Articles by "Πολεμικές ειδήσεις"

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πολεμικές ειδήσεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Ακτιβιστής στις 0

από τον Αλεξάντερ Ντούγκιν

Το γεγονός ότι το Ιράν δεν παραδίδεται, ούτε συμφωνεί σε εκεχειρία ή κατάπαυση του πυρός, ήδη μεταβάλλει την ισορροπία δυνάμεων. Μετά το αρχικό χτύπημα, το Ιράν αναδιοργανώθηκε και διόρισε έναν νέο Ραχμπάρ (Ανώτατο Ηγέτη): τον Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, γιο του Αγιατολάχ Χαμενεΐ. Παρά τα οδυνηρά πλήγματα που δέχτηκε στην ενεργειακή του υποδομή, το Ιράν δεν αντιστέκεται απλώς, αλλά αντεπιτίθεται ενεργά. Έχουν πραγματοποιηθεί επιθέσεις με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη εναντίον όλων των αμερικανικών βάσεων που περιβάλλουν το Ιράν. Σύμφωνα με ουδέτερες εκτιμήσεις, περισσότεροι από 1.000 Αμερικανοί στρατιωτικοί έχουν σκοτωθεί (το Ιράν ισχυρίζεται πολύ υψηλότερους αριθμούς, ενώ ο Τραμπ μιλάει μόνο για λίγες απώλειες, κάτι που φαίνεται γελοίο δεδομένης της κλίμακας των ιρανικών επιθέσεων).

Το Ιράν έχει υιοθετήσει μια εξαιρετικά αποτελεσματική τακτική: χτυπώντας όχι μόνο στρατιωτικούς στόχους στο Ισραήλ, το οποίο σταδιακά μετατρέπεται σε ένα είδος Γάζας, αλλά πάνω απ' όλα τους ενεργειακούς κόμβους και κέντρα των κρατών του Κόλπου, από τα οποία εξαρτάται η παγκόσμια οικονομία. Σε συνδυασμό με τον αποκλεισμό του Στενού του Ορμούζ, αυτό έχει ήδη προκαλέσει τεράστιες απώλειες στην παγκόσμια αγορά. Επιπλέον, η κατάσταση θα επιδεινώνεται με κάθε μέρα ιρανικής αντίστασης.

Είναι σημαντικό ότι τα κράτη του Κόλπου -των οποίων τα σχέδια να μετατραπούν σε ουδέτερα και ασφαλή κέντρα της παγκόσμιας οικονομίας έχουν πλέον καταρρεύσει- κατηγορούν όχι τόσο το Ιράν όσο το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ποτέ δεν συμπαθούσαν το Ισραήλ, αλλά στα μάτια τους, ο Τραμπ έχει γίνει ένας κατάφωρος προδότης. Αν οι αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις δεν τις προστατεύουν αλλά αντίθετα δημιουργούν κίνδυνο, ποιο σκοπό εξυπηρετούν; Οι Άραβες ηγέτες θέτουν στον εαυτό τους αυτό το ερώτημα αρκετά λογικά.

Εν τω μεταξύ, το «πλαγκτόν» του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού και οι στρατοί από κορίτσια που κάνουν παρέα εγκαταλείπουν βιαστικά το Ντουμπάι. Στην ταράτσα ενός εγκαταλελειμμένου ξενοδοχείου, μόνο ο κάπως διαταραγμένος influencer Άντριου Τέιτ χορεύει μόνος του, συνεχίζοντας πεισματικά να ισχυρίζεται ότι όλα είναι απλώς μια προσομοίωση υπολογιστή και ότι ζούμε σε έναν πίνακα που απλώς έχει ενημερωθεί με ένα νέο σετ.

Το επόμενο βήμα θα είναι η απόσυρση των αραβικών ομολόγων από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Μάλιστα, η BlackRock έχει αναστείλει τις αναλήψεις από τα κεφάλαιά της, μειώνοντας το όριο κατά περισσότερο από το μισό. Αυτό μοιάζει με την αρχή μιας κατάρρευσης. Οι τιμές του πετρελαίου εκτοξεύονται στα ύψη, ενώ οι χρηματιστηριακοί δείκτες καταρρέουν. Μια πλήρης κατάρρευση της παγκόσμιας οικονομίας στο εγγύς μέλλον δεν αποκλείεται.

Αυτό στο οποίο υπολόγιζε ο Τραμπ έχει σαφώς αποτύχει. Η βούληση και η αποφασιστικότητα του Ιράν να το πετύχει αυτό, σε συνδυασμό με την αλληλεγγύη μιας κοινωνίας που συσπειρώνεται γύρω από την πολιτική και θρησκευτική της ηγεσία, έχουν διαλύσει κάθε ελπίδα για μια εύκολη και ανέξοδη νίκη για τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ. Δεν είναι ήδη ούτε εύκολο ούτε ανέξοδο, και κάθε μέρα που περνάει κάνει τα πράγματα πιο δύσκολα και πιο δαπανηρά. Ο Τραμπ σαφώς δεν είναι προετοιμασμένος για παρατεταμένες διαδικασίες.

Επιπλέον, η δημοτικότητά του μειώνεται ραγδαία. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο πόλεμος κατά του Ιράν υποστηρίζεται μόνο από μια μικρή μειονότητα (κυρίως Χριστιανούς Σιωνιστές και υποστηρικτές της διαλυτικής σκέψης - πολυάριθμοι στις ΗΠΑ, αλλά αντιπροσωπεύουν μόνο ένα μικρό ποσοστό του συνολικού πληθυσμού). Το βασικό εκλογικό σώμα του MAGA είχε ήδη απομακρυνθεί από τον Τραμπ (κυρίως λόγω των σκανδάλων Έπσταϊν) και τώρα αποτελεί την πιο ριζοσπαστική πτέρυγα του αντι-Τραμπισμού. Η ανάρτηση «Ο Τραμπ μας πρόδωσε όλους» είναι η πιο συνηθισμένη ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μεταξύ των πρώην υποστηρικτών του MAGA.

Αν και ο Τραμπ συνεχίζει να εξαπολύει απειλές και προσβολές, φαίνεται ολοένα και περισσότερο να υποκύπτει στον πανικό. Η Επιχείρηση EP – Epic Fury (όνομα που επινοήθηκε από τον ιδεολογικά υποκινούμενο, αλκοολούχο σκίνχεντ Πιτ Χέγσεθ) – έχει μετονομαστεί στα αμερικανικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης σε «Επιχείρηση Epstein Files» ή «Epic Fail»· τα αρχικά παραμένουν: EP.

Ο Ντόναλντ Τραμπ ετοιμάζεται να δηλώσει ότι « οι Ηνωμένες Πολιτείες νίκησαν ξανά » και ότι «τερμάτισε έναν ακόμη πόλεμο ». Στη συνέχεια, θα προσπαθήσει να σταματήσει τις εχθροπραξίες και να στραφεί στην κατοχή της Κούβας. Για τον σκοπό αυτό, έχουν σταλεί στο Ισραήλ δύο εξαιρετικά ύποπτες προσωπικότητες: ο Τζάρεντ Κούσνερ και ο Στιβ Γουίτκοφ. Ωστόσο, φαίνεται ότι σήμερα, σχεδόν κανείς στον κόσμο δεν τους πιστεύει. Ακριβώς κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων που διεξήγαγαν με το Ιράν, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ πραγματοποίησαν μια ύπουλη επίθεση που σκότωσε δεκάδες μαθήτριες στο Μινάμπ (ήταν παιδιά διοικητών του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης), καθώς και εκπροσώπους των υψηλότερων επιπέδων της ιρανικής πολιτικής και θρησκευτικής ηγεσίας.

Ένα ανερχόμενο αστέρι του παγκόσμιου διαδικτύου, ο Κινέζος διανοούμενος Jiang Xueqin —ο οποίος προέβλεψε με ακρίβεια μελλοντικά γεγονότα, συμπεριλαμβανομένης της αμερικανο-ισραηλινής επίθεσης και της εξέλιξής της, και ο οποίος είναι ο μόνος σινολόγος βαθιά ειδωμένος στις μονοθεϊστικές εσχατολογίες (θρησκευτικός Σιωνισμός, οι εβραϊκές μεσσιανικές αιρέσεις των Sabbatai Zevi και Jacob Frank, χριστιανικός νομισματισμός και το θέμα του Μαχντί)— δήλωσε σήμερα ότι ο Kushner αντιπροσωπεύει μια από τις πιο δυσοίωνες προσωπικότητες της δυτικής ελίτ και συνδέεται με το δίκτυο του Jeffrey Epstein (μέσω του δικηγόρου του Epstein, του Ισραηλινού πράκτορα Alan Dershowitz). Επιπλέον, ο Jiang Xueqin περιέγραψε τον ίδιο τον Kushner ως «τον νέο Epstein». Μέχρι στιγμής, όλες οι προβλέψεις του έχουν επαληθευτεί με εντυπωσιακή ακρίβεια.

Τώρα είναι η ώρα η Ρωσία να δράσει με μεγαλύτερη τόλμη για να υπερασπιστεί τα συμφέροντά της. Η Ουκρανία και η Μέση Ανατολή είναι δύο θέατρα του ίδιου πολέμου: ενός πολέμου της ανθρωπότητας για κυριαρχία και για έναν πολυπολικό κόσμο ενάντια στις απεγνωσμένες προσπάθειες του Τραμπ - ο οποίος έχει γίνει ένα τυφλό και μανιώδες όργανο των νεοσυντηρητικών - να διατηρήσει τη δυτική ηγεμονία και μονοπολικότητα.

Ο Ντόναλντ Τραμπ κατέστρεψε την προηγούμενη τάξη πραγμάτων μέχρι τα θεμέλιά της. Κανείς δεν μιλάει πια για φιλελευθερισμό, ούτε για περιβαλλοντική ατζέντα, ούτε για πολιτικές φύλου. Όλα στον κόσμο έχουν γίνει πολύ πιο σκληρά και πιο σαφή. Στην ουσία, τίποτα δεν έχει αλλάξει, εκτός από το ότι η μάσκα έχει πέσει. Ο Τραμπ έχει διαλύσει την ομίχλη και έχει αποκαλύψει στην ανθρωπότητα το αληθινό πρόσωπο της Δύσης. Είναι τερατώδης. Με την έννοια της καταστροφής όλων των κανόνων και της αποκόλλησης όλων των πέπλων, ο Τραμπ ήταν πολύ αποτελεσματικός. Είναι ο Μεγάλος Καταστροφέας.

Αρχικά, θα μπορούσε να υπάρχει μια θέση για την MAGA σε έναν πολυπολικό κόσμο. Η Δύση για τους Δυτικούς, η Αμερική για τους Αμερικανούς, η Ευρώπη για τους Ευρωπαίους. Γιατί όχι; Και χωρίς μια φιλελεύθερη ατζέντα για τη μετανάστευση. Κάθε πολιτισμός με τις δικές του παραδοσιακές αξίες, και αυτή η επιστροφή θα μπορούσε μόνο να είναι ευπρόσδεκτη.

Ταυτόχρονα: Ρωσία για τους Ρώσους. Ευρασία για τους Ευρασιάτες. Ιράν για τους Ιρανούς. Ισλαμικές χώρες για τους Μουσουλμάνους. Κίνα για τους Κινέζους. Ινδία για τους Ινδουιστές. Αφρική για τους Αφρικανούς. Λατινική Αμερική για τους Λατινοαμερικανούς. Αυτό θα ήταν δίκαιο.

Τα πολιτισμικά κράτη θα μπορούσαν εύκολα να συμφωνήσουν σε μια νέα περιφερειακή κατανομή του πλανήτη, σε πολυπολική βάση.

Αρχικά, ο Τραμπ προσποιήθηκε ότι συμφωνούσε σε γενικές γραμμές με αυτό, και αυτή ήταν η ουσία της προεκλογικής του εκστρατείας - η ιδεολογία του για την MAGA. Ακριβώς σε αυτή τη βάση και υπό αυτές τις συνθήκες, η Ρωσία ξεκίνησε διάλογο με τον Τραμπ.

Τότε κάτι πήγε στραβά - μέχρι που όλα κατέρρευσαν. Ο Τραμπ εγκατέλειψε το κεντρικό σημείο: τον πολυπολικό κόσμο. Ξεκίνησε μια μετωπική επίθεση στις χώρες BRICS, δεν έκανε τίποτα στο ουκρανικό μέτωπο, κράτησε μια τρομερή στάση στην υπόθεση Epstein -βρίσκοντας τον εαυτό του εμπλεκόμενο στις πιο άθλιες πτυχές αυτής της απαράδεκτης υπόθεσης- επιτέθηκε στη Βενεζουέλα, υποστήριξε τη γενοκτονία στη Γάζα, εξαπέλυσε το πρώτο χτύπημα κατά του Ιράν και τώρα βρίσκεται εμπλεκόμενος σε έναν βάναυσο πόλεμο μακριά από τα σύνορά του. Εν τω μεταξύ, κανένα από τα βασικά πρόσωπα στην υπόθεση Epstein δεν έχει συλληφθεί, η απέλαση παράτυπων μεταναστών έχει σταματήσει και εντός των Ηνωμένων Πολιτειών χάνει γρήγορα τη λαϊκή υποστήριξη. Οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδεινώνονται. Δεν έχει λυθεί ούτε ένα πρόβλημα.

Η θετική ατζέντα του Τραμπ έχει αποτύχει εντελώς. Αλλά διαπρέπει στην καταστροφή.

Πρέπει να αναδιοργανωθούμε γρήγορα, λαμβάνοντας αυτό υπόψη. Ο Τραμπ σχεδόν σίγουρα θα χάσει τις ενδιάμεσες εκλογές αυτό το φθινόπωρο από τους Δημοκρατικούς. Αλλά πρόκειται απλώς για το ίδιο παλιό πρόβλημα, από διαφορετική οπτική γωνία. Πρέπει να μείνουμε σταθεροί στις θέσεις μας: κυριαρχία, εκπολιτιστικό κράτος, πολυπολικότητα - και να προχωρήσουμε αποφασιστικά προς τη νίκη στην Ουκρανία. Οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Δύση στο σύνολό της είναι θανάσιμοι εχθροί μας. Είμαστε σε πόλεμο μαζί τους σήμερα και αύριο θα συνεχίσουμε να πολεμάμε, ίσως ακόμη πιο σκληρά. Αυτό είναι το σημείο εκκίνησής μας.

Με μια τέτοια ορθολογική προσέγγιση, θα μπορέσουμε να επωφεληθούμε από οποιαδήποτε ενέργεια του Τραμπ ή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, χωρίς να υποκύψουμε στην ύπνωση, την πειθώ ή τις κενές υποσχέσεις. Η Δύση είναι ένας πολιτισμός του κακού. Πρέπει να αντιμετωπίζεται ως τέτοιος. Αν επιθυμεί να μεταρρυθμιστεί, τόσο το καλύτερο - θα τη βοηθήσουμε ευχαρίστως. Αλλά προς το παρόν, είναι ένας ετοιμοθάνατος δράκος που, μέσα στην αγωνία του, καταστρέφει τα πάντα στο πέρασμά του. Αυτό είναι εξαιρετικά επικίνδυνο, αλλά υπάρχει μόνο ένας τρόπος: να τον αποτελειώσουμε εντελώς - με κάθε δυνατό μέσο.

Ας καταστρέψει ο Τραμπ τον παλιό κόσμο μέχρι τα θεμέλιά του. Δεν έχει νόημα να προσκολλάται κανείς σε ό,τι έχει εξαντληθεί. Ήρθε η ώρα να οικοδομήσουμε έναν νέο κόσμο, στον οποίο η Ρωσία πρέπει να καταλάβει τη θέση που της αξίζει - τη θέση που της ανήκει δικαιωματικά. Αυτή η θέση είναι αυτή του υποκειμένου, όχι του αντικειμένου. Δεν χρειαζόμαστε ό,τι ανήκει σε άλλους, αλλά η Ευρασία ανήκει σε εμάς.

Πηγή: Γεωπολιτικά



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

Η Σαουδική Αραβία προσπαθεί να αποφύγει τις ζημιές από τον πόλεμο στο Ιράν, εκτρέποντας τις εξαγωγές πετρελαίου από τον Περσικό Κόλπο στην Ερυθρά Θάλασσα μέσω του αγωγού Ανατολής-Δύσης. Αυτό το σχέδιο, ωστόσο, θα αποτύχει τουλάχιστον όσο συμμετέχει σε αυτόν τον πόλεμο.

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980, οι ηγέτες της Σαουδικής Αραβίας φοβόντουσαν ότι ένας ακόμη πόλεμος μεταξύ Ιράν και Ιράκ θα έκλεινε το Στενό του Ορμούζ. Υπό κανονικές συνθήκες, η Σαουδική Αραβία εξήγαγε μεταξύ 6 και 8 εκατομμυρίων βαρελιών αργού πετρελαίου την ημέρα μέσω των λιμανιών της στον Περσικό Κόλπο. Το κλείσιμο του Στενού θα απειλούσε όλες τις δυνατότητες εξαγωγής αργού πετρελαίου της Σαουδικής Αραβίας.



Κατασκευάστηκε ένα σύστημα αγωγών για να επιτραπεί η μεταφορά αργού πετρελαίου από την ανατολική ακτή της Σαουδικής Αραβίας στον Περσικό Κόλπο προς τη δυτική ακτή της στην Ερυθρά Θάλασσα. Το σύστημα αποτελούνταν από δύο σειρές - μία για αργό πετρέλαιο και μία για υγρά φυσικού αερίου. Η χωρητικότητα του αγωγού είναι περίπου 5 εκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου την ημέρα συν 2 επιπλέον εκατομμύρια βαρέλια εάν ο αγωγός φυσικού αερίου μετατραπεί σε αργό πετρέλαιο και χρησιμοποιηθεί επίσης.

Ο αγωγός Ανατολής-Δύσης, γνωστός και ως Petroline, καταλήγει στην πόλη-λιμάνι Yanbu στη θάλασσα Read, όπου πολλά διυλιστήρια μετατρέπουν ένα μέρος του αργού πετρελαίου σε προϊόντα που χρησιμοποιούνται τοπικά. Η ικανότητα εξαγωγής αργού πετρελαίου του Yanbu εκτιμάται ότι κυμαίνεται μεταξύ 3 και 5 εκατομμυρίων βαρελιών την ημέρα.

Λόγω του πρόσφατου πολέμου των ΗΠΑ με το Ιράν, το Στενό του Ορμούζ έκλεισε. Η Σαουδική Αραβία αντέδρασε αμέσως εκτρέποντας το αργό πετρέλαιο από τα ανατολικά λιμάνια της μέσω του αγωγού Ανατολής-Δύσης προς το Γιανμπού.

Σύμφωνα με την Windward :
Σύμφωνα με πληροφορίες, η Σαουδική Αραβία έχει περιορίσει την υπεράκτια παραγωγή κατά περίπου 2,0-2,5 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως, συμπεριλαμβανομένης της παραγωγής από τα πεδία Safaniya, Marjan, Zuluf και Abu Safa, που αντιπροσωπεύουν περίπου το 20% της εθνικής παραγωγής.

Η Σαουδική Αραβία έχει στρέψει τους όγκους χερσαίων εξαγωγών Arab Light στην Petroline, η οποία παράγει 7 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα, ωθώντας τις εξαγωγές της Yanbu σε περίπου 2,47 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα, σημειώνοντας αύξηση 330% σε σύγκριση με τα επίπεδα πριν από την κρίση.

Αυτή η μετατόπιση είναι πλέον ορατή στη συμπεριφορά του στόλου. Είκοσι επτά VLCC κατευθύνονται αυτή τη στιγμή προς το Yanbu, σε σύγκριση με 18 πλοία για την Τζέντα και τρία για το Jizan, την Duba και το Rabigh. Αυτή η συγκέντρωση δείχνει ότι το Yanbu χρησιμεύει πλέον ως η κύρια διέξοδος για το αργό πετρέλαιο που παραδίδεται από την Petroline και ο κεντρικός κόμβος της παράκαμψης των εξαγωγών της Σαουδικής Αραβίας στην Ερυθρά Θάλασσα


Παρατηρήστε τα (μπλε) πολύ μεγάλα πλοία μεταφοράς αργού πετρελαίου (VLCC) στον χάρτη που προέρχονται από την Ασία, περνώντας από την Αραβική Θάλασσα, κατά μήκος του Κόλπου του Άντεν, μέσω του στενού περάσματος του στενού Μπαμπ ελ-Μαντέμπ και στην Ερυθρά Θάλασσα. Αυτός είναι ένας μονόδρομος, καθώς τα VLCC είναι πολύ μεγάλα για να περάσουν από τη Διώρυγα του Σουέζ στη βορειοδυτική (πάνω αριστερή) γωνία του χάρτη. Αυτά τα πλοία θα πρέπει να επιστρέψουν από την ίδια διαδρομή που τα οδηγεί στο Γιανμπού.

Οι Σαουδάραβες ηγέτες τα έχουν καταφέρει περίφημα με την εκτροπή του πετρελαίου από τις ανατολικές προς τις δυτικές εγκαταστάσεις εξαγωγής. Αυτή η κίνηση θα ήταν μια νικηφόρα κίνηση αν το κλείσιμο του Ορμούζ είχε προκληθεί από έναν πόλεμο μεταξύ Ιράν και Ιράκ.

Αυτός ο πόλεμος, ωστόσο, ξεκίνησε από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ και, ως υποτελής των ΗΠΑ, η Σαουδική Αραβία συμμετέχει σε αυτόν. Τα αεροδρόμια και ο εναέριος χώρος της χρησιμοποιούνται για τον ανεφοδιασμό αμερικανικών αεροπλάνων που βομβαρδίζουν το Ιράν. Χθες το βράδυ, πέντε αεροσκάφη ανεφοδιασμού της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ χτυπήθηκαν και υπέστησαν ζημιές στο έδαφος στην αεροπορική βάση Πρίγκιπα Σουλτάν στη Σαουδική Αραβία .

Το Ιράν έχει συμμάχους που το έχουν βοηθήσει να επεκτείνει τον πόλεμο στην περιοχή. Σιιτικές πολιτοφυλακές στο Ιράκ έχουν επιτεθεί σε τοπικές αμερικανικές βάσεις. Η Χεζμπολάχ στον Λίβανο εκτρέπει την προσοχή των ισραηλινών δυνάμεων παρασύροντάς τες σε μια τοπική μάχη. Έπειτα, υπάρχει η Άνσαρ Ισλάμ, γνωστή και ως Χούθι, στην Υεμένη, η οποία δηλώνει έτοιμη να ενταχθεί σύντομα στον αγώνα στο πλευρό του Ιράν:
Ο ανώτερος αξιωματούχος των Χούθι, Μοχάμεντ αλ-Μπουχάιτι, λέει ότι η ομάδα αποφάσισε να σταθεί στρατιωτικά στο πλευρό του Ιράν και θα ανακοινώσει την «Ώρα Μηδέν» (έναρξη δράσης) την κατάλληλη στιγμή.
Μεταξύ 2015 και 2022, οι Σαουδάραβες πολέμησαν και έχασαν έναν πόλεμο εναντίον των Χούθι της Υεμένης. Κατά τη διάρκεια αυτού του πολέμου, τον Μάιο του 2019, ο σαουδαραβικός αγωγός Ανατολής-Δύσης δέχτηκε χτυπήματα :
Οι Χούθι, οι οποίοι βρίσκονται σε πόλεμο με τη Σαουδική Αραβία, δήλωσαν νωρίτερα την Τρίτη ότι εκτόξευσαν επτά μη επανδρωμένα αεροσκάφη που στοχεύουν ζωτικές εγκαταστάσεις της Σαουδικής Αραβίας, χωρίς να δώσουν περισσότερες λεπτομέρειες. Αργότερα ανέλαβαν την ευθύνη για την επίθεση στον αγωγό, σε σχόλια που μεταδόθηκαν από τον στρατιωτικό εκπρόσωπο των Χούθι, Ταξίαρχο Γιαχία Σάρι.
...
Οι Σαουδάραβες δεν απέδωσαν αμέσως ευθύνη για τις επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη, οι οποίες στόχευαν δύο σταθμούς άντλησης πετρελαίου δυτικά της πρωτεύουσας που τροφοδοτούν τον αγωγό που εκτείνεται από τα ανατολικά της Σαουδικής Αραβίας στο λιμάνι Γιανμπού στη δυτική ακτή της.
...
Η Saudi Aramco, η ελεγχόμενη από την κυβέρνηση πετρελαϊκή εταιρεία, δήλωσε ότι, ως προφύλαξη, έκλεισε προσωρινά τον αγωγό Ανατολής-Δύσης και περιόρισε μια πυρκαγιά, η οποία προκάλεσε μικρές ζημιές σε έναν σταθμό άντλησης.
Τον Οκτώβριο του 2023, σε ένδειξη αλληλεγγύης προς τον λαό της Γάζας που δεχόταν επίθεση από το Ισραήλ, οι Χούθι έκλεισαν το Μπαμπ ελ-Μαντέμπ και την Ερυθρά Θάλασσα για όλη την κυκλοφορία που ευθυγραμμιζόταν με τις ΗΠΑ/Ισραήλ. Το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ προσπάθησε για αρκετούς μήνες να ανοίξει ξανά την Ερυθρά Θάλασσα, αλλά απέτυχε. Τον Οκτώβριο του 2025, μετά από εκεχειρία στη Γάζα, οι Χούθι ήραν τον αποκλεισμό της Ερυθράς Θάλασσας.

Τώρα ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ ονειρεύεται κινεζικά πολεμικά πλοία για να τον βοηθήσουν να ανοίξει ξανά το Στενό του Ορμούζ. Αυτό συμβαίνει καθώς το Ιράν σχεδιάζει , με τη βοήθεια των Χούθι, να κλείσει επίσης το Μπαμπ ελ-Μαντέμπ και να διακόψει την κυκλοφορία στην Ερυθρά Θάλασσα:
Οι Ιρανοί υπεύθυνοι λήψης αποφάσεων δείχνουν ότι οι Αμερικανοί φαίνεται να μην κατανοούν ότι, για το Ιράν, πρόκειται για έναν υπαρξιακό πόλεμο. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, τίποτα δεν θεωρείται πολύτιμο για να θυσιαστεί.

Με την έγκριση του νέου ηγέτη, Σαγιέντ Μοτζαταμπά Χαμενεΐ, συμφωνήθηκε ότι εάν οι ΗΠΑ χτυπήσουν ή αποβιβαστούν σε οποιεσδήποτε ιρανικές εγκαταστάσεις, η Τεχεράνη είναι έτοιμη να κλιμακώσει δραματικά την κατάσταση.

Πιθανές εγκεκριμένες απαντήσεις περιλαμβάνουν:
1. Κλείσιμο του Μπαμπ ελ Μαντέμπ και επιθέσεις σε λιμάνια της Ερυθράς Θάλασσας που εξάγουν πετρέλαιο, επεκτείνοντας τον πόλεμο σε μια ζωτική παγκόσμια ναυτιλιακή διαδρομή.
…

Η κίνηση της Σαουδικής Αραβίας να εκτρέψει τις εξαγωγές αργού πετρελαίου από τον Περσικό Κόλπο στην Ερυθρά Θάλασσα μέσω του αγωγού Ανατολής-Δύσης ήταν έξυπνη και επίκαιρη. Αλλά δεν θα βοηθήσει όσο οι Σαουδάραβες συμμετέχουν στο πλευρό των ΗΠΑ στον πόλεμο κατά του Ιράν.

Ο αγωγός Ανατολής-Δύσης έχει ήδη αποδειχθεί ευάλωτος σε επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη που εξαπολύονται από το Ιράν ή από περιοχές της Υεμένης που ελέγχονται από τους Χούθι. Η εξαγωγική πύλη της Σαουδικής Αραβίας στην Ερυθρά Θάλασσα στο Γιανμπού θα αποκοπεί από το μεγαλύτερο μέρος της παγκόσμιας κυκλοφορίας όταν οι Χούθι αποφασίσουν να κλείσουν ξανά την Ερυθρά Θάλασσα και να διακόψουν την κυκλοφορία μέσω του Μπαμπ ελ Μαντέμπ.

Οι σαουδαραβικές εξαγωγές θα περιοριστούν στη συνέχεια σε δεξαμενόπλοια μεγέθους Σουέζ, τα οποία μπορούν να φτάσουν στο Γιανμπού μέσω της διώρυγας χωρίς να περάσουν από την Υεμένη. Οποιοδήποτε VLCC κινείται αυτή τη στιγμή στη θάλασσα Read για φόρτωση στο Γιανμπού θα παγιδευτεί ουσιαστικά.






Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

του Αλέξανδρου Raskolnick

Σκέφτομαι ότι για να επιτεθείς εν μέσω διαπραγματεύσεων, οι οποίες κατά δήλωση του µεσολαβητή υπουργού εξωτερικών του Οµάν προχωρούσαν κανονικά μεταξύ ΗΠΑ και Ιραν, το κάνεις μόνο και μόνο επειδή κινδυνεύεις από τις αποκαλύψεις των αρχείων του Έπστιν. Υπερβολή; Υπάρχει μια ιστορική σύνδεση, κυρίως μέσω της θεωρίας "Wag the Dog" [= «κουνάω τον σκύλο» (δηλαδή η ουρά κουνάει τον σκύλο, αντί για το φυσιολογικό όπου ο σκύλος κουνάει την ουρά του]. Έγινε και εξαιρετική, ομώνυμη ταινία imdb.com/title/tt0120885 που στα ελληνικά παίχτηκε ως «Ο Πρόεδρος, Ένα Ροζ Σκάνδαλο κι Ένας Πόλεμος»). Ο όρος αναφέρεται στην υποψία ότι ο πρόεδρος Μπιλ Κλίντον διέταξε στρατιωτικές επιχειρήσεις σε Σουδάν και Αφγανιστάν (Αύγουστος του 1998) για να αποσπάσει την προσοχή της κοινής γνώμης από το σκάνδαλο με τη Μόνικα Λεβίνσκι (όπως λέμε στα ελληνικά την κ. Lewinsky).

Θα τη γλυτώσει όμως ο Τραμπ, όπως ελπίζει; Διότι σε περίπτωση μακράς παράτασης του πολέμου, ούτε ψύλλος στον κόρφο του: θα παραδώσει τις ΗΠΑ μικρότερες, με κατεστραμμένες βάσεις στη Μέση Ανατολή, και φτωχότερες, λόγω των τεράστιων πολεμικών δαπανών. Ακριβώς το αντίθετο από αυτό που υποσχέθηκε.

Κατά μία παράλληλη τραγική ειρωνεία, τα αρχεία ενός σκοτεινού τύπου με εβραϊκή καταγωγή, θα μπορούσαν να σταθούν η αφορμή για να εξαφανιστεί από τον γεωπολιτικό χάρτη το κράτος του Ισραήλ. Υπερβολή, πάλι; Ίσως.

Αν όμως η σύγκρουση επεκταθεί χρονικά, με Κίνα και Ρωσία να τροφοδοτούν, όπως εικάζεται, το Ιράν με πληροφορίες και υλικό πολέμου; Με ορατό τον κίνδυνο για το δυτικό στρατόπεδο, ν' ανακατευτεί εκ νέου η τράπουλα στη Μέση Ανατολή, χωρίς την παρουσία των ΗΠΑ πλέον εκεί, τότε πώς θα φάνταζε η ιδέα της τρίτης καταστροφής του Ναού της Ιερουσαλήμ;

Το τραγικό για εμάς τους υπήκοους της Ψωροκώσταινας, είναι ότι εντωμεταξύ, ο ανεκδιήγητος κ. Μητσοτάκης αφού κήρυξε (sic) τον πόλεμο στη Ρωσία, τώρα τρίβεται στη γκλίτσα του Ιρανού τσοπάνη, υπερασπιζόμενος βρετανικό έδαφος στην Κύπρο που... κείται μακράν.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0
Γιατί το Ιράν συνεχίζει να πολεμά - και γιατί η Ουάσινγκτον μπορεί να έκανε ένα στρατηγικό λάθος

από τη Λάλα Μπεχετούλα

• Η ψευδαίσθηση της γρήγορης νίκης. 
Οι πόλεμοι συχνά ξεκινούν με μια βεβαιότητα.
Οι αυτοκρατορίες συνήθως αποκαλούν αυτή τη βεβαιότητα εμπιστοσύνη.
Ο πόλεμος που ξεκίνησε στις 28 Φεβρουαρίου 2026, όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ εξαπέλυσαν συντονισμένες επιθέσεις κατά του Ιράν, φαίνεται να χτίστηκε ακριβώς πάνω σε αυτή την πεποίθηση.

• Η αρχική φάση επρόκειτο να είναι καθοριστική.
Σε λίγες ώρες:
ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν, Αλί Χαμενεΐ, δολοφονήθηκε·
μεγάλες στρατιωτικές εγκαταστάσεις έγιναν στόχος σε όλη τη χώρα·
μαζικά πλήγματα πραγματοποιήθηκαν εναντίον στρατηγικών υποδομών.

Τόσο στην Ουάσινγκτον όσο και στο Τελ Αβίβ, πολλοί πίστευαν ότι μια τέτοια επιχείρηση αποκεφαλισμού θα μπορούσε να προκαλέσει μια ταχεία κατάρρευση του ιρανικού συστήματος.
Ωστόσο, αρκετές ημέρες αργότερα, το ιρανικό κράτος παραμένει λειτουργικό. Η στρατιωτική του διοίκηση εξακολουθεί να λειτουργεί και οι πυραυλικές του δυνάμεις παραμένουν ικανές να διεξάγουν αντίποινα σε όλη την περιοχή.
Αυτό και μόνο το γεγονός υποδηλώνει ότι η συνεχιζόμενη σύγκρουση μπορεί να μην ακολουθεί το χρονοδιάγραμμα που οραματίστηκαν οι αρχιτέκτονές της.
Θα μπορούσε να εξελιχθεί σε κάτι πολύ πιο περίπλοκο:
έναν πόλεμο που δεν θα αποφασιστεί από την ταχύτητα, αλλά από τον χρόνο.

• Το Στρατηγικό Σφάλμα της Ταχύτητας:
Η σύγχρονη στρατιωτική ιστορία αποκαλύπτει ένα επαναλαμβανόμενο σφάλμα μεταξύ των κυρίαρχων δυνάμεων: συγχέουν τη στρατιωτική υπεροχή με την πολιτική ταχύτητα.
Αυτό το μοτίβο έχει ήδη επαναληφθεί αρκετές φορές.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες εισέβαλαν στο Βιετνάμ πιστεύοντας ότι η στρατιωτική ισχύς θα σταθεροποιούσε γρήγορα τη Νοτιοανατολική Ασία.
Το Ιράκ το 2003 αναμενόταν ότι η πτώση του καθεστώτος θα μεταμόρφωνε γρήγορα την περιοχή.
Και το Αφγανιστάν υποθέτοντας ότι μια περιορισμένη παρέμβαση θα μπορούσε να διαλύσει οριστικά τα δίκτυα των ανταρτών.

Σε κάθε μία από αυτές τις περιπτώσεις, η αρχική στρατιωτική φάση ήταν νικηφόρα.
Αλλά οι πολιτικοί στόχοι αποδείχθηκαν πολύ πιο δύσκολο να επιτευχθούν.
Ο πολιτικός επιστήμονας John J. Mearsheimer προειδοποιεί συγκεκριμένα κατά αυτής της στρατηγικής προκατάληψης:
« Οι μεγάλες δυνάμεις συχνά υπερεκτιμούν το πόσο εύκολα μπορεί η στρατιωτική δύναμη να μετασχηματίσει τα ξένα πολιτικά συστήματα ». ~ John J. Mearsheimer, « Η Μεγάλη Αυταπάτη », Yale University Press, 2018.

Το Ιράν παρουσιάζει μια ακόμη πιο σύνθετη πρόκληση,
καθώς οι πολιτικές και στρατιωτικές του δομές σχεδιάστηκαν ειδικά για να προβλέπουν εξωτερικές πιέσεις.

*Ιρανική στρατηγική κουλτούρα: η επιβίωση είναι νίκη

Για να κατανοήσει κανείς την ιρανική αντίδραση σε αυτόν τον πόλεμο, πρέπει να ανατρέξει στο ιδρυτικό τραύμα του σύγχρονου ιρανικού κράτους: τον πόλεμο Ιράν-Ιράκ (1980-1988).

Για οκτώ χρόνια, το Ιράν υπέμεινε μαζικούς βομβαρδισμούς, διεθνή οικονομική απομόνωση και χρήση χημικών όπλων από τις ιρακινές δυνάμεις.
Παρά αυτές τις ακραίες πιέσεις, το ιρανικό κράτος επέζησε.
Από αυτή την εμπειρία προέκυψε ένα δόγμα που συνεχίζει να διαμορφώνει τη στρατηγική σκέψη του Ιράν: η αντοχή είναι η ίδια μια νίκη.
Σε αντίθεση με τις επεκτατικές δυνάμεις που ορίζουν την επιτυχία με την εδαφική κατάκτηση, το Ιράν ορίζει τη νίκη ως την επιβίωση του κράτους υπό πίεση.
Αυτή η λογική αλλάζει ριζικά τη στρατηγική εξίσωση.
Το Ιράν δεν χρειάζεται απαραίτητα να νικήσει τις Ηνωμένες Πολιτείες στρατιωτικά.
Αρκεί για να αποφύγει την κατάρρευση.
Όπως εξηγεί ο ιστορικός στρατηγικής Lawrence Freedman:
« Ο ασθενέστερος δρώντα συνήθως δεν επιδιώκει τη νίκη στο πεδίο της μάχης. Επιδιώκει να παρατείνει τη σύγκρουση μέχρι το πολιτικό κόστος να καταστεί μη βιώσιμο για τον αντίπαλο ». ~ Lawrence Freedman, « Στρατηγική: Μια Ιστορία », Oxford University Press, 2013.
Αυτή η αρχή φαίνεται να βρίσκεται στην καρδιά της ιρανικής προσέγγισης.

• Η Αρχιτεκτονική της Ανθεκτικότητας: 
Το Ιράν έχει μεταφράσει αυτή τη φιλοσοφία σε θεσμική αρχιτεκτονική.
Το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) έχει αναπτύξει αυτό που οι αναλυτές αποκαλούν το δόγμα της «μωσαϊκής άμυνας».
Σε αυτό το σύστημα, η χώρα χωρίζεται σε αποκεντρωμένες επιχειρησιακές ζώνες ικανές να λειτουργούν αυτόνομα ακόμη και αν η κεντρική διοίκηση διαταραχθεί.
Κάθε περιοχή έχει:
ανεξάρτητες δομές διοίκησης·
βαλλιστικές δυνατότητες·
και προεγκεκριμένα επιχειρησιακά σχέδια.

Ο στρατηγικός στόχος είναι σαφής:
η εξουδετέρωση της εθνικής ηγεσίας δεν πρέπει να παραλύσει ολόκληρο το στρατιωτικό σύστημα.
Η ταχεία πολιτική διαδοχή μετά τον θάνατο του Χαμενεΐ καταδεικνύει με ακρίβεια αυτή την ανθεκτικότητα.
Αντί να καταρρεύσει, το ιρανικό κράτος απορρόφησε το σοκ και συνέχισε να λειτουργεί.

• Ο πόλεμος ως μονομαχία θελήσεων:
Ο Carl von Clausewitz περιέγραψε τον πόλεμο ως «μονομαχία θελήσεων».
Σε ασύμμετρες συγκρούσεις, η πολιτική αντοχή συχνά γίνεται πιο αποφασιστική από την τεχνολογική υπεροχή.
Η ιρανική απάντηση φαίνεται να αντικατοπτρίζει αυτή τη λογική.
Αντί να επιδιώξει μια άμεση και αποφασιστική κλιμάκωση, η Τεχεράνη φαίνεται να έχει υιοθετήσει μια στρατηγική κατανεμημένης πίεσης.
Οι επιθέσεις με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη έχουν στοχεύσει πολλά σημεία στην περιοχή χωρίς να προκαλέσουν ούτε μία μετωπική αντιπαράθεση.
Ο στόχος φαίνεται να είναι η σταδιακή μετατροπή της σύγκρουσης σε πόλεμο φθοράς.
Ο πρώην Αμερικανός διοικητής David Petraeus υπενθύμισε στο Κογκρέσο:
« Δεν μπορείς να σκοτώσεις ή να συλλάβεις αρκετούς εχθρούς για να βάλεις τέλος σε ένα κίνημα αντίστασης ».

Παρόλο που το Ιράν είναι κράτος και όχι αντάρτικο, η λογική παραμένει έγκυρη.
Η πολιτική ανθεκτικότητα μπορεί να περιορίσει σημαντικά την αποτελεσματικότητα της στρατιωτικής υπεροχής.

• Η οικονομική φθορά:
Οι πόλεμοι δεν διεξάγονται μόνο με όπλα.

Περιλαμβάνουν επίσης προϋπολογισμούς, αλυσίδες εφοδιασμού και οικονομική αντοχή.

Η ασυμμετρία κόστους μεταξύ των ιρανικών και των δυτικών συστημάτων είναι εντυπωσιακή.

Τα drones Shahed κοστίζουν μερικές χιλιάδες δολάρια.

Οι πύραυλοι που χρησιμοποιούνται για την αναχαίτισή τους μπορούν να κοστίσουν μεταξύ ενός και τεσσάρων εκατομμυρίων δολαρίων.

Αυτή η ανισορροπία μετατρέπει τη σύγκρουση σε μια εξίσωση φθοράς.

Μια τεχνολογικά ανώτερη δύναμη πρέπει να δαπανήσει πολύ περισσότερους πόρους για να εξουδετερώσει πολύ λιγότερο δαπανηρά συστήματα.
Μακροπρόθεσμα, τέτοιες ασυμμετρίες μπορούν να μεταβάλουν τη στρατηγική ισορροπία.

• Ο Παράγοντας Ορμούζ – Ένα Παγκόσμιο Κύμα Σοκ
Στην καρδιά της στρατηγικής εξίσωσης βρίσκεται ένας στενός αλλά ουσιαστικός θαλάσσιος διάδρομος:
το Στενό του Ορμούζ.
Σχεδόν 20 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου την ημέρα διέρχονται από αυτό το πέρασμα, που αντιπροσωπεύουν περίπου το ένα πέμπτο του παγκόσμιου εμπορίου πετρελαίου.

Οποιαδήποτε σοβαρή αναστάτωση επηρεάζει άμεσα την παγκόσμια οικονομία.
Από τις πρώτες κιόλας ημέρες της σύγκρουσης:
οι τιμές του πετρελαίου αυξήθηκαν απότομα,
το κόστος ασφάλισης των δεξαμενόπλοιων εκτοξεύτηκε στα ύψη και
οι αγορές υγροποιημένου φυσικού αερίου περιορίστηκαν.
Αλλά η πραγματική σημασία του Ορμούζ υπερβαίνει το απλό ζήτημα της ενέργειας.
Αφορά τη συστημική ευπάθεια της παγκόσμιας οικονομίας.
Το στενό συνδέει τα ενεργειακά αποθέματα του Κόλπου με τις μεγάλες βιομηχανικές οικονομίες της Ασίας.
Η Κίνα, η Ινδία, η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα απορροφούν το μεγαλύτερο μέρος του πετρελαίου που διέρχεται από αυτό.

Για την Ιαπωνία, σχεδόν το 90% των εισαγωγών ενέργειας εξαρτάται από τις θαλάσσιες οδούς που συνδέονται με αυτό το πέρασμα.
Μια παρατεταμένη διαταραχή, επομένως, δεν θα παρέμενε περιφερειακή κρίση.
Θα μετατρεπόταν γρήγορα σε παγκόσμιο οικονομικό σοκ.
Ο πληθωρισμός ενέργειας, η βιομηχανική επιβράδυνση και η χρηματοπιστωτική αστάθεια θα μπορούσαν να εξαπλωθούν σε ολόκληρη την παγκόσμια οικονομία.
Σε αυτή την περίπτωση, η σύγκρουση δεν θα ήταν πλέον καθαρά στρατιωτική.

Θα εξελισσόταν σε μια συστημική κρίση της διεθνούς οικονομικής τάξης.

• Το Ασιατικό Στρατηγικό Δίλημμα:
Οι χώρες που εξαρτώνται περισσότερο από την ενέργεια του Κόλπου δεν είναι αυτές που μάχονται σε αυτόν τον πόλεμο.
Είναι ασιατικές δυνάμεις.
Η Κίνα, η Ινδία, η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από αυτές τις ενεργειακές ροές.
Για αυτές τις οικονομίες, μια παρατεταμένη διαταραχή του Ορμούζ θα αποτελούσε ένα σημαντικό σοκ.
Ένα γεωπολιτικό ερώτημα καθίσταται έτσι κεντρικό:
για πόσο καιρό θα αποδεχτούν αυτές οι δυνάμεις να επωμιστούν το οικονομικό κόστος μιας σύγκρουσης στην οποία δεν εμπλέκονται άμεσα;

Η θέση τους θα μπορούσε να αποτελέσει έναν από τους καθοριστικούς παράγοντες στην εξέλιξη της σύγκρουσης.

• Η ευθραυστότητα των συμμαχιών:
Οι στρατιωτικοί συνασπισμοί λειτουργούν όσο το κόστος παραμένει διαχειρίσιμο.
Αλλά αρχίζουν να καταρρέουν όταν το βάρος γίνεται άνισο.
Ενεργειακά σοκ, οικονομικές αναταραχές και παρατεταμένη στρατηγική αβεβαιότητα δοκιμάζουν τώρα τη συνοχή της συμμαχίας που αντιμετωπίζει το Ιράν.

Όσο περισσότερο διαρκεί ο πόλεμος, τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος πολιτικών διαιρέσεων.
Ο πρώην διοικητής του ΝΑΤΟ, Στάνλεϊ ΜακΚρίσταλ, συνόψισε αυτή τη δυναμική:

« Οι σύγχρονοι πόλεμοι σχεδόν ποτέ δεν κρίνονται αποκλειστικά από την ισχύ πυρός. Κρίνονται από τη νομιμότητα, την αντοχή και την αντίληψη .»

Αυτοί οι παράγοντες σταδιακά καθίστανται κεντρικοί στην εξέλιξη της σύγκρουσης.

• Τελική Αξιολόγηση – Ένας Πόλεμος του Χρόνου:
Οι αρχιτέκτονες αυτού του πολέμου στοιχημάτιζαν στην ταχύτητα.
Αλλά το αποτέλεσμα μπορεί τελικά να εξαρτηθεί από τον χρόνο.
Η στρατηγική του Ιράν φαίνεται να βασίζεται στην αντοχή.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να διατηρήσουν μια μακρινή πολιτική βούληση.
Οι παγκόσμιες αγορές απορροφούν τους οικονομικούς κραδασμούς.

Οι συμμαχίες βρίσκονται υπό αυξανόμενη πίεση.
Στρατηγικές μελέτες επιβεβαιώνουν τη σημασία αυτού του παράγοντα.
Ο πολιτικός επιστήμονας Ivan Arreguín-Toft έχει δείξει ότι σε παρατεταμένες ασύμμετρες συγκρούσεις, οι ασθενέστεροι παράγοντες συχνά καταλήγουν να υπερισχύουν.
Με άλλα λόγια, ο ίδιος ο χρόνος μπορεί να γίνει ένα αποφασιστικό όπλο.
Εάν αυτή η σύγκρουση κλιμακωθεί σε έναν παρατεταμένο πόλεμο, το αποφασιστικό πεδίο μάχης δεν θα περιορίζεται πλέον στον ιρανικό εναέριο χώρο ή στα ύδατα του Κόλπου.

Θα επεκταθεί στην ανθεκτικότητα των οικονομιών, στην υπομονή των κοινωνιών και στη δύναμη των συμμαχιών.

Και η ιστορία δείχνει ότι οι πόλεμοι που διαμορφώνονται από αυτές τις δυναμικές σπάνια καταλήγουν εκεί που ξεκίνησαν.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες μπήκαν σε αυτόν τον πόλεμο πιστεύοντας ότι θα κριθεί από τους πυραύλους.
Το Ιράν μπήκε σε αυτόν πιστεύοντας ότι θα κριθεί από τον χρόνο.
Και η ιστορία υποδηλώνει ότι ο χρόνος είναι συχνά το πιο επικίνδυνο όπλο.

Λάλα Μπεχετούλα

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

του ακτιβιστή

1. Ο παράφρων Τραμπ δεν είναι η πρώτη φορά που προκαλεί με την ευθεία καταπάτηση των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου. Είχε προηγηθεί η επέμβαση στη Βενεζουέλα και η σύλληψη και φυλάκιση του Μαδούρου, ακολούθησε η εξοργιστική απαίτηση της προσάρτησης της Γροιλανδίας,
Και φυσικά δεν είναι μόνο η καταπάτηση του Διεθνούς Δικαίου αλλά και η ηθική παράκαμψη του κατοχυρωμένου δικαιώματος της διεθνούς διαπραγμάτευσης με παρουσία εκπροσώπων και τρίτων χωρών, που ενόσω αυτή διαρκούσε βομβάρδισε την ανεξάρτητη χώρα με την οποία διαπραγματευόταν δολοφονώντας τον ηγέτη της.

2. Το ανελεύθερο, θεοκρατικό και τυραννικό καθεστώς των μουλάδων δεν αναιρεί την διαπίστωση 1. Ούτε αποτελεί δικαιολογία για την επέμβαση που ούτε και οι ίδιοι οι δράστες δεν επικαλούνται και μάλιστα αρνούνται. Και φυσικά είμαι διαμετρικά ενάντιος στο αυταρχικό καθεστώς των μουλάδων που δεν δίστασε να εκκαθαρίσει χιλιάδες αντιφρονούντες, κυρίως νεολαίους και που φέρεται με απερίγραπτη σκληρότητα στο γυναικείο φύλο που είναι αντίθετο με τους ανελεύθερους και μουλάδικους ρατσιστικούς νόμους.
Αλλά αυτά τα καθεστώτα γκρεμίζονται από μέσα και από τα κάτω και όχι με ιμπεριαλιστικού πολεμικού τύπου εξωτερικές παρεμβάσεις.

3. Αν απλώς συλλογιστούμε για ποιον πραγματικό λόγο έχουμε την ανάφλεξη του κόσμου με την αηδιαστική επίθεση ΗΠΑ και Ισραήλ δεν θα δυσκολευτούμε να καταλήξουμε στα πιθανά συμπεράσματα:
  • Η πιθανολογούμενη οικονομική χρεωκοπία των ΗΠΑ σε συνδιασμού με τον έλεγχο τεραστίων ποσοτήτων Αμερικανικών ομολόγων από την Κίνα
  • Η γεωπολιτική ανταγωνισμός που θέλει τις ΗΠΑ να δυσκολεύουν την ενεργειακή ανεξαρτησία της Κίνας (αποκλεισμός μετά το φθηνό πετρέλαιο της Βενεζουέλας τώρα και του Ιράν) σε συνδυασμό με την υστέρησή τους στις αναγκαίες (και άφθονες στην Κίνα) σπάνιες γαίες
  • Ο έλεγχος από πλευράς των Αμερικανών σημαντικών πόρων και ενέργειας που θα τους επιτρέψει να έχουν τεράστια γεωπολιτικά πλεονεκτήματα έναντι ανταγωνιστών
  • Ο αρχέγονος φόβος του Ισραήλ για την αποφυγή ανάπτυξης οπλικών συστημάτων από αλλόφυλλα κράτη που το περιβάλλουν και που θέτει υπό αμφισβήτηση την ύπαρξή του
  • Ο πιθανολογούμενος υπό διαπραγμάτευση νέος χάρτης του κόσμου από τις κυρίαρχες μεγάλες δυνάμεις (ΗΠΑ και Ρωσία)
4. Παρ' ότι θεωρώ πως ορθά (μετά την πλήξη των Βρετανικών βάσεων - που είναι Αγγλικό έδαφος, όπως όλες οι Βάσεις) συνδράμουμε συμβολικά η πραγματικά στην άμυνα της Κύπρου, θα πρέπει να προσεχθεί ιδιαίτερα η "φάκα" που μπορεί να βρεθεί μπροστά μας μετά το τυράκι. Μην ξεχνάμε πως αναθεωρητές δεν είναι μόνο οι Αμερικάνοι και το Ισραήλ αλλά και η Τουρκία.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

Χθες, ο υπουργός Εξωτερικών του Ομάν, Μπαντρ Αλμπουσάιντι, μεσολαβητής στις συνομιλίες μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, αποκάλυψε ότι το Ιράν είχε προτείνει πρωτοφανείς περιορισμούς στο πυρηνικό του πρόγραμμα για να αποτρέψει έναν πόλεμο.

Σε συνέντευξη που έδωσε στο CBS , εξήγησε :

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΑΛΜΠΟΥΣΑΙΝΤΙ: Είμαι βέβαιος, και στην εκτίμησή μου για την πορεία των συνομιλιών, νομίζω ότι υπάρχει, πραγματικά μπορώ να δω ότι η ειρηνευτική συμφωνία είναι εφικτή.

ΜΑΡΓΚΑΡΕΤ ΜΠΡΕΝΑΝ: Μια ειρηνευτική συμφωνία;

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΑΛΜΠΟΥΣΑΙΝΤΙ: Ναι, είναι εφικτό, αν απλώς δώσουμε στη διπλωματία τον χώρο που χρειάζεται για να φτάσει εκεί. Επειδή δεν νομίζω ότι καμία εναλλακτική λύση στη διπλωματία πρόκειται να λύσει αυτό το πρόβλημα.
...
ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΑΛΜΠΟΥΣΑΙΝΤΙ: Το σημαντικότερο επίτευγμα, πιστεύω, είναι η συμφωνία ότι το Ιράν δεν θα έχει ποτέ, μα ποτέ, πυρηνικό υλικό που θα δημιουργήσει βόμβα. Αυτό είναι, νομίζω, ένα μεγάλο επίτευγμα. Αυτό είναι κάτι που δεν υπάρχει στην παλιά συμφωνία που διαπραγματεύτηκε κατά την εποχή του Προέδρου Ομπάμα. Είναι κάτι εντελώς νέο. Κάνει πραγματικά το επιχείρημα του εμπλουτισμού λιγότερο σχετικό, γιατί τώρα μιλάμε για μηδενική αποθήκευση. Και αυτό είναι πολύ, πολύ σημαντικό, γιατί αν δεν μπορείς να αποθηκεύσεις υλικό που είναι εμπλουτισμένο, τότε δεν υπάρχει τρόπος να δημιουργήσεις πραγματικά μια βόμβα, είτε εμπλουτίζεις είτε όχι. Και νομίζω ότι αυτό είναι πραγματικά κάτι που έχει παραλειφθεί πολύ από τα μέσα ενημέρωσης, και θέλω να το διευκρινίσω αυτό από την οπτική γωνία ενός μεσολαβητή.

ΜΑΡΓΚΑΡΕΤ ΜΠΡΕΝΑΝ: Εξηγήστε το λοιπόν. Δηλαδή, το εμπλουτισμένο υλικό, πράγματα που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως πυρηνικό καύσιμο για μια βόμβα, λέτε ότι το Ιράν δεν θα το διατηρούσε στο δικό του έδαφος;

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΑΛΜΠΟΥΣΑΪΝΤΙ: Θα το παρατούσαν.

Η εγκατάλειψη της αποθήκευσης εμπλουτισμένου υλικού διαφόρων βαθμών είναι μια παραχώρηση στην οποία το Ιράν δεν έχει κάνει ποτέ πριν. Θα καθιστούσε πράγματι αδύνατη τη δημιουργία πυρηνικής βόμβας.

Ωστόσο, οι ΗΠΑ δεν ενδιαφέρονταν για μια πυρηνική συμφωνία. Λίγες ώρες μετά τη συνέντευξη του Αλμπουσάντι, ενώθηκαν με το Ισραήλ σε έναν «προληπτικό» πόλεμο κατά του Ιράν .

jeremy scahill @jeremyscahill – 7:18 UTC · 28 Φεβρουαρίου 2026

Ο όρος «προληπτική» είναι καθαρή προπαγάνδα. Οι ΗΠΑ χρησιμοποίησαν για άλλη μια φορά το πρόσχημα των διαπραγματεύσεων ως κάλυψη για να βομβαρδίσουν το Ιράν. Η Τεχεράνη είχε μόλις προσφέρει όρους που πήγαιναν πολύ πέρα ​​από την πυρηνική συμφωνία του 2015. Αυτό που προλήφθηκε ήταν η διπλωματία. Οι ίδιες τακτικές προπαγάνδας που χρησιμοποιήθηκαν στον πόλεμο του Ιράκ το 2003.

Ο Badral Abusaidi έμεινε να εκφράσει την απογοήτευσή του:

Badr Albusaidi – بدر البوسعيدي @badralbusaidi – 12:04 UTC · 28 Φεβρουαρίου 2026

Είμαι απογοητευμένος. Οι ενεργές και σοβαρές διαπραγματεύσεις έχουν υπονομευτεί για άλλη μια φορά. Ούτε τα συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών ούτε η υπόθεση της παγκόσμιας ειρήνης εξυπηρετούνται από αυτό. Και προσεύχομαι για τους αθώους που θα υποφέρουν. Προτρέπω τις Ηνωμένες Πολιτείες να μην εμπλακούν περαιτέρω. Αυτός δεν είναι ο δικός σας πόλεμος.

Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Τραμπ σκέφτηκε διαφορετικά. Σε μια ομιλία 8 λεπτών (βίντεο), ανακοίνωσε διάφορους πολεμικούς στόχους, όπως την καταστροφή των πυραύλων του Ιράν, την καταστροφή του ναυτικού του και την αποτροπή της απόκτησης πυρηνικών όπλων από τη χώρα, τα οποία δεν θέλει. Κάλεσε τις ένοπλες δυνάμεις του Ιράν να καταθέσουν τα όπλα τους και τον λαό του να ανατρέψει την κυβέρνησή του.

Για την Ισλαμική Δημοκρατία, ο πόλεμος δεν έχει ως αποτέλεσμα απλώς να είναι αμυντικός – αλλά υπαρξιακός.

Καθώς κανένας από τους στρατηγικούς στόχους του Τραμπ δεν είναι πιθανό να επιτευχθεί, θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ότι οι ΗΠΑ έχουν ελάχιστες πιθανότητες παρά να χάσουν αυτόν τον πόλεμο.

Μέχρι στιγμής η ανταλλαγή απεργιών έχει ακολουθήσει την προβλέψιμη πορεία της.

Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ εκτόξευσαν πυραύλους κρουζ σε απόσταση αναπνοής εναντίον πολιτικών και στρατιωτικών στόχων στο Ιράν. Επλήγησαν το συγκρότημα κατοικιών του Ανώτατου Ηγέτη Αλί Χαμενεΐ στην Τεχεράνη, το Υπουργείο Πληροφοριών, το Υπουργείο Άμυνας, η Ιρανική Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας και το στρατιωτικό συγκρότημα Παρτσίν. Η ηγεσία του Ιράν είχε μετακινηθεί σε ασφαλή μέρη και δεν επηρεάστηκε από τις επιθέσεις. Ένας πύραυλος κατέστρεψε το σπίτι του πρώην προέδρου Μαχμούντ Αχμεντινετζάντ, ο οποίος δεν έχει κανένα ρόλο στην τρέχουσα κυβέρνηση, και σκότωσε τρεις από τους φρουρούς του. Αρκετοί πύραυλοι, λέει το Ιράν, έχουν χτυπήσει ένα δημοτικό σχολείο στο Μινάμπ, στο νότιο Ιράν, και έχουν σκοτώσει έως και 60 παιδιά.

Το Ιράν απάντησε επιτιθέμενο σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις των ΗΠΑ στο Κουβέιτ, το Μπαχρέιν, το Κατάρ, τη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα με εκατοντάδες drones και πυραύλους μικρότερης εμβέλειας. Ένα αμερικανικό ραντάρ μεγάλης εμβέλειας στο Κατάρ επλήγη, όπως και οι αποθήκες καυσίμων του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ στο Μπαχρέιν. Αρκετές ομοβροντίες δεκάδων πυραύλων μεσαίου βεληνεκούς εκτοξεύτηκαν εναντίον αμερικανικών θέσεων στην Ιορδανία, καθώς και εναντίον του Ισραήλ.

Αυτές οι πρώτες ομοβροντίες με παλαιότερους, λιγότερο ακριβείς πυραύλους έχουν ως στόχο να προσελκύσουν την αεράμυνα των ΗΠΑ και να την δελεάσουν να δαπανήσει τα περιορισμένα αποθέματα πυραύλων της . Έχουν αναφερθεί αρκετές εκρήξεις σε διάφορα μέρη της Μέσης Ανατολής, αλλά είναι πολύ νωρίς για να εκτιμηθεί εάν αυτές είναι οι συνέπειες της πτώσης συντριμμιών ή τα πραγματικά επιδιωκόμενα αποτελέσματα.

Ένας στόχος που επλήγη από την αμερικανική πλευρά ήταν το αρχηγείο των δυνάμεων λαϊκής κινητοποίησης Hashid Shaabi στο Ιράκ. Σκοτώθηκαν αρκετοί άνθρωποι. Στη συνέχεια, το Hashid Shaabi ανακοίνωσε ότι θα ενταχθεί στον αγώνα στο πλευρό του Ιράν. Πύραυλοι έπληξαν αμερικανικές θέσεις στο Ερμπίλ του ιρακινού Κουρδιστάν.

Οι Χούθι στην Υεμένη καθώς και η Χεζμπολάχ στον Λίβανο αναμένεται επίσης να συμμετάσχουν στη μάχη.

Η ανταλλαγή πυραυλικών επιθέσεων αναμένεται να συνεχιστεί για αρκετές ημέρες. Οι ΗΠΑ θα προσπαθήσουν να εξαλείψουν τους ιρανικούς εκτοξευτές πυραύλων και τις εγκαταστάσεις παραγωγής. Το Ιράν θα προσπαθήσει να εξαντλήσει την αμερικανική πυραυλική άμυνα για να εκτοξεύσει στη συνέχεια τους πιο ακριβείς και αποτελεσματικούς πυραύλους του εναντίον του Ισραήλ και σημαντικών αμερικανικών (ναυτικών) στόχων. Το Ιράν ισχυρίζεται ήδη ότι έχει πλήξει ένα αμερικανικό πλοίο ανεφοδιασμού.

Αλλά το κύριο μέσο του Ιράν σε αυτόν τον πόλεμο θα είναι ο έλεγχος της μεταφοράς του 20% των παγκόσμιων προμηθειών πετρελαίου.

Μόλις ανακοίνωσε το κλείσιμο του Στενού του Ορμούζ.

Michael A. Horowitz @michaelh992 – 15:30 UTC · 28 Φεβρουαρίου 2026

#Διακοπή ενός αξιωματούχου με τη ναυτική αποστολή της ΕΕ Η Aspides αναφέρει ότι τα πλοία λαμβάνουν μηνύματα από τους Φρουρούς της Επανάστασης του Ιράν, σύμφωνα με τα οποία κανένα πλοίο δεν επιτρέπεται να περάσει το Στενό του Ορμούζ

Το Ιράν μπορεί να ελέγξει τα Στενά απλώς εκτοξεύοντας πυραύλους κατά πλοίων με χερσαία βάση.

Μέχρι τη Δευτέρα οι τιμές των καυσίμων θα έχουν εκτοξευθεί στα ύψη.

Οι τιμές του πετρελαίου είναι το κύριο σημείο πίεσης που πρέπει να ασκήσει το Ιράν για να προκαλέσει επιπτώσεις στις ΗΠΑ.

Αναρωτιέται κανείς για πόσο καιρό ο Πρόεδρος Τραμπ μπορεί να αντέξει τον πόλεμο αν η τιμή της βενζίνης ανέβει και παραμείνει υψηλή.






Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

από τον Γκριγκόρι Ταρασένκο

Αυτή τη στιγμή, οι αμερικανικές δυνάμεις στη Μέση Ανατολή βρίσκονται σε υψηλή επιφυλακή και αναμένουν την άφιξη, εντός μίας έως δύο εβδομάδων, μιας δεύτερης ομάδας κρούσης αεροπλανοφόρων, με επικεφαλής το πυρηνοκίνητο αεροπλανοφόρο USS Gerald R. Ford (CVN-78), πριν ξεκινήσουν μια νέα επίθεση εναντίον του Ιράν. Ο αμερικανικός τύπος είναι επίσης πεπεισμένος ότι θα πραγματοποιηθεί πλήγμα σε ιρανικό έδαφος και ότι, αυτή τη φορά, οι μάχες θα μπορούσαν να παραταθούν.

Για παράδειγμα, οι New York Times (NYT), επικαλούμενοι πηγές του Πενταγώνου, ανέφεραν ότι η εκκένωση αμερικανικών στρατευμάτων από βάσεις σε αρκετές χώρες του Περσικού Κόλπου, σε κοντινή απόσταση από το Ιράν, αποτελεί έμμεση ένδειξη ενός επικείμενου νέου πολέμου στην περιοχή μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ αφενός και του Ιράν αφετέρου. Αυτή η εκκένωση στοχεύει στην αποτροπή μιας προληπτικής επίθεσης ή ιρανικών αντιποίνων. Ωστόσο, δεν βρίσκονται σε εξέλιξη εκκενώσεις στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ή στη Σαουδική Αραβία.

Σύμφωνα με τους New York Times , εκατοντάδες Αμερικανοί στρατιωτικοί έχουν ήδη εγκαταλείψει την αεροπορική βάση Al Udeid στο Κατάρ, καθώς και αρκετές εγκαταστάσεις στο Μπαχρέιν όπου σταθμεύουν μονάδες του 5ου Στόλου του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ. Συνολικά, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν περίπου 40.000 στρατιωτικούς που έχουν αναπτυχθεί σε διάφορες βάσεις στη Μέση Ανατολή.

Η πηγή της δημοσίευσης διευκρίνισε ότι το Πεντάγωνο ανησυχεί για τους ιρανικούς βαλλιστικούς πυραύλους, γι' αυτό και η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ (USCENTCOM) προσπαθεί να διατηρήσει τον στόλο και άλλες μονάδες σε σημαντική απόσταση από το Ιράν, προκειμένου να έχει χρόνο να αντιδράσει και να τις προστατεύσει από μια πιθανή επίθεση.

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι Αμερικανοί έχουν συγκεντρώσει 17 πολεμικά πλοία και σκάφη υποστήριξης κοντά στο Ιράν, και αυτός ο αριθμός θα μπορούσε σύντομα να φτάσει τα 25, αντιπροσωπεύοντας το ένα τρίτο του συνόλου των ναυτικών δυνάμεων των ΗΠΑ που έχουν αναπτυχθεί παγκοσμίως εκτός των χωρικών υδάτων των ΗΠΑ. Ταυτόχρονα, τουλάχιστον 100 μαχητικά αεροσκάφη και βομβαρδιστικά της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ (F-35, F-22, F-15 και F-16) σταθμεύουν σε αεροπορικές βάσεις στην Ιορδανία (Muwaffaq Salti), τη Σαουδική Αραβία (Eskan Village) και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (Al Dhafra). Έχουν επίσης αναπτυχθεί τουλάχιστον 80 αεροσκάφη δεξαμενόπλοιων (KC-135R Stratotanker, KC-46 Pegasus και KC-10 Extender).

Πηγή: Ρεπόρτερ

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

με την υπογραφή του Γιώργου Χαρβαλιά

Στα μέσα της περασμένης εβδομάδας οι λεγόμενοι «πρόθυμοι» της Ευρώπης, αυτοί δηλαδή που ξύνονται για καβγά με τον Πούτιν, εξέδωσαν μία δήλωση «συμπαράστασης» υπέρ της Δανίας. Σε αντίθεση με τις συνήθεις επιθετικές κορόνες η διατύπωση ήταν νερόβραστη και προσεκτική, σχεδόν φοβική θα σας έλεγα, γιατί δεν απευθυνόταν στους Ρώσους. Στον Τραμπ απευθυνόταν, εκλιπαρώντας τον εμμέσως να…ξανασκεφτεί το θέμα της Γροιλανδίας!

Έρχονται, λοιπόν, στιγμές που η διεθνής πολιτική προσφέρει κωμικά σκετς τόσο καλοδουλεμένα ώστε ούτε η πιο καυστική σάτιρα θα μπορούσε να επινοήσει. Ένα από αυτά αφορά τη σημερινή αγωνία της Δανίας, μιας χώρας που το τελευταίο διάστημα είχε πάρει τον ρόλο του ευρωπαϊκού κήρυκα κατά της «ρωσικής απειλής» προειδοποιώντας για έναν επικείμενο εφιάλτη: Ότι οι Ρώσοι θα μπουκάρουν στα σπίτια μας και δεν θα αφήσουν ρουθούνι.

Ωραίο το σενάριο για πολεμικό blockbuster, όμως η σοβαρότερη απειλή που αντιμετωπίζει σήμερα η Δανία δεν έρχεται από τη Ρωσία. Έρχεται από τον μέχρι πρότινος στενότερο σύμμαχό της. Τις Ηνωμένες Πολιτείες του Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος ποτέ δεν έκρυψε ότι θεωρεί τη Γροιλανδία στρατηγικό λάφυρο και τη Δανία έναν απλώς ενοχλητικό ιδιοκτήτη.

Η πρόσφατη αμφισβήτηση, ακόμη και με την επίκληση επικείμενης στρατιωτικής εισβολής, αποτέλεσε πραγματική ψυχρολουσία για τη μικρή σκανδιναβική χώρα που νόμιζε ότι είχε ξεπεράσει τον σκόπελο και… ο θείος Ντόναλντ είχε αποκοιμηθεί.

Οι Δανοί, ξέρετε, είναι ένα είδος Ευρωπαίων… πολυτελείας. Εκμεταλλεύονται τη διαδικασία της ενοποίησης στη γηραιά ήπειρο, όπως και όποτε θέλουν, μετέχουν στις δομές α λα καρτ, με το ένα πόδι μέσα και το άλλο έξω, αρνήθηκαν (σοφά) να υιοθετήσουν το ευρώ και μέχρι πρότινος είχαν εξασφαλίσει μια σειρά εξαιρέσεων από συλλογικές δράσεις σε θέματα εξωτερικής πολιτικής και άμυνας τις οποίες οι ίδιοι ανέστειλαν εν όψει της… ρωσικής απειλής.

Από τη δεκαετία του ’70 κατάφεραν να επιβάλουν τις ιδιοτροπίες τους με διαδοχικά δημοψηφίσματα που τρομοκρατούσαν τις Βρυξέλλες ότι θα χάσουν το… κελεπούρι και στο τέλος αποσπούσαν ένα είδος προνομιακής μεταχείρισης, ασύμμετρο σε σχέση με το μπόι και τη γεωπολιτική ισχύ της χώρας τους.

Οι Δανοί, βεβαίως, είναι πλούσιοι. Ανήκουν στον οικονομικά εύρωστο ευρωπαϊκό Βορρά. Αλλά ο πλούτος τους δεν οφείλεται σε κάποια μοναδικότητα, με εξαίρεση ίσως τον διεθνοπολιτικό τους πραγματισμό. Στις δύσκολες στιγμές επέλεγαν τη… βολική πλευρά της ιστορίας.

Τον Απρίλιο του 1940 οι Γερμανοί κατέλαβαν τη Δανία σχεδόν χωρίς να πέσει ντουφεκιά. Οι απώλειές τους περιορίστηκαν σε… δύο νεκρούς, λιγότερους δηλαδή από όσους χάθηκαν σε τροχαία δυστυχήματα κατά τη διάρκεια προετοιμασίας της επίθεσης!
Οι Γερμανοί εκτίμησαν αυτό το είδος της παθητικής παράδοσης και τους άφησαν στην ησυχία τους για μεγάλο διάστημα. Η χώρα δεν καταστράφηκε, όπως ακριβώς και στον Πρώτο Παγκόσμιο που τήρησε καθεστώς αυστηρής ουδετερότητας. Έτσι λοιπόν, στη νεότερη Ιστορία της η Δανία φρόντισε να αποφύγει τις μεγάλες συγκρούσεις, να ελαχιστοποιήσει το κόστος από τις παγκόσμιες συρράξεις, αλλά και να μετατρέψει τη γεωγραφική της θέση σε εμπορικό πλεονέκτημα. Χωρίς πολεμικά ερείπια, εμφύλιες διενέξεις και χαμένες γενιές προσανατολίστηκε στη ναυτιλία και στο παγκόσμιο εμπόριο, με κολοσσούς όπως η Maersk, ανέπτυξε ισχυρή φαρμακοβιομηχανία με αιχμή τη Novo Nordisk, αξιοποίησε υδρογονάνθρακες στη Βόρειο Θάλασσα, επένδυσε στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, αλλά ταυτόχρονα προστάτευσε και την πρωτογενή παραγωγή της, προσφέροντάς της εξαγωγικό προσανατολισμό.

Το πραγματικό πλεονέκτημα όμως των Δανών δεν ήταν η καινοτομία, αλλά η ικανότητα να αποφεύγουν τους καβγάδες. Μέχρι που πρόσφατα ψήφισαν για πρωθυπουργό μία ανόητη κυρία με εμμονές. Μία κυρία που έβλεπε στον ύπνο και τον ξύπνιο της τον Πούτιν να ορμά στο σπίτι της, αλλά σήμερα κινδυνεύει να χάσει τη Γροιλανδία από τον Τραμπ.

Η περίπτωση της Μέτε Φρεντέρικσεν είναι πραγματικά απίθανη. Από αυτές που ερμηνεύονται μόνο με κριτήρια απόλυτης βλακείας ή ιδιοτέλειας. Έπεισε τους Δανούς που την ψήφισαν ότι κινδυνεύουν και έσπευσε να στοιχηθεί μαζί με άλλους «χρήσιμους ηλίθιους» στο κλαμπ των προθύμων, απογειώνοντας το αφήγημα της ρωσικής απειλής με εμπρηστικές δηλώσεις.


Η κυρία Φρεντέρικσεν φαινόταν πεπεισμένη ότι o Πούτιν είχε βαλθεί να καταπιεί τη μικρή χώρα της. Γι’ αυτό και υποστήριζε ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν πρέπει να σταματήσει ποτέ! Κατά την άποψή της ο Ζελένσκι πρέπει να ενισχύεται χρηματοδοτικά και στρατιωτικά μέχρι να σβήσει ο ήλιος, ώστε να κρατούνται οι Ρώσοι απασχολημένοι και να μην εισβάλλουν στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Αν ο συλλογισμός σάς φαίνεται αστείος, κρατήστε και ότι αναφορικά με την ίδια τη Δανία δεν έχει κανένα απολύτως ιστορικό υπόβαθρο. Οι βαλτικές χώρες, που δεν κρύβουν ασφαλώς και τις ναζιστικές τους συμπάθειες, ας υποθέσουμε ότι έχουν προηγούμενα με τους Ρώσους. Η Δανία, όμως, στη νεότερη Ιστορία της ουδέποτε έχει «ακουμπιστεί» με το ρωσικό έθνος.

Τραυματική εμπειρία εδαφικού ακρωτηριασμού είναι αλήθεια ότι έχει υποστεί. Το 1864 στο Σλέσβιγκ Χόλσταϊν. Αλλά όχι από τους… Ρώσους, από τους Πρώσους!
Τον επόμενο αιώνα η Δανία γνώρισε και Κατοχή. Από τους Γερμανούς ναζί. Σοβιετικό άρμα μάχης οι Δανοί δεν έχουν δει παρά μόνο σε ταινίες. Κάπου εδώ, λοιπόν, αρχίζουν ο παραλογισμός και η γεωπολιτική ειρωνεία. Η πρωθυπουργός της Δανίας επένδυσε πολιτικά στον φόβο μιας ανύπαρκτης απειλής και υποτίμησε δραματικά τις βλέψεις ενός πανίσχυρου υποτιθέμενου συμμάχου.

Σήμερα, λοιπόν, η Δανία, αιφνιδιασμένη και τρομοκρατημένη, μυξοκλαίει και ζητάει την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη. Λυπούμαι, αλλά δεν θα συμμετέχω στο δράμα της, ούτε θα τη συμπονέσω. Αφήστε που, προσωπικά, αν ήμουν Γροιλανδός, θα προτιμούσα να με κυβερνάει ο Τραμπ με 100.000 δολάρια στην τσέπη παρά μία εμφανώς βλαμμένη που δεν κατάλαβε ποια είναι η απειλή για τη χώρα της.

Αλλά δεν είμαι Γροιλανδός. Έλληνας είμαι και θυμάμαι επίσης ότι η Δανία, χωρίς καν να είναι στο ευρώ, παρέδιδε μαθήματα δημοσιονομικής ηθικής την περίοδο των Μνημονίων. Τότε που η ελληνική κοινωνία κατέρρεε οικονομικά και θεσμικά η πολιτική σκηνή στη Δανία δεν διακρίθηκε για τη συμπόνια της. Αντιθέτως κυριάρχησε ένας λόγος απαξιωτικός, σχεδόν τιμωρητικός. Στη δανική Βουλή ακούστηκαν δηλώσεις για τα «40 χρόνια ελληνικής ανευθυνότητας», με συνέπεια η χώρα μας να παρουσιάζεται ως κραυγαλέο παράδειγμα προς αποφυγή.

Θυμάμαι επίσης και ότι ένας από τους πιο σκληρούς και ανάλγητους τοποτηρητές της τρόικας για λογαριασμό του ΔΝΤ ήταν Δανός. Ο ανεκδίηγητος κύριος Πολ Τόμσεν, που νόμιζε πως πραγματοποιεί περιοδεία σε αποικία της Υποσαχάριας Αφρικής.

Σήμερα, λοιπόν, η Δανία που μας κουνούσε το δάχτυλο την περίοδο των Μνημονίων, η ίδια Δανία που πρωτοστάτησε χωρίς κανέναν λόγο στο φαιδρό αφήγημα της ρωσικής απειλής, ανακαλύπτει ξαφνικά πανικόβλητη τον κυνισμό στις διεθνείς σχέσεις.

Ε, λυπάμαι, αλλά δεν συγκινούμαι. Όπως έστρωσε, ας κοιμηθεί.
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0


από τον Χαλ Τέρνερ


Ο Βίκτορ Γκάο, πρόεδρος του Κινεζικού Ινστιτούτου Ενεργειακής Ασφάλειας, εξέδωσε σήμερα μια εκπληκτικά αυστηρή προειδοποίηση προς τις Ηνωμένες Πολιτείες. Δείτε το βίντεο παρακάτω (στα αγγλικά).
Ο Γκάο είπε, εν μέρει, « Αν θέλετε πόλεμο, θα έχετε πόλεμο· αν θέλετε να καταστρέψετε την Κίνα, θα καταστραφείτε. Η Κίνα δεν θα ρίξει την πρώτη βολή, αλλά δεν θα σας επιτρέψει να ρίξετε τη δεύτερη » .
Έκανε επίσης απίστευτα σχόλια για τον νέο κινεζικό ICBM DF-61, ισχυριζόμενος (πιθανώς λανθασμένα) ότι περιέχει ΕΞΗΝΤΑ πυρηνικές κεφαλές συν ΜΙΑ βόμβα υδρογόνου.
Είπε ότι θα μπορούσε να φτάσει οπουδήποτε στον πλανήτη Γη σε περίπου είκοσι λεπτά!
Δείτε:

Ένας ανώτερος κυβερνητικός αξιωματούχος δεν κάνει τέτοια σχόλια, εκτός εάν το Πεκίνο ΕΠΙΘΥΜΕΙ να γίνουν τέτοια σχόλια.

Πηγή: Χαλ Τέρνερ



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

Χθες το βράδυ η Ουκρανία ήρθε  αντιμέτωπη με τις συνέπειες της επίθεσης σε ρωσικές υποδομές.

Και όχι, δεν εννοώ την χθεσινοβραδινή επίθεση του Ορέσνικ στη μεγάλη εγκατάσταση αποθήκευσης φυσικού αερίου στη δυτική Ουκρανία. Η σεισμική ώθηση από την επίθεση πιθανότατα κατέστρεψε τη γεωλογική δομή που επέτρεψε την αποθήκευση του φυσικού αερίου σε σπήλαια. Τώρα μπορεί να διαφύγει και έχει παρατηρηθεί να καίγεται. Αυτά ήταν τα ουκρανικά αποθέματα για το υπόλοιπο του χειμώνα. Η επίθεση ήταν σε αντίποινα για την επίθεση με μη επανδρωμένο αεροσκάφος στα τέλη Δεκεμβρίου στις στρατηγικές εγκαταστάσεις διοίκησης της Ρωσίας και στο σπίτι του Πούτιν κοντά στο Νόβγκοροντ. Ήταν επίσης μια προειδοποίηση, κυρίως προς την Ευρώπη.

Αλλά το πραγματικό πλήγμα ήρθε με μια μεσαίου μεγέθους επίθεση με drone και πυραύλους στο Κίεβο. Τουλάχιστον τρεις συνδυασμένες θερμοηλεκτρικές εγκαταστάσεις καταστράφηκαν. Αυτές παρείχαν νερό, θέρμανση και ηλεκτρικό ρεύμα στα πολυώροφα κτίρια της σοβιετικής εποχής που καλύπτουν μεγάλο μέρος του Κιέβου. Αυτές οι επιθέσεις, όπως καταδεικνύει το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας στις εκθέσεις του, γίνονται σε αντίποινα για τις επιθέσεις σε ρωσικές εγκαταστάσεις υποδομών. Η Ρωσία κάποτε προσέφερε κατάπαυση του πυρός στις επιθέσεις υποδομών. Η Ουκρανία δεν την τήρησε.

Τώρα, σχεδόν τα μισά από τα πολυώροφα διαμερίσματα του Κιέβου έχουν χάσει την παροχή νερού, θέρμανσης και ηλεκτρικού ρεύματος. Αυτό συμβαίνει ενώ η θερμοκρασία έχει πέσει στους μείον 20° Κελσίου τη νύχτα. Οι δημοτικοί υπάλληλοι έχουν αρχίσει να αποστραγγίζουν (στα ρωσικά) όλο το νερό από τα εσωτερικά συστήματα των κατοικιών. Διαφορετικά, οι ανυψωτήρες και οι σωλήνες θα πάγωναν και θα σπούσαν. Αλλά αυτό σημαίνει επίσης ότι οι παροχές νερού και θέρμανσης δεν θα επιστρέψουν σε αυτά τα πολυώροφα κτίρια μέχρι οι θερμοκρασίες να επανέλθουν σε θετικό εύρος Κελσίου.

Έτσι, τα κτίρια έχουν καταστεί μη κατοικήσιμα. Εκατοντάδες χιλιάδες, αν όχι εκατομμύρια, θα πρέπει να ζήσουν αλλού.

Ο δήμαρχος του Κιέβου, Βλαντιμίρ Κλίτσκο, κάλεσε τους κατοίκους να εγκαταλείψουν την πρωτεύουσα .

Οι μισές πολυκατοικίες του Κιέβου, σχεδόν 6.000, βρίσκονται αυτή τη στιγμή χωρίς θέρμανση, μετά από ζημιές σε κρίσιμες υποδομές στην πρωτεύουσα από μια μεγάλης κλίμακας ρωσική επίθεση.

«Οι δημοτικοί υπάλληλοι έχουν συνδέσει κοινωνικές εγκαταστάσεις - ιδίως νοσοκομεία και μαιευτήρια - με κινητά λεβητοστάσια. Και μαζί με εργαζόμενους στον τομέα της ενέργειας εργάζονται για να επαναφέρουν την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος και θέρμανσης στα σπίτια των κατοίκων του Κιέβου», δήλωσε ο Κλίτσκο.

Πρόσθεσε ότι η συνδυασμένη επίθεση στο Κίεβο τη νύχτα της 8ης προς 9η Ιανουαρίου ήταν η πιο επώδυνη για τις κρίσιμες υποδομές της πρωτεύουσας.

«Οι υπηρεσίες της πόλης λειτουργούν υπό συνθήκες έκτακτης ανάγκης. Και δυστυχώς οι καιρικές συνθήκες προβλέπεται να είναι δύσκολες τις επόμενες ημέρες.»

«Απευθύνω επίσης έκκληση στους κατοίκους της πρωτεύουσας που έχουν την ευκαιρία να εγκαταλείψουν προσωρινά την πόλη και να πάνε όπου υπάρχουν εναλλακτικές πηγές ενέργειας και θέρμανσης, να το πράξουν», κατέληξε ο Κλίτσκο.

Παρόμοια κατάσταση επικρατεί από χθες στο Ντνίπρο, μια από τις πιο βιομηχανικές πόλεις της Ουκρανίας.

Κατά τη διάρκεια του πολέμου, τα τμήματα του ουκρανικού πληθυσμού που δεν συμμετείχαν άμεσα στις μάχες φαινόταν να μην ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για ό,τι συνέβαινε. Υπήρχε ακόμα πολλή νυχτερινή ζωή στο Κίεβο, όλα τα αγαθά ήταν διαθέσιμα και ακόμη και οι λίγες σύντομες διακοπές ρεύματος δεν ήταν και τόσο ανησυχητικές.

Αυτό θα αλλάξει τώρα. Το ηλεκτρικό ρεύμα είναι διακεκομμένο τον περισσότερο καιρό. Τα καταστήματα κλείνουν επειδή η λειτουργία των επιχειρήσεων με γεννήτριες είναι ασύμφορη. Οι τοπικές δημόσιες συγκοινωνίες έχουν ως επί το πλείστον διακοπεί. Οι μεταφορές μεγάλων αποστάσεων έχουν διακοπεί. Τα διαμερίσματα είναι ακατάλληλα για κατοίκηση. Οι συνέπειες του πολέμου έχουν γίνει προσωπικές.

Αυτό θα αλλάξει τη διάθεση ακόμη και εκείνων που θέλουν να παρατείνουν τον πόλεμο. Ο αριθμός εκείνων που είναι πρόθυμοι να αποδεχτούν την απώλεια εδαφών με αντάλλαγμα την ειρήνη θα αυξηθεί.

Μετά από λίγο καιρό θα ακολουθήσει μια αλλαγή πολιτικής για αυτό.





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

Σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης κηρύχθηκε η Βενεζουέλα μετά τις αεροπορικές επιδρομές και τους βομβαρδισμούς των ΗΠΑ.

Η κυβέρνηση της Βενεζουέλας σε ανακοίνωσή της κατηγόρησε τις ΗΠΑ για επίθεση σε πολλές περιοχές της χώρας και όχι μόνο στο Καράκας, κατά πολιτικών και στρατιωτικών στόχων. Επισημαίνει ότι επιθέσεις σημειώθηκαν στην πρωτεύουσα Καράκας και στις πολιτείες Μιράντα, Αράγκουα και Λα Γκουάιρα.

Έκανε λόγο για πολύ επικίνδυνη, επιθετική και στρατιωτική ενέργεια, που αποτελεί παραβίαση του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, ενέργεια που απειλεί όλη τη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική. Πρόσθεσε ότι θα υποβάλει καταγγελίες στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ και στο CELAC και κάλεσε σε λαϊκή κινητοποίηση για την υπεράσπιση της εθνικής ανεξαρτησίας της χώρας.

Σύμφωνα με το αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο CBS News, ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έδωσε εντολή για επιθέσεις στο έδαφος της Βενεζουέλας, στρατιωτικών εγκαταστάσεων συμπεριλαμβανομένων. Προς το παρόν ο Λευκός Οίκος δεν έχει κάνει καμία επίσημη ανακοίνωση.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

από την Christelle Néant *

Σχεδόν 500 παιδιά από την περιοχή Ντνιεπροπετρόφσκ της Ουκρανίας, τα οποία εκκενώθηκαν στην Τουρκία στις αρχές του 2022 με τη βοήθεια του εκατομμυριούχου Ρουσλάν Σόστακ, ζούσαν σε άθλιες συνθήκες, υπομένοντας σωματική και ψυχολογική πίεση και βία. Αρκετά ανήλικα κορίτσια κακοποιήθηκαν ακόμη και σεξουαλικά από μέλη του προσωπικού του ξενοδοχείου όπου διέμεναν. Αυτή είναι μια αναδρομή σε ένα σκάνδαλο που αποκαλύπτει το βαθμό στον οποίο οι ουκρανικές αρχές δεν σέβονται τα παιδιά που έχουν υπό τη φροντίδα τους.

Τον Φεβρουάριο του 2022, όταν η Ρωσία ξεκίνησε την ειδική στρατιωτική επιχείρηση για την προστασία των Λαϊκών Δημοκρατιών του Ντόνετσκ και του Λουγκάνσκ από την ουκρανική επίθεση, πύραυλοι και μη επανδρωμένα αεροσκάφη έπληξαν πολλές ουκρανικές πόλεις. Ορισμένες περιοχές, όπως το Ντνιεπροπετρόφσκ, δεν περίμεναν την επίσημη απάντηση από το Κίεβο, η οποία χρειάστηκε σχεδόν δύο μήνες για να υλοποιηθεί, και αντ' αυτού αποφάσισαν να οργανώσουν οι ίδιες την εκκένωση των παιδιών που βρίσκονταν υπό κρατική φροντίδα (ορφανά ή εκείνα που είχαν απομακρυνθεί από τους γονείς τους), με τη βοήθεια τοπικών ολιγαρχών. Στην περίπτωση του Ντνιεπροπετρόφσκ, ο εκατομμυριούχος Ρουσλάν Σόστακ επιλέχθηκε από τις τοπικές αρχές για να εκκενώσει αρκετές χιλιάδες παιδιά που βρίσκονταν στην περιοχή υπό κρατική φροντίδα. Αυτό οδήγησε στη δημιουργία του ιδρύματος «Παιδική ηλικία χωρίς πόλεμο», το οποίο συμμετείχε σε αυτήν την επιχείρηση.

Αυτή η υπόθεση αποκαλύφθηκε από την ομάδα Ουκρανών δημοσιογράφων από την ιστοσελίδα Slidstvo (μια ιστοσελίδα που ειδικεύεται στην 100% φιλοουκρανική ερευνητική δημοσιογραφία, επομένως δύσκολα μπορεί να χαρακτηριστεί ως εργαλείο προπαγάνδας του Κρεμλίνου).



Τον Φεβρουάριο του 2022, 510 παιδιά από διάφορα ορφανοτροφεία στάλθηκαν στην Τουρκία από την περιοχή του Ντνιεπροπετρόφσκ και στεγάστηκαν σε ξενοδοχεία, όλα χρηματοδοτούμενα από τον Ρουσλάν Σόστακ. Για αυτά τα παιδιά, πολλά από τα οποία δεν είχαν ξαναδεί θάλασσα, ήταν ένα παραμύθι. Αλλά ο Ρουσλάν Σόστακ γρήγορα συνειδητοποίησε ότι ο πόλεμος θα διαρκούσε πολύ περισσότερο από μερικούς μήνες και ότι τα δικά του κεφάλαια δεν θα ήταν αρκετά. Έτσι, δημιούργησε ένα ίδρυμα για να συγκεντρώσει χρήματα από άλλους επιχειρηματίες και εκατομμυριούχους για να μοιραστούν το κόστος.

Επειδή εξαρχής, παρόλο που αυτά τα παιδιά αποτελούν ευθύνη του ουκρανικού κράτους, το τελευταίο δεν έχει συνεισφέρει ούτε ένα σεντ για να οργανώσει την εκκένωση και τη στέγασή τους. Αυτό και μόνο το γεγονός αποτελεί σκάνδαλο και αποδεικνύει ότι οι ουκρανικές αρχές δεν έχουν καμία απολύτως εκτίμηση για τα παιδιά, σε αντίθεση με ό,τι προσπαθούν να κάνουν τον κόσμο να πιστέψει κατηγορώντας συνεχώς τη Ρωσία ότι απήγαγε/απέλασε δεκάδες χιλιάδες παιδιά για να αγγίξει τις καρδιές των Δυτικών (εντελώς ψευδείς και παραληρηματικές κατηγορίες, που αποδείχθηκαν ως τέτοιες όταν το Κίεβο έπρεπε να παράσχει τη λίστα των εν λόγω παιδιών, η οποία περιείχε μόνο 339 ονόματα, εκ των οποίων περισσότερα από εκατό αναγνωρίστηκαν ως άτομα που βρίσκονταν στην Ευρώπη με τους γονείς τους και καθόλου στη Ρωσία).

Αρχικά, τα παιδιά φιλοξενούνταν καλά σε άνετα ξενοδοχεία, σιτίζονταν καλά και λάμβαναν ακόμη και ψυχολογική και ιατρική υποστήριξη από τον Ερυθρό Σταυρό και τις τουρκικές αρχές. Ωστόσο, η κατάσταση επιδεινώθηκε γρήγορα. Τα παιδιά μετακινήθηκαν αρκετές φορές, τελικά στοιβαγμένα σε δωμάτια με φθίνουσα ποιότητα με κάθε μετακίνηση. Η ποιότητα των παρεχόμενων γευμάτων μειώθηκε επίσης με την πάροδο του χρόνου, με πολύ πλιγούρι και κομμάτια κρέατος χαμηλής ποιότητας αντί για ισορροπημένα γεύματα. Τα παιδιά μερικές φορές έβρισκαν ακόμη και έντομα, ενώ οι Ουκρανοί εκπαιδευτικοί που τα φρόντιζαν συνέχιζαν να τρώνε φαγητό καλής ποιότητας με αξιοπρεπές κρέας. Αυτοί οι εκπαιδευτικοί εμπόδισαν σταδιακά τον Ερυθρό Σταυρό και τις τουρκικές κοινωνικές υπηρεσίες να έχουν πρόσβαση στα παιδιά, με αποτέλεσμα να σταματήσει η ψυχολογική και ιατρική υποστήριξη που λάμβαναν.

Ο λόγος για αυτή την αποστασιοποίηση μεταξύ Τούρκων κοινωνικών λειτουργών και ανθρωπιστών γίνεται γρήγορα σαφής όταν κάποιος κοιτάξει την υπόλοιπη ιστορία. Πράγματι, για να συγκεντρώσει χρήματα για να πληρώσει για τη διαμονή και το φαγητό τους, το ίδρυμα που δημιούργησε ο Ruslan Shostak δημοσιεύει τακτικά εκκλήσεις για δωρεές στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με φωτογραφίες και βίντεο των παιδιών. Ωστόσο, ορισμένα παιδιά δεν θέλουν να βιντεοσκοπούνται, να τραγουδούν ή να χορεύουν μπροστά στην κάμερα. Έτσι, οι φροντιστές τιμωρούν όσους αρνούνται, στερώντας από τα παιδιά φαγητό ή ακόμα και κατάσχοντας τα τηλέφωνα ή τα tablet τους.

Δεν υπάρχει σχολείο που να οργανώνεται από τους φροντιστές που συνοδεύουν τα παιδιά, εκτός από μια αίθουσα που μπορεί να φιλοξενήσει 25 παιδιά. Ωστόσο, περισσότερα από 200 θα έπρεπε κανονικά να φοιτούν στο σχολείο. Ως αποτέλεσμα, τα παιδιά σπουδάζουν εξ αποστάσεως μέσω του διαδικτύου (όταν λειτουργεί), χρησιμοποιώντας τα tablet που τους παρέχονται. Στερώντας τα tablet από τα ανθεκτικά παιδιά, οι φροντιστές απλώς τα εμπόδισαν να σπουδάσουν σωστά!

Όχι μόνο τα παιδιά δεν μπορούν να μελετήσουν σωστά, αλλά, ως πρόσθετο πλεονέκτημα, οι εκπαιδευτικοί αναγκάζουν τα κορίτσια και τα μεγαλύτερα παιδιά να καθαρίζουν τα δωμάτια, αλλά και να φροντίζουν τα μικρότερα και τα παιδιά με αναπηρία (συμπεριλαμβανομένου του καθαρισμού τους, του μπάνιου τους και του πλυσίματος των ρούχων τους, ακόμα κι αν είναι λερωμένα με εμετό ή περιττώματα).

Μερικά παιδιά ανέφεραν ακόμη και σωματική βία που ασκήθηκε από το προσωπικό, κυρίως εναντίον ατόμων με αναπηρίες. Τα περισσότερα παράπονα αφορούσαν τον διευθυντή εκπαιδευτικού, Ολεξάντρ Τίτοφ, ο οποίος διαχειριζόταν τη σχέση του ορφανοτροφείου με το ίδρυμα του Ρουσλάν Σόστακ.

Αλλά η δοκιμασία των παιδιών δεν τελείωσε εκεί. Αρκετά από τα ανήλικα κορίτσια στο ορφανοτροφείο προσεγγίστηκαν από Τούρκους υπαλλήλους του ξενοδοχείου όπου διέμεναν. Αυτοί οι άνδρες, προσφέροντάς τους επιπλέον φαγητό, κατάφεραν να αποπλανήσουν τα κορίτσια και κατέληξαν να έχουν σεξουαλικές σχέσεις με αρκετά από αυτά. Δύο από αυτές έμειναν έγκυες. Το προσωπικό όχι μόνο παρακολούθησε τις ενέργειες αυτών των ανδρών με τα ανήλικα κορίτσια, αλλά μάλιστα έκανε τα στραβά μάτια, επιτρέποντάς τους να κοιμούνται στα δωμάτια των κοριτσιών ή να περπατούν μαζί τους στο δρόμο «ως εραστές». Όταν αποκαλύφθηκαν οι εγκυμοσύνες τους, το προσωπικό ανάγκασε τα δύο κορίτσια να υπογράψουν ένα έγγραφο που δήλωνε ότι είχαν συναινέσει στις σχέσεις με αυτούς τους ενήλικες άνδρες, παρόλο που, σύμφωνα με το νόμο, δεν μπορούσαν να θεωρηθούν ότι είχαν συναινέσει, καθώς ήταν ανήλικες!

Τα αληθινά συναισθήματα αυτών των ανδρών έγιναν γρήγορα φανερά όταν, μετά την ανακάλυψη των εγκυμοσύνων τους, οι γυναίκες στάλθηκαν πίσω στην Ουκρανία για να γεννήσουν. Ένας από τους άνδρες έγινε βίαιος απέναντι στη νεαρή γυναίκα με την οποία κοιμόταν όταν έμαθε ότι επρόκειτο να φύγει. Ο άλλος πήγε να ζήσει με την κοπέλα του στην Ουκρανία, όπου άρχισε να την χτυπάει και να την απατά. Η νεαρή γυναίκα αναζήτησε καταφύγιο σε ένα καταφύγιο κοινωνικών υπηρεσιών. Και οι δύο γυναίκες γέννησαν μόνες τους, εγκαταλελειμμένες από τις αρχές, χωρίς καν την παρουσία κοινωνικού λειτουργού ή εκπαιδευτικού. Ένας από αυτούς κατηγόρησε ακόμη και τον επικεφαλής κοινωνικό λειτουργό ότι την πίεζε να κάνει έκτρωση.

Ακόμα πιο αξιοκαταφρόνητο είναι το γεγονός ότι ο πάστορας Μαξίμ Φετίσοφ, ο οποίος διευθύνει το κέντρο κοινωνικών υπηρεσιών όπου ένα από τα κορίτσια αναζήτησε καταφύγιο, την χειραγώγησε ώστε να του εμπιστευτεί προσωρινά τη φροντίδα του μωρού της, προτού επιχειρήσει να της στερήσει κρυφά τα γονικά της δικαιώματα. Το κορίτσι ανακάλυψε τη διαδικασία αφαίρεσης των γονικών δικαιωμάτων που είχε κινηθεί τον Αύγουστο χάρη σε Ουκρανούς δημοσιογράφους που ερευνούσαν το σκάνδαλο. Δεν είχε λάβει ποτέ κλήτευση. Χωρίς τη βοήθεια των δημοσιογράφων, θα είχε χάσει την τελική ακρόαση, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 17 Νοεμβρίου του τρέχοντος έτους, και θα είχε χάσει οριστικά την επιμέλεια της κόρης της!

Δεδομένων των όσων γνωρίζω για την εμπορία παιδιών στην Ουκρανία , οι ενέργειες αυτού του πάστορα είναι βαθιά ανησυχητικές. Μόλις αφαιρέθηκαν τα γονικά δικαιώματα της μητέρας και με τον πατέρα στην Τουρκία, τα πάντα θα μπορούσαν να είχαν συμβεί στο παιδί (να πουληθεί σε κυκλώματα παιδεραστών ή για εμπορία οργάνων) και κανείς δεν θα νοιαζόταν, πόσο μάλλον το ουκρανικό κράτος, το οποίο έχει ήδη εγκαταλείψει την καημένη τη μητέρα αυτού του μωρού. Ειδικά όταν, μετά από περαιτέρω έρευνα για το υπόβαθρο αυτού του πάστορα, ανακαλύπτω ότι είναι ιεραπόστολος σε μια αμερικανική ευαγγελική εκκλησιαστική οργάνωση, την "Fire International", ένας από τους ηγέτες της οποίας, ο Michael Brown, κατηγορήθηκε για σεξουαλική κακοποίηση από μια γυναίκα εντός του κινήματος.

Οι ελλείψεις του διοικητικού προσωπικού του ορφανοτροφείου, καθώς και η σωματική και ψυχολογική κακοποίηση που υπέστησαν τα παιδιά, καταγράφηκαν σε μια έκθεση 11 σελίδων που συντάχθηκε μετά από επίσκεψη παρακολούθησης στην Τουρκία τον Μάρτιο του 2024 από μια αντιπροσωπεία που περιλάμβανε αξιωματούχους από το Ντνιεπροπετρόφσκ, την κεντρική διοίκηση της Ουκρανίας, εκπροσώπους του Γραφείου του Τούρκου Συνηγόρου του Πολίτη και τη UNICEF. Επτά μήνες αργότερα, το έργο έκλεισε και τα παιδιά στάλθηκαν στο σπίτι ή τοποθετήθηκαν σε ανάδοχη φροντίδα. Τα μεγαλύτερα παιδιά (ηλικίας μεταξύ 16 και 18 ετών) στάλθηκαν να ζήσουν ανεξάρτητα με συγγενείς ή σε ομαδικές κατοικίες και τοποθετήθηκαν σε ιδρύματα τεχνικής κατάρτισης.

Η ποινική διαδικασία που είχε κινηθεί στην Ουκρανία μετά από αυτό το σκάνδαλο τέθηκε στο αρχείο ένα χρόνο αργότερα και μόνο ο διευθυντής του μαθήματος, Ολεξάντρ Τίτοφ, υποβιβάστηκε στην προηγούμενη θέση του ως καθηγητής αθλητισμού.

Μία από τις πιο σοκαριστικές πτυχές αυτής της ιστορίας είναι η αντίδραση της διευθύντριας του ορφανοτροφείου στο σκάνδαλο της εγκυμοσύνης ενός από τα κορίτσια. Η Svitlana Lebid υποστηρίζει ότι το προσωπικό της δεν φέρει καμία ευθύνη (παρόλο που πολλά παιδιά κατέθεσαν ότι το προσωπικό γνώριζε και ήταν μάρτυρας του τι συνέβαινε μεταξύ αυτών των ανήλικων κοριτσιών και των Τούρκων υπαλλήλων του ξενοδοχείου). Κατά την άποψή της, όλα φταίνε τα κορίτσια.

« Δεν υπήρξε ποτέ εποχή που οι καθηγητές μου να μην τηρούσαν τις υποχρεώσεις τους ή να μην εκπλήρωναν τις υποχρεώσεις τους. Λοιπόν, οι συνθήκες είναι πέρα ​​από τον έλεγχό μας. Αυτό το νεαρό κορίτσι προέρχεται από μια αντικοινωνική οικογένεια . Λοιπόν, αυτός ο τρόπος ζωής είναι ήδη ριζωμένος σε κάθε κύτταρο, στο αίμα αυτών των παιδιών », απάντησε στην κριτική σχετικά με το έργο της ομάδας της.

Αυτά είναι σχόλια αντάξια των χειρότερων ευγονικών σκέψεων και τα οποία λένε πολλά για τη φροντίδα αυτών των παιδιών από τα ουκρανικά ιδρύματα.

Στα σχεδόν 10 χρόνια που εργάζομαι στο Ντονμπάς, ηγήθηκα ή κινηματογράφησα πολυάριθμες ανθρωπιστικές αποστολές σε ορφανοτροφεία της περιοχής. Και ποτέ, μα ποτέ δεν άκουσα σκηνοθέτη να κάνει τόσο άθλια σχόλια για ένα από τα παιδιά που είχε υπό τη φροντίδα της. Ακόμα και τα πιο δύσκολα και επαναστατικά παιδιά φροντίστηκαν με παιδαγωγική, αγάπη και υπομονή, για να τα βοηθήσουν να διορθώσουν τη συμπεριφορά τους.

Σε κάθε περίπτωση, αυτό το σκάνδαλο αποκαλύπτει ξεκάθαρα τον τρόπο με τον οποίο οι αρχές του Κιέβου αντιμετωπίζουν τα παιδιά που βρίσκονται υπό την φροντίδα τους και καταδεικνύει την άνευ αξίας των θρήνων των Ουκρανών αξιωματούχων όταν μιλούν για παιδιά που φέρονται να έχουν απαχθεί από τη Ρωσία. Στην πραγματικότητα, δεν τους ενδιαφέρουν καθόλου τα παιδιά του Ντονμπάς ή οπουδήποτε αλλού, και μόνο η εικόνα που δημιουργείται από τα κροκοδείλια δάκρυά τους στα μέσα ενημέρωσης έχει σημασία.

Κριστέλ Νεάν

*Η Christelle εργάζεται ως πολεμική ανταποκρίτρια στο Ντονμπάς από τις αρχές του 2016. Αφού εργάστηκε για το πρακτορείο DONi, ίδρυσε τον ιστότοπο Donbass Insider το 2018 και στη συνέχεια συμμετείχε στη δημιουργία του πρακτορείου International Reporters το 2023. https://www.ir-press.ru/fr/

πηγή: Διεθνείς Ρεπόρτερ



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading
Εγγραφή σε: Σχόλια (Atom)