να διαδίδει πληροφορίες και ιδέες, με οποιοδήποτε μέσο έκφρασης, και από όλο τον κόσμο». Ας είναι...

Μα βρισκόμαστε σε καιρό πολέμου, θα πεταχτούν να πουν κάποιοι: έκτακτα μέτρα δικαιολογούνται, αν δεν επιβάλλονται! Όμως, όχι! Δεν είναι όπως μας λένε οι παπαγάλοι της Τηλεδημοκρατίας μας κι οι χειροκροτητές τους! Τυπικά, δεν βρισκόμαστε σε καμία εμπόλεμη κατάσταση. Όχι ακόμα, τουλάχιστον, και μακάρι να σβήσει γρήγορα η φωτιά που μας ανάψανε... Μακάριοι θα είμαστε αν μείνουμε εδώ που είμαστε, μπάρε μου, και να μην πάμε παρακάτω -αφού δεν μπορούμε να γυρίσουμε στο χθες ή, ευτυχέστερα, πίσω απ' το προχθές.


Δημοκρατία να φαν' κι οι κότες είναι αυτή που ζούμε, να πούμε αντί κατακλείδας! Ή μάλλον, όχι! Έτσι μπορούνε να μιλάνε οι προνομιούχοι παπαγάλοι που μέσα από το γυαλί εισβάλλουν ολημερίς κι ολονυχτίς στα καθιστικά μας και τα σαλόνια μας για να μας πιλατεύουνε και να υποτιμούν κατάμουτρα τη νοημοσύνη μας. Αυτοί μπορούν να μιλάνε εκ του ασφαλούς και με το αζημίωτο! Γιατί για εμάς, τα υπόλοιπα πουλερικά, τις πολλές κότες (και κάποιους κόκορες), η Δημοκρατία όλο και λιγοστεύει -όπως και το ουκρανικό καλαμπόκι, άλλωστε...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Γιώργου Νικολαΐδη

Αλήθεια, προς τι κ. Πούτιν η εισβολή σου; Την έκανες γιατί είδες νεοναζί να σκοτώνουν Ρωσόφωνους; Είχες νταλγκά γιατί αισθάνθηκες απειλούμενος από την πιθανή ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ; Την (απο)τόλμησες για να δείξεις σε όλη την Γη πως είσαι μπρατσαράς; Όπως και να ΄χει Βλαδίμηρε το πράμα, θα είσαι σε λίγο ο πραγματικός looser. Αναμφισβήτητα και «απαραιτήτως» για τους Αμερικάνους ο τελικός μεγάλος χαμένος της υπόθεσης. Και σ΄ αυτό το «απαραιτήτως» κρύβεται η αλήθεια για τα καμώματά σου. Γιατί πάντα έλειπε η πολιτική στις ανατολικές χώρες. Όπως πάντα και στην άκρα Δεξιά και Αριστερά. Γιατί πάντα ήθελε και σας την είχε «στημένη» η Αμερική περιμένοντας να πέσετε στην παγίδα της. Σου έστησε μια ακόμη εδώ και χρόνια με την Ουκρανία. Σε έφερε στο «αμήν» και σ΄ έκανε να νομίσεις πως η εισβολή σου ήταν μονόδρομος. Εμ, αυτό ήθελαν και οι Αμερικάνοι Βλαδίμηρε! Να σε μισήσει όλη η Υφήλιος! Να ακούει ο κόσμος όλος «Ρωσία» από ΄δω και μπρος και να αλλάζει δρόμο! Δεν θα πούμε πως η μακρόχρονη εξουσία μωραίνει. Θα πούμε όμως πως οδηγεί σε λανθασμένες εκτιμήσεις όταν «στα γεράματα» κάποιος θελήσει με το «έτσι γουστάρω» να κάνει κάτι για να μην τον ξεχάσει η Ιστορία. Πράγματι, θα σε γράψει η Ιστορία. Αλλά και οι κάμερες καταγράφουν καθημερινώς. Και νόμισες πως αυτή σου την εισβολή θα την περνούσαν όλοι στο «ντουκου», όπως έγινε το ΄68 με την Τσεχοσλοβακία. Βεβαίως τότε υπήρχε το «Σύμφωνο της Βαρσοβίας» και θέλοντας και μη έκαναν όλοι «τουμπεκί». Σήμερα αλήθεια τι σου απόμεινε άραγε από εκείνο το «Σύμφωνο», για να εισβάλλεις έτσι εύκολα όπως τότε; Ζήλεψες τον… Μπρέζνιεφ ή νόμισες πως αμέσως θα έδειχναν όλοι την Αμερική ως τον «ιθύνοντα νουν» της εισβολής σου; Μα εδώ ακριβώς κρύβεται η πολιτική τους! Όπως κάποτε των Άγγλων. Που με ξένο αίμα θα γίνεται το δικό τους! Σου έβαλαν λοιπόν τον απαραίτητο λαγό τον Ζελένσκι να θέλει αν όχι να απαιτεί συνεχώς. Θα ψιλονομισε και τούτος όπως έκανε και το 61 ο Κάστρο πως για χάρη του θα αρπαχτείς με τον Μπαϊντενόπουλο. Βλαντο (χαϊδευτικό του Βλαδίμηρε), ενέργεια, πετρέλαια, θύματα, πρόσφυγες και…λοιπά, είναι για την Αμερική ψιλοπράματα. Γιατί φρόντισε με αυτό που έκανες να σου γίνει πληγή που δεν θα κλείνει. Θέλεις δεν θέλεις σου έχωσε μπροστά στα μούτρα σου ένα «Βιετναμ». Και να «νικήσεις» την Ουκρανία, ετοιμάσου για προβοκάτσιες, διαμαρτυρίες, σαμποτάζ, αψιμαχίες, δολοφονίες, κλεφτοπόλεμο και κάθε τι φθοροποιό που μπορεί να βάλει ο νους σου. Γιατί τώρα δεν είναι Νάσσερ να του στέλνετε 800 τανκς με μια μπαταριά όπως κάποτε με την ελπίδα πως θα γινόταν …κομμουνιστής, ούτε Αφγανιστάν που βομβαρδίζατε …βουνά, ούτε Συρία που την κοπάνησαν χωρίς να πιάσουν όπλο σχεδόν όλοι και το παίζουν τώρα πρόσφυγες .

Κύριε Εισβολάρχα, θα εισαι σε διαρκές κώμα πια. Και το ζόρι σου θα είναι οι ίδιοι οι Ρώσοι από ΄δω και πέρα. Που οσονούπω θα νοιώσουν τις συνέπειες. Περιττό να σου ευχηθούμε και όνειρα γλυκά. Ο λόγος; Μα…ουτως η άλλως θα βλέπεις μόνον εφιάλτες…! Και κάτι ακόμα! Ας μην μας κατηγορήσει η κυρία Ζαχαροβα πως είμαστε αγενείς οι Έλληνες, επειδή σου γράφω στον… «Ενικό» ! Από αγάπη το κάνω μπρε γιαβρουμ που θα λεγε και ο Εφέντης γείτονας. Γιατί ΕΙΣΑΙ το ΘΥΜΑ!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο mitsos175

Δεν υπάρχουν χάπια που να προστατεύουν από τη ραδιενέργεια συνολικά. Γιατί; «Ραδιενέργεια είναι το φαινόμενο της εκπομπής σωματιδίων ή ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας από τους πυρήνες ορισμένων χημικών στοιχείων, που γι' αυτό το λόγο ονομάζονται ραδιενεργά».

Δεν υπάρχει εμβόλιο, δεν πρόκειται να γίνει ποτέ, δεν υπάρχει φάρμακο. Τα πάντα εξαρτώνται από δόση που θα λάβει ο οργανισμός. Συγκεκριμένα χάπια προστατεύουν μόνο το θυρεοειδή από πολύ συγκεκριμένη ακτινοβολία. Αν λάβετε μεγάλη δόση, βρείτε ένα πλάτανο και χαιρετήστε τον.

«Πυρηνικός Πόλεμος. Οι βιολογικές συνέπειες του στον άνθρωπο» είναι ένα βιβλίο που υπάρχει η τεκμηριωμένη επιστημονική άποψη των Σοβιετικών Ιατρών. «Το καθήκον μας είναι να παλεύουμε για την πρόληψη του πυρηνικού πολέμου, για την υγεία και την ευτυχία του ανθρώπου» είναι ο τίτλος του α’ κεφαλαίου όπου μέσα αναφέρεται πως στα 5.000 χρόνια Ιστορίας 15.513 πόλεμοι (ως το 1984) στοίχισαν 4 δισεκατομμύρια ζωές.

Εδώ να κάνουμε μια παρένθεση. Να πω πρώτα να μην βλέπουμε τηλεοπτικούς βόθρους γιατί λένε χυδαία ψέματα. Αντ1: Όταν πέφτει βόμβα σε ένα κτήριο, δε μένει τζάμι. Δείτε Συρία. Λέτε παραμύθια και δείχνετε εντελώς (και αφελώς) κατασκευασμένες εικόνες και video. Star: Αν θέλετε να δείτε αληθινούς αρουραίους, δείτε τη φάτσα σας στον καθρέφτη. Μέγα: Ευαγγελάτο, έχουμε δει καλύτερα γραφικά σε άλλα παιχνίδια. Πες καμιά αλήθεια, έτσι για αλλαγή. Μετά γιατί βλέπουν OPEN. Γιατί έχει το «Κωνσταντίνου και Ελένης» σε δημοσιογράφους. Την άλλη άποψη, το διαφορετικό παραμύθι, τη σύγκρουση απόψεων. Κλείνει η παρένθεση.

Προφανώς και δε συμφέρει κανένα, ακόμα και τους ναζί να τιναχτεί πυρηνικό εργοστάσιο δίπλα τους. Αλλιώς θα το είχαν κάνει. Επιστήμονας εμφανίστηκε καθησυχαστικός λέγοντας πως δεν είναι εύκολο να γίνει ένα νέο Τσερνομπίλ ακόμα κι αν κοπεί εντελώς το ρεύμα στον αντιδραστήρα. Πράγμα απόλυτα λογικό. Οι Ουκρανοί ναζί επομένως λένε ψέματα. Χρησιμοποιούν και αυτό το φόβο για να κάνουν προπαγάνδα. Εδώ να πούμε επίσης κάτι για τους ειρηνιστές από τα Lidl. Ειρηνιστής σημαίνει δε θέλω πόλεμο, δε σημαίνει θέλω να γίνει ο Γ’ Παγκόσμιος, επειδή μπούκαραν οι Ρώσοι στην Ουκρανία. Μην παίζετε το πουλάκι σας, γιατί θα μας πάρετε όλους στο λαιμό σας.

Ανησυχώ περισσότερο για τα πυρηνικά που είναι πολύ κοντύτερα από την Ουκρανία. Είναι γεγονός πως σε Ελλάδα – Τουρκία έχουν σταθμεύσει και πιθανότατα έχουμε ακόμα Αμερικανικά πυρηνικά. Αυτό δεν είναι καλό. Μπορεί να γίνουμε στόχος, οπότε κατανοούμε πως υπάρχει ένας ακόμα λόγος να μην πάμε γυρεύοντας. Ακόμα χειρότερα είναι τα πλοία και υποβρύχια που σουλατσάρουν στο Αιγαίο, κι έχουν πυρηνικούς αντιδραστήρες για να κινούνται. Αν ένα από αυτά χτυπηθεί με συμβατικά όπλα, τι ακριβώς θα γίνει στο Αιγαίο; Ούτε στα ψάρια του δε θα ανήκει. Μήπως να τους λέγαμε «μακριά από μας»; «Πάτε Αλάσκα που συνορεύετε κιόλας»; Πηδήξαμε τον Ειρηνικό με τη Φουκουσίμα και τις πυρηνικές δοκιμές, σειρά της Μεσογείου τώρα. Μπάνιο σε ραδιενεργά νερά. Ό,τι πρέπει να βουτήξει ο Κούλης. Η ραδιενέργεια βέβαια σκοτώνει τους πάντες. Δε θα ρωτήσει φρονήματα.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Μόνο ως πράξη ακραίου τυχοδιωκτισμού και υποτέλειας, με δυνάμει βαρύτατες αρνητικές συνέπειες και στην εθνική ασφάλεια και στην εθνική οικονομία της Ελλάδας (και της Κύπρου), μπορεί να θεωρηθεί η απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης, χωρίς μάλιστα να έχει προηγουμένως εξασφαλίσει τη συναίνεση της Βουλής ή του Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών, ως όφειλε για ένα τόσο σοβαρό θέμα, να εμπλέξει την Ελλάδα και τις ένοπλες δυνάμεις της στις πολεμικές επιχειρήσεις που διεξάγονται στην Ουκρανία, αποστέλλοντας εξοπλισμό στον ουκρανικό στρατό που μάχεται τους Ρώσους (αλλά και διάφορες άλλες αποφάσεις που λαμβάνει για να εξυπηρετήσει τους Αμερικανούς και το ΝΑΤΟ).

Τη στιγμή που δύο φιλικά έθνη, οι Ρώσοι και οι Ουκρανοί, έχουν εμπλακεί σε μια αδελφοκτόνα σύγκρουση η Ελλάδα, αντί να παίξει οποιονδήποτε φιλειρηνικό και μεσολαβητικό ρόλο, πάει και ενισχύει στρατιωτικά το ένα από τα δύο. Τι αισθήματα για την Ελλάδα νομίζετε εσείς ότι θα κυριαρχήσουν στη ρωσική ελίτ; Ή μήπως πιστεύετε ότι θα τα ξεχάσει σύντομα όλα αυτά;

Πολλά ακούγονται για τη Ρωσία από τα αμερικανοκρατούμενα ελληνικά ΜΜΕ τα τελευταία χρόνια. Ακόμα όμως και αν τα δεχθούμε όλα αυτά, έχουμε άραγε ξεχάσει ότι η Μόσχα ήταν το μόνο διπλωματικό στήριγμα του κυπριακού ελληνισμού από συστάσεως της Κυπριακής Δημοκρατίας, η δύναμη που δέχθηκε να παράσχει στο απειλούμενο κυπριακό κράτος αμυντικό εξοπλισμό που αρνήθηκαν οι Αμερικανοί (ισχύει ακόμα κατά το μεγαλύτερο μέρος του το εμπάργκο όπλων που επέβαλαν οι ΗΠΑ στο θύμα τους, την Κύπρο); Έχουμε κανένα λόγο να τη μαχαιρώσουμε πισώπλατα τη στιγμή που πολεμάει (έστω με λάθος και καταδικαστέο τρόπο) για την ύπαρξή της, ακόμα και αν καταδικάζουμε απολύτως τις ενέργειές της στην Ουκρανία; Αφήστε τον κίνδυνο εξαΰλωσης του ελληνικού λαού, σε περίπτωση τακτικής πυρηνικής σύγκρουσης, από τις αμερικανικές βάσεις που εγκαταστήσαμε σε όλη τη Βόρειο Ελλάδα. Ούτε κι εμείς όταν τα γράφαμε, δεν περιμέναμε να τα βρούμε τόσο γρήγορα μπροστά μας. (Τι θα συμβεί στην Αθήνα αν πληγεί η Αλεξανδρούπολη).

Η απόφαση αποστολής όπλων στην Ουκρανία, που σημειωτέον θα βλάψει, αντί να βοηθήσει τον ουκρανικό λαό, όπως θα εξηγήσουμε στη συνέχεια, και θα επιβαρύνει τη θέση των μεγάλων ελληνικών πληθυσμών που ζουν ένθεν και εκείθεν της γραμμής αντιπαράθεσης στο Ντονμπάς, έρχεται σε ευθεία αντίθεση με το πιο ζωτικό συμφέρον της χώρας μας να διατηρήσει τις καλύτερες δυνατές σχέσεις με τη Ρωσία και να αποφύγει αχρείαστες εντάσεις με τη Μόσχα, πολύ περισσότερο βαθειά τραύματα με εμβέλεια δεκαετιών, όπως αυτό που έχει ήδη προκαλέσει, κατά τα φαινόμενα, στις ελληνορωσικές σχέσεις. Η Ρωσία θα καταλάβαινε ενδεχομένως την ευθυγράμμιση της Αθήνας με τη Δύση, όχι όμως και τον πρωταγωνιστικό ρόλο που διεκδικεί η Ελλάδα στον πόλεμο εναντίον της.

Η καταστροφή των ελληνορωσικών σχέσεων, προϋπόθεση για την τελική καταστροφή του ίδιου του ελληνικού (και κυπριακού) κράτους ήταν η επιδίωξη όσων είπαν στην ελληνική κυβέρνηση να στείλει τα όπλα, γιατί φυσικά αυτά τα όπλα και δύσκολα θα φτάσουν στους Ουκρανούς και δεν θα έχουν καμμία επίδραση στις εχθροπραξίες. Αυτό που θα κάνουν θα είναι να καταστρέψουν τις ελληνορωσικές σχέσεις, ζωτικής σημασίας για την ίδια την Ελλάδα (και την Κύπρο), τόσο για στρατηγικούς, όσο και για οικονομικούς λόγους. Να εξαφανίσουν δηλαδή και τα τελευταία υπολείμματα περιθωρίων ανεξαρτησίας του ελληνικού κράτους, εντελώς απαραίτητα για την ευημερία και την ίδια την επιβίωση του ελληνικού λαού.

Η ζωτική για την Ελλάδα ανάγκη διατήρησης των καλύτερων δυνατών σχέσεων με τη Ρωσία ήταν προφανής στο παρελθόν, έστω και σε διαφορετικό βαθμό, για όλες τις ελληνικές κυβερνήσεις, ανεξαρτήτως πολιτικο-ιδεολογικού προσανατολισμού, όπως στις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου, του Κωνσταντίνου και του Κώστα Καραμανλή και όλες τις κυπριακές κυβερνήσεις από συστάσεως της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το καταλάβαινε ακόμα και ο πατέρας του σημερινού Πρωθυπουργού, ακόμα και η χούντα του Παπαδόπουλου, που τοποθέτησαν οι ίδιοι οι Αμερικανοί στην Αθήνα!

Ήταν και είναι προφανές γιατί ο ελληνισμός αντιμετώπισε και αντιμετωπίζει μεγάλες απειλές και επιβουλές, όχι από τη Ρωσία, αλλά από τη «σύμμαχό» του εντός του ΝΑΤΟ Τουρκία, αλλά και τους δυτικούς «συμμάχους» και «εταίρους» του, που όχι απλώς ανέχθηκαν, αλλά παρότρυναν την Τουρκία στην εκδήλωση της επιθετικότητάς της, με αποκορύφωμα την οργανωμένη από τον Χένρι Κίσσιντζερ και το ΝΑΤΟ εισβολή, κατάληψη και εθνοκάθαρση της μισής Κύπρου από τον τουρκικό στρατό, το 1974 και την προηγηθείσα επιβολή από τους Αμερικανούς στρατιωτικής δικτατορίας στην Ελλάδα, το 1967, ακριβώς για να φτάσουμε στο 1974. Σημερινοί Υπουργοί έλεγαν, όταν η προηγούμενη κυβέρνηση πραγματοποιούσε απελάσεις Ρώσων διπλωματών, ότι χρειαζόμαστε τη Ρωσία ως αντιστάθμισμα των δυτικών πιέσεων και εξαρτήσεων. Ερχόμενοι όμως στην εξουσία ξέχασαν τι έλεγαν και εφαρμόζουν με μανία τις εντολές του Ανθυπάτου, εις βάρος των πιο ζωτικών εθνικών συμφερόντων της χώρας τους. ‘Όχι μόνο στο ουκρανικό, αλλά σε όλα τα μεγάλα θέματα εξωτερικής και οικονομικής πολιτικής, όπου η αμερικανική CVC, με τη βοήθεια της τωρινής κυβέρνησης, κοντεύει να λεηλατήσει όλη τη χώρα και ετοιμάζεται τώρα να αρπάξει και το χρυσωρυχείο της Αττικής Οδού.

Οι δυτικοί «σύμμαχοι» και «εταίροι» ήταν επίσης πίσω από την οικονομική καταστροφή και λεηλασία της Ελλάδας (και των κυπριακών τραπεζών) με τα Μνημόνια και τις Δανειακές, στα οποία συνέπραξαν πλήρως και πολλαπλώς οι ΗΠΑ, και δια της τεράστιας επιρροής τους στην κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου και δια της έγκρισης από το ΔΝΤ των προγραμμάτων οικονομικής καταστροφής Ελλάδας – Κύπρου. Η Ελλάδα δεν χρειάζεται μόνο για λόγους άμυνας τις καλύτερες δυνατές σχέσεις με τη Ρωσία, αλλά και για οικονομικούς λόγους. Η Ρωσία είναι βασικός τόπος προέλευσης τουριστών (δεν θα έρθει κανένας με την πολιτική που ασκεί η ελληνική κυβέρνηση, αλλά και με τη διακοπή των αεροπορικών συγκοινωνιών Ελλάδας και Ρωσίας, θα πάνε όλοι στην Τουρκία), αλλά και από τους ελάχιστους μεγάλους άμεσους επενδυτές στην ελληνική οικονομία. (Στο αμόκ εκτέλεσης των υπερατλαντικών εντολών που την συνεπήρε, η ελληνική κυβέρνηση ανακάλεσε ακόμα και τις άδειες διαμονής Ρώσων επενδυτών!!!) (*)

Είπαμε παραπάνω ότι τα όπλα που στέλνουμε δεν θα ωφελήσουν τους Ουκρανούς, θα ωφελήσουν το ματοκύλισμα της Ουκρανίας. Είναι φανερό ότι οι Ουκρανοί δεν μπορούν να νικήσουν τον ρωσικό στρατό. Το μόνο που θα κάνει η ένοπλη αντίστασή τους, που ενθαρρύνουν παντοιοτρόπως οι Δυτικοί, θα είναι να φέρει κοντύτερα μια εκατόμβη αμάχων, όταν οι Ρώσοι θα αρχίσουν να χτυπάνε κατοικημένες περιοχές όπου είναι τοποθετημένα τα ουκρανικά αμυντικά συστήματα. Αυτό επιδιώκουν οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, να μετατρέψουν δηλαδή την Ουκρανία σε νέο Αφγανιστάν, που θα ματώνει διαρκώς τη Ρωσία. (Λέγεται ότι οι Ουκρανοί είχαν δεχθεί στάτους ουδετερότητας στις διαπραγματεύσεις με τους Γάλλους και τους Γερμανούς, όταν παρενέβησαν οι Αμερικανοί και τους εμπόδισαν. Δεν επιβεβαιώθηκε αλλά το θεωρούμε πολύ πιθανό.)

Όλοι οι άνθρωποι με κάποια συνείδηση πονάνε με την τραγωδία που πλήττει την Ουκρανία. Αν θέλουν όμως να σταματήσουν αυτή την τραγωδία, αλλά και να προστατεύσουν όλη την Ευρώπη και την ανθρωπότητα, από τις φοβερές καταστροφές που έρχονται, υπάρχει τρόπος και τον έχουν περιγράψει, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, άμεσα ή έμμεσα, όχι τίποτα κομμουνιστές ή περιθωριακοί, αλλά όλες οι τελευταίες εναπομένουσες ανεξάρτητες προσωπικότητες – παρά τον επελαύνοντα ολοκληρωτισμό – και της αμερικανικής αριστεράς και της αμερικανικής δεξιάς, μεταξύ άλλων η Tulsi Gabbard, ο Χένρι Κίσσιντζερ, ο νυν αρχηγός της CIA William Burns, ο Νόαμ Τσόμσκι, ο Μερσχάιμερ, ο Τζωρτζ Κέναν, ο Πατ Μπιουκάναν, η Νταιάνα Τζόνστοουν και πολλοί άλλοι

Και δεν είναι άλλος από την αναγνώριση του θεμιτού συμφέροντος ασφαλείας της Ρωσίας να μη φτάσει το ΝΑΤΟ στα περίχωρα της Μόσχας, να αποκτήσει η Ουκρανία ένα ουδέτερο στάτους και να τηρηθούν έστω και πολύ μερικά οι υποσχέσεις που δόθηκαν στην ΕΣΣΔ σε αντάλλαγμα της συγκατάθεσής της στη γερμανική ενοποίηση.

Θα περίμενε κανείς από την ευρωπαϊκή «Αριστερά» και από αυτούς που κάθονται στις καρέκλες που κάθισαν ο στρατηγός Ντε Γκωλ, ο Καγκελάριος Βίλυ Μπραντ, αλλά και ο Πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου να έχουν το θάρρος να πουν αυτή την εντελώς στοιχειώδη αλήθεια και να αναλάβουν πρωτοβουλίες σε αυτή την κατεύθυνση, αντί να συμπράττουν, με το να μη τη λένε, σε έναν ολοκληρωτικό πόλεμο Ανατολής-Δύσης, που τελειώνει την Ευρώπη, εγκαθιστά στην ήπειρό μας ένα ολοκληρωτικό καθεστώς νεομακαρθισμού, απειλεί να προκαλέσει παγκόσμιο Κραχ, εμπεριέχει τον κίνδυνο παγκόσμιας πυρηνικής καταστροφής και τη βεβαιότητα, παρατεινόμενος, της οικολογικής καταστροφής της ανθρωπότητας.

Δεν έχουμε ασφαλώς την απαίτηση από το σημερινό, σπιθαμιαίο πολιτικό προσωπικό της Ελλάδας να κάνει μια μεγάλη διεθνή πολιτική όπως αυτή που έκαναν στο παρελθόν ο Ανδρέας Παπανδρέου ή ο Μακάριος, αποδίδοντας στην Ελλάδα και την Κύπρο αντίστοιχα την ακτινοβολία που κάποτε είχαν. Αλλά τουλάχιστο βρε αδερφέ, ας μην γίνονται βασιλικότεροι του Βασιλέως, πρωταγωνιστώντας στην καταστροφή του ελληνισμού, για να εξυπηρετήσουν τις δυνάμεις που φαίνεται να τους ελέγχουν. Ούτε ένα τόσο τοσοδούλι όχι δεν μπορούν να πουν.

ΥΓ. Ορισμένοι κύκλοι της «αριστεράς» προωθούν τη θεωρία των «αντιμαχόμενων ιμπεριαλισμών». Ωραία όλα αυτά τα σχήματα, αλλά δεν πήγαν οι Ρώσοι και οι Κινέζοι στον Κόλπο του Μεξικού και στον Καναδά. Οι Αμερικανοί βρέθηκαν στα περίχωρα της Ρωσίας και στα στενά της Ταϊβάν και αυτοί απέδωσαν στον εαυτό τους ρόλο παγκόσμιας αστυνομίας (έχοντας ισοπεδώσει μισή ντουζίνα χώρες την τελευταία εικοσαετία). Μην τρελαθούμε εντελώς αδέλφια.

(*) Να προσθέσουμε σε αυτά ότι αρκετά αμυντικά συστήματα τόσο των ελληνικών, όσο και των κυπριακών ενόπλων δυνάμεων χρειάζονται ανταλλακτικά και υποστήριξη από τη Ρωσία. Αυτό το δικαίωμα το διατηρεί η Τουρκία, το απαγορεύουν όμως στον εαυτό τους Ελλάδα και Κύπρος με τις αποφάσεις που συμπράττουν να βγουν από την ΕΕ, χωρίς καν να ζητούν κάποιες εξαιρέσεις για λόγους δικής τους εθνικής ασφάλειας.

Πηγή: kosmodromio.gr

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου