Articles by "Πολεμικές ειδήσεις"

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πολεμικές ειδήσεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Ο Διοικητής του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη Alexus Grynkevich αποκάλεσε... «κοινή πρακτική» την επιδρομή ουκρανικών drone στις ελληνικές ακτές


Σε μία τοποθέτηση βόμβα προέβη στις 19/5, ο Ανώτατος Συμμαχικός Διοικητής του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη, Alexus Grynkevich, όχι μόνο υποβαθμίζοντας τον εντοπισμό ενός ουκρανικού drone στις ακτές της Λευκάδας, αλλά και τονίζοντας, ότι «τέτοιες τακτικές είναι κοινές σε συγκρούσεις όπως αυτή της Ουκρανίας», σύμφωνα με το πρακτορείο Tass.
«Δεν συμμερίζομαι τους φόβους ότι αυτός ο πόλεμος θα μεταφερθεί στη Μεσόγειο. Τέτοιες τακτικές είναι κοινές σε συγκρούσεις όπως αυτή της Ουκρανίας, όπου υπάρχει ασυμμετρία ισχύος. Αλλά δεν συμμερίζομαι αυτήν την ανησυχία ακόμα. Θα το παρακολουθούμε στενά», τόνισε χαρακτηριστικά ο Ανώτατος Διοικητής του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη.
Όπως γίνεται αντιληπτό, η υποβάθμιση του περιστατικού από τα πλέον επίσημα χείλη του ΝΑΤΟ καταμαρτυρά την μηδαμινή επιρροή της ελληνικής κυβέρνησης στο διεθνές στερέωμα, ενώ ουσιαστικά δίνει στο καθεστώς του Κιέβου το πράσινο φως, προκειμένου να διεξάγει επιθετικές επιχειρήσεις στη Μεσόγειο, και συνακόλουθα, σε ελληνικά ύδατα.
Κι όλα αυτά ενώ η κυβέρνηση Μητσοτάκη εξακολουθεί να τάσσεται εμμονικά στη λάθος πλευρά της Ιστορίας, δηλαδή ενάντια στη Ρωσία, τη στιγμή που προσφέρει πακτωλό χρημάτων στο καθεστώς Zelensky, μέσω του νατοϊκού προγράμματος PULSE.
Είναι αυτή η εξωτερική πολιτική που έχει μετατρέψει την Ελλάδα από χώρα σε... χώρο, όπως πλέον επιβεβαίωσαν και με τη βούλα οι «σύμμαχοί» μας στο ΝΑΤΟ.

Οι δηλώσεις του Διοικητή του ΝΑΤΟ που άδειασαν με πάταγο την κυβέρνηση Μητσοτάκη


Το NATO «δεν ανησυχεί για εξάπλωση της ουκρανικής σύγκρουσης στη Μεσόγειο Θάλασσα μετά την ανακάλυψη ενός ουκρανικού ναυτικού drone Magura V5 στα ελληνικά χωρικά ύδατα», τόνισε πιο συγκεκριμένα ο Ανώτατος Συμμαχικός Διοικητής των Συμμαχικών Δυνάμεων στην Ευρώπη Alexus Grynkevich σε συνέντευξη Τύπου μετά τη συνάντηση των Αρχηγών Άμυνας του NATO.
O Alexus Grynkevich, Ανώτατος Διοικητής των νατοϊκών δυνάμεων στην Ευρώπη

«Δεν συμμερίζομαι τους φόβους ότι αυτός ο πόλεμος θα μεταφερθεί στη Μεσόγειο. Τέτοιες τακτικές είναι κοινές σε συγκρούσεις όπως αυτή της Ουκρανίας, όπου υπάρχει ασυμμετρία ισχύος. Αλλά δεν συμμερίζομαι αυτήν την ανησυχία ακόμα. Θα το παρακολουθούμε στενά», δήλωσε απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με το αν το NATO φοβάται ότι οι προσπάθειες της Ουκρανίας να επιτεθεί σε δεξαμενόπλοια που μεταφέρουν ρωσικά πετρελαιοειδή στη Μεσόγειο θα μπορούσαν να απειλήσουν την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας.

Ο εντοπισμός του Cossai Mamack στις ακτές της Λευκάδας και οι επιχειρήσεις κατά του ρωσικού στόλου


Επισημαίνεται, ότι στις αρχές Μαίου ελληνικά και διεθνή ΜΜΕ μετέδιδαν ότι ένας Έλληνας ψαράς ανακάλυψε ένα ουκρανικό μη επανδρωμένο σκάφος, συγκεκριμένα ένα Cossai Mamack, το οποίο περιείχε πυροκροτητές, μεγάλη ποσότητα εκρηκτικών και μια αναμμένη μηχανή, σε μια σπηλιά κοντά στη Λευκάδα στο Ιόνιο Πέλαγος.
Σύμφωνα με πολυάριθμες αναφορές διεθνώς, αλλά και όπως υπενόησε το πόρισμα του Υπουργείου Αμύνης, η τρέχουσα εκτίμηση των ειδικών είναι ότι το drone μπορεί να είχε προετοιμαστεί «για επίθεση σε πλοίο που φόρτωνε καύσιμα σε ρωσικό λιμάνι».



Μάλιστα, μεταγενέστερα ρεπορτάζ αποκάλυψαν το drone περιείχε μεταξύ 100 και 300 κιλά εκρηκτικών, τα οποία κατασχέθηκαν και καταστράφηκαν από ειδικούς πυροτεχνουργούς.
Οι πληροφορίες αυτές επιβεβαιώθηκαν αργότερα από τους Έλληνες Υπουργούς Εξωτερικών και Άμυνας, Γιώργο Γεραπετρίτη και Νίκο Δένδια, οι οποίοι ενημέρωσαν τους ομολόγους τους στην ΕΕ και το NATO για το περιστατικό.

Δεκάδες ουκρανικά drones απειλούν την Ελλάδα - Επιχείρηση χάους στη Μεσόγειο


Παράλληλα, συγκλονιστικές αποκαλύψεις βλέπουν το φως της δημοσιότητας για το ουκρανικό drone, που εντοπίστηκε στη Λευκάδα, καθώς όχι μόνο δεν αποτελούσε εξαίρεση, αλλά φέρεται να είναι μέρος ενός ευρύτερου στόλου drones, τα οποία το καθεστώς του Κιέβου έχει εξαπολύσει στη Μεσόγειο για να πλήξει τα ρωσικά τάνκερ, μεταφέροντας στη «γειτονιά» μας το θέατρο των πολεμικών συγκρούσεων.
Συγκεκριμένα, το ουκρανικό Cossack Mamai δεν είναι το μοναδικό μη επανδρωμένο όχημα επιφανείας (USV-Unmanned Surface Vehicle) ουκρανικής ιδιοκτησίας και ναυπήγησης που επιχειρούσε στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, αλλά ένα από πολλά.



Άλλωστε, όπως είχε αποκαλύψει το Bankingnews, οι Ουκρανοί είχαν προειδοποιήσει την Αθήνα ότι για το Κίεβο, τα πλοία του «σκιώδους στόλου» και τάνκερ που μπορεί να μεταφέρουν ρωσικό πετρέλαιο ή άλλο καύσιμο αποτελούν νόμιμο στόχο.
Η Αθήνα έχει στείλει ήδη μήνυμα στην Ουκρανία απαιτώντας να αποσύρει τα εναπομείναντα drones από τις ακτές της, ενώ παράλληλα εκπέμπει σήμα κινδύνου στους εταίρους της για τους κινδύνους ασφαλείας και περιβάλλοντος.
Παρά ταύτα, ο Volodymyr Zelensky προέβη σε μία πρωτοφανή διπλωματική περιφρόνηση της χώρας μας, αφού το ουκρανικό ΥΠΕΞ αρνήθηκε οποιαδήποτε επικοινωνία με την Αθήνα, αφήνοντας τον Γ. Γεραπετρίτη να... περιμένει στο ακουστικό του, σύμφωνα με πληροφορίες που διέρρευσαν στον έντυπο Τύπο.

Μήνυμα πανικού στην Ουκρανία από το ΥΠΕΞ: «Μαζέψτε τα drones σας από τις ελληνικές ακτές»


Τα ευρήματα του Ελληνικού Γενικού Επιτελείου Στρατού δείχνουν ότι το εντοπισμένο drone αποδείχθηκε ότι ήταν ένα ουκρανικό μοντέλο "Kossack Mamai", και όχι ένα Magura, το οποίο επιχειρούσε στο πλαίσιο μιας ευρύτερης επιχείρησης του Κιέβου στην Ανατολική Μεσόγειο, μεταδίδει με τη σειρά του, το ουκρανικό μέσο UA.news.
Η Αθήνα στέλνει ήδη μήνυμα στην Ουκρανία απαιτώντας να αποσύρει τα εναπομείναντα drones από τις ακτές της, ενώ παράλληλα εκπέμπει σήμα κινδύνου στους εταίρους της για τους κινδύνους ασφαλείας και περιβάλλοντος.
Σύμφωνα με πηγές, η συσκευή μεταφέρθηκε από ένα πλοίο χωρίς μόνιμη βάση νηολόγησης, το οποίο επισκέφθηκε τη Λιβύη, αν και η εκτόξευση του drone από την ουκρανική βάση της Λιβύης θεωρείται απίθανη από το Ελληνικό Γενικό Επιτελείο.



Μέρος των πληροφοριών για την έρευνα παραχωρήθηκε στους Έλληνες από τις Ηνωμένες Πολιτείες, και ένα προσχέδιο των συμπερασμάτων έχει ήδη υποβληθεί στον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη.
Η Ελλάδα εξετάζει επί του παρόντος το ενδεχόμενο να προσφύγει στον ΟΗΕ λόγω της ανεξέλεγκτης χρήσης drones εκτός των ζωνών ένοπλης σύγκρουσης με τη Ρωσική Ομοσπονδία, ενώ αναμένονται επαφές στο ανώτατο πολιτικό επίπεδο για τη λήψη διευκρινίσεων.
Υπενθυμίζεται ότι, στις 7 Μαΐου, εντοπίστηκε ένα ουκρανικό ναυτικό drone στις νότιες ακτές της Λευκάδας, ενώ ααργότερα μεταφέρθηκε για ανάλυση από εμπειρογνόμωνες της ΕΥΠ και των Ενόπλων Δυνάμεων στον Σκαραμαγκά.

Η μεγάλη επιχείρηση των Ουκρανών στη Μεσόγειο που απειλεί άμεσα τα ελληνικά ύδατα και τα νησιά


Τα στοιχεία δείχνουν καθαρά ότι το καμικάζι-drone ήταν μέρος μεγαλύτερης αποστολής, σχεδιασμένης από το Κίεβο.
Τα σκάφη αυτά είναι εξαιρετικά δυσδιάκριτα.
Το σήμα τους δεν υπερβαίνει το μέγεθος ενός τζετ-σκι, καθιστώντας τον εντοπισμό τους δύσκολο έως αδύνατο.
Πηγές από όλες τις συναρμόδιες υπηρεσίες ανέφεραν στην Καθημερινή ότι το συγκεκριμένο ναυτικό drone μεταφερόταν από πλοίο χωρίς σταθερή βάση, με διαδρομές που περιλάμβαναν και τη Λιβύη.
Δεν πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό, αλλά για έναν απροσδιόριστο αριθμό μη επανδρωμένων σκαφών.



Οι ίδιες πηγές σημειώνουν ότι οι Ουκρανοί είχαν προειδοποιήσει νωρίτερα την Αθήνα πως τα πλοία του «σκιώδους στόλου» και τα τάνκερ που μεταφέρουν παράνομα πετρέλαιο ή καύσιμα αποτελούν νόμιμο στόχο για τις ουκρανικές δυνάμεις.
Αν και η απόσταση μεταξύ της προειδοποίησης και της πραγματικής δράσης παραμένει σημαντική, η ύπαρξη αυτής της αόριστης προειδοποίησης προκάλεσε έντονη εγρήγορση στις ελληνικές υπηρεσίες ασφαλείας.

Απίστευτο - Το Κίεβο ταπείνωσε την κυβέρνηση Μητσοτάκη... ο Sybiha δεν σηκώνει τα τηλέφωνα


Εντωμεταξύ, η ο Ουκανός ΥΠΕΞ Andriy Sybiha απέρριψε οιαδήποτε επικοινωνία με τον Γιώργο Γεραπετρίτη για το θέμα του drone, επικαλούμενος.. φόρτο εργασίας, όπως αποκαλύφθηκε στον ελληνικό έντυπο Τύπο.
Η ελληνική διπλωματία δείχνει αδυναμία και παράλυση με αφορμή την άρνηση της ουκρανικής πλευράς να πραγματοποιηθεί τηλεφωνική επικοινωνία μεταξύ των δύο υπουργών που θεωρείται αυτονόητη σε χώρες με φιλικές σχέσεις παρά την ξεκάθαρη στήριξη της Αθήνας προς το Κίεβο από την πρώτη μέρα του πολέμου.
Παρά την επανειλημμένη προσπάθεια της ελληνικής πλευράς να οριστεί το τηλεφωνικό «ραντεβού», η ουκρανική πλευρά το παραπέμπει αόριστα, ισχυριζόμενη ότι οι υπουργοί θα συναντηθούν στο πλαίσιο άλλης διεθνούς συνεδρίασης.

Με κατευθυνόμενες διαρροές η κυβέρνηση συγκαλύπτει την ουκρανική αυθαιρεσία στη Μεσόγειο

Το διπλωματικό πρόγραμμα των επόμενων εβδομάδων περιλαμβάνει τη σύνοδο υπουργών Εξωτερικών του ΝΑΤΟ στο Χέλσινμποργκ με προτεραιότητα στις προετοιμασίες για τη σύνοδο κορυφής στην Αγκυρα και την επείγουσα ενίσχυση της Ουκρανίας, καθιστώντας απίθανη οποιαδήποτε ουσιαστική παρέμβαση του Γεραπετρίτη.
Η χαμένη ευκαιρία φαίνεται να ήταν στις Βρυξέλλες, στις 11 Μαΐου, όταν το θέμα ήταν ακόμη «καυτό» και η Ελλάδα είχε μεγαλύτερα μέσα πίεσης σε επίπεδο Ε.Ε.



Οποιαδήποτε διμερής συνάντηση θα περιοριστεί πιθανότατα σε αοριστολογίες περί κοινών στόχων, χωρίς δεσμεύσεις για την αποφυγή επανάληψης περιστατικού με drone.
Παράλληλα, η κυβέρνηση επένδυσε σε ψευδείς διαρροές για να ελέγξει τα μέσα ενημέρωσης, όπως στην περίπτωση του καλωδίου Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ.
To πολιτικό αφήγημα της ΝΔ, ουσιαστικά απέκρυπτε την πραγματικότητα: από τις 7 Μαΐου, όταν εντοπίστηκε το drone, η ελληνική κυβέρνηση απέφευγε επικοινωνία με το Κίεβο, υποτίθεται εν αναμονή πορίσματος του ΓΕΕΘΑ.

Γνώριζαν όλοι εκτός από την κυβέρνηση Μητσοτάκη - Αποκαλύψεις για την κινητή βάση εκτόξευσης USV στη Μεσόγειο


Η επιθετική ενέργεια με το ουκρανικό drone στη Λευκάδα προκάλεσε σοβαρά προβλήματα στην κυβέρνηση, που εξακολουθεί να θεωρεί τον Zelensky σύμμαχο.
Αντίστοιχα, Γάλλοι, Ρώσοι και Ισπανοί γνώριζαν την κίνηση ουκρανικού φορτηγού για συντονισμό χτυπημάτων στη Μεσόγειο, ενώ οι Έλληνες υπουργοί εμφανίστηκαν «ξαφνιασμένοι».
Οι πρώτες υποτιμητικές δηλώσεις αντικαταστάθηκαν από σοβαροφανείς σχολιασμούς, χωρίς όμως να δεσμευτεί το Κίεβο.
Το Intelligence Online αποκάλυψε ότι ήδη από τις 31 Μαρτίου η «Ομάδα 13» της ουκρανικής στρατιωτικής κατασκοπίας χρησιμοποιούσε bulk carrier από την Οδησσό ως κινητή βάση εκτόξευσης USV στη Μεσόγειο.
Το πλοίο κινούνταν σε διεθνή ύδατα, εκτοξεύοντας USV και συνεχίζοντας την πορεία του, ενώ πίσω από τα φαινομενικά σκουριασμένα ύφαλά του λειτουργούσε κέντρο επιτήρησης με προηγμένα συστήματα.
Το drone εκτελούσε την αποστολή του και το πλοίο είχε ήδη αποχωρήσει...

www.bankingnews.gr


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Χθες, ο Πρόεδρος Τραμπ εγκατέλειψε το γελοίο «Σχέδιο Ελευθερία» του, μόλις πέντε ώρες αφότου οι δύο υπολοχαγοί του, ο Υπουργός Εγκλημάτων Πολέμου Πιτ Χέγκεθ και ο Υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, είχαν σταλεί για να το προωθήσουν :

Ο πρόεδρος είχε τραβήξει το χαλί κάτω από τα πόδια της κορυφαίας ομάδας του. Ακόμα και οι πιο στενοί έμπιστοί του δεν μπορούσαν να καταλάβουν το γιατί.

«Τόσο γαμώτο ντροπή», δήλωσε μια πηγή κοντά στον πρόεδρο λίγο μετά την ανακοίνωση.

Η απόφαση αυτή αποτέλεσε μια ακόμη απότομη στροφή του προέδρου, ο οποίος απεγνωσμένα αναζητά μια διέξοδο από τη σύγκρουση που έχει ξεπεράσει κατά πολύ τις προσδοκίες του έθνους. Καμία παρέκκλιση δεν θα μπορούσε να κρύψει μια παταγώδη αποτυχία στην ανοιχτή θάλασσα.

Ο λόγος για την υποχώρηση του Τραμπ, σύμφωνα με πηγές του NBC , ήταν μια εξέγερση από τα αραβικά κράτη του Κόλπου:

Η απότομη ανατροπή του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ στο σχέδιό του να βοηθήσει τα πλοία να διέλθουν από το Στενό του Ορμούζ ήρθε μετά την αναστολή της δυνατότητας του αμερικανικού στρατού να χρησιμοποιεί τις βάσεις και τον εναέριο χώρο του για την εκτέλεση της επιχείρησης από έναν βασικό σύμμαχο του Κόλπου, σύμφωνα με δύο Αμερικανούς αξιωματούχους.

Ο Τραμπ εξέπληξε τους συμμάχους του Κόλπου ανακοινώνοντας το «Project Freedom» στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης την Κυριακή το απόγευμα, δήλωσαν αξιωματούχοι, προκαλώντας την οργή της ηγεσίας στη Σαουδική Αραβία. Σε απάντηση, το Βασίλειο ενημέρωσε τις ΗΠΑ ότι δεν θα επιτρέψει στον αμερικανικό στρατό να πετάξει αεροσκάφη από την αεροπορική βάση Πρίγκιπα Σουλτάν νοτιοανατολικά του Ριάντ ή να πετάξει μέσω του σαουδαραβικού εναέριου χώρου για να υποστηρίξει την προσπάθεια, δήλωσαν αξιωματούχοι.

Μια τηλεφωνική συνομιλία μεταξύ του Τραμπ και του Σαουδάραβα πρίγκιπα διαδόχου Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν δεν έλυσε το ζήτημα, δήλωσαν οι δύο Αμερικανοί αξιωματούχοι, αναγκάζοντας τον πρόεδρο να διακόψει προσωρινά το Project Freedom προκειμένου να αποκαταστήσει την πρόσβαση του αμερικανικού στρατού στον κρίσιμο εναέριο χώρο.

Άλλοι στενοί σύμμαχοι του Κόλπου επίσης αιφνιδιάστηκαν. Ο πρόεδρος μίλησε με ηγέτες στο Κατάρ αφότου η προσπάθεια είχε ήδη ξεκινήσει.

Η Σαουδική Αραβία δεν ήταν η μόνη που τράβηξε φρένο:

Ryan Grim @ryangrim – 0:22 UTC · 7 Μαΐου 2026

Σύμφωνα με έναν διοικητικό αξιωματούχο που μου είπε, το Κουβέιτ διέκοψε επίσης την πρόσβαση, τη βάση και τις πτήσεις υπέρπτησης (ABO).

Προφανώς δεν είναι προς το συμφέρον της Σαουδικής Αραβίας και του Κουβέιτ να κλιμακωθεί εκ νέου ο πόλεμος. Θα ήταν οι πρώτοι που θα βιώσουν τα θανατηφόρα ιρανικά αντίποινα για οποιονδήποτε περαιτέρω βομβαρδισμό του Ιράν από τις ΗΠΑ.

Η διαμαρτυρία της Σαουδικής Αραβίας εξηγεί επίσης γιατί, χθες, η αεροπορική κυκλοφορία του αμερικανικού στρατού στην περιοχή σταμάτησε ξαφνικά :

Μετά την ανάρτηση του Τραμπ για την Αλήθεια, η Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ απλώς σιώπησε παράξενα πάνω από την Ευρώπη και τη Δυτική Ασία. Τις τελευταίες 24 ώρες, αμερικανικά στρατιωτικά αεροσκάφη που πετούσαν στην περιοχή έχουν καταρρεύσει - από πάνω από 27 χθες σε μόλις 7 αυτή τη στιγμή. Όλα τα logistics και τα δεξαμενόπλοια: C-17 Globemasters, ένα C-5M Super Galaxy και KC-135 Stratotankers που εκτελούν δρομολόγια μεταξύ Ράμσταϊν, Σπανγκντάλεμ, Τελ Αβίβ, Άμπου Ντάμπι και Αλ Ουντέιντ. Κανένα μαχητικό αεροσκάφος. Κανένα κύμα.

Η απόρριψη των περιπετειών του Τραμπ από τη Σαουδική Αραβία/Κουβέιτ ήρθε μετά από εβδομάδες ισραηλινής προπαγάνδας που ισχυριζόταν ότι οι Άραβες του Κόλπου πιέζουν για περισσότερο πόλεμο στο Ιράν.

Τα αλαζονικά ΗΑΕ, τα οποία είχαν ταχθεί στο πλευρό των ΗΠΑ, μπορεί κάλλιστα να ήταν υπέρ ενός περισσότερου πολέμου κατά του Ιράν. Αλλά δεν είχε ποτέ νόημα για τους Σαουδάραβες να λάβουν μια τέτοια θέση.

(Παράλληλα: Φήμες λένε ότι χθες η Σαουδική Αραβία, και όχι το Ιράν, βομβάρδισε το λιμάνι Φουτζέιρα των ΗΑΕ σε αντίποινα για την αποχώρηση των ΗΑΕ από τον ΟΠΕΚ.)

Υπάρχουν ενδείξεις ότι ο Λευκός Οίκος συνειδητοποιεί το γεγονός ότι η μικρή του περιπέτεια με το Ιράν προκαλεί σοβαρές ζημιές - όχι μόνο παγκοσμίως αλλά και στις ΗΠΑ.

Κατ' ιδίαν, οι σύμβουλοι του Προέδρου Τραμπ ανησυχούν ολοένα και περισσότερο ότι οι Ρεπουμπλικάνοι θα πληρώσουν πολιτικό τίμημα για την αύξηση του κόστους των καυσίμων, σύμφωνα με άτομα που γνωρίζουν το θέμα. Πολλοί από αυτούς τους συμβούλους είναι πρόθυμοι να τερματίσουν τον πόλεμο με την ελπίδα ότι οι τιμές θα αρχίσουν να μετριάζονται πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου.
...
Το εξήντα τρία τοις εκατό των Αμερικανών δήλωσαν ότι ρίχνουν μεγάλο ή αρκετά μεγάλο φταίξιμο στον Τραμπ για την αύξηση των τιμών της βενζίνης, σύμφωνα με νέα δημοσκόπηση που διεξήχθη από το NPR, το PBS και το Marist. Περισσότεροι από 8 στους 10 Αμερικανούς δήλωσαν ότι οι δυσκολίες στο βενζινάδικο ασκούν πίεση στα οικονομικά τους.

Οι τιμές των καυσίμων για τα αεροσκάφη διπλασιάστηκαν περίπου μέσα σε λίγες εβδομάδες μετά την έναρξη του πολέμου και παρέμειναν υψηλές. Οι αεροπορικές εταιρείες έχουν δηλώσει ότι αυτό θα προσθέσει δισεκατομμύρια δολάρια σε πρόσθετα έξοδα φέτος, συμπιέζοντας τα περιθώρια κέρδους. Οι αμερικανικές αεροπορικές εταιρείες δαπάνησαν περισσότερα από 5 δισεκατομμύρια δολάρια σε καύσιμα τον Μάρτιο - αύξηση 30% σε σχέση με ένα χρόνο νωρίτερα, σύμφωνα με κυβερνητικά στοιχεία.

Τον Μάρτιο, η τιμή ενός εισιτηρίου οικονομικής θέσης μετ' επιστροφής στις ΗΠΑ αυξήθηκε κατά 21% σε σχέση με ένα χρόνο νωρίτερα, στα 570 δολάρια, σύμφωνα με την Airlines Reporting Corp., η οποία παρακολουθεί τις πωλήσεις των ταξιδιωτικών πρακτορείων.

Φαίνεται ότι το Ιράν είχε δίκιο όταν υπολόγισε ότι μπορεί να αντέξει τις οικονομικές συνέπειες ενός πολέμου για περισσότερο χρόνο από όσο είναι διατεθειμένες να θυσιάσουν οι ΗΠΑ την ίδια τους την οικονομία.

Είναι λοιπόν η κατάλληλη στιγμή για τον Τραμπ να δηλώσει την ήττα του.


πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


από τον Φρανσουά Βαντρό /  reseauinternational.net 

13.000 Πακιστανοί στρατιώτες και σινο-πακιστανικά μαχητικά αεροσκάφη αναπτύχθηκαν στη Σαουδική Αραβία: ένα όπλο στραμμένο προς τον ναό των ΗΠΑ;

Στις 11 Απριλίου, ενώ βρίσκονταν σε εξέλιξη οι διαπραγματεύσεις, επισημάναμε ότι η ασυμμετρία των αντιπροσωπειών στην Ισλαμαμπάντ —86 Ιρανοί οργανωμένοι σε πέντε επιτροπές, τρεις Αμερικανοί χωρίς ειδικούς— αποκάλυπτε μια αντίφαση: το Ιράν είχε έρθει για να διαπραγματευτεί παρατεταμένες διαπραγματεύσεις, οι ΗΠΑ για να επιβάλει τελεσίγραφο. Ο ανταποκριτής της Le Monde στην Ουάσινγκτον, Piotr Smolar, συνόψισε αργότερα αυτή τη στάση με μια καυστική φράση: « Εν ολίγοις, απαιτήθηκε συνθηκολόγηση » . Μετά από σαράντα ημέρες σύγκρουσης, η κυβέρνηση Τραμπ ήρθε όχι επιδιώκοντας συμβιβασμό, αλλά παράδοση. Αποτυγχάνοντας να τον επιτύχει, ο JD Vance έφυγε από την Ισλαμαμπάντ χωρίς συμφωνία.

Η χρονολογία των γεγονότων από τότε είναι κρίσιμη. Στις 11 Απριλίου, κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων, μια μαζική ανάπτυξη πακιστανικού στρατού ήταν ήδη σε εξέλιξη: 13.000 στρατιώτες και περίπου δέκα μαχητικά αεροσκάφη JF-17 έπαιρναν θέσεις στην αεροπορική βάση King Abdulaziz, λίγα χιλιόμετρα από την καρδιά των πετρελαιοπηγών της Σαουδικής Αραβίας. Αυτή η εδώ και καιρό σχεδιασμένη κίνηση εξασφάλισε την περιοχή ακόμη και πριν ολοκληρωθούν οι συνομιλίες.

Στις 12 Απριλίου, μετά την αποτυχία των διαπραγματεύσεων, ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε την επικείμενη επιβολή ναυτικού αποκλεισμού του Στενού του Ορμούζ —μια πράξη πολέμου σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο. Η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ έχει έκτοτε διευκρινίσει ότι ο αποκλεισμός θα ξεκινήσει στις 13 Απριλίου στις 10:00 π.μ. ώρα Ανατολικής Ακτής (ET). Αυτό αντιστοιχεί στις 6:00 μ.μ. (6:00 μ.μ.) στην ζώνη ώρας του Κόλπου, όπου βρίσκεται το Στενό του Ορμούζ.

Δυτικά μέσα ενημέρωσης, συμπεριλαμβανομένου του House of Saudi Arabia , το οποίο συνήθως παρακολουθούμε, παρουσίασαν την ανάπτυξη δυνάμεων από το Πακιστάν ως στάση κατά του Ιράν. Τα χρήματα της Σαουδικής Αραβίας και του Κατάρ - 5 δισεκατομμύρια δολάρια - υποτίθεται ότι ήταν το τίμημα που καταβλήθηκε για αυτή τη στρατιωτική συμμαχία. Κατά την άποψή μας, αυτή είναι μια παραπλανητική ερμηνεία, επειδή παραμένει παγιδευμένη στο παλιό δίπολο Σουνιτών-Σιιτών. Κατά πάσα πιθανότητα, η πραγματικότητα είναι το αντίθετο.


Η επίσημη αφήγηση: η ενεργοποίηση του σαουδαραβικο-πακιστανικού συμφώνου


Ο Houseofsaud παρουσιάζει την ανάπτυξη ως ενεργοποίηση της Συμφωνίας Στρατηγικής Άμυνας (SDA) που υπογράφηκε τον Σεπτέμβριο του 2025 μεταξύ Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν, η κεντρική ρήτρα της οποίας ορίζει ότι «οποιαδήποτε επιθετικότητα εναντίον μιας από τις δύο χώρες θα θεωρείται επιθετικότητα εναντίον και των δύο» .

Η αφήγηση αφορά μια σουνιτική συμμαχία εναντίον του Ιράν. Η Σαουδική Αραβία πληρώνει 5 δισεκατομμύρια δολάρια, το Κατάρ συνυπογράφει και το Πακιστάν στέλνει στρατεύματα για να υπερασπιστεί το βασίλειο από τις ιρανικές επιθέσεις. Ο υπουργός Άμυνας της Σαουδικής Αραβίας, πρίγκιπας Χαλίντ μπιν Σαλμάν, μάλιστα δημοσίευσε: «Η Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν είναι ενωμένα ενάντια στον επιτιθέμενο » .

Είναι μια καθαρή, γραμμική εκδοχή και πολιτικά αποδεκτή από τη δυτική κοινή γνώμη. Αλλά βασίζεται σε μια σκόπιμη παράλειψη.

Γεγονότα που επιτρέπουν μια άλλη ερμηνεία

Το ιρανικό δόγμα: καμία επίθεση από τον Κόλπο, κανένα αντίποινο.

Το Ιράν ανέκαθεν έκανε διάκριση μεταξύ δύο τύπων επιθετικότητας. Μια άμεση αμερικανική επίθεση (από αεροπλανοφόρα ή την κατάριανη βάση Αλ Ουντέιντ) πυροδοτεί μια απάντηση εναντίον των αμερικανικών δυνάμεων. Αλλά μια επίθεση που ξεκινά από το έδαφος ενός κράτους του Κόλπου - Σαουδικής Αραβίας, Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων ή Μπαχρέιν - μετατρέπει αυτό το κράτος σε συν-εμπόλεμο. Το Ιράν στη συνέχεια θα στοχεύσει τις υποδομές του, συμπεριλαμβανομένων των πετρελαϊκών εγκαταστάσεων.

Τα ιρανικά πλήγματα στα κράτη του Κόλπου αποσκοπούν συγκεκριμένα στο να τα κάνουν να πληρώσουν το τίμημα για τη συνεργασία τους με τις ΗΠΑ. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι μοναρχίες του Κόλπου αρνούνταν επίσημα να επιτρέψουν τη χρήση των βάσεων τους ως εφαλτήριο για πόλεμο εναντίον του Ιράν, αλλά μέχρι στιγμής δεν έχουν καταφέρει να αποτρέψουν αυτές τις βάσεις από το να συμμετάσχουν στον πόλεμο υπό την ηγεσία των ΗΠΑ.

Η ανάπτυξη πακιστανικών δυνάμεων καθιστά τώρα αυτή την κόκκινη γραμμή αξεπέραστη.

Πακιστανοί στρατιώτες ως ανθρώπινες ασπίδες και άλλα


Με την τοποθέτηση 13.000 στρατιωτών και μαχητικών αεροσκαφών JF-17 σε σαουδαραβικές βάσεις, το Πακιστάν στέλνει ένα τριπλό μήνυμα:
  • Προς το Ιράν : «Δεν θα δεχτείτε επίθεση από αυτό το έδαφος, επειδή είμαστε εδώ. Αν οι ΗΠΑ ή το Ισραήλ επιτεθούν από εδώ, τα αντίποινά σας θα μας χτυπήσουν. Και δεν θέλουμε πόλεμο μαζί σας».
  • Προς τη Σαουδική Αραβία : «Δεν μπορείτε πλέον να επιτρέψετε μια αμερικανική επίθεση από το έδαφός σας χωρίς να μας εμπλέξετε άμεσα».
  • Προς τις ΗΠΑ : «Δεν μπορείτε πλέον να χρησιμοποιείτε την Αραβική Χερσόνησο ως βάση στα μετόπισθεν για να χτυπήσετε το Ιράν. Αξίζει το ρίσκο; Θα πρέπει να μας αντιμετωπίσετε».

Η εξαιρετική προστασία που παρέχεται στην ιρανική αντιπροσωπεία: ένδειξη εμπιστοσύνης

Μόλις το αεροπλάνο της ιρανικής αντιπροσωπείας εισήλθε στον πακιστανικό εναέριο χώρο, η πακιστανική Πολεμική Αεροπορία ανέπτυξε μια άνευ προηγουμένου επιχείρηση ασφαλείας: μαχητικά συνοδείας, προηγμένα αεροσκάφη ανίχνευσης AWACS και αεροσκάφη ηλεκτρονικού πολέμου. Το ιρανικό αεροσκάφος απενεργοποίησε τον αναμεταδότη του (καθιστώντας τον αόρατο στα πολιτικά ραντάρ) ενώ ένα πακιστανικό αεροπλάνο πέταξε παράλληλα με τον αναμεταδότη του ενεργοποιημένο, λειτουργώντας ως δόλωμα. Αυτή η «Σιδερένια Συνοδεία» σχεδιάστηκε για να αποτρέψει οποιαδήποτε στοχευμένη απόπειρα δολοφονίας ή ισραηλινό ή αμερικανικό χτύπημα εναντίον των Ιρανών διαπραγματευτών.

Μια τέτοια ανάπτυξη δεν προσφέρεται σε έναν αντίπαλο. Προορίζεται για έναν σύμμαχο. Αποδεικνύει ότι το Πακιστάν ήταν έτοιμο να διαθέσει τις δυνάμεις του για να εγγυηθεί φυσικά την ασφάλεια των Ιρανών έναντι των ΗΠΑ και του Ισραήλ.

Η σαφής απειλή των ΗΠΑ: άρθρο της Washington Post


Τρεις ημέρες πριν από την έναρξη των συνομιλιών στο Ισλαμαμπάντ, η Washington Post δημοσίευσε ένα άρθρο γνώμης του Marc Thiessen , ενός νεοσυντηρητικού αρθρογράφου με στενούς δεσμούς με κύκλους ασφαλείας. Σε αυτό, ο Thiessen ζήτησε ανοιχτά την εξάλειψη των Ιρανών αξιωματούχων που είχαν σωθεί για χάρη των διαπραγματεύσεων, σε περίπτωση που οι συνομιλίες αποτύγχαναν . Πρόσθεσε: «Οι Ιρανοί ηγέτες πρέπει να καταλάβουν ότι η ζωή τους εξαρτάται κυριολεκτικά από την ολοκλήρωση μιας διαπραγματευμένης συμφωνίας σύμφωνα με τις επιθυμίες του Τραμπ. Εάν αρνηθούν, θα σκοτωθούν » .

Αυτό το άρθρο δεν αποτελεί περιθωριακή άποψη. Αντικατοπτρίζει ένα ρεύμα σκέψης εντός του αμερικανικού κατεστημένου. Για τους Ιρανούς, αποτελεί απόδειξη ότι η ζωή τους θα κινδύνευε αν διαπραγματεύονταν απευθείας με την Ουάσινγκτον, χωρίς έναν μεσολαβητή ικανό να τους προστατεύσει φυσικά.

Τα μαχητικά αεροσκάφη JF-17: η απτή κινεζική εγγύηση


Τα JF-17 δεν είναι ένα οποιοδήποτε αεροσκάφος. Το JF-17 Block III αναπτύσσεται από κοινού από το Πακιστάν και την κινεζική Chengdu Aircraft Corporation. Είναι εξοπλισμένο με ραντάρ AESA και κινεζικούς πυραύλους PL-15E, οι οποίοι έχουν βεληνεκές που υπερβαίνει τα 145 χλμ. Ο πύραυλος PL-15, που βρίσκεται σε υπηρεσία με τον κινεζικό στρατό από το 2016, φτάνει τα Mach 4. Η ανάπτυξή τους στον Κόλπο - μια περιοχή ιστορικά υπό τον στρατιωτικό έλεγχο των ΗΠΑ - είναι άνευ προηγουμένου. Είναι η πρώτη φορά που κυρίως κινεζικά περιουσιακά στοιχεία, που δεν ελέγχονται από τις ΗΠΑ ή το Ισραήλ, έχουν εγκατασταθεί στην καρδιά του αμυντικού συστήματος της Σαουδικής Αραβίας.

Η Κίνα είναι ο κύριος σύμμαχος του Πακιστάν και ο μεγαλύτερος πελάτης πετρελαίου της Σαουδικής Αραβίας (περίπου 1,6 έως 2 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα πριν από τον πόλεμο). Με άλλα λόγια, το Πεκίνο έχει τα μέσα να διασφαλίσει ότι αυτή η ανάπτυξη δεν θα γυρίσει μπούμερανγκ στην Τεχεράνη.

Οι Δυτικοί αναλυτές αναζητούν μάταια γραπτές «κινεζικές εγγυήσεις». Δεν ψάχνουν στο σωστό μέρος: οι εγγυήσεις βρίσκονται ακριβώς εκεί, στον αεροδιάδρομο της Νταχράν, με τη μορφή αυτών των αεροπλάνων που δεν θα μπορούσαν να απογειωθούν χωρίς την τεχνική και πολιτική έγκριση της Κίνας.

Η δήλωση του Πακιστανού Υπουργού Άμυνας: ένα συνεπές μήνυμα


Στις 9 Απριλίου, ο Πακιστανός υπουργός Άμυνας Khawaja Asif δημοσίευσε και στη συνέχεια διέγραψε ένα εξαιρετικά εμπρηστικό μήνυμα εναντίον του Ισραήλ και των ιδρυτών του. Και εδώ, πρέπει να αποφύγουμε την υπερβολική ερμηνεία. Μία μόνο ανάρτηση, ακόμη και μια εμπρηστική, δεν αποτελεί κρατικό δόγμα.

Αλλά τοποθετημένο στο πλαίσιό του, μπορεί να ερμηνευτεί ως μήνυμα προς το Ιράν και την κοινή γνώμη της περιοχής: η στρατιωτική συνεργασία με το Ριάντ δεν σημαίνει ευθυγράμμιση με το Ισραήλ ή ετοιμότητα για έναν αντιιρανικό πόλεμο. Αυτού του είδους το μήνυμα δεν αποτελεί απόδειξη, αλλά συμβάλλει σε ένα κλίμα καθησυχασμού: «Δεν είμαστε με το μέρος του Ισραήλ, δεν θα επιτρέψουμε να χρησιμοποιηθεί η συμμαχία μας με τη Σαουδική Αραβία εναντίον σας » .

Ιρανική σιωπή και ευγνωμοσύνη


Το Ιράν δεν έχει καταδικάσει την ανάπτυξη δυνάμεων του Πακιστάν στη Σαουδική Αραβία. Αυτή η σιωπή αποτελεί απόδειξη ότι η Τεχεράνη έχει κατανοήσει το μήνυμα και αποδέχεται αυτόν τον αποκλεισμό. Σύμφωνα με πηγές των πακιστανικών μυστικών υπηρεσιών, η δημόσια υπενθύμιση της αμυντικής συμφωνίας της Ισλαμαμπάντ με το Ριάντ χρησίμευσε ως ψυχολογικός ελιγμός («παιχνίδι μυαλού») για να φέρει το Ιράν πίσω στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, καθιστώντας σαφές ότι δεν ασχολείται πλέον αποκλειστικά με τις ΗΠΑ και ότι το Πακιστάν συνεισφέρει το βάρος του στη σύγκρουση.

Και, μετά το τέλος των συνομιλιών, ο Πρόεδρος του Ιρανικού Κοινοβουλίου, Μοχάμεντ Μπαγκέρ Γκαλίμπαφ, επικεφαλής της αντιπροσωπείας, δήλωσε : «Εκτιμώ τις προσπάθειες της αδελφικής και φίλης χώρας μας, του Πακιστάν, για τη διευκόλυνση αυτής της διαδικασίας διαπραγματεύσεων και απευθύνω τους χαιρετισμούς μου στον πακιστανικό λαό ». Αυτή η διατύπωση υπερβαίνει την απλή διπλωματική ευγένεια. Επισημοποιεί μια στρατηγική σχέση.

Ο ναυτικός αποκλεισμός: μια πράξη πολέμου που στοχεύει επίσης την Κίνα και το Πακιστάν





Στις 12 Απριλίου, στο Truth Social , ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε την επιβολή ναυτικού αποκλεισμού στα Στενά του Ορμούζ, υιοθετώντας πρόταση του απόστρατου στρατηγού Τζακ Κιν.

Όπως επισημαίνει ο houseofsaud στην ανάλυσή του που δημοσιεύτηκε την ίδια ημέρα , ένας αποκλεισμός αποτελεί πράξη πολέμου βάσει του Ψηφίσματος 3314 του ΟΗΕ και του Εγχειριδίου του Σαν Ρέμο. Δεν πρόκειται για επιχείρηση εκκαθάρισης ναρκοπεδίων ή άσκηση ελεύθερης ναυσιπλοΐας. Είναι κήρυξη οικονομικού πολέμου κατά του Ιράν. Το άρθρο του houseofsaud τονίζει ορθώς ότι οι σαουδαραβικές βάσεις, από τις οποίες θα επιβαλλόταν ένας τέτοιος αποκλεισμός, θα γίνονταν οι πρώτοι στόχοι ιρανικών αντιποίνων - παρά τις επίσημες αρνήσεις του Ριάντ. Ωστόσο, η ανάλυση του houseofsaud δεν ανταποκρίνεται στις συνέπειες για την Κίνα και το Πακιστάν.

Η Κίνα είναι ο μεγαλύτερος πελάτης ιρανικού πετρελαίου. Ένας αποκλεισμός από τις ΗΠΑ θα απαγόρευε ουσιαστικά κάθε διέλευση πετρελαιοφόρων προς την Κίνα. Το Πεκίνο, το οποίο έχει ήδη διαπραγματευτεί παράκαμψη διαδρόμων (ιδίως μέσω Πακιστάν και του Οικονομικού Διαδρόμου Κίνας-Πακιστάν ( CPEC)), δεν μπορεί να αποδεχτεί έναν τέτοιο ενεργειακό στραγγαλισμό. Το άρθρο του House of Steel σημειώνει ότι κινεζικά πλοία έχουν πρόσφατα διέλθει από το Στενό του Γιβραλτάρ υπό ιρανικό συντονισμό. Ένας αποκλεισμός θα τα εξέθετε σε κατάσχεση. Αυτό ενέχει τον κίνδυνο άμεσης αντιπαράθεσης μεταξύ Ουάσινγκτον και Πεκίνου.

Το Πακιστάν εισάγει το μεγαλύτερο μέρος του πετρελαίου του από τον Κόλπο. Οι 13.000 στρατιώτες του που έχουν αναπτυχθεί στη Σαουδική Αραβία δεν αποτελούν μόνο «όπλο στην πλάτη» για τις ΗΠΑ. Είναι επίσης πιθανοί όμηροι. Εάν ο αποκλεισμός πυροδοτήσει έναν πόλεμο πλήρους κλίμακας, οι ενεργειακές προμήθειες στο Πακιστάν θα διακοπούν. Το Ισλαμαμπάντ, που ήδη βρίσκεται σε οικονομική κρίση, θα πληρώσει βαρύ τίμημα .

Έτσι, ο αποκλεισμός του Τραμπ δεν είναι απλώς ένα μέτρο κατά του Ιράν. Αποτελεί απειλή τόσο για την Κίνα (για να την αναγκάσει να σταματήσει να υποστηρίζει την Τεχεράνη) όσο και για το Πακιστάν (για να το αναγκάσει να εγκαταλείψει τον διττό ρόλο του ως ένοπλου μεσολαβητή). Διευρύνοντας τη σύγκρουση ώστε να συμπεριλάβει δύο συμμαχικές πυρηνικές δυνάμεις, η Ουάσινγκτον παίζει ένα επικίνδυνο παιχνίδι.


Η ιρανική απάντηση: οι Χούθι και η Μπαμπ ελ-Μαντέμπ


Εάν εφαρμοστεί ο αποκλεισμός, το Ιράν αναμφίβολα θα προβεί σε αντίποινα. Ήδη από τις 12 Απριλίου, οι Χούθι, σύμμαχοι της Τεχεράνης, ανακοίνωσαν ότι η Ερυθρά Θάλασσα ήταν πλέον « εντελώς και οριστικά κλειστή» για στρατιωτική χρήση από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Ο ηγέτης τους, Αμπντέλ-Μαλίκ αλ-Χούθι, προειδοποίησε ότι σε περίπτωση κλιμάκωσης των ΗΠΑ εναντίον του Ιράν, οι Χούθι θα «συμμετάσχουν ξανά ενεργά και θα εντείνουν τις στρατιωτικές τους επιχειρήσεις » .

Η απειλή για κλείσιμο του στενού Μπαμπ ελ-Μαντέμπ είναι αξιόπιστη: οι Χούθι έχουν ήδη αποδείξει την ικανότητά τους να επιτίθενται σε εμπορικά πλοία. Ένα ταυτόχρονο κλείσιμο του Ορμούζ και του Μπαμπ ελ-Μαντέμπ θα μείωνε σχεδόν στο μηδέν τις εξαγωγές πετρελαίου της Σαουδικής Αραβίας, καθώς ο αγωγός Ανατολής-Δύσης (ο οποίος παρακάμπτει το Ορμούζ) εκβάλλει στην Ερυθρά Θάλασσα και σχεδόν όλο αυτό μεταφέρεται στη συνέχεια στην Ασία μέσω του στενού. Το Ριάντ, ήδη ευάλωτο, θα γινόταν το πρώτο παράπλευρο θύμα της κλιμάκωσης των εντάσεων ΗΠΑ-Αμερικής.


Διαβάστε το houseofsaud για τα στοιχεία του, αλλά με προσοχή όσον αφορά το πλαίσιό του.


Τα άρθρα του House of Saud είναι χρήσιμα. Συχνά συγκεντρώνουν γρήγορα γεγονότα, δηλώσεις και πληροφορίες που άλλα δυτικά μέσα ενημέρωσης παραβλέπουν. Αλλά θα πρέπει να διαβάζονται με προσοχή όσον αφορά το συνολικό πολιτικό πλαίσιο.

Ο ιστότοπος αντικατοπτρίζει σαφώς μια προκατάληψη κοντά στα συμφέροντα της Σαουδικής Αραβίας και του Κόλπου. Για να εκτιμήσει κανείς τον βαθμό ανεξαρτησίας του houseofsaud , αρκεί να συμβουλευτεί την καρτέλα τους « Η Βασιλική Οικογένεια ». Εκεί, βρίσκει κανείς ένα πλήρες γενεαλογικό δέντρο των Al Saud, επαινετικές βιογραφίες όλων των βασιλιάδων από το 1932 και μια δυναστική αφήγηση που ξεκινά το 1727. Εν ολίγοις, αποτελεί μια ανεπίσημη βιτρίνα της σαουδαραβικής μοναρχίας, η οποία παρουσιάζεται ως επικριτική, μέχρι ενός σημείου. Τα άρθρα τους σχετικά με την ανάπτυξη δυνάμεων στο Πακιστάν δεν θα πρέπει επομένως να ερμηνεύονται ως ουδέτερες αναλύσεις, αλλά μάλλον ως θέσεις που ευθυγραμμίζονται με τα συμφέροντα του Ριάντ.

Ο ιστότοπος δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι η ανάπτυξη αποτελεί εγγύηση για το Ιράν, καθώς αυτό θα δυσαρεστούσε τους χορηγούς του. Δεν μπορεί να τονίσει τον ρόλο της Κίνας, καθώς αυτό θα υπονόμευε την αφήγηση μιας σουνιτικής συμμαχίας εναντίον του Ιράν. Δεν μπορεί να τονίσει ότι τα JF-17 είναι κινεζικά αεροσκάφη πέρα ​​από τον έλεγχο των ΗΠΑ, καθώς αυτό θα αποκάλυπτε την περιθωριοποίηση των Αμερικανών.


Η νέα περιφερειακή αρχιτεκτονική: χωρίς τις ΗΠΑ


Αυτή η ακολουθία αποκαλύπτει μια πλήρη αναδιάταξη των συμμαχιών στη Μέση Ανατολή, όπως ήδη εκφράσαμε τον περασμένο Σεπτέμβριο όταν ανακοινώθηκε το σύμφωνο SMDA:

• Το Πακιστάν έχει καθιερωθεί ως ο απαραίτητος ενδιάμεσος μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης, αλλά και ως εγγυητής της ιρανικής ασφάλειας απέναντι στις επιλογές των ΗΠΑ. Λαμβάνει 5 δισεκατομμύρια δολάρια από τη Σαουδική Αραβία και εδραιώνει τον ρόλο του ως ουσιαστικής δύναμης.

• Η Σαουδική Αραβία , υπό το πρόσχημα της αυτοάμυνας, αποδέχτηκε αυτή την ένοπλη διαμεσολάβηση. Αποδίδει για να αποφύγει να εμπλακεί σε έναν πόλεμο που δεν ελέγχει.

• Η Κίνα , σιωπηλά, έχει δημιουργήσει στρατιωτική βάση στον Κόλπο μέσω των JF-17. Δεν χρειάζεται βάσεις· τα αεροσκάφη της πετούν με πακιστανικά σήματα.

• Οι ΗΠΑ έχουν χάσει τον έλεγχο και προσπαθούν να σώσουν την αξιοπιστία τους ανακοινώνοντας ναυτικό αποκλεισμό.


Συμπέρασμα: Η αποτυχία της Ισλαμαμπάντ δεν έθεσε τέλος στις πραγματικές διαπραγματεύσεις.


Ο Τζ. Ντ. Βανς έφυγε χωρίς συμφωνία. Ο Ντόναλντ Τραμπ απείλησε με αποκλεισμό. Αλλά το επεισόδιο στο Ισλαμαμπάντ όχι μόνο ανέδειξε το αδιέξοδο μεταξύ ΗΠΑ και Τεχεράνης, αλλά αποκάλυψε και κάτι άλλο: η κρίσιμη διαπραγμάτευση δεν είναι μόνο μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης. Σε αυτήν εμπλέκονται επίσης το Πακιστάν, η Σαουδική Αραβία, το Ιράν και, στο παρασκήνιο, η Κίνα.

Η ανάπτυξη πακιστανικών δυνάμεων στη Σαουδική Αραβία δεν αποδεικνύει από μόνη της ότι έχει ήδη σχηματιστεί ένας νέος περιφερειακός άξονας. Ωστόσο, δείχνει ότι ορισμένοι από τους παράγοντες του Κόλπου επιδιώκουν τώρα να αποτρέψουν την επιβολή πολέμου σε αυτούς σύμφωνα με το παλιό πρότυπο της αυτόματης στρατιωτικής εξάρτησης από την Ουάσιγκτον.

Αυτή είναι αναμφίβολα η πραγματική καινοτομία αυτής της ακολουθίας γεγονότων. Οι ΗΠΑ παραμένουν ικανές να απειλούν (φωνάζοντας), να χτυπούν και να μπλοκάρουν. Αλλά δεν είναι πλέον μόνες τους στη διαμόρφωση του περιφερειακού στρατηγικού τοπίου. Στην Ισλαμαμπάντ, όπως και στη Νταχράν , βρίσκεται σε εξέλιξη μια άλλη διαπραγμάτευση: λιγότερο θεαματική, πιο έμμεση, αλλά ίσως πιο αποφασιστική.

Πηγή: Φρανσουά Βαντρό



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



από το PressTV

Μετά από 40 ημέρες πολέμου, το Ιράν κήρυξε μια «ιστορική και συντριπτική ήττα» για τις Ηνωμένες Πολιτείες και το ισραηλινό καθεστώς. Το Ιράν ανακοίνωσε ότι η Ουάσινγκτον αναγκάστηκε να αποδεχθεί μια δεκαπενθήμερη ιρανική πρόταση, η οποία περιελάμβανε μόνιμη κατάπαυση του πυρός, την άρση όλων των κυρώσεων και την απόσυρση των αμερικανικών μαχητικών δυνάμεων από την περιοχή.

Σε ανακοίνωσή του προς το «ευγενές, μεγάλο και ηρωικό ιρανικό έθνος» , το Ανώτατο Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας δήλωσε ότι ο εχθρός είχε υποστεί μια αναμφισβήτητη ήττα και τώρα δεν έβλεπε «καμία άλλη επιλογή από το να υποταχθεί στη βούληση του μεγάλου ιρανικού έθνους και του αξιότιμου Άξονα της Αντίστασης» .

Αυτή η ανακοίνωση έρχεται την τεσσαρακοστή ημέρα του ισραηλινοαμερικανικού επιθετικού πολέμου κατά του Ιράν, ο οποίος ξεκίνησε με τη δολοφονία του Ηγέτη της Ισλαμικής Επανάστασης, Αγιατολάχ Σεγέντ Αλί Χαμενεΐ, και ανώτερων διοικητών στις 28 Φεβρουαρίου.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αποδεχθεί μια πρόταση δέκα σημείων που ουσιαστικά δεσμεύει την Ουάσινγκτον να:Μη επιθετικότητα κατά του Ιράν·
Η διατήρηση του ιρανικού ελέγχου επί του στενού του Ορμούζ.
Αναγνώριση του δικαιώματος του Ιράν στον εμπλουτισμό ουρανίου·
Η άρση όλων των πρωτογενών και δευτερογενών κυρώσεων·
Η κατάργηση όλων των ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και του Διοικητικού Συμβουλίου του ΔΟΑΕ κατά του Ιράν·
Αποζημίωση για ζημίες που προκλήθηκαν στο Ιράν·
Η αποχώρηση των αμερικανικών μαχητικών δυνάμεων από την περιοχή·
Παύση των εχθροπραξιών σε όλα τα μέτωπα, συμπεριλαμβανομένης της Ισλαμικής Αντίστασης στον Λίβανο.

«Το Ιράν πέτυχε μια μεγάλη νίκη και ανάγκασε την Αμερική, ένοχη για εγκλήματα, να αποδεχτεί τη δική του πρόταση δέκα σημείων », ανέφερε η δήλωση.

Στην ανακοίνωσή του, το ανώτατο όργανο ασφαλείας περιέγραψε τις τελευταίες σαράντα ημέρες ως μία από τις «πιο βίαιες συνδυασμένες μάχες στην ιστορία », κατά τις οποίες το Ιράν και οι σύμμαχοί του στον Λίβανο, το Ιράκ, την Υεμένη και τα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη κατάφεραν χτυπήματα που «η συλλογική μνήμη του κόσμου δεν θα ξεχάσει ποτέ » .

«Το Ιράν και η Αντίσταση έχουν ουσιαστικά εξαλείψει την αμερικανική στρατιωτική μηχανή στην περιοχή », αναφέρθηκε. «Έχουν καταφέρει καταστροφικά και βαθιά πλήγματα στις τεράστιες υποδομές και δυνατότητες που ο εχθρός είχε κατασκευάσει και αναπτύξει στην περιοχή εδώ και πολλά χρόνια, προετοιμαζόμενος για αυτόν τον πόλεμο εναντίον του Ιράν » .

Η δήλωση προσθέτει ότι, στα κατεχόμενα εδάφη, οι δυνάμεις της Αντίστασης έχουν προκαλέσει «καταστροφικά και συντριπτικά πλήγματα στις εχθρικές δυνάμεις, υποδομές, εγκαταστάσεις και πόρους» .

Αναφέρει επίσης ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες κατάλαβαν, από τη δέκατη ημέρα της σύγκρουσης, ότι δεν μπορούσαν να επικρατήσουν.

«Όχι μόνο δεν έχει επιτευχθεί κανένας από τους κύριους στόχους του εχθρού, αλλά ο εχθρός συνειδητοποίησε, περίπου δέκα ημέρες μετά την έναρξη της σύγκρουσης, ότι δεν θα μπορούσε να κερδίσει», ανέφερε η δήλωση. «Γι' αυτό, μέσω διαφόρων καναλιών και μεθόδων, ο εχθρός έχει δεσμευτεί να επικοινωνήσει με το Ιράν και να ζητήσει κατάπαυση του πυρός » .

Το ανώτατο όργανο ασφαλείας πρόσθεσε ότι ο εχθρός αρχικά είχε οραματιστεί μια γρήγορη στρατιωτική νίκη, πιστεύοντας ότι οι δυνατότητες πυραύλων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών του Ιράν θα «εξοντώνονταν γρήγορα » και σημείωσε ότι ο «άθλιος παγκόσμιος σιωνισμός» είχε πείσει τον «άσχετο πρόεδρο των ΗΠΑ» ότι ο πόλεμος θα σήμαινε το τέλος του Ιράν.

Ενώ διακήρυττε τη νίκη, το ανώτατο όργανο ασφαλείας ζήτησε επίσης συνεχή επαγρύπνηση.

«Συγχαίρουμε ολόκληρο τον ιρανικό λαό για αυτή τη νίκη », συνεχίζει η δήλωση, «και τονίζουμε ότι, εν αναμονή της οριστικοποίησης των λεπτομερειών αυτής της νίκης, παραμένει απαραίτητο οι αξιωματούχοι να επιδείξουν ανθεκτικότητα και σύνεση και να διατηρηθεί η ενότητα και η αλληλεγγύη του ιρανικού λαού » .

Η ιρανική ανακοίνωση ήρθε λίγες ώρες αφότου ο Τραμπ δήλωσε ότι είχε συμφωνήσει σε αναστολή δύο εβδομάδων των βομβαρδισμών και των επιθέσεων εναντίον του Ιράν, υπό την προϋπόθεση ότι η Τεχεράνη θα ανοίξει ξανά το Στενό του Ορμούζ.

Σε μια ανάρτηση στην πλατφόρμα του Truth Social, ο Τραμπ δήλωσε ότι θα «αναστείλει τους βομβαρδισμούς και τις επιθέσεις εναντίον του Ιράν για δύο εβδομάδες », μια απόφαση που χαρακτήρισε ως «διμερή εκεχειρία » .

Ο Τραμπ διευκρίνισε ότι η αναστολή αυτή «εξαρτάται από τη συμφωνία της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν για το πλήρες, άμεσο και ασφαλές άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ» .

Νωρίτερα την Τρίτη, είχε προειδοποιήσει ότι «ένας ολόκληρος πολιτισμός θα πεθάνει απόψε» εάν το Ιράν δεν ικανοποιήσει τα αιτήματά του, μια εμπρηστική, πολεμική ρητορική που προκάλεσε έντονη διεθνή κατακραυγή.

Πολλοί έχουν καταδικάσει αυτά τα σχόλια, χαρακτηρίζοντάς τα ως γενοκτονικά και αποτρόπαια εγκλήματα πολέμου.

Ο Πάπας Λέων ΙΔ΄ χαρακτήρισε την απειλή «πραγματικά απαράδεκτη », ενώ οι Αμερικανοί νομοθέτες καταδίκασαν τη ρητορική του Τραμπ ως «ενσάρκωση του κακού », με πολλούς να ζητούν την επίκληση της 25ης Τροποποίησης του Συντάγματος για την απομάκρυνσή του από το αξίωμα.

Το Στενό του Ορμούζ, από το οποίο διέρχεται περίπου το ένα πέμπτο του παγκόσμιου πετρελαίου, έχει αποκλειστεί de facto από το Ιράν από την έναρξη, στις 28 Φεβρουαρίου, του παράνομου και απρόκλητου επιθετικού πολέμου που εξαπέλυσαν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ εναντίον της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν.

Οι ιρανικές αρχές έχουν δηλώσει κατηγορηματικά ότι αυτή η στρατηγική θαλάσσια διαδρομή δεν θα ανοίξει ξανά μέχρι να ικανοποιηθούν τα αιτήματά τους, συμπεριλαμβανομένης της οριστικής παύσης των αμερικανο-ισραηλινών επιθέσεων.

Πηγή: PressTV
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Υπάρχουν μερικοί νέοι αριθμοί σχετικά με τη διαθεσιμότητα πυρομαχικών και από τις δύο πλευρές της σύγκρουσης.

Η Washington Post αναφέρει ( αρχειοθετημένο ) ότι οι ΗΠΑ εκτόξευσαν περίπου 850 πυραύλους κρουζ Tomahawk εναντίον του Ιράν. Το συνολικό διαθέσιμο απόθεμα Tomahawk κυμαίνεται μεταξύ 3.000 και 4.000.

Αλλά το όριο για τη χρήση αυτών των όπλων μεγάλης εμβέλειας βρίσκεται αλλού. Οι πύραυλοι συνήθως εκτοξεύονται από σκάφη του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ. Έχουν περιορισμένο φορτίο έως και 72 Tomahawk το καθένα. Όταν αυτά εξαντληθούν, τα σκάφη πρέπει να εγκαταλείψουν το σημείο για να πάνε σε ένα φιλικό λιμάνι για επαναφόρτωση. (Η επαναφόρτωση μεγάλων πυραύλων στη θάλασσα έχει δοκιμαστεί από το 2014 και βρίσκεται ακόμη σε αρχικό στάδιο .)

Τα περίπου 16 αντιτορπιλικά και υποβρύχια που έχουν οι ΗΠΑ γύρω από τον Κόλπο έχουν πλέον ως επί το πλείστον «Winchester», δηλαδή δεν έχουν πλέον πυραύλους Tomahawk για να εκτοξεύσουν. Αλλά δεν μπορούν να εγκαταλείψουν ακόμη το πεδίο της μάχης, καθώς οι δυνατότητες αεράμυνάς τους εξακολουθούν να είναι απαραίτητες για την αντιμετώπιση ιρανικών πυραύλων.

Επίσης, λείπουν οι πύραυλοι αεράμυνας. Όπως ανέφερε το Βρετανικό Βασιλικό Ινστιτούτο Ενωμένων Υπηρεσιών (RUSI) πριν από τρεις ημέρες:

Πάνω από δώδεκα τύποι πυρομαχικών έχουν δαπανηθεί από τον συνασπισμό με ρυθμό που φαίνεται μη βιώσιμος. Ήδη, ο Διευθύνων Σύμβουλος της Rheinmetall, Άρμιν Πάπεργκερ, σημείωσε στις 19 Μαρτίου ότι τα παγκόσμια αποθέματα είναι «άδεια ή σχεδόν άδεια» και ότι εάν ο πόλεμος συνεχιστεί για έναν ακόμη μήνα «σχεδόν δεν έχουμε διαθέσιμους πυραύλους».
...
Δεδομένου ότι το Ιράν έχει καταστρέψει τουλάχιστον δώδεκα ραντάρ και δορυφορικά τερματικά των ΗΠΑ και των συμμάχων, η αποτελεσματικότητα της αναχαίτισης μειώνεται. Η χρήση 10 ή 11 αναχαιτιστικών για έναν πύραυλο ή 8 πυραύλων Patriot για ένα drone καθίσταται μη βιώσιμη.
...
Ο αμερικανικός στρατός απέχει περίπου ένα μήνα, ή λιγότερο, από το να ξεμείνει από πυραύλους επίγειας επίθεσης ATACMS/PrSM και αναχαιτιστικά THAAD . Το Ισραήλ βρίσκεται σε ακόμη πιο επισφαλή θέση, με τους πυραύλους αναχαίτισης Arrow να είναι πιθανό να έχουν δαπανηθεί πλήρως μέχρι τα τέλη Μαρτίου . Ενώ ο πόλεμος θα μπορούσε να συνεχιστεί με άλλα πυρομαχικά, αυτό συνεπάγεται την αποδοχή μεγαλύτερου κινδύνου για τα αεροσκάφη και την ανοχή περισσότερων «διαρροών» πυραύλων και drone που βλάπτουν δυνάμεις και υποδομές.

Το RUSI παρέχει ορισμένους πίνακες και πληροφορίες σχετικά με τις δυσκολίες του κλάδου στην αναπλήρωση των αποθεμάτων.

Από την άλλη πλευρά της εξίσωσης βρίσκεται η ζημιά που έχει προκαλέσει η αμερικανική εκστρατεία στο Ιράν. Πάνω από 10.000 «στόχοι» έχουν πληγεί, αλλά ο κύριος στόχος της εξουδετέρωσης των βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν απέχει ακόμη πολύ από το να επιτευχθεί :

Οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να διαπιστώσουν με βεβαιότητα μόνο ότι έχουν καταστρέψει περίπου το ένα τρίτο του τεράστιου πυραυλικού οπλοστασίου του Ιράν, καθώς ο πόλεμος των ΗΠΑ και του Ισραήλ στη χώρα πλησιάζει στο ορόσημο του ενός μήνα, σύμφωνα με πέντε άτομα που γνωρίζουν τις αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών.

Η κατάσταση περίπου ενός άλλου τρίτου είναι λιγότερο σαφής, αλλά οι βομβαρδισμοί πιθανότατα προκάλεσαν ζημιές, κατέστρεψαν ή έθαψαν αυτούς τους πυραύλους σε υπόγειες σήραγγες και καταφύγια, ανέφεραν τέσσερις από τις πηγές. Οι πηγές μίλησαν υπό τον όρο της ανωνυμίας, δεδομένης της ευαίσθητης φύσης των πληροφοριών.

Μία από τις πηγές ανέφερε ότι οι πληροφορίες ήταν παρόμοιες για την ικανότητα των μη επανδρωμένων αεροσκαφών του Ιράν , λέγοντας ότι υπήρχε κάποιος βαθμός βεβαιότητας ότι το ένα τρίτο έχει καταστραφεί ... Οι πληροφορίες έρχονται σε αντίθεση με τις δημόσιες δηλώσεις του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ την Πέμπτη ότι το Ιράν είχε «πολύ λίγους πυραύλους που είχαν απομείνει».

Αν συγκρίνει κανείς τον αριθμό των επιθέσεων ανά ημέρα, η αμερικανική πλευρά έχει ένα μεγάλο πλεονέκτημα. Αυτή τη στιγμή πραγματοποιεί περίπου 300 αποστολές την ημέρα, ρίχνοντας βόμβες και πυραύλους σε ιρανικούς στόχους. Το Ιράν εκτοξεύει περίπου 30 με 40 πυραύλους την ημέρα. Το ερώτημα όμως είναι η ποιότητα τέτοιων επιθέσεων. Η αμερικανική πλευρά έχει από την πρώτη κιόλας μέρα στοχοποιήσει πολιτικές υποδομές, όπως σχολεία και ιατρικές κλινικές, ενώ η ιρανική πλευρά έχει επιτεθεί σε στρατιωτικές και στρατιωτικοβιομηχανικές εγκαταστάσεις.

Σήμερα, οι αμερικανικές επιθέσεις έπληξαν ιρανικά χαλυβουργεία στο Χουζεστάν και στο Μομπαρακέχ κοντά στο Ισφαχάν. Το Ιράν ανακοίνωσε ότι θα ανταποδώσει πλήγματα σε παρόμοιες εγκαταστάσεις στο Ισραήλ και στα αραβικά κράτη του Κόλπου. Αυτή η ικανότητα ανταπόδοσης προστατεύει το Ιράν από τις δυνητικά πιο καταστροφικές επιθέσεις.

Η θέση του Ιράν του δίνει πλεονέκτημα κλιμάκωσης.

Οι συντάκτες του Economist , που μισεί το Ιράν, το αναγνωρίζουν αυτό όταν παροτρύνουν τις ΗΠΑ ( αρχειοθετημένο ) να αποδεχτούν ότι δεν έχουν κανέναν τρόπο να κερδίσουν αυτόν τον πόλεμο:

Εν ολίγοις, παρά την ισχύ και την πολυπλοκότητα της στρατιωτικής επίθεσης από την Αμερική και το Ισραήλ, το Ιράν αισθάνεται ότι έχει το πάνω χέρι έναντι του κ. Τραμπ. Έχει δείξει ότι είναι πιο ικανό από την Αμερική τόσο να προκαλέσει πόνο όσο και να τον αντέξει. Ο κ. Τραμπ ξεκίνησε τον πόλεμό του, ασυγχώρητα, χωρίς να προσφέρει μια στρατηγική λογική γι' αυτόν. Παρά τις επιχειρησιακές επιτυχίες και τον ανόητο ισχυρισμό του ότι έχει ήδη αλλάξει το καθεστώς στην Τεχεράνη, δεν έχει ακόμη αποκομίσει κανένα ουσιαστικό κέρδος από τις μάχες. Καθώς το πολιτικό κόστος αυξάνεται, ο κ. Τραμπ θα δεχθεί αυξανόμενη πίεση.
...
Ο κ. Τραμπ πρέπει να συμφωνήσει σε πλήρη κατάπαυση του πυρός και να αναγκάσει το Ισραήλ να την τηρήσει. Οι συνομιλίες για το άνοιγμα του στενού και την απομάκρυνση του Ιράν από το πυρηνικό του πρόγραμμα θα είναι εξαιρετικά δύσκολες. Και οποιαδήποτε τελική συμφωνία θα είναι χειρότερη από ό,τι θα μπορούσε να είχε επιτευχθεί πριν από την έναρξη του πολέμου, επειδή ο κ. Τραμπ έχει άθελά του ενισχύσει το χέρι των σκληροπυρηνικών και έχει καταστήσει σαφές την επιρροή που έχουν πάνω στο στενό. Το αποτέλεσμα είναι ότι προς το παρόν, τουλάχιστον, το πλεονέκτημα βρίσκεται στο Ιράν.

Ο Τραμπ θα μπορούσε φυσικά να επιλέξει την εναλλακτική και να κλιμακώσει τον πόλεμο. Αλλά η προοπτική να γίνει αυτό δεν είναι καλύτερη από την τρέχουσα θέση.

Εν τω μεταξύ, οι σύμμαχοι των ΗΠΑ υποφέρουν από τον πόλεμο που έχουν ξεκινήσει οι ΗΠΑ. Η Αυστραλία βρίσκεται σε ιδιαίτερα κακή θέση. Ενώ παράγει και εξάγει αργό πετρέλαιο, εξαρτάται από τις εισαγωγές πετρελαϊκών προϊόντων από την Ασία. Καθώς αυτά δεν είναι πλέον διαθέσιμα, πρέπει να αγοράζει ντίζελ και βενζίνη από άλλες πηγές, οι οποίες είναι εξαιρετικά ακριβές:

Οι χρόνοι διαμετακόμισης από την ακτή του Κόλπου των ΗΠΑ προς την Αυστραλία εκτείνονται σε 55-60 ημέρες, με το κόστος μεταφοράς να φτάνει περίπου τα 20 δολάρια/βαρέλι, σε σύγκριση με τις τυπικές διαδρομές Ασίας-Ειρηνικού που πριν από την κρίση ήταν 5-6 δολάρια/βαρέλι. Η δυναμική των τιμών των περιφερειακών προϊόντων εξασθένησε για λίγο αυτό το μειονέκτημα: στις 18 Μαρτίου, η βενζίνη και το ντίζελ που παραδόθηκαν από τη Σιγκαπούρη και το Χιούστον συγκλίνουν περίπου στα 161 δολάρια/βαρέλι. Από τις 25 Μαρτίου, τα φορτία της Σιγκαπούρης φαίνονται ξανά πιο ελκυστικά - περίπου 153 δολάρια/βαρέλι έναντι 164 δολαρίων/βαρέλι από το Χιούστον. Αλλά η τιμολόγηση δεν είναι πλέον ο καθοριστικός παράγοντας. Το ζήτημα έχει μετατοπιστεί στη φυσική διαθεσιμότητα. Με τα απούλητα φορτία στην Ασία να σπανίζουν όλο και περισσότερο, οι ΗΠΑ - παρά τις μεγαλύτερες διαδρομές και τα ακριβότερα φορτία - μπορεί να γίνουν η μόνη αξιόπιστη διέξοδος από αυτό το αδιέξοδο των εισαγωγών για την Καμπέρα.

Οι παγκόσμιες προμήθειες αργού πετρελαίου εξακολουθούν να μειώνονται. Οι τιμές της βενζίνης και του ντίζελ στις ΗΠΑ εξακολουθούν να αυξάνονται. Κάποιος αναρωτιέται πόσο καιρό θα χρειαστεί για να απαγορεύσει ο Τραμπ και οι ΗΠΑ όλες τις εξαγωγές πετρελαϊκών προϊόντων. Αυτή θα είναι η στιγμή που η Αυστραλία θα συνειδητοποιήσει την πραγματική αξία της συμμαχίας της με τις ΗΠΑ.





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Όταν ο Πρόεδρος Τραμπ TACO εγκατέλειψε την απειλή του να βομβαρδίσει τις υποδομές του Ιράν, ισχυρίστηκε ότι είχαν γίνει «καλές και παραγωγικές συνομιλίες» με το Ιράν. Υποψιαζόμουν ότι δεν είχαν γίνει καθόλου συνομιλίες με το Ιράν.

Αυτό αποδείχθηκε σωστό. Μόνο ένα τρίτο μέρος είχε υποβάλει αίτημα των ΗΠΑ για συνομιλίες:

Ο αρχηγός του στρατού του Πακιστάν, στρατάρχης Syed Asim Munir, έχει αναδειχθεί ως ο βασικός συνομιλητής μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν, με την Αίγυπτο και την Τουρκία να ενθαρρύνουν τους Ιρανούς να συνεργαστούν εποικοδομητικά, πρόσθεσαν οι αξιωματούχοι. Ο στρατάρχης Munir πιστεύεται ότι διατηρεί στενούς δεσμούς με το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης του Ιράν, γεγονός που του δίνει τη δυνατότητα να διαβιβάζει μηνύματα μεταξύ των αντιμαχόμενων πλευρών, ανέφεραν.

Πρόσφατα επικοινώνησε με τον Μοχάμεντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ, πρόεδρο του ιρανικού κοινοβουλίου και πρώην διοικητή των Φρουρών της Επανάστασης, προτείνοντας στο Πακιστάν να φιλοξενήσει συνομιλίες μεταξύ του Ιράν και των Ηνωμένων Πολιτειών, δήλωσαν ένας Ιρανός αξιωματούχος και ένας Πακιστανός αξιωματούχος, οι οποίοι μίλησαν υπό τον όρο της ανωνυμίας για να συζητήσουν τις ευαίσθητες επικοινωνίες.

Σύμφωνα με ισραηλινά μέσα ενημέρωσης, η αμερικανική κυβέρνηση έθεσε 15 όρους στο Ιράν ως όρους για τον τερματισμό του τρέχοντος πολέμου. Οι όροι επαναλαμβάνουν τις απαιτήσεις που είχαν διατυπώσει οι ΗΠΑ πριν από την έναρξη του πολέμου - τίποτα πυρηνικό, κανένας πύραυλος, κανένας πληρεξούσιος - και σε αντάλλαγμα προσφέρουν την άρση μόνο ορισμένων από τις κυρώσεις που έχουν επιβληθεί στο Ιράν:

12. Το Ιράν θα λάβει πλήρη άρση των κυρώσεων που έχει επιβάλει η διεθνής κοινότητα.

Τι γίνεται με τις κυρώσεις που επέβαλαν οι ΗΠΑ; Η εφημερίδα δεν τις αναφέρει...

Αυτή δεν είναι προσφορά αλλά απαίτηση για παράδοση. Το Ιράν φυσικά τις απέρριψε και επανέλαβε τους δικούς του όρους για τον τερματισμό του πολέμου:

  • Πλήρης παύση της «επιθετικότητας και των δολοφονιών» από τον εχθρό.
  • Η καθιέρωση συγκεκριμένων μηχανισμών που θα διασφαλίζουν ότι ο πόλεμος δεν θα επιβληθεί εκ νέου στην Ισλαμική Δημοκρατία.
  • Εγγυημένη και σαφώς καθορισμένη καταβολή πολεμικών ζημιών και επανορθώσεων.
  • Η ολοκλήρωση του πολέμου σε όλα τα μέτωπα και για όλες τις εμπλεκόμενες ομάδες αντίστασης σε όλη την περιοχή
  • Η άσκηση κυριαρχίας από το Ιράν επί του Στενού του Ορμούζ είναι και θα παραμείνει φυσικό και νόμιμο δικαίωμα του Ιράν και αποτελεί εγγύηση για την εφαρμογή των δεσμεύσεων του άλλου μέρους και πρέπει να αναγνωριστεί.

Καθώς τα οικονομικά προβλήματα που προκλήθηκαν από τον πόλεμο συνεχίζουν να επιδεινώνονται, ειδικά στην Ασία αλλά και στις ΗΠΑ και την Ευρώπη ( αρχειοθετημένο ), ο χρόνος είναι με το μέρος του Ιράν:

«Έχετε δει την Ασία να μάχεται για κάθε βαρέλι που υπάρχει στον κόσμο», δήλωσε η Αμρίτα Σεν, ιδρύτρια της συμβουλευτικής εταιρείας Energy Aspects. Είπε ότι οι τιμές του Brent τελικά θα φτάσουν το αργό πετρέλαιο της Μέσης Ανατολής σε επίπεδα άνω των 150 δολαρίων το βαρέλι, εάν το Ορμούζ παραμείνει κλειστό.

Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ συνεχίζουν την εκστρατεία βομβαρδισμού του Ιράν. Περίπου 80.000 αστικές κατασκευές στο Ιράν έχουν καταστραφεί ή υποστεί ζημιές. Σύμφωνα με το υπουργείο Υγείας του Ιράν, 190 ιατρικά κέντρα έχουν πληγεί και 12 νοσοκομεία έχουν τεθεί εκτός λειτουργίας.

Εν τω μεταξύ, το Ιράν και η Χεζμπολάχ συνεχίζουν να εκτοξεύουν πυραύλους εναντίον ισραηλινών στρατιωτικών και οικονομικών στόχων. Η Washington Post διαπιστώνει ότι η αντιπυραυλική άμυνα του Ισραήλ παρουσιάζει διαρροές ( αρχειοθετημένο ). Το Ιράν εκτοξεύει λιγότερους πυραύλους αλλά χτυπά περισσότερους στόχους:

Η Kelly Grieco, ανώτερη συνεργάτιδα στο Κέντρο Stimson, δήλωσε ότι η ανάλυση δεδομένων επιθέσεων ανοιχτού κώδικα, όπως βίντεο, εικόνες και ανακοινώσεις, φαίνεται να δείχνει μια απότομη αύξηση στην αποτελεσματικότητα αυτών των επιθέσεων μετά τις 10 Μαρτίου περίπου — με έως και το ένα τέταρτο των πυραύλων να έχουν διαπεράσει τον πύραυλο. Προειδοποίησε ότι η εικόνα θα μπορούσε να αλλάξει καθώς θα γίνονται διαθέσιμες καλύτερες πληροφορίες.

«Ένα υποβαθμισμένο Ιράν που εκτοξεύει λιγότερους και καλύτερα στοχευμένους πυραύλους και drones σε προσεκτικά επιλεγμένους, σταθερούς στόχους γίνεται όλο και πιο αποτελεσματικό στην επιβολή κόστους», δήλωσε ο Γκριέκο. «Όσον αφορά το πόσα καταφέρνουν, η πορεία κινείται προς τη λάθος κατεύθυνση».

Αυτό πιθανότατα οφείλεται στο γεγονός ότι το Ισραήλ και οι ΗΠΑ έχουν ξεμείνει από πυραύλους αεράμυνας .

Τα μέσα ενημέρωσης έχουν αρχίσει να εξετάζουν περαιτέρω στρατιωτικές επιλογές που μπορεί να έχουν οι ΗΠΑ εναντίον του Ιράν. Είναι πολύ επιφυλακτικά ως προς το αν κάποια από αυτές μπορεί να εφαρμοστεί ή ότι θα έδινε στις ΗΠΑ κάποιο πλεονέκτημα:

Από την έναρξη του πολέμου, οι πολιτοφυλακές που είναι σύμμαχοι του Ιράν στο Ιράκ έχουν εκτοξεύσει πυραύλους εναντίον αμερικανικών στόχων. Χρησιμοποίησαν επίσης μη επανδρωμένα αεροσκάφη First Person View (FPV) για στοχευμένες επιθέσεις (βίντεο) σε αμερικανικά στρατόπεδα. Προκλήθηκαν ζημιές στην πυραυλική και αεράμυνα των ΗΠΑ που προστάτευαν το αμερικανικό στρατόπεδο Victory και την αμερικανική πρεσβεία στη Βαγδάτη. Πριν από δύο ημέρες, οι ΗΠΑ ζήτησαν κατάπαυση του πυρός για να απομακρυνθούν από τις ιρακινές βάσεις τους. Χορηγήθηκε 24ωρη κατάπαυση του πυρός και τα αμερικανικά στρατεύματα μεταφέρθηκαν στην Ιορδανία. Ώρες αργότερα, οι ΗΠΑ βομβάρδισαν το αρχηγείο των Δυνάμεων Λαϊκής Κινητοποίησης (PMF, Hasd al-Shabi) που είχε διαπραγματευτεί την κατάπαυση του πυρός.

Ο αριθμός των νεκρών στην επιδρομή του Συνασπισμού στην Άνμπαρ δεν έχει ακόμη επιβεβαιωθεί πλήρως. Τουλάχιστον 4 διοικητές σκοτώθηκαν.

Το PMF είναι επίσημο μέρος του ιρακινού στρατού. Η επίθεση είναι πιθανό να οδηγήσει στην οριστική εκδίωξη όλων των αμερικανικών δυνάμεων από το Ιράκ:

Η ιρακινή κυβέρνηση εξουσιοδότησε τις ιρακινές δυνάμεις ασφαλείας Χασ αλ-Σαάμπι και τον στρατό να αντιδράσουν σε οποιαδήποτε επίθεση και να αμυνθούν ενάντια στην επιθετικότητα από την οποία υποφέρει το Ιράκ . Δεκάδες μη επανδρωμένα αεροσκάφη και αμερικανο-ισραηλινά αεροσκάφη επιτίθενται στο αρχηγείο της Χασ αλ-Σαάμπι σε διάφορα μέρη του Ιράκ, προκαλώντας θύματα.

Η αμερικανική βάση στο Ερμπίλ, στην περιοχή του Ιρακινού Κουρδιστάν, είναι η τελευταία που αντέχει. Τώρα θα απομακρυνθεί.

Εν τω μεταξύ, οι ισραηλινές δυνάμεις συνεχίζουν τις επιθέσεις τους στον Λίβανο . Στόχος τους είναι να καταλάβουν και να προσαρτήσουν ολόκληρο τον νότιο Λίβανο μέχρι τον ποταμό Λιτάνι. Η προέλασή τους είναι αργή, καθώς μαχητές της Χεζμπολάχ βρίσκονται εκεί και αντιστέκονται .




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου